Misc. Erotica ❤️❤️ అమ్మ తో అపరిచిత బంధం ❤️❤️

[Nautyking]

Take your time buddy
No issues no hurry be cool
Maintain sufficient time to update the story

[Sunnysunnysunny]

అమ్మను ఎంతో ప్రేమగా మంచంపై పడుకోబెట్టి దుప్పటి కప్పాను. పై అంతస్తులోని నా గదికి వెళ్లి పడుకోవాలని అనుకున్నాను కానీ సగం దూరం వెళ్ళాక మనసు ఒప్పుకోలేదు. ‘ఒకవేళ రాత్రి అమ్మకు మళ్లీ తన జీవితంలో జరిగిన పాత గాయం గురించి ఆలోచించి బాధపడితే ? లేదా హఠాత్తుగా నిద్రలేచి కళ్లముందు నన్ను చూడలేకపోతే ఒంటరితనంతో ఎంత కంగారుపడుతుంది!’ అన్న భయం నన్ను ఆవహించింది. అందుకే ఈ రాత్రికి ఆమె కళ్లముందే ఉండాలని గట్టిగా నిర్ణయించుకున్నాను. మంచానికి ఎదురుగా ఉన్న సోఫాపై మెల్లగా వాలాను.
 
పడుకునే ముందు ఒక్కసారి అమ్మ వైపు చూశాను. నిద్రలో ఆమె ముఖంపై కొన్ని జుట్టు పోగులు జారి పడ్డాయి. నేను ఎంతో సున్నితంగా, నా ఊపిరి కూడా ఆమెకు తగలనంత మెల్లగా ముందుకు వంగి... నా చేతి వేళ్లతో ఆ జుట్టు పోగులను పక్కకు నెట్టాను.

నేను : (మనసులోనే ఎంతో ఆత్రంగా) అమ్మా...అని పిలిచాను

"ఇన్నాళ్లూ శత్రువులా చూసిన రూపం...

ఈరోజు నా సర్వస్వమైన పవిత్ర దీపం!

వదిలేసి వెళ్లావని నిందించిన నా పెదవులే,

ఈరోజు నీ పాదాల చెంత క్షమాపణ కోరుతున్నాయి.

నిజం తెలిసి నిన్ను చేరాలనుకునే లోపే...

విధి మన మధ్య సరికొత్త బంధాన్ని అల్లింది.
 
నీ కళ్లల్లో నాపై ఉన్న ఆరాటం,
 
నీ నుదుట నేను దిద్దిన ఆ ఎర్రటి సింధూరం...
 
కొడుకుననే నిజాన్ని దాచి, నీ తోడుగా నన్ను నిలబెట్టింది.
 
లోకపు గీతలను దాటి.. ఇకపై నీ ప్రతి సుఖం నా బాధ్యత!"
 
సోఫాలో పడుకుని అమ్మ వైపే చూస్తూ ఉండిపోయాను. నా జీవితంలో ఇంతటి అమాయకమైన, నిండైన మనసున్న సౌమ్యురాలైన స్త్రీని నేను చూడలేదు. ఇదంతా ఇంత అకస్మాత్తుగా ఎలా జరిగిందో నాకే నమ్మకం కలగడం లేదు. 
ఇన్నేళ్లుగా ఒంటరితనంతో కుంగిపోయిన నా తల్లి కళ్లల్లోని ఆ వేదన నన్ను నిద్రపోనివ్వడం లేదు.
 
నా అంతరాత్మ నా చెవుల్లో గుసగుసలాడింది..‘విజయ్... చూడు, ఈరోజు నేను నిన్ను తప్పు పట్టను. కానీ ఒక్క నిజం అర్థం చేసుకో... ఆమె నిన్ను చాలా చాలా ప్రేమిస్తోంది. నీ రాక వల్లే ఇన్నాళ్ల తన చీకటి బతుకులోకి ఒక కొత్త వెలుగు వచ్చిందని ఆమె నమ్ముతోంది. లేకపోతే... నీ భుజంపై తలపెట్టి అంతలా కన్నీళ్లు ఎందుకు కారుస్తుందో ఆలోచించు విజయ్... ఆమె జీవితాన్ని సంతోషంతో నింపగల ఏకైక ఆసరా నువ్వే!’ అంది.
 
నేను లోపల తెలియని భయం కోపంతో , ‘కానీ నా నిజ స్వరూపాన్ని, నేను ఆమె కన్నకొడుకుననే నిజాన్ని ఇంకెంతకాలం దాచగలను? ఇది ఆట కాదు... ఇది ఆమె జీవితానికి సంబంధించిన అతి పెద్ద ప్రశ్న’ అన్నాను. 

నా మనసు సవాల్ విసిరింది, ‘నువ్వు సమయాన్ని కోల్పోయావు విజయ్... బహుశా నువ్వు ఈ నిజం మొదటి రోజే చెప్పి ఉంటే, ఈరోజు పరిస్థితి వేరుగా ఉండేది. మొదటి రోజు నువ్వు ఆమెకు భయపడలేదు విజయ్... బదులుగా ఆమె పవిత్రమైన రూపంతో ప్రేమలో పడ్డావు!’ అంది.


నేను: అయితే ఇప్పుడు నా ముందున్న మార్గం ఏంటి?

నా మనసు: ఒక్కటే మార్గం విజయ్... ఆమెను కంటికి రెప్పలా చూసుకో. నీ జీవితాంతం నువ్వు వెతికిన మాతృమూర్తి, నీ సర్వస్వం ఆమెనే అని నమ్మకం కలిగించు. గతంలో మీకు ఎలాంటి బంధం ఉండేదో నువ్వు మర్చిపో... ప్రస్తుతం ఆమె సంతోషం మాత్రమే నీకు ముఖ్యం. అచ్చం ఆమె కలల రాకుమారుడిలా, రక్షకుడిలా ఆమె పక్కనే ఉండు... ఆమెపై నీ హక్కులను చూపించు. కనీసం ఇంతైనా చేయగలవు కదా విజయ్!
 
నేను: (ధైర్యంగా) అవును... నేను తప్పకుండా చేస్తాను. నా తల్లి ముఖంలో ఇకపై కన్నీళ్లు రానివ్వను.
 
అంతలో నా ప్యాంటు జేబులో ఏదో గట్టిగా గుచ్చుకుంటున్నట్లు అనిపించింది. చేయి పెట్టి బయటకు తీశాను.. అది మార్కెట్ లో అమ్మ పుట్టినరోజు కోసం నేను నా సొంత డబ్బులతో కొన్న ఆ వెండి కాలి గజ్జెల పెట్టె! మెల్లగా ఆ బాక్స్ తెరిచి, చంద్రుని వెన్నెల్లా మెరిసిపోతున్న ఆ గజ్జెలను చూసి నా మనసులోనే మురిసిపోయాను. ‘ఈ గజ్జెలు నా అమ్మ పాదాలకు ఎంత ముద్దుగా ఉంటాయో కదా! వచ్చే వారం ఆమె ఇవి కట్టుకుని ఇల్లంతా నడుస్తుంటే..ఆ మువ్వల గలగల శబ్దం ఇల్లంతా ప్రతిధ్వనిస్తుంది. ఈ గిఫ్ట్ అమ్మకు ఖచ్చితంగా నచ్చుతుంది’ అని మనసులోనే నవ్వుకుంటూ మళ్లీ దాన్ని జాగ్రత్తగా జేబులో దాచుకున్నాను.

అమ్మ ప్రశాంతమైన ముఖాన్ని చూస్తూ, ‘నేను ఈ ఇంట్లో కేవలం అద్దెకు ఉండటానికి వచ్చాను... కానీ ఈ రోజు నుండి నేను నా అమ్మ హృదయంలో జీవించడం మొదలుపెట్టాను. అమ్మ ప్రతిరోజూ నన్ను ఇలాగే తన కళ్లముందే పడుకోమని చెబితే ఎంత బాగుంటుంది! 

రోజూ రాత్రి ఈ అందమైన ముఖాన్ని చూస్తూ నిద్రపోతాను... ఉదయాన్నే ఈ పవిత్ర రూపం చూస్తూ మేల్కొంటాను’ అని భావిస్తూ మెల్లగా నిద్రలోకి జారుకున్నాను.
 
ఉదయం ఆరు గంటలకు అలారం మోగడంతో కళ్లు తెరిచాను. మంచం వైపు చూస్తే అమ్మ లేదు... అప్పుడే బాత్రూమ్ లో నుండి నీళ్ల శబ్దం వినబడింది. అమ్మ స్నానానికి వెళ్ళిందని అర్థమై, నేను కూడా ఏమాత్రం ఆలస్యం చేయకుండా పై అంతస్తుకు పరుగెత్తి, చకచకా స్నానం ముగించాను. అమ్మ రాత్రి కొనిచ్చిన ఆ సరికొత్త బ్లూ టీ-షర్ట్ వేసుకుని, ఎంతో హుషారుగా కిందకు వచ్చాను. అప్పటికే అమ్మ పూజ ముగించుకుని ముస్తాబై సిద్ధంగా ఉంది.
 
