[heygiwriter]

கதைச் சுருக்கம்

மல்லி – என்னோட 28 வயது மனைவி.

நாலு வருஷத்துக்கு முன்னாடி இவளைக் காதலிச்சுக் கல்யாணம் பண்ணினேன்.

THIS COMES UNDER [Cuckold, Cheating, Lies, Love, Romance, Friendship] People who are uncomfortable can skip it :)

எங்க ரெண்டு பேர் வீட்லயும் எதிர்ப்பு வெளியே வந்தோம். ஒன்னும் இல்லாம இருந்த நாங்க, இன்னைக்கு ஒரு அபார்ட்மெண்ட் ஃபிளாட்ல கவுரவமா குடியிருக்கோம். ஒரு செகண்ட் ஹேண்ட் கார், ஒரு பைக்… நல்ல சம்பளம் னு எல்லாம் இருந்தும் ஒரு வாரிசு இல்ல. போகாத டாக்டர் இல்லை எங்க ரெண்டு பேருக்கும் எந்த குறையும் இலை, ஆனாலும் இன்னும் நேரம் வரலை போலனு எடுத்துகிட்டோமே தவிர, பெருசா அத ஒரு குறையா பாக்கல .

சந்தோஷமா இருந்தோம்.

ஆனா எங்க லைஃபை ஒரு புயல் திருப்பிப் போட்டுச்சு.

அதுக்குக் காரணம் ஒரு ஆணோ பெண்ணோ இல்ல.
நாங்க தான்.

இன்னும் சொல்ல போனா ஒரு பொய்.

---

Disclaimer :

இதை முன்னாடியே பன்னிருக்கணும் , இருந்தாலும் சில கேள்விகள் வந்ததுக்கு அப்பொறம் நானே போடுறது தான் முறை

மல்லி யோட கரு என்கிட்ட இருந்தது. என்கிட்ட இன்னும் இருக்க பல ஐடியா ல மல்லியும் ஒன்னு.  மல்லி - ஒன் லைன்  சொசைட்டி ல இருந்து விலகுன ஒருத்தன் , அவனுக்கு கெடச்ச ஒரே நண்பன், ஆனா நண்பன் மனைவி அழகு திசை மனது, ஏமாந்து போன நண்பன் திரும்ப ரிவென்ஜ் எடுக்கிறான். அதுக்கு அப்பொறம் நடக்க போற ஆபத்துகள் அதுல இருந்து எப்படி மீண்டு வராங்க அப்படினு எழுத நெனச்ச கதை தான் மல்லி. ஆனா இதை ஆங்கிலத்துல எழுத நெனச்சேன். அப்ப இங்கிலிஷ் ல தொடர் விமர்சனம் நால கொஞ்சம் டிப்ரெஸ்ஸின்  தமிழ் கதைகள் கொஞ்சம் படிக்க இங்க வந்தேன்.

அப்படி என் கண்ல DEV ராஜன் கதை : பத்தினி மனைவியும் பதறிய வாலிபனும் கண்ல பட்டது

https://xossipy.com/thread-74939.html  

இந்த கதைல வந்த அந்த ப்ரா இன்சிடென்ட். எனக்கு ரொம்ப புடிச்சது. உடனே தமிழ் ல எழுதுர ஆர்வம் வந்தது காமமென்ட்  அங்கேயே போட்டேன்  

அதுக்கு அப்பொறம் தேவ் என்கிட்ட போன் ல பேசினார். அவர் என்கிட்ட பேசுறப்ப மல்லி கதை ஆரம்பிச்சுட்டேன். எழுதிட்டு இருந்தேன். கதை கரு என்னோடத irundhaalum, அந்த ப்ரா இன்சிடென்ட் இன்ஸ்பிரஷன். அதா சுத்தி தான் நான் மல்லி கதையை சுவரசியத்துக்காக கட்டமைச்சேன்.


இதன் உண்மை. என்னுடைய தப்பு, இதை அவர் கிட்ட தனிப்பட்ட முறைல சொன்ன நான் கதை ஆரம்பிக்கும் பொது இது தான் இன்ஸ்பிரஷன் னு சொல்லிருக்கணும். இப்ப முழு கதையும் நம்மளது இல்லனு சொல்லும் போது ஒரு வருத்தம்.

சரி இனியாச்சும் நேர்படுத்துவோம் னு தான் இந்த disclaimer

அதுக்கு அப்பொறம் ,அவர் கதையை நான் படிக்கச் முடியறது இல்லை , ஏன்னா ennoda கதை ல முழு கவனம் செலுத்தினேன்.

இன்னைக்கு ஒரு காபி கிளைம் அதான் இந்த பதிவு . இந்த கதை முழுக்க முழுக்க என்னுடையது. இந்த ஆரம்பம், அவரோட கதையோட ஒரு இன்சிடென்ட் . கிரெடிட் where its due

மத்தபடி ரெண்டும் ஒரே கதையை இல்லையானு நீங்களே படிச்சு முடிவு பண்ணுங்க :) நன்றி .

[heygiwriter]

அத்தியாயம் 1 - 
6 மாதத்திற்கு பிறகு ஒரு நாள்...

காலை 11 மணி.

கார் ல இருந்து இறங்கி வேகமா என்னோட அபார்ட்மெண்ட் லிப்ட் நோக்கி ஓடுனேன். என் மனசுல அப்படி ஒரு பரபரப்பு, பரிதவிப்பு, பயம். ஆனா இதெல்லாம் தாண்டி ஏதோ ஒரு ஓரத்துல மல்லி மேல ஒரு சின்ன நம்பிக்கை இருந்துட்டே இருந்துச்சு. நிச்சயம் நிலைமை கை மீரா வாய்ப்பே இல்ல.

ஏன்னா அவ எனக்காக பண்ண தியாகம் கொஞ்சம் நஞ்சம் இல்ல. அப்படிப்பட்டவ இப்படி ஒரு துரோகம்  பண்ண  மாட்டா. என் சந்தேகம் குழப்பம் எல்லாத்துக்கும் இன்னும் கொஞ்சம் நேரத்துல விடை கிடைச்சிடும்னு ஃபிளாட் லிஃப்ட் குள்ள போனேன்


லிஃப்ட் கதவு மூடும்போது ஆபீஸ்ல  நான் சொன்ன பொய் தான் ஞாபகம் வந்துச்சு. ஃபைல் மறந்து வச்சுட்டேன், எடுத்துட்டு வர்றேன்னு ஆபீஸ் போன வேகத்துல வீட்டுக்குத் திரும்பி வந்துட்டேன் .

லிஃப்ட் கதவு திறந்தது. வழக்கமா போற இடம் தான், ஆனா இன்னைக்கு நடக்க  நடக்க கால்களோட மனசும் பாரமா இருந்தது. வீட்டை நெருங்க நெருங்க ஒரு பயம். கதவு கிட்ட போனேன். கதவை லாக் பண்ணலை. திறந்து மெதுவா உள்ள போனேன்.

எங்க வீட்டோட கதவை தொறந்தாலே இடது பக்கம் கிச்சன் வலது பக்கம் நுழைவுல இருந்தே ஹால் தான். நான் எப்ப எந்த நேரத்துல வந்தாலும் மல்லி கிச்சன் ல இருப்பா ஏதோ ஒன்னு புதுசா ட்ரை பண்ணிட்டே இருப்பா, அவளால சும்மா இருக்க முடியாது. அப்படி ilana  வழக்கமா கிச்சன் ல இருப்பவ இன்னைக்கு அங்க இல்ல, ஹால் ல ஓடற டிவி இன்னைக்கு வழக்கத்துக்கு மாறா ஆப் ல இருக்கு.

அவ இப்ப எங்க இருப்பா என்ன பன்னிட்டு இருப்பான்னு கெஸ் பண்ண முடிஞ்சுது .

