[MadanaRathri]

Ravi di thappu ela avutundi bro. Arun naa chivari korika anuko ani balavantham cheyadam vallane ga manisha ni pelli chesukundi, tananthata thanu eppudu cheduga chudaledu.

Pelli ayyaka kuda manisha paristhithi arthum chesukuni thanaku annitilo saayam chestunnadu kani, ibbandhi pettatledu. Arun balavantham mida okasari manisha nu thakadu....anduku manisha thittina kuda em analedu.


Asalu Ravi ki em avasaram ivanni bharinchadaniki....thanu evarinina pelli chesukuni undochu.... Ravi swartham tho evo tappulu chestadu annaru. Manisha thana bharya ippudu. Daniki taggattu ga ne undaliga.  Ravi oppukovadame great na point of view lo.

Idi naa opinion bro, Just a friendly debate. Please don't take it  in any other way. Sorry ekkuva maatladunte. Ravi character ki baga connect aypoyanu.

అయ్యో మిత్రమా  ముందుగా “సారీ” చెప్పాల్సిన అవసరమే లేదు. ఇది ఫ్రెండ్లీ డిబేట్ అని నాకు చాలా క్లియర్‌గా అర్థమైంది.   నిజానికి ఇలాంటి కామెంట్సే నాకు చాలా ఇష్టం… ఎందుకంటే ఒక పాత్రతో పాఠకుడు ఇంతగా కనెక్ట్ అయితే ఆ పాత్ర నిజంగా పాఠకుడి మనసులోకి వెళ్లినట్టే.
మీరు చెప్పిన పాయింట్‌లో లాజిక్ ఉంది.

మిత్రమా   మీరు చెప్పిన ప్రతి పాయింట్ నాకు అర్థమైంది. నిజానికి రవి పెళ్లికి ఒప్పుకున్నందుకు నేను అతన్ని తప్పుపట్టడం లేదు. అరుణ్ తన ప్రాణ స్నేహితుడు, తన చివరి కోరిక అని చెప్పి బలవంతం చేసిన పరిస్థితుల్లో రవి మనీషాను పెళ్లి చేసుకున్నాడు. పెళ్లి తర్వాత కూడా ఆమె పరిస్థితిని అర్థం చేసుకుని, ఆమెను ఇబ్బంది పెట్టకుండా తన బాధ్యతను నిర్వర్తిస్తున్నాడు. ఈ విషయంలో రవి చేసినది గొప్పదే అని ఒప్పుకుంటాను.
నేను “రవి తప్పు చేస్తున్నాడు” అన్నది ఇంకో కారణంతో.
రవి మనీషాను పెళ్లి చేసుకోవడం నా దృష్టిలో తప్పు కాదు… కానీ అరుణ్ బ్రతికుండగానే మనీషాపై ప్రేమ పెంచుకోవడం మాత్రం నాకు తప్పుగా అనిపించింది.
ఎందుకంటే ఇక్కడ మనీషా అతని స్నేహితుడి భార్య. పైగా అరుణ్ అతనిపై నమ్మకంతో తన భార్య బాధ్యతను అప్పగిస్తున్నాడు. అలాంటి సమయంలో రవికి మనీషాపై ఎలాంటి భావాలు వచ్చినా వాటిని తనలోనే ఆపుకోవాల్సిన బాధ్యత ఉందని నేను భావిస్తున్నాను.
అదే అరుణ్ చనిపోయిన తర్వాత జరిగి ఉంటే నా అభిప్రాయం పూర్తిగా వేరుగా ఉండేది. అప్పటికి పరిస్థితులు మారిపోయాయి. రవి ఒంటరిగా ఉన్నాడు, మనీషా కూడా ఒంటరిగా ఉంది. ఇద్దరూ ఒకరినొకరు ఇష్టపడితే, ఆ తర్వాత వాళ్ల నిర్ణయాన్ని తప్పు అని చెప్పడం అంత సులభం కాదు.
కానీ అరుణ్ బ్రతికుండగానే ఆ భావన మొదలవ్వడం దగ్గరే నాకు సమస్య కనిపించింది.
ఇక్కడ ఇంకో ముఖ్యమైన విషయం ఉంది… రవి కావాలని మనీషాను చెడ్డ ఉద్దేశంతో చూడటం మొదలుపెట్టాడని నేను అనడం లేదు. భావాలు మనం ఆర్డర్ ఇచ్చి తెచ్చుకునేవి కావు. కానీ భావన కలగడం ఒక విషయం, దాన్ని పెంచుకోవడం మరో విషయం.
రవి ఆ రెండో అడుగు వేయకుండా ఉండాల్సింది అనేదే నా అభిప్రాయం.
అందుకే రవిని నేను “చెడ్డవాడు” అని చెప్పడం లేదు మిత్రమా. అతని పరిస్థితి, అతని త్యాగం, అరుణ్‌పై ఉన్న స్నేహం… ఇవన్నీ నాకు కూడా అర్థమే.
కేవలం ఒక విషయంలో మాత్రం రవిని ప్రశ్నిస్తున్నాను — అరుణ్ బ్రతికుండగానే తన స్నేహితుడి భార్యపై ప్రేమను ఎందుకు పెంచుకున్నాడు?
అదే నా పాయింట్. 
మీరు రవితో కనెక్ట్ అయ్యారు కాబట్టి అతని వైపు నుంచి చూస్తున్నారు. నేను రచయితగా అతని నిర్ణయాలను బయట నుంచి చూస్తున్నాను. 
అందుకే ఇది నిజంగా మంచి ఫ్రెండ్లీ డిబేట్. మీరు రవి తరఫున వాదించండి… నేను కథలోని మరో కోణాన్ని చూపిస్తాను. 
ఇలాంటి చర్చలే కథని ఇంకా ఆసక్తికరంగా చేస్తాయి. ఎలాంటి సారీలు అవసరం లేదు మిత్రమా. మీ అభిప్రాయం చాలా విలువైనదే. 

[MadanaRathri]

కానీ ఈ ప్రతిపాదన తెచ్చింది అరుణ్..అరుణ్ తన స్వార్థం చూసుకొని... లేదు నేను చనిపోయేంత వరకు నువ్వు నాతో ఉండాలి అని అన్నపుడు..మనీషా ఆలా అని ఉంటె బాగుండు..

మిత్రమా, మీరు చెప్పిన పాయింట్ నాకు పూర్తిగా అర్థం కాలేదు 
మీరు “ఈ ప్రతిపాదన మొదట తెచ్చింది అరుణే, అరుణ్ తన స్వార్థం చూసుకుని మనీషాను రవితో పెళ్లి చేయాలనుకున్నాడు” అని అంటున్నారా?
లేదా “అరుణ్ తన జీవితాంతం మనీషా తనతోనే ఉండాలని కోరుకోకుండా, రవితో పెళ్లి చేసుకోవాలని చెప్పకుండా ఉండి ఉంటే బాగుండేది” అని అంటున్నారా?
మీరు చెప్పిన “మనీషా అలా అని ఉంటే బాగుండు” అనే పాయింట్ ఏ ఉద్దేశంలో అన్నారో నాకు సరిగ్గా అర్థం కాలేదు. 
కొంచెం వివరంగా చెప్తే, మీరు చెప్పిన కోణంలోనే నేను కూడా ఆలోచించి నా అభిప్రాయం చెప్తాను మిత్రమా.

[MadanaRathri]

ఇంక ఒక చిన్న విన్నపం మిత్రమా...
మిత్రమా! ఒక్క మాటలో చెప్పాలంటే... కథ మాత్రం మామూలుగా లేదు, ప్రెజెంట్ అద్భుతమైన సక్సెస్‌తో దూసుకుపోతోంది!
పాఠకులందరూ ఈ కథకి, ప్రతి పాత్రలోని ఎమోషన్స్‌కి ఏ స్థాయిలో కనెక్ట్ అయ్యారో కామెంట్స్ చూస్తుంటేనే అర్థమవుతోంది. అసలు మీరు సీన్స్ వర్ణిస్తూ కథను వివరిస్తున్న తీరు (Narration) అయితే చాలా అద్భుతంగా ఉంది. ఒక్కసారి చదవడం మొదలుపెడితే నెక్స్ట్ ఏం జరుగుతుందా అనే ఆసక్తిని ప్రతీ అధ్యాయంలోనూ నిలబెడుతున్నారు.
అయితే మీకొక చిన్న విన్నపం మిత్రమా...
కథనం ఎలాగూ చాలా గ్రిప్పింగ్‌గా సాగుతోంది, దీనికి తోడు కథకు అనుగుణంగా మధ్య మధ్యలో ఆయా సన్నివేశాల మూడ్‌కి తగ్గట్టు కొన్ని ఇమేజెస్/విజువల్స్ ని కూడా యాడ్ చేస్తే ఇంకా బాగుంటుందని నా అభిప్రాయం. దానివల్ల పాఠకులు ఆ సీన్స్‌ని మైండ్‌లో మరింత గ్రాఫికల్‌గా ఇమేజిన్ చేసుకోగలుగుతారు, కథకి ఇంకా బాగా కనెక్ట్ అవుతారు.
ఇది కేవలం ఒక చిన్న సలహా మాత్రమే. ఇలాంటి మంచి కథను అందిస్తున్నందుకు థాంక్స్ మిత్రమా... నెక్స్ట్ అప్‌డేట్ కోసం ఈగర్‌గా వెయిట్ చేస్తున్నాం

thappa kunda mithrama images use cheystha miku ekkadaina ee kathaku tagginattuga images dorkuthe naku share cheyandi,..

[MadanaRathri]

https://xossipy.com/thread-74628-post-63...pid6333980


read my story if you like this give us comment or like 

[MadanaRathri]

Update ivvandi sir

Tommorow istha bro ee roju githagovindam upadte ichanu villu unte aa story chadivi okka like okka comment ivvandi chalu

[MadanaRathri]

                         నేను మా శ్రీవారు ఆయన స్నేహితుడు

EPISODE - 11




అరుణ్ పెట్టిన షరతు విని మనీషా స్థాణువైపోయింది. ఆమె అరుణ్ గదిలోంచి బయటకు వచ్చి, మళ్లీ బాల్కనీకి వెళ్లి తడి బట్టలు ఆరవేయడం మొదలుపెట్టింది. కానీ ఆమె మనసంతా ఎక్కడో ఉంది. రవి పరిని చదువుకోవడానికి కూర్చోబెట్టి గదిలోంచి బయటకు వచ్చాడు. మనీషా, అరుణ్‌ల మధ్య ఏదో జరిగిందని అతనికి అర్థమైంది. అప్పుడు అతను మనీషా కోసం వెతకడం మొదలుపెట్టాడు. బాల్కనీలో నిలబడి వెక్కి వెక్కి ఏడుస్తున్న మనీషాను చూశాడు. రవి వెనుక నుంచి వచ్చి ఏమైందని అడిగాడు.

రవి గొంతు వినగానే మనీషా వెనక్కి తిరిగి చూసింది. అప్పటికే ఆమె ఎంతగా నీరసించిపోయిందంటే, రవిని చూడగానే అతన్ని గట్టిగా హత్తుకుంది. ఆమె కళ్ల నుంచి అకారణంగానే కన్నీరు వర్షంలా కురుస్తోంది. ఆ కన్నీటి వర్షంలో ఆమె తనువు, మనసు అన్నీ తడిసిపోతున్నాయి. తనకు తాను చాలా నిస్సహాయురాలిగా, ఒంటరిగా ఉన్నట్లు అనిపిస్తోంది. అందుకే ఆమెకంటూ ఓ నీడ కోసం వెతుకుతోంది, అది రవిని కౌగిలించుకోవడంతో, అతన్ని హత్తుకోవడంతో ఆమెకు దొరికింది.

"ఏమైంది మనీషా, ఎందుకు ఏడుస్తున్నావు?", అని రవి కూడా మనీషాను హత్తుకుని, ఆమె తల నిమురుతూ ఎంతో ప్రేమగా అడిగాడు.

"నేను ఇక బతకాలనుకోవడం లేదు రవి, ఈ సంఘర్షణతో నేను ఇక బతకలేను. జీవితం పెట్టే పరీక్షలు ఎదుర్కొని అలసిపోయాను", అని ఏడుస్తూ అంది మనీషా.