నేను: (నవ్వుతూ) ఆంటీ... అప్పుడే నిద్రలేచి అంతా సిద్ధం చేసేశావా?

అమ్మ: (నా వైపు ఎంతో ఆప్యాయంగా చూస్తూ) అది..విజయ్, నీకంటే కొద్దిసేపటి ముందే నిద్రలేచాను.
 
నేను: (నా టీ-షర్ట్ చూపిస్తూ చిలిపిగా) హ్మ్. చూశావా ఆంటీ, నువ్వు నిన్న రాత్రి కొనిచ్చిన ఆ కొత్త టీ-షర్ట్ వేసుకున్నాను. ఎలా ఉంది?
 
అమ్మ: (నా బలమైన శరీరాన్ని ఆ టీ-షర్ట్ లో చూసి మురిసిపోతూ) చాలా చాలా బాగుంది విజయ్.. నీకు అద్భుతంగా నవ్వింది.
 
నేను: సరే ఆంటీ.. నువ్వు అలా కూర్చో, నేను మన ఇద్దరికీ వేడివేడి టీ చేసి తీసుకువస్తాను. తర్వాత ఇద్దరం కలిసి బయటకు వెళ్దాం.
 
అమ్మ: (మొహమాటపడుతూ) వద్దు విజయ్.. నీకెందుకు శ్రమ, ఈరోజు నాకు టీ తాగాలని అనిపించడం లేదు.. అందుకే వద్దు.
 
నేను: (ఆమె మాటలకు అడ్డుతగులుతూ, హక్కుగా) నేను చేస్తున్నాను కదా ఆంటీ.. నాకోసం కొంచెం తాగు. తర్వాత వెళ్దాం, అంతే!
 
నేను వంటగదిలోకి వెళ్లి ఎంతో ప్రేమగా అల్లం టీ తయారు చేసి, రెండు కప్పులతో హాల్‌ లోకి వచ్చాను. అమ్మ ఇంకా అలాగే సోఫాలో కూర్చుని ఉంది. ఒక కప్పు ఆమె చేతికి అందించాను.
 
నేను: ఇదిగో ఆంటీ. తీసుకో.
 
అమ్మ: (టీ కప్పు అందుకుంటూ ఎంతో కృతజ్ఞతగా) చాలా థాంక్స్ విజయ్...
 
నేను: (ఆమె కళ్లల్లోకి చూస్తూ) వెల్‌కమ్ టీచర్ హాహహ.
 
మేమిద్దరం టీ తాగుతుండగా, అమ్మ హఠాత్తుగా సోఫా నుండి లేచి నా దగ్గరకు వచ్చింది. ఆమె కళ్లల్లో ఒక వింత ఆందోళన, నాపై అపారమైన కేరింగ్ కనిపించాయి.
 
అమ్మ : (నా ముఖంలోకి చూస్తూ ఎంతో ఆత్రంగా) విజయ్... నువ్వు రాత్రంతా పైకి వెళ్లకుండా, ఈ చిన్న సోఫాలోనే ఇలాగే ముడుచుకుని పడుకున్నావా?
 
నేను: (నవ్వుతూ) అవును ఆంటీ.. అయితే ఇందులో ఏముంది అంత విశేషం?
 
అమ్మ : (కంగారుగా నా చేతులు పట్టుకుని) కాదు విజయ్... దాని అర్థం నువ్వు నాకోసం ఇంత చిన్న సోఫాలో అనవసరంగా శ్రమ పడ్డావని. హాయిగా పైకి వెళ్లి నీ మంచం మీద పడుకోవచ్చు కదా! ఈ చలికి  రాత్రి అంత నీ ఒళ్లంతా చల్లగా వణికిపోయి ఉంటుంది విజయ్... నీకు ఏమైనా అయితే నా పరిస్థితి ఏంటి?
 
నేను: (ఆమె చేతి వేళ్లను నా చేతుల్లోకి తీసుకుని ఒత్తుతూ) అస్సలు లేదు ఆంటీ... దాని గురించి నువ్వేం చింతించకు. నాకేమీ కాలేదు, నేను చాలా బలంగా ఉన్నాను. ఒకవేళ నేను పైకి వెళ్లి పడుకుని ఉంటే... రాత్రి నువ్వు నిద్రలేచి కంగారు పడినా నీ పక్కన ఎవరుండేవారు ఆంటీ? అందుకే నీకోసమే నేను ఇక్కడే పడుకున్నాను.
 
అమ్మ నా మాటల్లోని ఆ తీవ్రమైన రక్షణను, ప్రేమాభిమానాలను చూసి ఒక్కసారిగా నిశ్శబ్దమైపోయింది. ఆమె కళ్లల్లో నాపై ఉన్న అపారమైన అనురాగం స్పష్టంగా కనిపించింది.
 
అమ్మ మనసులో ........

"ఇరవై ఏళ్ల నా శూన్య శ్మశానంలో... నువ్వు అడుగుపెట్టిన క్షణాన ఒక వసంతం విచ్చుకుంది విజయ్. 

నువ్వు నాకంటే వయసులో చిన్నవాడివి కావచ్చు, కానీ నీ చూపుల్లో ఉన్న ఆ తీవ్రమైన రక్షణ, నాపై నువ్వు చూపిస్తున్న ఆ హక్కు నన్ను ఒక స్త్రీగా పూర్తిగా లొంగదీసుకున్నాయి. రాత్రంతా నా కోసం ఆ చిన్న సోఫాలో ముడుచుకుని పడుకున్న నీ త్యాగం చూసినప్పుడే. 
నా గుండె నీకు దాసోహమంది.ఎందుకంటే, నా నుదుట నువ్వు దిద్దిన ఆ ఎర్రటి సింధూరంలో నాకు సమాజం గీసిన గీతలు కనిపించలేదు, కేవలం నా శేష జీవితాన్ని నడిపించే నా భర్త రూపం మాత్రమే కనిపించింది.... 

నా సర్వస్వాన్ని నీ పాదాల చెంత అర్పించేశాను. నా జీవితాంతం నీ ఇష్టమే నా ఇష్టం విజయ్!"
 

నేను: (అమ్మ కళ్ళు చూశాక  వాతావరణాన్ని తేలికపరుస్తూ) సరే ఆంటీ... ఇప్పుడు పద, ఆఫీస్ కి, నీ కోచింగ్ కి సమయం అయిపోతోంది. త్వరగా వెళ్దాం.

అమ్మ నా చూపుల తట్టుకోలేక చటుక్కున చూపు తిప్పుకుంది.

అమ్మ : (సిగ్గుపడుతూ) సరే విజయ్..పద వెళ్దాం.
 
ఇద్దరం కలిసి బయటకు వచ్చాము. నేను స్కూటర్ నడుపుతుండగా, అమ్మ నా వెనుక సీట్లో కూర్చుని ఎంతో హక్కుగా తన చేతిని నా భుజంపై వేసింది. ఆమె నన్నే నిశ్శబ్దంగా గమనిస్తోంది కానీ ఏమీ మాట్లాడటం లేదు.బహుశా నిన్న రాత్రి నా భుజంపై తలపెట్టి ఏడ్చిన దృశ్యాలు గుర్తుకొచ్చి ఆమె లోలోపల ఎంతో సిగ్గుపడుతోందని నాకు అర్థమైంది. అందుకే నేనే మౌనాన్ని వీడుతూ మాట్లాడటం మొదలుపెట్టాను.
 
నేను: ఆంటీ... అన్నట్టు, నీ పుట్టినరోజు ఏ తేదీన వస్తోంది?
 
అమ్మ అప్పటివరకు నా వీపునే చూస్తూ ఏదో ఆలోచనలో ఉంది. నా గొంతు వినగానే ఆమె దృష్టి మళ్లింది.
 
అమ్మ : (కంగారుగా) ఏంటి విజయ్... ఏమన్నావు?
 
నేను: (నవ్వుతూ) హొ మేడమ్ ... మీ పుట్టినరోజు ఏ రోజున అని అడుగుతున్నాను?
 
అమ్మ : (పెదవులపై చిన్న నవ్వుతో) ఈ వచ్చే ఆదివారమే విజయ్...
 
నేను: (ఉత్సాహంగా) అయితే ఒక పని చెయ్యి ఆంటీ... ఆ రోజు ఆదివారం ఎలాగూ నాకు ఆఫీస్ సెలవు దొరుకుతుంది. కాబట్టి నువ్వు కూడా కోచింగ్ సెంటర్ కి లీవ్ పెట్టేసేయ్.
 
అమ్మ : (ఆశ్చర్యంగా) అవునా విజయ్... నేను కూడా దాని గురించే ఆలోచిస్తున్నాను.
 
నేను: (హక్కుగా) దీనిలో ఆలోచించడానికి ఏముంది ఆంటీ... లీవ్ పెట్టేయడమే!
 
అమ్మ : (చిలిపిగా) అయినా విజయ్... ఒకవేళ సెలవు తీసుకున్నాక మనం ఆ రోజంతా ఏం చేద్దాం?
 
నేను:  హ్మ్ం... ఏం చేద్దాం ఏంటి ఆంటీ... మనం ఇద్దరం కలిసి ఒక లాంగ్ ట్రిప్‌కి వెళ్దాం... ఎంజాయ్ చేద్దాం!
 
