[Piriya s]

கதவைத் திறந்த வினிதாவைப் பார்த்ததும் ஒரு நொடி சட்டென்று மலர்ந்தான் சம்பத்.

“ஹாய் வின்னி.. நீ எப்ப வந்த?”

“ஹாய் சித்தப்பா. வாங்க” என்று பளிச்சென முகம் காட்டிச் சிரித்தாள்.

“வாட் எ சர்ப்ரைஸ். நீ எப்ப வந்த?”

“நேத்து சித்தப்பா. எப்படி இருக்கீங்க?”

“பைன் வினி. நீ எப்படி இருக்க. என்ன இது ஒடம்பே தேறல போலருக்கு?”

“ம்ம் ஆமா சித்தப்பா. வெய்ட் கூடவே மாட்டேங்குது”

“நல்லா சாப்பிடுமா”

“நல்லாதான் சாப்பிடறேன் சித்தப்பா. வெய்ட் கூடவே மாட்டேங்குது. அதுக்கு நான் என்ன பண்ண” அவள் சிணுங்கினாள். 

“நீ மட்டும்தான் வந்தியா? மாப்பிள்ளை எங்கே?”

“அவரு வரல சித்தப்பா. நான் மட்டும்தான் வந்தேன்”

“தனியாவா வந்தே?”

“இல்ல சித்தப்பா. அம்மா வந்தாங்க. நான் அம்மா கூட வந்தேன்” என்றாள்.

“அம்மா எங்கே?”

“இருக்காங்க. குளிக்கறாங்க. வாங்க உக்காருங்க”

“நீ வந்துருக்கேன்னுதான் அண்ணி எனக்கு போன் பண்ணி வரச் சொன்னாங்களா? அப்பக்கூட நீ வந்துருக்கேனு சொல்லவே இல்ல. சும்மா போன் பண்ணி பேசணும்னு வரச் சொன்னாங்க. வந்தேன்” சம்பத் ஷோபாவில் உட்கார்ந்தான்.

வினிதா அவன் முன்பாக நின்றாள். அவளைப் பார்த்த சம்பத்தால் வியக்காமல் இருக்கவே முடியவில்லை. 

வினிதாவுக்கு இருபத்தியொரு வயது. ஆனால் அவள் வயதுக்குரிய தோற்றமோ எடுப்போ அவளிடம் இல்லை. சின்னப் பெண்போலத்தான் இருந்தாள். 

படு லீன். ஸ்லிம் பாடி. ஆனால் செம்ம பிகர்.

குட்டிப் பெண். குட்டி முகம். குட்டி மூக்கு. குட்டி வாய். குட்டி முலைகள். குட்டி புட்டங்கள். சுமாரான உயரம்.

கொஞ்சம் வெளுத்த மாதிரி மஞ்சள் கலந்த நிறம்.

டீ சர்ட் ஜீன்ஸ் போட்டிருந்தாள். இந்த உடையில்தான் அவள் முலைகளும் குண்டிகளும் அவளுக்கு இருப்பதையே காட்டியது. இடுப்பில் அவளுக்கு வளைவுகளே இல்லை.

போனி டைல் கொண்டை போட்டிருந்தாள்.

அவளுக்கு கல்யாணமாகி விட்டது. இரண்டு வருடங்களாகிறது. இன்னும் குழந்தை இல்லை. பெங்களூரில் கணவனுடன் இருக்கிறாள். ஐடியில் வேலை. 

“சித்தப்பா காபி?” என்று கேட்டாள் வினிதா. 

“வரப்பதான் டிபன் சாப்பிட்டேன். எதுவும் வேண்டாம்” என்றான் சம்பத்.

“இருங்க அம்மாகிட்ட சொல்லிட்டு வரேன்”

“அண்ணி குளிச்சுட்டு வரட்டும் விடு”

“குளிச்சிருப்பாங்க” என்று சொல்லிவிட்டுப் போனாள்.

சம்பத் அவளையே பார்த்தான். அவன் வியப்பு மேலும் கூடியது. 

“அம்மா” பாத்ரூம் கதவருகே போய் நின்று கூப்பிட்டாள் வினிதா. 

கதவில் மெல்ல டொக்கினாள்.

“என்ன வினி?” உள்ளிருந்து குரல். 

“சித்தப்பா வந்துட்டாரு”

“உக்கார சொல்லு. இப்ப வந்துர்றேன்”

“உக்காந்திருக்காரு. நீ சீக்கிரம் வா”

“குளிச்சிட்டேன். இப்ப வரேன்” என்று பாத்ரூம் கதவைத் திறந்த ராகினி தலையில் துண்டைச் சுற்றிக் கொண்டு நிர்வாணமாக நின்றிருந்தாள்.

அம்மாவின் இடுப்புக்கு கீழே பார்த்தவள் ஒரு நொடி திடுக்கிட்டு பார்வையை மாற்றிக் கொண்டாள்.

ராகினி மகளைப்போல இல்லை. பூசினாற் போன்ற உடம்பு. நல்ல உயரம். இத்தனை வயதிலும் அழகு குறையாக அம்சமான கட்டை.

“குளிச்சுட்டியா?” வினிதா கேட்டாள்.

“போ வரேன்”

“நீ சீக்கிரம் வா”

“போய் பேசிட்டிருடி வரேன்”

“எனக்கு சித்தப்பா மூஞ்சியை பாத்து பேசவே கஷ்டமா இருக்கு. நீ வா”

“வரேன் போடி” கடிந்து கொண்டு மீண்டும் பாத்ரூம் கதவை சாத்திக் கொண்டாள் அம்மா.

[Piriya s]

“அம்மா வந்துருவாங்க” சம்பத்திடம் வந்து சொன்னாள் வினிதா.

அவள் முகத்தில் சிரிப்பு இருந்தாலும் உள்ளே மெலிதான ஒரு நடுக்கம் இருந்தது. 

அவள் அதை வெளியே காட்டிக் கொள்ளாமல் அவஸ்தையை முகத்தில் படர விட்டுக் கொண்டிருந்தாள்.

“அம்மாவை ஏன் தொல்லை பண்ற? நிம்மதியா குளிச்சிட்டு வரட்டும் விடு. நீ வா.. உக்காரு” சமபத் ஆர்வமாக அவள் முகத்தை பார்த்துச் சொன்னான்.

அவன் பக்கத்தில் வந்து உட்கார்ந்தாள். செண்ட் போட்டிருந்தாள். அவள் மணம் கமகமத்தது.

“சித்தி என்ன பண்றாங்க சித்தப்பா?”

“உன் சித்தி பக்கத்து வீட்டு ஆண்ட்டிகூட சேந்து எங்கயோ போனாங்க வினி. அதான் நான் மட்டும் வந்தேன். இல்லேன்னா உன் சித்தியும் வந்துருப்பா”

“அம்மா உங்களை மட்டும்தானே தனியா வரச் சொன்னாங்க”

“ஆமா. அப்படித்தான் போன்ல சொன்னாங்க”

“அப்பறம் எதுக்கு சித்தி?”

“நான் மட்டும் தனியா வரது தெரிஞ்சா உன் சித்தி சும்மாருப்பாளா? ஏன் எதுக்குன்னு ஓராயிரம் கேள்வி கேக்க மாட்டாளா?”

“அப்ப சித்திகிட்ட சொல்லிட்டிங்களா இங்க வரேனு?”

“ம்கூம். இல்லை. சொல்லாமதான் வந்துருக்கேன். ஆமா எதுக்காக என்னை தனியா வரச் சொன்னாங்க உங்க அம்மா?”

அவள் முகத்தில் ஒரு திடுக்.
“அதை அம்மாவே உங்ககிட்ட சொல்லுவாங்க” தடுமாறிச் சொனனாள்.

“உனக்கும் தெரியுமா அது?”

“ம்ம்..” தயக்கமாக தலையை ஆட்டினாள் வினிதா.

“அப்ப நீயே சொல்லேன்”

அதே நேரம் ராகினி வந்தாள். 

குளித்து புதுசாக புடவை உடுத்திக் கொண்டு ஷாம்பு வாசனை வீடு முழுக்க கமகமக்க கூந்தலை துவட்டிக் கொண்டே வந்தாள்.

[Piriya s]

“அண்ணி” என்றான் சம்பத். அவன் மூக்கு உடனடியாக அந்த வாசனைக்கு அடிமையானது. 

கமகம வாசனை சோப்பு. கூடவே ஷாம்ப்பு மணம். குடும்பப் பெண் குளித்து வரும்போது எழும் சுகந்த மணம். 

மனதை ஏதோ செய்தது. கிறக்கமாய் இருந்தது.

“வாங்க தம்பி”  ராகினியின் புன்னகை வசீகரமாக இருந்தது. 

அவள் முகம் விளக்கி வைத்த பாத்திரம் போல பளபளத்தது. அவளது கூர் மூக்கின் நுனி சிவந்த மாதிரி மினுக்கியது. தடித்துச் சிவந்த இதழ்களில் ஈரப் பதம்.

“வின்னி வந்துருக்கறதை நீங்க சொல்லவே இல்ல அண்ணி?” அண்ணியின் முகத்தை ஆவலாகப் பார்த்துக் கேட்டான் சம்பத்.

“ஆமா தம்பி.. நீங்க இங்க வந்தா நேர்லயே பாத்து பேசிக்கலாம்னுதான்  போன்ல எதுவும் சொல்லல”

“தனியா வந்துருக்கா. நீங்க போயிருந்தீங்களா ஊருக்கு?”

“ஆமா தம்பி. போய்ட்டு நேத்து இவளையும் கையோட கூட்டிட்டு வந்துட்டேன்”

“மாப்பிள்ளை எப்ப வரேன்றுக்காரு அண்ணி?”

“வருவாரு தம்பி” அவள் குரலில் ஒரு சின்ன மாறுதல்.

ஒயிலாய் நின்று தலை துவட்டி கழுத்தை வளைத்து கூந்தலை உதறி துண்டால் சுற்றிக் கொண்டாள். 

கழுத்தில் ஒற்றைச் செயின் பளபளத்தது. 

அவளின் அந்த அழகும் பெண்மையின் வசீகரமும் சம்பத்தை சில நொடிகள் அதிரடியாக தாக்கியது. 

அவள் முகத்தை விட்டு அவனால் கண்களை எடுக்க முடியவில்லை. 

“சித்தப்பாக்கு காபி குடுத்தியா?” வினிதாவைப் பார்த்துக் கேட்டாள் ராகினி. 

“சித்தப்பா வேண்டாம்னு சொல்லிட்டார்மா..”

“வரும்போதுதான் டிபன் சாப்பிட்டு வந்தேன் அண்ணி. இப்ப காபி டீ எதுவும் வேண்டாம். நீங்க ஏதோ தனியா பேசணும். அதுவும் ஒடனே பேசணும் நேர்ல வானு சொன்னீங்க. அதான் என்னன்னு கேட்டுட்டு போயிரலாம்னு..”

“ஆமா தம்பி..” அவள் தயக்கமாக வினிதாவைப் பார்த்தாள்.

வினிதாவும் தன் தாயைப் பார்த்தாள். அந்தப் பார்வைகள் அழுத்தமாக எதையோ பரிமாறிக் கொண்டன.

“சொல்லுங்க அண்ணி. என்னை எதுக்கு தனியா வரச் சொன்னீங்க?” சம்பத் கேட்டான்.

ராகினி சிறிது யோசனையாக தன் மகள் வினிதாவைப் பார்த்தாள். அப்பறம் ஆழமாக மூச்சை இழுத்து விட்டுக் கொண்டு வினிதாவிடம் சொன்னாள்.

“நீ மாடிக்கு போ. கொஞ்ச நேரம் அங்க இரு. நான் உங்க சித்தப்பாகிட்ட தனியா பேசிக்கறேன்”

வினிதா தலையை ஆட்டிவிட்டு எழுந்து நடந்து மாடிக்குப் போக வெளியே போனாள்.

அவளின் நடையில் ஒரு வேகம் இருந்தது. அவளது கை கால்கள் மட்டும்தான் அசைந்தது. இடுப்போ புட்டங்களோ அசையவே இல்லை.

அவளை அதே வியப்புடன் பார்த்தான். நட்டு வைத்த நாணற்குச்சி போல வளைவுகளே இல்லாத அவள் நடையில் என்ன ஒரு  நளினம். ஒழுங்கு. 

அவள் கதவைத் திறந்து வெளியே சென்றதும் ராகினியைப் பார்த்தான் சம்பத்.

“இவளுக்கு ஒடம்பே தேற மாட்டேங்குதே அண்ணி.. நல்லா சாப்பிடறாளா இல்லையா?”

“நல்லாதான் சாப்பிடறா தம்பி. ஹெல்த்தியாவும் சாபபிடறா. ஆனாலும் ஒடம்பு இப்படித்தான். வேர்க்குச்சி மாதிரி இருக்கு” கவலையாக சொன்னாள் ராகினி.

“சரி.. சொல்லுங்க. என்ன ஆச்சு. என்ன பிரச்சினை?”

“பிரச்சினை எனக்கில்ல.. வினிக்குத்தான்”

“ஓ. என்ன பிரச்சினை இப்ப?”

“இவளுக்கு கல்யாணமாகி ரெண்டு வருசம் ஆச்சு..”

“ஆமா..”

“இன்னும் குழந்தை உண்டாகவே இல்ல”

“ம்ம்” அண்ணியின் முகத்தையே கூர்மையாகப் பார்த்தான் சம்பத். 

“ஒரு தடவைகூட இவ வயித்துல தங்கவே இல்ல”

“ம்ம்”

“இப்ப அதான் பிரச்சினை..”