பெட்ரூம்

வழக்கத்துக்கு மாறா என்னோட இதய துடிப்பு பலமடங்கா இருந்தது. அவளை எப்படி பாக்கிறதுனு தயக்கம். சேரி இவளோ தூரம் போயாச்சு இனியும் மூடி மறைக்க வேணாம். எது நடந்தாலும் பாத்துக்கலாம் னு
சடக்குனு  
பெட்ரூம் கதவைத் திறந்தேன்.

என்னோட தேவதை என்னோட மல்லி இன்னும் படுத்து தான் இருந்தா. அவ கண்ணுல ஒரு சோகம் தொற்றி இருந்தது . என்னைப் பார்த்ததும் எழுந்து உக்காந்தா.

நான் கொஞ்சம் கூட டைம் வேஸ்ட் பண்ணாம, அவளைத் தர தரன்னு எங்க வீட்ல இருக்கிற கெஸ்ட் ரூம், அதாவது இன்னொரு பெட்ரூமுக்கு கூட்டிட்டு போனேன்.

அவ கோவமா இருந்தா. ஆனா கோவத்தைத் தாண்டி ஏதோ ஒரு கலக்கம், சோகம். நான் சந்தேகப்படுறேன்னு நினைக்கிறாளா முதல் முறையா அவளோட என்ன ஓட்டம் புரியலை. இத்தனை வருஷத்துல இந்தக் கொஞ்சம் மாசம் தான் என்னால மல்லியைப் புரிஞ்ச முடியாம தவிக்கிறேன். அவ மனசுல என்ன ஓடுது என்ன நெனைக்கிறா .

கொஞ்ச நேரம் வெறிச்சு வெறிச்சு பாத்தவ இப்போ பொறுமை இழந்து கேட்டா,

“எதுக்கு உன் வீட்லேயே ஏதோ திருடன் மாதிரி நொளையுற? நீ என்ன சந்தேகப்படுறது பச்சையா தெரியுது. விருப்பம் இல்லன்னா கௌதம்-ஐ வெளிய அனுப்பு. ஏன் இன்னும் வீட்ல வச்சுருக்க அதான் சந்தேகம் னு ஒன்னு  வந்துருச்சே ?”


நான் அவனை நல்லவன்னு சொல்றதால தானே நீ அவன் மேல  வீண் பழி போடுற . இதெல்லாம் அவனுக்குத் தெரிஞ்சா கஷ்டப்படுவான்.

எப்படி எப்படி அவனுக்கு என் மேல ஒரு கண்ணு இருக்கு?

செரி இது உனக்கு எப்போ இது தெரிஞ்சது ? நேத்தா ? இன்னைக்குக் காலையிலா? இல்ல போன மாசம் 6-ஆம் தேதியா?


அவ கொஞ்சம் கூட காப் விடாம கோவத்தைக் கொப்பளிச்சுத் தீர்த்தா.

நான் ஒரு பெருமூச்சு விட்டு அவளைப் பார்த்தேன். கோவத்துலயும் என் மனைவி அழகா தான் இருந்தா. ஆனா அவளோட கோவமான பார்வை என்னைத் திரும்ப   எதார்த்த  நிலைக்குத் தள்ளுச்சு.


அவ கையைப் பிடிச்சு பெட் பக்கத்துல தள்ளி,

“நான் எதுவும் உளரலை. காலையில உங்கிட்ட மனசு விட்டு பேசணும் னு நெனச்சேன், பேசினேன், நான் எதுவும் பொய் சொல்லலை. நான் அவன் மேல பொறாமையும் படலை. இப்ப  நான் சந்தேக பட விரும்பல, எல்லாத்துக்கும் சாட்சியோட பேசுறேன். நாம தான் அவனை உள்ள இழுத்தோம், இப்ப ட்ராக் மாறுது, பவுண்டரி செட் பண்ணணும்னு சொல்றேன்.”

சாட்சியா புரியல?

மல்லி என் கண்ணைப் பார்த்தா. அவளோட பார்வை ஓட அர்த்தம் இன்னும் எனக்கு புலப்படல. கொஞ்ச நாளா அவளுக்கும் அவனுக்கும்  ஏற்பட்ட நெருக்கம் நட்பு, அவ என்ன செஞ்சாலும் என் மனசு ஒப்பள ஏதோ தவறா இருக்கிற பீல் இருந்துகிட்டே இருக்கு

நான் சாட்சி தான அந்த பெட்ஷீட்டுக்கு அடில கை விட்டுக் கிடைக்கிறதை எடுன்னு சொன்னேன்.

ஒரு நிமிஷம் மல்லி என்னையே பார்த்தா. அப்புறம் என்ன நினைச்சான்னு தெரியல. என் வார்த்தைக்குக் கட்டுப்பட்டு பெட்டை கொஞ்சம் தூக்கி கை விட்டா. அந்தப் பக்கம் இந்தப் பக்கம் கை விட்டு ஏதாவது கிடைக்குதான்னு பார்த்தா.

நான் கிட்ட போய் பெட்டை ஃபுல்லா தூக்கிப் காட்டினேன் . வெயிட்டான மெத்தை தான்.

ஒரு நிமிஷம் அப்படியே அவ  உறைஞ்சுட்டா.

அவ ரெகுலரா போடுற ப்ரா ஒன்னு மெத்தைக்கு அடில இருந்தது.
அவளுக்கு பேச்சு வரல ஒரு செகண்ட்.

“இது எப்படி இங்க?”னு மல்லிய பார்த்து கேட்டேன் .

“இத வச்சு என்ன சந்தேகப்படுறிய?”னு அடுத்த கேள்வி.
நான் அவ கையைப் பிடிச்சேன். அதே பெட்ல உக்கார வச்சேன்.

“நான் மனசு விட்டுப் பேசுறேன் மல்லி. நான் யாரையும் குறை சொல்லப் போறதில்ல. யாரையும் சந்தேகப்படலை. ஆனா எனக்குப் பதில் வேணும். தெளிவு வேணும். கொஞ்ச நாளா எதுவும் செரி இல்லை. இந்த 6 மாசம் நெறய நடந்துச்சு அது எல்லாத்துக்கும் நாம தான் முழு பொறுப்பு. பட் எதுவும் நம்ம குடும்ப வாழ்கை ஆஹ் கேள்விக்குறி ஆகுதுன்னா நாம தான நேர் படுத்தனும்?

எப்படி உன் ப்ரா இங்க வந்துச்சு?”

மல்லி கண்ணுல தண்ணி தேங்க ஆரம்பிச்சது. எனக்கு அதுலயே கொஞ்சம் புரிஞ்சது. என்னோட கேள்வி அவளை ஹர்ட் பண்ணிருக்கும்.

எனக்கு தெரியலங்க

என் கையை ஒதறி விட்டா. எனக்கு அவ கோவம் புரிஞ்சது. ஆனாலும் சில தெளிவு வராம நான் இத விடறதா தில்ல.

“சரி உனக்குத் தெரியாதுனு சொல்ற. வேற எப்படி இங்க வந்திருக்கும்?

எனக்குத் தெரிஞ்ச பதில நான் சொல்றேன். உனக்குத் தெரிஞ்ச பதில நீ சொல்லு.”
மல்லி என்னோட கண்ணை ஒரு மாதிரி புரியாம பார்த்தா.

“ஒன்னு நீ இங்க வந்து போட்டுருக்கணும். இல்ல யாராச்சும் எடுத்து வந்து போட்டுருக்கணும்.

இந்த வீட்ல இருக்கிறதே நாம மூணு பெரு. நம்ம பெட்ரூம்ல இருக்கிற உன் உள்ளாடை இன்னொருத்தன் பெட்-கு அடில இருக்கு. நீ எதுவும் செஞ்சுருக்க மாட்டீங்கற நம்பிக்கை எனக்குள்ள இருக்குறதால தான் உன்னையும் கூட்டிட்டு வந்து இது என்னன்னு தெரிஞ்சுக்க ட்ரை பண்றேன்.

நீ பன்னிருக்க மாட்ட, நான் எதுக்கு செய்யணும். மிச்சம் இருக்கது அவன் தான். அவனுக்கு தப்பான எண்ணம் இருக்குமோ? நம்ம சேப்பிடிக்கு தான் கேக்கறேன்.

