Misc. Erotica ❤️❤️ అమ్మ తో అపరిచిత బంధం ❤️❤️

[ash.enigma]

sooper awesome narration

[Balu999]

Nice update bro

[Nani666]

Nice update andi

[Nautyking]

మార్కెట్లో చేతిలో చెయ్యేసి నడుస్తున్న భావన విజయ్

[Nautyking]

తలలో మల్లెపూలుతో భావన

[Nautyking]

[Nautyking]

ఈ సైట్లో పెట్టే అన్ని బొమ్మలు ఇంటర్నెట్ ద్వారా డౌన్లోడ్ చేసినవే
ఎవరికన్నా అభ్యంతరాలు ఉంటే తెలపగలరు

[Thewarrior100]

Super story... Keep continue...

[Sunnysunnysunny]

కన్నీటి కావ్యంలో కరిగిన మౌనం... ఒకే ఒక ఆసరా!

మార్కెట్ నుండి బయటకు వచ్చాక ఇద్దరం ఒక అందమైన ఫ్యామిలీ రెస్టారెంట్ వైపు నడవడం మొదలుపెట్టాము. దాన్ని చూడగానే కాస్త లగ్జరీగా, ఖరీదైనదిగా అనిపించింది.

నేను: (అమ్మ చేయి పట్టుకుని ఆపుతూ) ఓహ్ ఆంటీ... కానీ ఇది చాలా ఖరీదైన హోటల్ లా అనిపిస్తోంది. నన్ను ఇక్కడికి ఎందుకు తీసుకువస్తున్నావు? వద్దు ఆంటీ, నేను వేరే ఏదైనా నార్మల్ హోటల్ కి  వెళ్లి తిందాం.

అమ్మ: (నా వైపు మురిపెంగా చూస్తూ, నవ్వుతూ) లేదు విజయ్... ఇప్పుడు మనం ఇక్కడికే వెళ్తున్నాం. అయినా నిన్ను బిల్లు కట్టమని నేను డబ్బులు అడుగుతున్నానా ఏంటి వెర్రివాడా? రా...

నేను: (మొహమాటపడుతూ) ఆంటీ... నేను డబ్బు గురించి మాట్లాడటం లేదు. కానీ అంత ఖరీదైన చోట తినాల్సిన అవసరం ఏముంది?

అమ్మ: (నా కళ్లల్లోకి ఎంతో ఆత్మీయంగా చూస్తూ) విజయ్... బయట ప్రతి విషయానికి అనవసరంగా డబ్బు ఖర్చు చేయడం మంచిది కాదని నువ్వు అనుకుంటున్నావు కదా, అది నిజమే. కానీ మనం కడుపు నింపుకునే ఆహారం కోసం ఖర్చు పెట్టే డబ్బు ఎప్పటికీ వృథా కాదు... అది మన శరీరానికి ప్రాణాన్ని ఇస్తుంది. కాబట్టి పంతాలు ఆపి లోపలికి రా.

నేను: (ఆమె ప్రేమకు లొంగిపోతూ) సరే ఓకే... నీ ఇష్టం ఆంటీ.

మేమిద్దరం లోపలికి వెళ్లి ఒక ప్రశాంతమైన టేబుల్ దగ్గర కూర్చున్నాము. అక్కడ అస్సలు రద్దీ లేదు, చాలా నిశ్శబ్దంగా, ప్రశాంతంగా ఉంది. అంతలో ఒక వెయిటర్ మా దగ్గరికి వచ్చాడు.

వెయిటర్: నమస్తే సార్... నమస్తే మేడమ్, మీకు ఆర్డర్ ఏమి కావాలో చెప్తారా?

అమ్మ మెనూ కార్డును చేతిలోకి తీసుకుని కొన్ని క్షణాలు చూసింది.

అమ్మ: (వెయిటర్‌తో) దయచేసి ఒక ఐదు నిమిషాల తర్వాత రాగలరా? అప్పటివరకు మేము ఏం కావాలో ఆలోచించి చెబుతాము.

వెయిటర్: అలాగే మేడమ్... (అని చెప్పి వెళ్ళిపోయాడు).

అమ్మ: (మెనూ కార్డు నా వైపు నెడుతూ) విజయ్... నీకు ఏమి తినాలనిపిస్తోందో నువ్వే చూసి చెప్పు.

నేను: (మొహమాటపడుతూ తలదించుకుని) నీకు ఏది ఇష్టమైతే అదే ఆర్డర్ చెయ్ ఆంటీ... నీ ఛాయిస్ నాకూ ఇష్టమే.

అమ్మ: (నా వైపు చూసి, తల ఊపుతూ చిన్నగా నవ్వి) విజయ్... నువ్వు అస్సలు మారవా? ఎప్పుడూ ఇంతేనా...

అమ్మ మళ్లీ వెయిటర్‌ని పిలిచింది.

నేను: (అమ్మ వైపు చూస్తూ) ఆంటీ... నువ్వే ఆర్డర్ చెప్పేసేయ్.

అమ్మ: (వెయిటర్‌తో) మాకు ఇది కావాలి... అలాగే ఈ డిష్ కూడా తీసుకురండి.

వెయిటర్: సరే మేడమ్... ఐదు నిమిషాల్లో తెస్తాను (అని వెళ్ళిపోయాడు).

అమ్మ: (నన్ను ఆటపట్టిస్తూ, చిలిపిగా) విజయ్... ఏంటి నువ్వు ఆ వెయిటర్ ముందు కూడా అంతగా సిగ్గుపడుతున్నావు?

నేను: (సర్దుకుంటూ) అయ్యో... అలా కాదు ఆంటీ. నేను ఊరికే మీరే చేస్తారు ఆర్డర్ అనుకున్నాను... సరేలే, ఇప్పుడు పర్వాలేదులే, ఆర్డర్ చేసేశావు కదా.

అమ్మ: (నా కళ్లల్లోకి చూస్తూ, గొంతు తగ్గించి) విజయ్... ఉదయాన్నే నన్ను ఆ స్థితిలో చూస్తున్నప్పుడు నీకు ఈ సిగ్గు గుర్తుకు రాలేదా?

ఆ మాట వినగానే నా కాళ్ల కింద భూమి జారిపోయినట్లు అనిపించింది! నా శరీరం ఒక్కసారిగా మొద్దుబారిపోయింది. ఉదయం 6:30 గంటల సమయంలో అమ్మ బ్రా వేసుకుని, బ్లౌజ్ సర్దుకుంటున్న ఆ నాజూకైన నడుము అందాన్ని నేను దొంగచాటుగా మెట్లపై నుండి చూసిన దృశ్యం గుర్తొచ్చింది. అమ్మ నన్ను చూడలేదనుకున్నాను... కానీ అమ్మ నన్ను స్పష్టంగా గమనించేసింది! నా గుండె దడదడలాడింది.

