Thriller ❤️ అందని జాబిలి..❤️ కోసం (రక్త కధనరంగం - 1)

[selfread]

Gift kosam memu ఎదురు chusthunnam

[utkrusta]

Good update

[capsicumfry]

mari mana sonu ki inkeppedu andhuthundhi ..... sunny bro sonu ni konchem karuninchandi papam inketha kaalam...

[Sunnysunnysunny]

వర్ష: రేయ్ ఈరోజు నీ గిఫ్ట్ నీకు ఇంట్లో రెఢీగా ఉంటుంది. ఇంకా ఇంట్లో పార్టీ కూడా ఉంది అల్కా అక్క ఇంకా ఇక్కడే ఉంటుంది,, నువ్వు త్వరగా రా.
 
సోనూ: అక్క నిజంగానా ,, లవ్ యు అక్క,, ఉమ్మా.. నేను ఇప్పుడే వస్తాను. ఐతే నాకు ఒక చిన్న కోరిక అక్క అమ్మని పెళ్ళికూతురిలా చూడాలి ప్లీజ్ అక్క .. ఇంకా రూమ్ కూడా..
 
వర్ష: ఇష్.. ఆపు వెదవ, ఛీ.. సరేలే ఏదో ఒకటి చేస్తా. త్వరగా రా
 
ఫోన్ పెట్టగానే సీమ ని చూస్తూ వర్ష .. అమ్మ వాడికి చాలా పెద్ద లిస్ట్ ఉంది నేను అన్నీ అరేంజ్ చేయాలి నేను బయటికి వెళుతున్న అని ముద్దుపెట్టుకుని నవ్వుతూ వెళ్ళిపోయింది.
 
ఈరోజు రాత్రి కోసం తన తల్లిని బాగా సిద్ధం చేయమని సోను తన అక్కకి చెప్పాడు. వర్ష వెంటనే వెళ్తూ వెళ్తూ డెకరేటర్లను పిలిపించి ఇంట్లో రెఢీ చేయమని అడ్రసు ఇచ్చింది,
 
వారు కాసేపటికి వచ్చి పడకగదిని, మంచాన్ని అలంకరించారు. ఇంతలో, వర్ష అమ్మ కోసం ఒక ఎర్రటి పెళ్లి చీర, నగలు కూడా సిద్ధం చేసింది.
 
ఈ విషయం సోను సీమకి గానీ, బయట ఉన్న అల్కాకి గానీ తెలియదు. సోనుకు ఈరోజు రాత్రి శతాబ్దాల దూరంలో ఉన్నట్లు అనిపించింది.
 
కాలీజ్ లో కూడా, అతను పదేపదే తన గడియారం వైపు చూస్తూ, ఈ రోజు ఎప్పుడు గడిచిపోతుందా, సాయంత్రం ఎప్పుడు వస్తుందా అని ఆలోచిస్తున్నాడు.
 
ఇంట్లో, ఆ డెకొరేషన్ చూసి  ఈరోజు రాత్రి ఏం జరుగుతుందోనని సీమ ఆందోళన చెందుతోంది. పెద్దవాడైన నా అక్క కొడుకుతో ఇలాంటి పెళ్ళిరాత్రి గడపడానికి నేను ఒప్పుకుంటే నా అక్క ఏమనుకుంటుంది?
 
సోను తనతో శృంగారం చేయనని తన అక్కకి చెప్పాడని ఆమెకు తెలిసినప్పటికీ, సోనూ తన అక్కలు ఇంట్లో ఉండగా ఒక కొడుకు, తన తల్లితో పెళ్ళిరాత్రి జరుపుకోడానికి గదిలోకి వెళ్లడం, బహుశా ప్రపంచంలో ఇంతకు ముందెన్నడూ జరిగి ఉండదు.
 
సాయంత్రం, మెహందీ డిజైన్లు వేయడంలో నిపుణులు ఉండే బ్యూటీ పార్లర్‌ను ఇంటికి తీసుకెళ్లి, వర్ష మా అమ్మ చేతులకు మెహందీ పెట్టండి. చాలా బాగుండాలి అని చెప్పింది. సీమ నవ్వుతూ ఏం చేయలేక ఉండిపోయింది.

వర్ష ఫోన్ తీసుకుని అంత పక్క చేసుకుని ఇక్కడికి వచ్చేయ్ బుజ్జిగా అని అల్కాకి చెప్పింది. అల్కా కూడా సంతోషంగా అన్నీ అక్కడే వదిలేసి నేరుగా ఇంట్లోకి వచ్చింది. ఇంకా సోనూ రాలేదు.
 
అల్కా: అయ్ !!!! మెహందీ నాకు .. అమ్మ నాకు కూడా ,,, నాకు కూడా ప్లీజ్.. అయిన నేను లేకుండా చూసి మీరు ఇద్దరు బానే ఎంజాయ్ చేస్తున్నారు,, పొండి నాకేం వద్దు
 
సీమ: హొ , నీకు వద్దా , సరే ఐతే వర్ష తల్లి నువ్వు పెట్టించుకుని వాళ్ళని పంపు అమ్మ
 
అల్కా: ఈఈ ......... అమ్మ..... ఉమ్మ్.. నాకు ..
 
సీమ: మా బుజ్జి అమ్మాయికి లేకుండా ఎలా.. దా ..
 
అల్కా: వెంటనే వెళ్ళి సీమ వొడిలో కూర్చుంది.. గట్టిగా బుగ్గలు కండిపోయేలా ముద్దు పెట్టుకుంది
 
వర్ష: ఏయ్ ఏంటి అది దిగు , అమ్మ ఒళ్ళో నుండి..
 
సీమ: ఏమి కాదులే తల్లి ,, అది ఏం బరువు లేదు.. చిన్న పిల్ల నా బంగారం..
 
వర్ష: అవును అవును ,, చిన్న పిల్ల రాత్రులు దిన్నర్స్ కి సాయంత్రం కాఫీ అనుకుంటూ తిరుగుతుంది.
 
వర్ష అక్క అలా అనగానే దొంగతనం చేసి దొరికిపోయినట్లు అల్కా ముఖం ఎర్రగా అయిపోయింది. సీమ కూడా నవ్వుతూ..
 
సీమ: అది ఎక్కడికి అయిన వెళుతుంది, నేనే దానికి ఫుల్ పర్మిషన్ ఇచ్చాను కదా తల్లి
 
అల్కా ఆ మాట తల్లి నుండి వినగానే ఆనందంగా మరింత హత్తుకుని .. హ్మ్ం మా మంచి అమ్మవి..
 
వర్ష: అలానే అను , నేను అతన్ని కలిసే వరకు నువ్వు ఎలాంటి పిచ్చి పనులు చేయకు సరేనా, ఎవరిని అంత త్వరగా నేను నమ్మలేను అది కూడా నీ విషయంలో.
 
అల్కా: అమ్మ చూడు అమ్మ ..
 
సీమ: అక్క చెప్పింది నిజమే .. మాకు తెలియకుండా నువ్వు ఏమి చేయకూడదు సరేనా
 
అల్కా: హ్మ్ం..
 
సీమ : హ్మ్ం కాదు .. నువ్వు ఏమి చేసిన మాకు చెప్పి చేయాలి నీకోసం మేము ఇద్దరం ఉన్నాం
 
సోను అప్పుడే అక్కడికి వచ్చి ఇద్దరు కాదు అమ్మ ముగ్గురం. అయిన ఈ కోతికి ఫ్రెండ్స్ కూడా దొరికారా..
 
అల్కా: ఒరేయ్ ఎవర్రా కోతి నిన్ను ........
 
అలా వాళ్ళ అల్లరి మళ్ళీ మొదలు అయింది.. చూస్తుండగానే చీకటి పడింది. అందరూ మెహందీ పెట్టుకుని ఉన్నారు. అంత ఐపోయాక కడుక్కుని కూర్చున్నారు.
 
ఇప్పటివరకు ఏ కొడుకూ చేయని పనిని తను చేయాలని సోను నిర్ణయించుకున్నాడు. ఆ ఇంట్లో రాత్రి అందరికీ చాలా సేపుగా గడిచింది. అప్పటికి రాత్రి 9 గంటలు అయింది.
 
సోను, వర్ష లేచి, బయటకు వెళ్లి హోటల్ నుండి అందరి కోసం తినడానికి తీసుకువచ్చారు.
అక్క, అమ్మ రండి త్వరగా మనమందరం తిందాం అని సోనూ గట్టిగా కేక వేశాడు.

సీమ: అయ్యో బాబూ, బయట ఎందుకు నేను వండే డానినిగా..  ఈరోజు కొంచెం ఆలస్యం అయింది.

సోను: అమ్మా, పర్వాలేదు, ఈరోజు నువ్వు ఏ పనీ చేయనవసరం లేదు (సోను ఇది ఒక సూచనలా అన్నాడు).

అందరూ భోజన బల్ల దగ్గర కూర్చుని తినడం మొదలుపెట్టారు. తింటూ, ఈ సాయంత్రం కార్యక్రమం గుర్తుందా అని సోను వర్షకు సైగ చేస్తున్నట్లుగా ఉన్నాడు. వర్ష కూడా నవ్వుతూ, "అవును నాకు గుర్తుంది, అన్నీ సిద్ధంగా ఉన్నాయి" అని అంటోంది.

అల్కా అక్కడే అన్నీ గమనిస్తూ సోనూ , వర్షల సైగలను చూసింది. కానీ ఏమీ అనలేక, చేయలేని స్థితిలో ఉంది. అల్కా ముఖం పాలిపోయిందని సోను గమనించాడు.
 
అల్కా ముఖం పాలిపోయిందని వర్ష సైగ చేయడంతో, నేను మాట్లాడతాను అని సోను సైగ చేశాడు. టిఫిన్ తిన్న తర్వాత సోను, వాళ్ళ అక్కని పైకి తీసుకు వెళ్ళాడు అక్కడ మాట్లాడుకోవడం మొదలుపెట్టారు.

అల్కా: సోను, నీ నిర్ణయం గురించి మరోసారి ఆలోచించు. అమ్మని ఇబ్బంది పెడితే నేను ఊరుకొను.  ఇంకా ఆ రూమ్ ఏంటి ఎవరు అది అలా అలంకరించింది

సోను:అబ్బా ప్లీజ్ అక్క, ఈరోజే మేము మొదటిసారి కలిసి ఉండబోతున్నాం, మొన్న నేను విడిగా నిద్రపోయాను, అయినా ఎందుకిలా అలిగి కూర్చున్నారు, నేను నీకు ముందే చెప్పాను కదా.మాట తప్పను

అల్కా: నా మనసు ఒప్పుకోవడం లేదు ఈరోజు నేను అమ్మతో నిద్రపోవాలిఅని అనుకుంటూ వచ్చాను. నువ్వు పెద్ద వెదవవి ఆ రూమ్ చూసి నేను ఇంకా అర్ధం చేసుకున్న

సోను: అక్క నువ్వు కావాలి అంటే డే అంత ఆఫీసు మానేసి అమ్మతోనే ఉండు నీకు దణ్ణం పెడతా అమ్మ ఒప్పుకోక ఒప్పుకుంది ప్లీజ్ అక్క నేను చాలా రిస్క్ తీసుకున్నాను

అల్కా: సరే, కానీ....... నువ్వు ఎక్కువ ఓవర్ యాక్షన్ చేస్తే నిన్ను చంపేస్తాను వెదవ.

సోను: అమ్మో నాకు ప్రపంచం మొత్తంలో నువ్వు అంటేనే ఎక్కువ భయం, ప్రేమ అన్నీ నీకు నచకుండా నేను ఏమి చేయను అక్క . అయిన మీ విషయం కూడా నేను అమ్మతో మాట్లాడతా,, నీ సన్నీ పెళ్లి విషయం..

పెళ్లి గురించి విన్న అల్కా, తన తమ్ముడికి ఈ విషయం ఎలా తెలిసిందని ఆశ్చర్యపోయింది.

సోను: కంగారు పడకండి అక్క , వర్ష అక్క నాకు చెప్పలేదు, నేనే స్వయంగా చూశాను, ఇప్పుడు ఆ కొత్త జంట బయట దిన్నర్స్ కి కూడా వెళ్తే అందరూ చూస్తారు కదా .. హహహహ.
 
నీ ప్రేమ వృధా అవ్వదు. ఇలా అలిగి ఉండకండి, లేకపోతే వర్ష, అమ్మ నన్ను ఏదో విలన్ అనుకుంటారు. మీకు ఇంకా టైమ్ కావాలి అంటే నేను అది కూడా అమ్మతో మాట్లాడతాను.

తమ్ముడు మాటలు విన్న అల్కా ఒక చిక్కులో చిక్కుకున్నట్లు అనిపించింది. ఆ చిక్కు నుండి బయటపడటం అసాధ్యం. ఆమె కేవలం ఒక నకిలీ నవ్వు నవ్వి, తన తమ్ముడితో , "సరే " అని మాత్రమే చెప్పింది.

ఇంతలో, వర్ష ఒకసారి రూమ్ చూద్దాం అని వెళ్ళింది . మంచం మరియు దాని చుట్టూ ఉన్న ప్రదేశాన్ని లెక్కలేనన్ని గులాబీలతో అలంకరించారు.
 
గదిని మసకగా ఉన్నా, అందమైన దీపాలతో వెలిగించారు. ఏదో మహారాజు, మహారాణిల పెళ్లి కోసం ఈ అలంకరణలు చేస్తున్నారేమో అనిపించింది.

మరొక పక్క వర్ష అమ్మ దగ్గరికి వెళ్ళి అమ్మని బలవంతంగా స్నానాలగదికి తీసుకువెళ్ళింది.

వర్ష; వెళ్ళు అమ్మ, నేను లోపల గంధపు పౌడర్, నీళ్ళు పెట్టాను, బాగా స్నానం చెయ్యి, స్నానం చేశాక ఆ ఎర్ర చీర, ఈ గాజులన్నింటినీ పెట్టాను చూడు, అమ్మ అన్నీ వేసుకోవాలి ?

సీమ: హ్మ్ం సరే , పర్వాలేదు వర్ష, స్నానం చేసి వస్తాను.

ఈరోజు తన అక్క కొడుకుతో తన పెళ్లి రాత్రిని జరుపుకోవడానికి సీమ స్నానం చేయడం మొదలుపెట్టింది. ఆమె తన అందమైన శరీరానికి గంధపు పిండితో రాసుకోవడం ప్రారంభించింది.
 
ఆమె అందమైన, తెల్లని, నునుపైన శరీరంపై ఒక్క వెంట్రుక కూడా లేదు. ఆమె అందాన్ని చూస్తుంటే, కొన్నిసార్లు తనపై తానే నీళ్ళు పోసుకుని స్నానం చేస్తున్నట్లుగా అనిపించేది.

రాత్రి జరగబోయే పెళ్లి వేడుక కోసం సోను మార్కెట్‌కు పండ్లు కొనడానికి బయటకు వెళ్ళాడు. ఈరోజు సీమ దాదాపు గంటసేపు స్నానం చేసింది. తర్వాత ఆమె ఒక టవల్ చుట్టుకుని బయటకు వచ్చింది.
 
ఆమె టవల్ చుట్టుకుని వాళ్ళ వర్ష గదిలోకి వెళ్లింది. అక్కడ మంచం మీద ఎర్రటి పెళ్లి గౌను, నగలు అన్నీ నిజంగానే ఉండటం చూసింది. వాటిని చూసి, సీమ తాను నిజమైన పెళ్లికూతురిలా ఉంటానని అనిపించింది.
 
ఆమె గది తలుపు మూసుకుని, అద్దం ముందు ఆ ఎర్రటి చీరని వేసుకోవడం మొదలుపెట్టింది. తర్వాత ఆమె చేతులకు గాజులు పెట్టుకుంది. ఆమె చేతులకు ఉన్న మెహందీతో అందం మరింత పెరిగింది.

సీమ నుదుటిపై కుంకుమ కూడా పెట్టుకుంది. ఆమె తన తలలో మల్లె పూల దండను కూడా కట్టుకుంటోంది.
తర్వాత ఆమె తన తలపై  ఆ చీరకి కి వచ్చిన నెట్ చున్నీని ముసుగుల పెట్టుకుని, తనను తాను అద్దంలో చూసుకుని కొంచెం సిగ్గు భయంతో అలానే ఉండిపోయింది.

సీమ తలకి ముసుగు వేయగానే, సూర్యుడు అస్తమించినట్లుగా ఆకాశంలో చీకటి మరింత అలుముకున్నట్లు అనిపించింది. సోను పండ్లతో వచ్చి, వాటన్నింటినీ మంచం దగ్గర సర్దాడు.
 
ఇక తాను కూడా వెళ్లి సిద్ధమవుతాడు. సీమ తన గదిలో వర్ష దగ్గర కూర్చుని ఉంది. వర్ష అమ్మతో మెల్లగా మాట్లాడటం మొదలు పెట్టింది.
 
వర్ష: అమ్మ, ఇప్పుడు వాడు చిన్నవాడు కాదు , అది తప్ప అన్నీ చేయనివ్వండి వాడిని బయపెట్టకు అమ్మ?

సీమ: అబ్బా సరేలే మీకే తమ్ముడు ఉన్నట్లు చెప్తున్నావు , నాకు అన్నీ గుర్తున్నాయి తల్లి!

వర్ష: అమ్మ , వాడు ఇంకా చిన్న పిల్లాడు, దారి తప్పకుండా చూసుకో, వాడు చెప్పిన ప్రతీ మాట వింటాడు, పెళ్లి ఐయాక కూడా ఎప్పుడు నిన్ను గౌరవించే విధానంలో కొంచెం కూడా తేడా లేదు చూశావా?

సీమ: అది మంచిదే కదా వర్ష, ఉమ్మ్ నేను చూసుకుంటాను.

వర్ష: అమ్మ , ఈరోజు అచ్చం నిజంగా చందమామ లా  ఉన్నావు, నీకు నా దిష్టి తగిలేలా ఉంది, ఆగు, అమ్మ ఒక్క నిమిషం అని  వర్ష అమ్మకి కాటుకతో చెంప మీద చాలా చిన్న బొట్టు పెట్టింది.
 
తరువాత పెళ్లి రాత్రి లాగానే వర్ష స్వయంగా సీమని మెల్లగా పడకగదిలోకి తీసుకువెళ్లి, ప్రేమగా మంచం మీద కూర్చోపెట్టింది.

వర్ష: హ్మ్మ్ భయపడకు అమ్మప్లీజ్, ఎలాగూ అతను నీ కొడుకే, అపరిచితుడేమీ కాదు, నేను వెళ్తాను, సోనుని పంపిస్తాను. వాడిని కూడా తిట్టకు వాడికి కూడా ఏమి తెలీదు.
 
బయట సోను కూడా అతను గదిలోకి వెళ్ళడం కోసం కంగారుగా ఎదురుచూస్తున్నాడు. సోను కూడా ఈరోజు కొత్త కుర్తా పైజామా వేసుకుని శోభనం గదికి వెళ్ళడానికి సిద్ధంగా ఉన్నాడు.

వర్ష: హాహా ఒరేయ్ పిచ్చోడా , ఇక్కడ బయట నిలబడి ఉన్నావా, ఎంత కంగారుగా ఉన్నావు, లోపలికి రా.

వర్ష స్వయంగా సోను చేయి పట్టుకుని గదిలోకి తీసుకువెళ్ళింది. అక్కడ అందమైన శోభనం మంచం మీద సీమ ముసుగు వేసుకుని కూర్చుని ఉంది. అల్కా, సోను తన గది నుండి లోపలికి వెళ్ళడాన్ని రహస్యంగా చూసింది.
 
ఈ దృశ్యాన్ని చూసి, ఆమె ముఖంలో కొంచెం వింత కంగారు కనిపించింది. బహుశా జీవితంలో అల్కా ఇలాంటివి చూస్తుంది, ఆమెకి అసలు ఇలాంటివి ఏమి తెలీదు.

వర్ష: "సరే, సోను, అమ్మని జాగ్రత్తగా చూసుకో. ఎక్కువగా ఇబ్బంది పెట్టకు అమ్మని సరేనా?"

ఇది విన్న సీమ, కనుమూలగా ఆమె వైపు చూసి ఒక చిన్న నవ్వు నవ్వడం మొదలుపెట్టింది.

సోను: హా హా సరే అక్క , పర్వాలేదు, నేను అమ్మని ఇబ్బంది పెట్టను, నువ్వు ఇప్పుడు వెళ్ళు అక్క ?.

వర్ష: హా హా సరే లే వెదవ నేను వెళ్తున్నాను.

వర్ష  వెళ్ళిపోగానే, సోను తలుపుకు గడియ పెట్టాడు. సీమ వైపు చూసి నవ్వి, మంచం వైపు ముందుకు కదిలాడు. సీమ ఇంకా కంగారుగానే ఉంది ఎందుకో.



సోను తన తల్లి వద్దకు వెళ్లి, ఆమె ముసుగును తొలగించి, మెల్లగా ఆమె గడ్డాన్ని పైకి ఎత్తాడు. సీమ సిగ్గుపడి మంచం మీద నుండి లేచి నిలబడింది.

సోను:: అబ్బబ్బబ్బ. అమ్మా. ఈరోజు చంద్రుడు నిజంగా భూమి మీదకి దిగివచ్చినట్టు ఉన్నావు.

సీమ:: ఊహ్... ఆపు, ఏం మాట్లాడుతున్నావ్ పిచ్చోడా.. అబద్ధాలకోరు.

సోను: నాకు ఈ చంద్రుడి లాంటి ముఖం కనిపించింది చూడు ఎలా ఉన్నావో. ఇది నీకోసం ప్లీజ్ అమ్మ ఈ ఉంగరం తీసుకో అమ్మా.

సీమ కొంచెం సంకోచంగా ఆమె వెలుని ముందుకి పెట్టింది. ఆమె ఏమీ మాట్లాడలేదు. ఆమె ఎక్కువగా మాట్లాడలేకపోయింది.

సోను: అమ్మా, ఆ తీయని పెదవులతో నాకు ఒక ముద్దు పెట్టు నేకు గిఫ్ట్ ఇచ్చాను నాకు రిటర్న్ గిఫ్ట్.

సీమ: అబ్బో, ముందు నువ్వు పాలు తాగు. మీ అక్క నీకు పాలు ఇచ్చింది.

సోను: సరే అమ్మా. నేను తాగుతాను.

సీమ దగ్గరలోని బల్ల మీద ఉన్న పాలను తీసుకుని సోను దగ్గరకు తెచ్చింది.

సోను: అమ్మా, నువ్వే తాగించు.

సీమ: అబ్బో, నువ్వు అన్నీ నా చేతనే చేయించుకోవాలి అనుకుంటున్నవా.

సీమ మంచం దగ్గర నిలబడి ఉంది, సోను దాని మీద కూర్చుని ఉన్నాడు. ఆమె గ్లాసును కొడుకు పెదవుల దగ్గరకు తీసుకువచ్చి ప్రేమగా తాగించడం మొదలుపెట్టింది.
 
సోను కూడా, నెమ్మదిగా, ఒక్కో గుక్క చొప్పున తాగుతూ, తన తల్లిని తదేకంగా చూస్తున్నాడు.

సీమ: ఏయ్ ఎంతసేపు త్వరగా తాగు. పాలు చల్లారిపోతాయి.

సోను తన తల్లి చేతిలోంచి పాల గ్లాసు తీసుకుని వేగంగా తాగడం మొదలుపెట్టాడు. అతని ఆత్రుత చూసి సీమ కొంచెం నవ్వింది అది కూడా తెలియకుండా నవ్వింది.

పాలు పూర్తిగా తాగిన తర్వాత, అతను సీమ దగ్గరకు వచ్చి మంచం మీద కూర్చోపెట్టాడు, మెల్లగా ఆమె బుగ్గలను నిమురుతూ, ముద్దు పెట్టుకోవడానికి ప్రయత్నించాడు.
 
కానీ ఈరోజు పెళ్లికూతురిలా అలంకరించుకున్న సీమ నిజంగానే కొత్తగా పెళ్ళైన పెళ్లికూతురిలా భావిస్తోంది. అందుకే ఆమెలోని సిగ్గు మరింత పెరిగింది. ఆమె ఇబ్బందితో ముఖం పక్కకు తిప్పుకుంది.
 


కానీ సోను ఆమె పెదవులను చిన్నగా ముద్దాడి, అమ్మ తెల్లని బుగ్గలను గట్టిగా ముద్దాడాడు, అప్పుడు సీమ నిట్టూర్చి దుప్పటిని గట్టిగానే పట్టుకుంది.

సీమ: అహహాఆహ్హా ....................

అప్పుడు సీమ సిగ్గుగా మంచం మీద కొంచెం దూరం జరిగి కూర్చుంది.

సోను; నన్నెందుకు ఆటపట్టిస్తున్నావు అమ్మ . ఇప్పుడు నా పెదవులపై ముద్దు పెట్టు, అమ్మా ప్లీజ్."

సీమ: నో .......హూహూమ్..

అమ్మ సిగ్గుగా వద్దని చెప్పడంతో, సోను మంచం మీద అమ్మ వెనుకకు వెళ్లి, ఆమె రెండు చేతులను వెనుక నుండి పట్టుకున్నాడు.
 
వెనుక నుండి అతను అమ్మ చెవుల దగ్గర మెల్లగా ముద్దుపెట్టుకున్నాడు. అతని ముద్దుకు అమ్మ చెవులలో వేలాడుతున్న చెవిపోగులు కూడా కదిలాయి.

సీమ:ఇస్స్.. ....అఆఆఆ.......అహః..

అమ్మ దగ్గరలో ఉన్న దిండును పట్టుకుంది. సోను తన పెళ్లికూతురైన అమ్మ గులాబీ పెదవుల నుండి కారుతున్న రసాన్ని ఆప్యాయంగా నాకుతున్నాడు.
 
ఆమె గులాబీ రేకుల వంటి పెదవులను ముద్దాడి, ఆమె పై పెదవులను, ఆ తర్వాత కింది పెదవులను చీకుతున్నాడు. ఇప్పుడు సీమ కూడా తన కొడుకుతో ఈ ముద్దులో పాలుపంచుకుంటోంది.
 


ఆ గదిలో కేవలం ముద్దుల శబ్దాలు మాత్రమే వినిపిస్తున్నాయి. సీమ ఇంకా ఏ అడ్డు చెప్పాలి అని అనుకోలేదు, అన్నిటికీ సిద్దమై వచ్చింది ఈరోజు.

ఉమ్మ్....యూమ్మ్మ్మ్మ్మ్మ్మ్మ్మ్మ్మ్మ్మ్మ్మ్మ్మ్మ్మ్మ్మ్మ్మ్మ్మ్మ్

సోను తన తల్లి పెదవుల నుండి ఆ రసం మొత్తాన్ని తాగుతున్నాడు. సోను తన పెదవులను తల్లి పెదవుల నుండి తీసినప్పుడు, తల్లీకొడుకులు ఇద్దరూ గాఢంగా ఊపిరి పీల్చుకున్నట్లు అనిపించింది.
 
అంతసేపు ముద్దు పెట్టుకున్న తర్వాత ఇద్దరూ ఆయాసపడుతున్నారు. అది వింటూ సీమకి కూడా ఊపిరి బరువెక్కింది. కాసేపు నిశ్శబ్దం నెలకొంది.
 
ఆ తర్వాత ఐదు నిమిషాలకు సోను మళ్ళీ మొదలుపెట్టాడు. అతను నెమ్మదిగా సీమ ముక్కుపుడక తీశాడు. ఈసారి అతను తల్లి పెదవుల కింద ఆమె మెడను ముద్దుపెట్టుకోవడం మొదలుపెట్టాడు.


 
సీమ మెడలో ఉన్న మంగళసూత్రం, నెక్లెస్ కూడా అక్కడే కట్టి ఉన్నాయి.

సోను: ఓ అమ్మా, ఇది తీసేయ్ లేకపోతే నీకు కు గుచ్చుకుంటుంది.

సీమ సిగ్గుగా కొంచెం లేచింది, సోను వెనుక నుండి ఆమె నెక్లెస్ తీయడానికి సహాయం చేశాడు. ఆ తర్వాత సోనూ తన తల్లి మంగళసూత్రాన్ని కూడా తీయాలి అని చూశాడు కానీ సీమ పట్టుకుని వద్దు అనింది.
 
సోను:: ఉమ్మ్... పర్వాలేదు అమ్మా.

సోను మళ్ళీ అమ్మను పడుకోబెట్టి, ఆమె చీరకు జతచేసిన ఎర్ర జాకెట్ ని కొద్దిగా పక్కకు జరపడం మొదలుపెట్టాడు.
 
ఆ తర్వాత అతను అమ్మ మీద పడుకుని, ఆమె సున్నితమైన మెడను , ఇంకా ఆమె బుజం ని ముద్దుపెట్టుకోవడం మొదలుపెట్టాడు. సీమ తన కొడుకు జుట్టులో చేతులు పోనిస్తూ మూలిగింది.

సీమ: ఉమ్మ్ ..మ్మ్ .......

చాలా సేపు ఆమె మెడను ముద్దుపెట్టుకున్న తర్వాత, సోను ఆమె జాకెట్ పైన గుండెలపైన ముద్దుపెట్టాడు, దాంతో సీమ షాక్ అయినట్లుగా కనిపించింది. ఆమె తన పై శరీరాన్ని గాలిలోకి ఎత్తింది.



సీమ: ఆఆ.....ఇస్.. స్శ్ స్....

కానీ సోనూ మరొక చేత్తో అమ్మ చీరని కలల దగర పట్టుకుని పైకి జరపడం మొదలు పెట్టాడు  అది ఆమె తొడల దగ్గరకు రాగానే, సీమ సిగ్గుతో తన చీర, లంగాని కిందకి లాక్కుంది.
 
సీమ గుండె వేగంగా కొట్టుకుంటుండగా వెంటనే మళ్ళీ మంచం మీద కూర్చుంది. ఆమె జాకెట్ పైకి కిందకి కదులుతుండగా చూస్తేనే ఆ విషయం స్పష్టంగా తెలిసిపోతుంది

సీమ: బాబు, అక్కడ వద్దు ప్లీజ్ సోనూ ......

సోను: అమ్మా, నువ్వు చాలా భయపడుతున్నావు..హహహహహ '

మెల్లగా సోను అమ్మను మళ్ళీ మంచం మీద నిటారుగా పడుకోబెట్టాడు. నడుముకు కట్టుకున్న అమ్మ చీరను మెల్లగా తీసేశాడు. ఇప్పుడు సోనుకి అమ్మ యొక్క తెల్లని, నునుపైన పొట్ట, నడుము కనిపించాయి.

సోను: అబ్బా .. అమ్మ నువ్వు ఇంతక ముందు కంటే మరింత తెల్లని ఉన్నావు. తెల్లని, నునుపైన నడుము. ఓహ్, దీని కోసం నేను నన్ను నేనే త్యాగం చేసుకుంటాను.
 
నీ బొడ్డు కూడా మరింత లోతుగా ఉంది . ఓ దేవుడా. ఎంత పెద్దగా ఉందో. అందుకే నేను చూడకూడదని ఎప్పుడూ దాన్ని చీరలో దాచుకుంటావు. నువ్వు చాలా తెలివైన దానివి.

సోను కిందకు వంగి అమ్మ గుండ్రని, లోతైన నాభిని ముద్దాడాడు. అతను అలా చేయగానే, సీమ శరీరం వణికి, ఆమె మళ్ళీ ఉలిక్కిపడింది.



సీమ::: ఓచ్హ్హ్హ్హ్హ్హ్హ్హ్హ్హ్హ్హ్హ్హ్హ్హ్.........ఉఫ్ఫ్......

సోను తన తల్లి నడుమును రెండు వైపుల నుండి గట్టిగా పట్టుకుని, తన చేతిని పూర్తిగా నడుముని పట్టుకుని నాలుకని ఆమె నాభిపై పెట్టాడు. ఇలా చేయడం వల్ల సీమకి గిలిగింతలు అనిపించి నవ్వడం మొదలుపెట్టింది.
 
సీమ :  దేవుడా, గిలిగింతలు పెడుతున్నాయి... ఏం చేస్తున్నావ్ అహ అయీ... అయీ... అయీ... అయీ... అయీ... అయీ... అయీ... అయీ... శ్... శ్... నా... హమ్మ్ ... ప్లీజ్ వదులు......

బొడ్డులో లోతుగా. సోను తన తల్లిని మరింత రెచ్చగొట్టడానికి తన మొనదేలిన నాలుకను అటూ ఇటూ తిప్పుతున్నాడు.. సోను తను ఉత్తరంలో రాసినదంతా చేస్తున్నాడు.



సోను: ఉమ్మ్ .. ఉఫ్ఫ్......అమ్మ నీ నాభి ఎంత రుచిగా ఉంది..

మమ్మీ:: ఇస్స్. సస్ స్స్.. చాలు.. అమ్మా..

సోనూ కొంచెం పైకి వచ్చి, అమ్మ బిగుతుగా ఉన్న బ్లౌజు మీద తల పెట్టి, పిచ్చివాడిలా బ్లౌజు పైనుంచే ఆమె రొమ్ములను, చనుమొనల మధ్య భాగాన్ని ముద్దుపెట్టుకోవడం మొదలుపెట్టాడు.

సోను: ఉమ్మ్ ఉమ్మ్ ఉఫ్ అమ్మా. ఇప్పుడు ఈ బ్లౌజు తీసేయ్. నేను పిచ్చెక్కిపోతున్న, ఆహ్ తీసేయ్.

సీమ :శ్.....అహ్హ్అఆఆ............
 
సోను:: ప్లీజ్ అమ్మా, దాన్ని బయటకు తీయి . దాన్ని బయటకు ప్లీజ్ ప్లీజ్ ప్లీజ్ ప్లీజ్ ప్లీజ్ ప్లీజ్.

సీమ: హ్మ్ం... కానీ ప్లీజ్ నెమ్మదిగా. నాకు భయంగా ఉంది. నువ్వు ఇప్పుడు పెద్దయ్యావు. నువ్వు ఇక చిన్నపిల్లవాడివి కాదు సోను.

సీమ సిగ్గుగా తన బ్లౌజు కొక్కేలను విప్పడం మొదలుపెట్టింది. సోను ఎదురుచూస్తూ ఉన్నాడు. చివరి కొక్కే విప్పగానే, తల్లి యొక్క రెండు పెద్ద పాల కొండలు బయటపడ్డాయి.



సోను::: అమ్మా. ఉఫ్ఫ్......ఎంత పెద్దవి. నీ పాలను చూసి ఇవి చాలా పెద్దగా ఉంటాయేమో అనుకున్నాను. కానీ నేను అనుకున్నదానికంటే ఇవి చాలా పెద్దవిగా ఉన్నాయి.
 
ఓహ్, ఈ రోజు నా అదృష్టం. అమ్మా, చిన్నప్పుడు వీటితో నాకు పాలు పట్టించి ఉంటావు కదా, ఈ రోజు కూడా నన్ను ప్రేమగా వీటితో ఆడుకోనివ్వు అమ్మా.

పెళ్లిరోజు అమ్మని మరింత రెచ్చగొట్టడం కోసం, సోను తన తల్లి నగ్న రొమ్ములను మొదటిసారి చూస్తున్నట్లుగా మాట్లాడుతున్నాడు. 

ఇప్పుడు తన ఎదిగిన కొడుకు ముందు సీమ, తన యొక్క పెద్ద రొమ్ములు ఉన్నాయని, వాటిని చూస్తే ఎవరైనా పిచ్చెక్కిపోతారని ఆమెకు తెలుసు.
 
సోను వయసులో ఉన్న కుర్రాడు. అతను పిచ్చెక్కిపోవడం సహజమే. సోను తన తల్లి యొక్క రెండు భారీ రొమ్ములపై దూకాడు. మొదట, అతను తన చేతులతో అమ్మ యొక్క రెండు భారీ రొమ్ములను నిమిరాడు.

ఒక రొమ్మును చేతిలోకి తీసుకుని మెల్లగా నొక్కుతూ, అతను అమ్మ మీదకు ఎక్కి, ఆకలితో ఉన్న పిల్లాడిలా మరో రొమ్ము చనుమొనను చీకడం మొదలుపెట్టాడు.



సీమ: ఆఅఆఆ.......ఇస్స్.........నెమ్మదిగా చెయ్ .....అహ్హ్......ప్లీజ్ .......నెమ్మదిగా..
 
కానీ సోను మాత్రం కామోద్రేకం అనే తుఫానులో ఉన్నట్లున్నాడు. కానీ తల్లి మాట విన్న సోను, తన ఉద్రేకంలో, ముందుగా తన నాలుకతో ఆమె చనుమొనలను మెల్లగా నాకుతూ, ఆ తర్వాత వాటిని ఆటపట్టించాడు.
 
అదే సమయంలో, అతను మరో చన్నుని నొక్కుతూ, అక్కడి చనుమొనను తన బొటనవేలితో, వేళ్ళ మధ్య మెల్లగా రుద్దుతున్నాడు. ఇలా చేయడంతో, సీమ దాదాపుగా కేక పెట్టేసింది.

సీమ:: ఆఆఆఆఆఆఆ అబ్బా.............ఆఆఆఆఆఆఆఆ సోనూ....



సోను మాత్రం తన అందమైన అమ్మ పెద్ద రొమ్ములతో ఆడుకుంటున్నాడు. అతను చనుమొనను నోట్లోకి తీసుకుని చీకుతున్నాడు, అప్పుడప్పుడు దాన్ని నాకుతున్నాడు,
 
 అతను చీకుతున్నప్పుడు వచ్చే శబ్దం, మనం వేళ్ళతో బెలూన్‌ను రుద్దినప్పుడు వచ్చే శబ్దంలా వాళ్ళ  రూమ్ అంత వినిపిస్తోంది.

[Sunnysunnysunny]

అయితే, అమ్మతో సోనూకి అలాంటి పని చేయడం కొత్తేమీ కాదు. కానీ ఈ రోజు, పెళ్లికూతురిలా అలంకరించుకున్న తల్లి శరీరం ఒక కొత్త అనుభూతిని ఇస్తోంది.
 
సోను ఒక చనుమొనను చీకుతూ, ఇంకోదాన్ని నోట్లో పెట్టుకుంటున్నాడు. అతను దీన్ని పదే పదే చేస్తున్నాడు. ఇప్పుడు సీమ రెండు చనుమొనలూ గులాబీ రంగులో మరింత గట్టిపడ్డాయి.
 


20 నిమిషాలు గడిచాయి, అయినా అతను ఇంకా వాటిని వదలకుండా కోరుకుతూ పిలుస్తూనే ఉన్నాడు.

సీమ: ఆహ్హ్హ్హ్ శ్...........ఆహహాఆహ్హ్ . చాలు సోనూ .. ప్లీజ్ .. మంట,,,,...



సోను చివరికి తన తల్లి రొమ్ముల మీద నుండి పెదాలు తీయగా, వాళ్ళ అమ్మ లేచి కూర్చుంది. సీమ సిగ్గుగా తన బ్లౌజు వేసుకోవడం మొదలుపెట్టింది కానీ సోను ఆమెను ఆపాడు.

సోను:: అయ్యో. ఈరోజు బట్టలు ఒక్కసారి తీసేస్తే, మళ్ళీ వేసుకోలేం అమ్మా.

సీమ సంకోచంగా బ్లౌజును పక్కన పెట్టింది. కానీ ఆమె తన రెండు చేతులతో రెండు రొమ్ములను కప్పుకుంది. సోను రొమ్ము మీద ఉన్న తన తల్లి చేతుల్లో ఒకదాన్ని తీసేశాడు.
 
సీమ మంచం మీద కూర్చుంది, సోను ఆమె పక్కన కూర్చుని ఆమె చేతుల్లో ఒకదాన్ని పైకి ఎత్తడం మొదలుపెట్టాడు.


సీమ: ఏయ్ సోను. ఏం చేస్తున్నావు, ఇప్పుడే చేశావు కదా.

సోను: అమ్మా. అది కాదులే, నాకు నీ చంక కిందకైనా టేస్ట్ చేయాలి, ప్లీజ్ నీ చెయ్యి పైకి ఎత్తు.

తన కొడుకుకి అలాంటి కోరికలు ఉన్నాయని విని సీమ ఆశ్చర్యపోయాడు,



సీమ: చీ, ఉమ్మ్ ...., వద్దు వద్దు, ఎందుకు అక్కడ వద్దు.

