Adultery "నా ఆటోబయోగ్రఫీ - తీపి జ్ఞాపకాలు"

[Paty@123]

No, words

[Arjun0410]

Simply super

[Smartboy.sk]

Nice update

[gudavalli]

Ramya ను సుఖ పెట్టటం బాగుంది.next కోసం ఎదురు చూస్తున్నాము.

[Jeevi14th]

Super update bro

[mohan1432]

Nice update

[Nani666]

Nice update andi

[anaamika]

Update – 29


నేను : ఏరా, నువ్వు ఇప్పటివరకు ఇంటికి వెళ్లలేదా ?

సోమేశ్ : ఏరా నువ్వు ఏం చేస్తున్నావు ? నేను దీన్ని ఎలా భరించగలను ?

నేను : ఎందుకు భరించలేవు ?

సోమేశ్ : నీకు తెలిసి కూడా అడుగుతున్నావు కదా.

నేను : నాకు అంతా తెలుసు. నువ్వు సంతోషిస్తావని అనుకున్నాను, నువ్వేమో ముఖం వేలాడేసుకుని కూర్చున్నావు. నా వెంట నడువు.

నేను, సోమేశ్ నా రూమ్ నుండి బయటికి వచ్చాము. నేను జయ ని పిలిచాను.

జయ : హలో సార్.

నేను : జయా, ఎలా ఉన్నావు ?

జయ : ఐ యామ్ ఫైన్ సార్.

నేను : అది ఎక్కడ ఉంది ?

సోమేశ్ : యార్, వదిలేయ్, నువ్వు విషయాన్ని అర్థం చేసుకో.

నేను : నువ్వు నోరు మూసుకుని కూర్చో. నా మాట విను.

జయ : వెళ్దాం సార్, నా వెంట రండి.

నేను : చలో.

ఆ తర్వాత మేము జయ వెనుక నడవడం మొదలుపెట్టాము. ఆ తర్వాత జయ ఒక చోట ఆగింది.

జయ : సార్, ఇదిగో ఇది వారిది.

నేను : సోమేశ్, తీసుకో రా, నీ పెళ్లికూతురు రెడీగా ఉంది.

సోమేశ్ : (నవ్వుతూ) పోరా వెధవా.

ఆ తర్వాత వాడు నన్ను కౌగిలించుకున్నాడు. వాడు సంతోషంగా ఉండడం చూసి నాకు చాలా సంతోషం అనిపించింది.

నేను : ఇప్పుడు నీ పెళ్లికూతురితో ఫస్ట్ నైట్ ని చేసుకోకు సుమా.

నేను జయ ని మర్చిపోయాను, తను అక్కడే నిలబడి ఉంది. తను సిగ్గుపడింది. ఆ తర్వాత తన చూపు నా మగతనం మీద పడింది.

నేను : సారీ జయ, నువ్వు ఇక్కడే ఉన్నావని నేను మర్చిపోయాను.

జయ : (నన్ను చూస్తూ) ఇట్స్ ఓకే సార్. ఇదిగో ఇది వారి పెళ్లికూతురు తాళం చెవి.

జయ కూడా నవ్వడం మొదలుపెట్టింది.

నేను సోమేశ్ కోసం ఒక కొత్త కారు బ్లాక్ టయోటా కొరోలా గురించి జయ కి చెప్పాను.

నేను : సోమేశ్, ఇదిగో తీసుకో, నీ పెళ్లికూతురు తాళం చెవి.

ఆ తర్వాత మేము అక్కడి నుండి కొద్దిసేపటి తర్వాత బయలుదేరి, సోమేశ్ ఇంటి వైపు బయలుదేరాము. సోమేశ్ తన కొత్త కారులో ఉన్నాడు. నేను నా కారులో ఉన్నాను. ఆ తర్వాత మేము వాడి ఇంటి ముందు ఆగాము. అప్పుడు రాత్రి 8 గంటలు అవుతోంది. నేను కారు లో నుండి దిగాను. సోమేశ్ కూడా కారు లో నుండి దిగాడు. ఆ తర్వాత సోమేశ్ డోర్ బెల్ ని కొట్టాడు. డోర్ ని మోహిని తెరిచింది. ఆమె నన్ను చూసి సంతోషించింది.

మోహిని : రండి, లోపలికి రండి.

నేను : మేము లోపలికి రాము. నువ్వు అందరినీ బయటికి పిలువు.

మోహిని : ఎందుకు ?

సోమేశ్ : ఒక సర్ ప్రైజ్ ఉంది.

మోహిని : (గేటు బయట అటూ ఇటూ చూస్తూ) ఎక్కడ ఉంది సర్ ప్రైజ్ ? ముందు నాకు చూపించు.

సోమేశ్ సర్ ప్రైజ్ ఇవ్వడానికి తన కారుని నా కారు వెనుక పార్క్ చేశాడు.

సోమేశ్ : లేదు, అందరికీ ఒకేసారి చూపిస్తాను. లేకపోతే చూపించను.

మోహిని : (ముఖం ముడుచుకుని) ఓకే బాబా.

