Misc. Erotica నాలుగు స్తంభాలాట

[actressdarkhub]

  కొత్త కథ త్వరలో...  
హాయ్ రీడర్స్! 

మరో కొత్త కథతో త్వరలో మీ ముందుకు రాబోతున్నాను.
కథ: “నాలుగు స్తంభాలాట ”   

ఇది బెంగాలీ రైటర్ రాసారు "మనాలి బసు" గారు రాసారు నేను ఈ కథను ఒక్క 40 % మర్చి రాస్తున్నా..


NOTE : ఈ కథ మీ ఎంత సుఖాన్ని ఇస్తుందో అంటే బాధను ఇస్తుంది... కాబట్టి దయ చేసి సున్నిత మనసు ఉన్నవారు.. కథ చదివేటప్పుడు ఇబ్బంది గా ఉంటె చదవడం అక్కడితోనే ఆపేయండి...

ఈ కథ కూడా త్వరలోనే ప్రారంభం కాబోతుంది. నా మిగతా కథలకు మీరు ఎంత మంచి సపోర్ట్ ఇచ్చారో, అదే ప్రేమను ఈ కొత్త కథకు కూడా అందిస్తారని ఆశిస్తున్నాను. 
మీరు చూపించే ఆదరణ, కామెంట్స్, ఫీడ్‌బ్యాక్ నాకు ఎప్పుడూ మరింత ఉత్సాహంతో రాయడానికి ప్రోత్సాహం ఇస్తాయి.
త్వరలోనే కథతో మీ ముందుకు వస్తాను...
చదివి మీ అభిప్రాయం చెప్పడం మాత్రం మర్చిపోవద్దు. 

మీ సపోర్ట్ ఎప్పటిలాగే కావాలి!   

[Paty@123]

I am manali is a good writer

[actressdarkhub]

                     నాలుగు స్తంభాలాట


EPISODE - 1

ఆసుపత్రి కారిడార్.  ఎటు చూసినా భయపెట్టే నిశ్శబ్దం... కానీ మనీషా గుండెల్లో మాత్రం ఏదో జరగకూడనిది జరగబోతోందన్న భయంకరమైన తుఫాను చెలరేగుతోంది. చేతిలో తన చిన్నారి కూతురు పరి ఆడుకునే బొమ్మను గుండెలకేసి హత్తుకుని, బిక్కుబిక్కుమంటూ అరుణ్ బయాప్సీ రిపోర్ట్ కోసం ఎదురుచూస్తోంది. ఆమె పక్కనే కొండంత అండలా నిలబడి ఉన్నాడు రవి. అరుణ్‌కి రవి ప్రాణమిత్రుడు మాత్రమే కాదు, వాళ్ళ ప్రేమ కథకు పునాది కూడా. మనీషా తన ఇంటి నుంచి ప్రాణాలకు తెగించి పారిపోయి వచ్చినప్పుడు, ప్రతి అడుగులోనూ రక్షణగా నిలబడి, దగ్గరుండి మరీ వాళ్ళిద్దరికీ పెళ్లి చేశాడు. వాళ్ళిద్దరి ఆదర్శవంతమైన ప్రేమకు, వారి అందమైన సంసారానికి రవి ఒక మూలస్తంభం లాంటివాడు. లోపల రవి మనసు కూడా భయంతో వణికిపోతున్నా, పైకి మాత్రం మనీషాకు ధైర్యం చెబుతూ నిలబడ్డాడు.

అంతలో ఆ నిశ్శబ్దాన్ని చీల్చుకుంటూ డాక్టర్ గదిలోంచి బయటకు వచ్చాడు. ఆయన మొహంలో ఉన్న సీరియస్‌నెస్ చూసి మనీషా, రవి ఒక్కసారిగా ఉలిక్కిపడ్డారు. బయాప్సీ రిపోర్ట్‌ని చూసిన డాక్టర్ పెదవులు వణికాయి... అరుణ్‌కు ప్రాణాంతకమైన క్యాన్సర్ అని, అది కూడా అడ్వాన్స్‌డ్ స్టేజ్‌లో ఉందని తేల్చి చెప్పాడు. చేతిలో ఇక ఏమాత్రం సమయం లేదని ఆ మాటల అర్థం. ఆ పిడుగు లాంటి వార్త వినగానే మనీషా ప్రపంచం ఆగిపోయింది. అరుణ్‌తో కలిసి పంచుకున్న అందమైన ప్రేమ క్షణాలు, ఒకరికొకరు తోడుంటామని బాసలు చేసుకున్న రాత్రులు ఆమె కళ్లముందు కదలాడాయి. రెండు చేతుల్తో మొహం దాచుకుని అక్కడే కుప్పకూలిపోయింది. రవి ఆమెను ఓదార్చడానికి ప్రయత్నిస్తున్నాడు కానీ, తన గుండె కూడా ముక్కలైపోతోంది. తన కళ్లెదుటే ప్రాణస్నేహితుడి జీవితం ఇలా చేజారిపోతుంటే తట్టుకోలేకపోతున్నాడు.

"డాక్టర్... మా అరుణ్‌కి ఎలా ఉంది? ఇదంతా క్యూర్ అయిపోతుంది కదా?" రవి గొంతులో కన్నీటిని దాచుకుంటూ అడిగాడు.

డాక్టర్ భారంగా తలూపుతూ, "లేదు రవి... నేను నీకు ముందే చెప్పాను కదా, ఇది లాస్ట్ స్టేజ్. దీనికి ఎలాంటి ట్రీట్మెంట్ లేదు," అన్నాడు.