అమ్మ : (చాలా అసహనంగా, ఆరాటంగా) ఎక్కడికి విజయ్? ట్రిప్‌కి ఎక్కడికి వెళ్దాం చెప్పు ఒక్కరోజు లో ?
 
నేను: (నవ్వుతూ) నువ్వే కదా అందరినీ నడిపించే టీచర్‌వి... నువ్వే చెప్పు, నీకు ఎక్కడికి వెళ్లాలని ఉందో.
 
అమ్మ : (గారంగా) ఇప్పుడు నా పుట్టినరోజుకి నువ్వే కదా నాకు సర్‌ప్రైజ్ ఇస్తానన్నావు విజయ్... కాబట్టి ఆ ట్రిప్ ప్లేస్ ఏదో నువ్వే నిర్ణయించుకో.
 
నేను: (ఆలోచిస్తూ) సరే ఆంటీ... ట్రిప్ తో పాటు మనం ఆ రోజు ఏదైనా మంచి సినిమాకి కూడా వెళ్దామా?
 
అమ్మ : (ఉత్సాహంగా) ఏ సినిమా విజయ్... ఏదైనా మంచి కథ ఉన్న సినిమానా?

నేను: అవును ఆంటీ... నీకు ఖచ్చితంగా నచ్చే ఒక అద్భుతమైన సినిమాకే వెళ్దాం. కాలేజీ రోజుల్లో నేను చాలా సినిమాలు చూసేవాడిని... కాబట్టి నీ టేస్ట్ కి తగ్గ సినిమానే సెలెక్ట్ చేస్తానులే, నువ్వు కూడా హ్యాపీగా రావచ్చు.
 
అమ్మ : (సంతోషంతో) ఉమ్మ్... సరే విజయ్, నీ ఇష్టమే నా ఇష్టం.
 
అంతలోనే మేము అమ్మ కోచింగ్ సెంటర్ ముందుకు చేరుకున్నాము. బండి ఆపాను.
 
నేను: సరే ఆంటీ.. నేను ఇక ఆఫీస్‌కి వెళ్తున్నాను. నువ్వు ఆ సండే ట్రిప్ ప్లాన్స్ గురించి ఏమైనా ఆలోచిస్తే... సాయంత్రం నాకు చెప్పు, సరేనా?
 
అమ్మ : (నవ్వుతూ బండి దిగి) సరే విజయ్.. నేను ఆలోచించి సాయంత్రం నీకు చెబుతాను. జాగ్రత్తగా వెళ్లు.
 
నేను: సరే ఆంటీ... బాయ్!
 
అమ్మ : బాయ్ విజయ్...
 
నేను ఆఫీస్‌కు వెళ్లి నేరుగా నా పనిలో నిమగ్నమయ్యాను. ట్రైనింగ్ పీరియడ్ కావడం వల్ల పెద్దగా ఒత్తిడి లేదు. కానీ నాకు అప్పగించిన ప్రతి చిన్న పనిని ఎంతో నిజాయితీగా, బాధ్యతగా చేశాను. మనసంతా అమ్మ చుట్టూనే తిరుగుతున్నా, కెరీర్ లో స్థిరపడాలనే పట్టుదల నాలో ఉంది.
 
పనిలో మునిగిపోయి మధ్యాహ్నం ఒంటిగంట దాటి లంచ్ బ్రేక్ టైమ్ అయిందని కూడా నేను గమనించలేదు. కాసేపటికి కేఫెటేరియాకు వెళ్లి భోజనం ముగించాను. నా మొబైల్ చూశాను... ఈరోజు అమ్మ నుండి ఇంకా ఎలాంటి ఫోన్ రాలేదు. నిన్నటి అలకల వల్లో ఏమో అనుకుంటూ, నేనే ఏమాత్రం ఆలస్యం చేయకుండా అమ్మకు ఫోన్ చేశాను.
 
నేను: హలో ఆంటీ... ఏమైంది? ఈరోజు బిజీగా ఉన్నావా... కనీసం ఒక్క ఫోన్ కూడా చేయలేదు?
 
అమ్మ : (అవతలి నుండి నొచ్చుకుంటూ) లేదు విజయ్... అలాంటిదేమీ లేదు.
 
నేను: (సరదాగా) పర్వాలేదు ఆంటీ... నేను అనుకున్నాను, ఈరోజు నువ్వు ఫోన్ చేసి భోజనం చేశావా అని అడగకపోతే... నేను అసలు అన్నం తినగలనో లేదో అని భయపడ్డాను తెలుసా!
 
అమ్మ నా మాటలకు కాసేపు ఫోన్ లో నిశ్శబ్దంగా ఉండిపోయింది. ఆమె గుండె ఆనందంతో నిండిందని నాకు అర్థమైంది.

అమ్మ : (మెల్లగా, సిగ్గుపడుతూ) లేదు విజయ్... నేను కూడా ఇప్పుడే వంటగదిలో వంట చేస్తున్నాను. ఆ కంగారులో నీకు ఫోన్ చేయలేకపోయాను... క్షమించు విజయ్.
 
నేను: (ప్రేమగా) పర్వాలేదు ఆంటీ... నువ్వు ముందు ప్రశాంతంగా భోజనం చేయి.
 
అమ్మ : సరే విజయ్...
 
నేను: అన్నట్టు ఆంటీ... ఈ ఆఫీస్ మెస్ లో నాకు అస్సలు మంచి భోజనం దొరకడం లేదు. అందుకే నువ్వు వండిన ఆ అమృతం లాంటి చేతి వంట అంటే నాకు చాలా చాలా ఇష్టం ఆంటీ.
 
అమ్మ : (మనసు ఉప్పొంగుతూ) అవును విజయ్... నాకు కూడా నీకోసం వండటం చాలా ఇష్టమే.
 
నేను: అయితే... ఈరోజు రాత్రి నా కోసం ఏం స్పెషల్ వండుతున్నావు ఆంటీ?
 
అమ్మ : (నవ్వుతూ) ఇప్పుడు చెప్పు విజయ్... నీ ఇష్టం, నీకు ఏది కావాలంటే అది వండుతాను. కానీ నాకు ఆ బంగాళదుంపల  గురించి మాత్రం చెప్పకు బాబోయ్!
 
నేను: (గట్టిగా నవ్వుతూ) హహహ... చూస్తుంటే నీకు ఆ బంగాళదుంపలు అంటే అస్సలు ఇష్టం లేనట్లుంది కదా ఆంటీ?
 
అమ్మ : (చిలిపిగా) అలా ఏం కాదు విజయ్, రోజూ అదే తింటే బోర్ కొడుతుంది కదా.
 
నేను: ఉమ్... సరే అయితే ఆంటీ, ఈరోజు రాత్రికి ఫిష్ కూర  ఎలా ఉంటుంది?
 
అమ్మ : చాలా బాగుంటుంది విజయ్..., రాత్రికి నీకోసం ఎంతో రుచిగా చేస్తానులే.
 
నేను: సరే ఆంటీ... థాంక్స్.
 
మా ఇద్దరి మధ్య ఫోన్ లో కాసేపు ఒక మధురమైన నిశ్శబ్దం ఆవరించింది. ఒకరి శ్వాస ఒకరు వింటూ ఆ రొమాంటిక్ ఫీలింగ్ ను ఆస్వాదించాము.
 
అమ్మ : విజయ్... చెప్పు, ఏంటి విశేషాలు?
 
నేను: (లోతైన గొంతుతో) ఏం లేదు ఆంటీ... నాకు ఒక అందమైన దృశ్యం గుర్తొస్తోంది.
 
అమ్మ : (ఆశ్చర్యంగా) ఏం గుర్తొస్తోంది విజయ్ ఇలా హఠాత్తుగా?
 
నేను: (నా మనసులోని కోరికను బయటపెడుతూ) ఉమ్మ్... ఆంటీ, నేను నిన్ను ఎప్పుడూ ఒక అందమైన ‘ఎర్రటి పట్టుచీర’  కట్టుకుని ఉండటం చూడలేదు ఆంటీ.
 
అమ్మ : (ఒక్కసారిగా షాక్ అవుతూ, సిగ్గుపడుతూ) విజయ్... ఎర్ర చీర అనేది కేవలం పెళ్లయిన ముత్తైదువులకు, కొత్తగా పెళ్లి అయిన స్త్రీలకే కదా బాగుంటుంది... నాకెందుకు?

నేను: (హక్కుగా) ఆ రూల్ ఎక్కడ రాసి ఉంది మేడమ్ ? ఏమైనా మీ ట్యూషన్ పుస్తకాల్లో రాసి ఉందా ఏంటి? ఎర్ర చీర అనేది అందానికి ప్రతీక ఆంటీ.
 
అమ్మ : (కిల కిలా నవ్వుతూ) లేదు విజయ్... ఎక్కడా రాసి లేదు.
 
నేను: మరి ఇంకెందుకు ఆంటీ అంత సంకోచం?
 
అమ్మ : (మెల్లగా) హ్మ్మ్... మరి ఇప్పుడు దాని గురించి ఎందుకు అడుగుతున్నావు విజయ్?
 
