[anaamika]

మీ అందరికీ నా హృదయపూర్వక నమస్కారాలు. నేను ఇంకొక కొత్త కథని మొదలుపెడుతున్నాను. దీని శీర్షిక "అంతులేని ప్రేమ". ఇది చాలా పెద్ద కథ, ఇందులో బయటి వ్యక్తుల శృంగారంతో బాటు కుటుంబ సభ్యుల మధ్య శృంగారం (ఇన్సెస్ట్) కూడా ఉంటుంది. ఈ కథలో క్రైమ్ ఉంటుంది, సస్పెన్స్ ఉంటుంది. ఈ కథ మీ అందరికి నచ్చుతుందని అనుకుంటున్నాను. కథ పెద్దది కాబట్టి కొంచెం సహనంతో చదువుకోండి. ఒక ఫ్రెండ్ ఈ కథని నాకు పంపించడం జరిగింది, దీన్ని రాసింది ఎవరు అనేది అందులో లేదు అయితే ఇదొక హిందీ కథ అని కథని చదివినప్పుడు నాకు అర్ధమైంది. కథ నచ్చితే కామెంట్ చెయ్యండి. 
 
ప్రేమ. ఇది చాలా చిన్న పదం అయితే ఒకసారి ఇది కలిగితే జీవితమే మారిపోతుంది. అందరూ అంటుంటారు ఇది ఒకసారే కలుగుతుందని అదికూడా కేవలం అదృష్టవంతులకే కలుగుతుందని. ప్రపంచంలో దీనికంటే పెద్దది ఏదీ లేదు. ప్రేమని జనాలు దేవుడితో సమానంగా భావిస్తారు. అయితే ఇది నిజమేనా ? ప్రేమ అన్నింటికంటే పెద్ద అనుభూతా ? ఇది ఎలా ఉంటుంది ? ప్రపంచం ప్రేమకి అవతల వైపు కూడా ఉందా ? అయితే ఈ ప్రేమకి పరిమితి ఏమిటి ?
 
బహుశా నిజం కావచ్చు, బహుశా తప్పు కూడా కావచ్చు. ప్రేమ అనేది జనాలు చెప్పుకునే రకంగా ఉండదని నమ్మే ఒక వ్యక్తి ఉన్నాడు. ప్రేమ అనే అనుభూతి జనాలకి అస్సలు తెలియదు, ఎందుకంటే ప్రేమ మీద కథని రాసే వ్యక్తికి అది ఎప్పుడూ కలిగి ఉండదు. ప్రేమ ఒకసారి కాదు వంద సార్లు కలిగింది. ఈరోజుతో 40 ఏళ్లు నిండుతున్నందున నా గతాన్ని చూసుకుంటున్నాను. చేయడానికి ఇంకేమీ మిగలలేదు.

[anaamika]

పుట్టిన రోజు శుభాకాంక్షలు అనామికా

మీకెవరు చెప్పారు నా పుట్టినరోజని ? మీరు తప్పుగా అనుకున్నారు. 

ఎనీవే గడిచిపోయిన పుట్టినరోజుకి చెప్పారని అనుకుంటాను. థాంక్స్. 

[anaamika]

అప్‌డేట్ - 001



"అర్జున్...అర్జున్, నువ్వు ఎక్కడున్నావు ? ఎందుకు ఇంకా లేవలేదు ? ఈరోజు నీకు ఎగ్జామ్ ఉంది", అర్జున్ తల్లి రేఖ తన కొడుకుని పిలుస్తోంది, ఎందుకంటే అప్పటికి ఉదయం 7 గంటలు అవుతోంది. అతనేమో గాఢ నిద్రలో వున్నాడు. రాత్రంతా చదువుకుంటూ ఉన్నాడు కదా మరి. ఆ తర్వాత తల్లి పిలవడంతో నిద్ర లేచాడు, లేచి నేరుగా పెరట్లో ఉన్న బాత్‌రూమ్‌లోకి వెళ్లాడు.

ఇంట్రడక్షన్ -  1998 వ సంవత్సరం

ఈ కుటుంబం హర్యానా రాష్ట్రంలోని ఒక నగరంలో నివసిస్తున్న ప్రతిష్టాత్మక వ్యక్తి పండిత్ రామేశ్వర్ గారిది.

రామేశ్వర్ - కుటుంబ పెద్ద. రిటైర్డ్ ఎస్.ఎస్.పి (SSP), ప్రస్తుతం వయసు 70 సంవత్సరాలు. నగరం మొత్తంలో ఈయన పేరుకి ఎంతో గౌరవం వుంది. చాలా పరిణతి చెందిన వ్యక్తి. తన పేరుకి తగ్గట్లు ప్రవర్తిస్తాడు, ఎల్లప్పుడూ కేవలం నిజం వైపే నిలబడేవాడు. తన కాలంలో లాహోర్ లో ఎం.ఏ (M.A.) పూర్తి చేసాడు, ఆ తర్వాత సెక్యూరిటీ అధికారి ఉద్యోగం వచ్చింది. ఉదయం 4 గంటలకే నిద్ర లేస్తాడు, రాత్రి 10 గంటల వరకు పడుకోవడం ఈయన అలవాటు. పూజా పునస్కారాలు నియమబద్ధంగా చేస్తాడు, కుటుంబం మొత్తాన్ని చూసుకుంటాడు. అందరూ ఈయన్ని పండిత్ గారు అని పిలుస్తారు. మొత్తంగా చూస్తే సంతోషకరమైన స్వభావం వున్న మనిషి.

కౌసల్య దేవి - 68 సంవత్సరాల వయసున్న ఎంతో సంస్కారవంతమైన, ధార్మిక మహిళ. ఈ ఇంటిని ఇల్లుగా మార్చింది ఈమెనే. భర్త 35 సంవత్సరాలు సెక్యూరిటీ అధికారి ఉద్యోగంలోనే వున్నా, ఈమె తన పిల్లల పెంపకంలో ఎలాంటి లోటూ రానివ్వలేదు. అందరినీ గౌరవిస్తుంది, అయితే స్వభావరీత్యా చాలా కఠినమైన స్త్రీ. క్రమశిక్షణ, సంస్కారం, ధర్మ కార్యాలు. కేవలం ఇవే ఈమెకి ఇష్టం. రామేశ్వర్ వల్ల ఈమెకి నలుగురు సంతానం కలిగారు. ముగ్గురు కొడుకులు, అందరికంటే చిన్నది కూతురు.

1. రాజ్‌కుమార్ - ఈయన రామేశ్వర్ గారి అందరికంటే పెద్ద కొడుకు. ఈయన వయసు 50 సంవత్సరాలు, చదువు పూర్తి అయిన తర్వాత ఈయనకి గవర్నమెంట్ ఆఫీసులో ఉద్యోగం వచ్చింది. ఈయన శరీరం మీడియంగా ఉంటుంది అయితే ఆరోగ్యకరమైన మనిషి. సరైన వయసులోనే రామేశ్వర్ గారు ఈయనకి పక్కనే ఉన్న గ్రామంలోని ఒక మంచి కుటుంబానికి చెందిన అమ్మాయితో పెళ్లి జరిపించారు. ఈయన భార్య పేరు లలితా దేవి. 46 సంవత్సరాల వయసున్న అత్యంత అందమైన మహిళ. రాజ్‌కుమార్ హృదయం ఈరోజుకీ ఈమె స్వాధీనంలోనే ఉంది. వీళ్ళకి ముగ్గురు సంతానం.

ఒక కొడుకు సంజయ్ - 25 సంవత్సరాలు
పెద్ద కూతురు మాధురి - 23 సంవత్సరాలు
అందరికంటే చిన్నది అల్కా - 20 సంవత్సరాలు  

సంజయ్ ఒక ప్రైవేట్ ఇన్సూరెన్స్ కంపెనీలో మేనేజర్‌గా పనిచేస్తున్నాడు. అంతర్ముఖ వ్యక్తి (ఇంట్రావర్ట్, ఎక్కువగా ఎవరితోనూ కలవడు). ఎక్కువగా మాట్లాడడు, కేవలం తన పని మాత్రమే చూసుకుంటాడు. తాతయ్య-నానమ్మల ప్రతి మాట ఇతనికి ఒక ఆజ్ఞతో సమానం. చామనఛాయగా ఉంటాడు కానీ శరీరం మాత్రం పూర్తిగా రాయిలాగా గట్టిగా ఉంటుంది.

ఇక మాధురి తన మాస్టర్స్ డిగ్రీని పూర్తి చేసిన తర్వాత తన తల్లితో కలిసి ఇంటి పనుల్లో హెల్ప్ చేస్తుంది, ఖాళీ టైంలో కుట్లు, అల్లికలు చేస్తుంది. డాన్స్ చేయడం ఈమెకి చాలా ఇష్టం. ఎంత అందంగా ఉంటుందంటే మాధురి దీక్షిత్ కూడా ఈమె ముందు తక్కువగా కనిపిస్తుంది.

రాజ్‌కుమార్ గారాల పట్టి అల్కా కూడా ఏమాత్రం తక్కువ కాదు. ఇంట్లో అందరూ పొడవు, లావుగానే వుంటారు అయితే ఈ అమ్మాయి మాత్రం తన అన్నయ్య కంటే కూడా 2 ఇంచులు పొడుగ్గా ఉంటుంది. మాధురి శరీరం టైట్ గా, గోధుమ రంగులో ఉంటే, అలేఖ్య మాత్రం పూర్తిగా గులాబీలాగా గులాబీ రంగులో ఎంతో సుకుమారంగా ఉంటుంది. ఈమె చెప్పే ప్రతి మాటని కుటుంబం మొత్తం వింటుంది. తాతయ్య ప్రేమతో ఈమెని లక్ష్మి అని పిలుస్తాడు.

2. శంకర్ - ఈయన మొత్తం రామేశ్వర్ గారి కుటుంబంలోనే చాలా పేరుపొందిన మనిషి. వృత్తిరీత్యా గవర్నమెంట్ డాక్టర్, ఈయన వయసు 48 సంవత్సరాలు. 5 అడుగుల 10 ఇంచుల పొడవు ఉంటాడు, ఆకర్షణీయమైన వ్యక్తిత్వం వున్న మనిషి. కాలేజీ రోజుల్లో ఈయన జాతీయ స్థాయిలో బాక్సింగ్ చేసాడు. అయితే రామేశ్వర్ గారి లక్షణం ఒక్కటి కూడా ఈయనలో లేదు, ఒక్క శరీరం అలాగే క్రమశిక్షణ మినహా. ఈయనకి కోపం వస్తే స్వయంగా రామేశ్వర్ గారు కూడా నిశ్శబ్దంగా ఉండిపోతారు. చిన్నప్పటి నుండి ఈయన తన తల్లిదండ్రులకి చాలా ఇష్టమైన మనిషి. తన మనసుకి ఏది అనిపిస్తే అదే చేస్తాడు. సిగరెట్, మందు సేవించే అలవాటు కూడా ఉంది, అయితే సమాజ సేవ కూడా ఈయనలాగా ఎవరూ చేయలేరు. పేదవాళ్లకి వాళ్ళ ఇంటికి కూడా వెళ్లి వైద్యం అందిస్తాడు. అయితే ఈయన ధర్మపత్ని మాత్రం పూర్తిగా ప్రశాంతమైన స్త్రీ. పేరు రేఖ, వయసు 44 సంవత్సరాలు, ఈమె ఈ కుటుంబంలోనే అందరికంటే ప్రశాంతమైన మహిళ. తన తోటికోడలని (భర్త అన్నభార్య ని) పెద్దక్కలా భావిస్తుంది. ఈమె పిల్లలే ఈమెకి ప్రపంచం. ఇద్దరు పెద్ద అమ్మాయిలు, అందరికంటే చిన్నోడు ఈమె కొడుకు అర్జున్.

పెద్ద కూతురు కోమల్ 21 సంవత్సరాల వయసున్నది, గ్రాడ్యుయేషన్ చివరి సంవత్సరంలో ఉంది. కోమల్ పూర్తిగా నిండు శరీరం వున్న ఆకర్షణీయమైన అమ్మాయి.

రెండో కూతురు రీతు 19 సంవత్సరాల వయసున్నది, ఇప్పుడు ఎంబిబిఎస్ (MBBS) మొదటి సంవత్సరంలో ఉంది. రీతు పొడవాటి, సన్నని శరీరాకృతి వున్న కోపిష్టి అమ్మాయి.  కోమల్ తన తల్లి రేఖ పోలికలతో ఉంటుంది, అయితే రీతు తన తండ్రి శంకర్ కి గారాల పట్టి.

అందరికంటే చిన్నోడు అర్జున్ 18 సంవత్సరాల వయసున్నవాడు. చిన్నతనంలో ఆరోగ్యం బాగోకపోవడం, ఆలస్యంగా కాలేజ్లో చేరడం వల్ల ఇతను ఇప్పుడు పదో తరగతిలో ఉన్నాడు. తల్లిదండ్రుల కంటే ఎక్కువగా ఇతను తన తాతయ్య-నానమ్మల ప్రాణం. అర్జున్ పదో తరగతి కి ముందు హాస్టల్ లోనే 8 సంవత్సరాలు ఉన్నాడు. సంవత్సరానికి ఒక్కసారే ఇంటికి వచ్చేవాడు. మొదటి నుండి ఇతను రామేశ్వర్ గారిని ఫాలో అవుతూ వచ్చాడు. చదువులో కుటుంబం మొత్తంలో ఇతనిలాంటి వాళ్ళు ఎవరూ లేరు. తన పెద్దక్కలకి కూడా ఇంగ్లీష్ పాఠాలు చెప్తాడు. 6 అడుగుల పొడవు ఉంటాడు, వ్యాయామం చేయడం అంటే ఇష్టం. రామేశ్వర్ గారే స్వయంగా ఇతడిని 4:30 గంటలకే నిద్ర లేపుతారు, 10 కిలోమీటర్ల దూరం పరుగెత్తి వచ్చిన తర్వాత 2 గ్లాసుల బాదం పాలు తన ముందే తాగిస్తారు. అర్జున్ కూడా ప్రతి రాత్రి తన తాతయ్య, నానమ్మల కాళ్లు నొక్కుతాడు, వాళ్లిద్దరూ పడుకునేంత వరకు. మొత్తంగా చూస్తే ఈ అబ్బాయి ఈ ఇంటికి నక్షత్రం లాంటివాడు.

3. నరేందర్ - ఈయన రామేశ్వర్ గారి అందరికంటే చిన్న కొడుకు. మంచి పొడవు, లావు కలిగి, ఉత్సాహంతో నిండిన వ్యక్తి. 46 సంవత్సరాల వయసులో కూడా ఈయన ఒక కాలేజీ స్టూడెంట్ లా ఉంటాడు. చాలా నార్మల్ గా నవ్వుతూ ఉండే మనిషి. ఈయనకి తన అన్న శంకర్ తో చాలా బాగా కుదురుతుంది. ఇద్దరు అన్నదమ్ములు ఒకరినొకరు అమితంగా ప్రేమించుకుంటారు. ఈయన తెలంగాణా లోని ఒక పెద్ద సిటీ లో తన కుటుంబంతో కలిసి ఉంటున్నాడు. ఈయన భార్య కృష్ణా దేవి ఒక అంతర్ముఖ మహిళ (ఇంట్రావర్ట్, ఎవరితోనూ ఎక్కువగా కలవని ఆవిడ). బ్లడ్ ప్రెషర్ (రక్తపోటు) కారణంగా ఈమె ఆరోగ్యం ఎక్కువగా బాగోదు. అయితే నరేందర్ తన భార్యని చాలా ప్రేమిస్తాడు. అందుకు ఫలితమే వీళ్లిద్దరికీ ఎంతో అందమైన కూతుళ్లు, ప్రియాంక (21) ఆర్తి (19). ఇద్దరూ కాలేజీలోనే ఉన్నారు, ఇద్దరూ అచ్చం ఒకేలా ఉంటారు. యవ్వనంతో నిండి, సరైన ఆకృతిలో చెక్కినట్లు ఉంటారు. సిటీలోని అబ్బాయిలు వీళ్ళ కాలేజీ బయట కేవలం వీళ్ళిద్దరిని చూడటానికే వస్తారు, మీరు అలా అనుకోవచ్చు. అయితే వీళ్ళు కూడా క్రమశిక్షణని ఇష్టపడే, తమ కుటుంబ గౌరవాన్ని కాపాడే అమ్మాయిలు. నరేందర్ వీళ్ళకి ఇప్పటి వరకు ఎక్కడా ఏ లోటూ రానివ్వలేదు. సంవత్సరానికి 2 సార్లు వీళ్ళందరూ కొన్ని రోజుల కోసం తమ తండ్రి (రామేశ్వర్) ఇంటికి తప్పకుండా వెళ్తారు. ఎండాకాలం సెలవుల్లో, దీపావళి సెలవల్లో. ఇది రామేశ్వర్ గారు ఏర్పాటు చేసిన ఒక సాంప్రదాయం.

4. మధుబాల - రామేశ్వర్ గారి అందరికంటే చిన్న సంతానం, అందరినీ తనకంటే తక్కువగా భావించే మహిళ. ఎంత అహంకారం ఈమెలో వుందో అది బహుశా రావణుడిలో కూడా ఉండి ఉండదు. ఎందుకు ఉండదు మరి, ఈమె తండ్రి సిటీ మొత్తంలోనే అందరికంటే పెద్ద సెక్యూరిటీ అధికారి అధికారిగా పనిచేసి ఉన్నారు కదా. పైగా ఈమె పెళ్లిని కూడా రామేశ్వర్ గారు ఎలాంటి కుటుంబంతో జరిపించారంటే, అక్కడ సంస్కారం కంటే డబ్బుకి ఎక్కువ విలువ ఉంటుంది. ఈ సంబంధాన్ని కౌసల్య చిన్న తమ్ముడు హన్సముఖ్  కుదిర్చాడు. మధుబాల వయసు 44 సంవత్సరాలు, కానీ డబ్బు ఈమెని యవ్వనంగా ఉంచింది. చూడటానికి ఈమె అచ్చం ఖజురహో శిల్పంలాగా ఉంటుంది. ఈమె భర్త శ్రీమాన్ అశోక్ వశిష్ట్ కి హిమాచల్‌లో సొంత కంపెనీ ఉంది, అక్కడ విద్యుత్ సామాగ్రిని తయారుచేస్తారు. అశోక్ గారి సమయం ఎక్కువగా కంపెనీలోనే, ప్రయాణాల (టూరింగ్) లోనే గడుస్తుంది. మధుబాల తన ఇద్దరు పిల్లలతో కలిసి హిమాచల్‌లోని ఒక అందమైన సిటీలో ఉంటుంది. అక్కడ సంవత్సరంలో సగం టైం మంచు కురుస్తూనే ఉంటుంది. వీళ్లది చాలా పెద్ద ఇల్లు, చేయడానికి ఎక్కువ పనేమీ ఉండదు. వీళ్ళకి ఒక కూతురు ఉంది పేరు తార (20), పూర్తిగా తన తల్లి పోలికే. అందమైనది, అహంకారి, పెత్తనం చలాయించేది. కొడుకు హిమాన్షు (18) పూర్తిగా భిన్నం. తెలివైనవాడు, ప్రకృతి ప్రేమికుడు, జనాల మధ్య సంతోషంగా ఉండేవాడు. ఇప్పుడు బోర్డింగ్ కాలేజ్ (హాస్టల్) లో ఉన్నాడు. ఇక తార ఢిల్లీలో ఫ్యాషన్ కోర్స్ ని చేస్తోంది. మొత్తంగా చూస్తే ఇది రామేశ్వర్ గారు నిర్మించిన ప్రపంచానికి పూర్తిగా భిన్నమైన ఒక వేరే కుటుంబం.  

"అంతులేని ప్రేమ" లోని కొన్ని ప్రత్యేక పాత్రలు, వాళ్ళ కుటుంబాల పరిచయం

కల్నల్ సాహబ్ కుటుంబం యొక్క ముఖ్య పాత్రలు

కల్నల్ సతీష్ పూరి
కూతురు రేణుక
కోడలు రొమేలా
మనవరాలు (కొడుకు కూతురు) ప్రీతి
మనవడు (కొడుకు కొడుకు) జోయెల్

సోంబీర్ సింగ్ కుటుంబం యొక్క ముఖ్య పాత్రలు

నానమ్మ చంద్రా దేవి (72) (సోంబీర్ ధర్మపత్ని)
సుశీలా సింగ్ (50) (కోడలు, బబితా (32) విజేందర్ (30) ల తల్లి)
మాలతి అలియాస్ గుడ్డి (47) (కోడలు, సుదర్శన్ ఛోటీ (30) ల తల్లి)
మధులత అలియాస్ మున్ని (45) (కోడలు, రవీందర్ (25)/రిచా (24) ల తల్లి)
బిందియా అలియాస్ బిందు (45) (చిన్న కోడలు, శబ్నమ్ (25) ల తల్లి)

శీలా దేవి (సోంబీర్ సింగ్ సవతి భార్య)
భీమ్ సింగ్ (పెద్ద కొడుకు)
మేనకా సింగ్ (కూతురు)
చారులత (భీమ్ సింగ్ భార్య)
రిషభ్ సింగ్ (చిన్న కొడుకు-దత్తత తీసుకున్నవాడు)
మంజుబాల అలియాస్ మంజు (చిన్న కోడలు)

రామ్మోహన్ సింగ్ కుటుంబం

సితారా దేవి (రామ్మేహర్ సింగ్ భార్య, 70)
భన్వరీ (51) (పెద్ద కోడలు, సుకన్య (26) యొక్క తల్లి)
సుశీల (50) (కూతురు)
బేలా దేవి (49) (రెండో కోడలు)
మోహర్ సింగ్ (48) (చిన్న కొడుకు, అక్షర (24)/అనుపమ (24) ల తండ్రి)

కోచ్ జోగిందర్ సింగ్ సంధు (50) కుటుంబం
నిర్మల్ కౌర్ (48) భార్య
చారుల్/పారుల్ (24) కూతుళ్లు

ఇతర ప్రముఖ పాత్రలు:

నిర్మల్ సింగ్ (DIG), రామేశ్వర్ పండిత్ గారి నమ్మకస్థుడు
తేజ్‌పాల్ రావు (ఇన్‌స్పెక్టర్) అర్జున్ మేనమామ
వికాస్ పునియా (పహిల్వాన్, అర్జున్ ముద్దుగా పిలుచుకునే పెద్దన్న)
బల్బీర్ (అర్జున్ స్నేహితుడు, పెద్దన్న లాంటివాడు)

డాక్టర్ ధరమ్‌వీర్ సాంగ్వాన్ అలియాస్ పెద్ద సాంగ్వాన్ (శంకర్ గురువు, తండ్రి సమానుడు)
డాక్టర్ పరమ్‌వీర్ సాంగ్వాన్ అలియాస్ చిన్న సాంగ్వాన్ (శంకర్ ప్రాణస్నేహితుడు)
డాక్టర్ మేహుల్ గులాటి అలియాస్ పంజాబీ (శంకర్ ప్రాణస్నేహితుడు)
డాక్టర్ భూపిందర్ సింగ్ అలియాస్ భూప్పి (Secret)

ముస్కాన్ (బాస్కెట్‌బాల్ క్రీడాకారిణి, ఒక తెలివైన పాత్ర)
లక్కీ అరోరా (సెక్యూరిటీ అధికారి ఆఫీసర్, సంజయ్ ప్రాణస్నేహితుడు)
డింపీ అరోరా (లక్కీ చెల్లెలు, ఒక ముఖ్యమైన పాత్ర)
సరోజ్ కశ్యప్ (24) (కశ్యప్ గారి చిన్న కోడలు, అర్జున్ పొరుగింటావిడ)
మిసెస్ వర్మ (అర్జున్ మ్యాథ్స్ (గణితం) టీచర్, 40)
మిస్ అన్నూ వాలియా (అర్జున్ ఫిజిక్స్ (భౌతికశాస్త్రం) టీచర్, ప్రేమికురాలు, 24)
విక్కీ (ప్రీతి మేనకోడలు/బావమరదలు వరుస, గ్రీస్ నివాసి, 23)

సాధు సింగ్ (గ్రామ పెద్ద, రైతు)
బిమ్లా దేవి (సాధు సింగ్ ధర్మపత్ని, 45)
మహేందర్ అలియాస్ మిందర్ (సాధు సింగ్ కొడుకు, 23)
కాజల్ (సాధు సింగ్ కూతురు, అర్జున్ రహస్య ప్రేమికురాలు, 18)
సవిత (కాజల్ యొక్క ఏకైక స్నేహితురాలు, అర్జున్ మీద మనసు పడ్డది, 18)

వినయ్ తనేజా (అర్జున్ పొరుగువాడు)
సుష్మా తనేజా (భార్య, 43)
ఆకాంక్ష తనేజా (కూతురు, అర్జున్ ప్రేమికురాలు, ఒక ప్రముఖ పాత్ర, 18)

సోలాంకి (ప్రత్యేక పాత్ర)
గీతా సోలాంకి (భార్య, అర్జున్‌ ని కొడుకులా భావిస్తుంది, 42)
పూర్వి సోలాంకి (కూతురు, అర్జున్ రాఖీ చెల్లెలు, 19)

ధరమ్‌పాల్ సింగ్ (అర్జున్ పొరుగువాడు, స్నేహితుడి తండ్రి)
జ్యోతి (కూతురు, అర్జున్ శృంగార గురువు)
సందీప్ (కొడుకు, అర్జున్ ప్రాణస్నేహితుడు, 18)

చంద్రకాంత్ దీక్షిత్ అలియాస్ చందు (రాష్ట్ర మంత్రి, రామేశ్వర్ గారి స్నేహితుడు)
భాన్ సింగ్ (లోక్ దళ్ పార్టీ ముఖ్య వ్యక్తి, ఒక పేరుమోసిన రాజకీయ నేరస్థుడు)

పాత్రలన్నిటినీ చూసి కంగారుపడకండి. సమయం వచ్చినప్పుడు నేను వాటి గురించి వివరంగా మీకు చెబుతాను. కథలో పాత్రలు మమేకం అయ్యుంటాయి కాబట్టి మీకేం ఇబ్బంది ఉండదు.

[anaamika]

అప్‌డేట్ – 002 (ప్రారంభం)



పండిత్ గారికి తోటపని అంటే చాలా ఇష్టం. తన శ్రమతో ఆయన 1000 గజాల తన ఇంట్లో 500 గజాల స్థలంలో ఒక అందమైన తోటని ఏర్పాటు చేసుకున్నారు, అది ఆ ఇంటి మొత్తాన్ని ఇంకా ఎక్కువ ఆకర్షణీయంగా మార్చింది. గులాబీ, బంతి, చామంతి, అశోక, జామ, బొప్పాయి, ద్రాక్ష అలాగే ఇంకా ఏవేవో మొక్కలని ఆయన నాటారు. తన పిల్లలలాగే ఆయన తన తోటని కూడా చూసుకునేవారు, ఆయనకి ఆయన ఇద్దరు మనవళ్లు ఇందులో పూర్తిగా సహకరించారు. తమ ఇంటికి ఆయన "సంసార్" అని పేరు పెట్టారు, నిజంగానే ఇది ఒక ప్రపంచమే, దీన్ని ఆయన తన అర్ధాంగి కౌసల్యతో కలిసి నిర్మించడం మొదలుపెట్టారు, అప్పుడు వాళ్లకి పిల్లలు కూడా పుట్టలేదు. ఈరోజు ఈ ఇల్లు కేవలం ఒక ఇల్లు మాత్రమే కాదు ఇది ఒక నిండు సంస్కారవంతమైన కుటుంబం యొక్క గూడు. అయితే సమయం ఎల్లప్పుడూ ఒకేలా ఎందుకుంటుంది.

రెండు అంతస్తుల ఈ ఇల్లు అందరూ నివసించడానికి వీలుగానే నిర్మించబడింది. సభ్యులు పెరుగుతున్న కొద్దీ గదులు కూడా పెరుగుతూ పోయాయి. మొదటి అంతస్తులో అందరికంటే ముందు రామేశ్వర్ గారి పోర్షన్ ఉండేది, అక్కడ 3 సోఫాలు, ఒక దివాన్ అలంకరించబడి ఉండేవి. కొన్ని కుర్చీలు కూడా. దాని వెనుకే ఆయన, కౌసల్య గారి గది ఉంటుంది, దానికి ఒక పూజా గది కూడా కలిసి ఉంటుంది. వరండా, పెద్ద వంటగది వీటికంటే ముందుంటాయి, ఆ తర్వాత చివరలో మరో 4 గదులు కట్టారు. ఒక గది రాజ్‌కుమార్, ఆయన భార్యది, దాని పక్కనే వాళ్ళిద్దరి కూతుళ్లు మాధురి, అల్కాది, మూడో గది కోమల్, రీతులది, అందరికంటే చివరలో రేఖ, శంకర్‌లది. శంకర్ అయితే నెలలో ఎప్పుడో ఒకటి లేదా రెండు సార్లు మాత్రమే వస్తుంటాడు. గదులన్నీ గాలి వెలుతురు వచ్చేలా, ఎంతో ఇష్టంగా అలంకరించబడ్డాయి.