கௌதம் உன்கிட்ட எப்படி நடந்துக்குறான்?”

மல்லி ஒரு நிமிஷம் ஷாக் ஆனா இருந்தாலும் கொஞ்சம் பெருமூச்சு விட்டு சொன்னா,

“எனக்கு என்ன பதில் சொல்றதுனு தெரியல. என்கிட்ட எந்த ஒரு தப்பான எண்ணத்தோட இருக்கிற மாதிரி தெரியல.”

“அப்புறம் இது எப்படி?”னு கேட்டேன்.

“தெரியல”னு மறுபடி சொன்னா.

மல்லி பெட்ல இருந்து எழுந்தா. என் கண்ணைப் பார்த்து சொன்னா,

“நாம தான் கௌதமை வரவழைச்சு இங்க இருக்க வச்சோம். அதுவும் என்னை விட நீ தான் அவனை கட்டாயப்படுத்தி கூட்டிட்டு வந்த . அவனை வெளிய அனுப்பணும்னு முடிவு பண்ணிட்டா அனுப்பு. இத காட்டி அவனை நோகடிச்சுராத . வருஷக் கணக்கா ஒரு பொண்ணோட தொடுதல் இல்லாம இருந்திருக்கான். என்னோட நெருக்கம் ஏதோ பண்ணிருக்கும்.


என்கிட்ட இப்ப வரைக்கும் எதுவும் தப்பா நடக்கல. இதுக்கு மேல உன் முடிவு. எப்படி டிசென்ட் ஆ கட் பண்ண முடியுமோ கட் பண்ணு.”

மல்லி பேசி முடிச்சதும் எனக்கு ஒரு ஆச்சர்யம். அவளுக்குக் கௌதம் மேல கோவமே வரலையா???

நான் கேட்டுட்டேன்

“மல்லி, கௌதம் உன்னோட ப்ராவை அவனோட பெட்-குள்ள வச்சிருக்கான். உனக்குக் கோவம் வரலையா? உனக்குத் தப்பா தெரியலையா?”

மல்லி : “தப்பா தான் தெரியுது. ஆனா பாசத்தை வச்சுத் தொலைச்சுட்டனே. அவரோட இடத்துல இருந்து பாக்க நினைச்சேன். வேற ஏதாச்சும் விஷயம் இருந்தா நான் உன்கிட்ட சண்டை போட்டிருப்பேன். ஆனா இது என்ன சம்பந்தப்படுத்தற விஷயம், அந்தரங்கம். இன்னும் சொல்லப் போனா, எதுக்காக என் லைஃபை ரிஸ்க் பண்ணுனோம், அதுவே என்கிட்ட இருந்து பறிக்கிற விஷயம்.


அதனால முடிவை உன்கிட்ட விடுறேன். என்னை எதுவும் கேக்காத. நான் இப்போ அவனை வெளிய அனுப்புனு சொன்னாலும் உன் மனசு நாடகம் போடுறனோ னு  சந்தேகப்படும். இல்ல அவனுக்கு ஆதரவா..... உதாரணத்துக்கு, பெண்கள் நாளே வெறுத்தவன், என்னோட நட்பு கிடைச்சதும் ஒரு சலனம் வந்திருக்கும். இது இயற்கைன்னு சொன்னா அவனுக்குச் சப்போர்ட் பண்ற மாதிரி இருக்கும். ஏன் நான் அவன் கூட படுத்துருப்பேன் னு கூட என்ன தோணும்


உனக்கு நம்ம மேரேஜ் லைஃப், நம்ம பாண்டிங், எது செஞ்சா சேஃப் ஆ இருக்கும்னு ஃபீல் பண்றியோ அத செய். எது செஞ்சா எல்லாம் சரியோ அத செய். ஆனா உன்கிட்ட ஒண்ணே ஒண்ணு தான் கேப்பேன். இங்க நம்ம மூணு பேர்ல யாரும் நோகாம பாத்துக்கோ. இது நமக்குள்ள இருக்கட்டும்.”

நான் : மல்லி எனக்கு அவனை வெளிய அனுப்ப விருப்பம் இல்லை, நமக்காக அவனும் நெறய பன்னிருக்கன், அதுக்காக என்னோட வாழ்க்கைக்கு நடுவுல நான் வர விட மாட்டேன்.

நான் தெளிவா புரிஞ்சுக்க ட்ரை பண்றேன்.
சேரி கடைசியா ஒரே ஒரு கேள்வி
எவளோ நாலா இந்த ப்ரா காணாம போச்சு.

மல்லி அப்போ அந்தப் ப்ராவைப் பார்த்து சொன்னா,

“இது ஞாபகம் இருக்கு. போன மாசம் துணி காய்ச்சு போட்டேன். அப்புறம் காணாம போச்சு. காத்துல பறந்திருச்சுனு நினைச்சேன். கௌதம் இங்க வச்சிருந்திருக்கான்.”

“ஒரு மாசமா…?”

“ஆமா  , ஒரு மாசம் இந்தப் ப்ராவைக் காணோம்.”

“உனக்கு இந்த ஒரு மாசமும் கௌதம் எதுவும் தப்பா நடந்துக்கலையா?”
மல்லி என்னோட முகத்தை ஒரு நிமிஷம் பார்த்தா. அப்புறம் சொன்னா,

“இல்ல. இந்த ஒரு மாசம் எப்பவுமே போல தான் இருந்தான். அது என்ன ஒரு மாசம், இப்படி தான் 6 மாசமும்.

நான் : 6 மாச கதை வேற, ஆனா நாம ஊட்டி போய்ட்டு வந்ததுல இருந்து ஒரு மாசம் ஆச்சு, உன் ப்ரா காணாம போயும் ஒரு மாசம் . மனுஷங்க நாளே மாறுறவங்க தான

மல்லி : உன்கிட்டயும் நெறய மாற்றம் இருக்கே

மல்லியோட பார்வைல அவளுக்குள்ளயும் பல கேள்வி இருக்கிறத உணர்ந்தேன் ஆனா கேக்க தோணல என் முன்னாடி வேற ஒரு கேள்விக்கு இப்ப பதில் தேடிட்டு இருக்கேன்

மல்லி கொஞ்சம் நேரம் கழிச்சு தயங்கி சொன்னா. மேபே நைட் அவனோட தேவையைப் பூர்த்தி பண்ணிக்க மட்டும் என்னோட ப்ராவை வச்சிருப்பானோ என்னவோ?” என் மேல தப்பான எண்ணம் இல்லாம கூட இருக்கலாம்ல. அதாவது அவருக்கு சலனம் இருக்கும் ஆனா செய்ய இன்டெண்ட்டின் இருக்காது. சும்மா நைட் மட்டும் அவரோட தேவையை னு இழுத்தா.

எனக்கும் அந்தப் பொறி தட்டுச்சு.

நானும் இதே மாதிரி காலேஜ்ல இருக்கிறப்ப, ஃபிரண்ட்ஸ்-ஓட ஒரு வீடு வாடகைக்கு எடுத்துத் தங்கி இருந்தோம். அந்த ஹவுஸ் ஓனர்-ோட மனைவி மேல எல்லாருக்குமே ஒரு கண்ணு. கை அடிப்போம். ஆனா கிட்ட நெருங்க பயம். சலனம் அது வேற சப்ஜெக்ட். மரியாதை, பழக்கம் அது வேற சப்ஜெக்ட். கடைசி வரைக்கும் யாரும் எல்லையை மீறலை. ஆனா அவங்க உள்ளாடை அடிக்கடி காணாம போகும். பாவம்.

ஒரு நிமிஷம் சின்ன சிரிப்பு வந்துச்சு. ஆனா எப்படி சொல்லிக் கௌதமை வெளியேத்துவேன்? ஒரு வேளை அவனுக்கு நெஜமாவே  மல்லி ய அடையனும் னு நெனப்பு இல்லாம இருக்கலாம். சொன்ன மாதிரி வெறும் சலனம், கை அடிக்க மட்டும்.

