Thriller ❤️ అందని జాబిలి..❤️ కోసం (రక్త కధనరంగం - 1)

[Sunnysunnysunny]

ఐసియు గదిలో ఉన్న అనుష్క కి సడన్‌గా మేల్కువ వచ్చింది! ఊపిరి గట్టిగా పీల్చుకుంటూ ఉలిక్కిపడి లేచి... " రీతూ!" అని గట్టిగా అరిచింది!
 
ఆ అరుపు వినగానే పక్కనే ఉన్న సోను , సన్నీలు ఉలిక్కిపడి లేచారు!
 
సోను కంగారుగా పరుగెత్తుకెళ్లి అనుష్క చేయి పట్టుకున్నాడు.
 
సోను: " మేడం మేడమ్! ఏం కాలేదు... అందరం బానే ఉన్నాం! రీతూ అక్క కూడా ఇక్కడే ఉంది , మీరే కంగారు పడకండి!"
 
సన్నీ కుంటుకుంటూ వచ్చి అనుష్క వైపు చూశాడు. అనుష్క అడగబోతుంటే సన్నీ "ఇష్ష్..." అని పెదవులపై వేలు వేసి సైగ చేశాడు. అర్ధం చేసుకున్న అనుష్క మెల్లగా అంది:
 
అనుష్క: " రీతూని పిలువు నాన్నా..."
 
సోను సంతోషంగా "సరే మేడమ్!" అని హాల్లోకి పరుగెత్తి పడుకున్న రీతూ , అల్కా , వర్ష , అలేఖ్యలను లేపాడు.
 
సోను: " అక్కా! లేవండి లేవండి!"
 
అల్కా: ( కళ్ళు నలుపుకుంటూ) "ఏమైందిరా బండోడా ? బానే ఉన్నావా ?"
 
సోను: " అబ్బా! మీరంతా నాకంటే ముందే ఎలా పుట్టారో తెలీదు... ఇంత కూడా తెలివి లేదు! నేను బాగున్నాను కాబట్టే మిమ్మల్ని లేపుతున్నాను. ఆ మేడమ్‌కి స్పృహ వచ్చింది!"
 
ఆ మాట పూర్తి కాకముందే... రీతూ సోనుని పక్కకు తోసేసి ఐసియు లోపలికి పరుగెత్తింది! వెనుక అందరూ నిద్రలోనే ఉలిక్కిపడి ఆమె వెనుకాల పరుగెత్తారు. ఆఖరున ఉన్న అలేఖ్య సోనుని పట్టుకుని జాగ్రత్తగా లోపలికి తీసుకువెళ్లింది.
 
అప్పటికే లోపల సన్నీ అనుష్కతో మాట్లాడాడు:
 
సన్నీ: " అమ్మా! మేమందరం క్షేమంగానే ఉన్నాం."
 
అనుష్క: " మన మీద దాడి చేసింది ఎవరురా సన్నీ ?"
 
సన్నీ: " నాకు తెలీదు అమ్మా... కానీ తర్వాత ఒక ఆమె వచ్చి అందరినీ కాపాడి నిన్ను తీసుకువెళ్లమంది. అల్కా వాళ్ల అమ్మ నీకు ఆపరేషన్ చేసి ప్రాణాలు పోసింది!"
 
అనుష్క: " ఆవిడ డాక్టరా ?"
 
సన్నీ: " అవును అమ్మా. రీతూ ఇక్కడే ఉంది. వాళ్లు నిన్ను పెద్ద సెక్యూరిటీ అధికారి ఆఫీసర్ అనుకుంటున్నారు... నువ్వు ఎవరో వాళ్లకు తెలీదు."
 
అనుష్క: " సన్నీ! మన వల్ల ఇంత మంచి కుటుంబం ముక్కలవడం మంచిది కాదు. మనం త్వరగా ఇక్కడి నుండి వెళ్లాలి , టైం లేదు!"
 
అప్పుడే రీతూ పరుగెత్తుకుంటూ వచ్చి అనుష్క గుండెల పైన పడి భోరున ఏడ్చేసింది! సన్నీ "అక్కా! వాళ్లు వస్తున్నారు , అమ్మ ఎవరో వాళ్లకి తెలీదు!" అని హెచ్చరించడంతో , రీతూ తేరుకుని అనుష్క చేయి పట్టుకుని కూర్చుంది.
 
అల్కా లోపలికి వచ్చి అనుష్క పక్కన కూర్చుని: "మేడమ్! మీకు ఇప్పుడు ఎలా ఉంది ? అసలు మీరెవరు ?" అని కంగారుగా అడిగింది.
 
రాత్రి నుండి భయంకరంగా ఉన్న వర్షం... ఇప్పుడు అనుష్క సురక్షితంగా ఉండటం చూసి ఊపిరి పీల్చుకుంది.
 
వర్ష: " మేడమ్! మీరు మా అందరి ప్రాణాలు కాపాడారు. మీ రుణం మేము తీర్చుకోలేము!"
 
అనుష్క: " పర్లేదు అమ్మ... నేను నా కర్తవ్యం చేశాను. అయినా పిల్లల కోసం ఎంత చేసినా తక్కువే!"
 
అల్కా: " మీ పిల్లలా మేడం ?"
 
అనుష్క: ( సర్దుకుంటూ) "లేదు... నేను నిన్న ఒక మిషన్ మీద మీ కాలేజీకి వచ్చాను. అక్కడ గొడవ చూసి జోక్యం చేసుకున్నాను.
 
కానీ నేను వెంటనే నా డిపార్ట్‌మెంట్‌కి ఇన్‌ఫార్మ్ చేయాలి , లేకపోతే పెద్ద ప్రాబ్లమ్ అవుతుంది. నన్ను డ్రాప్ చేయండి."
 
అల్క: ( పట్టుదలగా అనుష్క చేయి పట్టుకుని) "లేదు మేడమ్! మా అమ్మ బయటకు వెళ్లింది , అమ్మ మిమ్మల్ని ఎక్కడికీ పంపను!"
 
అనుష్క: ( ప్రేమగా) "చూడు తల్లి... నన్ను అర్థం చేసుకో. నా కుటుంబం రాత్రి నుండి నా కోసం ఎంత కంగారుగా ఉంటుందో ఆలోచించు!
 
నాకూ ఇద్దరు కూతుళ్లు ఉన్నారు నీలాగే... నేను మళ్లీ తప్పకుండా వచ్చి మీ అమ్మగారిని కలుస్తాను."
 
వర్ష: " అల్కా... మేడమ్‌ని వెళ్లనివ్వు , ఏం కాదు."
 
అల్కా : లేదు అమ్మ చెప్పే వరకు నేను పంపను, నాకు ఏం చెప్పకు అక్క
 
సన్నీ: " అల్కా మేడమ్... ఆవిడ బాధ్యతగల ఆఫీసర్. ఆమె కుటుంబం , ఆమె కర్తవ్యం ఆవిడకు ఉంటాయి. మీరు అడ్డుపడకండి ప్లీజ్."
 
సన్నీ చెప్పిన మాటలకు అల్కా మౌనంగా అనుష్క చేయి వదిలేసింది. అనుష్క సన్నీ , అల్కాల వైపు నవ్వుతూ చూసి నెమ్మదిగా లేచింది.
 
రీతూ "నేను కూడా వస్తాను!" అనగానే... వర్ష "రీతూ నువ్వు ఉండు" అంది.
 
సన్నీ: " మేడమ్... మా అక్కకి కాలేజీలో ఇంపార్టెంట్ ప్రాజెక్ట్ ఉంది. ఏడాది అంతా కష్టపడింది , ఇప్పుడు ఇక్కడ ఆగిపోవడం మంచిది కాదు.
 
ఆమెను హాస్టల్‌లో దింపి , నేను మేడమ్‌ని వాళ్ల ఇంట్లో దింపి నా రూమ్‌కి వెళ్తాను , ప్లీజ్ కాదనకండి."
 
వర్ష: " నీ కాలు సరిగ్గా లేదు సన్నీ..."
 
అల్కా: " అబ్బా అక్కా! నువ్వెందుకు ప్రతీదానికీ ఎదురు చెప్తావు ? సన్నీ... ఒక్క నిమిషం ఆగు!"
 
అల్కా లోపలికి వెళ్లి తన కార్ కీస్ , ఎటిఎం కార్డ్ తీసుకొచ్చింది. కార్ కీస్ సన్నీకి ఇస్తూ అంది:
 
అల్కా: " ఇదిగో... కార్ కీస్ , ఎటిఎం కార్డ్! మీరు మేడమ్‌కి , మీ అక్కకి కావలసిన మెడిసిన్లు , మిగిలినవి తీసుకుని సురక్షితంగా దింపండి. కాదనకండి ప్లీజ్!"
 
సన్నీ: " మేడం... నా దగ్గర డబ్బులు ఉన్నాయ్..."
 
అనుష్క: ( నవ్వుతూ తల ఊపుతూ) "తీసుకో సన్నీ."
 
సన్నీ కార్డు తీసుకుని , అనుష్క , రీతూలతో కలిసి ఇంటి నుండి బయలుదేరాడు.
 
ప్రదేశం: కంట్రోల్ రూమ్ - RAW చీఫ్ సంభాషణ
సమయం: ఉదయం 06:15 గంటలు
 
అటు సన్నీ వాళ్లు వెళ్లగానే... సీమ (పూనమ్ రూపంలో) సెక్యూరిటీ కంట్రోల్ రూమ్‌లోకి అడుగుపెట్టింది.
 
అక్కడ భారీ స్క్రీన్ల పైన తన ఇల్లు ( పూనమ్ దేవి ) చుట్టూ ఉన్న సిసిటివి కెమెరాలు , లైవ్ శాటిలైట్ ఇమేజెస్ , చుట్టూ పొంచి ఉన్న స్నిపర్లు కనిపించారు!
 
ఆ భద్రత చూసి సీమ మనసులోని భయమంతా పోయింది. నా అక్క కుటుంబం సురక్షితంగా ఉంది , ఎవరు వచ్చినా ఏం చేయలేరు! అని నవ్వుకుంది.
 
వెంటనే RAW చీఫ్‌కి ఎన్‌క్రిప్టెడ్ కాల్ కనెక్ట్ చేసింది.
 
RAW చీఫ్: " హలో పూనమ్! అంతా బాగున్నారా ?"
 
సీమ (పూనమ్ లా): " హా... అవును , ఎవరికీ ఏమీ కాలేదు."
 
RAW చీఫ్: ( దిగ్భ్రాంతితో) "వాట్ ?! మరి ఆధీర... ఆధీరని ఏం చేశావు ?!"
 
సీమ: ( ఏం చెప్పాలో తెలీక) "లేదు... వాడు రాలేదు."
 
RAW చీఫ్: " ఓహ్! అంటే మనం ఆ స్టేడియంలోని ఫుడ్ ట్రక్‌లోని 50 కేజీల RDX బాంబును డిస్పోజ్ చేశామని తెలిసి వాడు రాలేదేమో! ఇప్పుడు ఏం చేయాలనుకుంటున్నావ్ ?"
 
సీమ: " ముందు నా పిల్లలను సేఫ్‌గా ఉంచాలి... తర్వాత నేను వాటి సంగతి చూసుకుంటాను. థాంక్స్ సర్!"
 
ఆ మాట వినగానే RAW చీఫ్ ఒక్క క్షణం షాక్ అయ్యాడు! పూనమ్ నోటి నుండి మొదటిసారిగా ' సర్ ' అనే మాట రావడమేంటి ?! పైగా ఆమె హోదా తనకంటే ఎంతో ఎక్కువైంది!
 
ఆయనకు ఏదో అనుమానం వచ్చింది.
 
RAW చీఫ్: " సరే పూనమ్... నేను అప్‌డేట్స్ ఇస్తాను." అని ఫోన్ పెట్టేసి ,
 
తన ఏజెంట్‌కి కాల్ చేశాడు: " పూనమ్ దేవి ఎక్కడెక్కడికి వెళ్లిందో తక్షణమే ట్రాక్ చేసి ఇన్‌ఫార్మ్ చేయండి!"
 
సీమ వస్తుంటే... అక్కడ నిరంతరం పనిచేస్తున్న సైబర్ టీం మనుషులను చూసి ప్రేమగా అడిగింది:
 
సీమ: " మీరంతా ఏమైనా తిన్నారా ? టీ గానీ ఇవ్వమంటారా ?"
 
వాళ్లు షాక్ అయ్యారు!
 
బృందం: " లేదు మేడం... మేము ఇప్పుడే షిఫ్ట్‌కి వచ్చాం!"
 
సీమ: " ఓహ్... సరే!" అని నవ్వుతూ కిచెన్ వైపు వెళ్ళింది.
 
సీమ వంట చేయడానికి హాల్లోకి వచ్చేసరికి... ఆల్క , వర్ష , సోను , అలేఖ్యలు లేచి కూర్చున్నారు!
 
సోను పూనమ్ అమ్మ ని చూడగానే లేచి పరుగెత్తుకొచ్చి గట్టిగా హత్తుకుని , బుగ్గలపై ముద్దు పెట్టాడు! సీమ కూడా నవ్వుతూ వాడిని హత్తుకుని ముద్దు పెట్టింది.
 
సీమ: " పదా... నువ్వు వెళ్లి రెస్ట్ తీసుకో!"
 
సోను: " అబ్బా అమ్మా! నాకు బానే ఉందిగా..."
 
సీమ: " ఏయ్! పద... వెళ్లి కూర్చో!"
 
సోను: " ఏంటో... ఉదయం నుండి అందరూ ఇంత వింతగా ప్రవర్తిస్తున్నారు! ఆ కోతి కూడా పొద్దున్నే చేసింది."
 
ఆ మాట వినగానే అల్కా మండిపడింది!
 
అల్కా: " ఒరేయ్ బండోడా... నిన్ను!" అని పరుగెత్తుకొచ్చింది.
 
సోను వెంటనే పూనమ్‌ వెనుక దాక్కున్నాడు. అల్కా కొట్టడానికి వస్తుంటే సీమ చాటున తిరుగుతూ ఒక పాట అందుకుంది!
 
సోను: ( పాట పాడుతూ) " సన్నీ సన్నీ చంపొద్దే... నన్నే విడిచి వెళ్లొద్దే...!"
 
అల్కా కోపం నూరంతలైంది!
 
అల్కా: " అమ్మా! చూడు వాడిని... నన్ను అన్ని మాటలంటున్నా నువ్వు , వర్ష అక్క వాడిని ఒక్క మాట కూడా అనడం లేదు!"
 
సీమకు అప్పుడు మెల్లగా అర్థమైంది... వీళ్లు ముగ్గురూ తన అక్క పూనమ్ పిల్లలని!
 
సీమ వెనకాల ఉన్న సోను చెవి పట్టుకుని ముందుకు గుంజింది!
 
సీమ: " అక్కని ఏడిపిస్తావా రౌడీ ? హా... సారీ చెప్పు!"
 
సోను తెలివిగా నాటకం మొదలుపెట్టాడు!
 
సోను: ( గాయం తగిలిన చోట పట్టుకుని , బాధ నటిస్తూ) "అబ్బబ్బో! అమ్మా... నొప్పిగా ఉంది అమ్మ!"
 
అల్కా కంగారుపడిపోయింది!
 
అల్కా: " ఒరేయ్! ఏమైందిరా... ఏమైంది ?! అబ్బా వదులు అమ్మ వాడిని... దెబ్బ తగిలిన చోట పట్టుకున్నావ్ , నీకు తెలీదా ?!" అని సీమ చేతిని తోసేసి , సోనుని తన దగ్గరకు గుంజుకుని ఓదార్చడం మొదలుపెట్టింది!
 
సీమ ఆ దృశ్యం చూసి నోటి మీద చేయి వేసుకుని నవ్వు ఆపుకుంది. హాల్లో ఉన్న వర్ష , అలేఖ్యలు పొట్ట పట్టుకుని బిగ్గరగా నవ్వేశారు!
 
అలేఖ్య: " ఒసేయ్ పిచ్చిదానా! వాడు నిన్ను నిజంగానే కోతిని ఆడిస్తున్నాడే!"
 
అల్కా వెంటనే సోను ముఖం వైపు చూసింది. వాడు ఈఈఈఈ ,,,,,,,అని మూతి పెట్టి ఎక్కిరిస్తున్నాడు!
 
అల్కా: ( రగిలిపోతూ) "ఒరేయ్ బండ వెధవా! ఛీ... నేను కంగారు పడ్డాను చూడరా!" అని సోను రెండో భుజంపై గట్టిగా కొరికింది!
 
సోను "అమ్మో!" అని లేచి అల్కాని కొట్టబోతుంటే... సీమ గంభీరంగా అంది:
 
సీమ: " ఇంకా చాలు ఆపండి! అమ్మాయిల పైన చేయి చేసుకోకండి నీకు ఎవరు చెప్పారు ?! కూర్చో సైలెంట్‌గా!"
 
సోను మూతి ముడుచుకుని వర్ష , అలేఖ్యల మధ్య కూర్చుని గొణుక్కున్నాడు:
 
సోను: " ఛీ... కనీసం అబ్బాయిని అంటే రెస్పెక్ట్ కూడా లేదు నాకు ఈ ఇంట్లో!"
 
వర్ష సోను చెవి దగ్గరకు వెళ్లి రహస్యంగా అంది:
 
వర్షం: " నీకు దెబ్బలు తగ్గనిరా సోనూ... అప్పుడు నువ్వు అమ్మ ముక్కుకి కూడా తాడు వేయొచ్చు! ఆ ఇద్దరు అమ్మాయిలు నువ్వు ఏం చెప్తే అది చేస్తారు!"
 
పెళ్లి ప్రస్తావన గుర్తురాగానే సోను వర్ష బుగ్గపై ముద్దు పెట్టి: "థాంక్స్ అక్కా!" అన్నాడు.
 
సీమ: " ఏంటి అక్కడ ఇద్దరి గుసగుసలు ? లేచి ఫ్రెష్ అవ్వండి అందరూ!"
 
అందరూ నవ్వుకుంటూ లేచారు. సీమ అలేఖ్య వైపు చూసి ప్రేమగా అంది:
 
సీమ: " అలేఖ్యా... నువ్వు నాతో రా అమ్మ!"
 
ప్రదేశం: లెమన్ ట్రీ బిల్డింగ్ కిచెన్
సమయం: ఉదయం 08:30 గంటలు
 
ఉదయం వేళ కిచెన్ నుండి గుమగుమలాడే తినుబండారాల వాసన వస్తోంది. పూనమ్ రూపంలో ఉన్న సీమ ఇప్పటికే సగం వంట పూర్తి చేసి , అలేఖ్యను తోడుగా పిలుచుకుని కిచెన్‌లో పనులు జరుగుతున్నాయి.
 
గాజు గ్లాసులో పాలు పోస్తూ... సీమ ప్రేమగా అలేఖ్య వైపు చూసింది. రాత్రి తను ఇచ్చిన పెళ్లి మాట గుర్తుకొచ్చి , అలేఖ్య ముఖంలో ఇంకా ఆ నాటి సిగ్గు , ఆందోళన మిళితమై ఉన్నాయని సీమ గమనించింది.
 
సీమ: " అలేఖ్యా... అటు వచ్చి కూరలో కొంచెం కొత్తిమీర వెయ్యి అమ్మ."
 
అలేఖ్య: ( పక్కకొచ్చి కొత్తిమీర కోస్తూ) "అలాగే అమ్మా..."
 
సీమ: ( చిరునవ్వుతో , నెమ్మదిగా) "అవునూ అలేఖ్యా... అసలు ఆ అబ్బాయి ఎవరు ? అతడి పేరు విజయ్ అని అన్నావు కదా ? అసలు మీకు ఎక్కడ పరిచయం అయ్యాడు ? ఎక్కడ ఉంటారు ? ఏం చేస్తుంటాడు ?"
 
ఆ ప్రశ్నలు వినగానే అలేఖ్య చేతిలో ఉన్న కత్తి ఒక్క క్షణం ఆగింది. ఆమె ముఖం ఎర్రబడింది. ముఖం కిందికి దించుకుని , తన వేళ్లను తిప్పుకుంటూ నెమ్మదిగా చెప్తున్నాను.
 
అలేఖ్య: " అది... అమ్మా! అతని పేరు విజయ్. మా ఆఫీసు నా టీం లో ఉంటాడు .అతడి పర్సనాలిటీ , అతని పద్ధతి మిగిలిన వాళ్లకంటే చాలా ఎక్కువగా ఉంటాయి. ఎక్కువగా ఎవరితోనూ మాట్లాడాడు.
 