“அதுல என்ன பிரச்சினை? ஆஸ்பத்ரி போய் பாத்தா தெரிஞ்சுருமே?”

“அது சரிதான் தம்பி..” என்ற அண்ணி வெகுவாக தயங்கினாள். அவள் கழுத்துக் குழியில் ஒரு துடிப்பு எழுந்து அடங்கியது.

“சொல்லுங்க.. ஆஸ்பத்ரி போனாங்களா,?”

“போனாங்க”

“யாருக்கு என்ன பிரச்சினையாம்?”

“இவளுக்கு ஒரு பிரச்சினையும் இல்லே”

“அப்ப மாப்பிள்ளைகிட்டத்தான் பிரச்சினை இருக்கணும்”

அண்ணி முகம் ஒரு நொடி இறுகியது.

“அப்படித்தான் இருக்கணும். ஆனா அவர் டெஸ்ட் பண்ணிக்க ஒத்துக்க மாட்டேங்குறார்”

“ஏன்..?”

“இப்ப அதுகூட பிரச்சினை இல்ல தம்பி”

“வேற என்ன பிரச்சினை அண்ணி?”

“கொழந்தைதான்.” மூக்கை சற்றே அழுத்தி நீவிக் கொண்டாள். “அதனால என்னாச்சுனா.. இப்ப இவ புருசன் இவகிட்ட டைவோர்ஸ் கேக்கறான்”

[Piriya s]

“டைவோர்ஸா?” திடுக்கிட்டான் சம்பத். “என்ன அண்ணி சொல்றீங்க? அய்யய்யோ.. ஏன்? கொழந்தை இல்லேன்னா?”

“ம்ம்.. அதில்லாம இப்ப அவன் வேற ஒருத்தி கூடயும் லிங்க்ல இருக்கான். அது இவளுக்கு தெரிஞ்சு போச்சு. அவன்கிட்ட சண்டை போட்றுக்கா. அதனால இப்ப அவன் இவகிட்ட டைவர்ஸ் கேக்கறான். அப்படி குடுத்துட்டா அந்த செட்டப்பையே அவன் கல்யாணம் பண்ணிட்டு செட்டிலாகிருவான்” என்றாள் ராகினி.

சம்பத்துக்கு வாயை அடைத்த மாதிரி இருந்தது. 

என்ன சொல்வது என்று தெரியவில்லை. 

இதற்கும் வினிதா காதலித்துதான் திருமணம் செய்து கொண்டாள். ஒரு வருடம் என்னவோ காதலித்ததாகச் சொன்னதாக நினைவு. 

அவனும் அவளை அப்போதே விரும்பித்தான் திருமணம் நடந்தது. ஆனால் இப்போது இவளை விட்டு வேறு பெண்ணுடன் தொடர்பு என்றால்…

“எப்படி அண்ணி.. நல்லாத்தானே…”

“நல்லாத்தான் இருந்தாங்க. ஆனா இப்ப இல்ல. அவனுக்கு எப்படியோ வேற ஒருத்தி செட்டாகிட்டா”

“தப்பாச்சே”

“தப்புத்தான். ஆனா அந்த தப்பை சரிக் கட்ட இவளை வேண்டாம்னு சொல்லிட்டு அவளையே கல்யாணம் பண்ணிக்க நெனைக்கறான். அதுக்குத்தான் இப்ப டைவோர்ஸ் கேக்கறான்”

“பேசிப் பாக்கலாம் அண்ணி” என்றான் பொதுவாக. “பிரச்சினை இவ்வளவு பெருசாகிருச்சா? நீங்க ஏன் மொதவே சொல்லல?”

“எனக்கே தெரியாது. லைட்டா ஏதோ இருக்கும்னு நெனச்சேன். இப்பெல்லாம் ஊரு உலகத்துல நடக்காத ஒன்னா?” அவள் இடம் மாற்றி நின்று அவனை நேராகப் பார்த்துப் பேசினாள்.
“பேசறது எல்லாம் வேலைக்காகது தம்பி. அவனுக்கு அவனோட அம்மா அக்கா எல்லாம் புல் சப்போர்ட் பண்றாங்க. இவளை கல்யாணம் பண்ணிகிட்டதே அவங்களுக்கு புடிக்கல. பத்தாததுக்கு இப்ப கொழந்தை வேற ஆகல. இந்த ஒனனை வெச்சே அவங்க இவளை வெட்டி விடப் பாக்கறாங்க.”

“டாக்டர்கிட்ட போய் பாக்கலாமே? யாருக்கு என்ன பிரச்சனைனு தெரிஞ்ருமே..”

“போய் பாத்தாச்சு. இவ இப்படி எலும்பும் தோலுமா இருக்காளே தவிர அவ கர்பப்பைல ஒரு பிரச்சினையும் இல்ல. சினை முட்டையும் நல்லாத்தான் இருக்கு. மந்த்லி டேட் கரெக்ட் டைம்க்கு ஆகிடறா. அவ ஒடம்புல அதெல்லாம் நல்லாத்தான் இருக்கு. அவன்தான் இப்போ செக்கப் பண்ணிக்க மாட்டேங்குறான். கொழந்தை இல்லாம போனதுக்கு இவ ஒடம்புதான் காரணம்னு இவ மேல பழி போட்டுட்டு இப்ப.. இன்னொருத்திகூட சுத்திகிட்டிருக்கான்.” சொல்லும்போதே அண்ணியின் குரல் கம்மி கண்கள் கலங்கியது. 

அவன் சங்கடமாக அண்ணியின் முகத்தைப் பார்த்தான்.

“நான் பெத்தது வெத்தலை கொத்து மாதிரி ஒண்ணே ஒண்ணு. நல்லாதான் படிச்சா. வேலைக்கும் போனா. லவ் பண்ணி அவனையே கல்யாணமும் பண்ணிகிட்டா. ஆனா கடைசில.. இப்ப..” மூக்கை உறிஞ்சினாள். 

“ச்ச.. நீங்க அழாதீங்க அண்ணி”

புடவைத் தலைப்பால் கண் மூக்கெல்லாம் துடைத்துக் கொண்டாள்.
“அவ ரொம்ப மனசு ஒடஞ்சு போய் கெடக்கா..”

“இருக்காதா பின்ன?”

“லவ் பண்ணி கல்யாணம் பண்ணிட்டவன் வேற ஒருத்தகூட லிங்க் வெச்சிருக்கான்னா இவளுக்கு எப்படி இருக்கும். ஒரு தடவை சூசைட் பண்ணிக்க கூட இவ ட்ரை பண்ணியிருக்கா”

“அய்யய்யோ.. என்ன சொல்றீங்க?” அதிர்ந்து கேட்டான்.

“ஆனா அது நடக்கல. எனக்கே இதெல்லாம் இப்பதான் சொல்றா. இதுக்கு மேல என்னால அங்க வாழவே முடியாதுங்கறா. அதான் நான் போய் கூட்டிட்டு வந்துட்டேன். என் வாழ்க்கைதான் இப்படி வீணா போச்சு. அவ வாழ்க்கையுமா” என்ற அண்ணி மீண்டும் கண்கள் கலங்கி அழுதாள்.

கண்ணீர் அவள் கண்களைத் தாண்டி வெளியே வந்தது. மூக்கில்கூட நீர் வடிந்தது.

“ச்ச.. என்ன அண்ணி நீங்க இப்படி அழுதுட்டு..”

துடைத்துக் கொண்டாள். 
“எனக்கு ரொம்ப கஷ்டமா இருக்கு தம்பி. என்ன பண்றதுனே தெரியல. ஒரு பக்கம் டைவோர்ஸ் குடுத்துரலாம்னே இருக்கு. அவளும் அப்படித்தான் சொல்றா. இதுக்கு மேல அவன்கூட போய் சேந்து வாழ அவளுக்கு விருப்பமே இல்லேங்குறா”

இது கொஞ்சம் சிக்கலான பிரச்சினைதான் என்று அவனுக்கு புரிந்தது. 

இதை எப்படிக் கொண்டு போய் எங்கே முடிப்பது என்றும் தெரியவில்லை.

[Piriya s]

“இப்ப என்ன பண்றது அண்ணி. அவனை போய் மெரட்டி வெக்கட்டுமா?” சம்பத் கேட்டான்.

“இல்ல சம்பத். அது வேண்டாம். அடிதடி வம்பு வழக்கெல்லாம் எதுவும் வேண்டாம். போன்ல பேசி பாரு. மத்தபடி சண்டை வேண்டாம்” என்று அண்ணி சொன்னாள்.

“ஏன் அண்ணி பயந்துக்கறிங்க.? தப்பு பண்ணான்னா அவனை நாலு தட்டு தட்றதுல ஒண்ணும் தப்பில்லயே?”

“எத்தனை தட்னாலும் அது இனி வேலைக்கு ஆகாது தம்பி. இப்படி கண்டவளை கூட்டிட்டு சுத்திட்டு கூத்தடிக்கறவன் எவனா இருந்தாலும் அவன்கூட எந்த பொண்ணும் இணைஞ்சு வாழ விரும்பவே மாட்டா”

“நீங்க சொல்றதை கேக்கறப்பதான் கோபம் நல்லா சுர்றுனு ஏறுது. போய் கை கால ஒடச்சு போட்டுட்டு வரலாம்னு இருக்கு.. அவனேதான இவளை விரும்பி லவ் பண்ணி கல்யாணம் பண்ணான். இப்ப என்ன கேடாம் அவனுக்கு?”

“கொழந்தைதான் சம்பத் காரணம்..” 

“சரி அண்ணி.. நீங்க உக்காருங்க. ரிலாக்ஸ் ஆகுங்க. அழாதீங்க. அது இன்னும் கஷ்டமா இருக்கு” 

ராகினி சேலைத் தலைப்பால் கண்களைத் துடைத்து மூக்கைப் பிழிந்தாள். துண்டை அவிழ்த்து கூந்தலை முதுகில் பரத்தி விட்டபடி எதிர் சோபாவில் உட்கார்ந்தாள்.

சேலை மறைப்பில் அவள் மார்பு தெரிந்தது. பொம்மென்றிருந்தது. குளித்த ஈரத்தில் இறுகிய மார்புகள். கவர்ச்சி காட்டியது.

“உங்களை ஒண்ணு கேக்கவா அண்ணி?” அவள் முகம் பார்த்தான்.

“கேளு சம்பத்” அவனைப் பார்த்தாள்.

“அவங்க ரெண்டு பேருக்குள்ள பிஸிக்கல் டச் எப்படினு ஏதாவது தெரியுமா உங்களுக்கு?”

“ம்ம் சொன்னா. அதெல்லாம் நல்லாத்தான் இருந்துருக்கு. அதுல ஒரு பிரச்சினையும் இல்ல”

“இவ ஒடம்புக்கு…”

“பிரச்சினை இல்ல சம்பத். நல்லாதான் இருந்துருக்காங்க”

“இதுக்கு மேல என்னதான் பண்றது?”

“எனக்கும் இப்படித்தான். யோசிச்சு யோசிச்சே பைத்தியம் புடிக்குது. இந்த ரெண்டு நாளா எனக்கு சோறு தண்ணி எறங்கல. நல்ல தூக்கம் வரல” என்றாள் கலங்கிய குரலில்.

“அவ எப்படி இருக்கா? சாப்ட்டாளா?”

“ம்ம்.. ஏதோ பேருக்கு சாப்டறா. எனக்கே இப்படி இருக்குன்னா அவளுக்கு எப்படி இருக்கும்?”

“சரிதான். அவ முடிவா என்னதான் சொல்றா? டைவோர்ஸ் குடுத்தர்றாளாமாவா?”

“அவளுக்கும் எதையும் உறுதியா சொல்லத் தெரியல சம்பத். அந்த அளவுக்கு அவ பெரிய பொண்ணும் இல்ல. இன்னும் சின்ன பொண்ணுதான். ஏதோ படிச்சா. வேலை கிடைச்சுது. லவ் பண்ணி கல்யாணம் பண்ணிட்டா. அவ்ளோதான். வாழ்க்கைனா என்னன்னு அவளுக்கு ஒண்ணுமே தெரியாது. இப்ப இப்படி வந்து முட்டி நிக்கறதை அவளால ஏத்துக்கவே முடியல. பேசினா அழுவா”

“ம்ம்.. இப்ப மறுபடி ஊருக்கு போவாளா?”

“என்ன செய்வானு தெரியல சம்பத். எனக்கும் என்ன பண்றதுனு ஒண்ணும் புரியல. அதான் உன்னை வரச் சொன்னேன். எங்களுக்கும் இப்ப உன்னை விட்டா யாருமில்ல. எங்களுக்குனு இருக்கற ஒரே ஆதரவும் சொந்தமும் நீ ஒரு ஆளுதான்”

“இதை போலீஸ்ல சொல்லிப் பாக்கலாமா?”

“என்ன சொல்ல முடியும்? இவளுக்கு குழந்தை இல்லாததுக்கு அவங்க என்ன செய்வாங்க. டைவோர்ஸ் பண்றதும் அவங்கவங்க விருப்பம்தானே? அதை யாரும் தடுக்க முடியாது”

“ஆமாண்ணி..”

பிரச்சினையின் தீவிரம் புரிந்தது. இந்த சிக்கலைத் தீர்க்க அவனுக்கும் எந்த வழியும் தோன்றவில்லை. 

அண்ணியின் முகத்தையே சிறிது நேரம் பார்த்துக் கொண்டு அமைதியாக இருந்தான்.

“இப்ப என்ன பண்றது சம்பத்?” அவனைக் கேட்டாள் அண்ணி. 