ப்ராமிஸ் பண்ண மாதிரி கொஞ்சம் நாள்

இருந்துட்டுப் போகட்டுமா?
நான் மனசுல கணக்கு போட ஆரம்பிச்சேன்.
மல்லி ஒரு ஐடியா சொன்னா.

“வேணும்னா அவனை டெஸ்ட் பண்ணலாம்.”

என்னோட கண் டக்குனு அவளோட கண்ணைப் பார்த்தது.
அவ முகத்துல ஒரு தெளிவு.

“நாம ஊட்டிக்கு நம்ம மூணு பேரும் போயிட்டு வந்ததுல இருந்து தான் நீ நீயா இல்ல. என்னாலயும் இப்படி பயந்து வாழ முடியாது. மேபே ஊட்டி அவரோட மனசை வேற மாதிரி சலனப்படுத்தியிருக்கும். டெஸ்ட் வைப்போம். அவன் தடுமாறினா, நானே துரத்திடுவேன். ஒரு வேளை ஆகலைன்னா, நீயே ஒரு முடிவு எடு. அது வெளிய அனுப்புறதா இருந்தா இத மென்ஷன் பண்ணாம அனுப்பு. இங்கேயே இருக்கணும்னு முடிவு பண்ணா நான் ஒன்னும் சொல்லப் போறதில்ல.”

நான் அவளோட கண்ணைப் பார்த்துக்கிட்டே இருந்தேன். என்னால ஒரு முடிவுக்கு வர முடியல. அவளையே கேக்க முடிவு பண்ணேன்.

“சரி… என்ன டெஸ்ட் அது?”
அவளோட பதில் என்னைத் திக்குமுக்காட வச்சது.

[heygiwriter]

அத்தியாயம் 2 - “என்ன டெஸ்ட்?


எதுக்கு டெஸ்ட்
மல்லி: “சந்தேகம்னு வந்திருச்சு, தீர்த்துருவோம்.

“என்ன டெஸ்ட்? வைக்க போற


மல்லி:
வழக்கம் போல சாப்பிட்டு நீ தூங்கப் போ. நான் வழக்கத்துக்கு  மாறா  கெளதம்  கூட டைம் ஸ்பெண்ட் பண்றேன். எதிர்பாராத அளவுக்கு என்னோட  சேலை முந்தானை வெளகுற மாதிரி ஏதாச்சும் பன்றேன் , அவன் கண் முன்னாடி. அவன் சபல பட்டா தொட நினைச்சா, அங்கேயே முடிவு பண்ணிடுறேன்.

உனக்கு டெக்ஸ்ட் பண்றேன், வந்துடு.

தொட நினைக்கலைய்னா சேஃப்…”

நான் :  சூப்பர் ... என்ன ஒரு  லூசுத்தனமா ஐடியா ஆல்ரெடி சபலப்பட்டவனுக்கு ஏதோ  தேவை இல்லாம இடம்   கொடுக்கிற  மாதிரி…”

மல்லி:  
“எனக்குத் தோனுறத சொன்னேன். உனக்கு வேற ஐடியா இருந்தா சொல்லு.”

நான் : நான் உன் ஐடியா வ குத்தம் சொல்லல, நீ வழிய போய் உன் மாறாப்ப விலக்கி காட்டினா, நாச்சுரலா இருக்குமா? அவனுக்கு சந்தேகம் வந்தா உனக்கும் இதுல விருப்பம் இருக்குனு உன் மேல ஏறிட போறான்

மல்லி : ஆமால இப்ப என்ன பண்றது இதான் எனக்கு தோணுச்சு

நான் : இங்க பாரு நான் எல்லாம் யோசிச்சு தான் சொல்றேன். இது போன மாசத்துக்கு முன்னாடி சொல்லிருந்தா கூட, நடைமுறை படுத்தலாம். ஆனா இப்ப நெலமை வேற, போன மாசம் ஊட்டி ல நடந்தது லாம் நியாபகம் இருக்கா? கெளதம் பாட்டி வீட்ல நடந்தது... அப்புறம்  அந்த சத்தியம்.

மல்லி : அது அவருக்கு உதவ தான ஒரு நாடகம் போட்டோம்.

நான் : உதவி தான்,   மூணு பேரும் சேந்து முடிவெடுத்து தான் பாட்டி வீட்டுக்கே போனோம்.  ஆனா கொஞ்சம் அளவுக்கு மீறி நெருங்கி பழகுனீங்க .. அந்த பழக்கம் இன்னைக்கு இணை பிரியா நண்பர்கள் மாறி இருக்கீங்க. நீ நல்ல எண்ணத்துல ஒரு ப்ரெண்டா நெனச்சு எல்லாம் பண்ற. ஆனா கெளதம் வேற மாறி அர்த்தம் எடுத்து இருந்தா? நீ மாராப்பை விளக்கி காட்டினா கணபார்ம் பணிக்குவான் . மனுஷங்க மாறிட்டே இருப்பாங்க, கெளதம் மாற மாட்டானா . ?

மல்லி சற்று யோசித்தால்.

மல்லி : எனக்கு தெரியலைங்க நீங்களே சொல்லுங்க

வெகு நேரம் யோசித்தவாறே இருந்தேன், மல்லி ஏதோ சொல்ல எத்தனித்தாள்.

மல்லி : நான் என் மனசுல இருந்து சொல்றேன், இந்த ஆறு மாசம் கெளதம் வந்ததுக்கு அப்பொறம், அவரால நமக்கு நல்லது தான் நடந்திருக்கு. உங்களுக்கே தெரியும் நான் எந்த ஆம்பிளை கிட்டயும் பேச தயங்குவேன், கெளதம் ஒரு பிரண்டா ஒரு வழிகாட்டியா ஒரு நல்ல குடும்ப ஆள் மாதிரி இருந்தார், இன்னும் இருக்கிறார். அத நினைக்கும் போது கஷ்டமா இருக்கு . அவருக்கு நாம ரொம்ப கடமை பட்டுருக்கோம் .

நான் : சரிதான், அதுக்கு உன்ன நான் அவன் கிட்ட பறிகொடுக்க முடியாது. நீ அவனோட போறத பாக்க முடியாது.

மல்லி ஒரே அடியாக என் என் கன்னத்தில் அறைந்தால். ஒரு இம்பல்சில் செய்தால் விளையாடும் சீரியஸும் கலந்த அறை  

மல்லி : என்ன இப்படி பேசுற. லூசா நீ , அவனுக்கு என் மேல என்ன எண்ணம் வேணா இருந்துட்டு போகட்டும், நீங்க எப்படி என்ன இப்படி நெனைப்பிங்க. அவனோட போறதுனா என்ன அர்த்தம். நான் அவர் கூட போயிருவேன் னு நெனைக்கிறிங்களா.

நான் : அந்த அர்த்தத்துல சொல்லல, அவன் உன்ன அபகரிக்க நெனச்சா ? அவன் கிட்ட பணம் இருக்கு, கார் இருக்கு, சொந்த ஊருல பங்களா இருக்கு. நாமளே பாத்துருக்கோம்.

மல்லி : வேற என்னலாம் என பத்தி சீப்பா நெனச்சுருக்க ?

என்ன இழுத்துட்டு சென்னை பஸ்ல நைட் வரப்ப சொன்னியே? நியாபகம் இருக்கா?  //நல்ல வேல உங்க அப்பா 6-7 கார் வரிசையா வீட்டுக்குள்ள நிறுத்தினான் அது பின்னாடியே பதுங்கி பின்வழியா வந்தேன் னு// சொன்னியே, நியாபகம் இருக்கா ?

யாருக்காக விட்டுட்டு வந்தேன், இப்ப இவனோட ஒரு கார் கும்  பணத்துக்கும்  அவன் கூட போவேனா ?

நான்  : சாரி .. ஒரே வார்த்தையில் முற்று புள்ளி வைத்தேன் .