సోను: అమ్మా, నేను ఇది ఉత్తరంలో కూడా రాశాను, నువ్వు మర్చిపోయావు, ప్లీజ్ ఇప్పుడు కాదు అనకు,.

సోను స్వయంగా అమ్మ చెయ్యి పైకి ఎత్తి ఆమె చంకను చూడటం మొదలుపెట్టాడు. 



అమ్మ చంక కూడా చాలా శుభ్రంగా, నునుపుగా ఉంది మరియు బహుశా జాకెట్ వేసుకోవడం వల్ల, చంకలో కొంత భాగం తడిగా ఉంది.
 
కానీ దాని సువాసన సోనుకి పెర్ఫ్యూమ్‌ల కన్నా బాగుంది. అతను నేరుగా దాని దగ్గరకు వెళ్లి నోరు పెట్టి వాసన చూడటం మొదలుపెట్టాడు, ఆ తర్వాత దాన్ని నాకడం మొదలుపెట్టాడు.ఉమ్మా.. ఉమ్మ్ ...........ఉమ్మమమ్ ...

సీమ : ఏయ్,, హెహెహె హీ, అహః......హే సోను ఉఫ్ఫో, చీ చీ... ఇలా చేయకు, ఉఫ్ఫ్......., ఉన్న్...



సోను తన నాలుకతో అమ్మ చంకను చాలా బాగా నాకుతున్నాడు. కొడుకు చంక నాకుతూనే ఆమె రొమ్ములను కూడా నొక్కుతుండటంతో సీమకి వేడి ఎక్కడం మొదలు అయింది. 

ఇప్పుడు సోను తన తల్లి మరో చేతిని కూడా పైకి లేపి, అక్కడ కూడా ప్రేమగా నాకడం మొదలుపెట్టాడు.

సీమ : "అబ్బా! ఏం చేస్తున్నావు పిచ్చివాడా, ఉఫ్... ఆహ్... శ్స్... శ్స్..."

రెండు మూడు నిమిషాల పాటు అమ్మ చంకలను నాకిన తర్వాత, సోను మళ్ళీ ఆమెను మంచం మీద పడుకోబెట్టాడు. అతని అందమైన అమ్మ మంచం మీద పూర్తిగా అర్ధనగ్నంగా పడుకుని ఉంది.
 
చీర కేవలం నడుముకు వేలాడుతోంది, లోపల ఆమె కేవలం లంగా మరియు ప్యాంటీ మాత్రమే ధరించి ఉంది. ఇప్పటివరకు సోను అమ్మ నునుపైన పూకును చూశాడు కానీ దానిని తాకలేదు,
 
తన చేతితో ఎప్పుడూ తాకలేదు, దానిని ప్రేమించనూ లేదు. కానీ ఈరోజు ఒక అవకాశం వచ్చింది మరియు తల్లి కూడా అక్కడే ఉంది. 



సీమ పడుకుని ఉంది తరువాత ఏమి చేయబోతున్నాడో తెలియక ఆసక్తిగా చూస్తోంది.
 
సోను ప్రేమ సముద్రం లాంటిది, దానికి అంతం లేదు. అతను అమ్మ నడుముకు అంటుకుని ఉన్న చీరను పూర్తిగా తీసేశాడు మరియు ఆ చీర మంచం మీద పడిపోయింది.
 
ఇప్పుడు అతని తల్లి కేవలం పెటికోట్‌లో పడుకుని ఉంది. సిగ్గుతో అమ్మ కళ్ళు మూసుకుంది. సోను చూపు నేరుగా అమ్మ లంగా నడుము ముడి మీద పడింది. అతను చెయ్యి చాపి లంగా ముడిని విప్పాడు.

సీమ : హేయ్ సోను, ప్లీజ్... అది వద్దు, ఉమ్మ్మ్మ్మ్... అది వద్దు, ఈ విషయం వర్షకి, అల్కాకి కూడా చెప్పావా?

సోను: అమ్మ , నాకు తెలుసు, నేను మీకు సంభోగం గురించి చేయను అని చెప్పాను కానీ ఉత్తరంలో నాకు మీ అందమైన పూకు (పుస్సీ) కావాలని రాశాను.

సీమ : ఓహ్, వద్దు ప్లీజ్, నాకు అలవాటు లేదు, ప్లీజ్ సోనూ, ప్లీజ్ ప్లీజ్.

సోను: శ్... ఏమీ కాదు అమ్మ , నన్ను నా ముడిని తీసేయనివ్వు.

సీమ: ప్లీజ్ సోనూ ... ప్లీజ్ ,,,,,,,,,,,వద్దు.......

సీమకి , సోనుకి మధ్య లంగా ముడి తీసే విషయంలో ఒక తీయని యుద్ధం జరుగుతున్నట్టుగా ఉంది. 

సీమ వాళ్ళ ఆయన ఎప్పుడూ ఆమె యోనితో ఆడుకోలేదు, అందుకే సీమ 'ఇది అలవాటు లేదు అని, ఆమె చెప్పింది నూటికి నూరుపాళ్లు నిజమేనని సోనూ అనుకున్నాడు .
 
కానీ మొండి, అల్లరి కొడుకు అస్సలు వినడం లేదు. కొన్నిసార్లు వాడు లంగా కిందకి లాగడానికి ప్రయత్నిస్తే, అమ్మ మళ్ళీ దాన్ని పైకి లాగుతుంది. సను అమ్మకి నచ్చజెప్పడానికి ప్రయత్నిస్తున్నాడు.
 
ఇప్పుడు ఆమె లోపల లంగా, అమ్మ ప్యాంటీ తప్ప ఇంకేమీ లేవు, అమ్మ పూకుకి మధ్యలో ఒక గోడ అడ్డుగా ఉంది. చాలాసేపు నచ్చజెప్పిన తర్వాత, సీమ చెవుల్లో గుసగుసలాడాడు.

సోను: అమ్మా, ప్లీజ్ నన్ను దాన్ని బయటకు తీయనివ్వు, నన్ను ఇంత హింసించకు, ఈరోజు మన పెళ్లి రాత్రి, ఈరోజు నీ శరీరంపై నాకు హక్కులు ఉన్నాయి కదా?
అమ్మ నేను నిన్ను ప్రేమిస్తున్నాను, ప్లీజ్ దాన్ని తీసేయ్, నా మీద ఒట్టు.

కొడుకుతో ఒట్టు పెట్టించుకున్న తర్వాత సీమ ఏం చేయగలదు? ఆమె భయంతో తన లంగా ముడి నుండి తన చేతిని తీసేసింది.

సోను: అమ్మా, నువ్వు నా మీద ఎప్పుడూ కోపగించుకోవని నాకు తెలుసు అమ్మా.

సీమ: కానీ ప్లీజ్ నాకు ఇలా చేసే అలవాటు లేదు ప్లీజ్ సోనూ.

సీమ ఈ మాట చెబుతుండగా, అప్పటికే నడుముకి ఇరువైపులా వదులైపోయిన ఆమె లంగాను సోను పట్టుకుని కిందకి లాగాడు.


 
ఇప్పుడు తన అమ్మ యొక్క గులాబీ రంగు ప్యాంటీ మాత్రమే ఆమె పూకుకి, పిరుదులకి అతుక్కుని ఉంది. 

సోను దాన్ని కూడా ఇరువైపులా పట్టుకుని తీసేయడానికి ప్రయత్నించడం మొదలుపెట్టాడు. 

సీమ తల పైకెత్తి పడుకుని మొరపెట్టుకుంటోంది, కానీ కొడుకు ఆమె మాట వినడం లేదు.

సోను: అమ్మా, ప్లీజ్ మీ నడుము కొంచెం పైకి ఎత్తండి, లేకపోతే నేను దాన్ని ఎలా బయటకు తీయాలి?

సీమ: అమ్మో, వెదవ అస్సలు మాట వినడు, అయ్యో దేవుడా, నువ్వు ఎంత మొండివాడివి, నేను ఎంత చెప్పినా కూడా వాడు వినడు......ఉఫ్ఫ్.......

సీమ కళ్ళు మూసుకుని నడుమును కొద్దిగా పైకి ఎత్తింది, అప్పుడు సోను ఆ ప్యాంటీని పట్టుకుని ఆమె కాళ్ళ మరియు తొడల మీదుగా కిందకి లాగి, నేల మీద పడి ఉన్న తల్లి చీర మీదకు ఆ ప్యాంటీని కూడా విసిరేశాడు.


 
సీమ తన రెండు కాళ్ళను గట్టిగా కలిపి నొక్కి ఉంచుకుంది. 

ఇప్పుడు తన తల్లి మరియు భార్య అయిన ఇద్దరూ సోను ముందు మంచం మీద పూర్తిగా నగ్నంగా పడుకుని ఉన్నారని సోనూ గ్రహించాడు. 

సీమ సిగ్గుతో మళ్ళీ తన మర్మాంగం మీద చేయి పెట్టుకుంది.

సోను: అమ్మా, ఈ నిధిని ఎందుకు దాస్తున్నావు? ఈరోజు నేను ఈ నిధిని పూర్తిగా నాశనం చేస్తాను. నీ నిధిని నాకు చూపించు.

సీమ తల అడ్డంగా ఊపుతోంది, కానీ సోను అమ్మ చేతి మీద తన చేయి వేసి, ఆమె పూకు మీద ఉన్న రెండు చేతులను పక్కకు జరిపాడు. 

అతను అమ్మ రెండు కాళ్ళను కూడా పట్టుకుని కొద్దిగా వెడల్పు చేశాడు.
 
తర్వాత అతను నేరుగా తన తలను అమ్మ కాళ్ళ మధ్యకు తీసుకువెళ్ళాడు. సీమ ఇప్పుడు తల కొద్దిగా పైకి ఎత్తి అతని వైపు చూస్తోంది, ఆమె కూడా సోనును ఆపడానికి ప్రయత్నిస్తోంది,
 
కానీ సోను తల ఇప్పుడు ఆమె రెండు కాళ్ళ మధ్య ఉంది. సోను చూపు నేరుగా అమ్మ యొక్క చాలా నునుపైన పూకు మీద పడింది. ఆ పూకు మీద ఒక్క వెంట్రుక కూడా లేదు మరియు అది మెరుస్తోంది.
 


ఆమె పూకు లేత గులాబీ రంగులో ఉంది మరియు లోపల అది ఏ రంగులో ఉంటుందో అతనికి తెలియదు. 

సోను కళ్ళు పెద్దవిగా చేసి చూస్తూనే ఉన్నాడు, అతని చేతులు అమ్మ పూకుకు కేవలం కొన్ని అంగుళాల దూరంలో ఉన్నాయి.


సీమ గుండె చప్పుడు ఎంతగా పెరిగిందంటే, అది తన సొంత గుండె చప్పుడును వినగలిగింది. సోను చూస్తున్నాడు, అతను తన తల్లి పూకుని చూస్తున్నాడు.
 
పెద్దవాడైన అక్క కొడుకు తన పూకుని అంత దగ్గరగా చూస్తుంటే , సీమ సిగ్గుతో ముఖం ఎర్రబడింది. ఆమె ఏమీ మాట్లాడలేకపోయింది, ఆమె ఒక దిక్కులేని దానిలా అయిపోయింది.
 
తన అక్క కొడుకు తనను అలా చూడటం వలనే, సీమ పూకు లోపలి నుండి తడిసిపోతోంది. అతను అక్కడ ఏమైనా చేస్తే, తనకేమవుతుందో ఎవరికి తెలుసు అని ఆమె భయపడింది.
 
సీమ తనకు తాను ధైర్యం తెచ్చుకుంది. కానీ సోను ఆమెను ఆటపట్టిస్తున్నట్లు ఏమీ చేయడం లేదు, అతను కేవలం చూస్తున్నాడు. 

సీమ కూడా ఇతను ఏమి చూస్తున్నడు, ఈ ఉద్రిక్తత వల్ల నన్ను చంపేస్తాడా అని ఆశ్చర్యపోతుంది.
 
ఇప్పుడు పరిస్థితి ఎలా ఉందంటే, సీమ ప్యాంటీని కూడా ఆమె ప్రియమైన అక్క కొడుకు లాగేశాడు. ఇప్పుడు ఆమె తల నుండి కాలి వరకు పూర్తిగా బట్టలు లేకుండా ఉంది.
 
బహుశా ఆమెకు ఇలా జరగడం ఇదే మొదటిసారి. ఆమె భర్త కూడా పూర్తి బట్టలు లేకుండా ఆమెతో ఇలా ఎప్పుడూ చేయలేదు, ఒకవేళ చేసి ఉంటే అది చీకటిలో జరిగి ఉండేది,
 
కానీ ఇక్కడ పెళ్లి రాత్రి మంచం మీద, ఆమె కొడుకు పూర్తి ప్రకాశవంతమైన వెలుతురులో ఆమె శరీరాన్ని చూస్తున్నాడు. 



సీమ ఇదంతా ఇంక భరించలేపోయింది, కానీ ఆమె నిస్సహాయంగా ఉండిపోయింది .
 
తాను చేసిన ప్రమాణం ప్రకారం శృంగారంలో పాల్గొని సోను హద్దులు దాటకూడదని సోనూ ఆందోళన చెందాడు..
 
లోపల, సోను చాలా సేపటి నుండి తన తల్లి నునుపైన పూకుని తదేకంగా చూస్తున్నాడు. 

సిగ్గుతో, అతని తల్లి అప్పుడప్పుడు తన పూకు మీద చేయి పెట్టుకునేది, కానీ అతను మళ్ళీ దాన్ని తీసేసేవాడు. అతను మొత్తం పూకునే తన కళ్ళలో పెట్టుకున్నట్టుగా ఉంది.

[Vinod kumar92]

Excellent Update

[Tube light]

Super update
Thank you

[sahamira]

Super bro

[Sunnysunnysunny]

సీమ; ఛీ.. అబ్బా.., ఏం చూస్తున్నావ్ సోనూ, ప్లీజ్ నేను సిగ్గుతో చచ్చిపోతున్న, ఇప్పుడు అలా చూడటం ఆపు.


సోను; అమ్మ, జీవితాంతం దీన్నే చూస్తూ ఉన్నా చాలదు అమ్మ, దీన్ని చూస్తుంటే నాకు పిచ్చెక్కిపోతుంది.

పడుకుని ఉన్న సీమ లేచి నిలబడి మళ్ళీ తన పూకుని చేతితో కప్పివేసింది, కానీ సోను అమ్మ దగ్గరికి వచ్చి, అమ్మ వెళ్లి కూర్చోవడం, వెనుక నుండి ఆమెని తీసుకుని,
 
అమ్మ పూకు మీద నుండి తీసేశాడు. సోను తల ఇప్పుడు అమ్మ భుజం మీద ఉంది. అతను నెమ్మదిగా తన అరచేతిని అమ్మ నువ్వుపైన పూకు మీద పెట్టాడు. అతని తల్లి నిట్టూర్చింది.
 
మొదటిసారిగా ఆమె పూకు ఒక మగాడి స్పర్శను పొందింది.


సీమ ; ఆహ్హ్హ్హ్హ్హ్హ్హ్హ్హ్హ్హ్హ్హ్హ్హ్హ్హ్హ్.. 

సోను తన అరచేతితో, వేలితో అమ్మ పూకుని చాలా మెల్లగా, ప్రేమగా నిమురుతూ, ఆమె చెవిలో తనకి ఆమె అంటే ఎంత ఇష్టమో గుసగుసలాడుతున్నాడు.

సోను: అమ్మా, నేను నిన్ను ప్రేమిస్తున్నాను, నిన్ను చాలా ప్రేమిస్తున్నాను .


సీమ; అహహహహహహ.. హః....

నీ పూకుకి నేను ఇంకా చాలా ప్రేమను ఇవ్వాలి.అని చెబుతూ సోను మళ్ళీ అమ్మ కాళ్ళను వెడల్పుగా తెరిచాడు. అతను తన ముఖాన్ని ఆమె తొడల మధ్యకు తీసుకువెళ్ళడం మొదలుపెట్టాడు.
 
సీమ తలపైకెత్తి అతన్ని ఆపబోయింది కానీ అప్పటికే చాలా ఆలస్యమైపోయింది. సీమ రెండు తొడలను గట్టిగా పట్టుకుని, తన పెదాలను అమ్మ పూకు మీద ఉంచాడు.
 
అక్క కొడుకు పెదాలు పూకును తాకగానే సీమ కేక వేసింది. ఆమె ఎంత గట్టిగా అరిచిందంటే, ఆ అరుపులు బయట నిలబడి ఉన్న అల్క, వర్షాల గదికి వినిపించాయి.
 
వర్ష కొంచెం కంగారుగా వాళ్ళ గదిలోంచి బయటకు వస్తున్నారు. వర్ష గొంతు విని, సీమ గొంతు ఇప్పుడు హాల్ నుండి చాలా స్పష్టంగా వినిపిస్తోంది.
 
సోను తన పెదాలను ఆమె నునుపైన పూకు మీద ఉంచినప్పుడు, ఆమె దగ్గరలో ఉన్న దిండును కూడా విసిరేసింది. ఆమె చాలా ఉద్రేకానికి లోనైంది.



సీమ ; అయీఈ...........అహహహహహాఆహ్ ........


ఓయ్ సోను, ఏంటి ఏడుస్తున్నావా అమ్మని మరీ ఎక్కువగా ఇబ్బంది పెట్టొద్దని చెప్పాను కదా.

వర్ష అక్క గొంతు విని సోను సీమ పూకు మీద నుండి తన పెదాలను తీసేశాడు కానీ అమ్మ కాళ్ళను అలాగే పట్టుకుని మాట్లాడుతూనే ఉన్నాడు.

సోను; ప్లీజ్ అక్క, నేను ఏమి చేయలేదు అమ్మ బల్లిని చూసి బయపడింది

అక్క అమ్మ; ఓరి దేవుడా, సరేలే అమ్మని మరీ ఎక్కువగా ఇబ్బంది పెట్టకు.


ఇలా చెప్పి అక్క మళ్ళీ తన గదిలోకి వెళ్ళిపోయింది. వర్ష వచ్చి సోనుని ఆపినందుకు సీమ సంతోషించింది, కానీ సోను ఆగదని ఆమెకి తెలియదు.

సీమ; వద్దు, నేను ఇంక భరించలేను సోనూ, చూడు అక్క కూడా చెప్తున్నాను, ప్లీజ్.

సోను; అమ్మా, కనీసం నన్ను సరిగ్గా ప్రేమించనివ్వు, ప్లీజ్ పడుకో, నువ్వు అంత గట్టిగా అరిచావు, అందుకే అక్క నిద్రలేచింది ప్లీజ్ అమ్మ నాకు ఈరోజు కూడా అడ్డు చెప్పకు.

సీమ; అబ్బా, నేనేం చేయాలి, నేను భరించలేను, నాకు అస్సలు అలవాటు లేదు, నువ్వు చేసే అల్లరి, నాకు అలవాటు లేదు.

సోను; ప్లీజ్ కాసేపు అలా ఉండనివ్వు అమ్మ నన్ను నీతో , నువ్వు నా మంచి అమ్మవి, ప్లీజ్ పడుకో, ప్లీజ్ ఎక్కువ శబ్దం చేయకు లేకపోతే మళ్ళీ వర్ష అక్క వస్తుంది.

సోను మళ్ళీ అమ్మను పడుకోబెట్టి, మళ్ళీ తన పెదాలను ఆమె పూకు దగ్గరగా తీసుకువెళ్ళాడు. మళ్ళీ తన కొడుకు పెదాలు ఆమె పూకును తాకినప్పుడు, సీమకు కరెంట్ షాక్ తగిలినట్లు అనిపించింది.
 
ఆమె మళ్ళీ దాన్ని భరించలేకపోయింది మరియు ఆమె శరీరం మొత్తం వణికింది. ఏ శబ్దం బయటకు రాకూడదని ఆమె స్వయంగా తన చేతిని నోటిపై పెట్టుకుంది, కానీ ఆమె ఎంతసేపు ఆ గొంతును అణచిపెట్టగలదు?


సోను తన పెదవుల మధ్య నుండి మొనదేలిన నాలుకను బయటకు తీసి తల్లి నునుపైన పూకు మీద పెట్టాడు. మీరందరూ ఒక చేపను చూస్తే ఉంటారు,
 
నీటిలో నుండి బయటకు తీసి నేల మీద పెడితే అది ఎలా కదులుతుంది? సీమ సరిగ్గా అదే విధంగా వొణుకుతుంది మరియు మళ్ళీ పెద్దగా శబ్దాలు చేయడం మొదలుపెట్టింది.


సీమ : ఉఫ్ఫ్ఫ్ఫ్ఫ్ఫ్ ఉఫ్ఫ్ఫ్ఫ్ఫ్ఫ్ఫ్ ఆహ్హ్హ్హ్హ్ ఆహ్హ్హ్హ్హ్.. ఈఈఆయీ...........



సీమ కాళ్ళు గాల్లో ఉండటం వల్ల, ఆమె కాళ్ళకు ఉన్న గజ్జెలు బాగా ఊగిపోతున్నాయి.దానికి తోడు సీమ అరుపులు మరింత పెద్దగా ఉన్నాయి.  
 
వర్ష మళ్ళీ తన గదిలోని మంచం మీద కూర్చొని ఓ దేవుడా, ఈ సోను, ఈరోజు నన్ను గానీ, వాళ్ళ అమ్మని గానీ నిద్రపోనివ్వడా? ఈ రోజుల్లో అబ్బాయిలు చాలా అల్లరిగా ఉన్నారు,
 
అమ్మ కూడా ఎందుకు అంత గట్టిగా దేని గురించి మూలుగుతున్నాడో నాకేమీ తెలియదు, అమ్మ ఎందుకంత గోల చేస్తోంది.

సోను యొక్క ఈ కామపూరిత చర్య వలన, సీమకి సహనం నశించింది. తన పట్టు సడలకూడదని, ఆమె కాళ్ళు మూసుకోకూడదని సోను తన తల్లి రెండు తొడలను గట్టిగా పట్టుకున్నాడు.
 
తన కొడుకు తన పూకుతో అలా ఆడుకోవడం ఆమె సహనానికి హద్దులు దాటేలా చేసింది. గమనించదగ్గ విషయం, సోను తన మొనదేలిన నాలుకతో పైనుంచి తన తల్లి పూకుని ఇంకా నాకుతూనే ఉన్నాడు.
 
అతను ఇంకా పూకు రేకులను కూడా తెరవలేదు. అయినప్పటికీ, సోను తన తల్లి శరీరం బిగుసుకుపోవడాన్ని గమనించాడు. ఆమె కడుపు వణకడం మొదలైంది, తొడలు కంపించాయి, సీమ కామంతో కూడిన కేకతో గట్టిగా అరిచింది.



సీమ::: సోను... ఆహ్హా.. ఆ.. అమ్మా.. అహ్హ్అహః...........ఆపు
 
తన తల్లికి భావప్రాప్తి కలుగుతున్న శబ్దం విన్న తర్వాత కూడా, సోను ఆమెను శాంతపరచడానికి అన్నట్టుగా ఆమె తెల్లని తొడలను ప్రేమగా నిమురుతూ, ఆమె పూకుని కూడా నెమ్మదిగా నాకుతోంది.

సీమ: ఆహ్... అబ్బబ్బ... ఆహ్... హ్మ్... శ్... ఆపు సోనూ... నాకు కూడా అవుతుంది... ఆహ్... శ్... శ్...

భావప్రాప్తి తర్వాత సోను ఒక నిమిషం పాటు తన తల్లి పూకుని ప్రేమగా నిమిరి, ఆ తర్వాత ఆమె తొడలపై తన పట్టును సడలించాడు. అతని తల్లి మంచం మీద అలానే ఉంది.
 
సీమ ఆయాసంగా ఊపిరి పీల్చుకుంట నుండి, సోను కూడా మంచం మీద లేచి, వాటర్ బాటిల్ నుండి నీళ్ళు తీసుకుని గ్లాసులో పోసి తన తల్లికి ఇచ్చాడు.

సోను: ఉమ్, తీసుకో అమ్మ, నీళ్ళు తాగు.

సీమ గ్లాసు తీసుకుని క్షణాల్లో నీళ్ళు తాగేసింది. మంచం దగ్గర పండ్లు కూడా ఉన్నాయి, అందుకే సోను తన తల్లి కోసం ఒక ఆపిల్ కోసి, ఒక్కో ముక్కను ప్రేమగా తినిపిస్తున్నాడు.

సోను: ఇదిగో అమ్మ, తిను, ఇవి హిమాచల్ ఆపిల్స్ అమ్మ, చాలా రుచిగా ఉంటాయి.

సీమ: ఉమ్మ్మ్మ్మ్, బాగున్నాయి, హ్మ్మ్మ్మ్,.

మంచం పైన నగ్నంగా కూర్చున్న సీమ, తన కొడుకు చేతుల నుండి ఆపిల్ తినడం మొదలుపెట్టింది.. అమ్మ , పూనమ్ అరుపులు ఇప్పుడు ఆగిపోయి ఉంటాయని వర్షం కూడా మళ్ళీ ప్రశాంతంగా పడుకుంది .
 
ఈ రోజుకి సోను కార్యక్రమం ముగిసిపోయి ఉంటుందని సీమ అనుకుంది. జరగాల్సింది జరిగిపోయింది కాబట్టి, ఈ రోజు తను నిద్రపోవచ్చని అనుకుంది.
 
కానీ ఇది కేవలం మధ్యలో తీసుకున్న విరామం మాత్రమేనని వర్షకు, సీమకి తెలియదు, సోను మనసు ఇంకా తన తల్లి పూకుతో సంతృప్తి చెందలేదు.
 
సుమారు పదిహేను నిమిషాల తరువాత, అమ్మకి ప్రేమగా చేతులతో తినిపించిన తర్వాత, సీమ మళ్ళీ మంచం పైనుండి లేచి బట్టలు తెచ్చుకోవడానికి మంచం దగ్గరికి వెళ్ళింది.
 
అప్పుడు సోను మళ్ళీ వెనక నుండి వచ్చి అమ్మని మంచం మీద పడుకోబెట్టడం మొదలుపెట్టాడు. 
 
సీమ: హేయ్ సోను, నువ్వు ఇంకా సంతృప్తి చెందలేదా ప్లీజ్ ఇంకా చాలు ఆపు. 
 
సోను : ప్లీజ్ అమ్మా, నాకు ఇంకా తృప్తి కలగలేదు, ప్లీజ్ అనుకూలంగా పడుకో, ఏమి ఆడగకు, నేను ఈ దిండు వెనక పెడతాను, నువ్వు ఇలా ఉల్లాసంగా కూర్చోవచ్చు. 
 
సోను మంచం దిండును సరిగ్గా పెట్టాడు, దానికి సీమ వీపు ఆనించి కూర్చోగలిగింది, ఆ తర్వాత సీమ కాళ్ళను విడదీశాడు. 
 
సీమ: ఛీ దుర్మార్గుడా, నన్ను ఇంకా ఎంత హింసిస్తావో... వద్దు, ఇంకా ఏం చేయాలి అనుకుంటున్నావు. 
 
సోను: హహహహ , అమ్మ నీలో ఇంకా చాలా ప్రేమ మిగిలి ఉంది. 
 
సోను తల్లి కాళ్ళను తెరిచి, తన రెండు వేళ్ళతో ఆమె పూకు యొక్క మృదువైన రేకులను తెరిచాడు. ఆమె పూకు లోపలి నుండి మరింత గులాబీ రంగులో కనిపించింది,
 
అది సోనును ప్రేమించమని ఆహ్వానిస్తున్నట్లుగా ఉంది. సోను మొదట ఆమె పూకు రేకులను తెరిచి, తన వేలితో దానిని నిమిరాడు. సీమ మళ్ళీ మేల్కొంది.
 


సీమ;ఆహ్హ్హ్హ్హ్హ్హ్హ్హ్హ్హ్హ్హ్హ్హ్హ్హ్హ్హ్హ్హ్హ్హ్హ్ హ్హ్హ్హ్హ్హ్హ్హ్హ్హ్హ్హ్హ్హ్హ్హ్హ్హ్హ్హ్..


సోను, తల్లి పూకు తెరిచి తన వేళ్ళతో నిమిరి, మళ్ళీ తన నోటిని దాని దగ్గరకు తీసుకువెళ్లి నాలుకతో అమ్మ పూకు లోపల నాకడం మొదలుపెట్టాడు. ఇలా చేయడం వల్ల దిండు సాయంతో మంచం మీద కూర్చున్న సీమ తన శరీరం పైకి తిప్పేసింది.


సీమ: ఉఫ్.. ఆహ్హా.. ఆ.. అఆఆ..........సీమ గొంతు మళ్ళీ బిగ్గరగా వినిపించింది, అలాగే వర్ష మళ్ళీ మేల్కొంది. సీమ ఆమె నోటి మీద చెయ్యి పెట్టుకున్న, కానీ ఆమె ఎంత భరించినా నోటి నుండి శబ్దం వస్తుంది.

వర్షం: సోను బండ వెదవ, ఈరోజు అమ్మని ఎందుకు నిద్రపోనివ్వట్లేదు, మళ్ళీ మొదలుపెట్టాడు.


సీమ సోను తల మీద చెయ్యి పెట్టి, వాడి జుట్టు నిమురుతూ ఉంది, కానీ సోను ఆమె పూకులోని ఏ సున్నితమైన తల నాకినా, ఆమె గట్టిగా అరుస్తూ తన చేతులతో వాడిని అదిమిపట్టేది.



సీమ: అహ ఆహ్హ్హ్హ్హ్హ్హ్హ్హ్హ్హ్హ్హ్హ్హ్హ్హ్హ్హ్హ్హ్హ్హ్హ్హ్హ్హ్హ్..................

కానీ సోను తన తల్లి లోపలికి ఇంకా లోతుగా వెళ్లాలనుకున్నాడు. ఇంకా లోతుగా. ఇప్పుడు అతని తల్లి కూర్చోలే, అతను దిండు మీద నుండి తల్లిని కిందకి జరిపి మంచం మీద పడుకున్నాడు.
 
సోను తన చేతితో తల్లి కాళ్ళలో ఒకదాన్ని కొద్దిగా పైకి లేపాడు, ఆమె మరో కాలు మంచం మీద ఉంది. ఇలా చేయడం వల్ల, అతని తల్లి పూకు ఇంకాస్త తెరుచుకుంది.
 
సోను మళ్ళీ త్వరగా తన నోటిని అమ్మ పూకు మీద పెట్టాడు. సీమ ఒక కాలును కొద్దిగా పైకి ఎత్తడం వల్ల, అతని నాలుక బహుశా అమ్మ పూకులోకి ఇంకా లోతుగా వెళ్తోంది.
 
సీమ హావభావాలు, ఆమె శబ్దాలు వింటుంటే, ఇప్పటికే ఒకసారి భావప్రాప్తి పొందిన ఆమె, తన కొడుకు తన పూకుతో ఇలాగే ఆడుకోవడం కొనసాగిస్తే మళ్ళీ హద్దులు దాటుతుందని స్పష్టమైంది.


సీమ: ఆహ్ సోను... నా వద్దురా... అమ్మ... అబబ్బబ్బబబా... ఇ... ఆ


సీమ ఒక చేత్తో దిండును గట్టిగా పట్టుకుని, తన శరీరాన్ని పైకి లేపుతూ బిగ్గరగా శృంగార శబ్దాలు చేస్తోంది. కొన్నిసార్లు సోను ఈ భంగిమలో ఆమె పూకును నాకుతూ, ఆమె రొమ్ములను కూడా నిమురుతున్నాడు.



అమ్మ కాళ్ళలో ఒకదాన్ని పూర్తిగా 90 డిగ్రీల కోణంలో పైకి ఎత్తాడు. అంటే ఒక కాలు మంచం మీద, మరో కాలు పైన గాలిలో ఉంది. దాంతో సీమ మళ్ళీ చాలా గట్టిగా అరిచింది
 
సోను: ఉమ్ నాకు తెలుసు అమ్మ, నీ అందమైన కుత్త నుండి ఆ నీటిని నన్ను బయటకు తీయనివ్వు.

సీమ; అయ్యో, వద్దు వద్దు ప్లీజ్ వద్దు ఉఫ్ఫ్ఫ్ఫ్ ....ఆహ్హ్హ్హ్హ్

సోను: హహహహ ఉమ్ ఇలా ఎలా అమ్మా, నీకు పూర్తి సుఖాన్ని ఇవ్వాలి.
 
 సీమ ఇలా చెబుతూ ఉండగానే సోను మళ్ళీ ఒక దిండు సహాయంతో అమ్మని మంచం మీద కూర్చోబెట్టి, ఆ దిండును మళ్ళీ ఆమె వీపు వెనుక పెట్టి, ఆమె కాళ్ళ మధ్యకు వెళ్ళాడు.  
 
ఆమె పూకుని పూర్తిగా తన నోట్లోకి తీసుకుని చీకడం మొదలుపెట్టాడు. ఆ తల్లి మళ్ళీ ఒళ్ళంతా వణకడం మొదలుపెట్టింది, ఆమె తొడలు, రొమ్ములు కూడా వణికిపోతున్నాయి
 
ఆ శబ్దం గదిలో మరియు హాల్ వరకు ప్రతిధ్వనించింది. ఈరోజు అతను తన అమ్మని గదిలో పిచ్చెక్కిస్తున్నాడు.



సీమ; ఈఈ........... అహహాహహాఆహ్హా..... ఆహ్హ్హ్హ్హ్హ్హ్హ్హ్హ్

పూకులోని ప్రకంపనలకు తన తల్లి తొడలు, రొమ్ములు నది కెరటాల్లా వణుకుతున్నాయి. ఈరోజు తన అమ్మకి ఎలాగైనా అంత్యంత అందమైన భావప్రాప్తి కలిగించాలని సోను నిశ్చయించుకున్నాడు
 
అందుకే అతను 'మాస్టర్‌స్ట్రోక్' అని పిలవబడే ఆ ట్రిక్ ప్రయోగించాడు. అతని అమ్మ తల పైకెత్తి చూస్తుండగా, సోను తన వేళ్ళతో ఆమె పూకు రేకులను బాగా తెరిచి, పూకు లోపలికి కూడా తెరిచాడు.
 
అప్పుడు అతను తన అమ్మ పూకు లోపల ఉన్న గొల్లిని చూశాడు. ఆడవారి పూకు ఉండే గొల్లి, పూకు కన్నా 100 రెట్లు ఎక్కువ ఉండేటట్లు సోను చదివాడు.
 
దీనిని జి స్పాట్ అని కూడా అంటారు. ఇప్పుడు సోను తన లక్ష్యాన్ని కనుగొన్నట్లు అనిపించింది.


 
అతను వెంటనే తన మొనదేలిన నాలుకను అమ్మ గొల్లిపై ఉంచాడు. ఆ తర్వాత, అమ్మ అరుపు ఎంత గట్టిగా ఉందంటే, ఆ గొంతుకు ఇల్లంతా కంపించిపోయినట్లుగా, వర్షం భయపడిపోయింది. అల్కా ఉలిక్కిపడి లేచింది
 
సీమ: సోను తన తల్లి పూకుని నాకుతూనే ఉన్నాడు మరియు తన తల్లి ఈ చర్యను సహించలేదని అతనికి తెలుసు, ఆమె కాళ్ళు నేలకేసి కొట్టడం, తలను అటు ఇటు ఊపడం, పెద్ద శబ్దాలు చేయడం ప్రారంభించింది,


 
ఆమె శరీరం వణకడం మొదలైంది, చనుమొనలు కూడా చాలా గట్టిపడ్డాయి, ఆమె ఇప్పుడు తుది భావప్రాప్తికి చేరుకుంది. సీమ పూకు నుండి ఇప్పుడు నీరు స్రవించింది మరియు ఆమె మళ్ళీ భావప్రాప్తికి చేరుకుంది.


సీమ; ఆహ్,……. ఆహ్హ్హ్హ్హ్హ్హ్హ్హ్హ్హ్హ్హ్హ్హ్హ్హ్హ్హ్హ్హ్హ్హ్హ్హ్హ్.
 
సీమ చివరికి పూకు రసాన్ని విడుదల చేసింది!!!!!!!!!!!


మరియు ఆమె కళ్ళలో నీళ్ళు నిండిపోయాయి. కింద ఆమె పూకు నుండి, పైన ఆమె కళ్ళ నుండి నీరు కారింది. సీమ కళ్ళు మూసుకుంది, ఆమె భావప్రాప్తి వలన కలిగిన కన్నీళ్లతో ఆమె కళ్ళు నిండిపోయాయి.


భావప్రాప్తి పొందుతున్నప్పుడు సీమ ఏడుపు శబ్దాలు చేస్తే, ఇప్పుడు వర్షంతో పాటు అల్కా గదిలోంచి బయటకు వచ్చారు.
 
అక్కడ నిలబడి ఉన్న అల్కాని చూసి, వర్ష వెంటనే అల్కా ని ఏమి అయింది బుజ్జిగా నిద్రపోలేదా.
 
అల్కా ఏమి మాట్లాడకుండా వెళ్ళి సోనూ డోర్ తలుపు తట్టింది.
 
సోనూ: అక్క ప్లీజ్ అక్క మీరు వెళ్ళి రెస్ట్ తీసుకోండి , నేను ఏమి చేయలేదు

అల్కా : ఇప్పుడు బయటకు రా బండవెదవ , త్వరగా రా, , మా అమ్మని ఏడిపిస్తున్నావు , అమ్మ నిన్ను ఎందుకు అంతగా ఇబ్బంది పెడుతున్నావు, త్వరగా బయటకు రా, నేను ఒట్టు వేసి చెప్తున్నాను.

సోను: (నవ్వుతూ) హహహహ సరే మీ అమ్మ బాగానే ఉంది అక్క…

సీమ చెంపల మీద కన్నీళ్లు కనిపిస్తున్నాయి, కళ్ళు మూసుకుని అపస్మారక స్థితిలో పడి ఉన్నాయి.

సోను: అయ్యో క్షమించు అమ్మా, నేను నిన్ను చాలా ఇబ్బంది పెట్టాను, నన్ను క్షమించు, ఎందుకిలా ఏడ్చావు, క్షమించు, ఈరోజే మొదటిసారి కదా అమ్మా,
 
నన్ను క్షమించు, అందుకే నీకు అలా అనిపించింది, నన్ను క్షమించు. సారీ అమ్మ .. అల్కా లోపలికి వస్తే నన్ను చంపేస్తుంది ప్లీజ్ అమ్మ...

సీమ:: ((గట్టిగా ఊపిరి పీల్చుకుంటూ)) అబ్బా దుర్మార్గుడా, అయ్యో నన్ను చంపేశావు, ఇప్పుడు వెళ్లి అక్కను కాసేపు ఉండమని చెప్పు అని మెల్లగా గొణికింది.

సోను; అక్క , నేను వస్తున్నాను ఒక 2 నిమిషాలు
 
వర్ష అక్కడే నిలబడి అల్కా అమాయకత్వానికి నవ్వుకుంటూ ఉంది. ఏయ్ వెళ్ళి పడుకోవే నువ్వు అనింది.
 
అల్కా: పో నేను అమ్మ దగ్గరే పడుకుంటా.. ఒరేయ్ వస్తున్నవా లేదా, నేను నిన్ను చంపేస్తా

లోపల సోనూ సోను తన వేళ్ళతో తల్లి తెల్లని తొడలను గిలిగింతలు పెట్టాడు, దాంతో ఆమె నవ్వు మొదలు అయింది మళ్ళీ.

సీమ; హెహెహె హ్మ్మ్ హహహహహహ అలా చేయకు

సోను: హహహహ , నువ్వు నవ్వినప్పుడు ఎంత ముద్దుగా ఉన్నావో చూడు, విశ్రాంతి తీసుకో అమ్మ, సరే నేను వెళ్తున్నాను, ఈరోజు నాకు చాలా ఆనందంగా ఉంది , థాంక్స్ అమ్మ.

సోను త్వరగా లేచి బట్టలు వేసుకుని తలుపు తెరిచాడు. వర్ష, అల్కా బయట నిలబడి ఉన్నారు.


సోను: ఏమైంది కోతి , ఏం జరిగింది?ఎందుకు అలా అరుస్తున్నావు?


అల్కా సోనూ వైపు కోపంగా చూస్తూ గట్టిగా వాడి చెయ్ పట్టుకుని లాగి కాలుతో ఒక తన్ను తన్నింది.
 