"అలా అనకండి డాక్టర్! ఎంత ఖర్చయినా పర్వాలేదు, వాడిని బతికించుకునే బాధ్యత నాది. కావాలంటే విదేశాల నుంచి అత్యుత్తమ డాక్టర్లను పిలిపిద్దాం. ప్లీజ్ డాక్టర్... నా ఫ్రెండ్‌ని కాపాడండి!" రవి ప్రాధేయపడ్డాడు.

"లేదు రవి, అవసరం లేదు. ఇప్పుడు మనం ఏం చేసినా అరుణ్ మనతో ఉండేది కేవలం కొన్ని నెలలు మాత్రమే. ఈ తక్కువ సమయంలో అతనికి ట్రీట్మెంట్ పేరిట నరకం చూపించడం కంటే... ఆ మిగిలిన రోజులు తన కుటుంబంతో, తనకిష్టమైన భార్య బిడ్డతో  సంతోషంగా గడిపేలా చూడండి," అని చెప్పి డాక్టర్ భారంగా అక్కడి నుంచి వెళ్లిపోయాడు.

ఆ మాటలు విన్న మనీషా, ప్రాణం లేని బొమ్మలా నేల మీద అలాగే ఉండిపోయింది. "నన్ను ఒంటరి చేసి వెళ్లలేవు అరుణ్..." అంటూ ఆమె కళ్ళు వర్షిస్తూనే ఉన్నాయి. రవి ఎలాగోలా తన బాధను దిగమింగుకుని, మనీషా భుజం తట్టి ధైర్యం చెప్పి, అరుణ్ ఉన్న గదిలోకి బరువైన అడుగులతో వెళ్ళాడు.

లోపల అరుణ్ ప్రశాంతంగా ఉన్నాడు. కళ్లు తెరిచి అనంతమైన శూన్యంలోకి చూస్తున్నాడు. అతని మనసంతా మనీషా గురించే ఆలోచిస్తోంది. రవిని చూడగానే అరుణ్ పెదవులపై చిన్న నవ్వు విరిసింది. రవి తన బాధను లోపలే దాచుకుని, ముఖం మీద నవ్వు పులుముకుంటూ, "రేయ్ అరుణ్... నువ్వేం భయపడకురా! నేను డాక్టర్‌తో మాట్లాడాను. నీకేం లేదు, ట్రీట్‌మెంట్ చేస్తే పూర్తిగా నయమైపోతుందట," అని అబద్ధం చెప్పాడు.

కానీ అరుణ్ నవ్వుతూనే రవి వంక చూసి, "రేయ్... ఇంకా చాలురా. ఆపు. నాకు అంతా తెలుసు. నాకెక్కువ టైమ్ లేదని నాకు అర్థమైపోయిందిరా," అన్నాడు ప్రశాంతంగా.

"రేయ్ పిచ్చోడా... అలా అనకురా. నేనున్నాను కదా, అంతా నేను చూసుకుంటాను..." అంటూ రవి గొంతు వణికింది.

"రేయ్ వద్దురా. ఇంకా నువ్వేం చేయకు." అరుణ్ కళ్లలో తన భార్యపై ఉన్న అంతులేని ప్రేమ, ఆరాధన కనిపించాయి. "నాకు నా ప్రాణం గురించి భయం లేదురా... నా మనీషా ఎలా ఉంది? ఉదయం నుంచి పిచ్చిది ఏమీ తినలేదురా... నా గురించి తలుచుకుంటూనే ఉండి ఉంటుంది. తనని ఏడవొద్దని చెప్పురా. తన కంట్లో నీళ్లు చూస్తే నేను తట్టుకోలేను. పరి కూడా కాలేజ్‌కి వెళ్ళింది కదా..." అంటూ తన చివరి క్షణాల్లో కూడా భార్యాబిడ్డల గురించే తపించిపోయాడు అరుణ్.

ఆ స్వచ్ఛమైన ప్రేమకు రవి కళ్లు చెమ్మగిల్లాయి. "హ్మ్మ్... సరేరా. నేను మనిషా కు సర్ది చెప్పి ని దగ్గరికి పంపిస్తాను . కానీ నువ్వు తనతో ఎలా పడితే అలా మాట్లాడకురా. కొంచెం జాగ్రత్తగా, ప్రేమగా మాట్లాడు. నువ్వేదో పెద్ద గురువులాగా నీతివాక్యాలు, వేదాంతాలు చెప్పకు. తను ఇప్పుడు అవేమీ అర్థం చేసుకునే స్థితిలో లేదు. తనకి నువ్వున్నావన్న భరోసా ఇవ్వు చాలు."

"హ్మ్మ్... సరేరా. నువ్వు జాగ్రత్త.

"ఇప్పుడు మనిషా తో మాట్లాడు  గుర్తుంది కదా.!! నేను వెళ్లి పరిని కాలేజ్ నుంచి తీసుకొని వస్తాను," అని చెప్పి, మిత్రుడికి భరోసా ఇచ్చి అక్కడి నుంచి వెళ్ళాడు రవి.