రెండో అంతస్తు. ఇక్కడికి వెళ్లడానికి 2 మార్గాలున్నాయి. ఒకటి ఇంటి మెయిన్ డోర్ పక్కన ఉన్న గుండ్రని మెట్ల నుండి, అలాగే రెండోది వెనుక వరండాలో ఉన్న బాత్‌రూమ్ పక్కన ఉన్న మెట్ల పై నుండి. పైన ఎలాంటి వరండా లేదు కానీ అక్కడ 2 పోర్షన్ లు ఉన్నాయి. ముందు భాగంలో 2 గదులు, ఒక డ్రాయింగ్ రూమ్, ఒక బాత్‌రూమ్, ఒక వంటగది ఉన్నాయి, ఇవి ఇప్పుడు స్టోర్ రూమ్‌ లాగ ఉపయోగపడుతున్నాయి. వెనుక భాగంలో 2 గదులు, ఒక బాత్‌రూమ్ ఉన్నాయి. ఈ భాగం ఎక్కువగా మూసే ఉంటుంది. ముందు భాగంలో మెట్ల ఎదురుగా ఉన్న గదిలో సంజయ్ పడుకునేవాడు, రెండో గది అర్జున్‌ది. అక్కడ కేవలం పుస్తకాలు, ఒక సింగిల్ బెడ్ మాత్రమే ఉంటాయి. ఇల్లు మొత్తంలో టెలివిజన్లు రెండు మాత్రమే ఉన్నాయి. ఒకటి మొదటి అంతస్తు వరండాలో, రెండోది రెండో అంతస్తు డ్రాయింగ్ రూమ్‌లో. సంజయ్ అక్కడే ఒక చిన్న జిమ్ ని కూడా ఏర్పాటు చేసుకున్నాడు. రామేశ్వర్ గారిది ఇంత సంపన్న కుటుంబం అయినా, ఇంకో విశేషం ఏంటంటే ఇల్లు మొత్తంలో ఎక్కడా ఏసీ పెట్టించలేదు. అవును, 4 కూలర్లు మాత్రం ఉన్నాయి. అవి కరెంట్ కూడా చాలా ఎక్కువగా పోయే రోజులు, ఎక్కువగా ఇన్వర్టర్లు కూడా వాడుకలో లేని రోజులు. ఎండాకాలంలో పెద్దవాళ్లు అయితే కింద ఉన్న రెండు వరండాలలో పడుకునేవాళ్ళు, పిల్లలు పైన ఓపెన్ గా ఉన్న మిద్దె మీద పడుకునేవాళ్ళు.

చుట్టుపక్కల ప్రాంతం కూడా చాలా ప్రశాంతంగా, పచ్చదనంతో ఉండేది. ఇళ్లు దాదాపు అన్నీ పెద్దవే కావడంతో దూరదూరంగా కూడా ఉండేవి. కానీ దీని చుట్టుపక్కల అన్ని సదుపాయాలు కూడా ఉన్నాయి. పార్క్, కొంచెం దూరంలో మార్కెట్, 3 పెద్ద స్కూళ్లు, ఒక కాలేజీ కూడా ఉన్నాయి. నగరంలోనే అత్యంత విశాలమైన ప్రాంతం (సెక్టార్) ఇది, ప్రశాంతమైనది కూడా.

సరే, మళ్లీ కథలోకి వెళ్దాం.

అర్జున్ స్నానం చేసి వచ్చాడు, ఆ తర్వాత పండిత్ గారి దగ్గరికి ఆశీర్వాదం తీసుకోవడానికి వెళ్లాడు. ఈరోజు అతనికి పదో తరగతి చివరి పరీక్ష. దీని తర్వాత ఒక నెల రోజుల సెలవలు.

రామేశ్వర్ - "నా సింహం ఈరోజు కొంచెం ఎక్కువసేపే పడుకున్నట్లుంది. వీరుడా, మంచం పట్టేంతగా ఎక్కువ కష్టపడకు. సైన్స్ పేపరా ఈరోజు ?"

అర్జున్ - "ఏంటి బాబా, మీరే కదా చెప్తారు ఎవరి కలలైతే పెద్దవో వాళ్ళు వాటిని నెరవేర్చుకోవడానికి ఎక్కువ సమయం మేల్కొని వుండాలని. ఈ పరీక్ష ఈరోజు అయిపోనివ్వండి, ఆ తర్వాత నేను మీతో కలిసి రోజూ మన తోటలో కొత్త పూలు పూయిస్తాను."

రామేశ్వర్ - "ఎందుకు పూయించకూడదు మున్నా, మనమిద్దరం యూనివర్సిటీకి వెళ్దాం, అక్కడ ఏవైతే కొత్త రకాలు వచ్చాయో వాటిని ఇక్కడ నాటుదాం."

ఆ తర్వాత కౌసల్య దేవి అర్జున్‌ కి పెరుగు-చక్కెరలని తినిపించి సాగనంపింది. ఆ తర్వాత అర్జున్ తన తల్లి, పెద్దమ్మ/పిన్నిల కాళ్లు మొక్కి ఆశీర్వాదం తీసుకుని బయలుదేరాడు.

ఇంటి పక్కనే అతని క్లాస్‌మేట్ సందీప్ ఇల్లు కూడా ఉంది. అర్జున్, సందీప్ లు ఇద్దరూ కలిసి కాలేజీకి బయలుదేరారు.

సందీప్ - "భాయ్, ఈరోజు ఏంటి నీ ఉద్దేశం ? చూడు, సమాధానం చెప్పడానికి ఇదే నీకు చివరి రోజు. నేను నీ స్థానంలో ఉండి ఉంటే ఎప్పుడో ఆటగాడిని అయిపోయేవాడిని."

అర్జున్ - "పిచ్చిపట్టిందా ఏంటి ? భాయ్, ఇంకా ఇవన్నీ చేసే వయసు మనది కాదు. పైగా ఆమె నాకు నచ్చదు కూడా."

సందీప్ - "చూడు తమ్ముడా, ఆకాంక్ష కోసం కాలేజీ మొత్తం ప్రాణాలిస్తుంది, ఆమె మాత్రం నిన్నే చూస్తుంది. విన్నావు కదా ఇంగ్లీష్ పేపర్ సమయంలో రాణా, కుల్విందర్ లు ఏమన్నారో. 'అర్జున్ స్థానంలో మేము ఉండి ఉంటే ఎప్పుడో ఆ రెక్కలు తెగిన పక్షిని వేసేసేవాళ్లం' అని. చూడు, ఈరోజు పేపర్ అయిపోయాక ఆమె నిన్ను పిలిచినప్పుడు, కనీసం ఏకాంతంలో ఒక్కసారైనా ఆమెని కలవు. ఆ తర్వాత నీ మనసుకి నచ్చింది చెయ్యి భాయ్."

అర్జున్ - "చూడు భాయ్, నువ్వేం చెబుతున్నావో అది అస్సలు కరెక్ట్ కాదు. నేను నీకు నా జీవిత లక్ష్యాన్ని అర్థమయ్యేలా చెప్పలేను, కానీ నువ్వు నాకు ఇస్తున్న ఈ సలహా అందులో ఖచ్చితంగా విఘ్నం కలిగిస్తుంది. నువ్వు కేవలం కలవడమే అని అంటున్నావు కాబట్టి, సరే ఈరోజు నేను ఆమెని కలుస్తాను."

రాణా, కుల్విందర్ లు కాలేజ్లోనే అందరికంటే చెడ్డ పేరున్న అబ్బాయిలు. వాళ్ళు అర్జున్ కంటే 2 సంవత్సరాలు సీనియర్లు కూడా. ప్రతి అమ్మాయి వీళ్ళకి కేవలం ఒక కామ దేవతలాగే కనిపించేది. కానీ మనసు పరంగా వాళ్లిద్దరూ మంచివాళ్లే. ఎదురుగా ఎవరినీ ఏమీ అనేవాళ్లు కాదు, కానీ వాళ్ళు స్వయంగా ప్రచారం చేసుకున్న అబద్ధపు కథల వల్లే వాళ్ళు చెడ్డవాళ్లుగా మారిపోయారు.

మాట్లాడుకుంటూ సందీప్, అర్జున్ లు కాలేజీకి చేరుకున్నారు. అక్కడ పార్క్ చేసిన కాలేజ్ బస్సు లోనే విద్యార్థులందరినీ వాళ్ళ పరీక్షా కేంద్రానికి (సెంటర్‌కి) తీసుకువెళ్లేవాళ్ళు. ఒక బస్సుని చూసి వాళ్లిద్దరూ దానిలోకి ఎక్కారు అయితే అక్కడే పొరపాటు జరిగిపోయింది. బస్సు మొత్తంలో కేవలం 2 సీట్లు మాత్రమే ఖాళీగా ఉన్నాయి, అందులో ఒక సీటు మీద సందీప్ కూర్చున్నాడు, రెండో సీటు—దాని పక్క సీటులో ఒక అత్యంత అందమైన అమ్మాయి కూర్చుంది—ఆ సీటు ఖాళీగా ఉంది. అర్జున్ బస్సు తలుపు దగ్గరే ఆగిపోయాడు. అయితే అప్పుడే వాళ్ళ కాలేజ్ టీచర్ మిసెస్ వాలియా గొంతు వినబడింది.

మిసెస్ వాలియా  - "అర్జున్ ఎందుకు నిలబడ్డావు ? పదా, అక్కడ ఆకాంక్ష పక్కన కూర్చో."

అర్జున్ - "యస్ మేడమ్."

ఈమె ఆ అమ్మాయే, ఎవరి గురించైతే సందీప్ చెబుతున్నాడో ఆమె. పాలలాంటి తెల్లటి రంగు, కళ్లకి స్టైలిష్ కళ్లద్దాలు, లేత గులాబీ రంగు పెదవులు, గోధుమ రంగు కళ్లు. అమ్మాయి ఏంటి, సాక్షాత్తు ఒక దేవకన్య లాగా ఉందామె. మేడమ్ మాట వినగానే ఆమె ముఖం మీద వచ్చిన చిరునవ్వు ఎంతో మనోహరంగా ఉంది. అర్జున్ నిశ్శబ్దంగా వెళ్లి ఆమె పక్కన కూర్చున్నాడు.

ఆకాంక్ష - (ఎంతో వినయంగా) "హాయ్"

అర్జున్ - "హలో ఆకాంక్ష"

ఆకాంక్ష - "కోపంగా ఉన్నావా ? చూడు, ఆ రోజు నేను నామీద కంట్రోల్ కోల్పోయాను, అందరి ముందూ నా ప్రేమని నీకు వ్యక్తపరిచాను. నేను ఇంకేమీ చెప్పను అర్జున్. నీకు నా ప్రేమ సమ్మతమైనా, కాకపోయినా పర్లేదు. పరీక్ష అయిపోయిన తర్వాత నాకు ఒక 5 నిమిషాల టైం ఇవ్వు. ఇంకేమీ వద్దు."
అర్జున్ - "సరే తిరిగి కాలేజీకి వచ్చిన తర్వాత."

వీళ్ళిద్దరూ ఏం మాట్లాడుకుంటున్నారో అది ఎంత నెమ్మదిగా సాగుతోందంటే, బహుశా అది ఎవరికీ వినిపించి ఉండదు. ఎగ్జామ్ సెంటర్ 15 కిలోమీటర్ల దూరంలో ఉంది, ఇంకా చాలా టైం ఉంది. ఇప్పుడు ఇద్దరూ నిశ్శబ్దంగా ఉండిపోయారు. మిగిలిన విద్యార్థులు కొందరు ఏదో చర్చిస్తున్నారు, కొందరు అల్లరి చేస్తున్నారు. ఈరోజు చివరి పరీక్ష కదా మరి. ఆకాంక్ష కిటికీలోంచి బయటకి చూస్తోంది, తన ఆలోచనల్లోనే మునిగిపోయింది. సంయమనం, క్రమశిక్షణని కచ్చితంగా పాటించే అర్జున్, ఈరోజు మొదటిసారి దొంగచూపులతో ఆ అమ్మాయి వైపు చూశాడు. ఆమె అమాయకపు నిష్కల్మషమైన ముఖం, తెల్లటి రబ్బరు బ్యాండ్‌తో ముడివేసి మెడ వరకు వస్తున్న జుట్టు, అందులో కొన్ని వెంట్రుకలు విడివడి గాలికి ఎగురుతున్నాయి. తెల్లటి కాలేజ్ షర్ట్ లో ఆమె గులాబీ ముఖం ఎలా ఉందంటే, పాలమీద పెట్టిన గులాబీ పువ్వులా ఉంది.

"పదండి పదండి, అందరూ త్వరగా కదలండి. అందరూ లైన్ లోనే ఎంట్రీ ఇవ్వాలి" కాలేజ్ టీచర్ గొంతు అర్జున్‌కి వినిపించింది.

అర్జున్ తన మనసులోనే, "ఏం జరిగింది ? ఈరోజు ఒక్క నిమిషంలోనే సెంటర్‌కి చేరుకున్నామా" అని అనుకున్నాడు.

తాను ఎంతసేపటి నుండి ఆ అమ్మాయిని చూస్తున్నాడో అర్జున్‌కి అస్సలు తెలియలేదు. బహుశా సమయమే ఆగిపోయింది. మేడమ్ గొంతు వినబడినప్పుడు అతనికి స్పృహ వచ్చింది.

"మనం కూడా బయటకి వెళ్దామా, చూడు అందరూ బస్సు దిగిపోయారు" అర్జున్ తన వైపు సిగ్గుపడుతూ ఏదో చెప్పాలని చూస్తున్న ఆ రెండు కళ్లని చూశాడు.

అర్జున్ - (తడబడుతూ) "సారీ  సారీ పదండి."

సిగ్గుపడుతూ అతను ఎవరి వైపూ చూడకుండా నేరుగా బిల్డింగ్‌లోకి వెళ్ళాడు. అతని మనసులో అలజడి రేగుతోంది. ఇదంతా ఏంటి, ఈరోజు ఇలా ఎలా జరిగింది. నేను ఎప్పుడూ ఆమెని ఇష్టపడలేదు కదా, మరి ఈరోజు ఎందుకు నా మనసు ఆమె వైపు వెళ్ళింది. ఈ ఆలోచనలన్నీ అతని మనసుని కలచివేస్తున్నాయి. ఏమీ తోచనప్పుడు అర్జున్ తన కళ్లు మూసుకుని తనతో తనే చెప్పుకున్నాడు, "ఇది చివరి పరీక్ష. లక్ష్యం నుండి పక్కకి తప్పుకోకూడదు."

తర్వాతి రెండున్నర గంటల పాటు అతని మనసు పరీక్షా పేపర్, వాటి సమాధానాలు రాయడం పైనే ఉంది. అన్ని ప్రశ్నలని పూర్తి చేసిన తర్వాత మరోసారి అతను మొత్తం ప్రశ్నలు-సమాధానాలని చెక్ చేసుకున్నాడు, తన షీట్‌ని ఇచ్చేసాడు. పరీక్షా గదిలో నుండి బయటికి వచ్చి చేతి గడియారంలో చూస్తే ఇంకా 20 నిమిషాల టైం మిగిలిపోయింది. అతను నిశ్శబ్దంగా కాలేజ్ బస్సు వైపు నడిచాడు. అక్కడ అతను తప్ప వేరే ఏ విద్యార్థీ లేడు. బస్సు నడిపే ఇద్దరు ముగ్గురు డ్రైవర్లు నీడలో నిలబడి బీడీలు తాగుతున్నారు. అర్జున్ వాళ్ళని పట్టించుకోకుండా బస్సులో చివరి సీట్లోకి వెళ్లి కూర్చున్నాడు. అతని మనసు మళ్లీ అశాంతిగా మారుతోంది. అతనికి ఎప్పుడూ ఇలా జరగలేదు. మరి ఈరోజు ఎందుకిలా జరుగుతోంది. ఆలోచనలోనుండి బయటపడ్డప్పుడు చూస్తే బస్సు పూర్తిగా నిండిపోయింది, అతని పక్కన వేరే సెక్షన్ విద్యార్థులు కూర్చున్నారు.

30 నిమిషాల తర్వాత బస్సులన్నీ వాళ్ళ కాలేజ్ స్టాండ్‌లో వచ్చి ఆగాయి, అందరూ ఒకరినొకరు కలుసుకుంటున్నారు. అర్జున్ నిశ్శబ్దంగా అక్కడి నుండి వెళ్ళిపోయే ప్రయత్నంలో మెయిన్ గేట్ వైపు నడుస్తున్నాడు. కొద్ది దూరం మాత్రమే వెళ్లాడు, అంతలోనే ఎదురు దిశలో ఫుట్‌బాల్ గ్రౌండ్ మూలన చెట్టు కింద నిలబడి ఉన్న ఆకాంక్ష మీద అతని చూపు పడింది, ఆమె అతని వైపే చూస్తోంది. అర్జున్ సమ్మోహితుడైనట్లు ఏమీ చూడకుండా ఆ వైపు నడవడం మొదలుపెట్టాడు. సందీప్ దూరంగా నిలబడి ఇదంతా చూస్తూ నవ్వుతున్నాడు.

ఆకాంక్ష - "కలవకుండానే వెళ్ళిపోతున్నావు కదా ?"

అర్జున్ - "లేదు, ఊరికే సందీప్ కోసం వెతుకుతున్నాను. నువ్వు ఇక్కడ ఒంటరిగా ఉన్నావా ?"

ఆకాంక్ష - "అవును, కాలేజ్లో నాకు ఎక్కువ మంది స్నేహితులు లేరు. అయినా నీ స్నేహితుడు స్వయంగా నీ వెనుకే వస్తున్నాడు కదా."

అర్జున్ చూపు తిప్పి చూసేసరికి, నిజంగానే సందీప్ కొద్ది సమయం క్రితం అర్జున్ ఎక్కడైతే నిలబడ్డాడో అక్కడే దూరంగా నిలబడి కనిపించాడు.

"అవును, అది కొంచెం తలనొప్పిగా ఉంటే గమనించలేదు" ఇంకేమీ తోచక అర్జున్ ఇదే చెప్పేశాడు.

మరుసటి క్షణంలోనే అతని తల మీద ఎవరో మంచు ముక్కని పెట్టినట్లు అనిపించింది. ఆకాంక్ష చేయి అతని నుదుటి మీద ఉంది.

"నువ్వు బానే ఉన్నావు కదా ?" కంగారుపడుతున్న గొంతుతో ఆమె అర్జున్‌ని అడిగింది.

"ఆహ్... హా. నేను బానే ఉన్నాను."

10 నెలల్లో మొదటిసారి ఈరోజు అర్జున్ ఆకాంక్షని ఇంత దగ్గరగా చూశాడు లేదా ఆమె స్పర్శని అనుభవించాడు అని చెప్పొచ్చు. కేవలం తన చేతి స్పర్శతోనే ఈ అమ్మాయి తన ఆత్మని పట్టుకున్నట్లుగా అర్జున్ కి అనిపించింది. ఒక అలౌకిక అనుభూతి.

"నువ్వు నాతో ఏదో చెప్పాలన్నావు కదా ?" అర్జున్ స్పృహలోకి వస్తూనే ప్రశ్న వేశాడు.

"నువ్వు నా గురించి ఏమనుకుంటున్నావో నాకు తెలియదు అర్జున్. బహుశా మిగతా వాళ్లందరూ అనుకుంటున్నట్లే నేను ఒక డబ్బున్న అమ్మాయిని, అహంకారిని, సిగ్గులేని అమ్మాయిని అని నువ్వు కూడా అనుకుంటుండొచ్చు. కానీ వాళ్ళు అనుకునే దానివల్ల నాకు ఎలాంటి నష్టం ఉండదు ఎందుకంటే నాకు వాళ్ళ గురించి పట్టింపు లేదు. నా తల్లిదండ్రులు నాకు ఎప్పుడూ ప్రేమనివ్వలేదు కానీ దేనివల్లనైతే జనాలు నా గురించి తప్పుగా అంచనా వేస్తారో వాటన్నింటినీ ఇచ్చారు. నేను ఎప్పుడూ ఎవరి వైపూ చూడలేదు కానీ నిన్ను చూసినప్పుడల్లా ఈ జీవితంలో కేవలం నీ లోటు ఒక్కటే ఉండిపోయినట్లు అనిపిస్తుంది" మాట్లాడుతుండగానే ఆ పువ్వులా వికసించిన అమ్మాయి కళ్లు చెమర్చాయి, ఇది చూసి ఈరోజు మొదటిసారి అర్జున్ మనసు కూడా ద్రవించిపోయింది.

ఆకాంక్ష మళ్లీ అంది, "ఇక బహుశా మనం కలుసుకోలేమేమో అనిపించినప్పుడు నేను గత పరీక్షలో నీకు ప్రపోజ్ చేసేశాను, బహుశా ఇది కూడా నేను చేసిన ఇంకొక తప్పు అయివుంటుంది. నేను నీ కలల మధ్యలోకి రావాలని అనుకోవడం లేదు అర్జున్ కానీ నా కల ఇప్పుడు నువ్వే. అందుకే నేను మొదటిసారి నీ స్నేహితుడిని కూడా రిక్వెస్ట్ చేశాను, అతను నిన్ను ఒక్కసారి నాతో మాట్లాడటానికి ఒప్పించాలని" అని చెప్పి ఆకాంక్ష అర్జున్ వైపు ఆశతో కూడిన చూపులతో చూస్తోంది.

"నిజం చెప్పమంటావా ఆకాంక్ష ? ఈనాటి వరకు నేను ఏమీ ఆలోచించలేదు. ఒక సంవత్సరం నుండి నేను నీ మీద ఎప్పుడూ ఇంటరెస్ట్ పెట్టలేదు. ఈరోజు ఉదయం నేను మొదటిసారి నిన్ను చూశాను. ఇప్పుడు నేను ఇక్కడ నీ పక్కన నిలబడ్డాను. వీటన్నింటికీ అర్థం ఏమిటో నాకు తెలియదు కానీ ఒకటి మాత్రం చెప్తాను, నేను ఇక్కడ ఇంకా రెండు సంవత్సరాలు ఉంటాను. మనం స్నేహితులం అవ్వచ్చు, మాట్లాడుకోవచ్చు" ధైర్యం చేసి అర్జున్ ఆమె కళ్లలోకి చూస్తూ ఇదంతా చెప్పాడు. అయితే అతని మాట పూర్తి అయ్యేసరికి ఆకాంక్ష ముఖం మీద ఒక చిన్న చిరునవ్వు వచ్చింది. అప్పటికి విద్యార్థులందరూ వెళ్ళిపోయారు, అక్కడ ఎవరూ లేరు.

"నాకు కూడా కేవలం ఇదే కావాలి అర్జున్" సంతోషంతో ఆమె అర్జున్ మెడని గట్టిగా కౌగిలించుకుంది. ఈరోజు ఇది అతని జీవితంలో ఇంకొక కొత్త అనుభూతి. ఇద్దరూ గేట్ వైపు నడవడం మొదలుపెట్టారు, అక్కడ సందీప్ నిలబడి అర్జున్ కోసం ఎదురుచూస్తున్నాడు. మళ్లీ కలుద్దామని చెప్పి అర్జున్ తన స్నేహితుడితో కలిసి ఇంటి వైపు బయలుదేరాడు.

"వాహ్ భాయ్ ! నువ్వు అద్భుతం చేసావు, ఆఖరికి ఆమెతో మాట్లాడావు" సందీప్ మాటలు మొదలుపెట్టాడు.

"నాకేం తెలియదు యార్, నేను ఇంటికి బయలుదేరుతున్నాను కానీ ఆమెని చూడగానే ఇలా వెళ్ళిపోవడం కరెక్ట్ కాదని అనిపించింది. మాట్లాడటమే కదా, మాట్లాడేస్తాను. అయినా స్నేహితులు అవ్వడంలో తప్పేముంది" అర్జున్ అన్నాడు.

సందీప్ - "భాయ్, ఆమె నిన్ను ఇష్టపడుతోంది, చూడలేదా ఎలా కౌగిలించుకుందో. పైగా అమ్మాయి కూడా అదిరిపోయింది, నీకైతే లాటరీ తగిలింది."

అర్జున్ - "ఏంటి ఏదేదో మాట్లాడుతున్నావు. అలా ఏమీ ఉండదు. సరే ఇదంతా వదిలేయ్, ఇప్పుడు ఒక నెల రోజులు ఏం చేయాలో చెప్పు ?"

సందీప్ - "చేయడం ఏముంది భాయ్, నేనైతే రెస్ట్ తీసుకుంటాను, జిమ్ మొదలుపెడతాను, మరుసటి క్లాస్ పుస్తకాలు తీసుకుంటాను."

అర్జున్ - "కంబైన్డ్ స్టడీస్ కూడా చేసుకుందాం భాయ్ అప్పుడప్పుడు. అయినా జిమ్ ని బహుశా నేను సంజయ్ అన్నయ్యతో కలిసే చేస్తాను."

ఇలాగే మాట్లాడుకుంటూ ఇద్దరూ తమ తమ ఇళ్లకి చేరుకున్నారు, సాయంత్రం కలుద్దామనే ప్లాన్ వేసుకుని.

ఇంటికి చేరుకోగానే చేతులు, ముఖం కడుక్కుని అర్జున్ భోజనం టేబుల్ దగ్గర కూర్చున్నాడు.

"అందరూ ఎక్కడ ? ఎవరూ కనిపించడం లేదక్కా" అర్జున్ తనకి భోజనం వడ్డిస్తున్న కోమల్‌ని అడిగాడు.

"మల్హోత్రా అంకుల్ ఇంట్లో ఈరోజు పూజ ఉంది దాంతో అందరూ అక్కడికే వెళ్లారు. బాబా తన గదిలో పడుకున్నారు, ఆయన కూడా కొద్దిసేపటి క్రితమే వచ్చారు. మిగిలిన వాళ్లందరూ సాయంత్రానికి వస్తారు" అన్నం వడ్డిస్తూ కోమల్ చెప్పింది.

ఇంట్లో కోమల్ ఎక్కువగా కాటన్ సింపుల్ సూట్లే వేసుకుంటుంది, ఈరోజు కూడా ఆమె అదే సింపుల్ నీలం రంగు సూట్ ని వేసుకుంది. అయితే ఆమె శరీరం కొంచెం ఎక్కువగానే నిండుగా (ఎదిగి) ఉండటం వల్ల సూట్ కూడా ఆమె ఛాతికి అంటుకుని ఉండేది. ఎండకాలం కావడం వల్ల దుపట్టాని వేసుకోలేదు, దాంతో ఆమె వంగినప్పుడు అర్జున్ చూపు ఒక్కసారిగా ఆమె సూట్ లో నుండి తొంగిచూస్తున్న ఉబ్బెత్తుల (రొమ్ముల) పైకి వెళ్ళింది. అతను సిగ్గుతో తన చూపుని కిందకి తిప్పుకున్నాడు. కోమల్ అన్నం వడ్డించి వెళ్ళిపోయింది.

"ఈరోజు బహుశా అంతా తప్పే జరుగుతోంది. ఇలాంటి అనుభూతి ఇంతకుముందు ఎప్పుడూ కలగలేదు. కానీ ఇప్పుడు జరిగింది మాత్రం ఆకాంక్ష విషయంలో కలిగిన అనుభూతి కంటే భిన్నమైనది. బాధగా అనిపించింది, అనిపించలేదు కూడా" తన మనసులోనే ఆలోచించుకుంటూ అర్జున్ భోజనం పూర్తి చేసి తన గదిలోకి వెళ్లి పడుకున్నాడు.

[anaamika]

KotthA katha super. Font penchandi please.