కానీ ఎవరికైనా కష్టం వస్తే ప్రాణం ఇస్తాడు. మొదట్లో మా మధ్య చిన్న మాటలు జరిగాయి అంతే అమ్మ... కానీ అతడి మంచితనం చూసి నాకే తెలియకుండా అతని దగ్గరయ్యాను."
 
సీమ: ( ఆసక్తిగా వింటూ) "ఓహో! మరి వాళ్ల ఇంట్లో ఎవరు ఉంటారు తల్లి ?"
 
అలేఖ్య: ( కళ్లల్లో నీళ్ల మెరుపుతో) "వాళ్ల అమ్మ ఉంటారు ! వాళ్ళ అమ్మ చాలా ఏళ్ల క్రితమే ఏదో సమస్య వల్ల దూరమయ్యారు. అతడిని వాళ్ల అమ్మమ్మ ప్రశాంతంగా , పద్ధతిగా పెంచింది.
 
అసలు ఒక్క విషయం చెప్పనా అమ్మా... గడిచిన 4 రోజులుగా నేను విజయ్ ఇంట్లోనే ఉన్నాను!"
 
సీమ: ( ఆశ్చర్యంతో కళ్లు పెద్దవి చేస్తూ) "ఏంటి ?! 4 రోజులు వాళ్ల ఇంట్లో ఉన్నావా ?!"
 
అలేఖ్య: ( కంగారుగా సీమ చేయి పట్టుకుని) "అయ్యో... అమ్మా! తప్పుగా అనుకోకు. నేను ఒంటరిగా ఉన్నానని తెలిసి వాళ్ల అమ్మమ్మ నన్ను ఎంతో ప్రేమగా వాళ్ల ఇంట్లోకి పిలిచింది.
 
నన్ను సొంత మనవరాలి కంటే ఎక్కువ చూసుకుంది అమ్మ! నేను అక్కడ ఉన్న నాలుగు రోజులు నాకు అమ్మలేని లోటు ఏమాత్రం అనిపించలేదు. చివరికి..." (అలేఖ్య ఆగిపోయి సిగ్గుతో తలదించుకుంది).
 
సీమ: " చివరికి ఏం జరిగింది తల్లి ?"
 
అలేఖ్య: " నేను తిరిగొచ్చేటప్పుడు... వాళ్ల అమ్మమ్మ నన్ను పిలిచి , ' నువ్వు ఈసారి విజయ్‌తో ఒంటరిగా రావద్దు తల్లి... నీ సొంత తల్లిదండ్రులతో కలిసి , పెళ్లి సంబంధం మాట్లాడుకోవడానికి రా! ' అని చెప్పింది అమ్మ.
 
అంతేకాదు... వాళ్ల వంశపారంపర్యంగా వస్తున్న ఒక పట్టు పెళ్లి చీరను కూడా నాకు బహుమతిగా ఇచ్చి పంపించింది!"
 
ఆ మాటలు వినగానే సీమ గుండె ఆనందంతో నిండిపోయింది!
 
( సీమ తన మనసులో)

" ఎంత మంచి కుటుంబం! నా అక్క పూనమ్ ఈ పిల్లలకు సరైన దారినే చూపుతోంది. ఈ పిల్ల సంతోషమే నా అక్క సంతోషం. నేను ఎలాగైనా వెళ్లి ఆ విజయ్‌ని వాళ్ళ కుటుంబంతో కలిసి ఈ పెళ్లి ఖాయం చేయాలి!"
 
సీమ: ( అలేఖ్య నుదుటిపై ముద్దుపెట్టి) "చాలా మంచిది అలేఖ్యా... నువ్వేం భయపడకు. ఆ విజయ్ కాస్త కోలుకోగానే... నేను స్వయంగా వచ్చి మీ పెళ్లి మాట్లాడతాను సరేనా ?"
 
అలేఖ్య ఆనందంతో సీమను హత్తుకుంది.
 
అలేఖ్య: కానీ అమ్మ విజయ్ కి వేరొకరు అంటే ఇష్టం. నేను మళ్ళీ మధ్యలో వెళ్ళాలి అని అనుకోవట్లేదు అని మెల్లగా చెప్తుంది.
సీమ: ఏంటి, మరి అలాంటప్పుడు ఇంటికి ఎందుకు వెళ్ళావు, నీకు నిజంగా అతను కావాలా వద్దా?
 
అలేఖ్య: లేదు అమ్మ నాకు కావాలి నా ప్రాణం ఆయన. కానీ ........
 
సీమ: ఇంత అందమైన బొమ్మను ఎలా అంటాడో నేను చూస్తాను సరేనా నేను చూసుకుంటాను. కంగారు పడకు
 
అలేఖ్య ఆనందంతో సీమను హత్తుకుని ముద్దు పెట్టి థాంక్స్ అమ్మ అని చెప్తుంది
 
ప్రదేశం: బిల్డింగ్ టెర్రస్
సమయం: ఉదయం 09:15 గంటలు
 
ఇటు కిచ్చనో అమ్మ , అలేఖ్యలు మాట్లాడుతుంటే... అటు వర్షం , సోనుని తీసుకుని ఎవరికీ కనపడకుండా ఉన్న టెర్రస్ పైకి తీసుకెళ్లింది.
 
సోను కట్టుకున్న పట్టీలతో , నడవడానికి కాస్త ఇబ్బంది పడుతూనే అక్కడికి వచ్చాడు.
 
సోను: " ఏంటి అక్కా... ఉదయాన్నే రహస్యంగా ఇక్కడికి తీసుకొచ్చావ్ ? ఏదైనా తిండి పదార్థం దాచిపెట్టావా ఏంటి ?"
 
వర్షం: ( గౌరవంగా , తీవ్రమైనతో) "రేయ్! సరదాలు ఆపు. నేను చెప్పేది జాగ్రత్తగా విను... 

అమ్మతో నీ పెళ్లి మాటల గురించి నేను నిన్న రాత్రి మాట్లాడదాం అనుకున్నాను. కానీ అమ్మ ప్రవర్తన , ఇక్కడ జరుగుతున్న పరిస్థితులు చూస్తే నాకు భయం వేస్తోంది!"
 
సోను: ( కంగారుగా) "ఏమైంది అక్కా ? అమ్మ ఏమైనా అందా ?"
 
వర్ష: " అమ్మ ఏమీ అనలేదురా. కానీ నువ్వు అమ్మకు కొంచెం దూరంగా ఉండటం మంచిది! అసలు నువ్వు ఇంకా దెబ్బలతో ఉన్నావు , పైగా ఇంట్లో అల్కా ఉంది.
 
అల్కా అసలే పట్టుదల ఉన్న పిల్ల. నువ్వు పూనమ్ అమ్మని పెళ్లి చేసుకుంటానంటే అల్కా అసలు ఒప్పుకుంటుందా ? ఎలా ఒప్పిస్తావు చెప్పు ? ఆమె ఏమీ ఒప్పుకోదు!"
 
సోను: ( వర్ష రెండు చేతులు పట్టుకుని , వేడుకుంటూ) "అలా అనకు అక్కా! పూనమ్ అమ్మ అంటే నాకు కేవలం అమ్మ మాత్రమే కాదు... నా ప్రాణం! నా ఊపిరి!
 
అల్కా అక్కకి నామీద ఎంత ప్రేమ ఉందో నాకు తెలుసు. నేను స్వయంగా అల్కా అక్క కాళ్లు పట్టుకుని అయినా బతిమాలుతాను. 

ఆమెని ఒప్పించే బాధ్యత నాది! ప్లీజ్ అక్కా... నాకు కొంచెం టైం ఇవ్వు.
 
అమ్మని నా నుండి దూరం చేయకు! నువ్వు చెప్పినట్లే నేను ఏ విధంగా అమ్మని ఇబ్బంది పెట్టను ప్లీజ్"
 
సోను కళ్లల్లోని ఆ సీరియస్‌నెస్ , ఆ అమాయకపు ప్రేమ చూసి వర్ష మనసు కరిగిపోయింది.
 
వర్ష: ( సోను తల నిమిరి) "సరే బండోడా... నీ ఇష్టం! కానీ ముందు ఈ శత్రువుల గొడవలు తగ్గనివ్వు. ఆ తర్వాతే అమ్మతో ఈ విషయం మాట్లాడుదాం."
 
వర్ష , సోనులు టెర్రస్ నుండి కిందకి రాగానే... హాల్లో ఉన్న అల్క వెంటనే సీమ దగ్గరకు పరుగెత్తుకెళ్లింది. సీమ హాల్లో డైనింగ్ టేబుల్ సర్దుతోంది.
 
అల్కా: ( సీమ చేయి పట్టుకుని , ముద్దుగా) "అమ్మా... ఒక చిన్న డౌట్ అమ్మా! నేను ఈరోజు నుండి మీతోనే ఇక్కడ ఉండిపోనా ? లేకపోతే తిరిగి నా ఆఫీస్ ఫ్లాట్‌కి వెళ్లాలా ? ఏం చేయాలి అమ్మా ?"
 
ఆ ప్రశ్న వినగానే సీమకు మైండ్ బ్లాంక్ అయింది! అసలు ఈ పిల్ల ఆఫీస్ ఫ్లాట్ లో ఎందుకు ఉంటోంది ? ఇక్కడే తన సొంత ఇల్లు ఉండగా బయట ఎందుకు ఉండాలి ? సీమకు ఏమీ అర్థం కాలేదు.
 
సీమ: " ఏంటి తల్లి... బయట ఉంది ఏంటి ? ఇంట్లోనే ఉంటుంది. అసలు బయట ఎందుకు ఉండాలి నువ్వు ?"
 
వర్షం: ( వెంటనే వచ్చి కల్పించుకుని) "అదేంటి అమ్మా... నువ్వే కదా మొన్న చెప్పావు! ఆఫీస్ పనుల వల్ల , సెక్యూరిటీ రీజన్స్ వల్ల అల్కా కొద్దిరోజులు ఆఫీస్ ఫ్లాట్‌లోనే ఉండాలని! దానికి ఏమీ కాదు ధైర్యం చెప్పావు కదా ?"
 
సీమ వెంటనే సర్దుకుంది. పూనమ్ అక్క ఏదో ప్లాన్ ప్రకారం అల్కాని అక్కడ ఉంచి ఉన్నట్లు గ్రహించింది.
 
సీమ: " హో... అదిగో , సరిగ్గా చెప్పావు వర్షా! అవునవును... నువ్వు ఆ ఫ్లాట్‌కే వెళ్లు అల్కా. కానీ ఒక్కటి గుర్తుపెట్టుకో... నీ ఫోన్ ఎప్పుడూ నా దగ్గర ఉండాలి!
 
నువ్వు ఒక్కసారి ఫోన్ లిఫ్ట్ చేయకపోయినా... నేనే స్వయంగా అక్కడికి వస్తాను , అర్థమైందా ?"
 
అల్కా: ( చిన్న పిల్లలా అలుగుతూ , సీమను గట్టిగా హత్తుకుని) "అమ్మా... అలా భయపెడితే నేను అసలు వెళ్లనే వెళ్లను! ప్లీజ్ అమ్మా... నన్ను ఇక్కడే నీ దగ్గరే ఉండనివ్వు అమ్మా!"
 
సీమ క్షణకాలం ఆలోచించింది. పూనమ్ అక్క ఎలాంటి విపత్తును ముందే ఊహించి అల్కాని దూరంగా ఉంచిందో తెలీదు. కాబట్టి అక్క మాట జవదాటడం మంచిది కాదనుకుంది.
 
సీమ: ( అల్కా చెంప నిమురుతూ) "లేదు తల్లీ... నువ్వు వెళ్లడమే మంచిది. నేను ఇక్కడ అంతా చూసుకుంటాను సరేనా ?"
 
సరిగ్గా ఆ ఎమోషనల్ క్షణంలో... స్నానం చేసి , ఒంటిపై బట్టలు వేసుకుని తువాలుతో తల తుడుచుకుంటూ వచ్చాడు సోను!
 
సోను: ( బిగ్గరగా నవ్వుతూ) "ఏంటి అమ్మా... ఇంకా ఈ కోతిని జూకి పంపలేదా ? ఇంకా ఇక్కడే ఏడుస్తుందా ?!"
 
ఆ మాట వినగానే అల్కా పూనమ్‌ను వదిలేసి , రగిలిపోతూ సోను వైపు తిరిగింది!
 
అల్కా: " ఒరేయ్ బండ వెధవా... నిన్ను ఈరోజు చంపేస్తానురా!"
 
అల్కా మీదకి పరుగెత్తగానే , సోను "అమ్మో!" అని వర్ష వెనుక దాక్కున్నాడు. అల్కా వర్షం చుట్టూ తిరుగుతూ సోనుని కొట్టడానికి ట్రై చేస్తోంది.
 
వర్ష నవ్వుతూ ఇద్దరినీ ఆపుతోంది. సీమ కూడా ఆ అక్కాతమ్ముళ్ల అల్లరి చూసి పకపక నవ్వింది.
 
కానీ సోను అంతటితో ఆగలేదు! తను కోలుకుంటున్నాననే ఉత్సాహంలో... అక్కడ నిలబడి ఉన్న అలేఖ్య వైపు చూసి మరో మాట విసిరాడు!
 
సోను: " అయినా ఈ కోతికి ఇక్కడ ఫ్రెండ్స్ ఎవరూ లేనట్లు... ముంబై నుండి కొత్తగా ఇంకో కోతిని (అలేఖ్యను) తెచ్చుకుంది చూడు!"
 
అప్పటివరకు విజయ్ ఆలోచనల్లో , పెళ్లి కలల్లో మునిగి తేలుతున్న అలేఖ్యకు ఆ మాట వినగానే ఒక్కసారిగా మండిపోయింది!
 
అలేఖ్య: " ఏయ్! బందోడా... నన్నే కోతి అంటావా ?!"
 
అంతే! అటు అల్కా , ఇటు అలేఖ్య ఇద్దరూ కలిసి సోను మీదకి విరుచుకుపడ్డారు! సోను పారిపోవడానికి ట్రై చేసినా... అతడి కాలు గాయం వల్ల వేగంగా పరుగెత్తలేకపోయాడు.
 
ఇద్దరూ కలిసి సోను రెండు చెవులను గట్టిగా పట్టుకుని విరిచేస్తూ , వీపుపై "ఛెళ్లు ఛెళ్లు" మంటూ వాయించేశారు!
 
సోను: " అమ్మో! అమ్మా... కాపాడవే! ఈ రెండు కోతులు కలిసి నన్ను చంపేస్తున్నాయి!"
 
అల్కా & అలేఖ్య: " మళ్లీ కోతి అంటావా ? ఇంకోసారి అను చూద్దాం!"
 
ఆ హాలు అంతా వారి నవ్వులతో , అల్లరి కేకలతో మారుమోగిపోయింది. సీమ , వర్షాలు పొట్ట పట్టుకుని నవ్వుతూ ఆ దృశ్యాన్ని ఆస్వాదించారు.

[Sunnysunnysunny]

ప్రదేశం: లెమన్ ట్రీ బిల్డింగ్ - 2 రోజుల తర్వాత (ప్రశాంతత)

సమయం: ఉదయం 10:00 గంటలు
 
ఆ ఆనందకరమైన వాతావరణంలో రెండు రోజులు చకచకా గడిచిపోయాయి.
 
ఈ రెండు రోజులూ... అలేఖ్య వర్షంతో కలిసి ఆమె రూమ్‌లోనే ఉంది. సోను తన ఒంటిపై ఉన్న గాయాలు తగ్గే వరకు , దెబ్బల నొప్పి తగ్గే వరకు ఎలాంటి అల్లరీ చేయకుండా సీమ దగ్గరే అత్యంత సామరస్యంగా , శాంతంగా ఉండిపోయాడు.
 
కానీ ఆ రెండో రోజు ఉదయం... అలేఖ్య తయారై హాల్లోకి వచ్చింది.
 
అలేఖ్య: " అమ్మా... నేను ఆఫీస్‌కి వెళ్లాలి. ప్రాజెక్ట్ పనులు చాలా పెండింగ్‌లో ఉన్నాయి. నేను వెళ్తాను అమ్మ."
 
సీమ: ( వెంటనే వారిస్తూ) "వద్దు అలేఖ్యా! మనం ముందు విజయ్ వాళ్ల ఇంటికి వెళ్లి , వాళ్ల కుటుంబంతో పెళ్లి మాటలు మాట్లాడిన తర్వాతే నువ్వు ఆఫీస్‌కి వెళ్దువు గానీ. అంతవరకు ఇక్కడే ఉండు."
 
అలేఖ్య: ( బతిమాలుతూ , సీమ చేతులు పట్టుకుని) "అయ్యో... వద్దమ్మా! విజయ్ ఇంకా కోలుకుంటున్నాడు , అతనికి కొంచెం సమయం కావాలి.
 
నేను ఆఫీస్ పని ముగించుకుని మళ్లీ కొన్ని రోజుల్లో వచ్చేస్తాను అమ్మా... ప్లీజ్ పంపు!"
 
అలేఖ్య ఎంత బతిమాలేసరికి సీమ "సరే తల్లి... జాగ్రత్తగా వెళ్లి రా" అని పంపించేసింది.
 
అలేఖ్య బయటకు వెళ్లగానే... సీమ మనసులో ఏదో తెలియని చిన్న అలజడి మొదలైంది. ఒకవైపు విజయ్ కుటుంబం , ఇంకో RAW చీఫ్ శోధన , మరొకవైపు పూనమ్ అక్క ఆరోగ్యం...
 
రాబోయే పెద్ద సుడిగాలికి ముందు ఈ రెండు రోజుల ప్రశాంతత ఒక చిన్న నాంది మాత్రమేనని కాలం హెచ్చరిస్తోంది!
 
తూర్పున తొలి సూర్యకిరణాలు పడుతున్నాయి . మంచం మీద నిలబడి ఉన్న సోను , పక్కనే పడుకుని ఉన్న సీమ వైపు చూశాడు . అతని కళ్లలో ఎనలేని ప్రేమతో పాటు ఒక రకమైన భయం , ఆవేదన కనిపిస్తున్నాయి .
 
సోను ( తనలో తాను ):
 
" ఈ రోజుతో ఈ ప్రశాంతత ముగిసిపోతుంది . మళ్లీ అదే పాత జీవితం ... పొద్దున్నే కాలేజీకి పరుగెత్తడం , సాయంత్రం అలసిపోయి నిర్జీవంగా పడుకోవడం .
 
అమ్మతో ఇలా ప్రశాంతంగా , ఏకాంతంగా ఉండటానికి మళ్లీ అవకాశం ఎప్పుడు వస్తుందో ఏంటో ..."
 
సోను మెల్లగా లేచి , స్నానం ముగించుకుని వచ్చాడు . సీమ ప్రేమతో వడ్డించిన టిఫిన్ ఇద్దరూ కలసి తిన్నారు . సీమ మనసులో వేరే ధ్యాస ఉంది .
 
వర్ష గుడి నుండి తిరిగి వచ్చేలోపు సోనుతో తన పెళ్లి ముహూర్తం గురించి మాట్లాడాలని , ఎవరికీ తెలియకుండా ఈ పెళ్లి ఎలా జరిపించాలా అని ఆలోచిస్తోంది .
 
టిఫిన్ పూర్తి చేసి బయలుదేరుతూ ...
 
సోను : " సరే అమ్మా ... నేను కాలేజీకి వెళ్లి తిరిగి రానా ?"
 
సీమ ( దగ్గరకు వచ్చి మృదువుగా ): " జాగ్రత్తగా వెళ్లు . వర్ష మధ్యాహ్నానికల్లా ఇంటికి వచ్చేస్తుంది . నువ్వు టైంకి భోజనం చేయడం మర్చిపోకు ."
 
సోను ( దిగులుగా సీమ కళ్లలోకి చూస్తూ ): " సరే అమ్మా , తింటాను . కానీ మళ్లీ నీతో ఇలా ప్రపంచంతో సంబంధం లేకుండా ఒంటరిగా ఉంటే రోజు ఎప్పుడు వస్తుందో ..."
 