சிறிது நேரம் இருவரும் பேசாமல் இருந்தோம்..

அவளே சாரி னு சொல்லி, வேற யோசிங்க.. தேவை இல்லாத எண்ணம் லாம் வேணாம். என்ன நடந்தாலும் உன்ன விட்டு எங்கயும் போகமாட்டேன். நான் பல விஷயம் உனக்காக மட்டும் தான் பண்றேன்.

நான் அவகிட்ட சாரி கேக்க போனேன்.
அவளோ கைய நிப்பாட்டு னு சொல்ற மாதி செய்கை செஞ்சு என்கிட்ட பேசுற நேரத்துல ஏதாச்சும் யோசி னு சொன்னா

கொஞ்ச நேரம் யோசிச்சேன்… எதுவும் புடிபடல

10 நிமிஷம் கழிச்சு
மல்லி குறுக்கிட்டால் -
ரொம்ப நேரமா யோசிக்கிறீங்க, நேரத்தை வீணடிக்காதிங்க. ஆபிஸ் போய் கூட யோசிங்க.

எந்த முடிவா இருந்தாலும் நீங்களே எடுங்க, கௌதம வெளியே அனுப்பறதுனாலும் செரி இங்கயே இருக்கட்டும் நாலும் செரி . நான் திரும்ப திரும்ப சொல்றது ஒண்ணே ஒண்ணுதான், வேணாம்னு முடிவு பண்ணா, அவர் மனசு நோகாம டீசண்டா ஒதுங்குவோம். நான் ரொம்ப நன்றி கடன் பட்டிருக்கேன்

நான் : ஏன் எனக்கு நன்றி இல்லையா. வேற யாராச்சும் இருந்திருந்தா இந்நேரம் கழுத்தை புடிச்சு வெளிய தள்ளிருப்பேன். கௌதம்ங்கிற நாலா தான் இவளோ குழப்பம்.

மல்லி : குழப்பம் இருந்தா கூட பரவாஇல்லை உனக்கு சந்தேகமும் இருக்கே.

நான் : சந்தேகம் உன் மேல இல்ல. அவன் மேல. உன்னோட நெருக்கம் அவனை தடுமாற வச்சுருச்சோனு சந்தேகம். இல்லைனா உன்னோட உள்ளாடைக்கு அவன் பெட் ரூம் ல என்ன வேலை? இங்க பாரு எனக்கு நெறய நன்றி இருக்கு, நாம கடமை பட்ருக்கோம் அதான் நான் யோசிக்கிறேன். எப்படி ஹாண்டில் பண்ணனும் னு யோசிக்கிறேன் .

மல்லி : நீ தப்பா நெனைக்கலைனா நான் ஒன்னு சொல்லவா?

சொல்லு!

மல்லி : ஒரு வேலை கெளதம் நீ நெனைக்கிற மாறி ஆளு இலேன்னா ? ஒரு வேலை தவறுதலா என்னோட ப்ரா அவர் கைக்கு போய் அத கொடுக்க தர்ம சங்கட பட்டு மறச்சு வச்சுருப்பாரோ?

நான் : வேற வேற
என்ன கதைலாம் இருக்கு உன் மண்டைல

மல்லி : என்ன நக்கல் பண்றிங்களா.

நான் : வேற என்ன சொல்ல சொல்ற,  நீ சொல்ற விஷயம்  அப்படி. நீயே லாஜிக் ஆ யோசி  எப்படி மாடில இருந்து ப்ரா நடந்து வந்துச்சோ? உன் ரூம் கு போறதுக்கு பதிலா அவன் ரூம் கு போச்சோ?

[heygiwriter]

மல்லி : நான் அப்படி சொல்ல வரல, வேற காரணம் இருக்குமோ னு யோசிக்கிறேன். கண்ணால் காண்பதும் பொய் காதால் ...

நான் : அதெல்லாம் செரி தான். இந்த விஷயத்துல இதுக்கு மேல வேற ஒன்னு இருக்கிற மாறி எனக்கு தோணல. எல்லாரும் உன் புருஷன் மாறி உத்தமன் இல்லையே , நீ கெளதம் என்ன மாறி ஒருத்தன் னு நெனச்சு பழகிட்ட.  

மல்லி :  இங்க பல பேர் இருக்காங்க நல்லவங்க வேஷம் போட்டு, சிலர் மனசுல காமம், சிலர் மனசுல வக்கிரம், ரெண்டுக்கும் வித்யாசம் தெரியாத இன்னும் பலர். இதுக்குன்னு மட்டும் இல்லை, பல விஷயத்துல  மனசுல ஒன்னு நெனப்பாங்க வெளிய வேற ஒண்ணா காட்றாங்க. அவங்கள யாரும் தப்பா ப்ரொஜெக்ட் பண்ண கூடாதாம். ஆனா மத்தவங்க அவங்க நெனைக்கிற மாறி நடந்துக்கணும்.

நான் : யாரடி சொல்ற, என்ன பாத்து ஏதோ தினுசா உன் கண்ணு சொல்லுதே.

மல்லி : என் புருஷன் நல்லவனாச்சே பொதுவா சொன்னேன். அந்த மாறி வகை ல இன்னும் ஒரு சிலர் இருகாங்க, மனசும் எண்ணமும் நல்லா தான் இருக்கும் ஆனா ஏதோ ஒன்னு செய்ய பொய் ஏதோ ஒன்னு செஞ்சு சமூக பார்வைல தப்பானவனா தெரிவாங்க . கெளதம் ஒரு வேல அப்படி பட்டவரா இருந்தா ?  

இந்த சமூகம், மனசுல அழுக்கு வச்சுருக்க எல்லாரும் ஏதும் வெளிய கட்டிக்காதவன நல்லவன்னு சொல்லி வச்சுருக்கு. நாமளும் அந்த 4 பெற நல்லவனே னு சொல்வோம் அவங்க சுயரூபம் தெரிய வர.

நான் : நீ சொல்றதுலயும் ஒரு உண்மை இருக்கு. அந்த பல பேர் நாலு செவுத்துக்குள்ள ஒரு சுய இன்பம் செஞ்சு தீத்துக்குறாங்க. இன்னைக்கு சாதாரண மனுஷனா இருக்க பலர் அப்படி தன் இருகாங்க னு என் அபிப்ராயம். எண்ணங்களையும் வக்கிரதையும் கட்டுப்படுத்த முடியாதவன் தெரியாதவன் மிருகமா மாறுறான்.

கெளதம் இன்னைக்கு மாட்டிகிட்டான் . ஒரு வேலை சிக்கலான என்னைக்குமே தெரிஞ்சுருக்காதுல. இன்னும் சொல்ல போன, கெளதம் மனுஷனா, மிருகமா னு தெரியாது. மனுஷன் னா கடந்து போய்டலாம், மிருகமா இருந்த தள்ளி நின்னு தான் ஆகணும்.


மல்லி : அதுக்கு தான் டெஸ்ட் வச்சு பாத்திருங்க . நான் சொல்ற மாதி செய்யலாம் அதான் செரி

நான் : இங்க பாரு நீ பேசிட்டு இருக்கும் போது  அவன் முன்னாடி டிரஸ் எல்லாம்   அவுக்காத ஆக்சிடென்டல் னு காட்டிக்க நெனச்சாலும் . பச்சையா காட்டிக் கொடுக்கும்.

மல்லி: “வேற என்ன பண்றது?”