“என்ன சொல்றதுனே தெரியல அண்ணி. இப்ப இங்கதான இருப்பா?”

“ஆமா. போக மாட்டா. ஆனா அவ இங்க இருந்தான்னா பாக்கறவங்க எல்லாம் என்னாச்சு இங்கயே இருக்கானு கேப்பாங்களே. எத்தனை நாளைக்கு இதெல்லாம் தெரியாம மறைக்க முடியும்?”

“மறைக்கவே முடியாது அண்ணி. தெரிஞ்சுதான் ஆகும்”

அண்ணி பெருமூச்சு விட்டாள். பாவமாய் தோன்றினாள். 

அவள் பெற்றது ஒரே பெண். அவளது வாழ்க்கை இப்படி சிக்கலில் மாட்டினால் அவள்தான் எப்படி தாங்குவாள்.

“சரி அண்ணி. அவ இங்கயே இருக்கட்டும். நான் பேசறேன் அவன்கிட்ட. முடிஞ்சா நேர்லயே போய் பேசிட்டு வரேன”

“சண்டை போட வேண்டாம் சம்பத். கை கி வெச்சுராத”

“இல்ல அண்ணி. பேச்சுதான். அப்படியும் ஒத்து வரலேன்னா.. டைவர்ஸ் குடுக்கறதுனா குடுத்துறட்டும். இவ இங்க இருந்துட்டே வேலைக்கு போகட்டும். அப்பறம் வேணா.. கொஞ்ச நாள் கழிச்சு அவளுக்கு இன்னொரு கல்யாணத்துக்கு ஏற்பாடு பண்ணலாம். இப்பெல்லாம் டைவர்ஸ் பண்றதும் செகண்ட் மேரேஜ் பண்ணிக்கறதும் சாதாரணமா நடக்க ஆரம்பிச்சிருச்சே.. பாத்துக்கலாம்”

“அவளுக்கு ஒரு வாரிசு இல்லாம போய்டக் கூடாது சம்பத். எனக்கு அவ இருக்கற மாதிரி அவளுக்கும் நாளைக்கு ஒரு பிடிப்பு வேணும்”

“ஆமாண்ணி. பாத்துக்கலாம் விடுங்க. இது நமக்குள்ள இருக்கட்டும். அவகிட்ட எதுவும் மனசு நோகற மாதிரி பேசாதிங்க. நல்ல மாதிரியே நடந்துக்குங்க”

தலையை ஆட்டினாள் அண்ணி.
“நானும் இவகூடயே காவலுக்கு இருக்க முடியாது சம்பத். ஸ்கூல் போயே ஆகணும். இப்ப லீவ் போட்றுக்கேன். இந்த ஒரு வாரம் கூட இருக்கலாம். அவளுக்கும் நம்ம ஊர் பக்கமே ஒரு வேலை அமையற மாதிரி பாக்கணும்”

“செய்யலாம் அண்ணி. அவ ஒடனே வேலைக்கு போக வேண்டாம். கொஞ்ச நாள் வீட்ல இருந்து ரெஸ்ட் எடுத்து மனசை ரிலாக்ஸ் பண்ணிக்கட்டும். இல்ல அவளால அப்படி முடியாதுனா.. ஒடனே ஏதாவது ஒரு வேலைக்கும் ஏற்பாடு பண்ணிரலாம்”

“போறப்ப.. அவகிட்ட கொஞ்சம் மனசு சமாதானம் ஆகற மாதிரி பேசிட்டு போ. ரொம்ப மனசு ஒடஞ்சு போயிருக்கா. இதை உன்கிட்ட பேசவே அவளுக்கு தைரியம் இல்ல”

“சரி.. இருங்க. நான் மேல போய் அவகிட்ட பேசிட்டு வரேன்” என்று எழுந்தான் சம்பத்.

ராகினி புடவைத் தலைப்பை இழுத்து இதுவரை பாதி தரிசனம் காட்டிக் கொண்டிருந்த மார்பை மூடியபடி பெருமூச்சுடன் எழுந்தாள்.

“அவ உனக்கும் மகதான் சம்பத்”

[Piriya s]

“அண்ணி?” அவளைப் பார்த்தான் சம்பத். 

“உங்கண்ணனோட மக உனக்கும் மகதான்னு சொன்னேன். அவளுக்கு உன்னை விட்டா ரத்த சொந்தம் யாரும் இல்ல” என்றாள் அண்ணி.

“தெரியும் அண்ணி” புன்னகைத்தான். 

“எங்களுக்கும் அப்பா அம்மா அண்ணன் தம்பினு யாரும் இல்ல. மத்த சொந்தம்லாம் கஷ்டத்துக்கு கை குடுக்க மாட்டாங்க. உன்னைத்தான் நான் மலை மாதிரி நம்பியிருக்கேன். நாளை பின்ன எதுன்னாலும் நீதான் எங்களுக்கு துணை நிக்கணும்”

“கவலையே படாதிங்க அண்ணி. இந்த குடும்பத்தையும் என் குடும்பம் மாதிரியே பாத்துக்கறேன்”

“இது போதும் தம்பி” என்று அண்ணி கண் கலங்கினாள்.

“அண்ணன் இல்லேனு நீங்களும் கவலைப்படாதிங்க அண்ணி. நான் இருக்கேன்”

அவள் சற்றே திடுக்கிட்ட மாதிரி அவனைப் பார்த்தாள். 

“அண்ணன் இருந்தா உங்களை எப்படி பாத்துக்குவானோ.. அதைவிட ஒரு படி மேலா நான் பாத்துக்கறேன் அண்ணி. கவலையே படாதிங்க. நான் வின்னியை பாத்துட்டு வரேன்” என்று புன்னகையுடன் சொல்லிவிட்டு கதவை நோக்கிப் போனான் சம்பத்.

அவன் சொன்னதன் அர்த்தம் முழுதாகப் புரியாமல் திகைத்த மாதிரி அவனைப் பார்த்து நின்றாள் ராகினி. 

கதவைத் தாண்டி வெளியே வந்து பக்கவாட்டில் இருந்த மாடிப் படிகளில் தாவித் தாவி வேகமாக ஏறினான் சம்பத்.

வினிதா மொட்டை மாடியின் சுவரில் ஒரு ஓரமாக உட்கார்ந்து மொபைலில் இன்ஸ்டா பார்த்துக் கொண்டிருந்தாள். 

நல்ல வெயில் இருந்தது. அவள் அதை பொருட்படுத்தவில்லை. காற்றடித்து அவள் முன்நெற்றி முடி கலைந்திருந்தது.

நிழலாடியதை கவனித்து சட்டென நிமிர்ந்து அவனைப் பார்த்தாள். 

“சித்தப்பா” என்றபடி கால்களை கீழே ஊனி எழுந்து நின்றாள். 

மொபைலில் ரீல்ஸ் பாடிக் கொண்டிருந்தது. அதை நிறுத்தினாள்.

மார்பின் எடுப்பே தெரியாமல் ஒட்டடைக் குச்சி மாதிரி நேராக நின்றிருந்த அவள் உடம்பை லேசான வியப்புடன் பார்த்தபடி அவள் அருகில் சென்றான் சம்பத்.

“அம்மா எல்லாம் சொன்னாங்க வின்னி. நீ எதுக்கும் கவலைப்படாத”

அவள் தலையை மட்டும் ஆட்டினாள்.

அவள் தோளைத் தொட்டுக் கேட்டான்.
“நீ என்ன முடிவுல இருக்க?”

“என்ன முடிவுனா?” அவன் முகம் பார்த்தாள்.

“உன் புருசன் டைவோர்ஸ் கேக்கறான்னு அண்ணி சொன்னாங்க”

“ம்ம்” தலை குனிந்தாள்.

“குடுத்துரலாமா? இல்ல.. நான் போய் அவன் கை காலை முறிச்சு போட்டுட்டு வரட்டுமா? இல்ல போலீஸ்ல கம்ப்ளைன்ட் குடுக்கலாமா? இதுல எது பெட்டர்னு நீ நெனைக்கற?”

“எனக்கு எதுவுமே தெரியல சித்தப்பா. நான் அவனை லவ் பண்ணது தப்பு. அதையும் தாண்டி கல்யாணம் பண்ணது பெரிய தப்பு. இதுக்கு மேல அவன் எனக்கு வேண்டாம். டைவோர்ஸே குடுத்துரலாம். என் லைப்ல இனி அவனை நான் பாக்கவே கூடாது” என்று சட்டென்று கலங்கிய கண்களுடன் சொன்னாள்.

“சரி நீ என்ன நெனைக்கறியோ அப்படியே செஞ்சுரலாம். நீ அழாத. தைரியமா இரு. உனக்கு நாங்கெல்லாம் இல்லையா என்ன?” என்று அவளை அணைத்து கண்ணீர் வடியும் அவள் கன்னங்களை துடைத்து விட்டான்.

அவள் மூக்கை உறிஞ்சி கண்களை துடைத்துக் கொண்டு சொன்னாள்.
“முடிச்சு விட்றலாம்”

அதே நேரம் அண்ணியும் மேலே வந்து விட்டாள். துண்டை அவிழ்த்து கையில் வைத்திருந்தாள். அவளது கூந்தல் முதுகில் படர்ந்திருந்தது. சேலைத் தலைப்பு மடபடத்துக் கொண்டிருந்தது.

“டைவோர்ஸ் குடுத்துரலாம்னு வின்னியே சொல்றா அண்ணி. குடுத்துரலாம். ஆனாலும் ஒடனே அப்படி குடுக்க வேண்டாம். மொணல்ல நான் போய் பேசிப் பாக்கறேன். ஒத்து வல்லேன்னா அப்பறம் வேணா குடுத்துக்கலாம். அப்ப எவ்வளவு இழுத்தடிக்க முடியுமோ அவ்வளவு இழுத்தடிக்கலாம். நம்ம புள்ளைய ரோகடிச்சதுக்கு அவனும் கொஞ்ச நாளைக்கு அனுபவிக்கணும்” என்றான்.

அண்ணி ஒன்றும் சொல்லவில்லை. வாடிய முகத்துடன் வந்து பக்கத்தில் நின்றாள். தன் மகளை கவலையுடன் பார்த்தாள்.

“நீ ஒடனே வேவைக்கு போகனும்னு இல்ல வின்னி. கொஞ்ச நாள் இங்கயே இருந்து அம்மா வீட்ல நல்லா ரெஸ்ட் எடு. இல்ல உன் பிரெண்ட்ஸ்களோட சுத்து. அவனை கண்டுக்காத இரு. அப்பறம் அடுத்த வேலையை பாத்துக்கலாம்”

“நான் வேலையை மாத்திக்கறேன் சித்தப்பா. எனக்கு இங்கயே நல்ல சம்பளத்துல வேலை கிடைக்கும்”

“அப்பறம் என்ன விடு. வக்கீலை பாத்து ஏற்பாடு பண்ணிடலாம். நான் போய் பேசிட்டு வரேன் மொதல்ல”

“எதுக்கு தம்பி நாம அலையணும். அவன்தான் ரெடியா இருக்கானே. ஒரு கையெழுத்துதானே.. போட்டா போதும்” என்றாள் அண்ணி.

“கோர்ட் போகாமா முடியாது அண்ணி. அதே சமயம் அவனையும் சும்மா விடக் கூடாது. இதுல நமக்கு என்னென்ன சாதக பாதங்கள் இருக்குனு நான் வக்கீலை பாத்து பேசிர்றேன். எனக்கு தெரிஞ்ச வக்கீல் ஒருத்தர் இருக்கார். அதுக்கப்பறம் அவனை போய் பாத்து பேசறேன்”

“மொதல்ல அவன்கிட்ட போன்ல பேசு. என்ன சொல்றான்னு நீயே கேளு. எனக்கு கொழந்தை வேணும் வாரிசு வேணும். அதை உங்க பொண்ணால பெத்து தர முடியாதும்பான். நான் வேற கல்யாணம் பண்ணனும் அதுக்குத்தான் டைவோர்ஸ் கேக்கறேன்பான்”

“நம்ம பொண்ணுகிட்ட எந்த குறையும் இல்லேன்னா அவன்கிட்டதான குறையிருக்கணும். டெஸ்ட் பண்ணி பாக்கலாம் வாடானு நாரே கூப்பிடறேன்”

“வர மாட்டான்” என்றாள் வினிதா.

“அப்ப டைவர்ஸ் கிடையாதுனு சொல்றேன். மொத யாரு பக்கம் கொறைனு தெரியட்டும். அப்படி அவன் பக்கம் கொறைனா நாம டைவர்ஸ் குடுக்கறதா சொல்லலாம். அவன் சொல்ற மாதிரியே எங்களுக்கு வாரிசு வேணும். அதுக்கு நீ தகுதியான ஆம்பளையே இல்ல. எங்க பொண்ணுக்கு நாங்க வேற கல்யாணம் பண்ணி வெக்கறோம்னு சொல்லிரலாம்”

பக்கத்து வீட்டு மொட்டை மாடியில் ஒரு பெண் தெரிந்தாள். குண்டு பூசணிக்காய் மாதிரி இருந்தாள். அவள் இவர்கள் மூவரையும் பார்த்தாள்.

“சரி.. நடங்க. கீழ போய் பேசிக்கலாம். இங்க வேண்டாம்” என்றான் சம்பத். 

“நீங்க கீழ போங்க. நான் கொஞ்சம் முடியை காய வெச்சுட்டு வரேன். வெயில் சுள்ளுனு இருக்கு” என்றாள் அண்ணி.

[Piriya s]

அண்ணியை விட்டு சம்பத்தும் வினிதாவும் படிகளில் இறங்கி வீட்டுக்குள் சென்றனர். 