అల్క: ఇంకోసారి అమ్మని ఏడిపిస్తే నిన్ను నిజంగానే చంపేస్తాను
 
వర్ష: ఏయ్ వాడిని ఎందుకు కొడుతున్నావు
 
అల్క: నేను నీతో కూడా మాట్లాడను, మీ ఇద్దరు ఒక్కటే
 
బయట వాళ్ళ మాటలు వింటూ సీమ లోపల నవ్వుతూ బట్టలు వేసుకుంది. వెంటనే ఇద్దరు కలిసి మళ్ళీ నా బిడ్డని ఏడిపిస్తున్నారా.. వెళ్ళండి మీరు ఇక్కడ నుండి.
 
అల్క: అమ్మ చూడు అమ్మ వెళ్ళు నేను ఇక్కడే పడుకుంటా
 
సీమ: దా. నిన్ను వద్దు అని చెప్తే వాళ్ళ ఇద్దరి చెవులు పిండుతా.. వెళ్ళండి వర్ష వెళ్ళి పడుకోండి
 
ఇంతలో, అల్కా హనీమూన్ గదిలోకి వెళ్లి తన అమ్మ మంచం దగ్గరికి వెళ్లి దుప్పటితో కప్పుకుంది.

వర్ష: రే పద మనం నిద్రపోదాం అని చెప్పింది.

సీమ: ఓహో, అంతా బాగుందని ఆశిస్తున్నాను.

అల్కా : అమ్మ నువ్వు ఇప్పుడు పడుకో , ఆ బండోడు నిన్ను చాలా ఇబ్బంది పెట్టాడు, అల్కా గొంతు విని సీమ మెల్లగా నవ్వుకుంది.

సీమ: (సిగ్గుగా) నువ్వు కూడా పడుకో బుజ్జిగా.

సీమ మంచం మీద పడుకుంది, ఆమె ఒంట్లో పూర్తిగా శక్తి లేనట్లుగా గాఢ నిద్రలోకి జారుకుంది. అల్కా తల్లిని నిజంగానే కోతిపిల్లలా గట్టిగా అత్తుకుని నిద్రపోయింది.

వర్ష కూడా తన గదిలోకి వెళ్లి సోనూతో కలిసి పడుకుంది. వర్ష కూడా సోనూని గట్టిగా హతూని పడుకుంది.
 
తరువాత రోజు అక్కడ ఇంట్లో జరగబోయే అతి పెద్ద మార్పులు రాబోతున్నాయి అని అక్కడ ఉన్న వాళ్ళకి ఏమి తెలియకుండా నిద్రపోతున్నారు.
 
తర్వాత రోజు పొద్దునే లేచిన సోను వెళ్లి వంట గదిలో ఉన్న తల్లికి ఒక విషయం మెల్లగా చెవిలో తన తల్లికి చెప్పాడు, ఆమె కొంచెం ఆశ్చర్యపోయింది.

సీమ: ఏంటి, ఊరికా, మళ్ళీ ఆ గుడిసెకా?

సోను: హహహహహ ఉమ్మ్, నీకు గుర్తులేదా అమ్మ, మన మొదటి ప్రేమ కూడా అక్కడే మొదలైంది, కాబట్టి మన పూర్తి కలయిక కూడా ఎందుకు జరగకూడదు.

సీమ: ఏయ్ సచ్చినోడ , కానీ అల్కాకు చెప్పావా? మరి వర్ష అక్కకు?


సోను: నేను వర్షకు చెప్పాను అమ్మ, మనం ఊరికి వెళ్తున్నామని అక్క అల్కాకు చెప్తుంది, వర్ష అక్క చెప్తే ఆమెకి అనుమానం రాదు. ఇప్పుడు నువ్వేమీ మాట్లాడకు, ఒప్పుకో, ప్లీజ్ అమ్మ నా మంచి అమ్మవి కదా?

సీమ: నాకు భయంగా ఉంది, ఒకవేళ అల్కాకు ఈ విషయం తెలిస్తే?

సోను: అయ్యో అమ్మా, అక్కకి తెలియదు, నేను ఎప్పుడైనా నిన్ను ఏమైనా ఇబ్బందుల్లోకి నెట్టానా? నేను నిన్ను ఎప్పుడూ ప్రేమిస్తూనే ఉంటాను.

సీమ: సోనూ , నేను నిన్ను ప్రేమిస్తున్నాను, కానీ నాకు భయంగా ఉంది......

సోను: అమ్మ,నేను నిన్ను ప్రేమిస్తున్నాను. నన్ను నమ్ము.ఏమి కాదు అని చెప్పి సీమను కౌగిలించుకున్నాడు.

సోనూ చెప్పిన ఈ మాటలకు సీమ హృదయం కరిగిపోయింది, అయినా ఆమె మనసులో ఒక మూల భయం, సిగ్గుతో కుమిలిపోయింది.
 
బహుశా తన అక్క కొడుకుతో పూర్తిగా ఏకం కావాల్సిన రోజు రాబోతోందేమోనన్న ఆలోచనతో, ఆమె గుండె రాజధాని ఎక్స్‌ప్రెస్ లాగా వేగంగా కొట్టుకుంది.

పొద్దునే అందరూ టిఫిన్ చేస్తూ ఉండగా వర్ష మెల్లగా అమ్మ మీరు ఊరికి వెళ్తారు అని చెప్పారు.
 
సోనూ: అవును అక్క చాలా కాలం అయింది, అమ్మ ఊరికి వెళ్ళి వాళ్ళు రమ్మని అడుగుతున్నారు, నేను కూడా వెళ్ళి, అమ్మని తీసుకుని మళ్ళీ రేపు తిరిగి వస్తాము.
 
వారికి ఏకాంతం ఇవ్వకూడదనే ఉద్దేశ్యంతో అల్కా అమ్మని పంపడానికి ఇష్టపడలేదు, కానీ వర్ష అక్కతో ఈరోజు తాను సన్నీకి పరిచయం చేయాలి అనుకోవడంతో ఆమె ఆందోళన చెందలేదు.
 
సోను వైపు నుండి అంతా సిద్ధమైంది.. సీమ సంకోచించినప్పటికీ, తన కొడుకుతో వెళ్ళడానికి సిద్ధపడింది. ఆమె కూడా ఆ రాత్రి కోసమే ఉన్నట్లు అనిపించింది.
 
అవును, ఆమె సంకోచిస్తూనే ఉంది, కానీ ఇప్పుడు సోను ఎలా ఒప్పించగలదు?


ఒక వర్షపు రాత్రి సోను తన తల్లితో మొదటిసారి ప్రేమాయణం సాగించిన అదే గుడిసె, బహుశా మళ్ళీ సీమ మరియు సోను కోసం ఎదురుచూస్తూ ఉంటుంది.


వర్షం: అమ్మ నేను ఈరోజు అతన్ని కలవడానికి వెళ్తున్న అల్కాతో పాటు.
 
ఆ మాట వినగానే అల్కా గట్టిగా హ్హూ,,,హ్హూ .. అని పొరపడింది. వర్ష అక్క వైపు అమ్మకి ఎందుకు చెప్పావు అన్నట్లు కొంచెం కంగారుగా తల దించుకుంది.
 
సీమ: హ్మ్మ్, చూడు నా కూతురు నా నుండి అన్నీ దాచాలి అనుకుంటుంది, కానీ పైకి మాత్రం నేను ఎక్కువ ఇష్టం అని దొంగ ప్రేమ చూపిస్తుంది , నీళ్ళు తాగు.
 
అల్క: దొరికిపోయినట్లు,, అమ్మ.. అది.. అది..
 
సీమ: నాకు అంత తెలుసు నేను నీ అమ్మని అని గుర్తుంచుకో.. వర్ష అక్క అతనితో మాట్లాడాల్సిన విషయాలు కూడా ఉన్నాయి . ఇంకా నువ్వు ఏమి దాచాల్సిన అవసరం లేదు. మాకు ఇష్టం లేకపోయినా అతన్నే కావాలి అనుకుంటావా
 
అల్కా: అమ్మ నేను ఎప్పుడు అలా చెప్పాను , అయిన అతను మంచివాడు, మీకు కూడా నచ్చుతాడు
 
సోనూ: బావ బావ బంగారు , బాగున్నారే అమ్మడు.. హహహహ అని పాట మొదలు పెట్టాడు
 
సీమ: సోనూ......జోక్స్ చేసే విషయం కాదు, ఇది చాలా అవసరం
 


అందరూ సైలెంట్ గా తింటూ ఉన్నారు. 9 గంటలకు అల్కా వెళ్తూ అక్క మీరు మధ్యాహ్నం 12 గంటలకు సరే నా..
 
వర్షం: సరే బుజ్జి నేను వస్తాను నువ్వు జాగ్రత్తగా వెళ్ళు
 
అల్కా. సోనూ ఇద్దరు బయటికి వెళ్లిపోయారు. ఇంట్లో ఇప్పుడు కేవలం వర్షం, సీమ ఇద్దరే ఉన్నారు..
 
వర్షం: అమ్మ అతను అబద్దం చెప్పి ఆఫీసులో ఎందుకు జాయిన్ అయి ఉంటాడు, అల్కాకి కూడా కావాలని దగ్గర అవుతున్నట్లు నాకు అనిపిస్తుంది.
 
సీమ: హ్మ్మ్, చూడు వర్ష నీ అంత తెలివి దానికి లేదు , కానీ అల్కా ఒక అబ్బాయిని అంత త్వరగా నమ్మి ఇష్టపడుతుంది అని నేను అనుకుందాం. అతను మంచివాడు అయి ఉంటాడు
 
వర్ష; అతని డీటైల్స్ అన్నీ ఇస్తా అన్నావు అమ్మ ఇంకా ఇవ్వలేదు.
 
సీమ: నీకు ఆ ఫైల్ వెళ్ళే ముందు సైబర్ టీం ని అడిగాను , అలాగే అతని కుటుంబం కి సంబందించిన ఏ ఒక్క ఫోటో కూడా ఎందుకు లేదో కనుక్కో . అతను ఎవరి సహాయం లేకుండా ఇది అంత చేయడు
 
కాబట్టి మాట్లాడే అప్పుడు అన్నీ జాగ్రత్తగా మాట్లాడు, ఏదో ఒక కారణం ఉంటుంది, అతని వెనుక ఉన్నది ఎవరో కనుక్కో, వాళ్ళు మంచి వాళ్ళు ఐతే అల్కా అక్కడ సంతోషంగా ఉంటుంది.
 
వర్షం: సరే అమ్మ నేను కనుకుంటాను
 
సీమ: వర్ష నేను నిన్ను ఒకటి అడగాలి
 
వర్ష అడుగు అమ్మ అందులో ఏమి ఉంది.
 
సీమ: నువ్వు ఎందుకు ఇంకా పెళ్లి చేసుకోలేదు, అల్కా నాకు నువ్వు ఆమెతో అసలు పెళ్లి చేసుకొను అని చెప్పావు అంట నిజమేనా , ఎందుకు అలాంటి నిర్ణయం తీసుకున్నావు
 
వర్షం: అమ్మ నేను చూసిన మనుషులు , నేను పెరిగిన వాతావరణం అలాంటిది, ఇంకా అసలు మగ వాళ్ళు కేవలం కామం కోసమే అన్నట్లు ఉంటారు, నా జీవితం ఇప్పుడు మీతో బాగుంది, దానికి ఒక మంచి జీవితం దొరికితే చాలు.
 
సీమ: మరి సోనూని ఎందుకు అలా చేసిన వాడిని ఏమి అనలేదు. నాకు వాడిలో మీగత మగవాళ్ళాల అనిపించలేదా

[Sunnysunnysunny]

వర్ష మౌనంగా ఉండిపోయింది, ఏమి చెప్పాలో కూడా ఆమెకు అర్ధం కాలేదు.

 
సీమ: సరే కానీ ఒక్కటి గుత్తుపెట్టుకో నీకు పెళ్లి చేయకుండా నేను అల్కాకి పెళ్లి చేసుకోను, ఆ తరువాత నీ ఇష్టం.
 
అలా వాళ్ళ ఇద్దరు మాట్లాడుకుంటూ ఉండగా డోర్ బెల్ గట్టిగా మోగింది. సమయం ఉదయం 11 గంటలు.
ఆ లోపలికి రాబోతున్న వ్యక్తి మొత్తం కధని మార్చబోతుంది.

కధ ఫ్లాష్‌బ్యాక్ ...............................కాలేజ్ విధ్వంసం జరిగిన రాత్రి............................................

 

ప్రదేశం: అండర్‌గ్రౌండ్ రాక్షస సామ్రాజ్యం (మెయిన్ హైడౌట్ - డెత్ ఫోర్ట్రెస్)

సమయం: కాలేజ్ విధ్వంసం జరిగిన రాత్రి

 

చీకటి గుహల మధ్య భయంకరమైన నల్లటి రాతి కోట. చుట్టూ మండుతున్న కాగడాలు , విషపు వాయువుల పొగలు.

 

ఒళ్లంతా కట్టుకట్టిన బ్యాండేజీలు , విరిగిన చేయి , విరిగిన కాలుతో నడవలేక నడవలేక ఈడ్చుకుంటూ... రణధీర్ భుజంపై ఆనుకుని లోపలికి అడుగుపెట్టాడు ఆధీర . రక్తపు వాసన గుహ అంతటా వ్యాపించింది.

 

అక్కడ ఎత్తైన నల్లటి రాతి సింహాసనంపై కూర్చుని ఉన్నాడు... ఈ మొత్తం రాక్షస సామ్రాజ్యానికి అధిపతి , మృత్యు స్వరూపుడు రాకా!

 

ఆధీర రక్తసిక్తమైన స్థితిని చూసి రాక ఎర్రటి కళ్లు మరింత రౌద్రంతో మెరిశాయి.

 

ఆధీర: ( రక్తపు దగ్గుతో , తీవ్రమైన నొప్పితో వణుకుతూ) "రాకా... వాళ్లు ఇంకా బ్రతికే ఉన్నారు! మనం 25 ఏళ్ల క్రితం ఖతమైపోయారు అనుకున్న ' బ్లాక్ స్క్వాడ్ ' నేటికీ సజీవంగా ఉంది! నేను ఖచ్చితంగా చెప్పగలను...

 

ఈరోజు నాతో పోరాడిన ఆ ముసుగు యోధురాలు (భావన) , 25 ఏళ్ల క్రితం నన్ను చావు అంచుల వరకు తీసుకెళ్లిన ఆ ఆడపులి కంటే పదిరెట్లు ఎక్కువ వేగం , తిరుగులేని యుద్ధ నైపుణ్యం ఉంది!"

 

రణధీర్: ( ముందుకు వచ్చి) "అవును రాకా... వైఎస్ఆర్ స్టేడియంలో మన 50 కేజీల RDX బాంబు డిఫ్యూజ్ అవ్వడం , అసలు ఫుడ్ ట్రక్ స్టేడియం లోపలికి రాకుండా పక్కగా సీక్రెట్ ఆర్మీ రంగంలోకి దిగడం చూస్తే... ఇది ఆ బ్లాక్ స్క్వాడ్ వ్యూహం ఏమిటో స్పష్టమవుతోంది!"

 

రాక సింహాసనం నుండి నెమ్మదిగా లేచాడు. అతడి పెదవులపై ఒక క్రూరమైన , రాక్షస చిరునవ్వు వికసించింది.

 

రాకా: " హహాహా! ఇది కూడా మంచిదే ఆధీరా! వాళ్లు బ్రతికి ఉన్నారంటే... మన అసలైన సామ్రాజ్య విస్తరణకు మార్గం దొరికినట్లే! ఆ రక్తపు వారసత్వంలోంచి వచ్చే శక్తులే నా అసలైన టార్గెట్.

 

వాళ్ల కడుపున పుట్టే ఆ అద్భుత రక్తం ప్రపంచాన్ని శాసించగలదు. నాకు వాళ్లలో ఒక్కరైనా ప్రాణాలతో దక్కాలి! ఈసారి మనం బలంతో కాదు...

 

వాళ్ల అత్యంత బలహీనమైన పాయింట్లపై దెబ్బకొట్టి ఆడుకుందాం. ఆధీరా... వెంటనే సురేష్ చోప్రాతో సీక్రెట్ మీటింగ్ ఏర్పాటు చేయి!"

 

రణధీర్: " గురువుగారూ... సురేష్ చోప్రా చిన్న కూతురు అల్కా కూడా ఆ ముగ్గురిలో ఒకరు కదా! మరి అతడు తన కూతుర్ని మనకు అప్పగించడానికి ఒప్పుకుంటాడా ?"

 

రాకా: ( వికృతంగా గర్జిస్తూ) "హహాహా! ఈ రాకా ఎత్తుగడల ముందు ఎంతటి వాడైనా తలవంచాల్సిందే! గేమ్ ఎలా ఆడాలో నాకు తెలుసు... మీరు ఏర్పాట్లు చేయండి!"

 

అప్పుడే డెహ్రాడూన్‌లో పూనమ్ దేవి చేతిలో దెబ్బతిని , అభి , అన్ష్‌ల దాడి నుండి చావుతప్పి ప్రాణాలతో బయటపడ్డ ఇద్దరు రంగా , అజిత్ గుహలోకి ప్రవేశించి సాష్టాంగపడ్డారు.

 

అజిత్ : " ప్రభూ... మమ్మల్ని క్షమించండి! డెహ్రాడూన్‌లో మేము వెళ్లిన పని జరగలేదు. అక్కడికి అకస్మాత్తుగా ' పూనమ్ దేవి ' అనే ఒక మృత్యుమూర్తి వచ్చింది. ఆమె మా ప్లాన్‌తో సెకన్లలో తుడిచిపెట్టేసింది!"

 

రాక: ( కోపంతో రాయిని పిండి చేస్తూ) "ఒకే సమయంలో... వరుసగా రెండు చోట్లా మన ప్లాన్లు ఎలా విఫలమయ్యాయి ?! ఆ పూనమ్ దేవి ఎవరు ? పూర్తి జాతకం నా ముందు పెట్టండి!"

 

అనుచరులు భయంతో వణికిపోతూ బయటకు వెళ్లగానే... రాక తనలో తాను వికృతంగా నవ్వుకున్నాడు.

 

రాక: ( మనసులో) " ఆ ముగ్గురు పవిత్ర కన్యలు... అందులో ఆ బ్లాక్ స్క్వాడ్ నెత్తురు పారే ఆడదాని కడుపున పుట్టిన ప్రాణం నా చేతికి దొరికితే... ఆ శక్తినంతా నా వశం చేసుకుని , ఈ భూమండలాన్ని నేనే పాలిస్తాను! ఈ అవకాశం మళ్లీ రాదు... హహహా!"

 

ప్రదేశం: సముద్ర తీర రహస్య బంగ్లా (రాకా x సురేష్ చోప్రా మీటింగ్)

సమయం: 5 రోజుల తర్వాత - అర్థరాత్రి 12:00 గంటలు

 

వైజాగ్ సముద్ర తీరంలో ఒక నిర్మానుష్య ప్రాంతంలో భారీ భద్రత నడుమ రాక , సురేష్ చోప్రా ఎదురెదురుగా కూర్చున్నారు.

 

రాక: " సురేష్ చోప్రా! నా లెక్కలు చాలా స్పష్టంగా ఉన్నాయి. నేను వెతుకుతున్న ఆ ముగ్గురు కన్యలు నాకు కావాలి! వాళ్లని నా దగ్గరకు చేర్చడంలో ఎవరు అడ్డువచ్చినా నిలువునా నరికేస్తాను!"

 

సురేష్ చోప్రా: " రాకా... నీ సామర్థ్యం గురించి నాకు తెలుసు. కానీ నువ్వు అనుకుంటున్నంత సులభం కాదు! ఆ ' డెత్ ఏంజెల్స్ ' రక్షణ వలయాన్ని దాటి వాళ్లని ముట్టుకోవడం అసాధ్యం!"

 

రాకా: " డెత్ ఏంజెల్స్ అయినా , ఇంకెవరైనా సరే... ఈ రాకా కత్తికి బలి కావాల్సిందే! నాకు కావలసిన ఆ ముగ్గురు ఎవరో తెలుసా ?

 

ముంబై సిటీ సెక్యూరిటీ అధికారి కమిషనర్ కూతురు అలేఖ్య ,

 

వైజాగ్‌లోని ఒక సాధారణ కుటుంబానికి చెందిన రితిక ,

 

నీ చిన్న కూతురు అల్కా ! వీరి ముగ్గురిలో నీ కూతురే పెద్దది. ఆ ఇద్దరికంటే నాకు అల్కా అత్యంత కీలకం!"

 

సురేష్ చోప్రా: ( ఉలిక్కిపడి , సీరియస్‌గా) "రాకా! ఇది అన్యాయం! నీకు కావాలంటే వర్షాన్ని తీసుకో... కానీ అల్కా చాలా అమాయకురాలు , ఆమె జోలికి రావద్దు! మిగిలిన ఇద్దరినీ పట్టుకోవడానికి నేను సహాయం చేస్తాను."

 

రాక: ( బళ్లపై బలంగా బాదుతూ) "సురేష్ చోప్రా! నాకు ఏమి కావాలో నేను చెప్పాను... నీ అభిప్రాయం అడగలేదు , అర్థమైందా ?! నీ బాధేంటో నాకు తెలుసు.

 

అల్కా పుట్టినరోజు దాటితే కానీ ఆమె పేరు మీద ఉన్న వేల కోట్ల ఆస్తి నీ పేరు మీదకి రాదు కదా! ఆస్తి నీ చేతికి రాగానే అల్కాని నా చేతుల్లో పెట్టు... నాకేం అభ్యంతరం లేదు!"

 

సురేష్ చోప్రా: ( నవ్వుతూ) "వినడానికి బాగుంది రాకా. కానీ నా దారిలో ' డెత్ ఏంజెల్ ' అనుష్క అతిపెద్ద అడ్డంకిగా ఉంది. నువ్వు ఆమెను అంతం చేస్తే , మిగిలిన పని నేను పూర్తి చేస్తాను!"

 

రాకా: " సరే! ఆమె వివరాలు నాకు పంపు. ఈ 20 రోజుల్లో మన మిషన్ పూర్తి కావాలి. ఒక్క శత్రువు కూడా ప్రాణాలతో మిగలకూడదు! రణధీర్ నీతో వస్తాడు , అతడికి కావాల్సిన సౌకర్యాలు చూడు."

 

సురేష్ చోప్రా తలాడించి అక్కడి నుండి వెళ్లిపోయాడు.

 

రాకా వెంటనే రణధీర్‌ని పిలిచాడు:

 

రాకా: " రణధీర్... ముందు ఆ ఇద్దరు అమ్మాయిలు (అలేఖ్య , రితిక) లపై నిఘా పెట్టండి. ఎవరికీ ఎలాంటి అనుమానం రాకూడదు. వాళ్లని రహస్యంగా బంధించి ఉంచండి

 
అల్కా పుట్టినరోజు వరకు వేచిచూసి ఆ ముగ్గురినీ ఒకేసారి నా దగ్గరకు తీసుకురండి! అలాగే సురేష్ చోప్రా ఇచ్చే ఆ వ్యక్తిని (అనుష్కను) ఒంటరిగా ఉన్నప్పుడు చూసి సైలెంట్‌గా మట్టుబెట్టండి. మీ అన్నలా ఆవేశపడకు... జాగ్రత్తగా వ్యూహం అమలు చేయండి!"

[Sunnysunnysunny]

ప్రదేశం: వైజాగ్ సీక్రెట్ పోర్ట్ & అగాధ సముద్రం (డీప్ సీ షిప్ - 25 కి.మీ దూరం)

సమయం: 3 రోజుల తర్వాత - రాత్రి 02:00 గంటలు
 
వైజాగ్ చేరుకున్న రణధీర్ గ్యాంగ్ అలేఖ్య కదలికలపై నిరంతరం నిఘా పెట్టింది.
 
సీమ ఇంట్లో ఎవరికీ చెప్పకుండా, అర్ధరాత్రి వేళ ఒంటరిగా ఎయిర్‌పోర్ట్‌కు బయలుదేరిన అలేఖ్యను రణధీర్ ముఠా మధ్యదారిలోనే అత్యంత వ్యూహాత్మకంగా అడ్డగించి కిడ్నాప్ చేసింది!
 
ఆమెను వైజాగ్ తీరానికి 25 కిలోమీటర్ల దూరంలో సముద్రం మధ్యలో లంగరు వేసి ఉన్న ఒక భారీ డెత్ షిప్‌లోకి తరలించారు.
 
ఆ షిప్‌లో ఆధీర పంపిన 50 మంది కరుడుగట్టిన నరరూప రాక్షసులు, సురేష్ చోప్రా సమకూర్చిన 30 మంది అత్యంత ప్రమాదకరమైన ప్రైవేట్ కిల్లర్స్ కాపలాగా ఉన్నారు.
 
వాళ్ల ప్రధాన లక్ష్యం... అనుష్కను చంపడం, రితికను ఎత్తుకురావడం, మరియు బ్లాక్ స్క్వాడ్ అంతుచూడటం!
 
ప్రదేశం: సముద్ర నౌకలోని చీకటి గది (అలేఖ్య బంధీ & ఆఖరి ఆశల ముగింపు)
సమయం: కిడ్నాప్ అయిన 4 రోజుల తర్వాత
 
చీకటి కొట్టు లాంటి ఆ గదిలో... చేతులకు ఇనుప గొలుసులు వేసి బంధించి ఉంది అలేఖ్య. గడిచిన నాలుగు రోజులుగా ఆమె కనీసం బొట్టుడు నీళ్లు కూడా ముట్టలేదు, అన్నం తినలేదు. ఆమె ముఖం పూర్తిగా పాలిపోయి, పెదవులు ఎండిపోయాయి.
 
తలుపు తీసుకుని రణధీర్ ఒక ప్లేట్‌లో ఆహారంతో లోపలికి వచ్చాడు.
 
రణధీర్: "చూడు అలేఖ్యా... నువ్వు ఇలా పస్తులుండి చచ్చిపోతే మా ప్లాన్ దెబ్బతింటుంది. అందుకే నీకు ఒక అద్భుతమైన ఆఫర్ ఇస్తున్నాను. నువ్వు ఈ భోజనం మొత్తం తింటే... రోజుకు ఒక్కసారి ఎవరికైనా ఒక్క ఫోన్ కాల్ చేసుకునే అవకాశం ఇస్తాను!"
 
ఆ మాట వినగానే అలేఖ్య కళ్లల్లో చిన్న ఆశ మెరిసింది.
 
(అలేఖ్య మనసులో)



"నేను బతికే అవకాశాలు ఎలాగూ లేవు... చనిపోయే ముందు ఆఖరిసారిగా విజయ్ గొంతు వింటే చాలు!"
 
అలేఖ్య ఆబగా ఆ ప్లేట్‌లోని ఆహారాన్ని కేవలం రెండు నిమిషాల్లో తినేసింది.
 
రణధీర్ నవ్వుతూ తన జేబులోంచి ఒక శాటిలైట్ ఫోన్ తీసి ఆమె చేతిలో పెట్టాడు.
 
రణధీర్: "ఇది నాన్-ట్రాకబుల్ శాటిలైట్ ఫోన్. నీకు కేవలం 89 సెకన్లుమాత్రమే సమయం ఉంది! ఆ సమయం ముగియగానే కాల్ ఆటోమేటిక్‌గా కట్ అయిపోతుంది. తీసుకో!"
 
అలేఖ్య వణుకుతున్న వేళ్లతో వెంటనే విజయ్ పర్సనల్ నంబర్‌కు డయల్ చేసింది!
 
ప్రదేశం: విజయ్ సీక్రెట్ బెడ్‌రూమ్ (మరో ప్రపంచం)
సమయం: అదే రాత్రి 11:30 గంటలు
 
అటువైపు... గాయాల నుండి కోలుకున్న విజయ్, తన తల్లి భావనతో కలిసి ఒక సురక్షితమైన రహస్య ప్రదేశంలో ఉన్నాడు.
 
గదిలో టేబుల్ పైన ఉన్న విజయ్ ఫోన్ గట్టిగా మోగింది. స్క్రీన్ పైన 'అలేఖ్య' అని పేరు కనిపించింది.
 
విజయ్ కంగారుగా ఫోన్ వైపు చేయి చాచబోయాడు. కానీ సరిగ్గా అదే క్షణంలో... పక్కనే ఉన్న భావన ఆ ఫోన్‌ను తన చేతుల్లోకి తీసుకుంది.
 
భావన: (ప్రేమగా, చిరునవ్వుతో) "విజయ్... ఎన్నో ఏళ్ల విరహం తర్వాత, ఎన్నో రక్తపాతాల తర్వాత ఈరోజు మనం ఇలా ఒక్కటయ్యాం. ఈ రాత్రి మన మధ్య ఏ ఒక్క అడ్డంకి, ఏ ఒక్క డిస్టర్బెన్స్ ఉండకూడదు నాన్నా..."
 
భావన ఆ ఫోన్ కాల్‌ను కట్ చేసి, స్విచ్ఛాఫ్ చేసి పక్కన పడేసింది! ఆత్మీయ అనుబంధాల లోకంలో తల్లికొడుకులు మునిగిపోయారు.
 
ప్రదేశం: సముద్ర నౌక (అలేఖ్య గుండె పగిలిన ఆర్తనాదం)
 
అటు నౌకలో... ఫోన్ కలవకపోవడంతో అలేఖ్య కన్నీళ్లతో మళ్లీ మళ్లీ డయల్ చేసింది.
 
"ద నంబర్ యు ఆర్ కాలింగ్ ఈజ్ స్విచ్ఛాఫ్!" అనే రికార్డెడ్ వాయిస్ మాత్రమే వినిపించింది!
 
సరిగ్గా 89 సెకన్లు ముగియగానే... రణధీర్ ఆమె చేతిలోంచి ఫోన్‌ను కసిగా లాక్కున్నాడు!
 
రణధీర్: "నీ సమయం ముగిసింది పాపా!" అంటూ వికృతంగా నవ్వుతూ తలుపులు వేసుకుని వెళ్లిపోయాడు.
 
అలేఖ్య ఆ చీకటి గదిలో మోకాళ్లపై కూలబడిపోయింది. ఆమె కళ్లల్లోంచి కన్నీరు వర్షంలా కారుతోంది. గుండె బద్దలయ్యేలా ఆ చీకటి సముద్రపు అలల మధ్య ఒంటరిగా రోదించింది:
 
(అలేఖ్య తన మనసులో రోదిస్తూ)


"దేవుడా... నన్ను ఎందుకు బతికించావు? నా కన్నతల్లిదండ్రులతో పాటే నన్ను కూడా ఆనాడే చంపేయాల్సింది కదా!
 
నా కోసం పిల్లలు కూడా వద్దనుకుని నన్ను ప్రాణంగా పెంచిన నా ముంబై అమ్మానాన్నలు ఇప్పుడు నా కోసం ఎంతలా తల్లడిల్లుతున్నారో... నేను ప్రాణంగా ప్రేమించిన విజయ్ కూడా నాకు దక్కకుండా పోయాడు.
 
ఆరోజు పూనమ్ దేవి అమ్మ 'నేను చూసుకుంటాను, వెళ్లొద్దు' అని చెప్పినప్పుడు ఆమె మాట విని ఉండాల్సింది... నేనే వినకుండా తప్పు చేశాను!
 
ఈ రాక్షసుల చేతుల్లోంచి నేను సజీవంగా బయటపడలేను... దేవుడా, నన్ను ఇంక బాధపెట్టకు, నన్ను త్వరగా నీ దగ్గరకు తీసుకెళ్లిపో తండ్రీ... తీసుకెళ్లిపో!"
 
అగాధ సముద్రం మధ్యలో అలేఖ్య బంధీ కాగా... అటు వైజాగ్ నగరంలో రాకా రాక్షస కూటమి 'డెత్ ఏంజెల్స్' పై ఆఖరి దాడికి బాణాలు ఎక్కుపెట్టింది!
 
ప్రదేశం: ముంబై సిటీ సెక్యూరిటీ అధికారి కమిషనర్ హెడ్ క్వార్టర్స్ — కమిషనర్ ఛాంబర్
సమయం: సాయంత్రం 07:45 గంటలు
 
ఛాంబర్ లోపల ఏసీ చల్లటి గాలి వీస్తున్నా కమిషనర్ ముఖంపై చెమటలు పడుతున్నాయి. టేబుల్ మీద ఉన్న వేర్వేరు నగరాల సెక్యూరిటీ అధికారి ఫైళ్లు, సిడిఆర్ (CDR) రిపోర్టులు, మ్యాపులు అన్నీ చెల్లాచెదురుగా పడి ఉన్నాయి.
 
నగరంలో వేలమందికి భద్రతనిచ్చే ఆ సెక్యూరిటీ ఆఫీసర్ ఉన్నతాధికారి, నాలుగు రోజులుగా కంటిమీద కునుకు లేకుండా తన ఒక్కగానొక్క కూతురు అలేఖ్య కోసం కన్నీరుమున్నీరవుతున్నారు. ఎదురుగా ఉన్న ల్యాప్‌టాప్ స్క్రీన్ మీద అలేఖ్య ఫొటో నిశ్చలంగా కనిపిస్తోంది.
 
ఫోన్ ఎత్తి వణుకుతున్న చేతులతో నేషనల్ సెక్యూరిటీ 'రా' (RAW) చీఫ్ డైరెక్ట్ ఎన్‌క్రిప్టెడ్ శాటిలైట్ లైన్‌కు డయల్ చేశారు.
 
రా చీఫ్ (పెద్దనాన్న): "చెప్పు తమ్ముడూ... ఈ టైమ్‌లో పర్సనల్ ఎన్‌క్రిప్టెడ్ లైన్‌లో కాల్ చేశావంటే ఏదో తీవ్రమైన విషయం ఉండే ఉంటుంది. అంతా క్షేమమేనా?"
 
కమిషనర్ ఒక్కసారిగా భావోద్వేగాన్ని ఆపుకోలేకపోయారు. సెక్యూరిటీ ఆఫీసర్ హోదా, గంభీరత అన్నీ కొట్టుకుపోయి కేవలం ఒక నిస్సహాయ తండ్రి మాత్రమే మిగిలారు.
 
కమిషనర్ (అలేఖ్య తండ్రి): (గొంతు రుద్దమై, కన్నీళ్లతో) "అన్నా... సర్వనాశనం అయిపోయింది అన్నా! మన అలేఖ్య... నా ప్రాణం అన్నా వాడు... నాలుగు రోజులుగా కనిపించకుండా పోయింది.
 
నగరంలో ప్రతి అంగుళం వెతికించాను. రహస్యంగా ఇన్వెస్టిగేషన్ టీమ్స్ పెట్టాను. కానీ ఒక్కటంటే ఒక్క క్లూ కూడా దొరకడం లేదు. చివరికి ఆమె వైజాగ్ వెళ్లి అల్కాను కలిసినట్లు తెలిసింది.
 
ఆ తర్వాత నుండి మొబైల్ స్విచ్ఛాఫ్. ఇంట్లో వాళ్లమ్మ క్షణక్షణం చచ్చి బతుకుతోంది అన్నా... నా చేతులు కట్టేసుకున్నాయి. నువ్వే ఏదో ఒకటి చేసి నా కూతురిని నాకు తెచ్చివ్వాలి అన్నయ్యా!"
 
అవతలి వైపు నిశ్శబ్దం. దేశ రక్షణ పగ్గాలు చేతబట్టిన రా చీఫ్ మెదడులో ఆలోచనలు తీవ్ర వేగంతో పరిగెత్తాయి. వైజాగ్, అల్కా, పూనమ్ దేవి నెట్‌వర్క్... ఈ పేర్లు వినగానే ఏదో ప్రమాదకరమైన ముప్పు ముంచుకొస్తోందని ఆయన అనుభవజ్ఞుడైన మెదడు పసిగట్టింది.
 
రా చీఫ్: (కంచు కంఠంతో, భరోసా ఇస్తూ) "తమ్ముడూ! కన్నీళ్లు తుడుచుకో. నువ్వు ఒక సిటీ కమిషనర్‌వి, అంతకంటే ముఖ్యంగా ఒక తండ్రివి. గుండె దిటవు చేసుకో.
 
మన ఇంటి ఆడబిడ్డ మీద చేయి వేసే ధైర్యం ఈ దేశంలో ఎవరికీ లేదు. వైజాగ్ గడ్డ మీద ఏం జరుగుతోందో నేను చూసుకుంటాను.
 
అలేఖ్య బాధ్యత నాది. నేను రంగంలోకి దిగుతున్నాను... ఇక నువ్వు ఏమాత్రం అధైర్యపడకు."
 
కాల్ ముగియగానే రా చీఫ్ తన వ్యక్తిగత ఫోన్ నుండి వైజాగ్‌లోని పూనమ్ దేవి నంబర్‌కు వరుసగా రింగ్ చేశారు. అటువైపు రింగ్ అవుతూనే ఉంది కానీ ఎవరూ లిఫ్ట్ చేయలేదు.
 
అధికారికంగా సెర్చ్ ఆపరేషన్ మొదలుపెడితే ముంబై కమిషనర్ కూతురు కిడ్నాప్ అయిందనే వార్త దావానలంలా వ్యాపించి శత్రువులు అలేఖ్యకు హాని తలపెట్టే ప్రమాదం ఉందని గ్రహించిన రా చీఫ్, స్వయంగా రంగంలోకి దిగాలని నిర్ణయించుకున్నారు. వెంటనే స్పెషల్ ఫ్లైట్‌లో వైజాగ్ బయలుదేరారు.
 
మొత్తం అలేఖ్య వైజాగ్ వెళ్ళిన దగ్గర నుండి అన్నీ డీటైల్స్ రా చీఫ్ కి ఫ్లయిట్ లో అందించారు. అలాగే ఆమె వైజాగ్ కి దగ్గరలో ఒక పల్లెటూరులో 4 రోజులు ఉన్న విషయం కూడా తెలుసుకున్నాడు.
 
అలేఖ్య మాకు చెప్పకుండా అక్కడ ఉండే అంత ఫ్రెండ్స్ ఎవరు ఉన్నారు , అనుకున్నాడు, అలాగే ఆమె ఉన్న 4 రోజులు ఆమె సెల్ టవర్ లొకేషన్ కి అల్కా లొకేషన్ కి అసలు సంబందం లేదు.
 
రా చీఫ్ వెంటనే ఆ ఊరు డీటైల్స్ అండ్ అక్కడికి వెళ్ళడానికి ఒక వెహికల్ అరేంజ్ చేయండి అని చెప్తాడు. ముందు ఆయన అన్నీ ఆధారాలు తీసుకుని పూనమ్ దేవిని కలవాలి అని అనుకున్నాడు.
 
 
……………………………………24 గంటల ముందు .......................
 
మరొక వైపు సురేష్ చోప్రాకు ఆందోళన కలిగింది. అయేషా, ఇంకా ఆమె అమ్మ ఇద్దరు  ఉన్న ఇంటిని వదిలి ఎప్పుడు ఎక్కడికి వెళ్లిపోయారో అతనికి అర్దం కాలేదు . అతను వెంటనే సోనియాని గట్టిగా పిలిచాడు.
 
సురేష్- అయేషా ఇంకా వాళ్ళ అమ్మ తప్పించుకున్నారు

సోనియా- ఇది ఎలా సాధ్యం? అక్కడ ఉన్న వెదవలు ఏం చేస్తున్నారు వాళ్ళు వెళ్ళింది కూడా వారికి తెలియదు. ఆమె ఎప్పుడు వెళ్లిపోయింది?

సురేష్- అది ఇంకా తెలియదు.

సోనియా- నీ మనుషులు ఛీ ఎందుకు పనికిరారు .. అనుష్కకి మీ మనుషుల గురించి తెలిసి ఉంటుంది, ఆమె కేవలం అవకాశం కోసం ఎదురుచూస్తూ ఉంటుంది. అవకాశం దొరకగానే ఆమె మాయమైపోయింది.


అప్పుడే అక్కడికి ఇంటి పనిమనిషి వచ్చి సురేష్ చోప్రా ముందు నిలబడి ,అయ్యా గారు ......


సురేష్ - ఏమైంది, కనిపించడం లేదా, నేను పనిలో ఉన్నా. దెంగేయ్

పనిమనిషి - అయ్యా, మిమ్మల్ని కలవడానికి ఎవరో వచ్చారు. అది చాలా ముఖ్యమైన విషయం అంటున్నాడు.

సురేష్ - తర్వాత ఆఫీసులో కలుస్తా అని చెప్పు , నేను ఇంట్లో సమావేశాలు పెట్టను.

పనిమనిషి - అతను అనుష్క అనే ఒకరి గురించి మాట్లాడాలనుకుంటున్నాడని చెప్పాడు.