రవి ఆమెకు అర్థమయ్యేలా సున్నితంగా అన్నాడు, "ఇలా అంటే ఎలా మనీషా? నాకు తెలిసిన మనీషా అంత త్వరగా ఓడిపోదు కదా. తను ఒక ఫైటర్. నువ్వు ఎన్నో తుఫాన్లను ఎదుర్కొన్నావు. ఇంట్లో వాళ్లని ఎదిరించి పారిపోయి అరుణ్‌ను పెళ్లి చేసుకున్నావు, అతనితో చక్కటి సంసారం నిర్మించుకున్నావు. పరికి జన్మనిచ్చి అమ్మవయ్యావు. అరుణ్ కష్టకాలంలో అతనికి ఆదర్శవంతమైన భార్యగా తోడుగా నిలబడ్డావు, ఇంకా నిలబడుతున్నావు. అంతేకాకుండా నీ పోరాటాలన్నింటిలోనూ నీ పక్కన నేను ఉన్నాను కదా, మరి ఎందుకు భయపడుతున్నావు?"

"నిజంగానా! నిజంగానే నువ్వు నాకు తోడుగా ఉన్నావా? ఎలాంటి పరిస్థితుల్లోనైనా నాకు అండగా ఉంటావా?"

"నీకు ఇదివరకే ఈ మాట ఇచ్చాను, ఇప్పుడు కూడా ఇస్తున్నాను. కావాలంటే నా దగ్గర రాసి తీసుకో, నా మాట ఎప్పటికీ, ఎట్టి పరిస్థితుల్లోనూ మారదు."

"కానీ అరుణ్ నన్ను మళ్లీ ఇంకో అగ్నిపరీక్ష వైపు నెడుతున్నాడు, ఇప్పుడు నేను ఏం చేయాలి?"

"మళ్లీ ఏమైనా కొత్త షరతు పెట్టాడా నీకు?"

"అవును......"

"అరుణ్ గదిలోంచి మీ మాటలు వినబడుతున్నప్పుడే నేను కరెక్టుగా ఊహించాను, ఏదో గొడవ జరిగిందని అప్పుడే అర్థమైంది. అందుకే పరిని చదువుకోవడానికి కూర్చోబెట్టి నీకోసం వెతుక్కుంటూ బాల్కనీకి వచ్చాను. చెప్పు, ఆ పిచ్చోడు కొత్తగా ఏం పట్టుబట్టాడు?"

మనీషా మౌనంగా ఉండిపోయింది. సిగ్గుతో ఏమీ చెప్పలేకపోయింది. రవి మళ్లీ మనీషాను అడిగాడు. అలా రెండు మూడు సార్లు గట్టిగా అడిగేసరికి మనీషా చివరకు నోరు విప్పింది.

"అరుణ్ కావాలనుకుంటున్నాడు.......", మనీషా చెప్పడానికి తటపటాయించింది. అందుకే రవి మళ్లీ అడిగాడు, "అవును, ఏం కావాలనుకుంటున్నాడో చెప్పు......"

"నేను నీ బిడ్డకు అమ్మను కావాలని వాడు కోరుకుంటున్నాడు", అని ఒక్క ఊపిరిలో ఆ మాట చెప్పేసి, మనీషా వెంటనే సిగ్గుతో రెండు చేతులతో తన ముఖాన్ని కప్పుకుంది.

కానీ రవికి ఈ మాట మరీ అంత ఊహించనిదేమీ కాదు. ఎందుకంటే లైంగిక సంబంధం పెట్టుకోవాలంటూ తనను మనీషా వైపుకు నెట్టిన అరుణ్, ఇలాంటి కోరిక కోరతాడని ఆశించడంలో పూర్తి లాజిక్ ఉంది. కానీ ఆ క్షణంలో మనీషాకు బదులుగా ఏం చెప్పాలో రవికి అర్థం కాలేదు. తను మనీషా పట్ల ఆకర్షితుడయ్యాడు నిజమే, కానీ మనీషా? తను ఇంకా చీకట్లోనే ఉంది, తనకేం కావాలో తనకే తెలియదు. పాపం ఆ అమ్మాయి తన మనసుతోనే నిరంతరం యుద్ధం చేస్తోంది.

చాలా సేపు ఆలోచించిన తర్వాత రవి, "హుమ్మ్..... అర్థమైంది.." అన్నాడు.

"ఏం అర్థమైంది?", మనీషా అడిగింది.

"అరుణ్ నిన్నూ, నన్నూ కలపడానికి చాలా డెస్పరేట్ అయ్యాడు. అందుకే నేను నిన్ను గర్భవతిని చేసి, మనం ఒక్కటయ్యామన్న దానికి రుజువును తను చూసి వెళ్లాలనుకుంటున్నాడు. ఎందుకంటే నీ, పరి బాధ్యత జీవితాంతం నేను తీసుకుంటానని నేను ఎంత చెప్పినా, వాడి మనసులో ఏదో అనుమానం ఉండిపోయింది. ఒకవేళ భర్తగా నీ నుంచి ఎలాంటి స్పందన రాకపోతే, నేను మిమ్మల్ని వదిలేసి వెళ్లిపోతానేమో అని వాడు భయపడుతున్నాడు. అందుకే నన్ను నీ బిడ్డకు తండ్రిని చేసి, నీకూ నాకూ మధ్య జీవితాంతం విడిపోని ఒక బంధాన్ని ముడివేసి వెళ్లాలనుకుంటున్నాడు."

"అయితే, అరుణ్ భయంలో కొంచెమైనా నిజం దాగి ఉందంటావా? ఒకవేళ నేను ఎప్పటికీ నీకు నన్ను నేను అప్పగించుకోకపోతే నువ్వు నన్ను......????", అని అంటూనే మనీషా ఆగిపోయింది.

"నువ్వు నన్ను అర్థం చేసుకున్నది ఇంతేనా మనీషా? నేను మాట తప్పని వాడిని. అరుణ్ మనకు పెళ్లి చేసినప్పుడే, తన భార్యను, కూతుర్ని ఎప్పుడూ ప్రాణంగా కాపాడుకుంటానని నేను అరుణ్‌కు మాట ఇచ్చాను. కానీ నేను భర్తగా నీ నుంచి ఏదైనా ఆశిస్తూ అప్పుడు ఆ మాట ఇవ్వలేదు. అవును, ఒక మగాడిగా నిన్ను చూసి అప్పుడప్పుడు నాకు తాత్కాలికంగా ఆకర్షణ కలగవచ్చు, ఎందుకంటే నువ్వు సాధారణ అమ్మాయివి కాదు చాలా ఆకర్షణీయమైన అందమైన అమ్మాయివి. అయినా చూడు, నన్ను నేను ఎలాగైనా కంట్రోల్ చేసుకుంటాను. ఎప్పటికీ నా హద్దులు దాటను."

"ఇవన్నీ నువ్వు కేవలం స్నేహం కోసమే చేస్తున్నావా? లేక......?", మనీషా మళ్ళీ మధ్యలో ఆగిపోయింది. నిజానికి రవిని ఇలాంటి లోతైన ప్రశ్నలు అడగటానికి ఆమెకు చాలా సంకోచంగా ఉంది. కానీ మనీషా అసంపూర్తి ప్రశ్నలను గ్రహించడానికి రవికి ఎక్కువ సమయం పట్టలేదు. ఎందుకంటే అతను చాలా తెలివైనవాడు.

కానీ రవి దానికి ఎలాంటి సమాధానం ఇవ్వకుండా ఎదురు ప్రశ్న వేస్తూ, "నీకేమనిపిస్తోంది మనీషా?" అన్నాడు.

"నాకు తెలియదు", మనీషా గొంతు తగ్గించి అంది.

అప్పుడు రవి ఇలా అన్నాడు, "నాకు కూడా సరిగ్గా తెలియదు. కానీ అవును నిజం చెప్పాలంటే నీ పట్ల నాకు కొద్దిగానైనా అంచనాలు ఏర్పడ్డాయి. నేను నీ దగ్గర ఏమీ దాయాలనుకోవడం లేదు మనీషా, నీ ముందు ఎప్పుడూ నీళ్లలా పారదర్శకంగా ఉండటానికే ప్రయత్నిస్తాను. అందుకే చెబుతున్నాను, నేను నిన్ను ఏమీ బలవంతం చేయడం లేదు, నేను కేవలం ఇంతవరకే చెబుతున్నాను, అవును నిజంగానే నా మనసులో ఇప్పుడు నీ గురించి కొద్దిగానైనా అంచనాలు మొదలయ్యాయి."

"ఎలాంటి అంచనాలు?"

రవి తల దించుకుని మౌనంగా ఉండిపోయాడు. మనీషా మళ్లీ అడిగింది, "ఏమైంది రవి, చెప్పు, నా మీద నీ మనసులో ఎలాంటి అంచనాలు ఏర్పడ్డాయి?"

"ఒక భర్తకు తన భార్య మీద ఎలాంటి అంచనాలు ఉంటాయో అలాంటివే! ఇన్నాళ్లూ ఒకే గదిలో కలిసి ఉన్నప్పుడు అలా అనిపించడం సహజమే కదా? .... ప్లీజ్ కోపగించుకోకు మనీషా, నేను ఇప్పుడు నిన్ను ఏమీ చేయమని బలవంతపెట్టడం లేదు, భవిష్యత్తులో కూడా చేయను, నీ అనుమతి లేకుండా కనీసం నిన్ను తాకను కూడా. ఈరోజు ఈ ప్రస్తావన వచ్చినప్పుడు, అరుణ్ మళ్లీ ఇలాంటి కోరికను వ్యక్తం చేసినప్పుడు, నా పొజిషన్ ఏంటో నీకు స్పష్టంగా చెప్పడం మంచిదని నాకు అనిపించింది. మిగతాదంతా ఇప్పుడు నీ పైనే ఆధారపడి ఉంది. నువ్వు ఏది చెబితే అదే ఫైనల్, నీ నిర్ణయాన్ని నేను శిరసావహిస్తాను. నేను చెప్పింది నీకు తప్పుగా అనిపిస్తే నువ్వు అరుణ్ దగ్గరికి వేళ్ళు నేను ఏమి అనుకోను ?"

మనీషా గాఢమైన ఆలోచనల్లో మునిగిపోయింది. అంతకంటే ముందు ఆమె రవిని అక్కడి నుంచి వెళ్లమని అడిగింది, ఎందుకంటే ఆమె కొద్దిసేపు ఒంటరిగా ఉండాలనుకుంది, అన్నింటి గురించీ ఏకాంతంగా ఆలోచించుకోవాలనుకుంది. మనీషా చెప్పినట్లుగా రవి పరి చదువుకుంటున్న గదిలోకి తిరిగి వెళ్లిపోయాడు. ఇప్పుడు మనీషా బాల్కనీలో తడి బట్టలు చేతిలో పట్టుకుని ఒంటరిగా నిలబడి ఉంది. తన జీవితంతో విడదీయరాని విధంగా ముడిపడిపోయిన ఇద్దరు మగాళ్లు చెప్పిన మాటలను ఆమె తన మెదడులో పదే పదే గుర్తుచేసుకుంటూ మనసులో విశ్లేషించుకుంటోంది.

ఈ తడి బట్టలు బహుశా ఈరోజు ఇక ఆరవేమో. మేఘాలు కమ్ముకున్నాయి, ఆకాశం నల్లబడింది, ఉరుములు వచ్చే ముందు వినిపించేలా ఢమ ఢమ శబ్దాలు వినిపిస్తున్నాయి. ఇంతకీ నేను చెబుతున్నది బయట ఉన్న వాతావరణం గురించా లేక మనీషా మనసులోని వాతావరణం గురించా??

ప్రైవేట మెసెజ్ ...


నేను మా శ్రీవారు ఆయన స్నేహితుడు

స్టోరీ సూపర్ గా ఉంది.. బ్రో  ఇది ఒక్క కథలాగా కాకుండా నిజ జీవితంలో జర్గుతున్నట్టు ఉంది.. నేను రవి క్యారెక్టర్ కి బాగా కనెక్ట్ అయిపోయాను ... కానీ ఎందుకో ఒక్క మూలానా రవి, మనిషా కలిసి అరుణ్ మోసం చేస్తునారు ఏమో అని అనుకుంటున్నా నెక్స్ట్ అప్డేట్ లో కొంచమ్ క్లారిటీ ఇస్తారా...

ఇది  ఒక్క  అందమైన  ప్రేమ  కావ్యం ... కానీ ఈ కథలో ఎవరిని ఎవరు మోసం చేశారు అన్నది పాఠకులగా మిరే చెప్పాలి .
1. అరుణ్, మనిషా కలిసి రవిని  మోసం చేశారు.
2. రవి , మనిషా కలిసి అరుణ్ మోసం చేశారు.
3. అరుణ్ , రవి కలిసి మనిషా ను  మోసం చేశారు..