తను లోపలికి వెళ్ళింది. కొద్దిసేపటి తర్వాత అందరూ బయటికి వచ్చారు. ఈరోజు సోమేశ్ వాళ్ళ నాన్న కూడా ఇంట్లోనే ఉన్నాడు. ఆయన కూడా బయటికి వచ్చాడు.

నేను : నమస్తే అంకుల్.

సోమేశ్ తండ్రి : నమస్తే బేటా. నిన్ను చూసి చాలా కాలం అయింది.

నేను : అంకుల్, మీరు చెప్పండి, ఎంత కాలం అయింది మీరు లీవ్ పెట్టి ?

సోమేశ్ వాళ్ళ నాన్న బాగా కష్టపడే మనిషి. ఆయన ఉదయం 7 గంటలకి వెళ్లి, రాత్రి 11-12 గంటలకి ఇంటికి చేరుకుంటాడు. ఆయన కేవలం నిద్రపోవడానికి మాత్రమే ఇంటికి వచ్చేవాడు.

సోమేశ్ తండ్రి : ఆ బేటా. ఈరోజు కొంచెం బాగోలేదు. అందుకే లీవ్ పెట్టాను.

నేను : అంకుల్, క్షేమమే కదా ?

సోమేశ్ తండ్రి : ఆ, కేవలం జ్వరం మాత్రమే.

నేను : ఓకే అంకుల్.

నేను : నమస్తే ఆంటీ అలాగే అందరికీ.

అందరూ ఒకేసారి చెప్పారు : నమస్తే.

ఆంటీ : ఏంటి సర్ ప్రైజ్ ? తొందరగా చెప్పండి.

సోమేశ్ : అమ్మా, కొంచెం ఓపిక పట్టు.

ఆ తర్వాత నేను అక్కడి నుండి వెళ్లి నా కారులో కూర్చున్నాను. అందరూ నన్ను చూడడం మొదలుపెట్టారు. సర్ ప్రైజ్ కారులోపల ఉందని, నేను తీసుకురావడానికి వెళ్లానని అందరూ అనుకున్నారు. ఆ తర్వాత నేను కారు ని స్టార్ట్ చేయగానే మాటలు వినిపించాయి.

మోహిని : మీరు ఎక్కడికి వెళ్తున్నారు ?

నేను కారుని రివర్స్ చేశాను. కొంత దూరం వరకు వేగంగా తీసుకెళ్ళాను.

సోమేశ్ : అదిగో సర్ ప్రైజ్ వచ్చేసింది.

అందరూ చూడడం మొదలుపెట్టారు. సర్ ప్రైజ్ ఎక్కడ ఉంది అని అందరూ అడిగారు. అందరూ వీధిలో ఉండడం చూసి ఇంతలో కిరణ్ కూడా అక్కడికి వచ్చింది.

సోమేశ్ : ఇదిగో ఈ పెద్ద కారు, మీకు కనిపించడం లేదా ? ఇదే సర్ ప్రైజ్.

ఆ తర్వాత అందరూ చాలా సంతోషించారు. ముఖ్యంగా అంకుల్ ఇంకా ఆంటీ అయితే సంతోషంతో ఏడ్చేశారు. మోహిని, హేమ, సుమ, నైనా, అందరి కళ్ళలో సంతోషపు బిందువులు కనిపించాయి. ఇది చూసి కిరణ్ కళ్ళలో నుండి కూడా కన్నీళ్లు వచ్చాయి. అందరూ నాకు, సోమేశ్ కి తమ దీవెనలని ఇచ్చారు.

సోమేశ్ తండ్రి : మా పిల్లలని కారులో తిప్పాలని నాకు కోరిక ఉండేది. అది నువ్వు ఈరోజు తీర్చావు.

ఆ తర్వాత ఆయన నన్ను కౌగిలించుకున్నాడు. ఆంటీ కూడా మా ఇద్దరిని కౌగిలించుకుంది.

మోహిని : నాకు కారు తాళం చెవి ని ఇవ్వు. నేను అందరికంటే ముందు కూర్చుంటాను.

సుమ : లేదు, అందరికంటే ముందు నేను కూర్చుంటాను.

ఆ తర్వాత ఆ ముగ్గురూ ఒకరితో ఒకరు పోట్లాడడం మొదలుపెట్టారు. నైనా మౌనంగా నిలబడింది.

నేను : నైనా, ఏంటి విషయం ? నువ్వు సంతోషంగా లేవా ?

నైనా కళ్ళలో నుండి కన్నీళ్లు రావడం మొదలైంది. తను నన్ను కౌగిలించుకుంది. అందరూ మా వైపు చూసారు. నేను తనకి చెప్పాను :

నేను : (తనని వెనక్కి జరుపుతూ) ఏమైంది నైనా ? నువ్వు ఎందుకు ఏడుస్తున్నావు ?

ఆంటీ : తన హృదయం చాలా చిన్నది. అందుకే ఏడుస్తుంది. తను నా పులి పిల్. అమ్మా, బాగా చూడు. ఏడుపు ని ఆపు. ఇలాంటి సంతోషకరమైన సందర్భంలో ఏడవకూడదు.

నైనా : నేను ఎక్కడ ఏడుస్తున్నాను ? ఇవి సంతోషపు కన్నీళ్లు.