ఇబ్బంది ఏంటంటే, పిక్స్ తో పోస్ట్ చేస్తే ఒక్కో పోస్ట్ కి పది పిక్స్ లిమిట్ వుంది కాబట్టి తెలిసిపోతుంది కానీ టెక్స్ట్ ని పోస్ట్ చేస్తున్నప్పుడు ఆ లిమిట్ తెలియడం కష్టంగా వుంది. అక్షరాలు ఎక్కువయ్యాయి అన్న మెసేజ్ వస్తుంది అయితే అది ఎక్కడివరకు అనేది తెలియదు. ఫాంట్ సైజుని పెంచినా కూడా లిమిట్ కొన్నిసార్లు దాటిపోతుంది. నేను అడ్మిన్ కి అక్షరాల లిమిట్ ని పెంచమని రిక్వెస్ట్ చేసాను కానీ అది కష్టమని చెప్పారు. అందుకే ఒక్క అప్డేట్ ని రెండు పోస్టుల్లో పోస్ట్ చెయ్యడం ఇష్టంలేక, ఎక్కువ కష్టపడకుండా ఫాంట్ సైజుని 5 లో పెట్టి పోస్ట్ చేస్తున్నాను.

నేను మీకు ఒక సూచన ఇవ్వగలను, మీరు మీ బ్రౌసర్ లో జూమ్ సెట్టింగ్ ని పెంచుకోండి, అప్పుడు మీకు ఇబ్బంది ఉండదు.

[anaamika]

అనామిక గారు, నేను మీకు పెద్ద fan అయిపోయాను. చాలా అద్భుతంగా వ్రాస్తున్నారు. ఎలా వ్రాస్తున్నారు అండి ఇన్ని కథలు, ఒక్కొక్క కథకు ఒక్కొక్క సందర్భం ఒక్కొక్క సందర్భానికి ఒక్కొక్క ఎలివేషన్ ( తెలుగులో ఎలా చెప్పాలో తెలీక)  అద్భుతం. ఇది కూడా చిన్న పడమేమో. 
ఇంకా చాలా కథలు వ్రాస్తూ మమ్మల్ని మా హృదయాల్ని అలరించాలని కోరుకుంటూ.......

మీ అభిమానానికి థాంక్స్.

ఈ కథ ఇప్పుడల్లా మొదలుపెట్టే ఆలోచనే నాకు మొదట్లో లేదు అయితే "లావణ్య" కథ మధ్యలో ఆగిపోవడంతో, ఆ కథ తిరిగి మొదలయ్యేవరకు ఈ హిందీ కథని ఎందుకు పోస్ట్ చెయ్యకూడదని అనిపించి మొదలుపెట్టాను.

నేను హిందీలో వున్న కొన్ని మంచి కథలని (దాదాపు 6-7 కథలు) రెడీ చేసి పెట్టుకున్నాను అయితే అందులో రెండు కథలని (1. Main, Meri Family Aur Mera Gaon అలాగే 2. Knowing My Wife - Knowing Me As Well  (ఇది ఇంగ్లీష్ కథ) ఈ రెండిటినీ ఇక్కడ పోస్ట్ చేశారు) తెలుగులోకి మార్చి పెట్టుకున్నాను, ఎడిట్ చేసుకుంటూ పోస్ట్ చెయ్యడమే మిగిలింది అనుకుంటున్న తరుణంలో వేరేవాళ్లు పోస్ట్ చేసేసారు. దాంతో ఈ కథని మొదలుపెట్టాను.

ఇంకో 3-4 కథలున్నాయి అయితే వాటిని ఇప్పట్లో మొదలుపెట్టే అవకాశం లేదు ఎందుకంటే ప్రస్తుతం పోస్ట్ చేస్తున్న నాలుగు కథలు ఇలా రెగ్యులర్ అప్డేట్ లు ఇస్తూ పోతున్నా మినిమం ఇంకో సంవత్సరం పైనే వస్తాయి. అప్పటివరకు కొత్త కథలేమీ మొదలుపెట్టకూడదని అనుకుంటున్నాను (మొదలుపెట్టనని గారెంటీ కూడా ఇవ్వలేను, ఇంకేదైనా మంచి కథ దొరికితే)

కాబట్టి అన్ని కథలకి మొత్తం క్రెడిట్ నాకొక్కడికే ఇవ్వడం కరెక్ట్ కాదు, హిందీలో ఈ కథలని రాసిన రచయితలకి కూడా ఆ క్రెడిట్ దక్కుతుంది.

[anaamika]

నా రెండు కథలని ఇన్సెస్ట్ సెక్షన్ లోకి మార్చడం జరిగింది (చాలామంది కంప్లైంట్ చేశారట) అలా మారిస్తే నేను నా అన్ని కథలని ఆపేస్తానని చెప్పడం జరిగింది. ఎంత ఎక్కువ మంది చదివితే రాసేవాళ్ళకి కూడా అంత జోష్ వస్తుంది. ఇన్సెస్ట్ సెక్షన్ లో ఎక్కువమంది చదివే అవకాశంలేదు కాబట్టి నేను కష్టపడి రాయడం కూడా దండగే. కాబట్టి నా అన్ని కథలని ఇక్కడితో ఆపేస్తున్నాను.

ఇక సెలవు.

[anaamika]

నేను నిర్మొహమాటంగా ఒక విషయం చెబుతున్నాను అది ఎవరికి కోపం తెప్పించినా నేను పట్టించుకోను.

అసలు ఈ ఇన్సెస్ట్ కథలని, జనరల్ కథలని వేరువేరు చెయ్యడమే ఒక పనికిమాలిన పని. కథ టైటిల్ ముందు అది ఏ కథ తెలిసేలా చేస్తే, నచ్చినవాళ్లు చదువుకుంటారు, నచ్చనోళ్లు మానేస్తారు. నేను ఇంతవరకు చదివిన అన్ని వెబ్ సైట్లలో అలాగే వుంది, అదే 100% కరెక్ట్ కూడా. అందుకే వాళ్లకి ఎక్కువ వ్యూస్ వస్తాయి.

ఇక ఈ వెబ్ సైట్ విషయానికి వస్తే, ఇక్కడ దాదాపు చాలామంది అడ్మిన్ లే. కథలు రాయడం చేతకాదు కానీ కంప్లైంట్ లు మాత్రం చేసేస్తుంటారు కోడిగుడ్డు మీద ఈకలు పీకినట్లు. ఎంతసేపూ ఎదుటోళ్లని ఎప్పుడు కించపరుద్దామా లేదా తక్కువచేసి చూపిద్దామా అని చూసేవాళ్ళే. ఇక అమ్మాయి విషయమైతే చెప్పక్కరలేదు.

మనదేదో ఇంటర్నేషనల్ కంపెనీ, దానికి మళ్ళీ నియమనిబంధనలు. నాకు విచిత్రంగా అనిపించింది ఏమిటంటే, అడ్మిన్ కి కంప్లైంట్ చేసేవాళ్ళతో సైటుకి ఎక్కువ వ్యూస్ పెరిగి ఈ నిర్ణయం తీసుకున్నారో లేక సైటుకి నా కాంట్రిబ్యూషన్ అవసరంలేదని అనుకున్నారో అర్ధం కాలేదు. "ఇది నా సైటు, నేనీ నిర్ణయం తీసుకున్నాను, ఇకనుండి అనామిక కథలు ఇలాగే ఈ సెక్షన్ లోనే ప్రచురితం అవుతాయి, ఎవరూ కంప్లైంట్ చేయకండి" అని సీరియస్ గా చెబితే వాళ్ళేమైనా వెళ్లి ఆయన్ని కొడతారా ? మీ సైటుకి ఏది లాభమో మీరు దాన్ని ఫణంగా పెడతారా ? నా కథలవల్ల మీకు వ్యూస్ పెరుగుతాయేతప్ప తగ్గుతాయని నేనైతే అనుకోవడంలేదు. ఇప్పుడు మానేసాను కాబట్టి మీరు కూడా చెక్ చేసుకోండి.

ఇక పాఠకుల విషయానికి వస్తే, మీరు ఎందుకు నన్ను కన్విన్స్ చేయాలని అనుకుంటున్నారు ? ఇక్కడ డెసిషన్ తీసుకుంది అడ్మిన్ కాబట్టి మీరు నన్ను చేసే రిక్వెస్ట్ లు ఏవో అవి అడ్మిన్ కి పెట్టండి ఎందుకంటే ఆయన అప్పుడు తూకం వేసుకుని వ్యతిరేకం ఎన్ని ఓట్లు, అనుకూలం ఎన్ని ఓట్లు అని తూచి బహుశా నిర్ణయం తీసుకుంటారేమో.

ఇక చాలా మంది ఇక్కడ కూడా వ్యూస్ వస్తాయని నాకు ఒక చిన్న పాపకి చెప్పినట్లు చెబుతున్నారు. వాళ్ళకోసం నేను "ఒక ఊరి కథ" స్టార్ట్ అయినప్పటినుండి ఇప్పటివరకు వచ్చిన వ్యూస్ లిస్ట్ పెడుతున్నాను, కళ్ళు బాగా తెరుచుకుని చూడండి. ఈ లెక్కలు అడ్మిన్ దగ్గర కూడా ఉండవని నేను అనుకుంటున్నాను.



21.04.2026 వ రోజు ఇన్సెస్ట్ సెక్షన్ లో కథ మొదలైంది. అది 12.05.2026 వరకు ఆ సెక్షన్ లోనే వుంది. 13.05.2026 న అది జనరల్ సెక్షన్ లోకి మార్చడం జరిగింది. మీరు అక్కడినుండి కథకి వచ్చిన వ్యూస్ ని చూడండి. దాదాపు ఒక్కో ఎపిసోడ్ కి 10K పైనే వస్తున్నాయి. అదే ఇన్సెస్ట్ సెక్షన్ లో వున్నప్పుడు ముక్కిమూలిగి 1K వ్యూస్ కూడా రాలేదు.
కాబట్టి నన్నేదో కన్విన్స్ చెయ్యాలని చూడకండి.

అడ్మిన్ గారు, మీరు అలకపాన్పు ఎక్కాల్సిన అవసరం లేదు, మొత్తం ఇల్లే మీదికదా. నేను కేవలం వ్యూస్ కోసమే కథలు రాస్తున్నాను. నేను అలిగి మానేశానని మీరు అనుకుంటే అందుకు నేను చెప్పగలిగింది ఏమీ లేదు. నేను నా మాటకి కట్టుబడి వున్నాను. వేరే రచయితల గురించి నాకు అనవసరం అలాగే కంప్లైన్ట్ చేసేవాళ్ళ గురించి కూడా నాకనవసరం. నా కథలు తిరిగి జనరల్ సెక్షన్ లోకి మార్చినప్పుడే నేను మళ్ళీ కథలు మొదలుపెడతాను, అప్పటివరకు నేను పోస్ట్ చెయ్యను. నిర్ణయం మీది.

[anaamika]

రేపు ఈ కథ అప్డేట్ ని ఇస్తాను.

[anaamika]

Gelicharuga

మీరు మళ్ళీ ఎందుకు మంట పెడుతున్నారండీ  

[anaamika]

అప్‌డేట్ – 003 (అన్నయ్య మార్గదర్శనం)



ఇప్పుడు అర్జున్ మాటల్లో :


సాయంత్రం ఎవరో కదపడంతో నా కళ్లు తెరుచుకున్నాయి. చూస్తే ఎదురుగా సంజయ్ అన్నయ్య నిలబడి కనిపించాడు. "తమ్ముడూ పద, లే. బయటకెళ్దాం, తిరిగి వద్దాం." అన్నయ్య నాతో అనడంతో నేను ఒక్క ఉదుటున లేచి నిలబడ్డాడు. గదికి ఆనుకునే ఉన్న వాష్ రూమ్ లో నా మొహం కడుక్కుని అన్నయ్య వెనకాలే బయలుదేరాను. కిందికి వెళ్లేసరికి, బయట తోటలో తాతయ్య తన కొంతమంది స్నేహితులతో కూర్చుని కనిపించారు, మాధురి అక్క వాళ్లకి టీ ఇస్తోంది. అందరికీ నమస్కారం చేసిన తర్వాత నేను అన్నయ్య వెనకాల స్కూటర్ పైన కూర్చున్నాను.

సంజయ్ అన్నయ్య ఎక్కువగా ఎవరితోనూ మాట్లాడేవారు కాదు కానీ నేనంటే ఆయనకి చాలా ఇష్టం ఉండేది. అందరి ముందు నిశ్శబ్దంగా ఉండే నా పెద్దన్నయ్య నాతో కొంతవరకు స్వేచ్ఛగా ఉండేవారు, నా గురించి శ్రద్ధ కూడా తీసుకునేవారు. ఇంటి నుండి బయలుదేరి మేము పక్క సెక్టార్ లోని మార్కెట్ కి చేరుకున్నాము.

"తమ్ముడూ నువ్వు జీరా-లెమన్ ఏం తీసుకుంటావు ? లేక ఇంకేమైనా కావాలా ?" షాప్ కి వెళ్లేముందు అన్నయ్య నన్ను అడిగారు. నేను పార్కింగ్ లోనే ఫుట్‌పాత్ పైన కూర్చున్నాను. "వద్దన్నయ్యా, బస్ ఒక జీరా-లెమన్ చాలు" నేను చెప్పాను.

కాసేపట్లో అన్నయ్య నా కోసం ఒక జీరా, తన కోసం ఒక కోలా, సిగరెట్ తెచ్చారు.

"అన్నయ్యా ఇది తాగడం వల్ల ఆరోగ్యం పాడవుతుంది. మరి ఎందుకు తాగుతారు ?" నేను ఆయనతో ఆయన సిగరెట్ ని వెలిగిస్తున్నప్పుడు అన్నాను.

"తమ్ముడూ ఆలోచించి చూస్తే, ప్రతి వస్తువు వల్ల ఆరోగ్యం పాడవుతుంది. తినడం వల్ల, తాగడం వల్ల, ఆడటం వల్ల, ఏడవడం వల్ల, పడుకోవడం వల్ల ఇంకా ప్రేమ వల్ల. మరి అలాంటప్పుడు తాగకపోతే వచ్చే లాభం ఏముంది" ఆయన నవ్వుతూ నాకు సమాధానం ఇచ్చారు.

"ప్రేమ, ఇది ఎలా కలుగుతుంది అన్నయ్యా ? అందుకు పెళ్లి అవసరం కదా ?" నేను అడగ్గానే ఆయన నవ్వడం మొదలుపెట్టారు.

"తమ్ముడూ నువ్వు నిజంగానే చిన్నోడివి. బాబాయ్ నిన్ను బోర్డింగ్ కి పంపించినా నువ్వు పెద్దవాడివి కాలేదు. ప్రేమ అనేది అదృష్టం వల్ల కలుగుతుంది, అది కూడా అందరికీ కలగదు. అలాగే ఎవరైతే ప్రేమా గీమా అని డ్రామాలు చేస్తారో అది కేవలం వాళ్లకి శారీరక దాహాన్ని తీర్చుకునే పని మాత్రమే" ఆయన ఇచ్చిన సమాధానం నాకు అంతగా అర్థం కాలేదు.

"అన్నయ్యా నా దాహం మాత్రం ఈ జీరా లెమన్ తో తీరిపోయింది. నీళ్లతో కూడా తీరిపోతుంది. ఈ శారీరక దాహం అంటే ఏంటి ?" నేను తర్వాతి ప్రశ్న అడిగేశాను.

అన్నయ్య అన్నారు, "పద త్వరగా పూర్తి చెయ్, విసిఆర్ (VCR) ఉండే రింకూ దగ్గరకి వెళ్దాం. ఏదో కొత్త సినిమా వచ్చింది, అది చూద్దాం. రేపు నాకు సెలవే, నీకూ సెలవే. అమ్మాయిలు కూడా ఒక సినిమా చూసేస్తారులే."

నేను ఏమీ మాట్లాడకుండా ఆయన వెనకాలే స్కూటర్ పైన కూర్చుని బయలుదేరాను. ఈ రింకూ, అన్నయ్యకి చిన్నప్పటి నుండి స్నేహితుడే కానీ ఎక్కువ చదువుకోకపోవడంతో తన అన్నయ్యతో కలిసి విసిఆర్, వీడియో గేమ్ ల దుకాణం నడుపుతుండేవాడు. మేము అక్కడికి చేరుకోగానే సంజయ్ అన్నయ్య రింకూతో మాట్లాడటం మొదలుపెట్టారు.

"పెద్ద మనిషివి అయిపోయావు కదా సంజయ్ నువ్వు.. స్కూటర్, ఉద్యోగం, అలాగే పిల్ల.." రింకూ, అన్నయ్యని చూడగానే అనేశాడు, నాకు ఇది విని ఒక్కసారిగా షాక్ తగిలింది "పిల్ల".. కొన్ని మామూలు విషయాలు మాట్లాడిన తర్వాత సంజయ్ అన్నయ్య అతన్ని కొత్త సినిమా ఏం వచ్చింది అని అడిగితే రింకూ 6-7 పేర్లు చెప్పాడు. నాకు ఆ కాలంలో టీవీ లేదా సినిమాలమీద అంతగా ఇష్టం ఏమీ లేదు కానీ అప్పుడప్పుడు చూసేవాడిని. అన్నయ్య ఒక అజయ్ దేవగన్ సినిమా, ఒక షారుఖ్ సినిమా తీసుకున్నారు—అది ఆ కాలంలో అక్కలకి ఇష్టమైన సినిమాలు—అలాగే ఇంకొక సినిమా తీసుకున్నారు అయితే దాని మీద ఎలాంటి పేరు లేదు. విసిఆర్ ని నేను పట్టుకున్నాను, మేము ఇంటికి వచ్చాము.

8 గంటలకి ఇంట్లో భోజనం చేసే టైం ఉంటుంది. ఇంటికి చేరుకునేసరికి పెద్దనాన్న, తాతయ్య, రీతు అక్క, అల్కా అక్క భోజనం చేస్తున్నారు. నానమ్మ తన గదిలో తింటోంది. విసిఆర్ ని మేము రహస్యంగా ముందే పైన మా గదిలో పెట్టేసి వచ్చాము. తాతయ్య చూడగానే అన్నారు.

"అర్జున్ కేవలం రేపటి వరకే నీ సరదా ఉంటుంది. సోమవారం నుండి నీ కోసం కొత్త టైమ్ టేబుల్ తయారు చేస్తాను" నేను కూడా నవ్వుతూ చెప్పాను "మీ ఆజ్ఞ మహారాజా" నేను ఒక్కడినే తాతయ్యతో జోక్ చేయగలిగేవాడిని. ఆయన కూడా నవ్వేశారు. చేతులు కడుక్కుని నేను, సంజయ్ అన్నయ్య కూడా భోజనానికి కూర్చున్నాము. అన్నయ్య అక్కలతో కూడా ఎక్కువగా మాట్లాడేవారు కాదు కానీ వాళ్ళు ఏది అడిగినా ఎప్పుడూ తెచ్చి ఇచ్చేవారు. ఆ తర్వాత ఆయన నాకు సైగ చేశారు, నేను నలుగురు అక్కలకి చెప్పేయాలి అని "దిల్ తో పాగల్ హై" సినిమా చూడటానికి భోజనం చేసి పైకి వచ్చేయమని. నేను కేవలం ఒక్క కోమల్ అక్కతోనే కొంచెం ఎక్కువగా మాట్లాడేవాడిని. ఆమె నాకు రోటీ ఇవ్వడానికి వచ్చినప్పుడు నేను ఆమె చెవిలో అది చెప్పేసాను. ఆమె నవ్వుతూ వెళ్ళింది, మెల్లమెల్లగా నా నలుగురు అక్కలు నాకు స్మైల్ ఇవ్వడం మొదలుపెట్టారు.

తాతయ్య కాళ్లు పట్టి నిశ్శబ్దంగా నా గదిలోకి వెళ్ళిపోయాను.

రాత్రి దాదాపు 10 గంటలకి సంజయ్ అన్నయ్య రెండో అంతస్తు డ్రాయింగ్ రూమ్ లో టీవీకి విసిఆర్ ని కనెక్ట్ చేసి షారుఖ్ సినిమా పెట్టారు. ఒక సోఫా పైన అన్నయ్య కూర్చున్నారు, ఒకదాని మీద రీతు అక్క, పెద్ద సోఫా మీద అల్కా, మాధురి ఇంకా కోమల్ అక్కలు కూర్చున్నారు. నేను అక్కడే కింద నా పరుపుని పెద్ద సోఫా కింద పరిచేసుకున్నాను ఎందుకంటే నా నిద్రకి ఎలాంటి గ్యారెంటీ లేదు. రాత్రి పూట దాదాపు అక్కలందరూ లూజ్ లేదా పాత సూట్లలోనే వుండేవాళ్ళు కాబట్టి ఈరోజు కూడా కొత్తగా ఏమీ లేదు. సినిమా బాగుంది, పాటలు కూడా అందరికీ నచ్చాయి. అయితే ఎప్పుడు పాట వచ్చినా అన్నయ్య ఫార్వర్డ్ చేసేవారు. కరిష్మా కపూర్ ని చూసి నాకు చాలా సరదాగా అనిపిస్తోంది. 12 గంటలకల్లా సినిమా ముగిసిపోవడంతో అన్నయ్య అజయ్ దేవగన్ సినిమా పెట్టారు. రీతు అక్క లేచి కిందకి నీళ్లు తాగడానికి వెళ్ళింది, అల్కా అక్క పడుకోవడానికి. ఆ తర్వాత నేను కూడా పెద్ద సోఫా పైన కోమల్ అక్క, మాధురి అక్కల మధ్యలో కూర్చున్నాను. మేము సినిమా చూడటం మొదలుపెట్టాము, ఇంతలో రీతు కూడా వచ్చేసింది. కాసేపటి తర్వాత సినిమాలో కాజోల్ ని చూసి నేను ఆమె శరీరాన్ని కోమల్ అక్కతో పోల్చడం మొదలుపెట్టాను. అక్క రొమ్ములు కాజోల్ కంటే కూడా భారీగా ఉన్నాయి కానీ ఫీచర్స్ దాదాపు ఒకేలా ఉన్నాయి. నాకు ఏమవుతుందో నాకే తెలియడం లేదు. సినిమా చూస్తూ చూస్తూ నేను పడుకున్నాను, నా తల కోమల్ అక్క భుజం మీద వాలింది. దాదాపు ఒక గంట తర్వాత సంజయ్ అన్నయ్య నన్ను లేపినప్పుడు చూస్తే డ్రాయింగ్ రూమ్ లో ఎవరూ లేరు. 2 గంటలు అవుతోంది, విసిఆర్ ఖాళీగా ఉంది.

"తలుపు మూసేసి రా, నేను ఇంకొక క్యాసెట్ ని పెడతాను. అందరూ కిందకి వెళ్ళిపోయారు" అన్నయ్య నాతో అనడంతో నేను ఆశ్చర్యపోతూ తలుపులు మూసేశాను.

కొద్దిసేపటి వరకు టీవీలో ఏమీ రాలేదు కానీ సినిమా మొదలవ్వగానే "ఛమియా" అనే పేరు కనిపించింది.

"అన్నయ్య ఇది ఏ సినిమా ? ఈ పేరు ఇంతకుముందు ఎప్పుడూ వినలేదు ? హీరో ఎవరు ?"

"తమ్ముడూ, ఈరోజు నేను నీకు అసలైన జ్ఞానాన్ని ఇస్తాను, ఇది కేవలం చీకట్లోనే కనిపిస్తుంది. దీని గురించి జనాలు ఎక్కువగా మాట్లాడుకోరు. సాయంత్రం అడిగావు కదా శారీరక దాహం అంటే ఏంటని, ఇప్పుడు చూడు."

నేను ఉత్సుకతతో టీవీ వైపు చూడడం మొదలుపెట్టాను. కొద్దిసేపట్లోనే హీరోయిన్ అయిన ఒక అమ్మాయి కనిపించింది ఎవరితోనో ఫోన్ లో మాట్లాడుకుంటూ. కొద్దిసేపట్లో సీన్ మారింది. ఒక అబ్బాయి ఆ అమ్మాయి ఇంటి డోర్ బెల్ ని కొట్టాడు, ఆ అమ్మాయి ఒంటికి టవల్ ని చుట్టుకుని తలుపు తీసింది. ఇద్దరూ కౌగిలించుకున్నారు. ఇక్కడి వరకు నాకేమీ వింతగా అనిపించలేదు.

5 నిమిషాల తర్వాత సీన్ కొంచెం మారింది. వాళ్లిద్దరూ ఒకరినొకరు ముద్దు పెట్టుకోవడం మొదలుపెట్టారు, అబ్బాయి మెల్లగా మొత్తం టవల్ ని తీసేశాడు. దాంతో ఆ అమ్మాయి లోపల నగ్నంగా ఉంది. ఇది చూసి నేను నా కళ్లు మూసుకున్నాను.

సంజయ్ అన్నయ్య, "తమ్ముడూ కళ్లు తెరిచి చూడు. సిగ్గుపడకు. ఇదంతా నేర్చుకోవడం అవసరం. వీళ్ళిద్దరూ ప్రేమించుకుంటున్నారు."

భయపడుతూ నేను కళ్లు తెరిచి చూసేసరికి, ఆ అబ్బాయి ఆ అమ్మాయి రొమ్ముల నుండి పాలు తాగుతున్నాడు. నాకు నా చెవుల్లో వేడిగా అనిపించడం మొదలైంది. ఈరోజు మొదటిసారి ఇలాంటిది ఏదో చూస్తున్నాను. ఆ తర్వాత అమ్మాయి ఆ అబ్బాయి బట్టలన్నీ తీసేసింది, కింద కూర్చుని ఆ అబ్బాయి ఉచ్చపోసుకునే అంగాన్ని తన నోట్లో పెట్టుకుంది.

"ఛీ... ఇదంతా అసహ్యంగా ఉంది అన్నయ్యా. ఇలా ఎవరు చేస్తారు ?" నేను నా చూపుని తిప్పుకుని అన్నయ్యని అడిగాను.

"తమ్ముడూ, ప్రేమించడంలో ఎలాంటి అసహ్యం ఉండదు. ఒకరినొకరు ప్రేమించుకున్నప్పుడు దానికి హద్దులు ఏం ఉంటాయి ? అయినా ఆ ఉచ్చపోసుకునే అంగం లింగం. దాన్ని మొడ్డ అని కూడా అంటారు. అలాగే అమ్మాయి అంగాన్ని యోని లేదా పూకు అంటారు. ఒక్కసారి చూడు, ఒకవేళ అప్పటికీ నీకు నచ్చకపోతే ఈరోజు తర్వాత నేను కూడా స్వయంగా ఎప్పుడూ చూడను ?" అన్నయ్య నాతో అన్నారు.

నేను ఇంకొకసారి అన్నీ మర్చిపోయి చూడటం మొదలుపెట్టాను. ఇప్పుడు ఆ అబ్బాయి, అమ్మాయి ఒకరి అంగాలని మరొకరు నాక్కుంటున్నారు. కొద్దిసేపటి తర్వాత ఆ అబ్బాయి అమ్మాయిని మంచం మీద పడుకోబెట్టి తన మొడ్డని ఆమె పూకులో పెట్టేసాడు. ఆ అమ్మాయి ముఖంలోని హావభావాలు పూర్తిగా మారిపోయాయి. ఆ అబ్బాయి నెట్టడంలో మునిగిపోయాడు. కొద్దిసేపటి తర్వాత అతను అమ్మాయిని ఆమె కాళ్ల మీద (కుక్క ఆకారంలో) ఒంగోబెట్టి వెనుక నుండి నెట్టడం మొదలుపెట్టాడు. నాకు ఎలా అనిపిస్తోందంటే, నాకు జ్వరం వచ్చినట్లుగా ఉంది. ఆ తర్వాత ఆ అబ్బాయి తన మొడ్డని బయటకి తీసి అమ్మాయి పైన తెల్లటి రసాన్ని కార్చడం మొదలుపెట్టాడు.

"దీన్ని వీర్యం అంటారు తమ్ముడూ. నీ లాంగ్వేజ్ లో స్పెర్మ్" అన్నయ్య చెప్పారు.

"ఓహ్, అయితే దీని వల్లే పిల్లలు పుడతారా ?" నేను కూడా ఆలోచించకుండానే అనేశాను.

