15-05-2025, 09:16 PM
Adultery மை டியர் பவித்ரா அண்ணி( my dear pavithra Anni)❤️❤️❤️❤️❤️
15-05-2025, 09:42 PM
சுரேஷின் வெறியாட்டம் சூப்பர்
காமகதை சூப்பராக உள்ளது
காமகதை சூப்பராக உள்ளது
16-05-2025, 12:57 AM
நண்பா தொடர்ந்து எழுதுங்கள் பவி கேரக்டர் நன்றாக இருக்கிறது
16-05-2025, 01:01 AM
(15-05-2025, 08:40 PM)Lust king 66 Wrote: கேரளாவின் கடற்கரையோர ஹோட்டல்ல, சுரேஷும் சினேகாவும் தங்கள் ஹனிமூனை முழு மனசோட குஷியா கொண்டாடிக்கிட்டு இருந்தாங்க.நண்பா சூப்பர் சினேகாவை சுரேஷ் நன்றாக ஓத்துட்டான் :) கதை இன்ட்ரஸ்டிங்கா போயிட்டு இருக்கு
முதல் நாள், சினேகாவோட மனசு கவலை மேகத்துல சிக்கி, அப்பாவோட பாத்ரூம் விபத்தை நினைச்சு தவிச்சுக்கிட்டு இருந்தது.
கடற்கரையில, அலைகள் மணலை முத்தமிடுற அழகை பார்த்துக்கிட்டு, சுரேஷோட கையை பிடிச்சு நடந்தாலும், அவளோட கண்கள் அலைகளை விட்டு தொலைவுல எங்கேயோ மாட்டிக்கிட்டு இருந்தது.
“பாவம், அப்பா இப்போ எப்படி இருக்காரோ? சரியாகி இருக்குமா? டாக்டர் நல்லா பார்த்தாரா?”னு மனசு அலைபாய்ஞ்சுக்கிட்டு இருந்தது.
சுரேஷுக்கு பார்க்க ரொம்ப கடுப்பா இருந்தது. ‘இவளுக்கு இந்த ஹனிமூன்ல மனசு போசாகணுனு நினைச்சான், இப்படி அப்பாவை நினைச்சு மூடை கெடுக்குறாளே,’னு மனசு எரிச்சலோட துடிச்சது.
ஆனாலும், வெளிய காட்டிக்காம, “என்னடி, அப்பா நல்லாருக்காருன்னு சொல்லியிருக்காரு இல்ல? நீ இப்படி மனசை போட்டு அலட்டிக்கிட்டு என்ன ஆகப் போகுது? இங்க வந்து கொஞ்சமாவது குஷியா இரு,”னு அவளை சமாதானப்படுத்துற மாதிரி பேசினான். அவளோட தோள்மேல கையை போட்டு,
மெதுவா இறுக்கி, “வா, கடற்கரையில நடந்து, கொஞ்சம் மனசு லைட்டாகட்டும்,”னு சொல்லி, அவளை இழுத்துக்கிட்டு நடந்தான்.
சினேகா, ஒரு மெல்லிய புன்னகையோட, “சரி, சுரேஷ், நீ சொல்றதும் சரிதான்,”னு சொன்னாலும், மனசு இன்னும் அமைதியாகல.
மாலையில, கடற்கரை பக்கத்துல ஒரு சின்ன காபி ஷாப்ல, மர நிழல்ல உட்கார்ந்து, சினேகா அப்பாக்கு போன் பண்ணி பேசினா. “பா, இப்போ உடம்பு எப்படி இருக்கு? தலைவலி இருக்கா? டாக்டர் என்ன சொன்னாரு?”னு கவலையோட, குரல் நடுங்க கேட்டா.
அவர், “அட, ஒன்னும் இல்லமா, நான் நல்லாருக்கேன்., மாத்திரை சாப்பிட்டு ரெஸ்ட் எடுக்குறேன். நீ கவலைப்படாம, உன் புருஷனோட சந்தோஷமா இரு. இதுக்காக உன் மனசை ஏன் கஷ்டப்படுத்துற?”னு சிரிச்சுக்கிட்டே, அன்போட சொன்னார்.
அந்த வார்த்தைகள், சினேகாவோட மனசுல இருந்து ஒரு பெரிய கவலையை இறக்கி வச்சது.
அவள், “சரிப்பா, நீங்க பத்திரமா இருங்க. அம்மாக்கு சொல்லி, உங்களை நல்லா பார்த்துக்க சொல்றேன்,”னு சொல்லி, ஒரு நிம்மதி பெருமூச்சு விட்டா.
அப்புறம், போனை எடுத்து, டெல்லியில இருக்குற அவளோட 23 வயசு தங்கை ரோஷினிகிட்ட பேசினா. ரோஷினி, ஐஏஎஸ் அதிகாரியாகுறதுக்கு கோச்சிங் சென்டர்ல படிச்சுக்கிட்டு, எக்ஸாம் எழுதிக்கிட்டு இருந்தா.
அதனால, அக்காவோட கல்யாணத்துக்கு வர முடியாம போயிடுச்சு. “அக்கா, நீ ஏன் இப்படி கவலைப்படுற? அப்பா நல்லாருக்காரு. நான் இங்க இருந்து பார்த்துக்குறேன்.
நீயும் மாமாவும் கேரளாவுல குஷியா இருங்க. அப்பாவுக்கு ஒன்னும் ஆகாது,”னு சிரிச்சுக்கிட்டே, ஒரு தங்கையோட அக்கறையோட சொன்னா.
சினேகா, “ரோஷு, நீ சொல்றது சரி. ஆனாலும், மனசு கொஞ்சம் பயந்து போயிடுச்சு. சரி, நீ படிப்பை பாரு. எக்ஸாம்ல நல்லா பண்ணு,”னு சொல்லி, ஒரு புன்னகையோட போனை வச்சா.
இந்த பேச்சு, அவளோட மனசை இன்னும் லேசாக்கி, கவலை மேகத்தை கொஞ்சம் விலக்கி வச்சது.
ரெண்டாவது நாள், சுரேஷுக்கும் சினேகாவுக்கும் ஒரு சொர்க்கமா மாறிடுச்சு.
காலையில ஓப்பன் டாப் ஜீப்ல, கேரளாவோட பச்சைப்பசேல்னு பரவிய மலைப்பகுதிகளையும், நீர் நிலைகளையும் சுத்திப் பார்க்க கிளம்பினாங்க.
மூணாறு டீ எஸ்டேட்ஸ்ல, பச்சை தேயிலை செடிகளுக்கு நடுவுல நடந்தாங்க, குளிர்ந்த காற்று முகத்துல பட்டு, சினேகா ஒரு குழந்தை மாதிரி சிரிச்சா.
“சுரேஷ், இங்க பாரு, இந்த இடம் படத்துல வர்ற மாதிரி இருக்கு!”னு கத்தி, அவனோட கையை இறுக்கி பிடிச்சு, தேயிலை செடிகளுக்கு நடுவுல ஓடினா.
அப்புறம், அவங்க ஒரு நீர்வீழ்ச்சி பக்கத்துல போனாங்க, தண்ணி சலசலன்னு விழுற சத்தத்துல, ஒரு செல்ஃபி எடுத்துக்கிட்டாங்க.
சினேகா ஒரு மஞ்சள் சுடிதார்ல, கூந்தலை குதிரைவால் முடிச்சு போட்டு, சுரேஷோட தோள்மேல சாஞ்சு, “இந்த மாதிரி இடத்துக்கு இன்னொரு தடவை வரணும்,”னு சொன்னா, கண்ணுல ஒரு சிரிப்பு மின்னுச்சு.
சுரேஷ் வெள்ளை டீ ஷர்ட்டும் கருப்பு ஜீன்ஸும் போட்டு, கூலிங் கிளாஸ் மாட்டிக்கிட்டு, “இந்த சிரிப்பு தான் எனக்கு இப்போ வேணும்,”னு சொல்லி, அவளை இடுப்புல கை வச்சு இழுத்து, ஒரு முத்தம் கொடுத்து, மொபைல்ல ஒரு செல்ஃபி எடுத்தான்.
மதியம் குமரகம் பறவைகள் சரணாலயத்துல, படகுல உட்கார்ந்து, வெள்ளை கொக்கு, பறவைகளை பார்த்து, “இங்க வந்து ரொம்ப நாளாச்சுனு சுரேஷ் சொல்லி, சினேகாவோட கையை இறுக்கி பிடிச்சான்.
மதிய சாப்பாடு ஒரு கடற்கரை ஹோட்டல்ல, தேங்கா மர நிழல்ல ஒரு மர மேஜையில உட்கார்ந்து, கேரளா ஸ்பெஷல் சாம்பார், அப்பம், மீன் கறி, புட்டு, கடலா கறி எல்லாம் ஆர்டர் பண்ணி சாப்பிட்டாங்க.
சினேகா, மீன் கறியை ஒரு கரண்டி எடுத்து சாப்பிட்டு, “இந்த மசாலா சூப்பரா இருக்கு, சுரேஷ், நீயும் ட்ரை பண்ணு,”னு சொல்லி, ஒரு துண்டு மீனை அவனுக்கு ஊட்டி விட்டா.
சுரேஷ் சிரிச்சு, அவளோட கையை பிடிச்சு, ஒரு குறும்பு பார்வை பார்த்தான். ரெண்டு பேரும், சாப்பிட்டு முடிச்சு தேங்கா இளநீர் குடிச்சு, மனசு நிறைஞ்சு, கடற்கரையில கொஞ்ச நேரம் மணல்ல உட்கார்ந்து, அலைகளை பார்த்துக்கிட்டு இருந்தாங்க.
இரவு 11 மணி ஆனப்போ, ஹோட்டல் ரூமோட ஆடம்பர பெட்ல, சினேகா அரைகுறை துணியுடன் செதுக்கப்பட்ட சிலை மாதிரி படுத்திருந்தா.