అమ్మ: (నా కంగారును చూసి నవ్వుతూ) అయ్యో విజయ్... నేను ఉదయాన్నే పైకి వస్తున్నాను... కానీ నువ్వు సగం బట్టలతో షర్ట్ లేకుండా ఉన్నావు నిద్రలో . నిన్ను అలా హఠాత్తుగా చూసినప్పుడు... ఒక స్త్రీగా నాకు ఏం చేయాలో అస్సలు అర్థం కాలేదు. అందుకే నేను కూడా అక్కడే అలాగే స్తంభించి నిలబడిపోయాను. కానీ... నేను  దేవుడి మీద ఒట్టేసి చెప్తున్నాను విజయ్, నిన్ను నేను బట్టలు లేకుండా తప్పుగా చూడలేదు... నీ మీద ఒట్టు, నేను అబద్ధం చెప్పడం లేదు.

అమ్మ నా క్షేమం కోరి, తన పవిత్రతను నిరూపించుకోవడానికి నా తలపై చేయి పెట్టి ప్రమాణం చేయబోయింది. ఆ స్పర్శ తగలగానే నాలోని భయం కామంగా, అనురాగంగా మారిపోయింది. నేను అమ్మ చేయిని నా తలపై నుండి తీసి నా చెయ్యి ని ఆమె తల పైన అలాగే ఉంచి, ఆమె కళ్లల్లోకి తిన్నగా చూస్తూ నా తప్పును ఒప్పుకోవాలని అనుకున్నాను.

నేను: (చూపులు కిందకి దించుకుని, విపరీతమైన భయంతో, తడబడుతూ) ఆంటీ... ఇప్పుడు నేను... ఎలా చెప్పాలో అర్థం కావడం లేదు. అవును... ఉదయాన్నే నేను కిందకు వస్తుండగా... నువ్వు కేవలం ఆ బ్రా వేసుకుని ఉండటం నేను చూశాను.

నువ్వు డ్రెస్ మీద బ్లౌజ్ వేసుకుంటున్నావు ఆంటీ. ఎందుకో తెలియదు నా కాళ్లు కదలకుండా అక్కడే ఆగిపోయాయి... ఆ అందాన్ని చూసి మైమరచిపోయాను. కానీ నన్ను క్షమించు ఆంటీ... మళ్లీ జీవితంలో ఇలాంటి తప్పు చేయను.  మీ మీద ఒట్టు ఆంటీ... నిన్ను బట్టలు లేకుండా తప్పుగా ఎప్పటికీ చూడను... నన్ను నమ్ము ప్లీజ్.

భయంతో, ఆవేశంతో నా మనసులోని నిజాలన్నీ ఒకే ఊపిరిలో అమ్మ ముందు చెప్పేశాను. నా ముఖంలోని ఆ తీవ్రమైన భయాన్ని, అమాయకత్వాన్ని అమ్మ స్పష్టంగా చూసింది. ఆమె నాపై కోప్పడలేదు సరే కదా... నా పశ్చాత్తాపాన్ని చూసి ముఖం పక్కకు తిప్పుకుని ఎంతో మధురంగా, సిగ్గుపడుతూ నవ్వడం మొదలుపెట్టింది.

అమ్మ: (ముఖం నా వైపు తిప్పి, నవ్వుతూ) విజయ్... నా మీద ప్రమాణాలు చేయడం ఆపు. నేను నిన్ను పూర్తిగా నమ్ముతాను. నువ్వు నిజం ఒప్పుకున్నావు కదా, అది చాలు... నువ్వు చాలా మంచివాడివి.

ఆ మాట విన్నాక నా గుండె తేలికపడింది, హమ్మయ్యా అనుకున్నాను.

అమ్మ: (నా వైపు చూస్తూ చిలిపిగా) విజయ్... ఇప్పుడు నా తలపై నుండి నీ చేయి తీస్తావా, లేక రాత్రంతా ఇలాగే నా మీద ప్రమాణాలు చేస్తూ కూర్చుంటావా ఏంటి?

నేను: (సిగ్గుపడుతూ చటుక్కున చేయి తీసేసి) ఓ... హా, క్షమించు ఆంటీ.

అంతలోనే వెయిటర్ వేడివేడి భోజనం తీసుకొచ్చాడు. ఇద్దరం కలిసి ఎంతో ఆత్మీయంగా తింటూ మాట్లాడుకోవడం మొదలుపెట్టాము.

అమ్మ: (అన్నం ముద్ద తింటూ) విజయ్... నువ్వు నాకు ఇంకా చెప్పనే లేదు, వచ్చే వారం నా పుట్టినరోజుకి నాకు ఏ బహుమతి (Gift) ఇవ్వబోతున్నావు?

నేను: (ఆమె కళ్లల్లోకి చూస్తూ) నువ్వే చెప్పి ఆంటీ... నీకు ఏం కావాలో చెప్పు, అదే ఇస్తాను.

అమ్మ: (కళ్లెగరేస్తూ) నువ్వు నాకు సర్‌ప్రైజ్ ఇవ్వాలనుకుంటే... ఆ బహుమతి ఏంటో నువ్వే ఆలోచించుకోవాలి విజయ్. నేనే చెప్తే ఇక అందులో సర్‌ప్రైజ్ ఏముంటుంది?

నేను కొంచెం గంభీరంగా, ఎంతో ప్రేమతో ఆమె కళ్లల్లోకి చూస్తూ అన్నాను.

నేను: ఆంటీ... నేను నీకు ఇచ్చే ఆ బహుమతి వేసుకున్నాక... నువ్వు ఈ ప్రపంచంలోనే అత్యంత అందమైన స్త్రీలా కనిపిస్తావు... నిన్ను చూసి ప్రపంచమే మురిసిపోతుంది.

అమ్మ: (ఆశ్చర్యంగా చూస్తూ) ఓ... విజయ్! అదెంత గొప్ప బహుమతో కదా! ఏంటో చెప్పు.

నేను: (మత్తుగా నవ్వుతూ) ఆంటీ... సర్‌ప్రైజ్ వివరాలు ముందే వర్ణించకూడదు కదా! నేను చెప్పేది ఒక్కటే... ఆ బహుమతిలో నువ్వు ఈ ప్రపంచంలోనే అత్యంత అందమైన స్త్రీలా కనిపిస్తావు, నీ గురించి నా మనసు చెప్పే సత్యం ఇదే ఆంటీ.

అమ్మ: (నవ్వుతూ) ఓ విజయ్... ఈ ప్రపంచంలో నాకంటే అందమైన కోట్ల మంది యువతులు, స్త్రీలు ఉన్నారు... నేనెంత అన్నీ దొంగ మాటలు?

నేను: (తీవ్రమైన ప్రేమతో) ఈ ప్రపంచంతో నాకేం పని ఆంటీ... నా కళ్లకైతే... నువ్వు ఆ కోట్ల మంది స్త్రీల కంటే ఎన్నో రెట్లు అందమైన దేవతవి... నా సర్వస్వానివి నువ్వే!