பேன் நின்று போயிருந்தது. சம்பத் பேனை போட்டு விட்டான். சோபாவில் உட்கார்ந்தான்.

“உக்காரு வின்னி”

அவன் எதிரில் உட்கார்ந்தாள் வினிதா. 

கால்களை சற்றே அகட்டி வைத்தாள். சதைப் பிடிப்பு இல்ல மெலிந்த கால்கள். மெலிந்து நீண்ட கால் விரல்கள். ஜீன்ஸ் போட்டிருந்தாலும் கால் விரலில் மெட்டி இருந்தது.

அவளின் தொடை இணைப்பைப் பார்த்தான். அந்த இடம் உப்பியிருக்கவே இல்லை. 

கையில் இருந்த மொபைலை சோபாவில் வைத்து விட்டு மெலிந்த கை விரல்களை இணைத்து கோர்த்துக் கொண்டாள். 

அவள் கழுத்தில் தாலி இருந்தது. செயின் இருந்தது. அது அவள் போட்டிருந்த டீ சர்ட்டுக்குள் காணாமல் போயிருந்தது.

சின்ன முலைகளின் முனை துருத்திக் கொண்டு தெரிந்தது.

அவளது கணவன் இன்னொரு பெண்ணை செட் பண்ணி விட்டதற்கு இதுதான் காரணமோ என்று தோன்றியது.

அவள் முகம் பார்த்தான். 
“வின்னி”

“சித்தப்பா” நிமிர்ந்து அவனைப் பார்த்தாள்.

“நீ எதுக்கும் பீல் பண்ணிக்காத”

தலையை ஆட்டினாள். 

“நான் இருக்கேன்” என்றான்.

“ம்ம்”

“தைரியமா இரு. மனசை விட்றாதே. மொதல்ல நான் பேசறேன் அவன்கிட்ட. அதையும் மீறி ஒத்து வரலேனா.. போய்ட்டு போறான். அவன் என்ன பெரிய மன்மதனா. நீ கொஞ்ச நாள் வேலைக்கு போ. அப்றம் செகண்ட் மேரேஜ் பண்ணிக்கலாம்”

“எனக்கு இன்னொரு மேரேஜே வேணாம் சித்தப்பா. இப்படியே இருந்துர்றேன்”

“அப்படி சொல்லாதே வின்னி. இதோட உன் லைப் முடிஞ்சு போயிரல. முறையா பாத்தா இனிமேதான் உன் லைப்பே ஆரம்பம் ஆகுது. இந்த வயசுக்கு நீ இப்படி பேசவே கூடாது. வாழ வேண்டிய வயசே இதுக்கு மேலதான் இருக்கு. நீ இப்பவரை வாழ்ந்ததெல்லாம் சும்மா.. வயசுக் கோளாறும்பாங்களே.. அதுல பண்ணது. ஏதோ லவ் பண்ணி கல்யாணம் பண்ணிட்ட. இதுல நீ என்ன வாழ்ந்துருப்பேனு தெரியல. ஆனா.. உண்மையான வாழ்க்கையே இனிமேதான் ஆரம்பம்”

அவள் எதுவும் பேசாமல் அவனையே பார்த்தாள்.

முன்னால் நகர்ந்து போய் கை நீட்டி அவளது மெலிந்த கையைப் பிடித்தான் சம்பத். 

குச்சி குச்சி விரல்களை நீவியபடி சொன்னான்.
“உன்கிட்ட வயசு இருக்கு. இளமை இருக்கு. அழகான பொண்ணு நீ. வீக்கா இருக்கற ஒன்னு இந்த ஒடம்புதான். அதையும் கொஞ்சம் தேத்தி புசுபுசுனு ஆகிட்டேன்னா.. உன்னை எவன் பாத்தாலும் ஒடனே லவ்ல மயங்கிருவான். அப்படி ஒரு முக அழகு உனக்கு”

லேசான வெட்கப் புன்னகை காட்டினாள் வினிதா.
“லவ்வே வேண்டாம் சித்தப்பா. வெறுத்துட்டேன்”

“இப்ப அப்படித்தான் இருக்கும் வின்னி. லவ் மேரேஜ் பண்ணவ இல்லையா? அதனால லவ்னாலே வெறுப்பும் கசப்பும்தான் மிஞ்சும். ஆனா.. அது இறுதிலதான். அதுக்கு முன்ன அந்த லவ்வை அனுபவிக்கற பீல் இருக்கே.. அதுக்கு ஈடு இணை எதுவும் கிடையாது”

ஒப்புக் கொள்வதைப் போல தலையை ஆட்டினாள். 

“அதே சமயம் ஒருத்தன் ஒருத்தியையேதான் லவ் பண்ணனும் அப்பதான் அந்த பீல் கிடைக்கும்ங்கற தத்துவம் எல்லாம் வேலைக்காகாது. யார் மேலெல்லாம் லவ் வருதோ.. அவங்ககிட்ட எல்லாம் அந்த பீலை அனுபவிக்க முடியும்”

“சித்தப்பா” மெலிதாக முறுவலித்தாள். “அப்படி பாத்தா நீங்க ஏகப்பட்ட லவ் பண்ணியிருப்பீங்க போலருக்கே?”

சட்டென்று சிரித்தான் சம்பத்.
“ஏகப்பட்ட லவ் இல்ல வின்னி. சம் லவ். அதுல ஒன்னு உன்னை மாதிரி க்யூட் கேர்ள்”

“யாரு?” உடனே கேட்டாள். 

“அது பப்பி லவ். ஸ்கூல் டேஸ்ல பண்ணது. அவளும் உன்னை மாதிரிதான். ஒடம்பே இருக்காது. படு ஸ்லிம். கொத்தவரங்கா மாதிரி இருப்பா. ஆனா ஸ்வீட் கேர்ள். இனிமையா பேசுவா. அழகா சிரிப்பா. கிஸ் கேட்டா ஒடனே குடுப்பா”

“ஹை” என்றாள் வினிதா. “அப்றம்?”

“ஸ்கூல் முடிஞ்சதும் அவ காலேஜ் சேர ஊர் மாறிப் போய்ட்டா. நான் வேற பக்கம் போய்ட்டேன். பாக்கற நாட்கள் கொறஞ்சுது. படிப்பு முக்கியம்னு.. அப்படியே படிப்படியா அந்த லவ் விட்டுப் போச்சு”

“அவங்களை மிஸ் பண்ணீங்களா?”

“ரொம்ப”

“என்னை மாதிரியா இருப்பாங்க?”

“சேம்.. உன்னை மாதிரித்தான். கலர் பிகர் பாடி எல்லாம். பட் நீ அவளை விட இன்னும் ஒரு படி அழகு. உன் கண்ணு செக்ஸி. அவளுக்கும் இப்படித்தான். மார்பே இருக்காது. அது எங்க இருக்குனு தேடணும்”

“சித்தப்பா..” என்று சிணுங்கினாள். குனிந்து தன் மார்புகளை பார்த்துக் கொண்டாள். 

நிமிர்ந்தாள். அவள் முகத்தில் வெட்கம் மிளிர்ந்தது.
“அவங்களை நீங்க தொட்றுக்கீங்களா?”

“ம்ம்..” தலையை ஆட்டினான்.

அதே நேரம் ராகினி படியிறங்கி வரும் சத்தம் கேட்டது. 

அவள் விரல்களை விடுவித்தான் சம்பத். பின்னால் நகர்ந்து உட்கார்ந்து கொண்டான். 

“இவன் போனா கெடக்கான் மயிரு. டைவொர்ஸ் பண்ணாலும் மறுபடியும் உனக்கு புடிச்ச மாதிரி ஒரு பையன் கிடைப்பான். லவ் பண்ணு. நாங்க கல்யாணம் பண்ணி வெக்கறோம்” என்று சொன்னபடி உள்ளே வந்த அண்ணியைப் பார்த்தான் சம்பத்.

வினிதாவும் அம்மாவைப் பார்த்தபடி தலையை ஆட்டினாள்.

அண்ணி உள்ளே வந்தபிறகு எழுந்து கொண்டான் சம்பத்.
“சரி அண்ணி. நான் கிளம்பறேன். ஆபீஸ்வரை போகணும். வின்னி நீ ஈவினிங் வீட்டுக்கு வா. உன் சித்தி தம்பிக எல்லாம் இருப்பாங்க. ஜாலியா பொழுது போகும்”

“அம்மாவையும் கூட்டிட்டு வரேன் சித்தப்பா”

“கூட்டிட்டு வா. கண்டிப்பா வாங்க. நைட் டிபன் அங்கயே சாப்பிட்டுக்கலாம்”

“இப்போதைக்கு இதை உன் பொண்டாட்டிகிட்ட சொல்ல வேண்டாம் தம்பி” என்றாள் அண்ணி.

“சரி அண்ணி சொல்லல. வின்னியை கொஞ்சம் நல்லா சாப்பிட வெய்ங்க. தெம்பா இருக்கட்டும். சாப்பிட்டு நல்லா நிம்மதியா தூங்கட்டும். சின்னப் பொண்ணுதானே.. சீக்கிரம் மனசு தேறிக்கும். நான் அவன்கிட்ட போன்ல பேசறேன்” 

“முடிஞ்சவரை பேசிப் பாரு தம்பி. கொறை நம்ம பொண்ணுகிட்ட இல்ல”

“அவனை டெஸ்ட் பண்ணச் சொல்லிரலாம் அண்ணி. மொத அவன் ஆம்பளைனு நிரூபிக்கட்டும். அப்பறம்தான் மத்ததெல்லாம்”

“ஆமா தம்பி.. அதான் சரி”

அண்ணியிடமும் வினிதாவிடமும் விடைபெற்றுக் கொண்டு கதவைத் திறந்து வெளியேறினான் சம்பத். 

அம்மா மகள் இருவரும் ஒரே நேரத்தில் பெருமூச்சு விட்டனர்.

“இதுக்குத்தான் எப்பவும் ஒரு ஆம்பளை துணை வேணும்ங்கறது” என்று தனக்குத்தான சொல்வது போல சொல்லிக் கொண்டாள் ராகினி. 

“எதுக்குமா?” புரியாமல் கேட்டாள் வினிதா.

“நாம ரெண்டு பேரும் இதை எப்படி சமாளிக்கறதுனு தெரியாம எவ்ளோ பயந்துட்டிருந்தோம். இப்ப பாரு.. உங்க சித்தப்பா வந்துட்டு போனப்பறம் அதை எப்படி சமாளிக்கறது ஈஸியா இருக்கு. நீயும் தைரியமா தெரியற. உன் முகமும் நல்லாருக்கு”

“ம்ம்” தலையை ஆட்டினாள். “சித்தப்பா என் மனசை மாத்திட்டாருதான். புதுசா யோசிக்க வெக்கறாரு”

“இவன் ஒத்து வல்லேன்னாலும் உனக்கு இன்னொரு கல்யாணம்கூட பண்ணி வெக்கறேனு சொல்றாரு”

“ம்ம் இன்னொரு கல்யாணம் பத்தி எனக்கு இப்ப ஐடியாவே இல்லமா. அது அப்பறம் பாக்கலாம். மோத நான் என்னை மாத்திக்கணும். இங்கயே ஒரு வேலைக்கு போகணும். என் லைப்பை என்ஜாய் பண்ணனும்” என்றாள்.

“இதுதான் வேணும். நீ சந்தோசமா இருந்தா போதும் எனக்கு” என்று கண்கள் கலங்க சொன்னாள் ராகினி. “பொறுப்பை எங்ககிட்ட விட்டுட்டு நீ ஜாலியா சந்தோசமா இரு”

[Piriya s]

[Piriya s]

ஆட்டோவை விட்டு இறங்கினார்கள் ராகவியும் வின்னியும்.

சம்பத்தின் வீட்டில் கார் இல்லை.

“இன்னும் சித்தப்பா வரல போலருக்கு” என்றாள் வினிதா.

வினிதா ஆரஞ்சு டாப்ஸ் பச்சை லெக்கின்ஸ் போட்டிருந்தாள். 

ராகவி புடவை கட்டியிருந்தாள்.
“உங்க சித்தி இருப்பா”

வினிதா முன்னால் போய் கேட் திறந்தாள். அவளுக்குப் பின்னால் வந்த ராகவி கேட்டைச் சாத்தினாள்.

போர்டிகோவில் சிவப்பு கலர் ஸ்கூட்டியும் பக்கத்தில் ஒரு பைக்கும் நின்றிருந்தது.

படியேறி காலிங் பெல்லை அழுத்தினாள் வினிதா.

“அக்கா வாங்க” என்றாள் கதவைத் திறந்த சம்பத்தின் மனைவி. 

கொஞ்சம் குண்டான குள்ளமான பெண். மா நிறத்தில் வட்ட முகத்துடன் இருந்தாள். குண்டு மூக்கு குண்டு கன்னங்கள். கனத்து பருத்த தனங்கள்.

“வா வின்னி” வினிதாவுக்கும் புன்னகை காட்டினாள்.

“சித்தி.. நல்லாருக்கீங்களா?”

“நல்லாருக்கேன் வின்னி. நீ எப்படி இருக்க?”

“ஃபைன் சித்தி. தம்பிங்க எங்க?”

“இருக்காங்க. நீ எப்ப வந்தே ஊர்லருந்து. நேத்தா?”

“ஆமா சித்தி. அம்மா என்னை பாக்க வந்தாங்க. நான் அவங்களோடயே வந்துட்டேன்.”

“உன் வீட்டுக்காரர் வரலையா?”