సీమ ( చిరునవ్వుతో అతని తల నిమురుతూ ): " హేయ్ సోను ... ఎందుకురా అంత విచారంగా ఉంటావు ? ముందు ముందు ఏం జరుగుతుందో చూద్దాం . అయినా నీ అమ్మ నీ దగ్గరే ఉంటుంది కదా ! ఒంటరిగా ఎందుకు? "
 
ఆ మాట వినగానే సోను భావోద్వేగాన్ని తట్టుకోలేక సీమను గట్టిగా హత్తుకున్నాడు . ఆమె బుగ్గపై ఒక ముద్దు పెట్టి , సిగ్గుతో వేగంగా గుమ్మం వైపు పరిగెత్తాడు .
 
సీమ ఒక్క క్షణం షాక్ అయి అక్కడే నిలబడిపోయింది .
 
సీమ ( తనలో తాను నవ్వుకుంటూ ): " ఏమైంది వీడికి ? ఈ మధ్య కొంచెం వింతగా , అల్లరిగా ప్రవర్తిస్తున్నాడు ..."
 
( పెద్దగా ): " రేయ్ జాగ్రత్త !"
 
కొంతసేపటికి వర్ష గుడి నుంచి వచ్చి భోజనం ముగించింది . సీమ దగ్గరకు వచ్చి తీవ్రమైన ముఖంతో పిలిచింది .
 
వర్ష : " అమ్మ , ఒకసారి నా గదికి రాగలవా ?"
 
సీమ : " ఏంటి వర్ష , ఏమైనా పని ఉందా తల్లి ?"
 
వర్ష : " ముందు వచ్చి ఇక్కడ కూర్చో అమ్మ . నీతో ఒక ముఖ్యమైన విషయం మాట్లాడాలి ."
 
సీమ గదిలోకి వెళ్లి మంచం మీద కూర్చుంది .
 
సీమ : " చెప్పు తల్లి , ఏంటది ?"
 
వర్ష ( నేరుగా సీమ కళ్లలోకి చూస్తూ ): " నేను నీకు ఇచ్చిన ప్రమాణాన్ని తప్పలేదు కదా అమ్మ ?"
 
ఆ మాట వినగానే సీమ గుండెల్లో ఏదో తెలియని దిగులు , కంగారు మొదలయ్యాయి . పూనమ్ అక్క దేనిగురించి మాట ఇచ్చిందో తెలియక...
 
సీమ ( తడబడుతూ ): " అవును వర్ష ... నేను దాన్ని అస్సలు ఉల్లంఘించలేదు . నేను ఇచ్చిన ప్రమాణాన్ని ఎలా ఉల్లంఘిస్తాను ?"
 
వర్ష : " అమ్మ . ఇప్పుడు నువ్వు కొన్ని రోజులు సోనుకి దూరంగా ఉండాలి . నేను మీ ఇద్దరినీ ఇన్ని రోజులు ఒంటరిగా వదిలేశాను . కానీ ఇప్పుడు పరిస్థితి వేరు . నువ్వు అతనికి కొద్దిరోజులు దూరంగా ఉండు ."
 
సీమ ( అయోమయంగా ): " అలాగే ... కానీ ఎందుకు ..."
 
వర్ష : " చింతించకు అమ్మ , నేను సోనుతో మాట్లాడతాను . కానీ నువ్వు ఇదివరకు ఒక మాట అన్నావు కదా ... అల్కా ఒప్పుకునే వరకు మీరిద్దరూ పెళ్లి చేసుకోరు అని .
 
అందుకే సోనుని నీకు దూరంగా ఉంచాలి . కానీ నువ్వు వాడిని అంతకాలం ఎలా దూరంగా ఉంచగలవు ?"
 
ఆ మాట వినగానే సీమ గుండె ఒక్కసారిగా ఆగిపోయినంత పనైంది .
 
సీమ ( ఆక్రోశంతో , శరీరమంతా వణికిపోతుండగా ): " వర్ష ! ఏం పిచ్చి వాగుడు వాగుతున్నావు నువ్వు ? పెళ్లి ఏంటి ... అది కూడా నా కన్న కొడుకు సోనూతోనా ? నీకేమైనా మతి స్థిరంగా ఉందా ?"
 
వర్ష ( ఆశ్చర్యంగా ): " అమ్మా , నీకేమైంది ? మొన్న వెళ్లే ముందు కూడా అల్కా ఒప్పుకున్నాకే వివాహం చేసుకుందాం అని నువ్వే కదా చెప్పావు ? నాకు , సోనూకి మాట ఇచ్చావు కదా !
 
ఇప్పుడు నువ్వు ఇలా మాట మార్చేస్తే వాడి పరిస్థితి ఏమవుతుంది అమ్మ ? వాడి మనసుని ఎందుకు అంతగా బాధపెట్టావు ?"
 
సీమకి నిజంగానే గుండె బరువెక్కిపోయింది . అసలు అక్క ఎలాంటి నిర్ణయం తీసుకుందో అర్థం కాక విలవిలలాడింది .
 
సీమ : " కానీ వర్ష ... ఎలాగూ మా మధ్య చాలా కాలంగా ఏమీ జరగలేదు . అయినా నాకిప్పుడు ఈ పెళ్లి వద్దమ్మా . సోనూకి మంచి వయసుంది , ఒక మంచి అమ్మాయిని చూసి వాడికి పెళ్లి చేద్దాం ."
 
వర్షం : " సరే అమ్మా , నువ్వు ఒక పని చెయ్యి . సోను క్షేమం కోసం నువ్వు దేవుడికి పూజ చేశావని , అందుకే కొన్ని రోజుల పాటు ఇవన్నీ చేయలేనని వాడికి చెప్పు . సరేనా ?"
 
సీమ : " సరే , అలాగే చెప్తాను . కానీ నువ్వు ఇప్పుడే పెళ్లి గురించి ఎలాంటి ఆలోచన చేయకు ."
 
వర్ష ( నిట్టూరుస్తూ ): " మ్ ... తర్వాత ఏం జరుగుతుందో చూద్దాం . కానీ అమ్మ ... నువ్వు లేకపోతే వాడు బ్రతకలేడు , అంతవరకు మాత్రం నాకు తెలుసు ."
 
సీమ : " చింతించకు వర్ష . వాడికి నేను సర్దిచెప్తాను . ఇప్పుడు ఏది జరిగినా దాన్ని ఆ దేవుడి దయకే వదిలేద్దాం ."
 
సాయంత్రం సోను ఇంటికి వచ్చాడు . రాత్రి భోజనానికి ముగ్గురూ డైనింగ్ టేబుల్ దగ్గర కూర్చున్నారు . సోను కావాలనే సీమ పక్కనే దగ్గరగా కూర్చున్నాడు .
 
ఆకలి కంటే అమ్మ పై ఉన్న ధ్యాసే ఎక్కువ , టేబుల్ కింద నుండి మెల్లగా తన చేతిని సీమ తొడపై పెట్టాడు .
 
సీమ శరీరం విద్యుత్ షాక్ కొట్టినట్లు వణికిపోయింది . సోను కింద నుండి ఆమె పాదాలను తాకుతూ , రహస్యంగా కన్ను కొట్టాడు .
 
సీమ ( అంతరంగంలో భయంతో ):
 
" దేవుడా ! ఈ పరిస్థితి నుండి ఎలా బయటపడాలి ? వర్షం ఎక్కడ చూస్తుందో అని నా గుండె ఆగిపోతోంది . వీళ్లకి నిజం చెబితే పోతుందా ? నా మనసు ఎందుకిలా కుదుపులకు వస్తోంది ..."
 
సీమ కంగారుగా సోను చేతిని పక్కకు నెట్టి , తన కాళ్లను వెనక్కి లాక్కుంది .
 
భోజనం ముగిశాక సీమ , వర్ష గదిలోకి వెళ్లారు . సోను తన గదికి వెళ్తుండగా వర్షం పిలిచింది .
 
వర్ష : " రేయ్ సోను , ఒకసారి నా గదిలోకి రా ."
 
సోను : " సరే అక్క , వస్తున్నాను ."
 
వర్ష : " ఏం చేస్తున్నావురా నువ్వు టేబుల్ దగ్గర ? నీకు అసలు బుద్ధి ఉందా ?"
 
సోను ( తలదించుకుని ): " అక్క ... క్షమించు అక్క , ఏదో తొందరపడ్డాను ."
 
వర్షం : " నేను మీ ఇద్దరినీ ఇన్ని రోజులు ఒంటరిగా ఉంచాను . కానీ ఇప్పుడు నేను చెప్పేది నువ్వు వినాలి . కొన్ని రోజులు అమ్మకు దూరంగా ఉండు సోనూ . అల్కా అక్క మీ బంధాన్ని ఎప్పటికీ ఒప్పుకోదు . కొన్నాళ్లు దూరంగా ఉండు , తర్వాత చూద్దాం ."
 
సోను ( వేడుకుంటూ ): " కానీ అక్క ప్లీజ్ ... నేను అమ్మకు దూరంగా ఉండలేను ."
 
వర్ష : " సోనూ , నా మాట వింటావా లేదా ?"
 
సోను : " అలా కాదు అక్క ... కానీ నేను దూరంగా ఉంటే ఏం జరుగుతుంది ?"
 
వర్ష : " నాకు అదంతా తెలియదు . కొన్ని రోజులు ఓర్పుగా ఉండు , దేవుడిని నమ్ము ."
 
సోను ( తీవ్రంగా ఆలోచించి ): " సరే అయితే అక్క ... నేను కొన్ని నెలల పాటు వేరే ఊరికి వెళ్తాను . నేను ఇక్కడ ఉంటే అమ్మకు దూరంగా ఉండటం నా వల్ల కాదు ."
 
వర్ష ( కంగారుగా ): " రేయ్ ! నిన్ను ఇంటి నుండి దూరంగా వెళ్లమని నేను అనడం లేదురా !"
 
సోను ( పట్టుదలగా ): " నేను ఇక్కడ ఉంటే అమ్మను చూస్తూ నన్ను నేను నియంత్రించుకోలేను అక్క . అందుకే కొన్ని రోజులు దూరంగా వెళ్లి , కష్టపడి చదువుకుంటాను .
 
భవిష్యత్తులో అమ్మకు అన్ని సంతోషాలను ఇవ్వాలనుకుంటున్నాను . చింతించకు అక్క , నీకు ప్రతిరోజూ ఫోన్ చేస్తూనే ఉంటాను ."
 
వర్ష ( బాధగా ): " నువ్వు ఎక్కడికి వెళ్ళావు నోరు మూసుకుని వెళ్ళి పడుకో, బయట పరిస్థితి నాకు తెలుసు కదరా ."
 
సోను : " సరే అక్క ."
 
తన గదిలో పడుకున్న సీమ ( పూనమ్ ) వర్షకు ఇచ్చిన మాటను , కొడుకు ప్రేమను ఎలా బ్యాలెన్స్ చేయాలో తెలియక ఏడుస్తోంది . పైన తన గదిలో సోను కూడా తల్లిని తలచుకుని కన్నీరు మున్నీరుగా ఏడుస్తున్నాడు .
 
మరుసటి రోజు ఉదయం సోను కాలేజీకి బయలుదేరాడు . సీమ గుమ్మం దగ్గర నిలబడి , తన అక్క ప్రాణమైన కొడుకు వెళ్తుంటే కళ్ల నిండా నీళ్లతో చూస్తూ ఉండిపోయింది .
 
సాయంత్రం సోను రాగానే సీమను చూసి అతని ముఖం వికసించింది . ఇద్దరి కళ్లలో అశ్రువులు సుడులు తిరిగాయి . వారి మధ్య ఉన్న ఆగాధమైన ప్రేమానురాగాలను చూసి వర్షం అర్థం చేసుకుని , వాళ్లకు ఏకాంతాన్నిస్తూ తన గదిలోకి వెళ్లిపోయింది .
 
వర్ష వెళ్లగానే , సీమ తన ఆవేదననంతా దిగమింగుకుని సోనుని గట్టిగా కౌగిలించుకుంది . అక్క స్థానంలో తాను నిలబడాలన్నా , ఏ శిక్ష పడినా సిద్ధమే అని నిర్ణయించుకుని సోను గుండెలకు హత్తుకుంది .
 
సోను ( ఆనందబాష్పాలతో ): " అమ్మా ... నువ్వు నాకు ఎంతగా గుర్తొచ్చావో తెలుసా ? నాకు దెబ్బ తగిలినప్పటి నుండి నీ దగ్గరకు కూడా సరిగ్గా రాలేకపోయాను అమ్మ ..."
 
సీమ ( అతని తలను నొక్కుతూ ): " నేను కూడా నిన్ను చాలా గుర్తుచేసుకున్నాను సోనూ . ఇప్పుడు నన్ను వదిలి ఎక్కడికీ వెళ్లకు ."
 
సోను : " వెళ్లను అమ్మ ... నీకు మాట ఇస్తున్నాను !"
 
ఇద్దరూ ఒకరినొకరు అతుక్కుపోయారు . సోను శరీరం వేడెక్కడం మొదలైంది . పరిస్థితి దాటిపోతోందని గ్రహించిన సీమ , సోను తన ముద్దు పెట్టుకోవడానికి ముందుకు రాగానే తన చేతిని అడ్డుపెట్టుకుంది .
 
సీమ ( మృదువుగా ): " ముందు అల్కా అక్కని ఒప్పించు సోనూ ..."
 
( అలా అని అతని బుగ్గపై ప్రేమగా ముద్దు పెట్టి అక్కడ నుండి వెళ్లిపోయింది )
 
తన గదిలోకి వచ్చిన సోను మంచం మీద అటూ ఇటూ దొర్లుతున్నాడు .
 
సోను ( తనలో తాను ):
 
" నేను ఇలా చేస్తే అల్కా అక్క దృష్టిలో విలన్ అయిపోతాను . కానీ అమ్మ , వర్ష అక్క చెప్పింది కూడా నిజమే ... అల్కా అక్క మా బంధాన్ని ఎప్పటికీ అంగీకరించరు . ఇంకెన్ని రోజులు నేను ఇలా బాధపడాలి ?
 
ఎన్నో రోజుల నుండి అమ్మను నా సొంతం చేసుకోవాలనుకుంటున్నాను . అమ్మను శాశ్వతంగా పొందేందుకు ఇంతకంటే మంచి అవకాశం రాదు ! అమ్మకి ఇప్పుడు ఎవరూ లేరు .
 
ఆమెను ఒంటరిగా వదిలేయలేను . దానికి బదులుగా అమ్మను జీవితాంతం నాకు ఇచ్చేయమని అల్కా అక్కని అడుగుతాను . కానీ ఈ మాట నేరుగా చెప్పలేను ... ఉత్తరం రాసి ఇస్తాను !"
 
సోను కాగితంపై తన మనసులోని భావాలన్నీ రాశాడు .
 
మరుసటి రోజు ఉదయం సోను ఎవరికీ చెప్పకుండా నేరుగా అల్కా ఆఫీస్ గేట్ దగ్గరకు వెళ్లాడు . సెక్యూరిటీ ఆపడంతో అల్కాకి ఫోన్ చేశాడు .
 
అల్కా ( ఫోన్ తీసి కోపంగా ): " ఏంటిరా , చాలా రోజులకి గుర్తొచ్చానా ? నేను నీతో మాట్లాడను !"
 
సోను : " అక్కా ... ఎవరో నన్ను గేట్ దగ్గర ఆపేశారు . సరే నేను వెళ్తున్నాను ."
 
అల్కా ( కంగారుగా ): " ఏంటి ? ఇక్కడ ఉన్నావా ? ఉండు ఉండు , నేను వస్తున్నాను !"
 
అల్కా పరుగెత్తుకుంటూ కిందకి వచ్చి సోనుని చూసి ఆనందంతో గట్టిగా హత్తుకుంది . అందరూ ఆశ్చర్యంగా చూస్తుండగా సోనుని తన క్యాబిన్‌లోకి తీసుకెళ్లి కూర్చోబెట్టింది .
 
అల్కా ( ఉత్సాహంగా ): " చెప్పు చెప్పు , నా తమ్ముడికి ఏం కావాలి ? ఈరోజు నీకు నీ చిన్న అక్క గుర్తొచ్చిందా ?"
 
సోను ( తడబడుతూ ): " కానీ అల్కా అక్క ... అది ... ఏంలేదు "
 
అల్కా : " కానీ ఏంటి సోనూ ? ఏమైనా సమస్యా ? అమ్మ గానీ , వర్ష అక్క గానీ ఏమైనా అన్నారా ?"
 
సోను : " లేదు అక్క , ఆ సమస్య నాది ."
 
అల్కా : " చెప్పు , ఏంటా సమస్య ? త్వరగా చెప్పు . లేకపోతే నాకు వేరే మీటింగ్ ఉంది ... లేదా బయటికి వెళదాం , అన్నీ క్యాన్సిల్ చేస్తాను ."
 
సోను : " వద్దు అక్కా ! ఇదిగో ... నేను నోటితో చెప్పలేని ఈ ఉత్తరంలో రాశాను . దయచేసి చదువు . "
 
సోను ఆ ఉత్తరాన్ని అల్కా చేతిలో పెట్టాడు .
 
సోను : " అక్క నేను వెళ్తున్నాను , నీ తర్వాత సమాధానం చెప్పు ."
 
అల్కా : " రేయ్ ఆగు ! ఏమైంది నీకు ? ఎవరినైనా లవ్ చేశావా ? నేను మాట్లాడతాను , భయపడకురా !"
 
సోను వేగంగా వెళ్లిపోయాడు . అల్కా ఉత్కంఠతో ఆ ఉత్తరాన్ని తెరిచి చదవడం ప్రారంభించింది :
 
అల్కా అక్క , 
 
ఈ ఉత్తరం చదివేటప్పుడు నీకు నాపై తీవ్రమైన కోపం రావచ్చు , అసహ్యం వేయవచ్చు . కానీ ఒక్క క్షణం ... నీ తమ్ముడిగా కాకుండా , ఒక మనిషి ఆవేదనగా దీనిని ప్రశాంతంగా చదవమని వేడుకుంటున్నాను .
 
నేను నిన్ను ఎప్పుడూ గౌరవిస్తాను అక్క , ఆ గౌరవం నా చివరి శ్వాస వరకు అలాగే ఉంటుంది . కానీ నేను నీతో ఒక పచ్చి నిజం చెప్పాలి . నేను అమ్మని ప్రేమిస్తున్నాను .
 
ఇది కేవలం తల్లి - కొడుకుల మధ్య ఉండే సాధారణ బంధం కాదు . నా ప్రాణం , నా ఊపిరి , నా ఉనికి అంతా అమ్మే . నా దృష్టిలో ఈ సృష్టిలోనే అత్యంత సుందరమైన , పవిత్రమైన స్త్రీ అమ్మ .
 
అమ్మ జీవితంలో ఎన్నో కష్టాలు చూసింది . జీవితాంతం ఆమె అలా ఒంటరిగా , దిగులుగా బ్రతకడం నేను చూడలేను .
 
ఆమెకు ఒక కొత్త జీవితాన్ని , పరిపూర్ణమైన సంతోషాన్ని ఇవ్వగలిగే అర్హత , బాధ్యత నాకే ఉందని నేను నమ్ముతున్నాను . నేను అమ్మని నా సొంతం చేసుకోవాలనుకుంటున్నాను .
 
ఆమెతోనే నా మిగిలిన జీవితాన్ని పంచుకోవాలని నిర్ణయించుకున్నాను . అమ్మను పెళ్లి చేసుకుని , నా చివరి క్షణం వరకు ఆమెను కంటికి రెప్పలా చూసుకోవడమే నా జీవిత లక్ష్యం .
 
ఈ విషయం ఇప్పటివరకు అమ్మకు గానీ , వర్ష అక్కకు గానీ పూర్తిగా తెలియదు . నా మనసులోని ఈ నిజాన్ని మొదటిసారిగా నీ ముందే ఉంచుతున్నాను . వర్ష అక్కకి నేను చెప్తాను.
 
నా జీవితంలో వేరొక అమ్మాయికి స్థానం లేదు . చేసుకుంటే అమ్మనే చేసుకుంటాను , లేదంటే ఈ జీవితమే నాకు వద్దు .
 
నేను నీతో ఎలాంటి బేరసారాలు చేయడం లేదు అక్క . అమ్మని నేను ఎంతగా ఆరాధిస్తున్నానో నీకు అర్థం కావాలంటే ఇది రాస్తున్నాను . దయచేసి అమ్మను ఒప్పించే బాధ్యత నువ్వే తీసుకో .
 
