18-08-2025, 02:06 PM
Super bro sema interesting story thanks for update please continue
Incest செம்மலர்Running
20-08-2025, 08:25 AM
“அண்ணி?” அவளைப் பார்த்தான் சம்பத்.
“உங்கண்ணனோட மக உனக்கும் மகதான்னு சொன்னேன். அவளுக்கு உன்னை விட்டா ரத்த சொந்தம் யாரும் இல்ல” என்றாள் அண்ணி.
“தெரியும் அண்ணி” புன்னகைத்தான்.
“எங்களுக்கும் அப்பா அம்மா அண்ணன் தம்பினு யாரும் இல்ல. மத்த சொந்தம்லாம் கஷ்டத்துக்கு கை குடுக்க மாட்டாங்க. உன்னைத்தான் நான் மலை மாதிரி நம்பியிருக்கேன். நாளை பின்ன எதுன்னாலும் நீதான் எங்களுக்கு துணை நிக்கணும்”
“கவலையே படாதிங்க அண்ணி. இந்த குடும்பத்தையும் என் குடும்பம் மாதிரியே பாத்துக்கறேன்”
“இது போதும் தம்பி” என்று அண்ணி கண் கலங்கினாள்.
“அண்ணன் இல்லேனு நீங்களும் கவலைப்படாதிங்க அண்ணி. நான் இருக்கேன்”
அவள் சற்றே திடுக்கிட்ட மாதிரி அவனைப் பார்த்தாள்.
“அண்ணன் இருந்தா உங்களை எப்படி பாத்துக்குவானோ.. அதைவிட ஒரு படி மேலா நான் பாத்துக்கறேன் அண்ணி. கவலையே படாதிங்க. நான் வின்னியை பாத்துட்டு வரேன்” என்று புன்னகையுடன் சொல்லிவிட்டு கதவை நோக்கிப் போனான் சம்பத்.
அவன் சொன்னதன் அர்த்தம் முழுதாகப் புரியாமல் திகைத்த மாதிரி அவனைப் பார்த்து நின்றாள் ராகினி.
கதவைத் தாண்டி வெளியே வந்து பக்கவாட்டில் இருந்த மாடிப் படிகளில் தாவித் தாவி வேகமாக ஏறினான் சம்பத்.
வினிதா மொட்டை மாடியின் சுவரில் ஒரு ஓரமாக உட்கார்ந்து மொபைலில் இன்ஸ்டா பார்த்துக் கொண்டிருந்தாள்.
நல்ல வெயில் இருந்தது. அவள் அதை பொருட்படுத்தவில்லை. காற்றடித்து அவள் முன்நெற்றி முடி கலைந்திருந்தது.
நிழலாடியதை கவனித்து சட்டென நிமிர்ந்து அவனைப் பார்த்தாள்.
“சித்தப்பா” என்றபடி கால்களை கீழே ஊனி எழுந்து நின்றாள்.
மொபைலில் ரீல்ஸ் பாடிக் கொண்டிருந்தது. அதை நிறுத்தினாள்.
மார்பின் எடுப்பே தெரியாமல் ஒட்டடைக் குச்சி மாதிரி நேராக நின்றிருந்த அவள் உடம்பை லேசான வியப்புடன் பார்த்தபடி அவள் அருகில் சென்றான் சம்பத்.
“அம்மா எல்லாம் சொன்னாங்க வின்னி. நீ எதுக்கும் கவலைப்படாத”
அவள் தலையை மட்டும் ஆட்டினாள்.
அவள் தோளைத் தொட்டுக் கேட்டான்.
“நீ என்ன முடிவுல இருக்க?”
“என்ன முடிவுனா?” அவன் முகம் பார்த்தாள்.
“உன் புருசன் டைவோர்ஸ் கேக்கறான்னு அண்ணி சொன்னாங்க”
“ம்ம்” தலை குனிந்தாள்.
“குடுத்துரலாமா? இல்ல.. நான் போய் அவன் கை காலை முறிச்சு போட்டுட்டு வரட்டுமா? இல்ல போலீஸ்ல கம்ப்ளைன்ட் குடுக்கலாமா? இதுல எது பெட்டர்னு நீ நெனைக்கற?”
“எனக்கு எதுவுமே தெரியல சித்தப்பா. நான் அவனை லவ் பண்ணது தப்பு. அதையும் தாண்டி கல்யாணம் பண்ணது பெரிய தப்பு. இதுக்கு மேல அவன் எனக்கு வேண்டாம். டைவோர்ஸே குடுத்துரலாம். என் லைப்ல இனி அவனை நான் பாக்கவே கூடாது” என்று சட்டென்று கலங்கிய கண்களுடன் சொன்னாள்.
“சரி நீ என்ன நெனைக்கறியோ அப்படியே செஞ்சுரலாம். நீ அழாத. தைரியமா இரு. உனக்கு நாங்கெல்லாம் இல்லையா என்ன?” என்று அவளை அணைத்து கண்ணீர் வடியும் அவள் கன்னங்களை துடைத்து விட்டான்.
அவள் மூக்கை உறிஞ்சி கண்களை துடைத்துக் கொண்டு சொன்னாள்.
“முடிச்சு விட்றலாம்”
அதே நேரம் அண்ணியும் மேலே வந்து விட்டாள். துண்டை அவிழ்த்து கையில் வைத்திருந்தாள். அவளது கூந்தல் முதுகில் படர்ந்திருந்தது. சேலைத் தலைப்பு மடபடத்துக் கொண்டிருந்தது.
“டைவோர்ஸ் குடுத்துரலாம்னு வின்னியே சொல்றா அண்ணி. குடுத்துரலாம். ஆனாலும் ஒடனே அப்படி குடுக்க வேண்டாம். மொணல்ல நான் போய் பேசிப் பாக்கறேன். ஒத்து வல்லேன்னா அப்பறம் வேணா குடுத்துக்கலாம். அப்ப எவ்வளவு இழுத்தடிக்க முடியுமோ அவ்வளவு இழுத்தடிக்கலாம். நம்ம புள்ளைய ரோகடிச்சதுக்கு அவனும் கொஞ்ச நாளைக்கு அனுபவிக்கணும்” என்றான்.
அண்ணி ஒன்றும் சொல்லவில்லை. வாடிய முகத்துடன் வந்து பக்கத்தில் நின்றாள். தன் மகளை கவலையுடன் பார்த்தாள்.
“நீ ஒடனே வேவைக்கு போகனும்னு இல்ல வின்னி. கொஞ்ச நாள் இங்கயே இருந்து அம்மா வீட்ல நல்லா ரெஸ்ட் எடு. இல்ல உன் பிரெண்ட்ஸ்களோட சுத்து. அவனை கண்டுக்காத இரு. அப்பறம் அடுத்த வேலையை பாத்துக்கலாம்”
“நான் வேலையை மாத்திக்கறேன் சித்தப்பா. எனக்கு இங்கயே நல்ல சம்பளத்துல வேலை கிடைக்கும்”
“அப்பறம் என்ன விடு. வக்கீலை பாத்து ஏற்பாடு பண்ணிடலாம். நான் போய் பேசிட்டு வரேன் மொதல்ல”
“எதுக்கு தம்பி நாம அலையணும். அவன்தான் ரெடியா இருக்கானே. ஒரு கையெழுத்துதானே.. போட்டா போதும்” என்றாள் அண்ணி.
“கோர்ட் போகாமா முடியாது அண்ணி. அதே சமயம் அவனையும் சும்மா விடக் கூடாது. இதுல நமக்கு என்னென்ன சாதக பாதங்கள் இருக்குனு நான் வக்கீலை பாத்து பேசிர்றேன். எனக்கு தெரிஞ்ச வக்கீல் ஒருத்தர் இருக்கார். அதுக்கப்பறம் அவனை போய் பாத்து பேசறேன்”
“மொதல்ல அவன்கிட்ட போன்ல பேசு. என்ன சொல்றான்னு நீயே கேளு. எனக்கு கொழந்தை வேணும் வாரிசு வேணும். அதை உங்க பொண்ணால பெத்து தர முடியாதும்பான். நான் வேற கல்யாணம் பண்ணனும் அதுக்குத்தான் டைவோர்ஸ் கேக்கறேன்பான்”
“நம்ம பொண்ணுகிட்ட எந்த குறையும் இல்லேன்னா அவன்கிட்டதான குறையிருக்கணும். டெஸ்ட் பண்ணி பாக்கலாம் வாடானு நாரே கூப்பிடறேன்”
“வர மாட்டான்” என்றாள் வினிதா.
“அப்ப டைவர்ஸ் கிடையாதுனு சொல்றேன். மொத யாரு பக்கம் கொறைனு தெரியட்டும். அப்படி அவன் பக்கம் கொறைனா நாம டைவர்ஸ் குடுக்கறதா சொல்லலாம். அவன் சொல்ற மாதிரியே எங்களுக்கு வாரிசு வேணும். அதுக்கு நீ தகுதியான ஆம்பளையே இல்ல. எங்க பொண்ணுக்கு நாங்க வேற கல்யாணம் பண்ணி வெக்கறோம்னு சொல்லிரலாம்”
பக்கத்து வீட்டு மொட்டை மாடியில் ஒரு பெண் தெரிந்தாள். குண்டு பூசணிக்காய் மாதிரி இருந்தாள். அவள் இவர்கள் மூவரையும் பார்த்தாள்.
“சரி.. நடங்க. கீழ போய் பேசிக்கலாம். இங்க வேண்டாம்” என்றான் சம்பத்.
“நீங்க கீழ போங்க. நான் கொஞ்சம் முடியை காய வெச்சுட்டு வரேன். வெயில் சுள்ளுனு இருக்கு” என்றாள் அண்ணி.
“உங்கண்ணனோட மக உனக்கும் மகதான்னு சொன்னேன். அவளுக்கு உன்னை விட்டா ரத்த சொந்தம் யாரும் இல்ல” என்றாள் அண்ணி.
“தெரியும் அண்ணி” புன்னகைத்தான்.
“எங்களுக்கும் அப்பா அம்மா அண்ணன் தம்பினு யாரும் இல்ல. மத்த சொந்தம்லாம் கஷ்டத்துக்கு கை குடுக்க மாட்டாங்க. உன்னைத்தான் நான் மலை மாதிரி நம்பியிருக்கேன். நாளை பின்ன எதுன்னாலும் நீதான் எங்களுக்கு துணை நிக்கணும்”
“கவலையே படாதிங்க அண்ணி. இந்த குடும்பத்தையும் என் குடும்பம் மாதிரியே பாத்துக்கறேன்”
“இது போதும் தம்பி” என்று அண்ணி கண் கலங்கினாள்.
“அண்ணன் இல்லேனு நீங்களும் கவலைப்படாதிங்க அண்ணி. நான் இருக்கேன்”
அவள் சற்றே திடுக்கிட்ட மாதிரி அவனைப் பார்த்தாள்.
“அண்ணன் இருந்தா உங்களை எப்படி பாத்துக்குவானோ.. அதைவிட ஒரு படி மேலா நான் பாத்துக்கறேன் அண்ணி. கவலையே படாதிங்க. நான் வின்னியை பாத்துட்டு வரேன்” என்று புன்னகையுடன் சொல்லிவிட்டு கதவை நோக்கிப் போனான் சம்பத்.
அவன் சொன்னதன் அர்த்தம் முழுதாகப் புரியாமல் திகைத்த மாதிரி அவனைப் பார்த்து நின்றாள் ராகினி.
கதவைத் தாண்டி வெளியே வந்து பக்கவாட்டில் இருந்த மாடிப் படிகளில் தாவித் தாவி வேகமாக ஏறினான் சம்பத்.
வினிதா மொட்டை மாடியின் சுவரில் ஒரு ஓரமாக உட்கார்ந்து மொபைலில் இன்ஸ்டா பார்த்துக் கொண்டிருந்தாள்.
நல்ல வெயில் இருந்தது. அவள் அதை பொருட்படுத்தவில்லை. காற்றடித்து அவள் முன்நெற்றி முடி கலைந்திருந்தது.
நிழலாடியதை கவனித்து சட்டென நிமிர்ந்து அவனைப் பார்த்தாள்.
“சித்தப்பா” என்றபடி கால்களை கீழே ஊனி எழுந்து நின்றாள்.
மொபைலில் ரீல்ஸ் பாடிக் கொண்டிருந்தது. அதை நிறுத்தினாள்.
மார்பின் எடுப்பே தெரியாமல் ஒட்டடைக் குச்சி மாதிரி நேராக நின்றிருந்த அவள் உடம்பை லேசான வியப்புடன் பார்த்தபடி அவள் அருகில் சென்றான் சம்பத்.
“அம்மா எல்லாம் சொன்னாங்க வின்னி. நீ எதுக்கும் கவலைப்படாத”
அவள் தலையை மட்டும் ஆட்டினாள்.
அவள் தோளைத் தொட்டுக் கேட்டான்.
“நீ என்ன முடிவுல இருக்க?”