నేను: ఏం లేదు ఆంటీ... నేను ఊరికే నా మనసులోని కోరిక చెబుతున్నాను. నువ్వు ఎర్ర చీరలో నాకు ఎప్పుడూ కనిపించలేదు కదా... కాబట్టి ఈరోజు సాయంత్రం నువ్వు ఆ ఎర్ర చీర కట్టుకుంటే చూడాలని ఉంది ఆంటీ.
 
అమ్మ : (ఆలోచిస్తూ, వణుకుతున్న గొంతుతో) కానీ విజయ్... నా దగ్గర ఒక పాత ఎర్రటి పట్టుచీర ఉంది. అదీ గోల్డెన్ కలర్ బోర్డర్ మిక్స్ అయిన పెళ్లి చీర లాంటిది...
 
ఆమె చెబుతున్నది పెట్టెలో దాచిన ఆ పెళ్లి చీర గురించే అని నాకు వెంటనే అర్థమైంది!
 
నేను: (ఉత్సాహాన్ని దాచుకుంటూ) మరి ఏమైంది ఆంటీ? గోల్డెన్ బోర్డర్ ఉంటే ఇంకా అద్భుతంగా ఉంటుంది. ఆ చీర కట్టుకుంటే నువ్వు అచ్చం మహారాణిలా ఉంటావు. అయితే... హహహ... నువ్వు ఆ చీరతో పాటు కొన్ని సాంప్రదాయ నగలు కూడా పెట్టుకుంటే ఇంకా దేవతలా ఉంటావు ఆంటీ.
 
అమ్మ : (సంకోచిస్తూ సిగ్గులొలికే గొంతుతో) విజయ్... నాకైతే ఎందుకో అంతగా సరిగ్గా అనిపించడం లేదు, ఈ వయసులో నేను అంతలా ముస్తాబైతే బాగుంటుందా? నేను ఆ చీర కట్టి, ఆ నగలు పెట్టుకుని చాలా చాలా కాలం అయిపోయింది విజయ్...
 
నేను: (ఎంతో ప్రేమగా, కొండంత నమ్మకాన్ని ఇస్తూ) ఆంటీ... నువ్వు ఏ రంగు చీర కట్టినా, ఎలాంటి నగలు పెట్టుకున్నా... నీ అందం ముందు ఈ ప్రపంచమే సరిపోదు. నువ్వు చాలా చాలా అద్భుతంగా ఉంటావు ఆంటీ.
 
అమ్మ : (పూర్తిగా నా ప్రేమకు లొంగిపోతూ) సరే విజయ్... మరి ఆ చీర ఎప్పుడు కట్టుకోమంటావు చెప్పు?
 
నేను: (ఆరాటంగా) ఈరోజే ఆంటీ... ఈరోజు సాయంత్రమే ఆ ఎర్ర చీర కట్టుకుని రా. అవును... గుర్తుంచుకో, ఈరోజు సాయంత్రం గుడికి వచ్చేటప్పుడు పూజా హారతి పళ్లెం కూడా నీ చేతులతో సిద్ధం చేసుకుని తీసుకురా. ఈరోజు మనం కేవలం దేవుడి దర్శనం చేసుకోవడమే కాదు... ఇద్దరం కలిసి స్వామివారికి హారతి కూడా ఇద్దాం ఆంటీ.
 
అమ్మ కాసేపటి వరకు ఏమీ మాట్లాడలేకపోయింది. నా కోరిక వెనుక ఉన్న ఆ పవిత్రమైన హక్కును ఆమె మనస్ఫూర్తిగా అంగీకరించింది.

 
అమ్మ : (ఎంతో సాఫ్ట్‌గా) హ్మ్మ్... సరే విజయ్, నువ్వు చెప్పినట్లే అలాగే ఎర్ర చీర కట్టుకుని, హారతి పళ్లెం తెస్తానులే.
 
నేను: థాంక్స్ ఆంటీ... అవును, ఇంకో విషయం! ఈరోజు సాయంత్రం నేను దేవుడి సన్నిధిలో నీ నుదుటిపై మొదటిసారిగా పెట్టే ఆ కుంకుమ సింధూరం... అచ్చం నువ్వు కట్టబోయే ఆ ఎర్ర చీర రంగులోనే ఉంటుంది..!
 
అమ్మ : (పూర్తిగా సిగ్గుతో మునిగిపోతూ, మురిపెంగా) సరే విజయ్... అంతా నువ్వు చెప్పినట్లే వింటాను. ఇంకా చెప్పు విజయ్... నేను ఈరోజు నీకోసం ఇంకేమేం పెట్టుకోవాలి, ఎలా ముస్తాబవ్వాలి?
 
నా అంతరాత్మ నా చెవుల్లో గట్టిగా నవ్వింది... ‘అభినందనలు విజయ్! చూశావా... ఆమె తనపై నీకు పూర్తి హక్కులను ఇచ్చేసింది. ఒక భార్య తన భర్తను అడిగినట్లే... నేను ఇంకేం ధరించి నీ ముందుకు రావాలో చెప్పు విజయ్ అని నీ అనుమతి అడుగుతోంది. ఇప్పటికైనా నిజం ఒప్పుకో విజయ్... ఆమె నీ ప్రేమలో పూర్తిగా మునిగిపోయింది!’ అంది. నేను మనసులోనే మురిసిపోతూ, అమ్మతో అన్నాను.
 
నేను:  అవును ఆంటీ... అన్నింటికంటే ముందు నువ్వు రోజూ ధరించే ఆ అందమైన చిన్న ముత్యాల హారం మెడలో ధరించు... చేతులకు ఆకుపచ్చ గాజులు... చెవులకు పెద్ద జుమ్కాలు... నుదుట పెద్ద బొట్టు... కాళ్లకు గజ్జెలు పెట్టుకుని ఒక దేవతలా రా ఆంటీ.
 
అమ్మ కాసేపు ఆగి, ఎంతో సిగ్గుపడుతూ, వణుకుతున్న గొంతుతో మెల్లగా అడిగింది...
 
అమ్మ : విజయ్... నేను నా ముక్కుకు ఆ సాంప్రదాయ ముక్కుపుడక కూడా ధరించాలా?
 
నా మనసు గంతులు వేసింది, ‘చూడు విజయ్... ఆమె పెళ్లికూతురిలా మారడానికి నీ అనుమతి అడుగుతోంది... త్వరగా అవును అని చెప్పు!’ అంది.
 
నేను: అవును ఆంటీ... ఖచ్చితంగా ధరించు! నువ్వు ఈరోజే కాదు, ప్రతిరోజూ కూడా ఆ ముక్కుపుడక ధరిస్తే చాలా అందంగా ఉంటావు. ఎప్పుడైనా నాకు నీపై కోపం వస్తే... అది నీ ఆ అందమైన ముక్కు మీదే పడుతుంది కదా... అప్పుడు ఆ ముక్కుపుడకే నన్ను శాంతపరుస్తుంది... హహహ!
 
అమ్మ నా రొమాంటిక్ జోక్ కి ఎంతో మధురంగా చిన్నగా నవ్వింది.
 
అమ్మ : (సిగ్గుపడుతూ) పర్వాలేదు విజయ్... నీకోసం అది ద కూడా ఖచ్చితంగా పెట్టుకుంటానులే, సరేనా...
 
నేను: సరే ఆంటీ... గుర్తుంచుకో, సాయంత్రం హారతి సమయానికి కరెక్ట్ గా వచ్చేసేయ్.
 
అమ్మ :  సరే  విజయ్... ఖచ్చితంగా గుర్తుంచుకుంటాను.
 
నేను: సరే ఆంటీ... నేను ఇక ఆఫీస్ పని చూసుకోవాలి. బాయ్!
 
అమ్మ : బాయ్ విజయ్... జాగ్రత్త.
మనసులో వేల ఆలోచనలు తిరుగుతున్నాయి..
 
కన్నపేగు అనురాగమో... కరిగే మనసుల ఆరాటమో,
అపరిచిత బంధాల వెనుక... అల్లుకున్న స్నేహ గీతమో!
నుదుటిపై చేరే సింధూరం... నీడగా మారే నీ రూపం,
గత రాత్రి సాగిన ప్రయాణం... నా మనసు ఒక మైమరపు తీపి గుర్తు తో నిండిపోయింది
 
సాయంత్రం 6 గంటలకు నా ఆఫీస్ షిఫ్ట్ ముగిసింది. నేను అక్కడ ఒక్క నిమిషం కూడా వృధా చేయకుండా, హడావిడిగా కంపెనీ నుండి బయలుదేరి తిన్నగా అమ్మ కోచింగ్ సెంటర్ ముందుకు చేరుకున్నాను. దారి పొడుగునా నా మనసులో ఒకటే అలజడి... ‘ఎర్ర చీరలో, ముక్కుపుడకతో పెళ్లికూతురిలా ముస్తాబై వచ్చే అమ్మను చూశాక... నేను నన్ను నేను నియంత్రించుకోగలనా విజయ్? ఏమవుతుందో నాకే తెలీదు!’ అని నా గుండె దడదడలాడింది. కానీ నాకు పూర్తి నమ్మకం ఉంది... అమ్మ నా మాట కాదనకుండా ఈరోజు నాకోసమే దేవతలా తయారై వస్తుందని.
 