రవి వెళ్లగానే అరుణ్ ఓ సుదీర్ఘమైన నిట్టూర్పు విడిచాడు. అతని కళ్లలో కన్నీళ్లు సుడులు తిరిగాయి. మృత్యువు అంచున ఉన్నా అతనికి ఏమాత్రం భయం లేదు, కానీ ప్రాణంగా ప్రేమించిన మనీషాను వదిలి వెళ్లాలనే ఆలోచనే అతని గుండెను కోసేస్తోంది. మెల్లగా కళ్లు మూసుకున్నాడు. ఒక్కసారిగా అతని జీవితం ఒక సినిమా రీల్ లా కళ్ల ముందు కదలాడింది... మనీషాతో తొలి పరిచయం, ఆ వర్షంలో వాళ్ళిద్దరూ వేసుకున్న తొలి అడుగు, ఆమె నవ్వుకోసం తను పడిన తపన, పెళ్లి పీటల మీద మనీషా మొహంలో చూసిన ఆ అందమైన సిగ్గు... ఆ తీయని జ్ఞాపకాల్లోకి జారుకుంటూ, పెదవులపై చిన్న నవ్వుతో ఆమెనే తలుచుకుంటూ ఉండిపోయాడు అరుణ్.

గతం...

అరుణ్ ఆలోచనలు అతన్ని తన కాలేజీ రోజుల వైపు తీసుకువెళ్లాయి.

అరుణ్ ఒక సాధారణ మధ్యతరగతి కుర్రాడు. ఆ ఇంట్లో అనురాగానికి, ఆప్యాయతలకు కొదవ లేదు, కానీ ఆర్థిక కష్టాలు మాత్రం ఎప్పుడూ వెక్కిరిస్తూనే ఉండేవి. ఇది ప్రతి మధ్యతరగతి ఇంట్లో ఉండే సాధారణ విషయమే కాబట్టి, అరుణ్ ఏనాడూ దాని గురించి బాధపడలేదు. పైగా అతనికి ఆత్మాభిమానం చాలా ఎక్కువ. ఎవరి దగ్గరా చేయి చాచడం, ఎవరి నుండైనా ఉచితంగా ఏమైనా ఆశించడం అతని రక్తంలోనే లేదు. ఆత్మాభిమానంతో బతికే అరుణ్ తన జీవితంలో గర్వంగా చెప్పుకోగలిగే రెండు అద్భుతాలను సాధించాడు. అందులో మొదటిది... రవితో అతని ప్రాణస్నేహం.

రవి ప్రపంచం అరుణ్ జీవితానికి పూర్తి భిన్నమైనది. రవి పుట్టింది కోట్లు పడగలెత్తిన ఒక జమీందారీ కుటుంబంలో. వాడికి డబ్బుకు ఎలాంటి లోటూ లేదు, కానీ ఆ ఇంట్లో కుటుంబం మధ్య ఉండాల్సిన ప్రేమ అనేదే మచ్చుకైనా కనిపించదు. రవి కళ్లెదుటే వాళ్ల అమ్మానాన్నలు ప్రతిరోజూ ద్వేషంతో గొడవ పడేవారు. చివరకు ఆ గొడవలు విడాకులకు దారితీశాయి. ఇద్దరూ విడిపోయి ఎవరికి వారు వేరే పెళ్లిళ్లు చేసుకొని వెళ్లిపోయారు. ఆ సంఘటన రవి మనసులో తీవ్రమైన గాయాన్ని మిగిల్చింది. కుటుంబం, బంధాలు అంటేనే వాడికి విరక్తి పుట్టింది. ఎప్పుడూ ఒంటరిగా, కుటుంబానికి దూరంగా బతికే రవికి... అరుణ్ పరిచయం ఒక వసంతంలా వచ్చింది. ఆ పరిచయం ప్రాణస్నేహంగా మారింది. ఒకరి కోసం ఒకరు అన్నట్టుగా ఆ ఇద్దరూ మారిపోయారు. డబ్బున్న కుటుంబంలో దొరకని ప్రేమను రవి... అరుణ్ స్నేహంలో చూసుకున్నాడు.

ఇక అరుణ్ జీవితంలో సాధించిన రెండో గొప్ప అద్భుతం... మనీషా. తన ప్రాణం, తన లోకం, తన సర్వస్వం. మనీషా ఆ కాలేజీకే అందాల రాశి. నడిచి వస్తున్న అప్సరసలా ఉండే ఆమె కోసం కాలేజీలో దాదాపు ప్రతి ఒక్కరూ ట్రై చేసిన వాళ్లే. కానీ ఆమె ఏనాడూ ఎవరి వంకా కన్నెత్తి కూడా చూడలేదు. ఆమె అందం ఎంతటిదంటే... ఒకసారి ఏకంగా ఒక ఎమ్మెల్యే కొడుకు ఆమెను వెంబడించి, "నన్ను ప్రేమిస్తావా లేదా?" అని బెదిరించాడు. ఆ విషయం కాస్తా సెక్యూరిటీ ఆఫీసర్ల దాకా వెళ్లి, పెద్ద సంచలనమే సృష్టించింది. అంతటి రూపవతి, ఎవరికీ దొరకని ఆ అందాల జాబిల్లి... అరుణ్ పరిచయంలో పడిపోయింది. ఆత్మాభిమానం, నిజాయితీ నిండిన అరుణ్ కళ్లు, అతని స్వచ్ఛమైన మనసు ఆమెను కట్టిపడేశాయి. ఆ పరిచయం ఎప్పుడు గాఢమైన ప్రేమగా మారిందో వాళ్ళకే తెలియదు, కానీ ఒకరి గుండెల్లో మరొకరు శాశ్వతంగా నిలిచిపోయారు. కాలేజీలో అందరూ అరుణ్‌ని చూసి కుళ్లుకునేవాళ్లు, "అంత అందమైన అమ్మాయి వాడికి ఎలా పడింద్రా బాబు" అని అసూయతో రగిలిపోయేవాళ్లు.