పూనమ్ అమ్మ , నువ్వు ఇద్దరూ కలిసి ఈ విషయాన్ని చర్చించి ఒక నిర్ణయానికి రండి . నువ్వు నన్ను అర్థం చేసుకుంటావని , నా ప్రేమలోని నిజాయితీని గుర్తిస్తావని ఆశిస్తున్నాను .
 
నీ ప్రియమైన ,
 
సోనూ.

[TringDan]

Cliff hanger moment...

[appalapradeep]

సూపర్ అప్డేట్

[hisoka]

super update sunny bro.

[appalapradeep]

సూపర్ అప్డేట్

[Narayana]

అబ్బా super andi babu em రాస్తున్నారు. హ్యాట్సాఫ్

[Akhil2544]

If alka accept poonam ( sema) and sunny marriage and when they marriage happen and poonam return and here about sema and sunny marriage,
I waiting for how will she react?

[anveshi08]

Good update. Just one doubt what happened to Friends of Sonu. Their characters some how seem to have vanished midway and now there is no mention of them and dont seem to be taking story forward

[Akhil2544]

Good update. Just one doubt what happened to Friends of Sonu. Their characters some how seem to have vanished midway and now there is no mention of them and dont seem to be taking story forward

If you are main character in this story, will you explore your story or your friends story when they are not much important,
Come on bro there is so much going in your family and you think about your friends in this situation, if not your are started just few days back

[Sunnysunnysunny]

ఆ ఉత్తరం చదవగానే అల్కా మైండ్ షాక్ అయిపోయింది. తన తమ్ముడు సోను తమ తల్లి గురించి ఇలాంటి విషయాలు ఆలోచిస్తున్నాడని ఆమె కలలో కూడా ఊహించలేదు.
 
అల్కాకు చాలా కోపం వచ్చింది. కొంతసేపు కోపంతో ఆఫీసులో అటూ ఇటూ తిరిగింది. కానీ సుమారు అరగంట తర్వాత ఆమె ఆలోచించడం మొదలుపెట్టింది.
 
“అమ్మ లేకపోతే వీడు బ్రతకలేను అంటున్నాడు. కానీ సోనుకి ఇంత వింత కోరిక ఉంది… నేను నమ్మలేకపోతున్నాను.
 
మరి అమ్మ కి నేను ఎలా నచ్చజెప్పాలి? సోను ఈ విషయం వర్షకి తాను నచ్చజెప్పతానని చెప్పాడు. మా అమ్మ ఎలా ఒప్పుకుంటుంది?  వర్ష అక్క ఎలా ఒప్పుకుంటుంది”
 
అల్కా గంటసేపు దాని గురించే ఆలోచిస్తూ ఉంది. కాసేపటికి సోను మళ్లీ సడన్‌గా ఆఫీసు రూమ్‌లోకి వచ్చాడు. 

వచ్చిన వెంటనే తన అక్క వైపు చూశాడు. ఆమె ముఖంలో ఒక వింత భావం ఉంది  
 
కోపం, నిస్సహాయతతో నిండి ఉంది. సోను ధైర్యం కూడగట్టుకుని దూరం నుంచే తన అక్కకి సైగ చేశాడు. 

అమ్మను తన సొంతం చేసుకోవాలంటే తాను కూడా కొంత ధైర్యం కూడగట్టుకోవాలని సోనుకు తెలుసు.
 
తన అక్క కోపంతో టేబుల్‌పైన ఉన్న ఒక గ్లాస్ బాల్‌ను పట్టుకుని వాడి వైపు విసిరి కొట్టింది. అక్క ఇలా ఒప్పుకుంటుందని అతనికి నమ్మకం లేదు.


 
ఇన్ని రోజులుగా తన తల్లిని కనుగొనాలనే అతని ఆరాటంలో అతని అక్క మాత్రమే అడ్డంకిగా ఉంది. 

ఏం మాట్లాడకుండా వచ్చి వాడిని పట్టుకుని రెండు చెంపలు గట్టిగా కొట్టింది.
 
వాడి చేయి పట్టుకుని లాగుతూ పార్కింగ్‌కి తీసుకువచ్చి కారులో కూర్చోబెట్టింది.కారులో కూడా అల్కా, సోను నిశ్శబ్దంగా కూర్చున్నారు.
 
ఒక వైపు అల్కా కోపం చూసి సోను భయంతో కంగారుగా ఉన్నాడు. 

మరోవైపు తన తమ్ముడి వింత కోరిక గురించి ఆలోచిస్తూ ఏదో తప్పుగా అనిపించింది.

సోను ఇంటి గేటు తెరవబోతుండగా అతని అక్క చేయి ఆపి పక్కకు తీసుకువెళ్లింది.
 
అల్కా: “సోను… ఆ ఉత్తరంలో ఏం రాశావు? ఇదంతా ఎలా సాధ్యం? మరోసారి ఆలోచించు.”
 
సోను: “అక్క… ప్లీజ్. ఇప్పటివరకు నేను మిమ్మల్ని ఏమీ అడగలేదు. ఇది కేవలం నా కోరిక మాత్రమే.”
 
అల్కా: “కానీ ఇదంతా ఎలా సాధ్యమవుతుంది? అమ్మ ఎలా ఒప్పుకుంటుందో ఎప్పుడైనా ఆలోచించావా?” అని మళ్లీ ఒకటి పీకింది. “నేను చంపేస్తాను నిన్ను!”
 
సోను: “సరే… మీరు ఎలాగైనా అమ్మను ఒప్పించండి. నేను వర్ష అక్క ని ఒప్పిస్తాను. ప్లీజ్ అల్కా…”
 
అల్కా: “ఓ సోను… కానీ అమ్మ ఎలా ఒప్పుకుంటుంది? ఏ తల్లి అయినా దీనికి ఎలా ఒప్పుకుంటుంది?”
 
సోను: “అక్క… మీరే ఏదైనా చేయండి. ప్లీజ్ అమ్మని ఒప్పించండి… ప్లీజ్. నేను వర్ష అక్క ఏమీ చెప్పకుండా ఉండేలా ఒప్పిస్తాను. నేను ముందు మీకు మత్రమే చెప్తున్నాను
 
మీరు ఆమెను మీరు వారంలో ఎలాగోలా ఆమెను ఒప్పించగలరు. ఇప్పుడు నేను అమ్మకి, నన్ను మీకు దూరంగా ఉంచుకోలేను.
 
నిజంగా అమ్మ ఇలా మిగిలిన జీవితాన్ని ఒంటరిగా తాను ఉండాలనుకుంటున్నావా? అమ్మకి నేను తోడుగా ఉండాలని అనుకుంటున్నా అక్క… నన్ను కాదు అనకు.
 
అమ్మ లేకపోతే నాకు అదే ఆఖరి రోజు అవుతుంది. అమ్మ మెడ ఒట్టు… ఇది నిజం. నేను ఏం చేసుకుంటానో కూడా నాకే తెలీదు.”
 
ఈరోజు తాను ఏమంటున్నాడో సోనుకే నమ్మలేకపోయాడు. కానీ ఈరోజు ఎలాగైనా ధైర్యం కూడగట్టుకోవాలని అతను నిశ్చయించుకున్నాడు.
 
లేకపోతే కొన్ని సంవత్సరాల తర్వాత ప్రయత్నించనందుకు తనను తానే తిట్టుకుంటాడు. 

తన ప్రియమైన తమ్ముడి మాటలు విని అల్కా కూడా ఆశ్చర్యపోయింది. కానీ ఇప్పుడు ఆమె ముందు మరో మార్గం లేదు.
 
అల్కా: “సరే… నేను ప్రయత్నిస్తాను. కానీ అది ఎలా సాధ్యమవుతుందో నాకు తెలియదు.”
 
సోను: “సరే అక్క… కానీ వారంలోగా ఆమెను ఒప్పించండి. ఇంకా ప్లీజ్… ప్లీజ్ అక్క…”
 


అల్కా: “ఇప్పుడు ఏం చెప్పలేను… నాకు ఏమీ చెప్పడానికి మాటలు రావడం లేదు. అసలు నాకు ముఖం చూపించకూ చిరాగ్గా ఉంది వెళ్ళు”
 
సోను: “సరే అల్కా. మీరు ఇంకా ఎవరికీ ఏమీ చెప్పకండి — అమ్మకి కూడా. పదండి లోపలికి వెళ్దాం. వాళ్లు మీ కోసం ఎదురు చూస్తూ ఉంటారు.”
 
సోను, అతని అక్క ఇంటి లోపలికి వెళ్లారు. అల్కాని చూసి వర్ష ఆనందంతో ఉబ్బిపోయింది. సీమ కూడా చాలా హ్యాపీగా తన చిన్న కూతురు రాగానే తెలియని సంతోషం వచ్చింది.
 
వర్ష: “ఓ బుజ్జి తల్లి… వచ్చావా!.”
 
అల్కా గట్టిగా కౌగిలించుకుని అలానే ఉండిపోయింది. అప్పుడే అక్కడికి వచ్చిన సీమను చూసి అల్కా వేగంగా అమ్మ ఒడిలోకి చేరుకుంది.


 
అల్కా తన మనసులో ఉన్న భయం అంత మాయమైపోనట్లు అనిపించింది,. కానీ దీనికి అమ్మ ను ఎలా ఒప్పించగలను? ఈ బండ వెదవ అనవసరంగా నన్ను ఇరికించాడు
 
అల్కాని చూసి సీమ కూడా నవ్వింది. కానీ పాపం అల్కా కనీసం నవ్వలేకపోయింది.
 
అల్కా అందరితో కలిసి రాత్రి భోజనం చేసి తన గదిలోకి వెళ్లింది — అమ్మతో పాటు. అక్కకి రాత్రి సరిగ్గా నిద్రపట్టలేదు. సీమ అల్కాని జోకొడుతూ ఉంది.
 
అల్కా నిద్రపోగానే సోను రహస్యంగా వర్ష అక్కని తన గదిలోకి పిలిచి, తాను అల్కాతో చెప్పినదంతా ఆమెకి చెప్పాడు.
 
వర్ష: “ఏయ్ పిచ్చోడా? అంతా చెప్పేశావా?”
 
సోను: “అయ్యో లేదు అక్క. నా మనసులో ఏముందో అదే చెప్పాను. నా పరిస్థితి గురించి నీకు, అమ్మకి ఏం తెలియదని చెప్పా. కానీ ఇప్పుడు ప్లీజ్ మీరిద్దరూ కూడా నాకు సహాయం చేయండి.
 


మీరిద్దరూఅల్కా అక్క ముందు నా మనసులో ఏముందో మీకు ఇంతకుముందు ఏమీ తెలియదన్నట్టుగా నటించండి.
 
ఈ విషయం నువ్వు అమ్మకి చెప్పు. ఇలా చేయడం వల్ల అల్కా అక్క అమ్మ గురించి, మీ గురించి కూడా ఏమి తప్పుగా అనుకోరు.”
 
వర్ష: “అయ్యో కానీ సోనూ… అమ్మ కూడా ఇప్పుడు పెళ్లి వద్దు అంటుంది.”
 
సోను: “ఏంటి!!!!!!!!!అక్క… ప్లీజ్ నాకోసం ఇంతైనా చెయ్యండి. ప్లీజ్… ప్లీజ్.”
 
వర్ష: “సరే… నేను అమ్మతో మాట్లాడతా. కానీ నాకు తెలీదు…”
 
సోను: “అక్క… మీరంటే నాకు చాలా ఇష్టం. నువ్వు మంచి అక్క వి.”
 
వర్ష: “సరే ఇప్పుడు వెళ్లు. లేకపోతే మీ కోతి లేస్తుంది.”
 
సోను తన గదిలోకి వెళ్లి మంచం మీద పడుకున్నాడు. ఈరోజు తన మనసులోని మాటలను అల్కా అక్క కి చెప్పానని అతను నమ్మలేకపోయాడు.
 
ఒక కొడుకు తల్లిని ప్రేయసిలా ప్రేమిస్తే ఇక కూతురికి అది అతి పెద్ద చింతగా ఉంటుంది. ఈరోజు అతను ఒకేసారి రెండు నిర్ణయాలు తీసుకునట్లు అనిపించింది.
 
మొదటిది — తన అక్కకి ఒక సందేశం ఇచ్చి అమ్మని ఒప్పించే బాధ్యత. రెండవది — తన మనసులోని మాటలను చెప్పి ఆమెను ఒప్పించాడు.
 
ఇప్పుడు తన తల్లిని ఒప్పించాల్సిన బాధ్యత తన అక్కపైనే ఉంది. ఇంకా వారం రోజుల సమయం ఉంది. 

ఈ వారం మొత్తం సోనుకి, అతని తల్లితో ఇప్పుడు ఎలా ఉండాలో అర్ధం కాలేదు.
 
ఒక వారం అంటే ఏడు రోజులు. ఏడు రోజుల దూరం. ఆ తర్వాత సోనుకి, వాళ్ల అమ్మకి మధ్య ఎలాంటి బలవంతం ఉండదు… అనుకుంటూ నిద్రపోయాడు
 
మరుసటి రోజు ఉదయం సోను నిద్రలేచి కాలేజీకి వెళ్లాడు. అతని అక్క కూడా టిఫిన్ చేసి తన ఆఫీసుకి వెళ్లింది. కానీ ఆమె మనసులో సోను మాటలు మాత్రమే ఉన్నాయి.
 
అంతేకాకుండా ఒక వారంలోగా సోను యొక్క విచిత్రమైన కోరిక కోసం ఆమె తన భక్తిపరురాలైన అమ్మ పూనమ్‌ను ఒప్పించవలసి ఉంది.
 
సోను తల్లికి ఫోన్ చేశాడు కాలేజీ నుండి.
 
సోను: “అమ్మా…. నీకు ఒక విషయం చెప్పాలి. అదే మనం పెళ్లి గురించి అనుకున్నాం కదా.”
 
సీమ: “కానీ నాన్న… నేనెలా ఒప్పుకుంటాను? నీకు ఏం అయిన పిచ్చి పట్టిందా? ఇది అంత ఎక్కడ నుండి నేర్చుకుంటున్నావు? చంపేస్తాను నిన్ను… నోరు మూసుకుని ఫోన్ పెట్టు!”
 
సోను ఆ మాట వినగానే నిజంగానే వర్ష అక్క చెప్పింది నిజమేనని — అమ్మ ఇప్పుడు సడన్‌గా పెళ్లికి ఒప్పుకోవట్లేదని — ఆలోచిస్తున్నాడు.


 
సోను మళ్లీ క్లాస్‌లో నిమగ్నమైపోయాడు. సాయంత్రం ఇంటికి తిరిగి వచ్చినప్పుడు తన అక్క వచ్చినట్లు చూశాడు. అందరూ కలిసి భోజనం చేసి ఆ తర్వాత నిద్రపోయారు.
 
అల్కా పడకగదిలోకి ప్రవేశించింది. సీమ మంచం మీద పడుకుని ఉంది. ఒకప్పుడు తన సొంత అమ్మని కూడా అంత ప్రేమించని అల్కా, పూనమ్‌కి బాగా దగ్గరైపోయింది.
 
కానీ ఇప్పుడు చూసి నిస్సహాయంగా భావించింది. ఈరోజు తన కొడుకును ప్రేమించమని తన అమ్మని తానే ఒప్పించాల్సిన సమయం వచ్చింది.
 
అల్కా నిశ్శబ్దంగా మంచం మీదకు వచ్చి సీమ వెనుక పడుకుని మాట్లాడటం ప్రారంభించింది.
 
అల్కా: “అమ్మ… మనం చాలా కాలంగా మనం బయటికి వెళ్లలేదు. రేపు నువ్వు నేనే బయటికి వెళ్దాం… ప్లీజ్ అమ్మ?”
 
సీమ: “హ్మ్మ్… సరే అమ్మ…”
 
అల్కా: “సరే… హ్మ్మ్… నేను ఒక విషయం చెప్పనా?”
 
సీమ ఆమె వైపు తిరిగింది. తన అక్క ముఖంలో ఆందోళన అతనికి స్పష్టంగా కనిపించింది.
 
సీమ: “అవును బుజ్జి… ఏమైంది? ఎందుకంత కంగారుగా ఉన్నారు? ఆరోగ్యం బాగుందా?”
 
అల్కా: “అవును… అవును… ఆరోగ్యం బాగుంది. అమ్మ… నేను మీకు ఒక విషయం చెప్పాలనుకున్నాను.”
 
సీమ: “అనుమతి ఎందుకు? నేను మీ అమ్మని. చెప్పు.”
 
అల్కా: “నేను ఇక్కడికి వచ్చినప్పటి నుండి నేను మిమ్మల్ని ఎప్పుడూ ఏమీ అడగలేదు. నేను మిమ్మల్ని ఒక విషయం అడగనా?”
 
సీమ మనసులో అలేఖ్య లాగా అల్కా కూడా తన ప్రేమ వివాహం గురించి చెప్తుందేమో అని అనుకుంది.
 
సీమ: “చెప్పు చెప్పు  త్వరగా?”
 
అల్కా: “అమ్మ… సోనుకి నువ్వంటే చాలా ఇష్టం.”
 
సీమ: “అవును బుజ్జి… వాడు ఒక్కగానొక్క కొడుకు.…వాడంటే అందరికీ ఇష్టమే”
 
అల్కా: “అవును… కానీ దేవుడా… నువ్వు చెప్పింది నిజమే. కానీ వాడికి నువ్వంటే ఇష్టం… అంటే…”
 
సీమకి కొంచెం అర్థమైంది. కానీ సరిగ్గా నిజం తెలుసుకోవాలని అనుకుంది.
 
సీమ: “అవును బుజ్జి… ఏం మాట్లాడుతున్నావు? ఈరోజు ఎందుకు పజిల్స్ అడుగుతున్నట్లు చెప్తున్నావు?.”
 
అల్కా: “సోను తన మీద ప్రమాణం చేసుకుని నా నుండి ఒకటి కోరుకున్నాడు…”
 
సీమ: “సోనుకి ఏం కావాలి? చెప్పు.”
 
అల్కా: “ఓ… అది అది … దేవుడా… వాడు నిన్ను కోరుకుంటున్నాడు.”
 
సీమ: “హ్మ్ం… నేను మీ అందరికీ కావాలి కాదా…వాడికి ఒక్కడికే ఎలా ”
 
అల్కా: “ఓ… మీకు అర్థం కావడం లేదు అమ్మ. సోను నిన్ను కోరుకుంటున్నాడంటే… వాడు నిన్ను పూర్తిగా తన సొంతం చేసుకోవాలనుకుంటున్నాడు.
 
తన మనసుతో… అందరి అంగీకారంతో … నిన్ను పెళ్లి చేసుకోవాలని అనుకుంటున్నాడు.నీతో జీవితం కావాలి అని అనుకుంటున్నాడు”
 


సీమ ((ఆశ్చర్యంతో మంచం మీద నుండి లేస్తూ)): “నువ్వు ఏం మాట్లాడుతున్నావు అల్కా?!”
 
అల్కా: “శ్… మెల్లగా. అమ్మ… వాళ్లు లేస్తారు. నేను ఇక్కడే కూర్చున్నా కదా… మెల్లగా చెప్పు అమ్మ .. ఒక్కసారి నేను చెప్పేది విను అమ్మ ప్లీజ్…”
 
సీమ: “నువ్వు మాట్లాడుతున్నా మాటలు ఎంతో నీకు తెలుసా? వాడు నా కొడుకు… నేను వాడి తల్లిని??”
 
అల్కా: “అవును… కానీ నువ్వు ఒక్కసారి విను ప్లీజ్ అమ్మ.”
 
సీమ: “అయ్యో… బుజ్జి ....సోను అసలు నిన్ను ఎలా అలా అడిగాడు ? అప్పుడు నువ్వు ఏం అనలేదా? వాడిని చంపేసిన నేను అడిగేదానిని కాదు!”
 
అల్కా: “నేనేం కొట్టను కూడా… కానీ ఒట్టు వేసుకుని చచ్చిపోతా అంటున్నాడు. నేను నిస్సహాయంగా ఉన్నాను? ఆ సమయంలో నా పరిస్థితి నువ్వు అర్థం చేసుకోవాలి. వాడు మొదటిసారి నన్ను అడిగింది ఇదే”
 
సీమ: “ఏమీ మాట్లాడకు. ఇప్పుడు పడుకో. నేను ఉదయాన్నే సోనుతో మాట్లాడతాను. నాకు కోపంగా ఉంది. నోరు మూసుకుని పడుకో. ఈ విషయం మళ్లీ నాతో మాట్లాడకు…”
 
అల్కా: “నువ్వు వెళ్లి పడుకో పో. కోపం తెచ్చుకోకు అంటే. అందరూ నన్నే ఏడిపిస్తారు. నేను ఎవరికి వద్దు…”
 
అల్కా ఎదుపుని చూసి అప్పటి వరకు కోపం లో ఉన్న సీమ ఒక్కసారిగా కరిగిపోయింది.
 