నా మాటల్లోని ఆ తీవ్రమైన రొమాంటిక్ ప్రేమాభిషేకానికి అమ్మ ముఖం సిగ్గుతో పూర్తిగా ఎర్రబడిపోయింది. ఆమె కళ్లు దించుకుని ఎంతో మురిపెంగా నవ్వింది.

భోజనం ముగిశాక అమ్మ కౌంటర్ దగ్గరకు వెళ్లి బిల్లు కట్టింది. హోటల్ చాలా ఖరీదైనది కావడం వల్ల బిల్లు చాలా ఎక్కువగానే వచ్చింది... కానీ అమ్మ నా కోసం ఆ డబ్బు గురించి అస్సలు పట్టించుకోలేదు. ఇద్దరం కలిసి రెస్టారెంట్ బయటకు వచ్చాము. సమయం చూస్తే రాత్రి 9 గంటలు అయింది. మార్కెట్ ఇంకా వెలుగులతో మెరిసిపోతోంది.

అమ్మ: (బయటకు రాగానే నా చేయి పట్టుకుని, రోడ్డు అవతలి వైపు చూపిస్తూ) విజయ్... అక్కడ చూడు!

నేను: ఏమైంది ఆంటీ? అక్కడ ఏముంది?

అమ్మ: (ఒక చిన్నపిల్లలా ఆరాటపడుతూ) అక్కడ ఐస్ క్రీమ్ పార్లర్ ఉంది విజయ్... ఒక పని చేద్దాం, అక్కడికి వెళ్దాం పద. నేను ఐస్ క్రీమ్ తిని చాలా కాలం అయింది... ఈరోజు ఎందుకో నాకు చాలా ఇష్టంగా తినాలనిపిస్తోంది విజయ్, ప్లీజ్...

అమ్మ ముఖంలో ఆ చిన్నపిల్లలాంటి ఆరాటాన్ని, ఆ చేష్టలను చూశాక నేను అస్సలు కాదనలేకపోయాను.

నేను: (ప్రేమగా నవ్వుతూ) సరే ఆంటీ... నువ్వు అంతలా అడుగుతుంటే ఎలా కాదనగలను, పద వెళ్దాం.

ఇద్దరం కలిసి ఐస్ క్రీమ్ పార్లర్ కి వెళ్లి రెండు ఐస్ క్రీమ్స్ తీసుకుని తింటున్నాము. అమ్మ ముఖంలో ఆ సంతోషాన్ని చూడటం నాకు ఇదే మొదటిసారి. ఇన్నాళ్లూ గంభీరంగా, ఒంటరిగా ఉన్న నా తల్లి... ఈరోజు నా పక్కన ఉండి తన చిన్ననాటి రోజుల్లోకి, యవ్వనంలోకి తిరిగి వెళ్ళిపోయినట్లు ఎంతో స్వేచ్ఛగా, హాయిగా నవ్వుతోంది. ఐస్ క్రీమ్ తిన్నాక అమ్మ తన పర్స్ లోంచి డబ్బులు తీయబోయింది.

నేను: (ఆమె చేతిని ఆపి, నవ్వుతూ) మేడమ్ ... కనీసం ఈ ఐస్ క్రీమ్ డబ్బులైనా నన్ను ఇవ్వనివ్వు... ప్లీజ్.

అమ్మ: (మురిపెంగా చూస్తూ) సరే విజయ్... నీ ఇష్టం.

నేను డబ్బులు ఇచ్చాను. ఇద్దరం కలిసి స్కూటర్ వైపు నడుస్తున్నాము. అప్పుడు నేను అమ్మ ముఖం వైపు చూశాను... ఆమె పెదవుల చివరలో ఇంకా కాస్త తెల్లటి ఐస్ క్రీమ్ అంటుకుని ఉంది. ఆ తడి పెదవులను చూడగానే నాలో తెలియని మత్తుగా ఒక ఆరాటం రేగింది. నేను మెల్లగా అమ్మకు చాలా దగ్గరగా వెళ్లి... నా కుడిచేతి వేలిని ఆమె పెదవులపై ఉంచబోయాను.

అమ్మ: (ఒక్కసారిగా ఆగి, నా సాన్నిహిత్యానికి శ్వాస వేగంగా పీలుస్తూ) విజయ్... ఏమైంది?

నేను ఏమీ మాట్లాడకుండా... నా వేలితో ఆమె తడి పెదవుల పై ఉన్న ఆ ఐస్ క్రీమ్‌ను ఎంతో సున్నితంగా తుడిచి వేశాను. 

నా వేలి స్పర్శ ఆమె పెదవులకు తగలగానే అమ్మ శరీరం ఒక్కసారిగా పులకరించింది. ఆమె కళ్లు పెద్దవి చేసి నా వైపే తీక్షణంగా చూస్తూ ఉండిపోయింది. ఇద్దరి మధ్య నిశ్శబ్ద మత్తు ఆవరించింది.

నేను: (ఆమె కళ్లల్లోకి మత్తుగా చూస్తూ) ఏం లేదు ఆంటీ... నీ పెదవులకు కొంచెం ఐస్ క్రీమ్ అంటుకుంది అంతే... దాన్ని నా చేత్తో తుడిచేశాను.

అమ్మ ఏమీ మాట్లాడలేకపోయింది. మేము బండి ఎక్కి ఇంటికి తిరుగు ప్రయాణమయ్యాము. ఇంటికి చేరేసరికి రాత్రి 10 గంటలు అయింది. మార్కెట్ తిరగడం వల్ల అమ్మ ముఖంలో అలసట స్పష్టంగా కనిపిస్తోంది. లోపలికి వెళ్లగానే అమ్మ కాస్త ఫ్రెషప్ అవ్వడానికి బాత్రూమ్‌కి వెళ్ళింది. నేను హాల్‌లోని కుర్చీలో కూర్చుని ఆమె కోసం ఎదురుచూస్తున్నాను. కొద్దిసేపటికి అమ్మ ముఖం కడుక్కుని, జుట్టు సర్దుకుని హాల్‌ లోకి వచ్చింది.

నేను: (లేచి నిలబడి, బ్యాగ్ చూపిస్తూ) ఆంటీ... నువ్వు చాలా అలసిపోయావు. ఇదిగో... నీ వస్తువులు  ఉన్న ఈ క్యారీ బ్యాగ్ తీసుకో. నేను కూడా ఇక పైకి నా గదికి వెళ్తాను... నీకు చాలా నిద్ర వస్తున్నట్లుంది, పడుకో ఆంటీ.

అమ్మ: (నా చేయి పట్టుకుని మంచం మీద కూర్చోబెడుతూ, ప్రేమగా) విజయ్... ఎక్కడికి వెళ్తావు, ఆగు. ముందు ఈ బ్యాగ్ జిప్ తెరువు.