నేను గేటు వద్ద నిలబడి పదే పదే గడియారం వైపు చూస్తూ ఎదురుచూస్తున్నాను. సమయం చాలా నెమ్మదిగా గడుస్తున్నట్లు అనిపించింది. చివరకు రాత్రి 7 గంటలు అయింది... 

ట్యూషన్ క్లాస్ ముగిసి పిల్లలందరూ ఒక్కొక్కరుగా బయటకు వచ్చేసారు. కాసేపటికి పిల్లలందరూ వెళ్ళిపోయారు, వీధి అంతా నిశ్శబ్దంగా మారింది. కానీ అమ్మ జాడ ఇంకా కనిపించలేదు. నేను ఆందోళనగా బిల్డింగ్ గేటు వైపు చూస్తూ, వెనక్కి తిరిగాను.

అంతే! నా కళ్లు ఒక్కసారిగా బైర్లు కమ్మాయి... నా శ్వాస స్తంభించిపోయింది!

ఎదురుగా. నా కన్నతల్లి భావన నడుచుకుంటూ వస్తోంది!



ఆమె ఒంటిపై... ఆ పాత పెట్టెలో చూసిన అచ్చమైన ‘ఎర్రటి పట్టుచీర’ మెరిసిపోతోంది! ఆ చీర గోల్డెన్ బోర్డర్ సాయంత్రపు లైట్ల కాంతికి ధగధగలాడుతోంది. 
ఆ చీర కట్టులో ఆమె నడుము వంపు, ఆమె దేహసౌష్టవం ఒక అప్సరసను తలపిస్తున్నాయి. మెడలో ఆ ముత్యాల హారం... 
చేతులకు గాజుల గలగలలు... ముక్కుకు నేను కోరుకున్న ఆ అందమైన ముక్కుపుడక మెరుస్తోంది. చెవులకు పెద్ద జుమ్కాలు ఊగుతున్నాయి...
నుదుట నిండైన పెద్ద నల్లటి బొట్టు ఉంది. ఆమె నడుస్తుంటే... ఆమె పాదాల నుండి వచ్చే ఆ గజ్జెల సవ్వడి నా గుండెల్లో మన్మథ రాగాలను రేపుతోంది.
నేను పూర్తిగా నిశ్చేష్టుడనై, నోరు తెరిచి అలాగే చూస్తూ ఉండిపోయాను. నా శ్వాస శరవేగంతో కొట్టుకోసాగింది.  ఈ వయసులోనూ... ఆమె ఈ నగరంలోని ఏ యువతికీ తీసిపోనంత అందంగా, అచ్చం ఒక కొత్త పెళ్లికూతురిలా వెలిగిపోతోంది!

[ash.enigma]

inka meda lo sootram kattatame taruvayi!!
pelli melalu mogatame!!!

sooper Sunny garu!! intha adbhutam ga raastunnaru.. edo kallaki kattinattu!!!

[Sunnysunnysunny]

ఎదురుగా... నా కన్నతల్లి భావన నడుచుకుంటూ వస్తోంది!

ఆమె ఒంటిపై... ఆ పాత పెట్టెలో చూసిన అచ్చమైన ‘ఎర్రటి పట్టుచీర’ మెరిసిపోతోంది! ఆ చీర గోల్డెన్ బోర్డర్ ఉదయపు లైట్ల కాంతికి ధగధగలాడుతోంది. ఆ చీర కట్టులో ఆమె నడుము వంపు, ఆమె దేహసౌష్టవం ఒక అప్సరసను తలపిస్తున్నాయి. మెడలో ఆ ముత్యాల హారం... చేతులకు గాజుల గలగలలు... ముక్కుకు నేను కోరుకున్న ఆ అందమైన ముక్కుపుడక మెరుస్తోంది. చెవులకు పెద్ద జుమ్కాలు ఊగుతున్నాయి... నుదుట నిండైన పెద్ద నల్లటి బొట్టు ఉంది. ఆమె నడుస్తుంటే... ఆమె పాదాల నుండి వచ్చే ఆ గజ్జెల సవ్వడి నా గుండెల్లో మన్మథ రాగాలను రేపుతోంది. నేను పూర్తిగా నిశ్చేష్టుడనై, నోరు తెరిచి అలాగే చూస్తూ ఉండిపోయాను. నా శ్వాస శరవేగంతో కొట్టుకోసాగింది.  ఈ వయసులోనూ... ఆమె ఈ నగరంలోని ఏ యువతికీ తీసిపోనంత అందంగా, అచ్చం ఒక కొత్త పెళ్లికూతురిలా వెలిగిపోతోంది!
 
"నువ్వు అచ్చం ఒక కొత్త పెళ్లికూతురిలా ముస్తాబై నా ముందుకు వస్తున్నప్పుడు నా అంతరాత్మ ఒక్కటే చెప్పింది అమ్మ... ఈమెను కంటికి రెప్పలా చూసుకునే పూర్తి హక్కు, బాధ్యత నీవే విజయ్ అని. ఆ నమ్మకాన్ని నా చివరి శ్వాస వరకు నిలబెట్టుకుంటాను." అని మనసులో నాకు నేను చెప్పుకున్న


అమ్మ : (నా దగ్గరకు వచ్చి, నా నిశ్శబ్దాన్ని చూసి సిగ్గుపడుతూ) విజయ్... విజయ్... ఏమైంది?
 
అమ్మ అమృతం లాంటి గొంతు వినగానే నేను ఒక్కసారిగా వాస్తవంలోకి వచ్చాను.
 
నేను: (శూన్యంగా చూస్తూ, మత్తుగా) హ్హ... ఆంటీ...
 
అమ్మ : (తన చీర కొంగు సర్దుకుంటూ) అలా రెప్ప వేయకుండా ఏం చూస్తున్నావు విజయ్? నన్ను చూసి ఏమనుకుంటున్నావు?
 
నేను: (ఆమె కళ్లల్లోకి తిన్నగా చూస్తూ ) ఆంటీ... ఈ విశాలమైన ప్రపంచంలో ఈ క్షణంలో నువ్వు ఒక్కదానివే అత్యంత అందమైన దేవతలా కనిపిస్తున్నావు ఆంటీ... నీ అందం చూసి నేను నన్ను నేను పూర్తిగా మర్చిపోయాను!
 
నా మాటలకు అమ్మ ముఖం సిగ్గుతో ముడుచుకుపోయింది. ఆమె సిగ్గుతో తలదించుకుంది.
 
నేను: (ఆమె చేయి పట్టుకుని ) ఆంటీ... నిన్ను చూస్తుంటే ఈరోజే నీకు పెళ్లి కాబోతున్నట్లుంది... నువ్వు అచ్చం ఒక కొత్త పెళ్లికూతురిలా మెరిసిపోతున్నావు ఆంటీ.
 
నా ఈ మాట వినగానే అమ్మ సిగ్గుతో పూర్తిగా ముఖం ఎర్రబడేలా ఉండి  దాచుకుంది.
 
నేను: (ఆమె వైపు నా చేయి చాపి ఎంతో ప్రేమగా) పద ఆంటీ... ఇప్పుడు వెళ్దాం, లేకపోతే గుడిలో హారతి సమయం దాటిపోతుంది.
 
నేను అమ్మ చేయి పట్టుకుని, ఆమెను ఎంతో జాగ్రత్తగా బండి దగ్గరకు తీసుకెళ్లాను. అమ్మను వెనుక సీట్లో కూర్చోబెట్టి, నేను బండి స్టార్ట్ చేసి నేరుగా ఆ పురాతన శివాలయం వైపు దూసుకుపోయాను.
 
గుడి దగ్గరికి చేరుకున్నాక బండిని పక్కన పార్క్ చేశాము. అమ్మ చేతిలో పూజ హారతి పళ్లెం ఉంది. ఇద్దరం కలిసి గుడి ప్రాకారంలో నడుస్తుండగా నేను అమ్మ వైపు చూశాను. ఆ ఎర్ర చీరలో, ముక్కుపుడకతో ఆమెను చూస్తుంటే నాలో భక్తి కంటే ఆమె పై  ప్రేమ ఆరాటమే ఎక్కువైంది.
 
నేను: (ఆమెను ఆపుతూ) ఆంటీ... నాకు ఎందుకో ఇప్పుడు లోపలికి వెళ్లాలని అస్సలు అనిపించడం లేదు.
 
అమ్మ : (ఆశ్చర్యంగా) ఎందుకు విజయ్... అకస్మాత్తుగా ఏమైంది? హారతి సమయం అవుతోంది కదా!
 
నేను: (ఆమె కళ్లల్లోకి తిన్నగా చూస్తూ ఎంతో తీవ్రమైన ప్రేమతో) ఆంటీ... నాకు ఏమనిపిస్తోందంటే, నేను గుడిలోని దేవుడి కంటే... ఇక్కడే నా కళ్లముందు దేవతలా ఉన్న నిన్నే పూజించాలి అనిపిస్తోంది ఆంటీ... నీ ఆ పవిత్రమైన పాదాల దగ్గర ఈ పువ్వులు ఉంచి నిన్నే ఆరాధించాలి అనిపిస్తోంది!
 