"అవును తమ్ముడూ, దాన్ని అమ్మాయి పూకు లోపల వదిలేసినప్పుడు పిల్లలు పుడతారు"

"అన్నయ్యా, సెక్సువల్ రీప్రొడక్షన్ (లైంగిక ప్రత్యుత్పత్తి) లో స్పెర్మ్, పెనిస్, వెజినా అని చదువుకున్నాను.. అయితే అవి పేర్లకి మాత్రమే తెలిసేవి. చూడటం మాత్రం ఈరోజే"

ఆ తర్వాత సంజయ్ అన్నయ్య నాకు చెప్పడం మొదలుపెట్టారు. బూబ్స్, కిస్, వెజినల్ సెక్స్, ఆనల్ సెక్స్.. పెద్దగా తలకెక్కడం లేదు కానీ నా చూపు మాత్రం టీవీ పైనే ఉంది. మరోసారి సరిగ్గా అలాంటి సీనే వచ్చింది. ఇక్కడ ఒక పనిమనిషి తన యజమానితో కలిసి అదంతా చేస్తోంది. ఈమె రొమ్ములు మొదట ఉన్నామె కంటే చాలా పెద్దగా ఉన్నాయి. ఇది చూసి అన్నయ్య నాకు చెప్పారు, పెద్ద రొమ్ములు ఉండే అమ్మాయిలకి సెక్స్ కోరిక ఎక్కువగా ఉంటుందని. నేను కూడా నమ్మాను.

కొద్దిసేపు మేమిద్దరం టీవీ చూస్తూ ఉండిపోయాము. నా చూపు అన్నయ్య వైపు వెళ్లినప్పుడు చూస్తే, ఆయన తన జిప్ ని తెరిచి తన మొడ్డని నిమురుకుంటున్నారు. ఆయన మొడ్డ ఎలా ఉందో, అలాంటి స్థితి నాకు అప్పుడప్పుడు ఉదయం నిద్రలేచే సమయంలో ఉండేది. సినిమాలో ఉన్న అంకుల్ మొడ్డ స్థితి కూడా అలాగే ఉంది.

"నువ్వు కూడా నిన్ను నువ్వు తేలిక చేసుకో తమ్ముడూ. చాలా సరదాగా ఉంటుంది. సిగ్గుపడకు ఇక్కడ కేవలం మేమిద్దరమే ఉన్నాము."

నేను మాట్లాడలేదు, సిగ్గుతో మళ్లీ టీవీ చూడడం మొదలుపెట్టాను. అన్నయ్య గొంతు మళ్లీ వినబడింది.

"అరే, నువ్వు అమ్మాయివా ఏంటి ?"

నేను కంగారుపడుతూ చెప్పాను, "లేదు లేదు అన్నయ్యా, అలాంటిది నా దగ్గర కూడా ఉంది కానీ సిగ్గేస్తోంది"

"ఇప్పుడు నువ్వు ఈరోజు నీ జిప్ తెరిస్తే, నేను నీకు ప్రాక్టికల్ కూడా త్వరగా చేయించేస్తాను" అన్నయ్య అలా అనగానే నేను ఒక్క ఉదుటున నా ప్యాంట్ జిప్ ని తెరిచేశాను. అండర్‌వేర్ నేను రాత్రి పూట అస్సలు వేసుకోను.

"ఒరేయ్ ఇదేంటిరా ?" అన్నయ్య తన కుర్చీలో నుండి లేచి నా సోఫా దగ్గరకి వచ్చి చూస్తున్నారు.

"మీ దగ్గర ఏముందో అదే ఉంది అన్నయ్యా" నేను నా మొడ్డని నా రెండు చేతులతో పట్టుకున్నాను.

సంజయ్ అన్నయ్య ఆ తర్వాత కొద్దిసేపటికి అన్నారు, "తమ్ముడూ, ఇది మొడ్డ కాదు పెద్ద మొడ్డ. చూడు, నీ రెండు చేతులకి కూడా సరిపోవడం లేదు"

నేను అన్నాను, "అన్నయ్యా నా హైట్ ఎక్కువ కదా, బహుశా అందుకేనేమో. అందరి హైట్ ని బట్టే కదా ఇది కూడా ఉంటుంది"

ఆయన ఒక్కసారిగా అన్నారు, "తమ్ముడూ, నీ గదిలోకి వెళ్లి స్కేల్ ని తీసుకురా"

నేను పరిగెత్తుకుంటూ పక్క గదిలోకి వెళ్లి 12 ఇంచుల స్కేల్ ని తీసుకొచ్చాను. మొదట ఆయన తన మొడ్డ మొదలు దగ్గర స్కేల్ ని పెట్టి చూశారు, అప్పుడు ఆయన మొడ్డ యొక్క పైభాగం (తల) 5.5 ఇంచుల దగ్గర ఉంది. ఆ తర్వాత ఆయన దాన్ని నాకు ఇస్తూ, "తీసుకో, ఇప్పుడు నీది చెక్ చేసుకో తమ్ముడూ" అన్నారు.

నేను స్కేల్‌ని తాకగానే ఒక విభిన్నమైన సుఖం కలిగింది. ఆ తర్వాత గమనించి చూస్తే 7.5 ఇంచులు ఉంది.

అన్నయ్య అన్నారు, "చూడు తమ్ముడా, నీది చాలా ప్రత్యేకం. బహుశా నువ్వు ఎల్లప్పుడూ ఆరోగ్యం మీద శ్రద్ధ పెట్టడం అలాగే తప్పుడు పనులు చేయకపోవడం వల్లేనేమో ఇది ఇలా వుంది. ఆరోగ్యం మీద ఇంకా ఎక్కువ శ్రద్ధ పెడితే ఇది ఇంకెక్కువ బలంగా మారుతుంది. పదా, ఇప్పుడు నీ మొడ్డని నిమురుకో"

మేమిద్దరం మళ్లీ మా మా స్థలాల్లో కూర్చున్నాము, మా మొడ్డలని నిమురుకోవడంలో మునిగిపోయాము. 10 నిమిషాల తర్వాత నా ప్రాణం పోతున్నట్లుగా నాకు అనిపించింది. ఆ తర్వాత ఒక్కసారిగా జిగురు లాంటి రసం నా మొడ్డలో నుండి చిమ్మడం మొదలైంది 3-4 సార్లు. ఆ తర్వాత నేను అలాగే పడుకుండిపోయాను. 5 నిమిషాల తర్వాత అన్నయ్య కూడా అదే విధంగా అలసిపోయి పడిపోయారు.

"ఏంటి తమ్ముడూ, మజా వచ్చిందా ?" అన్నయ్య నెమ్మదైన స్వరంతో అడిగారు.

"అన్నయ్యా, ప్రాణం పోయినట్లు అనిపించింది. కానీ ఆ తర్వాత పూర్తిగా ఒక విభిన్నమైన సుఖం కలిగింది, ఇలాంటిది ఎప్పుడూ కలగలేదు"

"తమ్ముడూ, దీన్ని హస్తప్రయోగం అంటారు. వారానికి ఒకటి రెండు సార్లు అయితే ఫర్వాలేదు, ఎక్కువ మాత్రం చేయకు" అన్నయ్య లేస్తూ అన్నారు. ఆయన వార్తాపత్రికతో నేల మీద పడిన వీర్యాన్ని తుడిచి డస్ట్‌బిన్‌లో పడేశారు.

ఉదయం 4 గంటలు అయింది. అది తాతయ్య నిద్రలేచే టైం, ఈరోజు నేను మొదటిసారి ఈ టైంలో పడుకుంటున్నాను. ఆ తర్వాత పట్టిన నిద్ర ఎలా ఉందంటే, జీవితంలో మొదటిసారి పడుకున్నట్లు అనిపించింది.

[anaamika]

Knowing my wife and knowing me  story vere rachayitha parambinchi apesaru, aa katha chala baguntundi, meeru mee style lo rayandi, 2. Maian meri family aur meri gaon story which is posting here is  AI tranncelated

ఈ కథ "అంతులేని ప్రేమ" కి ఎక్కువ వ్యూస్ రావడంలేదు. 20 ఎపిసోడ్ ల వరకు చూస్తాను, అప్పటికీ ఎక్కువ వ్యూస్ రాకపోతే "knowing my wife and knowing me" కథని పోస్ట్ చేస్తాను. అయితే తెలుగులో ఆ కథకి ఒక మంచి పేరుని సూచించండి.

[anaamika]

అప్‌డేట్ – 004 (కొత్త వేకువ)



ఉదయం దాదాపు 10 గంటలకి అర్జున్ గదిలోకి అతడిని లేపడానికి మాధురి అక్క వచ్చింది. ఈరోజు ఆదివారం కావడం వల్ల దాదాపు అందరూ ఇంట్లోనే ఉన్నారు. సంజయ్ తన స్నేహితులని కలవడానికి వెళ్లాడు. రామేశ్వర్ గారు పక్కింట్లో ఉండే తన స్నేహితుడు, రిటైర్డ్ కల్నల్ అయిన మిస్టర్ పూరి గారి ఇంటికి వెళ్లారు. రేఖగారు వెనుక ముంగిలిలో ఉన్న చేతి పంపు కింద బట్టలు ఉతుకుతున్నారు. కౌసల్య గారు తన పెద్ద కోడలు లలితతో కలిసి మూడో అంతస్తు మిద్దె పైన పచ్చడి మిరపకాయలని ఎండబెడుతున్నారు. ఇది మార్చి మొదటి వారం కావడం వల్ల ఇక్కడ వాతావరణం ఇంకా కొద్దిగా చల్లగానే ఉంది. 3 రోజుల తర్వాత హోలీ పండుగ కూడా ఉండటంతో దానికి సంబంధించిన కొన్ని ఏర్పాట్లు కూడా జరుగుతున్నాయి. అల్కా బయట ముంగిలిలో నీళ్లు చల్లుతోంది, రీతు ఆ నీటిని ఊడుస్తోంది. రాజ్‌కుమార్ గారు కూడా ఎక్కడో తన స్నేహితుడిని కలవడానికి బయటకి వెళ్లారు.

మాధురి, అర్జున్ గదిలోకి ప్రవేశించగానే, తన చిన్ననాటి బాబాయ్ కొడుకు (కజిన్ బ్రదర్) ఒక పక్కకి పడుకుని ఉండడాన్ని చూసింది. అతని ఛాతి మీద ఎలాంటి బట్టలు లేవు, కింద ఒక లూజ్ పైజామా వేసుకున్నాడు. ఒక్క క్షణం పాటు మాధురి ఆ దృశ్యంలో లీనమైపోయింది, తన్మయత్వంలో మునిగిపోయింది. అమాయకపు ముఖం, దాని మీద గడ్డం, మీసాలు సరిగ్గా రాలేదు. చేతుల మీద కండలు ఏర్పడుతున్నాయి, విశాలమైన ఛాతి మీద ఎలాంటి మచ్చలు లేవు, ఆ తర్వాత ఆమె చూపు ఎక్కడికైతే చేరుకుందో, దాన్ని చూసి ఆమెకి నోరు ఎండిపోయినట్లయింది.

"అరూ బాబు లే, చూడు మధ్యాహ్నం కావస్తోంది. బాబా నీ గురించి అడుగుతున్నారు" తనని తాను నియంత్రించుకుంటూ మాధురి కొంచెం గట్టిగా అర్జున్‌ని కదిలించింది. ఇప్పుడు మాధురికి కూడా ఇక్కడి నుండి త్వరగా పారిపోవాలనే కంగారు పట్టుకుంది.

"అక్కా, ఈరోజే కదా సెలవుల్లో మొదటి రోజు. పడుకోనివ్వు ప్లీజ్" అర్జున్ తన ముఖం మీద దిండు పెట్టుకుంటూ సమాధానం ఇచ్చాడు.

"తమ్ముడూ, 10 గంటలు అయిపోయింది. ఈరోజు బహుశా శంకర్ బాబాయ్ కూడా రాబోతున్నారు" మాధురి ఎప్పుడైతే అర్జున్ తండ్రి పేరు చెప్పిందో, అతను మెరుపు వేగంతో పైకి లేచాడు, నేరుగా బాత్‌రూమ్‌లోకి వెళ్లి ఆగాడు. మాధురి నవ్వుకుంటూ అక్కడి నుండి వెళ్ళిపోయింది. అర్జున్ కేవలం ఆ ఒక్క పేరుకే భయపడతాడని ఆమెకి తెలుసు. ఇది నిజం కూడా.

బాత్‌రూమ్ నుండి ఫ్రెష్ అయి వచ్చిన తర్వాత అర్జున్ కిందకి రాగానే, ముంగిలిలో శుభ్రం చేస్తున్న కోమల్ అక్క కనిపించింది. తన చూపుని కిందకి దించుకుని అతను నేరుగా వంటగదిలోకి వెళ్లాడు, అక్కడ మాధురి అన్నం వేడి చేస్తోంది. ఇక్కడ కూడా అర్జున్ చూపు అందరికంటే పెద్దదైన పెద్దక్క పిర్రల మీద నిలిచిపోయింది.

"హే భగవంతుడా ఇదేంటి ? ఈరోజు అంతా విభిన్నంగా ఎందుకు అనిపిస్తోంది ?" మనసులోనే అనుకుంటూ అతను అక్కడి నుండి కూడా బయటకి వచ్చేసి తన పెద్దనాన్న గదిలో కూర్చున్నాడు.

మాధురి భోజనం ప్లేట్ ఇచ్చి వెళ్ళిపోయింది, అర్జున్ ఏకాంతంగా కూర్చుని తినడం మొదలుపెట్టాడు. ఈ బెడ్‌రూమ్ ఎలా ఉందంటే, ముందు వైపు పూర్తిగా ఖాళీ స్థలం, బట్టల అల్మారా వుంది. లోపలి వైపు మంచం వేసి ఉంది. తలుపులో నుండి చూస్తే గదిలోని మంచం ఉన్న భాగం అస్సలు కనిపించదు. అర్జున్ మంచం మీద కూర్చుని గోడకి ఆనుకుని భోజనం చేస్తున్నాడు. ఇంకా భోజనం సగం కూడా పూర్తి కాలేదు, అంతలోనే తలుపులో నుండి ఎవరో లోపలికి వచ్చారు, వచ్చి తలుపు వేశారు. అర్జున్ కూడా పట్టించుకోలేదు, లోపలికి వచ్చిన వాళ్ళు కూడా గమనించలేదు. అల్కా తన బట్టలు తీసుకుని లోపలికి వచ్చింది, ఎందుకంటే ఆమె గదిని కోమల్ శుభ్రం చేస్తోంది, కోమల్/రీతులు ఉన్న గదిలోకి రీతు తన తడి బట్టలు మార్చుకోవడానికి వచ్చింది.

అల్కా త్వరత్వరగా తన తడి కుర్తాని తీసేసింది, తన సల్వార్‌ని కిందకి దించేసింది. ఆమె ముఖం అల్మారా వైపుకి ఉంది అయితే ఇప్పుడు అర్జున్ నాలుకకి పక్షవాతం వచ్చినట్లయింది, మాట పడిపోయింది. అల్కా శరీరం మీద కేవలం ఒక తెల్లటి బ్రా అలాగే ఒక నల్లటి పాంటీ మాత్రమే ఉండటం, అది ఆమె పిర్రల సందులో ఇరుక్కుని ఉండటం, అతను అది చూడగానే అలానే ఉండిపోయాడు. అర్జున్ నోట్లోనే ముద్ద ఆగిపోయింది. ఈ మనోహరమైన దృశ్యాన్ని చూసి అతని చూపులు స్తంభించిపోయాయి. అల్కా తన చేతులని వెనక్కి పెట్టింది, ఇప్పుడు ఆమె బ్రా కూడా కింద నేల మీద పడిపోయింది. ఆ తర్వాత అర్జున్‌కి ఈనాటి వరకు తను ఎప్పుడూ చూడని ఒక దృశ్యం కనిపించింది. అల్కా వంగి తన పాంటీని కాళ్లలో నుండి తీసేసరికి అర్జున్ గుండె కొట్టుకోవడం కూడా ఆగిపోయింది. అల్కా పిర్రలు అచ్చం కుండలాంటి గుండ్రని ఆకృతిలో ఉన్నాయి, ఎక్కడా ఒక్క వెంట్రుక పోగు కూడా లేని పట్టు లాంటి నునుపైన తొడలు ఉన్నాయి. అయితే దేన్నైతే చూడాలని అతను ఆశపడ్డాడో అది అతనికి కనిపించలేదు. అది అల్కా పూకు. అల్కా త్వరత్వరగా వేరే బ్రాని,  పాంటీని వేసుకుంది. అర్జున్ ఇది చూడగానే మంచం మీద బోర్లా పడుకున్నాడు. అల్కా తన సూట్ ని మార్చుకుని ఎప్పుడైతే వెనక్కి తిరిగిందో, ఆమె చూపు అర్జున్‌ మీద పడింది.

"అర్జున్.. నువ్వు ఇక్కడ ఎందుకు పడుకున్నావు ? పద లే" అని కావాలనే అల్కా అలా అంది. అతను నిజంగానే పడుకున్నాడో లేదో తెలియడానికి.

"పడుకోనివ్వు కదక్కా. రాత్రంతా సినిమా నన్ను పడుకోనివ్వలేదు. కొద్దిసేపట్లో లేస్తాను"

ఇది చూసి అల్కా కొంచెం సర్దుకుని, అతడిని త్వరగా లేవమని చెప్పి బయటకి వెళ్ళిపోయింది.

అర్జున్ మంచం కింద నుండి తన ప్లేట్ తీసుకున్నాడు, భోజనం పూర్తి చేసి త్వరత్వరగా కిచెన్ లో ప్లేట్ ని పెట్టడానికి వెళ్లాడు.

"భోజనం ఎలా ఉంది ? ఈరోజు నీకు ఇష్టమైన పరాటాలు నేనే చేశాను" ఖాళీ ప్లేట్ తీసుకుంటూ మాధురి అంది. ఆమె ముఖంలో ఒక విభిన్నమైన మెరుపు ఉంది.

"బాగుందక్కా, మజా వచ్చింది"

"ఒంటరిగానే మజా తీసుకున్నావా లేదా మజాని ఇచ్చావా ?" నవ్వుతూ మాధురి ఇలా అనేసరికి అర్జున్‌కి ఏమీ అర్థం కాలేదు, అతను తన బుర్ర గోకుంటూ తన స్నేహితుడు సందీప్ ఇంటి వైపు బయలుదేరాడు.

"అక్కా సందీప్ ఉన్నాడా ?" అర్జున్ బెల్ కొట్టగానే డోర్ ని సందీప్ పెద్దక్క జ్యోతి తీసింది. జ్యోతి చామనఛాయగా వున్నా ఆకర్షణీయమైన ముఖకవళికలు వున్న అమ్మాయి. 20 సంవత్సరాల వయసు, పైగా కొత్త యవ్వనంతో నిండి ఉంది.

"లోపలికి రా అర్జున్. సందీప్ ఇప్పుడే సామాన్లు తీసుకుని వస్తున్నాడు" జ్యోతి సమాధానం ఇవ్వడంతో అర్జున్ లోపలికి వెళ్ళాడు.

ఆరోజు ఆదివారం కావడం వల్ల సందీప్ తల్లిదండ్రులు తమ బంధువులని కలవడానికి వెళ్లారు, సందీప్ కూడా వాళ్ళతో పాటే వెళ్లాడు. జ్యోతి, అర్జున్‌తో అబద్ధం చెప్పి లోపలికి పిలిచింది. ఆమె ఒంటరిగా ఉంది, ఆమెకి మొదటి నుండి అర్జున్ అంటే ఇష్టం. ఈరోజు దేవుడు ఆమె మాట విన్నాడు.

సందీప్ కుటుంబం ఒక చదువుకున్న జాట్ కుటుంబం. తండ్రి ధరమ్‌పాల్ గారు నీటిపారుదల శాఖ లో ఉండేవారు, తల్లి రజని ఒక ప్రభుత్వ టీచర్. జ్యోతి ఇప్పుడు కాలేజీ మొదటి సంవత్సరంలో ఉంది. వీళ్ళ మిగతా కుటుంబం మొత్తం గ్రామాల్లోనే స్థిరపడింది. ఇక్కడ కేవలం ఈ నలుగురు మాత్రమే వుంటున్నారు.

"ఏం తాగుతావో చెప్పు ? సందీప్ కొద్దిసేపట్లో వస్తాడు" అంటూ జ్యోతి తన ఛాతిని కొంచెం ముందుకి నెట్టింది, వీటిని తాగేయ్ అర్జున్ ఇవి నన్ను చాలా ఇబ్బంది పెడుతున్నాయి అని చెప్తున్నట్లుగా.

"అక్కా, ఇప్పుడే ఇంటి నుండి వస్తున్నాను, ఎందుకు శ్రమ పడతారు ? సరే నేను వెళ్తాను, మళ్ళీ సాయంత్రం వస్తాను" అర్జున్ అంత మాట అనగానే జ్యోతి ఆశలన్నీ అడుగంటిపోయాయి.

"అవునా, అయితే నువ్వు కేవలం సందీప్ స్నేహితుడివి మాత్రమేనా ? నేను నీకు ఏమీ కానా ? నన్ను ఇలా ఒంటరిగా వదిలేసి వెళ్ళిపోతావా ?" అలిగినట్లు నటిస్తూ జ్యోతి అర్జున్‌ మీద తన బాణాన్ని విసిరింది. అతను ఎలాగూ అమాయకుడు కదా, దాంతో అక్కడే కూర్చుండిపోయాడు.

"ఏంటక్కా, మీరే కదా అందరికంటే నా ముద్దుల అక్క. నేనెక్కడికీ వెళ్లను, ఇక్కడే మీ దగ్గరే ఉంటాను"

జ్యోతి ఒక బిగుతైన సల్వార్ మీద ఒక మామూలు టీ-షర్ట్ ని వేసుకుంది. సల్వార్ ఫిట్టింగ్‌గా ఉంటే, టీ-షర్ట్ మాత్రం కొంచెం పాతబడినట్లుగా ఉంది. ఆమె ఉబ్బెత్తులు ఇంకా బయటకి వస్తున్నాయి. ఆమె తన పిర్రలని తిప్పుకుంటూ కిచెన్‌లోకి వెళ్ళింది, అర్జున్ కోసం శరబత్ తయారు చేసి తీసుకొచ్చింది, ఒక గ్లాసు తన కోసం కూడా. టీవీలో వి చానల్ వస్తోంది, జ్యోతి సోఫాలో అర్జున్‌కి అంటుకుని కూర్చుంది.

"తాతయ్య నీకు బాక్సింగ్ కోసం స్టేడియంలో అడ్మిషన్ ఇప్పిస్తున్నారని విన్నాను" జ్యోతి అర్జున్ తొడ మీద చేయి వేస్తూ అంది.

"మీకు ఎవరు చెప్పారు ?" ఆశ్చర్యపోతూ అర్జున్ జ్యోతి వైపు చూశాడు.

"అల్కా చెప్పింది, ఈరోజు ఉదయం నేను మీ ఇంటికి వచ్చినప్పుడు" జ్యోతి సమాధానం ఇస్తూ అర్జున్ తొడని నిమరడం మొదలుపెట్టింది. ఒక పక్క నుండి ఆమె తన రొమ్ములని కూడా అతని చేతికి రుద్దుతోంది. ఇప్పుడు ఆమె టీ-షర్ట్‌ మీద రెండు చుక్కలు (నిపుల్స్) ఏర్పడ్డాయి.

"అవును కావచ్చు, సోమవారం నుండి టైమ్‌టేబుల్ మార్చేస్తామని బాబా చెప్పారు. ఇదే విషయం అయ్యుంటుంది" అర్జున్ ఆలోచిస్తూ అన్నాడు. కోరికలు అర్జున్ మనసులో కూడా జాగృతమవుతున్నాయి. నిన్న రాత్రి నుండే అతను ఒక కొత్త ప్రపంచాన్ని చూసేశాడు కదా మరి.

"నువ్వు నాకు అంత బలవంతుడిలా అనిపించడం లేదు. ఇప్పటికీ చూడు, అచ్చం చిన్న పిల్లాడిలాగే ఉన్నావు" జ్యోతి తన తదుపరి ప్లాన్ ని వేసింది.

"ఏం మాట్లాడుతున్నావక్కా 10 కిలోమీటర్లు పరుగెత్తుతాను. 200 పుషప్స్ తీస్తాను. ఇప్పుడు డంబెల్స్ కూడా చేస్తున్నాను" అర్జున్ తన అమాయకత్వాన్ని చూపించడం మొదలుపెట్టాడు, దీన్ని జ్యోతి లాంటి వేడి మీద ఉన్న అమ్మాయి చాలా బాగా అర్థం చేసుకుంది, ఇతను పూర్తిగా ఏమీ తెలియని నిష్కల్మషమైనవాడని. ఏమీ తెలియని కన్యగా జ్యోతి కూడా ఉంది, కానీ ఆమె తన స్నేహితురాళ్ల దగ్గర అంతా వింది. ఇంకొక విషయమేంటంటే, ఆమె తన తల్లిదండ్రులు దెంగించుకోవడాన్ని గుట్టుచప్పుడు కాకుండా దొంగచూపులతో చూడటం మొదలుపెట్టింది.

"అవునా, అయితే నాకు కూడా నీ బాడీని చూపించు. ఎంత బలంగా ఉందో చూస్తాను"

"మీకు ఎలా చూపించగలనక్కా" సిగ్గుపడుతూ అర్జున్ అన్నాడు.

"ఎందుకు ? అల్కా, కోమల్, రీతులు ఎప్పుడూ చూడలేదా ? నా దగ్గర ఇంతగా సిగ్గుపడుతున్నావు" జ్యోతి ఎత్తిపొడిచేసరికి అర్జున్ వెంటనే సోఫాలో నుండి పైకి లేచి నిలబడి తన షర్ట్ ని తీసేసాడు. అతని శరీరం నిజంగానే దృఢంగా, ఆకర్షణీయంగా ఉంది. జ్యోతి అది చూడగానే ఆమె రొమ్ములు గట్టిపడటం మొదలైంది. జ్యోతి పూర్తిగా అతనికి అంటుకుని నిలబడింది, మెల్లమెల్లగా అర్జున్ కండల మీద తన చేతిని తిప్పడం మొదలుపెట్టింది. ఇద్దరికీ ఒక వింతైన మైకం కలుగుతోంది. అర్జున్‌కి ఇంతకుముందు ఎలాంటి అనుభవం లేకపోగా, జ్యోతి కేవలం తన తల్లిదండ్రులని మాత్రమే చూసింది. అర్జున్ అలాగే సోఫా మీద కూర్చుండిపోయాడు, జ్యోతి అతని ఒడిలోకి చేరింది. ఇద్దరి పెదవులు ఎప్పుడు కలిసాయో ఆ ఇద్దరికీ అసలు తెలియనే లేదు. ఇద్దరూ కొత్తవారే కావడంతో, అర్జున్ రాత్రి సినిమాలో ఏదైతే చూశాడో అదే విధంగా జ్యోతి పెదాలని జుర్రుకోవడం మొదలుపెట్టాడు. ఇప్పుడు పరిస్థితి ఎలా ఉందంటే, జ్యోతి, అర్జున్ ఒడిలో రెండు వైపులా కాళ్లు పెట్టుకుని కూర్చుంది, అతని మెడని గట్టిగా పట్టుకుని తన పెదాలని జుర్రుకోనిస్తుంది.

అర్జున్ కూడా తన స్పృహ కోల్పోయాడు. అతను జ్యోతి నాలుకతో తన నాలుకని కలిపాడు, తన ఒక చేత్తో టీ-షర్ట్ పైనుండే ఆమె ఒక రొమ్ముని పట్టుకున్నాడు. ఇద్దరికీ ఒక్కసారిగా గట్టి షాక్ తగిలినట్లు అనిపించింది. ఎవరూ ఆగలేదు. అర్జున్‌కి ఏదో మెత్తటి రబ్బరు బంతిని పట్టుకున్నట్లు అనిపించింది, అతను దాన్ని మెల్లగా నొక్కడం మొదలుపెట్టాడు. జ్యోతి తనని తాను అతనిపైకి పడేసుకుంటోంది. ఇప్పుడు అర్జున్ తన రెండో చేతిని ఆమె టాప్ లోపలికి పెట్టేసరికి అతను ఇంకా ఎక్కువ పరవశించిపోయాడు. ఆ నగ్నమైన రొమ్ముల అనుభూతి ఎంత అద్భుతంగా ఉందో. జ్యోతి నిప్పల్స్ పూర్తిగా గట్టిపడిపోయాయి, వాటిని అతను తన రెండు వేళ్లతో నిమిరాడు. ఇటు జ్యోతి కూడా తన పూకుని అర్జున్ ప్యాంట్ జిప్ పైన రుద్దుకుంటోంది. 10 నిమిషాల సేపు ఈ ఆట ఇలాగే సాగింది, ఇప్పుడు అర్జున్, జ్యోతి టాప్‌ని తీసేసి అవతలికి విసిరేశాడు. జ్యోతి రెండు రొమ్ములు తల పైకెత్తి నిలబడి కనిపించాయి. పూర్తిగా ఎర్రగా, వాటి మీద అర ఇంచ్ పరిమాణంలో పదునైన నిపుల్స్ ఉన్నాయి.