సురేష్ - ఏంటి, వాళ్ళని పిలిచి నా ప్రైవేట్ గదిలో కూర్చో. నేను వస్తున్నాను.

సోనియా - ఎవరు అయి ఉంటారు?

సురేష్ – తెలియదు చూద్దాం.

సురేష్, సోనియా గదికి చేరుకునేసరికి, వారి ముందు ఇద్దరు పురుషులు కూర్చుని ఉన్నారు.
 
సురేష్ - మీరెవరు? అనుష్క గురించి మీకేం తెలుసు?

ఆద్మీ - మాకు చాలా తెలుసు, కానీ మీరెందుకు ఆమెకు సహాయం చేస్తున్నారు?

సురేష్ - సహాయమా? మేమెందుకు ఆమెకు సహాయం చేయాలి?

ఆద్మీ - మా భూమి కొనడానికి మీ బోర్డు సభ్యుడు ఆమెకి కోట్ల రూపాయలు ఇచ్చాడు, అయినా మీరెందుకు సహాయం చేయరని అంటున్నారా?

.........అవును అక్కడికి వచ్చిన  ఇద్దరు అజయ్, యష్. అమెరికా నుండి వచ్చారు.......

అజయ్ మాటలు విని సురేష్, సోనియా నిశ్చేష్టులయ్యారు. సురేష్ వెతుకుతున్నది ఈ ఇద్దరి కోసమే. వాళ్లే స్వయంగా అతని దగ్గరికి వచ్చారు.

సురేష్ - ఏం జరిగింది, ఎలా జరిగింది, అంతా సరిగ్గా చెప్పండి. నేను అనుష్కకి సహాయం చేయలేదు. అతని పేరు నీకు తెలుసా?

అజయ్- అవును, అతను మీ డైరెక్టర్ల బోర్డులో ఉన్నాడు, సుమిత్ మెహతా.

సుమిత్ మెహతా పేరు వినగానే సోనియా నోరు తెరిచింది, సురేష్ కొంచెం ఆశ్చర్యపోయాడు కానీ అతనికి సుమిత్ మీద కొన్ని అనుమానాలు ఉన్నాయి, ఈ రోజు అది నమ్మకంగా మారింది.

సోనియా- ఏం మాట్లాడుతున్నావ్, అతను ఎందుకు ఇలా చేస్తాడు?

సురేష్- నేను నీ ఆ వెధవని ముందే అనుమానిస్తున్నానని చెప్పా నీకు.

అజయ్- నేను సుమిత్‌ను వెతకడానికి మీ ఆఫీసుకు వెళ్ళాను, అప్పుడు సుమిత్‌కు బదులుగా మీతో మాట్లాడదామని అనుకున్నాను, మేము అక్కడ కలుసుకోలేకపోయాము, అందుకే ఇంటికి వచ్చాను.

సురేష్- నువ్వు చాలా మంచి పని చేశావు, నీకేం తెలుసు, అనుష్క గురించి అంతా చెప్పు.

అజయ్- ఆమె మా ఊరిలో తన భర్త మరియు 6 మంది పిల్లలతో నివసిస్తుంది.

సురేష్- 6 మంది పిల్లలా?
 
యష్- అవును.

సురేష్- మీకేం తెలుసు ఆమె గురించి?

అజయ్- ముందు అతనితో నీకున్న సంబంధం ఏమిటో చెప్పు.

సురేష్- ముందు నీ శత్రుత్వం ఏమిటో చెప్పు.

అజయ్- మా మధ్య గాఢమైన శత్రుత్వం ఉంది, అది మమ్మల్ని నాశనం చేసింది.

సురేష్- ఆమె నాకు కూడా అదే చేసింది, నేను 20 ఏళ్లుగా ఆమె కోసం వెతుకుతున్నాను.

అజయ్- ఎందుకు?

సురేష్- ముందు చెప్పు, ఆమె ఎప్పటి నుండి అక్కడ ఉంటుంది, నీకు ఇంకేం తెలుసు, అంతా చెప్పు.

అనుష్క వాళ్ళ ఊరికి రావడం నుండి భూమి కొనడం వరకు జరిగిన మొత్తం కథను అజయ్, సురేష్ మరియు సోనియాలకు చెప్పాడు.సోనియా మరియు సురేష్ షాక్‌తో చూస్తుండగానే అజయ్ ఆ కథ చెప్పాడు.

సురేష్- అంటే ఆమెకి ఆరుగురు పిల్లలకి , వాళ్ళ తండ్రి ఎవరో ఎవరికీ తెలియదన్నమాట.

అజయ్- నేను చెప్పిన దాని ప్రకారం, నేను ఇద్దరికి తండ్రిని.

సురేష్- ఆ పిల్లలు ఎక్కడ ఉంటారు?

అజయ్- ఆమె ఊరి బయట ఒక ఇల్లు కొన్నది, సుమిత్ సహాయంతో అందులో ఉంటున్నారు. ఇద్దరు అబ్బాయిలు హైదరాబాద్ లో చదువుతున్నారని విన్నాను.

సురేష్ ముఖంలో ఒక ప్రమాదకరమైన చిరునవ్వు మెరిసింది. సరిగ్గా అప్పుడే సురేష్ ఫోన్ మోగడం మొదలైంది

సురేష్- క్షమించండి, మీరంతా టీ లేదా కాఫీ తాగండి, ఈ కాల్ మాట్లాడి నేను వస్తాను. సురేష్ బయటకు వెళ్ళిపోయాడు.

ఫోన్‌లో సురేష్- రణధీర్ చెప్పు .
 
రణధీర్- నాకు రితిక ఎక్కడ ఉందో తెలిసింది

సురేష్- నేను రేపు అక్కడికి వస్తున్నాను. అతన్ని మీ సేఫ్ హౌస్‌లో ఉంచండి, ఏమీ చేయవద్దు. భయపడవద్దు, ఈసారి ఎవరు వచ్చిన ప్రాణాలతో బయటికి వెళ్లకోడదు.


రణధీర్- మా అన్నయ్య పైన చెయ్యి వేసిన దానిని నేను నా చేతులతో చంపే నేను ఇక్కడ నుండి వెళ్తాను.
 
సురేష్ రణధీర్ తో ఫోన్ మాట్లాడి పెట్టేశాక తిరిగి లోపలికి వచ్చాడు. "ఏమైనా తీసుకున్నారా? అని అజయ్ అడిగాడు.
 
అజయ్ - "హా తీసుకున్నాం  సార్."

సురేష్- వాళ్ళు ఇప్పుడు ఎక్కడున్నారో చెప్పగలరా?

అజయ్- వాళ్ళు ఇదే ఊరిలో ఉండి ఉంటారు.

సోనియా- వాళ్ళు అక్కడ లేరు.

అజయ్- వాళ్ళు ఊరిలో ఉన్న మా భవనంలో ఉండి ఉంటారు.

సురేష్- చాలా థాంక్స్ . ఇప్పుడు మీరు ఎక్కడికి వెళ్తారు?
 
అజయ్- మీరు ఇది ఎందుకు చేశారో తెలుసుకోవడానికే మేము వచ్చాము, కానీ బహుశా మిమ్మల్ని మోసం మీ మనిషే మోసం చేశారేమో. మేము రేపు మా అమ్మను కలిసి తిరిగి వెళ్తాము.
 
సురేష్- మీరు ఇక్కడే ఉండి, రేపు నాతో కలిసి మీ ఊరుకి వెళ్దాం. ఆ అనుష్క మీద మీరు ప్రతీకారం తీర్చుకోవాలనుకోవడం లేదా?

అజయ్- మేము అదే కోరుకుంటున్నాము. నేను ఆమెను చంపాలనుకుంటున్నాను.

సురేష్- నాకుమీ సహాయం కావాలి

యష్- కానీ నువ్వెందుకు అలా చేస్తున్నావు

సురేష్- మన ఇద్దరికీ ఒకే శత్రువు ఉన్నాడు కాబట్టి 
 
మరుసటి రోజు అందరికీ ఏదో పండగ రాబోతోందని ఇద్దరూ అంగీకరించారు , సురేష్ చోప్రా, సోనియా, అజయ్ మరియు యష్ చండీగఢ్ నుండి వైజాగ్ బయలుదేరారు……

[Sunnysunnysunny]

అలేఖ్య డెడ్ లైన్ మిషన్ రోజు-----------------------------------


 
ప్రదేశం: విజయ్ పల్లెటూరు — అమ్మమ్మ పెంకుటిల్లు
సమయం: మరుసటి రోజు ఉదయం 08:00 గంటలు
 
పల్లెటూరి మట్టి వాసన, చెట్ల నీడల మధ్య ఉన్న పాత పెంకుటింటి ముందు నల్లటి ఫార్చ్యూనర్ కార్ ఆగింది. రా చీఫ్ సాధారణ కుర్తా-పైజామాలో కేవలం డ్రైవర్‌తో దిగారు. చుట్టుపక్కల ఎలాంటి అనుమానం రాకుండా పదిమంది కమాండోలు సాధారణ పౌరుల్లా రహస్య కాపలా కాస్తున్నారు.
 
రా చీఫ్ ఇంటి ప్రధాన ద్వారం వద్దకు వచ్చి నెమ్మదిగా తలుపు తట్టారు.
 
విజయ్ అత్తయ్య వచ్చి తలుపు తీసింది. ఎదురుగా హుందాగా, గంభీరంగా నిలబడిన వ్యక్తిని చూసి ఆశ్చర్యపోయింది.
 
రా చీఫ్: "నమస్కారం అమ్మా... నేను అలేఖ్య వాళ్ల పెద్దనాన్నను."
 
విజయ్ అత్తయ్య: (ఒక్కసారిగా కంగారుపడుతూ, చేతులు జోడించి) "అయ్యో... రండి, రండి అయ్యా! లోపలికి రండి. అలేఖ్య గురించి మీరు వస్తారని అనుకోలేదు. దయచేయండి."
 
ఆమె రా చీఫ్‌ను విశాలమైన హాలులోకి తీసుకెళ్లి మంచినీళ్లు, వేడి కాఫీ అందించింది. లోపలి గది నుండి విజయ్ అమ్మమ్మ నెమ్మదిగా చేతికర్ర పట్టుకుని వణుకుతూ బయటకు వచ్చింది. ఆ ఇంట్లో ఏదో అపరాధ భావన, తెలియని బాధ గాల్లో తేలుతున్నట్లు రా చీఫ్ పరిశీలనా దృష్టికి అర్థమైంది.
 
రా చీఫ్: (చాలా మర్యాదగా, గౌరవపూర్వక గొంతుతో) "నమస్కారం అమ్మా. నా పేరు తెలుసు కదా... నేను అలేఖ్య పెద్దనాన్నను. మీతో కొద్దిసేపు మాట్లాడాలని వచ్చాను. మీరు ఏమీ దాచుకోకుండా నాకు అన్నీ వివరంగా చెప్తారని ఆశిస్తున్నాను."
 
ఆ వృద్ధురాలి కళ్లలో ఒక్కసారిగా కన్నీటి పొరలు కమ్మాయి. చేతులు జోడిస్తూ రా చీఫ్ వైపు చూసి గద్గద స్వరంతో మాట్లాడటం ప్రారంభించింది.
 
అమ్మమ్మ: "నాయనా... ఏ ముఖం పెట్టుకుని నీతో మాట్లాడమంటావు? మీ బిడ్డ సాక్షాత్తూ మహాలక్ష్మి లాంటిది నాయనా. నా మనవడు విజయ్‌కి ఇచ్చి పెళ్లి చేస్తానని ఆ బంగారు తల్లికి నేనే స్వయంగా మాట ఇచ్చాను. ఇంట్లోనే ఉంచుకుని నాలుగు రోజులు కంటికి రెప్పలా చూసుకున్నాను.
 
కానీ... విధి ఎంత విచిత్రమైనదో చూడు నాయనా. నా మనవడు అంతకుముందే వేరొక అమ్మాయిని ప్రేమించాడు. ఆ పిల్లేమో ఇప్పుడు కడుపుతో ఉంది. నా మనవడి పరిస్థితి చూసి నేను ఇచ్చిన మాట నిలబెట్టుకోలేకపోయాను నాయనా... నీ బిడ్డను తీవ్రంగా బాధపెట్టాను."
 
రా చీఫ్ ముఖంలో ఎలాంటి మార్పు రానివ్వకుండా చాలా శ్రద్ధగా వింటున్నారు.
 
అమ్మమ్మ: (చీర కొంగుతో కన్నీళ్లు తుడుచుకుంటూ) "నాలుగు రోజుల క్రితం ఆ పిల్ల ఇక్కడి నుండి వెళ్లిపోయేటప్పుడు ఆ కళ్లల్లో ఉన్న నీళ్లు, ఆ మూగ రోదన నా గుండెను ఇప్పటికీ కోసేస్తున్నాయి నాయనా. 'అమ్మా... నాకు ఎవరూ లేరు, నేను మా అమ్మ దగ్గరకు వెళ్తున్నాను' అని చెప్పి వెళ్లిపోయింది. ఆ అమ్మ ప్రేమలో అయినా నా బిడ్డ ప్రశాంతంగా ఉంటుందని సరిపెట్టుకున్నాను. ఆవిడ పేరు కూడా ఏదో చెప్పింది..."
 
విజయ్ అత్తయ్య: (వెంటనే కల్పించుకుంటూ) "అవునయ్యా... పూనమ్ దేవి అమ్మగారు అని చెప్పింది."
 
'పూనమ్ దేవి' అన్న పేరు వినగానే రా చీఫ్ కళ్లల్లో ఒక మెరుపు మెరిసింది. ఆయన లేవబోయారు. కానీ ఆ వృద్ధురాలు ముందుకు వచ్చి ఆయన చేతిని గట్టిగా పట్టుకుంది.
 
అమ్మమ్మ: (రా చీఫ్ కళ్లల్లోకి నేరుగా చూస్తూ, ఆందోళనగా) "ఆగు నాయనా... నీ ముఖం చూస్తుంటే నాకు ఏదో భయంగా ఉంది. నీ కళ్లల్లో బాధ కంటే ఏదో భయంకరమైన ఆందోళన కనిపిస్తోంది. నిజం చెప్పు నాయనా... నా బంగారు తల్లి క్షేమంగానే ఉంది కదా? ఆ పిల్లకు ఏ కష్టం రాలేదు కదా?"
 
రా చీఫ్ క్షణకాలం నిశ్చేష్టుడైపోయారు. తన తమ్ముడి కూతురికి ఇంతటి ఆప్యాయత చూపించిన ఆ కుటుంబాన్ని చూసి మనసులోనే నమస్కరించుకున్నారు.
 
రా చీఫ్: (ఆమె చేతిపై తన చేయి వేసి, నెమ్మదిగా) "ఏమీ లేదమ్మా... ఆ అమ్మాయి నాలుగు రోజుల క్రితం ఆ ఇంటి నుండి ఎవరికీ చెప్పకుండా వెళ్లిపోయింది. నాలుగు రోజులుగా ఆమె కోసం వెతుకుతున్నాం.
 
మీకు ఆమె గురించి ఏ చిన్న సమాచారం తెలిసినా వెంటనే నాకు చెప్పండి. ఇది నా వ్యక్తిగత ఫోన్ నంబర్. వీలైతే ఒకసారి మీ మనవడు విజయ్‌తో కూడా మాట్లాడి వివరాలు తెలుసుకోండి. నేను ఇప్పుడు చాలా ముఖ్యమైన పని మీద వైజాగ్ వెళ్లాల్సి ఉంది."
 
ఆయన జేబులోంచి తన కాంటాక్ట్ కార్డు తీసి ఇచ్చారు.
 
రా చీఫ్: "అమ్మా... మీ ఆరోగ్యం ఏమాత్రం బాగాలేదు. చాలా నీరసంగా ఉన్నారు. బయట కారులో మా డాక్టర్ ఉన్నారు. వారిని లోపలికి పంపిస్తాను, మీకు అవసరమైన వైద్యం చేసి మందులు ఇస్తారు. దయచేసి కాదనకండి."
 
అమ్మమ్మ: (కన్నీళ్లతో) "నాయనా... మా వల్ల నీ బిడ్డ బాధపడితే, మా కోసం నువ్వు ఇంత సాయం చేస్తున్నావా?"
 
రా చీఫ్: (చిరునవ్వుతో) "మా బిడ్డకు మీరిచ్చిన ప్రేమ ముందు ఇదెంత అమ్మా... ఉంటానమ్మా, ఆరోగ్యం జాగ్రత్త."
 
రా చీఫ్ చేతులు జోడించి నమస్కరించి, వేగంగా అడుగులు వేస్తూ బయటకు వచ్చారు. కారు డోర్ తెరిచి కూర్చుంటూనే డ్రైవర్‌తో కమాండింగ్ వాయిస్‌లో చెప్పారు:
 
రా చీఫ్: "లెమన్ ట్రీ బిల్డింగ్, వైజాగ్... ఫుల్ స్పీడ్!"
 
ఫార్చ్యూనర్ కారు దుమ్మురేపుతూ వైజాగ్ వైపు దూసుకెళ్లింది.
 
ప్రదేశం: వైజాగ్ వైపు వెళ్తున్న హైవే — రా చీఫ్ కారు
సమయం: ఉదయం 08:45 గంటలు
 
బ్లాక్ ఫార్చ్యూనర్ కారు వైజాగ్ వైపు వేగంగా దూసుకుపోతోంది. వెనుక సీట్లో కూర్చున్న రా చీఫ్ ముఖంలో ఆలోచనల సుడిగాలి తిరుగుతోంది. ఆయన చేతిలో ఉన్న ట్యాబ్‌లో ఇంటెలిజెన్స్ తాజా రిపోర్టులు కనిపిస్తున్నాయి.
 
ఆయన పరిశీలనాత్మక మెదడుకు కొన్ని విషయాలు అస్సలు పొంతన కుదరడం లేదు.
 
కాలేజీలో ఆ భయంకరమైన నరమేధం, దాడి జరిగిన రోజు... పూనమ్ దేవి అసలు వైజాగ్ నగరంలోనే లేదని, ఆమె లొకేషన్ డెహ్రాడూన్ వైపు ట్రేస్ అయిందని ఇంటెలిజెన్స్ గట్టిగా చెబుతోంది.
 
అంతేకాకుండా, దేశంలోనే అత్యున్నత హోదాలో ఉంటూ తనకంటే పై స్థాయిలో శాసించే పూనమ్ దేవి...
 
ఫోన్ కాల్‌లో ఎంతో వినయంగా తనను "థాంక్స్ సర్" అని సంబోధించడం ఆయనకు వచ్చిన అనుమానాలను మరింత బలపరిచింది.
 
అక్కడ ఉన్నది నిజంగా పూనమ్ దేవేనా? లేక పూనమ్ స్థానంలో ఇంకెవరైనా ఉన్నారా? అలేఖ్య అదృశ్యం వెనుక ఏం జరుగుతోంది?
 
ఈ ప్రశ్నలన్నింటికీ సమాధానం దొరకాలంటే నేరుగా అల్కాతో మాట్లాడటమే సరైన మార్గమని భావించి, ఆయన నేరుగా అల్కా పర్సనల్ నంబర్‌కు డయల్ చేశారు.
 
ప్రదేశం: లెమన్ ట్రీ బిల్డింగ్ — అల్కా బెడ్‌రూమ్
సమయం: ఉదయం 08:47 గంటలు
 
కిటికీ తెరల నుండి ఉదయపు లేత ఎండ లోపలికి పడుతోంది. రాత్రంతా అమ్మ ఒడిలో తలపెట్టుకుని నిశ్చింతగా నిద్రపోయిన అల్కా, పక్కనే ఉన్న ఫోన్ నిరంతరాయంగా రింగ్ అవుతుండటంతో కళ్లు నలుపుకుంటూ లేచింది.
 
స్క్రీన్ మీద నంబర్ చూసి ఎవరో తెలీక, ఇంకా నిద్ర మత్తులోనే కాల్ లిఫ్ట్ చేసి మాట్లాడింది.
 
అల్కా: (బద్ధకంగా, బొంగురుపోయిన గొంతుతో) "హలో... ఎవరండీ?"
 
రా చీఫ్: (చాలా ఆప్యాయంగా, మృదువైన గొంతుతో) "హలో అమ్మా... నేను అలేఖ్య వాళ్ల పెద్దనాన్నను. ఎలా ఉన్నావు బుజ్జీ?"
 
ఆ మాట వినగానే అల్కాకు ఒక్క క్షణంలో నిద్రమత్తు మొత్తం ఎగిరిపోయింది. ఫోన్ గట్టిగా పట్టుకుని వెంటనే బెడ్ మీద కూర్చుంది.
 
అల్కా: "అయ్యో... అంకుల్! మీరా?! నమస్తే అంకుల్... నేను చాలా బాగున్నాను. మీరు ఎలా ఉన్నారు? అయినా... మీరు అలేఖ్య పక్షాన నాకు ఫోన్ చేసి ఉంటే మాత్రం... నేను ఆ దొంగ ముఖం దానితో అస్సలు మాట్లాడను అని దానికి ముందే చెప్పేయండి!"
 
రా చీఫ్: (ఆమె అమాయకత్వానికి చిన్నగా నిట్టూరుస్తూ) "ఎందుకు బుజ్జీ... అంత కోపం వచ్చింది నా బిడ్డ మీద?"
 
అల్కా: (కళ్లల్లో బాధ, అంతులేని ఆప్యాయతతో కూడిన కోపం కలగలిసి) "మరి కాదా అంకుల్?! అంత మంచి ఫ్రెండ్‌ని అనుకున్నాను. నాతో కనీసం ఒక్క మాట కూడా చెప్పకుండా... కేవలం మా అమ్మకి మాత్రమే చెప్పి ముంబైకి పారిపోయింది! పోనీ అక్కడికి వెళ్లాకైనా ఫోన్ చేసిందా అంటే అదీ లేదు. నన్ను అసలు పట్టించుకోవడమే మానేసింది!"
 
అల్కా అమాయకమైన ఆ మాటలు వింటుంటే రా చీఫ్ గుండె మరింత బరువెక్కింది. అలేఖ్య ఇంకా ముంబైకి చేరలేదనే చేదు నిజం ఆ పిల్లకు తెలీదని ఆయనకు అర్థమైంది.
 
రా చీఫ్: (గొంతులో గాంభీర్యాన్ని, ఆందోళనను దాచుకుంటూ) "సరే సరే బుజ్జీ... నీ కోపం న్యాయమైనదే. కానీ నేను నీతో ఒక ముఖ్యమైన విషయం మాట్లాడటానికి ఫోన్ చేశాను."
 
అల్కా: "ఏంటి అంకుల్... ఏదైనా సీరియస్ విషయమా?"
 
రా చీఫ్: (నెమ్మదిగా, స్పష్టంగా) "అమ్మా అల్కా... అలేఖ్య నాలుగు రోజుల క్రితం మీ ఇంటి నుండి బయటకు వచ్చాక ఎక్కడా కనిపించలేదు. నాలుగు రోజులుగా ముంబైలో కానీ, ఎక్కడా కానీ ఆమె జాడ లేదు. మేము అన్నిచోట్లా గాలిస్తున్నాం. నీకు ఏమైనా సమాచారం తెలుసా అమ్మా?"
 
ఆ మాట వినగానే అల్కా గుండె ఒక్కసారిగా ఆగిపోయినంత పనైంది! చేతిలోని ఫోన్ వణికిపోయింది.
 
అల్కా: (దిగ్భ్రాంతితో, గట్టిగా అరుస్తూ) "వాట్?! అంకుల్... ఏం మాట్లాడుతున్నారు?! అలేఖ్య కనిపించకపోవడం ఏంటి?! లేదు లేదు... నా బంగారు తల్లికి ఏమీ కాదు! అంకుల్... నేను ఇప్పుడే మా అమ్మకి చెప్తాను. మా అమ్మను రంగంలోకి దించితే నిమిషాల్లో అలేఖ్యను వెతికి పట్టుకొస్తుంది!"
 
రా చీఫ్: (వెంటనే కంగారుగా ఆమెను ఆపుతూ) "వద్దు బుజ్జీ... ఆగు! నువ్వు ఇప్పుడు ఈ విషయం ఎవరికీ చెప్పొద్దు. నేను స్వయంగా వైజాగ్ వస్తున్నాను. మీ అమ్మతో నేను ఒంటరిగా కొన్ని కీలకమైన విషయాలు మాట్లాడాలి. నువ్వు అస్సలు కంగారు పడకు. నా బిడ్డను కాపాడే బాధ్యత నాది. నీకు అలేఖ్య నుండి ఏదైనా మెసేజ్ వచ్చినా, ఫోన్ వచ్చినా వెంటనే నాకు చెప్పు."
 
అల్కా క్షణకాలం ఆలోచించి, విజయ్ గురించి గుర్తొచ్చి కంగారుగా చెప్పింది.
 
అల్కా: "అంకుల్... నాకు తెలిసి అలేఖ్య విజయ్ అనే అబ్బాయిని ప్రేమించింది. కానీ ఆ అబ్బాయి వేరే అమ్మాయిని పెళ్లి చేసుకోవాల్సి రావడంతో అలేఖ్య తట్టుకోలేక చాలా బాధపడింది. ఆ బాధలోనే ఏదైనా అఘాయిత్యం చేసుకుందో లేక అక్కడ ఏదైనా జరిగిందో తెలీదు... మీరు వెంటనే ఆ విజయ్ ఎవరో కనుక్కోండి అంకుల్!"
 
రా చీఫ్: "ఆ విషయం నేను ఇప్పటికే కనుక్కున్నాను బుజ్జీ. నువ్వు దాని గురించి ఆలోచించకు. మీ అమ్మ ఇంట్లో ఒంటరిగా ఎప్పుడు ఉంటారు?"
 
అల్కా: "అంకుల్... మీరు ఒక 11:00 గంటల సమయంలో రండి. అప్పుడు సోను, మిగతా వాళ్లు ఎవరూ ఉండరు. ఇంట్లో కేవలం మా అమ్మ, వర్ష అక్క మాత్రమే ఉంటారు."
 
రా చీఫ్: "సరే బుజ్జీ... జాగ్రత్తగా ఉండు. నీకు ఏ సహాయం కావాలన్నా నాకు నేరుగా కాల్ చేయ్. టేక్ కేర్ అమ్మా."
 
అల్కా: "థాంక్స్ అంకుల్... ప్లీజ్ అలేఖ్యను కాపాడండి."
 
కాల్ ముగియగానే అల్కా గుండెల్లో అలజడి మొదలైంది. ఒకవైపు ప్రాణ స్నేహితురాలు ప్రమాదంలో ఉందనే భయం... ఇంకోవైపు రా చీఫ్ రాకతో ఇంట్లో ఏం జరగబోతోందోననే ఉత్కంఠ!
 
ఇటు హైవేపై రా చీఫ్ కారు వైజాగ్ లెమన్ ట్రీ బిల్డింగ్ వైపు మరింత వేగంగా దూసుకెళ్లింది. ఆయన మనసులో గడియారం ముల్లు 11:00 గంటల సమయానికి వేగంగా కదులుతోంది!
 
ప్రదేశం: వైజాగ్ — లెమన్ ట్రీ బిల్డింగ్ మెయిన్ గేట్ & VIP లాంజ్
సమయం: ఉదయం సరిగ్గా 11:00 గంటలు
 
లెమన్ ట్రీ బిల్డింగ్ ప్రధాన ద్వారం వద్ద భద్రతా సిబ్బంది నల్లటి ఫార్చ్యూనర్ కారును అడ్డుకున్నారు. కారు దిగిన రా చీఫ్, సెక్యూరిటీ హెడ్ చెవిలో ఒక సీక్రెట్ మిలిటరీ పాస్‌వర్డ్ మరియు తన అధికారిక హోదాను వెల్లడించారు.
 
ఆ మాట వినగానే సెక్యూరిటీ సిబ్బంది వెన్నులో వణుకు పుట్టింది. వెంటనే ఇంటర్‌కామ్‌లో లోపల ఉన్న సీమకు సమాచారం అందించారు.
 
రిసీవర్ పట్టుకున్న సీమ గుండె ఒక్కసారిగా వేగంగా కొట్టుకుంది.
 
(సీమ తన మనసులో)


"రా చీఫ్ స్వయంగా ఇక్కడికి వచ్చారా?! దేశాన్ని శాసించే అత్యున్నత స్థాయి అధికారి నేరుగా ఇక్కడికి రావడం వెనుక ఏదో మహా ప్రళయమే ఉండి ఉంటుంది. నా అక్క పూనమ్ ఇక్కడ లేదన్న నిజం ఆయనకు తెలిసిపోయిందా? లేక ఇంకేమైనా ప్రమాదం ముంచుకొచ్చిందా?"
 
సీమ: (గొంతులో గాంభీర్యాన్ని తెచ్చుకుంటూ) "ఆయన్ని గౌరవంగా లోపలికి రానివ్వండి."
 
 
ప్రదేశం: లెమన్ ట్రీ బిల్డింగ్ — మెయిన్ హాల్
సమయం: ఉదయం 11:05 గంటలు
 
రా చీఫ్ హుందాగా, మిలిటరీ నడకతో లోపలికి అడుగుపెట్టారు. హాల్లో ఉన్న వర్ష ఆయనను చూడగానే క్షణాల్లో గుర్తుపట్టింది. అల్కాకు ఉన్న ఏకైక ప్రాణ స్నేహితురాలు అలేఖ్య పెద్దనాన్నే ఈయన అని వర్షకు బాగా తెలుసు.
 
వర్ష వెంటనే పరుగెత్తుకుంటూ వచ్చి, గౌరవంగా ఆయన పాదాలకు నమస్కరించి ఆశీర్వాదం తీసుకుంది.
 
వర్ష: (కళ్లల్లో స్వచ్ఛమైన ఆప్యాయతతో) "నమస్తే అంకుల్! చాలా రోజుల తర్వాత కనిపించారు. ఎలా ఉన్నారు అంకుల్?"
 
రా చీఫ్: (ఆమె తల నిమిరి, వాత్సల్యంతో) "నేను బాగున్నాను అమ్మా వర్షా. నువ్వు బాగున్నావా? నీ చదువు, పనులు అన్నీ బాగున్నాయా?"
 
అప్పుడే పై మెట్ల నుండి పూనమ్ రూపంలో ఉన్న సీమ హుందాగా కిందకు దిగి వచ్చింది.
 
ఆమెను చూడగానే రా చీఫ్ కళ్లల్లో 25 ఏళ్ల నాటి జ్ఞాపకాలు మెదిలాయి. 25 ఏళ్ల క్రితం తను చూసిన పూనమ్ దేవి ఇప్పటికీ చెక్కుచెదరని అదే తేజస్సుతో కనిపించింది. కానీ... ఆమె కళ్లల్లో పూర్వపు రౌద్రం కంటే, ఏదో తెలియని లోతైన నిశ్శబ్దం, వైద్య వృత్తికి సంబంధించిన ఒక దృఢత్వం కనిపించాయి.
 
రా చీఫ్ ఒక్క అడుగు ముందుకు వేసి, పూర్తి మిలిటరీ ప్రొటోకాల్‌తో ఆమెకు సెల్యూట్ చేశారు.
 
రా చీఫ్: "జైహింద్... ఎలా ఉన్నారు పూనమ్ గారూ?"
 
సీమ (పూనమ్ లా): "బాగున్నాను చీఫ్. కూర్చోండి."
 
సీమ వెంటనే పక్కనే ఉన్న వర్ష వైపు చూసింది.
 
సీమ: "వర్షా... నువ్వు కాసేపు లోపలికి వెళ్లు తల్లి. నేను ఈయనతో ఒక ముఖ్యమైన విషయం మాట్లాడాలి."
 
వర్షకు ఏదో తేడాగా అనిపించినా, అమ్మ మాటకు ఎదురుచెప్పలేక తల ఊపి అమ్మ నేను ఎలాగో సన్నీని కలవడానికి అల్కా దగ్గరికి వెళుతున్న వచ్చాక మాట్లాడతా బై అంకుల్ ..
 
సీమ: విను తల్లి ఇద్దరు కలిసి రండి సాయంత్రం ఇంకా నేను చెప్పింది గుర్తు ఉండిగా జాగ్రత్త
 
ప్రదేశం: హాల్ (ఏకాంత సంభాషణ)
సమయం: ఉదయం 11:10 గంటలు
 
హాల్లో పిన్ డ్రాప్ సైలెన్స్ ఆవరించింది. రా చీఫ్ సూటిగా విషయానికి వచ్చారు.
 
రా చీఫ్: "పూనమ్ గారూ... నేను మీ సమయాన్ని వృథా చేయదలచుకోలేదు. నా అంచనా నిజమైతే ఈ విషయం మీకు ముందే తెలిసి ఉంటుంది. అలేఖ్య మీ ఇంటి నుండి బయటకు వచ్చిన తర్వాత... గత నాలుగు రోజులుగా కనిపించకుండా పోయింది!"
 
ఆ మాట వినగానే సీమ ముఖం ఒక్కసారిగా తెల్లబోయింది! ఆమె కళ్లల్లో నీళ్లు తిరిగాయి. విజయ్ దూరమయ్యాడన్న తీవ్ర వేదనతో అలేఖ్య ఏమైనా ప్రాణాపాయం చేసుకుందా అనే భయం ఆమె గుండెను పిండేసింది.
 
సీమ: (కళ్లల్లో ఆందోళనతో) "నాకు... నాకు ఈ విషయం తెలీదు చీఫ్!"
 
రా చీఫ్: "కనీసం ఆమె ఎక్కడికి వెళ్తుందో కూడా మీకు చెప్పలేదా? అల్కాని అడిగితే మీతో మాట్లాడి ముంబైకి బయలుదేరిందని చెప్పింది. కానీ ఎయిర్‌పోర్ట్ వద్ద ఆమె ఫోన్ స్విచ్ఛాఫ్ అయింది. ఆ తర్వాత ఆమె గురించి ఎలాంటి సమాచారం లేదు."
 
సీమ: (బాధగా) "ముంబైలో తన ఫ్రెండ్ ఇంటికి వెళ్తానని నాతో చెప్పింది. కానీ నేను వద్దని వారిస్తున్నా వినకుండా, నాకు తెలియకుండా అర్ధరాత్రి వెళ్లిపోయింది. తెలిస్తే నా బిడ్డను ఆ స్థితిలో ఒంటరిగా అస్సలు వదిలేదాన్ని కాదు!"
 
రా చీఫ్: (కళ్లు తీక్షణంగా చూస్తూ) "పూనమ్ గారూ... నాకు ఆధీర ముఠా మీద తీవ్రమైన అనుమానం ఉంది. కాలేజీలో ఆ నరమేధం జరిగిన తర్వాత వాడు ఊరికే ఉంటాడని నేను అనుకోను. అసలు ఆ రోజు ఏం జరిగింది? మీరు ఆ రోజు ఇక్కడ ఎందుకు లేరు?"
 
సీమ: (సర్దుకుంటూ) "అది... అది నా వ్యక్తిగత విషయం. నేను ఇప్పుడు మీకు అన్నీ చెప్పలేను. కానీ అలేఖ్యను కాపాడటానికి నా ప్రాణాలు అడ్డం వేస్తాను!"
 
రా చీఫ్: "ఆధీర డెన్ నుండి ఒక వ్యక్తి ప్రాణాలతో బయటపడటం దాదాపు అసాధ్యం పూనమ్ గారూ! అది మీకంటే ఎవరికీ బాగా తెలీదు. ఇది మీరు ఒంటరిగా చేయగలిగే ఆపరేషన్ ఎంతమాత్రం కాదు. చెప్పండి...
 
మా వైపు నుండి ఏం చేయాలో ఆదేశించండి. నేను నా బిడ్డను కోల్పోలేను! చిన్నప్పుడే కన్నతల్లిదండ్రులను పోగొట్టుకుంటే... నా తమ్ముడు, నా మరదలు పిల్లలు కూడా వద్దనుకుని అలేఖ్యను కంటికి రెప్పలా ప్రాణంగా పెంచుకున్నారు. ఇప్పుడు వాళ్లు పడుతున్న నరకాన్ని నేను ఒక పెద్దనాన్నగా చూడలేకపోతున్నాను పూనమ్ గారూ!"
 
ఆ మాటలు వింటుంటే సీమ గుండె నిలువునా కరిగిపోయింది. కళ్లెదుట దేశపు సర్వోన్నత గూఢచారి వ్యవస్థ ఉంది, కమాండోలు ఉన్నారు, కానీ తన అక్క లేని ఆ శూన్యం ఆమెను ఊపిరాడకుండా చేస్తోంది.
 
రా చీఫ్: "పూనమ్ గారూ... ఏం ఆలోచిస్తున్నారు? మీరు ఒంటరిగా రంగంలోకి దిగితే ఆ రాక్షసులు మిమ్మల్ని ఏం చేస్తారో ఊహించలేం. మిమ్మల్ని కోల్పోతే ఈ మిగిలిన పిల్లల భవిష్యత్తు కూడా నాశనమైపోతుంది!"
 
సీమ కళ్లల్లోంచి కన్నీళ్లు రాలాయి. ఇక నిజాన్ని దాచడం అసాధ్యమని ఆమె గ్రహించింది.
 
సీమ: (వణుకుతున్న పెదవులతో) "చీఫ్... నేను మీకు ఒక పరమ రహస్యం చెప్పాలి. దయచేసి ఇది మన ఇద్దరి మధ్యే ఉండాలి... ఎవరికీ తెలియకూడదు!"
 
రా చీఫ్ ముఖంలో తీవ్రమైన ఆశ్చర్యం, అనుమానం కనిపించాయి.
 
సీమ: (నిశ్చలంగా, సూటిగా) "మీరు అనుకుంటున్న పూనమ్ దేవిని నేను కాదు!"
 
ఆ మాట పిడుగులా పడింది! రా చీఫ్ ఒక్కసారిగా కుర్చీలోంచి పైకి లేచారు!
 
రా చీఫ్: "వాట్?!"
 
ఆయన మెరుపు వేగంతో తన కోటు లోపలి నుండి గన్‌ను తీసి, నేరుగా ఆమె నుదుటికి గురిపెట్టారు!
 
రా చీఫ్: (కళ్లు ఎర్రబడి, గర్జిస్తూ) "హూ ఆర్ యు?! నా ముందే నిలబడి నాతోనే నాటకాలు ఆడుతున్నావా? అసలైన పూనమ్ దేవి ఎక్కడ?!"
 
సీమ ఏమాత్రం భయపడలేదు. ఒక డాక్టర్‌కు ఉండే అద్భుతమైన ప్రశాంతతతో తన చేతులను క్రిందికి దించి చెప్పింది.
 
సీమ: "నేను పూనమ్ దేవి సొంత చెల్లెలిని... డాక్టర్ సీమ! చండీగఢ్‌లో శత్రువుల దాడిలో చిక్కుకున్న నన్ను కాపాడటానికి అక్క అక్కడికి వచ్చింది.
 
నన్ను కాపాడే పోరాటంలో అక్క తీవ్రంగా గాయపడి ప్రస్తుతం కోమాలో ఉంది. కానీ ఆమె ప్రాణాలకు ఎలాంటి ప్రమాదం లేదు, అత్యంత సురక్షితంగా ఉంది.
 
అక్క చెప్పిన మాట కోసం, అక్క పిల్లల ప్రాణాల కోసం నేను పూనమ్‌గా ఇక్కడికి వచ్చాను. ఈ విషయం ఇంట్లో ఉన్న ఈ పిల్లలకు కూడా తెలీదు.
 
ఇప్పుడు నా బిడ్డల్లో ఒకరైన అలేఖ్య ప్రాణాపాయంలో ఉందని తెలిసి నిజం చెప్పక తప్పలేదు చీఫ్! మీరే ఏదో ఒకటి చేసి అలేఖ్యను తీసుకురండి... లేకపోతే అక్క కోమా నుండి లేచాక నన్ను ఎప్పటికీ క్షమించదు!"
 
రా చీఫ్ గన్‌ను నెమ్మదిగా కిందికి దించారు. దేశ అత్యున్నత నిఘా అధిపతి కూడా ఒక్క క్షణం ఆ మాటలకు స్తంభించిపోయారు.
 
రా చీఫ్: "నేను వెంటనే మీ అక్కను చూడాలి సీమ గారూ!"
 
సీమ: "అవసరం లేదు చీఫ్. నేను స్వయంగా డాక్టర్‌ని. అక్క హెల్త్ అప్‌డేట్స్ ప్రతి క్షణం నాకు అందుతున్నాయి. ఆమె శరీరానికి అయిన గాయాలన్నీ మానిపోయాయి, కోమా నుండి స్పృహలోకి రావడమే మిగిలింది."
 