కానీ, ప్రతి అందమైన ప్రేమకథలో ఎదురయ్యే తుఫాను లాగే... వాళ్ల కథలోనూ పెద్దలు అడ్డుగోడగా నిలబడ్డారు. ఆ ప్రేమను ఏమాత్రం అంగీకరించలేదు. రోజులు గడుస్తున్నా వాళ్ల ఇళ్లల్లో మనసులు కరగలేదు. ఇక చేసేదేమీ లేక, ప్రాణాల కంటే మిన్నగా ప్రేమించిన వాడికోసం, తన సర్వస్వాన్ని వదిలేసి పెద్దలను ఎదిరించి వెళ్లిపోవాలని మనీషా ఒక కఠినమైన నిర్ణయం తీసుకుంది.

ఆ రోజు అర్ధరాత్రి. ఊరంతా గాఢ నిద్రలో ఉంది, కానీ మనీషా గుండెల్లో మాత్రం సునామీ రేగుతోంది. ఇంట్లో అందరూ పడుకున్నాక, నిశ్శబ్దంగా తన బట్టలు సర్దుకుని గదిలోంచి బయటకు వచ్చింది. హాల్లో పడుకున్న తన నాన్న, అమ్మ, చెల్లి వైపు చూసింది. ఒక్కసారిగా ఆమె కళ్లు చెమ్మగిల్లాయి. తనని అల్లారుముద్దుగా పెంచిన ఆ చేతులను వదిలి వెళ్లిపోతున్నానన్న బాధ ఆమె గొంతును నులిమేస్తోంది. అప్పుడే ఆమెకు వాళ్ల నాన్న కోపంగా అన్న మాటలు గుర్తొచ్చాయి... "నువ్వు మమ్మల్ని కాదని వాడితో వెళ్తే... ఇక ఈ జన్మలో నీకు ఈ కుటుంబం లేనట్టే గుర్తుపెట్టుకో!" ఆ మాటలు చెవిలో గింగురుమంటున్నా... అరుణ్ మీద ఉన్న అంతులేని ప్రేమ ఆమె అడుగులను ముందుకు నడిపించింది.

కన్నీళ్లను తుడుచుకుంటూ ఇంటి గుమ్మం దాటి రోడ్డు మీదకు నడుచుకుంటూ వెళ్ళింది మనీషా. చల్లటి గాలికి ఆమె వణుకుతోంది. అక్కడ చీకట్లో అప్పటికే రవి తన కారుతో సిద్ధంగా ఉన్నాడు. కారు బయట అరుణ్ ఆమె కోసమే ప్రాణాలు అరచేతిలో పెట్టుకుని ఎదురుచూస్తున్నాడు. మనీషా కారు దగ్గరికి చేరుకోగానే, వెనక్కి తిరిగి తన ఇంటి వైపు చివరిసారిగా చూసుకుంది. ఆమె కళ్ళలో భయం, బాధ, అన్నిటినీ వదిలేసి వస్తున్నాననే దిగులు... అదంతా గమనించిన అరుణ్, ఒక్క అడుగు ముందుకు వేసి ఆమెను దగ్గరకు తీసుకుని తన గుండెలకు గట్టిగా హత్తుకున్నాడు. "నేనున్నాను మనీషా... నీకు ఏ కష్టం రానివ్వను. నీ కంట్లో నుంచి ఇక ఒక్క కన్నీటి చుక్క కూడా రానివ్వను," అంటూ ఆమె నుదుటిపై మృదువుగా ముద్దు పెట్టి ఓదార్చాడు. ఆ వెచ్చటి స్పర్శతో, అతని కౌగిలిలోని భరోసాతో ఆమెలోని భయమంతా ఆవిరైపోయింది.

ఇద్దరూ కారులో కూర్చున్నారు. రవి స్టీరింగ్ పట్టుకుని కారును ముందుకు ఉరికించాడు. కారు వేగంగా వెళ్తుంటే... అరుణ్ భుజంపై తల వాల్చి, అతని చేతిని తన రెండు చేతులతో గట్టిగా పట్టుకుంది మనీషా. ఆ ప్రయాణం ఒక కొత్త లోకానికి, ఒక కొత్త జీవితానికి నాంది పలుకుతోంది. చీకటిని చీల్చుకుంటూ ఆ కారు గుడికి చేరుకునేసరికి... తూర్పున వాళ్ళ కొత్త జీవితానికి, అమరమైన వాళ్ళ ప్రేమకు స్వాగతం పలుకుతున్నట్లుగా సూర్యోదయం అవుతోంది.

ఉదయం లేలేత సూర్యకిరణాలు గుడి గోపురాన్ని తాకుతున్న వేళ... ఆ ప్రశాంతమైన వాతావరణంలో అరుణ్, మనీషాలు తమ కొత్త జీవితానికి అడుగులు వేయడానికి సిద్ధమయ్యారు. పట్టు పంచెలో అరుణ్ ఎంతో హుందాగా, ఓ పెళ్లికొడుకు కళతో మెరిసిపోతున్నాడు. అతని కళ్లన్నీ తన ప్రాణసమానురాలైన మనీషా కోసమే వెతుకుతున్నాయి. అంతలో గజ్జెల సవ్వడి వినిపించింది. మురిపాల పట్టుచీర కట్టుకుని, నిలువెత్తు ముత్తైదువలా, అచ్చం భూమి మీదకు దిగివచ్చిన దేవతలా నడిచి వస్తోంది మనీషా. సిగ్గుతో వంగిన ఆమె చూపులు, ముఖంలో వెల్లివిరుస్తున్న ఆ అందం చూస్తే ఎవరికైనా మతిపోవాల్సిందే. ఆమె అలా వయ్యారంగా నడిచి వచ్చి అరుణ్ పక్కన నిలబడగానే, అరుణ్ ఆమెను రెప్పవాల్చకుండా ఆరాధనగా అలాగే చూస్తూ ఉండిపోయాడు. వాళ్లద్దరినీ అలా చూస్తుంటే ముచ్చటేసింది రవికి. కుటుంబం దూరమైన ఆ జంటకు తానొక పెద్ద దిక్కుగా మారి, అన్నీ తానై దగ్గరుండి ఆ పెళ్లి జరిపిస్తున్నాడు.