"వీటిని నోట్లోకి తీసుకో తమ్ముడా. వాటిని జుర్రుకో.. వీటిని తినేయ్. ఇవి చాలా నొప్పి పుడుతున్నాయి" జ్యోతి ఆ మాట అనగానే అర్జున్ ఆమె ఒక రొమ్ముని తన నోట్లో పెట్టుకుని చప్పరించడం మొదలుపెట్టాడు. రెండో దాన్ని అతను ఒక బంతిలాగా నొక్కుతున్నాడు.

5 నిమిషాల తర్వాత అతను వాటిని మార్చి మార్చి జుర్రుకుంటున్నాడు, ఇటు జ్యోతి సల్వార్ ఆమె తొడల వరకు తడిసిపోయింది.

జ్యోతి కిందికి వంగి అర్జున్ ప్యాంట్ జిప్ ని తీయాలని అనుకునే లోపే.. "ట్రింగింగ్.." బయట బెల్ మోగింది.

జ్యోతి త్వరత్వరగా తన టాప్ ని వేసుకుంది, ముఖాన్ని కూడా సరిచేసుకోకుండా తలుపుని తీసింది..

"అరూ ఇక్కడికి వచ్చాడా ఏంటి ?" ఇది కోమల్ అక్క గొంతు.

"అవును, అతను టీవీ చూస్తున్నాడు, పిలుస్తాను.. అర్జున్, కోమల్ అక్క పిలుస్తోంది" డ్రామా క్వీన్, నాటకాల రాణి... అర్జున్ తన షర్ట్ ని వేసుకుని బయటకి వచ్చాడు.

కోమల్ ఏమీ చిన్న పిల్ల కాదు. ఆమె జ్యోతి పరిస్థితిని చూసింది.. ఆమె నగ్నంగా ఉన్న పొట్టని అలాగే అస్తవ్యస్తంగా ఉన్న సల్వార్‌ని గమనించింది.. అయితే ఆమెకి అర్జున్ మీద అస్సలు అనుమానం రాలేదు. ఆమె దృష్టిలో అతను ఇంకా చిన్న పిల్లాడే కదా మరి.

[anaamika]

అప్‌డేట్ – 005 (వాంఛ/ప్రేమ, అన్నయ్య ఇచ్చిన బహుమతి)


మధ్యాహ్నం 4 గంటలు అవుతోంది, అక్కడ రామేశ్వర్ గారి పక్కన రాజ్‌కుమార్ గారు, అర్జున్ కుర్చీల్లో కూర్చున్నారు.

రామేశ్వర్ - "రాజ్‌కుమార్, రేపు టైం చూసుకుని అర్జున్‌ని నీతో పాటు సైకిల్ కొనిపించడానికి తీసుకెళ్ళు. వాడికి ఏది నచ్చితే దాన్నే తీసుకోనివ్వు."

రాజ్‌కుమార్ - "తప్పకుండా తీసుకెళతాను. వాడు ఎలాంటి సైకిల్ తీసుకోవాలనుకుంటే అలాంటిదే తీసుకుంటాడు బాబా."

అర్జున్ మధ్యలోనే అందుకొని అన్నాడు, "సైకిల్ ఎందుకు ? బాబా, పదో తరగతి తర్వాత నాకు సంజయ్ అన్నయ్య స్కూటర్ ఇప్పిస్తానని మీరు చెప్పారు కదా. మరి ఇప్పుడు మధ్యలో ఈ సైకిల్ ఎక్కడి నుండి వచ్చింది ?"

రామేశ్వర్ గారు నవ్వుతూ అన్నారు, "మున్నా, స్కూటర్ నీదే, కానీ దానితో నువ్వు ఏం చేస్తావు ? కానీ సైకిల్ ఎందుకంటే గురువారం నుండి నువ్వు రోజూ సాయంత్రం 2-3 గంటల సేపు స్టేడియానికి వెళ్లాల్సి ఉంటుంది. నేను అక్కడ అంతా మాట్లాడాను, నేనైతే నిన్ను రేపటి నుండే పంపించాలనుకున్నాను కానీ అక్కడ ఏవో పోటీలు జరుగుతున్నాయి, అందుకే ఇంకొక 3 రోజులు నువ్వు ఎంజాయ్ చేసుకో. అలాగే కొనే సైకిల్ నిన్ను కరెక్ట్ టైంకి అక్కడికి చేర్చేలాంటిది తీసుకో. ఇక్కడి నుండి స్టేడియం వరకు 10 కిలోమీటర్ల దూరం ఉంది."

"బాబా, ఇది కరెక్ట్ కాదు. నేను స్కూటర్ వేసుకుని కూడా స్టేడియానికి వెళ్లొచ్చు కదా. అప్పుడు టైం కూడా ఆదా అవుతుంది" నిరుత్సాహపడిన మనసుతో అతను అన్నాడు.

"జోగిందర్ గారు నాకీ విషయాన్ని కచ్చితంగా చెప్పారు, ఇలా చేస్తే నీకు ముందే వ్యాయామం అయిపోతుంది, బాక్సింగ్ పైన ఇంకా బాగా శ్రద్ధని పెట్టగలుగుతావు.. నాకు స్కూటర్ పట్ల ఎలాంటి అభ్యంతరం లేదు, కానీ ఇదంతా నీ మంచికోసమే కదా చేస్తున్నాను. ఇది చేసేటప్పుడు కూడా నీ ఉదయం దినచర్య అలాగే ఉంటుంది. స్టేడియంలో సాయంత్రం 4 నుండి 6 గంటల వరకు ఉండాలి" ఎంతో ప్రేమగా ఆయన ఈ మాట చెప్పడంతో, తాతయ్య మాట కరెక్టే అని అర్జున్‌కి కూడా అర్థమైంది.

"రాజ్‌కుమార్, మీ అమ్మ దగ్గర డబ్బులు తీసుకో. ఈ సైకిల్ నా వైపునుండి నా ముద్దుల మానమడికి ఇచ్చే బహుమతి."

"అలాగే నాన్నగారు."

"అర్జున్.. అర్జున్, మిద్దె పైకి వెళ్లి కోమల్‌తో కలిసి పచ్చడి జాడీలని తీసుకురా. అలాగే చాప మీద ఆరబెట్టిన ఎండుమిరపకాయలని కూడా కొంచెం అటు ఇటు కదపండి" కౌసల్య దేవి రెండో గది నుండి పిలుస్తూ చెప్పింది.

"వెళ్లు మున్నా, లేకపోతే ఇన్‌స్పెక్టర్ భార్య శాసించే స్వభావం వున్న నానమ్మ గొంతు మళ్లీ వినబడుతుంది. ఈ 3 రోజులు బాగా రెస్ట్ తీసుకో, నేనేమీ అనను, కానీ ఆ తర్వాత నీ ఒక్క మాట కూడా నేను వినను" రామేశ్వర్ గారు టేబుల్ మీది నుండి వార్తాపత్రికని తీసుకుంటూ అనడంతో అర్జున్ అక్కడినుండి బయలుదేరాడు.

"కోమల్ అక్కా ఎక్కడున్నావు ?" వరండాలోకి చేరుకుని అర్జున్ తన పెద్దక్కని గట్టిగా పిలిచాడు. అంతలోనే కోమల్ తన తల్లి గదిలో నుండి బయటకి వచ్చి అతని ముందు నిలబడింది.

"ఎందుకురా తమ్ముడూ అలా అరుస్తున్నావు ? ఇక్కడే ఉన్నాను కదా, నేనేమైనా బయటకి వెళ్తున్నానా ఏంటి" ఎత్తిపొడుపుగా ఆమె అర్జున్‌ని ఆటపట్టించింది.

"అది... నానమ్మ చెప్పింది మిద్దె పైకి వెళ్లమని. పచ్చడి జాడీలు తీసుకురావాలట, అలాగే మిరపకాయలని కూడా చూడమంది".

"అవునా, సరే పద." కోమల్ అంది.

అర్జున్, కోమల్‌ని పిలిచినప్పుడు కోమల్ తన తల్లితో తలకి నూనె రాయించుకోవడం చేయించుకుంటోంది. ఆమె ఒక పాత, వెడల్పాటి మెడ వున్న సూట్, అలాంటిదే ఒక వదులైన సల్వార్ లని వేసుకుంది. ఆమె శరీరం బాగా నిండుగా కండపట్టి ఉండటంతో ఆ పాత పల్చటి బట్ట కూడా అద్భుతమైన అందాన్ని ఇస్తోంది. అక్కాతమ్ముళ్లిద్దరూ మూడో అంతస్తు వైపు బయలుదేరారు.

"మున్నా, ఈ జాడీలని కొద్దిగా కదపరా" కోమల్ జాడీల వైపు సైగ చేస్తూ అర్జున్‌తో అంది.

ఇన్ని మెట్లు ఎక్కడం వల్ల ఆమెకి రొప్పు వస్తోంది. అయితే అర్జున్ మాత్రం పూర్తిగా మామూలుగానే ఉన్నాడు, ఎందుకంటే అతను రోజూ 10 కిలోమీటర్లు పరుగెత్తుతాడు కదా మరి. అయితే అతను తన అక్క వైపు చూడగానే అతని ప్రాణాలు ఎగిరిపోయాయి, ఆశ్చర్యపోయాడు. ఏం జరిగిందంటే, ఇంత పైకి రావడం వల్ల కోమల్ నుదుటి మీద కొద్దిగా చెమట పట్టింది, దాన్ని ఆమె తన సూట్‌ని పైకి లేపి తుడుచుకుంటోంది. ఆమెకి ఇది పెద్ద విషయమేమీ కాదు ఎందుకంటే అర్జున్ ఆమెకి ఈరోజుకీ చిన్న పిల్లాడే. అయితే ఇప్పుడు అర్జున్ నిన్నటి రాత్రి తర్వాత ఆ పాత అర్జున్‌లా ఎక్కడ ఉన్నాడు మరి.

అర్జున్ తన పెద్దక్క మృదువైన పొట్టని, ఎంతో ఆకర్షణీయంగా ఉన్న లోతైన బొడ్డుని చూశాడు. ఆమె చర్మం మీద కొద్దిగా తేమ (చెమట) కూడా ఉంది. ఈ దృశ్యం ఎంత మనోహరంగా ఉందంటే, అతనికి అసలు ఏమీ వినిపించడం లేదు.

"ఇంకా నిలబడ్డావేంటి ? పద, వీటిని పట్టుకుని కదుపు, అప్పుడే నూనె పచ్చడిలోకి సరిగ్గా చేరుతుంది.."

"ఆ.. ఆ.. చేస్తాను." అంటూ అర్జున్ ఆ 10-10 కిలోల బరువున్న జాడీలని పట్టుకుని కదిపాడు. అయితే అతని మనసంతా తన అక్క పైనే ఉంది. సూర్యుడి లేత కాంతిలో ఆమె మెరుస్తున్న ఎర్రటి ముఖం, నల్లటి వజ్రం లాంటి పెద్ద పెద్ద కళ్లు. పెద్దవైన, గులాబీ రంగు పెదవులు.. ఇవన్నీ చూస్తూ చూస్తూ అతని ప్యాంట్‌లో స్తంభన కలగడం మొదలైంది.

"సరే, ఇప్పుడు ఇక్కడికి ముందుకి రా, నేను ఎలా చేస్తున్నానో నువ్వు కూడా అలాగే చెయ్. ఈ మిరపకాయలని సరిగ్గా పరచాలి" అని చెప్పి కోమల్ తన రెండు కాళ్లని మడుచుకుని చాప మీద ముందుకి వంగింది. ఈ దృశ్యం అర్జున్‌కి ఇంకా ఎక్కువ ప్రాణాంతకంగా మారింది. అలా వంగడం వల్ల కోమల్ రెండు గట్టి రొమ్ము భాగాలు దాదాపు మూడో వంతు ఆమె సూట్ లో నుండి బయటకి తొంగిచూస్తున్నాయి. చూస్తేనే అర్థమవుతోంది అవి కోమల్ పేరులాగే ఎంతో కోమలంగా మెత్తగా అలాగే గట్టిగా బిగుసుకుని ఉన్నాయని. ఆమె కుడి రొమ్ముకి సరిగ్గా పైభాగంలో ఒక పెద్ద గోధుమ రంగు పుట్టుమచ్చ ఉంది, అది ఈ దృశ్యాన్ని మరింత అద్భుతంగా, ప్రళయంగా మారుస్తోంది.

అర్జున్ పని చేయకుండా ఉండడాన్ని చూసి కోమల్ తన తల పైకెత్తింది, అప్పుడు తన తమ్ముడి చూపు ఎటు వైపుందో చూసింది. ఒక్క క్షణం పాటు ఆమె షాక్‌కి గురైంది, అయితే తన భంగిమని సరిచేసుకోకుండానే ఆమె కొంచెం గట్టి గొంతుతో అతన్ని మళ్ళీ పిలిచింది. అర్జున్ ఏమీ మాట్లాడకుండా తన రెండు చేతులతో మిరపకాయలని పరచడం మొదలుపెట్టాడు.

"సరే ఇది అయిపోయింది, ఇక ఒక గంట తర్వాత మిరపకాయలని తీసేద్దాం. పద, 2 జాడీలు నువ్వు తీసుకో, ఒకటి నేను తీసుకుని వెళ్తాను" అని చెప్పి కోమల్ ఒక జాడీని తీసుకుని అర్జున్‌కి అందించింది, దాన్ని అతను తన కుడి చేత్తో తన ఛాతికి అంటించుకున్నాడు. ఆ తర్వాత రెండోది అందించబోతున్నప్పుడు, కోమల్ కుడి రొమ్ము పూర్తిగా అర్జున్ ఎడమ చేతిపైకి జారింది. కోమల్ నోటిలో నుండి ఒక చిన్న మూలుగు "ఆహ్" బయటికోచింది. కానీ అర్జున్ ఏమీ తెలియనట్లే వుండిపోయాడు.

కోమల్ ముందు నడుస్తోంది, వెనుక అర్జున్ వస్తున్నాడు. అతని చూపులు తన అక్క పెద్ద పెద్ద పిర్రల మీదే నిలిచిపోయాయి. వాటి కదలికలని చూసి ఇప్పుడు అర్జున్ మనసులో అలజడి ఇంకా ఎక్కువ పెరిగిపోయింది.

"నేనేం చేస్తున్నాను ? ఈమె నా అక్క కదా" అని ఆలోచించగానే అతనికి తనమీద అసహ్యం, సిగ్గు అనిపించడం మొదలైంది. అక్కాతమ్ముళ్లిద్దరూ కిందకి చేరుకున్నారు. సామాన్లని వంటగదిలో పెట్టిన తర్వాత అర్జున్ పైనున్న డ్రాయింగ్ రూమ్‌లోకి వెళ్లి కూర్చున్నాడు. అతని మనసు చాలా అశాంతిగా మారుతోంది. ఈరోజు ఒక్క రోజులోనే అతని చూపులు ఎంతగా మారిపోయాయి. అసలు ఇది ఏంటి ? సంజయ్ అన్నయ్య చెప్పిన మాట గుర్తొచ్చి, బహుశా ఇది కూడా ఒక రకమైన ప్రేమేనేమో అని అతనికి అనిపించింది. కానీ అలా ఎలా సాధ్యమవుతుంది ?

"ఏం చేస్తున్నావు తమ్ముడూ ?" సంజయ్ అన్నయ్య లోపలికి వస్తూనే అతనితో అన్నారు.

"ఏమీ లేదన్నయ్యా మీరు ఎక్కడున్నారు ? ఈరోజు నేను చాలా బోర్ అయిపోయాను. పైగా నిన్న మీరు ఏదో చెప్పారు కానీ మర్చిపోయారు" అన్నయ్యని చూడగానే అర్జున్ ప్రశ్నల వర్షం కురిపించడం మొదలుపెట్టాడు.

"అరే చాలు ఆపు తమ్ముడూ, నాకు అంతా గుర్తుంది, అందుకే కదా బయటకి వెళ్లాను. పద బట్టలు మార్చుకో, మనమిద్దరం ఇప్పుడు అర్జెంటు గా ఒక దగ్గరికి వెళ్లాలి" అని చెప్పి ఆయన తన గదిలోకి వెళ్ళిపోయారు. అర్జున్ కూడా బట్టలు మార్చుకోవడానికి వెళ్లాడు. 10 నిమిషాల తర్వాత అన్నదమ్ములిద్దరూ స్కూటర్ పైన ఓల్డ్ సిటీ వైపు బయలుదేరారు. ఇద్దరూ నిశ్శబ్దంగానే ఉన్నారు. సాయంత్రం అవుతోంది. కొద్ది దూరం వెళ్ళగానే సంజయ్ ఒక పాన్ షాప్ ముందు స్కూటర్ ని ఆపి గోల్డ్ ఫ్లేక్ సిగరెట్ ప్యాకెట్ ఒకటి తీసుకున్నాడు. పక్కనే ఒక మెడికల్ స్టోర్ ఉంది. అతను అర్జున్‌ని అక్కడే ఉండమని చెప్పి స్టోర్ లోపలికి వెళ్లాడు. బయటకి వచ్చి స్కూటర్ ని స్టార్ట్ చేశాడు, మరోసారి ఇద్దరూ బయలుదేరారు. 20-25 నిమిషాల తర్వాత అన్నదమ్ములిద్దరూ MC క్వార్టర్స్ లోని ఒక క్వార్టర్ బయట నిలబడ్డారు.

"మనం ఇక్కడికి ఎందుకొచ్చాము అన్నయ్యా ? మీ స్నేహితుడు ఎవరైనా ఇక్కడ ఉంటారా ఏంటి ?"

"అవును, అలాంటిదే" సంజయ్ స్కూటర్‌ని డబుల్ స్టాండ్ వేస్తూ సమాధానం ఇచ్చి ఇంటి లోపలికి నడిచాడు. అర్జున్ కూడా అన్నయ్య వెనకాలే నడిచాడు. ఇంటి లోపల ఉన్న బెల్ ని కొట్టగానే ఒక 35-36 సంవత్సరాల మహిళ తలుపు తీసి వాళ్లకి స్వాగతం పలికింది. ఇది ఒక 2 గదుల చిన్న క్వార్టర్. మొత్తం చాలా పద్ధతిగా సర్ది ఉంది. అక్కడే ఎదురుగా ఒక చిన్న వంటగది కూడా ఉంది.

"జనాబ్ గారి మర్యాద కోసం ఏమి సమర్పించను ?" ఎంతో విలాసంగా ఆ మహిళ సంజయ్ ఒడిలో కూర్చుంటూ అంది.

"మాలతీ, ఇతను నా తమ్ముడు, వీడు పెద్దవాడవుతున్నాడు, అందుకే నీతో కొంచెం ట్రైనింగ్ ఇప్పించేద్దామని ఆలోచించాను" అంటూ సంజయ్ ఆమె ఒక రొమ్ముని నొక్కాడు.

అర్జున్ ఇదంతా చూసి చాలా ఆశ్చర్యపోయాడు. తన అన్నయ్య ఒక్క రోజులోనే తన కోసం ఇదంతా చేస్తున్నారంటే అతనికి అస్సలు నమ్మకం కలగడం లేదు. ఆ తర్వాత అతని చూపు ఆ స్త్రీ పైకి వెళ్ళింది. ఆమె చామనఛాయగా, సన్నగా ఉంది. ఛాతి మీద కొద్దిగా ఉబ్బెత్తులు, పూర్తిగా సన్నటి నడుము, కింద కొద్దిగా బయటకి వచ్చిన గుద్ద. మొత్తంగా చూస్తే ఒక మామూలు స్త్రీ లా ఉంది.

"డార్లింగ్ మరి ఎక్కడి నుండి మొదలుపెడదాం ?" అన్నయ్య గొంతు వినపడటంతో అర్జున్ చూపు అక్కడి నుండి మళ్లింది, అప్పుడు చూస్తే అన్నయ్య ఆమె రొమ్ముని నొక్కుతున్నారు అలాగే మాలతీ ప్యాంట్ పైనుండే ఆయన మొడ్డని నిమురుతోంది.

"ఫస్ట్ టైమ్ కదా, కాబట్టి మొదట నువ్వు స్టార్ట్ చెయ్, ఆ తర్వాత వీడి వంతు వస్తుంది. చూద్దాం వీడి ఇంజన్ లో ఎంత దమ్ముందో" నవ్వుతూ మాలతి, సంజయ్ షర్ట్ ని తీసేసింది, సంజయ్ కూడా చకచకా ఆమెని నగ్నంగా చేయడం మొదలుపెట్టాడు.

కేవలం 2 నిమిషాల్లోనే వాళ్లిద్దరూ పూర్తిగా నగ్నంగా మారిపోయారు. మాలతి తన గుద్దని తిప్పుకుంటూ రెండో గది వైపు నడిచింది, సంజయ్ ఆమె వెనకాలే వెళ్లాడు, సమ్మోహితుడైనట్లు అర్జున్ కూడా వాళ్ళతో వెళ్లాడు.

"మొదట కొంచెం తడి చేయి బంగారం, ఇలా అయితే మజా రాదు" అంటూ సంజయ్ తన గట్టిపడిన మొడ్డని మాలతి పెదవుల వైపు పెట్టాడు, ఆమె కూడా రెప్పపాటులో మొత్తం మొడ్డని తన గొంతు లోపలికి తీసుకుంది. ఎంతో విలాసంగా ఆమె సంజయ్ మొత్తం మొడ్డని తన పెదవులతో జుర్రుకుంటోంది, మరోవైపు సంజయ్ ఆమె పెద్ద పెద్ద రొమ్ములని పిసుకుతున్నాడు.

5 నిమిషాల తర్వాత పరిస్థితి భిన్నంగా మారింది. మాలతి మంచం మీద కాళ్లు చాపుకుని పడుకుంది, సంజయ్ తన మొడ్డకి Condom ని తొడుగుతున్నాడు.

"ఈ బెలూన్ ని ఎందుకు తొడుగుతున్నావు అన్నయ్యా ?" అమాయకత్వంతో అర్జున్ తన అన్నయ్యని అడిగాడు.

"తమ్ముడూ ఇది నిరోధ్. ఒకవేళ వీర్యం లోపల కార్చుకుంటే పిల్లాడు పుట్టే అవకాశం ఉంటుంది. అదీగాక ఏవైనా రోగాలు కూడా రావొచ్చు. ఇది సేఫ్ సెక్స్ (సురక్షిత శృంగారం) కోసం ఉపయోగపడుతుంది."

ఇప్పుడు అర్జున్ చూపు మాలతి పూకు పైకి వెళ్ళింది, అక్కడ నల్లగా వంకీలు తిరిగిన వెంట్రుకల కింద ఒక ఎర్రటి రంధ్రం ఉంది, దాని బయట వేలాడుతున్న రెండు పెదవులు కనిపించాయి. మొదటిసారి అతను ఒక నిజమైన పూకుని చూస్తున్నాడు. ఇప్పుడు అతని మొడ్డ కూడా పూర్తిగా నిటారుగా మారింది.

"అయితే ఆట మొదలుపెడదామా జానేమన్ ?" సంజయ్, మాలతి కాళ్లని పైకి లేపుతూ అడిగాడు.

"నేను ఎప్పటి నుండో తహతహలాడుతున్నాను యార్, మొత్తం ఒక్కసారే లోపలికి దించేయ్. మరి నువ్వు అక్కడెందుకు నిలబడ్డావు, ఇటు రా" మాలతి, అర్జున్‌ని తన దగ్గరకి పిలిచింది.

ఇక్కడ సంజయ్ ఒక గట్టి నెట్టు నెట్టాడు, అతని మొత్తం మొడ్డ ఆ ఎర్రటి చీలిక (రంధ్రం) లోపలికి ఇమిడిపోయింది. మాలతి నోటి నుండి ఆనందంతో కూడిన ఒక మూలుగు "ఆహ్" బయటికొచ్చింది. ఆమె ప్యాంట్ పైనుండే అర్జున్ మొడ్డని పట్టుకుంది. ఇక్కడ సంజయ్ పూర్తి జోష్ లో తన పిర్రలని కదిలిస్తున్నాడు, అతని మొడ్డ మాలతి పూకులో లోపలికి, బయటకి వెళ్తూ వస్తోంది. మాలతి, అర్జున్ ప్యాంట్ జిప్ ని తెరిచి అతని మొడ్డని తన చేతిలోకి తీసుకుంది. అది ఇప్పుడు పూర్తి పరిమాణంలో తన తలని పైకెత్తి లేచి నిలబడింది. ఆనందంతో అర్జున్ కళ్లు మూసుకుపోయాయి. తన మొడ్డ మీద ఏదో తడి తగిలినట్లు అనిపించడంతో చూస్తే, ఒక పెద్ద గుడ్డు ఆకారంలో ఉన్న అతని మొడ్డ తల మాలతి నోట్లో ఉంది. అతను ఆ అనుభూతికే పరవశించిపోతున్నాడు. అసలు ఇదంతా ఏమిటి ? స్వర్గం అంటే ఇదే కావచ్చు.

తనంతట తానుగానే అతని నడుము కదలడం మొదలైంది, అతని చూపు ఆమె వైపు వెళ్లినప్పుడు చూస్తే, అతను కొంచెం ఎక్కువ గట్టిగానే తన నడుముని కదిలించేశాడు దాంతో మాలతి ఇప్పుడు దగ్గుతోంది.

"ఏమైంది ? నచ్చిందా నా తమ్ముడి ఆయుధం ?" అన్నయ్య మాలతీని ఎగతాళి చేస్తూ గట్టిగా దెంగడం మొదలుపెట్టారు.

మాలతి అర్జున్ చేతులని పట్టుకుని తన రొమ్ముల మీద పెట్టింది.

"వీటిని గట్టిగా పిండు బాబూ. ఈ రొమ్ములని పీల్చు, ఈ రొమ్ములని ఎర్రగా మార్చేయ్" మాలతి ఇంకా ఏదేదో వలవరిస్తూ మాట్లాడుతోంది. ఇటు ఒక్కసారిగా అన్నయ్య పక్కకి తప్పుకున్నారు, ఆ బెలూన్ (నిరోధ్) లో ఆయన వీర్యం నిండిపోయింది.

"పద తమ్ముడూ, ఇక్కడికి రా, ఈ నిరోధ్‌ని తొడుక్కో" అన్నయ్య అర్జున్‌ని తన దగ్గరకి పిలిచి ఒక కొత్త నిరోధ్‌ని అతని చేతికి ఇచ్చారు.

"ఇటు తీసుకురా, నేను దానికి తొడుగుతాను. దీని జోష్ (వేగం) కూడా ఎలా ఉందో చూస్తాను. నువ్వైతే ఎప్పుడూ 10 నిమిషాలు సేపు కూడా ఆపుకోలేవు" మాలతి కొంచెం వింతైన ధోరణిలో సంజయ్ అన్నయ్యతో అంది, ఆ తర్వాత రబ్బరు లాగా అర్జున్ మొడ్డకి నిరోధ్‌ని తొడగడం మొదలుపెట్టింది.

"దీన్ని ఇక్కడ పెట్టు, అలాగే చాలా నిదానంగా లోపలికి దూర్చు. మొత్తం ఒకేసారి దూర్చకు లంజా కొడకా" కామపు మంటల్లో కాలిపోతున్న మాలతి నోటి నుండి బూతు మాట వెలువడింది. అర్జున్‌కి అది విని బాధగా అనిపించడంతో అతను అక్కడి నుండి తప్పుకోవడం మొదలుపెట్టాడు.

"అరే మున్నా (చిన్నోడా) కోపం వచ్చిందా ? సరే నిన్ను ఇంకేమీ అనను. రా, దండయాత్ర మొదలుపెట్టు. అయినా ఇలాంటి బూతు మాటలు మాట్లాడుకుంటే దెంగేటప్పుడు సుఖం రెట్టింపు అవుతుంది నా సింహమా" ఆమె అర్జున్‌ని బుజ్జగించడంతో అర్జున్ తన మొడ్డ తలని మాలతి తెరుచుకున్న పూకు మీద ఆనించాడు.

గట్టిగా ఊపిరి పీల్చుకుని అతను నెట్టాడు అయితే అతని మొడ్డ పక్కకి జారిపోయింది. మాలతి నవ్వుతూ ఒక చేత్తో అతని మొడ్డని పట్టుకుని తన రంధ్రం దగ్గర సెట్ చేసుకుంది.