அறையில மெல்லிய மஞ்சள் லைட்டிங், மென்மையான ஏசி குளிர்ச்சி, கடல் அலைகளோட மெல்லிய சலசலப்பு எல்லாமே ஒரு மயக்கத்தை உருவாக்கிச்சு.
பெட்ஷீட், அவளோட மென்மையான உடம்பை பாதி மறைச்சு, அவளோட மார்போட வளைவையும், இடுப்போட மெல்லிய அசைவையும் வெளிப்படுத்திச்சு.
அவன், அவளோட கழுத்துல மெதுவா முத்தமிட்டு, மென்மையான தோலில் உதடுகளை உரசி, மெதுவா கீழே இறங்கி, தொப்புளை நாக்கால நக்கினான். அவளோட தொப்புள் அவனோட நாக்குக்கு இனிப்பு மாதிரி இருந்தது.
“ஸ்ஸாஆ...”னு சினேகா மெல்ல முனகி, உடம்பை நெளிச்சு, கண்ணை மூடிக்கிட்டு, அவனோட தொடுதலில் மூழ்கினா.
சுரேஷ், அவளோட முலைகளை மெதுவா பிசைஞ்சு சிவந்த காம்பை உதடுகளால கவ்வி, மென்மையா உறிஞ்சினான்.
“ம்ம்... ஹான்...”னு வெட்கமான முனகலோட, அவனோட தலையை இறுக்கி, மார்புல அழுத்திக்கிட்டா.
சுரேஷ், மெதுவா கீழே இறங்கி, அவளோட பேன்டியை, பெண்மையோட ஒட்டிக்கிட்டிருந்த அந்த மெல்லிய துணியை, மெதுவா இழுத்து அவிழ்த்தான்.
அவளோட கால்களை மெதுவா விரிச்சு, கொழுத்து சிவந்த புண்டையை முழுசா பார்த்து, அதோட மென்மையான வாசனையில மயங்கி, தொடைகளை முத்தமிட்டு, மென்மையா நக்கினான்.
அவளோட தொடைகள், வெண்ணை மாதிரி மென்மையா, அவனோட உதடுகளில் அழுந்துச்சு.
புண்டையில நாக்கு பட்டவுடனே, சினேகா, “ஹான்ஸ்ஸ்...”னு துள்ளி குதிச்சு, காலை இன்னும் விரிச்சு, “ஸ்ஸாஆ...”னு கூச்சலிட்டு, இடுப்பை உயர்த்தி இறக்கினா.
சுரேஷ், அவளோட பருப்பை உதடுகளால இழுத்து, மென்மையா கவ்வி, உறிஞ்சி, இடமிருந்து வலமா, மேலிருந்து கீழா நக்கி, அவளை துடிக்க வச்சான்.
“ஆஆஆஸ்ஸாஆ...”னு சினேகா தவிச்சு, உடம்பு நடுங்கி, அவனோட முகத்தை தன் கூதியில அழுத்தினா
அந்த புண்டைய முழுசா சப்பி நுங்கு உரிவதைப் போல சப்பினான்
“ஹான்... ஸ்ஸாஊஸ்ஸா...”னு சுகத்துல புலம்பினா.
சுரேஷ், தன் கூரான நாக்கை புண்டையில ஆழமா விட்டு, அவளை சொர்க்கத்துக்கு கூட்டிட்டு போனான்.
நாக்கை இன்னும் ஆழமா நோண்டவும், “ஆஆஆஆஸாஆ...”னு சினேகா உச்சமடைஞ்சு, புண்டை தேனை கசிய விட்டா.
அந்த தேன் மென்மையான மணத்தோட, சுரேஷோட நாக்குல வழிஞ்சது, அவன் ஒரு துளி விடாம நக்கி குடிச்சு, அவளோட புண்டையோட ஒவ்வொரு சதையையும் அணுஅணுவா ரசிச்சான்.
சினேகா, இடுப்பை ஆட்டி ஆட்டி, “ஹான்... ஸ்ஸாஆ...”னு நெளிஞ்சா புண்டையில கட்டிப்பால் சுரந்துக்கிட்டே இருந்தது.
சுரேஷ், தன் ஜட்டியை கழட்டி, ஆறு இன்ச் சுன்னியை வெளிய எடுத்தான், நரம்புகள் புடைச்சு, வீங்கி நின்ன அந்த சுன்னி, ஒரு முரட்டு ஆயுதம் மாதிரி தெரிஞ்சது.
சினேகா, அதை பார்த்து, ஒரு மெல்லிய பயத்தோட, “மெதுவா...”னு முனகி, கண்ணை மூடிக்கிட்டா.
சுரேஷ், ஒரு ஸ்பெஷல் லிக்விட் பாட்டிலை எடுத்து, சுன்னியில தடவினான் அது நீண்ட நேரம் விறைப்பா இருக்குற மாதிரி செஞ்சான்.
அவன், அவளோட தொடைகளை இன்னும் விரிச்சு, சுன்னியை மதனநீர்ல தேய்ச்சு, பிரிஞ்சு இருந்த புண்டையில மெதுவா சொருகினான்.
“ஆஆஆ... ஹான்...”னு சினேகா வலியில முகம் சுழிச்சு, கைகளை பெட்ஷீட்ல இறுக்கி பிடிச்சுக்கிட்டா.
சுரேஷோட சுன்னி, கொஞ்சம் கொஞ்சமா உள்ளே போயி, பாதி சுன்னி புண்டை சீல்மேல முட்டுச்சு.
அவன், மெதுவா அசைச்சு, திடீர்னு ஒரே குத்தா முழு சுன்னியையும் உள்ளே இறக்கினான்.
“ஹக்!” அடிவயிற்றுல ஒரு சுக வேதனையை உணர்ந்தா
“ஆஆஆஸ்ஸாஆ...”னு அலறினா.
சுரேஷோட சுன்னி, அவளோட புண்டை சீலை உடைச்சு, ஆழமா போய் முட்டுச்சு.
சுரேஷ், மெதுவா ஆரம்பிச்சு, கொஞ்சம் கொஞ்சமா வேகம் எடுத்து, அவளோட புண்டையில இழுத்து இழுத்து குத்தினான்.
அவனோட இடுப்பு, மின்னல் வேகத்துல இயங்க, பெட்ஷீட் கசங்கி, அறையில சலசலப்பு சத்தம் கேட்டது.
“ஐயோ... ஸ்ஸாஆ...”னு சினேகா கதறி, அவனோட குத்தலில் சொர்க்கத்துல மிதந்தா.
சுரேஷ் அவளோட உதடுகளை கடிச்சு, சப்பிக்கிட்டே, ஆழமா குத்தி, அவ மேல படர்ந்து, முழு உடம்பையும் இறுக்கி,
“ம்ம்... என்னடி, எப்படி இருக்குது?”னு முனகினான்.
“ம்ம்... ஸ்ஸாஆ...”னு சினேகா, சுகத்துல முனகி, அவனோட முதுகை நகத்தால இறுக்கி பிடிச்சு, உடம்பை இறுக்கினா.
அவனோட சுன்னி, அவளோட கூதியோட ஆழத்துல துடிச்சு, இறுதி கட்டத்துக்கு வந்தது.
“ஸ்ஸாஆ... மெதுவா...”னு சினேகா கதறினாலும், சுரேஷ் விடாம இழுத்து இழுத்து குத்தின்ன், அவனோட முரட்டு பூள், சினேகாவோட புண்டையில விந்தை பீச்சி அடிச்சது.
அவளுக்கு அடிவயிற்றுல ஒரு சூடான திரவம் இறங்குற மாதிரி இருந்தது.
“ஆஆஆஊஊ...”னு சினேகா கதறி, உடம்பு நடுங்கி, அவனை இறுக்கி அணைச்சு, சுகத்துல மூழ்கினா.
ரெண்டு பேரோட உடம்பும் வியர்வையால ஜொலிச்சு, மூச்சு வேகமா வாங்கிச்சு. சினேகாவோட உடம்பு, சுரேஷோட முத்தங்களாலயும் பல்தடங்களாலயும் சிவந்து, ஒரு பளபளப்போட இருந்தது.
அவளோட மார்பு, மெதுவா ஏறி இறங்கி, ஒரு மென்மையான தாளத்துல அசைஞ்சது. ரெண்டு பேரும் கட்டிப்பிடிச்சு, அப்படியே படுத்து, கடல் அலைகளோட சத்தத்துல மூழ்கினாங்க.
சுரேஷ், அவளோட நெத்தியில ஒரு மெல்லிய முத்தம் கொடுத்து, “என்னடி, எப்படி இருக்குதது?”னு சிரிச்சு, அவளை இறுக்கினான்.
சினேகா, ஒரு வெட்கப் புன்னகையோட, “போ, இப்படி எல்லாம் பேசாத,”னு சொல்லி, அவனோட மார்புல முகத்தை புதைச்சு குழந்தை மாதிரி சிரிச்சா.
இதே நேரம், பவித்ரா வீட்டுல எல்லாருக்கும் இரவு சாப்பாடு ரெடி பண்ணிக்கிட்டு இருந்தால் அவளின் எண்ணம் சூர்யாவையே சுற்றியது
Keep rocking
16-05-2025, 01:12 AM
பவி அண்ணி❤️❤️ ❤️ 13
அது ராத்திரி 10:25 மணி வீடு மௌனத்துல மூழ்கியிருந்தது. பவித்ரா, வீட்டு வேலைகளை எல்லாம் முடிச்சுட்டு, தன் ரூமுக்கு வந்து, கட்டிலோட மூலையில உட்கார்ந்து, ஒரு பிளாஸ்டிக் கூடை நிறைய துணிகளை எடுத்து மடிச்சு வைச்சுக்கிட்டு இருந்தா.
வெளிர் பச்சை புடவைல கூந்தலில் மல்லிகைப் பூ சொருகி, இருந்தா. அவளோட மென்மையான வயிறு, புடவையோட மடிப்புக்கு நடுவுல மங்கலா தெரிஞ்சது
ஆனா, அவளோட மனசு, அந்த அமைதியான ரூமோட சுவர்களுக்கு நடுவுல, ஒரு புயல் மாதிரி சுழன்றுக்கிட்டு இருந்தது.