రా చీఫ్: (తల పట్టుకుంటూ) "సరే సీమ గారూ... పరిస్థితి నాకు అర్థమైంది. కానీ ఆ రోజు కాలేజీలో పిల్లలను, మీ అందరినీ ఆ ఆధీర నుండి కాపాడింది ఎవరు?"
 
సీమ: "ఆమె ఎవరో నాకు తెలీదు చీఫ్. కానీ ఆమె కూడా దేశ అత్యున్నత రహస్య కమాండో ఫోర్స్‌కు చెందిన వ్యక్తి అని మాత్రం చెప్పగలను. ఒంటిపై ఆ నల్లటి కమాండో సూట్ ఉంది.
 
ఆమె రక్తమోడుతుంటే స్వయంగా నేనే ఆమెకు క్లిష్టమైన సర్జరీ చేసి ప్రాణాలు కాపాడాను. కానీ స్పృహ రాగానే ఆమె ఎవరికీ కనిపించకుండా వెళ్లిపోయింది."
 
రా చీఫ్: (కంగారుగా) "ఆమె ఎక్కడుందో ఏదైనా చిన్న క్లూ అయినా మీకు తెలుసా? ప్లీజ్ చెప్పండి! ఇప్పుడు ఆమె తప్ప మనకు ఎవరూ సహాయం చేయలేరు! ఆధీర సామ్రాజ్యాన్ని సాధారణ మానవ శక్తితో ఎదిరించడం అసాధ్యం. మీ అక్కలాంటి దైవిక శక్తులు ఉన్న యోధులకు మాత్రమే అది సాధ్యం!"
 
సీమ: (ఒక్క క్షణం ఆలోచించి) "ఆగండి చీఫ్! ఆ రోజు ఆ ఆఫీసర్‌ని ఒక చిన్న పాప, ఇంకా గాయపడిన ఒక అబ్బాయి ఇక్కడికి తీసుకొచ్చారు. ఆ పాపే ఆమెను హాస్పిటల్ నుండి సురక్షితంగా తీసుకెళ్లింది."
 
రా చీఫ్: "ఎవరు వాళ్లు?"
 
సీమ: " ఆ పాప నిజంగా మా అక్క కూతురేమో అనిపించింది. ఇక్కడున్న పిల్లలందరి కంటే చిన్నదైనా... ఆమె చూపుల్లో ఉన్న గంభీరం , ఆమె కళ్లల్లో ఉన్న ఆ తెగువ , తెలివితేటలు నేను ఎవరిలోనూ చూడలేదు!
 
ఆమె పేరు రితిక . మా సోను చదివే కాలేజీలోనే చదువుతోంది. కానీ ఆ ఘోరం జరిగిన తర్వాత ఆమె మళ్లీ ఇక్కడికి రాలేదు."
 
రా ఆలోచనల్లో పడ్డారు. తన జేబులోంచి ఒక ప్రత్యేకమైన గోల్డ్ ప్లేటెడ్ కార్డ్ తీసి సీమకు అందించారు.
 
రా చీఫ్: " సరే సీమ గారూ... నేను ఆ రితికను , ఆ ఆఫీసర్‌ను ట్రాక్ చేస్తాను. ఇది నా డైరెక్ట్ సీక్రెట్ శాటిలైట్ కాంటాక్ట్ కార్డ్. మీకు ఏ అత్యవసర పరిస్థితి వచ్చినా దీని ద్వారా నన్ను క్షణాల్లో చేరుకోవచ్చు.
 
అలాగే... మీ అక్క ఎప్పుడు కళ్లు తెరిచినా ఆమెకు ఒక్క మాట చెప్పండి... ' తమ ప్రాణ సమానుల్లో ఎవరో ఒకరు ఇంకా బ్రతికే ఉన్నారు! ' అని."
 
సీమ: ( ఆశ్చర్యంగా) "అంటే ?"
 
చీఫ్: " ఆధీర రాక్షస సామ్రాజ్యాన్ని భూస్థాపితం చేయగల శక్తి మీ అక్క ప్రాణాలైన బ్లాక్ స్క్వాడ్ కి మాత్రమే ఉంది! ఆ రోజు కాలేజీలో పిల్లలు ప్రాణాలతో మిగిలారంటే...
 
వారిలో ఒకరు కచ్చితంగా అక్కడికి వచ్చి ఉండాలి! ఆ మిస్టరీని నేను ఛేదిస్తాను. మన లేఖకు ఏమీ కాకుండా నేను సురక్షితంగా తీసుకొస్తాను... నన్ను నమ్మండి!"
 
అలాగే మీ అక్క బ్రతికి ఉన్న విషయం ఎట్టి పరిస్థితిలో ఎవరికి చెప్పకండి. ఎందుకంటే ఇప్పుడు నేను వచ్చినట్లే కచ్చితంగా ఎవరో వస్తారు . ఈ సమయంలో అది తెలిస్తే మీ అక్క ప్రాణాలకి ప్రమాదం.
 
రా సీఎంకు ధైర్యం చెప్పి హుందాగా బయటకు నడిచారు .
 
కారు ఎక్కుతూనే ఆయన తన కమాండో టీమ్‌కి వైర్‌లెస్‌లో ఆర్డర్ వేశారు:
 
రా చీఫ్: " అర్బన్ డివిజన్... టార్గెట్ ప్రొఫైల్: రితిక! ఆ అమ్మాయి ఎవరు ? ఆమె వెనుక ఉన్న రహస్య ఆఫీసర్ ఎవరు ? గంటలో నాకు పూర్తి సమాచారం కావాలి!"
 
వైజాగ్ సముద్ర తీరంలో ఒకవైపు బంధీ అయిన అలేఖ్య... మరోవైపు ముసుగు వీడని భావన , అనుష్కల ఆచూకీ కోసం రా చీఫ్ వేట... 

[TringDan]

Amazing back-to-back updates...

[Sunnysunnysunny]

------------------అనుష్క పధకం --------------------------------

 
ప్రదేశం: ఊరిలోని పాత ఇల్లు & రహస్య ప్రాంతం
సమయం: మధ్యాహ్నం 12:00 గంటలు
 
మధ్యాహ్నం సరిగ్గా 12:00 గంటల సమయం. ఊరిలోని పాత ఇంటి ముందు ఒక నల్లటి ఫార్చ్యూనర్ కారు వచ్చి నిశ్శబ్దంగా ఆగింది. కారులోంచి 'రా' (RAW) చీఫ్ సాధారణ కుర్తా-పైజామాలో, కేవలం డ్రైవర్‌తో కలిసి దిగారు. చుట్టుపక్కల ఎవరికీ ఎలాంటి అనుమానం రాకుండా పదిమంది స్పెషల్ కమాండోలు సాధారణ పౌరుల్లా రహస్య కాపలా కాస్తున్నారు.
 
రా చీఫ్ ఇంటి ప్రధాన ద్వారం వద్దకు వచ్చి నెమ్మదిగా తలుపు తట్టారు. అనుష్క ఊహించినట్లే ఆయన లోపలికి అడుగుపెట్టారు.
 
కాపలాదారుడు- "ఎవరు కావాలి సార్?"
 
రా చీఫ్- "నేను రితికను కలవాలి."
 
ఆ మాట వినగానే అనుష్క చెప్పిన ప్లాన్ గుర్తొచ్చి కాపలాదారుడు- "ఒక్క నిమిషం సార్" అని తన జేబులోంచి ఆ శాటిలైట్ ఫోన్‌ను తీసి ఆయన చేతిలో పెట్టాడు.
 
కాల్ కనెక్ట్ అవ్వగానే అవతలి వైపు నుండి అనుష్క చిరునవ్వుతో కాల్ లిఫ్ట్ చేసింది. రా చీఫ్ కూడా ఆ ఫోన్ చూసి లోలోపల నవ్వుకున్నారు. 'నేను ఇక్కడికి వస్తానని ముందే పసిగట్టింది... తను కచ్చితంగా పాత బ్లాక్ స్క్వాడ్ టీమ్ మెంబరే!' అనే బలమైన నమ్మకం ఆయనకు కలిగింది.
 
రా చీఫ్- "హలో."
 
అనుష్క- "హలో మిస్టర్..."
 
రా చీఫ్- "నేను రా (RAW) చీఫ్‌ని. మీరు మీ ఐడెంటిటీని బయటపెట్టరని నాకు తెలుసు. ఇక్కడ ఏం జరుగుతుందో కూడా మీకు స్పష్టమైన అవగాహన ఉందని భావిస్తున్నాను. రితికను మీరు కాపాడుతున్నారంటే... ఆమె మీకు చాలా కావలసిన వ్యక్తి అని అర్థమవుతోంది."
 
అనుష్క- "అవును చీఫ్, సరిగ్గానే అర్థం చేసుకున్నారు. చెప్పండి... మీ ప్లాన్ ఏంటి? అలేఖ్యను కాపాడటానికి ఏం చేయాలి?"
 
రా చీఫ్- "ముందు ఆమె ఎక్కడుందో కనిపెట్టాలి. నాకు ఇంకా ఎలాంటి ఆధారాలు దొరకలేదు. కేవలం ఆ దాడి వెనుక ఉన్నది ఎవరో ఒక బలమైన అనుమానం మాత్రమే ఉంది."
 
అనుష్క- "ఎవరు అని అనుకుంటున్నారు చీఫ్?"
 
రా చీఫ్- "మీరు 25 ఏళ్ల కిందట ఎవరి సామ్రాజ్యాన్ని అయితే పూర్తిగా నాశనం చేశామని అనుకున్నారో... వాళ్లే! ఆధీర!"
 
ఆ పేరు వినగానే అనుష్క గుండె ఒక్కసారిగా ఆగిపోయినంత పనైంది! నోట్లోని మాట గొంతులోనే నిలిచిపోయింది. ఇన్ని రోజులు తన బిడ్డ వెనుక పడుతున్నది కేవలం సురేష్ చోప్రా మాత్రమే అనుకుంది... కానీ ఇది ఆమె ఊహకు మించిన మహోగ్ర ప్రమాదం! ఆధీర ముఠా నుండి రితికను కాపాడటం ఒంటరిగా సాధ్యమయ్యే పని కాదు.
 
అనుష్క వెంటనే తన భయాన్ని, ఆందోళనను నియంత్రించుకుని గంభీరంగా మాట్లాడింది.
 
అనుష్క- "ఆధీర నెట్‌వర్క్‌ను ఒంటరిగా ఎదుర్కొని ఓడించలేమని మీకు తెలుసు కదా చీఫ్?"
 
రా చీఫ్- "అవును, నాకు తెలుసు. అందుకే నా బిడ్డ అలేఖ్యను కాపాడుకోవడానికి మీ సహాయం కోరి వచ్చాను. వాళ్లు ఎలాగైనా రితిక కోసం వస్తారు... ఒకవేళ వాళ్ల చేతికి రితిక దొరికితే మాత్రం ఆ బిడ్డ ప్రాణాలు వదులుకోవాల్సిందే!"
 
అనుష్క- "ఇక ఒక్క మాట కూడా మాట్లాడకండి చీఫ్! ఎవరికీ ఏమీ కాదు. మీరు ముందు అలేఖ్య ఎక్కడుందో లోకేషన్ ట్రాక్ చేయండి, నేను ఇక్కడ సిద్ధంగా ఉన్నాను. సరైన లొకేషన్ దొరకగానే దానికి తగినట్లుగా మనం నెక్స్ట్ ప్లాన్‌తో దాడి చేద్దాం."
 
రా చీఫ్- "థాంక్యూ. ఖచ్చితంగా సాధిద్దాం."
 
రా చీఫ్ ఆ ఫోన్‌ను తనతోనే ఉంచుకుని, తన బిడ్డను కాపాడుకోవడానికి ఒక బలమైన ఆశ దొరికిందన్న ధైర్యంతో అక్కడి నుండి బయలుదేరారు.
 
అయితే, అనుష్క ఎవరి కోసమైతే ఎదురుచూస్తోందో... ఆ ప్రమాదకర ముఠా మాత్రం ఈ ఊరి పాత ఇంటికి రాలేదు! ఎందుకంటే... రితిక మరియు ఆమె కుటుంబం ప్రస్తుతం ఎక్కడ దాక్కున్నారో రణధీర్ అప్పటికే కనుక్కున్నాడు. రక్తపాతం సృష్టించడానికి రణధీర్ నేరుగా ఆ దిశగానే బయలుదేరాడు!
 
--------------------భావన పధకం -------------------------------
 
ప్రదేశం: వైజాగ్ ఎయిర్‌పోర్ట్ & లెమన్ ట్రీ బిల్డింగ్
సమయం: ఉదయం 11:00 గంటలు
 
(ముంబై నుండి ఉదయం 9 గంటలకు బయలుదేరిన భావన, విజయ్‌లు తమ ప్రాణమైన పూనమ్ దేవిని కలుసుకోవాలన్న అంతులేని ఆశతో, ఆరాటంతో సరిగ్గా ఉదయం 11 గంటలకు వైజాగ్ ఎయిర్‌పోర్ట్‌కు చేరుకున్నారు. క్షణం కూడా ఆలస్యం చేయకుండా ఒక క్యాబ్ ఎక్కి నేరుగా లెమన్ ట్రీ బిల్డింగ్ వద్దకు వెళ్లారు.)
 
(అక్కడికి చేరుకోగానే విజయ్ సెక్యూరిటీ సిబ్బందికి తన పేరు చెప్పి, లోపలికి వెళ్లడానికి అనుమతి కోరాడు. ఆ పేరు విన్న వెంటనే... లోపల నుండి సీమ (పూనమ్ దేవి) సెక్యూరిటీతో...)
 
సీమ: (లోపల నుండి కంగారుగా) "అతన్ని క్షణం కూడా ఆలస్యం చేయకుండా వెంటనే లోపలికి పంపండి!"
 
(సెక్యూరిటీ గేట్ తెరవగానే కారు లోపలికి వెళ్లడంతో... అప్పటికే గర్భంతో ఉన్న భావన భావోద్వేగాన్ని ఆపుకోలేకపోయింది. ఆమె తన పరిస్థితిని, కడుపులో బిడ్డ ఉన్న విషయాన్ని పూర్తిగా మర్చిపోయింది. కారు ఆగడమే తరువాయి... వేగంగా కార్ దిగి, 'అమ్మా... అమ్మా!' అని పిలుస్తూ వెర్రిదానిలా పరిగెత్తడం మొదలుపెట్టింది.)
 
విజయ్: (వెంటనే వెనకాలే పరుగెత్తుకుంటూ, భయంతో అరుస్తూ) "భావనా!... భావనా! ఆగు... అలా పరుగెత్తకు! ప్లీజ్ ఆగు!"
 
(అయినా భావన ఎవరి మాటా వినకుండా, ప్రాణం పోతున్నంత పట్టుదలతో పరుగెత్తింది. అప్పటికే ఆ పేరు విన్న సీమ కూడా హడావిడిగా తన రూమ్ నుండి హాల్ వైపునకు రావడానికి బయలుదేరింది.)
 
ప్రదేశం: లెమన్ ట్రీ బిల్డింగ్ హాల్
సమయం: ఉదయం 11:15 గంటలు
 
(ఎదురుగా పరుగెత్తుకుంటూ వస్తున్న ఒక మహిళను చూసి... సీమ మొదట ఆమె అలేఖ్య అనుకుని తన చేతులు చాచింది. ఆమె కళ్లల్లో కూడా ఆనందభాష్పాలు ఉప్పొంగుతున్నాయి. కానీ దగ్గరకు వచ్చి సరిగ్గా చూసేసరికి... సీమ నిలువునా దిగ్భ్రాంతి చెందింది! ఆమె అలేఖ్య కాదు... భావన!)
 
(ఎదురుగా నిలబడి ఉన్నది పూనమ్ దేవి రూపంలో ఉన్న సీమను చూడగానే... సుమారు 20 ఏళ్ల కిందట తాను కోల్పోయిన తన ప్రాణమైన అమ్మ జ్ఞాపకాలు భావన కళ్ల ముందు మెరిశాయి. చిన్నపిల్లలా, ఊపిరి ఆగిపోతున్నంత పనై ఆమె సీమను గట్టిగా 'దుప్' మంటూ కౌగిలించుకుంది!)
 
భావన: (విలవిలలాడిపోతూ, గుండెలు బాదుకుంటూ) "అమ్మా... నన్ను క్షమించు అమ్మా! నన్ను క్షమించు... నువ్వు లేవు అనుకున్నాను, అనుష్కతో పాటు నిన్ను కూడా కోల్పోయానని ఒక అబద్ధపు జీవితంలో ఇరవై ఏళ్లు నరకం అనుభవించాను... నన్ను క్షమించు అమ్మా! నన్ను వదిలిపెట్టి మాత్రం వెళ్ళిపోవద్దు అమ్మా... నీ బిడ్డ ఇక ఎక్కడికీ పోదు, అసలు వెళ్లదు..."
 
(అంతలోనే వెనకాలే పరిగెత్తుకుంటూ వచ్చిన విజయ్‌ని చూసి, సీమ మొదట ఏమే అతని భార్య అయి ఉంటుంది అనుకుంది.)
 
భావన ఏడుపు ఆపుకోలేక, ఉక్కిరిబిక్కిరి అవుతూ ఎక్కిళ్ళు పెడుతూ ఏడుస్తూ ఉంది అప్పుడే వెనుక ఉన్న విజయ్ "భావన ప్లీజ్ అలా ఎడవకు బిడ్డకి ఏమి అయిన అవుతుంది..."
 
భావన అనే పేరు వినగానే సీమ ఒక్క క్షణం గుండె గట్టిగా నిజంగా నా బొమ్మ ఏమే నా అనే ఆశతో..
 
సీమ: (ఒక్కక్షణం నిశ్శబ్దంగా ఉండిపోయి, భావనను వెనక్కి జరిపి ఆమె ముఖాన్ని రెండు చేతులతో గట్టిగా పట్టుకుని, కళ్లలోకి తేరిపార చూస్తూ ఒక్కసారిగా గట్టిగా అరిచింది) "అమ్ము... నిజంగా నువ్వు... నువ్వు మా అమ్మువేనా?!"
 
భావన: (విపరీతంగా ఏడుస్తూ, తల ఊపుతూ) "అవును అమ్మా... నేనే నీ అమ్మును అమ్మా!"
 
(ఆ క్షణంలో ఆ తల్లికూతుళ్లిద్దరూ ఎంతసేపు అలా కౌగిలించుకుని ఏడ్చారో వారికే తెలియదు. ఆ ఇరవై ఏళ్ల వేదన, ఆ దూరం అంతా ఆ కన్నీళ్ల రూపంలో కరిగిపోయింది. కసెపటికి సీమ కొద్దిగా తేరుకుని, భావన ముఖం అంతా తన చేతులతో తుడుస్తూ, ముద్దులు పెడుతూ...)
 
సీమ: (గొంతు గడగడ వణుకుతుండగా) "ఎన్ని రోజులు అయింది నా బంగారు బొమ్మను చూసి... నిన్ను విడిచిపెట్టను అమ్ము, అసలు వదలను!"
 
(అప్పుడే సీమ చూపు పక్కనే నిలబడి ఉన్న విజయ్ పై పడింది.)
 
సీమ: (విజయ్‌ని చూసి, భావనతో) "అతనేనా భావనా..."
 
భావన: (తల ఊపుతూ) "అవును అమ్మా..."
 
(కానీ భావన ముఖంలో ఏదో దాస్తున్న భయం, ఆందోళన స్పష్టంగా కనిపించాయి. అది సీమకు ఇట్టే అర్థమైంది.)
 
సీమ: (గీత గీసినట్లుగా, గంభీరంగా) "అమ్ము... నేను నీతో కొంచెం ఏకాంతంగా మాట్లాడాలి. విజయ్, నువ్వు కొంచెం ఇక్కడే బయట ఉండు." అని భావన చెయ్యి పట్టుకుని తన గదిలోకి తీసుకెళ్లింది.
 
ప్రదేశం: సీమ ప్రత్యేక గది
సమయం: ఉదయం 11:30 గంటలు
 
(గదిలోకి వెళ్లగానే సీమ భావనను కూర్చోబెట్టి, ఎంతో ప్రశాంతంగా, గంభీరమైన గొంతుతో మాట్లాడటం ప్రారంభించింది.)
 
సీమ: "అమ్ము... నేను నీకు గుర్తున్నానా? చిన్నప్పుడు నువ్వు ఆశ్రమానికి వచ్చినప్పుడు, నిన్ను కొన్ని రోజుల పాటు ఆ పూనమ్ దేవితో పాటు మరో వ్యక్తి కూడా ఎత్తుకుని తిప్పారు నిన్ను , అనూని... గుర్తుందా?"
 
భావన: (అమాయకంగా, గందరగోళంగా) " ఏంటమ్మా నువ్వు మాట్లాడేది?ఆ అప్పుడు సీమ అక్క ఉండేది "
 
సీమ: (కళ్లల్లో నీళ్లు నింపుకుంటూ, భావనను గట్టిగా హత్తుకుని) "అమ్ము..నేను పూనమ్ దేవిని కాదు! నీ సీమ అక్క !"
 
(ఆ మాట వినగానే భావన గుండె ఒక్క క్షణం ఆగిపోయినట్లయింది. పూనమ్ అమ్మ నిజంగానే చనిపోయిందా అన్న నిజాన్ని జీర్ణించుకోలేక ఆమె నోటి నుంచి మాట రాలేదు, ఒక శిలావిగ్రహంలా అలా నిలబడిపోయింది.)
 
భావన: (వణుకుతున్న పెదవులతో, గుసగుసగా) "అంటే... అంటే మా అమ్మ..."
 
సీమ: (భావన పరిస్థితి అర్థం చేసుకుని, ఆమె భుజాలపై చేయి వేసి) "భయపడకు అమ్ము... నిజమైన పూనమ్ దేవి అమ్మ బతికే ఉంది! నేను ఆమె సొంత చెల్లినే. మేమిద్దరం కవల పిల్లలలా ఒకేలా ఉంటాము.
 
అందుకే ఆ రోజు ఎవరికీ నిజం తెలియకుండా నేను ఆ పాత్రలో ఉండాల్సి వచ్చింది. ప్రస్తుతం మీ అమ్మ మన ఇంట్లోనే... ఒక దురదృష్టకరమైన ప్రమాదంలో గాయపడి 'కోమా'లో ఉంది!"
 
(ఆ మాట వినగానే భావనకు ప్రాణం లేచివచ్చినట్లయింది. ఆమె కళ్లలో ఆనందంతో పాటు ఆరాటం ఉప్పొంగింది.)
 
భావన: (ఆత్రుతగా, కన్నీళ్లతో) "అమ్మ బతికే ఉందా అమ్మా! అయితే నన్ను వెంటనే తీసుకెళ్లు... మా అమ్మను ఇప్పుడే చూడాలి! తను ఎక్కడ ఉంది? నాకు చూపించు అమ్మా!"
 
సీమ: (భావన చేతులు గట్టిగా పట్టుకుని, ఆపుతూ) "అమ్ము... ముందు నువ్వు నిన్ను నువ్వు కంట్రోల్ చేసుకో. నీ ఆరోగ్యం నీకు తెలుసు కదా, ఇప్పుడు నీకు ఒంటరిగా లేదు, కడుపులో బిడ్డ ఉన్నాడు.
 
నేను మీ అమ్మకు దూరంగా ముప్పై ఏళ్లుగా ఉన్నాను... ఆ అమ్మకు నిన్ను చూడాలని ఎంత తపన ఉందో తెలుసా?
 
నీకు ముందే ఎందుకు చెప్పలేదంటే, నువ్వు ఒక షాడో లాగా ఎప్పుడూ ప్రమాదాల బారిన పడకుండా ఉండాలని ఆ అమ్మ కోరుకుంది.
 
కానీ అన్నింటికంటే ముఖ్యం... ముందు మనం మన అలేఖ్యను కాపాడుకోవాలి! అలేఖ్య తండ్రి ఎవరో తెలుసా? మన దేశ అత్యున్నత నిఘా సంస్థ 'రా' (RAW) చీఫ్!
 
ఆయన కొద్దిసేపటి క్రితమే ఇక్కడికి వచ్చి వెళ్లారు . ఆయన ఒక అమ్మాయిని (రితికాను) వెతుక్కుంటూ వెళ్లారు, అదే ఇక్కడ కాలేజ్ లో జరిగిన గోడవలో ఉన్న అమ్మాయిని , ఇంకా నువ్వు ఆరోజు అక్కడే ఉన్నవా."
 
భావన: (ఉలిక్కిపడి) "అలేఖ్య... రితిక? ఆ రోజు నేను అక్కడ ఉన్నాను అమ్మా..."
 
సీమ: "అవును అమ్ము! ఆ రోజు నువ్వు అక్కడ ఏం చేశావో నీకు తెలుసా? నీ అమ్మ కన్నపేగు అయిన ఆ సొంత రక్తంతో పాటు, నీ అక్క ప్రేమించిన ఎంతో మంది బిడ్డలను నువ్వు ఆ రోజు కాపాడావు!"
 
భావన: (ఆశ్చర్యంగా) "అంటే... నేను కాపాడిన వాళ్లలో..."
 
సీమ: "అవును అమ్ము! నీ అక్క సొంత బిడ్డలు, కుటుంబసభ్యులు కూడా అక్కడే ఉన్నారు. అందుకే నువ్వు వాళ్లను కాపాడగలిగావు."
 
భావన: (కన్నీరు కారుస్తూ) "అమ్మ... నేను మా అమ్మను చూడాలి, ఆ పిల్లను కూడా కాపాడుకోవాలి!"
 
సీమ: "అమ్మ ఇప్పుడు ఆ స్థితిలో ఉంది, అలేఖ్యను కాపాడుకోకపోతే రేపు మనకు కన్నతల్లి ముందైనా తల ఎత్తుకునే హక్కు ఉండదు. నువ్వు వెంటనే రంగంలోకి దిగు అమ్ము. నువ్వు ఒంటరిగా వెళ్లలేవు... మన సైబర్ టీమ్ సాయంతో, RAW చీఫ్ సహాయంతో ఆ పాపను మనం కాపాడుకోవాలి."
 
ప్రదేశం: లెమన్ ట్రీ బిల్డింగ్ (సైబర్ కంట్రోల్ రూమ్)
సమయం: మధ్యాహ్నం 12:00 గంటలు
 
(సీమ వెంటనే భావనను తీసుకెళ్లి లెమన్ ట్రీ బిల్డింగ్‌లో ఉన్న అత్యాధునిక 'సైబర్ టీమ్' రూమ్ వద్దకు తీసుకువెళ్లింది. భావన తన ముఖానికి మాస్క్ వేసుకుని, ఎంతో నిపుణురాలిలా లోపలికి అడుగుపెట్టింది.)
 
సీమ: (సైబర్ టెక్నీషియన్లతో) "మీరందరూ బయటకి వెళ్లండి...!"
 
(అందరూ అక్కడి నుంచి బయటకు వెళ్లిపోగానే... భావన తన వెంట తెచ్చిన ఫోన్‌ను టేబుల్ పై పెట్టింది. ఆమె వేళ్లు కీబోర్డ్ మీద మెరుపు వేగంతో కదలడం మొదలుపెట్టాయి. ముంబై నుండి విజయ్ ఫోన్‌కు వచ్చిన ఆ 'ప్రైవేట్ నంబర్'ను ఎన్‌క్రిప్ట్ చేసి, నేరుగా దేశ శాటిలైట్ మొబైల్ సర్వర్లను హ్యాక్ చేయడం ప్రారంభించింది!)
 
(కేవలం 5 నిమిషాల్లోనే ఆ ప్రైవేట్ నంబర్ తాలూకు ఒరిజినల్ శాటిలైట్ కోఆర్డినేట్స్ భావన స్క్రీన్‌పై కనిపించాయి. ఆ వెంటనే అలేఖ్య మాట్లాడిన ఆ చివరి లొకేషన్‌ను శాటిలైట్ ద్వారా ట్రేస్ చేయడం మొదలుపెట్టింది.)
 
(మరో 5 నిమిషాల ఉత్కంఠ తర్వాత... భావన ముఖంలో చిన్న చిరునవ్వు వెలిగింది. ఆమె స్క్రీన్ వైపు చూస్తూ సీమను పిలిచింది.)
 
భావన: (సంతోషంగా) "చూడు అక్కా... ఇదిగో అలేఖ్య లొకేషన్! ఇక్కడ ఒక షిప్  సముద్రంలో ఆగి ఉంది... దాని థర్మల్ ఇమేజింగ్ మన స్క్రీన్‌పై స్పష్టంగా కనిపిస్తోంది. అక్కడ శత్రువులు ఎంతమంది ఉన్నారనేది కూడా మనం ఈ థర్మల్ ఇమేజ్ ద్వారా పక్కాగా కనిపెట్టవచ్చు!"
 
సీమ: (స్క్రీన్ చూసి దిగ్భ్రాంతి చెందుతూ) "అమ్మా... అక్కడ చూడు, ఇప్పటికే శత్రువులు ఆ షిప్ నిండా చాలా మంది ఉన్నారు! సుమారుగా 70 నుంచి 80 మంది సాయుధులు ఉన్నట్లున్నారు... మరి ఇంత మంది ఉంటే మనం ఎలా అమ్ము?"
 
భావన: "నీ దగ్గర రా (RAW) చీఫ్ నంబర్ ఉందా అక్కా... నేను కనుక్కొన
 
సీమ : ఆగు ఆగు ఉంది .!"
 
సీమ: (కంగారుగా ఆమె చేయి పట్టుకుని) "వద్దు వద్దు అమ్ము... తొందరపడి నేరుగా ఒక్క దానివే వెళ్లకు. ప్రకారమే. నీకు కానీ నీ కడుపులో ఉన్న బిడ్డకి ఏంఅయిన ఐతే నేను తట్టుకోలేను అమ్ము ... ఆ తర్వాతే మిగతాది!"
 
భావన: (కన్నీళ్లతో, దృఢమైన నిశ్చయంతో) "సరే అమ్మా... నాకు ఏమి కాదు నేను మాట ఇస్తున్న. కానీ అంతకంటే ముందు ఆ అలేఖ్య ప్రాణాలను కాపాడటం నా మొదటి బాధ్యత."
 
సీమ: నువ్వు అలేఖ్యని తీసుకుని నేరుగా నువ్వు తెలుసుకోలేని లొకేషన్ కి వెళ్ళు , కొన్నాళ్ళు కనీసం బిడ్డ పుట్టే వరకు అయిన ప్లీజ్ ప్రశాంతంగా బ్రతకండి.
 
ఆ మాట వినగానే భావన మళ్ళీ సీమ ని గట్టిగా హత్తుకుని ఏడుస్తూ సరే అమ్మ అని చెప్పింది..
 
సీమ: గుర్తుంచుకో “ అక్క షాడో ఎప్పటికీ బయటికి తెలియకోడదు”
 
భావన: నా నియమం నాకు గుర్తుంది అమ్మ నేను ఇప్పుడు వెళ్తున్న, తిరిగి అలేఖ్యతో కలిసి అమ్మ దగ్గరికి చేరుకుంటా అని అక్కడ నుండి బయలు దేరింది.
 
ప్రదేశం: లెమన్ ట్రీ కారిడార్
సమయం: మధ్యాహ్నం 12:20 గంటలు
 
(భావన అక్కడి నుంచి బయటకు వచ్చి, పక్కనే ఉన్న విజయ్‌ని తనతో పాటు తీసుకువెళ్లింది. తన బ్యాగ్‌లో ఉన్న ల్యాప్‌టాప్ తీసి ఆన్ చేసి, అందులో నుండి RAW చీఫ్‌కు కాల్ చేయడానికి 'నాన్-ట్రేసబుల్ వాయిస్ ఛేంజర్' సాఫ్ట్‌వేర్‌ను ఆన్ చేసింది. ఎలాంటి గొంతు గుర్తుపట్టలేని విధంగా వాయిస్ మార్చుకుని ఆ అత్యున్నత స్థాయి నంబర్‌కు కాల్ కలిపింది.)
 
(ఫోన్ రింగ్ అవ్వగానే అవతలి వైపు నుండి దేశ అత్యున్నత నిఘా అధిపతి అయిన RAW చీఫ్ గొంతు గంభీరంగా వినిపించింది.)
 
RAW చీఫ్: "హలో... హూ ఈజ్ దిస్? (ఎవరు మీరు?)"
 
భావన: (మార్చబడిన గొంతుతో, చాలా ప్రశాంతంగా కానీ కఠినంగా) "చీఫ్... మీ ప్రయాణం, మీ ప్రయత్నాలు ఎలా జరుగుతున్నాయి?"
 
RAW చీఫ్: (ఆశ్చర్యంగా, కోపంగా) "ఎవరు నువ్వు? నా పర్సనల్ సెక్యూర్ లైన్‌కి నీకెలా నంబర్ దొరికింది? అసలు ఏం కావాలి నీకు?"
 
భావన: "ఆ ప్రశ్నలన్నీ ఇప్పటికీ  పక్కన పెట్టండి చీఫ్. అలేఖ్య ఎక్కడ ఉందో... ఆ లొకేషన్ ఎక్కడో నాకు కచ్చితంగా తెలుసు! అక్కడ సుమారు 80 మంది సాయుధ శత్రువుల వలయంలో ఆమె బందీగా ఉంది. నేను అలేఖ్యను సురక్షితంగా కాపాడుకుని బయటకు తీసుకువస్తాను... కానీ, నేను చెప్పిన ప్లాన్ ప్రకారమే ఇదంతా జరగాలి!"
 
RAW చీఫ్: "అసలు నువ్వు ఎవరో చెప్పకుండా నీ మాట నేను ఎందుకు నమ్మాలి? నీకు అసలు ఏం కావాలి?"
 
భావన: "చూడండి చీఫ్... నేను అంతకంటే ఎక్కువ వివరాలు ఇప్పుడు చెప్పలేను. కానీ మీకు ఒక్క మాట ఇస్తున్నాను... నేను అలేఖ్యను సేవ్ చేసిన వెంటనే, మొట్టమొదట మీకే కాల్ చేసి ఆమెతో మాట్లాడిస్తాను.
 
నన్ను నమ్మండి! నాకు ఇప్పుడు మీ ఇండియన్ నేవీ పూర్తి సపోర్ట్ కావాలి. 500 మీటర్ల రేంజ్ టార్గెట్‌ను పిన్-పాయింట్ కచ్చితత్వంతో ధ్వంసం చేసే మూడు నేవీ వార్‌షిప్స్ మనకు ఆపరేషన్ కోసంగాలి!"
 
RAW చీఫ్: (ఒక్క క్షణం ఉలిక్కిపడి) "నేవీ సపోర్టా?! అసలు నువ్వు ఆడుతున్న ఆట ఏంటి..."
 
భావన: "మాకు టైమ్ లేదు చీఫ్! నా తర్వాతి కాల్ మీకు సరిగ్గా మధ్యాహ్నం 1:30 గంటలకు వస్తుంది... అప్పటికి నేవీ అప్రమత్తంగా ఉండాలి. జై హింద్!"
 
(టప్ మని ఫోన్ కట్ అయింది! ముంబైలోని RAW చీఫ్ తన టేబుల్ ముందు కూర్చుని, ఆ అజ్ఞాత వ్యక్తి మాటలకు ఏం చేయాలో తోచక బిత్తరపోయి చూస్తుండిపోయారు.)
 
భావన RAW చీఫ్ కి ఒక ఇమేజ్ పంపింది, అది కూడా థర్మల్ ఇమేజ్ .. అది చూసి RAW చీఫ్ కన్ఫర్మ్ చేసుకున్నాడు.. అతను తన ఆర్డర్స్ ఇవ్వడం మొదలు పెట్టాడు.
 
(వైజాగ్ లో భావన తన ల్యాప్‌టాప్ మూసివేసి, పక్కనే ఉన్న విజయ్ వైపు చూసింది. ఆమె కళ్లల్లో కన్నీళ్లు ఉన్నప్పటికీ... ఒక చెల్లిని కాపాడుకోవాలన్న, కన్నతల్లిని కలుసుకోవాలన్న ఆకలి, ఆవేశం ఆ క్షణంలో ఆమెను ఒక యోధురాలిలా మార్చేశాయి.)

[Sunnysunnysunny]

ప్రదేశం: RAW కార్యాలయం వైజాగ్

సమయం: మధ్యాహ్నం 12:30 గంటలు
 
ఫోన్ కట్ అయిన కొద్ది క్షణాల్లోనే రా చీఫ్ సెక్యూర్ టెర్మినల్‌కు ఒక ఎన్‌క్రిప్టెడ్ థర్మల్ ఇమేజ్ రిసీవ్ అయింది.
 
ఆ చిత్రంలో సముద్ర తీరానికి సమీపంలోని ఒక రహస్య బేస్ , దాని లోపల బంధించబడిన అలేఖ్య , ఆమె చుట్టూ కాపలా కాస్తున్న దాదాపు 80 మంది స్పష్టంగా నమోదయ్యాయి.
 
అది చూసిన వెంటనే ఆ అజ్ఞాత వ్యక్తి చెప్పిన ప్రతి మాట అక్షరాల నిజమని రా చీఫ్‌కు స్పష్టమైంది.
క్షణాల వ్యవధిలో ఆయన బ్లాక్ స్క్వాడ్ మెంబర్ కి శాటిలైట్ ఫోన్‌కు అత్యవసర కాల్ చేశారు.
 
ఫోన్ రింగ్ అవ్వగానే అనుష్క వెంటనే కాల్ లిఫ్ట్ చేసింది.
 
అనుష్క: "చెప్పండి చీఫ్ , లొకేషన్ దొరికిందా ?"
 
రారాజు: చీఫ్ (చాలా గంభీరంగా) " నాకు ఇప్పుడే ఒక ఎన్‌క్రిప్టెడ్ శాటిలైట్ కాల్ వచ్చింది. ఒక అజ్ఞాత వ్యక్తి నుండి అలేఖ్య బందీగా ఉన్న లొకేషన్ తాలూకు లైవ్ థర్మల్ ఇమేజ్ అందుకుంది.
 
అక్కడ 80 మంది ఆధీర సాయుధ బలగాలు ఉన్నాయి. ఆ అజ్ఞాత వ్యక్తి పక్కా వ్యూహంతో , పూర్తి ప్లానింగ్‌తో రంగంలోకి దిగుతున్నాడు. కానీ , గ్రౌండ్‌లో ఈ రెస్క్యూ మిషన్‌ను లీడ్ చేయడానికి నాకు మీలాంటి సమర్థవంతమైన వారి నాయకత్వం కావాలి!"
 
అనుష్క: "ఆ అజ్ఞాత వ్యక్తి నేవీ సపోర్ట్ అడిగారా ?"
 
రారు: చీఫ్ (ఆశ్చర్యపోతూ) "అవును! మూడు నీవీ వార్‌షిప్‌లు సిద్ధం చేయమన్నారు. మధ్యాహ్నం 1:30 గంటలకు తదుపరి కాల్ వస్తుంది.... మీరు వెంటనే నీవీ పోర్ట్‌కు చేరుకోండి.
 
అక్కడి నుండి మిమ్మల్ని నేరుగా ఒక యుద్ధ నౌక వద్దకు తీసుకువెళ్లేలా ఏర్పాట్లు చేశాను. మీ గుర్తింపు అత్యంత రహస్యంగా , పూర్తిగా సెక్యూర్డ్‌గా ఉంటుంది. నా బిడ్డ అలేఖ్యను ఎలాగైనా కాపాడండి!"
 
అనుష్క: "మీరు దేనికీ ఆందోళన చెందకండి చీఫ్. ఆ అజ్ఞాత వ్యక్తి సమాచారం కరెక్ట్ ఐతే విజయం మనదే. నేను ఇప్పుడే నేవీ పోర్ట్‌కు బయలుదేరుతున్నాను. అలేఖ్యను సురక్షితంగా మీ ముందుకు తీసుకువస్తాను!"
 
అనుష్క ఫోన్ పెట్టేసి , తన కమాండో సూట్ ధరించి , రెస్క్యూ మిషన్ కోసం నెవీ పోర్ట్ వైపు వేగంగా అడుగులు వేసింది. మనసులో తన పిల్లలు ఇక్కడ సేఫ్ గా ఉన్నారు అనుకుని ఆమె బయలు దేరింది.
 