"పద ఇప్పుడు నెట్టు" ఆమె అంత మాత్రమే అంది, అర్జున్ ఒకే ఒక్క గట్టి పోటు పొడిచాడు. దాదాపు మూడొంతుల అతని మొడ్డ ఒకేసారి లోపలికి వెళ్ళిపోయింది. అతని మొడ్డని ఎవరో వేడి పిడికిలితో గట్టిగా నొక్కినట్లు అతనికి అనిపించింది, అక్కడ మాలతి నోటిలో నుండి సుఖంతో కూడిన ఒక కేక వెలువడింది..

"హాయ్ రే ఎంత జవజీవాలు గల మొడ్డ రా నీది. ఒక్కసారిగా ప్రాణం తీసేసినంత పని చేసింది. కాస్త ఆగు, ఊపిరి తీసుకోనివ్వు, ఆ తర్వాత మొత్తం దించుదువు గాని" మాలతి సుఖంతో కూడిన గొంతుతో అంది, మళ్లీ అతని చేతులని తన రొమ్ముల మీద పెట్టుకుంది. ఇక్కడ అర్జున్ ఒకటి గమనించాడు, ఆమె రొమ్ములు చాలా మెత్తగా ఉన్నాయి అయితే వాటిలో జ్యోతిని పట్టుకున్నప్పుడు వచ్చినంత సుఖం లేదు. ఇవి పూర్తిగా అతని గుప్పిట్లోకి వచ్చేసాయి. జ్యోతివి ఎంత పెద్దగా, గట్టిగా ఉన్నాయంటే, అతని రెండు చేతుల్లో ఒకటి కూడా పూర్తిగా పట్టదు. ఇదంతా ఆలోచిస్తూ అతను తన పూర్తి బలాన్ని ఉపయోగించి లోపలికి తోశాడు.

"ఉయ్ ఇయ్ ఇయ్ ఇయ్ ఇయ్ మా ఆ ఆ ఆ ఆ ఆ ఆ ఆ ఆ ఆ.." ఈ పోటు మాలతికి ఆమె గర్భాశయం వరకు తగిలినట్లు అనిపించింది, ఆమె శరీరం బిగుసుకుపోయింది.

"ఆగు కాసేపు, నా పూకుని పచ్చడి పచ్చడి చేయడానికి నీకు అంత తొందర ఎందుకు" మాలతి గట్టిగా అంది.

అర్జున్‌కి ఈ భాష అస్సలు అర్థం కావడం లేదు. అయితే అతను ఆగిపోయాడు, అయిష్టంగానే అతను మాలతి చిన్న చిన్న రొమ్ములని పిసకడం మొదలుపెట్టాడు.

"ఓకే, సగం బయటకి తీసి మళ్లీ దించు, ఇలాగే చేస్తూ ఉండు" మాలతి, అర్జున్‌కి ఆదేశం ఇవ్వడంతో అతను కూడా ఒక మిషన్ లాగా మొదలుపెట్టాడు. కొద్దిసేపట్లోనే మాలతి మళ్లీ బిగుసుకుపోయింది, దాంతో ఆమె పూకు ఇంకా ఎక్కువ తడిసిపోయింది. ఇప్పుడు అర్జున్ తనంతట తానే ఆపకుండా చకచకా వేగంగా పోట్లు పొడవడం మొదలుపెట్టాడు. ప్రతి పోటు మాలతి పూకులోని చివరి భాగాన్ని తాకుతోంది, గది మొత్తం తప్ తప్ తప్ అనే శబ్దం ప్రతిధ్వనిస్తోంది. ఇంతలోనే మాలతి అతని మొడ్డని తన పూకులో నుండి బయటకి తీసేసింది. అర్జున్ ఆశ్చర్యపోతూ ఆమె వైపు చూసేసరికి, మాలతి మంచం మీద తన మోకాళ్ల మీద ఒంగొని నిలబడి తన గుద్దని అర్జున్ వైపు తిప్పింది.

"పద, ఇప్పుడు ఇక్కడి నుండి చెయ్."

అర్జున్‌కి ఏమీ అర్థం కాక అతను తన మొడ్డని మాలతి గుద్డరంధ్రం దగ్గర ఆనించాడు.

"సచ్చినోడా ఇప్పుడే అక్కడ వద్దు. దాని కింద దూర్చు. మొదటిసారే గుద్దని దెంగడానికి వచ్చావా ?" ఆమె కోప్పడుతూ అనేసరికి అర్జున్ తన మొడ్డని కిందకి దించాడో లేదో, మాలతి తన గుద్దని తానే వెనక్కి నెట్టింది, దాంతో అర్జున్ మొడ్డ చటుక్కున లోపలికి దూరిపోయింది. తనంతట తానే అర్జున్ ఆమె నడుముని పట్టుకుని దెంగడం మొదలుపెట్టాడు. ఆటోమేటిక్ పిస్టన్ లాగా ఆ వేడి పూకులోకి అతని మొత్తం మొడ్డ లోపలికి, బయటకి వెళ్తూ వస్తోంది. మొత్తం నిరోధ్ జిగురుతో, రసాలతో మెరుస్తోంది. మరోసారి మాలతి శరీరం బిగుసుకుపోయింది అయితే అర్జున్ ఒక వ్యసనపరుడిలా ఎడతెరిపి లేకుండా పోట్లు పొడుస్తూనే ఉన్నాడు. దాదాపు 20 నిమిషాల తర్వాత అతని శరీరం మాలతి గుద్దకి అంటుకుపోయింది, అర్జున్ శరీరం విలవిలలాడుతూ తూలిపోసాగింది..

"ఇది ఎలాంటి మైకం స్వామి" ఆనందంతో తన కళ్లు మూసుకుని అర్జున్ తన రసాలని నిరోధ్‌లో నింపడం మొదలుపెట్టాడు.

రెండు నిమిషాల సేపు ఆపకుండా పిచ్కారీలు కొట్టిన తర్వాత అతను పక్కకి తప్పుకున్నప్పుడు కూడా అతని మొడ్డ కొంతవరకు నిటారుగానే లేచి ఉంది.

"నువ్వు చాలా భయంకరమైన కుర్రాడివిరా బాబు" మంత్రముగ్ధురాలైనట్లు మాలతి వెనక్కి తిరుగుతూ అర్జున్‌తో అంది. ఆమెది ఇదివరకే వెడల్పయిన పూకు ఇప్పుడు ఇంకా వెడల్పుగా మారిపోయింది, ఆమె పూకులో నుండి కారుతున్న రసాలు ఆమె తొడల వరకు కారాయి.

"నీది అయిపోయిందా తమ్ముడూ ?" సంజయ్ గది లోపలికి సిగరెట్ తాగుతూ వచ్చాడు, అది చూసి అర్జున్ కొంచెం సిగ్గుపడ్డాడు.

"నీ తమ్ముడు నన్ను ఎలా దెంగాడో తెలుసా సంజయ్ ? వీడు నాకు నా తల్లిని గుర్తుచేశాడు.  నీ తమ్ముడు ముందు ముందు పెద్ద ఆటగాడు అవుతాడు. ఈ శాల్తీ, వీడి మొడ్డ నా పూకు లోపల మంట పుట్టించేసింది" అంటూ ఆమె బట్టలు వేసుకోవడం మొదలుపెట్టింది. అర్జున్ కూడా ఇప్పుడు తన బట్టలు వేసుకుంటున్నాడు.

"పద తమ్ముడూ, ఈరోజు కొంచెం ఎక్కువ టైం అయిపోయింది. ఇంటికి కూడా వెళ్లాలి కదా" అని చెప్తూ సంజయ్ తన జేబులో నుండి 100 రూపాయల 5 నోట్లని తీసి మాలతికి ఇచ్చాడు.

"ఈ సారి నువ్వు వచ్చేటప్పుడు నీ తమ్ముడిని కూడా తీసుకురా. వీడి దగ్గర నేను డబ్బులు తీసుకోను" అర్జున్‌కి కన్నుకొడుతూ మాలతి ఈ మాట సంజీవ్‌తో చెప్పింది, దానికి అతను ఏమీ మాట్లాడకుండా బయటకి నడిచాడు. అర్జున్ కొంచెం ఆశ్చర్యపోతూ తన అన్నయ్య వెనకాలే నడిచాడు.

"ఏమైందన్నయ్యా ? మీకు ఏదైనా పని పడిందా ఏంటి ?" అర్జున్ ఇప్పుడు స్కూటర్ నడుపుతున్న తన అన్నయ్యని అడిగాడు.

"ఏమీ లేదు తమ్ముడూ, నీకు నేర్పించే తొందరలో ఈ రకమైన ఆడదాని దగ్గరకి తీసుకొచ్చినందుకు నాకు కొంచెం బాధగా అనిపించింది అంతే. కానీ ఒకటి గుర్తుపెట్టుకో, ఇది కేవలం నీకు ఒక పాఠం నేర్చుకునే మార్గం మాత్రమే. మాలతి నా కంపెనీలోనే పని చేస్తుంది కానీ డబ్బుల కోసం శరీరానందాన్ని కూడా ఇస్తుంది. జీవితంలో ఒక విషయాన్ని గట్టిగా గుర్తుపెట్టుకో, డబ్బుల కోసం శరీరాన్ని అమ్ముకునే ఎలాంటి స్త్రీల జోలికి ఎప్పుడూ వెళ్లకు. ఈరోజు ఏం జరిగిందో దాన్ని ఇక్కడే మర్చిపో, నీ జీవితాన్ని చక్కదిద్దుకో, బాగుచేసుకో" సంజయ్ ఏదో లోతైన ఆలోచనలో మునిగిపోయి తన చిన్న తమ్ముడికి ఈ మాట చెప్పాడు. కచ్చితంగా ఇక్కడ ఏదో ఒక విషయం ఉంది, దాన్ని బహుశా అతను ఇప్పుడు చెప్పాలని అనుకోవడం లేదు. కానీ తన తమ్ముడికి అతను ఒక పెద్ద సలహా మాత్రం కచ్చితంగా ఇచ్చాడు.

కానీ అర్జున్ ఈ సలహాని వింటాడా ? ఈరోజు అతను మొదటిసారి ఒక పరమ సుఖాన్ని (పరాకాష్టని) పొందాడు. నిస్సందేహంగా మాలతి ఏమీ అందగత్తె కాదు కానీ ఈరోజు అతని మొడ్డ ఒక పూకు రుచిని చూసేసింది. మరి ఇతను తన వేడిని అణచుకోగలుగుతాడా లేక మాలతికి తదుపరి వేటగా మారుతాడా.....?????

[anaamika]

స్టోరీస్ గారూ,

కొన్నిరోజుల క్రితం ఒక కొత్త ఆలోచన వచ్చింది. అడల్ట్ కంటెంట్ లో సైకోలాజికల్ (భావోద్వేగాలని) ప్రధాన ఇతివృత్తంగా తీసుకుని ఒక కథ మొదలుపెడితే ఎలా ఉంటుందా అని ! ఇప్పటివరకు ఇక్కడ అత్తా-అల్లుడి కథలు చాలా వచ్చాయి. నేను ఇంతవరకు ఈ రిలేషన్ మీద కథ రాయలేదు. అందుకే "అత్తలు-అల్లుడు" కాంబినేషన్ లో భావోద్వేగాలని కలుపుతూ కథని రెడీ చేసుకుంటున్నాను అయితే టైం పడుతుంది. చూద్దాం, అదెలా సాగుతుందో !

[anaamika]

Paty గారు,

"Knowing my wife is knowing me as well" కథలో భర్త మానసిక సంఘర్షణ, మానసిక పరిపక్వత మారిపోతుండడం రచయిత చాలా బాగా రాశారు. కథలో అడల్ట్ కంటెంట్ వున్నా, పైన చెప్పిన అంశాలే ముఖ్యాంశంగా కథ సాగుతుంది. ఇంతకుముందు వరకు తెలుగులో మార్చి రాద్దామని అనుకున్నా కానీ మన తెలుగు పాఠకులకి కథలో మసాలా కావాలి. కాబట్టి ఈ కథని ఎక్కువమంది చదువుతారని నేను అనుకోవడంలేదు. అలాంటి కథలు రచయితకి సంతృప్తినిస్తాయి అంతేకాని పాఠకుల ఆదరణ ఉండదు.

నేను ఇంతకుముందు కూడా చెప్పాను - నేను పోస్ట్ చేసిన కథల్లో నాకు చాలా ఇష్టమైన కథ "పక్కింటి భార్యని కామించు" ఇది నాకు చాలా సంతృప్తినిచ్చిన కథ. దానికి వచ్చిన వ్యూస్ అన్నిటికంటే చాలా తక్కువ. భావుకతని, సైకాలజీ పరమైన కథలని చాలా తక్కువమంది చదువుతారు. అనుభవపూర్వకంగా తెలుసుకున్నాను. ఇప్పుడప్పుడే ఆ కథని రాసే ఉద్దేశం లేదు. భవిష్యత్తులో రాసే టైం దొరికితే అప్పుడు చూస్తాను.

[anaamika]

రేపు ఈ కథ అప్డేట్ ని ఇస్తాను.

[anaamika]

ఈరోజు "జాతకచక్రం" కథ అప్డేట్ ఇవ్వడంతో ఈ కథ అప్డేట్ ఇవ్వలేకపోతున్నాను. రేపు తప్పకుండా ఇస్తాను.

[anaamika]

అప్‌డేట్ 006 (మధుర రాత్రి మాధురితో)


ఈరోజు మళ్లీ అన్నదమ్ములిద్దరూ ఇంటికి చేరుకునేసరికి భోజనం చేసే టైం అయిపొయింది. రామేశ్వర్ గారు భోజనాన్ని ముగించుకుని తన గదిలోకి వెళ్లిపోయారు, రాజ్‌కుమార్ గారు కూడా అక్కడ లేరు.

"ఈరోజు మాత్రం అన్నయ్యా నన్ను కాపాడండి ప్లీజ్" అర్జున్ తన అన్నయ్యతో చిన్న గొంతుతో అన్నాడు.

"కంగారు పడకు తమ్ముడూ, నేను చూసుకుంటాను, బస్ నువ్వు కాళ్లు చేతులు కడుక్కుని రా, భోజనం చేద్దాం" సంజయ్ తన తమ్ముడి తల మీద చేత్తో నిమిరి ఎంతో ప్రేమగా అన్నాడు.

"మున్నా రా కూర్చో, నేను నీకు అన్నం వడ్డిస్తాను" లలితా దేవి ఎంతో ప్రేమగా అర్జున్‌ని పిలిచింది. ఆమె గొంతు వినపడగానే అందరి తలలు అర్జున్ వైపు తిరిగాయి, అతను వరండాలో ఉన్న కొళాయి దగ్గర తన చేతులు కడుక్కుంటున్నాడు.

"ఎక్కడున్నావు మున్నా ఇంతసేపు ? మీ తాతయ్య చాలాసార్లు అడిగారు. భోజనం చేసిన తర్వాత ఒకసారి వెళ్లి కలుద్దువుగాని" ఈ గొంతు రేఖాదేవిది. ఎంతైనా ఆమె తల్లి కదా, కాబట్టి ఆమెకి కంగారు ఉండటం సహజమే.

"పిన్ని, అది..... ఈరోజు నేను మీ మున్నాని స్విమ్మింగ్ క్లబ్‌ని చూపించడానికి తీసుకెళ్ళాను. సమ్మర్ హాలిడేస్ లో వాణ్ని అక్కడ జాయిన్ చేయించాలి కదా. ఆ తర్వాత కొంచెంసేపు మా స్నేహితుడి ఇంటి దగ్గర కూర్చున్నాము, అక్కడే పక్కనే" సంజయ్ తన పిన్నికి చెప్పాడు.

"చాలా మంచి విషయం బాబు, నువ్వు తోడున్నావు కదా, నాకు ఎలాంటి భయం లేదు. అందరికంటే ఎక్కువగా నువ్వే కదా వీడిని ప్రేమించేది. కానీ నా మనసు కొంచెం కంగారు పడుతుంది కదా ఎందుకంటే వీడికి ఇంకా ఈ లోక జ్ఞానం గురించి అంతగా ఏమీ తెలియదు కదా" రేఖాదేవి ఎంతో సానుభూతితో అర్జున్ వైపు చూస్తూ చెప్పింది. ఇంతట్లోనే అల్కా టేబుల్ పైన 2 ప్లేట్లు పెట్టి వడ్డించింది. కోమల్, మాధురిలు కూడా అక్కడే నిశ్శబ్దంగా కూర్చుని భోజనం చేస్తున్నారు. బహుశా ఇద్దరూ తమ తమ ఆలోచనల్లో ఎక్కడో మునిగిపోయారు.

"అన్నయ్యా రేపు నాతో పాటు మా కాలేజీకి వస్తారా ?" రోటీ పెడుతూ అల్కా, సంజీవ్‌తో అంది.

"ఎందుకమ్మా, రేపు కాలేజీలో ఏముంది ?" సంజయ్ తన చూపు పైకెత్తకుండానే సమాధానం ఇచ్చాడు.

"అన్నయ్యా రేపు ఎగ్జామ్ ఫీజ్ కట్టాలి అలాగే ప్రాక్టికల్ సబ్మిషన్ కూడా ఉంది. రీతుకి అయితే రేపు కాలేజీ లేదు, మరి నేను ఒంటరిగా ఎలా వెళ్తాను ?" అల్కా ఎంతో ఆశతో తన అన్నయ్య వైపు చూస్తూ అడిగింది.

ఇంట్లో ఇంకొక నియమం కూడా ఉంది. ఏ అమ్మాయి కూడా ఒంటరిగా ఎక్కడికీ వెళ్లేది కాదు. కాలేజీకి కూడా తోడుగానే పంపించేవాళ్ళు. మాధురి, కోమల్ లు కాలేజీకి వెళ్లేటప్పుడు స్వయంగా రాజ్‌కుమార్ గారు లేదా సంజయ్ మాత్రమే వాళ్ళని దించడానికి వెళ్లేవారు, ఎందుకంటే వాళ్లిద్దరూ ఒంటరిగానే కాలేజీకి వెళ్లారు. ఆ తర్వాత రీతు, అల్కాల వయసు ఒకటే, క్లాస్ కూడా ఒకటే కావడంతో వీళ్ళిద్దరూ కలిసే వెళ్ళేవాళ్ళు. కౌసల్య దేవి వీళ్ళ కోసం ఒక రిక్షాని కూడా ఫిక్స్ చేసింది. అయితే ఇద్దరి సబ్జెక్టులు వేరు కావడంతో అల్కా, రీతుల పరీక్షలు అటు ఇటుగా ఉండేవి, పేపర్ల మధ్య చాలా గ్యాప్ కూడా ఉండేది. అందుకనే రిక్షాని ఇప్పుడు బంద్ చేయించేశారు.

"ఫర్వాలేదు, రేపు నిన్ను చిన్నోడు (అర్జున్) కాలేజీకి తీసుకెళ్తాడు. ఆ నెపంతో వీడు కూడా కాలేజీ ఎలా ఉంటుందో చూస్తాడు. నాకు రేపు స్కూటర్ కూడా అవసరం లేదు, కాబట్టి నేను నాన్నగారితో కలిసే ఆఫీస్‌కి వెళ్తాను" సంజయ్ అన్నయ్య మాట వినగానే అర్జున్ ముఖం వెలిగిపోయింది, అది చూసి అందరూ నవ్వడం మొదలుపెట్టారు.

"థాంక్యూ అన్నయ్యా" ఎంతో సంతోషంగా అతను తన అన్నయ్యతో అన్నాడు, ఆయన ఇప్పుడు భోజనం ముగించుకుని పైకి లేచారు. సంజయ్ రాత్రి పూట చాలా తక్కువగా భోజనం చేసేవాడు. కొన్నిసార్లు అసలు తినేవాడు కూడా కాదు. అతను ఏమీ మాట్లాడకుండా పైనున్న తన గది వైపు వెళ్ళిపోయాడు.

"అర్జున్, మున్నా నువ్వు మిద్దె పై నుండి సామాన్లు తీసుకొచ్చావా ?" ఈ గొంతు కౌసల్య దేవిది.. అది వినపడగానే అర్జున్ చెవులు నిక్కబొడుచుకున్నాయి, అప్రమత్తమయ్యాడు.

"నానమ్మా నా భోజనం ముగించి తీసుకొస్తాను. ఈరోజు అన్నయ్యతో కలిసి బయటకి వెళ్లాను కదా అందుకే లేట్ అయింది" అతను అక్కడి నుండే సమాధానం ఇచ్చి కోమల్ వైపు చేతులు జోడించాడు.

"సరే సరే, ఈరోజు మీ నాన్నగారికి మాలీష్ మీ పెద్దనాన్న చేసేశారు. మిరపకాయలు కిందికి తీసుకొచ్చిన తర్వాత పడుకో. ఉదయం నువ్వు త్వరగా లేవాలి కదా మున్నా" ఇప్పుడు ఆ గొంతు కొంచెం ప్రేమతో వినిపించింది.

"అలాగే నానమ్మా" అన్నాడు. అక్కడితో గదిలో లైట్ ఆఫ్ అయిపోయింది.

"అక్కా, నా భోజనం అయిపోయింది. పద మిరపకాయలు కిందికి తీసుకొద్దాం లేకపోతే మంచు కురుస్తుంది" అర్జున్, కోమల్‌ని బతిమాలాడు..

"నేనెక్కడికీ రావడం లేదు. నువ్వు మాధురి అక్కని నీతో పాటు తీసుకెళ్ళు" ఎంగిలి గిన్నెలు తీస్తూ కోమల్ చెప్పింది.

"రా తమ్ముడూ నేను నీతో పాటు వస్తాను. ఇది ఎప్పుడూ ఇంతే కోపంగా ఉంటుంది" అని చెప్పి మాధురి తన స్థలంలో నుండి పైకి లేచింది, పట్టిన చెమటని తుడుచుకుంటూ అర్జున్‌తో కలిసి బయలుదేరింది.

ఇంట్లో రెండో అంతస్తులో వెనుక వైపు అంతగా వెలుతురు లేదు. మొదటి అంతస్తులో వెలుగుతున్న లైట్ వల్లే కొద్దిగా వెలుతురు వస్తోంది. ఎందుకంటే ఈ వైపు ఉన్న తలుపుని సంజయ్, అర్జున్ లు ఎక్కువగా బంద్ చేసి పెట్టేవాళ్ళు, వాళ్ళు ఇంటి ముందున్న దారి గుండానే పైకి, కిందకి వెళ్ళేవాళ్ళు. అయితే మూడో అంతస్తుకి వెళ్లే దారి ఇక్కడి నుండే తిరిగి వెళ్తుంది. వాళ్లిద్దరూ రెండో అంతస్తుని దాటగానే, ఆ మెట్లు పైకి వెళ్లడానికి గోడ లాగా కట్టి ఉన్నాయి, అవి కొంచెం "L" ఆకారంలో ఉన్నాయి.

మాధురి ముందు ఉంది, ఆమె ఆ మెట్ల మలుపు తిరగగానే ఒక్కసారిగా వెనక్కి తిరిగి అర్జున్‌ని గట్టిగా కౌగిలించుకుంది.

"కోతి..." అని అంటూ ఆమె అక్కడే అర్జున్ యొక్క విశాలమైన ఛాతికి అంటుకుపోయింది.

ఇక్కడ ఘోరమైన చీకటి ఉండటం వల్ల వాళ్ళిద్దరికీ ఏమీ కనిపించలేదు, అర్జున్‌కి తన పెద్దక్క గట్టి రొమ్ము తన ఛాతిలో గుచ్చుకుంటున్నట్లు అనిపించింది. "ఆహ్.." మెల్లగా అతని నోటిలో నుండి సుఖంతో కూడిన ఒక మూలుగు వెలువడింది, అతని రెండు చేతులు మాధురి పెద్దపెద్ద పిర్రలకి కొంచెం పైభాగంలో గట్టిగా బిగుసుకుపోయాయి.

"ఏమీ లేదక్కా, బహుశా ఆ లైట్ వెలుతురు వల్ల నీకు ఏదో నీడలా అనిపించి ఉంటుంది" అతను మెల్లగా తన అక్క చెవిలో చెప్పాడు, చెబుతూ మాధురి వీపుని నిమరడం మొదలుపెట్టాడు. తన చెవి దగ్గర అర్జున్ యొక్క వేడి శ్వాస తగలడంతో ఒక్కసారిగా మాధురి గుండె వేగం కూడా పెరిగిపోయింది.

ఆ మైకంలో ఆమె తన రొమ్ములని అతని ఛాతి మీద ఇంకా ఎక్కువ గట్టిగా అణచేసింది. అర్జున్‌కి కూడా అక్క యొక్క ఆ బరువైన గోళాలు నగ్నంగా ఉన్నట్లు అనిపించింది, అతని ప్యాంట్‌లో మళ్లీ బిగువు (స్తంభన) కలగడం మొదలైంది. అది మాధురి పూకుకి కొంచెం పైనున్న ఆమె బొడ్డు భాగంలో వేడిని కలిగిస్తోంది.

"నువ్వు ముందు నడు, చూడు ఏముందో" వణుకుతున్న గొంతుతో మాధురి తన తమ్ముడి దగ్గర నుండి పక్కకి జరుగుతూ అనడంతో, అర్జున్ మరోసారి తన ఛాతికి ఆమె రొమ్ములని అణచుకుంటూ ముందుకి నడిచాడు.

"సరే రా, నేను చూస్తాను ఏ కోతి వచ్చిందో" అని చెప్పి అతను పైకి వచ్చాడు, అక్కడ పూర్తిగా చల్లటి గాలి వాళ్ళిద్దరికీ స్వాగతం పలికింది. కింద ఎక్కడైతే కొంచెం ఉక్కపోత వాతావరణం ఉందో, ఇక్కడ మాత్రం పూర్తిగా తాజా గాలి వీస్తోంది. ఆకాశంలో నక్షత్రాలు మెరుస్తున్నాయి.

"వావ్ అక్కా, ఇక్కడ పైన ఎంత ప్రశాంతంగా ఉంది కదా ? పైకి రావడం చాలా హాయిగా వుంది" అర్జున్ ఎంతో సంతోషంగా అన్నాడు.

"మిద్దె పైకి రావడం వల్లా, లేక నా పైకి రావడం వల్లా, నీకు అలా హాయిగా అనిపించింది ?" మాధురి చాలా నెమ్మదైన గొంతుతో ఈ మాట అంది, ఆమె చేయి తనంతట తానే తన పూకుని నిమురుకుంది. ఆమెకి 23 సంవత్సరాల వయసు వచ్చింది కానీ పాపం ఆమె ఇప్పటికీ కన్యగానే ఉంది. రామేశ్వర్ గారు లేదా మాధురి తండ్రి పెళ్లి కొడుకుని వెతకడం లేదని కాదు కానీ వాళ్లకి తమ కూతురికి తగిన వరుడు దొరకడం లేదు. పైగా ఆమెకి మాంగళికం (దోషం) ఉన్నది కూడా.

"అక్కా, ఏదైనా అన్నావా నువ్వు ?" అర్జున్ వెనక్కి తిరుగుతూ అడిగాడు.

"అవును తమ్ముడూ, చూడు ఎంత చల్లటి వాతావరణమో, ఎంత మంచి గాలి వీస్తోందో. ఈ ఆకాశం ఎంత మనోహరంగా ఉందో. కింద గదిలో అయితే ఊపిరాడనట్లు అనిపిస్తుంది" మాధురి కొంచెం పరవశించినట్లు ఉన్న గొంతుతో అంది. అయితే అర్జున్‌కి తన అక్కకి ఏమైందో అస్సలు వూహించలేకపోయాడు. అతను కూడా అవునంటూ, "నిజమే చెప్పావక్కా, ఈరోజు నేను నా పరుపు పైనే వేసుకుంటాను. నిద్ర కూడా త్వరగా లేవొచ్చు" అన్నాడు.

మాటలు మాట్లాడుకుంటూ వాళ్లిద్దరూ ఒక దుప్పటి మీద మిరపకాయలని పోగు చేశారు, దాన్ని మూట కట్టి కిందకి కదలడం మొదలుపెట్టారు.

"నేను అల్కాని కూడా అడుగుతాను పైన పడుకుందామని. నువ్వు మా ఇద్దరి పరుపులని కూడా తీసుకొస్తావా తమ్ముడూ ?" మాధురి ఈ మాట చెప్పినప్పుడు అందులో ఒక చిన్న కోరిక కూడా దాగి ఉంది.