“இல்ல சித்தி. வொர்க்”

“ஹாய் அக்கா” என்று ஓடி வந்த சித்தப்பாவின் பையனைக் கட்டிக் கொண்டாள் வினிதா.

“ஹாய்டா தம்பி” 

ஹால் சோபாவில் உட்கார்ந்தனர். பெரிய டிவி ஓடிக் கொண்டிருந்தது. 

“சம்பத் இன்னும் வரலையா ராஜி” என்றாள் ராகவி.

“வந்துருவாருக்கா. இருங்க. காபி வெக்கறேன்” என்றுவிட்டு கிச்சன் போனாள். 

ஏழு மணிக்கு வந்தான் சம்பத். காரை நிறுத்தி இறங்கியவன் கையில் கேரி பேக் இருந்தது. அதில் ஸ்வீட் பாக்ஸ் இருந்தது.

“ஹாய் வின்னி”

“ஹாய் சித்தப்பா”

“எப்ப வந்தீங்க?”

“,இப்பதான் சித்தப்பா. ஆஃபன் அவர் ஆச்சு”

“காபி குடிச்சிங்களா?”

“குடிச்சாச்சு சித்தப்பா…”

சம்பத் உடை மாற்றி முகம் கழுவி வந்தான். லோயரும் டீ சர்ட்டும் போட்டிருந்தான்.

அண்ணியுடனும் வின்னியுடனும் இயல்பாக பேசினான்.

அவன் மனைவி இரவு உணவை சமைத்தாள். 

இரவு உணவுக்குப் பிறகு கிளம்பினர்.

“சரி சம்பத் நாங்க கிளம்பறோம்” என்றாள் அண்ணி.

“வாங்க உங்களை நான் ட்ராப் பண்றேன்” என்று கார் சாவியுடன் எழுந்து கொண்டான். 

நீலநிறக் கார். 

அம்மா மகள் இருவரும் பின்னிருக்கையில் அமர்ந்து கொண்டனர்.

காரில் பயணிக்கும்போது சொன்னான் சம்பத்.
“போன்ல பேசினேன் அண்ணி”

“யாருகிட்ட சம்பத்”

“வின்னி புருசன்கிட்ட”

“பேசினியா. என்ன சொன்னான்”

“ஜெயில்ல புடிச்சு போட்றுவேன்னு மெரட்டினேன். பயந்துட்டான். அப்பறம் தஞ்சமா பேசினான். கொழந்தை கண்டிப்பா வேணுமாம். அதுக்குத்தான் அப்படி பேசினேன்னு சொன்னான். சரி.. நீ வந்து டெஸ்ட் பண்ணி நீ உண்மையான ஆம்பளைனு நிரூபிச்சு காட்டு அந்த நிமிசமே நாங்க கையெழுத்து போட்டு குடுத்துர்றோம்னு சொல்லியிருக்கேன்”

“அதுக்கு என்ன சொன்னான்”

“சமாதானமாத்தான் பேசினான். வின்னியை ஊருக்கு வரச் சொல்றான். நான் கூட்டிட்டு வரேன். கையோட டெஸ்ட் பண்ணிக்கலாம்னு சொல்லியிருக்கேன்”

“ரொம்ப சந்தோஷம் சம்பத்” அண்ணி மகிழ்ந்தாள்.

“அவன் மேல குறை இருந்தா இப்படி பேசினது நடந்துட்டதுக்கே கை காலை முறிச்சு போட்றுவேனு மெரட்டியிருக்கேன். பயபுள்ள போன்ல அழாத குறையா பயந்து சாகறான்” என்றான் சம்பத்.

வினிதா ஒன்றுமே பேசவில்லை.

அவர்களது வீட்டின் முன்பாக இறக்கி விட்டான் சம்பத். 
“ஓகே அண்ணி. நான் கிளம்பறேன்”

“வா சம்பத். உள்ள வந்துட்டு போ. வாசலோட போகாட்டி என்ன?” அண்ணி அழைத்தாள்.

“ஆமா சித்தப்பா. உள்ள வாங்க”

அம்மா மகள் இருவரும் அழைக்க காரைப் பூட்டிவிட்டு வீட்டுக்குள் சென்றான் சம்பத்.

“உக்காருங்க சித்தப்பா”

“நீ ஒன்னுமே சொல்லல வின்னி?”

“நீங்க பாத்து என்ன முடிவு பண்ணாலும் எனக்கு ஓகேதான் சித்தப்பா’

“நல்லதோ கெட்டதோ எதுவா இருந்தாலும் இதுல சம்பந்தப்பட்டவ நீ..”

“எனக்கு அவன்கூட வாழவே புடிக்கல சித்தப்பா. அவ்ளோ கசந்து போச்சு. அதுக்காக நான் தாலியை அறுத்துட்டு சுத்துவேன்னும் சொல்லல. உங்களுக்கு எது சரினு படுதோ அதை செய்ங்க. உங்க முடிவு எதுவா இருந்தாலும் எனக்கு ஓகேதான். நீங்க சொன்னா அவன்கூட மறுபடி போய் நான் வாழறேன். இல்ல வேண்டாம்னாலும் விட்டர்றேன்”

“குட். இப்படித்தான் இருக்கணும்” என்று அவள் கன்னத்தில் தட்டிக் கொடுத்தான் சம்பத்.

[Piriya s]

“சரி அண்ணி நான் கிளம்பறேன்” என்றான் சம்பத். 

அவனுக்கு உடனே போக விருப்பம் இல்லைதான். ஆனாலும் இதற்கு மேல் என்ன பேசுவது என்று தெரியவில்லை. அப்படி பேசினாலும் மேலும் மேலும் இதைப் பற்றியேதான் பேசிக் கொண்டிருப்பதைப் போலிருக்கும்.

“இரு சம்பத் உன்கிட்ட நான் கொஞ்சம் தனியா பேசணும்” என்றாள் அண்ணி. 

“என்ன அண்ணி?” அண்ணியின் முகத்தை ஆர்வமாகப் பார்த்தான்.

அவள் முகம் இப்போது ஒரு தனி அழுகுடன் மிளிர்வதைப் போலிருந்தது.

“தனியா” என்றாள்.

“ஓ” வினிதாவைப் பார்த்தான்.

வனிதா உடனே எழுந்து விட்டாள்.
“நீங்க பேசுங்க” எனச் சொல்லி விட்டு தன் அறைக்கு போய் விட்டாள்.

அவள் உள்ளே சென்று மறையும்வரை அவளது பின் பக்கத்தையே உற்றுப் பார்த்தான் சம்பத்.

அவளின் குட்டிப் பின்னலும் பின்னுடல் வளைவும் ஆடாமல் அசையாமல் நகர்வதைப் போலிருந்தது. புட்டங்களில் அதிர்வே இல்லை.

அவள் உள்ளே போனதும் தன் அண்ணன் மனைவியைப் பார்த்தான் சம்பத்.
“என்ன அண்ணி?”

“மேல போயிரலாமா?” அண்ணி முந்தானையை சரி செய்துகொண்டு கேட்டாள். 

“ம் வாங்க” சம்பத் எழுந்து முன்னால் போனான். 

மேலே மொட்டை மாடிகள் அமைதியாக இருந்தன. வானம் இருண்டிருந்தது. நட்சத்திரங்கள் சிரித்தன. காற்று தாலாட்டியது.

ஒரு நிமிடம் தாமதமாக மேலே வந்தாள் அவன் அண்ணி. மெல்ல நடந்து சம்பத் பக்கத்தில் வந்து நின்றாள்.

“சம்பத்” அழைத்தாள். 

“அண்ணி..” அவள் முகம் பார்த்தான். 

தெருவிளக்கு வெளிச்சத்தில் அவள் முகத்தின் பாதி சோபையாகத் தெரிந்தது. கூர் மூக்கின் மூக்குத்தி டாலடித்தது.

“வின்னியை நீதான் கொஞ்சம் கேர் எடுத்து பாத்துக்கணும்” என்று சொன்னாள்.

“கண்டிப்பா அண்ணி. நான் பாத்துக்கறேன். நீங்க தைரியமா இருங்க”

“அவ பொறந்தது உங்கண்ணனுக்கா இருந்தாலும் அவ உனக்கும் மகதான் சம்பத்”

“கண்டிப்பா அண்ணி. நான் எப்பவும் அவளை பிரிச்சே பாத்ததில்ல”

“நீ இருக்கற தைரியம்தான் எங்களை நார்மல் லைப்ல வாழ வெக்கும். நான் ஏன் இதைச் சொல்றேன்னா.. நீ எங்க பக்கம் கேர் எடுத்துக்கறது உன் பொண்டாட்டிக்கு புடிக்காம போகலாம். அதனால அவ உன்கூட சண்டை போடலாம். இதெல்லாம் நீ எதுக்கு இவ்ளோ ரிஸ்க் எடுத்துக்கறேனு உன்னை அவ தடுக்கலாம். ஒருவேளை அப்படி நடந்துட்டா.. அப்பறம் எங்க நெலமை படு திண்டாட்டமாகிரும். என் மக வாழ்க்கை நாசமாகிரும். அதான் மொதவே சொல்லி வெக்கறேன்”

“நீங்க கவலையே படாதிங்க அண்ணி. தைரியமா இருங்க. நிச்சயமா தன் புருசன் இன்னொரு குடும்பத்துக்கு உதவி பண்றது எந்த பொண்டாட்டிக்கும் புடிக்காதுதான். ஆனா இவ அப்படி இல்ல அண்ணி. அவளே வின்னி லைப் கெடக் கூடாதுனு ரொம்ப கவலைப் படறா..”

“இப்ப இப்படி சொன்னாலும் இப்படியே உன் பொண்டாட்டி இருப்பானு சொல்ல முடியாது சம்பத். அதனாலதான். எங்களுக்கு உன்னை விட்டா வேற நாதியில்ல”

“அந்தக் கவலையே உங்களுக்கு வேண்டாம் அண்ணி. எல்லாம் நான் பாத்துக்கறேன். நீங்க தைரியமா இருங்க. அவகூட எப்பவும் போல நல்லா சிரிச்சு பேசி பழகுங்க. பொறுப்பை என்கிட்ட விட்றுங்க”

“நீயும் கொஞ்சம் டெய்லியும் ஒரு நடை வந்து அவளைப் பாத்து பேசிட்டு போயிரு. முடிஞ்சா அப்பப்ப போன்ல ரெண்டொரு வார்த்தை பேசிட்டிரு”

“சரி அண்ணி.. பாத்துக்கறேன். நீங்களும் மனசை விடாம தைரியமா இருங்க”

பெருமூச்சு விட்டாள் அண்ணி.
“அப்படித்தான் இருக்கேன் சம்பத். ஆனாலும் பெத்த மனசு இல்லையா? அடிக்கடி கலங்கிப் போகுது. நீதான் எனக்கும் கொஞ்சம் சப்போர்ட்டிவா இருக்கணும்”

“ஷ்யூர் அண்ணி. கண்டிப்பா இருப்பேன்”

“காலைல சொன்னே நீ” என்றாள். 

“என்ன அண்ணி?”

“அண்ணன் இல்லேனு கவலைப்பாடாதிங்க. உங்களையும் நான் நல்லா கவனிச்சிக்கறேனு”

“ஆமா அண்ணி. இப்பவும் நான் அதான் சொல்லுவேன். உங்களுக்கு என் அண்ணன் இல்லையேன்ற கவலையே வேண்டாம். உங்களை நான் நல்லா பாத்துக்கறேன்”

“உங்கண்ணன் எங்களை விட்டுப் போயி ஆச்சு.. அஞ்சு வருசம்” என்று குரலில் வருத்தம் இழையோடச் சொன்னாள் அண்ணி.

“ஆமா அண்ணி” என்றான் சம்பத். “அப்படி ஒரு விபத்து நடக்கும்னு யாரும் எதிர்பாக்கலயே அண்ணி..”

“விதி சம்பத். முடிஞ்சுது. ஆனா.. இந்த அஞ்சு வருஷமா.. நான் தனியா நின்னு மகளையும் கட்டிக் குடுத்தேன். இப்ப அதுவும் பிரச்சினையா இருக்கு. இந்த நேரத்துலதான் ஒரு ஆம்பளயோட துணை எவ்வளவு முக்கியம்னு எனக்கு படுது”

“உண்மைதான் அண்ணி”

“எனக்கு துணையா இருக்கற ஒரே ஆம்பளை நீதான்”

“எப்பவும் நான் உங்களுக்கு துணையா இருப்பேன் அண்ணி. உங்களை நல்லா கவனிச்சுக்கவும் செய்வேன். எந்த நேரம் என்ன தேவைன்னாலும் யோசிக்காம ஒரு கால் பண்ணுங்க. ஒடனே வந்துருவேன்”

“தேங்க்ஸ் சம்பத்..”

“உங்க ஒடம்பையும் கொஞ்சம் பாத்துக்கங்க அண்ணி” என்று மெலிதான புன்னகையுடன் சொன்னான் சம்பத்.

“என் ஒடம்புக்கு எல்லாம் இப்ப பெருசா எதுவும் இல்லை சம்பத். இந்த பொண்ணால மனசுக்குத்தான் பிரச்சினை” என்றாள் அண்ணி.

“அது ஓகே அண்ணி.. நான் சொன்னது உங்க ஒடம்பைத்தான். நாளுக்கு நாளு அழகாகிட்டே போறிங்க.. அதைச் சொன்னேன்” என்றான்.

சிரித்தாள் ராகவி. 
“என்ன சம்பத்.. அண்ணிய பாத்து இப்படி சொல்லிட்ட? இப்போ கொஞ்சம் வெய்ட் போட்டுட்டு போறேன்தான். அதை கிண்டல் பண்றியா?”