నా మాటల్లోని ఆ తీవ్రమైన భావనకు అమ్మ ఒక్కసారిగా సిగ్గుపడిపోయింది. నా భుజంపై కొడుతూ అంది.


అమ్మ : (సిగ్గుతో మురిసిపోతూ) విజయ్... ఇక ఆపు! నన్ను ఎప్పుడూ ఇలా పొగుడుతూనే ఉంటావా ఏంటి? చాలు ఇంకా...
 
నేను: (మత్తుగా నవ్వుతూ) ఆంటీ... నిన్ను పొగుడుతూ, నీ అందాన్ని వర్ణిస్తూ నేను జీవితాంతం ఒక పెద్ద పుస్తకమే రాయగలను ఆంటీ!
 
అమ్మ : (నవ్వుతూ నా చేయి పట్టుకుని) సరే... సరే విజయ్, ఇక ఆపు. పద లోపలికి వెళ్దాం.
 
అమ్మ చేతిలో హారతి పళ్లెం ఉంది. ఇద్దరం కలిసి గర్భగుడి లోపలికి వెళ్లాము. ఈరోజు అక్కడ అస్సలు జనం లేరు, ప్రశాంతంగా ఉంది. మేమిద్దరం నేరుగా స్వామివారి హారతి పూజలో నిలబడ్డాము. నేను నా ఒక చేత్తో అమ్మ చేతిలోని ఆ హారతి పళ్లాన్ని పట్టుకున్నాను... అమ్మ కూడా మరో చేత్తో దాన్ని పట్టుకుంది. ఇద్దరి చేతులు ఒకరినొకరు తాకుతుండగా... మంత్రాల సాక్షిగా, ఆ కర్పూర జ్యోతి వెలుగులో మేమిద్దరం ఒకరినొకరు చూసుకుంటూ ఎంతో మధురంగా, ప్రేమగా నవ్వుకున్నాము. హారతి పూర్తయ్యాక స్వామివారి దర్శనం చేసుకుని బయటకు వచ్చాము.
 
నేను: సరే ఆంటీ... దర్శనం అయిపోయింది కదా, పద మెల్లగా వెళ్దాం.
 
అమ్మ : (నన్ను ఆపుతూ ఎంతో ఆరాటంగా) విజయ్... ఒక్క నిమిషం ఆగు.
 
నేను: ఏమైంది ఆంటీ?
 
అమ్మ : (తన నుదుటిని నా వైపు కాస్త ముందుకు వంచుతూ, సిగ్గుపడుతూ) విజయ్... నా నుదుటి మీద ఈరోజు కూడా నీ చేతులతో కాస్త సింధూరం పెట్టవా... ప్లీజ్.
 
నేను:  ఓ... క్షమించు ఆంటీ, నేనే మర్చిపోయాను. ఇప్పుడే పెడతాను.
 
నేను పళ్లెంలోని ఆ పవిత్రమైన ఎర్రటి కుంకుమ సింధూరాన్ని నా కుడిచేతి వేలితో కొద్దిగా తీసుకున్నాను. మెల్లగా ముందుకు జరిగి, అమ్మ నుదుటిపై...

ఆమె పెట్టుకున్న ఆ పెద్ద నల్లటి బొట్టుకు కొంచెం పైన ఎంతో పవిత్రంగా, ప్రేమగా ఆ ఎర్రటి సింధూరాన్ని దిద్దాను. నా వేలి స్పర్శ తగలగానే అమ్మ ఎంతో హాయిగా, మనస్ఫూర్తిగా కళ్లు మూసుకుంది. నేను రెప్ప వేయడం మర్చిపోయి అమ్మ ముఖం వైపే చూస్తూ ఉండిపోయాను... 

ఆ ఎర్ర చీర, ముక్కుపుడక, నుదుటిపై ఆ ఎర్రటి సింధూరంతో ఈరోజు నా అమ్మ అచ్చం ఒక 30 ఏళ్ల యవ్వనంలో ఉన్న కొత్త పెళ్లికూతురిలా మెరిసిపోతోంది!
 
నేను: సరే ఆంటీ... సింధూరం పెట్టాను. పద వెళ్దాం.
 
అమ్మ : (నా చేయి పట్టుకుని) విజయ్... విను. మనం ఇక్కడ నది ఒడ్డున దీపాలు కూడా వెలిగించాలి...
 
నాకు మొదట ఆమె ఉద్దేశం పూర్తిగా అర్థం కాలేదు.
 
నేను: ఎందుకు ఆంటీ ... నీ ఉద్దేశం ఏంటి ఆంటీ? దీపాలు ఎందుకు వెలిగించాలి ఇక్కడ?
 
అమ్మ : (ఎంతో నమ్మకంతో, ఆత్మీయంగా) విజయ్... ఇక్కడ కార్తీక దీపాలు వెలిగిస్తే ఇంట్లో ఉన్న వాళ్లందరికీ ఎంతో మంచి జరుగుతుందని, ఆ కుటుంబంలో ఎల్లప్పుడూ అపారమైన సంతోషం, ఐశ్వర్యం వస్తాయని పెద్దలు అంటారు... అందుకే మనం కూడా వెలిగిద్దాం.
 
నేను: (ఆమె నాపై చూపిస్తున్న ఆ కుటుంబ హక్కుకు మురిసిపోతూ) సరే ఆంటీ... ఐతే ఖచ్చితంగా వెలిగిద్దాం... నువ్వు చెప్పినట్లే చేద్దాం ఆంటీ.
 
అమ్మ చేతిలో పళ్లెం పట్టుకుని ఉంది. మేమిద్దరం కలిసి భక్తులు దీపాలు వెలిగించి నది నీళ్లలో వదులుతున్న ఒడ్డు దగ్గరికి వెళ్లాము.
 
నేను: ఆంటీ... నువ్వు ఇక్కడే ఆగు, నేను ఇప్పుడే వెళ్లి ఆ ప్రమిదలు, దీపాలు తీసుకువస్తాను.
 
అమ్మ : (కంగారుగా) విజయ్... ఇప్పుడు ఎక్కడికి వెళ్తున్నావు నన్ను ఒంటరిగా వదిలి?


నేను: (నవ్వుతూ) హే ఆంటీ... నువ్వే కదా నన్ను దీపాలు వెలిగించమని అడిగావు! అందుకే మార్కెట్ లో ఆ ప్రమిదలు, దీపాలు తీసుకురావడానికి వెళ్తున్నాను. నువ్వు ఇక్కడే ఆగు.
 
అమ్మ : (నవ్వి) అవునా... సరే సరే, త్వరగా తీసుకురా విజయ్.
 
నేను: అలాగే ఆంటీ... దాంతో పాటు నీకోసం ఇంకొక ప్రత్యేకమైన గిఫ్ట్ కూడా తీసుకువస్తాను.
 
అమ్మ : (ఆశ్చర్యంగా) ఏంటది విజయ్?
 
నేను: నిన్న రాత్రి నీ తలలో పెట్టినట్లే... ఈరోజు కూడా ఒక అందమైన మల్లెపూల దండ  తెస్తాను ఆంటీ!
 
నేను గబగబా పూజా సామాగ్రి దుకాణం దగ్గరకు వెళ్లాను. అక్కడ వెలిగించడానికి కావలసిన ప్రమిదలు, వత్తులు, నూనె తీసుకున్నాను.
 
దుకాణదారుడు: (నన్ను చూసి నవ్వుతూ) బాబూ... మీ ఇంట్లో, మీ సంసారంలో అంతా బాగుండాలని ఆశిస్తున్నాను.
 
నాకు అతను అలా అనేసరికి మొదట దాని అర్థం ఏంటో పూర్తిగా అర్థం కాలేదు.
 
నేను: (ఆశ్చర్యంగా) నాకు అర్థం కాలేదు అన్నయ్యా... నువ్వు ఎందుకు అలా అంటున్నావు?
 
దుకాణదారుడు: (నది ఒడ్డున నిలబడిన అమ్మ వైపు చూస్తూ)... ఇక్కడ నది ఒడ్డున ఈ దీపాలు కేవలం భార్యాభర్తలు కానీ, లేదా ఆ కుటుంబంలోని ఇద్దరు పెద్దవారైన జంటలు కానీ కలిసి వెలిగిస్తారు బాబూ... ఇది వారి కాపురం లో ఎప్పుడూ పచ్చగా సంతోషాన్ని ఇవ్వాలి అని మొక్కుకుంటారు. అందుకే అన్నాను... మీ జంట చాలా బాగుంది.
 
నా అంతరాత్మ లోపల గట్టిగా నవ్వింది... ‘అభినందనలు విజయ్! చూశావా... నువ్వు పెళ్లి చేసుకోకుండానే, లోకానికి మీరిద్దరూ భార్యాభర్తల్లా కనిపిస్తున్నారు!’ అంది. నేను మనసులోనే అనుకున్నాను, ‘ఓ... అమ్మ నన్ను తన కుటుంబంలో ఒక ముఖ్యమైన భాగంగా చూడటం మొదలుపెట్టింది... అందుకే ఆమె నన్ను తనతో పాటు ఈ పవిత్రమైన దీపం వెలిగించమని అడిగింది... అంతేకానీ నువ్వు తప్పుగా ఊహించకు’ అని నా మనసుకు నచ్చజెప్పుకున్నాను.
 