"ఎందుకు తీసుకురాను ? రెండు ఏంటి, నేను 4 పరుపులైనా తీసుకొస్తాను. నువ్వు పెద్దమ్మకి చెబితే చాలు" అలా అనుకుంటూ వాళ్లిద్దరూ కిందకి వచ్చేశారు.

"అమ్మా, ఈరోజు నేను పైన పడుకుంటున్నాను ఒక ఎక్సట్రా దుప్పటిని ఇవ్వవా. పరుపు, దిండు నా గదిలో నుండి నేను తీసుకుంటాను. అలాగే పరచుకునే దుప్పటి కూడా. పైన వాతావరణం కొంచెం చల్లగా ఉంది, కాబట్టి కప్పుకోవడానికి ఒక కాటన్ దుప్పటి ఇవ్వవా" అర్జున్ తన తల్లి రేఖని ప్రేమగా అడగడంతో, ఆమె నవ్వుకుంటూ తన కొడుకు కోసం దుప్పటిని తీసుకురావడానికి తన గదిలోకి వెళ్ళింది. అక్కడ లలితా దేవిని కూడా మాధురి పైన పడుకోవడానికి ఒప్పించింది అయితే అల్కా మాత్రం కుదరదని చెప్పింది. ఆమె ఈరోజు రీతు గదిలో పడుకోవడానికి వెళ్ళింది, కోమల్, మాధురితో కలిసి పైకి బయలుదేరింది.

కొద్దిసేపట్లో అర్జున్ కూడా తన తల మీద మూడు పరుపులని మోసుకుంటూ, చంకలో దిండ్లు, దుప్పట్లని ఇరికించుకుని అక్కడికి చేరుకున్నాడు. అతను మిద్దె పైకి వెళ్లగానే కూర్చుండిపోయాడు. మాధురి, కోమల్ లు పరుపులు సర్దడంలో మునిగిపోయారు.

మిద్దె చాలా విశాలంగా ఉంది, చుట్టుపక్కల ఇళ్లు కూడా అంతగా లేవు. ఇప్పుడు అంతగా వేడి వాతావరణం కూడా లేదు, దాంతో మిగతా జనాలు కూడా తమ తమ మిద్దెల పైన పడుకోవడం ఇంకా మొదలుపెట్టలేదు. వీళ్ళు ముగ్గురు మాత్రమే అక్కడ ఉన్నారు. అర్జున్ కి ఎందుకంటే అతనికి ఇష్టం కాబట్టి, మాధురికి కూడా హాయిగా ఆకాశం కింద పడుకోవాలని మనసులో ఉంది, కోమల్ మాత్రం తన అక్కతో కబుర్లు చెప్పుకోవడం కోసం పైన పడుకోవడానికి వచ్చింది.

పరుపులని వాళ్ళు ఎలా పరిచారంటే, ఒక వైపు అర్జున్, అతని పక్కన మాధురి, అలాగే అందరి కంటే ఆఖరున కోమల్. అందరిలోకి ఎక్కువ భయం మాధురికే ఉంటుంది కాబట్టి, ఆమె మధ్యలో పడుకుంటానని చెప్పి తన స్థలంలో కూర్చుంది. కోమల్, అర్జున్‌లకి కూడా ఈ విషయం తెలుసు. ఇద్దరూ నవ్వడం మొదలుపెట్టారు.

"మీరిద్దరూ నవ్వుకోండి. ఏదైనా కోతి వస్తే అందరి కంటే ముందు చివరన ఉన్నవాడినే అది పట్టుకుంటుంది" ఆమె తన ముఖం ముడుచుకుంటూ వాళ్ళిద్దరితో అంది.

"హా హా.. మధ్యలో ఏమైనా ముళ్లు ఉన్నాయా ఏంటి కోతులు రాకుండా ఉండటానికి" కోమల్ తన అక్కని కొంచెం ఆటపట్టించింది. ఈ ఇద్దరు అక్కాచెల్లెళ్లు మంచి స్నేహితురాళ్లు కూడా. నిజానికి ఈ సిటీలో కోతుల గోల కూడా ఎక్కువే కానీ ఎక్కువగా అవి జనావాసాలకి దూరంగానే ఉంటాయి.

అర్జున్ తన తల కింద దిండు పెట్టుకున్నాడు, పరుపు మీద వాలిపోయాడు. దుప్పటిని అతను కప్పుకోలేదు. ఆ ఇద్దరు అమ్మాయిలు కబుర్లు చెప్పుకోవడం మొదలుపెట్టారు. అర్జున్ త్వరగానే పడుకుంటాడని వాళ్లకి తెలుసు.

"కోమల్, చూడు మన జీవితం ఎలా ఉందో ! కాలేజీ తర్వాత మన ఇంటి లోపలే మన ఖైదీలా ఉన్నాము. ఎక్కడికీ వెళ్లడం లేదు, ఎవ్వరూ రావడం లేదు" మాధురి తన బాధని చెప్పుకుంది.

"నిజమే చెప్పావక్కా, ఉదయం లేవాలి, ఇల్లు శుభ్రం చేయాలి. ఆ తర్వాత బట్టలు ఉతకాలి.. ఒక్కోసారి మధ్యాహ్నం వంట చేయాలి, ఇంకొక్కోసారి రాత్రి పూట కూడా. ఎక్కువలో ఎక్కువ నెలలో 2-3 సినిమాలు టీవీలో చూస్తాము లేదా పాటలు వింటాము" కోమల్ కూడా అవునంటూ తలూపింది.

పాపం ఇద్దరూ యవ్వనపు తాకిడికి గురైనా, ఏవైతే బహుశా కాలేజ్ లోని ప్రతి అమ్మాయి ఈ రోజుల్లో తన స్నేహితురాలితో మాట్లాడుకుంటుందో సంస్కారం వల్ల ఆ విషయాలు వీళ్ళిద్దరూ మాట్లాడుకోలేకపోతున్నారు. ఇలా మాట్లాడుకుంటూనే ఒక గంట గడిచిపోయింది, వాళ్లకి అర్జున్ నిద్రపోయినట్లు తెలిసింది.

"వీణ్ణి చూడు ఎంత త్వరగా నిద్రపోతాడో. చుట్టుపక్కల ఏం జరుగుతుందో అస్సలు స్పృహే ఉండదు వీడికి" మాధురి, కోమల్‌కి అర్జున్ వైపు సైగ చేస్తూ చూపించింది.

"టైం 12 అయిపోయిందక్కా, వీడి తప్పేముంది. మనమైతే 6 గంటలకి లేవాలి, కానీ వీడు 5 గంటల కంటే ముందే వ్యాయామం కోసం ఇల్లు వదిలి వెళ్ళిపోతాడు. నాకు ఇక్కడ చలిగా అనిపిస్తోంది, నేను కిందికి వెళ్తున్నాను. ఈరోజు అమ్మ గదిలో పడుకుంటాను" అని చెప్పి కోమల్ దిండు తీసుకుని అక్కడి నుండి వెళ్ళిపోయింది.

"సరేలే నేను కూడా ఇక్కడే పడుకుంటున్నాను" అని చెప్పి మాధురి కూడా తన శరీరం మీద దుప్పటిని కప్పుకుంది. ఈ దుప్పటి డబుల్ సైజ్ ది, ఎందుకంటే అది మాధురి, కోమల్ ఇద్దరి కోసం తెచ్చింది కదా మరి.

5 నిమిషాల తర్వాత మాధురి మళ్లీ లేచింది, తన చేతులని వెనక్కి తీసుకెళ్లి తన బ్రా హుక్కులని విప్పేసింది, అది ఎప్పటి నుండో ఆమె యవ్వన కలశాలని (రొమ్ములని) బిగించి పట్టుకుంది.

"ఇప్పుడు ప్రశాంతంగా ఉంది హమ్మయ్యా" అని చెప్పి ఆమె తన దుప్పటి లోపలికి దూరిపోయింది.

కష్టమ్మీద ఒక గంట గడిచి ఉంటుందేమో, అర్జున్ దుప్పటి ఏదైతే అతని కాళ్ల దగ్గర ఉందో అది గాలికి కొంచెం దూరంగా జరిగిపోయింది. అతను నిద్రలోనే తన చేతులు కదిలించడం మొదలుపెట్టాడు. ఎప్పుడైతే అతని చేతికి దుప్పటి దొరికిందో, అతను దాన్ని తన పైకి లాక్కున్నాడు. అయితే ఈ దుప్పటి మాధురి కప్పుకున్న దుప్పటి. అయితే అది చాలా పెద్దది కావడం వల్ల అర్జున్ కూడా దాని లోపలికి దూరిపోయాడు. చలి కొంచెం ఎక్కువే ఉంది, అయితే ఎప్పుడైతే ఇద్దరి శరీరాలు ఒకదానికొకటి అంటుకున్నాయో, అప్పుడు ఇద్దరి ఒళ్లూ కొద్దిగా వేడెక్కడం మొదలైంది.

కొద్ది క్షణాల తర్వాత మాధురి తన ఒక కాలుని అర్జున్ కాలు మీద వేసింది, తన ముఖాన్ని అతని చేతుల లోపల దాచేసుకుంది. ఇదంతా బయట ఉన్న లేత చలి, ఇద్దరూ ఒకే దుప్పటి లోపల ఉండటం వల్లే జరిగింది. అయితే ఇద్దరూ గాఢ నిద్రలో ఉన్నారు. ఇప్పుడు ఇంకా ఎంతో ప్రశాంతంగా ఉంది. దాదాపు 3.00-3:30 గంటల సమయంలో అర్జున్ నిద్ర కొద్దిగా చెడింది. అతను మాధురి అక్క తన శరీరానికి అంటుకుని ఉండటం చూసేసరికి అతని కళ్లు తెరుచుకున్నాయి. తనంతట తానే అతని చేతులు అక్క యొక్క కండపట్టిన పిర్రల పైకి చేరుకున్నాయి. ఆ అనుభూతితో అర్జున్ మనసు లోపలి వరకు ఒక సుఖపు తరంగం పరిగెత్తింది. మాధురిది పూర్తిగా నిండుగా, మెత్తగా ఉన్న గుద్ద భాగం, పరిమాణం (సైజ్) కూడా ఎంత పెద్దదంటే ఏదో ఒక చిన్న కుండలా ఉంది.

మెల్లమెల్లగా అర్జున్ తన అక్క వెనుక ఉబ్బెత్తులని నిమురుతున్నాడు, అతని మొడ్డ అతని పైజామాలోనే తల పైకెత్తుతోంది. ధైర్యం చేసి అతను తన చేతిని అక్క పొట్ట మీద పెట్టాడు, అక్కడ సూట్ అస్తవ్యస్తంగా పైకి జరిగి ఉంది. ఆ స్థలం మఖ్మల్ పట్టులా ఉంది. తన వేళ్లతో అతను ప్రతి ఇంచ్‌ని నిమరడం మొదలుపెట్టాడు, అతని చేయి తనంతట తానే పైకి వెళ్లడం మొదలుపెట్టింది. మాధురి తను పడుకునే సమయంలో సౌకర్యవంతంగా ఉండేలా కొంచెం వెడల్పాటి పాత సల్వార్ కమీజ్ లని వేసుకుంది. చాలా సులువుగా అర్జున్ చేయి అక్కడి వరకు చేరుకుంది, అక్కడ ఇంకొక గుడ్డ ఉంది. ఇది ఆమె వేసుకున్న బ్రా, అయితే ఇది కూడా అతని వేళ్లని ఆపలేకపోయింది ఎందుకంటే అది ఇదివరకే విప్పేసి ఉంది. ఇప్పుడు ఎక్కడైతే అర్జున్ చేయి తగిలిందో, దాంతో అతని శరీర ఉష్ణోగ్రత జ్వరం వచ్చినట్లుగా మారిపోయింది. చక్కని ఆకృతి గల, మృదువైన, ఉన్నతమైన రొమ్ముల ప్రారంభ స్థానానికి అతని చేయి చేరుకుంది. మాధురి చాలా గాఢంగా నిద్రపోయే స్వభావం గలది. పాపం రోజంతా ఆమె ఎంతగా పని చేసేదంటే, 7 గంటల పాటు నిశ్చింతగా పడుకునేది.

అర్జున్ ఈ విషయాన్ని తనకి అనుకూలంగా మార్చుకుంటూ కమీజ్ లోపల నుండే తన పూర్తి చేతిని ఆ రొమ్ము మీద పెట్టేశాడు. ఇక్కడే అతని మొడ్డ ఒక గట్టి నెట్టు నెట్టి, బట్టల పైనుండే మాధురి పూకుకి అంటుకుపోయింది. మెల్లమెల్లగా అర్జున్ తన చేతిని కదిలించడం మొదలుపెట్టాడు. ఒక్కోసారి అతను కేవలం దాన్ని నిమిరేవాడు, ఇంకొక్కోసారి కొంచెం నొక్కేవాడు. అక్క రొమ్ము ఎంత పెద్దగా ఉందంటే, అతని చేతిలోకి ఎంతైతే వచ్చిందో అంతకంటే ఎక్కువ చేతికి రెండు వైపులా మిగిలి ఉంది. అంతలోనే అతని చేయి ఒక చిన్న బటన్ లాంటి భాగం మీద తగిలింది. అది కొద్దిగా గట్టిగా, నల్లటి శనగ గింజ పరిమాణంలో ఉంది. అర్జున్ దాన్ని తన బొటనవేలు, ఒక వేలితో పట్టుకుని నిమరడం మొదలుపెట్టేసరికి, అది మెల్లమెల్లగా గట్టిపడటం మొదలైంది. అక్క మొత్తం రొమ్ము ఇంకా గట్టిగా మారుతున్నట్లు అతనికి అనిపించింది.

సుఖపు పరాకాష్టలో అతని నడుము కూడా మెల్లగా కదలడం మొదలైంది. మాధురి కమీజ్ ఆమె నడుము పై నుండి చాలా పైకి వచ్చేసింది. అర్జున్ ధైర్యం చేసి దాన్ని ఇంకా పైకి అనేసరికి, ఒక వైపు రొమ్ము మూడు వంతులలో రెండు వంతులు బయటకి వచ్చేసింది, నిపుల్ తో సహా. కామపు మైకంలో అతను తన పెదాలని మాధురి నిపుల్ కి అంటించాడు, దాన్ని తన పెదవులతో చప్పరించడం మొదలుపెట్టాడు, ఒక్కోసారి నిదానంగా, ఇంకొక్కోసారి కొంచెం లోపలికి గుంజుకుంటూ. అతని నడుము ఇప్పటికీ అక్క పూకు మీద ఘర్షణ (రాపిడి) చేస్తూనే ఉంది. ఈ మైకంలో అతను ఒకసారి తన నోట్లోకి ఎంతైతే రాగలదో అంత రొమ్ముని తన నోటితో పట్టుకున్నాడు, అయితే ఇక్కడే అతని పన్ను ఆ మృదువైన రొమ్ము మీద కొద్దిగా గుచ్చుకుంది దాంతో మాధురి నిద్ర లేచింది. అర్జున్ మాత్రం సమస్తం మర్చిపోయి తన అక్క నిపుల్ ని జుర్రుకోవడంలోనే మునిగిపోయాడు. అక్క గురించి ఏ మాత్రం పట్టించుకోలేదు. మాధురికి ఒక్క క్షణం పాటు ఆశ్చర్యం కలిగింది, అయితే ఆ తర్వాత ఆమె కూడా ఏమీ మాట్లాడకుండా నిశ్శబ్దంగా పడుకుని ఆ సుఖాన్ని అనుభవించడం మొదలుపెట్టింది.

"చూద్దాం అసలు వీడు ఇంకా ఏమేం చేస్తాడో" మాధురి తనని తాను అదుపు చేసుకుంది, అర్జున్‌ని తన పని చేసుకోనిచ్చింది. ఆమె పూకు కూడా తడిసిపోయింది, అయితే అర్జున్‌కి ఇంకా వీటన్నింటి గురించి తెలుసుకునేంత జ్ఞానం లేదు. ఉండి ఉంటే అతను ఎప్పుడో తన పెద్దక్క పైకి ఎక్కేసేవాడు.
ఇప్పుడు అర్జున్, మాధురి రొమ్ముల పై నుండి తన నోటిని తీసేశాడు, తన చేత్తో వాటిని కొద్దిగా నొక్కుతూ, నొక్కి పెట్టి తన మొడ్డని అక్క వేడి పూకు మీద రుద్దడం మొదలుపెట్టాడు. కొంచెం ఎక్కువ మైకంలోనే అతను తన చేతిని అక్క పెద్ద పిర్రల మీద పెట్టి, వాటిని తన వైపుకి ఇంకా ఎక్కువ గట్టిగా అంటించుకున్నాడు. ఇప్పుడు మాధురికి తన ఉబ్బిన పూకు చీలికల మధ్యలో అర్జున్ వేడి మొడ్డ స్పష్టంగా తగులుతోంది. ఆమె ఊపిరి కూడా బరువెక్కింది.

"ఒకవేళ కింద అండర్‌వేర్ ని వేసుకోకుండా ఉండి ఉంటే, వీడు సల్వార్‌తో సహా ఈ దండాన్ని (మొడ్డని) నా లోపలికి దించేసి ఉండేవాడు" సుఖంలో ఆలోచిస్తూ మాధురి కూడా తన కాళ్లని కొద్దిగా వెడల్పుగా చాపింది. ఇప్పుడు అతను తన ఆయుధాన్ని (మొడ్డని) అక్క కామ-బిందువు (క్లిటోరిస్) మీద చాలా బాగా రాస్తున్నాడు అయితే దీని గురించి అర్జున్‌కి అంతగా తెలియదు. ఆ తర్వాత అర్జున్ శరీరం ఒక్కసారిగా కుదుపునకి గురైంది, అతని మొత్తం పైజామా అతని వీర్యంతోనే తడిసిపోయింది. ఇక్కడే మాధురి పాంటీ కూడా తడిసిపోయి ఆమె శరీరానికి అంటుకుపోయింది.

అర్జున్ అక్కడి నుండి పైకి లేచాడు, రెండో అంతస్తులోని తన గదిలోకి వచ్చేసాడు. పైజామాని మార్చుకుని టైమ్ చూశాడు. 5:15. అంటే అతని ఈ కార్యక్రమం 2 గంటల నుండి సాగుతోంది. రన్నింగ్ షూస్ వేసుకుని ఏమీ మాట్లాడకుండా అతను పరుగెత్తడానికి బయలుదేరిపోయాడు. ఈ ఉత్సాహభరితమైన అనుభవం తర్వాత మాధురి గాఢ నిద్రలోకి జారుకుంది.

[anaamika]

అప్‌డేట్ – 007 (అక్క కాలేజీ)


ఈరోజు అర్జున్‌కి ఎక్కువ దూరం పరుగెత్తాలని అనిపించలేదు. అతను 3 కిలోమీటర్ల వరకు పరుగెత్తిన తర్వాత పక్క సెక్టార్‌లో ఉన్న ఒక పార్కులోని చెట్టు కింద కూర్చుండిపోయాడు. ఇక్కడ చాలా ప్రశాంతంగా ఉంది ఎందుకంటే ఈ ప్రాంతంలో ఇంకా ఎక్కువ ఇళ్లు కట్టలేదు. అన్ని వైపులా మంచి పచ్చదనం అలాగే ఖాళీ రోడ్డు ఉంది. లేత పసుపు, తెల్లటి పువ్వులు అన్ని వైపులా చల్లాచెదురుగా పడి ఉన్నాయి. రోడ్డుకి రెండు వైపులా ఈ పువ్వులతో ఒక వెడల్పాటి పట్టీ లాగా ఉంది, పార్కు లోపల కూడా ఇలాంటి పరిస్థితే ఉంది. వెళ్ళిపోతున్న చలికాలం, పూర్తిగా నిశ్శబ్దంగా ఉన్న వాతావరణం, అక్కడ దూరదూరం వరకు ఎవరూ లేరు. అర్జున్ కొన్ని క్షణాల పాటు ఈ అలౌకిక దృశ్యంలో మునిగిపోయాడు, అయినా సరే అతని మనసులోని ఒక మూలలో ఒక అలజడి, అశాంతి కూడా ఉంది.

"ఈరోజు ఏం జరిగిందో అది జరిగి వుండాల్సింది కాదు. మాధురి అక్క నా గురించి ఏమనుకుంటుంది ? ఒకవేళ ఆమెకి తెలిసిపోయి, ఆమె ఇంట్లో ఎవరికైనా చెప్పేస్తే ?" తనలో తానే సతమతమవుతూ మనసులో ఇదంతా ఆలోచిస్తున్నాడు.

"ముందు ముందు జాగ్రత్తగా ఉంటాను, నేను ఏ పరిస్థితిలోనైనా నన్ను నేను అదుపులో ఉంచుకుంటాను. ఒకవేళ అక్క కోప్పడితే ఆమె నన్ను క్షమించేలా ఒప్పించడానికి పూర్తి ప్రయత్నం చేస్తాను. కానీ మాధురి అక్క ముఖం ఎంత అందంగా ఉంటుంది కదా, ఇంత అందంగా కూడా ఎవరైనా ఎలా ఉంటారు ?" అతని ఆలోచన మళ్లీ ఎప్పుడైతే అటు వైపు మళ్లిందో, అర్జున్ తన స్థలంలో నుండి లేచి నిలబడ్డాడు, తిరిగి ఇంటి వైపు బయలుదేరాడు. 6 గంటలకి అతను ఇంటి బయట ఉన్న వరండాలో నిలబడ్డాడు, అక్కడ అతని తాతయ్య నేల మీద చాప పై కూర్చుని వార్తాపత్రిక చదువుతున్నారు.

"వచ్చావా నా సింహమా ? చూస్తుంటే ఈరోజు కొంచెం ఎక్కువగానే అలసిపోయినట్లు కనిపిస్తున్నావు. మున్నా, నీ దినచర్యలో రెండు రోజుల గ్యాప్ వచ్చేసింది కదా" అని అంటూ రామేశ్వర్ గారు అతడిని తన పక్కనే కింద కూర్చోబెట్టుకున్నారు, అర్జున్ అక్కడే కూర్చుని తన షూస్ ని విప్పడం మొదలుపెట్టాడు.

"మున్నా, నేను తులసి కోటలో నీళ్లు పోసి (జల అర్పణ చేసి) ఇప్పుడే నీకు పాలు ఇస్తాను. అంతవరకు నువ్వు నీ అలసటని తీర్చుకో" కౌసల్య దేవి చేతిలో రాగి లోటాని పట్టుకుని తోటలోకి వెళ్తూ ఈ మాట చెప్పింది.

రామేశ్వర్ గారు, కౌసల్య దేవి తమ దినచర్యల విషయంలో చాలా కచ్చితంగా ఉండేవారు. 5:30 గంటల కల్లా వారిద్దరూ స్నానాలు ముగించుకుని పూజా కార్యక్రమాలని పూర్తి చేసుకునేవారు. ఈరోజు సోమవారం కావడం వల్ల కౌసల్య గారి పూజ కొంచెం ఎక్కువ సమయం సాగింది. ఆమె తిరిగి వచ్చేసరికి చూస్తే, ఆమె మనవడు తన పైజామాలోనే కూర్చుని కనిపించాడు, చెమటని ఆరబెట్టుకుంటున్నాడు. ఆమె పతిదేవుడు పక్కనే ఉన్న సీసాలో నుండి ఒక గిన్నెలోకి ఆవనూనెని పోస్తున్నారు.

"రా, నీ పాదాలని ఇటు పెట్టు" అని అంటూ రామేశ్వర్ గారు అర్జున్ ఎడమ పాదాన్ని ఒక చేత్తో పట్టుకున్నారు, రెండో చేత్తో అతని అరికాళ్లు, వేళ్ల మీద నూనె రాసి మాలీష్ చేయడం మొదలుపెట్టారు.

"నేనే స్వయంగా చేసుకుంటాను బాబా, మీరు వదిలేయండి" అని అర్జున్ అన్నాడు కానీ పండిట్ గారు మాత్రం వినకుండా అలాగే ఉండిపోయారు, తన భార్య లోటా నిండా పాలు తీసుకొచ్చేంత వరకు అర్జున్ రెండు పాదాలని మాలీష్ చేస్తూనే ఉన్నారు.

"నీ చేతులని ఎప్పుడైనా చూసుకున్నావా ? ఎంత నాజూకుగా ఉన్నాయో. వీటితో నువ్వు నీ పాదాలని ఎలా రుద్దుకుంటావు ? అలాగే నా చేతులని ఒక్కసారి చూడు" అని అంటూ పండిట్ గారు తన చేతిని అర్జున్ అరచేతి మీద పెట్టగానే అర్జున్ కూడా ఆశ్చర్యపోయాడు. ఆయన చేతులు రాయి లాగా గట్టిగా ఉన్నాయి, వేళ్లు కూడా లావుగా ఉన్నాయి. ఇప్పుడు అతను తన చేతిని చూసుకున్నప్పుడు అది పూర్తిగా ఒక మామూలు మెత్తటి చేయిలా ఉంది. పొడవు మాత్రం తన తాతయ్య చేతి కంటే ఒక ఇంచ్ ఎక్కువగా ఉంది కానీ తాతయ్య చేయి అతనికి ఏదో 2 కిలోల బరువున్న రాయిలా చాలా బరువుగా అనిపిస్తోంది.

"చాలా బరువైన, గట్టి చేతులు మీవి తాతయ్యా, అలా ఎలా ?"

"ఈయన జీవితాంతం దొంగలని, నేరస్థులని చితకబాదడం, వ్యాయామం చేయడం తప్ప వేరే ఏం చేశారు గనుక, ఈ మధ్యే కొద్దిగా పూజా పునస్కారాలు చేయడం మొదలుపెట్టారు. అయినా ఇప్పటికీ తోటలో గడ్డపారని వాడడం అస్సలు మానరు" ఎగతాళి చేసే ధోరణిలో కౌసల్య దేవి అర్జున్‌కి పాల గ్లాస్ ని అందిస్తూ అంది. అప్పుడు పండిట్ గారు నవ్వుతూనే ఉన్నారు.

ఇలాంటి మధురమైన చిన్న చిన్న గొడవలు వీరిద్దరి మధ్య జీవితంలోని ఈ వయసులో కూడా అలాగే సాగుతున్నాయి. దీన్ని అర్జున్ రోజూ చూసేవాడు, నవ్వుకునేవాడు. ఈరోజు కూడా అతను అలా చేసేసరికి అతని నానమ్మ సిగ్గుతో, కొద్దిపాటి కోపంతో పండిట్ గారి వైపు చూస్తూ అక్కడి నుండి లేచి నిలబడింది. దాంతో మరోసారి తాతామనవళ్లిద్దరూ నవ్వేశారు.

పాలు తాగడం ముగించి అర్జున్ బయట పెట్టి ఉన్న రబ్బరు పైపుతో చెట్లు, మొక్కలకి నీళ్లు పోశాడు. ఆ తర్వాత వరండాలో తాడు మీద వేలాడుతున్న తన టవల్‌ని తీసుకుని అక్కడే ఉన్న బాత్రూమ్‌లోకి దూరిపోయాడు. 20 నిమిషాల తర్వాత రెండో అంతస్తులోని తన గదిలో అతను బట్టలు వేసుకున్నాడు. టైం చూస్తే 7:30 అయింది, అతను తన అన్నయ్య సంజీవ్‌ని నిద్రలేపాడు. ఇది రోజూ చేసే పనే. అన్నయ్యని లేపి అతను వెనుక మెట్ల గుండా కిందికి వచ్చాడు, నేరుగా తన తల్లి రేఖా దేవిని కలిశాడు. తన తల్లి పాదాలకి నమస్కరించాడు, తల్లి కూడా అతని నుదుటి మీద ముద్దు పెట్టుకుని అతడిని అక్కడే వంటగదిలో కూర్చోబెట్టుకుంది. తన చేత్తో ఒక ప్లేట్ ని పట్టుకుని, వేడివేడి పరాటాలని వెన్న ఇంకా లస్సీతో కలిపి ఇచ్చింది.

అర్జున్ రోజూ ఉదయం తన తల్లి పక్కనే కూర్చుని టిఫిన్ చేసేవాడు. ఈ సమయమే అతను తన తల్లితో కబుర్లు చెప్పుకునే సమయం. లలితా దేవి కూడా తన పతిదేవుడి కోసం అన్నం వడ్డిస్తోంది, అలాగే కోమల్ తన పెద్దనాన్న, అన్నయ్యల కోసం టిఫిన్ బాక్స్ ని సర్దుతోంది.