“அயோ கிண்டல் இல்ல அண்ணி. உண்மையாவே அழகாய்ட்டே போறிங்கனு சொன்னேன்”

“போ சம்பத்.. சும்மாயிரு”

“உண்மை அண்ணி. உங்க அழகு இப்பதான் நல்லா தெரியுது. பூசினாப்ல ஒடம்பு. அது கண்ணுக்கு நிறைவா இருக்கு”

“ப்ச்.. என்ன சம்பத் நீ.. கண்ணுக்கு நிறைவா.. நான் இனி அழகா இருந்து என்ன பண்ணப் போறேன். அதனால யாருக்கு என்ன பிரயோஜனம்?”

“அப்படி சொல்லாதிங்க அண்ணி. என் அண்ணி அழகா இருக்கறதுல எனக்கு சந்தோசம்தான். அண்ணியை பாத்தா மனசுக்குள்ள அப்படி ஒரு பீல் வருது”

“உனக்கு பொண்டாட்டி இருக்கா. அதை மறுந்துட வேண்டாம் சம்பத்”

“சே.. அது வேற அண்ணி. இது வேற. ரெண்டையும் ஒண்ணா இணைச்சு கன்ப்யூஸ் பண்ணிக்காதிங்க”

“எனக்கு அந்த இதெல்லாம் போச்சு சம்பத். இந்த வயசுக்கு மேல இனி என்ன வேண்டிக் கிடக்கு. இப்பவே நான் கெழவி ஆகிட்டேன்.?”

“அப்படி சொல்லாதிங்க அண்ணி. நீங்க ஒண்ணும் கெழவி ஆகிரல. எந்த வயசுலயும் ஒரு ஆணோ பெண்ணோ.. ரெண்டு பேருக்குமே ஒரு துணையோட அன்பும் அரவணைப்பும் கவனிப்பும் வேணும் அண்ணி”

“அதுக்குத்தான் எனக்கு ஆள் இல்லையே சம்பத். உங்க அண்ணன் போய் அஞ்சு வருசம் ஆச்சே”

“அண்ணன் போனா என்ன அண்ணி. நான் இருக்கேனே? அண்ணன் விட்டுப் போனதை நான் பாத்துக்க மாட்டேனா?”

“என்னையும் பாத்துக்கறேங்கறியா சம்பத்?”

“அதுல எதுவும் தப்பு இருக்கறதா எனக்கு தெரியல அண்ணி. நீங்க யாரு.. என் அண்ணிதானே?”

“அண்ணன் பொண்டாட்டி அரைப் பொண்டாட்டிம்பாங்க.. நீ என்னை அப்படி நெனைக்கறியா சம்பத்?”

“இல்லவே இல்ல அண்ணி. அவங்க சொன்ன கதை எதுக்குனு தெரியல. ஆனா நான் அப்படி அரைப் பொண்டாட்டினு எல்லாம் நெனைக்கல”

“அப்பறம்..?”

“உங்களை பொண்டாட்டியா மட்டும் இல்ல. ஒரு அக்காவா அம்மாவா.. எனக்கு சப்போர்ட்டிவா இருக்கற வெல்விஷரா நெனைக்கறேன். காலத்துக்கும் உங்க அன்பும் பாசமும் அரவணைப்பும் கிடைக்காதானு பீல் பண்றேன்” என்றான் சம்பத்.

ராகவி ஒன்றும் பேசாமல் அமைதியாக நின்றாள். ஆனால் அவள் மனசுக்குள் புயல் வீசிக் கொண்டிருந்தது.

[Piriya s]

“அண்ணி ஸாரி. நான் தப்பா எதுவும் சொல்லிட்டேனா?” அமைதியாக நின்ற அண்ணியின் முகம் பார்த்துக் கேட்டான் சம்பத்.

அண்ணியின் பெண்மைத் தோற்றம் அவனுக்குள் மிகுந்த சலன அலைகளை எழுப்பி விட்டிருந்தது. அண்ணி மீதான பரிவும் அன்பும் இப்போது காதலாகப் பரிணமித்து அது காமமாக மாறிக் கொண்டிருந்தது. 

அண்ணியின் உடம்பும் அதன் பெண்மை வடிவத் தோற்றமும் முன்பை விட இப்போது பல மடங்கு கவர்ச்சி கூடி வந்திருப்பதாக அவனுக்குத் தோன்றியது.

“இல்ல சம்பத். ஆனா என்னை அலற வெச்சுட்ட” என்று ஒரு பெருமூச்சுக்க்ப் பின்னர் அமைதியான குரலிலேயே சொன்னாள் ராகவி.

சற்றே திடுக்கிட்டது போலக் கேட்டான். 
“என்ன அண்ணி சொல்றீங்க? அலற வெச்சுட்டேனா?”

“ம்ம்” அவன் முகத்தை நேராகப் பார்த்துக் கேட்டாள் ராகவி, “அண்ணி மேல உனக்கு அத்தனை ஆசை இருக்கா சம்பத்?”

“என்ன அண்ணி இப்படி நெனைச்சுட்டிங்க. இது தப்பான ஆசை இல்ல அண்ணி. அன்பு பாசம். உங்களை நல்லா வெச்சுக்கனும்ன்ற அக்கறை..”

அவனையே அழுத்தமாகப் பார்த்தாள். அவளுக்குள் பெண்மை உணர்வுகள் கிளர்ந்தன. 

அவனது நோக்கம் என்ன? என்னை அடைவதா? அதுதான் என்றால் அதை நான் எப்படி எடுத்துக் கொள்வது? சிந்தனை அவளை சிதற வைத்தது.

 பெருமூச்சு விட்டாள்.
“நான் அழகா இருக்கேனு சொன்னே?” எனக் கேட்டாள். 

“ஆமா அண்ணி. ரொம்பவே அழகா இருக்கீங்க?” ஒப்புக் கொண்டு தலையை ஆட்டினான்.

“பின்ன.. இது என்ன?”

“அழகும் அறிவும் அன்பும் ஒண்ணா இருந்தா அதுல ஒண்ணும் தப்பு இல்ல அண்ணி. என் பொண்டாட்டிகிட்ட கொஞ்சம் அழகு இருக்கு. நல்லா படிச்சிருக்கா. ஆனா அறிவு இல்ல அண்ணி. என் பிஸினெஷ் சம்பந்தமா நான் அவகிட்ட பேசினா அவளுக்கு எதுவுமே புரியாது. இதெல்லாம் எதுக்கு என்கிட்ட சொல்றீங்கனு கேப்பா. ஆனா நீங்க அப்படி இல்ல. அழகான அறிவான பெண். உங்க அன்பு பாசம் அரவணைப்பு அப்பப்ப அட்வைஸ் எல்லாம் எனக்கு கெடைச்சா அது என்னை வளர்த்திக்க உதவும். நான் அதைத்தான் விரும்பறேன். அதுக்கு உதவியா என்னால முடிஞ்ச எல்லா உதவியும் நானும் உங்களுக்கு செய்வேன். அது எந்த வகை உதவியா இருந்தாலும் தயங்காம செய்வேன். உங்களுக்கு அப்படி ஒன்னும் வயசாகிடல. இளமை அழகு வசீகரம் எல்லாம் இருக்கு. அதை ஏன் யாருக்கும் உபயோகமில்லேனு பீல் பண்றீங்க..” பேசிக் கொண்டே அருகில் நெருங்கி அவள் கையைப் பிடித்தான்.

“உங்களுக்கு நான் இருக்கேன் அண்ணி. எந்த விதத்துலயும் உங்க மனசு கோணாம நடந்துக்கறேன். அண்ணாவை விட ஒரு படி மேலா.. உங்களை நான் பாத்துக்கறேன்”

“சமபத்” என்றாள் நடுக்கமாய். 

அவன் நோக்கம் புரிந்து விட்டது. அது என்னை அடைவது. 

அவளுக்கு தொண்டைக்குள் எதுவோ அடைத்தது. அவன் தொடுகை அவளை என்னவோ செய்தது. அவன் கையை ஒதுக்கத் தோன்றவில்லை. ஆனால் அவள் கையில் வெப்பம் கூடியது.

“அண்ணி” அவன் மிகுந்த பரவசமானான்.

“என் மனசசையே ஒடைச்சுட்டியே சம்பத்”

“ஸாரி அண்ணி. என் மனசுல இருந்த ஆசை.. ஏக்கம் இது. இப்ப சொல்ல சந்தர்ப்பம் கிடைச்சுது சொல்லிட்டேன். மத்தபடி.. இது தப்புன்னா.. ஐம் ஸாரி. என்னை மன்னிச்சுருங்க” அவள் கையை சற்று அழுத்திப் பிடித்தபடி சொன்னான். 

“பாவி.. இத்தனை நாள் நான் இப்படி நெனச்சதே இல்லடா” என்றாள் ராகவி, கலங்கிய நெஞ்சுடன்.

“நீங்க உத்தமி அண்ணி. உத்தமமான பெண்மணி. உங்க மனசுல நல்ல எண்ணம்தான் வரும். அந்த நல்ல மனசுல எனக்கும் கொஞ்சம் எடம்தான் கேக்கறேன். நான் பெருசா வேற எதையும் கேட்டுடல”

“மனசுல மட்டுமா நீ எடம் கேக்கற?”

“அது போதும் அண்ணி.. உங்க மனசுல எடம் கிடைச்சா அதுவே பெரிய பாக்கியமா நெனைப்பேன்”

அவன் நேரடியாக சொல்லாமல் சுற்றி வளைத்து வருகிறான். தன் ஆசையை மறைத்துக் கொள்கிறான்.

“ம்ம்.. என் மனசுல உனக்கு எப்பவும் ஒரு இடம் இருக்கு சம்பத்.. ஆனா..”

“அது ஒண்ணு போதும் அண்ணி. நான் ரொம்ப குடுத்து வெச்சவன்” அவள் கையை அழுத்திப் பிடித்து நெகிழ்ந்து சொன்னான்.

“சம்பத்.. என்ன இது.. இப்படி பீல் பண்ணிக்கற..?”

“ஆமா அண்ணி.. எனக்கு இது அவ்ளோ சந்தோசமான விஷயம்தான்”

“உன்னை ஒன்னு கேக்கவா சம்பத்?”

“ம்ம் கேளுங்க அண்ணி”

“உன் பொண்டாட்டிகிட்ட நீ சந்தோசமா இல்லையா?”

“இருக்கேன் அண்ணி. அது குடும்ப ரீதியானது. எனக்கு வெல்விஷரா அவ இல்ல. எனக்கு பேக் ரவுண்டு சப்போர்ட் வேணும். நீங்க அப்படி இருப்பீங்க அண்ணி. அதான் கேக்கறேன்”

“என் மேல அவ்வளவு நம்பிக்கை இருக்கா?”

“இருக்கு அண்ணி”

“ம்ம் சரி. பொறு. நமக்கு இப்ப வின்னி பிரச்சினைதான் முக்கியம். நம்ம பிரச்சினை இல்ல”

“தேங்க்ஸ் அண்ணி. நீங்க இப்படி பேசறதுலயே தெரியுது. என் அண்ணி எத்தனை வெல்விஷரா எனக்கு இருப்பாங்கனு”

“ம்ம்.. நீ நல்லா பேசற சம்பத். என் மனசையே கலைச்சுட்ட..”

“ஸாரி அண்ணி.. உங்க அன்பு எனக்கு வேணும். அது ஒன்னு கிடைச்சா போதும் எனக்கு ”

“அஞ்சு வருச தவத்த ஒரு நிமிசத்துல கலைச்சுட்ட”

“ஐயோ ஸாரி அண்ணி..”

“என் மனசு ஒடம்பு எல்லாம் கலங்கிப் போச்சு இந்த நிமிசத்துல”

“ஸாரி அண்ணி.. அதுக்காக நீங்க ஒன்னும் கலங்க வேண்டாம். தைரியமா இருங்க..”

“பாரு.. எனக்கு இப்பவே படபடனு வந்து என்னெல்லாமோ ஆகிப் போச்சு. ம்ம்.. அஞ்சு வருஷமா மனசை அப்படி இப்படி அலைபாய விடாம வெசசிருந்தேன். நீ அதை அஞ்சே செகண்ட்ல ஒடைச்சுட்ட. மொதல்ல நான் கொஞ்சம் உக்காரணும்” என்றாள். 

“உக்காருங்க அண்ணி.. இப்படி உக்காருங்க” அவள் கையைப் பிடித்து ஓரமாக கூட்டிச் சென்றான்.

அவள் புடவையை ஒதுக்கிக் கொண்டு மாடிச் சுவர் திண்டின் மீது உட்கார்ந்தாள். 

அவள் கையை விட்டு ஒதுங்கி தள்ளி நின்றான் சம்பத்.

“வா.. நீயும் உக்காரு” என்றாள் ராகவி.

“இல்ல அண்ணி.. வேண்டாம்”

“ஏன் சம்பத்?”

“இது மொட்டை மாடி. யாராவது பாப்பாங்க அண்ணி”

அவள் சுற்றிலும் பார்த்தாள். இரவு என்றாலும் அங்கங்கே மொட்டை மாடிகள் தெரிந்தன. தெரு விளக்கு வெளிச்சம் நன்றாக காட்டியது.

ராகவி ஒரு நிமிடம் அமைதியாக உட்கார்ந்திருந்தாள். அவள் மனசும் உடம்பும் தன் பெண்மையின் தேவையை, அதன் அவசியத்தை அவளுக்கு நினைவுறுத்தத் தவறவில்லை. 