సీమ వెంటనే అల్కాని పట్టుకుని “సారీ బుజ్జి… అమ్మాయి సారీ… దా దా పడుకో” అని గట్టిగా కౌగిలించుకుని పడుకుంది.
 
“నేను అమ్మని ఇబ్బందికి గురి చేస్తున్నానేమో” అని అల్కా ఆలోచించడం మొదలుపెట్టింది. “ఇది సరైనదేనా?” అని సీమ కూడా ఆలోచిస్తోంది.
 
కానీ సోను ప్రేమ కోసం నేను ఇది చేయక తప్పలేదని అల్కా ఆలోచిస్తోంది. సీమ ఏదో విచిత్రమైన యుద్ధంలో చిక్కుకున్నట్లుగా అనిపించింది.
 
అల్కా కూడా నిద్రపోవడానికి ప్రయత్నించింది. ఈ విషయంలో తన అమ్మని ఒప్పించడం అసాధ్యమని ఆమె ఆలోచించడం మొదలుపెట్టింది. “నేనేం చేయాలి?
 
ఈ కోరికను వదులుకోమని రేపు మళ్లీ సోనుని ఏం బతిమాలాలి? కానీ నేను అతనితో మాట ఇచ్చాను…” 

అల్కా ఇలా ఆలోచిస్తూ ఉంది. సీమ ఆమెని హత్తుకుని పడుకుని ఉంది.
 
సీమ అల్కా ని నిద్రపోవడం చూసి, తన అక్క గురించి ఆలోచనలో పడింది. ఎలాంటి పరిస్థితిలో అక్క సోనూ తో కలిసి తన జీవితం గడపాలి అని అనుకుంది. దీనికి సమాజం ఒప్పుకోదు.
 
కానీ ఇప్పుడు నేను ఏం  చేయాలి. అక్కకి మాట ఇచ్చి వచ్చాను పిల్లల్ని జాగ్రత్తగా చూసుకుంటా అని,, కానీ అక్క ఎప్పుడు మేలుకుంటుందో తెలీదు.
 
సీమ బయటికి వినపడకుండా తనలో తానే ఏడుస్తూ అల్కా ని హత్తుకుని నిద్రలోకి వెళ్ళిపోయింది.
 
మరుసటి రోజు ఉదయం సోను నిద్రలేచి టిఫిన్ కోసం భోజన బల్ల దగ్గరకు వచ్చాడు. 

తన అక్క, తల్లి ఇద్దరూ మౌనంగా ఉండటం చూశాడు. అల్కా సోనుతో కళ్లలోకి చూడటం లేదు. సీమ కి చాలా కోపంగా ఉంది.
 
సోను టిఫిన్ ముగించి కాలేజీకి వెళ్లడానికి సిద్ధమవుతుండగా సీమ వచ్చి అతనితో మాట్లాడటం మొదలుపెట్టింది. అల్కా కూడా దగ్గర్లోనే ఉంది.


 
సీమ : “అల్కాతో ఏం చెప్పావు సోను???” అని లాగి ఒక్కటి కొట్టింది.
 
సోను కళ్లలో నీళ్లు తిరిగాయి. కొద్దిపాటి ధైర్యం తెచ్చుకుని
 
సోను: “ఏమీ లేదు. నేను చెప్పిందంతా నిజమే అమ్మా.”
 
సీమ: “నోరు మూయ్… నీకెలా అలా అనిపించింది? అని మళ్ళీ ఒక్కటి పీకింది”
 
సోను: “నేను అబద్ధం చెప్పను. నా మనసులో ఇది ఎప్పటినుండో ఉంది అమ్మ దాన్ని మనసులో పెట్టుకుని బయటికి నటించలేను అమ్మా.”
 
సీమ: “పిచ్చివాడిలా ఎందుకు మాట్లాడుతున్నావు సోను? ఇది ఎప్పటికీ జరగదు. అలాంటి ఆలోచనలు నీ మనసులోంచి తీసేయ్.”
 
సోను: “లేదు అమ్మా. నేను నీ ఆలోచనల నుండి బయటపడలేను. ఇది అసాధ్యం.”
 
సీమ: “ఏం మాట్లాడుతున్నావ్ సోను…”
 
సోను: “అవును అమ్మా. నేను ఆ ఆలోచనల నుండి బయటపడలేను.”
 
సీమ కోపంగా, భారమైన మనసుతో సోను చెంపపై కొడుతూనే ఉంది. ఇది చూసి అతని అక్క కొంచెం బాధతో లేచి అమ్మని పట్టుకుంది.
 
అల్కా: “అయ్యో దేవుడా… అమ్మ… ఏం చేస్తున్నావ్? చంపేస్తావా వాడిని?”
 
సీమ: “అతను ఏమన్నాడో చూడు…”
 
అల్కా: “రే… నువ్వు టైమ్ అవుతుంది… వెళ్లు” అనగానే సోను ఏడుస్తూనే వెళ్లిపోయాడు.
 
అల్కా: “నెమ్మదిగా ష్… వర్ష అక్క వింటుంది అమ్మ. సరే… నీకు కోపం ఉంది కానీ. వాడిని అలా ఎందుకు కొట్టావు? చూడు… కోపంగా ఏడ్చుకుంటూనే వెళ్లిపోయాడు.”
 
సోను కోపంగా బయలుదేరాడు. అతను వెళ్లిపోవడం చూసి సీమ మనసు కరిగిపోయింది. ఇష్టం లేకపోయినా ఎన్నో పనులు చేయాల్సి వచ్చింది.
 
తన అక్క కొడుకుని తన చేతులతో కొట్టాల్సి వచ్చిందని బాధతో ఉంది. ఏం చేయాలో అర్థం కాలేదు. 

ఈ సమస్యకి పరిస్కరం అర్ధం కాలేదు. వాడితో పెళ్లి ఐతే అనే ఆలోచన సీమ మనసు అంగీకరించట్లేదు.
 


(సీమ వృత్తి పరంగా డాక్టర్ 9 ఏళ్ల వయసు నుండి భర్త తప్ప మరొక మగడి వైపు చూడని నిండు పున్నమి , కానీ భర్త చనిపోయాక తాను మనసిచ్చి దగ్గర ఐన వాడికి ద్రోహం చేయాల్సి వస్తుంది ఏమో అనే భయంతో ఉంది.. సీమ గురించి మీకు తరువాత రాబోయే ఈ సిరీస్ లో “అందని జాబిలి పార్ట్-2 లో ఉంటుంది..)
 
కొంతసేపటికి అల్కా కూడా తన ఆఫీసుకి బయలుదేరింది. ఆఫీసులో కూర్చున్న అల్కా కి ఇప్పుడు కేవలం ఐదు రోజులే మిగిలి ఉన్నాయని ఆలోచించడం మొదలుపెట్టింది.
 
“నేను ఎలాగైనా నా అమ్మని ఒప్పించాలి. నేనేం చేయాలి? ఎలా చేయాలి?”
 
అల్కా: “ఈరోజు సాయంత్రం షాపింగ్ చేయడానికి అమ్మని తీసుకు వెళ్తా. ఆమె కాసేపు ఇవి అన్నీ మర్చిపోయి సంతోషంగా ఉంటుంది. ఆ తర్వాత ఆమె మూడ్ చూసి నేను మళ్లీ అడుగుతా” అని అనుకుంది
 
సాయంత్రం అల్కా ఇంటికి వచ్చింది. కొంతసేపటికి సోను కూడా వచ్చాడు. సోను కూడా కోపంగా ఎవరితో మాట్లాడట్లేదు. కేవలం వర్ష అక్క తో ఉంటున్నాడు.
 
సాయంత్రం కూడా డైనింగ్ టేబుల్ దగ్గర అమ్మతో దేని గురించి సరిగ్గా మాట్లాడటం లేదు. అక్కడ పూర్తి నిశ్శబ్దం నెలకొంది. వర్ష కూడా మౌనంగా ఉంది…
 
ఇంట్లో ఏదో రకమైన ఉద్రిక్తత నడుస్తున్నట్లుగా. స్నాక్స్ తర్వాత అల్కా గదిలోకి వెళ్తుండగా సోను మెల్లగా తాను ఇప్పుడే వర్ష అక్కతో మాట్లాడతానని, నువ్వు అమ్మకి చెప్పు అక్క. అని వెళ్ళిపోయాడు
 
అల్కా తలూపి సీమ అమ్మని లోపలికి పిలిచి గదిలోకి వెళ్లింది.
 
అల్కా: “ఓరి దేవుడా… అమ్మ… ఏం చేస్తున్నావ్? ఇక్కడికి రా.”
 
సీమ: “ఏంటి అమ్మ… నేను బట్టలను అల్మరాలో పెడుతున్నాను. చెప్పు.”
 
అల్కా వెనుక నుండి వచ్చి అమ్మను పట్టుకుని “షాపింగ్‌కి వెళ్ళాలి ?” అని చెప్పగా అమ్మ
 
సీమ: “ఉమ్… సరే… అలాగే.”
 
అలా ఇద్దరు కలిసి ఒక మాల్‌కి వెళ్లి అల్కాకి కావలసినవి అన్నీ కొనుక్కుని, అలాగే వర్ష అక్కకి, సోనుకి కూడా తీసుకుని ఇంటికి బయలుదేరారు.
 
అల్కా: “అమ్మ… దాని గురించి మీరేమనుకున్నారు?”
 
సీమ: “దేని గురించి బుజ్జి?”
 
అల్కా: “అదే… సోను చెప్పింది అమ్మ.”
 
సీమ: “నేను నీకు చెప్పాను కదా? మళ్లీ అదే విషయం ఎందుకు అడుగుతున్నావు?”
 
అల్కా: “ప్లీజ్ కోపం తెచ్చుకోవద్దు అమ్మ. ఒక్కసారైనా ప్రశాంతంగా ఆలోచించండి.”
 
సీమ: “ఏయ్… ఛ… ఏంటిది? నేను నీతో దాని గురించి మాట్లాడాలనుకోవడం లేదు తల్లి.”
 
అల్కా: “కానీ ప్లీజ్… నేను వాడికి మాట ఇచ్చాను… ప్లీజ్… ప్లీజ్ ఒక్కసారి నా మాట అర్థం చేసుకో అమ్మ. నీకు ఇంకా చాలా జీవితం ఉంది నిన్ను ఇలా ఒంటరిగా ఎలా ఉండనిస్తాము .
 
అదే వాడితో ఉంటే మేము కూడా సంతోషంగా ఉంటాము… వాడు ప్రేమించినట్టు నిన్ను ఎవరు ప్రేమించలేరు… ప్లీజ్ అమ్మ…”
 
సీమ: “ప్లీజ్… బుజ్జి … నేను ఒక్కసారి చెప్పాను. నన్ను ఇబ్బంది పెట్టకు ”
 
అలా చెప్పి సీమ అల్కా దగ్గర నుండి ఇంటికి రాగానే కారు దిగి వెళ్లిపోయింది.
 


ఇంటికి వచ్చాక అప్పటికే తినేసి పడుకున్న సోనూ, వర్ష ని ఒకసారి చూసి సీమ కూడా ఏం తినకుండా ఆకనే వెళ్ళి పడుకుంది, తన జీవితం ఏం అవుతుందో అని. తన వాళ్ళ పిల్లల బాధ కూడా చూడలేకపోయింది.
 
అల్కా మళ్లీ ఓటమిని అంగీకరించి నిద్రపోయింది. ఇంకా సోనూనే ఏదో ఒకటి చెప్పి ఒప్పించలి అని గట్టిగా అనుకుంది. కానీ మళ్ళీ వాడు ఏం చేసుకుకుంటాడో అని భయంగా ఉంది.
 
అల్కా చాలా సున్నితమైన అమ్మాయి. చిన్న చిన్న వాటికే బాధపడే అమ్మాయి ఇప్పుడు ఇంత పెద్ద భాద్యత నెత్తిన వేసుకుంది.

[appalapradeep]

Super update

[TringDan]

Thanks for the update

[Terminator619]

Ayyo seema paristhithi darunamga undi..papam...nijam cheppaledu ala ani pelliki oppukoledu...Sonu kuda amma suddenga ila maripoyindi enti ani kumulipotuntadu....Nice update

[Meghana1508]

ఈ story మర్చి పోయారా 

[Sunnysunnysunny]

ఉదయం నిద్రలేచి వర్షను చూడగానే అల్కా భయపడింది. ఆమె ఏమంటుందోనని. 

ఆమెతో ఎలా మాట్లాడాలో రాత్రి సోను ఈ విషయం గురించి చెప్తా అన్నాడు కదా వర్ష అక్క ఏం అన్నదో కూడా తెలియలేదు.
 
కానీ బయట కూర్చున్న వర్ష సోనూతో మామూలుగానే మాట్లాడుతోంది. ఆమె ఇంత మామూలుగా మాట్లాడుతోందని అల్కా నమ్మలేక అంటే అమ్మకి చెప్పలేదేమో అని అల్కా ఆలోచించింది.
 
సోను కాలేజ్ కి వెళ్తుండగా అల్కా అతనిని ఆపింది.
 
అల్కా: “రేయ్ సోను… ఆగు.”
 
సోను: “అక్క … చెప్పు ఏం అయింది.”
 
అల్కా: “ఈ విషయం వర్ష అక్క కి నిజంగా చెప్పావా?”
 
సోను: “అవును… చెప్పాను అక్క…”
 
అల్కా: “ఏంటి…మరి అక్క నీతో చాలా మామూలుగా మాట్లాడింది. ఆమెకు అస్సలు కోపం రాలేదా?”
 
సోను: “నాకు తీరిక దొరికినప్పుడు అదంతా చెబుతాను అక్క . కానీ అమ్మకు నువ్వు చెప్పవా?”
 
అల్కా: “అవును… నేను చాలా సేపు బ్రతిమిలాడాను. షాపింగ్ కి కూడా వెళ్ళాం. 

కానీ అమ్మ ఒప్పుకోవడం లేదు కదా? నేను ఆ మాట అంటే ఈసారి నన్ను కొడుతుంది ఏమో నేనేం చేయాలి?”
 
సోను: “అక్కా… ప్లీజ్ నువ్వు ఏదైనా చేసి అమ్మని మాత్రం ఒప్పించే బాధ్యత నీదే. ఇంకా నాలుగు రోజులే మిగిలి ఉన్నాయి. నాలుగు రోజులు.”
 
అని చెప్పి సోను ఆఫీసుకు బయలుదేరాడు. అల్కా కూడా ఆఫీసుకు వెళ్లి సాయంత్రానికి తిరిగి వచ్చింది..

కానీ ఆ రోజు అమ్మ ఇంట్లో లేదు. ఏమైంది అని కంగారు పడింది.


 
కొన్ని గంటల ముందు :
 
ప్రదేశం: ముంబై ఆఫీస్ & ఎయిర్‌పోర్ట్
సమయం: ఉదయం 11:00 గంటలు
 
వైజాగ్ నుండి విజయ్ ఏమైపోయాడో అనే భయంతో అలేఖ్య హుటాహుటిన ముంబైకి వచ్చింది. 

నేరుగా ఆఫీస్‌కి వెళ్లి చూడగా... విజయ్ గత వారం రోజులుగా ఆఫీస్‌కి రాలేదని, ఫోన్ కూడా ఎత్తడం లేదని మేనేజర్ చెప్పారు.
 
భావన ఇంటికి వెళ్లి చూస్తే గడియ పెట్టి ఉంది. అలేఖ్య గుండెల్లో భయం రెట్టింపైంది. విజయ్ కోసం ఆమె ప్రాణం విలవిలలాడింది.


 
ఇంతలో అలేఖ్యకి ఆఫీస్ బాస్ నుండి కాల్ వచ్చింది. విజయ్ వాళ్ల నానమ్మకి సీరియస్‌గా ఉందంట, 

కొన్ని రోజుల్లో వస్తాడు అని చెప్పగానే... అలేఖ్య వెంటనే ఫోన్ పెట్టేసి పూనమ్ అమ్మకి కాల్ చేసింది
 
అలేఖ్య: (ఫోన్‌లో ఏడుస్తూ, శ్వాస ఆగిపోతున్నంత ఆందోళనతో) "హలో... అమ్మా! నేను వైజాగ్ వస్తున్నాను అమ్మా..."
 
పూనమ్ దేవి: (కంగారుగా) "ఏమైందే అలేఖ్యా? ముంబై వెళ్లావు కదా, అంతలోనే మళ్లీ వైజాగ్ ఎందుకు వస్తున్నావు? ఏమైంది తల్లి?"


 
అలేఖ్య: (ఏడుస్తూ బతిమాలుతూ) "ప్లీజ్ అమ్మా... నన్ను ఏమీ అడగకు! నేను వైజాగ్ రాగానే మనం ఇద్దరం కలిసి విజయ్ వాళ్ల ఇంటికి వెళ్దాం అమ్మా...
 
దయచేసి నాతో రా అమ్మా! అతనికి ఏమైందో ఏంటో నా గుండె ఆగిపోతోంది. నా మాట విను అమ్మా... ప్లీజ్!"
 
పూనమ్ దేవి: (ఆమె బాధను తట్టుకోలేక) "సరే తల్లి... నువ్వు ఏడవకు, ప్రశాంతంగా రా. 

నువ్వు రాగానే మనం ఇద్దరం కలిసి ఆ విజయ్ వాళ్ల ఇంటికి వెళ్దాం, నేను చూసుకుంటానులే."
 
ప్రదేశం: విజయ్  ఇల్లు (హాల్)
సమయం: సాయంత్రం 5:30 గంటలు
 
అలేఖ్య, పూనమ్ దేవి ఇద్దరూ కలిసి విజయ్ ఊరిలోని ఇంటికి చేరుకున్నారు. 

ఇంట్లో నానమ్మ, అత్తయ్య, మామయ్యలు ముఖాలు చిన్నబోయి ఉన్నారు. విజయ్ రాకముందే పూనమ్, అలేఖ్యలు ఇంట్లోకి వచ్చారు.
 
బాధతో ఉన్న నానమ్మ, అత్తయ్యలు తలుపు తెరిచి అలేఖ్యను, ఆమెతో వచ్చిన పూనమ్‌ను (సీమను) చూశారు. 

నానమ్మ కళ్లల్లో నీళ్లు తిరిగాయి. ఆ అమాయకపు అలేఖ్యను చూసి కన్నీళ్లతో దండం పెట్టింది.
 
నానమ్మ: "నన్ను క్షమించు అమ్మా... ఈ ఇంటికి వచ్చే అర్హత నీకు లేకుండా చేశాం..."
 
అత్తయ్య : మీరు ఎవరు అండి?
 


పూనమ్ దేవి: "నమస్తే అండి... ఈమె నా కూతురు అలేఖ్య. నా పేరు పూనమ్ దేవి. 

మా అమ్మాయికి మీ అబ్బాయిని ఇచ్చి పెళ్లి చేయమని అడగడానికి వచ్చాను. మీరే మా పిల్లకి మాట ఇచ్చి, పెళ్లి చీర కూడా ఇచ్చారట కదా..."
 
(ఆ మాట వినగానే అక్కడ ఉన్న నానమ్మ, అత్తయ్య, మామయ్య లందరూ తలలు దించుకున్నారు. ఆ గదిలో మౌనం విషాదంగా మారింది.)
 
అప్పుడే విజయ్ నీళ్లు తాగుదామని గదిలో నుండి హాల్లోకి వచ్చాడు. నీరసంగా ఉన్న విజయ్‌ని చూడగానే అలేఖ్య పరుగెత్తుకుంటూ అతని దగ్గరకు వెళ్లింది.
 
అతని ఒంటిపై ఉన్న గాయాలను చూసి పిచ్చిదానిలా కంగారుపడింది.
 
అలేఖ్య: (విజయ్ చేతులు, భుజాలు తడుముతూ, కన్నీళ్లతో) "విజయ్! నీకు ఎలా ఉంది? 

గాయాలు తగ్గాయా? అసలు ఫోన్ ఎందుకు ఎత్తలేదు? ప్రసాద్ గారూ... ఏమైంది నీకు?!"
 