[MadanaRathri]

మిత్రమా!  పాఠకులను ఆలోచనలో పడేసే అద్భుతమైన ప్రశ్న ఇది!
మీరు అడిగిన ఆప్షన్స్ (అరుణ్-మనీషా, రవి-మనీషా, అరుణ్-రవి... ఎవరిని ఎవరు మోసం చేశారు?) చూశాక నాకైతే ఏ ఒక్కరినీ తప్పుపట్టాలనిపించడం లేదు. నా దృష్టిలో దీనికి ఆన్సర్...
ఈ ముగ్గురిలో ఎవరూ ఎవరినీ కావాలని మోసం చేయలేదు మిత్రమా... ఈ కథలో మోసం చేసింది ఎవరైనా ఉన్నారంటే, అది కేవలం ఆ 'పరిస్థితులే'!
అరుణ్ తన ప్రాణ స్నేహితుడిని, భార్యను నమ్మాడు... కానీ చావు మునుపు తన కుటుంబ భవిష్యత్తు కోసం తీసుకున్న నిర్ణయం అతన్ని ఆ పరిస్థితుల్లోకి నెట్టింది.
రవి స్నేహ ధర్మం కోసం నిలబడ్డాడు, తన భావాలను అణచుకోవాలని చూశాడు... కానీ మనుషుల సహజమైన బలహీనతలు అతన్ని అక్కడ దోషిలా నిలబెట్టాయి.
మనీషా తనకంటూ ఏ నిర్ణయం తీసుకునే అవకాశం లేక, ఆ పరిస్థితుల సుడిగుండంలో కొట్టుకుపోతూ కఠినంగా మారాల్సి వచ్చింది.
కాబట్టి, ఇక్కడ ఎవరికీ ఎవరి మోసం చేయాలనే దుర్బుద్ధి లేదు. చావు, బతుకులు, బాధ్యతలు, బంధాలు అన్నీ కలిసి ఆ ముగ్గురినీ ఒక చక్రవ్యూహంలోకి నెట్టాయి.
అందుకే... 'అరుణ్, రవి, మనీషా ముగ్గురూ కలిసి పరిస్థితుల చేతిలో మోసపోయారు' అనడమే కరెక్ట్ అనిపిస్తోంది!
ఒక కథను కేవలం వినోదంగా కాకుండా, పాఠకుల చేత ఇలాంటి లోతైన ప్రశ్నలు వేయించి, ఆలోచింపజేసేలా రాస్తున్నందుకు మీకు నిజంగా హాట్స్ ఆఫ్ మిత్రమా

మిత్రమా  మీరు చెప్పిన కోణం కూడా బాగుంది. నిజమే, ఈ ముగ్గురిలో ఎవరూ కావాలని ఎవరినీ మోసం చేయాలని అనుకోకపోవచ్చు. కానీ నేను రవి తప్పు అంటున్నది అతను మనీషాను పెళ్లి చేసుకున్నందుకు కాదు, అరుణ్ ప్రతిపాదనను అంగీకరించినందుకు కూడా కాదు.
రవి చేసిన తప్పు ఏంటంటే, తన ప్రాణ స్నేహితుడు అరుణ్ మనసులో ఎలాంటి బాధ కలుగుతుందో, తన పరిస్థితిలో అరుణ్ ఎంత మానసిక సంఘర్షణకు గురవుతాడో పూర్తిగా అర్థం చేసుకోలేకపోవడం.
అరుణ్ తన చివరి రోజుల్లో తన భార్యను, కుటుంబాన్ని రవి చేతుల్లో పెట్టాలని అనుకున్నాడు. ఆ నిర్ణయం వెనుక స్వార్థం ఉన్నా, తన భార్యను కోల్పోతున్నాననే బాధ, తన తర్వాత ఆమె జీవితం ఏమవుతుందనే భయం కూడా ఉన్నాయి. అలాంటి సమయంలో రవి అరుణ్ భావాలను, అతని మనసులోని బాధను మరింత లోతుగా అర్థం చేసుకోవాల్సింది.
అందుకే నా ఉద్దేశంలో రవి తప్పు మనీషాను పెళ్లి చేసుకోవడం కాదు మిత్రమా… అరుణ్ తనను ఎంతగా నమ్ముతున్నాడు, తన భార్య విషయంలో ఎంత సున్నితమైన పరిస్థితిలో ఉన్నాడు అనే విషయాన్ని పూర్తిగా అర్థం చేసుకోలేకపోవడమే.
అయితే రవి కావాలని అరుణ్‌ను బాధపెట్టాలని అనుకోలేదనే మీ మాటతో నేను ఏకీభవిస్తాను. కానీ మనం ఎవరినైనా ఉద్దేశపూర్వకంగా బాధపెట్టకపోయినా, మన నిర్ణయాల వల్ల వాళ్లు ఎంత మానసిక వేదన అనుభవిస్తారో ఆలోచించాల్సిన బాధ్యత మనకు ఉంటుంది కదా!
అందుకే రవిని పూర్తిగా తప్పు పట్టడం నా ఉద్దేశం కాదు. అతని పరిస్థితిని అర్థం చేసుకుంటూనే, అరుణ్ మనసులోని బాధను కూడా అతను అర్థం చేసుకోవాల్సిందని నా అభిప్రాయం. 

[MadanaRathri]

Update is required sir

bro ee roje gaa update ichanu malli naa sai ramm

[MadanaRathri]

చాలా అద్భుతమైన పాయింట్ చెప్పారు మిత్రమా! మీరు అన్నది నూటికి నూరు శాతం నిజం.
మనం ఎవరినీ ఉద్దేశపూర్వకంగా మోసం చేయకపోయినా, లేదా నష్టం చేయకపోయినా... అవతలి వ్యక్తి పడుతున్న మానసిక వేదనను, ఆ సంఘర్షణను పూర్తిగా అర్థం చేసుకోలేకపోవడం కూడా ఒక రకంగా పెద్ద లోపమే అవుతుంది.
అరుణ్ తన భార్యను మరోకరి చేతిలో పెట్టి కన్నుమూయాల్సి వస్తున్నప్పుడు ఆ మనసు ఎంత నలిగిపోతుందో, రవి ఆ కోణంలో ఇంకాస్త లోతుగా ఆలోచించాల్సిందే. 'ఇది స్నేహ ధర్మం, బాధ్యత' అనుకుని ముందుకు వెళ్ళిపోయారే తప్ప, ఆ సమయంలో అరుణ్ గుండెల్లో రగులుతున్న ఆవేదనను రవి పూర్తిగా గ్రహించలేకపోయాడు అనే మీ విశ్లేషణ అస్సలు తప్పుపట్టలేం.
ఇప్పుడు మనీషా పెట్టిన ఆ కండిషన్ (అరుణ్ బతికినన్ని రోజులు రవితో శారీరకంగా దూరంగా ఉండటం, ఆంక్షలు పెట్టడం) గురించి ఆలోచిస్తుంటే... రవి పాత్రపై మనం చేసిన డిబేట్ మొత్తం ఇప్పుడు మరో కోణంలోకి మారుతోంది!
అరుణ్ కోరిక మేరకు రవి ఆ పెళ్లికి అంగీకరించాడు, కానీ ఇంటా బయటా ఎలాంటి బంధాలు లేకుండా, కేవలం ఒక ఆశ్రయంలా, భార్య అన్న హోదా మాత్రమే మిగిలేలా మనీషా ఆంక్షలు పెట్టాక... ఆ పరిస్థితిలో రవి పడే మానసిక నరకం ఎంత భయంకరంగా ఉంటుందో కదా!
ఒకవైపు ప్రాణ స్నేహితుడు, మరోవైపు భార్య అన్నాక కూడా ఎమోషనల్ గానూ, ఫిజికల్ గానూ పూర్తిగా ఒంటరి అయిపోయిన ఆ స్థితిలో రవి తీసుకునే నిర్ణయాలు ఎలా ఉంటాయి?
మనీషా తన భర్త (అరుణ్) మీద ఉన్న ప్రేమతో, లేదా ఆమెలో ఉన్న గిల్ట్ (అపరాధ భావం) వల్ల ఈ కండిషన్ పెట్టి ఉండవచ్చు... కానీ ఈ ఆంక్షల మధ్య నలిగిపోతున్న రవిని చూస్తే ఇప్పుడు జాలి కలగక మానదు.
మనీషా పెట్టిన కండిషన్ అరుణ్ కి తెలిశాక... అరుణ్ే స్వయంగా రంగంలోకి దిగి, రవి ఎంత చెప్పినా వినకుండా బలవంతం చేసి మనీషాతో శారీరకంగా దగ్గర కావాలని ఆయనే స్వయంగా మంచం మీదకి పంపిస్తాడు!
ఇక్కడ అసలు విషయం ఏంటంటే: అరుణ్ బలవంతం చేసి ఆ పరిస్థితిని క్రియేట్ చేసేవరకు, రవి మనసులో మనీషా మీద అలాంటి ఇంటెన్షన్స్ ఏమాత్రం లేవు. ఒక మనిషిగా రవికి కొన్ని సహజమైన కోరికలు ఉండటం తప్పు కాదు, పైగా అరుణ్ స్వయంగా బలవంతం చేయడం వల్లే ఆ క్షణంలో రవిలో ఆ ఫీలింగ్స్, ఆ ఆలోచనలు మొదలయ్యాయి తప్ప... రవి స్వతహాగా కోరుకుని తెచ్చుకున్నవి కావు!
మరి అలాంటప్పుడు, అరుణ్ తన చావు తర్వాత తన భార్య, పిల్లలు బాగుండాలనే స్వార్థంతో... స్వయంగా తానే దగ్గరుండి ఆ బంధాన్ని బలవంతంగా నడిపించినప్పుడు, దానికి కారణమైన రవిని ఎలా తప్పుపట్టగలం మిత్రమా?
అరుణ్ తన స్వార్థం కోసం తీసుకున్న ఆ నిర్ణయాలే ఈ సమస్యలన్నింటికీ మూలం. కాబట్టి ఈ విషయంలో రవిని దోషిగా నిలబెట్టడం కరెక్ట్ కాదు. అన్నీ తెలిసినా అరుణ్ ఆ తప్పు చేయించాడు, రవి కేవలం పరిస్థితుల ప్రవాహంలో అలా కొట్టుకుపోయాడంతే!
ఒక పాత్రను కేవలం పైపైన కాకుండా, దాని సైకలాజికల్ డెప్త్ లోకి వెళ్లి మీరు రాస్తున్న తీరు నిజంగా గ్రేట్ మిత్రమా!

ఇక మీదట నడిచే కథలో అరుణ్ ఆవేదనకు, రవి తీసుకునే నిర్ణయాలకు మధ్య జరిగే సంఘర్షణను చూడటానికి మా అందరికీ చాలా ఆసక్తిగా ఉంది. ఇలాంటి ఆలోచనాత్మకమైన చర్చలతో కథను మరింత రంజింపజేస్తున్నందుకు థాంక్స్ మిత్రమా

మిత్రమా   మీరు రవి కోణంలో ఆలోచించి చెప్పిన ప్రతి పాయింట్ అర్థమైంది. రవి కూడా ఎన్నో మానసిక సంఘర్షణలు ఎదుర్కొంటున్నాడని, అతని పరిస్థితి కూడా అంత సులభం కాదని నేను ఒప్పుకుంటాను. కానీ ఇక్కడ మనం ఒక్కసారి అరుణ్ మనసులోకి వెళ్లి కూడా ఆలోచించాలి కదా మిత్రమా!

అసలు నిజమైన స్నేహం అంటే ఏమిటి? మన ప్రాణ స్నేహితుడు మనల్ని నమ్మి తన జీవితంలోనే అత్యంత విలువైన బంధాన్ని మన చేతుల్లో పెట్టినప్పుడు, ఆ నమ్మకాన్ని కాపాడటం కూడా స్నేహధర్మంలో భాగం కాదా?

అరుణ్ తన భార్యను రవికి అప్పగించాడంటే, రవి తన భార్యను పెళ్లి చేసుకోవాలని మాత్రమే కాదు… తన తర్వాత కూడా ఆమెకు అండగా ఉండాలని, తన కుటుంబం విచ్ఛిన్నం కాకూడదని ఆశపడ్డాడు. ఆ నిర్ణయం వెనుక అరుణ్‌కు స్వార్థం ఉండొచ్చు, తన కుటుంబ భవిష్యత్తుపై ఆందోళన ఉండొచ్చు. కానీ అదే సమయంలో రవిపై అతనికి ఉన్న నమ్మకం, ప్రేమ కూడా ఉన్నాయి కదా!