சூர்யாவோட கள்ளத்தனமான பார்வைகள், மன்னிப்பு கேட்டாலும் மாறாத பழக்கம் இதெல்லாம் அவளை உறுத்திக்கிட்டே இருந்தது.
‘இவனுக்கு ஒரு நல்ல பொண்ணு பார்த்து கல்யாணம் பண்ணி வச்சா, இந்த தொந்தரவு எல்லாம் நின்னுடுமா?
இவன் ஒழுங்கா வழிக்கு வந்துடுவான்னு மனசுல ஒரு நம்பிக்கை துளிர் விட்டது.
அந்த யோசனையை ரஞ்சித்து கிட்ட பேசலாம்னு முடிவு பண்ணி சட்டையை மடிச்சு வைச்சுக்கிட்டே, ‘இதை எப்படி ஆரம்பிக்கிறது? ரஞ்சித் இதுக்கு ஒத்துக்குவாரா?’னு மனசு கணக்கு போட்டுக்கிட்டு இருந்தது.
அவள் ஒரு ஆழ்ந்த மூச்சு விட்டு, கூடையை பக்கத்துல வச்சு, கைகளை மடியில வச்சு ரஞ்சித்தின் வரவை பார்த்தா.
அவன் வெளிய குடிச்சுட்டு வந்து, படுக்கையில அரைகுறையா சாஞ்சு, மங்கலான பார்வையோட, சுவத்தை வெறிச்சு பார்த்துக்கிட்டு இருந்தான்.
அவனோட சட்டை கசங்கியிருந்தது
மதுவோட வாடை ரூமை நிரப்பிச்சு.
பவி தயங்கி தயங்கி, “ஏங்க, ஒரு முக்கியமான விஷயம் பேசணும். சூர்யாவுக்கு ஒரு நல்ல பொண்ணா பார்த்து, கல்யாணம் பண்ணி வைக்கலாமா?
அவனுக்கு பொறுப்பு வந்தா, ஒழுங்கா இருப்பான்னு தோணுது,”னு மெதுவா ஆரம்பிச்சா,
குரல் ஒரு தயக்கத்தோட நடுங்குச்சு. ரஞ்சித், ஒரு மலுப்பல் சிரிப்பு சிரிச்சு, “என்ன பவி, இப்படி ஒரு யோசனை? சூர்யாவுக்கு கல்யாணமா? நான் அதை நடக்க விடவே மாட்டேன். எங்க அம்மாவும் விட மாட்டாங்க,”னு போதையில் உளற ஆரம்பிச்சான்,
கண்கள் கேலியோட மின்னுச்சு. பவி, குழப்பத்தோட, “ஏன்? கல்யாணம் ஆனா, அவன் நல்ல வழிக்கு வந்துடுவான் இல்ல?
இப்போ இப்படி தனியா இருக்குறதுனால தான் வம்பு சண்டைக்கு போறான் பெரியவங்கள மதிக்காமல் நடந்துக்குறான்,”னு வாதாடுற மாதிரி சொன்னா.
ரஞ்சித், இன்னும் உரத்த சிரிப்புடன்
“நீ இன்னும் புரியாம பேசுற. அவனுக்கு கல்யாணம் ஆனா, வரப்போற பொண்ணு எங்களை கேள்வி கேட்பா. எங்க சுதந்திரத்துக்கு ஆப்பு வச்சுடுவா. அதனால, அவனுக்கு கல்யாணமே வேணாம்,”னு திமிரான குரலோட சொன்னான்,
பவி, அதிர்ச்சியோட, “என்ன சொல்றிங்க? இது உங்களுக்கே நியாயமா தெரியுதா?”னு கேட்டால்
ரஞ்சித் இன்னும் உளற ஆரம்பிச்சான். “அவனுக்கு போலீஸ் வேலை கிடைக்காம பண்ணது நாங்க தான். அவனுக்கு அவங்க அம்மா எழுதி வச்ச சொத்து இருக்கு, அதை புடுங்குறதுக்கு தான் அவனை இந்த வீட்டுல வச்சிருக்கோம்.
அவன் இங்க இருந்து ஓடாம இருக்கணும், ஆனா எங்களுக்கு அடங்கி, அடிமை மாதிரி இருக்கணும்,”னு சொல்லி, ஒரு வஞ்சக சிரிப்பு சிரிச்சு, படுக்கையில சரிஞ்சு, மட்டையாகி, குறட்டை விட ஆரம்பிச்சான்.
அவனோட குறட்டை, ரூமோட சுவர்களுக்கு நடுவுல எதிரொலிச்சு, பவியோட மனசை இன்னும் கனமாக்குச்சு.
இதைக் கேட்டு, உடம்பு மரத்து, மனசு ஒரு கனமான பாரத்தோட கலங்குச்சி
‘இவனுங்க இப்படி ஒரு சூழ்ச்சி வலை விரிச்சு, சூர்யாவை சிக்க வச்சிருக்கானுங்களா?
இது எவ்வளவு பெரிய துரோகம்?’னு மனசு அதிர்ந்து, ஒரு பயத்தோட தவிச்சது.
பவியால் இதை ஜீரணிக்க முடியாம, கைகள் நடுங்க, படுக்கையில இருந்து எழுந்து, ரூமோட கதவை பூட்டிக்கிட்டு, மெல்லிய கருப்பு ஷாலை எடுத்து தோள்பட்டையில போட்டுக்கிட்டு, வெளிய வந்தா.
வீட்டு வாசல்ல நின்னு குளிர்ந்த ராத்திரி காற்றை முகத்துல உணர்ந்தாள். நிலவு, ஒரு மங்கலான வெளிச்சத்தை வீசிக்கிட்டு, வீட்டு முற்றத்தை ஒளிர வச்சிருந்தது.
ஆனா, பவியோட மனசு, அந்த வெளிச்சத்துல மயங்காம, ஒரு கவலையில மூழ்கி, ‘சூர்யாவுக்கு இவனுங்க இப்படி பண்ணியிருக்கானுங்க. இதை அவனுக்கு சொல்லணுமா? சொன்னா, என்ன ஆகும்? ரஞ்சித் இதை உளறினாலும், இது உண்மையா இருக்குமா?’னு மனசு கேள்வி கேட்டுக்கிட்டு இருந்தது.
சுந்தரவல்லியோட ஆதிக்கம், ரஞ்சித்தோட திமிரு இந்த சதிக்கு சுரேஷோட மறைமுக ஆதரவு இதுக்கு நடுவுல, அவளால ஒண்ணும் பண்ண முடியாதுன்னு ஒரு அச்சம் மனசை கவ்வுச்சு.
தொண்டை அடைச்சு, கண்ணுல தண்ணி தேங்க, அவள் ஒரு நிமிஷம் கண்ணை மூடி, ‘இது சரியில்ல. சூர்யாவுக்கு இந்த உண்மையை சொல்லணும்,’னு முடிவு பண்ணா.
சூர்யாவை பார்க்கணும்னு ஒரு தவிப்பு மனசுல எழுந்தது. அவள், மெதுவா, புடவை தரையில உரச, சூர்யாவோட அறை நோக்கி நடந்தா. கதவை மெதுவா திறந்து பார்த்தா, அறை வெறிச்சோடி இருந்தது.
படுக்கை கசங்கி ஒரு நீல துண்டு தரையில விழுந்து கிடந்தது.
‘எங்க போயிருப்பான்? சாப்பிட்டானா இல்லையா?’னு மனசு ஒரு அக்கறையோட துடிச்சது
பயம் அவளை ஆட்டுச்சு. அவன் ஃபோனுக்கு கால் பண்ணா, “தி நம்பர் யு ஹாவ் டயல்டு இஸ் சுவிட்ச்டு ஆஃப்”னு கம்ப்யூட்டர் குரல் பதில் சொல்லுச்சு.
பவி, ஒரு நிமிஷம் நெத்தியை தேய்ச்சுக்கிட்டு, ‘ஒருவேளை மாடியில இருப்பானோ? கவலைனா, அவன் எப்பவும் மாடிக்கு தான் போய் உட்காருவான்,’னு யோசிச்சு, மெதுவா மாடிப்படிகளை ஏறினா.
அவளோட புடவை, படிகளில் உரசி, சரசரன்னு சத்தம் எழுப்புச்சு. மல்லிகைப் பூ வாசனை, அவளோட நடையோட கலந்து, மாடி முழுக்க பரவுச்சு.
மாடிக்கு வந்து பார்த்தா, சூர்யா அங்க தான் ஒரு மூலையில உட்கார்ந்து, இருட்டை வெறிச்சு பார்த்துக்கிட்டு இருந்தான்.
ஒரு டீ ஷர்ட்டு, பழைய ஜீன்ஸ், தலைமுடி கலைஞ்சு, நிலவொளியில அவனோட முகம் மங்கலா தெரிஞ்சது.
அவனோட கண்கள், ஒரு ஆழமான கவலையில மூழ்கியிருந்தது. பவி, அவனோட நிலையை பார்த்து, மனசு பிசையுற மாதிரி உணர்ந்தா. ‘இவனுக்கு இவ்வளவு துன்பம் நடந்துக்கிட்டு இருக்கு, இவன் இப்படி தனியா உட்கார்ந்து தவிக்குறானே,’னு மனசு உருகி, கண்ணுல தண்ணி தேங்குச்சு.
அவள், மெதுவா அவனுக்கு பக்கத்துல போயி, “சூர்யா, சாப்பிட்டியா?”னு ஒரு அக்கறையோட கேட்டா, குரல் மென்மையா, ஒரு பாசத்தோட ஒலிச்சது.
சூர்யா தலை குனிஞ்சு, “இல்ல, அண்ணி,”னு மெதுவா சொன்னான், குரல் ஒரு சோர்வோட, உடைஞ்சு வந்தது.