నేను (విజయ్): (చూపులు పక్కకు తిప్పుకుని) "అలేఖ్య... నేను బాగానే ఉన్నాను. నువ్వు ఎందుకు మళ్లీ ఇక్కడికి వచ్చావు?"
 
(ఆ మాట వినగానే అలేఖ్య మౌనంగా తల దించుకుంది. వారంగా మాట్లాడని నానమ్మ ఒక్కసారిగా విజయ్‌పై గర్జించింది.)


 
నానమ్మ: (ఏడుస్తూ, గట్టిగా అరుస్తూ) "ఒరేయ్! నీకు కొద్దిగా అయినా మనసు ఉందా రా?! ఆ అమ్మాయికి నువ్వంటే ప్రాణమని నీకు తెలియట్లేదా?
 
అది చాలదన్నట్లు ఆమెకు పెళ్లి మాట ఇచ్చి 4 రోజులు ఈ ఇంట్లో ఉంచుకున్నావ్! 

ఒక భార్య కంటే ఎక్కువ సేవ చేసింది నీకు! నువ్వు తిన్నాకే తిన్నది...
 
నీకోసం ఆ కట్టెల పొయ్యి దగ్గర చేతులు కాల్చుకుని వేడి నీళ్లు కాచింది! 

అలాంటి అమ్మాయిని చూసి 'ఎందుకు వచ్చావ్' అని అడుగుతున్నావా?! చెప్పు ఆ అమ్మాయికి...
 
'నేను ఇంకో అమ్మాయిని ప్రేమిస్తున్నాను, ఆమె కడుపులో నా బిడ్డ కూడా పెరుగుతున్నాడు' అని చెప్పు!"
 
(ఆ మాట వినగానే... అలేఖ్య గుండె వెయ్యి ముక్కలైంది! విన్న మాట నిజమేనా అన్నట్లు కళ్లల్లోంచి కన్నీళ్లు ధారగా కారాయి. 

నోటి నుండి ఒక్క మాట కూడా రాక... నిశ్శబ్దంగా లోపల గదిలోకి వెళ్లి తలుపు వేసుకుంది.)
 
పూనమ్ దేవి: (రౌద్రంతో ఊగిపోతూ) "విజయ్! ఆ అమ్మాయి ఇప్పుడు ఎక్కడుంది?!"
 
నేను: (మౌనంగా తలదించుకుని) "ఆమె... నన్ను వద్దనుకుని వెళ్లిపోయింది..."
 
(పూనమ్ దేవి ఒక్కసారిగా ముందుకొచ్చి విజయ్ చెంపపై ఛెళ్ళున రెండు దెబ్బలు కొట్టింది!)
 
అత్తయ్య: (అడ్డుపడి) "సారీ అమ్మ... మా వాడు చేసిన తప్పుకి..."
 
పూనమ్ దేవి: "మీ వాడు మా అమ్మాయికి చేసిన తప్పుకి నేను కొట్టలేదు! నా కూతురు నాతో అంతా చెప్పింది... 

కానీ మీ వాడు చేసిన పనికి నా కూతురు ఎంత నరకం అనుభవిస్తోందో నాకు తెలుసు!"
 
ఇంతలో అలేఖ్య లోపల గది నుండి బయటకు వచ్చింది. నానమ్మ ఇచ్చిన పెళ్లి పట్టుచీరను విప్పేసి, మామూలు డ్రెస్సులో వచ్చి ఆ చీరను నానమ్మ ఒడిలో పెట్టింది.
 
అలేఖ్య: (కన్నీళ్లతో దండం పెడుతూ) "నానమ్మా... నేను ఈ చీరకు, ఈ ప్రేమకు అర్హురాలిని కాను... నన్ను క్షమించండి." 

(పూనమ్ చేయి పట్టుకుని) "అమ్మా... నన్ను ఇక్కడి నుండి తీసుకెళ్లిపో..."
 


(పూనమ్ దేవి విజయ్ దగ్గరకు వచ్చి, అతని కళ్లల్లోకి గంభీరంగా చూస్తూ మాట్లాడింది.)
 
పూనమ్ దేవి: (మనసుని తాకే లోతైన స్వరంతో) " విజయ్! దూరంగా వెళ్లిపోయినంత మాత్రాన ఆ బంధం తెగిపోదు. 

కనీసం ఆమె కోసం వెళ్లి వెతికే ప్రయత్నం అయినా చేశావా? ఆ అమ్మాయి ఇప్పుడు గర్భవతి!
 
ఒంటరిగా ఉన్న ఆడది కడుపుతో పడే వేదన ఎలా ఉంటుందో మీ నానమ్మను అడుగు... 

ఏం తిన్నా లోపల ఉండదు, నరకం అనుభవిస్తుంది! ఆమె నీకు దూరంగా పోలేదు...
 
తన కడుపులో నీ బిడ్డ రూపంలో నిన్ను కూడా మోస్తూ తీసుకెళ్లింది!
 
ముందు వెళ్లి ఆమెను జాగ్రత్తగా ఇంటికి తెచ్చుకో... ప్రశాంతంగా జీవించండి. ఇంకోసారి నా కూతురి జీవితంతో ఆడుకోవద్దు!"
 
వీలైతే మాకు దూరంగా ఉండటానికి ప్రయత్నించు లేకపోతే ఏం అవుతుందో నేకు ఈపాటికే తెలుసు , 

అసలే ఆమె కడుపుతో ఉంది, మా వాళ్ళ మీకు ఏంఅయిన ఐతే మేము ఎప్పటికీ క్షమించుకోలేము.
 
పూనమ్ అలేఖ్యను తీసుకుని అక్కడి నుండి వెళ్లిపోయింది.
 
దారి పొడుగునా సీమ మనసులో పాపం అలేఖ్యకి ఇప్పుడు ఏం చెప్పాలి 

ఈ అమ్మాయి ఇప్పుడు ఎలా బ్రతుకుతుంది అని ఆలోచనలో మునిగిపోయింది. జాగ్రత్తగా చూసుకోవాలి అని నిర్ణయించుకుంది .
 


రాత్రి 9 గంటలకు వచ్చిన సీమని చూడగానే హాల్ లో కూర్చున్న ముగ్గురు పిల్లల ప్రాణం తిరిగి వచ్చింది. 

అల్కా ఐతే ఎక్కడ తాను అలా అడగడం వాళ్ళ వదిలేసి వెళ్ళింది ఏమో అని ఏడ్చింది.
 
ఉండబట్టలేక వెళ్ళి అమ్మని హత్తుకుంది. ఎక్కడ వెళ్ళావు నాకు చెప్పాలి కదా అమ్మ నన్ను కూడా తీసుకు వెళ్ళు నేను ఒక్కదానిని ఉండలేను.
 
అప్పుడే లోపలికి వచ్చిన అలేఖ్య ముఖంలో తాను కళలు కన్న మొత్తం ప్రపంచం కోల్పోయింది అనే బాధతో మెల్లగా లోపలికి వచ్చింది. 

అలేఖ్యని చూడగానే అల్కా ఒక్కసారిగా ఆనందంగా ఎగిరి దూకింది.
 
అల్కా: దొంగ మొహం దాన చెప్పకుండా వెళ్ళావు, ఈసారి నిన్ను అస్సలు పంపను
 
అలేఖ్య : లేని నవ్వును తెచ్చుకుని , అబ్బా ఆఫీసు లో చిన్న పని ఉంది ఇక నేను ఎక్కడికి వెళ్లనులే
 
అల్కా: హుమ్మ్.. దా ఈరోజు మనం కలిసి పడుకుందాం.
 
సీమ: తిన్నార మీరు ఏమైనా
 
వర్ష: లేదు అమ్మ ఇంకా నీకోసమే చూస్తున్నాం
 
సీమ: మీరు అంత పెద్ద వాళ్ళు అయిపోయారు కదా ఇపుడు నాతో ఏంటి, మీకు నచ్చింది చేస్తున్నారు కదా, తినడానికి నేను ఎందుకు , ఇంత సేపు ఎందుకు ఉన్నారు, వెళ్ళి ఫ్రెష్ అవ్వండి.
 
పిల్లలు అందరూ అంత కోపంగా ఉన్న సీమ ని చూడగానే ఏదో జరిగింది అని అనుకున్నారు. మెల్లగా ఒక్క మాట కూడా మాట్లాడకుండా వెళ్లిపోయారు.
 
సీమ ఇంకా అదే ఆలోచనలో ఉంది. అలా వంట పూర్తి చేసి తాను కూడా ఫ్రెష్ అయి వచ్చింది. 

ఎందుకో కోపంగా ఉన్న తాను దానిని పిల్లల పైన చూపిస్తున్న అనే బాధ అనిపించింది.
 
లేచి అన్నీ టేబల్ పైన సర్ది అందరినీ పిలిచింది. వచ్చి కూర్చోగానే, ఒకే ప్లేట్ లో కలిపింది సీమ, 

4 పిల్లలకి తన చేతులతో  కలిపి తినిపిస్తుంది. అలేఖ్య కి కన్నీళ్ళు ఆగడం లేదు

సీమ మెల్లగా మీకు ఇది వరకు చెప్పను కదా నేను మిమ్మల్ని వదిలి ఎక్కడికి వెళ్ళాను అని అలాగే మీకు ఏం జరిగిన నేను చూస్కుంటా , 

ఇంకా అన్నీ విషయాల్లో నేను ఉన్నాను అని మరచిపోకండి అని అలేఖ్య వైపు చూసింది.
 
అల్కా: నాకు తెలుసు అమ్మ నేను స్ట్రాంగ్ గర్ల్ ని నేను వీళ్ళకి చెప్పాను కానీ వీళ్ళే భయపడ్డారు.
 
సీమ: అవును అవును నేను రాగానే నీ ముఖం చూస్తే అర్ధం అయింది. నువ్వు ఎంత స్ట్రాంగ్ అనేది
 
సోనూ: మేము అమ్మ రాలేదు అని భయపడలేదు. వర్ష అక్క నా ముందు ఒక ఎర్ర కోతి కూర్చొని ఉంది అని భయంతో ఉన్నాం . నిజమే కదా వర్ష అక్క
 
వర్ష: హ్హ సోనూ, పాపం కోతి మనం ఏం ఇచ్చిన తినలేదు. ఏడుస్తూనే ఉంది. హాహాహాహా
 
అల్కా: అమ్మ చూడు అమ్మ వాళ్ళు ఇద్దరు.. హ్హూ హ్హూమ్
 


సీమ: వాళ్ళని పట్టించుకోకు , వాళ్ళే కోతులు. నువ్వు నా బంగారు కొండవి. పట్టు పట్టు.
 
సీమ అలా అందరికీ వద్దు వద్దు అన్నకాని పూర్తిగా అందరికీ పెట్టింది. కాసేపటికి సోనూ వెళ్ళిపోయాడు. వర్ష కూడా తన రూమ్ కి వెళ్ళింది. అల్కా , అలేఖ్య , సీమ ఉన్నారు.
 
సీమ అల్కా ని బుజ్జి తల్లి నువ్వు వర్ష అక్క తో పడుకో నేను అలేఖ్య నిద్రపోతాం.
 
అల్కా: అబ్బా నేను వినను, నాకు ఏం చెప్పకు, నేను నీ పక్కనే పడుకుంటా, అది కూడా పడుకుంటుంది.
 
సీమ: సరే పదా .. రాక్షసి..
 
అలేఖ్య నువ్వు వెళ్ళు నేను అమ్మని తీసుకుని వస్తా. అని అల్కా అనడంతో అలేఖ్య లోపలికి వెళ్ళింది.
 
అల్కా: అమ్మ నేను సోనూ గురించి చెప్పింది విని కోపంగా ఉన్నవా.
 
సీమ: మళ్ళీ మొదలు పెట్టవా
 
అల్కా: నీకు ఎందుకు అర్ధం కావట్లేదు అమ్మ. మమ్మల్ని అందరినీ చూసుకుంటా అంటున్నావు, మరి మాకు ఉండదా నిన్ను చూసుకోవాలి అని.
 
ఒక్కడానివే ఎలా ఉంటావు. నిన్ను అలా వదిలేసి ఎలా వెళ్తాం, అయిన వాడు చెప్పిన దానిలో తప్పు ఏం ఉంది. నువ్వు మళ్ళీ పెళ్లి చేసుకోవాలి.


 
లేకపోతే నేను కూడా ఇలానే ఉంటాను, ఎవరిని చేసుకొను , నీతోనే ఉంటాను. చావనైనా చస్తాను కానీ నిన్ను ఒంటరిగా మాత్రం వదిలేసి మా బ్రతుకులు మేము చూసుకోలేము అమ్మ.
 
సీమ: బుజ్జి అది కాదు తల్లి ....అని ఏదో చెప్పాలి అనుకుంది.
 
అల్కా కోపంగా అలానే వెళ్ళిపోయింది. సీమ మొదటిసారి ఆలోచనలో పడింది. 

దేనికంటే శత్రువులతో చేసే యుద్దం కంటే సొంత వాళ్ళతో చేసే మౌనపోరాటం చాలా కటినమైనది అని అర్ధం అయింది.
 
అలా ఆలోచిస్తూ ఇక తప్పదు అని అనుకుంది. తన అక్క పూనమ్ ఏ కారణం లేకుండా ఇంత పెద్ద నిర్ణయం తీసుకోదు అని నిర్ణయించుకుంది. 

ఇపుడు అల్కా కోసం అయిన ఒప్పుకోవాలి. అది అసలే మొండి పిల్ల.
 
సీమ ఎప్పటికో వచ్చి అల్కా దగ్గర పడుకుని, అలేఖ్య , అల్కా ఇద్దరినీ ప్రేమగా ముద్దు పెట్టుకుని అల్కా పక్కన పడుకుని నిద్రలోకి జారుకుంది.
 
కానీ మరొకరు అదే గదిలో నిద్రలేకుండా ఏడుస్తూ ఉన్నారు అని సీమ కి అర్ధం కాలేదు. 

సీమ పెట్టిన ముద్దు అలేఖ్య ని మరింత బాధ కలిగేలా అనిపించింది. ఎందుకనటే తనని ఇలా చూస్తే అందరూ బాధ పడతారు అని అనుకుంది.
 
ఇక నాకంటూ ఈ ప్రపంచంలో ఎవరూ లేరు' అనుకుని ఆత్మహత్య చేసుకోవాలని నిశ్చయించుకుంది!
 
ఒక కాగితంపై 'అమ్మా... కొన్ని రోజులు నేను ఫ్రెండ్ వాళ్ల ఇంటికి వెళ్తున్నాను. దయచేసి నన్ను క్షమించు, నా కోసం వెతకకు... 

నా మీద ఒట్టు' అని రాసిపెట్టి, క్యాబ్ బుక్ చేసుకుని ఎవరికీ చెప్పకుండా వెళ్లిపోయింది.)
 
లేట్ నైట్ 3:00 గంటలకు బయటకు వచ్చిన అలేఖ్య.
 
(కానీ ఎవరికీ తెలియని విషయం ఏంటంటే... ముంబై నుండి అలేఖ్యను 'అధీర' తమ్ముడు, అతని మనుషులు ఫాలో అవుతున్నారు!
 
ఒంటరిగా ఉన్నప్పుడు రితిక, అలేఖ్య, అల్కాలను కన్యగా ఉన్నప్పుడే వాళ్ళని పట్టుకోవాలి అని వాళ్ల ప్లాన్. 

ఐతే ఇప్పటి వరకు అలేఖ్య ఉన్నది పూనమ్ దేవితో అని రణధీర్ ఐ తెలియదు
 
అలేఖ్య కార్ నేరుగా బస్ స్టాప్ వద్ద ఆగగానే... కేవలం 1 నిమిషంలో రణధీర్ (అలియాస్ పూనమ్ భర్త రావు) ఆమెను కిడ్నాప్ చేసి కారులో ఎక్కించుకుని తీసుకెళ్లిపోయాడు!)
 
ఎప్పటిలాగే అందరికంటే ముందు లేచే సీమ , ఆ రోజు కూడా లేచి పిల్లల కోసం ఏం అయిన చేయాలి అనుకుంది. 

కానీ అప్పుడే అల్కా పక్కన చూడగానే అలేఖ్య కనపడలేదు.
 
ఇంత పొద్దునే ఎక్కడికి వెళ్ళింది అని అనుకుంటూ, వెళ్ళి వర్ష గదిలో చూసింది.
 
అప్పటికే లేచిన సోనూ నైట్ అంత తన తల్లి సడన్ గా ఎందుకు వద్దు అంటుంది, అంత ప్రేమించింది కదా అనుకున్నాడు. 

అలా పొద్దునే లేవగానే ఎవరో తన గదిలోకి వచ్చారు అని కళ్ళు మూసుకున్నాడు.
 
మెల్లగా తెరిచి చూడగానే అది తన తల్లి తెలిసి సోనూ మైండ్ ఒక్కసారిగా వేడెక్కింది. తల్లి అలా వెనక్కి తిరిగి వెళ్లిపోతున్న తన చేతిని పట్టుకుని.
 
ఆ తర్వాత సోను గది వైపు నడిచింది. తలుపు కొంచెం తెరిచి ఉంది. 
 
లోపలికి చూసింది. సోను మంచం మీద పడుకుని, కళ్లు మూసుకుని ఉన్నాడు. నిజానికి అతను నిద్రపోలేదు. రాత్రంతా తల్లి మాటలు గుర్తుకు వస్తూనే ఉన్నాయి. 
 
సీమ మెల్లగా లోపలికి వచ్చి అతని ముఖం వైపు చూసి,  “ఇంకా నిద్రలోనే ఉన్నాడే…” అని అనుకుంటూ వెనక్కి తిరగబోయింది. 
 


అప్పుడే సోను కళ్లు తెరిచాడు.  తల్లిని చూడగానే అతని మనసు ఒక్కసారిగా వేడెక్కింది.  

ఆమె వెనక్కి తిరిగి వెళ్లిపోతుండగా అతను చేయి చాపి ఆమె చేతిని గట్టిగా పట్టుకున్నాడు. సీమ తిరిగి చూసింది. 
 
సీమ: “సోను…? ఏమైంది? నేను…”
 
సోను ఆమెను మాట్లాడనివ్వకుండా గట్టిగా లాగాడు. 
 
ఆమెను మంచం మీదకు తీసుకొచ్చి, తన రెండు తొడల మధ్య ఇరికించి, బెడ్‌పైన పడేసాడు.

[Sunnysunnysunny]

సీమ మెల్లగా లోపలికి వచ్చి అతని ముఖం వైపు చూసి,  “ఇంకా నిద్రలోనే ఉన్నాడే…” అని అనుకుంటూ వెనక్కి తిరగబోయింది. 

 
అప్పుడే సోను కళ్లు తెరిచాడు.  తల్లిని చూడగానే అతని మనసు ఒక్కసారిగా వేడెక్కింది.  

ఆమె వెనక్కి తిరిగి వెళ్లిపోతుండగా అతను చేయి చాపి ఆమె చేతిని గట్టిగా పట్టుకున్నాడు. సీమ తిరిగి చూసింది. 
 
సీమ: “సోను…? ఏమైంది? నేను…”


 
సోను ఆమెను మాట్లాడనివ్వకుండా గట్టిగా లాగాడు. 
 
ఆమెను మంచం మీదకు తీసుకొచ్చి, తన రెండు తొడల మధ్య ఇరికించి, బెడ్‌పైన పడేసాడు. 

ఒక్క క్షణం కూడా ఆలస్యం చేయకుండా ఆమె పెదాల మీద తన పెదాలు వేసి గట్టిగా ముద్దు పెట్టుకున్నాడు. 
 
సీమ: “ఉమ్మ్… సోను… వద్దు…!”   కానీ అతను వినిపించుకోలేదు. 


 
లిప్‌కిస్ ఇంకా లోతుగా మారింది. అతని నాలుక ఆమె పెదాల మధ్యకు వెళ్లి ఆమె నాలుకను వెతుక్కుంది. 


సీమ ప్రతిఘటించబోయింది, కానీ సోను ఆమె నడుము చుట్టూ చేతులు వేసి మరింత గట్టిగా హత్తుకున్నాడు. 
 