ఇప్పుడు రవి పరిస్థితిని మాత్రమే చూసి అతన్ని సమర్థిస్తే, అరుణ్ భావాలకు విలువ ఎక్కడ ఇస్తాం మిత్రమా? రవి పడుతున్న బాధ నిజమే కావచ్చు. కానీ తనను ప్రాణానికి ప్రాణంగా నమ్మిన స్నేహితుడి మనసులో ఏమి జరుగుతుందో, అతను ఎంతటి వేదనను అనుభవిస్తున్నాడో రవి ఆలోచించాల్సిన అవసరం లేదా?

నా ఉద్దేశంలో రవి చేసిన తప్పు మనీషాను పెళ్లి చేసుకోవడం కాదు… అరుణ్ తనను నమ్మి అప్పగించిన బంధం వెనుక ఉన్న భావాలను, తన స్నేహితుడి మనసును పూర్తిగా అర్థం చేసుకోలేకపోవడం.

అరుణ్ స్వయంగా రవిని బలవంతం చేశాడని మీరు అంటున్నారు. సరే, ఆ విషయంలో రవిని పూర్తిగా తప్పుపట్టలేం. కానీ అరుణ్ బలవంతం చేశాడని చెప్పి, రవి మనసులోని భావాల వల్ల అరుణ్‌కు కలిగే బాధను పూర్తిగా పక్కన పెట్టలేం కదా!

ఇక్కడ నేను అడిగే ప్రశ్న ఒక్కటే మిత్రమా…

అరుణ్ రవిని నమ్మి తన భార్య బాధ్యతను అప్పగించాడు. కానీ రవి మనసులో మనీషాపై ప్రేమ పెరిగితే, ఆ విషయం అరుణ్‌కు ఎంతటి మానసిక వేదన కలిగిస్తుందో ఆలోచించాడా?

రవి అరుణ్‌ను ఉద్దేశపూర్వకంగా మోసం చేయాలని అనుకోకపోయినా, తన స్నేహితుడి భావాలను అర్థం చేసుకోలేకపోవడం వల్ల ఆ నమ్మకానికి గాయం చేయలేదా? నా దృష్టిలో ఇక్కడ అరుణ్‌ను మాత్రమే స్వార్థపరుడిగా చూడలేం. రవి పరిస్థితిని అర్థం చేసుకోవడంతోపాటు, అరుణ్ మనసులోని బాధను కూడా అర్థం చేసుకోవాలి.

ఎందుకంటే మిత్రమా… ఒక స్నేహితుడి బాధ్యతను స్వీకరించడం ఒక ఎత్తయితే, ఆ స్నేహితుడి మనసును గాయపరచకుండా ఆ బాధ్యతను నిర్వర్తించడం మరో ఎత్తు.

రవి పరిస్థితి పట్ల నాకు సానుభూతి లేదని కాదు. కానీ అరుణ్ తన ప్రాణ స్నేహితుడిని నమ్మినప్పుడు, ఆ నమ్మకానికి ఉన్న విలువను కూడా మనం మర్చిపోకూడదనేదే నా అభిప్రాయం. 

ఇదే మన మధ్య ఉన్న అసలైన డిబేట్ మిత్రమా!  మీరు రవి వైపు నుంచి ఆలోచిస్తున్నారు… నేను అరుణ్ మనసులోని బాధను కూడా చూడమంటున్నాను. చివరికి ఎవరి వాదన సరైనదో పాఠకులే నిర్ణయించాలి!

[MadanaRathri]

Today 6 pm update.. ee katha chdauvuthu evari kallolo ayna nillu vachina leda manasu badapadinaa kinda comment lo cheypandi.. reason discus cheydam..

[MadanaRathri]

నేను మా శ్రీవారు ఆయన స్నేహితుడు

EPISODE - 11

ఆ రోజు రాత్రి భోజనం తర్వాత మనీషా అరుణ్‌తో చివరిసారిగా విషయం తేల్చుకోవడానికి అతని గదికి వెళ్ళింది. అరుణ్ తనను ఏం చేయమని ఆదేశించాడో, అది బాగా ఆలోచించే అన్నాడా అని చివరిసారిగా అతనికి అర్థమయ్యేలా చెప్పి, అడగాలని వెళ్ళింది. దీని తర్వాత వెనక్కి తిరిగొచ్చే దారి ఉండదు!
"అరుణ్, మధ్యాహ్నం నువ్వు నాకు పెట్టిన షరతు గురించి ఒక్కసారైనా ఆలోచించావా, దాని పరిణామాలు ఎంత భయంకరంగా ఉంటాయో! దాన్ని నువ్వు భరించగలవా? మధ్యాహ్నం నువ్వు ముందుగా నన్ను నీ దగ్గరకు తిరిగి రమ్మన్నావు. నేను ఎందుకు రాలేనో నీకు పూర్తిగా అర్థమయ్యేలా చెప్పాను. అంతమాత్రాన నేను రవి సొంతం అయిపోతానని కాదు కదా? అది కూడా నువ్వు బతికుండగానే! అది ఎప్పుడైనా సాధ్యమా?? నేను నిన్ను ప్రేమిస్తున్నాను అరుణ్, ఎప్పటికీ నీదానిగానే ఉంటాను. కానీ ప్రస్తుతమున్న ఈ వింతైన పరిస్థితిలో మునుపటిలాగా నీ దగ్గరకు పూర్తిగా తిరిగి రావడం నాకు సాధ్యం కాదని నీకు తెలుసు. అయినా నువ్వు నన్ను అపార్థం చేసుకుని కోపంతో ఇలాంటి వింత షరతు పెట్టావు, ఎందుకు??"
"నేను నీ మీద ఎలాంటి కోపమూ పెంచుకోలేదు మనీషా. నేనేం చెప్పినా బాగా ఆలోచించే చెప్పాను. నువ్వు నాదానివి కాలేకపోతే, రవి సొంతమైపో. ఇలా సందిగ్ధంలో నిన్ను నువ్వు పెట్టుకోకు. పూర్తిగా నా దగ్గరకు తిరిగి రాలేవు, అలాంటప్పుడు పూర్తిగా రవి దగ్గరకు వెళ్లిపోవచ్చు కదా. ఇలా మన ఇద్దరి మధ్య పెండ్యులం లాగా ఊగుతూ ఉండకు, దాంతో నీ మానసిక అశాంతి పెరుగుతుందే తప్ప తగ్గదు."
పరి ఇంకా నిద్రపోలేదు. అమాయకమైన మనసుతో ఆమె అకస్మాత్తుగా వాళ్ళ అమ్మను అడిగింది, "అమ్మా, ఈ రోజు నువ్వు మాతో పాటు పడుకుంటావా?"
అప్పుడు మనీషా చాలా దీనంగా బదులిచ్చింది, "లేదు, బంగారం, ఈ రోజు ఇక అది జరగదు. బహుశా ఇక ఏ రోజూ జరగదేమో. నాన్నే వెనక్కి వచ్చే దారులన్నీ మూసేశాడు."
"ఎక్కడ మూసేశాడు? నువ్వేమైనా స్టూపిడ్‌వా, అదుగో గది తలుపు తెరిచే ఉంది కదా, దానిలోంచి కదా నువ్వు లోపలికి వచ్చావు."
మనీషా ఏడుపు ఆపుకోవడంతో గొంతు బొంగురుపోయింది. తన కూతురు అడిగిన ఈ అమాయకమైన మాటలకు ఏం సమాధానం చెప్పాలో ఆమెకు అర్థం కాలేదు. ఆమె పరి దగ్గరకు వచ్చి ప్రేమగా నిమురుతూ అంది, "అవును బంగారం, నువ్వు చెప్పింది నిజమే. మీ అమ్మ చాలా స్టూపిడ్. లేకపోతే మీ అమ్మ ఇలాంటి పరిస్థితిలో ఎందుకు ఇరుక్కుంటుంది. నిజానికి మీ అమ్మ ఎప్పుడూ ఇతరుల ఇష్టానికే ఎక్కువ ప్రాధాన్యత ఇస్తూ వచ్చింది, గుడ్ గర్ల్ లాగా అన్ని మాటలూ వింది, అందుకే మీ అమ్మ ఇంతగా బాధపడుతోంది."
అని చెబుతూ మనీషా ఏడ్చేసింది. చిన్నారి పరి వాళ్ళ అమ్మ కన్నీళ్లు తుడుస్తూ అంది, "అమ్మా, ఎప్పుడూ గుడ్ గర్ల్ లాగా ఉండాలని, అందరి మాట వినాలని నువ్వే కదా చెప్పావు, మరి నువ్వు గుడ్ గర్ల్ అయినా కూడా ఎందుకిలా ఏడుస్తున్నావు? గుడ్ గర్ల్ గా ఉండటం తప్పా?"
మనీషా తన్నుకొస్తున్న దుఃఖాన్ని ఆపుకుంటూ అంది, "లేదు బంగారం, గుడ్ గర్ల్ గా ఉండటం అస్సలు తప్పు కాదు. నిజానికి మీ అమ్మ సమస్య వేరే చోట ఉంది, నువ్వు ఇప్పుడు చాలా చిన్నదానివి కదా అందుకే ఇవన్నీ నీకు అర్థం కావు. ఏమో, బహుశా పెరిగాక నేను ఇలా బలవంతంగా చేయాల్సి వచ్చిన అనైతిక పనులకు నువ్వు నన్ను తప్పుబడతావేమో, నీ కన్నతల్లిని ద్వేషిస్తావేమో, కానీ నువ్వు అంతా అర్థం చేసుకునే రోజు ఒకటి కచ్చితంగా వస్తుంది. నీ జీవితం నా లాగా చక్రవ్యూహంలో చిక్కుకోకూడదని ఆ భగవంతుడిని ప్రార్థిస్తాను."
ఆ మాటలు తను పరికి చెబుతున్నట్లే ఉన్నా, వినపడేలా అరుణ్‌కు చెబుతోంది. అరుణ్ తలదించుకుని సైలెంట్ గా ఉండిపోయాడు. పాపం ఆ చిన్నారికి వాళ్ళ అమ్మ ఏమనుకుంటుందో అస్సలు అర్థం కాలేదు. ఆమెకు అర్థమైందల్లా ఈ రోజు కూడా వాళ్ళ అమ్మ రవి అంకుల్ తోనే ఉంటుందని, రవి అంకుల్‌ను "నిద్రపుచ్చడానికి". ఎందుకంటే, వాళ్ళ అమ్మ గది తలుపులు, మనసు తలుపులు తనకోసం తెరిచే ఉన్నా, వాళ్ళ "స్టూపిడ్ అమ్మ" ఈ రోజు తనతో నిద్రపోలేనని స్పష్టంగా చెప్పేసింది. దానికి కారణం, వాళ్ళ నాన్న వాళ్ళ అమ్మ ముందు కనిపించని "నో ఎంట్రీ" బోర్డు తగిలించడమే.
కొద్దిసేపు గదిలో ఒక వింతైన నిశ్శబ్దం అలుముకుంది. అరుణ్ కనీసం ఒక్కసారైనా తనను ఆపడానికి ప్రయత్నిస్తాడని మనీషా ఆశించింది. తన తప్పును తెలుసుకుని మనీషాను ఈ పాపకార్యం చేయకుండా ఆపుతాడని అనుకుంది. అందుకే మనీషా ఆశగా చాతక పక్షిలా అరుణ్ వైపు చూస్తూ ఉండిపోయింది.
మనీషా అప్పుడు పదే పదే అరుణ్‌ను అడగడం మొదలుపెట్టింది, తన మనీషా వేరొక మగాడితో భార్యలా వ్యవహరించడం నిజంగా అతను కోరుకుంటున్నాడా అని?? కానీ అరుణ్ నుంచి ఎలాంటి మౌఖిక స్పందన రాకపోవడంతో "మౌనం సమ్మతి లక్షణం" అని మనీషా అనుకోవలసి వచ్చింది. మనీషా శాశ్వతంగా రవి సొంతం అయిపోవాలని అరుణ్ కోరుకుంటున్నాడు.
ఆమెకు అరుణ్ మీద చాలా కోపం వచ్చింది. తాను ప్రాణంగా ప్రేమించే అరుణ్, ఈ రోజు తను ఇంకొకరి సొంతం కావడాన్ని మౌనంగా అంగీకరిస్తున్నాడు. అందుకే కోపంతో వెంటనే అరుణ్ ముందే రవిని పిలిచింది. మనీషా పిలుపు వినగానే రవి వెంటనే హాజరయ్యాడు. మనీషా అప్పుడు కావాలనే అరుణ్ ముందే రవితో అంది, "రవి, పదా. ఈ రాత్రి నీ జీవితంలోనే అత్యుత్తమ రాత్రి కాబోతోంది. మాట ఇస్తున్నాను, ఈ రోజు నిన్ను నిద్రపోనివ్వను."
పళ్ళు కొరుకుతూ ఆమె ఈ మాటలు రవితో అంది. కోపంలో ఆమెకు ఆలోచించే శక్తి నశించింది. తన చిన్న కూతురు కూడా అక్కడే ఉందనే సంగతి అప్పుడు ఆమెకు గుర్తులేదు. పరి ముందే పరి వాళ్ళ అమ్మ రవి అంకుల్ చెయ్యి గట్టిగా పట్టుకుని గదిలోంచి బయటకు వెళ్తోంది. వెనుక నుండి పరి పిలిచింది, "అమ్మా...., వెళ్తున్నావా??"
కూతురి మాట వినగానే ఒక్క క్షణం మనీషా అడుగులు ఆగిపోయాయి. ఆమె ఒక్కసారి వెనక్కి తిరిగి తన కూతురి వైపు చూసి, "అవును బంగారం, రవి అంకుల్‌తో ఈరోజు నాకొక ముఖ్యమైన పని ఉంది. ఆ పని మీ నాన్నే నాకు అప్పగించాడు. అందుకే ఈ రోజు రాత్రంతా రవి అంకుల్‌తో ఒక ముఖ్యమైన పని మీద చాలా బిజీగా ఉంటాను. నువ్వు మంచి పిల్లలాగా పడుకో, సరేనా. రేపు ఉదయం మళ్ళీ కలుద్దాం. నేను వస్తాను...." అని అంది.
అలా చెప్పి మనీషా ఇక వెనక్కి తిరిగి చూడలేదు. ఆమె కళ్ళ నుండి రెండు చుక్కల కన్నీరు జారినా ఆమె తన అడుగులను ఆపలేదు. రవిని తీసుకుని నేరుగా గదిలోంచి బయటకు వెళ్లిపోయింది. ఒక్కసారి కూడా అరుణ్ వైపు చూసి తనను తాను బలహీనపరచుకోలేదు. మనీషా ఇలా అరుణ్ గదిని, అతని జీవితాన్ని వదిలి రవితో కొత్త గదిలోకి, కొత్త జీవితంలోకి అడుగుపెట్టబోతోంది, అందుకే మళ్ళీ వెనక్కి తిరిగి చూసి మమకారం పెంచుకోవడం వల్ల ఎలాంటి ప్రయోజనమూ లేదు.
రవిని తీసుకుని తన గదికి చేరుకోగానే వెంటనే లోపలి నుండి గది తలుపు మూసేసింది. రవి ఆమెకు ఏదో చెప్పడానికి ప్రయత్నిస్తున్నాడు. బహుశా మనీషా ఎలాంటి తొందరపాటు నిర్ణయం తీసుకోకూడదని, దానివల్ల మరుసటి రోజు ఉదయం పశ్చాత్తాపపడాల్సి వస్తుందని, బాధతో చచ్చిపోవాలనిపిస్తుందని అతను మనీషాకు వివరించాలనుకున్నాడేమో.
కానీ మనీషా ఇప్పుడు ఏమీ మాట్లాడే, వినే స్థితిలో లేదు. చాలా చెప్పింది, తన మనోగతాన్ని అందరికీ అర్థమయ్యేలా ఎంతో వివరించింది. కానీ విచారకరం ఏమిటంటే, ఎవరూ ఆమెను అర్థం చేసుకోలేదు. అందరూ తమ తమ పాయింట్ ఆఫ్ వ్యూనే ముందుంచుకుని ముందుకు సాగారు. అందుకే ఈరోజు ఆమె ఎవరి మాటలకూ ఎలాంటి వివరణా ఇవ్వదు. ఇప్పుడు ఆమె తనకు ఇష్టం వచ్చినట్లు మాత్రమే చేస్తుంది, ఎవరి మాటా వినకుండా, బరితెగించి. మనీషా ఇప్పుడు ఎవరికీ భార్య కాదు, ఎవరికీ తల్లి కాదు. ఆమె ఇప్పుడు ఎలాంటి బాధ్యతలూ లేనిది, తనకు తానే యజమానురాలు. అందుకే ఇప్పుడు కేవలం యాక్షన్, హోరాహోరీ యాక్షన్ మాత్రమే ఉంటుంది.
సిద్ధంగా ఉండండి. ...........