మంగళ వాయిద్యాల నడుమ పూజారి వేద మంత్రాలు చదువుతూ, పసుపు కుంకుమలతో ఉన్న ఆ పవిత్రమైన తాళిబొట్టును అరుణ్ చేతికి అందించాడు. ఆ క్షణం మనీషా గుండె వేగంగా కొట్టుకుంది. అరుణ్ నెమ్మదిగా లేచి, మనీషా మెడలో మూడు ముళ్లు వేశాడు. ఆ పవిత్రమైన బంధంతో ఇక తను శాశ్వతంగా అరుణ్ సొంతమైపోయానన్న సంతోషం, మరోపక్క కుటుంబాన్ని వదిలి వచ్చానన్న భారం... ఆ ఉద్వేగానికి మనీషా కళ్లలోంచి కన్నీళ్లు జలజలా రాలాయి. అది గమనించిన అరుణ్, ఆమెను చాలా సున్నితంగా తన గుండెలకు హత్తుకుని, ఆమె కన్నీళ్లను తుడిచి ఓదార్చాడు. "నేనున్నాను" అన్న ఆ స్పర్శకు మనీషా పెదవులపై చిన్న నవ్వు విరిసింది. స్నేహితుడి ఆనందాన్ని చూసి రవి కళ్లు కూడా ఆనందంతో చెమ్మగిల్లాయి. అలా వాళ్ల పెళ్లి ఎంతో వేడుకగా, అందంగా జరిగింది.

పెళ్లి తర్వాత రవి వాళ్లిద్దరినీ తీసుకుని తన ఫ్లాట్‌కు వెళ్లాడు. తన ప్రాణమిత్రుడి జీవితంలో రాబోయే ఆ మధురమైన రాత్రి కోసం రవి తన సొంత గదినే ఒక పూల పాన్పులా మార్చేశాడు. గులాబీ రేకులు, మల్లెపూల పరిమళాలు, సన్నని వెలుతురు ఇస్తున్న కొవ్వొత్తులతో ఆ గదిని ఎంతో రొమాంటిక్‌గా అలంకరించి వాళ్ల శోభనానికి అద్భుతమైన ఏర్పాటు చేశాడు.

రాత్రి సమయం. బయట వెన్నెల కురుస్తోంది. చేతిలో పాల గ్లాసు పట్టుకుని, అడుగు తీసి అడుగు వేస్తూ... సిగ్గుతో ఎర్రబడిన బుగ్గలతో, తలవంచుకుని మనీషా ఆ శోభనం గదిలోకి అడుగుపెట్టింది.అక్కడ కనపడిన దృశ్యం చూసి ఒక్కసారిగా షాక్ అయంది...

మన కథలో మనిషా గా ఎవరు అయితే సరిగా సరిపోతారు.. అనుకుంటున్నారు  కింద కామెంట్ లో చెప్పండి ...

[mothrHunter]

One more story continue

[appalapradeep]

Super update

[Sasuke22]

Super.. continue bro

[actressdarkhub]

                                                   నాలుగు స్తంభాలాట

EPISODE - 2

లోపల పూలతో అలంకరించిన మంచం మీద కూర్చుని తన కోసమే కళ్లు కాయలు కాసేలా ఎదురుచూస్తున్నాడు అరుణ్. మనీషా లోపలికి రాగానే ఆమెను చూసిన అరుణ్ కళ్ళలో అనంతమైన ప్రేమ. మనీషా ముఖంలో పెళ్లికూతురి సిగ్గు. గాలికి రెపరెపలాడుతున్న కొవ్వొత్తి వెలుతురులో ఆమె అందం మరింత ద్విగుణీకృతమైంది. ఆ గదిలోని నిశ్శబ్దాన్ని వాళ్ళిద్దరి హృదయ స్పందనలు మాత్రమే పలకరిస్తున్నాయి. మొగ్గలా వికసిస్తున్న వాళ్ల కొత్త జీవితానికి ఆ క్షణం ఒక అందమైన ప్రణయ కావ్యంగా మారింది.