ఆ తర్వాత అందరూ నవ్వడం మొదలుపెట్టారు.

కిరణ్ : మెనీ మెనీ కంగ్రాట్స్ సోమేశ్. నైస్ కార్.

సోమేశ్ : థాంక్స్.

కిరణ్ : అంకుల్, ఆంటీ, మీ అందరికీ కూడా కంగ్రాట్స్.

అందరూ కిరణ్ కి థాంక్స్ చెప్పారు. ఆ తర్వాత అందరూ లోపలికి వెళ్ళారు. కిరణ్ కూడా వెంటనే లోపలికి వచ్చింది. మేము అందరం డ్రాయింగ్ రూములో కూర్చున్నాము.

సోమేశ్ తండ్రి : బేటా, ఈ కారుకి ఎక్స్పెన్స్ చాలా ఎక్కువ ఉంటాయి కదా ?

నేను : అవును అంకుల్. అది నిజమే. ఫ్యూయల్, మెయింటెనెన్స్ చాలా ఎక్కువ ఉంటుంది దీనికి.

అది విన్నాక అందరి ముఖాల్లో ఆందోళన కనిపించింది.

సోమేశ్ తండ్రి : అయితే బేటా, మేము ఈ కారుని ఎలా భరించగలం ? నువ్వు దాన్ని తిరిగి తీసుకెళ్ళు.

నేను : అంకుల్, దాన్ని ఎవరు కొన్నారో, వాళ్ళే భరిస్తారు. మీరు ఎందుకు టెన్షన్ పడుతున్నారు ? నేను కారుని ఎందుకు తీసుకెళతాను ? నా దగ్గర ఇప్పటికే చాలా కార్లు ఉన్నాయి. ఇంట్లో పార్కింగ్ చేయడానికి కూడా ప్లేస్ లేదు.

సోమేశ్ తండ్రి : అయితే బేటా, సోమేశ్ ఎలా భరిస్తాడు ? ఆతను ఏమీ చేయడం లేదు కదా.

నేను : అంకుల్, మీరు ఎందుకు టెన్షన్ పడుతున్నారు ? వాడికి జాబ్ దొరికింది.

అందరూ సంతోషంగా ఒకేసారి అన్నారు :

ఏమన్నావు ? ఉద్యోగం దొరికిందా ?

సోమేశ్ ఆశ్చర్యంగా నా వైపు చూడడం మొదలుపెట్టాడు.

అందరూ మళ్ళీ ప్రశ్నించారు.

నేను : ఎవరికి ఉద్యోగం వచ్చిందో వాళ్లనే అడగండి. మీరంతా ఎందుకు నా వెనుక పడ్డారు.

ఆ తర్వాత అందరూ సోమేశ్ వైపు చూసి అడిగారు.

సోమేశ్ : నాకు కూడా తెలియదు. ఈ సంగతి రాహుల్ కె తెలిసి ఉంటుంది. కారు కూడా వీడే గిఫ్ట్ గా ఇచ్చాడు.

ఆంటీ : బేటా రాహుల్, ఇంకా సస్పెన్స్ లో పెట్టకు. ప్లీజ్ చెప్పు, నువ్వు నా కొడుక్కి ఎక్కడ ఉద్యోగం ఇప్పించావు ?

నేను : ఆంటీ, నేను ఒక కొత్త బిజినెస్ ని మొదలుపెట్టాలి. అక్కడ నేను సోమేశ్ కి డైరెక్టర్ పోస్ట్ ని ఇచ్చాను.

ఆ తర్వాత అందరూ మళ్ళీ సంతోషించారు. అందరికంటే ఎక్కువ సంతోషం ఆంటీ, అంకుల్ లకి కలిగింది. ఎందుకంటే వాళ్ళ కొడుకు ఈరోజు సెటిల్ అయ్యాడు.

ఆ తర్వాత అందరూ నవ్వుతూ, జోకులు వేసుకున్నారు. అకస్మాత్తుగా మోహిని ఇంకా కిరణ్ అరవడం మొదలుపెట్టారు.

పార్టీ ! పార్టీ ! పార్టీ ! పార్టీ !

వాళ్ళని చూసి మిగిలిన ముగ్గురూ హేమ, సుమ, నైనా లు కూడా మొదలుపెట్టారు.

పార్టీ ! పార్టీ ! పార్టీ ! పార్టీ !

సోమేశ్ : (అరుస్తూ) ఆపండి. మీరంతా చెవులు పగలగొడతారా ఏంటి ?

మోహిని : అయితే మీరు పార్టీ ఇస్తారా లేదా ? లేకపోతే మేము మరింత అల్లరి చేస్తాము.

సోమేశ్ నా వైపు చూశాడు.

నేను : ఓకే, అందరూ రెడీ అవ్వండి. ఈరోజు డిన్నర్ ని బయట చేద్దాం. ఓకే ?

అందరూ సంతోషించారు.

నేను : కిరణ్, నువ్వు కూడా వస్తావా మా వెంట ?

కిరణ్ : నేను ఎలా వస్తాను ? లేదు, మీరంతా వెళ్ళండి.