“என்ன முடிவுனா?” அவன் முகம் பார்த்தாள்.
“உன் புருசன் டைவோர்ஸ் கேக்கறான்னு அண்ணி சொன்னாங்க”
“ம்ம்” தலை குனிந்தாள்.
“குடுத்துரலாமா? இல்ல.. நான் போய் அவன் கை காலை முறிச்சு போட்டுட்டு வரட்டுமா? இல்ல போலீஸ்ல கம்ப்ளைன்ட் குடுக்கலாமா? இதுல எது பெட்டர்னு நீ நெனைக்கற?”
“எனக்கு எதுவுமே தெரியல சித்தப்பா. நான் அவனை லவ் பண்ணது தப்பு. அதையும் தாண்டி கல்யாணம் பண்ணது பெரிய தப்பு. இதுக்கு மேல அவன் எனக்கு வேண்டாம். டைவோர்ஸே குடுத்துரலாம். என் லைப்ல இனி அவனை நான் பாக்கவே கூடாது” என்று சட்டென்று கலங்கிய கண்களுடன் சொன்னாள்.
“சரி நீ என்ன நெனைக்கறியோ அப்படியே செஞ்சுரலாம். நீ அழாத. தைரியமா இரு. உனக்கு நாங்கெல்லாம் இல்லையா என்ன?” என்று அவளை அணைத்து கண்ணீர் வடியும் அவள் கன்னங்களை துடைத்து விட்டான்.
அவள் மூக்கை உறிஞ்சி கண்களை துடைத்துக் கொண்டு சொன்னாள்.
“முடிச்சு விட்றலாம்”
அதே நேரம் அண்ணியும் மேலே வந்து விட்டாள். துண்டை அவிழ்த்து கையில் வைத்திருந்தாள். அவளது கூந்தல் முதுகில் படர்ந்திருந்தது. சேலைத் தலைப்பு மடபடத்துக் கொண்டிருந்தது.
“டைவோர்ஸ் குடுத்துரலாம்னு வின்னியே சொல்றா அண்ணி. குடுத்துரலாம். ஆனாலும் ஒடனே அப்படி குடுக்க வேண்டாம். மொணல்ல நான் போய் பேசிப் பாக்கறேன். ஒத்து வல்லேன்னா அப்பறம் வேணா குடுத்துக்கலாம். அப்ப எவ்வளவு இழுத்தடிக்க முடியுமோ அவ்வளவு இழுத்தடிக்கலாம். நம்ம புள்ளைய ரோகடிச்சதுக்கு அவனும் கொஞ்ச நாளைக்கு அனுபவிக்கணும்” என்றான்.
அண்ணி ஒன்றும் சொல்லவில்லை. வாடிய முகத்துடன் வந்து பக்கத்தில் நின்றாள். தன் மகளை கவலையுடன் பார்த்தாள்.
“நீ ஒடனே வேவைக்கு போகனும்னு இல்ல வின்னி. கொஞ்ச நாள் இங்கயே இருந்து அம்மா வீட்ல நல்லா ரெஸ்ட் எடு. இல்ல உன் பிரெண்ட்ஸ்களோட சுத்து. அவனை கண்டுக்காத இரு. அப்பறம் அடுத்த வேலையை பாத்துக்கலாம்”
“நான் வேலையை மாத்திக்கறேன் சித்தப்பா. எனக்கு இங்கயே நல்ல சம்பளத்துல வேலை கிடைக்கும்”
“அப்பறம் என்ன விடு. வக்கீலை பாத்து ஏற்பாடு பண்ணிடலாம். நான் போய் பேசிட்டு வரேன் மொதல்ல”
“எதுக்கு தம்பி நாம அலையணும். அவன்தான் ரெடியா இருக்கானே. ஒரு கையெழுத்துதானே.. போட்டா போதும்” என்றாள் அண்ணி.
“கோர்ட் போகாமா முடியாது அண்ணி. அதே சமயம் அவனையும் சும்மா விடக் கூடாது. இதுல நமக்கு என்னென்ன சாதக பாதங்கள் இருக்குனு நான் வக்கீலை பாத்து பேசிர்றேன். எனக்கு தெரிஞ்ச வக்கீல் ஒருத்தர் இருக்கார். அதுக்கப்பறம் அவனை போய் பாத்து பேசறேன்”
“மொதல்ல அவன்கிட்ட போன்ல பேசு. என்ன சொல்றான்னு நீயே கேளு. எனக்கு கொழந்தை வேணும் வாரிசு வேணும். அதை உங்க பொண்ணால பெத்து தர முடியாதும்பான். நான் வேற கல்யாணம் பண்ணனும் அதுக்குத்தான் டைவோர்ஸ் கேக்கறேன்பான்”
“நம்ம பொண்ணுகிட்ட எந்த குறையும் இல்லேன்னா அவன்கிட்டதான குறையிருக்கணும். டெஸ்ட் பண்ணி பாக்கலாம் வாடானு நாரே கூப்பிடறேன்”
“வர மாட்டான்” என்றாள் வினிதா.
“அப்ப டைவர்ஸ் கிடையாதுனு சொல்றேன். மொத யாரு பக்கம் கொறைனு தெரியட்டும். அப்படி அவன் பக்கம் கொறைனா நாம டைவர்ஸ் குடுக்கறதா சொல்லலாம். அவன் சொல்ற மாதிரியே எங்களுக்கு வாரிசு வேணும். அதுக்கு நீ தகுதியான ஆம்பளையே இல்ல. எங்க பொண்ணுக்கு நாங்க வேற கல்யாணம் பண்ணி வெக்கறோம்னு சொல்லிரலாம்”
பக்கத்து வீட்டு மொட்டை மாடியில் ஒரு பெண் தெரிந்தாள். குண்டு பூசணிக்காய் மாதிரி இருந்தாள். அவள் இவர்கள் மூவரையும் பார்த்தாள்.
“சரி.. நடங்க. கீழ போய் பேசிக்கலாம். இங்க வேண்டாம்” என்றான் சம்பத்.
“நீங்க கீழ போங்க. நான் கொஞ்சம் முடியை காய வெச்சுட்டு வரேன். வெயில் சுள்ளுனு இருக்கு” என்றாள் அண்ணி.
![[+]](https://xossipy.com/images/bootbb/collapse_collapsed.png)
20-08-2025, 10:48 AM
Nice update bro sema interesting story thanks for update please continue
23-08-2025, 01:35 PM
அண்ணியை விட்டு சம்பத்தும் வினிதாவும் படிகளில் இறங்கி வீட்டுக்குள் சென்றனர்.
பேன் நின்று போயிருந்தது. சம்பத் பேனை போட்டு விட்டான். சோபாவில் உட்கார்ந்தான்.
“உக்காரு வின்னி”
அவன் எதிரில் உட்கார்ந்தாள் வினிதா.
கால்களை சற்றே அகட்டி வைத்தாள். சதைப் பிடிப்பு இல்ல மெலிந்த கால்கள். மெலிந்து நீண்ட கால் விரல்கள். ஜீன்ஸ் போட்டிருந்தாலும் கால் விரலில் மெட்டி இருந்தது.
அவளின் தொடை இணைப்பைப் பார்த்தான். அந்த இடம் உப்பியிருக்கவே இல்லை.
கையில் இருந்த மொபைலை சோபாவில் வைத்து விட்டு மெலிந்த கை விரல்களை இணைத்து கோர்த்துக் கொண்டாள்.
அவள் கழுத்தில் தாலி இருந்தது. செயின் இருந்தது. அது அவள் போட்டிருந்த டீ சர்ட்டுக்குள் காணாமல் போயிருந்தது.
சின்ன முலைகளின் முனை துருத்திக் கொண்டு தெரிந்தது.
அவளது கணவன் இன்னொரு பெண்ணை செட் பண்ணி விட்டதற்கு இதுதான் காரணமோ என்று தோன்றியது.
அவள் முகம் பார்த்தான்.
“வின்னி”
“சித்தப்பா” நிமிர்ந்து அவனைப் பார்த்தாள்.
“நீ எதுக்கும் பீல் பண்ணிக்காத”
தலையை ஆட்டினாள்.
“நான் இருக்கேன்” என்றான்.
“ம்ம்”
“தைரியமா இரு. மனசை விட்றாதே. மொதல்ல நான் பேசறேன் அவன்கிட்ட. அதையும் மீறி ஒத்து வரலேனா.. போய்ட்டு போறான். அவன் என்ன பெரிய மன்மதனா. நீ கொஞ்ச நாள் வேலைக்கு போ. அப்றம் செகண்ட் மேரேஜ் பண்ணிக்கலாம்”
“எனக்கு இன்னொரு மேரேஜே வேணாம் சித்தப்பா. இப்படியே இருந்துர்றேன்”
“அப்படி சொல்லாதே வின்னி. இதோட உன் லைப் முடிஞ்சு போயிரல. முறையா பாத்தா இனிமேதான் உன் லைப்பே ஆரம்பம் ஆகுது. இந்த வயசுக்கு நீ இப்படி பேசவே கூடாது. வாழ வேண்டிய வயசே இதுக்கு மேலதான் இருக்கு. நீ இப்பவரை வாழ்ந்ததெல்லாம் சும்மா.. வயசுக் கோளாறும்பாங்களே.. அதுல பண்ணது. ஏதோ லவ் பண்ணி கல்யாணம் பண்ணிட்ட. இதுல நீ என்ன வாழ்ந்துருப்பேனு தெரியல. ஆனா.. உண்மையான வாழ்க்கையே இனிமேதான் ஆரம்பம்”
அவள் எதுவும் பேசாமல் அவனையே பார்த்தாள்.
முன்னால் நகர்ந்து போய் கை நீட்டி அவளது மெலிந்த கையைப் பிடித்தான் சம்பத்.
குச்சி குச்சி விரல்களை நீவியபடி சொன்னான்.
“உன்கிட்ட வயசு இருக்கு. இளமை இருக்கு. அழகான பொண்ணு நீ. வீக்கா இருக்கற ஒன்னு இந்த ஒடம்புதான். அதையும் கொஞ்சம் தேத்தி புசுபுசுனு ஆகிட்டேன்னா.. உன்னை எவன் பாத்தாலும் ஒடனே லவ்ல மயங்கிருவான். அப்படி ஒரு முக அழகு உனக்கு”
லேசான வெட்கப் புன்னகை காட்டினாள் வினிதா.
“லவ்வே வேண்டாம் சித்தப்பா. வெறுத்துட்டேன்”
“இப்ப அப்படித்தான் இருக்கும் வின்னி. லவ் மேரேஜ் பண்ணவ இல்லையா? அதனால லவ்னாலே வெறுப்பும் கசப்பும்தான் மிஞ்சும். ஆனா.. அது இறுதிலதான். அதுக்கு முன்ன அந்த லவ்வை அனுபவிக்கற பீல் இருக்கே.. அதுக்கு ஈடு இணை எதுவும் கிடையாது”
ஒப்புக் கொள்வதைப் போல தலையை ஆட்டினாள்.
“அதே சமயம் ஒருத்தன் ஒருத்தியையேதான் லவ் பண்ணனும் அப்பதான் அந்த பீல் கிடைக்கும்ங்கற தத்துவம் எல்லாம் வேலைக்காகாது. யார் மேலெல்லாம் லவ் வருதோ.. அவங்ககிட்ட எல்லாம் அந்த பீலை அனுபவிக்க முடியும்”
“சித்தப்பா” மெலிதாக முறுவலித்தாள். “அப்படி பாத்தா நீங்க ஏகப்பட்ட லவ் பண்ணியிருப்பீங்க போலருக்கே?”
சட்டென்று சிரித்தான் சம்பத்.
“ஏகப்பட்ட லவ் இல்ல வின்னி. சம் லவ். அதுல ஒன்னு உன்னை மாதிரி க்யூட் கேர்ள்”
“யாரு?” உடனே கேட்டாள்.
“அது பப்பி லவ். ஸ்கூல் டேஸ்ல பண்ணது. அவளும் உன்னை மாதிரிதான். ஒடம்பே இருக்காது. படு ஸ்லிம். கொத்தவரங்கா மாதிரி இருப்பா. ஆனா ஸ்வீட் கேர்ள். இனிமையா பேசுவா. அழகா சிரிப்பா. கிஸ் கேட்டா ஒடனே குடுப்பா”
“ஹை” என்றாள் வினிதா. “அப்றம்?”
“ஸ்கூல் முடிஞ்சதும் அவ காலேஜ் சேர ஊர் மாறிப் போய்ட்டா. நான் வேற பக்கம் போய்ட்டேன். பாக்கற நாட்கள் கொறஞ்சுது. படிப்பு முக்கியம்னு.. அப்படியே படிப்படியா அந்த லவ் விட்டுப் போச்சு”
“அவங்களை மிஸ் பண்ணீங்களா?”
“ரொம்ப”
“என்னை மாதிரியா இருப்பாங்க?”