------------------- సురేష్ చోప్రా & రణధీర్ పధకం -------------------
 
ప్రదేశం: నగరం వెలుపల ఉన్న సీక్రెట్ ఫామ్‌హౌస్ & రితిక దాగి ఉన్న ప్రాంతం
సమయం: మధ్యాహ్నం 01:00 గంట
 
మధ్యాహ్నం సరిగ్గా ఒంటి గంట సమయం. ఒకవైపు రెస్క్యూ మిషన్ కోసం సముద్ర తీరంలో నౌకలు సిద్ధమవుతుండగా , మరోవైపు నగర శివారులలో ఊహించని భయంకరమైన కుట్ర వేగంగా అమలవుతోంది.
 
రణధీర్ తన వేటను ప్రారంభించి , రితిక దాగి ఉన్న ఖచ్చితమైన రహస్య ప్రదేశాన్ని కనిపెట్టేశాడు. ఆమెను బంధించి తీసుకురావడానికి తన సాయుధ ముఠాతో నేరుగా అక్కడికే దూసుకెళ్తున్నాడు.
 
నగరం వెలుపల నిర్మానుష్యంగా ఉన్న ఒక రహస్య ఫామ్‌హౌస్‌లో డెహ్రాడూన్ నుండి ప్రత్యేకంగా వచ్చిన అజయ్ , యష్ , సురేష్ చోప్రా , సోనియా అంతా ఒకేచోట చేరారు. వారి కళ్లల్లో క్రూరమైన పగ , విజయగర్వం స్పష్టంగా కనిపిస్తున్నాయి.
 
వాళ్ళు అంత కలిసి ఒకే కార్ లో వెళ్తున్నారు ఒక ప్రదేశానికి చాలా వేగంగా ముందు ఆమె అంతం చూడాలి అని అనుకున్నారు.
 
రణధీర్ రితికను , ఆమెతో పాటు ఉన్న అనుష్కను బంధించి ఇక్కడికే తీసుకొస్తాడని వాళ్లంతా ఉన్నారు.
 
సురేష్ చోప్రా: (క్రూరమైన నవ్వుతో) "రణధీర్ రంగంలోకి దిగాడంటే ఇక అనుష్క ఆట ముగిసినట్లే! రితికను ఇక్కడికి తీసుకురాగానే , అటు సముద్ర తీరంలో బందీగా ఉన్న అలేఖ్యను కూడా వెంటనే ఇక్కడికి షిఫ్ట్ చేయాలి."
 
సోనియా: "అవును... ఆ తర్వాత మన అల్కాను కానీ లేకపోతే అనుష్క తో మనకి కావాల్సిన ఆస్తి పైన సంతకాలు పెట్టించి పని ముగించాలి! ఈ ప్లాన్ అమలైతే ఇక మన సామ్రాజ్యానికి ఎదురే ఉండదు!"
 
అజయ్ & యష్: (ఆవేశంగా) " మనల్ని ముప్పతిప్పలు పెట్టిన ఆ వంశం అంతా ఈ రోజుతో సమాధి అయిపోవాలి! ఆ లంజని మేమే చంపాలి ....."
 
అయితే , పరిస్థితి అత్యంత భయానకంగా మారింది.అనుష్క ఇప్పటికే ఆపరేషన్ లీడ్ చేయడానికి నేవీ వార్‌షిప్ వైపు వెళ్లిపోయింది. అత్యంత రహస్యంగా ఉంచిన ఆ సేఫ్ హౌస్ లొకేషన్ వివరాలు సన్నీకి కూడా తెలియవు.
 
అటు అనుష్క లేక , ఇటు ఎలాంటి ప్రొటెక్షన్ ఫోర్స్ లేకుండా... కేవలం నలుగురు అమాయకులైన కుటుంబ సభ్యులు మాత్రమే ఆ ఇంట్లో ఉన్నారు.
 
మృత్యువుల రణధీర్ ఆ ఇంటి గుమ్మం వైపు దూసుకొస్తున్న విషయం తెలియక ఆ కుటుంబం తీవ్రమైన ప్రమాదంలో చిక్కుకుంది.
 
----------------------------సీమ ఊహించని మలుపు -------------------------
 
ప్రదేశం: లెమన్ ట్రీ బిల్డింగ్
సమయం: మధ్యాహ్నం 01:00 గంట
 
సీమ కి తన ఫోన్ పెద్ద శబ్దం చేస్తూ మొగుతుంది. ఉలిక్కిపడిన సీమ చాలా కంగారుగా ఆ ఫోన్ రిసీవ్ చేసుకుంటుంది. ఆ ఫోన్ లో వాళ్ళు చెప్పిన మాటలు విన్న సీమ కళ్ల నుండి ధారగా కన్నీళ్ళు వస్తున్నాయి.
 
ఇక తన జ్ఞాపకం ఇక్కడితో ముగిసిపోతుంది అని ఆమెకు తెలుసు. కానీ పిల్లలకి ఇంత దగ్గర అయ్యాక వాళ్ళు తాను ............అనే ఆలోచన ఆమెని చంపేస్తుంది.
 
 ఇక చివరగా .. ఏమి చేయలేక వర్షకి అల్ చేసింది..
 
సీమ: తల్లి నువ్వు జాగ్రత్తగా ఉండు, ఇంకా అల్కా , సోనూ ని కూడా బాగా చూసుకో.. ఈదారు కొట్టుకుంటూ అల్లరి చేస్తారు , నువ్వు వాళ్ళని చిన్న పిల్లలను చూసుకో..
 
తల్లి చెప్పిన మాటలు విన్న వర్ష కంట్లో రక్తపు కన్నీళ్ళు కారిపోతున్నాయి. నోట్లో మా కూడ రావట్లేదు. అది చూసిన పక్కనే ఉన్న అల్కా ..
 
అప్పటికే కింద పడిన అక్క ఫోన్ తీసుకుని ఎవరా అని చూసింది.. అందులో పూనమ్ అమ్మ అని చూడగానే.. అమ్మ ఏమైంది అక్కని ఏడిపిస్తున్నాను.
 
సీమ: ఏడుస్తూ బుజ్జి తల్లి నేను నిన్ను చాలా మిస్ అవుతాను.. జాగ్రత్త అని చెప్పి ఫోన్ పెట్టేస్తుంది . భయం భయంగా
 
సీమ అంతగా కంగారు పెట్టిన భయం ఏంటి , ఆమె ముందు ఎవరు ఉన్నారు ? సీమ కి ఏమి కాబోతుంది.
 
నిజంగానే మళ్ళీ వాళ్ళు ఇద్దరు ఆనాధాలు అయిపోతారు ఏమో అనుకున్న ఇద్దరు అక్కడే కూర్చొని ఏడవడం మొదలు పెట్టారు .. వర్ష ప్రేమగా అల్కాని దగ్గరికి తీసుకుని ఏమి కాదు అమ్మకి ఏమి కాదు అని కూడా ఏడుస్తుంది.. ఇవి ఏమి తెలియని సోనూ రాత్రి జరగబోయే తన కల కోసం ఎదురు చూస్తున్నాడు.

[Sunnysunnysunny]

విశాఖపట్నం సముద్ర తీరం – ఆపరేషన్ బ్లూ ప్రింట్

 
ప్రదేశం: వైజాగ్ కోస్ట్ (సముద్ర తీరం)
సమయం: మధ్యాహ్నం 01:10 గంటలు
 
వైజాగ్ సముద్ర తీరంలో ఉద్రిక్తత తారాస్థాయికి చేరింది. సూర్యుడు నడి నెత్తిపై కాలుస్తుండగా, ఆ తీరంలో ఒకవైపు రా (RAW) చీఫ్ ఆదేశాలతో నేవీ యుద్ధ నౌకలు సిద్ధమవుతున్నాయి. 

సరిగ్గా అదే సమయంలో, తీరానికి కొద్ది దూరంలో ఉన్న ఒక ప్రైవేట్ జెట్టీ వద్ద భావన తన టెక్నికల్ కమాండో సూట్‌ను ధరించి నిలబడి ఉంది.
 
ఆమె ముఖంలో ఎలాంటి భయం లేదు; కేవలం ఒక యోధురాలికి ఉండాల్సిన ప్రశాంతత, పకడ్బందీ వ్యూహం స్పష్టంగా కనిపిస్తున్నాయి. ఆమె పక్కనే ఆందోళనగా నిలబడి ఉన్న విజయ్ వైపు ఆమె తిరిగి చూసింది.
 
విజయ్: (గుండెల్లో దడతో) "భావనా... నువ్వు ధరించిన ఈ సూట్, నువ్వు వేసుకున్న ఈ ప్లాన్... ఇది సామాన్యమైనది కాదు. శత్రువులు 80 మంది ఉన్నారు, అదీ అత్యాధునిక ఆయుధాలతో షిప్‌లో బలంగా కూర్చుని ఉన్నారు. నువ్వు నిజంగా ఒంటరిగా ఆ సాహసం చేయగలవా?"
 
భావన (అనుష్క): (విజయ్ చేతిని గట్టిగా నొక్కుతూ, గంభీరమైన గొంతుతో) "ఇది కేవలం సాహసం కాదు విజయ్... నా చెల్లి అలేఖ్య ప్రాణాలను కాపాడుకోవడానికి నేను చేయాల్సిన ధర్మయుద్ధం. నా వెనుక నా భర్త అయిన నువ్వు ఉన్నావు, నా కన్నతల్లి దీవెనలు ఉన్నాయి. నేను ఓడిపోయే ప్రసక్తే లేదు!"
 
అని చెప్పి, ఆమె అప్పటికే తాను ముందస్తుగా కొనుగోలు చేసిన ఒక హై-స్పీడ్ టాక్టికల్ స్పీడ్ బోట్ వైపు అడుగులు వేసింది. ఆ బోట్ పూర్తిగా ఆపరేషన్ కోసం మోడిఫై చేయబడింది. 
 
ప్రదేశం: స్పీడ్ బోట్ డెక్
సమయం: మధ్యాహ్నం 01:15 గంటలు
 
బోట్ స్టార్ట్ చేసే ముందు, భావన తన టాబ్లెట్‌ను ఓపెన్ చేసి నేవీ వార్‌షిప్స్ కమాండర్లకు మరియు రా (RAW) సిబ్బందికి తన ఫైనల్ ఆపరేషన్ ప్లాన్‌ను బ్రీఫ్ చేయడం ప్రారంభించింది.
 
అప్పటికే ఆమె ఒక సెక్యూర్ కనెక్షన్ ఏర్పాటు చేసింది .
 
ఆమె గొంతులో ఆ దేశ అత్యుత్తమ ఇంటెలిజెన్స్ ఏజెంట్‌కు ఉండాల్సిన పదును కనిపించింది.
 
భావన: (ట్యాబ్ స్క్రీన్ పై మ్యాప్ చూపిస్తూ) "లిసన్ ఎవ్రీఒన్... మన ఆపరేషన్ ప్లాన్ 'జీరో క్యాజువాలిటీ' (Zero Casualty) సూత్రంపై ఆధారపడి ఉంటుంది. వినండి..."

త్రీ-వే ఎన్విరాన్‌మెంట్ (Three-Way Encirclement):
 
"మన మూడు ఇండియన్ నేవీ వార్‌షిప్స్ శత్రువు ఉన్న ఆ ప్రధాన షిప్‌కు సుమారు 500 మీటర్ల దూరంలో... మూడు వైపల నుండి ఆ షిప్‌ను పూర్తిగా చుట్టుముట్టి ఉంచాలి. శత్రువుల రాడార్‌కు మనం దొరకకుండా 'స్టెల్త్ మోడ్'లో ఉండాలి."
 
ఫిషింగ్ బోట్ కవర్ (The Cover):
"ప్రధాన నౌకకు 150 నుండి 100 మీటర్ల రేంజ్‌లోకి మన నేవీ వార్‌షిప్స్ నేరుగా వెళ్లవు. శత్రువులకు ఎలాంటి అనుమానం రాకుండా, మన ఆపరేషన్ బృందం ఒక సాధారణ 'ఫిషింగ్ బోట్' (చేపల వేట నౌక) రూపంలో అత్యంత నిశ్శబ్దంగా ఆ షిప్ దగ్గరికి వెళ్తుంది."
 
జామింగ్ & కమ్యూనికేషన్ బ్లాక్-అవుట్ (Jamming):
 
"మనం టార్గెట్ దగ్గరికి చేరుకోగానే... మొదటి అడుగుగా ఆ షిప్ లోపల ఉన్న 'జామర్'ను ఆన్ చేయాలి. దీనివల్ల ఆ షిప్‌లో ఉన్న శత్రువుల అంతర్గత కమ్యూనికేషన్ (Walkie-talkies & Mobile systems) పూర్తిగా డిసేబుల్ అయిపోతుంది. బయటి ప్రపంచంతో వాళ్లకు సంబంధాలు తెగిపోతాయి."
 
స్మోక్ బాంబ్ స్ట్రైక్ (Oxygen-Suppressed Smoke Attack):
 
"నా రెండో కమాండ్ అందగానే... మూడు వార్‌షిప్స్ నుండి ఒకేసారి అత్యంత కచ్చితమైన కోఆర్డినేట్స్‌తో 'స్మోక్ బాంబ్స్' ప్రయోగించబడతాయి. ఆ పొగ గాల్లోని ఆక్సిజన్‌ను పీల్చేసుకుంటూ, శత్రువులను క్షణాల్లో స్పృహ కోల్పోయేలా చేస్తుంది. అయితే...
 
గుర్తుంచుకోండి! మన అలేఖ్య బందీగా ఉన్న ఆ ఒక్క రూమ్ మినహా, షిప్‌లోని మిగతా ప్రతీ మూలా ఈ స్మోక్ కమ్ముకోవాలి. ఆ కోఆర్డినేట్స్ అన్నీ నేను ఇప్పుడే సిస్టమ్‌లో ఫీడ్ చేస్తున్నాను."
 
ఎంట్రీ & రెస్క్యూ (The Rescue Mission):
 
"ఈ ఆపరేషన్‌లో షిప్ లోపలికి ఎంటర్ అయ్యేది కేవలం నలుగురు మాత్రమే, అలేఖ్య ఉన్న గదిని సురక్షితంగా క్లియర్ చేసి, ఆమెను ప్రాణాలతో బయటకు తీసుకువస్తాం."
 
ఫైనల్ డిస్ట్రక్షన్ (Total Eradication):
 
"మేము అలేఖ్యను తీసుకుని సురక్షితంగా బయటకు రాగానే... ఆ షిప్‌లోని టైమ్-బాంబ్స్ ఆన్ చేయబడతాయి. ఆ తర్వాత ఆ షిప్ సముద్రంలో పూర్తిగా మునిగిపోవాలి. శత్రువులకు సంబంధించి ఒక్క చిన్న క్లూ కూడా భూమిపై మిగకూడదు!"
 
కమాండర్ ప్రామిస్ – చివరి అడుగు

ప్రదేశం: స్పీడ్ బోట్
సమయం: మధ్యాహ్నం 01:22 గంటలు
 
అన్ని వివరాలను క్షుణ్ణంగా వివరించిన తర్వాత, భావన తన కమ్యూనికేషన్ మైక్‌ను ఆన్ చేసి రా (RAW) చీఫ్‌తో నేరుగా మాట్లాడింది.
 
భావన: (అత్యంత గంభీరంగా) "చీఫ్... నేను మీకు మాట ఇస్తున్నాను. ఈ ఆపరేషన్‌కి వెళ్తున్న టీమ్ మాత్రమే కాదు... అక్కడ శత్రువుల చెరలో ప్రాణాపాయ స్థితిలో ఉన్న మన అలేఖ్య కూడా...
 
ఒక్క చిన్న గాయం (Single Casualty) కూడా లేకుండా క్షేమంగా మీ ముందుకు వస్తుంది. నాపై నమ్మకం ఉంచండి."
 
అవతలి వైపు నుంచి రా చీఫ్ గొంతులో గర్వం, కన్నీటితో కూడిన ఉద్వేగం స్పష్టంగా వినిపించాయి.
 
రా చీఫ్: (గద్గద స్వరంతో) "దేవుడు నీకు తోడుగా ఉంటాడు అమ్మా... నా బిడ్డను కాపాడే బాధ్యత నీకే అప్పగిస్తున్నాను!"
 
భావన కాల్ కట్ చేసింది. ఆమె తన పక్కనే ఉన్న విజయ్ వైపు చూసి ఒక చిన్న చిరునవ్వు నవ్వింది.
 
భావన: "విజయ్... నువ్వు ఇక్కడే ప్రశాంతంగా ఉండు. నేను వెళ్లి నా చెల్లిని, మన కుటుంబాన్ని కాపాడుకుని వస్తాను."
 
అని చెప్పి, ఆమె ఆ హై-స్పీడ్ స్పీడ్ బోట్‌ను స్టార్ట్ చేసింది. ఆ శూన్యంలో చీల్చుకుంటూ ఆ బోట్ సముద్రపు అలలపై తుఫానులా దూసుకెళ్లింది.
 
వైజాగ్ నేవీ పోర్ట్ కంట్రోల్ రూమ్‌లో ఉద్రిక్తత పరాకాష్టకు చేరుకుంది. కొద్దిసేపటి క్రితమే ఆ అజ్ఞాత వ్యక్తి  నుండి వచ్చిన శాటిలైట్ కాల్ తాలూకు ఆడియో రికార్డింగ్‌ను, ఆమె ఇచ్చిన ప్లాన్‌ను RAW చీఫ్ పరిశీలిస్తున్నారు.
 
సరిగ్గా అదే సమయంలో, ఆపరేషన్‌కు బయలుదేరుతున్న నేవీ కమాండో అనుష్క తన ట్యాబ్ ద్వారా నేరుగా రా చీఫ్‌తో కమ్యూనికేషన్‌లో ఉంది.
 
RAW చీఫ్: (గొంతులో తీవ్రమైన ఆందోళన, గంభీరత ఉట్టిపడుతుండగా) "నువ్వు వింటున్నావా? ఇప్పుడే మనకు ఒక అజ్ఞాత వ్యక్తి నుంచి అత్యంత కీలకమైన సమాచారం అందింది.
 
సముద్ర మధ్యలో ఉన్న ఆ భారీ నౌకలో మన అలేఖ్య బందీగా ఉంది. దాదాపు 80 మంది అత్యాధునిక ఆయుధాలు కలిగిన శత్రువులు ఆమెను కాపలా కాస్తున్నారు."
 
అనుష్క: (తన కమాండో హెల్మెట్ సద్దుకుంటూ, నిబ్బరంగా) "చెప్పండి చీఫ్... ఆ అజ్ఞాత వ్యక్తి ఇచ్చిన ప్లాన్ ఏంటి? మనం నేవీ వార్‌షిప్స్‌తో అటాక్ చేద్దామా?"
 
RAW చీఫ్: "అదే అసలు సమస్య! ఆ అజ్ఞాత వ్యక్తి ప్లాన్ చాలా ప్రమాదకరమైనది, అలాగే అత్యంత పకడ్బందీ అయినది. శత్రువులకు ఎలాంటి అనుమానం రాకుండా
 
మూడు నేవీ వార్‌షిప్స్ 500 మీటర్ల దూరంలో స్టెల్త్ మోడ్‌లో ఉంటాయి. ఆ తర్వాత కేవలం ఒక సాధారణ 'ఫిషింగ్ బోట్' రూపంలో మనవాళ్లు ఆ షిప్ దగ్గరికి వెళ్లాలి.
 
లోపల ఉన్న కమ్యూనికేషన్‌ను జామర్ ద్వారా పూర్తిగా బ్లాక్ చేసి, ఆక్సిజన్ పీల్చేసుకునే స్మోక్ బాంబ్స్‌తో శత్రువులను స్పృహ కోల్పోయేలా చేయాలనేది ఆ వ్యూహం."
 
అనుష్క: (ఆశ్చర్యంగా) "అంటే ఆ షిప్ మీద నేరుగా పూర్తి స్థాయి సైనిక దాడి జరగదా?"
 
RAW చీఫ్: "లేదు! ఆ అజ్ఞాత వ్యక్తి ఇచ్చిన ఆదేశాల ప్రకారం... ఈ ఆపరేషన్‌లో షిప్ లోపలికి ఎంటర్ అయ్యేది కేవలం ఒక్కరే! ఎలాంటి ప్రాణనష్టం (Zero Casualty) జరగకూడదనే ఉద్దేశంతో ఆ ప్లాన్ డిజైన్ చేయబడింది.
 
అనుష్క... అలేఖ్యను ఏ పరిస్థితుల్లోనూ ఆ అజ్ఞాత వ్యక్తికి (అతను ఎవరో మనకు ఇంకా తెలియదు) అప్పగించకుండా, పూర్తిగా సురక్షితంగా నేరుగా మన కస్టడీలోకి తీసుకువచ్చి నా ముందుకు చేర్చాల్సిన బాధ్యత పూర్తిగా నీదే!"
 
ప్రదేశం: నేవీ పోర్ట్ జెట్టీ (యుద్ధ నౌక డెక్)
సమయం: మధ్యాహ్నం 01:28 గంటలు
 
అనుష్క ఒక్క క్షణం ఆలోచించింది. ఆ నౌకలో 80 మంది సాయుధులు ఉన్నారు. ఒకవేళ ఆ అజ్ఞాత వ్యక్తి ముఖం వెనుక ఎవరిదైనా ప్రమాదకరమైన కుట్ర ఉంటే?
 
అలేఖ్య ప్రాణాలకు ముప్పు వాటిలితే? ఆ ఆలోచన రాగానే అనుష్క మనసులో ఒక బలమైన నిర్ణయం తీసుకుంది.
 
అనుష్క: (గట్టిగా, ఎలాంటి తడబాటు లేకుండా) "చీఫ్... మిగతా ముగ్గురు కమాండోలను నాతో పాటు పంపకండి. ఆ ముగ్గురూ నాతో రావద్దు... అది చాలా ప్రాణాపాయం, అనవసరమైన రిస్క్! నేను ఒక్కదాన్నే ఆ షిప్‌లోకి వెళ్తాను."
 
RAW చీఫ్: (ఉలిక్కిపడి) "ఏంటి నువ్వు మాట్లాడేది?! అక్కడ 80 మంది శత్రువులు ఉన్నారు! నువ్వు ఒక్కదానివి వెళ్తే ఎలా? అది ఆత్మహత్యతో సమానం!"
 
అనుష్క: "లేదు చీఫ్... ఆ అజ్ఞాత వ్యక్తి ప్లాన్ ప్రకారం, అక్కడ స్మోక్ బాంబ్స్ పడిన తర్వాత శత్రువులంతా దాదాపు అచేతనంగా మారిపోతారు.
 
అలాంటి సమయంలో పెద్ద సైనిక బలగం లోపలికి వెళ్తే గందరగోళం ఏర్పడి శత్రువులు అలేఖ్యను బందీగా అడ్డుపెట్టే అవకాశం ఉంది. అందుకే ప్రొఫెషనల్ అయిన నేను ఒక్కదాన్నే వెళ్లడం అత్యంత సురక్షితం.
 
నేను ఆ షిప్‌లోకి రహస్యంగా ప్రవేశించి, అలేఖ్యను ఒంటరిగా కాపాడుకుని బయటికి తీసుకువస్తాను."
 
RAW చీఫ్: (కొద్దిసేపు మౌనంగా ఉండి,) "సరే... నీ సామర్థ్యం మీద నాకు పూర్తి నమ్మకం ఉంది. జాగ్రత్తగా వెళ్ళు."
 
అనుష్క: "మరో ముఖ్యమైన విషయం చీఫ్... నేను అలేఖ్యను సురక్షితంగా రెస్క్యూ చేసిన వెంటనే, ఆ షిప్ లొకేషన్‌కి ఒక హై-స్పీడ్ స్పీడ్ బోట్ వచ్చి చేరుకునేలా నేవీ అధికారులను ఆదేశించండి.
 
అలేఖ్య సేఫ్ అని నాకు కన్ఫర్మ్ అయిన క్షణమే, మేము ఆ బోట్ ఎక్కి ఇక్కడికి సురక్షితంగా చేరుకుంటాము. ఆ ఏర్పాట్లు మాత్రం పక్కాగా ఉండాలి!"
 
RAW చీఫ్: "అలాగే అనుష్క! ఇప్పుడే నేవీ కమాండర్‌కు ఆ ఆదేశాలు ఇస్తున్నాను. నీకోసం ఆ స్పీడ్ బోట్ ఎప్పుడూ సిద్ధంగా ఉంటుంది."
 
ప్రదేశం: సముద్రం మధ్యలోని శత్రువుల నౌక (Target Ship)
సమయం: మధ్యాహ్నం 01:35 గంటలు
 
అనుష్క కాల్ కట్ చేసింది. ఆమె ధరించిన బ్లాక్ ట్యాక్టికల్ సూట్, నైట్-విజన్ గ్లాసెస్, అత్యాధునిక సైలెంట్ పిస్టల్ ఆమెను ఒక నిప్పుల కణికలా మార్చేశాయి.
 
నేవీ సమకూర్చిన ఆ ప్రత్యేకమైన ఫిషింగ్ బోట్... శత్రువుల రాడార్‌కు దొరకకుండా అత్యంత నిశ్శబ్దంగా ఆ భారీ నౌక వెనుక వైపునకు చేరుకుంది. ఎలాంటి శబ్దం చేయకుండా ఒక గ్రాపింగ్ హుక్ సహాయంతో అనుష్క ఆ నౌక పైకి ఎక్కింది.
 
అప్పుడే ఆ అజ్ఞాత వ్యక్తి ఇచ్చిన ప్లాన్ ప్రకారం... నేవీ వార్‌షిప్స్ నుండి ప్రయోగించబడిన ఆక్సిజన్-సప్రెస్డ్ స్మోక్ బాంబ్స్ ఆ షిప్ పైకి దూసుకొచ్చాయి. క్షణాల వ్యవధిలో ఆ నౌకలోని ప్రతీ మూలా దట్టమైన తెల్లటి పొగ అలుముకుంది!
 
ఆ పొగ పీల్చిన సాయుధ శత్రువులు ఒక్కొక్కరుగా స్పృహ కోల్పోయి నేలకూలడం మొదలుపెట్టారు. అలేఖ్య బందీగా ఉన్న ఆ ఒక్క గది మినహా మిగతా షిప్ అంతా ఇప్పుడు పూర్తిగా అనుష్క గుప్పిట్లోకి వచ్చింది.
 
తన గన్‌ను సిద్ధం చేసుకుంటూ, అలేఖ్యను కాపాడే ఆ చరిత్రాత్మక పోరాటానికి అనుష్క ఒక్కతే ఆ దట్టమైన పొగను చీల్చుకుంటూ ముందుకు అడుగుపెట్టింది!

[Sunnysunnysunny]

ప్రదేశం: నగర శివార్లలోని సురక్షిత గృహం (సేఫ్ హౌస్)

సమయం: మధ్యాహ్నం 01:15 గంటలు
 
మధ్యాహ్నం సరిగ్గా 1:15 అయింది. ఇంటిలోని పిల్లలకు మధ్యాహ్న భోజనం కోసం ఏమైనా తినుబండారాలు తీసుకువస్తానని చెప్పి ప్రసాద్ కొద్ది నిమిషాల క్రితమే ఆ ఇల్లు దాటి బయటికి వెళ్లాడు.
 
అనుష్క ముందుచూపుతో ఆ సేఫ్ హౌస్ చుట్టూ ఎలాంటి ప్రమాదం రాకుండా అత్యంత శిక్షణ పొందిన 10 మంది హైలీ ట్రెయిన్డ్ ఎలైట్ కమాండోలను కాపలాగా ఉంచింది. కానీ, దేవుడు రాసిన రాతను, ముసలోడైన సుమిత్ మెహతా పన్నిన పకడ్బందీ వ్యూహాన్ని ఆ కాపలా తట్టుకోలేకపోయింది!
 
అకస్మాత్తుగా సుమిత్ మెహతా మనిషి అయిన 'అధీర' తనతో పాటు ఏకంగా 30 మంది సాయుధ హంతకులతో కలిసి ఆ సేఫ్ హౌస్ పై తుఫానులా పడ్డాడు. ఆ 10 మంది కమాండోలు ఎదురుదాడి చేసేలోపే...
 
కేవలం ఒక్క నిమిషం వ్యవధిలో అధీర గ్యాంగ్ తమ ఆటోమేటిక్ గన్‌లతో ఆ పది మందిని కాల్చి చంపేసింది! రక్తపు మడుగులో ఆ రక్షకులు నేలకొరిగారు.
 
క్షణం కూడా ఆలస్యం చేయకుండా అధీర తన మనుషులతో కలిసి ఆ సేఫ్ హౌస్ ప్రధాన ద్వారాన్ని ఒక శక్తివంతమైన మినీ-బాంబుతో పేల్చి లోపలికి దూసుకెళ్లాడు!
 
లోపల...
 
ఆ భారీ పేలుడు శబ్దం వినగానే లోపల ఉన్న రితిక, అయేషా, మీనాక్షి ముగ్గురూ భయంతో వణికిపోయారు. గుండెలు గుబేలుమంటుంటే ఏం చేయాలో తోచక బిక్కుబిక్కుమంటూ కూర్చున్నారు. కానీ రితిక మాత్రం ధైర్యం కోల్పోలేదు.
 
ఆమె వెంటనే తన చేతిలో ఉన్న ఫోన్‌ను తీసుకుని, అత్యవసరంగా తన తల్లికి కాల్ చేసింది... కానీ లైన్ కలవలేదు. వెంటనే సన్నీకి ట్రై చేసింది... ఆ నంబర్ కూడా బిజీగా వస్తూనే ఉంది.
 
పరిస్థితి చేయి దాటిపోతోందని గ్రహించిన రితిక కళ్లు మూసుకుని, జ్ఞాపకంగా సోనూ వాళ్ళ అమ్మ (పూనమ్ దేవి) తన మెడలో వేసిన ఆ ప్రత్యేకమైన లాకెట్‌ను గట్టిగా గుండెలకు హత్తుకుంది. క్షణం కూడా ఆలోచించకుండా ఆ నంబర్‌కు చివరి ప్రయత్నంగా డయిల్ చేసింది.
 
ఈసారి కూడా కాల్ కలవలేదు... కానీ ఆటోమేటిక్‌గా ఒక ఆప్షన్ వచ్చింది: "Please leave a voice mail after the beep..."
 
రితిక కళ్ల నుంచి కన్నీళ్లు కారుతుండగా, వణుకుతున్న గొంతుతో ఆ వాయిస్ మెయిల్ రికార్డ్ చేయడం ప్రారంభించింది...
 
రితిక: (ఏడుపు ఆపుకుంటూ, ఆయాసంగా) "అమ్మా... నా కుటుంబం మొత్తం ఇప్పుడు ప్రాణాపాయంలో ఉంది, మహా ప్రమాదంలో చిక్కుకున్నాం! నేను నిన్ను మళ్లీ కలుసుకోలేకపోతున్నాను...
 
నన్ను క్షమించు అమ్మా. నాకు ఏమైనా పర్వాలేదు, కానీ నా కుటుంబాన్ని నువ్వే కాపాడాలి అమ్మా..."
 
ఆఖరి మాట పూర్తి కాబోతుండగా... వెనుక నుంచి క్రూరంగా నవ్వుకుంటూ గదిలోకి దూసుకొచ్చిన అధీర, రితిక జుత్తును గట్టిగా పట్టుకుని లాక్కొచ్చాడు!
 
"అమ్మా...!" అని రితిక పెట్టిన ఆర్తనాదం ఆ గదిలో ప్రతిధ్వనించింది. అధీర మనుషులు భయంతో వణుకుతున్న అయేషా, మీనాక్షీలను కూడా జుట్టు పట్టుకుని బలవంతంగా ఈడ్చుకెళ్లారు. రి

తిక చేతిలో ఉన్న ఫోన్ అప్పటికే 'వాయిస్ మెయిల్ సెండింగ్' మోడ్‌లో ఉంది... కానీ ఫైనల్‌గా ఆ 'Send / OK' బటన్ నొక్కడానికి ముందే ఆ ఫోన్ నేలపై పడిపోయింది! ఆ చివరి సందేశం ఆ గట్టునే ఆగిపోయింది. 
 
ప్రదేశం: సేఫ్ హౌస్ హాల్
సమయం: మధ్యాహ్నం 01:25 గంటలు
 
రణధీర్ విజయగర్వంతో పకపకా నవ్వుతూ తన జేబులో నుంచి ఫోన్ తీసి నేరుగా సురేష్ చోప్రాకు కాల్ చేశాడు.
 
రణధీర్ : (క్రూరమైన నవ్వుతో) “జాబ్ డన్! ఇక్కడ రితిక, అనుష్క పిల్లలు నా అదుపులో ఉన్నారు. ప్లాన్ ప్రకారం వీళ్లను ఎక్కడికి తీసుకురావాలి?"
 
అవతలి వైపు నుంచి సురేష్ చోప్రా గొంతు గెలుపు నవ్వులతో వినిపించింది.
 
సురేష్ చోప్రా: "అద్భుతం! నువ్వు అనుకున్నదాని కంటే ముందే ముగించావు. అయితే ఒక చిన్న విషయం... అక్కడ మిమ్మల్ని అడ్డుకోవడానికి అనుష్క ఆ కమాండోలను పంపి ఉంటుందే, ఆ అనుష్క అక్కడ ఉందా?"
 
రణధీర్ : "లేదు! ఆ అనుష్క ఇక్కడ ఎక్కడా లేదు!"
 
సురేష్ చోప్రా: (భయంకరంగా నవ్వుతూ) "అనుష్క లేకపోతే ఇంకా మంచిది! నువ్వు ఆ ముగ్గురిని తీసుకుని వెంటనే నేను చెప్పిన సీక్రెట్ లొకేషన్‌కు బయలుదేరి రా. అక్కడ నీకు, వాళ్ళ అందరికీ ఒక అదిరిపోయే 'సర్‌ప్రైజ్ గిఫ్ట్' కూడా సిద్ధంగా ఉంది!" అని చెప్పి ఫోన్ కట్ చేశాడు.
 
ప్రదేశం: సేఫ్ హౌస్
సమయం: మధ్యాహ్నం 02:00 గంటలు
 
మరికొద్ది నిమిషాల్లో మధ్యాహ్నం 2 గంటలు అయింది. పిల్లల కోసం తినుబండారాలు పట్టుకుని సంతోషంగా ఇంటికి తిరిగొచ్చిన ప్రసాద్... ఆ ఇంట్లోకి అడుగుపెట్టగానే ఒక్కక్షణం కంగుతిన్నాడు!
 
తన జీవితంలో ఏది జరగకూడదని భయపడ్డాడో, సరిగ్గా అదే అక్కడ జరిగి ఉంది. ఇల్లంతా రక్తపు మడుగుగా మారింది. కాపలాగా ఉండాల్సిన కమాండోలు విగతజీవులుగా పడి ఉన్నారు.
 
ఇంట్లోకి పరిగెత్తుకుంటూ వెళ్లి చూస్తే... తన ముద్దుల కూతుళ్లు ముగ్గురూ (రితిక, అయేషా, మీనాక్షి) అక్కడ లేరు! ఆ గదిలో వాళ్ళ మొబైల్ ఫోన్లు మాత్రమే నేలపై చెల్లాచెదురుగా పడి ఉన్నాయి.
 
ప్రసాద్ గుండె ఒక్క క్షణం ఆగిపోయినట్లయింది. ఆయన కాళ్ళు వణికిపోయాయి. వెంటనే తన ఫోన్ తీసి ఆందోళనగా అనుష్క నంబర్‌కు డయిల్ చేశాడు... కానీ నెట్వర్క్ లేకపోవడమో లేదా బిజీగా ఉండటమో వల్ల కాల్ కలవలేదు.
 
దిక్కుతోచని స్థితిలో ప్రసాద్ వెంటనే సన్నీకి ఫోన్ చేశాడు.
 
రింగింగ్ వెళ్లిన వెంటనే సన్నీ కాల్ లిఫ్ట్ చేశాడు.
 
సన్నీ: (అవతలి వైపు నుంచి ఆత్రుతగా) "హలో నాన్న ... చెప్పండి, అందరూ సేఫ్‌గా ఉన్నారా?"
 
ప్రసాద్: (బోరున ఏడ్చుకుంటూ, వణుకుతున్న గొంతుతో) "సన్నీ... సన్నీ! మనల్ని ముంచేశారు నాయనా! ఇంట్లో... ఇంట్లో నా పిల్లలు కనిపించడం లేదు!
 
కాపలా వాళ్లందరినీ ఎవరో దారుణంగా చంపేశారు... రితిక, పిల్లలు ఎక్కడికి వెళ్లారో అసలు తెలీడం లేదు సన్నీ!"
 
సన్నీ చేతిలో ఉన్న ఫోన్ ఒక్క క్షణం జారిపడిపోయినంత పనైంది. ఆ వార్త వినగానే సన్నీ గుండె వేల ముక్కలైపోయింది. ప్రపంచం తలకిందులైనట్లు అతని కాళ్ల కింద భూమి కదిలిపోయింది.
 
సన్నీ: (కన్నీళ్లను ఆపుకోలేక, ఊపిరి ఆడక విలవిలలాడిపోతూ) "నాన్న... ఏంటి నువ్వు మాట్లాడుతున్నది?! అసలు వాళ్ళు ఎక్కడికి వెళ్లి ఉంటారు? ఒక పని చేయి నాన్న ...
 
నువ్వు వెంటనే ఊళ్ళో నుంచి కొద్ది మంది నమ్మకమైన వాళ్ళను పోగేసుకుని బయలుదేరు. నేను ఇక్కడ కొన్ని అనుమానాస్పద ప్రాంతాలు చెబుతాను... నువ్వు ఆ ప్రదేశాలన్నింటిలోనూ వెతుకు, ఎక్కడైనా జాడ దొరికితే వెంటనే నాకు ఇన్ఫార్మ్ చేయి!"
 
సన్నీ ఆవేశంగా ఫోన్ కట్ చేసి, వెంటనే తన తల్లికి కాల్ చేయడానికి ప్రయత్నించాడు... కానీ అప్పటికే అనుష్క సముద్రంలో, సైబర్ మిషన్‌లో ఉండటంతో ఆ ఫోన్ కలవడం లేదు!
 
కనీసం తల్లికి కూడా విషయం చెప్పలేని ఆ నిస్సహాయ స్థితిలో సన్నీ గుండెలు బాదుకుంటూ పిచ్చోడిలా ఏడ్వడం మొదలుపెట్టాడు. వైజాగ్ గడ్డపై మరో పెను తుఫాను విరుచుకుపడటానికి రంగం సిద్ధమైంది.
 
ప్రదేశం: విశాఖపట్నం సముద్ర తీరం & సముద్ర మధ్యలోని శత్రువుల నౌక
సమయం: మధ్యాహ్నం 02:00 గంటలు
 
మధ్యాహ్నం సరిగ్గా 2 గంటలు అయింది. విశాఖపట్నం సముద్రపు అలల హోరు మధ్య, అజ్ఞాత గొంతుతో భావన నేరుగా రా (RAW) చీఫ్‌కు తన ఆపరేషన్ ప్రారంభ సూచనలను అందించింది.
 
భావన: (మార్చబడిన గొంతుతో, అత్యంత గంభీరంగా) "చీఫ్... ఆపరేషన్ ప్రారంభం అయింది. సమయం ఆసన్నమైంది!"
 
అదే సమయంలో, పక్కనే ఆందోళనగా నిలబడి ఉన్న విజయ్ వైపు తిరిగి భావన కఠినమైన ఆదేశాలు జారీ చేసింది.
 
భావన: "విజయ్... నువ్వు వెంటనే మరొక హై-స్పీడ్ బోట్ తీసుకుని, టార్గెట్ షిప్‌కు సరిగ్గా 300 మీటర్ల దూరంలో మాకోసం వేచి ఉండు. నేను అలేఖ్యతో బయటికి రాగానే మనం ఇక్కడి నుంచి కదలాలి. ఎలాంటి పొరపాటు జరగకూడదు!"
 
అంతేకాదు, సమీపంలోనే తన బోట్ పక్కన ఉన్న ఒక స్థానిక ఫిషింగ్ బోట్ మనిషిని పిలిచి, తన వద్ద ఉన్న భారీ మొత్తాన్ని అతనికి అందిస్తూ...
 
భావన: "నేను నీకు చెప్పిన ప్లాన్ గుర్తు ఉంది కదా? సరిగ్గా నేను చెప్పిన క్షణంలో నీ బోట్‌ను యాక్టివేట్ చేయాలి. లేకపోతే మేము ఇక్కడ నుంచి ప్రాణాలతో బయటపడలేం! నీ డబ్బు నీకు ముందే చేరింది... ఇప్పుడు నా కమాండ్ కోసం ఎదురుచూడు."
 