నేను: (ఆశ్చర్యపోతూ, సంకోచంగా) కానీ ఆంటీ... ఇందులో నీ లేడీస్ వస్తువులు, బట్టలు ఉంటాయి కదా... ఒక మగాడిగా నేను దాన్ని ఎలా తెరవాలి... ఎలా చూడాలి ఆంటీ?

అమ్మ: (నా కళ్లల్లోకి ఎంతో ఆత్మీయంగా చూస్తూ, సాఫ్ట్‌గా) హేయ్ విజయ్... ముందు తెరువు... ఇందులో ఏముందో నీకే తెలుస్తుంది.

అమ్మ అంత ప్రేమగా అడిగేసరికి నేను ఆ క్యారీ బ్యాగ్ ఓపెన్ చేశాను. తీరా లోపల చూస్తే... అందులో ఆడవాళ్ల వస్తువులు ఏవీ లేవు! దానికి బదులుగా ఎంతో బ్రాండెడ్ గా ఉన్న రెండు సరికొత్త మగవాళ్ల బ్యూటిఫుల్ టీ-షర్టులు ఉన్నాయి! నా కళ్లు ఆశ్చర్యంతో పెద్దవయ్యాయి.

నేను: (ఆ టీ-షర్టులను బయటకు తీస్తూ) ఆంటీ... ఇది...

అమ్మ: (నవ్వుతూ నా ముఖంలోకి చూస్తూ) అవును విజయ్... ఇది నీకోసమే కొన్నాను! నీ మొదటి రోజు ఆఫీస్ కి గిఫ్ట్ గా నా చేతులతో ఇవ్వాలని మార్కెట్ లో నీకు తెలియకుండా కొన్నాను.

నేను: (గుండె నిండిపోతూ) ఆంటీ... నాకోసం ఇవన్నీ ఎందుకు? ఇప్పుడు వీటి అవసరం ఏముంది ఆంటీ?

అమ్మ: (హక్కుగా) పర్వాలేదు విజయ్... ఇది నీకు ఎంతగానో ఉపయోగపడుతుంది.

నేను: సరే ఆంటీ... చాలా థాంక్స్. నేను దీన్ని రేపు ఉదయాన్నే ఆఫీస్ కి వేసుకుంటాను. నువ్వు కూడా ఇప్పుడు ప్రశాంతంగా పడుకో.

[Sunnysunnysunny]

అమ్మ: (నన్ను ఆపుతూ, చిలిపిగా) హేయ్ విజయ్... అంత తొందరేంటి? అసలు ఈ టీ-షర్ట్ కలర్, సైజ్ నీకు సరిపోతుందో లేదో నేను కూడా చూడాలి కదా... ఇప్పుడే దీన్ని ఒకసారి వేసుకో విజయ్.

నేను: (సిగ్గుపడుతూ చుట్టూ చూస్తూ) అంటే... ఆంటీ, ఇక్కడ నీ ముందే దీన్ని ఎలా మార్చుకోవాలి? షర్ట్ విప్పాలి కదా...

అమ్మ: (నకిలీ కోపంతో మూతి తిప్పుకుంటూ గారంగా) సరే... నన్ను చూడొద్దని చెప్తావు కదా! అయినా ఉదయమే నిన్ను నేను షర్ట్ లేకుండా సగం నగ్నంగా చూశాను కదా విజయ్... మరి ఇప్పుడేంటి కొత్తగా సమస్య? పద... ఏమాత్రం మొహమాటపడకుండా ఇప్పుడే నా ముందే ఆ షర్ట్ విప్పి ఇది వేసుకో!

అమ్మ నాతో ఎంతో చొరవగా, ఒక ప్రేమికురాలిలా అధికారం చలాయించేసరికి నేను ఇక కాదనలేకపోయాను. మెల్లగా నా ఒంటిపై ఉన్న ఆఫీస్ షర్ట్ బటన్స్ ఒక్కొక్కటిగా విప్పి, షర్ట్ తీసి పక్కన పెట్టాను. ఇప్పుడు నేను పైనుంచి పూర్తిగా నగ్నంగా ఉన్నాను. నేను కాలేజీ రోజుల్లో విపరీతంగా జిమ్, వర్కవుట్స్ చేయడం వల్ల నా ఛాతి, నా ఇనుము లాంటి కండరాల దేహసౌష్టవం ఎంతో ఆకర్షణీయంగా, బలంగా ఉంది.

షర్ట్ లేకుండా ఉన్న నా బలమైన మగ శరీరాన్ని చూడగానే... అమ్మ ఒక్కసారిగా మంత్రముగ్ధురాలై, కదలకుండా నా ఛాతి వైపు, నా కండరాల వైపు రెప్ప వేయకుండా చూస్తూ ఉండిపోయింది. ఆమె కళ్లల్లో నా మగతనంపై విపరీతమైన ఆకర్షణ, మోహం స్పష్టంగా కనిపించాయి.

నేను: (ఆమె చూపులకు సిగ్గుపడుతూ) ఆంటీ... అలా చూస్తూ ఉండిపోయావు ఏంటి? ఆ టీ-షర్ట్ నాకు ఇవ్వు... వేసుకుంటాను.

అమ్మ ఇంకా ఆ క్షణాన్ని ఎంతో చిలిపిగా ఆస్వాదిస్తోంది. ఆమె ఆ టీ-షర్ట్ ను నాకు తిన్నగా ఇవ్వకుండా, తన చేతుల్లోనే ఉంచుకుని నన్ను ఆటపట్టిస్తూ నవ్వడం మొదలుపెట్టింది. నా నగ్నత్వాన్ని ఆమె ఎంతో ఇష్టంగా చూస్తోంది. చివరకు ఆ టీ-షర్టును నా వైపు మురిపెంగా విసిరింది. నేను దాన్ని అందుకుని త్వరత్వరగా నా ఒంటిపైకి వేసుకున్నాను. ఆ బ్లూ టీ-షర్ట్ నా శరీరానికి కరెక్ట్ గా ఫిట్ అయింది. అమ్మ ఎంతో సిగ్గుపడుతూ, దొంగచాటుగా నా వైపు చూస్తూ మంచం మీద కూర్చుంది.

నేను: (టీ-షర్ట్ సర్దుకుంటూ నవ్వుతూ) ఆంటీ... ఇప్పుడు చూడు, కరెక్ట్ గా సరిపోయింది. నేను చాలా సంతోషంగా ఉన్నాను ఆంటీ... ఐనా ఈ గిఫ్ట్ కి నీకు చాలా చాలా థాంక్స్.

అమ్మ: (మంచం మీద నుండి నా చేయి పట్టుకుని లాగుతూ ఎంతో ఆత్రంగా ) విజయ్... ఒక్క నిమిషం ఇక్కడికి నా పక్కన వచ్చి కూర్చోవా...