இரு அதான் யோசிக்குறேன்

கொஞ்ச நேரம் அமைதியா இருந்த சமயம் ஒரு திட்டம் தோன்றியது

நான்: இன்னைக்கு லேட்டா வர்ற மாதிரி வர்றேன். பட் நான் கெளதம் கு தெரியாம அவனை பாலோவ் பண்றேன் . கௌதம் நேரமா வருவான். கதவை லாக் பண்ணாத. நான் அவன் லிஃப்ட் ஏறுனதும் சொல்றேன். நீ ரெடியா இரு. ஹால்லல மயக்கம் போட்ட  மாதிரி நடி , தரையில விழுந்து கெட . சேலை வெளகி இருக்கும். கேமரால ரெக்கார்ட் செட் பண்ணிக்கோ , எங்கயாச்சும் ஹைட் பண்ணி வை. உன்னைத் தட்டிப் பாப்பான், எழுப்பிப் பாப்பான். எழுந்திருக்காத. உன் டிரஸ் கழஞ்சுருக்கப்ப உன்னை யூஸ் பண்ண ட்ரை பண்ணா, நீ எழுந்திரு… நான் கதவுக்கு வெளிய தான் நிப்பேன், இந்த பெல் இருக்குல்ல டேபிள் பெல் அதா சோபா கீழ வச்சுக்கோ, அவன் தப்பா நடக்க நெனச்ச எந்திரிச்சு ஒரு அரை விட்டுஇந்த பெல்ல அடி, வந்துருவேன்.. இல்ல ஃபர்ஸ்ட் உன்னை ரெஸ்க்யூ பண்ண ட்ரை பண்ணா, சிட்டுவேஷனை யூஸ் பண்ணலனா, அவன் எண்ணங்களையும் எல்லாத்தையும் கட்டுப்படுத்த நெனைக்கிற சாதாரண மனுஷன், நாம ப்ராமிஸ் பண்ண மாறியே அடுத்த ஆறு மாசம் கெளதம் இங்க இருக்கட்டும்,  மெதுவா ஒதுங்கிக்கிறது பத்தி நம்ம அடுத்துப் பேசி ஒரு முடிவு எடுக்கலாம் .”


மல்லி:
“நான் சொல்றத விட நீ சொல்றது தான் பயமா இருக்கு.”

நான் :ஏன் ?

மல்லி:  ஒன்னும் இல்லை , உங்கிட்ட ஜாக்கிரதையா இருக்கனும் ரொம்ப  கிரிமினலா
பிளான் போட்ற ,

ரெண்டு பேரும் சிரிச்சோம்.

அவள் கன்னத்தை கிள்ளி ஒரு சின்ன முத்தமிட்டேன்
“நான் உன்னை நம்புறேன் மல்லி… உன் மேல எனக்கு சந்தேகம் இணைக்கும் இல்ல பட் மென் நோஸ்


I’m sorry”னு சொன்னேன்.

அவ்ளோதான் . மல்லி என்னைக் கட்டிப்பிடிச்சுக்கிட்டா. என் சட்டை ஈரமாகும்போது தான் தெரிஞ்சது அவ கண்ணுல கண்ணீர் வந்ததுனு.



அவ நெத்தில, கன்னத்துல, லிப்ஸ்லனு கிஸ் அடிச்சேன்.
அவளும் நானும் சாரி. ஏதாச்சும் உனக்கு புடிக்காதது பண்ணிருந்தா அதுக்கு ஒரே ஒரு காரணம் தன் இருக்க முடியும் நான் எது பண்ணினாலும் அது உனக்காக மட்டும் தான்.

அப்புறம் ஆபீஸ் போறேன். நைட் லேட்டா வர்ற மாதிரி கௌதமை ஃபாலோ பண்ணிட்டு வர்றேன். முதல்ல அவன் என்ன மைண்ட்செட்ல இருக்கானு பாப்போம். அது பொறுத்து ஆக்ஷன் எடுக்கலாம்.

ஃபார் நௌ, ஒண்ணு மட்டும் தெரியுது — அவனுக்கு உன் மேல சபலம் இருக்கு. கொஞ்சம் கொஞ்சமா அதுல இருந்து வெளிய வர வைக்கணும். இல்லனா நாமளே ஒதுங்கணும்.

மல்லி இன்னும் கட்டிப்பிடிச்சு தான் இருந்தா.
நான் நகர்றத பாத்து அவ பிடியை விட்டா

“சரி ஆபீஸ் போ… மறக்காம டெக்ஸ்ட் பண்ணு.”
அவளை விட்டு விலகி வர எனக்கு மனசு வரல, அப்படியே கட்டி புடிச்சு முத்தம் கொடுத்துட்டே இருக்கனும் னு எண்ணம் ஆனா நான் வந்தே ஒரு மணி நேரம் ஆச்சு. மனசு இல்லாம கிளம்பினேன்

கெளதம் டெஸ்ட் பாஸ் பண்ணுவானா?

[heygiwriter]

அத்தியாயம் 3 – டெஸ்ட்




மாலை 5:00 மணி.

ஆபீஸ்ல கௌதம் மேசை மேல இருந்த ஃபைல்களை எடுத்து வச்சுட்டு இருந்தான், கெளம்பர நேரம் . பையை எடுத்துத் தோள்ல போட்டுக்கிட்டான்.

நான் அப்பத்தான் அவன் பக்கம் திரும்பினேன்.
“மச்சா, கிளம்புறியா?”

கௌதம் சிரிச்சான் ஆமா ஏன் நீ வரலையா ?

“லேட் ஆகும்டா… ஒரு வேலை இருக்கு. நீ போ, நான் 2 ஹர்ஸ் ல வந்துடுறேன்.”

அவன் சரியென
தலையாட்டினான் . உள்ளுக்குள்ளேயே டைமர் ஓட ஆரம்பிச்சிருந்தது.

கௌதம் லிஃப்ட் பக்கம் நடந்தான். நான் என் மேசைக்குத் திரும்பினேன். ஆனா கண்கள் கதவு பக்கமே இருந்தது. அவன் கார் பார்க்கிங்கிலிருந்து வெளியேறியதும், நான் கடுகுடுனு எழுந்தேன்.

ட்ராஃபிக்ல அவனைப் பின்தொடர்ந்தேன். அவன் கண்ணில் பட்டு விடாமல் மறைவாகவே வண்டியை இயக்கினேன்

சரியாக 6 மணிக்கு அப்பார்ட்மெண்ட் வந்ததும், அவன் கார் நிறுத்தி லிப்ட் போகும் வரை கேட் அருகே வெயிட் பன்னினேன்

அவன் லிஃப்ட் ஏறினான். நான் படிக்கட்டு வழியா ஓடினேன். மூச்சு வாங்கியபடி மூன்றாவது மாடிக்கு வந்தேன்.

காலைல மல்லி சொன்னது தான் நியாபகம் வந்துச்சு, என் வீட்டுக்கு நானே திருட்டுக்கு தனமா போறது. மனசுக்குள்ள ஆயிரம் பயம். என்ன இருந்தாலும் அவன் ஒரு ஆம்பல மல்லி அழகான செக்ஸியான பொண்ணு, யாருக்கும் எண்ணம் வரைதான் செய்யும். என்ன தான் டெஸ்ட் பன்றேன்னு சொன்னாலும் மனசுல ஒரு பயம் இருக்க தான் செஞ்சது

லிப்ட் அருகே படிக்கட்டில் பதுங்கி இருந்த நான், எட்டி பார்த்தேன்
கதவு மூடும் சத்தம் கேட்டது.
கௌதம் உள்ளே போயிருந்தான்.

முதல் 5 நிமிடம் வெயிட் போனேன், ஒரு வேலை ஹெல்ப் கேட்டு வெளிய ஓடி வந்தா?
5 நிமிஷம் முடிஞ்சதும்
மெதுவா நடந்து

நான் கதவுக்கு வெளியே நின்றேன். வாட்ச்சைப் பார்த்தேன்.
5 நிமிஷம்.
10 நிமிஷம்.
15 நிமிஷம்.
ஒரு சத்தமும் இல்லை.

பெல் ஒலியும் இல்லை.

என் இதயம் பட பட னு   வேகமா அடிச்சுக்கிட்டு இருந்தது. மனசுல பல காட்சிகள் ஓடின. ஆனா நான் அசையலை.