నేను : అయితే మరి నువ్వు ఎందుకు అల్లరి చేస్తున్నావు, పార్టీ గురించి ?

కిరణ్ : అది, నేను వాళ్లకి సపోర్ట్ ని ఇస్తున్నాను.

నేను : ఇప్పుడు నువ్వు మాతో రావాల్సిందే. అంతేకాదు, నీ చెల్లెల్ని కూడా వెంట తీసుకుని రా.

ఆంటీ : ఆ బేటా, హినా కి కూడా చెప్పు, రెడీ అవమని. అలాగే నువ్వు కూడా రెడీ అవ్వు. నేను వచ్చి మీ అమ్మ దగ్గర పర్మిషన్ తీసుకుంటాను. ఓకే ?

కిరణ్ : ఓకే ఆంటీ.

ఆ తర్వాత అందరూ రెడీ అవడానికి వెళ్లిపోయారు. నేను ఇంకా సోమేశ్ కిరణ్ ఇంటి బయటికి వచ్చాము.

సోమేశ్ : (కిరణ్ ని చూస్తూ) ఆ బ్లాక్ కలర్ డ్రెస్ ని వేసుకో.

నేను : లేదు, రెడ్ కలర్, హా హా హా.

నా మాట కిరణ్ కి అర్థమైంది.

కిరణ్ : నేను నా ఇష్టం వచ్చింది వేసుకుంటాను. అర్థమైంది కదా ?

సోమేశ్ : ఓకే బాబా. నువ్వు ప్రతి డ్రెస్ లో అప్సరసలా కనిపిస్తావు.

కిరణ్ సిగ్గుపడింది. ఆమె తమ ఇంటికి వెళ్లింది. మేము ఇంటి పని చూడడానికి లోపలికి వెళ్తే, ఇంట్లో కూలీలు ఇంకా పని చేస్తూనే ఉన్నారు. సైరా కూడా అక్కడే ఉంది.

నేను : నువ్వు ఇంకా పని చేస్తున్నావా ?

సైరా : అవును సార్. ఎక్కువ సేపు పని చేస్తే పని త్వరగా పూర్తవుతుంది. కూలీలకు అలాగే మాకు కూడా లాభం గా ఉంటుంది.

నేను : గుడ్. కీప్ ఇట్ అప్.

ఆ తర్వాత నేను పని ని చూశాను. అంతా కరెక్ట్ గానే జరుగుతోంది.

సైరా : సార్, రేపు ఏ టైంకి వెళ్లాలి ?

నేను : నీకు వేరే ఏమైనా పని ఉందా ? ఎక్కడికైనా వెళ్ళాలా ?

సైరా : లేదు సార్. రేపు సామాను ఇక్కడికి వస్తుంది. అందుకే అడిగాను. నేను ఉన్నప్పుడు సామానుని చెక్ చేసి ఫ్రీ అయ్యాక అక్కడికి వెళదాము.

నేను : ఓకే. నువ్వు ఎప్పుడు ఫ్రీ అయితే, అప్పుడు నాకు కాల్ చెయ్యి. నేను వస్తాను.

సైరా : ఓకే సార్.

నేను : సైరా.

సైరా : హా, సార్.

నేను : కూలీలు, నువ్వు ఎంత ఓవర్ టైం చేస్తారు ?

సైరా : సార్, 4 గంటలు.

నేను : ఓకే. రేపటి నుండి మీరంతా సాయంత్రం 6 గంటల వరకు పని చేయండి. మిగతా 4 గంటలు మీరంతా మీ ఫామిలీ తో ఉండాలి. అందుకు నేను మీకు డబ్బులు ఇస్తాను. ఓకే ?

అందరూ ఆశ్చర్యంగా నా వైపు చూస్తున్నారు. సైరా కూడా.

సైరా : సార్, ఆ అవసరం లేదు. మేము రేపటి నుండి 6 గంటల వరకు మాత్రమే పని చేస్తాము. మిగతా సమయం ఫామిలీ కి ఇస్తాము.

నేను : లేదు. నేను ఎలా చెప్పానో, అలాగే జరుగుతుంది. నేను ఏ పని చూపించినా, ఇలాగే అంతా జరుగుతుంది. ఓకే ?

సైరా : సార్, మీరు నిశ్చింతగా ఉండండి. మేము మేనేజ్ చేసుకుంటాము.

నేను : నువ్వు కేవలం నా మాట విను. ఓకే ?

సైరా : ఓకే సార్.

నేను : ఓకే, నేను ఇక వెళతాను. మీరంతా కూడా వెళ్ళండి. ఓకే బై.

సైరా : ఓకే సార్, బై.

ఆ తర్వాత మేము సోమేశ్ ఇంటికి వచ్చాము. డ్రాయింగ్ రూములో కూర్చున్నాము.

సోమేశ్ : రాహుల్, నువ్వు కూర్చో. నేను రెడీ అయి వస్తాను.

నేను : ఓకే, తొందరగా రా.

ఆ తర్వాత వాడు వెళ్ళిపోయాడు.

నేను కూర్చొని ఆలోచిస్తున్నాను. ఆ తర్వాత సెల్ తీసి సింధు కి కాల్ చేశాను.