నేను దీపాలు తీసుకుని, పక్కనే ఉన్న పూల దుకాణంలో ఎంతో పొడవుగా, సువాసనగా ఉన్న ఒక మల్లెపూల దండ కూడా కొని అమ్మ దగ్గరికి వచ్చాను.
 
నడుస్తూ అమ్మ వైపు చూస్తున్న నా కళ్ళు చెమ్మగిల్లి మనసులో బరువైన మాటలు మెదులుతున్నాయి ఇలా

"ఇరవై ఏళ్లు... ఒక్కటి కాదు, రెండు కాదు, ఇరవై ఏళ్ల పాటు ఏ గుండెనైతే నన్ను వదిలేసి వెళ్ళిపోయిందని రోజూ తిట్టుకున్నానో, ఏ రక్తాన్ని అయితే నా శత్రువులా భావించానో... 

ఆ కన్నతల్లే ఈరోజు నా కళ్లముందు నిలబడింది. ఆ ఇరవై ఏళ్ల ద్వేషం అంతా ఒక్క క్షణంలో అబద్ధమైపోతే, నా గుండె పగిలినంత పనైంది. 'సారీ అమ్మా' అని నీ పాదాల మీద పడి ఏడవడానికి వస్తే... విధి నన్ను ఏ తీరానికి తెచ్చింది?

నా నిజాన్ని నీకు చెప్పి నిన్ను దూరం చేసుకునే ధైర్యం నాకు లేదు. కానీ, ఇన్నాళ్లూ నువ్వు కోల్పోయిన ప్రతి సుఖాన్ని, సంతోషాన్ని నా చేతులతో నీకు అందించాలనుకున్నా. 

కానీ ఈరోజు... నువ్వు నన్ను కొడుకుగా కాదు, నీ జీవిత భాగస్వామిగా చూస్తూ అంతులేని ప్రేమని కురిపిస్తుంటే, నా మనసు కూడా ఆ బంధాన్ని అంగీకరిస్తోంది. లోకం ఏమనుకున్నా సరే... నీ చీకటి బతుకును వెలిగించే నీ రాకుమారుడిని, నీ రక్షకుడిని నేనే!"
 
అమ్మ : (నా చేతిలోని ఆ మల్లెపూల దండను చూసి ఆశ్చర్యంగా) ఓ... విజయ్! మళ్లీ మల్లెపూల దండ తెచ్చావా... ఇప్పుడేంటి ఇది చాలా పెద్దది ఇన్ని మూరలు ఎందుకు తీసుకున్నావు?
 
నేను: (నవ్వుతూ) ఆంటీ... ఇది నీ ఆ అందమైన జుట్టు కోసం తెచ్చాను... నేనే నా చేతులతో నీ తలలో పెడతాను ఆంటీ... హహహ.
 
అమ్మ : (తన తల చూపిస్తూ గారంగా) హ్మ్ం విజయ్... కానీ ఈ మల్లెపూల దండ కేవలం జుట్టు విరబోసుకున్నప్పుడే కదా పెట్టుకుంటారు! నేనేమో ఈరోజు ఎంతో కష్టపడి జుట్టునంతా కలిపి ఒక ముడి కొప్పువేసుకున్నాను కదా...
 
నేను: (ఆమెకు దగ్గరగా జరిగి) అయితే ఏమైంది ఆంటీ... అలాగే ఆగు...

నేను ఏమాత్రం ఆలస్యం చేయకుండా... అమ్మ జుట్టు ముడికి ఉన్న ఆ హెయిర్ పిన్నును ఎంతో సున్నితంగా తీసేశాను. ఆ పిన్ తీయగానే... అమ్మ ఒత్తైన, నల్లటి పొడవైన జుట్టు ఒక్కసారిగా జలపాతంలా వదులై ఆమె భుజాలపై, వీపుపై విరబోసుకుంది! ఆ దృశ్యం చూసి నా ఊపిరి ఆగిపోయినంత పని అయింది.
 
అమ్మ : (కంగారుగా, నకిలీ కోపంతో) ఏయ్ విజయ్... ఏం చేస్తున్నావ్ నువ్వు?
 
నేను: (ఆమె కళ్లల్లోకి చూస్తూ) క్షమించు ఆంటీ... నీకు ఈ మల్లెపూల దండ ఇవ్వాలని, నీ జుట్టును నా చేతులతో సరిచేయాలని నా మనసు ఆరాటపడింది ఆంటీ.
 
అమ్మ : (బుంగమూతి పెట్టి అలకగా) నాకు తెలుసులే నీ అల్లరి విజయ్... నా జుట్టును ఇలా అందంగా ముడి వేసుకోవడానికి నేను అద్దం ముందు అరగంట గడిపాను తెలుసా! నువ్వేమో ఒక్క సెకనులో దాన్ని పాడుచేశావు...
 
నేను: (ఎంతో ఆమె బుగ్గలు నిమురుతూ) ఇప్పుడు కోపపడకు ఆంటీ... ఏమైనా సరే, నువ్వు ఇలా జుట్టు విరబోసుకుంటేనే చాలా చాలా బాగుంటావు ఆంటీ. ఈ విరబోసిన జుట్టు నీ అందాన్ని వందరెట్లు పెంచింది.
 
అమ్మ : (సిగ్గుపడుతూ తలదించుకుని) సరేలే విజయ్... నీ ఇష్టమే కానీ.
 
నేను: (ఆమె భుజాలు పట్టుకుని తిప్పుతూ) నువ్వు ఇటు వైపు తిరుగు ఆంటీ... నేనే నీ జుట్టులో ఈ పూలు పెడతాను.
 
అమ్మ ఎంతో మురిపెంగా తల దించుకుని వెనక్కి తిరిగింది. నేను ఆమె జుట్టులోంచి తీసిన ఆ పిన్నుతోనే... ఆ మల్లెపూల దండను ఆమె విరబోసిన నల్లటి జుట్టులో ఎంతో అందంగా, రొమాంటిక్ గా సర్ది పెట్టాను. ఆ పూల సువాసన మా ఇద్దరినీ మత్తులోకి లాగింది.
 
నేను: (ఆమె ముందుకు వచ్చి కళ్లల్లోకి చూస్తూ) ఆంటీ... ఇప్పుడు చూడు, నువ్వు అచ్చం దేవకన్యలా చాలా చాలా బాగున్నావు ఆంటీ.
 
అమ్మ నా కళ్లల్లోకి ఎంతో అపారమైన అనురాగంతో, ప్రేమతో తీక్షణంగా చూడటం మొదలుపెట్టింది. ఇద్దరి చూపులు ఒక్కటయ్యాయి.


నేను: ఆంటీ... ఇప్పుడు పద, ఇక్కడ దీపాలు వెలిగించమని నువ్వే చెప్పావు కదా, వెలిగిద్దాం.
 
అమ్మ : (నవ్వుతూ) సరే విజయ్... అయితే రా, వెలిగిద్దాం.
 
నేను హారతి పళ్లెంలోని ప్రమిదలలో నూనె పోసి, వత్తులు వేసి సిద్ధం చేశాను. అమ్మ ఒక అగ్గిపెట్టె తీసి నా చేతికి ఇచ్చింది.
 
అమ్మ : విజయ్... ఇదిగో, నువ్వు ఒక దీపం వెలిగించు, నేను ఒక దీపం వెలిగిస్తాను. ఇద్దరం కలిసే నదిలో వదులుదాం.

నా అంతరాత్మ మళ్లీ నా చెవుల్లో గుసగుసలాడింది... ‘చూడు విజయ్... నీ కాబోయే భార్య ఏం చెబుతుందో! ఇద్దరూ కలిసి ఈ కార్తీక దీపాలు వెలిగించండి... ఇక నీ జీవితంలోకి, మీ సంసారంలోకి అపారమైన సంతోషం రాబోతోంది విజయ్!’ అంది. నేను మనసులోనే, ‘నోరు మూయ్ మిత్రమా... దీని  గురించి ఇలాంటి వికృత ఆలోచనలు చేయకు... ఇది మా కుటుంబ క్షేమం కోసం వెలిగిస్తున్న పవిత్రమైన దీపం’ అని నచ్చజెప్పుకున్నాను.

ఇప్పుడు నేను, అమ్మ పక్కపక్కనే మోకాళ్లపై కూర్చుని... 

ఒక్కొక్కటిగా ఆ రెండు దీపాలను వెలిగించాము. రెండు జ్యోతులు కలసి వెలిగాయి. మేమిద్దరం కలిసి ఎంతో జాగ్రత్తగా ఆ వెలుగుతున్న ప్రమిదలను నది పుణ్య జలాల పై నెమ్మదిగా వదిలాము. ఆ దీపాలు నీటిపై తేలుతూ ముందుకు సాగుతుంటే... అమ్మ ఆ వెలుగు వైపు చూస్తూ రెండు చేతులు జోడించి కళ్లు మూసుకుని ఎంతో భక్తితో ప్రార్థన చేసింది.