“சேம்.. உன்னை மாதிரித்தான். கலர் பிகர் பாடி எல்லாம். பட் நீ அவளை விட இன்னும் ஒரு படி அழகு. உன் கண்ணு செக்ஸி. அவளுக்கும் இப்படித்தான். மார்பே இருக்காது. அது எங்க இருக்குனு தேடணும்”
“சித்தப்பா..” என்று சிணுங்கினாள். குனிந்து தன் மார்புகளை பார்த்துக் கொண்டாள்.
நிமிர்ந்தாள். அவள் முகத்தில் வெட்கம் மிளிர்ந்தது.
“அவங்களை நீங்க தொட்றுக்கீங்களா?”
“ம்ம்..” தலையை ஆட்டினான்.
அதே நேரம் ராகினி படியிறங்கி வரும் சத்தம் கேட்டது.
அவள் விரல்களை விடுவித்தான் சம்பத். பின்னால் நகர்ந்து உட்கார்ந்து கொண்டான்.
“இவன் போனா கெடக்கான் மயிரு. டைவொர்ஸ் பண்ணாலும் மறுபடியும் உனக்கு புடிச்ச மாதிரி ஒரு பையன் கிடைப்பான். லவ் பண்ணு. நாங்க கல்யாணம் பண்ணி வெக்கறோம்” என்று சொன்னபடி உள்ளே வந்த அண்ணியைப் பார்த்தான் சம்பத்.
வினிதாவும் அம்மாவைப் பார்த்தபடி தலையை ஆட்டினாள்.
அண்ணி உள்ளே வந்தபிறகு எழுந்து கொண்டான் சம்பத்.
“சரி அண்ணி. நான் கிளம்பறேன். ஆபீஸ்வரை போகணும். வின்னி நீ ஈவினிங் வீட்டுக்கு வா. உன் சித்தி தம்பிக எல்லாம் இருப்பாங்க. ஜாலியா பொழுது போகும்”
“அம்மாவையும் கூட்டிட்டு வரேன் சித்தப்பா”
“கூட்டிட்டு வா. கண்டிப்பா வாங்க. நைட் டிபன் அங்கயே சாப்பிட்டுக்கலாம்”
“இப்போதைக்கு இதை உன் பொண்டாட்டிகிட்ட சொல்ல வேண்டாம் தம்பி” என்றாள் அண்ணி.
“சரி அண்ணி சொல்லல. வின்னியை கொஞ்சம் நல்லா சாப்பிட வெய்ங்க. தெம்பா இருக்கட்டும். சாப்பிட்டு நல்லா நிம்மதியா தூங்கட்டும். சின்னப் பொண்ணுதானே.. சீக்கிரம் மனசு தேறிக்கும். நான் அவன்கிட்ட போன்ல பேசறேன்”
“முடிஞ்சவரை பேசிப் பாரு தம்பி. கொறை நம்ம பொண்ணுகிட்ட இல்ல”
“அவனை டெஸ்ட் பண்ணச் சொல்லிரலாம் அண்ணி. மொத அவன் ஆம்பளைனு நிரூபிக்கட்டும். அப்பறம்தான் மத்ததெல்லாம்”
“ஆமா தம்பி.. அதான் சரி”
அண்ணியிடமும் வினிதாவிடமும் விடைபெற்றுக் கொண்டு கதவைத் திறந்து வெளியேறினான் சம்பத்.
அம்மா மகள் இருவரும் ஒரே நேரத்தில் பெருமூச்சு விட்டனர்.
“இதுக்குத்தான் எப்பவும் ஒரு ஆம்பளை துணை வேணும்ங்கறது” என்று தனக்குத்தான சொல்வது போல சொல்லிக் கொண்டாள் ராகினி.
“எதுக்குமா?” புரியாமல் கேட்டாள் வினிதா.
“நாம ரெண்டு பேரும் இதை எப்படி சமாளிக்கறதுனு தெரியாம எவ்ளோ பயந்துட்டிருந்தோம். இப்ப பாரு.. உங்க சித்தப்பா வந்துட்டு போனப்பறம் அதை எப்படி சமாளிக்கறது ஈஸியா இருக்கு. நீயும் தைரியமா தெரியற. உன் முகமும் நல்லாருக்கு”
“ம்ம்” தலையை ஆட்டினாள். “சித்தப்பா என் மனசை மாத்திட்டாருதான். புதுசா யோசிக்க வெக்கறாரு”
“இவன் ஒத்து வல்லேன்னாலும் உனக்கு இன்னொரு கல்யாணம்கூட பண்ணி வெக்கறேனு சொல்றாரு”
“ம்ம் இன்னொரு கல்யாணம் பத்தி எனக்கு இப்ப ஐடியாவே இல்லமா. அது அப்பறம் பாக்கலாம். மோத நான் என்னை மாத்திக்கணும். இங்கயே ஒரு வேலைக்கு போகணும். என் லைப்பை என்ஜாய் பண்ணனும்” என்றாள்.
“இதுதான் வேணும். நீ சந்தோசமா இருந்தா போதும் எனக்கு” என்று கண்கள் கலங்க சொன்னாள் ராகினி. “பொறுப்பை எங்ககிட்ட விட்டுட்டு நீ ஜாலியா சந்தோசமா இரு”
பேன் நின்று போயிருந்தது. சம்பத் பேனை போட்டு விட்டான். சோபாவில் உட்கார்ந்தான்.
“உக்காரு வின்னி”
அவன் எதிரில் உட்கார்ந்தாள் வினிதா.
கால்களை சற்றே அகட்டி வைத்தாள். சதைப் பிடிப்பு இல்ல மெலிந்த கால்கள். மெலிந்து நீண்ட கால் விரல்கள். ஜீன்ஸ் போட்டிருந்தாலும் கால் விரலில் மெட்டி இருந்தது.
அவளின் தொடை இணைப்பைப் பார்த்தான். அந்த இடம் உப்பியிருக்கவே இல்லை.
கையில் இருந்த மொபைலை சோபாவில் வைத்து விட்டு மெலிந்த கை விரல்களை இணைத்து கோர்த்துக் கொண்டாள்.
அவள் கழுத்தில் தாலி இருந்தது. செயின் இருந்தது. அது அவள் போட்டிருந்த டீ சர்ட்டுக்குள் காணாமல் போயிருந்தது.
சின்ன முலைகளின் முனை துருத்திக் கொண்டு தெரிந்தது.
அவளது கணவன் இன்னொரு பெண்ணை செட் பண்ணி விட்டதற்கு இதுதான் காரணமோ என்று தோன்றியது.
அவள் முகம் பார்த்தான்.
“வின்னி”
“சித்தப்பா” நிமிர்ந்து அவனைப் பார்த்தாள்.
“நீ எதுக்கும் பீல் பண்ணிக்காத”
தலையை ஆட்டினாள்.
“நான் இருக்கேன்” என்றான்.
“ம்ம்”
“தைரியமா இரு. மனசை விட்றாதே. மொதல்ல நான் பேசறேன் அவன்கிட்ட. அதையும் மீறி ஒத்து வரலேனா.. போய்ட்டு போறான். அவன் என்ன பெரிய மன்மதனா. நீ கொஞ்ச நாள் வேலைக்கு போ. அப்றம் செகண்ட் மேரேஜ் பண்ணிக்கலாம்”
“எனக்கு இன்னொரு மேரேஜே வேணாம் சித்தப்பா. இப்படியே இருந்துர்றேன்”
“அப்படி சொல்லாதே வின்னி. இதோட உன் லைப் முடிஞ்சு போயிரல. முறையா பாத்தா இனிமேதான் உன் லைப்பே ஆரம்பம் ஆகுது. இந்த வயசுக்கு நீ இப்படி பேசவே கூடாது. வாழ வேண்டிய வயசே இதுக்கு மேலதான் இருக்கு. நீ இப்பவரை வாழ்ந்ததெல்லாம் சும்மா.. வயசுக் கோளாறும்பாங்களே.. அதுல பண்ணது. ஏதோ லவ் பண்ணி கல்யாணம் பண்ணிட்ட. இதுல நீ என்ன வாழ்ந்துருப்பேனு தெரியல. ஆனா.. உண்மையான வாழ்க்கையே இனிமேதான் ஆரம்பம்”
அவள் எதுவும் பேசாமல் அவனையே பார்த்தாள்.
முன்னால் நகர்ந்து போய் கை நீட்டி அவளது மெலிந்த கையைப் பிடித்தான் சம்பத்.
குச்சி குச்சி விரல்களை நீவியபடி சொன்னான்.
“உன்கிட்ட வயசு இருக்கு. இளமை இருக்கு. அழகான பொண்ணு நீ. வீக்கா இருக்கற ஒன்னு இந்த ஒடம்புதான். அதையும் கொஞ்சம் தேத்தி புசுபுசுனு ஆகிட்டேன்னா.. உன்னை எவன் பாத்தாலும் ஒடனே லவ்ல மயங்கிருவான். அப்படி ஒரு முக அழகு உனக்கு”
லேசான வெட்கப் புன்னகை காட்டினாள் வினிதா.
“லவ்வே வேண்டாம் சித்தப்பா. வெறுத்துட்டேன்”
“இப்ப அப்படித்தான் இருக்கும் வின்னி. லவ் மேரேஜ் பண்ணவ இல்லையா? அதனால லவ்னாலே வெறுப்பும் கசப்பும்தான் மிஞ்சும். ஆனா.. அது இறுதிலதான். அதுக்கு முன்ன அந்த லவ்வை அனுபவிக்கற பீல் இருக்கே.. அதுக்கு ஈடு இணை எதுவும் கிடையாது”
ஒப்புக் கொள்வதைப் போல தலையை ஆட்டினாள்.
“அதே சமயம் ஒருத்தன் ஒருத்தியையேதான் லவ் பண்ணனும் அப்பதான் அந்த பீல் கிடைக்கும்ங்கற தத்துவம் எல்லாம் வேலைக்காகாது. யார் மேலெல்லாம் லவ் வருதோ.. அவங்ககிட்ட எல்லாம் அந்த பீலை அனுபவிக்க முடியும்”
“சித்தப்பா” மெலிதாக முறுவலித்தாள். “அப்படி பாத்தா நீங்க ஏகப்பட்ட லவ் பண்ணியிருப்பீங்க போலருக்கே?”
சட்டென்று சிரித்தான் சம்பத்.
“ஏகப்பட்ட லவ் இல்ல வின்னி. சம் லவ். அதுல ஒன்னு உன்னை மாதிரி க்யூட் கேர்ள்”
“யாரு?” உடனே கேட்டாள்.
“அது பப்பி லவ். ஸ்கூல் டேஸ்ல பண்ணது. அவளும் உன்னை மாதிரிதான். ஒடம்பே இருக்காது. படு ஸ்லிம். கொத்தவரங்கா மாதிரி இருப்பா. ஆனா ஸ்வீட் கேர்ள். இனிமையா பேசுவா. அழகா சிரிப்பா. கிஸ் கேட்டா ஒடனே குடுப்பா”
“ஹை” என்றாள் வினிதா. “அப்றம்?”
“ஸ்கூல் முடிஞ்சதும் அவ காலேஜ் சேர ஊர் மாறிப் போய்ட்டா. நான் வேற பக்கம் போய்ட்டேன். பாக்கற நாட்கள் கொறஞ்சுது. படிப்பு முக்கியம்னு.. அப்படியே படிப்படியா அந்த லவ் விட்டுப் போச்சு”
“அவங்களை மிஸ் பண்ணீங்களா?”
“ரொம்ப”
“என்னை மாதிரியா இருப்பாங்க?”
“சேம்.. உன்னை மாதிரித்தான். கலர் பிகர் பாடி எல்லாம். பட் நீ அவளை விட இன்னும் ஒரு படி அழகு. உன் கண்ணு செக்ஸி. அவளுக்கும் இப்படித்தான். மார்பே இருக்காது. அது எங்க இருக்குனு தேடணும்”
“சித்தப்பா..” என்று சிணுங்கினாள். குனிந்து தன் மார்புகளை பார்த்துக் கொண்டாள்.
நிமிர்ந்தாள். அவள் முகத்தில் வெட்கம் மிளிர்ந்தது.
“அவங்களை நீங்க தொட்றுக்கீங்களா?”
“ம்ம்..” தலையை ஆட்டினான்.
அதே நேரம் ராகினி படியிறங்கி வரும் சத்தம் கேட்டது.
அவள் விரல்களை விடுவித்தான் சம்பத். பின்னால் நகர்ந்து உட்கார்ந்து கொண்டான்.
“இவன் போனா கெடக்கான் மயிரு. டைவொர்ஸ் பண்ணாலும் மறுபடியும் உனக்கு புடிச்ச மாதிரி ஒரு பையன் கிடைப்பான். லவ் பண்ணு. நாங்க கல்யாணம் பண்ணி வெக்கறோம்” என்று சொன்னபடி உள்ளே வந்த அண்ணியைப் பார்த்தான் சம்பத்.
வினிதாவும் அம்மாவைப் பார்த்தபடி தலையை ஆட்டினாள்.