[Arjun0410]

Super bro

[Paty@123]

Good update

[Hrlucky]

Super సోమేష్ congrats ?

[Jeevi14th]

Please excellent super update bro

[Nani666]

Nice update andi

[BR0304]

Nice update

[Paty@123]

Further update plz

[mohan1432]

Nice update

[johnseeks4u]

excellent story .. its an every ones dream to experience the opportunities that Rahu is enjoying in this story

[Chandra228]

Nice bagundhi continue

[anaamika]

Update – 30


సింధు : హలో, ఎలా ఉన్నారు మీరు ?

నేను : బాగానే ఉన్నాను. నువ్వు ఎలా ఉన్నావు ?

సింధు : నేను కూడా బాగానే ఉన్నాను.

నేను : కోమలి ఎక్కడ ఉంది ?

సింధు : నా వెంటే ఉంది. తీసుకో, మాట్లాడు.

కోమలి : హలో, మీరు ఎక్కడ ఉన్నారు ? మీరు ఎలా ఉన్నారు ?

నేను : కోమలి రిలాక్స్ గా వుండు. నేను ఇక్కడే ఉన్నాను. బాగానే ఉన్నాను. నువ్వు నిశ్చింతగా ఉండు. ఒకటి, రెండు రోజుల్లో నువ్వు స్వేచ్చాజీవివి అవుతావు.

కోమలి : నిజంగానేనా ?

నేను : ఆ. నీ యజమాని రావాల్సి వుంది. ఆతను రాగానే, నువ్వు స్వేచ్చని పొందుతావు.

కోమలి : నేను జీవితాంతం మీకు కృతజ్ఞురాలిగా ఉంటాను. మీకు దాసురాలిగా ఉంటాను.

నేను : నువ్వు బాధపడకు. ఓకే ? నీ గురించి నువ్వు జాగ్రత్త తీసుకో. బై.

కోమలి : థాంక్యూ, బై.

ఆ తర్వాత నేను కాల్ ని కట్ చేశాను. అప్పుడే రూములోకి మోహిని వచ్చింది. నేను తనని చూశాను.

నేను : వావ్ యార్, నువ్వు ఎలా కనిపిస్తున్నావో తెలుసా ? బాంబ్ లాగా ఉన్నావు.

మోహిని : బాగా చూసుకోండి. ఎక్కడైనా ఏమైనా లోపం ఉందా ? చెప్పండి ?

నేను : (తన రొమ్ములని చూస్తూ) లోపం అయితే ఏమీ కనిపించడం లేదు. కానీ నిన్ను చూసాక నాకు దాహం వేస్తోంది.

మోహిని : అయితే నేను మీకు మంచి నీళ్లు తీసుకొస్తాను.

నేను : ఈ దాహం ఆ నీళ్లతో తీరదు.

మోహిని : (నవ్వుతూ) అయితే మీ దాహం దేనితో తీరుతుంది ?

నేను : (తన రొమ్ములని చూస్తూ) ఈ దాహం పాలు తాగితే తీరుతుంది.

మోహిని : (సిగ్గుపడుతూ) మీరు చాలా గలీజుగా అయిపోయారు.

నేను : నువ్వేమో చాలా అందంగా అయిపోయావు.

మోహిని : నేను ముందు అందంగా లేనా ?

నేను : ముందు నేను గమనించలేదు కదా.

మోహిని : అయితే ఇప్పుడు బాగా చూసుకున్నారా ?

నేను : చూశాను, కానీ పూర్తిగా చూడలేదు.

మోహిని : (తిరుగుతూ) అయితే, పూర్తిగా చూడండి.

నేను తన గుద్దని చూస్తూనే ఉండిపోయాను. తను ఫిట్టింగ్ కమీజ్ సల్వార్ వేసుకుని ఉంది. దాంతో తన శరీరంలోని ప్రతి భాగం స్పష్టంగా కనిపిస్తోంది.

నేను : (తన గుద్దని చూస్తూ) నువ్వు వెనుక నుండి కూడా చాలా అందంగా ఉన్నావు.

తను నిటారుగా నిలబడి వెంటనే అడిగింది :

మోహిని : వెనుక ఎక్కడ ?

నేను : నువ్వే అర్థం చేసుకో.

మోహిని : (సిగ్గుపడుతూ) మీరు నిజంగానే గలీజ్ అయిపోయారు. వెనుక కూడా ఎవరైనా చూస్తారా ఏంటి ?

నేను : నేను చూస్తాను. మరోసారి తిరుగుతావా ?

నేను తన దగ్గరికి వెళ్లడం మొదలుపెట్టాను.

మోహిని : ఎందుకు ? ఒకసారి చూపించాను కదా.

నేను : సరిగా చూడలేదు.

మోహిని : (నవ్వుతూ) అది మీ తప్పు.

నేను : మరోసారి అవకాశం ఇవ్వు, ప్లీజ్.

మోహిని : (నవ్వుతూ) మళ్ళీ ఎప్పుడైనా. ఇప్పుడు ఎవరైనా వస్తారు.

నేను : ఓకే మహారాణీ.