అమ్మ మనసులో “ 
"ఇన్నాళ్ల నా ఒంటరితనపు వేదనకు...

నీ చిరునవ్వే ఒక అమృత కావ్యం విజయ్!

ఎవరు నువ్వని నా మనసు అడగలేదు,

నీ చేతి స్పర్శలోనే నా సర్వస్వం కరిగిపోయింది.

నువ్వు కోరావు రాత్రి... ఆ ఎర్రటి పట్టుచీర,

నీకోసమే దాచిన నా పెళ్లి చీరను కట్టి వచ్చాను!
 
ముక్కుపుడక మెరుపులో, కాలి గజ్జెల సవ్వడిలో...

ఒక కొత్త పెళ్లికూతురిలా నన్ను నేను చూసుకున్నాను.
 
నీ కళ్లలోని ఆరాటమే నా యవ్వనానికి కొత్త వెలుగు,

నీ గుండెల్లో చేరిపోవడమే నా జీవితానికి పరమార్థం!
 
నది నీళ్లలో మనం కలిసి వదిలిన దీపం సాక్షిగా...

నా నుదుట నువ్వు దిద్దిన ఆ సింధూరం సాక్షిగా,
 
ఈ జన్మకు నా సర్వస్వమూ నీకే అంకితం విజయ్!
 
నా జుట్టు విరబోసి నువ్వు మల్లెలు తురిమిన వేళ,
 
నాలోని స్త్రీత్వం నీ ప్రేమకు దాసోహమంది.

లోకం ఏమన్నా సరే, ఏ బంధమని నిందించినా సరే...
 
నా కలల రాకుమారుడివి, నా రక్షకుడివి నువ్వే.

నీ గుండెపై తలపెట్టి నా శేష జీవితాన్ని గడిపేస్తా,

నువ్వు ఇచ్చే ప్రతి సుఖాన్ని నా భాగ్యంగా భావిస్తా!"
 
అమ్మ : (నా వైపు చూసి ఎంతో ఆప్యాయంగా) విజయ్... నువ్వు కూడా చేతులు జోడించి దేవుడిని మొక్కుకో... మన ఇద్దరికీ అంతా మంచే జరుగుతుంది.
 
అమ్మకు ఈ పవిత్రమైన సాంప్రదాయాలపై అపారమైన నమ్మకం ఉంది. అంతేకాకుండా... విజయ్ రూపంలో ఉన్న నన్ను తన జీవితంలో శాశ్వతంగా స్థిరపరుచుకోవాలని, తన సొంత సర్వస్వంగా చూసుకోవాలని ఆమె మనసు ఆరాటపడుతోందని నాకు కూడా స్పష్టంగా అర్థమవుతోంది. నేను కూడా చేతులు జోడించి,
 
"నేను  కన్న పేగుననే సత్యం నా గుండెల్లో రగులుతున్నా...

నీ పెదవులపై ఈనాటి చిరునవ్వే నాకు ముఖ్యం.

ఇరవై ఏళ్ల నా కోపం ఒక్క క్షణంలో కరిగిపోగా,

నీ యవ్వనపు అందం నాలో సరికొత్త మత్తును నింపింది.

మల్లెపూల సువాసనల సాక్షిగా...
 
నదిలో మనం వదిలిన కార్తీక దీపాల సాక్షిగా,

నువ్వు కోరుకున్న సుఖాల స్వర్గాన్ని నీకు అందిస్తా.
 
కన్నతల్లివైనా... నా కలల రాణివైనా...
 
నా జీవితాంతం నీకు అండగా ఉండే నా హక్కును వదులుకోను అమ్మ !"
 
నా తల్లి ముఖంలో ఎల్లప్పుడూ ఈ నవ్వే ఉండాలని మనస్ఫూర్తిగా ప్రార్థించాను.


పూజలన్నీ ముగిశాక... ఇద్దరం చేయి చేయి పట్టుకుని ఎంతో సంతోషంగా, అపారమైన ప్రేమతో ఇంటి వైపు తిరుగు ప్రయాణమయ్యాము. ఈ రాత్రి మా ఇద్దరి జీవితాల్లో ఒక పవిత్రమైన అనురాగ దీపాన్ని వెలిగించింది!

[capsicumfry]

sunny bro ... Ni writing lo chala DEPTH undi

[giri001]

Tq so much nice narration

[the_kamma232]

Excellent update bro

[jackroy63]

Super update bro 

[Akhil2544]

All have some thoughts of something to express their version of story but only few writers have that unique way of story presentation.

Sunny bro is one those elite writer now a days, hopefully bhavana story goes as long as writer's intrest.

Thankyou sunny bro for exotic update

[Sunnysunnysunny]

ప్రతిఒక్కరికీ తమ కథను తమదైన శైలిలో చెప్పడానికి కొన్ని ఆలోచనలు ఉంటాయి, కానీ కొద్దిమంది రచయితలకు మాత్రమే కథను ఆ ప్రత్యేకమైన రీతిలో చెప్పే విధానం ఉంటుంది.

ఈ రోజుల్లో సన్నీ బ్రో అలాంటి అగ్రశ్రేణి రచయితలలో ఒకరు. రచయితకు ఆసక్తి ఉన్నంత కాలం భావన కథ కొనసాగుతుందని ఆశిస్తున్నాను.

ఈ అద్భుతమైన అప్‌డేట్ ఇచ్చినందుకు ధన్యవాదాలు సన్నీ బ్రో.

చాలా ధన్యవాదాలు అఖిల్ ..నిజంగా, మీ ప్రశంస నాకు చాలా విలువైనది. మీరు మీ అభిప్రాయాన్ని పంచుకున్న ప్రతిసారీ అది నన్ను నిజంగా ప్రోత్సహిస్తుంది. కథ సరిగ్గా సాగకపోతే, కనీసం కొంతమంది అయినా సలహాలు ఇస్తారు. ప్రతి రచయితకు కావలసింది అదే.. దానివల్ల రచనా నైపుణ్యాలు, ఆసక్తి మరింతగా పెరుగుతాయి.

[krish1973]

bagundi

[ash.enigma]

story manchi emotional feel tho munduki nadustundi.
konchem vere gear lo ki marchandi.. inkaa baguntundi!!

oka kiss or hug tho start cheyandi!!

[Nautyking]

భావన

[Nautyking]

విజయ్ తో సంగమం కి రెడీ అవుతున్న భావన

[Nani666]

Nice update andi.. baga rastunaru.

[Rishithejabsj]

Chala chala bagundhi bro story konchm kothaga... Naku valla iddari first night scene imagine chesukunteny edho ayipothundhi.... Eagerly waiting brooo ......

[Sunnysunnysunny]

మీరు చూపిస్తున్న ఆదరణకి అందరికీ చాలా ధన్యవాదాలు.. కచ్చితంగా రెగ్యులర్ అప్డేట్లు ఉంటాయి.. కొంచెం ఓపికగా ఉంటారని ఆశిస్తున్న.. 

నేను రాస్తున్న మరొక రెండు కధలను కూడా నేను అప్డేట్ లు ఇవ్వాల్సి ఉంటుంది రెగ్యులర్ గా ... దయచేసి అర్ధం చేసుకుంటారు అనుకుంటున్నా .... మీరు ఎక్కువగా చదవాలని అని అనుకుంటున్నారు అని తెలుసు కానీ ఆ తొందరపాటులో నేను అనుకున్న విధంగా రాయాలి అనుకున్న విషయాన్ని రాయలేకపోవచ్చు ... త్వరగా ముగించాలి అనే తొందరలో సో .. ప్లీజ్ కచ్చితంగా ఈరోజు రాత్రి మీకు అందరికీ నచ్చేలా మంచి అప్డేట్ తో మీ ముందుకు వస్తాను.....

[ash.enigma]

మీరు చూపిస్తున్న ఆదరణకి అందరికీ చాలా ధన్యవాదాలు.. కచ్చితంగా రెగ్యులర్ అప్డేట్లు ఉంటాయి.. కొంచెం ఓపికగా ఉంటారని ఆశిస్తున్న.. 

నేను రాస్తున్న మరొక రెండు కధలను కూడా నేను అప్డేట్ లు ఇవ్వాల్సి ఉంటుంది రెగ్యులర్ గా ... దయచేసి అర్ధం చేసుకుంటారు అనుకుంటున్నా .... మీరు ఎక్కువగా చదవాలని అని అనుకుంటున్నారు అని తెలుసు కానీ ఆ తొందరపాటులో నేను అనుకున్న విధంగా రాయాలి అనుకున్న విషయాన్ని రాయలేకపోవచ్చు ... త్వరగా ముగించాలి అనే తొందరలో సో .. ప్లీజ్ కచ్చితంగా ఈరోజు రాత్రి మీకు అందరికీ నచ్చేలా మంచి అప్డేట్ తో మీ ముందుకు వస్తాను.....

.. అందరికీ నచ్చేలా  .. 

[hisoka]

awesome update sunny bro.

[appalapradeep]

Super update