కొన్ని క్షణాల తర్వాత అతను పెదాలు విడిపించి, ఆమె ముఖం దగ్గరికి వచ్చి మెల్లగా అన్నాడు—
 


సోను: “ఏమైంది అమ్మా… నాకు దూరంగా ఉంటున్నావు. మనం ఇంట్లో ఎవరూ లేనప్పుడు నా ఇష్టం అని చెప్పావు కదా… 

మాట కూడా ఇచ్చావు. ఇప్పుడేమో ఇలా అంటున్నావు…”
 
సీమ: “సోను… అది… అది అలా కాదు… నేను…”
 
సోను: “అలా కాదు అంటే ఏమిటి అమ్మా? నువ్వు నాకు మాట ఇచ్చావు. ఇప్పుడు మళ్లీ వద్దు అంటున్నావు. 

నేను ఎంత కష్టపడి… ఎంత ఎదురుచూశానో నీకు తెలుసా?”
 
సీమ: “సోను… ప్లీజ్… వదులు… ఎవరైనా వస్తే…”
 
సోను: “ఎవరూ రారు అమ్మా. అందరూ ఇంకా నిద్రలో ఉన్నారు ప్లీజ్ అమ్మ. ఇప్పుడు మనం ఇద్దరమే…” అని చెప్పి మళ్లీ ఆమెను నలిపేస్తున్నాడు.
 
సీమ నిజంగా తన అక్క ఇది అంత చేసిందా అని ఆలోహణలో పడింది. కానీ ఆమె ఆలోచనలో ఉండగా 

సోనూ ఆమె ఉలిక్కిపడేలా సడన్గా ఆమె సన్నుని కొరికాడు, జాకెట్ పై నుండి.

ఆమె ఛాతీ మీదకు తల వంచి, బ్లౌజు బటన్లు విప్పకుండానే ఆమె రొమ్మును పైనుంచి ముద్దు పెట్టుకోవడం మొదలుపెట్టాడు. 

తర్వాత బ్లౌజు లోపలికి చేయి పెట్టి ఆమె స్తనాన్ని పట్టుకున్నాడు. 
 
సీమ: “అహ్హ్… సోను… వద్దు…!”
 
సోను నెమ్మదిగా రెండు బటన్స్ విప్పు బ్రా లో ఉన్న తల్లి ఒక రొమ్మును బయటికి లాగి ,, 

ఆకలితో ఉన్న బిడ్డలా నోట్లో పెట్టుకుని పీల్చడం మొదలుపెట్టాడు. మొదట మెల్లగా… తర్వాత మరింత గట్టిగా. 
 


అతని పళ్లు ఆమె చనుమొనను తాకినప్పుడు సీమ ఒక్కసారిగా ఉలిక్కిపడి అరిచింది. 
 
సీమ: “అహ్హ్… సోను… నొప్పి…!”
 
సోను (మెల్లగా నవ్వుతూ): “నొప్పి కాదు అమ్మా…నీ చనుమొన చాలా సెన్సిటివ్‌గా ఉంది. నాకు ఇష్టం…”
 


అని మళ్లీ పీల్చడం, నాకడం, అప్పుడప్పుడు మెల్లగా కొరకడం కొనసాగించాడు. 
 
సీమ: “సోను… ప్లీజ్… ఇప్పుడు వదులు… నేను… నేను భరించలేను…ఇషః.....”
 
సోను: “ప్లీజ్ అమ్మా… నువ్వు నాకు మాట ఇచ్చావు.ఇప్పుడు వెనక్కి తగ్గకు…”
 
ఇలా దాదాపు పదిహేను నిమిషాలు… 
 
ఆమె రొమ్ములు తడిసిపోయాయి. అతని నోటి ఉమ్మి, ఆమె చనుపాలు కలిసి ఆమె ఛాతీ మీద ఆ లైట్ వెలుతురులో మరింత మెరుస్తున్నాయి.
 


సోను అప్పుడు తల ఎత్తి ఆమె ముఖం వైపు చూసి మెల్లగా అన్నాడు—
 
సోను: “అమ్మా…నీ చనుపాల రుచి చాలా మారిపోయింది. ఇంకా మెత్తగా అనిపిస్తోంది.దూదికంటే కూడా మెత్తగా ఉన్నావు…ఉఫ్ఫ్ .. ఎంత మెత్తగా ఉన్నావో .. ఉమ్మా....”
 
సీమ: “సోను…అహః… ప్లీజ్… ఇలా మాట్లాడకు…”
 
సోను: “సిగ్గు ఎందుకు అమ్మా? నువ్వు నా అమ్మవి. నేను నీ కొడుకుని.నీ శరీరం నాకు తెలియకూడదా?”
 


అని చెప్పి మళ్లీ ఆమె చనుమొనను నోట్లో పెట్టుకుని గట్టిగా పీల్చాడు.సీమ కళ్లు మూసుకుని పోయాయి. 

ఆమె శరీరం తనకు తెలియకుండానే స్పందించడం మొదలుపెట్టింది. 
 
ఆమె చేతులు సోను తలను పట్టుకుని నెట్టాలని అనుకుంది, కానీ బలం రాలేదు. కళ్ళలో నీళ్ళు ఉన్నాయి.

తన అక్క కోసం ఇక తప్పదు అనుకుని ఒక చేతిని సోనూ తల పైన వేసి నొక్కుకుంది
 
సీమ: “ప్లీజ్ సోను… ఇప్పుడు చాలు… నేను… నేను భయపడుతున్నాను…”
 
సోను: “భయపడకు అమ్మా… నేను నిన్ను బాధపెట్టను. నువ్వు నాకు ఇష్టం. చాలా ఇష్టం…”
 
తాను ఆమె పైన పడుకున్నాడు. తన శరీరాన్ని మెల్లగా సర్దుకుంటూ, ఆమె తొడల మధ్యకు తనను తాను అమర్చుకున్నాడు.
 
ఆమె చీర మీదనే తన బలిసిన మడ్దని ఉంచి, ఆమె పూకు మీద గట్టిగా నొక్కాడు ఉదయం ఎరెక్షన్ వల్ల అతని మద్ద ఇంకా బలిసి, గట్టిగా, వేడిగా ఉంది.
 


చీర గుడ్డ మీద నుంచి ఆమె పూకు మీద నొక్కుతుంటే, ఆ వేడి సీమకు స్పష్టంగా తెలిసింది.
 
సీమ: “అహ్హ్… సోను… ఏం చేస్తున్నావ్…!”
 
సోను జవాబు చెప్పకుండా ఆమె రొమ్ము వైపు వంగి,నోట్లో పెట్టుకుని గట్టిగా పీల్చసాగాడు. 

చనుమొనను నాలుకతో తిప్పుతూ, అప్పుడప్పుడు పళ్లతో మెల్లగా కొరుకుతూ ఉన్నాడు.
 
అదే సమయంలో తన నడుమును ముందుకు వెనక్కి కదిలిస్తూ, చీర మీద నుంచి ఆమె పూకు మీద తన బలిసిన మడ్డను రాపిడి చేస్తున్నాడు. ప్రతి నొక్కుడికి సీమ శరీరం కదులుతోంది.
 


సీమ: “సోను… నొప్పి… మెల్లగా…అహః .....
 
ఆమె అప్పటికే సీమ పాంటీ లో చిగురాకులా వణుకుతూ కార్చేసుకుంది. చీర తడిసి, అతని మడ్డకి అతుక్కుని, ప్రతి రాపిడికి సీమకు విచిత్రమైన ఉష్ణం వ్యాపిస్తోంది.
 
సోను ఒక చేయి ఆమె పిరుదల కిందకు జార్చి గట్టిగా పట్టుకుని పిండుతూ, మరో చేయి ఆమె స్తనాన్ని పట్టుకుని నోట్లో పెట్టుకుని పీలుస్తున్నాడు.
 
తన మడ్దని ఆమె పూకు మీద ఇంకా గట్టిగా నొక్కి, నడుము ఈసారి మరింత గట్టిగా చేయాలి అన్నట్లు గుండ్రంగా తిప్పడం చేస్తూ రాపిడి కొనసాగించాడు.
 
సీమ: “సోను… చాలు… నేను… నేను భరించలేను…ఆఆహ్హా ......ప్లీజ్ .. ఆపు ..
 
సోనూ కూడా చివరికి వచ్చాడు, ఎన్నో వారాలుగా లోపల ఉన్న లావా బయటికి వచ్చేలా అనిపించింది.

కసిగా తల్లి కింద పెదవిని గట్టిగా కోరుకుతూ ఉన్నాడు.
 
సీమ: హమ్మ్.. హ్హా.. హమ్మ్ .. ఉమ్మా..సో.. ను.. అహః.. అనే మాటలు నొట్లొనే ఆగిపోయాయి.
 
సోనూ తన నడుముని ఒక్కసారి పైకి లేపి గట్టిగా ఒక కాలిని పైకి లేపి పట్టుకుని తల్లి తొడని మడ్దని మరింత గట్టిగా పూకుని దెంగడం మొదలు పెట్టాడు.
 
సీమ: అహః.. అమ్మ.. సోనూ.. వదులు.. అబ్బా.. ప్లీజ్.. నొప్పి.. .....................
 
సోనూ చివరికి వచ్చేసరికి తల్లి మాటలు చెవికి ఎక్కట్లేదు. అలానే గట్టిగా నిజంగానే తల్లిని దేన్గుతున్న అని అనుకుంటూ, 



ఆమె మెడలో తల పెట్టి అహః ,,,,, అమ్మ,,,,,,, నీ నుండి వచ్చే ఈ వాసనా,,,,, .. ఉఫ్ఫ్..
 
సీమ కూడా మరొకసారి తన లోపల ఉన్న లావాని బయటికి వచ్చేలా ఉండడంతో తనకి తెలియకుండా 

తన రెండు తొడలు మరింత వెడల్పుగా జరిగి ఒక చేతిని సోనూ వెనుక పెట్టి నొక్కుతూ అనుభవిస్తూ ఉంది..


 
అహః,, హ్హఅహః.. హుమ్మ్..,,,,అఆఅఆ.. ఆమ్మా..........................
 
నా వాళ్ళ కావట్లేదు ప్లీజ్ అమ్మ .. అంటూ మరింత గట్టిగా దేన్గుతూ ఉన్నాడు అలానే ఒక్కసారే ఇద్దరికీ బయటికి రావడం మొదలు అయింది.
 
సీమ సోనూ ని కదలకుండా అలానే పట్టుకుని వణుకుతుంది. సోనూ కూడా కార్చుకుని తల్లి  పైన పడిపోయాడు..

[appalapradeep]

సూపర్ అప్డేట్

[Terminator619]

Update chala bagundi sunny garu

[Sunnysunnysunny]

కాసేపటికి వరకు అలా ఉన్న సీమ కి ఒక్కసారిగా ఏం జరిగిందో తెలియాగే పట్టరాని కోపం బాధ రెండు వచ్చాయి. 

తెలియకుండానే సోనూ ని బలంగా నెట్టేసి లేచి తన బట్టలు సరిచేసుకుని వెళ్ళిపోయింది.
 
సోనూ దగ్గర నుండి వచ్చిన సీమ మనసు అంత ఏదోలా ఉంది ,, పెద్ద పాపం చేశాను అనే ఆలోచన మరొకవైపు ఇది తప్పదు అనే ఆలోచన మధ్యలో ఇరుక్కుపోయింది.



అప్పుడే ఆమె చూపు అల్కా పక్కన ఉన్న టేబల్ పైన పడింది. మెల్లగా దాని దగ్గరికి వెళ్ళి చూశాక అది అలేఖ్య రాసింది అని అర్ధం అయింది.
 
కానీ ఫ్రెండ్ వాళ్ళ ఇంటికి అంటే ఎక్కడికి వెళుతుంది, పొద్దునే అల్కా అడిగితే నేను ఏం చెప్పాలి అని ఆలోచిస్తూ వెళ్ళి బాత్ చేసి పిల్లలకి వంట చేసి పెట్టింది.
 
అల్కా, రెండు రోజులు నుండి ఇంటికి వస్తుంది కానీ తల్లితో సరిగ్గా మాట్లాడట్లేదు, 

అలాగే సోనూ కూడా తాను చేసిన పనికి అమ్మకి కోపం వచ్చింది ఏమో అని కంగారుగా ఏం మాట్లాడట్లేదు.
 
చూస్తుండగానే రెండు రోజులు గడిచి పోయాయి . ఇప్పుడు ఒక్క రోజే మిగిలి ఉంది. ఏం చేయాలో నాకు ఏమీ అర్థం కావడం లేదు. 

ఈ రాత్రి నేను నా అమ్మను ఒప్పించాలి… ఎలాగైనా సరే. అని అల్కా అనుకుంది”
 
ఇలా మాట్లాడకుండా ఉండటం వల్ల తన అమ్మ మనసు మరింత కరిగిపోతుందని అల్కా అనుకుంది.

రాత్రి ఆమె తన అమ్మ కోసం ఒక చీర తీసుకువచ్చింది. దానిని బెడ్ మీద పెట్టి పడుకుంది
 
రాత్రి సీమ రూమ్ కి వచ్చాక ఆ చీరను తీసుకుంటూ అడిగింది:
 
సీమ: “ఏయ్… రోజూ ఏదో ఒకటి ఎందుకు తెస్తున్నావు? ఈ వారం ఎంత డబ్బు ఖర్చు పెట్టావో తెలుసా?”
 


అల్కా: “మా అమ్మకి నేను ఏం ఇవ్వకూడదా… నా దగ్గర నువ్వు ఇచ్చిన డబ్బు చాలా ఉందిలే అమ్మ…”
 
సీమ: “హ్మ్మ్… కానీ అది నేను నీకు ఇచ్చాను నాకు కరచు పెట్టమని కాదు.”
 
అల్కా: “ప్లీజ్ ఒప్పుకో అమ్మ… వర్ష అక్క ని కూడా ఒప్పించాడు. ఆమెను ఒప్పించడానికి ఏం చెప్పాడో నాకు తెలియదు. 

నువ్వే నా మాట వినట్లేదు నేను అంటే అసలు ఇష్టమే లేదు ? ప్లీజ్ అమ్మ…”
 
సీమ: “ఏంటి… ఓరి దేవుడా… సోనూ వర్షని ఎలా ఒప్పించాడు… ఆమె ఎలా ఒప్పుకుంది? నేను నమ్మలేకపోతున్నాను. ఆమె నాతో ఏమీ చెప్పలేదు మళ్ళీ.”
 
అల్కా: “ఆమె నాతో కూడా ఏమీ చెప్పలేదు. సోను ఏం చెప్పాడో నాకు తెలియదు. కానీ ప్లీజ్ నువ్వు కూడా ఒప్పుకో.

మేము అందరం నీకోసమే ఇది అంత చేస్తున్నాం , మా కోసం అయిన ఒప్పుకో అమ్మ ప్లీజ్”
 


సీమ: “బుజ్జి ప్లీజ్… లేదు… నేను ఇది చేయలేను. ఇది చాలా పెద్ద పాపం.”
 
అల్కా: “దేవుడా… ప్లీజ్ నా కోసం ఒప్పుకో అమ్మ. నా జీవితంలో నేను నిన్ను ఎప్పటికీ ఏమీ అడగను. 

నేను దణ్ణం పెడతా ప్లీజ్ అమ్మ . నువ్వు ఒంటరిగా ఉండటం నాకు ఇష్టం లేదు.”
 
ఈ ప్రపంచంలో ఏ అక్క కూడా ఇంతటి నిస్సహాయ స్థితిని ఎదుర్కొని ఉండదు. ప్లీజ్ అమ్మ
 
సీమ: “ఏయ్… ఉజ్జీ తల్లి… ఏం చేస్తున్నావ్? ఇలా చేయకు. ప్లీజ్ అతనికి అర్థమయ్యేలా చెప్పు. 

నేను ఒక తల్లిని… నా కొడుకు తెలివైనవాడు.మంచి అమ్మాయిని చూసి వెంటనే పెళ్లి చేద్దాం …”
 
అల్కా: “ప్లీజ్… ఏమీ జరగదు. ఎవరికీ తెలియదు. ప్లీజ్ అమ్మ… విను… నువ్వు అతనితో అది చేయనివ్వకు. 

మిగతావన్నీ చెయ్యి… కానీ అతన్ని అది చేయనివ్వకు… అంటే ఆ సంభోగం…”
 
సీమ: “ఏంటి… వద్దు వద్దు… ప్లీజ్ మాట్లాడకు… అలా అనకు .”
 
అల్కా: “ప్లీజ్ నా మాట విను అమ్మ … ప్లీజ్ అమ్మ… మీ కాళ్ల మీద పడతాను.”


 
సీమ: “ఓ… ఓ… ఓ… ప్లీజ్… నన్ను ఇలాంటి ఇబ్బందికరమైన పరిస్థితిలో ఎందుకు పెడుతున్నావు అల్కా?”
 
సీమ భావోద్వేగానికి గురై ఏడవడం మొదలుపెట్టింది. అల్కా సోనుని శృంగారం చేయనివ్వనని చెప్పింది. 

కనీసం అమ్మని శాంతింపజేయడానికి ఇలాంటిదేదైనా చెబుదామని అనుకుంది.
 
అల్కా: “ప్లీజ్ ఏడవకండి అమ్మ… మీ మీద నా గౌరవం మరింత పెరిగింది. నేను చెప్పే ఈ ఒక్క విషయానికి ఒప్పుకో. 

ప్లీజ్ ఏడవకు. వాడు మానాయి ఉన్నది ఒక్కగానొక్క సోనూ వాడికి ఏమైనా ఐతే …
 
అప్పుడు ఏం చేయాలి? వాడికి కెవల నీతో జీవితం పంచుకోవాలి అని అనుకుంటున్నాడు .

అది వాడి కోరిక ప్లీజ్ అమ్మ ఏడవకు … ప్లీజ్ ఒప్పుకో ప్లీజ్. వాడిని అలా చేయనివ్వకు. కేవలం పెళ్ళే ప్లీజ్ ఒప్పుకో అమ్మ.”
 
అల్కా పూనమ్‌ని ఓదారుస్తుండగా తలుపు తట్టే శబ్దం వినిపించింది. తలుపు దగ్గర వర్ష ఉంది.
 
వర్ష: “శ్శ్శ్… అమ్మ… ఏడవకు. ఎందుకు ఏడుస్తున్నావ్ అమ్మ? సోను నాకు అంతా చెప్పాడు. అతను మన కోసం ఎంతో చేశాడు. 

అమ్మ… ప్లీజ్ అతని కోరిక తీర్చు. లేకపోతే వాడు కచ్చితంగా ఏదో ఒకటి చేసుకుంటాడు”
 
అక్క నోటి నుండి ఆ మాట విని అల్కా నిశ్చేష్టురాలైంది. సోను ఆమెకి ఏమి చెప్పి ఉంటాడు?
 
వర్ష: “అమ్మా… అలా ఏడవకు. నువ్వు మా మంచి అమ్మవి కదూ? నిన్ను ఇంకెవరూ ఏమీ అనరు.

మేము అంత నీతోనే ఉంటాం అమ్మ, కానీ మేము నిన్ను ఒంటరిగా మాత్రం ఉండానివ్వం ”
 
వర్ష ప్రేమగా పూనమ్‌ని ఛాతీ మీద హత్తుకుని ఓదారుస్తోంది. అల్కా చూస్తూ దగ్గరికి వెళ్ళి అమ్మ ఒడిలో తల పెట్టుకుని పడుకుంది. 

తర్వాత ధైర్యం కూడగట్టుకుని మాట్లాడింది.
 
అల్కా: “అవును అమ్మా… నేను కూడా అదే చెప్తున్న నీకు… వాడిని అలా చేయనివ్వకు.”
 
వర్ష: “ఏంటి… చేయనివ్వకూ అంటున్నావు అహః అర్థం ఏంటి… అమ్మ నీకు అదేం చెబుతోంది?”
 
సీమ: “హ్మ్ం .. హ్మ్ం .. … అదే…” సీమ కన్నీళ్లు తుడుచుకుంటూ వర్ష చెవిలో ఇలా చెప్పింది.


 
వర్ష: “హాహా… తెలివితక్కువది… సరే కానీ. నేను సోనుకి చెప్పను… అతను ఒప్పుకుంటాడా? నాకు నమ్మకం లేదు అస్సలు . వాడు అసలే బండోడు”
 
(వర్షకి ఆ రోజు రాత్రి తనకి జరిగింది గుర్తు వచ్చి అలా చెప్పింది)
 
అల్కా: “ అమ్మ నాకు ఇంకా ఏమి చెప్పలేదు… లేకపోతే …నేను ....”
 