"ఇంత పెద్దవాడివయ్యావు, అయినా ఈరోజుకీ నీ తల్లి కొంగుని పట్టుకునే తిరుగుతుంటావు" చేతిలో చాయ్ కప్పుని పట్టుకుని లోపలికి వచ్చిన రీతు అంది. ఆమె ఒక తెల్లటి టాప్, లేత నీలి రంగు పైజామాలని వేసుకుంది. ఆమె పూర్తిగా ఏదో తెల్ల గులాబీలా కనిపిస్తోంది.

"అయితే ఏంటి, వీడు ఎప్పటికీ నా చిన్న మున్నానే" తల్లి ఈ మాట చెప్తూ ఎంతో ప్రేమతో ఒకసారి అర్జున్ తల మీద చేత్తో నిమిరింది, తిరిగి రోటీలు కాల్చడంలో మునిగిపోయింది. దాంతో అర్జున్ కూడా అల్లరిగా అన్నాడు, "అక్కా, అమ్మ నన్ను ఇంతగా ప్రేమించడం చూసి నీకు అసూయగా ఉందా ఏంటి ?"

"6 అడుగుల పొడవాటి చెట్టు లాగా తయారయ్యాడు, కానీ అమ్మ ఇప్పటికీ వీణ్ణి మున్నా అంటుంది. అయినా విషయం నిజమే, బుర్ర మాత్రం పూర్తిగా ఖాళీ" నవ్వుకుంటూ ఆమె బయటకి వెళ్ళిపోయింది, వీళ్లిద్దరి నవ్వులాటలని చూసి లలితా దేవి, రేఖ ఇద్దరూ నవ్వడం మొదలుపెట్టారు. అయితే అర్జున్ చూపు మాత్రం బయటకి వెళ్తున్న రీతు మీదే నిలిచిపోయింది. ఆమె వేసుకున్న పైజామా రీతూ పిర్రల చీలిక మధ్యలో ఇరుక్కుపోయింది. ఒక జింక పిల్ల లాగా ఆమె క్షణకాలంలో అతని కళ్ల ముందు నుండి మాయమైపోయింది, దాంతో అర్జున్ కూడా ఏదో ఆలోచిస్తూ తన స్థలంలో నుండి లేచి నిలబడ్డాడు.

"పెద్దమ్మా, అల్కా అక్క ఎక్కడుంది ? ఈరోజు ఆమె కాలేజీకి వెళ్లాలి కదా, నేనే ఆమెని తీసుకెళతాను" ఈ మాట చెప్తూ అతను తన పెద్దమ్మ వైపు చూపు సారించాడు.

"వెళ్లి పిలువు దాన్ని. ఆ రాజకుమారి ఒక గంట నుండి ఇంకా తన గదిలోనే ఉంది. ఏమో ఎంత మేకప్ చేసుకుంటుందో మరి."

"టక్ టక్ టక్" అర్జున్, అల్కా & మాధురి అక్కల గది తలుపుని బయట నుండే తట్టాడు.

"ఎవరు ?"

"అక్కా, తయారైపోతే కాలేజీకి పద మరి. ఆ తర్వాత నేను కూడా పెద్దనాన్నతో కలిసి మార్కెట్‌కి వెళ్లాలి" అర్జున్ బయట నుండే అరిచాడు.

"వచ్చేసాను బాబూ, అయినా తలుపు తెరిచే ఉంది. రా, లోపలికి రా, నేను అంతలోపు నా ప్రాక్టికల్ ఫైల్స్ ని తీసుకుంటాను" అని చెప్తూ అల్కా తనని తాను అద్దం ముందు చూసుకుంటోంది, అంతలోనే అర్జున్ కూడా లోపలికి వెళ్ళాడు.

అక్కడ అతనికి ఒక మనోహరమైన దృశ్యం స్వాగతం పలికింది. 5'9" పొడవున్న అల్కా ఒక నీలి రంగు పంజాబీ సూట్, తెల్లటి పైజామాలని వేసుకుంది. కమీజ్ (టాప్) పూర్తిగా ఆమె శరీరానికి అంటుకుపోయింది. ఎక్కడైతే ఆమె రొమ్ములు పూర్తిగా తమ తలలని పైకెత్తి ఉన్నాయో, ఎక్కడైతే కమీజ్ కింది భాగంలో ఆమె బయటకి ఉబ్బి ఉన్న గుద్ద ఒక ప్రత్యేకమైన మత్తుని, ప్రళయాన్ని కురిపిస్తున్నాయి. దీన్ని చూడగానే అర్జున్‌కి తన శ్వాస ఆగిపోయినంత పనైంది. అల్కా అక్క తన నడుము వరకు ఉన్న జడని సరిచేసుకుంటూ, దుపట్టాని వేసుకుంటూ,

"ఏమైంది నీకు ? నీ ఆరోగ్యం బాగానే ఉంది కదా, అలా నిశ్శబ్దంగా ఎందుకు నిలబడ్డావు ?" అని అడిగినప్పుడు అతని చూపు మళ్లింది.

"ఆ.. ఆ.. నాకేం కావాలి ? నీ ముందు సరిగ్గానే నిలబడ్డాను కదా. కానీ అక్కా నువ్వు మాత్రం అచ్చం అప్సరసలా వున్నావు"

ఈరోజు మొదటిసారి అతని నోటిలో నుండి తన ఒక అక్క మీద ప్రశంసల మాటలు వెలువడ్డాయి, తనేం మాట్లాడాడో తనకే తెలియలేదు అల్కా అంత అందంగా ఉంది మరి. సన్నటి నడుము, కొండల లాంటి రొమ్ములు, ఉబ్బెత్తుగా గుండ్రంగా ఉన్న పెద్ద పిర్రలు, ఎర్రటి పెదవులు, నడుము వరకు ఉన్న పొడవాటి గోధుమ రంగు జుట్టు, పెద్ద పెద్ద గోధుమ రంగు కళ్లు. అలా చూస్తే అర్జున్ నలుగురు అక్కలూ అద్భుతమైన సౌందర్యంతో నిండినవారే, కానీ ఒక అల్కా మాత్రమే అందరి కంటే మిన్నగా ఉండేది.

"పద పద ఇక్కడి నుండి త్వరగా, కాలేజీకి లేట్ అయిపోతోంది. నా ప్రశంసలు తర్వాత కూడా చేయొచ్చులే" కొంచెం అధికారికంగా చెప్తూ ఆమె తన ఫైల్స్ ని తీసుకోగానే అర్జున్ కొద్దిగా బెదిరిపోయి భయపడి బయటికి నడిచాడు. మరోవైపు అల్కా కూడా ముఖం వంచుకుని తన తమ్ముడిని చూసి మందహాసం చేస్తూ మనసులోనే నవ్వుకుంది.

"అక్కా, నువ్వు జాగ్రత్తగా కూర్చో, ఎక్కడైనా గోతి లాంటిది వస్తే పడిపోతావు" అర్జున్ అప్పటికే స్కూటర్ ని స్టార్ట్ చేసి, తన అక్క అల్కా కూర్చోబోతున్నప్పుడు ఆమెతో అన్నాడు. ఇది పొడవాటి సీటున్న LML స్కూటర్, దాని మీద అల్కా తన రెండు కాళ్లని ఒకే వైపు పెట్టుకుని కూర్చుంది. ఆమె ఒక చేత్తో తన ఫైల్స్, ఒక చిన్న పర్సుని పట్టుకుంది. ఆమె రెండో చేయి అర్జున్ కుడి భుజం మీదుంది. దుపట్టా ఇప్పుడు ఆమె తలపై నుండి కిందికి ఆమె ఛాతిని పూర్తిగా కప్పేసింది. బహుశా ఇది కూడా ఒక సంస్కారంలో భాగమే కావచ్చు, ఇంటి అమ్మాయిలెవరూ తల మీద ముసుగు వేసుకోకుండా ఇల్లు దాటి బయటకి వెళ్లేవారు కాదు.

"నువ్వు నీ స్కూటర్ ని నడపడం పైనే మనసు పెట్టు తమ్ముడూ. నేను పడిపోతే నిన్ను కూడా తోడు వెంటబెట్టుకుని పడిపోతాను" కిలకిలా నవ్వుతూ అల్కా అంది, వాళ్లిద్దరూ ఉమెన్స్ కాలేజ్ వైపు బయలుదేరారు. ఇది వాళ్ళ ఇంటి నుండి ఒక 4-5 కిలోమీటర్ల దూరంలో, నగరం యొక్క సురక్షితమైన ప్రాంతంలో ఉంది. ఈ కాలేజీకి చుట్టుపక్కల చాలా నగరాల్లో మంచి పేరుంది ఎందుకంటే ఇక్కడ దాదాపు అన్ని సబ్జెక్టులు అందుబాటులో ఉన్నాయి. కాలేజీలోకి ప్రవేశించే అన్ని దారుల్లోనూ సెక్యూరిటీ ఆఫీసర్ చెక్‌పోస్టులు కూడా ఉన్నాయి, అదుపులేని మజ్నుల (పోకిరీల) తడాఖా చూడటం కోసం.

కాలేజీకి కొద్ది దూరం ముందే రోడ్డు కొంచెం ఎక్కువగా పాడైపోయి ఉంది. బహుశా అక్కడ ఏదో కన్స్ట్రక్షన్ జరుగుతున్నట్లుంది, అందువల్ల స్కూటర్ చిన్న చిన్న కుదుపులకి గురైంది. అల్కా తన ఒక చేత్తో అర్జున్ నడుముని గట్టిగా పట్టుకుంది. ఇప్పుడు ఆమె ఒక రొమ్ము పూర్తిగా అర్జున్ వీపుకి అంటుకుపోయింది, అతను తన అక్క ఈ విధంగా అంటుకోవడంతో ఒక రకమైన సుఖంలో మునిగిపోయాడు.

"జాగ్రత్తగా నడుపు చిన్నోడా, ఇక్కడ రోడ్డు కొంచెం ఎక్కువ పాడైపోయింది" అని చెప్తూ అల్కా తనని తాను ఇంకా ముందుకి జరుపుకుంది, పదే పదే చిన్న గుంతలు రావడం వల్ల ఇప్పుడు అతని వీపు మీద అల్కా అక్క దాదాపు రెండు కొబ్బరి బోండాల (రొమ్ముల) లాంటి భాగాలు రాపిడికి గురవుతున్నాయి. వద్దు అనుకున్నా సరే అర్జున్ శరీరంలో ఒక వణుకు, కంపనం మొదలైంది. ఇలాంటి ఒక సుఖవంతమైన ప్రయాణం గుండా వెళ్తూ వాళ్ళు ఎప్పుడు కాలేజీ గేట్ దగ్గరికి చేరుకున్నారో అసలు తెలియనే లేదు. ఎప్పుడైతే అర్జున్ బ్రేక్ వేశాడో అప్పుడు అల్కా మనసు మళ్లింది. ఆమె ఇప్పటికీ తన తమ్ముడి వీపుకే అంటుకుని ఉండిపోయింది.

"సరే అక్కా నువ్వు వెళ్ళు, నేను ఇక్కడే బయట నీ కోసం ఎదురుచూస్తుంటాను" అర్జున్ కాలేజీ గోడ పక్కన స్కూటర్ కి డబుల్ స్టాండ్ వేస్తూ అన్నాడు.

"ఎదురుచూసేవాడు వచ్చాడులే పెద్ద. మర్యాదగా నాతో పాటు లోపలికి రా, హా మర్చిపోయా, అక్కడ నా స్నేహితురాళ్లు కూడా ఉంటారు కాబట్టి కొంచెం మంచి పిల్లాడిలా ప్రవర్తించు" అని చెప్తూ ఆమె అర్జున్ చెయ్యి పట్టుకుంది, అతడిని గుంజుకుంటూ కాలేజీ లోపలికి తీసుకెళ్లింది.

నిజానికి ఇది మహిళా కళాశాల అయినా, ఇక్కడ చదువుకునే అమ్మాయిల బంధువులు లోపలికి, బయటకి రావచ్చు. బిల్డింగ్ యొక్క మెయిన్ గేట్ దగ్గరే అల్కా సెక్యూరిటీ గార్డ్ తో అర్జున్ ఎంట్రీని తన తమ్ముడి పేరు మీద చేయించింది, వాళ్లిద్దరూ లోపలికి నడిచారు. అర్జున్ ఈరోజు జీవితంలో మొదటిసారే ఒక కాలేజీ లోపలికి వచ్చాడు. ఒకసారి ఇంతకుముందు కాలేజీ వరకు వచ్చాడు కానీ బయట నుండే రీతుని తీసుకుని వెళ్ళిపోయాడు. ఈరోజు అతను ఇక్కడికి లోపలికి వచ్చేసరికి ఆశ్చర్యపోయాడు. అన్ని వైపులా కేవలం అమ్మాయిలే అమ్మాయిలు కనిపిస్తున్నారు, ఇక్కడ దాదాపు 10 బిల్డింగ్‌లు ఉన్నాయి, అవి ఒకదానికొకటి కొద్ది కొద్ది దూరంలో ఉన్నాయి. అన్నీ వేర్వేరు సబ్జెక్టుల ప్రకారం ఉన్నాయి. హడావిడి మాత్రం కేవలం 2 బిల్డింగ్‌లలోనే ఉంది. అందులో ఒకటి ఎక్కడికైతే వాళ్ళు ఇప్పుడు వచ్చారో అది. ఇంకొకటి వాటికి కొద్ది దూరంలోనే ఉంది. అక్కడ అన్ని వైపులా అందగత్తెల గుంపులు కనిపించాయి.

"పద మొదట అకౌంట్స్ డిపార్ట్‌మెంట్ పని పూర్తిచేసుకుందాం" అల్కా గొంతు వినపడటంతో అర్జున్ మనసు మళ్లీ తన అక్క వైపు వచ్చింది, ఆమె ఇప్పటికీ అతని చెయ్యి పట్టుకునే ఉంది. ఇక్కడ ఎండ వెలుతురులో నిలబడి ఉన్న ఆమె కాలేజీలోని అమ్మాయిలందరినీ తన ముందు దిగదుడుపుగా మార్చేసింది. చుట్టుపక్కల చూసినప్పుడు చాలా మంది కళ్లు వాళ్ళిద్దరి పైనే ఉండటం గమనించి అర్జున్ తన మీద తను గర్వంగా ఫీల్ అయ్యాడు. అల్కా వాటిని పట్టించుకోకుండా అర్జున్‌ని తీసుకుని పక్కనే ఉన్న ఒక కారిడార్ వైపు నడిచింది, అక్కడ ప్రతి తలుపు బయట ఒక బోర్డు తగిలించి ఉంది. 3 గదుల తర్వాత "Accounts & Admission" గది వచ్చింది. అక్కడ అంతగా రద్దీ లేదు ఎందుకంటే కాలేజీ 8 గంటలకే మొదలైపోతుంది, ఈరోజు చాలా మంది స్టూడెంట్స్‌కి సెలవు ఉంది. అల్కాది కిటికీ దగ్గర 6వ నెంబర్. వాళ్లకి ఇక్కడ 10-15 నిమిషాలు కచ్చితంగా పట్టేలా ఉంది. అర్జున్ ఇది చూసి మాట్లాడటం మొదలుపెట్టాడు.

"అక్కా నీ ఫైల్ నాకు ఇవ్వు", అతను తన చేయి ఫైల్స్ మీద పెడుతూ అన్నాడు.

అల్కా ఏమీ తెలియనట్లు చూస్తూ తన ఫైల్‌ని అతనికి అందించింది. అర్జున్ కూడా ఏదో జరిగిందని అర్థం చేసుకున్నాడు. అల్కా అతని మనసుని కనిపెట్టేసింది, అతని దగ్గరకి జరిగి మెల్లగా అతని చెవిలో అంది, "ఇక్కడ నువ్వు నన్ను అక్కా అని పిలవకు. కేవలం అల్కా అని పిలువు" అర్జున్ తన అక్క ఊపిరి వేడికి పూర్తిగా మొద్దుబారిపోయాడు, అది నేరుగా అతని చెవి తమ్మె మీద తగిలింది. అతను ఏమీ మాట్లాడలేదు, అల్కాని పై నుండి కింద వరకు ఒకసారి చూశాడు, ఆ తర్వాత ఇటు అటు చూడడం మొదలుపెట్టాడు. అల్కా తన తమ్ముడి అల్లరికి నవ్వేసింది, ఆమె కూడా తన చూపుని పక్కకి మళ్లించింది.

"నువ్వు ఎప్పుడు వచ్చావు అల్కా ? ఈయన ఎవరు ?" ఒక చాలా మధురమైన గొంతు అర్జున్ చెవిలో పడేసరికి అతను చూశాడు, ఇద్దరు అమ్మాయిలు అతను, అల్కా అక్క పక్కన నిలబడ్డారు. ఆ గొంతు ఎవరిదో ఆమె ఒక మధ్యస్థ పొడవు ఉన్న చాలా తెల్లటి అమ్మాయి. పూర్తిగా తెల్లగా మెరిసిపోతున్న ఆ అమ్మాయి భుజాల వరకు అందంగా కత్తిరించిన దట్టమైన విరబోసిన జుట్టుంది, ఆమె ఒక ఎర్రటి టాప్, నీలి రంగు డెనిమ్ ప్యాంట్ ని వేసుకుంది. ఆమెతో ఉన్న ఇంకొక అమ్మాయి కొంచెం చామనఛాయగా ఉంది కానీ నిండుగా ఉన్న శరీరం ఆమెకుంది. ఆమె ఒక నల్లటి కమీజ్, సల్వార్ లని వేసుకుంది. ఆ తెల్లటి అమ్మాయికి చిన్న చిన్న గోధుమ రంగు కళ్లు ఉంటే, ఈ చామనఛాయ అమ్మాయికి కొంచెం ఎక్కువ పెద్దవైన, నల్లటి కళ్లున్నాయి. ఆ తర్వాత అర్జున్ సిగ్గుతో, సంకోచంతో తన చూపులని కిటికీ వైపు తిప్పుకున్నాడు కానీ అతని చెవులు మాత్రం వాళ్ళ వైపే ఉన్నాయి.

"అర్జున్, వీళ్ళని కలవు, ఈమె ఆశా నేగి (తెల్లటి అమ్మాయి) ఈమె నుస్రత్ ఖాన్. ఇద్దరూ నా క్లాస్‌మేట్స్ అలాగే నా ప్రాణ స్నేహితురాళ్లు" అల్కా ఇలా చెప్పినప్పుడు అర్జున్ తన రెండు చేతులు జోడించి వాళ్లకి నమస్కరించాడు, అది చూసి వాళ్లిద్దరూ నవ్వేశారు.

"అరే అరే.. ఏం చేస్తున్నావు ? మేమిద్దరం నీకేమైనా ఆంటీల్లా కనిపిస్తున్నామా ? మాకు చేతులు జోడిస్తున్నావు" ఈ మాట నుస్రత్ అంది, తన చేతిని ముందుకి చాపింది.

"నా ఉద్దేశం అది కాదు" సిగ్గుపడుతూ అర్జున్ కూడా మెల్లగా తన చేతిని ముందుకి చాపాడు, దాంతో ఆ ఇద్దరు సుందరీమణులు ఒకరి తర్వాత ఒకరు అతని చేతిని గట్టిగా పట్టుకున్నారు. "ఇది కదా విషయం" అని చెప్తూ వాళ్లిద్దరూ అతడిని పై నుండి కింద వరకు చూసారు.

ఇటు అల్కా నెంబర్ రావడంతో ఆమె తన పని చూసుకోవడంలో మునిగిపోయింది. ఇక్కడ అర్జున్ ఈ ఇద్దరు బాహాటంగా మాట్లాడే అమ్మాయిల మధ్యలో ఇరుక్కుపోయాడు.

"మరి మిస్టర్ అర్జున్ నువ్వు ఏం చేస్తుంటావు ?" ఈ ప్రశ్న ఆశా వేసింది, నేరుగా అర్జున్ ముఖాన్ని చూస్తూ.

"అది..... ఇప్పుడైతే ఎగ్జామ్స్ రాశాను, కొన్ని రోజుల్లో స్పోర్ట్స్ అకాడమీలో జాయిన్ అవుతాను. 10 ఏప్రిల్ నుండి మళ్లీ చదువు & కోచింగ్" అతను కొంచెం సిగ్గుపడుతూ సమాధానం ఇచ్చాడు. అర్జున్ కొంచెం ఎక్కువగా సిగ్గుపడుతున్నాడు ఎందుకంటే వాళ్లిద్దరూ కొంచెం ఎక్కువ ఫ్రీగా అతడితో ఆటలాడుకుంటున్నారు మరి.

"ఓహ్ అందుకనే ఇంత పొడుగ్గా లావుగా ఉన్నావు. అంటే కేవలం చదువు, వ్యాయామం. ఎప్పుడైనా మరేదైనా ఆట కూడా ఆడావా ఏంటి ?" ఆశా అలా అనగానే నుస్రత్ కూడా కిలకిలా నవ్వేసింది. అయితే అంతటితో అల్కా పని పూర్తయిపోయింది.

"మీరిద్దరూ కలిసి నా అర్జున్‌ని ఎందుకు వేధిస్తున్నారు ? వీడు పూర్తిగా అమాయకుడు, ముద్దుగా ఉండే అబ్బాయి" చాలా స్టైల్‌గా అల్కా అతని చేతిని తన రెండు చేతులతో పట్టుకుంది.

"అయితే మాకు కూడా ఒక అవకాశం ఇవ్వు, వీడి ప్రేమని చూస్తాము. అప్పుడు మాకు కూడా తెలుస్తుంది ఎంత అమాయకుడో ?" ఈ మాట విని ఆ ముగ్గురు అమ్మాయిలూ నవ్వేశారు. అల్కా ఆలోచించి వాళ్ళతో అంది, "పదండి ఫ్రెండ్స్ ఒకసారి ప్రాక్టికల్ ఫైల్స్ సబ్మిట్ చేసేద్దాం, ఆ తర్వాత క్యాంటీన్‌లో కూర్చుని మాట్లాడుకుందాం. అర్జున్ మేము ముగ్గురం ఇప్పుడే తిరిగి వచ్చేస్తాము, అంతవరకు నువ్వు ఇక్కడే ఉండు. మా డిపార్ట్‌మెంట్ ఎదురుగా ఉన్నదే."

అని చెప్పి ఆ ముగ్గురూ వెళ్ళిపోయారు, అర్జున్‌ని అక్కడే వదిలేశారు, అతను విస్తుపోయి నిలబడ్డాడు. అతను ఇప్పటికీ ఇదే ఆలోచిస్తున్నాడు, ఇంత తిన్నగా కనిపించే ఈ అమ్మాయిలు ఎంతలా మాట్లాడుతారో అని. అల్కా అక్క అతడిని అక్క అని పిలవద్దని ఎందుకు వారించింది ? ఆ తర్వాత తన ఆలోచనలని అక్కడితో ముగించి అతను ఇటు అటు తిరగడం మొదలుపెట్టాడు. బిల్డింగ్ కి అన్ని వైపులా అశోక, తెల్లమద్ది, మామిడి చెట్లు నాటి ఉన్నాయి. ప్రతి బ్లాక్‌లో చిన్న చిన్న పార్కులు కూడా ఉన్నాయి, అక్కడ బెంచ్‌లు కూడా పెట్టి ఉన్నాయి, మంచి గడ్డి కూడా ఉంది, అది చాలా పద్ధతిగా కత్తిరించి ఉంది. అలానే తిరుగుతూ అతను ఒక బెంచ్ మీద కూర్చున్నాడు, పార్కులో కూర్చున్న అమ్మాయిలని చూడడం మొదలుపెట్టాడు. అన్ని వైపులా ఎన్నో గ్రూపులు ఉన్నాయి, ఎవరికి వారు తమ పనిలో మునిగిపోయి ఉన్నారు.

"ఏయ్ అబ్బాయి, నువ్వు ఇక్కడ ఏం చేస్తున్నావు ?" అర్జున్ చూపు తన వెనుక నుండి వినిపించిన ఒక గట్టి గొంతు వైపు వెళ్ళింది, అప్పుడు అతను ఒక 40-42 సంవత్సరాల మహిళ చాలా పద్ధతిగా కట్టుకున్న క్రీమ్ కలర్ చీరలో నిలబడి ఉండడాన్ని చూసాడు. కళ్ల మీద నల్లటి సన్నని ఫ్రేమ్ కళ్లద్దాలు ఉన్నాయి, విరబోసిన జుట్టు ఉంది.

"అది.... నేను ఇక్కడికి మిస్ అల్కా రావుతో కలిసి వచ్చాను. ఆమె ఇప్పుడే తన ఫైల్స్ ని సబ్మిట్ చేయడానికి వెళ్ళింది. B.Sc ఫస్ట్ ఇయర్ బ్లాక్‌లోకి" అర్జున్ కొద్దిగా కంగారుపడుతూ లేచి నిలబడి సమాధానం ఇచ్చాడు. ఆమె ఒక టీచర్ అని అతనికి అర్థమైపోయింది.

అర్జున్‌ని అలా అప్రమత్తమైన ముద్రలో నిలబడటం చూసి ఆ మేడమ్ ధోరణి కొంచెం మెత్తబడింది, కానీ క్రమశిక్షణతో కూడిన స్వరంలో ఆమె అంది, "సరే సరే కానీ ఎక్కువగా ఇటు అటు వెళ్లకు. ఇది గర్ల్స్ కాలేజీ కాబట్టి ఇక్కడ అబ్బాయిలకి అనుమతి లేదు."

"అయితే నేను బయటే నిలబడతాను."

అర్జున్ అమాయకత్వాన్ని చూసి ఆ మేడమ్ కూడా నవ్వేసి అంది, "బాబూ, అలాంటి విషయమేమీ లేదు. నువ్వు బుద్ధిమంతుడిలా ఉన్నావు, నీ వయసు కూడా అంత ఎక్కువగా అనిపించడం లేదు. నేను ఎందుకు చెప్తున్నానంటే ఇక్కడి వాతావరణం కొంచెం బాలేదు. నీ జాగ్రత్త కోసమే నేను అలా అన్నాను. నువ్వు ఇక్కడే ప్రశాంతంగా కూర్చో" మేడమ్ అలా చెప్పగానే అతను మళ్లీ బెంచ్ మీద కూర్చున్నాడు. ఇంతట్లోనే అక్కడికి అల్కా కూడా తన ఇద్దరు స్నేహితురాళ్లతో కలిసి వచ్చేసింది.

"గుడ్ మార్నింగ్ మేడమ్, మేము ముగ్గురం మీ సబ్జెక్టుల ప్రాక్టికల్ ఫైల్‌ని కూడా ల్యాబ్ అసిస్టెంట్‌కి సబ్మిట్ చేసేసాము. ప్లీజ్ కొంచెం కరుణించండి (మార్కులు వేయండి)" అల్కా అల్లరిగా ఈ మాట అనేసరికి, ఆ మేడమ్ ఆమె చెవిని మెల్లగా గుంజుతూ అంది

"నీ మీద మాత్రం అస్సలు కరుణ ఉండదు. అయినా నాకు తెలుసు నా ముద్దులకూతురే టాప్ లో వస్తుందని" అని చెప్పి ఆమె అల్కా తల మీద తన చేత్తో నిమిరింది, ఆ తర్వాత అంది, "ఏంటి అల్కా, ఈ అమాయకపు అబ్బాయిని నువ్వు ఇక్కడ కూర్చోబెట్టి వెళ్లావా ? మీరిద్దరూ కూడా ఉన్నారు కదా, కనీసం ఒక్కరైనా ఇతని పక్కన ఉండి ఉండొచ్చు కదా. మీకు తెలుసు కదా డెంటల్ డిపార్ట్‌మెంట్ పరిస్థితి ఏంటో."

"సారీ మేడమ్, తొందరలో అస్సలు ఆలోచించలేదు" ముగ్గురూ చెవులు పట్టుకునేసరికి మేడమ్ నవ్వుకుంటూ అక్కడి నుండి సెలవు తీసుకున్నారు.

"గుప్తా మేడమ్ ఏం చెప్తున్నారు అర్జున్ ?" అల్కా అర్జున్‌ని అడిగింది అయితే సమాధానం మాత్రం ఆశా దగ్గర నుండి వచ్చింది.

"ఇంకేం చెప్తుంది, వీడి మీద మనసు పారేసుకుని ఉంటుంది. అయినా వీడు బాగా బలిష్టంగా ఉన్నాడుగా" మళ్లీ నవ్వుల శబ్దం ప్రతిధ్వనించింది.