பவிக்கு அவன் மேல ஒரு பாசம் பொங்கி வழிஞ்சது. ‘இவனை இப்படி விட முடியாது. இவனுக்கு இப்போ ஒரு ஆறுதல் வேணும்,’னு மனசு சொன்னது
முதலில் இவன் பசியை போக்குவோம்னு என்னத்தோட
அவள் திரும்பி மாடிப்படி இறங்கி, கிச்சனுக்கு ஓடினா. சமையலறையில, ஒரு ஸ்டீல் தட்டுல, சூர்யாவுக்கு பிடிச்ச சாம்பார், மெத்து மெத்துன்னு இட்லி, தேங்கா சட்னி, ஒரு துண்டு வறுத்த கருவாடு, கொஞ்சம் கரிகுழம்பு எல்லாம் எடுத்து, ஒரு சின்ன டம்ளர்ல தண்ணி ஊத்தி எடுத்துகிட்டு மறுபடி மாடிக்கு வந்தா.
அவளோட புடவை, அவசரத்துல இடுப்புல இருந்து கொஞ்சம் இறங்கி, அவளோட மென்மையான வயிறு, நிலவொளியில மங்கலா மின்னுச்சு.
“சூர்யா, இந்தா, சாப்பிடு. இப்படி பசியோட இருக்கக் கூடாது,”னு தட்டை அவன் முன்னாடி நீட்டி, ஒரு அண்ணியோட கண்டிப்போட சொன்னாள்.
ஆனா சூர்யா தட்டை ஒரு பார்வை பார்த்து, “வேணாம், அண்ணி. பசி இல்ல,”னு சொல்லி, தட்டை ஒரு பக்கமா வச்சுட்டு, மறுபடி வானத்துல தெரிஞ்ச நிலாவை, ஒரு வெறுமையான பார்வையோட பார்த்துக்கிட்டு இருந்தான்.
பவிக்கு, ஒரு நிமிஷம் கோவம் பொத்துக்கிட்டு வந்துடுச்சு. ‘இவன் இப்படி உடம்பை கெடுத்துக்கிட்டு இருக்கானே,’னு மனசு எரிச்சலோட துடிச்சது.
அவள் திடீர்னு, “சாப்பிடு சொன்னா, சாப்பிட மாட்டியா? னு கத்தி, அவனோட கன்னத்துல ஒரு மெல்லிய அறை விட்டா.
அந்த அறை கோவத்தோட இருந்தாலும், அதுல் அக்கறை இருந்தது. சூர்யா, ஒரு நிமிஷம் தலை குனிஞ்சு, மௌனமா இருந்து, மறுபடி நிலாவை பார்க்க ஆரம்பிச்சான், அவனோட கண்கள் ஒரு கவலையில மின்னுச்சு.
பவி, ஒரு ஆழ்ந்த மூச்சு விட்டு, கோவத்தை அடக்கி, தட்டை எடுத்து, குழம்புல இட்லியோட பிசைஞ்சு, கையால ஒரு சின்ன உருண்டை பண்ணி, “இந்தா, வாய திற, சூர்யா. ஒரு வாய் சாப்பிடு, என் பேச்சை கேளு,”னு அவனோட வாய்க்கு பக்கத்துல கொண்டு போனா, குரல் ஒரு பாசமான கண்டிப்போட வந்தது.
சூர்யா, அவளை ஒரு நிமிஷம் பார்த்தான். அவளோட கண்கள் அக்கறையோட பாசத்தோட அவனை பார்த்தது.
அவனோட மனசு, ‘இவளுக்கு உண்மையாவே என் மேல அக்கறை இருக்கு. இவளுக்கு நான் முக்கியமானவனா இருக்கேன்,’னு உருகி, கண்ணுல தண்ணி தேங்குச்சு.
அவன், மெதுவா வாய திறந்து, வாங்கிக்கிட்டான். பவி பாசமான புன்னகையோட, ஒவ்வொரு உருண்டையா பிசைஞ்சு, அவனுக்கு ஊட்டி விட்டா அன்போட, அவனோட முகத்தை பார்த்துக்கிட்டே இருந்தா.
சூர்யா, சாப்பிடும்போது, அவளை பார்த்தான். அவனுக்கு முதல் தடவையா, பவியை பார்க்கும்போ, காமம் மனசுல எட்டி பார்க்கல. மாறாக, ஒரு ஆழமான காதல், ஒரு பாசம், ஒரு நம்பிக்கை, மனசுல பொங்கி வழிஞ்சது.
‘இவளுக்கு என் மேல இவ்வளவு அன்பு இருக்கு. இவ இல்லேன்னா, நான் இந்த வீட்டுல எப்படி இருந்திருப்பேன்?’னு மனசு உருகி, அவனோட கண்கள் கலங்கி, ஒரு மெல்லிய புன்னகையோட சாப்பிட்டான்.
சாப்பிட்டு முடிச்சு, தண்ணி குடிச்சு, தட்டை ஒரு பக்கமா வச்சவ, பவி ஒரு தயக்கத்தோட, “சூர்யா, ஒரு முக்கியமான விஷயம் சொல்லணும். நீ கவனமா கேளு,”னு ஆரம்பிச்சா, குரல் ஒரு நடுக்கத்தோட வந்தது.
“ரஞ்சித் இப்போ போதையில உளறினான். சுந்தரவல்லி, ரஞ்சித், சுரேஷ் இவனுங்க எல்லாரும் சேர்ந்து உனக்கு சதி பண்ணியிருக்காங்க. உன்னோட போலீஸ் வேலையை தட்டிப் பறிச்சது இவனுங்க தான். உங்க அம்மா எழுதி வச்ச சொத்தை புடுங்குறதுக்கு தான் உன்னை இந்த வீட்டுல அடிமை மாதிரி வச்சிருக்காங்க,”னு பயத்தோட, சொன்னா, கண்கள் கவலையில கலங்கியது அவனை ஆழமா பார்த்தா.
சூர்யா, இதைக் கேட்டு, ஒரு மங்கலான புன்னகை புரிஞ்சு, “இது எல்லாமே எனக்கு தெரியும், அண்ணி,”னு சாதாரணமா சொன்னான்,
பவி, இதைக் கேட்டு, “என்ன, சூர்யா? இது தெரிஞ்சும் இந்த வீட்டுல இருக்கியா?
உன்னோட தாத்தா, பாட்டி மதுரையில இருக்காங்க இல்ல? அங்க போயிடு. இந்த சூழ்ச்சி வலையை விட்டு வெளிய போ, ப்ளீஸ்!”னு வேகமா, ஒரு அவசரத்தோட கெஞ்சினா கைகள் அவனோட கையை இறுக்கி பிடிச்சது, கண்ணுல ஒரு பயம் தெரிஞ்சது. சூர்யா தலை ஆட்டி, “இல்ல, அண்ணி. இது என் வீடு. என் அம்மாவோட நினைவு இந்த வீட்டுல இருக்கு. இதை நான் மீட்டு எடுக்காம, எங்கயும் போக மாட்டேன்,”னு ஒரு உறுதியோட சொன்னான்,
குரல் ஒரு தீவிரத்தோட ஒலிச்சு, முகம் தீர்மானத்தை காட்டுச்சு. பவி, “சூர்யா, இவனுங்க மிருகங்கள். உன்னால இவனுங்க எதிர்த்து ஜெயிக்க முடியாது.
இவனுங்க உன்னை விட மாட்டாங்க,”னு கவலையோட, குரல் உடைஞ்சு சொன்னா. சூர்யா ஒரு பார்வையோட, “எனக்கு தெரியும், அவனுங்க மிருகங்கள். அதனால தான், நான் இப்போ வேட்டைக்காரனா மாறப் போறேன். அவனுங்க விரிச்ச வலையை உடைச்சு, என்னோட சொத்தை மீட்டு எடுப்பேன். இது என் அம்மாவுக்கு நான் கொடுகத்த வாக்கு,”னு சொன்னான்,
கண்கள் ஒரு தீப்பொறி மாதிரி மின்னுச்சு.
பவி, இதைக் கேட்டு, என்ன சொல்றதுன்னு தெரியாம, ஒரு நிமிஷம் மௌனமா நின்னு, அவனோட தலையை மெதுவா தடவி, ஒரு ஆறுதலான பார்வை பார்த்தா.
அவளோட மென்மையான கைகள், அவனோட கலைஞ்ச தலைமுடியை தடவி அன்பான அரவணைப்பு கொடுத்தது.
சூர்யா, அவளோட கையை பிடிச்சு, மெதுவா இழுத்து, அவளை அணைச்சுக்கிட்டான். பவியோட மென்மையான உடம்பு, அவனோட அங்கங்களில் மோதி, ஒரு இறுக்கமான அணைப்பா மாறிச்சு. அவளோட புடவை, அவனோட மார்புல அழுந்தியது
ஆனா அந்த அணைப்புல காமம் இல்ல, ஒரு ஆறுதல் தேடுற மனசு, ஒரு தனிமையை உடைக்குற ஆசை மட்டுமே இருந்தது. பவி, ஒரு நிமிஷம் தயங்கினாலும், அவனை தடுக்கல.
அவனோட தோள்பட்டையில முகத்தை வச்சு, “சூர்யா, இப்போ உனக்கு என்ன வேணும்? ஏன் இப்படி சோகமா இருக்க?”னு மெதுவா கேட்டா அக்கறையோட
சூர்யா, “நீங்க என்கூட பேசினா போதும், அண்ணி. உங்க பேச்சு, உங்க அக்கறை இது தான் எனக்கு இப்போ ஆறுதல். இந்த வீட்டுல, நீங்க மட்டும் தான் எனக்கு ஒரு நம்பிக்கையா இருக்கீங்க,”னு சொன்னான்
பவி, ஒரு மெல்லிய புன்னகையோட, “சரி, சூர்யா. இனிமே நான் உன்கூட ஒரு பிரண்டு மாதிரி பழகுறேன். உனக்கு எப்போ வேணும்னாலும் என்கிட்ட பேசலாம்.
ஆனா, நீ இந்த சூழ்ச்சியை எதிர்த்து, உன்னை பாதுகாத்துக்கோ,”னு சொன்னா, குரல் அன்போட, ஆனா ஒரு கவலையோட வந்தது.