వర్ష: “సరే … అయితే వాడికి చెప్పు. వాడు ఆ షరతుకు ఒప్పుకుంటాడా? నువ్వే చెప్పు.”
 
అల్కా: “ఏయ్ ,, ఏమో కానీ....ఒకవేళ ఆమె ఒప్పుకోకపోతే… నేను వాడికి చెప్తాను… ప్రయత్నిస్తాను.”
 
వర్ష: “సరే … వాడు ఏది చేయాలనుకున్నా… అది మా అందమైన అమ్మ అంగీకారంతోనే చేయమని వాడికి చెప్పు. 

వాడు ఏది చేయాలనుకున్నా… అది అమ్మ అనుమతి ఉండాలి అంతేనా అమ్మ …”
 
ఇది విన్న సీమ ఒంట్లోని ప్రతీ భాగంలో ఏదో విద్యుత్ ప్రవహించినట్లు అనిపించింది. 

తన అక్క నోటి నుండి ఆ మాటలు విని అల్కా కూడా ఆశ్చర్యపోయింది. కానీ సోను ఒప్పుకోడని అల్కా అనుకుంటోంది.
 
అయినా వర్ష అక్క మాటలు అల్కా మనసులో ప్రతిధ్వనిస్తూనే ఉన్నాయి. అంత అందమైన స్త్రీతో శృంగారం తప్ప ఇంకేం చేయగలరు?
 
అల్కా కూడా అదే ఆలోచిస్తోంది. కానీ అల్కా చాలా అమాయకురాలు. ముందు అమ్మకి పెళ్లి చేయాలి అని అనుకుంది అంతే.
 
అలా ఆలోచిస్తూ ఒకరికి ఒకరు హత్తుకుని ముగ్గురు నిద్రలోకి జారుకున్నారు. ఉదయాన్నే నిద్రలేచి స్నానం చేసిన సీమ అద్దం ముందు నిలబడి తనను తాను చూసుకుంటూ ఉంది.


 
మెడలో మంగళసూత్రం లేదు. చేత్తో మెడను తడుముకుంటూ “మళ్లీ కట్టుకోవాలా…” అని అనుకుంది. 

అల్కా ఎన్నోసార్లు చెప్పింది కదా, తన కోసం మళ్లీ పెళ్లి చేసుకోమని. తన సొంత అక్క కొడుకుతో ఇది అంత ఎలా చేయాలి.
 
కానీ నిన్న  ఉదయం సోను తనతో చేసిన ఆ కాస్త దగ్గరి విషయం గుర్తుకు వచ్చేకొద్దీ ఒళ్లు జలదరించింది. భయం, తెలియని బాధ రెండూ కలిసి వచ్చాయి.
 
“పూనమ్ అక్క అడిగితే ఏం చెప్పాలి… తన కొడుకుకి తనకి పెళ్లి అయింది అంటే అక్క ఎలా అనుకుంటుంది. 

నిన్న ఉదయం జరిగినది ఎలా చెప్పాలి…” అని ఆమె మనసు తిరగబడుతోంది.
 
అలాగే అక్క కొడుకు సోను అల్కా చెప్పాలి అనుకుంటున్నా దానికి ఎలా ఒప్పుకుంటాడో అని ఆలోచిస్తోంది.
 
ఒక మహిళ శృంగారం కాకుండా ఇంకా చాలా పనులు చేయగలదని పాపం అల్కాకి ఎలా తెలుస్తుంది? ఆమె ఇంకా చాలా చిన్న పిల్ల అని అనుకుంది.
 
“శృంగారం తప్ప… నీకు నచ్చింది ఏది అయిన చేసుకో అంటే . డానికి సోను ఒప్పుకుంటాడా?” ఇలా ఆలోచిస్తూ వంట గదిలోకి వెళ్ళింది.
 
అప్పుడే లేచిన అల్కా తన అమ్మతో, శృంగారం తప్ప మిగిలినది ఐతే పెళ్లి అని తాను ఒప్పిస్తా అని చెప్పింది. 

కానీ ఈ విషయాన్ని తన తమ్ముడికి ఎలా చెప్పాలి ? ఈరోజు ఆదివారం. అందరూ ఇంట్లోనే ఉంటారు…
 
వంట గదిలో ఉన్న సీమ మనసు ఎన్నో ఆలోచిస్తుంది. పీలలు కచ్చితంగా పెళ్లి చేయాలి అనుకున్నారు …

మొదటిది సోను ఒప్పుకోడని నాకు తెలుసు. కానీ అల్కా ఎలా ఒప్పిస్తుందో
 
రెండవది… ఒకవేళ అతను ఒప్పుకుంటే… అతనికి కొత్త ఆలోచనలు వస్తాయి… దానివల్ల అతను నా శరీరాన్ని చాలా చికాకు పెట్టగలడు.
 
ఇవన్నీ ఆలోచిస్తుంటేనే సీమ తల్లి శరీరంలో ఒక సంచలనం ప్రవహిస్తున్నట్లు అనిపించింది.
 
అల్కా ఈరోజు సోనుతో మాట్లాడటానికి ఒక అవకాశం కోసం ఎదురుచూస్తుంది. … అప్పుడే సీమ అందరినీ తినడానికి పిలిచింది.
 
భోజనం బల్ల వద్ద కూర్చున్నప్పుడు సోను తన తల్లి వైపే చూస్తున్నాడు.

సీమ వంటగదిలో పని పనిచేస్తుండగా తల్లి కొంగు పదేపదే జారిపోతుండటంతో సోనుకి స్పష్టంగా కనిపిస్తోంది. 

అల్కా కూడా అది గమనించింది
 


సీమ ఏదైనా వస్తువు తీసుకోవడానికో… లేదా ప్లేట్స్ తీసుకోవడానికో చెయ్యి ఎత్తినప్పుడు , లేదా అప్పుడప్పుడు జుట్టు కట్టుకోవడానికి చెయ్యి లేపగానే
 
సైడ్ నుండి కనిపిస్తున్న బిగుతైన రొమ్ములు సోనూ ని చూపు తిప్పుకొనివ్వటలేదు. 

తన సొంత కొడుకు తన తల్లిని ఈ విధంగా చూడటం చూసి అల్కా గుండె మండిపోతోంది… రక్తం మరిగిపోతోంది.
 
వెంటేనే లేచి వాడి దగ్గరికి వెళ్ళి తల పైన ఒక్కటి కొట్టి, నోరు మూసుకుని కూర్చో అడ్డ గాడిద గుడ్లు పీకేస్తాను నీవి, అమ్మ వీడికి ముందు పెట్టు . అని గట్టిగా అరిచింది
 
వెంటనే లోపలికి వెళ్ళి ఒక చున్నీ తెచ్చి అమ్మ బుజం పైన వేసి కూర్చుంది. 

సీమ ఇప్పుడు ఇది ఎందుకు తల్లి అనగానే , నీకు చెమటలు పడుతున్నాయి తుడుచుకో అమ్మ ఏం కాదు అని కూర్చుంది.
 
సోనూ కొంచెం ముఖం మాడ్చుకుని కూర్చుని తింటున్నాడు. అప్పుడే అక్కడికి వచ్చిన వర్ష మెల్లగా అమ్మ పైన కోతికి అంత ప్రేమ పొంగిపోతే పొద్దునే లేచి వంట చెయ్యి.
 
అల్కా: అమ్మ చూడు అమ్మ.. ఊరికే నన్నే అంటున్నారు.
 
సీమ: ఏయ్. మీ ఇద్దరు ఒక్కటి నా కూతురి జోలికి వస్తే రేపటి నుండి మీ అక్క ,తమ్ముళ్ళు కలిసి వండుకుని తినండి
 
అల్కా: హుమ్మ్ ,, బాగ అయింది.. ఉమ్మా.. అని సీమ కి ముద్దు పెట్టింది.
 
టిఫిన్ చేశాక అల్కా మెల్లగా సోనూ నాతో రా నీతో మాట్లాడాలని చెప్పింది. సోను మేడ మీదకి వెళ్లాడు. 

అక్కడ సోను… అల్కా ఇద్దరూ ఒకరికొకరు ఎదురుగా కుర్చీలో కూర్చున్నారు..
 
అల్కా: “ఒరేయ్ … నీకు ఒక విషయం చెప్పాలి.”
 
సోను: “దేని గురించి అక్క ? ఏం అయింది?
 
అల్కా: అమ్మతో మాట్లాడాను నేను.

సోను: “ఏం చెప్పింది అక్క? ఒప్పుకుందా?”
 
అల్కా: “ఒప్పుకోలేదు. కానీ…ఆమెతో మాట్లాడాను. కానీ ఒక సమస్య ఉంది.”
 
సోను: “మళ్ళీ సమస్య ఏంటి అక్క?”
 
అల్కా: “నేను అమ్మకి చాలా చెప్పి వివరించాను. కానీ ఒక షరతు ఉంది.”
 
సోను: “షరతు… ఎలాంటి షరతు? ప్లీజ్ చెప్పు అక్క.”
 
అల్కా: “అది … అది … నువ్వు… నువ్వు అమ్మతో…”
 
సోను: “హా… అమ్మతో అబ్బా ఎంతో చెప్పు అక్క?”
 
అల్కా: “నువ్వు ఆమెతో ఆ శృంగారం చేయకూడదని అమ్మకి చెప్పాను. అది తప్ప నువ్వు ఇంకేమైనా చేసుకోవచ్చు. అమ్మ ఒప్పుకుంది”
 


సోను: “ఏంటి… నువ్వు ఎందుకు అలా అన్నావు అక్క? నాకు అమ్మ పూర్తిగా కావాలని చెప్పాను కదా. ఇప్పుడు నువ్వెందుకు ఇలా చెప్పావు మళ్ళీ?”
 
అల్కా కాస్త కోపంగా, బాధగా వెంటనే .
 
అల్కా: “ఏంటి? ఇప్పుడు అమ్మని కేవలం దానికోసమే చేసుకుంటావా? పో… అసలు ఏం వద్దు. పెళ్లి వద్దు, ఏం వద్దు. చీ! నీ కోసం ఎంత కష్టపడ్డానో… నువ్వు కూడా అందరిలాగే ఆలోచిస్తున్నావు.”
 
సోను వెంటనే బ్రతిమాలడం మొదలుపెట్టాడు. చేతులు కలిపి, ముందుకు వంగి మాట్లాడాడు.
 
సోను: “అయ్యో సారీ అక్క… సారీ. అలా కాదు. సరే సరే…
 
అల్కా: “మరి ఏంట్రా అమ్మను ఒప్పించడం అంత సులభమా? నువ్వే ఆలోచించు.”
 
డాబా మీద అక్కా-తమ్ముడి మధ్య సంభాషణ జరుగుతున్నట్లుగా ఉంది. కింద సీమ… వీళ్లిద్దరూ ఏం మాట్లాడుకుంటున్నారో అని ఆలోచిస్తోంది.
 
సోను ఒప్పుకోడని ఆమె మనసుకి కూడా తెలుసు. కానీ అల్కాని చూసిన తర్వాత సీమకి కొంచెం బాధగా అనిపించింది. అయినా తన పిల్లల ప్రేమ ముందు ఆమె నిస్సహాయురాలైంది.
 
అల్కా అరగంట పాటు సోనుకు వివరిస్తూనే ఉంది. తన జీవితంలో ఇప్పటివరకు అల్కా ఇంత సుదీర్ఘమైన విషయాన్ని ఎప్పుడూ చర్చించలేదు.
 
అల్కా: “నా వంతుగా నేను చేయగలిగినంత ప్రయత్నించాను. ఇప్పుడు అంత నువ్వే నిర్ణయించుకోవాలి…”
 
సోను: “సరే అక్క…కానీ అమ్మతో, నేను అది తప్ప అన్నీ చేస్తాను అని చెప్పినప్పుడు అమ్మ ఒప్పుకుందా”
 
అల్కా: “లేదు ఒప్పుకోలేదు. ఏమీ అనలేదు.…నీకు అదే కావాలా ఏంట్రా”
 
సోను: “అయ్యో సారీ అక్క… సారీ. అలా కాదు. సరే సరే… నువ్వు ఎలా చెప్తే అలా. నేను చేయను అని కాదు కానీ… అమ్మ కొన్ని రోజులు, కొన్ని ఏళ్లు అయినా ఒప్పుకుంటే అప్పుడు చేస్తా.
 
దానికోసం నువ్వు నాకు ఒక హెల్ప్ చెయ్యి. నేను ఒక లెటర్ రాస్తా. దాన్ని అమ్మకి ఇవ్వు. 

అమ్మ ఆ పని తప్ప మిగతాది ఒప్పుకుంటే నేను చేయాలనుకున్నదంతా ఆ లెటర్‌లో రాస్తా. ప్లీజ్ అక్క… నా మాట విను.”
 
అల్కా అమాయకంగా చూసింది. తన తమ్ముడు ఇలా బ్రతిమాలుతుంటే ఏదో పెద్ద నేరం చేసినట్టు అనిపించింది. ఆమెకు కోపం కూడా వచ్చింది, జాలి కూడా వచ్చింది.
 
అల్కా: “సోను… నువ్వు నన్ను ఎంత ఇబ్బంది పెడుతున్నావో తెలుసా? అమ్మని ఒప్పించడానికి నేను ఎంత పడ్డానో… ఇప్పుడు నువ్వు ఇలా అంటే నేనేం చేయాలి?”
 
సోను: “అక్క ప్లీజ్… నువ్వు చెప్పింది నేను వింటున్నా. అది ఇప్పుడు చేయను. అమ్మ ఒప్పుకునే వరకు ఆగుతా. కానీ లెటర్ మాత్రం అమ్మకి ఇవ్వు. అంతే సాయం చేస్తే చాలు.”
 
అల్కా కాసేపు మౌనంగా ఉంది. తను చాలా కష్టపడి అమ్మని ఒప్పించాలని ప్రయత్నించింది, బహుమతులు తెచ్చింది, ఏడ్చి బ్రతిమాలింది. 

కానీ ఇప్పుడు తమ్ముడు ఇలా మాట్లాడుతుంటే ఏమీ అర్థం కావడం లేదు.
 
ఆమెకు కోపం తగ్గి, నిస్సహాయత మిగిలింది.
 
తన తమ్ముడి నుండి ఈ మాటలు విన్న తర్వాత అల్కాకి వింతగా అనిపించింది. 

తన సొంత తమ్ముడు తన ముందే అలాంటి ప్రతిపాదన చేస్తున్నాడు… మరియు ఆమె అతని మాటలను మౌనంగా వింటోంది.
 
అల్కా: “సరే సోనూ … కానీ నీకు తెలుసు కదా అమ్మ చాలా భావోద్వేగం గలది … మనమే ఆమెకి ప్రపంచం . అందుకే ఇది చాలా కష్టం అయిన అమ్మ దీనికి ఒప్పుకుంది”
 
సోను: “అక్క… నాకు అమ్మ గురించి తెలుసు… అందుకే ఆమెను ఒప్పించమని నిన్నే అడిగాను. 

నేను వర్ష అక్కని కూడా ఒప్పించాను… కాబట్టి ఇప్పుడు నువ్వు వర్ష గురించి చింతించాల్సిన అవసరం లేదు.”
 
అల్కా: “హ్మ్ం మూయ్ మీ ఇద్దరు ఒక్కటే దొంగలు… కానీ నువ్వు వర్ష అక్కని ఎలా ఒప్పించావు? అక్కని ఒప్పించడానికి ఏం చెప్పావు? ఏమి అయిన గిఫ్ట్ ఇచ్చావా?”
 
సోను: “అక్క… దాని గురించి నేను మీకు తర్వాత చెబుతాను. ఆమె ఒప్పుకుంది… అదే పెద్ద విషయం అక్క . 

ఇక నువ్వు అమ్మని ఒప్పిస్తే నీకు నచ్చిన గిఫ్ట్ నేను ఎలా అయిన ఇస్తాను, నా ప్రాణం ఇచ్చి అయిన కలుపుతాను ”
 


అల్కా: “అబ్బా, ఆపు సరే ఇంతకీ లెటర్ ఏంటి … ఏం రాస్తావు  లెటర్ లో?”
 
సోను: “అక్క… ఇప్పుడు అమ్మ అది తప్ప మిగతా అన్నింటికీ ఒప్పుకుంటే… అప్పుడు నేను చేయాలనుకున్నదంతా ఆ ఉత్తరంలో రాస్తాను. ప్లీజ్ నువ్వు ఆ లెటర్ని అమ్మకు ఇవ్వు చాలు.”
 
అల్కా: “సరే… రాయి ఆ లెటర్. నేను అమ్మకి ఇస్తా. కానీ సోను… అమ్మని ఎక్కువగా బాధపెట్టకు. నాకు ఇంకా ఏమి చెప్పకూ .. అన్నీ నాకే చెప్తావు వర్ష అక్కకి కూడా చెప్పు ఇంకా…”
 
సోను: “బాధపెట్టను అక్క. నువ్వు చెప్పినట్టు చేస్తా. సాయంత్రం లోపు లెటర్ ఇస్తా.”
 
సోను లేచి తన గదిలోకి వెళ్లిపోయాడు. అల్కా మేడ మీదనే కూర్చుని చాలాసేపు ఆలోచిస్తూ ఉండిపోయింది. తను ఎంత అమాయకంగా ఉన్నానో అని అనుకుంది.
 
మళ్ళీ అమ్మని ఎలా ఒప్పించాలని ప్రయత్నించిందో, ఇప్పుడు తమ్ముడు ఇలా మాట్లాడుతుంటే ఏదో పెద్ద తప్పు జరుగుతోందని అనిపించింది. కానీ ఏమీ చేయలేకపోయింది.
 
“సోను ఈ కాలపు కుర్రాడు… వాడి మనసులో ఏం జరుగుతుందో నాకు తెలియడం లేదు…” అని ఆలోచించడం మొదలుపెట్టింది.
 
సోను మేడ మీద నుండి కిందకి వచ్చినప్పుడు, తన తల్లి వైపు చూసి నవ్వి, ఎక్కిరిస్తూ 

“నీ కూతురితో నన్ను కావాలి అని ఆటపట్టిస్తున్నావు కదా తరువాత చెప్తా అమ్మ నీ పని” అని చెప్పి తన గదిలోకి వెళ్లిపోయాడు.
 
అక్క,తమ్ముళ్ల మధ్య ఏం జరిగిందోనని అతని సీమ కూడా ఆశ్చర్యపోయింది. అల్కా కిందకి వచ్చినప్పుడు సీమ ఆమెని అడిగింది.


 
సీమ: “ఏయ్ … ఆగు … నువ్వు సోనుతో ఏం మాట్లాడావు మళ్ళీ ?”
 
అల్కా (కొంచెం తటపటాయిస్తూ): “ఏమీ లేదు అమ్మ… వాడిని మా అమ్మతో అలా చేయకూడదని అతనికి చెప్పాను అంతే. అలా ఐతేనే పెళ్లి అని కూడా చెప్పా”
 
సీమ: “ఓహ్… సరే కానీ … సోను ఏం చెప్పాడు?”
 
అల్కా: “పర్వాలేదు సరే అన్నాడు… కానీ సాయంత్రం నీకు ఏదో చెబుతానని అన్నాడు.”
 
సీమ: “సాయంత్రం ఏం చెప్తాడు సార్?”
 
అల్కా: “నాకు ఇప్పుడు తెలియదు అమ్మ… సాయంత్రం వాడు ఒక ఉత్తరం రాస్తానని… నేను దాన్ని నీకు  ఇవ్వాలని అన్నాడు అంతే . అబ్బా అందరికీ నేనే దొరికాను”
 
సీమ: “ఈ ఉత్తరమేంటి… నాకు ఏమీ అర్థం కావడం లేదు.”
 
అల్కా: “నాకు కూడా అర్థం కావడం లేదు… కానీ నేనేం చేయగలను? ఇప్పుడు మీ ముద్దుల కొడుకు ఏదో తన మనసులోని మాటలు మాట్లాడతా అన్నాడు… అబ్బా లేమ్మ నేను సినిమా చూడాలి లే లే .”
 
సీమ: “సరే… పో గాడిద వాడిని చూసి మీరు కూడా అలానే తయారు అవుతున్నారు కానివ్వండి… నేను వెళ్లి భోజనం తయారు చేస్తాను… 

నువ్వు విశ్రాంతి తీసుకో. లేకపోతే నేను మధ్యాహ్నం నిన్ను పడుకొనివ్వను.”