ఫిషింగ్ బోట్ మనిషి: (గడగడ వణుకుతూ, భయంతో తల ఊపుతూ) "సరే మేడమ్... మీరు చెప్పినట్లే చేస్తాను!"
 
ఆ క్షణంలో భావన ఒక దైవదూతలా, ఒక భీకరమైన కమాండోలా తన ఆపరేషన్ బోట్‌ను స్టార్ట్ చేసి నేరుగా ఆ శత్రువుల నౌక వైపు దూసుకెళ్లింది. సరిగ్గా అదే సమయంలో... నౌక మరో వైపు నుంచి, ఏ క్షణంలో ఏం జరుగుతుందో తెలియని నిశ్శబ్దంతో అనుష్క కూడా ఒంటరిగా ఆ షిప్‌ను సమీపిస్తోంది! 
 
ప్రదేశం: టార్గెట్ షిప్ (శత్రువుల ప్రధాన నౌక)
సమయం: మధ్యాహ్నం 02:25 గంటలు
 
ఈ భారీ పరిణామాలు ఏవీ తెలియని ఆ షిప్‌లోని సాయుధులు, గూఢచారులు ఎంతో ప్రశాంతంగా తింటూ, తాగుతూ కాలక్షేపం చేస్తున్నారు. వారికి ఏ క్షణంలో మృత్యువు ముంచుకొస్తుందనే కనీస అప్రమత్తత కూడా లేదు.
 
అయితే, కేవలం అలేఖ్యను బందీగా ఉంచిన ఆ ప్రత్యేక గదిలో ఉన్న ఆ ఐదుగురు మాత్రం ఎంతో ఉత్కంఠగా ఎదురుచూస్తున్నారు. "ఇంకా అధీర నుంచి కానీ, లేదా మన బాస్ సుమిత్ చోప్రా నుంచి కానీ ఎలాంటి ఫోన్ కాల్స్ రాలేదేంటి?" అని వాళ్లు ఒకరినొకరు టెన్షన్‌తో ప్రశ్నించుకుంటూ గదిలో గిరికీలు కొడుతున్నారు.
 
బయట ఏం జరుగుతుందో తెలియని ఆ మాయ ప్రపంచంలో వాళ్ళు కాలం గడుపుతుండగా... కాలం మాత్రం వారి ఉసురు తీయడానికి ఉరుకులు పరుగులు పెడుతోంది.
 
ప్రదేశం: షిప్ డెక్ & కారిడార్లు
సమయం: మధ్యాహ్నం 02:30 గంటలు
 
సరిగ్గా మధ్యాహ్నం 2:30 నిమిషాలు కావడంతోనే... ఆ సముద్రం మీద ఊహించని మహా ప్రళయం విరుచుకుపడింది!
 
నాలుగు దిక్కుల నుంచి మూడు నేవీ వార్‌షిప్స్ అత్యంత కచ్చితమైన కోఆర్డినేట్స్‌తో ప్రయోగించిన వందలాది 'ఆక్సిజన్-సప్రెస్డ్ స్మోక్ గ్రెనేడ్స్' (Smoke Grenades) ఆ షిప్ పైకి ఆకాశం నుండి వర్షంలా కురిశాయి!
 
"ధూమ్... ఢీమ్..." అనే శబ్దాలతో ఆ బాంబులు పగలగానే... క్షణాల వ్యవధిలో ఆ నౌక మొత్తం దట్టమైన, విషపూరితమైన తెల్లటి పొగతో కమ్ముకుపోయింది. అదొక దట్టమైన మబ్బుల సముద్రంలా మారిపోయింది!
 
అక్కడ అసలు ఏం జరుగుతుందో, ఆకాశం నుంచి పడుతున్నది ఏంటో తెలుసుకునే లోపే... ఆ పొగను పీల్చిన షిప్‌లోని సుమారు 50 మంది సాయుధులు ఎలాంటి కేక పెట్టే అవకాశం కూడా లేకుండా ఒక్కొక్కరుగా స్పృహ కోల్పోయి నేలకూలిపోయారు!
 
కానీ, ఆ షిప్ లోపలి లోతుల్లో ఉన్న దాదాపు 40 మంది శత్రువులు మాత్రం తేరుకుని, అత్యవసరంగా అలేఖ్య ఉన్న ఆ గది వైపునకు పరుగులు తీశారు!
 
ప్రదేశం: అలేఖ్య బందీగా ఉన్న గది
సమయం: మధ్యాహ్నం 02:32 గంటలు
 
ఆ గది లోపల దట్టమైన పొగ కమ్ముకుంటుండగా, విపరీతమైన ఉక్కిరిబిక్కిరి అవుతున్న పరిస్థితిలో అలేఖ్య ఒంటరిగా బిక్కుబిక్కుమంటూ కూర్చుంది. అకస్మాత్తుగా బయట జరుగుతున్న ఆ భీకర శబ్దాలు, ఆ పేలుళ్లు చూసిన ఆమె గుండె వేగంగా కొట్టుకోవడం ప్రారంభించింది.
 
"ఇదంతా... ఇదంతా నాకోసమే జరుగుతుందా?!" అని ఆమె ఆలోచిస్తుండగానే... ఆమె మెదడులో రెండు పేర్లు మెరిశాయి.
 
“ఒకవేళ నా పెద్దనాన్న (RAW చీఫ్) పంపిన వాళ్లు వచ్చారా? లేక... లేక నా ప్రాణమైన భావన అక్క నాకోసం వచ్చిందా?!”
 
ఆ ఆలోచన రాగానే అలేఖ్య కళ్లలో ఆనందభాష్పాలు ఉప్పొంగాయి. ఆమె పెదవులపై ఒక అమాయకమైన, నమ్మశక్యం కాని చిరునవ్వు వెలిగింది.
 
"నిజంగానే... నిజంగానే నా అక్క నాకోసం వచ్చిందా?!" అని ఆమె ఉద్వేగంతో గట్టిగా అరుస్తూ తన గది తలుపు వైపు చూసింది.
 
ప్రదేశం: షిప్ లోపలి ప్రవేశ ద్వారాలు
సమయం: మధ్యాహ్నం 02:35 గంటలు
 
సరిగ్గా మధ్యాహ్నం 2:35 నిమిషాలకు... ఆ భీకరమైన, శ్వాస ఆడದ దట్టమైన పొగను, శత్రువుల అడ్డును చీల్చుకుంటూ ఒక అద్భుతం జరిగింది.
 
ఒక వైపు నుంచి అత్యాధునిక ఆక్సిజన్ మాస్క్ ధరించి, చేతిలో డెత్-డీలింగ్ అసాల్ట్ రైఫిల్‌తో అనుష్క అత్యంత వేగంగా ఆ షిప్‌లోకి ఎంటర్ అయింది!
 
మరో వైపు నుంచి... తన చెల్లిని కాపాయాలన్న కసితో, కన్నతల్లిని కలుసుకోవాలన్న తపనతో, ముఖానికి ఆక్సిజన్ మాస్క్ ధరించి ఒక ప్రళయ రుద్రురాలిలా భావన అదే షిప్ లోపలికి మరో మార్గం గుండా దూసుకొచ్చింది!
 
ఆ దట్టమైన తెల్లటి పొగ తెరలను చీల్చుకుంటూ ముందుకు వస్తున్న ఆ ఇద్దరు యోధురాళ్ల నీడలు ఆ షిప్ గోడలపై భయానకంగా కదిలాయి. శత్రువుల గుండెల్లో రైళ్లు పరిగెత్తించే ఆ భీకరమైన నిశ్శబ్దంలో... అలేఖ్యను కాపాడే ఆ చరిత్రాత్మక యుద్ధం ఇప్పుడు పరాకాష్టకు చేరుకుంది!

[Sunnysunnysunny]

ప్రదేశం: విశాఖపట్నం RAW కంట్రోల్ రూమ్


సమయం: మధ్యాహ్నం 02:37 గంటలు
 
విశాఖపట్నం RAW కంట్రోల్ రూమ్‌లోని మెయిన్ స్క్రీన్ ముందు రా చీఫ్, ఆయన కింద పని చేసే ఆఫీసర్లు కళ్లు ఆర్పకుండా చూస్తున్నారు. సముద్ర మధ్యలో ఉన్న ఆ భారీ నౌక లోపల అనుష్క ధరించిన టాక్టికల్ బాడీ కెమెరా (Cam) నుండి లైవ్ విజువల్స్ నేరుగా ఆ స్క్రీన్‌పై ప్రసారమవుతున్నాయి.
 
ఆ నౌక అంతా దట్టమైన తెల్లటి పొగ కమ్ముకుని ఉంది. ఆ పొగ మధ్యలో... అధీర పంపిన ఆ ఏడు, ఎనిమిది అడుగుల ఎత్తు ఉన్న, అరివీర భయంకరమైన దాదాపు 40 మంది హైలీ ట్రైన్డ్ హంతకులు స్పృహ కోల్పోయి, రక్తం కక్కుతూ అచేతనంగా పడి ఉన్నారు.
 
సరిగ్గా అదే సమయంలో, కంట్రోల్ రూమ్‌లోని టెక్నీషియన్లు వెంటనే ఒక కీలకమైన పని చేశారు. ఆపరేషన్ సజావుగా సాగడం కోసం, ఆ అజ్ఞాత వ్యక్తి (భావన) ఉపయోగిస్తున్న కమ్యూనికేషన్ ఫ్రీక్వెన్సీని నేరుగా అనుష్క కమ్యూనికేషన్ సిస్టమ్‌కు లింక్ చేశారు.
 
కంట్రోల్ రూమ్ రేడియోలో:
 
“క్లియర్... క్లియర్...” అనే మాటలతో భావన, అనుష్కలు ఇద్దరూ లోపలికి అడుగుపెడుతున్న సంకేతాలు వినిపించాయి.
 
అయితే భావన చాలా నిమగ్నమై ఉంది. తన అసలు గొంతు బయటకు రాకుండా, ఎవరికీ తాను ఎవరో చిన్న క్లూ కూడా దొరకకూడదని తన కమ్యూనికేషన్ వాయిస్‌ను పూర్తిగా 'ఎన్‌క్రిప్టెడ్ రోబోటిక్ వాయిస్' రూపంలో సెట్ చేసుకుంది.
 
‘ఒక షాడోలా..... రావాలి... ఎవరి కంటికీ చిక్కకూడదు, ఎక్కడా జాడ దొరకకూడదు... అదే నా అసలు బలం!’ అనే తన నిబంధనకు ఆమె కట్టుబడి ఉంది.
 
ప్రదేశం: టార్గెట్ షిప్ కారిడార్
సమయం: మధ్యాహ్నం 02:40 గంటలు
 
దట్టమైన పొగను చీల్చుకుంటూ ముందుకు వెళ్తున్న భావనకు అస్సలు అర్థంకాని ఒక విషయం తట్టింది. ఆమె వెంటనే తన ఆడియో లింక్ ద్వారా అనుష్కను హెచ్చరించింది.
 
భావన (ఎన్‌క్రిప్టెడ్ గొంతుతో): "అనుష్క... హోల్డ్! ఇక్కడ ఒక విషయం గమనించాలి. మెయిన్ షిప్ ఎంట్రెన్స్ దగ్గర కానీ, కిచెన్‌లో కానీ, కాక్‌పిట్‌లో కానీ ఒక్క శత్రువు కూడా కదల్లేదు. అంటే అర్థం...
 
వాళ్లంతా పారిపోలేదు, అందరూ ఒకే చోట గుమిగూడారు. ప్రైమరీ టార్గెట్ అయిన అలేఖ్య ఉన్న ఆ ఒక్క గదిలోనే వీళ్లంతా మూగారు. టేక్ పొజిషన్!"
 
అనుష్క: "అర్థమైంది! నేను బ్యాక్ సైడ్ నుంచి కవర్ చేస్తాను..." అని చెప్పి అనుష్క కొద్దిగా వెనక్కి తగ్గి మరో వైపు నుంచి అటాక్ చేయడానికి పొజిషన్ తీసుకుంది.
 
సరిగ్గా ఆ క్షణంలో... జీవితంలో సరిగ్గా 20 ఏళ్ల తర్వాత ఆ ఇద్దరు అక్కాచెల్లెళ్లు (భావన మరియు అనుష్క) ఒకరికొకరు ఎదురుపడ్డారు!
 
ఇద్దరూ ముఖానికి ఆక్సిజన్ మాస్క్‌లు ధరించి ఉన్నారు, పైగా ఆ దట్టమైన పొగ కమ్ముకుని ఉండటంతో ఒకరినొకరు సరిగ్గా గుర్తుపట్టలేకపోయారు. కానీ, ఆ ఇద్దరూ ఒకరినొకరు దాటుకుని వెళ్తున్న ఆ ఒక్క క్షణంలో...
 
వారి మనసుల్లో ఏదో తెలియని, వర్ణించలేని ఒక తీవ్రమైన భావోద్వేగం, ఒక రక్త సంబంధపు స్పందన కలిగింది! అది ఏంటో ఆ క్షణంలో వారికి అంతుచిక్కలేదు.
 
అయినప్పటికీ, అనుష్క తన సహజ సిద్ధమైన ధైర్యంతో ఆ షాడో (భావన) వైపు చూసి మెల్లగా అంది...
 
అనుష్క: "టేక్ కేర్... నేను చూసుకుంటాను!"
 
భావన ఆ మాట విని ముఖంపై ఒక చిన్న, ప్రశాంతమైన చిరునవ్వు నవ్వుకుంది. ఆ తర్వాత ఇద్దరూ వేర్వేరు దిశల నుంచి ఆ గదిని చుట్టుముట్టడానికి ముందుకు కదిలారు.
 
భావన మెల్లగా అలేఖ్యను బందీగా ఉంచిన ఆ భారీ ఉక్కు తలుపు వద్దకు చేరుకుంది. తలుపు తాళం వేసి ఉంది. ఆమె తన వద్ద ఉన్న ఒక అత్యాధునిక చిన్న మైక్రో-ఎక్స్‌ప్లోజివ్‌ను ఆ డోర్ లాక్ వద్ద అతికించి, మెల్లగా రిమోట్ బటన్ నొక్కి పేల్చింది!
 
"టాప్!" అనే చిన్న శబ్దంతో ఆ డోర్ లాక్ పగిలిపోయింది.
 
కానీ, లోపల అప్పటికే అప్రమత్తంగా ఉన్న ఆ 40 మంది భయంకరమైన సాయుధులు ఆ పేలుడు శబ్దం వైపు ఒక్కసారిగా గన్స్ గురిపెట్టి చూశారు!
 
భావన తల కొద్దిగా ముందుకు పెట్టి లోపలికి తొంగి చూసింది. గదికి సరిగ్గా అవతలి మూలన... అలేఖ్యను కుర్చీకి కట్టేసి, నోటికి టేప్ వేసి బంధించి ఉంచడాన్ని వాళ్ళు స్పష్టంగా చూశారు.
 
భావన (రేడియోలో): "రోజర్ దట్... సౌత్ 40 సేఫ్! టార్గెట్ కార్నర్‌లో ఉంది."
 
అనుష్క వెంటనే స్పందించి, తన సూట్‌లో ఉన్న మరో మినీ-ఎక్స్‌ప్లోజివ్‌ను ఆ గదికి వ్యతిరేక దిశలో ఉన్న గోడపై పెట్టి పేల్చింది!
 
ఆ పేలుడు ధాటికి లోపల ఉన్న శత్రువులు ఎటు చూడాలో అర్థం కాక అయోమయంలో పడ్డారు. సరిగ్గా అదే అదనుగా... రెండు వైపుల నుంచి ఆ గదిలోకి ఇద్దరు యోధురాళ్లు ఒకేసారి దూసుకెళ్లారు!
 
అనుష్క చేతిలో రెండు పొడవైన పదునైన కత్తులు మెరుస్తున్నాయి, వీపు వెనుక M416 అసాల్ట్ రైఫిల్ సిద్దంగా ఉంది. అటు వైపు నుంచి వస్తున్న భావన చేతిలో మాత్రం ఎలాంటి ఆయుధం లేదు! ఆమె పూర్తిగా నిస్సాయుధురాలిలా, కేవలం తన ఒంటి చేతి నైపుణ్యంతో బరిలోకి దిగింది.
 
వారి ముందర ఉన్న ఆ 40 మంది హంతకులు ఎవరూ సాధారణమైన మనుషులు కాదు. ఒక్కొక్కరూ ఏడు, ఎనిమిది అడుగుల ఎత్తుతో రాక్షసుల్లా ఉన్నారు. వారి కళ్లలో విపరీతమైన రక్తదాహం ఉంది. ఆ నౌక నుంచి ప్రాణాలతో బయటపడాలంటే ఆ ఇద్దరు మహిళలను ముక్కలు చేయాలని వాళ్ళు నిర్ణయించుకున్నారు.
 
కానీ... వాళ్లెదురుగా ఉన్నది మనుషులు కాదు, సాక్షాత్తు మృత్యువు!
 
లోపలికి అడుగుపెట్టిన వెంటనే అనుష్క మెరుపు వేగంతో కదిలింది. శత్రువులు తేరుకునే లోపే... విసిరిన రెండు కత్తుల వేగానికి ఇద్దరు హంతకుల తలలు మొండెం నుంచి తెగి గాల్లో ఎగిరిపడ్డాయి!
 
RAW కంట్రోల్ రూమ్‌లో ఈ లైవ్ విజువల్స్ చూస్తున్న రా చీఫ్, ఆఫీసర్లు ఒక్కసారిగా నిలువునా షాక్ తిన్నారు! కనురెప్పపాటు కాలంలో... కేవలం కళ్లు తెరిచి మూసేలోపు అనుష్క అంత వేగంగా తలలు నరికివేయడం చూసి వాళ్ల గుండెలు ఆగిపోయినంత పనైంది.
 
'అనుష్క ఎందుకు మిగతా ముగ్గురు కమాండోలను వద్దు, ఒంటరిగా వెళ్తాను అని చెప్పింది?' అనేదానికి అసలు కారణం ఇప్పుడు ఆ చీఫ్‌కు స్పష్టంగా అర్థమైంది! అనుష్క ఒక సైనిక యంత్రంలా పోరాడుతోంది.
 
ఇక మరోవైపు... ఎలాంటి ఆయుధమూ లేకుండా, కేవలం ఖాళీ చేతులతో శత్రువుల మధ్య నిలబడి ఉన్న భావనను చూసి ఒక రాక్షసుడు ఉగిపోయాడు.
 
"చావురా!" అంటూ అతను తన చేతిలోని పొడవైన కత్తితో భావన గొంతు కోయడానికి విపరీతమైన వేగంగా ముందుకు దూసుకొచ్చి గాలిలో కత్తి విసిరాడు!
 
కానీ భావన చాలా సింపుల్‌గా, ఒక నీటి అలలా కిందికి వంగి ఆ వారాన్ని తప్పించుకుంది. అంతే... మరుక్షణంలో ఆమె తన బాడీ సూట్‌కు అమర్చి ఉన్న ఒక చిన్న పాకెట్ కత్తిని మెరుపు వేగంతో బయటికి తీసి, తనను చంపడానికి వచ్చిన ఆ శత్రువు గొంతులోకి అత్యంత కచ్చితత్వంతో గుచ్చి వదిలేసింది! ఆ శత్రువు ఒక్క కేక కూడా పెట్టకుండా అక్కడికక్కడే కుప్పకూలిపోయాడు.
 
ఆ గదిలో ఇప్పుడు ఒక భీకరమైన మారణహోమం జరుగుతోంది. అనుష్క తన కత్తులతో శత్రువులను చీల్చి చెండాడుతుండగా ... శత్రువుల గుంపు వెనుక నుంచి అనుష్కపైకి అటాక్ చేయడానికి ప్రయత్నించిన ఇద్దరు పెద్ద రాక్షసులను భావన గమనించింది.
 
అనుష్క ఒకరితో పోరాడుతున్న సమయంలో, మరొకడు వెనుక నుంచి పెద్ద కత్తితో అనుష్కపైకి దూకబోయాడు!
 
సరిగ్గా ఆ ఆపద సమయంలో... భావన ఒక చిరుతపులిలా గాల్లోకి దూకి, ఆ శత్రువు చేతిని విరిచి, వాడి దగ్గర ఉన్న కత్తిని లాక్కుని క్షణాల వ్యవధిలో వాడి గుండెల్ని చీల్చేసింది.
 
అనుష్కకు ప్రతి క్షణం ఒక షాడోలా మారి భావన రక్షణ కల్పిస్తోంది. ఆ ఇద్దరూ కలిసి ఆ గదిలోని శత్రువులను ఒక్కొక్కరిగా నేలకూలుస్తున్నారు.
 
కట్టేసి ఉన్న కుర్చీలో నుంచి ఇదంతా చూస్తున్న అలేఖ్య కళ్లలో నీళ్లు నిండిపోయాయి. ఆ పోరాడుతున్న ఇద్దరినీ చూసి ఆమె గుండె వేగంగా కొట్టుకుంది. ‘ఇద్దరూ ప్రాణాలకు తెగించి నాకోసం వచ్చారు... అసలు వీళ్లలో ఎవరు ఏంటి?
 
ఆ కత్తులతో పోరాడుతున్నది నా అక్క అనుష్కనా? మరి ఆయుధం లేకుండా అద్భుతంగా శత్రువులను అంతం చేస్తున్న ఆ అజ్ఞాత రూపం ఎవరిది?’ అని అలేఖ్య మనసులో ఉద్వేగంతో ప్రశ్నించుకుంది.
 
కంట్రోల్ రూమ్‌లో ఈ దృశ్యాలన్నీ చూస్తున్న రా చీఫ్ నోటి వెంట మాట రాలేదు.
 
రా చీఫ్: (వణుకుతున్న గొంతుతో, దిగ్భ్రాంతిగా) "ఓ మై గాడ్... అసలు ఆయుధం లేకుండా ఒక మనిషి ఇంత క్రూరంగా, ఇంత నిపుణురాలిగా శత్రువులను ఎలా అంతం చేయగలదు?! అసలు ఎవరీ అజ్ఞాత వ్యక్తి... ఈ దేశానికి ఈమె ఏ దేవుడిచ్చిన వరం?"
 
ఆ షిప్ లోపల ప్రవహిస్తున్న రక్తం, ఆ గదిలో మారుమోగుతున్న శత్రువుల ఆర్తనాదాలు... ఆపరేషన్‌ను ఒక సరికొత్త శిఖరానికి చేర్చాయి!
 
ఆ గది ఇప్పుడు ఒక రణరంగంగా మారింది. దట్టమైన పొగ, గాల్లో ఎగురుతున్న రక్తం, శత్రువుల భీకరమైన అరుపులతో ఆ ప్రాంతం దద్దరిల్లిపోతోంది. అనుష్క చేతిలోని రెండు పొడవైన కత్తులు ఒక మృత్యువులా మెరుస్తుండగా... భావన మాత్రం ఎలాంటి ఆయుధం లేని ఖాళీ చేతులతో, ఒక నిశ్శబ్ద తుఫానులా ఆ శత్రువుల గుంపులోకి దూసుకెళ్లింది!
 
ముగ్గురు రాక్షసులు లాంటి భారీ కాయం ఉన్న హంతకులు ఒక్కసారిగా గర్జించుకుంటూ అనుష్కపైకి దూసుకొచ్చారు.
అనుష్క ఏమాత్రం బెదరలేదు. ఒక కాలును నేల మీద బలంగా ఆనించి, గాల్లోకి అద్భుతమైన ఫ్లయింగ్ కిక్ ఇచ్చింది!
 
ఆ తన్ను తాకిన వేగానికి ముందున్న వాడి దవడ పగిలి కింద పడ్డాడు. అదే క్షణంలో ఆమె తన చేతిలోని కుడి కత్తితో రెండో వాడి గొంతును కోసి, ఎడమ కత్తితో మూడో వాడి గుండెల్ని చీల్చేసింది! కళ్లెం తెగిన గుర్రంలా ఆమె చేసిన ఆ దాడికి ఆ ముగ్గురూ ఒక్క సెకెన్ కూడా బతకలేదు.
 
మరోవైపు... నలుగురు హంతకులు కలిసి భావనను చుట్టుముట్టారు.
!"ఒకడు పెద్ద ఇనుప రాడ్‌తో ఆమె తలపై కొట్టడానికి ప్రయత్నించాడు. భావన చిరునవ్వు నవ్వుతూ, మెరుపు వేగంతో కిందకి వంగి వాడి కాళ్లను విరగ్గొట్టింది!
 
ఆ నొప్పితో వాడు కింద పడగానే, వాడి చేతిలో ఉన్న ఇనుప రాడ్‌ను లాక్కుని మరో ఇద్దరి తలలను ఒకే దెబ్బతో కొట్టి నేలకూల్చింది. నాల్గో వాడు వెనుక నుంచి పట్టుకోబోతే, వాడి చేతివేళ్లను విరిచి, వాడి తలను గోడకేసి బలంగా గుద్దింది! ఆ శబ్దం ఆ గది అంతటా ప్రతిధ్వనించింది.
 
కంట్రోల్ రూమ్‌లో లైవ్ స్క్రీన్ చూస్తున్న రా చీఫ్, ఆఫీసర్లు తమ సీట్లలో నుంచి లేచి నిలబడ్డారు. ఆ ఇద్దరు ఆడపులులు కలిసి చేస్తున్న ఆ పోరాటం చూస్తుంటే ఒంటి మీద రోమాలు నిక్కబొడుచుకుంటున్నాయి.
అనుష్క తన వీపు వెనుక ఉన్న M416 అసాల్ట్ రైఫిల్ తీసి, గది మధ్యలో ఉన్న శత్రువుల గుంపుపై తూటాల వర్షం కురిపించింది!
 
"ఢిష్యుమ్... ఢిష్యుమ్..." అంటూ ఆ గన్ శబ్దానికి 10 మంది హంతకులు క్షణాల్లో నేలకొరిగారు. గన్ అయిపోగానే, మళ్లీ కత్తులతో విరుచుకుపడింది.
 
ఇక భావన పోరాట శైలి అయితే వేరే లెవెల్! ఆమె ఒక గూఢచారిలా, ఒక మార్షల్ ఆర్ట్స్ నిపుణురాలిలా ప్రతీ శత్రువు వీక్ పాయింట్‌ను టార్గెట్ చేసింది. ఒకడు వెనుక నుంచి కత్తితో పొడవబోతుంటే...
 
భావన వాడి చేతిని పట్టుకుని, గాల్లోనే ఒక రౌండ్ తిరిగి వాడి తలనే కింద ఉన్న నేలకేసి బలంగా కొట్టింది! మరో ఇద్దరిని తన కాళ్లతో గాల్లోకి లేపి కిందకు విసిరేసింది. ఆమె కదిలే వేగానికి, ఆ పొగ మధ్యలో ఆమె ఒక నల్లటి నీడలా (Shadow) మాత్రమే కనిపిస్తోంది!
 
కేవలం మూడు నిమిషాల వ్యవధిలో... ఆ గదిలో ఉన్న 40 మందిలో ముప్పై తొమ్మిది మంది హంతకులు రక్తపు మడుగులో విగతజీవులుగా పడి ఉన్నారు.
 
ఇప్పుడు మిగిలింది కేవలం ఒక్కడే! ఆ గుంపుకి లీడర్‌గా ఉన్న, దాదాపు తొమ్మిది అడుగుల ఎత్తు ఉన్న ఒక అతిభయంకరమైన రాక్షసుడు! వాడి శరీరం అంతా కండలతో, ముఖంపై పెద్ద మచ్చలతో ఉంది. వాడు పిచ్చివాడిలా అరుస్తూ, చేతిలో ఉన్న రక్తం కారుతున్న పెద్ద కత్తితో నేరుగా భావన పైకి దూకాడు!
 
"నిన్ను ముక్కలు ముక్కలుగా నరుకుతాను!" అంటూ వాడు విసిరిన ఆ కత్తి పోటుకు గాలి కూడా వణికిపోయింది.
 
కానీ భావన ఏమాత్రం భయపడకుండా, నేరుగా వాడి వైపు పరిగెత్తుకుంటూ వెళ్ళింది! వాడు కత్తి దించే లోపు... భావన గాల్లోకి ఎగిరి, తన రెండు కాళ్లతో వాడి మెడను గట్టిగా లాక్‌ వేసింది!
 
ఆ భారీ కాయం ఉన్న వాడు ఆ బరువును తట్టుకోలేక తూలిపడ్డాడు. అదే అదనుగా భావన కింద పడుతూనే వాడి ఛాతిపై కూర్చుని, తన రెండు గుద్దులతో వాడి ముఖాన్ని నుజ్జునుజ్జు చేసేసింది! చివరికి వాడి చేతిలోనే ఉన్న ఆ కత్తిని లాక్కుని, వాడి గుండెల్లోకి దింపి ఆ పోరాటానికి ఒకే ఒక్క దెబ్బతో ముగింపు పలిచింది!
 
 
ప్రదేశం: శత్రువుల నౌక (బందీల గది)
సమయం: మధ్యాహ్నం 03:00 గంటలు
 
ఆఖరి శత్రువు కూడా నేలకూలడంతో ఆ గదిలో రక్తసిక్తమైన నిశ్శబ్దం ఆవరించింది. అనుష్క వేగంగా అలేఖ్య దగ్గరకు వెళ్లి ఆమెను కట్టేసిన తాళ్లను విప్పేసి, ఆమె చేయి పట్టుకుని లేపింది. సరిగ్గా అదే సమయంలో సమయం మధ్యాహ్నం 3 గంటలు అయింది.
 
అనుష్క: (అలేఖ్యను పట్టుకుంటూ) "సరే... ఇక పద, ఇక్కడి నుంచి బయటపడాలి."
 
అనుష్కతో పాటు అలేఖ్య ఒక చేయి పట్టుకోగా, మరో వైపు నుంచి భావన కూడా వచ్చి అలేఖ్య మరో చేయి పట్టుకుని నిలబడింది.
 
అది చూసిన RAW చీఫ్ వెంటనే శాటిలైట్ ఫోన్ ద్వారా అనుష్కతో మాట్లాడాడు.
 
RAW చీఫ్ (ఫోన్‌లో): “నేను ముందే చెప్పాను కదా, ఆ అమ్మాయి నాతోనే రావాలి అని!"
 
ఆ మాట వినగానే అనుష్క ఒక్కక్షణం ఆగిపోయింది. ఆ అజ్ఞాత రూపంలో (మాస్క్ వేసుకుని ఉన్న) భావన వైపు ఆమె కోపంగా చూసింది.
 
అనుష్క: (ఆ అజ్ఞాత షాడోతో) "నా దారి నుంచి తప్పుకో! నాకూ మధ్యలో నువ్వు రావడానికి వీలు లేదు..." అని అరుస్తూ, భావనకు ఒక భీకరమైన 'ఫ్లయింగ్ కిక్' ఇవ్వడానికి గాల్లోకి ఎగిరింది!
 
కానీ భావన అత్యంత ప్రశాంతంగా, ఒక మెరుపులా పక్కకు తప్పుకుంది. అనుష్క షాట్ మిస్ అయింది.
 
RAW చీఫ్ (ఫోన్‌లో ఆందోళనగా): " వద్దు... ఆమెను ఏమీ చేయకు, నా బిడ్డ అలేఖ్య నాకు కావాలి!"
 
భావన (మార్చబడిన ఎన్‌క్రిప్టెడ్ గొంతుతో): "మీకు కావాలంటే... నన్ను ఓడించి ఆ అమ్మాయిని తీసుకెళ్లండి!" అని సవాల్ విసిరింది.
 
అనుష్కకు పట్టరాని కోపం వచ్చింది. ఆమె మెరుపు వేగంతో వరుస దాడి (attacks) చేయడం మొదలుపెట్టింది. కానీ ఆశ్చర్యకరంగా... అనుష్క వేస్తున్న ప్రతీ ముష్టిఘాతాన్ని, ప్రతీ కిక్‌ను భావన ఎంతో సులువుగా డిఫెన్స్ (Defense) చేస్తూ వస్తోంది తప్ప, ఆమెపై తిరిగి ఒక్క దాడి కూడా చేయడం లేదు!
 
భావనకు తెలుసు... వచ్చిన ఆఫీసర్ కేవలం తన పై అధికారి ఆదేశాలను, విధులను మాత్రమే పాటిస్తోందని భావన మనసులో అనుకుంది.
 
అందుకే ఆమెపై చేయి చేసుకోవడానికి ఆమె మనసు ఒప్పుకోలేదు. కేవలం అనుష్క దాడిని మాత్రమే ఆమె అడ్డుకుంటూ వచ్చింది.
 
కానీ అనుష్కకు మాత్రం సహనం నశించింది. 'ఈ షాడో నన్ను కావాలనే ఎగతాళి చేస్తోంది' అని భావించి, ఆమె తన సర్వశక్తిని ఉపయోగించి మెరుపు వేగంతో కదిలింది.
 
ఈసారి ఊహించని విధంగా ఒక పవర్‌ఫుల్ అటాక్ చేసి, భావనను బలంగా కింద పడేసింది!
 
భావన కింద పడినప్పటికీ, వెంటనే లేచి నిలబడి ఒక చిన్న చిరునవ్వు నవ్వుకుంది.
 
భావన: "ఇక చాలు... నేను నిన్ను గాయపరచాలని అసలు అనుకోవడం లేదు!"
 
అనుష్క ఆగ్రహంతో ఊగిపోతూ మళ్లీ వేగంగా ముందుకు దూసుకొచ్చింది. కానీ భావన ఈసారి కూడా చాలా సింపుల్‌గా తప్పుకుని, అనుష్క కడుపులో ఒక పవర్‌ఫుల్ 'స్మాష్' (Smash) ఇచ్చింది! ఆ దెబ్బ తాకిన వేగానికి అనుష్క వెనక్కి దూసుకెళ్లి కొద్ది దూరంలో పడిపోయింది.
 
ప్రదేశం: టార్గెట్ షిప్ డెక్
సమయం: మధ్యాహ్నం 03:02 గంటలు
 
సరిగ్గా అప్పుడే... చాలా సేపటి నుంచి తన తల్లికి (అనుష్కకు) ఫోన్ చేయాలని ప్రయత్నిస్తున్న సన్నీ ఎమర్జెన్సీ కాల్ కలిసింది!అనుష్క దగ్గర ఉన్న ఆ ఎమర్జెన్సీ ఫోన్ రింగ్ అయింది. ఆ కాల్ ఎవరిదో అనుష్కకు బాగా తెలుసు.
 
ఆమె ఎలాగైనా ఆ ఫోన్ తీసి మాట్లాడాలి అనుకుంది. కానీ అప్పటికే సమయం మధ్యాహ్నం 3 గంటలు కావడంతో, ఆమె ఆ ఫోన్‌ను రిసీవ్ చేసుకుని త్వరగా కట్ చేయాలని భావించింది.
 
అనుష్క: (ఆయాసపడుతూ, ఫోన్ లిఫ్ట్ చేసి) "సన్నీ... నేను ఇప్పుడు పనిలో ఉన్నాను, తర్వాత మాట్లాడతాను..." అని కట్ చేయబోయింది.
 
కానీ అవతలి వైపు నుంచి సన్నీ పెట్టిన ఆర్తనాదం ఆ షిప్‌లో ఉన్న అనుష్కని నిశ్చేష్టులను చేసింది.
 
సన్నీ (ఫోన్‌లో ఏడుస్తూ): "అమ్మా...! అమ్మా... మనల్ని ఎవరో దారుణంగా మోసం చేశారు! యష్, అజయ్ ఇక్కడికి వచ్చేశారు... అంతకంటే పెద్ద విషం ఏంటంటే అమ్మా... నా అక్కలను... వాళ్లు... వాళ్లు ఎవరో ఎత్తుకెళ్లిపోయారు అమ్మా!!"
 
"ధడూమ్..." అన్నట్లుగా ఆ మాట అనుష్క గుండెల్లో దిగబడింది!
 
అనుష్క చేతిలో ఉన్న ఫోన్ జారి కింద పడిపోయింది. ఆమె రెండు మోకాళ్లపై నేల మీద కుప్పకూలిపోయింది. ముఖానికి ఉన్న ఆ మాస్క్ లోపల ఆమె గుండె పగిలిపోయి వెక్కివెక్కి ఏడుస్తున్న ఆవేదన ఎవరికీ కనిపించలేదు, కానీ ఆ మౌన రోదన ఆ సముద్ర గాలిని కూడా స్తంభింపజేసింది.
 
‘ఏది జరగకూడదని భయపడ్డానో... సరిగ్గా అదే జరిగింది!’
 
అనుష్క అలా విగతజీవిలా నిర్జీవంగా కూరుకుపోవడం చూసిన భావన గుండె కూడా చలించిపోయింది. ఆమె ఆందోళనగా పరుగెత్తుకుంటూ అనుష్క దగ్గరకు వచ్చింది.
 
భావన: (కంగారుగా, ఆందోళనగా) "ప్లీజ్... దయచేసి ఇక్కడి నుంచి త్వరగా బయటపడదాం రండి! లేకపోతే మనం ఇప్పటివరకు చేసిన ఈ పోరాటమంతా వృథా అయిపోతుంది... అర్థం చేసుకోండి!"
 
అనుష్క ఎలాంటి బదులూ ఇవ్వలేదు. ఆమె కన్నీళ్లతో ఉక్కిరిబిక్కిరి అవుతూ, కేవలం ఒక్కటే మాట అన్నది.
 
అనుష్క: (వణుకుతున్న గొంతుతో) "I'm leaving..." (నేను వెళ్తున్నాను...)
 
అని చెప్పి, ఆమె మృత్యువును సైతం లెక్కచేయకుండా వేగంగా పరుగెత్తుకుంటూ వెళ్లి, అప్పటికే అక్కడ సిద్ధంగా ఉన్న తన స్పీడ్ బోట్ ఎక్కి ఆ నౌకను వదిలి క్షణాల వ్యవధిలో దూరంగా వెళ్లిపోయింది.
 
ప్రదేశం: షిప్ డెక్
సమయం: మధ్యాహ్నం 03:06 గంటలు
 
అనుష్క వెళ్లిపోయాక, భావన తన చేతిలో ఉన్న ఫోన్‌ను తీసుకుని నేరుగా RAW చీఫ్‌తో మాట్లాడింది.
 
భావన: "చీఫ్... నేను ఇచ్చిన మాట ప్రకారం, ఇదిగో చూడండి!" అని చెప్పి, భావన తన ముఖానికి ఉన్న ఆ మాస్క్‌ను ఒక్క క్షణంలో తొలగించి, తన అసలు ముఖాన్ని నేరుగా అలేఖ్య వైపు తిప్పింది.
 
అలేఖ్య ఉలిక్కిపడి, ఆశ్చర్యంతో కళ్లు పెద్దవి చేసి చూసింది.
 
అలేఖ్య: (గొంతు గగ్గోలుపెడుతుండగా) "అక్కా...!...
 
అనగానే ఇష్ .. అని సైగ చేసింది .
 
నీవు... నిజంగా నువ్వు నాకోసం వచ్చావా!" అని భావనను గట్టిగా కౌగిలించుకుని విలవిలలాడిపోయింది.
 
భావన: (కళ్లల్లో నీళ్లతో, నవ్వుతూ) "అలేఖ్య... నువ్వు బాగున్నావా తల్లి?"
 
అలేఖ్య: (భావన బుగ్గలపై ముద్దుపెట్టుకుంటూ, ఉద్వేగంగా) " ఈ ఫోన్ లో మాట్లాడు ..." అని భావన చేతిలో ఉన్న ఫోన్‌ను బలవంతంగా లాక్కుని RAW చీఫ్‌కు అందించింది.
 
అవతలి వైపు నుంచి RAW చీఫ్ గొంతు భావోద్వేగంతో వణికిపోయింది.
 
RAW చీఫ్ (ఫోన్‌లో): "తల్లీ... నువ్వు నిజంగా క్షేమంగానే ఉన్నావా అమ్మా?"
 
అలేఖ్య: (ఏడుపు ఆపుకోలేక) "పెదనాన్నా... నేను చాలా బాగున్నాను! కానీ ఇప్పుడు అంతకంటే ఎక్కువ సంతోషంగా ఉన్నాను, ఎందుకంటే నా ప్రాణాలు కాపాడిన వారు నా దగ్గరే ఉన్నారు !"
 