అమ్మ గొంతులో అకస్మాత్తుగా ఏదో లోతైన వేదన, విచారం వినిపించాయి. ఆమెకు ఏమైందో నాకు అర్థం కాలేదు. నేను మెల్లగా వెళ్లి మంచం మీద అమ్మ పక్కనే కూర్చున్నాను. ఇద్దరి మధ్య దూరం పూర్తిగా కరిగిపోయింది.

నేను: (ఆమె ముఖంలోకి చూస్తూ) ఏమైంది ఆంటీ? నిన్న రాత్రి నుండి, ఈ రోజు మార్కెట్ లో కూడా చూస్తున్నాను... నువ్వు అప్పుడే ఒక చిన్నపిల్లలా అల్లరి చేస్తున్నావు, మరుక్షణమే ఇలా విచారంగా మారిపోతున్నావు... హహహ.

అమ్మ: (ఒక పెద్ద నిట్టూర్పు విడిచి, నా కళ్లల్లోకి చూస్తూ) విజయ్... బహుశా నేను యవ్వనంలో ఉన్న ఒక చిన్నపిల్లలా ప్రవర్తిస్తున్నానేమో... ఎందుకు కాకూడదు చెప్పు? ఎందుకంటే... నా అసలైన యవ్వనాన్ని, నా జీవితాన్ని నేను ఎప్పుడూ హాయిగా జీవించలేదు విజయ్... నా బతుకంతా కన్నీళ్లతో, గొడవలతోనే సాగింది. కానీ... నా కష్టాల నీడను నీపై పడనీయను, నీ అందమైన యవ్వనాన్ని నేను ఎంతమాత్రం పాడు చేయను....

ఆమె ఆ మాట చెబుతుంటే ఆమె గొంతు వణికింది. నేను ఏమాత్రం ఆలోచించకుండా... ఎంతో ప్రేమతో అమ్మ చేతిని నా చేతుల్లోకి తీసుకున్నాను. దేవుడి సన్నిధిలో ఆమె కట్టిన ఆ ఎర్రటి రక్షా  దారం ఉన్న చేయిని నా చేతులతో సున్నితంగా నిమురుతూ, నా గుండెలకి ఆనించుకున్నాను.

నేను: ఆంటీ... ఈ పవిత్రమైన దారం చూశావా... నువ్వు నా క్షేమం  కోరి, నన్ను కాపాడుతుందని నా చేతికి కట్టావు. నేను నీ సమక్షంలో ఉన్నంతవరకు ఎలాంటి తప్పు చేయను ఆంటీ... దయచేసి నీ గతాన్ని తలుచుకుని ఇలా బాధపడకు.

అమ్మ: (కళ్లు చెమర్చుకుంటూ దీనంగా) విజయ్... నన్ను క్షమించు. నిన్ను చూడగానే ఎందుకో నా మనసు పాత జ్ఞాపకాల లోకి, నా గతంలోకి వెళ్ళిపోయినట్లు అనిపించింది...

అమ్మ ఒక్కసారిగా మౌనంగా ఉండిపోయింది. ఆమె పెదవులు వణుకుతున్నాయి. జీవితంలో ఎన్నో మోసాలు భరించి, ఒంటరిగా మిగిలిపోయిన నా తల్లి ముఖాన్ని నేను ఇంతవరకు ఇంత విచారంగా చూడలేదు. నేను నా కుడిచేత్తో ఎంతో సున్నితంగా, ప్రేమగా అమ్మ మెత్తని చెంపను పట్టుకున్నాను. నా వేళ్లతో ఆమె ముఖాన్ని నా వైపు తిప్పుకున్నాను. నా స్పర్శ తగలగానే అమ్మ కళ్లల్లో కన్నీళ్లు సుడులు తిరగడం మొదలైంది. ఆమె ఇప్పుడే గుండె పగిలేలా ఏడ్చేలా ఉంది.

నేను: (ఆమె కళ్లు తుడుస్తూ ఆరాటంగా) ఏమైంది ఆంటీ... ఇప్పటివరకు మార్కెట్ లో, ఐస్ క్రీమ్ తింటూ అంతా ఎంత సంతోషంగా ఉన్నాం కదా... అకస్మాత్తుగా ఏమైంది ఆంటీ? ఎందుకు నీ కళ్లల్లో ఇన్ని కన్నీళ్లు?

అమ్మ: (నా చేతిని తన చెంపపై అలాగే నొక్కి పట్టుకుని, ఏడుస్తూ) లేదు విజయ్... ఏమీ లేదు... నా మనసు నాకు... అస్సలు అర్థం కావడం లేదు నాయనా...

ఆమె ముఖం పక్కకు తిప్పుకుని కన్నీళ్లు కార్చసాగింది. నా కన్నతల్లి నా కళ్లముందే అలా ఏడుస్తుంటే నా గుండె తరుక్కుపోయింది. నేను మళ్లీ నా చేతులతో ఆమె ముఖాన్ని నా వైపు తిప్పుకుని, ఎంతో ఆవేదనతో అడిగాను.

నేను: ఆంటీ... దయచేసి చెప్పు, ఏం జరిగింది? నేను పొరపాటున ఏమైనా అనకూడని మాట అన్నానా... నిన్ను ఏమైనా బాధపెట్టానా ఆంటీ? ఒకవేళ నా వల్ల తప్పు జరిగితే నన్ను మనస్ఫూర్తిగా క్షమించు ఆంటీ... కానీ ప్లీజ్, ఇలా ఏడవకు, కారణం ఏంటో చెప్పు.

నా మాటలు వినగానే అమ్మ లోపల దాచుకున్న బాధ ఒక్కసారిగా కట్టలు తెంచుకుంది. ఆమె ఏమాత్రం ఆలోచించకుండా... ఒక్క ఉదుటున ముందుకు జరిగి, తన తలని నా బలమైన భుజంపై వాల్చేసింది! తన రెండు చేతులతో నా చేయిని ఎంతో గట్టిగా పట్టుకుంది.

ఆమె శరీరం నా భుజాలపై వాలి రెస్ట్ తీసుకునట్లు పెట్టింది ... నా గుండె ఒక్కసారిగా శరవేగంతో దడదడలాడటం మొదలైంది! 24 ఏళ్ల సుదీర్ఘ నిరీక్షణ తర్వాత... నా కన్నతల్లి నా భుజంపై తలపెట్టి ఏడుస్తోంది. నేను మొదటిసారి అమ్మకు ఇంత శారీరకంగా, మానసికంగా అత్యంత దగ్గరగా ఉన్నాను. అసలు ఏం జరుగుతుందో నాకు ఏమాత్రం అర్థం కాలేదు... ఈ పవిత్రమైన కన్నపేగు బంధం నన్ను ఏ లోకంలోకి తీసుకెళ్తుందోనని నా ఒళ్లు పులకరించింది.