அண்ணி உள்ளே வந்தபிறகு எழுந்து கொண்டான் சம்பத்.
“சரி அண்ணி. நான் கிளம்பறேன். ஆபீஸ்வரை போகணும். வின்னி நீ ஈவினிங் வீட்டுக்கு வா. உன் சித்தி தம்பிக எல்லாம் இருப்பாங்க. ஜாலியா பொழுது போகும்”
“அம்மாவையும் கூட்டிட்டு வரேன் சித்தப்பா”
“கூட்டிட்டு வா. கண்டிப்பா வாங்க. நைட் டிபன் அங்கயே சாப்பிட்டுக்கலாம்”
“இப்போதைக்கு இதை உன் பொண்டாட்டிகிட்ட சொல்ல வேண்டாம் தம்பி” என்றாள் அண்ணி.
“சரி அண்ணி சொல்லல. வின்னியை கொஞ்சம் நல்லா சாப்பிட வெய்ங்க. தெம்பா இருக்கட்டும். சாப்பிட்டு நல்லா நிம்மதியா தூங்கட்டும். சின்னப் பொண்ணுதானே.. சீக்கிரம் மனசு தேறிக்கும். நான் அவன்கிட்ட போன்ல பேசறேன்”
“முடிஞ்சவரை பேசிப் பாரு தம்பி. கொறை நம்ம பொண்ணுகிட்ட இல்ல”
“அவனை டெஸ்ட் பண்ணச் சொல்லிரலாம் அண்ணி. மொத அவன் ஆம்பளைனு நிரூபிக்கட்டும். அப்பறம்தான் மத்ததெல்லாம்”
“ஆமா தம்பி.. அதான் சரி”
அண்ணியிடமும் வினிதாவிடமும் விடைபெற்றுக் கொண்டு கதவைத் திறந்து வெளியேறினான் சம்பத்.
அம்மா மகள் இருவரும் ஒரே நேரத்தில் பெருமூச்சு விட்டனர்.
“இதுக்குத்தான் எப்பவும் ஒரு ஆம்பளை துணை வேணும்ங்கறது” என்று தனக்குத்தான சொல்வது போல சொல்லிக் கொண்டாள் ராகினி.
“எதுக்குமா?” புரியாமல் கேட்டாள் வினிதா.
“நாம ரெண்டு பேரும் இதை எப்படி சமாளிக்கறதுனு தெரியாம எவ்ளோ பயந்துட்டிருந்தோம். இப்ப பாரு.. உங்க சித்தப்பா வந்துட்டு போனப்பறம் அதை எப்படி சமாளிக்கறது ஈஸியா இருக்கு. நீயும் தைரியமா தெரியற. உன் முகமும் நல்லாருக்கு”
“ம்ம்” தலையை ஆட்டினாள். “சித்தப்பா என் மனசை மாத்திட்டாருதான். புதுசா யோசிக்க வெக்கறாரு”
“இவன் ஒத்து வல்லேன்னாலும் உனக்கு இன்னொரு கல்யாணம்கூட பண்ணி வெக்கறேனு சொல்றாரு”
“ம்ம் இன்னொரு கல்யாணம் பத்தி எனக்கு இப்ப ஐடியாவே இல்லமா. அது அப்பறம் பாக்கலாம். மோத நான் என்னை மாத்திக்கணும். இங்கயே ஒரு வேலைக்கு போகணும். என் லைப்பை என்ஜாய் பண்ணனும்” என்றாள்.
“இதுதான் வேணும். நீ சந்தோசமா இருந்தா போதும் எனக்கு” என்று கண்கள் கலங்க சொன்னாள் ராகினி. “பொறுப்பை எங்ககிட்ட விட்டுட்டு நீ ஜாலியா சந்தோசமா இரு”
![[Image: 1756238892609.jpg]](https://i.ibb.co/ycx7XvyR/1756238892609.jpg)
27-08-2025, 01:51 AM
ஆட்டோவை விட்டு இறங்கினார்கள் ராகவியும் வின்னியும்.
சம்பத்தின் வீட்டில் கார் இல்லை.
“இன்னும் சித்தப்பா வரல போலருக்கு” என்றாள் வினிதா.
வினிதா ஆரஞ்சு டாப்ஸ் பச்சை லெக்கின்ஸ் போட்டிருந்தாள்.
ராகவி புடவை கட்டியிருந்தாள்.
“உங்க சித்தி இருப்பா”
வினிதா முன்னால் போய் கேட் திறந்தாள். அவளுக்குப் பின்னால் வந்த ராகவி கேட்டைச் சாத்தினாள்.
போர்டிகோவில் சிவப்பு கலர் ஸ்கூட்டியும் பக்கத்தில் ஒரு பைக்கும் நின்றிருந்தது.
படியேறி காலிங் பெல்லை அழுத்தினாள் வினிதா.
“அக்கா வாங்க” என்றாள் கதவைத் திறந்த சம்பத்தின் மனைவி.
கொஞ்சம் குண்டான குள்ளமான பெண். மா நிறத்தில் வட்ட முகத்துடன் இருந்தாள். குண்டு மூக்கு குண்டு கன்னங்கள். கனத்து பருத்த தனங்கள்.
“வா வின்னி” வினிதாவுக்கும் புன்னகை காட்டினாள்.
“சித்தி.. நல்லாருக்கீங்களா?”
“நல்லாருக்கேன் வின்னி. நீ எப்படி இருக்க?”
“ஃபைன் சித்தி. தம்பிங்க எங்க?”
“இருக்காங்க. நீ எப்ப வந்தே ஊர்லருந்து. நேத்தா?”
“ஆமா சித்தி. அம்மா என்னை பாக்க வந்தாங்க. நான் அவங்களோடயே வந்துட்டேன்.”
“உன் வீட்டுக்காரர் வரலையா?”
“இல்ல சித்தி. வொர்க்”
“ஹாய் அக்கா” என்று ஓடி வந்த சித்தப்பாவின் பையனைக் கட்டிக் கொண்டாள் வினிதா.
“ஹாய்டா தம்பி”
ஹால் சோபாவில் உட்கார்ந்தனர். பெரிய டிவி ஓடிக் கொண்டிருந்தது.
“சம்பத் இன்னும் வரலையா ராஜி” என்றாள் ராகவி.
“வந்துருவாருக்கா. இருங்க. காபி வெக்கறேன்” என்றுவிட்டு கிச்சன் போனாள்.
ஏழு மணிக்கு வந்தான் சம்பத். காரை நிறுத்தி இறங்கியவன் கையில் கேரி பேக் இருந்தது. அதில் ஸ்வீட் பாக்ஸ் இருந்தது.
“ஹாய் வின்னி”
“ஹாய் சித்தப்பா”
“எப்ப வந்தீங்க?”
“,இப்பதான் சித்தப்பா. ஆஃபன் அவர் ஆச்சு”
“காபி குடிச்சிங்களா?”
“குடிச்சாச்சு சித்தப்பா…”
சம்பத் உடை மாற்றி முகம் கழுவி வந்தான். லோயரும் டீ சர்ட்டும் போட்டிருந்தான்.
அண்ணியுடனும் வின்னியுடனும் இயல்பாக பேசினான்.
அவன் மனைவி இரவு உணவை சமைத்தாள்.
இரவு உணவுக்குப் பிறகு கிளம்பினர்.
“சரி சம்பத் நாங்க கிளம்பறோம்” என்றாள் அண்ணி.
“வாங்க உங்களை நான் ட்ராப் பண்றேன்” என்று கார் சாவியுடன் எழுந்து கொண்டான்.
நீலநிறக் கார்.
அம்மா மகள் இருவரும் பின்னிருக்கையில் அமர்ந்து கொண்டனர்.
காரில் பயணிக்கும்போது சொன்னான் சம்பத்.
“போன்ல பேசினேன் அண்ணி”
“யாருகிட்ட சம்பத்”
“வின்னி புருசன்கிட்ட”
“பேசினியா. என்ன சொன்னான்”
“ஜெயில்ல புடிச்சு போட்றுவேன்னு மெரட்டினேன். பயந்துட்டான். அப்பறம் தஞ்சமா பேசினான். கொழந்தை கண்டிப்பா வேணுமாம். அதுக்குத்தான் அப்படி பேசினேன்னு சொன்னான். சரி.. நீ வந்து டெஸ்ட் பண்ணி நீ உண்மையான ஆம்பளைனு நிரூபிச்சு காட்டு அந்த நிமிசமே நாங்க கையெழுத்து போட்டு குடுத்துர்றோம்னு சொல்லியிருக்கேன்”
“அதுக்கு என்ன சொன்னான்”
“சமாதானமாத்தான் பேசினான். வின்னியை ஊருக்கு வரச் சொல்றான். நான் கூட்டிட்டு வரேன். கையோட டெஸ்ட் பண்ணிக்கலாம்னு சொல்லியிருக்கேன்”
“ரொம்ப சந்தோஷம் சம்பத்” அண்ணி மகிழ்ந்தாள்.
“அவன் மேல குறை இருந்தா இப்படி பேசினது நடந்துட்டதுக்கே கை காலை முறிச்சு போட்றுவேனு மெரட்டியிருக்கேன். பயபுள்ள போன்ல அழாத குறையா பயந்து சாகறான்” என்றான் சம்பத்.
வினிதா ஒன்றுமே பேசவில்லை.
அவர்களது வீட்டின் முன்பாக இறக்கி விட்டான் சம்பத்.
“ஓகே அண்ணி. நான் கிளம்பறேன்”
“வா சம்பத். உள்ள வந்துட்டு போ. வாசலோட போகாட்டி என்ன?” அண்ணி அழைத்தாள்.
“ஆமா சித்தப்பா. உள்ள வாங்க”
அம்மா மகள் இருவரும் அழைக்க காரைப் பூட்டிவிட்டு வீட்டுக்குள் சென்றான் சம்பத்.
“உக்காருங்க சித்தப்பா”
“நீ ஒன்னுமே சொல்லல வின்னி?”
“நீங்க பாத்து என்ன முடிவு பண்ணாலும் எனக்கு ஓகேதான் சித்தப்பா’
“நல்லதோ கெட்டதோ எதுவா இருந்தாலும் இதுல சம்பந்தப்பட்டவ நீ..”
“எனக்கு அவன்கூட வாழவே புடிக்கல சித்தப்பா. அவ்ளோ கசந்து போச்சு. அதுக்காக நான் தாலியை அறுத்துட்டு சுத்துவேன்னும் சொல்லல. உங்களுக்கு எது சரினு படுதோ அதை செய்ங்க. உங்க முடிவு எதுவா இருந்தாலும் எனக்கு ஓகேதான். நீங்க சொன்னா அவன்கூட மறுபடி போய் நான் வாழறேன். இல்ல வேண்டாம்னாலும் விட்டர்றேன்”
“குட். இப்படித்தான் இருக்கணும்” என்று அவள் கன்னத்தில் தட்டிக் கொடுத்தான் சம்பத்.
சம்பத்தின் வீட்டில் கார் இல்லை.
“இன்னும் சித்தப்பா வரல போலருக்கு” என்றாள் வினிதா.
வினிதா ஆரஞ்சு டாப்ஸ் பச்சை லெக்கின்ஸ் போட்டிருந்தாள்.
ராகவி புடவை கட்டியிருந்தாள்.
“உங்க சித்தி இருப்பா”
வினிதா முன்னால் போய் கேட் திறந்தாள். அவளுக்குப் பின்னால் வந்த ராகவி கேட்டைச் சாத்தினாள்.
போர்டிகோவில் சிவப்பு கலர் ஸ்கூட்டியும் பக்கத்தில் ஒரு பைக்கும் நின்றிருந்தது.
படியேறி காலிங் பெல்லை அழுத்தினாள் வினிதா.
“அக்கா வாங்க” என்றாள் கதவைத் திறந்த சம்பத்தின் மனைவி.
கொஞ்சம் குண்டான குள்ளமான பெண். மா நிறத்தில் வட்ட முகத்துடன் இருந்தாள். குண்டு மூக்கு குண்டு கன்னங்கள். கனத்து பருத்த தனங்கள்.
“வா வின்னி” வினிதாவுக்கும் புன்னகை காட்டினாள்.
“சித்தி.. நல்லாருக்கீங்களா?”
“நல்லாருக்கேன் வின்னி. நீ எப்படி இருக்க?”
“ஃபைன் சித்தி. தம்பிங்க எங்க?”
“இருக்காங்க. நீ எப்ப வந்தே ஊர்லருந்து. நேத்தா?”
“ஆமா சித்தி. அம்மா என்னை பாக்க வந்தாங்க. நான் அவங்களோடயே வந்துட்டேன்.”
“உன் வீட்டுக்காரர் வரலையா?”
“இல்ல சித்தி. வொர்க்”
“ஹாய் அக்கா” என்று ஓடி வந்த சித்தப்பாவின் பையனைக் கட்டிக் கொண்டாள் வினிதா.
“ஹாய்டா தம்பி”
ஹால் சோபாவில் உட்கார்ந்தனர். பெரிய டிவி ஓடிக் கொண்டிருந்தது.