சூர்யா, “நீங்க எனக்கு பிரண்டு மட்டும் இல்ல, அண்ணி. அதுக்கும் மேல. என் மனசுல நீங்க ஒரு உயிரா இருக்கீங்க,”னு சொன்னான், குரல் ஒரு ஆழமான உணர்ச்சியோட வந்தது.
பவி நிலவொளியில், அவனுக்கு முன்னாடி நின்னிருந்தா. அவளோட கழுத்துல தாலி, ஒரு மெல்லிய தங்கச் சங்கிலி மின்னி, உச்சி வகுட்டுல சிவந்த குங்குமம் புதுப்பொண்ணு மாதிரி அவளை காட்டுச்சு.
மூக்குல குத்தியிருந்த சின்ன மூக்குத்தி, நிலவொளியில ஒரு நட்சத்திரம் மாதிரி ஜொலிச்சு அவளோட முந்திரி மூக்குக்கு ஒரு கூடுதல் அழகை கொடுத்தது.
சூர்யாவுக்கு, அந்த மூக்கை கடிச்சு தின்ன ஆசை பொங்குச்சு. அவளோட புடவை, காற்றுல மெதுவா ஆடி, தொப்புளை நிலவொளியில வெளிப்படுத்தியது, அவளோட மென்மையான வயிறு குழைவாக அல்வா கட்டி மாறி இருந்தது
அவளோட உடம்புல இருந்து வந்த மல்லிகை கலந்த வாசனை, அவனை “வா, வா”ன்னு அழைச்சது.
சூர்யா, மறுபடி அவளை இறுக்கி அணைச்சான். இந்த தடவை, அந்த அணைப்பு சாதாரணமா இல்ல.
அவனோட கைகள், பவியோட மென்மையான இடுப்பு வளைவை, முதுகுல மெல்லிய வியர்வையை தொட்டு, ஒரு ஆர்வத்தோட, ஒரு ஆசையோட தழுவுச்சு.
அவளோட இடது உதட்டுக்கு கீழ இருந்த சின்ன மச்சம், அவனை ஒரு மயக்கத்துல இழுத்து, அவனோட உணர்ச்சிகளை தூண்டுச்சு.
பவி, ஒரு நிமிஷம் நெளிஞ்சு, “சூர்யா, விடு!”னு சொல்ல வாய திறந்தா, ஆனா அவளோட திறந்த வாயை, சூர்யா தன் வாயால மூடி, அவளோட ஆரஞ்சு சுலை மாதிரி இருந்த உதடுகளை, சொரசொரப்பான தன் உதடுகளால கவ்வி, மெதுவா உறிஞ்சி, ஆழமா சப்பினான்.
அவனோட முத்தம் ஆசையோட, காதலோட சொர்க்கத்தின் எல்லையை தொடுற மாதிரி இருந்தது.
பவி, கண்களை பெரிசா விரிச்சு அதிர்ச்சியோட, “என்ன பண்ற, சூர்யா?”னு கத்த முயற்சி செஞ்சு, அவனோட தோள்பட்டையை படீர்னு படீர்னு அடிச்சு, தள்ள முயற்சி செஞ்சா.
ஆனா, அவளோட கைகள், அவனோட இறுக்கமான அணைப்புல பலவீனமாகி, அவளோட குரல், அவனோட முத்தத்துல மூழ்கி, ஒரு மெல்லிய முனகலா மாறிச்சு.
அது ராத்திரி 10:25 மணி வீடு மௌனத்துல மூழ்கியிருந்தது. பவித்ரா, வீட்டு வேலைகளை எல்லாம் முடிச்சுட்டு, தன் ரூமுக்கு வந்து, கட்டிலோட மூலையில உட்கார்ந்து, ஒரு பிளாஸ்டிக் கூடை நிறைய துணிகளை எடுத்து மடிச்சு வைச்சுக்கிட்டு இருந்தா.
வெளிர் பச்சை புடவைல கூந்தலில் மல்லிகைப் பூ சொருகி, இருந்தா. அவளோட மென்மையான வயிறு, புடவையோட மடிப்புக்கு நடுவுல மங்கலா தெரிஞ்சது
ஆனா, அவளோட மனசு, அந்த அமைதியான ரூமோட சுவர்களுக்கு நடுவுல, ஒரு புயல் மாதிரி சுழன்றுக்கிட்டு இருந்தது.
சூர்யாவோட கள்ளத்தனமான பார்வைகள், மன்னிப்பு கேட்டாலும் மாறாத பழக்கம் இதெல்லாம் அவளை உறுத்திக்கிட்டே இருந்தது.
‘இவனுக்கு ஒரு நல்ல பொண்ணு பார்த்து கல்யாணம் பண்ணி வச்சா, இந்த தொந்தரவு எல்லாம் நின்னுடுமா?
இவன் ஒழுங்கா வழிக்கு வந்துடுவான்னு மனசுல ஒரு நம்பிக்கை துளிர் விட்டது.
அந்த யோசனையை ரஞ்சித்து கிட்ட பேசலாம்னு முடிவு பண்ணி சட்டையை மடிச்சு வைச்சுக்கிட்டே, ‘இதை எப்படி ஆரம்பிக்கிறது? ரஞ்சித் இதுக்கு ஒத்துக்குவாரா?’னு மனசு கணக்கு போட்டுக்கிட்டு இருந்தது.
அவள் ஒரு ஆழ்ந்த மூச்சு விட்டு, கூடையை பக்கத்துல வச்சு, கைகளை மடியில வச்சு ரஞ்சித்தின் வரவை பார்த்தா.
அவன் வெளிய குடிச்சுட்டு வந்து, படுக்கையில அரைகுறையா சாஞ்சு, மங்கலான பார்வையோட, சுவத்தை வெறிச்சு பார்த்துக்கிட்டு இருந்தான்.
அவனோட சட்டை கசங்கியிருந்தது
மதுவோட வாடை ரூமை நிரப்பிச்சு.
பவி தயங்கி தயங்கி, “ஏங்க, ஒரு முக்கியமான விஷயம் பேசணும். சூர்யாவுக்கு ஒரு நல்ல பொண்ணா பார்த்து, கல்யாணம் பண்ணி வைக்கலாமா?
அவனுக்கு பொறுப்பு வந்தா, ஒழுங்கா இருப்பான்னு தோணுது,”னு மெதுவா ஆரம்பிச்சா,
குரல் ஒரு தயக்கத்தோட நடுங்குச்சு. ரஞ்சித், ஒரு மலுப்பல் சிரிப்பு சிரிச்சு, “என்ன பவி, இப்படி ஒரு யோசனை? சூர்யாவுக்கு கல்யாணமா? நான் அதை நடக்க விடவே மாட்டேன். எங்க அம்மாவும் விட மாட்டாங்க,”னு போதையில் உளற ஆரம்பிச்சான்,
கண்கள் கேலியோட மின்னுச்சு. பவி, குழப்பத்தோட, “ஏன்? கல்யாணம் ஆனா, அவன் நல்ல வழிக்கு வந்துடுவான் இல்ல?
இப்போ இப்படி தனியா இருக்குறதுனால தான் வம்பு சண்டைக்கு போறான் பெரியவங்கள மதிக்காமல் நடந்துக்குறான்,”னு வாதாடுற மாதிரி சொன்னா.
ரஞ்சித், இன்னும் உரத்த சிரிப்புடன்
“நீ இன்னும் புரியாம பேசுற. அவனுக்கு கல்யாணம் ஆனா, வரப்போற பொண்ணு எங்களை கேள்வி கேட்பா. எங்க சுதந்திரத்துக்கு ஆப்பு வச்சுடுவா. அதனால, அவனுக்கு கல்யாணமே வேணாம்,”னு திமிரான குரலோட சொன்னான்,
பவி, அதிர்ச்சியோட, “என்ன சொல்றிங்க? இது உங்களுக்கே நியாயமா தெரியுதா?”னு கேட்டால்
ரஞ்சித் இன்னும் உளற ஆரம்பிச்சான். “அவனுக்கு போலீஸ் வேலை கிடைக்காம பண்ணது நாங்க தான். அவனுக்கு அவங்க அம்மா எழுதி வச்ச சொத்து இருக்கு, அதை புடுங்குறதுக்கு தான் அவனை இந்த வீட்டுல வச்சிருக்கோம்.
அவன் இங்க இருந்து ஓடாம இருக்கணும், ஆனா எங்களுக்கு அடங்கி, அடிமை மாதிரி இருக்கணும்,”னு சொல்லி, ஒரு வஞ்சக சிரிப்பு சிரிச்சு, படுக்கையில சரிஞ்சு, மட்டையாகி, குறட்டை விட ஆரம்பிச்சான்.
அவனோட குறட்டை, ரூமோட சுவர்களுக்கு நடுவுல எதிரொலிச்சு, பவியோட மனசை இன்னும் கனமாக்குச்சு.
இதைக் கேட்டு, உடம்பு மரத்து, மனசு ஒரு கனமான பாரத்தோட கலங்குச்சி
‘இவனுங்க இப்படி ஒரு சூழ்ச்சி வலை விரிச்சு, சூர்யாவை சிக்க வச்சிருக்கானுங்களா?
இது எவ்வளவு பெரிய துரோகம்?’னு மனசு அதிர்ந்து, ஒரு பயத்தோட தவிச்சது.
பவியால் இதை ஜீரணிக்க முடியாம, கைகள் நடுங்க, படுக்கையில இருந்து எழுந்து, ரூமோட கதவை பூட்டிக்கிட்டு, மெல்லிய கருப்பு ஷாலை எடுத்து தோள்பட்டையில போட்டுக்கிட்டு, வெளிய வந்தா.
வீட்டு வாசல்ல நின்னு குளிர்ந்த ராத்திரி காற்றை முகத்துல உணர்ந்தாள். நிலவு, ஒரு மங்கலான வெளிச்சத்தை வீசிக்கிட்டு, வீட்டு முற்றத்தை ஒளிர வச்சிருந்தது.