అమ్మ: (నా భుజంపై తలపెట్టి, గుండె పగిలేలా ఏడుస్తూ) లేదు విజయ్.... నువ్వు నాతో ఏమీ తప్పుడు మాట అనలేదు... ఏ చిన్న తప్పు చేయలేదు కూడా! నిజానికి... ఇన్నాళ్లు నా జీవితాన్ని చూసి నన్ను నేనే తిట్టుకుంటూ, కన్నీళ్లతో బతికాను. ఆ చేదు జ్ఞాపకాలను నేను నీకు ఇప్పుడు పూర్తిగా చెప్పలేను విజయ్... కానీ ఎప్పుడో ఒక రోజు నా నోటితో నీకు ఆ నిజం తప్పకుండా చెబుతాను. నా కన్నీళ్లకు నువ్వు ఎంతమాత్రం నీ తప్పు కాదు విజయ్... పైగా... నా ఈ మోడువారిన కష్టాల జీవితానికి, చీకటి బతుకుకి నువ్వే ఒక కొత్త వెలుగును, ఆశను చూపించావు విజయ్!

ఆమె ఏడుస్తూ చెబుతుంటే నా గుండె చెరువైపోయింది.

అమ్మ: (నా భుజానికి తన ముఖాన్ని ఇంకాస్త గట్టిగా ఆనించుకుంటూ) విజయ్... ఈ జీవితంలో నేను ఇంతకుముందు ఎప్పుడు ఇంతలా మనస్ఫూర్తిగా నవ్వానో కూడా నాకు అస్సలు గుర్తులేదు... బహుశా నా జీవితంలో ఎప్పుడూ ఆ సంతోషమే లేదేమో! కేవలం పొద్దున్నే లేవడం, ఇల్లు... ఆ తర్వాత కోచింగ్ సెంటర్... మళ్లీ రాత్రికి ఈ ఒంటరి ఇల్లు... అసలు నేను ఒక మనిషిలా జీవితం గడిపానా అని కూడా నాకు అనిపించదు విజయ్. నా లోపల దాగున్న లోతైన బాధను, నా ఒంటరితనాన్ని అర్థం చేసుకునే ఒక్కటంటే ఒక్క సొంత వ్యక్తి కూడా నాకు ఇన్నాళ్లూ దొరకలేదు... దేవుడు నన్ను అందరికీ దూరం చేశాడు...

అమ్మ ఏడుస్తుంటే... నా భుజంపై, నా చేతులపై ఏదో తడిగా అనిపించడం మొదలైంది. నేను తల వంచి చూశాను... అది నా కన్నతల్లి కళ్ల నుండి స్రవిస్తున్న కన్నీటి ధారలు! అమ్మ నా భుజంపై తలపెట్టి చిన్నపిల్లలా వెక్కి వెక్కి ఏడుస్తోంది.

నేను: (ఆమె కన్నీళ్లను తుడుస్తూ ఎంతో ఆవేదనతో) ఆంటీ... ఎందుకు అంతలా ఏడుస్తున్నావు? దయచేసి ఏడవకు ఆంటీ... ముందు నువ్వు కన్నీళ్లు తుడుచుకో, మనం ప్రశాంతంగా మాట్లాడుకుందాం ప్లీజ్.

కానీ అమ్మ నా చేతులను చాలా గట్టిగా, తన సర్వస్వం అన్నట్లు పట్టుకుంది.

అమ్మ: (వెక్కి వెక్కి ఏడుస్తూ తీవ్రమైన ఆర్ద్రతతో) వద్దు విజయ్... దయచేసి నన్ను ఆపకు... నన్ను మనస్ఫూర్తిగా ఏడవనివ్వు! జీవితంలో నా బాధను పంచుకుని, ఏడవడానికి ఒక నమ్మకమైన భుజం కోసం నేను ఎన్నో ఏళ్లుగా వెతికాను విజయ్... కానీ ఇప్పటివరకు నాకు అలాంటి ఆసరా ఎక్కడా దొరకలేదు. చివరకు మా నాన్నగారు చనిపోయినప్పుడు కూడా నన్ను కౌగిలించుకుని ఓదార్చడానికి ఏ ఒక్కరూ రాలేదు... కనీసం ‘భావన ... నా భుజం మీద తల పెట్టి నీ బాధనంతా ఏడ్చేయ్’ అని అడిగే నాథుడే లేడు విజయ్... ఈరోజు నా అదృష్టం కొద్దీ నువ్వు నాకు దొరికావు విజయ్... ఈరోజు నన్ను నీ భుజంపై మనసారా ఏడవనివ్వు... నేను ఎన్నో ఏళ్లుగా గుండెల్లో దాచుకున్న ఈ కన్నీటి భారాన్ని ఈరోజే దించేసుకోవాలని ఉంది విజయ్... నన్ను ఏడవనివ్వు...

అమ్మ పడుతున్న ఆ నరకయాతన చూసి నా కళ్లల్లో కూడా నీళ్లు తిరిగాయి. నేను మెల్లగా అమ్మ ముఖాన్ని నా వైపుకు తిప్పుకున్నాను. నా రెండు చేతులను ఎంతో ప్రేమగా, ఆదరంగా అమ్మ భుజాలపై వేశాను. ఆమెను నా గుండెలకి ఇంకాస్త దగ్గరగా లాక్కున్నాను. అమ్మ నా వైపు ఎంతో ఆశగా, కన్నీళ్లు నిండిన కళ్లతో చూడటం మొదలుపెట్టింది. ఆమె ఇంకా ఏడుస్తూనే ఉంది. అమ్మ ఒక్కసారిగా నన్ను వెనుక వీపుపై తన చేతులతో ఎంతో గట్టిగా హత్తుకుంది, మరో చేత్తో నా చేయిని గట్టిగా పట్టుకుంది. ఇద్దరి ఊపిరి ఒక్కటయింది.

నేను: (ఆమె కళ్లల్లోకి చూస్తూ ఎంతో రొమాంటిక్‌గా, భావోద్వేగంతో) ఆంటీ... నీ జీవితంలో ఎంతటి నరకాన్ని, ఒంటరితనాన్ని భరించావో నేను పూర్తిగా అర్థం చేసుకోగలను. బహుశా నీ స్థానంలో ఇంకే స్త్రీ ఉండి ఉండినా... ఈపాటికే ఎప్పుడో మానసికంగా కుప్పకూలిపోయేది ఆంటీ. కానీ నువ్వు చాలా ప్రత్యేకమైనదానివి ఆంటీ... భావన గారు ! నువ్వు కేవలం అందంలోనే దేవతవి కాదు... మనసులో కొండంత ధైర్యం ఉన్న వీరనారివి. ఇన్నాళ్లూ నీ కాళ్ల మీదే నువ్వు నిలబడి ఇంత గౌరవంగా బతికావు చూడు... అది చాలా గొప్ప విషయం ఆంటీ.