ఆ మాట వినగానే RAW చీఫ్ మనసు ఒక్కసారిగా తేలికపడింది. ఆ అవతలి గొంతులో ఉన్న ఆనందాన్ని బట్టి... ఆ అజ్ఞాత వ్యక్తి ఎవరో కాదు, విజయ్‌ ఏమో అని ఆయన పక్కాగా నిర్ధారించుకున్నారు.
 
RAW చీఫ్: "సరే తల్లీ... మీరంతా సంతోషంగా ఉండటమే నాకు ముఖ్యం. కానీ ఇక్కడ మీ అమ్మానాన్నలు మాత్రం నీ కోసం తీవ్రమైన ఆందోళనలో ఉన్నారు..."
 
అలేఖ్య: (కంగారుగా) "పెదనాన్నా... నేను ఇప్పుడే మీ అందరి దగ్గరికి వస్తాను, అమ్మతో మాట్లాడతాను... ప్లీజ్ నన్ను పంపించండి!"
 
భావన: (మళ్లీ ఫోన్ తీసుకుని) "చీఫ్... నేను మీకు త్వరలోనే మళ్లీ కాల్ చేస్తాను. అలేఖ్య కూడా క్షేమంగా మీ దగ్గరికి చేరుకుంటుంది... నేను మాటిస్తున్నాను!"
 
RAW చీఫ్: "సరే... జాగ్రత్త."
 
భావన కాల్ కట్ చేసింది. వెంటనే ఆమె, అలేఖ్య ఇద్దరూ కలిసి అక్కడి నుంచి సిద్ధంగా ఉన్న మరో బోట్ ఎక్కి ఆ షిప్‌ను వదిలి సురక్షితంగా బయటకు బయలుదేరారు.
 
సరిగ్గా వాళ్ళ బోట్ ఆ టార్గెట్ షిప్‌కు సురక్షితమైన దూరానికి రాగానే... భావన తన రిమోట్ డివైజ్ తీసుకుని ఒక బటన్ నొక్కింది.
 
"కబ్లూమ్...!"
 
అనే మహా భీకర శబ్దంతో ఆ శత్రువుల భారీ నౌక ముక్కలు ముక్కలై సముద్రంలో పూర్తిగా పేలిపోయింది! 

ఆ నౌకకు సంబంధించిన ఎలాంటి చిన్న క్లూ కూడా, ఏ శత్రువు ఆనవాడూ భూమిపై మిగలకుండా ఆ సముద్రపు అలల్లో కలిసిపోయింది. ఆపరేషన్ విజయవంతంగా ముగిసింది!
 
ప్రదేశం: సముద్ర మధ్యలో స్పీడ్ బోట్
సమయం: మధ్యాహ్నం 03:15 గంటలు
 
ఆపరేషన్ విజయవంతంగా ముగిసిన తర్వాత, రా (RAW) అధికారులకు ఎలాంటి చిక్కకుండా, తనను తాను పూర్తిగా గోప్యంగా ఉంచుకోవడానికి భావన ముందుగానే రెండు పక్కా ప్రణాళికలు (Plan A & Plan B) సిద్ధం చేసుకుంది. 

ఒకవేళ ఏ చిన్న పొరపాటు జరిగినా ఎలా తప్పించుకోవాలో ఆ వ్యూహాలు ఆమె మైండ్‌లో స్పష్టంగా ఉన్నాయి.
 
కానీ ఆపరేషన్ అనుకున్నదానికంటే చాలా సాఫీగా, ఎలాంటి అవాంతరాలు లేకుండా ముగియడంతో భావనకు ఆ ప్లాన్లను ఉపయోగించాల్సిన అవసరం రాలేదు. ఆమె వెంటనే అలేఖ్యను తీసుకుని నేరుగా విజయ్ బోట్ ఉన్న ప్రాంతానికి చేరుకుంది.

[Sunnysunnysunny]

ప్రదేశం: సముద్రం మధ్యలోని బోట్ డెక్

సమయం: మధ్యాహ్నం 03:15 గంటలు
 
భావన ముందుగానే వేసుకున్న ప్లాన్ ప్రకారం ఆపరేషన్ అత్యంత సాఫీగా ముగిసింది. ఎవరికీ ఎలాంటి ప్రాణాపాయం జరగకుండా, శత్రువుల నౌకను పూర్తిగా తుడిచిపెట్టేసి భావన, అలేఖ్య ఆ షిప్ నుంచి సురక్షితంగా బయటపడ్డారు.
 
అక్కడి నుంచి నేరుగా అలేఖ్యను తీసుకుని భావన, అప్పటికే సముద్రంలో ఎదురుచూస్తున్న విజయ్ బోట్ దగ్గరకు చేరుకుంది.
 
బోట్‌లోకి అడుగుపెట్టగానే విజయ్‌ని చూడగానే అలేఖ్యకి మనసారా అతన్ని హత్తుకోవాలనిపించింది. కానీ పక్కనే భావన అక్క ఉంది అనుకుని ఆమె తన భావాలను అణచుకుంది. విజయ్ పక్కనే అలేఖ్య కళ్లలో నీళ్లతో నిలబడి ఉంది.
 
ఆ పరిస్థితిని ఇట్టే అర్థం చేసుకుని భావన... తన చేత్తో మెల్లగా అలేఖ్యను విజయ్ వైపు నెట్టి, తను నేరుగా బోట్ డ్రైవింగ్ సీట్ వైపు వెళ్లింది.
 
విజయ్ కూడా అలేఖ్య పడుతున్న ఆవేదనను, భయాన్ని గ్రహించి ఆమెను ఎంతో ప్రేమగా తన గుండెలకు హత్తుకున్నాడు.
 
విజయ్: (అలేఖ్య తల నిమురుతూ) "ఏం కాదు అలేఖ్య... మేమంతా వచ్చేసాము కదా, ఇక భయపడకు... ఏడవకు తల్లి..." అని ఓదార్చాడు.
 
ప్రదేశం: హై-స్పీడ్ స్పీడ్ బోట్
సమయం: మధ్యాహ్నం 03:20 గంటలు
 
మరోవైపు... అక్కడి నుంచి వేగంగా బయలుదేరిన అనుష్క, తన బోట్‌లో ప్రయాణిస్తూనే వెంటనే తన భర్త ప్రసాద్‌కు మరియు సన్నీకి ఫోన్ చేసి మాట్లాడింది.
 
తరువాత తన ప్లాన్ వాళ్ళకి వివరించింది. ఇద్దరు ఒకేసారి కానీ అలా చేసిన వాళ్ళు ప్రాణాలతో విడిచిపెట్టరు.
 
అనుష్క: కానీ ముందు నేను నా పిల్లలని చూడాలి , వాళ్ళు ఎక్కడ ఉన్నారో కనుక్కోవాలి. అలాగే వాళ్ళు కచ్చితంగా నన్ను రిజిస్ట్రేషన్ ఆఫీసు కి తీసుకు వస్తారు మీరు ప్లాన్ ప్రకారం చేయండి.
 
ఆ తర్వాత, తన ఫోన్ ద్వారా నేరుగా సన్నీ దగ్గర సోనియా నంబర్‌ తీసుకుని డైరెక్ట్ కాల్ చేసింది!
 
ఫోన్ రింగ్ అయిన క్షణంలోనే సోనియా ఫోన్ రిసీవ్ చేసుకుంది.
 
అనుష్క: మీకు ఏమి కావాలి.
 
సోనియా: (కంగారుగా) "హలో... ఎవరు? నువ్వు... నువ్వు అనుష్కవేనా?! అసలు నువ్వు ఏం చేశావు? అక్కడ షిప్‌లో ఉన్న మా వాళ్ల ఫోన్లు ఏవీ ఎందుకు కలవడం లేదు? అసలు అక్కడ ఏం జరిగింది?!" అని అడిగింది.
 
అనుష్క: (చాలా ప్రశాంతంగా, కానీ కోపంతో) " సోనియా... కంగారు పడుతున్నావు? షిప్ సంగతి పక్కన పెట్టు. అసలు నువ్వు ఏమనుకుంటున్నావు?" అనగానే, సోనియా ఫోన్‌ను పక్కనే ఉన్న సురేష్ చోప్రా చేతికి ఇచ్చింది.
 
-----------------------------గంట ముందు ------------------------------------------
 
ప్రదేశం: నగరం వెలుపల ఉన్న రహస్య ఫామ్‌హౌస్
సమయం: మధ్యాహ్నం 02:30 గంటలు
 
కొద్దిసేపటి క్రితం... రణధీర్ ఆ ముగ్గురిని (రితిక, అయేషా, మీనాక్షి) ఈడ్చుకుంటూ వచ్చి ఆ ఫామ్‌హౌస్‌లోని పెద్ద హాల్‌లో నేల మీద కట్టేసి పడేశాడు.
 
అక్కడ అప్పటికే సురక్షితంగా కూర్చుని ఉన్న సురేష్ చోప్రా, సోనియా, అజయ్, యష్, సోహన్‌ల ఎదుట ఆ బందీలు భయంతో వణికిపోతున్నారు.
 
తమకు ఈ గతి పట్టించిన ఆ రాక్షసులందరినీ ఒకే చోట చూసేసరికి ఆ ముగ్గురి గుండెలు పగిలిపోయాయి. రితిక కళ్లలో మిగిలిన ఆ చిన్న ఆశ కూడా పూర్తిగా చనిపోయింది.
 
అక్కడే ఉన్న రణధీర్‌తో సురేష్ చోప్రా క్రూరంగా అన్నాడు.
 
సురేష్ చోప్రా: "రణధీర్... నువ్వు వెళ్లి ఆ అలేఖ్యను కూడా ఇక్కడికి షిఫ్ట్ చేయి! ఆ అనుష్క ఏం చేయగలదో నీకు ఇంకా పూర్తిగా తెలియదు!"
 
రణధీర్: "ఆ అనుష్క ఒక్కటే ఏం చేస్తుంది, ఆమె ఎక్కడ ఉందో నేను ఇప్పుడే కనుక్కుంటాను!" అని బయలుదేరాడు.
 
కానీ మధ్యాహ్నం 2:30 దాటినా రణధీర్ ఎంత ప్రయత్నించినా ఆ షిప్‌లో ఉన్న వాళ్ల నంబర్లకు ఫోన్ కలవలేదు. అసలు అక్కడ ఏం జరిగిందో తెలుసుకోవడానికి రణధీర్ స్వయంగా ఆ షిప్ వైపు బయలుదేరాడు.
 
ఇదిలా ఉండగా... ఫామ్‌హౌస్‌లో సోనియా వచ్చి రితిక, అయేషాలను ఎద్దేవా చేస్తూ మాట్లాడింది. ఆ మాటలకు చిన్నారి అయేషా కోపంతో ఊగిపోతూ, "మా అమ్మ నీలాంటిది కాదు!" అనడంతో సోనియా అయేషా చెంప పగలగొట్టింది!
 
ప్రదేశం: రహస్య ఫామ్‌హౌస్ హాల్
సమయం: మధ్యాహ్నం 03:25 గంటలు
 
ఫోన్ తీసుకున్న సురేష్ చోప్రా నవ్వుతూ మాట్లాడాడు.
 
సురేష్ చోప్రా: "అనుష్క! నువ్వు ఎంత డ్రామా ఆడినా మాకు తెలుసు. నీ బిడ్డలు మా అదుపులోనే ఉన్నారు. వాళ్ళు నీకు ప్రాణంతో కావాలంటే... నువ్వు వెంటనే ఒంటరిగా మేము చెప్పిన ఈ లొకేషన్‌కు రా!" అంటూ ఆ ఫామ్‌హౌస్ అడ్రస్‌ను సెండ్ చేశాడు.
 
అనుష్కకు అసలు తన పిల్లలు ఎక్కడ ఉన్నారనే లొకేషన్ అప్పటికింకా తెలియదు; సరిగ్గా సురేష్ చోప్రా ఆ లొకేషన్‌ను ఫోన్ ద్వారా పంపినప్పుడే అనుష్కకు ఆ అడ్రస్ తెలిసింది!
 
అనుష్క: (కళ్లల్లో కన్నీళ్లతో, పగతో రగిలిపోతూ) "వస్తున్నాను... నా పిల్లలకు ఒక్క చిన్న గీత పడినా మీ అందరి అంతు చూస్తాను!" అని ఫోన్ కట్ చేసింది.
 
అనుష్క వెంటనే తన బోట్‌ను ఆ లొకేషన్ వైపునకు మళ్లించి, ఆ సీక్రెట్ ఫామ్‌హౌస్ ఉన్న తీరం వైపు అత్యంత వేగంగా దూసుకెళ్లింది.
 
---------------------------కొన్ని గంటల తరువాత-------------------------------------
 
ప్రదేశం: అడవి ప్రాంతంలోని లైట్లు లేని చీకటి ఫామ్‌హౌస్
సమయం: అర్ధరాత్రి 12:00 గంటలు
 
వైజాగ్ అడవి ప్రాంతం మధ్యలో ఉన్న ఆ ఫామ్‌హౌస్ బయట కంటికి కనిపించినంత మేర అంతా అంతులేని చీకటి అలుముకుని ఉంది. ఫామ్‌హౌస్ బయట లైట్లు పూర్తిగా ఆరిపోయి ఉన్నాయి... ఎవరో కావాలనే వాటిని దాచిపెట్టినట్లు, ఎవరి కంటా పడకుండా ఆ ప్రాంతాన్ని మృత్యువులా మార్చేశారు.
 
కానీ లోపల మాత్రం లైట్లు వెలుగుతున్నాయి. అయితే ఆ వెలుతురు చాలా దగ్గరకు వస్తే తప్ప బయటికి కనిపించడం లేదు. దూరం నుండి చూస్తే ఆ ప్రదేశం మొత్తం పూర్తిగా గాఢాకారపు చీకటిలోనే మునిగిపోయి ఉన్నట్లు కనిపిస్తోంది.
 
ఆ ఫామ్‌హౌస్‌లోని ఒక పెద్ద హాలులో... కొందరిని బలవంతంగా కుర్చీలకు కట్టేసి ఉంచారు. అనుష్క వద్ద ఉన్న ఆయుధాలన్నింటినీ బలవంతంగా లాగేసుకుని, ఆమెను కూడా అక్కడే ఉన్న పిల్లలతో పాటు కుర్చీకి కట్టేశారు.
 
తల్లిని అలా కట్టేసి ఉండటం చూసిన ఆ పిల్లలు గుండె పగిలేలా ఏడ్వడం మొదలుపెట్టారు. ఆ ఆర్తనాదాలు ఆ హాల్‌ను దద్దరిల్లజేశాయి.
 
కాసేపటికి అనుష్క గంభీరంగా, స్థిరమైన గొంతుతో పిల్లల వైపు చూస్తూ అన్నది.
 
అనుష్క: (ప్రశాంతంగా) "ఏడవకండి... నేను ఇక్కడే మీతో పాటు ఉన్నాను."
 
ఆ మాట వినగానే పిల్లలు తమ ఏడుపును బలవంతంగా ఆపుకుని కామ్‌గా నిలబడ్డారు.
 
అక్కడ అలా కుర్చీలకు కట్టేసి ఉన్న వారిలో... అనుష్క, అయేషా, మీనాక్షి, రితిక, రామ్, లక్ష్మణ్... అలాగే ముఖాలు ఫేస్ కవర్లతో కప్పబడి ఉన్న ఇద్దరు గుర్తుతెలియని వ్యక్తులు కూడా ఉన్నారు.
 
రామ్, లక్ష్మణ్‌లకు అసలు ఏం జరుగుతుందో, ఎందుకు ఈ పరిస్థితి వచ్చిందో అస్సలు అర్థం కావడం లేదు. అయేషా భయంతో వణికిపోతోంది, మీనాక్షి ముఖంలో తీవ్రమైన ఆందోళన స్పష్టంగా కనిపిస్తోంది.
 
కానీ ఆ కట్టేసి ఉన్న వారిలో ఇద్దరు మాత్రం ఏమాత్రం భయం లేకుండా అత్యంత నిశ్శబ్దంగా కూర్చున్నారు. ఒకరు అనుష్క కాగా, మరొకరు రితిక... ఇద్దరూ ఎలాంటి చలనం లేకుండా అంతా గమనిస్తూ అలాగే కూర్చున్నారు.
 
అప్పుడే హాల్‌లోకి ఇద్దరు వ్యక్తులు నవ్వుతూ లోపలికి వచ్చారు. వారి మొహాల్లో గెలుపు తాలూకు క్రూరమైన చిరునవ్వు స్పష్టంగా కనిపిస్తోంది... వాళ్లే అజయ్, యష్!
 
అజయ్: (ఎద్దేవా చేస్తూ) "ఏంటి నా ప్రేయసులు అందరూ ఇలా వచ్చారు? ఈరోజు మీరెందుకు ఇక్కడికి రావాల్సి వచ్చింది? మీరంతా నిజంగానే ఒక పెద్ద గందరగోళంలో ఉన్నారు... మీలాంటి ఈ వెధవలు కూడా!" అంటూ అతను అనుష్క కొడుకులై రామ్, లక్ష్మణ్‌లను చూసి తిట్టాడు.
 
రామ్: (ఆవేశంతో ఊగిపోతూ) "వెధవల్లారా... మా అమ్మతో మర్యాదగా మాట్లాడండి!"
 
యష్: (హేళనగా నవ్వుతూ) "హహహ... ఎందుక్రా అంతలా ఎగురుతున్నావు? కొద్దిసేపట్లో మీరందరూ ఎగరడం శాశ్వతంగా ఆపేస్తారు!"
 
లక్ష్మణ్: (కోపంతో రగిలిపోతూ) "వెధవల్లారా... ఒక్కసారి నా చేతులు విప్పండి, అప్పుడు ఎవరు ఎగురుతారో, ఎవరు పడతారో మీకే చూపిస్తాను!"
 
అప్పుడే ఒక బిగ్గరైన, గంభీరమైన గొంతు ఆ హాల్‌లో ప్రతిధ్వనించింది.
 
"బ్రావో... బ్రావో! ఇది ఊహించినదే...
 
ఆ గొంతు వినగానే అనుష్క గుండె ఒక్క క్షణం వేగంగా కొట్టుకోవడం ప్రారంభించింది. కానీ ఆమె ఏమాత్రం భయపడలేదు. ఆమె కళ్లలో ఆసక్తి, మిగతా అందరి గుండెల్లో ప్రాణం పోతున్నంత భయం స్పష్టంగా ఉన్నాయి.
 
అక్కడే ఒక కుర్చీలో కూర్చుని ఉన్న సురేష్ చోప్రా నెమ్మదిగా లేచి అనుష్క ముందుకు వచ్చాడు. అతని ముఖంలో ఒక భయానకమైన చిరునవ్వు ఉంది.
 
సురేష్ చోప్రా: (వ్యంగ్యంగా) "ఎలా ఉన్నావు అనుష్క?"
 
మీనాక్షి: (కోపంతో అరుస్తూ) "ఓయ్ లాంజ కొడుకా..., మళ్ళీ మా అమ్మ పేరు నీ మాలిని నాలుక మీదకు రానీకు!"
 
అప్పుడే అక్కడ ఉన్న సోహన్ భయంతో వణికిపోయే గొంతుతో అరిచాడు... "నువ్వా...!"
 
సోహన్ కంగారుగా అటువైపు చూస్తున్నాడు. అతడు పడుతున్న ఆ కంగారును చూసి అజయ్, యష్ కూడా కొంచెం కంగారుపడ్డారు. సురేష్ చోప్రా దృష్టి కూడా వెంటనే సోహన్ వైపు మళ్లింది.
 
సురేష్ చోప్రా: (సోహన్‌ను చూస్తూ) "నీకు ఈమె తెలుసా?"

[Sunnysunnysunny]

అనుష్క: "నాకు తెలుసు."

 
సురేష్ చోప్రా: "నీకెలా తెలుసు?"
 
సోహన్ ఏమీ మాట్లాడకుండా భయంతో మౌనంగా ఉండిపోయాడు.
 
సురేష్ చోప్రా: "చెప్పు... నీకెలా తెలుసు?"
 
అనుష్క: (చాలా ప్రశాంతంగా, కానీ పదునైన గొంతుతో) "ఆ రోజు అతను నీకేం చెప్పలేదా ? నా మనసు కరగకపోయి ఉంటే... అతని శవం నీ కాళ్ళ దగ్గరే పడి ఉండేది. సరే, అతని భయం చూసి అతనికి ఏమైందో నీకు అర్థమై ఉంటుంది.
 
అతను చేసింది ఒకే ఒక తప్పు... నా కూతుళ్ళలో ఒకరిని తాకాడు. కానీ ఇప్పుడు అతను అంతకంటే పెద్ద తప్పు చేశాడు... నా కుటుంబం మొత్తాన్ని తాకాడు. ఇక నీకేం జరుగుతుందో నీ అంతట నువ్వే ఆలోచించుకో."
 
సురేష్ చోప్రా: "నువ్వు ఇక్కడే చిక్కుకుపోయావు, వీరంతా కట్టేసి ఉన్నారు... నువ్వేం చేయగలవులే! అవును, నేను నిన్ను మరొకరికి పరిచయం చేస్తాను."
 
సురేష్ చోప్రా చప్పట్లు కొట్టి, ఒక కుర్చీని లాక్కుంటూ అక్కడికి ఒక వ్యక్తిని తీసుకువచ్చాడు.
 
అతను మరెవరో కాదు... సుమిత్ మెహతా! ఆయనను కూడా చేతులు కట్టేసి ఉంచారు. ఆయన పరిస్థితి చూస్తే చాలా దారుణంగా, ప్రాణం పోయినట్లుగా ఉంది.
 
సురేష్ చోప్రా: (సుమిత్‌ను చూపిస్తూ) "ఇతను నీ స్నేహితుడు... ఇప్పటివరకు నిన్ను కాపాడుకుంటూ వచ్చాడు, మరి ఈరోజు ఇతన్ని ఎవరు కాపాడుతారు? నువ్వు నాతో ఒక పాము ఆట ఆడావు!"
 
సుమిత్ మెహతా: "హహహ... నువ్వేంటి చోప్రా? నాకు తెలుసు... కానీ నువ్వేం చేశావో నీకే తెలియదు!"
 
సురేష్ చోప్రా: (క్రూరంగా నవ్వుతూ) "మీ చుట్టూ ఎవరున్నారో మీకు ఇంకా పూర్తిగా తెలియదు. ముంగిస పాము ఆటలోకి ఇప్పుడు ‘అధీర’ లాంటి ఏనుగు ప్రవేశించింది!"
 
రితిక: (వెక్కిరిస్తూ) "హహహ... మీ అబ్బాయి నన్ను తాకినపుడు, అతను ఈ రోజు వరకు ఆ భయంతోనే బతికేలా చేశాం! ఇప్పుడు మీరు మా కుటుంబాన్ని తాకారు... మీకు ఏమవుతుందో మీకే తెలుస్తుంది. ఇంకా మా తమ్ముడు, మా నాన్న బయటే ఉన్నారు అని మర్చిపోయారా?"
 
అప్పుడే హాల్ బయటి నుంచి ఒక స్వరం వినిపించింది...
 
"మీరు అతన్ని పట్టుకోలేరని నేను చెప్పాను కదా!"
 
ఆ స్వరం వినగానే అనుష్క కుటుంబం మొత్తం ఒక్కసారిగా షాక్ అయ్యింది. ఆ గొంతు మరెవరిదో కాదు... రజనిది!
 
మీనాక్షి: (ఆశ్చర్యంగా చూస్తూ) "నువ్వు... నువ్వు ఇక్కడున్నావా?"
 
సురేష్ చోప్రా: "హే... నేను మీకు ఆమెను పరిచయం చేయడం మర్చిపోయాను! ఆమె చేతిలో రివాల్వర్‌తో మీ ఇంటి చుట్టూ తిరుగుతోంది, నా మనుషులు ఆమెను కనుగొని ఇక్కడికి తీసుకువచ్చారు. అప్పుడే నాకు ఈమె పరిచయమైంది... మరి వాడి పేరు ఏమిటి?"
 
రజని: (నిబ్బరంగా) "సన్నీ."
 
సురేష్ చోప్రా: "అవును... నేను అతన్ని చంపడానికే వెతుకుతున్నాను."
 
సోహన్: (కంగారుగా) "ఎవరు?"
 
రజని: "సన్నీ."
 
ఆ పేరు వినగానే సోహన్ ఒక్కక్షణం కూడా ఆగకుండా భయంతో వెనుదిరిగి బయటకు పరుగెత్తాడు!
 
అజయ్: (ఆశ్చర్యంగా) "అతనికి ఏమైంది?"
 
రజని: "అతన్ని వదిలేయండి. అసలు అతను ఎక్కడ ఉన్నాడో చెప్పండి? అతను ఇక్కడ ఎందుకు లేడు?"
 
సురేష్ చోప్రా: "నేను మీకు 6 మంది (బందీలు) అని చెప్పాను, కానీ ఇక్కడ 7 మంది ఉన్నారు."
 
రజని: (నవ్వుతూ) "అందుకే మీరు ఇప్పటి వరకు అతన్ని ఓడించలేకపోయారు! ఎందుకంటే మీరు ఏ పన్నీ సరిగ్గా పూర్తి చేయలేరు. అతని కొడుకు సన్నీ, ఆ పిరికి భర్త ప్రసాద్... ఇద్దరూ ఇక్కడే ఉండాల్సింది. వారందరికీ అనుష్కయే మెదడు, ప్రసాద్ వారి ప్రాణం, ఆ సన్నీ వారి అసలు బలం! కానీ మీరు ఆ ప్రాణాన్ని, బలాన్ని రెండింటినీ వదిలేశారు."
 
అప్పటికే రాత్రి 12 గంటలు దాటింది.
 
సురేష్ చోప్రా: "అతను ఎక్కడికైనా రాని, రాకపోయినా... వాళ్ళు ఏమీ చేయలేరు. ఏమైనా నా పని క్షణాల్లో పూర్తవుతుంది. ఇంకో 3 నిమిషాలు... ఆ కేక్ తీసుకురండి! ఈరోజు నా కూతురికి 37 ఏళ్ళు నిండబోతున్నాయి, ఈ కేక్ తప్పకుండా కట్ చేయాలి."
 
అజయ్: "అతను కేక్ కట్ చేస్తుండగా మీరు చూడండి..."
 
అప్పుడే ఒక వ్యక్తి ఒక కేక్‌తో పాటు కొన్ని కాగితాలను తీసుకుని లోపలికి వచ్చాడు.
 
సురేష్ చోప్రా: (కేక్, పేపర్లు చూపిస్తూ) "అనుష్క... ఇది కేక్, ఇవి ఆస్తి కాగితాలు. ఇప్పుడు త్వరగా కేక్ కట్ చేసి, ఆ తర్వాత ఈ కాగితాలపై త్వరగా సంతకం చెయ్యి. ఈ ఆస్తి అంతా నా పేరు మీదకు బదిలీ చెయ్యి!"
 
అనుష్క: (నిశ్చబ్దంగా, గంభీరంగా) "ఇప్పటి వరకు నీలో ఏ మార్పూ రాలేదు... నేను ఇది చేస్తానని నువ్వు నిజంగా అనుకుంటున్నావా?"
 
సురేష్ చోప్రా: "నేను ఇది చేయాల్సిందే... లేకపోతే నీ ఈ పిల్లల ప్రాణాలు తీసేస్తాను!"
 
అని చెప్పి సురేష్ చోప్రా అయేషా బుగ్గలు తన చేతులతో నిమురుతూ అన్నాడు... "ఓహో... నేను అందరికన్నా ఎక్కువగా ప్రేమించేది నిన్నే!"
 
రితిక: (మండిపడుతూ) "నా అక్క మీద నుండి నీ వెధవ చేతులు తీసేయ్... లేకపోతే ఆ చేతులు నరికేసి పడేస్తాను!"
 
సురేష్ చోప్రా: "ఉఫ్ఫ్ఫ్... అందరిలోనూ చాలా వేడి ఉందిలే! నేను అందరి వేడిని త్వరలోనే చల్లార్చుతాను."
 
అజయ్: (అయేషా వైపు చూస్తూ) "నాకు ఇది కావాలి..."
 
యష్: (మీనాక్షి వైపు చూపిస్తూ) "ఇంకా మధ్యలో ఇది నాకు..."
 
సురేష్ చోప్రా: "ఓహ్... వాళ్ళందరూ వాళ్ళ వాళ్ళనే ఎంచుకున్నారు! మరి ఈ ఇద్దరు అమ్మాయులు ఎవరు? అవును, వాళ్ళను ఎందుకు ఇక్కడికి తీసుకువచ్చారు?"
 
పక్కనే ఉన్న ఒక వ్యక్తి: "అయ్యా... మేము వాళ్ళ మీద కన్నేసి ఉంచినప్పటి నుండి వీళ్ళిద్దరూ ఈ అబ్బాయిలతోనే ఉండేవారు. వాళ్ళు ఎప్పుడూ కలిసే ఉండేవారు, అందుకే మేమే వాళ్ళందరినీ కలిపి పట్టుకున్నాం."
 
సురేష్ చోప్రా: "నువ్వు చాలా తెలివైనవాడివి అయ్యావు!"
 
మీనాక్షి: (అసహ్యించుకుంటూ) "ఓరి లంజకొడుకా... నీకు సిగ్గు లేదా? ఒక తండ్రి తన కూతురిని రేప్ చేయడం గురించి మాట్లాడుతున్నాడు, ఒసేయ్ ... నువ్వు నిలబడి చూస్తున్నావు!"
 
అజయ్: (కంగారుగా) "ఆమె ఏమంటుంది? ఈ అమ్మాయ్ నా కూతురని నేను అసలు నమ్మలేకపోతున్నాను!"
 
మీనాక్షి: "అయ్యో కాదు... నేను నీ గురించి మాట్లాడటం లేదు, ఇక్కడ ఉన్నది నువ్వు కాదు, నేను యష్ గురించి మాట్లాడుతున్నాను!"
 
యష్: (ఉలిక్కిపడి) "నా... నా గురించేంటి? ఇక్కడ నా కూతురు అని నువ్వు ఎందుకు అంటున్నావు?"
 
మీనాక్షి: "హహహహ... నువ్వు నిజంగా ఒక లంజవి రజనీ! నేను నీ మరియు అతని కూతురిని అని నువ్వు అతనికి చెప్పనేలేదు!"
 
యష్: "ఏమేమి చెబుతున్నావు? రజనీ... ఈమె అసలు ఏం మాట్లాడుతోంది?"
 
రజనీ: (నిర్లక్ష్యంగా) "ఆమె నిజమే చెబుతుంది."
 
యష్: (భయంతో) "ఆధారం ఏంటి? ఈమె నా కూతురు అని ? నీ భర్త సునీల్ కూతురు కాదా?"
 
రజనీ: "నాతో సుఖం పొంది ఆమెను పుట్టించావు కదా..."
 
యష్: "ఈమె నా కూతురు కాదు! లేదు... నా కూతురు ఇంట్లో ఉంది!"
 
మీనాక్షి: "మరి నీ కూతురు, భార్య నా సోదరుడితో సుఖం పొందుతున్నారా?"
 
యష్: "మీనాక్షి... పిచ్చిగా మాట్లాడితే నీ అమ్మని దేన్గుతా జాగ్రత్తగా ఉండు!"
 
మీనాక్షి: "హహహహ... నాతో నీ ఇష్టం వచ్చినట్లు చేసుకో, నాకు ఇది నా జీవితంలో చివరి రోజు కావచ్చు. కానీ నా సోదరుడు నీకు ఏమి చేస్తాడో నువ్వు కలలో కూడా ఊహించలేవు!"
 
సరిగ్గా అప్పుడే బయటి నుంచి పరుగెత్తుకుంటూ వచ్చిన సోహన్... నేరుగా మీనాక్షి జుట్టు పట్టుకుని గట్టిగా లాగాడు!
 
సోహన్: (అరుస్తూ) "అతను ఎక్కడున్నాడు? త్వరగా చెప్పు, అతను ఎక్కడున్నాడు?"
 
అనుష్క: "నా కూతురిని వదులు... వెధవ!"
 
రామ్: (కట్టేసి ఉన్నా ఆవేశంతో) "నువ్వు నిజంగా మగాడివైతే ఒక్కసారి నా చేతులు విప్పు!"
 
సోహన్: (రితిక వైపు చూపిస్తూ) "నాన్న... ఈరోజు నాకు ఈ అమ్మాయ్ కావాలి! దీనివల్లే ఇది, ఆమె కొడుకు నా మీద చేయి చేసుకున్నారు!"
 
రితిక: (నిర్భయంగా) "ఒక్కసారి నీ చెయ్యి పెట్టి చూడు... అప్పుడు ఏమవుతుందో మీకే చూపిస్తాను!"
 
సోహన్: "తను ఏం చేయగలదులే..."
 
రితిక: "నా పైన చెయ్యి పెట్టి చూడు... నిన్ను నిలువునా మీ తండ్రి ముందే నరకాకపోతే నేను మా అమ్మ కడుపున పుట్టలేదు!"
 
సోహన్ కోపంతో రితిక వైపు కదిలాడు. అతను రితిక జుట్టును తాకగానే...
 
రితిక: "ఆహ్హ్హ్హ్హ్...!" అంటూ సోహన్ చేతిని రితిక తన పళ్ళతో అతి గట్టిగా కొరికింది!
 
సోహన్ నొప్పితో గట్టిగా అరిచాడు.
 
అది చూసి అనుష్క నరాల్లో రక్తం మరిగిపోయింది. ఆమె కోపంతో ఊగిపోతూ అంది... "నీకు ఇదే ఆఖరి రోజు అని గుర్తుంచుకో!"
 
అప్పుడే అక్కడికి వేగంగా వచ్చిన రణధీర్... అక్కడ కట్టేసి ఉన్న అనుష్కను చూసి, వెంటనే తన గన్ తీసి నేరుగా ఆమె నుదుటి పైన పెట్టాడు!
 
సురేష్ చోప్రా: "రణధీర్... ఏం చేస్తున్నావు?"
 
రణధీర్: "నేను ఇప్పటి వరకు అంతా వెతికాను... చివరికి ముంబై కమిషనర్ ఇంట్లో కూడా ఆమె లేదు, కచ్చితంగా ఈ అనుష్కే ఆమెను దాచిపెట్టి ఉంటుంది! ఇప్పుడు నేను రాఖాకి ఏం చెప్పాలి?"
 
ఆ “రాఖా”అనే పేరు వినగానే అనుష్క మెదడులో ఆ పేరు ఎక్కడో విన్నట్లు మెరిసింది, కానీ కరెక్ట్ గుర్తుకు రాలేదు.
 
సురేష్ చోప్రా: "ముందు మన పని జరగనివ్వు... ఆ తర్వాత ఆమె ఎక్కడ ఉన్నా నేను తీసుకువచ్చి నీకు అప్పిస్తాను. సోనియా ఎక్కడ ఉంది? ఇంకా రాలేదా?"
 
రణధీర్: "ఆమె లాయర్ అండ్ మేజిస్ట్రేట్‌తో కలిసి తీసుకువస్తోంది. అలానే మరికొంత మందిని కూడా తీసుకువస్తుంది."
 
రితిక: (కోపంగా అరుస్తూ) "మీరంతా ఇక్కడ గాజులు వేసుకుని కూర్చున్నారా? ఆడదాని మాట వింటున్నారా ఇంకా!"
 
రణధీర్ వెంటనే కోపంతో రితిక గొంతు పట్టుకుని గట్టిగా పిసుకడం మొదలుపెట్టాడు!
 
అనుష్క: (భీకరమైన కోపంతో) "రెయ్ నా బిడ్డను వదలకపోతే... ఈరోజు నీ శవం కూడా ఇక్కడ దొరకదు!"
 
రణధీర్: "ఎంటే నువ్వు చేసేది ? నీ అమ్మా..." అంటూ తన గన్‌తో అనుష్క ఎడమ భుజంపై అతి క్రూరంగా ఘాట్ చేశాడు !
 
పిల్లలందరూ కలిసి భయంతో గట్టిగా "అమ్మా!" అని అరిచారు.
 
రణధీర్ అనుష్కను గట్టిగా ఒక తన్ను తన్నాడు. ఆ దెబ్బకు ఆమె తాను కూర్చున్న కుర్చీతో సహా కింద పడిపోయింది.
 
కానీ రణధీర్ రితిక మెడను వదిలేసే ఆ సమయంలో... రితిక మెడలో ఉన్న ఆ లకెట్ తెగి కింద పడింది! అది కరెక్ట్ గా అనుష్క ముఖం ముందు పడింది.
 
ఒక వైపు తీవ్రమైన రక్తస్రావం జరుగుతున్నా, భరించలేని నొప్పితో అనుష్క బాధపడుతూనే అతి కోపంగా రణధీర్ వైపు చూసింది. అప్పుడే ఆమె కళ్లు కింద పడిన ఆ లాకెట్ చైన్‌పై పడ్డాయి. ఆ లాకెట్ ఓపెన్ అయి ఉంది.
 
అనుష్క నెమ్మదిగా ముందుకు జరిగి అది ఏంటని నిండు ఆశ్చర్యంతో చూసింది...
 
ఆమెకు అక్కడ ఉన్న మొదటి చిన్న ఫోటో కనిపించగానే ఆమె ప్రాణం లేచి వచ్చినట్లయింది! ‘నిజమేనా? కాదా?’ అని ఆమె మళ్ళీ కొంచెం తల ఎత్తి చూసింది... నిజంగానే అదే! అది భావన చిన్ననాటి ఫోటో!
 
మరి రెండో ఫోటో ఏంటని చూసింది... అది తన స్వయానా చిన్ననాటి ఫోటో! అది కరెక్ట్ గా అమ్మ దగ్గర ఉన్న ఫోటోనే!
 
అనుష్క పెదవులు వణుకుతున్నాయి... కళ్లలో నీళ్లు ఉప్పొంగాయి. ఆమె మనసంతా ఒకే ఒక్క చిన్న కోరికతో తపించిపోయింది... ‘అమ్మ బతికే ఉండాలి!’
 
ఆమె వెంటనే రితిక వైపు ఆరాటంగా చూసింది.
 
అనుష్క: (వణుకుతున్న గొంతుతో) "నీకు... నీకు ఈ లాకెట్ ఇచ్చిన ఆమె పేరు ?"
 
రితిక: "అవును అమ్మ... నిన్ను కాపాడి ట్రీట్మెంట్ చేసిన ఆమె... దేవి అమ్మ..."
 
ఆ 'దేవి' అనే మాట వినగానే అనుష్క ఒక్కసారిగా గట్టిగా ఏడుస్తూ... ఆ తర్వాత వింతగా పెద్దపెద్దగా నవ్వడం మొదలుపెట్టింది!
 
రణధీర్, సురేష్ చోప్రా ఏదో మాట్లాడుకుంటూ ఉండగా... అనుష్క అలా పిచ్చిదానిలా నవ్వడం చూసి రణధీర్ కోపంగా తన కాలితో ఆమె తలపై నొక్కుతూ అడిగాడు.
 
రణధీర్: "ఏంటె నవ్వుతున్నావు?"
 
అనుష్క: (భీకరంగా నవ్వుతూ) "డెత్ ఏంజెల్... పూనమ్ దేవి...! హహహహహాయ్!"
 
ఆ మాట వినగానే సురేష్ చోప్రా ఒక్క క్షణం నిలువునా వణికిపోయాడు! "లేదు... లేదు! ఆమె చనిపోయింది!" అంటూ అతను భయంతో గట్టిగా అరిచాడు.
 
రణధీర్ వెంటనే ఆశ్చర్యంగా, "ఏమన్నావు? పూనమ్ దేవి ఆ?" అని అడిగాడు.
 
సురేష్ చోప్రా: (వణుకుతూ) "అవును... ఆమెనే!"
 
రణధీర్ మరింత బిగ్గరగా నవ్వుతూ... "ఒసేయ్! ఆమెను  ఎప్పుడో చంపేసి నేను ఇక్కడికి వచ్చాను. అలాగే నువ్వు మాట్లాడుతుంది ఈమేనా?" అని తన ఫోన్‌లో ఉన్న 'పూనమ్ దేవి' ఫోటోను ఆమెకు చూపించాడు!
 
ఆ ఫోటో చూసిన రితిక కూడా ఒక్కసారే అప్పటి వరకు ఆపుకున్న ఏడుపును ఆపుకోలేక ఏడ్చింది. అనుష్క కూడా ఇక అంతా అయిపోయింది అనుకుని నిస్సహాయంగా చూస్తూ ఉండిపోయింది.