ஆனா, பவியோட மனசு, அந்த வெளிச்சத்துல மயங்காம, ஒரு கவலையில மூழ்கி, ‘சூர்யாவுக்கு இவனுங்க இப்படி பண்ணியிருக்கானுங்க. இதை அவனுக்கு சொல்லணுமா? சொன்னா, என்ன ஆகும்? ரஞ்சித் இதை உளறினாலும், இது உண்மையா இருக்குமா?’னு மனசு கேள்வி கேட்டுக்கிட்டு இருந்தது.
சுந்தரவல்லியோட ஆதிக்கம், ரஞ்சித்தோட திமிரு இந்த சதிக்கு சுரேஷோட மறைமுக ஆதரவு இதுக்கு நடுவுல, அவளால ஒண்ணும் பண்ண முடியாதுன்னு ஒரு அச்சம் மனசை கவ்வுச்சு.
தொண்டை அடைச்சு, கண்ணுல தண்ணி தேங்க, அவள் ஒரு நிமிஷம் கண்ணை மூடி, ‘இது சரியில்ல. சூர்யாவுக்கு இந்த உண்மையை சொல்லணும்,’னு முடிவு பண்ணா.
சூர்யாவை பார்க்கணும்னு ஒரு தவிப்பு மனசுல எழுந்தது. அவள், மெதுவா, புடவை தரையில உரச, சூர்யாவோட அறை நோக்கி நடந்தா. கதவை மெதுவா திறந்து பார்த்தா, அறை வெறிச்சோடி இருந்தது.
படுக்கை கசங்கி ஒரு நீல துண்டு தரையில விழுந்து கிடந்தது.
‘எங்க போயிருப்பான்? சாப்பிட்டானா இல்லையா?’னு மனசு ஒரு அக்கறையோட துடிச்சது
பயம் அவளை ஆட்டுச்சு. அவன் ஃபோனுக்கு கால் பண்ணா, “தி நம்பர் யு ஹாவ் டயல்டு இஸ் சுவிட்ச்டு ஆஃப்”னு கம்ப்யூட்டர் குரல் பதில் சொல்லுச்சு.
பவி, ஒரு நிமிஷம் நெத்தியை தேய்ச்சுக்கிட்டு, ‘ஒருவேளை மாடியில இருப்பானோ? கவலைனா, அவன் எப்பவும் மாடிக்கு தான் போய் உட்காருவான்,’னு யோசிச்சு, மெதுவா மாடிப்படிகளை ஏறினா.
அவளோட புடவை, படிகளில் உரசி, சரசரன்னு சத்தம் எழுப்புச்சு. மல்லிகைப் பூ வாசனை, அவளோட நடையோட கலந்து, மாடி முழுக்க பரவுச்சு.
மாடிக்கு வந்து பார்த்தா, சூர்யா அங்க தான் ஒரு மூலையில உட்கார்ந்து, இருட்டை வெறிச்சு பார்த்துக்கிட்டு இருந்தான்.
ஒரு டீ ஷர்ட்டு, பழைய ஜீன்ஸ், தலைமுடி கலைஞ்சு, நிலவொளியில அவனோட முகம் மங்கலா தெரிஞ்சது.
அவனோட கண்கள், ஒரு ஆழமான கவலையில மூழ்கியிருந்தது. பவி, அவனோட நிலையை பார்த்து, மனசு பிசையுற மாதிரி உணர்ந்தா. ‘இவனுக்கு இவ்வளவு துன்பம் நடந்துக்கிட்டு இருக்கு, இவன் இப்படி தனியா உட்கார்ந்து தவிக்குறானே,’னு மனசு உருகி, கண்ணுல தண்ணி தேங்குச்சு.
அவள், மெதுவா அவனுக்கு பக்கத்துல போயி, “சூர்யா, சாப்பிட்டியா?”னு ஒரு அக்கறையோட கேட்டா, குரல் மென்மையா, ஒரு பாசத்தோட ஒலிச்சது.
சூர்யா தலை குனிஞ்சு, “இல்ல, அண்ணி,”னு மெதுவா சொன்னான், குரல் ஒரு சோர்வோட, உடைஞ்சு வந்தது.
பவிக்கு அவன் மேல ஒரு பாசம் பொங்கி வழிஞ்சது. ‘இவனை இப்படி விட முடியாது. இவனுக்கு இப்போ ஒரு ஆறுதல் வேணும்,’னு மனசு சொன்னது
முதலில் இவன் பசியை போக்குவோம்னு என்னத்தோட
அவள் திரும்பி மாடிப்படி இறங்கி, கிச்சனுக்கு ஓடினா. சமையலறையில, ஒரு ஸ்டீல் தட்டுல, சூர்யாவுக்கு பிடிச்ச சாம்பார், மெத்து மெத்துன்னு இட்லி, தேங்கா சட்னி, ஒரு துண்டு வறுத்த கருவாடு, கொஞ்சம் கரிகுழம்பு எல்லாம் எடுத்து, ஒரு சின்ன டம்ளர்ல தண்ணி ஊத்தி எடுத்துகிட்டு மறுபடி மாடிக்கு வந்தா.
அவளோட புடவை, அவசரத்துல இடுப்புல இருந்து கொஞ்சம் இறங்கி, அவளோட மென்மையான வயிறு, நிலவொளியில மங்கலா மின்னுச்சு.
“சூர்யா, இந்தா, சாப்பிடு. இப்படி பசியோட இருக்கக் கூடாது,”னு தட்டை அவன் முன்னாடி நீட்டி, ஒரு அண்ணியோட கண்டிப்போட சொன்னாள்.
ஆனா சூர்யா தட்டை ஒரு பார்வை பார்த்து, “வேணாம், அண்ணி. பசி இல்ல,”னு சொல்லி, தட்டை ஒரு பக்கமா வச்சுட்டு, மறுபடி வானத்துல தெரிஞ்ச நிலாவை, ஒரு வெறுமையான பார்வையோட பார்த்துக்கிட்டு இருந்தான்.
பவிக்கு, ஒரு நிமிஷம் கோவம் பொத்துக்கிட்டு வந்துடுச்சு. ‘இவன் இப்படி உடம்பை கெடுத்துக்கிட்டு இருக்கானே,’னு மனசு எரிச்சலோட துடிச்சது.
அவள் திடீர்னு, “சாப்பிடு சொன்னா, சாப்பிட மாட்டியா? னு கத்தி, அவனோட கன்னத்துல ஒரு மெல்லிய அறை விட்டா.
அந்த அறை கோவத்தோட இருந்தாலும், அதுல் அக்கறை இருந்தது. சூர்யா, ஒரு நிமிஷம் தலை குனிஞ்சு, மௌனமா இருந்து, மறுபடி நிலாவை பார்க்க ஆரம்பிச்சான், அவனோட கண்கள் ஒரு கவலையில மின்னுச்சு.
பவி, ஒரு ஆழ்ந்த மூச்சு விட்டு, கோவத்தை அடக்கி, தட்டை எடுத்து, குழம்புல இட்லியோட பிசைஞ்சு, கையால ஒரு சின்ன உருண்டை பண்ணி, “இந்தா, வாய திற, சூர்யா. ஒரு வாய் சாப்பிடு, என் பேச்சை கேளு,”னு அவனோட வாய்க்கு பக்கத்துல கொண்டு போனா, குரல் ஒரு பாசமான கண்டிப்போட வந்தது.
சூர்யா, அவளை ஒரு நிமிஷம் பார்த்தான். அவளோட கண்கள் அக்கறையோட பாசத்தோட அவனை பார்த்தது.
அவனோட மனசு, ‘இவளுக்கு உண்மையாவே என் மேல அக்கறை இருக்கு. இவளுக்கு நான் முக்கியமானவனா இருக்கேன்,’னு உருகி, கண்ணுல தண்ணி தேங்குச்சு.
அவன், மெதுவா வாய திறந்து, வாங்கிக்கிட்டான். பவி பாசமான புன்னகையோட, ஒவ்வொரு உருண்டையா பிசைஞ்சு, அவனுக்கு ஊட்டி விட்டா அன்போட, அவனோட முகத்தை பார்த்துக்கிட்டே இருந்தா.
சூர்யா, சாப்பிடும்போது, அவளை பார்த்தான். அவனுக்கு முதல் தடவையா, பவியை பார்க்கும்போ, காமம் மனசுல எட்டி பார்க்கல. மாறாக, ஒரு ஆழமான காதல், ஒரு பாசம், ஒரு நம்பிக்கை, மனசுல பொங்கி வழிஞ்சது.
‘இவளுக்கு என் மேல இவ்வளவு அன்பு இருக்கு. இவ இல்லேன்னா, நான் இந்த வீட்டுல எப்படி இருந்திருப்பேன்?’னு மனசு உருகி, அவனோட கண்கள் கலங்கி, ஒரு மெல்லிய புன்னகையோட சாப்பிட்டான்.
சாப்பிட்டு முடிச்சு, தண்ணி குடிச்சு, தட்டை ஒரு பக்கமா வச்சவ, பவி ஒரு தயக்கத்தோட, “சூர்யா, ஒரு முக்கியமான விஷயம் சொல்லணும். நீ கவனமா கேளு,”னு ஆரம்பிச்சா, குரல் ஒரு நடுக்கத்தோட வந்தது.
“ரஞ்சித் இப்போ போதையில உளறினான். சுந்தரவல்லி, ரஞ்சித், சுரேஷ் இவனுங்க எல்லாரும் சேர்ந்து உனக்கு சதி பண்ணியிருக்காங்க. உன்னோட போலீஸ் வேலையை தட்டிப் பறிச்சது இவனுங்க தான். உங்க அம்மா எழுதி வச்ச சொத்தை புடுங்குறதுக்கு தான் உன்னை இந்த வீட்டுல அடிமை மாதிரி வச்சிருக்காங்க,”னு பயத்தோட, சொன்னா, கண்கள் கவலையில கலங்கியது அவனை ஆழமா பார்த்தா.