ఒక్క ప్రశ్న పరి పెద్దయ్యాక మనిషా ను తప్పుగా అనుకోని అమ్మ దగ్గరా నుండి దూరమవుతుందా. లేక అర్థం చేసుకొని దగ్గర అవుతుందా....

[MadanaRathri]

నేను అప్డేట్ ఇవ్వడానికి సిద్ధగా ఉన్న ఈ రోజు ఈవెనింగ్ లేదా రాత్రి అప్డేట్ ఇస్తాను .. కానీ ఈ కథలో ఎక్కవ మంది రవి కి ఫాన్స్ ఉన్నారు.. చాలా మంది రవికి మద్దతుగా నిలబడ్డారు , చూద్దాం నేను ఇవ్వబోయే అప్డేట్ చదివిన తరువాత కూడా ఎంత మంది అలాగే రవికి మద్దతుగా ఉంటారో..

[MadanaRathri]

                            నేను మా శ్రీవారు ఆయన స్నేహితుడు


EPISODE - 12

తలుపు మూయగానే మనీషా ఏమీ ఆలోచించకుండా రవిని గట్టిగా కౌగిలించుకుంది. తనంతట తానే రవికి ఇష్టమొచ్చినట్లు ముద్దులు పెట్టడం మొదలుపెట్టింది. మనీషా కొత్త రూపాన్ని చూసి రవి ఆశ్చర్యపోయాడు! మనీషా ఈరోజు చీరకు బదులు నైటీ వేసుకుంది. ఈరోజు ఏదో ఒకటి తేలిపోవాలని ఆమె మానసికంగా సిద్ధపడిందేమో. అయితే జీవితాంతం అరుణ్‌కు తోడుగా ఉండిపోవాలి, లేదా జీవితాంతం అరుణ్‌ను మర్చిపోయి రవిని సొంతం చేసుకోవాలి. ఆమె తలరాతలో రెండోదే రాసిపెట్టి ఉంది.
రవి ఒక తెల్లటి టీ-షర్ట్, నీలం రంగు ట్రాక్ సూట్ వేసుకుని ఉన్నాడు. మనీషా రవిని గట్టిగా బంధించినట్లు కౌగిలించుకుంది. రవి వీపుపై చేతులు వేసి అతని టీ-షర్ట్‌ను గట్టిగా పట్టుకుంది. అచ్చం ఒక ఆడుపులి తన వేటను పట్టుకున్నట్లు. అవును, ఈ రోజు అరుణ్ పెంపుడు నెమలిలాంటి సున్నితమైన మనీషా, అరుణ్ స్నేహితుడి ముందే ఉద్రేకాన్ని పెంచుకుని ఒక క్రూరమైన ఆడుపులిలా మారిపోయింది. 



ఇంటి పట్టున ఉండే ఆదర్శవంతమైన భార్య ముసుగు తీసేసి మనీషా ఇప్పుడు శృంగారాన్ని ఆస్వాదించే డార్క్ సైడ్ ఉన్న కామంతో రగిలిపోయే ఆడదిగా మారిపోయింది.
రవి పదే పదే మనీషాకు నచ్చజెప్పడానికి ప్రయత్నిస్తున్నాడు. ఆమెని దూరం నేడ్తున్నాడు ,  ఆవేశంలో ఎలాంటి తప్పు అడుగు వేయకూడదని, ఇంకొకసారి ఆలోచించుకోమని సలహా ఇస్తున్నాడు. కానీ మనీషా ఇప్పుడు ఎవరి మాట వినే పరిస్థితిలో లేదు. ఆమెలో ఇప్పుడు మంటలు రగులుతున్నాయి. తన ప్రాణం కంటే ఎక్కువగా ప్రేమించిన భర్త తనను ఒకరకంగా తిరస్కరించాడు, తనను తన స్నేహితుడి చేతిలో పెట్టాడు. ఆ అవమానపు మంటలు అంత సులభంగా ఆరిపోయేవి కావని రవికి అర్థం కాలేదు. ఒక ఆడది బరితెగిస్తే, యుగయుగాలుగా ప్రళయాలు సృష్టింపబడ్డాయని చరిత్ర చెబుతోంది.
మనీషా బరితెగించి రవి కాలర్ పట్టుకుని అటూ ఇటూ ముద్దులు పెడుతోంది. మనీషా ఈ పిచ్చి చేష్టలకు రవిలో కూడా నెమ్మదిగా ఉద్రేకం కలుగుతోంది. అతను కూడా మగాడే కదా, రెక్కలు తెగిన దేవకన్యలాంటి ఒక అమ్మాయి ఎదురుగా ఉండి తనను అంతలా రెచ్చగొడుతుంటే, ఇంకెంతసేపు తనను తాను కంట్రోల్ చేసుకోగలడు. అందుకే రవి కూడా శృంగారపు సముద్రంలో మునిగిపోయాడు. ఇక అతను మనీషాకు నచ్చజెప్పే ప్రయత్నం చేయలేదు, ఏది తప్పు ఏది ఒప్పు అని తీర్పు చెప్పడానికి తానెవరు? పాప పుణ్యాల లెక్కలు తర్వాత చూసుకోవచ్చు, ప్రస్తుతానికి ఇది అతనికి దొరికిన అద్భుతమైన అవకాశం, దీన్ని వదులుకోవడం తప్పు. అందుకే రవి కూడా ఇప్పుడు మనీషాను కౌగిలించుకున్నాడు. ఒకరికొకరు ముద్దులు ఇచ్చిపుచ్చుకోవడం మొదలుపెట్టారు.