“சம்பத் இன்னும் வரலையா ராஜி” என்றாள் ராகவி.
“வந்துருவாருக்கா. இருங்க. காபி வெக்கறேன்” என்றுவிட்டு கிச்சன் போனாள்.
ஏழு மணிக்கு வந்தான் சம்பத். காரை நிறுத்தி இறங்கியவன் கையில் கேரி பேக் இருந்தது. அதில் ஸ்வீட் பாக்ஸ் இருந்தது.
“ஹாய் வின்னி”
“ஹாய் சித்தப்பா”
“எப்ப வந்தீங்க?”
“,இப்பதான் சித்தப்பா. ஆஃபன் அவர் ஆச்சு”
“காபி குடிச்சிங்களா?”
“குடிச்சாச்சு சித்தப்பா…”
சம்பத் உடை மாற்றி முகம் கழுவி வந்தான். லோயரும் டீ சர்ட்டும் போட்டிருந்தான்.
அண்ணியுடனும் வின்னியுடனும் இயல்பாக பேசினான்.
அவன் மனைவி இரவு உணவை சமைத்தாள்.
இரவு உணவுக்குப் பிறகு கிளம்பினர்.
“சரி சம்பத் நாங்க கிளம்பறோம்” என்றாள் அண்ணி.
“வாங்க உங்களை நான் ட்ராப் பண்றேன்” என்று கார் சாவியுடன் எழுந்து கொண்டான்.
நீலநிறக் கார்.
அம்மா மகள் இருவரும் பின்னிருக்கையில் அமர்ந்து கொண்டனர்.
காரில் பயணிக்கும்போது சொன்னான் சம்பத்.
“போன்ல பேசினேன் அண்ணி”
“யாருகிட்ட சம்பத்”
“வின்னி புருசன்கிட்ட”
“பேசினியா. என்ன சொன்னான்”
“ஜெயில்ல புடிச்சு போட்றுவேன்னு மெரட்டினேன். பயந்துட்டான். அப்பறம் தஞ்சமா பேசினான். கொழந்தை கண்டிப்பா வேணுமாம். அதுக்குத்தான் அப்படி பேசினேன்னு சொன்னான். சரி.. நீ வந்து டெஸ்ட் பண்ணி நீ உண்மையான ஆம்பளைனு நிரூபிச்சு காட்டு அந்த நிமிசமே நாங்க கையெழுத்து போட்டு குடுத்துர்றோம்னு சொல்லியிருக்கேன்”
“அதுக்கு என்ன சொன்னான்”
“சமாதானமாத்தான் பேசினான். வின்னியை ஊருக்கு வரச் சொல்றான். நான் கூட்டிட்டு வரேன். கையோட டெஸ்ட் பண்ணிக்கலாம்னு சொல்லியிருக்கேன்”
“ரொம்ப சந்தோஷம் சம்பத்” அண்ணி மகிழ்ந்தாள்.
“அவன் மேல குறை இருந்தா இப்படி பேசினது நடந்துட்டதுக்கே கை காலை முறிச்சு போட்றுவேனு மெரட்டியிருக்கேன். பயபுள்ள போன்ல அழாத குறையா பயந்து சாகறான்” என்றான் சம்பத்.
வினிதா ஒன்றுமே பேசவில்லை.
அவர்களது வீட்டின் முன்பாக இறக்கி விட்டான் சம்பத்.
“ஓகே அண்ணி. நான் கிளம்பறேன்”
“வா சம்பத். உள்ள வந்துட்டு போ. வாசலோட போகாட்டி என்ன?” அண்ணி அழைத்தாள்.
“ஆமா சித்தப்பா. உள்ள வாங்க”
அம்மா மகள் இருவரும் அழைக்க காரைப் பூட்டிவிட்டு வீட்டுக்குள் சென்றான் சம்பத்.
“உக்காருங்க சித்தப்பா”
“நீ ஒன்னுமே சொல்லல வின்னி?”
“நீங்க பாத்து என்ன முடிவு பண்ணாலும் எனக்கு ஓகேதான் சித்தப்பா’
“நல்லதோ கெட்டதோ எதுவா இருந்தாலும் இதுல சம்பந்தப்பட்டவ நீ..”
“எனக்கு அவன்கூட வாழவே புடிக்கல சித்தப்பா. அவ்ளோ கசந்து போச்சு. அதுக்காக நான் தாலியை அறுத்துட்டு சுத்துவேன்னும் சொல்லல. உங்களுக்கு எது சரினு படுதோ அதை செய்ங்க. உங்க முடிவு எதுவா இருந்தாலும் எனக்கு ஓகேதான். நீங்க சொன்னா அவன்கூட மறுபடி போய் நான் வாழறேன். இல்ல வேண்டாம்னாலும் விட்டர்றேன்”
“குட். இப்படித்தான் இருக்கணும்” என்று அவள் கன்னத்தில் தட்டிக் கொடுத்தான் சம்பத்.
27-08-2025, 03:07 PM
Super bro very interesting story thanks for update please continue
27-08-2025, 10:50 PM
avalum ava Chithappa vum thaniya pesikara mathiri scene vainga nanba semaya Iruku athu
08-09-2025, 09:49 AM
“சரி அண்ணி நான் கிளம்பறேன்” என்றான் சம்பத்.
அவனுக்கு உடனே போக விருப்பம் இல்லைதான். ஆனாலும் இதற்கு மேல் என்ன பேசுவது என்று தெரியவில்லை. அப்படி பேசினாலும் மேலும் மேலும் இதைப் பற்றியேதான் பேசிக் கொண்டிருப்பதைப் போலிருக்கும்.
“இரு சம்பத் உன்கிட்ட நான் கொஞ்சம் தனியா பேசணும்” என்றாள் அண்ணி.
“என்ன அண்ணி?” அண்ணியின் முகத்தை ஆர்வமாகப் பார்த்தான்.
அவள் முகம் இப்போது ஒரு தனி அழுகுடன் மிளிர்வதைப் போலிருந்தது.
“தனியா” என்றாள்.
“ஓ” வினிதாவைப் பார்த்தான்.
வனிதா உடனே எழுந்து விட்டாள்.
“நீங்க பேசுங்க” எனச் சொல்லி விட்டு தன் அறைக்கு போய் விட்டாள்.
அவள் உள்ளே சென்று மறையும்வரை அவளது பின் பக்கத்தையே உற்றுப் பார்த்தான் சம்பத்.
அவளின் குட்டிப் பின்னலும் பின்னுடல் வளைவும் ஆடாமல் அசையாமல் நகர்வதைப் போலிருந்தது. புட்டங்களில் அதிர்வே இல்லை.
அவள் உள்ளே போனதும் தன் அண்ணன் மனைவியைப் பார்த்தான் சம்பத்.
“என்ன அண்ணி?”
“மேல போயிரலாமா?” அண்ணி முந்தானையை சரி செய்துகொண்டு கேட்டாள்.
“ம் வாங்க” சம்பத் எழுந்து முன்னால் போனான்.
மேலே மொட்டை மாடிகள் அமைதியாக இருந்தன. வானம் இருண்டிருந்தது. நட்சத்திரங்கள் சிரித்தன. காற்று தாலாட்டியது.
ஒரு நிமிடம் தாமதமாக மேலே வந்தாள் அவன் அண்ணி. மெல்ல நடந்து சம்பத் பக்கத்தில் வந்து நின்றாள்.
“சம்பத்” அழைத்தாள்.
“அண்ணி..” அவள் முகம் பார்த்தான்.
தெருவிளக்கு வெளிச்சத்தில் அவள் முகத்தின் பாதி சோபையாகத் தெரிந்தது. கூர் மூக்கின் மூக்குத்தி டாலடித்தது.
“வின்னியை நீதான் கொஞ்சம் கேர் எடுத்து பாத்துக்கணும்” என்று சொன்னாள்.
“கண்டிப்பா அண்ணி. நான் பாத்துக்கறேன். நீங்க தைரியமா இருங்க”
“அவ பொறந்தது உங்கண்ணனுக்கா இருந்தாலும் அவ உனக்கும் மகதான் சம்பத்”
“கண்டிப்பா அண்ணி. நான் எப்பவும் அவளை பிரிச்சே பாத்ததில்ல”
“நீ இருக்கற தைரியம்தான் எங்களை நார்மல் லைப்ல வாழ வெக்கும். நான் ஏன் இதைச் சொல்றேன்னா.. நீ எங்க பக்கம் கேர் எடுத்துக்கறது உன் பொண்டாட்டிக்கு புடிக்காம போகலாம். அதனால அவ உன்கூட சண்டை போடலாம். இதெல்லாம் நீ எதுக்கு இவ்ளோ ரிஸ்க் எடுத்துக்கறேனு உன்னை அவ தடுக்கலாம். ஒருவேளை அப்படி நடந்துட்டா.. அப்பறம் எங்க நெலமை படு திண்டாட்டமாகிரும். என் மக வாழ்க்கை நாசமாகிரும். அதான் மொதவே சொல்லி வெக்கறேன்”
“நீங்க கவலையே படாதிங்க அண்ணி. தைரியமா இருங்க. நிச்சயமா தன் புருசன் இன்னொரு குடும்பத்துக்கு உதவி பண்றது எந்த பொண்டாட்டிக்கும் புடிக்காதுதான். ஆனா இவ அப்படி இல்ல அண்ணி. அவளே வின்னி லைப் கெடக் கூடாதுனு ரொம்ப கவலைப் படறா..”
“இப்ப இப்படி சொன்னாலும் இப்படியே உன் பொண்டாட்டி இருப்பானு சொல்ல முடியாது சம்பத். அதனாலதான். எங்களுக்கு உன்னை விட்டா வேற நாதியில்ல”
“அந்தக் கவலையே உங்களுக்கு வேண்டாம் அண்ணி. எல்லாம் நான் பாத்துக்கறேன். நீங்க தைரியமா இருங்க. அவகூட எப்பவும் போல நல்லா சிரிச்சு பேசி பழகுங்க. பொறுப்பை என்கிட்ட விட்றுங்க”
“நீயும் கொஞ்சம் டெய்லியும் ஒரு நடை வந்து அவளைப் பாத்து பேசிட்டு போயிரு. முடிஞ்சா அப்பப்ப போன்ல ரெண்டொரு வார்த்தை பேசிட்டிரு”
“சரி அண்ணி.. பாத்துக்கறேன். நீங்களும் மனசை விடாம தைரியமா இருங்க”
பெருமூச்சு விட்டாள் அண்ணி.
“அப்படித்தான் இருக்கேன் சம்பத். ஆனாலும் பெத்த மனசு இல்லையா? அடிக்கடி கலங்கிப் போகுது. நீதான் எனக்கும் கொஞ்சம் சப்போர்ட்டிவா இருக்கணும்”
“ஷ்யூர் அண்ணி. கண்டிப்பா இருப்பேன்”
“காலைல சொன்னே நீ” என்றாள்.
“என்ன அண்ணி?”
“அண்ணன் இல்லேனு கவலைப்பாடாதிங்க. உங்களையும் நான் நல்லா கவனிச்சிக்கறேனு”
“ஆமா அண்ணி. இப்பவும் நான் அதான் சொல்லுவேன். உங்களுக்கு என் அண்ணன் இல்லையேன்ற கவலையே வேண்டாம். உங்களை நான் நல்லா பாத்துக்கறேன்”
“உங்கண்ணன் எங்களை விட்டுப் போயி ஆச்சு.. அஞ்சு வருசம்” என்று குரலில் வருத்தம் இழையோடச் சொன்னாள் அண்ணி.
“ஆமா அண்ணி” என்றான் சம்பத். “அப்படி ஒரு விபத்து நடக்கும்னு யாரும் எதிர்பாக்கலயே அண்ணி..”
“விதி சம்பத். முடிஞ்சுது. ஆனா.. இந்த அஞ்சு வருஷமா.. நான் தனியா நின்னு மகளையும் கட்டிக் குடுத்தேன். இப்ப அதுவும் பிரச்சினையா இருக்கு. இந்த நேரத்துலதான் ஒரு ஆம்பளயோட துணை எவ்வளவு முக்கியம்னு எனக்கு படுது”
“உண்மைதான் அண்ணி”
“எனக்கு துணையா இருக்கற ஒரே ஆம்பளை நீதான்”
“எப்பவும் நான் உங்களுக்கு துணையா இருப்பேன் அண்ணி. உங்களை நல்லா கவனிச்சுக்கவும் செய்வேன். எந்த நேரம் என்ன தேவைன்னாலும் யோசிக்காம ஒரு கால் பண்ணுங்க. ஒடனே வந்துருவேன்”
“தேங்க்ஸ் சம்பத்..”
“உங்க ஒடம்பையும் கொஞ்சம் பாத்துக்கங்க அண்ணி” என்று மெலிதான புன்னகையுடன் சொன்னான் சம்பத்.