ఇంతలో హేమ, సుమ, నైనా లు కూడా వచ్చారు. ఆ నలుగురు అప్సరసల్లా కనిపిస్తున్నారు.

నేను : ఈరోజు సిటీలో పరిస్థితులు పాడు అయ్యేలా వున్నాయనుకుంటా.

సుమ : ఎందుకు ? ఏం అయింది ? పరిస్థితులు ఎందుకు పాడు అవుతాయి ?

నేను : ఇంత అందమైన అమ్మాయిలు బయటకి వెళితే, జనాలు చూసి గాయపడతారు.

వాళ్ళు అందరూ సిగ్గుపడడం మొదలుపెట్టారు. నైనా అందరికంటే స్పెషల్ గా కనిపిస్తోంది. ఇంతలో ఆంటీ వస్తున్న శబ్దం వచ్చింది. ఆమె హేమ, సుమ లని పిలుస్తోంది. వాళ్ళు ఇద్దరూ వెళ్లారు. ఆ తర్వాత మోహిని  కూడా వెళ్లింది. ఇప్పుడు రూములో నేను ఇంకా నైనా ఉన్నాము.

నైనా : థాంక్యూ రాహుల్. మీరు చాలా మంచివారు.

నేను : దేనికి థాంక్స్ ? నువ్వు నన్ను మంచివాడిగా భావించినందుకు థాంక్యూ.

నైనా : మీరు మా కుటుంబం కోసం ఇంత చేశారు కదా, అందుకే.

నేను : నేను ఏమీ చేయలేదు. నువ్వు అకారణంగా నాకు క్రెడిట్ ని ఇస్తున్నావు.

ఒక్క క్షణం ఆగి అన్నాను.

నేను : నువ్వు చాలా అందంగా కనిపిస్తున్నావు. వెరీ నైస్. ఇలాగే ఉండు. చాలా బాగా కనిపిస్తావు.

నైనా : థాంక్స్.

ఆ తర్వాత తను నా దగ్గరికి వచ్చి నన్ను కౌగిలించుకుంది. తిరిగి లోపలికి వెళ్లింది. నేను తనని చూస్తూనే ఉండిపోయాను.

ఆ తర్వాత సోమేశ్ రూములోకి వచ్చాడు. అంకుల్, ఆంటీ కూడా.

ఆంటీ : నేను కిరణ్ వాళ్ళ ఇంటికి వెళ్లి వాళ్ళని తీసుకొస్తాను.

సోమేశ్ : సరే అమ్మా, నువ్వు వెళ్ళు. వాళ్ళ అమ్మ దగ్గర పర్మిషన్ కూడా తీసుకో.

ఆంటీ వెళ్లింది. ఆ తర్వాత ఆ నలుగురు కూడా రూములోకి వచ్చారు. మేము అందరం బయటికి వచ్చాము.

మేము బయటికి రాగానే కిరణ్ ఇంకా హినా కూడా బయటికి వచ్చారు.

ఇప్పుడు మేము మొత్తం 10 మందిమి ఉన్నాము.

సోమేశ్ : నా కారులో ఎవరెవరు కూర్చుంటారు ?

సోమేశ్ తండ్రి : నేను నా కొడుకు కొత్త కారులో కూర్చుంటాను.

ఆయన ముందు కూర్చున్నాడు. ఆంటీ కూడా తమ కొడుకు కారులోనే కూర్చుంది. ఆ తర్వాత నైనా, సుమ లు కూడా సోమేశ్ కారులోనే కూర్చున్నారు.

ఇప్పుడు నా కారులో ముందు మోహిని, వెనక హేమ, కిరణ్, హినా లు కూర్చున్నారు.

నా కారులో డ్రైవర్ వెనుక సీటు ఇద్దరిది. దాని వెనుక చిన్నవి 4 సీట్లు. హినా వెనుక కూర్చుంది. తను కూడా చాలా అద్భుతంగా వుంది.

ఆ తర్వాత మేము అందరం బయలుదేరాము. దారిలో నాకు ఒక అల్లరి ఆలోచన వచ్చింది. వెంటనే నేను హేమ సీటు బటన్ ని నొక్కాను. అప్పుడు మసాజర్ ఆన్ అయింది.

హేమ : ఏం అవుతోంది ? ఓహ్ గాడ్ ! ఎంత మజాగా ఉంది ! ఓహ్ యస్ ! వావ్ !

కిరణ్ : ఏమైంది హేమ ? నీ ఒంట్లో బాగానే ఉందా ?

ఇంతలో నేను కిరణ్ సీటు బటన్ ని కూడా నొక్కాను.

కిరణ్ : ఓహ్ గాడ్ ! ఏం అవుతోంది ? ఓహ్ అద్భుతం ! మజా వస్తోంది ! వావ్ యార్, ఇది మజా కారు కదా !

ఆ తర్వాత నేను ఇద్దరి బటన్ లని ఆఫ్ చేశాను.

హేమ : ఎందుకు ఆఫ్ చేశారు ? ఎంత మజా గా అనిపించింది !

కిరణ్ : ఆ యార్ రాహుల్, ఆన్ చేయండి ప్లీజ్.