పూల పరిమళాలు వెదజల్లుతున్న ఆ శోభనం గదిలోకి అడుగుపెట్టిన మనీషాను చూడగానే అరుణ్ మైమరచిపోయాడు. పట్టుచీరలో, సర్వాభరణాలు ధరించి అచ్చం దేవతలా వస్తున్న ఆమెను రెప్పవాల్చకుండా చూస్తూ ఉండిపోయాడు. మనీషా సిగ్గులొలుకుతూ అరుణ్ దగ్గరికి వచ్చి, "ఏవండీ... ఈ పాలు తీసుకోండి," అని ఎంతో ప్రేమగా గ్లాసు అందించింది. ఆ మాట వినగానే అరుణ్ ఆశ్చర్యంతో పాటు ఎంతో ఆనందంగా ఆమె వైపు చూశాడు. ఇన్నాళ్లూ తనని పేరుపెట్టి 'అరుణ్' అని పిలిచిన మనీషా, ఈరోజు పూర్తి భార్యలా 'ఏవండీ' అని పిలవడం అతడికి చెప్పలేనంత సంతోషాన్నిచ్చింది. అరుణ్ ఎంతో ప్రేమగా ఆ పాల గ్లాసు అందుకున్నాడు. మనీషా భక్తిగా వంగి అరుణ్ పాదాలకు నమస్కరించి ఆశీర్వాదం తీసుకుంది. అరుణ్ ఒక భర్తగా ఆమెను నిండుగా దీవించి, తన రెండు చేతులతో పైకి లేపి గుండెలకు హత్తుకున్నాడు. ఎంతో అపురూపంగా మనీషాను తన ఒడిలో కూర్చోబెట్టుకున్నాడు.


"ఏవండీ... మన పెళ్లి కోసం రవి చాలా కష్టపడ్డాడు కదూ!" అంది మనీషా. "అవును మనీషా, వాడు నా బెస్ట్ ఫ్రెండ్. నాకోసం ఏమైనా చేస్తాడు. నువ్వు, వాడు నాకు నా రెండు కళ్ల లాంటి వాళ్లు," అన్నాడు అరుణ్. "నిజమేనండీ... రవి లేకుంటే మన పెళ్లి అసలు జరిగేదే కాదు. వాడి వల్లే మన పెళ్లి ఇంత అంగరంగ వైభవంగా జరిగింది," అంటూ కొద్దిగా ఉద్వేగానికి గురైంది మనీషా. "ఏమైంది మనీషా? ఎందుకు కళ్లలో నీళ్లు?" అని ప్రేమగా అడిగాడు అరుణ్. "ఏం లేదండీ... ఈ సంతోష సమయంలో నాన్న గుర్తుకొచ్చారు," అంటూ బాధగా చెప్పింది. అరుణ్ ఆమెను మరింత గట్టిగా కౌగిలించుకుని, "నేనున్నాను కదా... నీకు ఏ లోటూ రానివ్వను," అని ధైర్యం చెప్పాడు. ఆ తర్వాత ఆమె ముఖమంతా ప్రేమగా ముద్దులతో నింపేశాడు. "ఛీ వదలండీ... ముందు ఆ పాలు తాగండి," అని సిగ్గుపడుతూ చెప్పింది మనీషా. అరుణ్ నవ్వుతూ సగం పాలు తాగి, మిగతా సగం ఆమెకు ఇచ్చాడు. ఆమె కూడా ఆ పాలు తాగి, వలపులు చిందిస్తున్న కళ్లతో భర్త వైపు చూసింది.


ఇక అరుణ్ ఏమాత్రం ఆలస్యం చేయకుండా మనీషాను గట్టిగా తన కౌగిలిలో బంధించాడు. పూలపాన్పుపై వారిద్దరూ ఒకరికొకరు పెనవేసుకుపోయారు. వారి మధ్య ఉన్న అడ్డుగోడలన్నీ తొలగిపోయి, ఇద్దరూ ఏకాంతంగా ప్రణయ లోకంలోకి అడుగుపెట్టారు. అరుణ్ చేతులు ఆమె దేహాన్ని వీణలా మీటుతున్నాయి. ఆమె సళ్ళను సున్నితంగా తాకుతూ, ఆమె మెడపై, పెదాలపై తన ప్రేమను వర్షిస్తున్నాడు. మనీషాలో కూడా కోరికలు కట్టలు తెంచుకుంటున్నాయి. ఆ మధురమైన సుఖాన్ని ఆస్వాదిస్తూ పక్కనే ఉన్న దిండును గట్టిగా పట్టుకుంది. అరుణ్ తనపై ఉన్న వస్త్రాలను పూర్తిగా విడిచిపెట్టి, మనీషా కాళ్ల మధ్యకు చేరి తన ప్రేమను పంచడానికి సిద్ధమయ్యాడు. ఆ స్పర్శకు మనీషా కళ్లు మూసుకుని మత్తుగా మూలిగింది.