“என் ஒடம்புக்கு எல்லாம் இப்ப பெருசா எதுவும் இல்லை சம்பத். இந்த பொண்ணால மனசுக்குத்தான் பிரச்சினை” என்றாள் அண்ணி.
“அது ஓகே அண்ணி.. நான் சொன்னது உங்க ஒடம்பைத்தான். நாளுக்கு நாளு அழகாகிட்டே போறிங்க.. அதைச் சொன்னேன்” என்றான்.
சிரித்தாள் ராகவி.
“என்ன சம்பத்.. அண்ணிய பாத்து இப்படி சொல்லிட்ட? இப்போ கொஞ்சம் வெய்ட் போட்டுட்டு போறேன்தான். அதை கிண்டல் பண்றியா?”
“அயோ கிண்டல் இல்ல அண்ணி. உண்மையாவே அழகாய்ட்டே போறிங்கனு சொன்னேன்”
“போ சம்பத்.. சும்மாயிரு”
“உண்மை அண்ணி. உங்க அழகு இப்பதான் நல்லா தெரியுது. பூசினாப்ல ஒடம்பு. அது கண்ணுக்கு நிறைவா இருக்கு”
“ப்ச்.. என்ன சம்பத் நீ.. கண்ணுக்கு நிறைவா.. நான் இனி அழகா இருந்து என்ன பண்ணப் போறேன். அதனால யாருக்கு என்ன பிரயோஜனம்?”
“அப்படி சொல்லாதிங்க அண்ணி. என் அண்ணி அழகா இருக்கறதுல எனக்கு சந்தோசம்தான். அண்ணியை பாத்தா மனசுக்குள்ள அப்படி ஒரு பீல் வருது”
“உனக்கு பொண்டாட்டி இருக்கா. அதை மறுந்துட வேண்டாம் சம்பத்”
“சே.. அது வேற அண்ணி. இது வேற. ரெண்டையும் ஒண்ணா இணைச்சு கன்ப்யூஸ் பண்ணிக்காதிங்க”
“எனக்கு அந்த இதெல்லாம் போச்சு சம்பத். இந்த வயசுக்கு மேல இனி என்ன வேண்டிக் கிடக்கு. இப்பவே நான் கெழவி ஆகிட்டேன்.?”
“அப்படி சொல்லாதிங்க அண்ணி. நீங்க ஒண்ணும் கெழவி ஆகிரல. எந்த வயசுலயும் ஒரு ஆணோ பெண்ணோ.. ரெண்டு பேருக்குமே ஒரு துணையோட அன்பும் அரவணைப்பும் கவனிப்பும் வேணும் அண்ணி”
“அதுக்குத்தான் எனக்கு ஆள் இல்லையே சம்பத். உங்க அண்ணன் போய் அஞ்சு வருசம் ஆச்சே”
“அண்ணன் போனா என்ன அண்ணி. நான் இருக்கேனே? அண்ணன் விட்டுப் போனதை நான் பாத்துக்க மாட்டேனா?”
“என்னையும் பாத்துக்கறேங்கறியா சம்பத்?”
“அதுல எதுவும் தப்பு இருக்கறதா எனக்கு தெரியல அண்ணி. நீங்க யாரு.. என் அண்ணிதானே?”
“அண்ணன் பொண்டாட்டி அரைப் பொண்டாட்டிம்பாங்க.. நீ என்னை அப்படி நெனைக்கறியா சம்பத்?”
“இல்லவே இல்ல அண்ணி. அவங்க சொன்ன கதை எதுக்குனு தெரியல. ஆனா நான் அப்படி அரைப் பொண்டாட்டினு எல்லாம் நெனைக்கல”
“அப்பறம்..?”
“உங்களை பொண்டாட்டியா மட்டும் இல்ல. ஒரு அக்காவா அம்மாவா.. எனக்கு சப்போர்ட்டிவா இருக்கற வெல்விஷரா நெனைக்கறேன். காலத்துக்கும் உங்க அன்பும் பாசமும் அரவணைப்பும் கிடைக்காதானு பீல் பண்றேன்” என்றான் சம்பத்.
ராகவி ஒன்றும் பேசாமல் அமைதியாக நின்றாள். ஆனால் அவள் மனசுக்குள் புயல் வீசிக் கொண்டிருந்தது.
அவனுக்கு உடனே போக விருப்பம் இல்லைதான். ஆனாலும் இதற்கு மேல் என்ன பேசுவது என்று தெரியவில்லை. அப்படி பேசினாலும் மேலும் மேலும் இதைப் பற்றியேதான் பேசிக் கொண்டிருப்பதைப் போலிருக்கும்.
“இரு சம்பத் உன்கிட்ட நான் கொஞ்சம் தனியா பேசணும்” என்றாள் அண்ணி.
“என்ன அண்ணி?” அண்ணியின் முகத்தை ஆர்வமாகப் பார்த்தான்.
அவள் முகம் இப்போது ஒரு தனி அழுகுடன் மிளிர்வதைப் போலிருந்தது.
“தனியா” என்றாள்.
“ஓ” வினிதாவைப் பார்த்தான்.
வனிதா உடனே எழுந்து விட்டாள்.
“நீங்க பேசுங்க” எனச் சொல்லி விட்டு தன் அறைக்கு போய் விட்டாள்.
அவள் உள்ளே சென்று மறையும்வரை அவளது பின் பக்கத்தையே உற்றுப் பார்த்தான் சம்பத்.
அவளின் குட்டிப் பின்னலும் பின்னுடல் வளைவும் ஆடாமல் அசையாமல் நகர்வதைப் போலிருந்தது. புட்டங்களில் அதிர்வே இல்லை.
அவள் உள்ளே போனதும் தன் அண்ணன் மனைவியைப் பார்த்தான் சம்பத்.
“என்ன அண்ணி?”
“மேல போயிரலாமா?” அண்ணி முந்தானையை சரி செய்துகொண்டு கேட்டாள்.
“ம் வாங்க” சம்பத் எழுந்து முன்னால் போனான்.
மேலே மொட்டை மாடிகள் அமைதியாக இருந்தன. வானம் இருண்டிருந்தது. நட்சத்திரங்கள் சிரித்தன. காற்று தாலாட்டியது.
ஒரு நிமிடம் தாமதமாக மேலே வந்தாள் அவன் அண்ணி. மெல்ல நடந்து சம்பத் பக்கத்தில் வந்து நின்றாள்.
“சம்பத்” அழைத்தாள்.
“அண்ணி..” அவள் முகம் பார்த்தான்.
தெருவிளக்கு வெளிச்சத்தில் அவள் முகத்தின் பாதி சோபையாகத் தெரிந்தது. கூர் மூக்கின் மூக்குத்தி டாலடித்தது.
“வின்னியை நீதான் கொஞ்சம் கேர் எடுத்து பாத்துக்கணும்” என்று சொன்னாள்.
“கண்டிப்பா அண்ணி. நான் பாத்துக்கறேன். நீங்க தைரியமா இருங்க”
“அவ பொறந்தது உங்கண்ணனுக்கா இருந்தாலும் அவ உனக்கும் மகதான் சம்பத்”
“கண்டிப்பா அண்ணி. நான் எப்பவும் அவளை பிரிச்சே பாத்ததில்ல”
“நீ இருக்கற தைரியம்தான் எங்களை நார்மல் லைப்ல வாழ வெக்கும். நான் ஏன் இதைச் சொல்றேன்னா.. நீ எங்க பக்கம் கேர் எடுத்துக்கறது உன் பொண்டாட்டிக்கு புடிக்காம போகலாம். அதனால அவ உன்கூட சண்டை போடலாம். இதெல்லாம் நீ எதுக்கு இவ்ளோ ரிஸ்க் எடுத்துக்கறேனு உன்னை அவ தடுக்கலாம். ஒருவேளை அப்படி நடந்துட்டா.. அப்பறம் எங்க நெலமை படு திண்டாட்டமாகிரும். என் மக வாழ்க்கை நாசமாகிரும். அதான் மொதவே சொல்லி வெக்கறேன்”
“நீங்க கவலையே படாதிங்க அண்ணி. தைரியமா இருங்க. நிச்சயமா தன் புருசன் இன்னொரு குடும்பத்துக்கு உதவி பண்றது எந்த பொண்டாட்டிக்கும் புடிக்காதுதான். ஆனா இவ அப்படி இல்ல அண்ணி. அவளே வின்னி லைப் கெடக் கூடாதுனு ரொம்ப கவலைப் படறா..”
“இப்ப இப்படி சொன்னாலும் இப்படியே உன் பொண்டாட்டி இருப்பானு சொல்ல முடியாது சம்பத். அதனாலதான். எங்களுக்கு உன்னை விட்டா வேற நாதியில்ல”
“அந்தக் கவலையே உங்களுக்கு வேண்டாம் அண்ணி. எல்லாம் நான் பாத்துக்கறேன். நீங்க தைரியமா இருங்க. அவகூட எப்பவும் போல நல்லா சிரிச்சு பேசி பழகுங்க. பொறுப்பை என்கிட்ட விட்றுங்க”
“நீயும் கொஞ்சம் டெய்லியும் ஒரு நடை வந்து அவளைப் பாத்து பேசிட்டு போயிரு. முடிஞ்சா அப்பப்ப போன்ல ரெண்டொரு வார்த்தை பேசிட்டிரு”
“சரி அண்ணி.. பாத்துக்கறேன். நீங்களும் மனசை விடாம தைரியமா இருங்க”
பெருமூச்சு விட்டாள் அண்ணி.
“அப்படித்தான் இருக்கேன் சம்பத். ஆனாலும் பெத்த மனசு இல்லையா? அடிக்கடி கலங்கிப் போகுது. நீதான் எனக்கும் கொஞ்சம் சப்போர்ட்டிவா இருக்கணும்”
“ஷ்யூர் அண்ணி. கண்டிப்பா இருப்பேன்”
“காலைல சொன்னே நீ” என்றாள்.
“என்ன அண்ணி?”
“அண்ணன் இல்லேனு கவலைப்பாடாதிங்க. உங்களையும் நான் நல்லா கவனிச்சிக்கறேனு”
“ஆமா அண்ணி. இப்பவும் நான் அதான் சொல்லுவேன். உங்களுக்கு என் அண்ணன் இல்லையேன்ற கவலையே வேண்டாம். உங்களை நான் நல்லா பாத்துக்கறேன்”
“உங்கண்ணன் எங்களை விட்டுப் போயி ஆச்சு.. அஞ்சு வருசம்” என்று குரலில் வருத்தம் இழையோடச் சொன்னாள் அண்ணி.
“ஆமா அண்ணி” என்றான் சம்பத். “அப்படி ஒரு விபத்து நடக்கும்னு யாரும் எதிர்பாக்கலயே அண்ணி..”
“விதி சம்பத். முடிஞ்சுது. ஆனா.. இந்த அஞ்சு வருஷமா.. நான் தனியா நின்னு மகளையும் கட்டிக் குடுத்தேன். இப்ப அதுவும் பிரச்சினையா இருக்கு. இந்த நேரத்துலதான் ஒரு ஆம்பளயோட துணை எவ்வளவு முக்கியம்னு எனக்கு படுது”
“உண்மைதான் அண்ணி”
“எனக்கு துணையா இருக்கற ஒரே ஆம்பளை நீதான்”
“எப்பவும் நான் உங்களுக்கு துணையா இருப்பேன் அண்ணி. உங்களை நல்லா கவனிச்சுக்கவும் செய்வேன். எந்த நேரம் என்ன தேவைன்னாலும் யோசிக்காம ஒரு கால் பண்ணுங்க. ஒடனே வந்துருவேன்”
“தேங்க்ஸ் சம்பத்..”
“உங்க ஒடம்பையும் கொஞ்சம் பாத்துக்கங்க அண்ணி” என்று மெலிதான புன்னகையுடன் சொன்னான் சம்பத்.
“என் ஒடம்புக்கு எல்லாம் இப்ப பெருசா எதுவும் இல்லை சம்பத். இந்த பொண்ணால மனசுக்குத்தான் பிரச்சினை” என்றாள் அண்ணி.
“அது ஓகே அண்ணி.. நான் சொன்னது உங்க ஒடம்பைத்தான். நாளுக்கு நாளு அழகாகிட்டே போறிங்க.. அதைச் சொன்னேன்” என்றான்.
சிரித்தாள் ராகவி.
“என்ன சம்பத்.. அண்ணிய பாத்து இப்படி சொல்லிட்ட? இப்போ கொஞ்சம் வெய்ட் போட்டுட்டு போறேன்தான். அதை கிண்டல் பண்றியா?”
“அயோ கிண்டல் இல்ல அண்ணி. உண்மையாவே அழகாய்ட்டே போறிங்கனு சொன்னேன்”
“போ சம்பத்.. சும்மாயிரு”
“உண்மை அண்ணி. உங்க அழகு இப்பதான் நல்லா தெரியுது. பூசினாப்ல ஒடம்பு. அது கண்ணுக்கு நிறைவா இருக்கு”
“ப்ச்.. என்ன சம்பத் நீ.. கண்ணுக்கு நிறைவா.. நான் இனி அழகா இருந்து என்ன பண்ணப் போறேன். அதனால யாருக்கு என்ன பிரயோஜனம்?”