5 అడుగుల 5 అంగుళాల ఎత్తు, 36C 34 38 ప్రాణాంతకమైన కొలతలు, మత్తు చల్లే కళ్ళు, వీటన్నింటి కలయికే మనీషా. అరుణ్ పెళ్లి చేసుకున్న ఈ సుశీలను పొందడానికి బహుశా మొత్తం సమాజమే తహతహలాడుతుందేమో. మనీషాను ఒక్కసారైనా చూడాలని, ఆమెను తాకాలని ఎంతో మంది పెళ్లికాని మగాళ్లు మనసులో ఆశగా ఎదురుచూస్తూ ఉంటారేమో. కానీ ఆ అదృష్టం ఈరోజు వరకు కేవలం అరుణ్ సొంతం మాత్రమే. ఈ రోజు రవి తలుపు కూడా ఆ అదృష్టం తట్టింది. రవి మనసు మత్తులో మునిగిపోయింది. బాటిల్‌లోని మందు మత్తు కాదు, మనీషా తన పెదాల మధ్య రవి పెదాలను బంధించి ముద్దుల రూపంలో రవికి తాగిస్తున్న ఆ మత్తు గురించి నేను చెబుతున్నది.
అకస్మాత్తుగా ఇంట్లో కరెంట్ పోయింది. ఛట్! అంతా చీకటి! అయితే ఏంటి. రవి, మనీషాలకు ఆ విషయమే పట్టలేదు. వాళ్లకు ఇప్పుడు పగలు రాత్రి, ఎండ వాన గాలి తుఫాను ఏమొచ్చినా, ఏం జరిగినా ఎలాంటి ఫరక్ పడదు, ఇక కరెంట్ పోయి చీకటి అవ్వడం అనేది చాలా చిన్న విషయం. వాళ్ళు ఇప్పుడు ఈ ప్రపంచంలోనే లేనట్లున్నారు. లైంగిక ఉద్రేకాన్ని ఇంధనంగా చేసుకుని వాళ్ళిద్దరూ ఊహల రాకెట్ ఎక్కి వందల కాంతి సంవత్సరాల దూరం ప్రయాణించేశారు. వాళ్లలోని నీతివంతమైన ఆత్మలు వాళ్ల శరీరాల్లోని మంటలకు కాలి బూడిదైపోయాయి. ఇప్పుడు వాళ్ళు కేవలం మన్మథుడి ఆశీస్సులు పొందిన, ఒకరి శరీరాలను ఒకరు ఆస్వాదించడానికి తహతహలాడుతున్న, కామంతో రగిలిపోతున్న ఇద్దరు ఆడ, మగా.
కరెంట్ పోవడంతో వచ్చిన ఆ చీకటి, వాళ్ళిద్దరినీ మరింత దగ్గర చేయడానికి విధి పన్నిన ఒక లోతైన కుట్రలా ఉంది. ఈ చీకటిలో వాళ్ళు తమ సిగ్గును వదిలేసి మరింత దగ్గరయ్యే అవకాశం దొరికింది. మొదటిసారి రవి మనీషా శరీరాన్ని అంత దగ్గరగా ఫీల్ అవుతున్నాడు. మనీషా శరీరం రవిలో కలిసిపోయినట్లుగా అనిపిస్తోంది. వాళ్ల శ్వాసలు కూడా గాలిలో ఒకదానితో ఒకటి కలిసిపోతున్నాయి.
అటువైపు అరుణ్ ఇంతసేపూ బరువెక్కిన గుండెతో తన కూతుర్ని నిద్రపుచ్చడానికి ప్రయత్నిస్తున్నాడు. ఈ రాత్రి ఆ గదిలో మనీషా, రవిల మధ్య ఏం జరగబోతోందో అతనికి తెలుసు. కానీ అకస్మాత్తుగా కరెంట్ పోవడంతో నిద్రలోకి జారుకుంటున్న పరికి మెలకువ వచ్చేసింది. అప్పుడు తను అమ్మ దగ్గరికి వెళ్లాలని మారాం చేయడం మొదలుపెట్టింది.
నిస్సహాయుడైన అరుణ్
కానీ అరుణ్ ఆమెను అమ్మ దగ్గరికి ఎలా తీసుకెళ్తాడు? అమ్మే కదా తనతో చెప్పింది ఈరోజు రాత్రంతా తను రవి అంకుల్‌తో ఒక "ముఖ్యమైన పనిలో" బిజీగా ఉంటానని. అదే విషయాన్ని అరుణ్ పదే పదే చిన్నారి పరికి నచ్చజెబుతున్నాడు, కానీ పరి అర్థం చేసుకోవడం లేదు. పిల్లల మనస్తత్వం అంతే కదా, ఒక్కసారి పట్టుబడితే వాళ్లకు నచ్చజెప్పడం బ్రహ్మ తరం కూడా కాదు.
ఇక ఏమీ చేయలేక అరుణ్ ఇష్టం లేకపోయినా మనీషా గది వైపు బయలుదేరాడు, మనీషాను "డిస్టర్బ్" చేయడానికి. గదిలోపల చీకట్లో రవి, మనీషా గాఢమైన ముద్దుల్లో మునిగిపోయి ఉన్నారు. వాళ్ళు ఒకరి బట్టలు ఒకరు లాగి తీసేయబోతున్నారు, సరిగ్గా అప్పుడే తలుపు మీద చప్పుడు వినిపించింది, "టక్ టక్....."
ఇద్దరూ ఉలిక్కిపడ్డారు, కాలి బూడిదైన ఆ నీతివంతమైన ఆత్మలు మళ్లీ ప్రాణం పోసుకున్నట్లుగా. క్షణాల్లో ఆకర్షణ బిందువు వికర్షణ బిందువుగా మారి ఒకరికొకరిని దూరం చేసింది. ఇద్దరి పరిస్థితీ చాలా నీరసంగా ఉంది, ఒక పెద్ద యుద్ధంలో అలసిపోయిన రెండు దేహాలు గట్టిగా గాలి పీల్చుకుంటూ గుండెల నిండా శ్వాస నింపుకుంటున్నట్లుగా అనిపించింది. శరీరం నుంచి చెమట పడుతోంది, జుట్టు చెదిరిపోయింది, ఒంటి మీద బట్టలు సగం తొలగిపోయాయి, ముందే చెప్పినట్లు వాళ్ళు ఒకరి బట్టలు ఒకరు విప్పేయబోతుండగా తలుపు తట్టిన శబ్దం వాళ్ల చెవిన పడింది.
మనీషా ఎలాగోలా తనను తాను సర్దుకుని తలుపు తీసింది, చూస్తే అరుణ్ నిలబడి ఉన్నాడు.......
"నువ్వా? ఇప్పుడు? ఇక్కడా?"
అని ఒక్కో పదంతో మూడు ప్రశ్నలు అడిగింది మనీషా అరుణ్‌ను. మనీషా చెదిరిపోయిన, చిందరవందరగా ఉన్న రూపాన్ని చూసి అరుణ్ కాసేపు అలానే నిలబడిపోయాడు. మనీషా ఎందుకు అలా సిద్ధంగా లేని స్థితిలో నిలబడి ఉందో అర్థం చేసుకోవడం కష్టమేమీ కాదు. అర్థమైనా అప్పుడు అరుణ్ మనసు దాన్ని అంగీకరించడానికి సిద్ధంగా లేదు, కేవలం తనది మాత్రమే అయిన మనీషాను, తన సొంత గదిలోనే వేరొక మగాడితో అలా చెదిరిపోయిన స్థితిలో చూడటం ఏ భర్తకైనా ఎలా నచ్చుతుంది. ఓహ్, నేను మర్చిపోయాను కదా, అరుణ్ ఇప్పుడు మనీషా భర్త కాదు, మాజీ భర్త, బహుశా మనీషా కూడా అదే విషయాన్ని అంగీకరించిందేమో.
"ఏమైంది, ఏదైనా చెప్పు? ఏమైంది?", అని మనీషా మళ్లీ అడిగేసరికి అరుణ్ గాఢమైన ఆలోచనల్లోంచి బయటపడి స్పృహలోకి వచ్చాడు. అరుణ్ అన్నాడు, "అదే పరికి నిద్రపట్టడం లేదు, కరెంట్ పోయింది కదా, అందుకే ఈ చీకటికి కొంచెం భయపడి నిన్ను అడుగుతోంది."
ఫిట్ మరియు కండలు తిరిగిన రవి
మనీషా కొన్ని సెకన్లు ఆలోచించి వెనక్కి తిరిగి రవి వైపు చూసింది. రవి సైగ చేసి ఆమెను అరుణ్‌తో పాటు పరి దగ్గరికి వెళ్లమని చెప్పాడు. అప్పుడు మనీషా మొహం తిప్పి అరుణ్ వైపు చూసి అరుణ్‌తో అంది, "సరే, నువ్వు వెళ్ళు. నేను వస్తున్నాను."
అరుణ్ నిశ్శబ్దంగా అక్కడి నుంచి వెనక్కి వచ్చేశాడు. అమ్మ వస్తుందన్న భరోసా కూతురికి ఇచ్చాడు. మనసులో ఇలా అనుకున్నాడు, ఈ కొన్ని క్షణాల్లోనే మనీషా ఎంతలా మారిపోయిందని. ఆమె మాట్లాడే విధానంలో కూడా తన పట్ల కొంచెం అగౌరవం ధ్వనించింది. అంతేకాకుండా, మనీషా ఇప్పుడు తన సొంత కూతుర్ని చూడటానికి రావడానికి కూడా రవి అనుమతి తీసుకోవాలా? ఈ కొన్ని క్షణాల్లోనే మనీషా రవికి అంత హక్కు ఇచ్చేసిందా! అని కూడా అతను ఆలోచించాడు.


మనీషా గదిలోకి రాగానే, పరి తన అమ్మను చూడగానే పరిగెత్తుకుంటూ వెళ్లి అమ్మ ఒడిలో వాలింది. మనీషా ఎంతో ప్రేమగా కూతురితో ఇలా అంది, "ఏమైంది బంగారం, ఇంకా పడుకోలేదట! చీకటంటే భయంగా ఉందా? నువ్వు నా బ్రేవ్ గర్ల్ వి కదా. ఇందాకే చెప్పాను కదా రవి అంకుల్‌తో నాకు కొంచెం పని ఉందని, డిస్టర్బ్ చేయొద్దని, అయినా వినలేదా! వెరీ బ్యాడ్ మానర్స్", మనీషా కళ్ళు పెద్దవి చేసి కాస్త కోపంగా ఉన్నట్లు నటిస్తూ అంది.
ఈ మాటలు విని అరుణ్ గుండె పగిలిపోతోంది. మనీషా తన కూతురితో చెబుతున్న ఆ ముఖ్యమైన పని ఏంటో అతనికి తెలుసు. అందుకే అరుణ్ ఉండబట్టలేక, "నీకు ఆ ముఖ్యమైన పనే నీ కూతురి కంటే ఎక్కువా?" అని అడిగాడు.
మనీషా దానికి ఏ సమాధానం చెప్పకుండా, పరి తల నిమురుతూ నిద్రపుచ్చసాగింది. ఆ గదిలో తను, తన కూతురు తప్ప ఎవరూ లేనట్లుగా ప్రవర్తిస్తూ అరుణ్‌ను సింపుల్‌గా ఇగ్నోర్ చేసింది. కానీ అరుణ్ మళ్ళీ తన ప్రశ్ననే రిపీట్ చేసి మనీషాను అడిగాడు. అప్పుడు మనీషా, "ఈ ముఖ్యమైన పని చేయమని చెప్పింది నువ్వే కదా, అప్పుడే మర్చిపోయావా?" అంది.

మనీషా ఎదురు ప్రశ్నతో అరుణ్ మౌనంగా ఉండిపోయాడు. నిజంగానే అరుణ్ దగ్గర దీనికి సమాధానం లేదు. ఈ రోజు వాళ్ళ బంధంలో ఈ తుఫాను రేగడానికి కారణం అరుణ్ మాత్రమే, ఆ నిజాన్ని అరుణ్ కూడా కాదనలేడు. అరుణ్ దగ్గర దీనికి సమాధానం లేదని మనీషాకు కూడా బాగా తెలుసు, అందుకే ముందుగా అరుణ్ వేసిన ప్రశ్నను వదిలేయాలనుకుంది, కానీ అరుణ్ వదల్లేదు, పదే పదే అదే ప్రశ్న అడిగి ఆమెను ఇరుకున పెట్టి ఆ అప్రియమైన నిజాన్ని చెప్పేలా చేశాడు.
కాసేపు ఆగి అరుణ్ మళ్ళీ అన్నాడు, "సరే, నేను నిన్ను ఇదంతా చేయమన్నాను ఒప్పుకుంటాను, కానీ దానికోసం మన కూతురిని పట్టించుకోవద్దని నేను చెప్పలేదే."
"ఎందుకు? నేను ఏ బాధ్యతారహితమైన పని చేశాను? నువ్వు పిలవగానే వచ్చాను కదా."
"అవును, కానీ అది కూడా రవి పర్మిషన్ తీసుకుని. సొంత కూతురి దగ్గరికి రావడానికి కూడా నీకు వాడి అనుమతి కావాలా."
"దీన్ని ఫార్మాలిటీ అంటారు అరుణ్, కనీస మర్యాద. ఇంతసేపు ఆ గదిలో నేను వాడితో ఉన్నాను, మేం ఏం చేస్తున్నామో నీకు బాగా తెలుసు (ఈ మాట చెప్పేటప్పుడు మనీషా కొంచెం తడబడింది), అలాంటప్పుడు అకస్మాత్తుగా నువ్వు వచ్చి పిలిస్తే రవి కొంచెం ఇబ్బందిపడతాడు కదా. అందుకే వాడికి చెప్పి ఈ గదికి వచ్చాను, ఇందులో నేను చేసిన తప్పు ఏంటి?"
"వాహ్, మనీషా ఇప్పుడు నా ముందు రవిని వెనకేసుకొస్తుందా?", అని మనసులో బాధపడ్డాడు కానీ బయటికి ఏమీ అనలేదు.
ఆ తర్వాత అరుణ్ మౌనంగా ఉండిపోయాడు. అరుణ్ సైలెంట్ అవ్వడం చూసి మనీషా కూడా పరిని నిద్రపుచ్చడంపైనే దృష్టి పెట్టింది. పరిని నిద్రపుచ్చి, మంచం మీద పడుకోబెట్టి మనీషా అరుణ్ మంచం మీద నుండి లేచింది. మళ్ళీ రవి దగ్గరికి వెళ్ళడానికి అడుగులు వేసింది. వెళ్లే ముందు అరుణ్‌తో ఒక్క మాటే అంది, "వస్తున్నాను."
అరుణ్ ఏ సమాధానం ఇవ్వలేదు. మనీషా గదిలోంచి బయటకు వెళ్ళిపోయింది, అలాగే అరుణ్ జీవితంలోంచి కూడా...

[MadanaRathri]

                   నేను మా శ్రీవారు ఆయన స్నేహితుడు



EPISODE - 12

తన గదికి చేరుకునేసరికి రవి మంచం మీద కూర్చుని ఉన్నాడు. బహుశా తన కోసమే ఎదురుచూస్తున్నాడేమో. రవి అలా కూర్చోవడం చూసి చిరునవ్వుతో మనీషా అంది,
"సారీ, పరికి చీకట్లో అస్సలు నిద్రపట్టదు. అందుకే....."