మోహిని : మీరు మజా చేయడానికి కారులో కూర్చున్నారా ? రాహుల్, నా సీటు బటన్ ని ఆన్ చేయండి. వాళ్ళని వదిలేయండి.

హేమ : ఎందుకు ? మేము ఎందుకు మజా చేయకూడదు ?

నేను : ఎవరూ మజా చేసుకోకండి. లేకపోతే బట్టలు పాడవుతాయి.

నా మాట ఒక్క హినా కి తప్ప అందరికీ అర్థమైంది. వాళ్ళు సిగ్గుపడడం మొదలుపెట్టారు. నేను కారు ని నడుపుతూనే ఉన్నాను. కొద్దిసేపట్లో మేము హోటల్ కి చేరుకున్నాము. అందరూ నవ్వుతూ, జోకులు వేసుకుంటున్నారు. భోజనం కూడా ఆర్డర్ చేశారు. నా సెల్ కి కిరణ్ దగ్గర నుండి కాల్ వచ్చింది. తను టేబుల్ కింద సెల్ ని దాచి కాల్ చేసింది.

నేను : మీరు అందరూ కూర్చోండి. నేను కాల్ చేసి వస్తాను.

అక్కడి నుండి బయటికి వచ్చి నా కారు దగ్గర నిలబడ్డాను. ఆ తర్వాత నేను కిరణ్ కి కాల్ చేశాను.

నేను : హలో, ఏమైంది ?

కిరణ్ : హలో నాన్నా, మీ గొంతు వినిపించడం లేదు. ఏంటి ? ఒక్క నిమిషం, నేను బయటికి వచ్చి మాట్లాడతాను.

కిరణ్ డ్రామా చేసి బయటికి వచ్చింది. నా కారుని వెతికి దాన్ని చూసి అక్కడికి వచ్చింది. మేము కారు వెనుక వైపున ఉన్నాము. హోటల్ లో నుండి మమ్మల్ని ఎవరూ చూడలేరు.

నేను : ఏంటి విషయం బేటీ ?

కిరణ్ : హా హా హా, పిచ్చొడా, అలా నేను డ్రామా చేశాను. నేను మిమ్మల్ని కౌగిలించుకోవాలి అనిపించింది.

నేను : కేవలం కౌగిలించుకుంటావా ?

కిరణ్ : ఇప్పుడైతే అంతే చేయగలను. మేకప్ పాడైతే అందరూ డౌట్ పడతారు.

నేను : ఓకే, రా, కౌగిలించుకో.

ఆ తర్వాత మేము కౌగిలించుకున్నాము. నేను తన పెద్ద పిర్రలని నొక్కి, తన మెడ మీద ముద్దు లు పెట్టడం మొదలుపెట్టాను. ఆ తర్వాత నేను తన రొమ్ములని నొక్కి అన్నాను :

నేను : ఇక్కడ కూడా మేకప్ వేసావా ఏంటి ?

తనకి నా మాట అర్థమైంది. వెంటనే తన కమీజ్ ని పైకి జరిపి, తన రొమ్ములని బ్రా లో నుండి బయటికి తీసింది. నేను తన ధైర్యాన్ని మెచ్చుకున్నాను. తన రొమ్ములని చీకడం మొదలుపెట్టాను. రెండు రొమ్ములని చీకిన తర్వాత ముందుగా నేను లోపలి వెళ్ళాను. ఆ తర్వాత తను బట్టలు సరిచేసుకుని లోపలికి వచ్చింది.

ఆ తర్వాత మేము భోజనం చేశాము. హోటల్ నుండి బయలుదేరి ఇంటి వైపు డ్రైవ్ చేయడం మొదలుపెట్టాము. కొద్దిసేపట్లో మేము సోమేశ్ ఇంటి దగ్గర ఉన్నాము. కారు లో నుండి దిగి అందరూ ఒకరి తర్వాత ఒకరు ఇంట్లోకి వెళ్లారు. కిరణ్ ఇంకా హినా కూడా తమ ఇంటి వైపు వెళ్లడం మొదలుపెట్టారు. నేను కొద్దిసేపు సోమేశ్ తో వుండి  ఇంటికి వచ్చాను.

ఇంటికి చేరుకుని నేను ఫ్రెష్ అయ్యాను. అప్పుడు రాత్రి 2 గంటలు అవుతోంది. నేను మంచం మీద పడుకున్నాను. కొద్దిసేపు పడుకున్న తర్వాత ఒక తెలియని నంబర్ నుండి కాల్ వచ్చింది.

నేను : హలో, ఎవరు ?

తెలియని వ్యక్తి : నేను ఎవరినో గుర్తుపట్టండి.

నేను : నువ్వు తప్పకుండా రమ్య అయి ఉంటావు.

రమ్య : మీరు ఎలా గుర్తుపట్టారు ?

నేను : జస్ట్ గుర్తుపట్టాను. చెప్పు, నువ్వు ఎలా ఉన్నావు ?

రమ్య : బాగానే ఉన్నాను. మీరు ఎలా ఉన్నారు ?