“அப்படி சொல்லாதிங்க அண்ணி. என் அண்ணி அழகா இருக்கறதுல எனக்கு சந்தோசம்தான். அண்ணியை பாத்தா மனசுக்குள்ள அப்படி ஒரு பீல் வருது”
“உனக்கு பொண்டாட்டி இருக்கா. அதை மறுந்துட வேண்டாம் சம்பத்”
“சே.. அது வேற அண்ணி. இது வேற. ரெண்டையும் ஒண்ணா இணைச்சு கன்ப்யூஸ் பண்ணிக்காதிங்க”
“எனக்கு அந்த இதெல்லாம் போச்சு சம்பத். இந்த வயசுக்கு மேல இனி என்ன வேண்டிக் கிடக்கு. இப்பவே நான் கெழவி ஆகிட்டேன்.?”
“அப்படி சொல்லாதிங்க அண்ணி. நீங்க ஒண்ணும் கெழவி ஆகிரல. எந்த வயசுலயும் ஒரு ஆணோ பெண்ணோ.. ரெண்டு பேருக்குமே ஒரு துணையோட அன்பும் அரவணைப்பும் கவனிப்பும் வேணும் அண்ணி”
“அதுக்குத்தான் எனக்கு ஆள் இல்லையே சம்பத். உங்க அண்ணன் போய் அஞ்சு வருசம் ஆச்சே”
“அண்ணன் போனா என்ன அண்ணி. நான் இருக்கேனே? அண்ணன் விட்டுப் போனதை நான் பாத்துக்க மாட்டேனா?”
“என்னையும் பாத்துக்கறேங்கறியா சம்பத்?”
“அதுல எதுவும் தப்பு இருக்கறதா எனக்கு தெரியல அண்ணி. நீங்க யாரு.. என் அண்ணிதானே?”
“அண்ணன் பொண்டாட்டி அரைப் பொண்டாட்டிம்பாங்க.. நீ என்னை அப்படி நெனைக்கறியா சம்பத்?”
“இல்லவே இல்ல அண்ணி. அவங்க சொன்ன கதை எதுக்குனு தெரியல. ஆனா நான் அப்படி அரைப் பொண்டாட்டினு எல்லாம் நெனைக்கல”
“அப்பறம்..?”
“உங்களை பொண்டாட்டியா மட்டும் இல்ல. ஒரு அக்காவா அம்மாவா.. எனக்கு சப்போர்ட்டிவா இருக்கற வெல்விஷரா நெனைக்கறேன். காலத்துக்கும் உங்க அன்பும் பாசமும் அரவணைப்பும் கிடைக்காதானு பீல் பண்றேன்” என்றான் சம்பத்.
ராகவி ஒன்றும் பேசாமல் அமைதியாக நின்றாள். ஆனால் அவள் மனசுக்குள் புயல் வீசிக் கொண்டிருந்தது.
08-09-2025, 12:58 PM
மச்சான் பேசிய அண்ணியை மயக்குவது சூப்பர் நண்பா சூப்பர்
08-09-2025, 11:08 PM
Super bro very interesting story thanks for update please continue
09-09-2025, 03:01 PM
ஆகா! அண்ணியோட அழகை சம்பத் ரசிப்பதாக சொல்லி, அண்ணன் இடத்துல இருந்து இருந்து ஓத்து அனுபவிக்க ரெடின்னு சொல்லிட்டான். அண்ணிக்கும் கொதிக்க ஆரம்பிச்சிருச்சி.
மாடியில வச்சே ஒரு அதிரடியா ஓக்கப் போறான். சூப்பர்!
மாடியில வச்சே ஒரு அதிரடியா ஓக்கப் போறான். சூப்பர்!
22-09-2025, 06:32 PM
“அண்ணி ஸாரி. நான் தப்பா எதுவும் சொல்லிட்டேனா?” அமைதியாக நின்ற அண்ணியின் முகம் பார்த்துக் கேட்டான் சம்பத்.
அண்ணியின் பெண்மைத் தோற்றம் அவனுக்குள் மிகுந்த சலன அலைகளை எழுப்பி விட்டிருந்தது. அண்ணி மீதான பரிவும் அன்பும் இப்போது காதலாகப் பரிணமித்து அது காமமாக மாறிக் கொண்டிருந்தது.
அண்ணியின் உடம்பும் அதன் பெண்மை வடிவத் தோற்றமும் முன்பை விட இப்போது பல மடங்கு கவர்ச்சி கூடி வந்திருப்பதாக அவனுக்குத் தோன்றியது.
“இல்ல சம்பத். ஆனா என்னை அலற வெச்சுட்ட” என்று ஒரு பெருமூச்சுக்க்ப் பின்னர் அமைதியான குரலிலேயே சொன்னாள் ராகவி.
சற்றே திடுக்கிட்டது போலக் கேட்டான்.
“என்ன அண்ணி சொல்றீங்க? அலற வெச்சுட்டேனா?”
“ம்ம்” அவன் முகத்தை நேராகப் பார்த்துக் கேட்டாள் ராகவி, “அண்ணி மேல உனக்கு அத்தனை ஆசை இருக்கா சம்பத்?”
“என்ன அண்ணி இப்படி நெனைச்சுட்டிங்க. இது தப்பான ஆசை இல்ல அண்ணி. அன்பு பாசம். உங்களை நல்லா வெச்சுக்கனும்ன்ற அக்கறை..”
அவனையே அழுத்தமாகப் பார்த்தாள். அவளுக்குள் பெண்மை உணர்வுகள் கிளர்ந்தன.
அவனது நோக்கம் என்ன? என்னை அடைவதா? அதுதான் என்றால் அதை நான் எப்படி எடுத்துக் கொள்வது? சிந்தனை அவளை சிதற வைத்தது.
பெருமூச்சு விட்டாள்.
“நான் அழகா இருக்கேனு சொன்னே?” எனக் கேட்டாள்.
“ஆமா அண்ணி. ரொம்பவே அழகா இருக்கீங்க?” ஒப்புக் கொண்டு தலையை ஆட்டினான்.
“பின்ன.. இது என்ன?”
“அழகும் அறிவும் அன்பும் ஒண்ணா இருந்தா அதுல ஒண்ணும் தப்பு இல்ல அண்ணி. என் பொண்டாட்டிகிட்ட கொஞ்சம் அழகு இருக்கு. நல்லா படிச்சிருக்கா. ஆனா அறிவு இல்ல அண்ணி. என் பிஸினெஷ் சம்பந்தமா நான் அவகிட்ட பேசினா அவளுக்கு எதுவுமே புரியாது. இதெல்லாம் எதுக்கு என்கிட்ட சொல்றீங்கனு கேப்பா. ஆனா நீங்க அப்படி இல்ல. அழகான அறிவான பெண். உங்க அன்பு பாசம் அரவணைப்பு அப்பப்ப அட்வைஸ் எல்லாம் எனக்கு கெடைச்சா அது என்னை வளர்த்திக்க உதவும். நான் அதைத்தான் விரும்பறேன். அதுக்கு உதவியா என்னால முடிஞ்ச எல்லா உதவியும் நானும் உங்களுக்கு செய்வேன். அது எந்த வகை உதவியா இருந்தாலும் தயங்காம செய்வேன். உங்களுக்கு அப்படி ஒன்னும் வயசாகிடல. இளமை அழகு வசீகரம் எல்லாம் இருக்கு. அதை ஏன் யாருக்கும் உபயோகமில்லேனு பீல் பண்றீங்க..” பேசிக் கொண்டே அருகில் நெருங்கி அவள் கையைப் பிடித்தான்.
“உங்களுக்கு நான் இருக்கேன் அண்ணி. எந்த விதத்துலயும் உங்க மனசு கோணாம நடந்துக்கறேன். அண்ணாவை விட ஒரு படி மேலா.. உங்களை நான் பாத்துக்கறேன்”
“சமபத்” என்றாள் நடுக்கமாய்.
அவன் நோக்கம் புரிந்து விட்டது. அது என்னை அடைவது.
அவளுக்கு தொண்டைக்குள் எதுவோ அடைத்தது. அவன் தொடுகை அவளை என்னவோ செய்தது. அவன் கையை ஒதுக்கத் தோன்றவில்லை. ஆனால் அவள் கையில் வெப்பம் கூடியது.
“அண்ணி” அவன் மிகுந்த பரவசமானான்.
“என் மனசசையே ஒடைச்சுட்டியே சம்பத்”
“ஸாரி அண்ணி. என் மனசுல இருந்த ஆசை.. ஏக்கம் இது. இப்ப சொல்ல சந்தர்ப்பம் கிடைச்சுது சொல்லிட்டேன். மத்தபடி.. இது தப்புன்னா.. ஐம் ஸாரி. என்னை மன்னிச்சுருங்க” அவள் கையை சற்று அழுத்திப் பிடித்தபடி சொன்னான்.
“பாவி.. இத்தனை நாள் நான் இப்படி நெனச்சதே இல்லடா” என்றாள் ராகவி, கலங்கிய நெஞ்சுடன்.
“நீங்க உத்தமி அண்ணி. உத்தமமான பெண்மணி. உங்க மனசுல நல்ல எண்ணம்தான் வரும். அந்த நல்ல மனசுல எனக்கும் கொஞ்சம் எடம்தான் கேக்கறேன். நான் பெருசா வேற எதையும் கேட்டுடல”
“மனசுல மட்டுமா நீ எடம் கேக்கற?”
“அது போதும் அண்ணி.. உங்க மனசுல எடம் கிடைச்சா அதுவே பெரிய பாக்கியமா நெனைப்பேன்”
அவன் நேரடியாக சொல்லாமல் சுற்றி வளைத்து வருகிறான். தன் ஆசையை மறைத்துக் கொள்கிறான்.
“ம்ம்.. என் மனசுல உனக்கு எப்பவும் ஒரு இடம் இருக்கு சம்பத்.. ஆனா..”
“அது ஒண்ணு போதும் அண்ணி. நான் ரொம்ப குடுத்து வெச்சவன்” அவள் கையை அழுத்திப் பிடித்து நெகிழ்ந்து சொன்னான்.
“சம்பத்.. என்ன இது.. இப்படி பீல் பண்ணிக்கற..?”
“ஆமா அண்ணி.. எனக்கு இது அவ்ளோ சந்தோசமான விஷயம்தான்”
“உன்னை ஒன்னு கேக்கவா சம்பத்?”
“ம்ம் கேளுங்க அண்ணி”
“உன் பொண்டாட்டிகிட்ட நீ சந்தோசமா இல்லையா?”
“இருக்கேன் அண்ணி. அது குடும்ப ரீதியானது. எனக்கு வெல்விஷரா அவ இல்ல. எனக்கு பேக் ரவுண்டு சப்போர்ட் வேணும். நீங்க அப்படி இருப்பீங்க அண்ணி. அதான் கேக்கறேன்”
“என் மேல அவ்வளவு நம்பிக்கை இருக்கா?”
“இருக்கு அண்ணி”
“ம்ம் சரி. பொறு. நமக்கு இப்ப வின்னி பிரச்சினைதான் முக்கியம். நம்ம பிரச்சினை இல்ல”
“தேங்க்ஸ் அண்ணி. நீங்க இப்படி பேசறதுலயே தெரியுது. என் அண்ணி எத்தனை வெல்விஷரா எனக்கு இருப்பாங்கனு”
“ம்ம்.. நீ நல்லா பேசற சம்பத். என் மனசையே கலைச்சுட்ட..”
“ஸாரி அண்ணி.. உங்க அன்பு எனக்கு வேணும். அது ஒன்னு கிடைச்சா போதும் எனக்கு ”
“அஞ்சு வருச தவத்த ஒரு நிமிசத்துல கலைச்சுட்ட”
“ஐயோ ஸாரி அண்ணி..”
“என் மனசு ஒடம்பு எல்லாம் கலங்கிப் போச்சு இந்த நிமிசத்துல”
“ஸாரி அண்ணி.. அதுக்காக நீங்க ஒன்னும் கலங்க வேண்டாம். தைரியமா இருங்க..”
“பாரு.. எனக்கு இப்பவே படபடனு வந்து என்னெல்லாமோ ஆகிப் போச்சு. ம்ம்.. அஞ்சு வருஷமா மனசை அப்படி இப்படி அலைபாய விடாம வெசசிருந்தேன். நீ அதை அஞ்சே செகண்ட்ல ஒடைச்சுட்ட. மொதல்ல நான் கொஞ்சம் உக்காரணும்” என்றாள்.
“உக்காருங்க அண்ணி.. இப்படி உக்காருங்க” அவள் கையைப் பிடித்து ஓரமாக கூட்டிச் சென்றான்.
அவள் புடவையை ஒதுக்கிக் கொண்டு மாடிச் சுவர் திண்டின் மீது உட்கார்ந்தாள்.