"ఓహ్, కమాన్ మనీషా, నాకెలాంటి ఎక్స్‌ప్లనేషన్ ఇవ్వాల్సిన అవసరం లేదు, ముఖ్యంగా విషయం పరికి సంబంధించినదైతే. చట్టబద్ధంగా నేనిప్పుడు ఆమె తండ్రిని అన్న విషయం నువ్వు మర్చిపోతున్నావు, అందుకే నేనే నిన్ను అడగాలనుకున్నాను పరి పడుకుందా లేదా అని, లేకపోతే దాన్ని నిద్రపుచ్చడానికి ఈ గదికే తీసుకురావొచ్చు కదా అని. దానికి బదులుగా పరిని నిద్రపుచ్చడానికి వెళ్లినందుకు నువ్వే నాకు సారీ చెబుతున్నావా!"

రవి బాధ్యతాయుతమైన మాటలు విని మనీషా మనసులో రవి పట్ల గౌరవం మరింత పెరిగింది, బహుశా మనీషాకే తెలియకుండా ఆమె మనసు పొరల్లో ఎక్కడో రవి పట్ల కొంచెం ప్రేమ కూడా పుట్టిందేమో. సరిగ్గా అదే సమయానికి జీవితంలో కొత్త వెలుగు వచ్చినట్లుగా ఇంట్లో మళ్లీ కరెంట్ వచ్చింది. చీకటి గదిలో ఎల్.ఈ.డీ బల్బ్ దేదీప్యమానంగా వెలిగింది. ఇప్పుడు మనీషా, రవి ఒకరినొకరు స్పష్టంగా చూసుకోగలుగుతున్నారు, కానీ ఇప్పుడు వాళ్ళ మధ్య ఎలాంటి సంక్లిష్టత లేదు, అదంతా గాలిలో కర్పూరంలా ఎగిరిపోయింది. నోటితో ఏమీ చెప్పకపోయినా వాళ్ళ కళ్ళు ఒకరితో ఒకరు మాట్లాడుకుంటున్నాయి. వాళ్ళు మళ్ళీ తమ నీతివంతమైన ఆత్మలను కాల్చి బూడిద చేయసాగారు, కానీ ఈసారి కావాలనే.
మనీషా వెనక్కి తిరిగి తలుపు వేసి గడియ పెట్టింది. తనే స్విచ్ బోర్డు దగ్గరికి వెళ్లి లైట్ ఆర్పేసింది. కరెంట్ లేకపోతేనే బాగుండేది అనిపించింది, లేకపోతే ఏంటి కృత్రిమంగా స్విచ్ ఆఫ్ చేసి లోడ్ షెడ్డింగ్ సృష్టించడానికి మనీషా మరో క్షణం కూడా ఆలోచించలేదు.
గది చీకటిగా ఉంది, రవి మంచం మీద నుంచి లేచి నిలబడ్డాడు. ఆ తర్వాత మనీషా చేసిన పని మొత్తం ప్రపంచాన్నే ఆశ్చర్యపరిచేలా ఉంది. మనీషా బోల్డ్ మువ్ చూసి రవి షాక్ అయ్యాడు.

మనీషా తన నైటీని రవి ముందే తీసేసింది! రవి ముందు ఇప్పుడు మనీషా అనే అద్భుతమైన అందాల రాశి కేవలం తన బ్రా, ప్యాంటీలో మాత్రమే నిలబడి ఉంది. రవి ఈ దృశ్యాన్ని మొదటిసారి చూస్తున్నాడు. తన కలలోని యువరాణి మనీషాను ఇంత పొట్టి బట్టల్లో తను ఇంతకుముందెప్పుడూ చూడలేదు. మనీషాను చూడగానే రవిలో కోరికలు కట్టలు తెంచుకున్నాయి, అతని పురుషాంగం స్తంభించింది. రవి ఏం చేయాలో, ఎక్కడినుంచి మొదలుపెట్టాలో అర్థం కాక గందరగోళానికి గురవుతున్నాడు. కానీ రవి ఏ ప్రయత్నమూ చేయాల్సిన అవసరం రాలేదు. ఎందుకంటే మనీషాయే అడుగులో అడుగు వేసుకుంటూ రవి వైపు వస్తోంది, ఆమె వస్తుంటే రవి గుండె వేగం అంతకంతకూ పెరిగిపోతోంది.
మనీషా తన దగ్గరికి రావడాన్ని గమనించిన రవి కూడా తన ట్రాక్ సూట్ తాడు ముడి విప్పి లూజ్ చేసుకున్నాడు, తద్వారా ప్యాంటు లోపల ఉన్న పెద్ద అనకొండకు కొంచెం స్పేస్ దొరుకుతుందని. మనీషా దగ్గరికి వచ్చి రవి రెండు భుజాలపై చేతులు వేసి తాకగానే, రవి నరనరాల్లో కరెంట్ ప్రవహించినట్లయింది. రవి భుజాలపై చేతులు వేసి మనీషా రవిని మంచం అంచున కూర్చోబెట్టింది. ఆ తర్వాత తనే రవి ఒడిలో ఎక్కి కూర్చుంది. ఎట్టకేలకు నిరీక్షణకు తెరపడింది, రవి ఓపిక ఫలించింది.



మనీషా మెల్లగా రవి చెంపను తనవైపు లాక్కుని ముద్దుపెట్టుకోసాగింది. రవి తన చేతులను మనీషా నడుము చుట్టూ వేసి గట్టిగా కౌగిలించుకున్నాడు. మనీషా కేవలం బ్రా, ప్యాంటీలో ఉండటం వల్ల ఆమె శరీరంలోని ఎక్కువ భాగం కప్పుకోకుండానే ఉంది. అందుకే ఈ కౌగిలింపు రవికి మరింత ఉత్కంఠభరితంగా అనిపించింది. అతను మనీషా సగం నగ్నంగా ఉన్న ఆ సున్నితమైన శరీరాన్ని తన చేతులతో నిమురుతున్నాడు. అప్పుడప్పుడు గట్టిగా గిల్లుతున్నాడు కూడా.
వెంటనే మనీషా "అవుచ్" అంటూ తన స్పర్శ ప్రతిస్పందనను తెలియజేస్తోంది.
ఇలా రవి మనీషా వెన్నలాంటి శరీరాన్ని నలిపేస్తున్నాడు. కొద్దీ కొద్దీ మనీషా "ఊహ్ ఆహ్" అంటూ తన కామవేదనను బయటపెడుతోంది. రవి మనీషా శరీరాన్ని పిండిలా పిసుకి నలుపుతున్నాడు. దాని తీవ్రత నెమ్మదిగా పెరుగుతుండగా మనీషా మూలుగులు మరింత పెరగసాగాయి. మనీషా మూలుగుల శబ్దాన్ని ఆపడానికి రవి తన నోటిని మనీషా నోటిలో పెట్టి ఆమె నోరు మూసేశాడు. ఆ తర్వాత తీవ్రమైన చప్పరింపు మొదలైంది. వాక్యూమ్ క్లీనర్‌లా రవి తన నోటితో మనీషా నోటిలోని లాలాజలాన్నంతా పీల్చేస్తున్నాడు. ఇద్దరి నాలుకల లాలాజలం కలిసి ఏకమవుతోంది.


రవి మంచం అంచున కూర్చున్నాడు, మనీషా అతని ఒడిలో ఉంది. ఒకరినొకరు తీవ్రంగా ముద్దుపెట్టుకుంటున్న ఊపులో ఇద్దరూ ఊగిపోతున్నారు. వాళ్ళిద్దరూ కలిసి ఓ ప్రయాణానికి బయలుదేరారనిపిస్తోంది, ఆ ప్రయాణంలో ఒకరికొకరు పూర్తిగా తోడుగా నిలిచి ఇద్దరూ వందశాతం మజాను ఆస్వాదిస్తున్నారు. ఈ నిశ్శబ్ద రాత్రిలోని ఖాళీ గదిని రవి పూర్తిగా తన ఆధీనంలోకి తీసుకుంటున్నాడు. మనీషా శరీరం మొత్తాన్ని రవి తన గుప్పిట్లో బంధిస్తున్నాడు.
బొమ్మల దుకాణంలోకి వెళ్లిన ఆ చిన్న పిల్లాడిలా తయారైంది రవి పరిస్థితి, ఏ చేత్తో ఏం పట్టుకోవాలో అర్థం కాని స్థితి. ఏ బొమ్మను అందుకోవాలో, దేన్ని పట్టుకోవాలో అర్థం కావడం లేదు. రవికి కూడా మనీషా శరీరంలోని ఏ భాగాన్ని రక్కాలో, ఏ చోట పంటితో కొరకాలో, ఎక్కడ వెన్నలా కరిగించాలో పాలుపోవడం లేదు. అందుకే అతను మనీషా శరీరాన్ని పాములా చుట్టేసి తన ఇష్టమొచ్చినట్లు ప్రవర్తిస్తున్నాడు. ఎన్నాళ్ళ నుంచో అణచిపెట్టుకున్న రవి కోరికలు ఈరోజు తీరుతున్నాయి.

సమయం ఆగిపోయినట్లుగా ఉంది. ఆ మత్తులో రవి పిచ్చివాడిలా మనీషా ఒంటి మీద అక్కడక్కడా తన చేతులు వేస్తూ ఒక అమృతసుఖాన్ని పొందుతున్నాడు. ఇలా చేతులు తిప్పుతూ తిప్పుతూ రవి మనీషా బ్రా స్ట్రాప్ హుక్ దగ్గరికి చేరుకున్నాడు. ఇప్పుడు అతనికి అసలు నిధి తాళంచెవి దొరికినట్లే. ఈ బ్రానే కదా మనీషా శరీరంలోని అతిపెద్ద రెండు నిధులను కప్పి ఉంచింది. ఈ బ్రా హుక్ వెనక నుంచి విప్పితే చాలు, కొండల్లాంటి కోడిగుడ్డు ఆకారంలో ఉన్న రెండు పెద్ద నిధుల భాండాగారం బయటపడుతుంది, వాటిని నొక్కితే చనుమొనల నుంచి పాల సముద్రం ప్రవహించడం మొదలవుతుంది.

రవి ఒక్క క్షణం కూడా వృధా చేయకుండా బ్రా హుక్‌ను చేతితో నొక్కి విప్పేశాడు. బ్రా బంధం నుంచి విముక్తి పొందగానే మనీషా వక్షోజాలు అమాంతం అర అంగుళం పెరిగినట్లుగా అనిపించింది. రవి మరింత ఉత్సాహంగా మారుతున్నాడు. అందుకే అతను ఎక్కువ సమయం తీసుకోకుండా తన రెండు చేతులను ముందుకు తెచ్చి బ్రా కప్పుల మీద పెట్టాడు. ఆ తర్వాత ఆ బ్రా కప్పుల కింద గుండా సొరంగం లాంటి దారి ద్వారా తన చేతులను లోపలికి దూర్చాడు. దూర్చీ దూర్చగానే రవి మనీషా సళ్ళను గట్టిగా పట్టుకున్నాడు. అప్పుడు మనీషా నోటి నుంచి మాత్రమే కాదు, ఆమె మనసు లోతుల్లోంచి "ఆహ్" అనే శబ్దం బయటకు వచ్చింది.


రవి ఇక ఏమాత్రం వేచి ఉండాలనుకోలేదు. అతను చాలా అశాంతిగా ఉన్నాడు. అందుకే వెంటనే తన ఒక చేతితో మనీషా బ్రాను ఆమె శరీరం పైనుంచి తీసేసి ఆమెను టాప్‌లెస్ చేశాడు. మనీషా బ్రా ఎగిరిపోయి దూరంగా నేల మీద పడింది. మనీషా ముందున్న కొండల్లాంటి సళ్ళను పూర్తిగా తన ఆధీనంలోకి తెచ్చుకోవడానికి రవి ఆమె జుట్టును ఒకచోట చేర్చి వెనక్కి నెట్టేశాడు.

రవిలో ఇప్పుడు ఒక క్రూర మృగం మేల్కొంది. తోడేలులాగా తన వేటను పీక్కుతినాలనుకుంటున్నాడు. రవి నోరు పెద్దగా తెరిచి ఒక్కసారిగా మనీషా ఎడమ రొమ్మును నోట్లో పెట్టుకున్నాడు. దానితో ఇష్టమొచ్చినట్లుగా చప్పరించడం మొదలుపెట్టాడు. దీంతో మనీషా చాలా కలవరపడిపోయింది. అది ఆమె నియంత్రణ కోల్పోయి గొంతు చించుకుని అరుస్తూ, "ఆహ్... ఆహ్... ఆహ్మమ్మా... ఓహ్..." అని మూలగడం మొదలుపెట్టినప్పుడు అర్థమైంది.