உடம்பில் தெம்பும் உணர்ச்சிகளுக்கும் இருக்கும்போதுதான் சிலதெல்லாம் அனுபவித்துப் பார்க்க முடியும். காலம் கடந்து விட்டால் அவைகளும் கை நழுவிப் போய் விடும். 

இதோ இப்போது கொழந்தன் மூலமாக அந்த வாய்ப்பு வந்திருக்கிறது. கணவன் போனவுடன் அனைத்தும் போய் விட்டது. இந்த உலகில் இனி அனுபவிக்க எதுவும் இல்லை என்று நினைத்தேன். இல்லை… இன்னும் இருக்கிறது என்று இவன் வந்து நிற்ககிறான்.

நானாக இன்னொரு ஆணை தேடிச் சென்றால்தான் தப்பு. இது தானாக தேடி வரும் வாய்ப்பு. சிக்கல் இருந்தாலும் எளிதாக அதைக் கடந்து தற்காத்துக் கொள்ளும் சூழல் அதிகமுள்ள வாய்ப்பு இது. 

இதை ஏன் நான் கை நழுவிப் போட விட வேண்டும்.?

[Piriya s]

ராகவி எழுந்து புடவையை சரி செய்து கொண்டு மாடிச் சுவர் ஓரமாக கீழே உட்கார்ந்தாள். முதுகை சுவற்றில் சாய்த்து கால்களை நீட்டிக் கொண்டாள்.

“இப்ப நீயும் உக்காரலாம் சம்பத்” கொழுந்தனைப் பார்த்துச் சொன்னாள். 

“அண்ணி?” சம்பத் அவளைப் பார்த்தான்.

“உக்காரு வா” பக்கத்தில் தட்டிக் காட்டினாள். 

அவனுக்குள்ளும் அந்த ஆசை எழுந்து விட்டது. அவளிடம் அவன் யாசிப்பதை அவள் கொடுக்கத் தயாராகி விட்டாள்.

“ஒண்ணும் இல்லயா?”

“இதுக்கு மேல என்ன.. வா”

மெதுவாக வந்து அவள் இடது பக்கத்தில் உட்கார்ந்தான். 
“என்னை புரிஞ்சுட்டதுக்கு தேங்க்ஸ் அண்ணி”

“எனக்கும் உன்னை விட்டா யாருமில்ல சம்பத்”

அவள் கையைத் தொட்டான்.
“வின்னி கீழ தனியா இருப்பா அண்ணி”

“ஆமா சம்பத். நாம தனியா பேச வந்ததுல அவளுக்கு கொஞ்சம் வருத்தம் இருக்கலாம். ஆனா.. மேல வர மாட்டா. அவ சம்பந்தமாதான் நாம பேசிக்கறோம்னு நெனைச்சுட்டிருப்பா” கையை நகர்த்திக் கொள்ளாமலே சொன்னாள்.

“ஆமா அண்ணி..”

பெருமூச்சு விட்டாள். கால் நீட்டி உட்கார்ந்து ஒரு காலைத் தூக்கி மறு காலின் மேல் போட்டுக் கொண்டாள். புடவை மேலே போய் உள்பாவாடை விளிம்பு தெரிந்தது. 

தெரு விளக்கு வெளிச்சத்தில் அவள் கால்களைப் பார்த்தான்.

அவள் காலில் கொலுசோ விரல்களில் மெட்டியோ இல்லை. ஆனாலும் அவள் கால்கள் கவர்ச்சியாகவே இருந்தன. 

அண்ணி பொட்டு வைத்துக் கொள்கிறாள். பூ மட்டும் வைப்பதில்லை.

“நம்மைப் பத்தியும் நாம கொஞ்சம் பேச வேண்டியிருக்கு சம்பத்” என்றாள்.

“என்ன அண்ணி.. சொல்லுங்க?” அவளின் பக்கவாட்டு முகம் பார்த்தான்.

“வின்னி விஷயமா நீ இனி அடிக்கடி இங்க வந்து போக வேண்டியிருக்கும்”

“கண்டிப்பா அண்ணி. வராம இருக்க முடியாது. இது என் அண்ணா வீடு..”

“அது உண்மைதான். ஆனா இப்ப இங்க உங்க அண்ணன் இல்ல”

“ஆனாலும் என் அண்ணியும் மகளும் இருக்காங்களே..”

“அதான் நானும் சொல்றேன்”

“ம்ம்.. சொல்லுங்க?”

“இதை யாராவது தப்பா பேசலாம்”

“என்ன அண்ணி சொல்றீங்க. அப்படி யாராவது பேசினா சொல்லுங்க.. அவங்க கழுத்தை அறுத்து வீசிர்றேன்” என்றான் சற்றே கோபம் கொப்பளிக்க

“ப்ச்.. ஊர் வாய அடக்க முடியாது சம்பத். இது வீரத்தை காட்ற விஷயமில்ல. விவேகத்தை காட்ட வேண்டிய விஷயம்” என்று அமைதியாகவே சொன்னாள்.

“ம்ம்..” அவள் சொல்வதில் உள்ள நியாயம் புரிந்து அமைதியானான்.

“பேசறவங்க பேசிட்டு போறாங்க. அதைப் பத்தி எனக்கு கவலை இல்ல. ஆனா இதை உன் பொண்டாட்டியே பேசிறுவாளோன்றதுதான் என் பயமெல்லாம்”

“அவ அப்படி பேசினா அவ பல்லை ஒடைச்சுருவேன் அண்ணி” என்றான் மீண்டும்.

“அடி ஒதைனே பேசாத சம்பத். அதனால எந்த நன்மையும் விளையாது. ஊரு பூரா பேருதான் கெடும்” அவனைக் கண்டிக்கும் விதமாகச் சொன்னாள்.

“அதுக்காக.. நான் வந்து போகாம இருக்க முடியுமா அண்ணி..?” தணிந்து கேட்டான்.

“நீ எப்ப வேணா வா போ. நான் அதை வேண்டாங்கலே. இது உன் வீடு”

“ம்ம்”

தன் இடது கையை எடுத்து அவன் வலது கையைப் பிடித்தாள் ராகவி. 
“அதனால பிரச்சினை வராம பாத்துக்கணும்னுதான் நான் சொல்றேன்”

“வராது அண்ணி. பாத்துக்கலாம்” அவள் கை மீது தன் இன்னொரு கை வைத்து அழுத்திக் கொடுத்தான்.

“உன் கை ஏன் சூடா இருக்கு?” ராகவி கேட்காள்.

“இல்ல அண்ணி” அந்தச் சூட்டின் காரணம் அவனுக்குத் தெரியும். 

“ஆமா பாரு.. சூடுதான். ஒரு மாதிரி காச்ச வந்த மாதிரி நடுக்கம் தெரியுது. ஏன்.. நான் உன் கையை புடிச்சதுனாலயா?” அவள் லேசான புன்னகைக்கு மாறிக் கேட்டாள்.

“அப்படி இல்ல அண்ணி” சமாளித்தான்.

“அப்படித்தான். பாரு.. எனக்கு கூட அப்படித்தான் இருக்கு”

“உங்களுக்குமா?”

“ம்ம்.. அஞ்சு வருச தவம் கலஞ்ச நடுக்கம்”

“அஞ்சு வருசம்…”

“உங்கண்ணா போயி..”

“ஓ.. ஸாரி அண்ணி.. உங்களை..”

“என் மனசுல நீ ஆசைய தூண்டி விட்டுட்ட..”

“ஆனா அண்ணி.. நீங்க இன்னும்.. அப்படி ஒண்ணும் உங்களுக்கு வயசாகிடல”

“என்னை உனக்கு புடிச்சுருக்கு?”

“என்ன அண்ணி.. இப்படி கேட்டுட்டிங்க… உங்களை..”

“நான் வேணும்தான?”

“வேணும் அண்ணி.. உங்க அன்பு பாசம்.. எல்லாம்”

“அப்ப இந்த ஒடம்பு வேண்டாமா? இதுமேல ஆசை இல்லையா?”

“வேணும் அண்ணி.. ரொம்ப ஆசைதான்” துணிந்து சொன்னான். 

“என்னை கட்டிக்கோ”

“அண்ணி..?”

“கட்டிக்கோ. நம்ம ரெண்டு பேருக்கும் பயம் போயிரும்” என்றாள் ராகவி.

“கட்டிக்கோனா.. கல்யாணமா?” என்று மிரண்டு போய் கேட்டான் சம்பத்.!

[Piriya s]

“என்ன சம்பத் நீ.. இப்ப போய் என்னை கல்யாணம் கட்டிக்க முடியுமா?” புன்னகையுடன் கேட்டாள் ராகவி. அவளது படபடப்பு கூடியிருந்தது.

“இல்ல அண்ணி கட்டிக்கோன்னிங்களா.. ஒரு நிமிசம் நான்..” தடுமாறினான்.

“அது அந்த கட்டிக்கோ இல்ல. இப்ப என்னை கட்டிப் புடிச்சிக்கோ” 

“நெஜமாவா அண்ணி?”

“உண்மைதான் சம்பத்”

“என்னால நம்ப முடியல”

“ஏன் நம்ப முடியல?”

“என் அண்ணி.. என்னை ஏத்துகிட்டாங்கன்றது..”

“ம்ம்.. நானும் ஒரு பெண்தானே சம்பத். எத்தனை நாள்.. எத்தனை இரவுகள். ஒரு ஆண் துணைன்றது வெறும் செக்ஸ் சுகத்துக்காக மட்டும் இல்ல சம்பத். மனசு விட்டுப் பேச, உணர்வுகளை ஷேர் பண்ணிக்கனு.. எவ்வளவோ இருக்கு. அதெல்லாம் நான் ரொம்ப மிஸ் பண்ணிட்டேன். நிறைய ஆண் நண்பர்கள் வராங்க. ஆனா அவங்க எல்லாரும் என்கிட்ட ட்ரை பண்றது ஒண்ணுதான். அது மட்டும் என்னை ஒரு மாதிரி ஆண்களை விட்டே ஒதுங்கிப் போக வெச்சுருச்சு”

“ஸாரி அண்ணி.. அப்ப நானும் மத்த ஆண்களைப் போல..”

“அது உண்மைதான் சம்பத். ஆனா நான் உன்னை நம்பறேன். ஏன் இன்னொரு படி மேல போய் உன்னை விரும்பறேன். உன்னால எனக்கு பல வழிகள்ளயும் உதவியா இருக்க முடியும். அதுவும் குறிப்பா.. நம்ம வினி வாழ்க்கைக்காக உதவியை நான் ரொம்ப எதிர் பாக்கறேன்”

“கண்டிப்பா அண்ணி. என்னால முடிஞ்ச எல்லாம் செய்வேன்”

“அந்த நம்பிக்கை எனக்கு உன்மேல இருக்கப் போய்தான்.. இதுக்கும் நான் ஒத்துக்கறேன்” பேசிக் கொண்டே அவன் கை விரல்களைப் பின்னிக் கொண்டாள் ராகவி. 

சம்பத் ஆண்மை எழுச்சிக்கு ஆளாகினான். அவன் உடம்பில் புதிய ரத்த ஓட்டம் துவங்கி அவனை அண்ணியின் அருகாமையை விரும்பி நெருங்க வைத்தது.

“அண்ணி..”

“சம்பத்?”

“நாம மேல வந்து கொஞ்ச நேரம் ஆகிப் போச்சு”

“கீழ போலாம்ன்றியா?”

“போலாம்ண்ணி” அவளின் விரல்களைப் பிணைத்து தன் பக்கமாக அவள் கையை எடுத்து மென்மையாக அவளின் புறங்கையில் முத்தமிட்டான் சம்பத்.

மெலிதாக சிலிர்த்துக் கொண்டாள் ராகவி.

“ரொம்ப காலம் ஆனாப்ல இருக்கு சம்பத்”

“என்ன அண்ணி?” ஆர்வமாகப் பார்த்தான்.

“இப்படி முத்தம் வாங்கி. ஒரு ஆண் என்னைத் தொட்டு.. அந்தத் தொடுகைல நான் ஒரு பெண்ணா உணர்ந்து..”

“இப்ப எப்படி பீல் பண்றீங்க அண்ணி?”

“சொல்லத் தெரியல சம்பத். ஆனா.. உன் அண்ணா விட்டுப் போன எடத்தை நீ நிரப்பணும் போலருக்கு”

“நிச்சயம் நான் அண்ணா விட்ட எடத்தை நிரப்புவேன் அண்ணி” 

“ம்ம்..” அவன் பக்கமாகச் சாய்ந்து அவன் கையில் ஒரு முலையைப் பதிய வைத்து அழுத்தினாள். 

சம்பத் அவள் பக்கம் சரிந்து அவள் கழுத்தருகே வாசனை பிடித்தான். கிறக்கமாக இருந்தது. ஆண்மை தடிக்க அவள் கையோடு வளைத்து அவளது மார்பை அணைத்தான்.

அவள் தன் மார்போடு அவன் கையை அழுத்திக் கொண்டாள்.

அண்ணியின் பெண்மை வாசத்தை நுகர்ந்து அவன் கிறங்கினான். உடனடியாக அவனுக்கு உடம்பில் உஷ்ணம் ஏறி சுன்னி விறைத்தது.

“அண்ணி” அவன் உதடுகள் அவள் கழுத்தின் ஓரத்தில் உரசின. அவளின் கூந்தல் உதிரி அவன் முகத்தில் தவழ்ந்தது.

“சம்பத்” முனகினாள் ராகவி. 