அவள் கையை விட்டு ஒதுங்கி தள்ளி நின்றான் சம்பத்.
“வா.. நீயும் உக்காரு” என்றாள் ராகவி.
“இல்ல அண்ணி.. வேண்டாம்”
“ஏன் சம்பத்?”
“இது மொட்டை மாடி. யாராவது பாப்பாங்க அண்ணி”
அவள் சுற்றிலும் பார்த்தாள். இரவு என்றாலும் அங்கங்கே மொட்டை மாடிகள் தெரிந்தன. தெரு விளக்கு வெளிச்சம் நன்றாக காட்டியது.
ராகவி ஒரு நிமிடம் அமைதியாக உட்கார்ந்திருந்தாள். அவள் மனசும் உடம்பும் தன் பெண்மையின் தேவையை, அதன் அவசியத்தை அவளுக்கு நினைவுறுத்தத் தவறவில்லை.
உடம்பில் தெம்பும் உணர்ச்சிகளுக்கும் இருக்கும்போதுதான் சிலதெல்லாம் அனுபவித்துப் பார்க்க முடியும். காலம் கடந்து விட்டால் அவைகளும் கை நழுவிப் போய் விடும்.
இதோ இப்போது கொழந்தன் மூலமாக அந்த வாய்ப்பு வந்திருக்கிறது. கணவன் போனவுடன் அனைத்தும் போய் விட்டது. இந்த உலகில் இனி அனுபவிக்க எதுவும் இல்லை என்று நினைத்தேன். இல்லை… இன்னும் இருக்கிறது என்று இவன் வந்து நிற்ககிறான்.
நானாக இன்னொரு ஆணை தேடிச் சென்றால்தான் தப்பு. இது தானாக தேடி வரும் வாய்ப்பு. சிக்கல் இருந்தாலும் எளிதாக அதைக் கடந்து தற்காத்துக் கொள்ளும் சூழல் அதிகமுள்ள வாய்ப்பு இது.
இதை ஏன் நான் கை நழுவிப் போட விட வேண்டும்.?
அண்ணியின் பெண்மைத் தோற்றம் அவனுக்குள் மிகுந்த சலன அலைகளை எழுப்பி விட்டிருந்தது. அண்ணி மீதான பரிவும் அன்பும் இப்போது காதலாகப் பரிணமித்து அது காமமாக மாறிக் கொண்டிருந்தது.
அண்ணியின் உடம்பும் அதன் பெண்மை வடிவத் தோற்றமும் முன்பை விட இப்போது பல மடங்கு கவர்ச்சி கூடி வந்திருப்பதாக அவனுக்குத் தோன்றியது.
“இல்ல சம்பத். ஆனா என்னை அலற வெச்சுட்ட” என்று ஒரு பெருமூச்சுக்க்ப் பின்னர் அமைதியான குரலிலேயே சொன்னாள் ராகவி.
சற்றே திடுக்கிட்டது போலக் கேட்டான்.
“என்ன அண்ணி சொல்றீங்க? அலற வெச்சுட்டேனா?”
“ம்ம்” அவன் முகத்தை நேராகப் பார்த்துக் கேட்டாள் ராகவி, “அண்ணி மேல உனக்கு அத்தனை ஆசை இருக்கா சம்பத்?”
“என்ன அண்ணி இப்படி நெனைச்சுட்டிங்க. இது தப்பான ஆசை இல்ல அண்ணி. அன்பு பாசம். உங்களை நல்லா வெச்சுக்கனும்ன்ற அக்கறை..”
அவனையே அழுத்தமாகப் பார்த்தாள். அவளுக்குள் பெண்மை உணர்வுகள் கிளர்ந்தன.
அவனது நோக்கம் என்ன? என்னை அடைவதா? அதுதான் என்றால் அதை நான் எப்படி எடுத்துக் கொள்வது? சிந்தனை அவளை சிதற வைத்தது.
பெருமூச்சு விட்டாள்.
“நான் அழகா இருக்கேனு சொன்னே?” எனக் கேட்டாள்.
“ஆமா அண்ணி. ரொம்பவே அழகா இருக்கீங்க?” ஒப்புக் கொண்டு தலையை ஆட்டினான்.
“பின்ன.. இது என்ன?”
“அழகும் அறிவும் அன்பும் ஒண்ணா இருந்தா அதுல ஒண்ணும் தப்பு இல்ல அண்ணி. என் பொண்டாட்டிகிட்ட கொஞ்சம் அழகு இருக்கு. நல்லா படிச்சிருக்கா. ஆனா அறிவு இல்ல அண்ணி. என் பிஸினெஷ் சம்பந்தமா நான் அவகிட்ட பேசினா அவளுக்கு எதுவுமே புரியாது. இதெல்லாம் எதுக்கு என்கிட்ட சொல்றீங்கனு கேப்பா. ஆனா நீங்க அப்படி இல்ல. அழகான அறிவான பெண். உங்க அன்பு பாசம் அரவணைப்பு அப்பப்ப அட்வைஸ் எல்லாம் எனக்கு கெடைச்சா அது என்னை வளர்த்திக்க உதவும். நான் அதைத்தான் விரும்பறேன். அதுக்கு உதவியா என்னால முடிஞ்ச எல்லா உதவியும் நானும் உங்களுக்கு செய்வேன். அது எந்த வகை உதவியா இருந்தாலும் தயங்காம செய்வேன். உங்களுக்கு அப்படி ஒன்னும் வயசாகிடல. இளமை அழகு வசீகரம் எல்லாம் இருக்கு. அதை ஏன் யாருக்கும் உபயோகமில்லேனு பீல் பண்றீங்க..” பேசிக் கொண்டே அருகில் நெருங்கி அவள் கையைப் பிடித்தான்.
“உங்களுக்கு நான் இருக்கேன் அண்ணி. எந்த விதத்துலயும் உங்க மனசு கோணாம நடந்துக்கறேன். அண்ணாவை விட ஒரு படி மேலா.. உங்களை நான் பாத்துக்கறேன்”
“சமபத்” என்றாள் நடுக்கமாய்.
அவன் நோக்கம் புரிந்து விட்டது. அது என்னை அடைவது.
அவளுக்கு தொண்டைக்குள் எதுவோ அடைத்தது. அவன் தொடுகை அவளை என்னவோ செய்தது. அவன் கையை ஒதுக்கத் தோன்றவில்லை. ஆனால் அவள் கையில் வெப்பம் கூடியது.
“அண்ணி” அவன் மிகுந்த பரவசமானான்.
“என் மனசசையே ஒடைச்சுட்டியே சம்பத்”
“ஸாரி அண்ணி. என் மனசுல இருந்த ஆசை.. ஏக்கம் இது. இப்ப சொல்ல சந்தர்ப்பம் கிடைச்சுது சொல்லிட்டேன். மத்தபடி.. இது தப்புன்னா.. ஐம் ஸாரி. என்னை மன்னிச்சுருங்க” அவள் கையை சற்று அழுத்திப் பிடித்தபடி சொன்னான்.
“பாவி.. இத்தனை நாள் நான் இப்படி நெனச்சதே இல்லடா” என்றாள் ராகவி, கலங்கிய நெஞ்சுடன்.
“நீங்க உத்தமி அண்ணி. உத்தமமான பெண்மணி. உங்க மனசுல நல்ல எண்ணம்தான் வரும். அந்த நல்ல மனசுல எனக்கும் கொஞ்சம் எடம்தான் கேக்கறேன். நான் பெருசா வேற எதையும் கேட்டுடல”
“மனசுல மட்டுமா நீ எடம் கேக்கற?”
“அது போதும் அண்ணி.. உங்க மனசுல எடம் கிடைச்சா அதுவே பெரிய பாக்கியமா நெனைப்பேன்”
அவன் நேரடியாக சொல்லாமல் சுற்றி வளைத்து வருகிறான். தன் ஆசையை மறைத்துக் கொள்கிறான்.
“ம்ம்.. என் மனசுல உனக்கு எப்பவும் ஒரு இடம் இருக்கு சம்பத்.. ஆனா..”
“அது ஒண்ணு போதும் அண்ணி. நான் ரொம்ப குடுத்து வெச்சவன்” அவள் கையை அழுத்திப் பிடித்து நெகிழ்ந்து சொன்னான்.
“சம்பத்.. என்ன இது.. இப்படி பீல் பண்ணிக்கற..?”
“ஆமா அண்ணி.. எனக்கு இது அவ்ளோ சந்தோசமான விஷயம்தான்”
“உன்னை ஒன்னு கேக்கவா சம்பத்?”
“ம்ம் கேளுங்க அண்ணி”
“உன் பொண்டாட்டிகிட்ட நீ சந்தோசமா இல்லையா?”
“இருக்கேன் அண்ணி. அது குடும்ப ரீதியானது. எனக்கு வெல்விஷரா அவ இல்ல. எனக்கு பேக் ரவுண்டு சப்போர்ட் வேணும். நீங்க அப்படி இருப்பீங்க அண்ணி. அதான் கேக்கறேன்”
“என் மேல அவ்வளவு நம்பிக்கை இருக்கா?”
“இருக்கு அண்ணி”
“ம்ம் சரி. பொறு. நமக்கு இப்ப வின்னி பிரச்சினைதான் முக்கியம். நம்ம பிரச்சினை இல்ல”
“தேங்க்ஸ் அண்ணி. நீங்க இப்படி பேசறதுலயே தெரியுது. என் அண்ணி எத்தனை வெல்விஷரா எனக்கு இருப்பாங்கனு”
“ம்ம்.. நீ நல்லா பேசற சம்பத். என் மனசையே கலைச்சுட்ட..”
“ஸாரி அண்ணி.. உங்க அன்பு எனக்கு வேணும். அது ஒன்னு கிடைச்சா போதும் எனக்கு ”
“அஞ்சு வருச தவத்த ஒரு நிமிசத்துல கலைச்சுட்ட”
“ஐயோ ஸாரி அண்ணி..”
“என் மனசு ஒடம்பு எல்லாம் கலங்கிப் போச்சு இந்த நிமிசத்துல”
“ஸாரி அண்ணி.. அதுக்காக நீங்க ஒன்னும் கலங்க வேண்டாம். தைரியமா இருங்க..”
“பாரு.. எனக்கு இப்பவே படபடனு வந்து என்னெல்லாமோ ஆகிப் போச்சு. ம்ம்.. அஞ்சு வருஷமா மனசை அப்படி இப்படி அலைபாய விடாம வெசசிருந்தேன். நீ அதை அஞ்சே செகண்ட்ல ஒடைச்சுட்ட. மொதல்ல நான் கொஞ்சம் உக்காரணும்” என்றாள்.
“உக்காருங்க அண்ணி.. இப்படி உக்காருங்க” அவள் கையைப் பிடித்து ஓரமாக கூட்டிச் சென்றான்.
அவள் புடவையை ஒதுக்கிக் கொண்டு மாடிச் சுவர் திண்டின் மீது உட்கார்ந்தாள்.
அவள் கையை விட்டு ஒதுங்கி தள்ளி நின்றான் சம்பத்.
“வா.. நீயும் உக்காரு” என்றாள் ராகவி.
“இல்ல அண்ணி.. வேண்டாம்”
“ஏன் சம்பத்?”
“இது மொட்டை மாடி. யாராவது பாப்பாங்க அண்ணி”
அவள் சுற்றிலும் பார்த்தாள். இரவு என்றாலும் அங்கங்கே மொட்டை மாடிகள் தெரிந்தன. தெரு விளக்கு வெளிச்சம் நன்றாக காட்டியது.
ராகவி ஒரு நிமிடம் அமைதியாக உட்கார்ந்திருந்தாள். அவள் மனசும் உடம்பும் தன் பெண்மையின் தேவையை, அதன் அவசியத்தை அவளுக்கு நினைவுறுத்தத் தவறவில்லை.
உடம்பில் தெம்பும் உணர்ச்சிகளுக்கும் இருக்கும்போதுதான் சிலதெல்லாம் அனுபவித்துப் பார்க்க முடியும். காலம் கடந்து விட்டால் அவைகளும் கை நழுவிப் போய் விடும்.
இதோ இப்போது கொழந்தன் மூலமாக அந்த வாய்ப்பு வந்திருக்கிறது. கணவன் போனவுடன் அனைத்தும் போய் விட்டது. இந்த உலகில் இனி அனுபவிக்க எதுவும் இல்லை என்று நினைத்தேன். இல்லை… இன்னும் இருக்கிறது என்று இவன் வந்து நிற்ககிறான்.
நானாக இன்னொரு ஆணை தேடிச் சென்றால்தான் தப்பு. இது தானாக தேடி வரும் வாய்ப்பு. சிக்கல் இருந்தாலும் எளிதாக அதைக் கடந்து தற்காத்துக் கொள்ளும் சூழல் அதிகமுள்ள வாய்ப்பு இது.
இதை ஏன் நான் கை நழுவிப் போட விட வேண்டும்.?
« Next Oldest | Next Newest »
Users browsing this thread: 1 Guest(s)