சூர்யா, இதைக் கேட்டு, ஒரு மங்கலான புன்னகை புரிஞ்சு, “இது எல்லாமே எனக்கு தெரியும், அண்ணி,”னு சாதாரணமா சொன்னான்,
பவி, இதைக் கேட்டு, “என்ன, சூர்யா? இது தெரிஞ்சும் இந்த வீட்டுல இருக்கியா?
உன்னோட தாத்தா, பாட்டி மதுரையில இருக்காங்க இல்ல? அங்க போயிடு. இந்த சூழ்ச்சி வலையை விட்டு வெளிய போ, ப்ளீஸ்!”னு வேகமா, ஒரு அவசரத்தோட கெஞ்சினா கைகள் அவனோட கையை இறுக்கி பிடிச்சது, கண்ணுல ஒரு பயம் தெரிஞ்சது. சூர்யா தலை ஆட்டி, “இல்ல, அண்ணி. இது என் வீடு. என் அம்மாவோட நினைவு இந்த வீட்டுல இருக்கு. இதை நான் மீட்டு எடுக்காம, எங்கயும் போக மாட்டேன்,”னு ஒரு உறுதியோட சொன்னான்,
குரல் ஒரு தீவிரத்தோட ஒலிச்சு, முகம் தீர்மானத்தை காட்டுச்சு. பவி, “சூர்யா, இவனுங்க மிருகங்கள். உன்னால இவனுங்க எதிர்த்து ஜெயிக்க முடியாது.
இவனுங்க உன்னை விட மாட்டாங்க,”னு கவலையோட, குரல் உடைஞ்சு சொன்னா. சூர்யா ஒரு பார்வையோட, “எனக்கு தெரியும், அவனுங்க மிருகங்கள். அதனால தான், நான் இப்போ வேட்டைக்காரனா மாறப் போறேன். அவனுங்க விரிச்ச வலையை உடைச்சு, என்னோட சொத்தை மீட்டு எடுப்பேன். இது என் அம்மாவுக்கு நான் கொடுகத்த வாக்கு,”னு சொன்னான்,
கண்கள் ஒரு தீப்பொறி மாதிரி மின்னுச்சு.
பவி, இதைக் கேட்டு, என்ன சொல்றதுன்னு தெரியாம, ஒரு நிமிஷம் மௌனமா நின்னு, அவனோட தலையை மெதுவா தடவி, ஒரு ஆறுதலான பார்வை பார்த்தா.
அவளோட மென்மையான கைகள், அவனோட கலைஞ்ச தலைமுடியை தடவி அன்பான அரவணைப்பு கொடுத்தது.
சூர்யா, அவளோட கையை பிடிச்சு, மெதுவா இழுத்து, அவளை அணைச்சுக்கிட்டான். பவியோட மென்மையான உடம்பு, அவனோட அங்கங்களில் மோதி, ஒரு இறுக்கமான அணைப்பா மாறிச்சு. அவளோட புடவை, அவனோட மார்புல அழுந்தியது
ஆனா அந்த அணைப்புல காமம் இல்ல, ஒரு ஆறுதல் தேடுற மனசு, ஒரு தனிமையை உடைக்குற ஆசை மட்டுமே இருந்தது. பவி, ஒரு நிமிஷம் தயங்கினாலும், அவனை தடுக்கல.
அவனோட தோள்பட்டையில முகத்தை வச்சு, “சூர்யா, இப்போ உனக்கு என்ன வேணும்? ஏன் இப்படி சோகமா இருக்க?”னு மெதுவா கேட்டா அக்கறையோட
சூர்யா, “நீங்க என்கூட பேசினா போதும், அண்ணி. உங்க பேச்சு, உங்க அக்கறை இது தான் எனக்கு இப்போ ஆறுதல். இந்த வீட்டுல, நீங்க மட்டும் தான் எனக்கு ஒரு நம்பிக்கையா இருக்கீங்க,”னு சொன்னான்
பவி, ஒரு மெல்லிய புன்னகையோட, “சரி, சூர்யா. இனிமே நான் உன்கூட ஒரு பிரண்டு மாதிரி பழகுறேன். உனக்கு எப்போ வேணும்னாலும் என்கிட்ட பேசலாம்.
ஆனா, நீ இந்த சூழ்ச்சியை எதிர்த்து, உன்னை பாதுகாத்துக்கோ,”னு சொன்னா, குரல் அன்போட, ஆனா ஒரு கவலையோட வந்தது.
சூர்யா, “நீங்க எனக்கு பிரண்டு மட்டும் இல்ல, அண்ணி. அதுக்கும் மேல. என் மனசுல நீங்க ஒரு உயிரா இருக்கீங்க,”னு சொன்னான், குரல் ஒரு ஆழமான உணர்ச்சியோட வந்தது.
பவி நிலவொளியில், அவனுக்கு முன்னாடி நின்னிருந்தா. அவளோட கழுத்துல தாலி, ஒரு மெல்லிய தங்கச் சங்கிலி மின்னி, உச்சி வகுட்டுல சிவந்த குங்குமம் புதுப்பொண்ணு மாதிரி அவளை காட்டுச்சு.
மூக்குல குத்தியிருந்த சின்ன மூக்குத்தி, நிலவொளியில ஒரு நட்சத்திரம் மாதிரி ஜொலிச்சு அவளோட முந்திரி மூக்குக்கு ஒரு கூடுதல் அழகை கொடுத்தது.
சூர்யாவுக்கு, அந்த மூக்கை கடிச்சு தின்ன ஆசை பொங்குச்சு. அவளோட புடவை, காற்றுல மெதுவா ஆடி, தொப்புளை நிலவொளியில வெளிப்படுத்தியது, அவளோட மென்மையான வயிறு குழைவாக அல்வா கட்டி மாறி இருந்தது
அவளோட உடம்புல இருந்து வந்த மல்லிகை கலந்த வாசனை, அவனை “வா, வா”ன்னு அழைச்சது.
சூர்யா, மறுபடி அவளை இறுக்கி அணைச்சான். இந்த தடவை, அந்த அணைப்பு சாதாரணமா இல்ல.
அவனோட கைகள், பவியோட மென்மையான இடுப்பு வளைவை, முதுகுல மெல்லிய வியர்வையை தொட்டு, ஒரு ஆர்வத்தோட, ஒரு ஆசையோட தழுவுச்சு.
அவளோட இடது உதட்டுக்கு கீழ இருந்த சின்ன மச்சம், அவனை ஒரு மயக்கத்துல இழுத்து, அவனோட உணர்ச்சிகளை தூண்டுச்சு.
பவி, ஒரு நிமிஷம் நெளிஞ்சு, “சூர்யா, விடு!”னு சொல்ல வாய திறந்தா, ஆனா அவளோட திறந்த வாயை, சூர்யா தன் வாயால மூடி, அவளோட ஆரஞ்சு சுலை மாதிரி இருந்த உதடுகளை, சொரசொரப்பான தன் உதடுகளால கவ்வி, மெதுவா உறிஞ்சி, ஆழமா சப்பினான்.
அவனோட முத்தம் ஆசையோட, காதலோட சொர்க்கத்தின் எல்லையை தொடுற மாதிரி இருந்தது.
பவி, கண்களை பெரிசா விரிச்சு அதிர்ச்சியோட, “என்ன பண்ற, சூர்யா?”னு கத்த முயற்சி செஞ்சு, அவனோட தோள்பட்டையை படீர்னு படீர்னு அடிச்சு, தள்ள முயற்சி செஞ்சா.
ஆனா, அவளோட கைகள், அவனோட இறுக்கமான அணைப்புல பலவீனமாகி, அவளோட குரல், அவனோட முத்தத்துல மூழ்கி, ஒரு மெல்லிய முனகலா மாறிச்சு.
16-05-2025, 03:09 AM
Excellent writing. பவித்ரா என்ற பெயரில் ஒரு போதை இருக்கிறது. Slow seduction is sooo erotic. புடவை கட்டி தொப்புள் காட்டும் பெண் என்றும் அழகு. Love you பவித்ரா.