అరుణ్ ఇంకా ఆలస్యం చేయకుండా మనిషా ను గట్టిగ హత్తుకున్నాడు... ఆలా ఇద్దురు పరువు మొత్తం డొల్లుతున్నారు.. వాళ్ళు ఇద్దురు నగ్నంగా మరి పోయారు అరుణ్ మనిషా సళ్ళు పట్టుకొని పిసుకుతు , వాటిని ఇష్టం వాచినట్టు చీకుతున్నాడు .మనిషా కూడా కామం ఎక్కువ అయింది ఆమె కూడా తలగాడు గట్టిగ పట్టుకొని ఆ మదురు  సుఖాని అంబవిస్తుంది అరుణ్ ఆలా ముద్దులు పెడుతూ  డ్రాయర్ని తీసి పూర్తి నగ్నగా మరి పోయాడు .. తన మొడ్డను నిమురుకుంటూ మనిషా కాళ్ళ మధ్యలో కి వచ్చాడు.. మనిషా కూడా అది అర్థం అయి తలగాడు ఇంకా గట్టిగ పట్టుకొని కళ్ళు మూసుకుంది.. అరుణ్ కూడా మనిషా నగ్నం ఉన్న శరీరాన్ని చేసి వాడి మొడ్డ ఇంకా లేచింది .. ఆమె పూకు మీద మొడ్డ పెట్టి చిన్నగా రుద్దుతున్నాడు.. ఆమె కూడా మూడ్ బాగా పెరిగే "హ్మ్.. హా అని మత్తుగా మూల్గుతుంది.." మనిషా కొంచం నొప్పిగా ఉంటుంది బయపడుకు అని ఆమె పూకు పెదాల్ని లాగి వాడి మొడ్డని లోపలి దూర్చాడు...  అంతే "మనిషా అమ్మ ..హా.. అని గట్టిగ అరిచింది  ఎందుకు అంటే ఆమె ఇంకా కన్య గా నే ఉంది.. అవును ఆమె ఇంకా కన్య  అని పెళ్లి తర్వాత జరగాలని వాళ్ళు ముందే అనుకున్నారు ... "ఏవండీ చాల నొప్పిగా ఉంది వద్దు అక్కడ నుండి తీయండి అని ఏడిచింది " అరుణ్ కూడా ఆమె దైర్యం చెప్తూ "ఏమి కాదు మనిషా కొంచం ఓర్చుకు అని మొడ్డను ఇంకా కొంచం లోపకి నెట్టాడు.."మనిషా గట్టిగ అరిచింది .. వద్దు అండి తీసేయండి నేను తట్టుకొనలేను ప్లీజ్ అని నీళ్లు నిండిన కళ్ళు అడుగుతుంది.. "అరుణ్ కూడా కొంచం సేపూ ఆగి నొప్పి తగ్గక మోద్దను పూర్తిగా లోపలి నెట్టాడు అంతే కన్నా పోరా చీలుచ్కుంటూ మనిషా పూకులోకి వెళ్ళింది "హ...హ. అమ్మ అని గట్టిగ అరిచింది తలగాడు ను గట్టిగ పట్టుకుంది.. "అరుణ్ కూడా మొడ్డను బయటికి తీసి దీనికి రక్తం ఉన్న అలానే ఆమె పూకులో మల్లి  దించాడు .. ఆలా చిన్నగా దెంగడం మొదలు పెట్టాడు .. మనిషా కూడా చిన్నగా నొప్పి తగ్గి సుకం రావడం మొదలు అయింది ఆలా ఆమె కూడా మూలుగుతూ ఆ సుఖాని అనువవిస్తుంది.... అరుణ్ కూడా వేగం పెంచి దేగాండం మొదలు పెట్టాడు.. ఆమె నీవు డాగీ పోసిషన్ లో మరిచి వెనకనుండి దేన్గడం మొదలు పెట్టాడు.. ఆలా దెంగుటఁటే మనిషా సళ్ళు కూడా బలే ఉగుతునై... ఆలా వాళ్ళు అరుణ్ ఈ సరి పరువు మీద పాడుకొబ్బెటి మనిషా పూకులో మొడ్డ దిగేస్తున్నాడు... ఆమె కూడా సుకం తో అరుస్తుంది.. మూల్గుతుంది.... ఆలా వాలా ఇద్దరు సుకం అంచులకు చేరుకొని ఒక్కరి లో ఒక్కరుగా కలిసి పోయాయిరు ...

ఆ రాత్రి వెన్నెల సాక్షిగా ఒక్కటైన ఆ రెండు ప్రాణాలు... వాళ్ళ కొత్త జీవితానికి ఒక అందమైన నాంది పలికాయి. రవి ఫ్లాట్‌లోనే వాళ్ల తొలి మూడు రోజుల ప్రణయ యాత్ర ఒక మధురమైన కావ్యంగా గడిచిపోయింది. ఆ తర్వాత కొద్ది రోజులు అక్కడే ఉన్నా... ఆత్మాభిమానమే ఊపిరిగా బతికే అరుణ్ ఊరికే కూర్చోలేదు. తనకంటూ ఒక గుర్తింపు ఉండాలని ఉద్యోగ ప్రయత్నాలు మొదలుపెట్టాడు. రవి తన కంపెనీలోనే ఒక మంచి పొజిషన్ ఇస్తానని ఎంత బతిమాలినా అరుణ్ సున్నితంగా తిరస్కరించాడు. అరుణ్ మనస్తత్వం తెలిసిన రవి కూడా వాడిని ఎక్కువగా ఇబ్బంది పెట్టలేదు. తన స్వయంకృషితోనే అరుణ్ ఒక మంచి ఉద్యోగం సంపాదించాడు.


కొన్ని రోజుల తర్వాత అరుణ్, మనీషా తమకంటూ ఒక చిన్న కొత్త ఫ్లాట్ అద్దెకు తీసుకుని అక్కడికి మారారు. వాళ్ళ చిన్న ప్రపంచం ఆనందంతో వెల్లివిరిసింది. రవి కూడా తన కోట్లు విలువచేసే పెద్ద విల్లాను వదిలేసి, ఎక్కువ సమయం వీళ్ల ఫ్లాట్‌లోనే గడిపేవాడు. ఆ ఇల్లు చిన్నదైనా అక్కడున్న ఆప్యాయత వాడిని కట్టిపడేసింది. అక్కడే భోజనం చేయడం, అక్కడే పడుకోవడం, వీకెండ్స్ వస్తే ముగ్గురూ కలిసి సినిమాలు, షికార్లకు వెళ్లడం... అలా వాళ్ల ముగ్గురి మధ్య బంధం ఒక అందమైన కుటుంబంలా మారిపోయింది. రాత్రి వేళల్లో ఆ చిన్న గదిలో అరుణ్, మనీషాల మధ్య ప్రేమ మరింత గాఢంగా పెనవేసుకుంది. ప్రతిరోజూ మనీషాను గుండెలకు హత్తుకుని ఆమెను అల్లారుముద్దుగా చూసుకునేవాడు అరుణ్. అలా కన్నీళ్లు లేని, కష్టాలు తెలియని ఒక అందమైన సంవత్సరం కనురెప్పపాటులో గడిచిపోయింది.