నేను : నేను కూడా బాగానే ఉన్నాను. రుక్మిణి వదిన గురించి చెప్పు, తను ఎలా ఉంది ?

రమ్య : అక్క బాగానే ఉంది. తను ఈరోజు తమ ఇంటికి వెళ్లింది.

నేను : తను రెండు రోజుల కోసమే వచ్చింది కదా ?

రమ్య : అవును, కానీ వాళ్లకి ఏదో పని పడింది. అన్నయ్య కాల్ చేశాడు. తను వెళ్లిపోయింది.

నేను : ఓకే.

రమ్య : మీరు ఏం చేస్తున్నారు ?

నేను : ఇప్పుడే వచ్చి పడుకున్నాను.

ఒక్క క్షణం ఆగి అడిగాను.

నేను : నువ్వు ఏం చేస్తున్నావు ?

రమ్య : నేను నిన్న రాత్రి జరిగిన దాని గురించి ఆలోచిస్తున్నాను.

నేను : మాంచి మూడ్ లో వున్నట్లున్నావు.

రమ్య : మూడ్ లోనే ఉన్నాను, కానీ ఇప్పుడు ఏమీ చేయలేను.

నేను : ఎందుకు ? మీ ఫామిలీ లో ఎవరెవరు ఉన్నారు ?

రమ్య : అమ్మ, నాన్న, ఇద్దరు అన్నయ్యలు, ఇద్దరు సోదరీమణులు ఉన్నారు. ఒకరు నాకంటే చిన్నది, ఒకరు నాకంటే పెద్దది. వాళ్లకి పెళ్లి అయింది. ఇంకా ఒక వదిన ఉంది.

నేను : గుడ్, నైస్. అందరూ ఏం చేస్తారు ? నాన్న ఇంకా అన్నయ్యలు ?

రమ్య : నాన్న ఒక కంపెనీలో మేనేజర్ గా ఉన్నారు. ఇద్దరు అన్నయ్యలు కూడా అదే కంపెనీలో ఉద్యోగం చేస్తారు.

నేను : నైస్. కంపెనీ పేరు ?

రమ్య : కంపెనీ పేరు ____.

నేను : హ్మ్మ్, నైస్. మిగతా వివరాలు నేను ఇస్తాను.

రమ్య : మీరు ఎలా ఇస్తారు ?

నేను : ఊరికే, నేను ఇస్తాను.

రమ్య : ఇంపాజిబుల్.

నేను : పందెం కాస్తావా ?

రమ్య : పందెం కాస్తాను. మీరు చెప్పలేకపోతే, మీరు నా కోరికని రేపే పూర్తి చేయాలి.

నేను : ఒకవేళ నేను చెబితే, నువ్వు నాకు ఒక సీల్డ్ ప్యాక్ ని ఇస్తావు.

రమ్య : నేను ఎలా ఇస్తాను ? లేదు, ఈ పందెం కాన్సిల్.

నేను : ఓకే, పందేన్ని వదిలేయ్. నేను ఊరకనే చెబుతాను.

రమ్య : ఓకే, చెప్పండి.

నేను : మీ నాన్న పేరు ఆంజనేయలు. అందరూ ఆయన్ని పంతులు గారు అని పిలుస్తారు.

రమ్య : మీకు అది ఎలా తెలుసు ?

నేను : మీ పెద్ద అన్నయ్య పేరు కైలాష్. చిన్న అన్నయ్య పేరు ఓంకార్.

రమ్య : వాట్ ? మీకు ఇదంతా ఎలా తెలుసు ? మీరు నన్ను ఫాలో అయ్యారా ఏంటి ?

నేను : లేదు.

రమ్య : (ఆలోచిస్తూ) ఓహ్, అదా సంగతి ! అక్క చెప్పి ఉంటుంది.

నేను : లేదు.

నేను : మీ అన్నయ్యకి జనవరి 7 న పెళ్లి అయింది. కరెక్టే కదా ?

రమ్య : ఓహ్ గాడ్ ! మీరే చెప్పండి, మీరు ఎవరు ? మీకు ఇదంతా ఎలా తెలుసు ?

నేను : మీ నాన్న ఇంకా అన్నయ్యలు ఏ కంపెనీలో ఉద్యోగం చేస్తారో, నేను ఆ కంపెనీకి యజమానిని.

రమ్య : ఏంటి ? నిజంగానేనా ? నేను నమ్మలేకపోతున్నాను.

నేను : నా పేరు నీకు తెలుసు కదా ?

రమ్య : అవును, రాహుల్ మీ పేరు.

నేను : అయితే మీ నాన్నని లేదా అన్నయ్యని అడుగు, కంపెనీకి యజమాని ఎవరు అని. నేను మీ అన్నయ్య రిసెప్షన్ కి కూడా వచ్చాను. పెళ్లి వీడియో ఉంటే చెక్ చేసుకో.

రమ్య : ఇప్పుడు చూడక తప్పదు.

నేను : ఓకే, నువ్వు చూసుకో. అప్పటివరకు నేను ఫ్రెష్ అయి వస్తాను.

ఆ తర్వాత నేను కాల్ ని కట్ చేశాను.

[Arjun0410]

Ramya sisters , vadina next target ? aa