నేను అమ్మను మొదటిసారిగా 'భావన గారు ' అని ఆమె అసలు పేరుతో పిలిచాను... కానీ అమ్మ నన్ను తప్పుగా అనుకోలేదు, పైగా ఆ పిలుపులోని ఆత్మీయతకు ఏమీ అనకుండా రెప్ప వేయకుండా నా ముఖాన్ని ఎంతో ప్రేమగా చూస్తూ ఉండిపోయింది.

నేను: (ఆమె బుగ్గలను నిమురుతూ) ఆంటీ... ఇక చాలు దయచేసి నీ ఏడుపు ఆపేసేయ్. నిన్ను ఇలా కళ్లల్లో కన్నీళ్లతో నేను అస్సలు చూడలేను ఆంటీ... ఎప్పటికీ చూడలేను. భవిష్యత్తులో నేను నీ పక్కన ఉన్నా లేకపోయినా... గడిచిపోయిన ఆ చేదు సంఘటనల వల్ల ఈరోజు నువ్వు ఇలా బాధపడటం నా మనసుకు అస్సలు ఇష్టం లేదు ఆంటీ.

నా మాట వినగానే అమ్మ నా వైపు ఎంతో హక్కుగా చూస్తూ, నా షర్ట్ ను గట్టిగా పట్టుకుని అంది.

అమ్మ: (తీవ్రమైన ప్రేమతో, ఆరాటంతో) లేదు విజయ్... నువ్వు ఎప్పుడూ నాతోనే ఉంటావు! నన్ను వదిలి వెళ్తానని అనకు విజయ్... నాకు నీ మీద, నీ కళ్లల్లోని పవిత్రత మీద కొండంత నమ్మకం ఉంది. దయచేసి నన్ను ఒంటరిదాన్ని చేసి ఎక్కడికీ వెళ్ళిపోవద్దు... ఈ ఇల్లు నీ సొంత ఇల్లులా అనిపిస్తుందని ఈ ఉదయమే నువ్వే చెప్పావు కదా విజయ్... మరి నీ ఇంటిని వదిలి వెళ్తావా?

నేను: (ఆమె తలపై చేయి పెట్టి) అవును ఆంటీ... అవును... నిన్ను ఒంటరిగా వదిలి నేను జీవితంలో ఎక్కడికీ వెళ్లను ఆంటీ... నీకు నేను ఎల్లప్పుడూ తోడుగా ఉంటాను. ఇది నా మాట... నీకు మాట ఇస్తున్నాను ఆంటీ.

నేను ఎంతో ప్రేమగా నా చేతి వేళ్లతో అమ్మ కళ్ల నుండి కారుతున్న ఆ కన్నీళ్లను మెల్లగా తుడుస్తూ ఆమె ముఖాన్ని నిమిరాను. అమ్మ మనసు తేలికపడింది. ఆమె ఒక్కసారిగా నన్ను ఎంతో ఆరాధనగా, చాలా గట్టిగా తన రెండు చేతులతో హత్తుకుంది... నా భుజాలపై తన తలను పూర్తిగా ఆనించి నిశ్శబ్దంగా ఉండిపోయింది.

ఆ తర్వాత దాదాపు ఐదు నిమిషాల పాటు ఆ గదిలో పూర్తి నిశ్శబ్దం ఆవరించింది. మేమిద్దరం ఏమీ మాట్లాడకుండా... అలా ఒకరినొకరు హత్తుకునే ఉండిపోయాము. ఇదంతా చాలా అకస్మాత్తుగా జరిగిపోయింది... నా కన్నతల్లి నా చేతుల్లో వాలి ఉందనే సత్యం నన్ను భావోద్వేగాల తుఫానులోకి నెట్టేసింది.

నేను: (మెల్లగా గొంతు సవరించుకుంటూ) ఆంటీ... ఇప్పుడు నువ్వు బాగానే ఉన్నావా? మనసు కుదుటపడిందా?

అమ్మ: (నా గుండెలపైనే తల దాచుకుని, కళ్లు మూసుకుని మృదువుగా) హ్మ్... చాలా ప్రశాంతంగా ఉంది విజయ్.

అమ్మ ఇప్పటివరకు నా చేతుల్లోనే తన ముఖాన్ని దాచుకుని మాట్లాడుతోంది. ఆమె కళ్లు ఇంకా మూసుకునే ఉన్నాయి... ఏడ్చి ఏడ్చి ఆమె చాలా అలసిపోయినట్లుంది.

నేను: ఆంటీ... ఇప్పటికే చాలా ఆలస్యం అయింది, రాత్రి 11 కాబోతోంది. నువ్వు మెల్లగా పడుకుని విశ్రాంతి తీసుకో ఆంటీ.

అమ్మ: (నా చేతిని గట్టిగా పట్టుకుని గారంగా) లేదు విజయ్... నాకు అస్సలు నిద్ర రావడం లేదు.

నేను: (చిన్నగా నవ్వుతూ, ఆమె ముఖానికి దగ్గరగా ముఖం పెట్టి) అయితే ఏంటి ఆంటీ... రాత్రంతా నా భుజంపైనే ఇలా తలపెట్టి కూర్చుంటావా ఏంటి? హహహ.

అమ్మ: (కళ్లు మూసుకునే, నవ్వుతూ మత్తుగా) హ్మ్... అవును విజయ్, ఇలాగే కూర్చుంటాను.

నాకు చాలా వింతగా, అద్భుతంగా అనిపించింది. అమ్మలోని ఆ చిన్నపిల్లలాంటి చేష్టలను, గారాన్ని ఇంత దగ్గరగా చూడటం నా మనసుకు ఎంతో రొమాంటిక్ సంతోషాన్ని ఇచ్చింది. ఇప్పటివరకు నా కుడిచేయి ఆమె వీపుపై వేసి, ఆమె నడుముకు పూర్తి ఆసరాగా ఉంచాను. ఆ స్పర్శ ఇద్దరినీ మత్తులోకి లాగుతోంది.

అమ్మ: (నిద్ర మత్తులో నా పేరు కలవరిస్తూ) విజయ్... విజయ్... ఆపకు వదిలి వెళ్లకు ...

అమ్మ గొంతు వింటుంటే... ఇంకొన్ని క్షణాల్లో ఆమె నా ఒడిలోనే నిద్రపోయేలా ఉంది. ఏడ్చి ఏడ్చి అలసిపోవడం వల్ల ఆమె కనురెప్పలు భారమయ్యాయి.

నేను: (ఆమె నుదుటిపై జుట్టును పక్కకు జరుపుతూ) అవును ఆంటీ... నేను ఇక్కడే నీ పక్కనే ఉన్నాను, నువ్వేం కంగారు పడకు... పడుకో.

అమ్మ: (మెల్లగా కళ్లు తెరిచి, నిద్ర మత్తులో) విజయ్...

నేను: అవును ఆంటీ, చెప్పు...

అమ్మ: వచ్చే వారం నా పుట్టినరోజు కదా... నాకు ఏ బహుమతి  ఇవ్వాలనుకున్నావు విజయ్? నిజం చెప్పు.