கிட்டத்தட்ட 20 நிமிஷம் ஆகியும் கதவு திறக்கவில்லை.
இதுக்கு மேல வெயிட் பண்ண வேணாம் ஒரு வேலை அவன் அண்மைய பயன்படுத்தி மல்லியை
சீ சீ அப்படி இருக்க கூடாது. வேணாம் ரிஸ்க் வேணாம் நாம உள்ள போகலாம் னு னு முடிவெடுத்து கதவு லாக் ல கை வச்சு திறக்க போனேன்


திடீரென கதவு தன்னால திறந்தது.
கௌதம் நின்றான். முகத்தில் ஒரு ஷாக் ஒரு  பதற்றம்.
“டேய்… வந்துட்டியா?

மல்லி மயக்கமா இருந்தா. அவளைக் கட்டில படுக்க வச்சிருக்கேன். டாக்டருக்கு கால் பண்ணிட்டேன், எமர்ஜென்சில இருந்து வராங்க. நான் கீழ போய் ரிசீவ் பண்றேன். நீ மல்லியைப் பாத்துக்கோ.”

எது மயங்கிட்டாளா? எப்ப ?

கெளதம் : ஒரு அரை மணி நேரம்.
நான் : எனக்கு ஏன்டா கூப்படல ?

கெளதம் : நீ வர 2 மணி நேரம் ஆகும் னு சொன்ன, அப்படியே உனக்கு கூப்பிட்டாலும் நீ அங்க இருந்து வர ஒரு மணி நேரம் ஆகும், அதான் அவசர உதவி கு கூப்பிட்டேன், அவங்க ஏதாச்சும் சொல்றப்ப உனக்கு கூப்படலாம் னு இருந்தேன்.

நான் : செரி இப்ப எங்க இருக்கா ?

கெளதம் : உன் பெட் ரூம் ல தான்


நான் ஒன்றும் பேசலை. அவன் இந்த டெஸ்ட் ல பாஸ் ஆயிட்டான்னு புரிஞ்சது.   செரி நான் கீழ போறேன் நீ மல்லிய பாருன்னு கௌதம் படிக்கட்டு பக்கம் ஓடினான்.


உள்ளே நுழைந்தேன். கதவை மூடினேன்.
பெட்ரூம்ல மல்லி கட்டில படுத்திருந்தாள்.


மஞ்சள் டிசைன் சேலை. முந்தானை கொஞ்சம் கழஞ்சு இருந்தது . சேலை முழுக்க ஈரமா இருந்தது. தண்ணீர் துளிகள் துணியில் பதிந்திருந்தன. அந்த ஈரமான  சேலைக்குள் வெள்ளை ப்ரா தெளிவா தெரிஞ்சது. நல்ல தரிசனம் கெடச்சுருக்கும் கெளதம்கு .


நான் அருகில் போனேன். மல்லி னு ஹஸ்கி வாய்ஸ் ல கூப்பிட்டேன்

மல்லி என் குறளை  உணர்ந்தாள். மெல்ல கண் விழிச்சாள். முதல் கேள்வி அதுதான்.

“அவன் எங்க வெளிய போயிட்டானா?”
அவண் டாக்டரை ரிசீவ் பண்ண போயிருக்கான் .”

மல்லி மெல்ல எழுந்தமர்ந்தாள். சேலையின் ஈரம் அவள் உடம்பை ஒட்டிக்கொண்டிருந்தது.

“டேய்… அவன் உண்மையா டாக்டருக்கு கால் பண்ணிருக்கான்!”
அவள் குரல்ல ஒரு ஆச்சர்யமும், கொஞ்சம் நிம்மதியும் கலந்திருந்தது.
நான் அவளை மேலேயிருந்து கீழே பார்த்தேன்.

“சேலை ஈரமா இருக்கு. அவன் தண்ணி அடிச்சு எழுப்பிப் பாத்தான் போல. நீ எழுந்திருக்கல.”

மல்லி தலையை ஆட்டினாள்.
செரி என்னடி மாறாப்பெல்லாம்  விலகி இருக்கு.

மல்லி : மயக்கம் வந்தவ சேலைய மட்டும் செரி செஞ்சுட்டு மயக்கம் போட முடியுமோ?
நான் : அப்ப எது நடக்க கூடாதுனு நெனச்சனோ நடந்திருக்கு

மல்லி : உன் பிளான் தான் காரணம் நான் இல்லை
நான் : அவன் உன்ன ஏதும்?

மல்லி : “நான் எழுந்திருக்கல. நீ சொன்னபடி விழுந்து மயங்கி கிடந்தேன். என்ன சேரன் என்ன பன்றான் னு பாக்க முடியாது ல ”

மல்லி : செரி அது பேச நேரம் இலை, ஒரு வேல டாக்டர் வந்த என் ட்ராமா தெரிஞ்சுரும் எப்படியாச்சும் அவனை ஸ்டாப் பன்னு

செறினு டக்குனு ஒரு பிளான் போட்டேன்
மொபைல் எடுத்து கௌதமுக்கு கால் போட்டேன்
.
“மச்சா… அவள் முழிச்சுட்டா. நான் ஹாஸ்பிட்டல் கூட்டிட்டு போய்ட்டு வர்றேன். நீ வரவங்களை அனுப்பிச்சுடு. ரெகுலர் டாக்டர்கிட்ட காட்டுறதுதான் பெஸ்ட். இவ்வ வேற டாக்டர் கொடுக்கிற மாத்திரைலம் செட் ஆகாது ”

கௌதம் அந்தப் பக்கத்துல சற்று நிறுத்தினான். பிறகு,
“சரி… சரி. நான் சொல்லிடுறேன். நீ பாத்துக்கோ.” நான் வரணுமா ஏதாச்சும் ஹெல்ப் கு

இல்லடா பாத்துக்கிறேன், அதான் நடக்குறாளே. நீ அங்கேயே இருந்து வரவங்கள ரிட்டன்  அனுப்பிட்டு .

போன் வச்சுட்டு மல்லியை கவனித்தேன். பெருத்த மூலைகள், வெள்ளை ப்ரா தெரிய, எவளோ நேரம் வெறிக்க வெறிக்க பாத்தானோ னு நினைக்கும் போதே கோவம் ஒரு பக்கம், ஜிவ்வுனு இனம் புரியாத ஒரு கிளர்ச்சி.


மல்லி எழுந்து நின்றாள்.
“நான் டிரஸ் மாத்திக்கிறேன்.” உன் பிளான் படி வெளிய போயிடு எங்கயாச்சும் சாப்பிட்டு அப்பொறம் வருவோம்.

அவள் சீக்கிரம் வேற சேலை எடுத்து மாத்திக்கொண்டாள்.

நான் அறையை ஒரு கிளான்ஸ் அஸ்ஸஸ் பண்ணேன் . டிவி பக்கத்துல ஒரு மொபைல் இருந்தது. ரெக்கார்டிங் ஒன ல இருந்த மொபைல் , கெளதம் வர முன்னாடி எடுத்து என் பாக்கெட்ல போட்டுக்கொண்டேன்.

கீழே பார்க்கிங்குக்கு வந்தோம். மல்லி கொஞ்சம் தலை சுற்றுற மாதிரி நடிச்சாள். நான் அவள் தோளைப் பிடிச்சு  தாங்கி கொண்டு   நடந்தேன். கார் கிட்ட வந்ததும் இருவரும் உள்ளே ஏறினோம்.

கெளதம் சற்று கவலையுடன், எல்லாம் ஒகே ல வரணும்னா வரேன் னு சொன்னான்.
மல்லி : இல்ல கெளதம் நீங்க வீட்ல இருங்க, நாங்க போயிடு வரோம். லேடிஸ் டாக்டர் இவரே சும்மா தன் இருப்பார் அங்க.

சேரி பாத்துக்கோ னு கெளதம் சொல்லி நகர
இருவரும் புறப்பட்டோம்

200 அடி போனதும்
ரெண்டு பேரும் அடங்க முடியாமல் சிரிச்சுடோம்

“டேய்… 20 நிமிஷம் எனக்கு எப்படி போச்சு தெரியுமா?.. கடைசி நிமிஷம் அவன் ஏதோ உன்ன பண்ணிட்டானு நான் நெனச்சேன்.
மல்லி கையால் மூச்சு மூடிக்கொண்டு சிரிச்சாள்.