మనీషా అరుపుల తీవ్రత ఎంతగా ఉందంటే ఇల్లంతా మారుమోగిపోయింది. రవి కూడా సెక్స్ ప్లెజర్ మత్తులో ఎంతగా మునిగిపోయాడంటే, అతనికి కూడా అరుణ్, పరి సంగతి గుర్తులేదు. రవి అప్పుడు మనసారా సుఖాన్ని ఆస్వాదిస్తున్నాడు, ఆ క్షణం నుంచి ఎంత వీలైతే అంత లాక్కోవాలని. అందుకే అతను ఆకలితో ఉన్నవాడిలా మనీషా సళ్ళను గట్టిగా పట్టుకుని చప్పరిస్తున్నాడు. కుదిరితే ఆ సళ్ళను మింగేసేలా ఉన్నాడు.

రవి ఈ బరితెగింపుకు మనీషా కూడా తనను తాను కంట్రోల్ చేసుకోలేకపోతోంది. ముక్కూముఖం చెప్పాలంటే ఇద్దరూ ఇంట్లో అరుణ్, పరిలు ఉన్నారనే విషయాన్నే పూర్తిగా మర్చిపోయారు. కానీ వాళ్లున్నారు, చాలా చురుకుగా ఉన్నారు. అరుణ్ అయితే మెలకువగానే ఉన్నాడు, అతనికి ఎలాగూ నిద్ర పట్టడం లేదు. కానీ మనీషా వింతైన శృంగార అరుపులు విని వాళ్ల కూతురు పరికి కూడా మెలకువ వచ్చేసింది!

పరి ఉలిక్కిపడి వాళ్ల నాన్నతో, "నాన్న నాన్న, అమ్మ అలా ఎందుకు అరుస్తోంది? అమ్మకేమైంది?" అంది.
సహజంగానే అమాయకురాలైన పరి కొంచెం భయపడింది, ఇలాంటి అరుపులు ఆమెకెప్పుడూ తెలియదు. కానీ అరుణ్ పరి అడిగిన ఈ ప్రశ్నకు ఏం సమాధానం చెబుతాడు? పరిని ఎలా శాంతింపజేస్తాడు? ఇప్పుడు పరిని నిద్రపుచ్చడానికి అరుణ్ వాళ్ల అమ్మ దగ్గరికి వెళ్లలేడు కూడా. ఆమె ఇప్పుడు వేరొకరితో మంచం మీద......., ఆ విషయం తలచుకోవడానికి కూడా అరుణ్‌కు కష్టంగా ఉంది. నాన్న కళ్ళలో నీళ్లు చూసి చిన్నారి పరి మరింత ఆందోళన చెందింది. అంటే నిజంగానే అమ్మకేదో అయ్యిందా, లేకపోతే నాన్న ఎందుకు ఏడుస్తున్నాడు?
పక్క గదిలోంచి ఆగకుండా మనీషా, "ఆహ్..... ఓహ్...... ఊహ్...... హహ్...... అవుచ్......." లాంటి శబ్దాలు వినిపిస్తూనే ఉన్నాయి.

అరుణ్ నుదుటిపై చింత రేఖలు కనిపిస్తున్నాయి, ఎందుకంటే పరి అప్పటినుంచి పదే పదే వాళ్ళ నాన్నను అడుగుతోంది, వాళ్ళ అమ్మ పక్క గదిలోంచి ఎందుకు అలా అరుస్తోందని? అసలు రవి అంకుల్ ఎక్కడున్నాడు అని?
ఒక దశలో పరి ఏకంగా రవి అంకుల్ వాళ్ళ అమ్మను కొడుతున్నాడా అని అడిగేసింది. ఈ మాట విని అరుణ్ ఇక మౌనంగా ఉండలేకపోయాడు. పరి దృష్టిలో రవి స్థాయి దిగజారడం అతనికి ఇష్టం లేదు, ఎందుకంటే తను చనిపోయాక పరి రవినే తన తండ్రిగా అంగీకరించాలి కదా. అందుకే చివరకు అరుణ్ డ్యామేజ్ కంట్రోల్‌కు దిగి పరికి వివరించడం మొదలుపెట్టాడు.

"పరి, అమ్మ ఇప్పుడు రవి అంకుల్‌తో ఓ ఆట ఆడుతోంది. ఈ ఆటలో ఎవరు గట్టిగా అరిస్తే వాళ్లే గెలుస్తారు."
"వాహ్, భలే సరదాగా ఉందే ఈ ఆట. నాన్న మనం కూడా ఆడదామా ఈ ఆటను."
"లేదు, అస్సలు వద్దు", అకస్మాత్తుగా అరుణ్ గదమాయిస్తూ కసురుకున్నాడు. వెంటనే తనను తాను సంబాళించుకుని మళ్లీ పరికి అర్థమయ్యేలా చెప్పాడు, "కాదు, అంటే ఈ ఆట పెద్దవాళ్లు మాత్రమే ఆడుకుంటారు."
అరుణ్ ఇంకో అడుగు ముందుకేసి అన్నాడు, "ఈ ఆట మీ అమ్మ, నేను ఆడుకున్న తర్వాతే కదా నిన్ను కలలోకంలోంచి ఈ లోకంలోకి తీసుకొచ్చింది. తెలుసా, మీ అమ్మ, నేను ఈ ఆట ఆడాకే నువ్వు పుట్టావు."
"నిజంగా!!", పరి ఆశ్చర్యపోతూ అంది.
"అవును మరి. మరిప్పుడు ఏమైంది, నేను, మీ అమ్మ ఈ ఆట ఆడుకున్నప్పుడే కదా నువ్వు పుట్టావు. ఇప్పుడు మీ అమ్మ, రవి అంకుల్ ఈ ఆట ఆడుకుంటున్నారు కదా, అంటే నీలాగే ముద్దులొలికే మరో చిన్నారి పాప మీ అమ్మకు పుడుతుంది, దానితో నువ్వు ఆడుకోవచ్చు."
"నిజంగా నాన్నా!!", పరి ఎగ్జైట్ అవుతూ అడిగింది.
"అవును, నిజమే", అరుణ్ గొంతు బొంగురుపోయింది. కళ్ళలో కన్నీళ్లు నిండుకున్నాయి, కానీ పరి ముందు ఆ కన్నీళ్లను అతికష్టం మీద ఆపుకున్నాడు అరుణ్.
"అదేంటి నాన్నా, నువ్వు ఎందుకు ఈ ఆట ఆడలేదు. కిందటిసారి నువ్వే కదా అమ్మతో ఈ ఆట ఆడి నన్ను కలలోకం నుంచి తీసుకొచ్చావని చెప్పావు, మరి ఈసారి కూడా నువ్వే ఆడొచ్చు కదా, రవి అంకుల్ ఎందుకు?"
"ఎందుకంటే నాకు ఒంట్లో బాగోలేదు కదా బంగారం."
"అయితే కొత్త పాపకి నాన్న ఎవరవుతారు? నువ్వా, రవి అంకులా?"

ఆ పసిపిల్ల ఎంత సూటిగా తన ప్రశ్నను అరుణ్ మీద విసిరిందో ఆ పిల్లకే తెలియదు. ఇప్పుడు అరుణ్ మరింత జాగ్రత్తపడి పరికి అర్థమయ్యేలా చెప్పాడు,
"చూడు పరి, ఇప్పుడు నేను చెప్పేది శ్రద్ధగా విను. నేను ఇంకొన్ని రోజుల్లో కలలోకానికి వెళ్లిపోతాను, ఎక్కడినుంచైతే నేనూ అమ్మ నిన్ను తీసుకొచ్చామో అక్కడికి. నేను వెళ్లిపోయాక నీకు, ఆ కొత్త పాపకి ఇద్దరికీ రవి అంకులే కొత్త నాన్న అవుతాడు. ఆ తర్వాత నుంచి నువ్వు రవి అంకుల్‌ను నాన్న అని పిలవాలి, సరేనా! కేవలం నాన్న."
"లేదు, నేను నిన్ను తప్ప ఇంకెవర్నీ నాన్న అని పిలవలేను. అసలు నువ్వు ఆ కలలోకానికి ఎందుకు వెళ్తావు. వెళితే నన్ను కూడా తీసుకెళ్లు."
"లేదు బంగారం, అలా అనకూడదు. అక్కడికి నేను ఒక్కడినే వెళ్తాను. నువ్వెందుకు కంగారు పడుతున్నావు, నువ్వు కళ్ళు మూసుకుని ఆకాశం వైపు ప్రార్థించగానే నేను నీకు కనిపిస్తాను. నేను ఎప్పుడూ నీ పక్కనే ఉంటాను. కానీ నువ్వు నాకు మాట ఇవ్వు, నువ్వు రవి అంకుల్‌ను, కొత్త పాపను ఆదరిస్తావని, నన్ను అమ్మను ప్రేమించినట్లే వాళ్లనూ ప్రేమిస్తావని."

"హుమ్, సరే. ప్రామిస్..",
పరి కాస్త బాధగా అంది. ఆమెకు అరుణ్ చెప్పిన మాటలేవీ సరిగ్గా అర్థం కాలేదు కానీ ఎందుకో ఆమె మనసు కూడా చాలా భారంగా అయిపోయినట్లు అనిపించింది. బహుశా రక్త సంబంధం అంటే ఇదేనేమో, వాళ్ళ నాన్న చనిపోతాడని సరిగ్గా అర్థం కాకపోయినా ఆమె మనసు భారంగా మారిపోయింది.
పరి అకస్మాత్తుగా వాళ్ళ అమ్మ, రవి అంకుల్ ఆడుతున్న ఆ ఆటను చూడాలని పట్టుబట్టింది, అది కూడా దొంగతనంగా. కానీ పరి వాళ్ళ నాన్న కళ్ళు ఉరిమి చూస్తూ అది బ్యాడ్ మానర్స్ అని ఆమెకు అర్థమయ్యేలా చెప్పాడు. అరుణ్ కోపానికి భయపడి పరి పడుకుంది. ఎక్కువ మారాం చేయకుండా కాసేపట్లోనే నిద్రపోయింది.
చిన్నారి పరి ఆసక్తిని ఎలాగోలా అణచివేసినా, తన మనసులో చెలరేగుతున్న తుఫానును ఎలా ఆపగలడు? పరి లాగే అతనికి కూడా మనీషా, రవిల ఆ "ఆటను" తన కళ్ళతో చూడాలనిపించింది, అది కూడా దొంగతనంగా. అందుకే అతను మంచం దిగాడు, పరి అప్పటికే నిద్రపోయింది. గది తలుపును కాస్త తెరిచి పెట్టి అతను బయటకు వచ్చాడు.
ఇప్పుడు మనీషా, రవి ఏ గదిలో శృంగార క్రీడలో మునిగిపోయారో, అదే గదిలో మనీషా, అరుణ్ తమ దాంపత్య జీవితాన్ని గడిపారు. మనీషా భర్తగా ఉన్నప్పుడు అది అరుణ్ గది, ఇప్పుడు అది రవిది. అందుకే అరుణ్‌కు తెలుసు, డైనింగ్ హాల్ వైపు చూసేలా ఆ గది పైకప్పుకు ఆనుకుని ఒక చిన్న ఓపెన్ వెంటిలేషన్ బాక్స్ లాంటి రంధ్రం ఉంటుందని, తద్వారా తలుపులు, కిటికీలు మూసి ఉన్నా గదిలో గాలి ఆడుతుందని.


అరుణ్ నెమ్మదిగా అడుగులేసుకుంటూ వెళ్లి డైనింగ్ రూమ్‌లో ఉన్న పెద్ద టూల్‌ను తీసుకొచ్చి మనీషా గది బయట ఉన్న ఆ ఓపెన్ వెంటిలేషన్ బాక్స్ కింద పెట్టాడు. ఆ టూల్‌కు నిచ్చెన లాంటి మెట్లున్నాయి. ఆ మెట్లు ఎక్కి అనారోగ్యంతో ఉన్న శరీరం సహకరించకపోయినా అరుణ్ ఆ టూల్ పైన ఎక్కి కూర్చున్నాడు. తల ముందుకు పెట్టి ఆ బాక్స్ లోపలికి చూశాడు. అలా చూడగానే అతనికి కనిపించిన దృశ్యంతో అప్పటికప్పుడే అరుణ్ గుండె పగిలి ముక్కలై కిందపడినట్లు అనిపించింది, ఆ శబ్దం బహుశా ఎవరికీ వినిపించలేదేమో కానీ, కేవలం అరుణ్ మాత్రమే దాన్ని తీవ్రంగా ఫీల్ అయ్యాడు.

కొనసాగుతుంది....

NEXT UPDATE కోసం 20 కామెంట్స్ టార్గెట్ ని కంప్లీట్ చేయండి...

[MadanaRathri]

Please don't stop this story writer garu, try to give more episodes daily or two days once.

its depends on readers response