“மணமா இருக்கீங்க”

“உன் வீட்டுக்கு வந்தோம்ல.. செண்ட் போட்டேன்”

“ஆளையே மயக்குது”

“அப்படியா?” அவள் கூந்தலை வாசம் பிடித்தான்.

“ம்ம்..” முனகி அவள் முலையை ஒரு கையில் பிடித்தான். அவள் அவன் கையை ஒதுக்கவில்லை. மாறாக அவன் கை மீது தன் கை வைத்து அழுத்திப் பிடித்தாள்.

ராகவியின் கனமான முலைகளில் ஒன்றை ஜாக்கெட்டுடன் பிடித்து அழுத்தத் தொடங்கினான். 

“ஹ்ஸ்ஸ் ம்ம்ம்” மென முனகி அவன் மேல் சரிந்தாள் ராகவி. 

அவளது முலையை அள்ளிப் பிசைய அவனுக்கு ஒரு கை போதவில்லை. அத்தனை பெரிய முலையாக இருந்தது. ஆனாலும் அதைப் பிடித்ததும் பிசைந்ததும் இன்பமாக இருக்க, தன் ஆண்மை பலத்தை அவள் முலை மீது காட்டினான்.

ராகவியின் முகம் அசைந்து நெளிந்து அவன் முகத்தை நாடி வந்தது. 

தாபத்தோடு தவித்து வந்த அவளது உதடுகளை அவன் உதடுகள் சட்டென்று கவ்விக் கொண்டன. 

அவ்வளவுதான். 

ராகவி வெடித்து விட்டாள். அவளுக்குள் அடங்கிக் கிடந்த அவளது மோகத் தீ பற்றி எரியத் தொடங்கியது.

[Piriya s]

ராகவியின் தாபமான உதடுகளைக் கவ்வியதும் தன் ஆண்மைக்குள் மிகுந்த பலம் வந்ததைப் போல அவேசமாக சுவைக்கத் தொடங்கி விட்டான் சம்பத். 

ராகவி கண்களை மூடிக் கொண்டு வாயைப் பிளந்து தன் உதட்டை கொழுந்தனுக்கு சுவைக்கக் கொடுத்து கிறங்கிப் போனாள்.

அவன் கை ஜாக்கெட்டுக்குள் அடைந்து கிடந்த அவளது பருத்து விம்மிய பந்து முலையை பலமுடன் அழுத்திப் பிசைந்தது. 

ஒரு கையில் அவள் முலையை பிசைந்து கொண்டே இன்னொரு கையில் அவள் கழுத்தை வளைத்து இறுக்கிப் பிடித்துக் கொண்டு அவளது தடித்த உதட்டின் உமிழ் நீர் சுவையை இன்ப வெறியுடன் உறிஞ்சிச் சுவைத்தான். 

அவளும் உடம்பை அவன் பக்கமாக சரித்து அவன் தோளைப் பிடித்துக் கொண்டு மெலிதாக முனகினாள். 

இத்தனை ஆண்டுகளாக அவளுக்குள் அடங்கிக் கிடந்த பெண்மை உணர்ச்சி வெடித்துக் கிளம்பியதில் அவளும் தன்னிலை இழந்து போனாள். 

உதட்டை பிடுங்கிக் கொள்ளாமல் முகத்தை அண்ணாந்து கொண்டு நாக்கை மெதுவாக வெளியே நீட்டினாள். 

அவள் உதட்டை விட்டு நாக்கின் நுனியை கவ்விக் கொண்டான் சம்பத். அவளது நாக்கின் இன்சுவை தித்திப்பைச் சுவைத்தபடி அவள் முலையை இன்னும் பலமாக அழுத்திப் பிசைந்தான். 

“ஆஆ ஸ்ஸ்ஸ்” என்று வாயைப் பிரித்தது மூச்சு விட்டு முனகினாள் ராகவி. 

“என்னாச்சு அண்ணி?” தாபமாய் கேட்டான்.

“மொரட்டு பயலே. ரொம்ப கசக்கிட்டே. வலிக்குது” அவன் கையை ஒதுக்கி முலையை தடவிக் கொண்டாள். 

“ஓ ஸாரி அண்ணி”

“இருக்கற வெறிய பாத்தா என்னை உண்டு இல்லேனே பண்ணிருவ போலருக்கே”

மெல்லிய புன்னகையுடன் அவள் இடுப்பின் மடிப்பில் பிதுங்கிய சதையைத் தடவினான்.

“ஸாரி அண்ணி.. உங்க வாசம் என்னை ரொம்ப தூண்டிருச்சு”

“ம்ம்” மெலிதாக முனகிக் கொண்டாள்.

அவளின் இடப்பக்க இடுப்பில் அவன் வலது கையை வைத்து இடுப்பின் மடிப்பில் பிதுங்கிய சதையை சற்று அழுத்திப் பிடித்தபடி இடது கையை அவளது வலது முலை மீது வைத்தான். 

அவளின் வலப் பக்க முலையை மூடிய சேலைத் தலைப்பு சரிந்திருந்தது. அந்த சரிவில் ஜாக்கெட்டை முட்டிய அவளது வலது முலை கிச்சென்று தெரிந்தது. 

ராகவி அவன் கைகளைத் தடுக்கவில்லை. அவளுக்கு அந்த இன்பம் தேவையாகத்தான் இருந்தது. அவன் கைகளை தன் முலைகளுடன் உறவாட விட்டாள்.

அவள் முலைகளையும் இடுப்புச் சதையையும் சற்று அழுத்திப் பிசைந்து கொண்டே மீண்டும் அவள் உதட்டைக் கவ்விக் கொண்டான்.

அவளும் கண்களை மூடிக் கொண்டு அவனைத் தழுவினாள்.

அவளது வெப்ப மூச்சு சீற்றமாக வெளியேறி அவனது சுவாசத்தை தாக்கியது. அண்ணியின் வாய்க்குள் நாக்கை விட்டுச் சுழற்றி எடுத்தான் சம்பத்.

ஆழமாக முத்தமிட்டு வேகமாக மூச்சு வாங்கி உதடுகளை பிரித்தனர் இருவரும். 

ராகவின் சேலை ஒதுங்கி ஜாக்கெட்டில் விம்மிய முலை வடிவத்தை முழுமையாக காட்டியது. 

சம்பத் மூச்சு வாங்கிக் கொண்டு மீண்டும் தன் அண்ணியின் கன்னம் கண்கள் மூக்கு கழுத்து எல்லாம் முத்தம் கொடுத்தான். 

அவள் உடம்பு சூடாகி கொதிக்கத் தொடங்கியிருந்தது. 

[Piriya s]

நண்பா நீங்கள் வந்து கதை தொடர்ந்து எழுதியதற்கு மிக்க நன்றி. அதிலும் சம்பத் முதல் முதலாக ராகவி முத்தம் கொடுத்து அவளின் கொங்கைகள் கசக்கி செய்யும் செயல்கள் அவளின் உணர்ச்சியின் தூண்டப்பட்டு இருப்பதை சொல்லியது மிகவும் அற்புதமாக இருந்தது

நன்றி 

[Piriya s]

அவளின் திரண்ட மார்புக் கலசங்கள் துள்ளி எழுந்து அடங்க மூச்சு வேகமாக வந்து கொண்டிருந்தது.

அவன் கையை இறுக்கிப் பிடித்தபடி சொன்னாள் ராகவி.

“முடியல சம்பத்”

“நான் இருக்கேன் அண்ணி” முனகியபடி அவள் கழுத்தில் முத்தம் கொடுத்தான்.

“ஹ்ஹ் ம்ம்ம் ஸ்ஸ்ஸ்.. எனக்கு தாங்காது”

அவன் முகம் அவள் கழுத்தில் இருந்து நழுவி அவளின் முலை நடுவில் புதைந்ததும் அவன் கழுத்தை வளைத்து இறுக்கமாக அணைத்துக் கொண்டாள் ராகவி. 

அவளின் ஜாக்கெட் விளிம்பில் முத்தம் கொடுத்தவன் ஒரு கையால் சேலையை ஒதுக்கி பிதுங்கிய அவளது முலைச் சதையை கடித்து சப்பினான்.

அவள் முலைச் சதை அவன் கடிக்க ஏதுவாக இல்லை. அவன் கடித்தாலும் கடிக்கு கிடைக்காமல் நழுவி நழுவிப் போனது. 

அவன் அவள் முலை மீது வெறியாகி ஜாக்கெட் ஹூக்கை கழற்ற முயன்றான். 

அவளுக்கு அவனை ஏற்பதா தடுப்பதா என்று தெரியவில்லை. சில நொடிகள் தாபத்துடன் தடுமாறினாள். 

அந்தச் சில நொடிகளில் அவள் ஜாக்கெட்டின் மேலிரண்டு ஹூக்குகளை விடுவித்து விட்டான் சம்பத். 

ப்ராவின் இறுக்கத்தில் அவள் முலைகள் இன்னும் பிதுங்கியெழுந்திருந்தது. முலைச் சதை விம்மிக் கொண்டு வெளியே வரத் துடித்தது. 

“சம்பத்” என்று முனகி அவன் கையைப் பிடித்து தடுத்தாள் ராகவி. 

“அண்ணி” தாபமாய் அவள் முகம் பார்த்தான்.

“போதும். இதுக்கு மேல என்னை தூண்டாத” என்று அவன் முகத்தில் கை வைத்து தடுத்தாள்.

“இல்ல அண்ணி..” அவள் கைக்கு முத்தம் கொடுத்தான்.

“வேண்டாம் சம்பத். இது மொட்டை மாடி. கீழ வினோ இருக்கா. ஒருவேளை அவ மேல வந்தான்னா.. மானம் போயிரும்”

அந்தக் கவலை அவனுக்கும் இருந்தது.

ஆனாலும் கொதித்து எழுந்து விட்ட தாப உணர்ச்சி அடங்க மாட்டேன் என்றது.

“ஸாரி அண்ணி” மிகுந்த உணர்ச்சிக் கொந்தளிப்புடன் இருந்த சம்பத் மிகவும் சிரம்பட்டு தன்னை கட்டுப்படுத்திக் கொண்டான். 

அவனது இதயமும் படபடத்து அதிர வேகமாக மூச்சு வாங்கிக் கொண்டிருந்தான்.

ராகவி நகர்ந்து உட்கார்ந்து ஜாக்கெட் ஹூக் மாட்டி சேலையை சரி செய்து கொண்டாள்.

அவள் உடம்பும் பெண்மையும் இன்னும் கொந்தளித்துக் கொண்டுதான் இருந்தது. கிளர்ந்து விட்ட அவளது பெண்மை தாபத்துக்கு இப்போது ஒரு ஆணின் அந்தரங்க உறவும் அதன் எல்லையற்ற இன்பமும் தேவையாகத்தான் இருந்தது. 

ஆனால் இது அதற்கான இடமோ சந்தர்ப்பமோ இல்லை என்பதால் அவள் தன்னை அடக்கிக் கொள்ள வேண்டியிருந்தது.

“ஸாரி அண்ணி” சம்பத் கலைந்த தலை மயிரை கோதி விட்டுக் கொண்டான். 

“இன்னொரு சந்தர்ப்பத்துல வெச்சுக்கலாம்” பெருமூச்சு விட்டுச் சொன்னாள்.

அவன் ஒன்றும் சொல்லவில்லை.

வினோதாவை முதலில் ஊருக்கு அனுப்பி வைக்க வேண்டும். அதன் பிறகு இந்த அண்ணி முழுக்க தனக்குத்தான். 

அண்ணி வேலை முடிந்து வந்தால் வீட்டில் தனியாகத்தான் இருப்பாள் என்பதால் அவளை ருசிப்பதும் அனுபவிப்பதும் ரொம்ப சுலபம்தான் என்று அவனுக்குள் எண்ணம் ஓடிக் கொண்டிருந்தது.

[Piriya s]

நண்பா மிகவும் எதார்த்தமான பதிவு அதிலும் ராகவி உணர்ச்சி தூண்டப்பட்டு இருக்கும் சமயத்தில் சம்பத்  உடன் இந்த இடம் கூடல் நிகழ்வு ஏற்ற இல்லை என்று சொல்லி அதற்கு சம்பத் சிந்தித்து ஒத்துழைப்பு கொடுத்ததை சொல்லியது மிகவும் அற்புதமாக இருந்தது

Thanks

[Piriya s]

Bro u writings style and situations are super give regular updates

Thanks

[Piriya s]

BRO nice story pls continue ?

Thanks

[Piriya s]

ohh ..! தலைவர் ரசிகரா நீங்களும்..!! சூப்பர்!! வாழ்த்துக்கள்.

ரஙகராஜன்.. எழுத்தாளர் சுஜாதாவானதுக்கு காரணமாக, அவருக்கு  முன்னோடியாக ஒரு எழுத்தாளர் இருந்தார். 

அவரைப் பற்றி சுமாராக தெரியுமா நண்பா?

(எழுத்தாளுமையில் என்னோட ஃபேவரிட் சுஜாதாதான்.)

 (இலக்கியத்தில் ஜெயகாந்தன்.)

சுஜாதா இலக்கியம் தெரிந்த கமர்ஷியல் எழுத்தாளர். 

ஜெயகாந்தன் கமர்ஷியலை ஏற்காத இலக்கியவாதி. 

நம் தமிழ் எழுத்தாளுமை கொண்ட சமூகத்தில் இந்த இரு பிரம்மரிஷிகளுக்கும் முன்னோடிகளாக குருநாதர்கள் உண்டு.

முடிந்தால் அவர்களைப் பற்றியும் தெரிந்து கொள்ளுங்கள். 

ஒரு சின்ன வாய்ப்பு.. சொல்லிவிட்டேன்.

நன்றி.!