« Next Oldest | Next Newest »
Users browsing this thread: 2 Guest(s)

![[Image: vlcsnap-2021-04-11-20h09m45s169.png]](https://i.ibb.co/Y75nGhxk/vlcsnap-2021-04-11-20h09m45s169.png)
![[Image: vlcsnap-2021-04-11-20h09m48s806.png]](https://i.ibb.co/kbjzs5r/vlcsnap-2021-04-11-20h09m48s806.png)
![[Image: vlcsnap-2021-04-11-20h11m35s925.png]](https://i.ibb.co/1Y58d5Q8/vlcsnap-2021-04-11-20h11m35s925.png)
![[Image: vlcsnap-2021-04-11-20h11m46s909.png]](https://i.ibb.co/Y7dC9cW7/vlcsnap-2021-04-11-20h11m46s909.png)
![[Image: vlcsnap-2021-04-11-20h11m53s110.png]](https://i.ibb.co/VWFwGZj8/vlcsnap-2021-04-11-20h11m53s110.png)
![[Image: vlcsnap-2021-04-11-20h12m06s085.png]](https://i.ibb.co/ynpS09BB/vlcsnap-2021-04-11-20h12m06s085.png)
![[+]](https://xossipy.com/images/bootbb/collapse_collapsed.png)
![[Image: vlcsnap-2022-07-17-21h14m48s284.png]](https://i.ibb.co/mC5VYmhp/vlcsnap-2022-07-17-21h14m48s284.png)
![[Image: vlcsnap-2022-07-17-21h14m47s232.png]](https://i.ibb.co/B2wKKmyF/vlcsnap-2022-07-17-21h14m47s232.png)
![[Image: vlcsnap-2022-07-17-21h14m45s061.png]](https://i.ibb.co/CpSBGYhJ/vlcsnap-2022-07-17-21h14m45s061.png)
![[Image: vlcsnap-2022-07-17-21h15m31s539.png]](https://i.ibb.co/k2MyCrZC/vlcsnap-2022-07-17-21h15m31s539.png)
![[Image: vlcsnap-2022-07-17-21h15m42s532.png]](https://i.ibb.co/xtP0t3fV/vlcsnap-2022-07-17-21h15m42s532.png)
![[Image: vlcsnap-2022-07-17-21h16m28s062.png]](https://i.ibb.co/rRDn7JYN/vlcsnap-2022-07-17-21h16m28s062.png)
![[Image: vlcsnap-2022-07-17-21h16m32s189.png]](https://i.ibb.co/23vHy7nd/vlcsnap-2022-07-17-21h16m32s189.png)
![[Image: vlcsnap-2022-07-17-21h16m05s656.png]](https://i.ibb.co/nNbD16KS/vlcsnap-2022-07-17-21h16m05s656.png)
![[Image: vlcsnap-2022-07-17-21h16m33s332.png]](https://i.ibb.co/RGgDPvPn/vlcsnap-2022-07-17-21h16m33s332.png)
![[Image: vlcsnap-2022-07-17-21h16m06s764.png]](https://i.ibb.co/H6XWLtn/vlcsnap-2022-07-17-21h16m06s764.png)
![[Image: 0bdwtglx5t9p.jpg]](https://i.ibb.co/39N465cr/0bdwtglx5t9p.jpg)
![[Image: xxt3qwepjg6k.jpg]](https://i.ibb.co/pjMsWGTZ/xxt3qwepjg6k.jpg)
![[Image: f2xw2cljvtkz.jpg]](https://i.ibb.co/YYsMWy6/f2xw2cljvtkz.jpg)
![[Image: ocp7lk7ayjek.jpg]](https://i.ibb.co/wZcMmP7p/ocp7lk7ayjek.jpg)
![[Image: Saadhubhai-2020-UNRATED-720p-HEVC-HDRip-...956532.png]](https://i.ibb.co/sdKDGKTJ/Saadhubhai-2020-UNRATED-720p-HEVC-HDRip-Hindi-S01-E02-Hot-Web-Series-mkv-000956532.png)
![[Image: phjpus5luf9s.jpg]](https://i.ibb.co/bR6RBJHP/phjpus5luf9s.jpg)
![[Image: tnaxlgjj8r1j.jpg]](https://i.ibb.co/sdTJgbTw/tnaxlgjj8r1j.jpg)
![[Image: 3pn3bc48jkeh.jpg]](https://i.ibb.co/7JcwRc28/3pn3bc48jkeh.jpg)
![[Image: pn477c5esjwa.jpg]](https://i.ibb.co/VYb9w1LL/pn477c5esjwa.jpg)
![[Image: jkc22dju80nh.jpg]](https://i.ibb.co/5xjGDyFQ/jkc22dju80nh.jpg)
![[Image: df6ijf5439sg.jpg]](https://i.ibb.co/r1kQk4C/df6ijf5439sg.jpg)
![[Image: nup79ffuwoun.jpg]](https://i.ibb.co/yFB3HT9f/nup79ffuwoun.jpg)
![[Image: h942pr9rzmpt.jpg]](https://i.ibb.co/BHVTtwTf/h942pr9rzmpt.jpg)
![[Image: 5t7axq9wfw1z.jpg]](https://i.ibb.co/v4mRHfVk/5t7axq9wfw1z.jpg)
![[Image: wannc4r1v8ta.jpg]](https://i.ibb.co/0ycXLD6b/wannc4r1v8ta.jpg)
![[Image: i2ttooe2y7kk.jpg]](https://i.ibb.co/jkC2Jm28/i2ttooe2y7kk.jpg)
![[Image: o3iklacornsx.jpg]](https://i.ibb.co/TDvgNpZt/o3iklacornsx.jpg)
![[Image: 1xwpt8916lf1.jpg]](https://i.ibb.co/7dGxZRKw/1xwpt8916lf1.jpg)
![[Image: vc7cjtvvpdyb.jpg]](https://i.ibb.co/qKX0w5C/vc7cjtvvpdyb.jpg)
![[Image: 8f437q7syn9g.jpg]](https://i.ibb.co/sJtgqM4M/8f437q7syn9g.jpg)
![[Image: fpw4w9bzfjnu.jpg]](https://i.ibb.co/5WS2jzF9/fpw4w9bzfjnu.jpg)
![[Image: vlcsnap-2023-05-13-23h00m44s426.jpg]](https://i.ibb.co/Xrdk2b3X/vlcsnap-2023-05-13-23h00m44s426.jpg)
![[Image: vlcsnap-2023-05-13-23h00m46s814.jpg]](https://i.ibb.co/FLJH01Tv/vlcsnap-2023-05-13-23h00m46s814.jpg)
![[Image: vlcsnap-2023-05-13-23h01m06s945.jpg]](https://i.ibb.co/gZhT4rwK/vlcsnap-2023-05-13-23h01m06s945.jpg)
![[Image: vlcsnap-2023-05-13-23h01m11s440.jpg]](https://i.ibb.co/FNwQWH0/vlcsnap-2023-05-13-23h01m11s440.jpg)
![[Image: vlcsnap-2023-05-13-23h01m28s470.jpg]](https://i.ibb.co/LXKzjBwH/vlcsnap-2023-05-13-23h01m28s470.jpg)
![[Image: vlcsnap-2023-05-13-23h02m25s143.jpg]](https://i.ibb.co/Pfdy3Qf/vlcsnap-2023-05-13-23h02m25s143.jpg)
![[Image: vlcsnap-2023-05-13-23h03m17s521.jpg]](https://i.ibb.co/Wp01KCks/vlcsnap-2023-05-13-23h03m17s521.jpg)
![[Image: aib7tarrgrq4.jpg]](https://i.ibb.co/7x9LSrnL/aib7tarrgrq4.jpg)
![[Image: 52zijmgpaspb.jpg]](https://i.ibb.co/Wp4dpNVh/52zijmgpaspb.jpg)
![[Image: h02j2gj4r9eg.jpg]](https://i.ibb.co/CpMDtmtc/h02j2gj4r9eg.jpg)
![[Image: vlcsnap-2023-05-13-22h47m59s302.jpg]](https://i.ibb.co/rRqgSxRc/vlcsnap-2023-05-13-22h47m59s302.jpg)
![[Image: vlcsnap-2023-05-13-22h48m14s552.jpg]](https://i.ibb.co/fzKwVTFq/vlcsnap-2023-05-13-22h48m14s552.jpg)
![[Image: vlcsnap-2023-05-13-22h48m18s710.jpg]](https://i.ibb.co/QvzFy388/vlcsnap-2023-05-13-22h48m18s710.jpg)
![[Image: vlcsnap-2023-05-13-22h48m28s513.jpg]](https://i.ibb.co/kR2v2dj/vlcsnap-2023-05-13-22h48m28s513.jpg)
![[Image: vlcsnap-2023-05-13-22h48m35s553.jpg]](https://i.ibb.co/Gv8dm3vp/vlcsnap-2023-05-13-22h48m35s553.jpg)
![[Image: vlcsnap-2023-05-13-22h48m42s640.jpg]](https://i.ibb.co/1GzsGvFq/vlcsnap-2023-05-13-22h48m42s640.jpg)
![[Image: vlcsnap-2023-05-13-22h48m50s049.jpg]](https://i.ibb.co/Z6GZpsb2/vlcsnap-2023-05-13-22h48m50s049.jpg)
![[Image: vlcsnap-2021-04-23-17h24m12s365.jpg]](https://i.ibb.co/wNvNWZ1X/vlcsnap-2021-04-23-17h24m12s365.jpg)
![[Image: vlcsnap-2021-04-23-17h21m52s412.jpg]](https://i.ibb.co/ZzzKhQMK/vlcsnap-2021-04-23-17h21m52s412.jpg)
![[Image: vlcsnap-2021-04-23-17h16m34s038.jpg]](https://i.ibb.co/HfFcZC7d/vlcsnap-2021-04-23-17h16m34s038.jpg)
![[Image: vlcsnap-2021-04-23-17h15m54s963.jpg]](https://i.ibb.co/QVssx4g/vlcsnap-2021-04-23-17h15m54s963.jpg)
![[Image: vlcsnap-2021-04-23-17h16m00s265.jpg]](https://i.ibb.co/whb62rXY/vlcsnap-2021-04-23-17h16m00s265.jpg)
![[Image: vlcsnap-2021-04-23-17h15m37s688.jpg]](https://i.ibb.co/1Yc33sxL/vlcsnap-2021-04-23-17h15m37s688.jpg)
![[Image: vlcsnap-2021-04-23-17h15m25s035.jpg]](https://i.ibb.co/tTJ7BsrK/vlcsnap-2021-04-23-17h15m25s035.jpg)
![[Image: htpvyqdm4z86.jpg]](https://i.ibb.co/7x0D0kSj/htpvyqdm4z86.jpg)
![[Image: khf6fav80f3h.jpg]](https://i.ibb.co/q30BGfmp/khf6fav80f3h.jpg)
![[Image: ovnk1rm7x0pr.jpg]](https://i.ibb.co/YB0F9kWC/ovnk1rm7x0pr.jpg)
![[Image: 0ud933ez3vm5.jpg]](https://i.ibb.co/B5r5HHcn/0ud933ez3vm5.jpg)
![[Image: vqim5i4n3u26.jpg]](https://i.ibb.co/8LFwJhR3/vqim5i4n3u26.jpg)
![[Image: IMG-20250515-122828.jpg]](https://i.ibb.co/84tJQHt8/IMG-20250515-122828.jpg)
![[Image: 66acf0856b015e83ab44e8d5bf7d47dc.jpg]](https://i.ibb.co/xS8287Qs/66acf0856b015e83ab44e8d5bf7d47dc.jpg)
![[Image: 9wnoUl9.jpg]](https://i.ibb.co/q3RyR1Qs/9wnoUl9.jpg)
![[Image: V2SCNw3.jpg]](https://i.ibb.co/WNZMyGsP/V2SCNw3.jpg)
![[Image: images-6-2025-05-16-T034924-321.jpg]](https://i.ibb.co/qFPZ6vDW/images-6-2025-05-16-T034924-321.jpg)