ఒక రోజు ఉదయం... అరుణ్, రవి ఆఫీస్‌కి వెళ్లడానికి సిద్ధమవుతున్నారు. మనీషా వాళ్ళిద్దరికీ డైనింగ్ టేబుల్ దగ్గర టిఫిన్ వడ్డిస్తోంది. అకస్మాత్తుగా ఆమెకు కళ్లు తిరిగినట్లు అనిపించింది. చేతిలోని గరిటెను కింద పడేసి, గబగబా వాష్ బేసిన్ దగ్గరికి పరిగెత్తి వాంతి చేసుకుంది. అది చూసి అరుణ్ కంగారుగా లేచి వెళ్ళి ఆమె తల పట్టుకున్నాడు. "నీకెన్నిసార్లు చెప్పాలి మనీషా? బయట ఏది పడితే అది తినొద్దని! వింటేనా... ఇప్పుడు చూడు ఎలా వాంతి చేసుకుంటున్నావో," అంటూనే ఆందోళనగా ఆమె వీపు నిమిరాడు. కానీ మనీషా నీరసంగా పడిపోతుండటంతో రవి ఏమాత్రం ఆలస్యం చేయకుండా కారు బయటకు తీశాడు. ముగ్గురూ హుటాహుటిన హాస్పిటల్‌కి చేరుకున్నారు.


టెస్టులు చేసిన డాక్టర్ రిపోర్ట్స్ చూస్తూ చిరునవ్వుతో బయటకు వచ్చింది. "కంగ్రాట్స్ మిస్టర్ అరుణ్... మీరిద్దరూ తల్లిదండ్రులు కాబోతున్నారు!" ఆ మాట వినగానే అరుణ్ గుండె ఆనందంతో ఉప్పొంగిపోయింది. ఆ క్షణంలో తన పక్కనే ఉన్న తన ప్రాణమిత్రుడు రవిని గట్టిగా కౌగిలించుకున్నాడు. స్నేహితుడి ఆనందాన్ని చూసి రవి కళ్లు కూడా ఆనందభాష్పాలతో నిండిపోయాయి. ఈ వార్త వినగానే లోపల బెడ్ మీద ఉన్న మనీషా సంతోషంతో వెక్కి వెక్కి ఏడ్చేసింది. అరుణ్ పరుగెత్తుకుంటూ వెళ్లి తన భార్యను గట్టిగా గుండెలకు హత్తుకున్నాడు.


ఆ రోజు నుంచి అరుణ్ ఆమెను ఒక గాజు బొమ్మలా చూసుకోవడం మొదలుపెట్టాడు. కంటికి రెప్పలా కాపాడుకుంటూ, ఆమెకు ఏ చిన్న కష్టం రాకుండా చూసుకున్నాడు. అలా తొమ్మిది నెలలు మనీషాకు ఒక దేవతలా సేవలు చేశాడు అరుణ్.


ఆ నిరీక్షణకు తెరపడే రోజు రానే వచ్చింది. ఒక రోజు అర్ధరాత్రి మనీషాకు ఒక్కసారిగా పురిటి నొప్పులు మొదలయ్యాయి. నొప్పితో ఆమె పెడుతున్న ఆర్తనాదాలకు అరుణ్ గుండె పగిలిపోయింది. రవి, అరుణ్ వెంటనే కారులో ఆమెను హాస్పిటల్‌కి తీసుకొచ్చారు. ఆపరేషన్ థియేటర్ లోపల మనీషా నొప్పితో అరుస్తోంది. బయట అరుణ్ ప్రాణాలు అరచేతిలో పెట్టుకుని, తీవ్రమైన టెన్షన్‌తో ఆ కారిడార్‌లో అటూ ఇటూ పిచ్చివాడిలా తిరుగుతున్నాడు. ప్రతి సెకను వాడికి ఒక యుగంలా గడుస్తోంది. అప్పుడే ఆపరేషన్ థియేటర్ తలుపులు తెరుచుకున్నాయి. డాక్టర్ బయటకు రాగానే రవి ఆందోళనగా వెళ్లి డాక్టర్‌తో మాట్లాడుతున్నాడు. అరుణ్ మాత్రం వాళ్ళు ఏం మాట్లాడుకుంటున్నారో పట్టించుకోకుండా, ఎవరూ ఆపకముందే లోపలికి పరుగెత్తాడు. బెడ్ పక్కనే ఉన్న చిన్నారిని చూడటానికి ఆత్రుతగా వెళ్ళాడు. కానీ... అక్కడ ఉన్న బిడ్డను చూడగానే అరుణ్ ముఖంలో నెత్తురు చుక్క లేదు. కళ్లు పెద్దవి చేసి, శ్వాస ఆగిపోయినట్లుగా, మాట పెగలక అలా శిలలా షాక్‌లో ఉండిపోయాడు.

అసలు ఆ బిడ్డను చూసి అరుణ్ ఎందుకంతలా ఆశ్చర్యపోయాడు? అక్కడ ఏం జరిగింది?

[mothrHunter]

Nice update

[Sasuke22]

Super..enti suspense