నేను: (నవ్వుతూ ఆమె చెవి దగ్గరగా మొహం పెట్టి) నేను నీకు ముందే చెప్పాను కదా ఆంటీ... అది ఒక పెద్ద సర్‌ప్రైజ్! కానీ ఇంకో మాట కూడా చెప్పాను... ఆ గిఫ్ట్ వేసుకున్నాక నువ్వు ఈ ప్రపంచంలోనే అత్యంత అందమైన స్త్రీలా కనిపిస్తావని...

అమ్మ నా మాటలకు ఏమీ సమాధానం చెప్పలేదు... ఆమె కళ్లు మళ్లీ మెల్లగా మూతపడ్డాయి.

అమ్మ: (నిద్రలోనే కలవరిస్తూ) అవును విజయ్... అయితే నాకు తెలిసిపోయిందిలే... ఆ బహుమతి ఏంటో నాకు అర్థమైంది...

నేను: (ఆశ్చర్యంగా) ఏంటో నీకే తెలిసిపోయిందా ఆంటీ? ఏంటది?

అమ్మ: (పూర్తిగా నిద్రలోకి జారుకుంటూ, పెదవులపై చిన్న నవ్వుతో) ఎర్రటి... పెళ్లి దుస్తులు... వెడ్డింగ్ లెహంగా హ్మ్ం చీర... కదూ విజయ్...

ఆమె నోటి వెంట ఆ ‘పెళ్లి దుస్తులు’ అనే మాట వినగానే నా గుండె ఒక్కసారిగా ఆగిపోయినంత పని అయింది! నేను బ్యాగ్ లో దాచిన ఆ ఎర్రటి పట్టుచీర, వెండి గజ్జెల విషయమే అమ్మ నిద్రలో కలవరిస్తోంది!

నేను: (షాక్ అవుతూ మెల్లగా) ఆంటీ... నీకు ఎలా తెలిసింది... నేను... నాకు తెలియదు ఆంటీ...

అమ్మ: (పూర్తిగా నిద్ర మత్తులో, వణుకుతున్న గొంతుతో) ఏంటి విజయ్... నువ్వు... నాకు కూడా అదే ఇవ్వబోతున్నావు కదా... నా మెడలో...

అమ్మ ఇదంతా నిద్రలోనే అంటుంది. ఆమె పూర్తిగా నిద్రపోయింది. నేను మెల్లగా అమ్మను మంచం మీద సౌకర్యంగా పడుకోబెట్టి... ఆమె కాళ్ల వరకు ఎంతో ప్రేమగా వెచ్చటి దుప్పటి కప్పాను. నేను మంచం దిగి పైకి వెళ్లబోతుండగా... నిద్రలోనే అమ్మ నా చేయిని గట్టిగా పట్టుకుంది.

అమ్మ: (నిద్రలోనే నా చేయి పట్టుకుని కలవరిస్తూ) విజయ్... నన్ను వదిలి వెళ్లొద్దు... వెళ్లకు ప్లీజ్...

నేను మళ్లీ ఆమె మంచం పక్కనే మోకాళ్లపై కూర్చున్నాను. ఆమె చేతిని నా రెండు చేతుల్లోకి తీసుకుని ఎంతో సున్నితంగా నొక్కాను.

నేను: (ఆమె చెవి దగ్గరగా వంగి, ఎంతో మృదువుగా,) వెళ్ళాను ఆంటీ... నేను ఎక్కడికీ వెళ్లను, ఇక్కడే నీ పక్కనే ఉన్నాను... నువ్వు హాయిగా ప్రశాంతంగా నిద్రపో అమ్మా...

ఆమె చెవిలో ఆ మాట చెప్పాక, ఒక రెండు నిమిషాలకి అమ్మ చేతి పట్టు సడలింది. ఆమె ప్రశాంతంగా నిద్రలోకి జారుకుంది. నేను మెల్లగా నా చేయి తీసేసి... నిద్రపోతున్న నా అమ్మ అమాయకపు ముఖాన్ని మొదటిసారి అంత దగ్గరగా చూశాను. పగలు ఎంతో గంభీరంగా, కఠినంగా కనిపించే ఈ స్త్రీ మనసులో ఇన్ని భావోద్వేగాలు, ఇంతటి కన్నీటి వేదన దాగున్నాయని నేను అస్సలు ఊహించలేదు. ఇప్పటివరకు ఆమె జీవితంలో ఏ మగాడూ ఆమెకు అండగా నిలబడి ఓదార్చలేదు... ఆ అదృష్టం, ఆ హక్కు ఈరోజు దేవుడు విజయ్ రూపంలో ఉన్న నాకే ఇచ్చాడు.
నేను నిద్రపోతున్న ఆమె ముఖం వైపు ఎంతో ప్రేమగా చూస్తూ, మనసులోనే శపథం చేశాను... ‘అవును అమ్మా... నువ్వు నిద్రలో అన్న మాట నిజం! వచ్చే వారం నీ పుట్టినరోజున... ఆ ఎర్రటి పెళ్లి దుస్తులను, ఆ వెండి గజ్జెలను నా చేతులతోనే నీకు తొడుగుతాను... నీ జీవితంలో కోల్పోయిన ఆ సంతోషాన్ని, ఆ గౌరవాన్ని కన్నకొడుకుగా నేనే నీకు తిరిగి ఇస్తాను అమ్మా!’ అని మనసులోనే అనుకుంటూ, ఆమె నుదుటిపై ఉన్న ఆ కుంకుమ తిలకాన్ని చూసి మురిసిపోతూ, భారమైన మనసుతో మెల్లగా పై అంతస్తులోని నా గదికి నడిచాను...

[Donkrish011]

Excellent update keep it up...

[the_kamma232]

Super bro

[Anubantu]

Nice narration good update

[VijayPK]

Bagundi cool

[Sunnysunnysunny]

అందరికీ నమస్కారం, ఈ కథ మీ అందరికీ నచ్చిందని ఆశిస్తున్నాను.మరియు స్టోరీ థ్రెడ్‌లో రేటింగ్ ఇవ్వండి 

నేను మీతో పంచుకోవాలనుకుంటున్న మరో విషయం ఏమిటంటే, 'కన్నతల్లి కణితి సాక్షిగా రక్త కథా రంగం' అనే కథ ఇక్కడి ప్రధాన థ్రెడ్‌కు తరలించబడింది. కాబట్టి దయచేసి ఆ కథను కూడా సందర్శించండి. మీ అభిప్రాయాలు తెలియజేయండి, ధన్యవాదాలు. 

[hisoka]

super update bro.

[Chchandu]

Good morning..nice update..tq

[bharath1982]

Hat's off sunny bhai

[ash.enigma]

awesome.. story slow ga munduki potundi.
sooper roantic cnverstation!!

[Meghana1508]

Superb sir really nice ?????. Tondaraga update ivvandi ?