டேய் உன் பொண்டாட்டி ஏதோ பன்னிருப்பான் னு சிரிச்சிட்டே சொல்ற வெக்கம் கெட்டவனே

யாரோ மயக்க நிலைல எதார்த்தமான நடிப்பு நடிக்கணும் னு அவங்க மூளையை கட்டிட்டு இருந்தாங்களே அவங்கள விட நான் வெக்க பட ஒன்னும் இல்லை.

போதும் நிறுத்து.

“நான் கண்ணை மூடிக்கிட்டிருந்தேன். அவன் தண்ணி அடிக்கும்போது கூட எழுந்திருக்கல. நடுவுல ஒரு தடவை பயந்துட்டேன்.”

அவள் பேசி கொண்டுஇருக்கும் போதே நாங்கள் வரவேண்டிய ஒரு ரெஸ்டாரன்ட் முன்   காரை   நிறுத்தினேன்.

மல்லி கூட்டம் ஜாஸ்தியா இருக்கு, நீ உள்ள போய் வெயிட்டர் கிட்ட ரெண்டு பேருக்கு சீட் கேட்டு பேர் கொடு, பார்க்கிங்கும் கூட்டம், நான் அங்க தன் போய் நிறுத்தணும்


“நீ உள்ள போ. நான் பார்க்கிங் பண்ணிட்டு வர்றேன்.”
மல்லி இறங்கினாள். நான் காரைப் பின்னால நிறுத்தப் போனேன்.

வண்டியை நிறுத்தி விட்டு.  கதவை திறக்கும் போதும் பார்க்கிங் ல இருந்த ஒருத்தர் இது ஹோட்டல் பார்க்கிங் இல்லை அது இன்னொரு பக்கம் இங்க நிறுத்தணும்னா 20 ரூபாய் கொடுங்க னு கேக்க, மல்லியை தனியா நிக்க வச்சனால செறினு பாக்கட்ல விட்டு ஒரு காச எடுத்து கொடுத்தேன், நான் அவசரமா எடுத்த ரெக்கார்டாட் மொபைல் கையோட வந்தது, ஒரு செகண்ட் பார்த்தேன் சார்ஜ்  கம்மியா இருந்தது. 20% மட்டும். சார்ஜ் போடலாம்னு கார் சார்ஜர் எடுத்தேன்.
பிளக் போட்டதும் ஸ்கிரீன் ஒளிர்ந்தது.

ரெக்கார்டிங் ஐகான் தெரிந்தது.
ரெண்டு மனசு அந்த 20 நிமிஷம் என்ன நடந்தது னு தெரிஞ்சுக்க ட்ரை பன்னினேன் ,

இவளோ நேரம் நடந்த விஷயம் எல்லாம் வச்சு பாத்தா
கௌதம் டெஸ்ட்ல பாஸ் ஆன மாதிரி இருந்தது.
ரெக்கார்டிங் பார்த்த மீதியும் தெரியுமே னு வீடியோ ஆன் பன்னினேன்

ஆரம்பிச்ச 2 வது நிமிஷமே அதிர்ச்சி.
மொபைளைப் பார்த்தபடி நான் அப்படியே உட்கார்ந்திருந்தேன்.

மல்லி இவ்ளோவும் சொன்ன இதை சொல்லலையே?
மல்லிய மறுபடி கேள்வியால் தொலைக்க போற நேரம் இதுனு புரிஞ்சது

அப்படி அந்த ரெக்கார்டிங்க்ல என்ன தான் இருக்கு ?

[heygiwriter]

[b]அத்தியாயம் 4 – ரெக்கார்டிங்[/b]


கார் சீட்ல உட்கார்ந்தபடி ரெக்கார்டிங்கை பார்த்தேன்.
என்னை அரியாமல் ஒரு கிளர்ச்சி கிட்டியது.

என் மனைவி அருகில் வேர் ஒருவன்.
அவளின் நண்பன், அவளின் உள்ளாடையை வைத்து சுயஇன்பம் கண்டவன்.
தனியாக, அதும் அவள் எந்த ஒரு அசைவும் இன்றி இருக்கிறாள்
விடுவானா அவன்.

எனக்கு கோவம் வரவில்லை மாறாக என்னை செய்ய போகிறான் என் மனைவியை என்ற இனம் புரியா ஆர்வம் தொற்றி கொண்டது.

முதல் 5 நிமிடங்கள்

கதவை திறந்த கௌதம் மல்லி மயங்கி கிடந்ததை கண்டு பதறினான்
மல்லியைத் தூக்கி எழுப்ப முயற்சிக்கிறான்.

“மல்லி… மல்லி…”னு கூப்பிடுகிறான். தோளைத் தட்டுகிறான்.
அவள் அசையல.

அவன் குனிந்து அவள் மூச்சைப் பார்க்கிறான்.
கையை அவள் மூக்குக்குக் கீழே வைக்கிறான்.
பிறகு மெல்ல அவள் காதில் பேசுகிறான்.

ஏய் மல்லி என்ன ஆச்சு உனக்கு?
ஏதாச்சும் பிராண்க் பண்றியா என்ன ?

நானும் பிராங்க் பண்ணுவேன்.

மல்லி
நடிக்கிறியா ?
ஏய் எந்திரி, இல்லனா கிஸ் பண்ணுவேன்.

“நடிக்காத …?
உண்மையா கிஸ் பண்ணிடுவேன் தெரியுமா?”
என் பார்வை முழுதும் அவன் என்ன செய்ய போகிறான் என்றெய் இருந்தது,
ஒட்டி விட விருப்பம் இல்லை.

என் தம்பியும் ஆர்வத்துடன் எந்திரிச்சி பாக்க ஆரம்பிச்சுட்டான்.

கௌதமின் முகம்  மெல்ல அவள் முகத்தை நெருங்குகிறது.
லிப்ஸ் கிட்டத்தட்ட தொடப்போகிறது.
போன்று

அவளிடம் எந்த ஒரு அசைவும் இல்லை

நான் திரையை உற்றுப் பார்த்தேன்.

அவன் கண்கள் மூடியிருந்தன.

அந்த ஒரு கணத்தில் அவன் முகத்தில் தெரிந்தது…
வெறும் காமம் மட்டும் இல்லை.
ஏதோ ஒரு பசி.

பல மாதங்களாக அடக்கிவைத்த ஏக்கம்.
“இவளை ஒரு முறை மட்டும்… உதட்டை மட்டும்…”னு அவன் மனசு கெஞ்சியது தெரிஞ்சது.


கௌதமின் மூச்சு அவள் வாயில் படுகிறது.
திடீரென அவன் பின்வாங்குகிறான்.


முகம் சுருங்கினான்.

உதட்டை இறுகக் கடிச்சான்.
தலையை இரண்டு பக்கமும் ஆட்டினான்.
தன்னைத்தானே திட்டிக்கொள்வது போல.
“என்னடா இப்படி செஞ்சுட்டே… இவள் நண்பனின்   பொண்டாட்டி…”னு அவன் உள்ளுக்குள்ளே சொல்லிக்கொண்டது எனக்குத் தெரிஞ்சது.


அவனுடைய தோள் சற்று குலுங்கியது.

ஒரு பெருமூச்சு.
பழிச்செயல் செய்துவிட்ட குற்ற உணர்ச்சி அவன் முகத்தில் தெரிந்தது.



[b]5வது நிமிஷம்[/b] [b]முடிய[/b]

கெளதம் அவளை தரையிலே கடத்தி கிட்சேன் பக்கம் செல்கிறான்.

1 நிமிடம் கழித்து, தண்ணீர் எடுத்து வந்து அவள் முகத்துல தெளிக்கிறான்.
அவள் முகத்தில் அசைவில்லை. உணர்ச்சியற்றவள் போல் இருக்கிறாள்.

தேர்ந்த நடிப்பு காரி
அவன் கொண்டு வந்த டம்பளரை அவள் தோல் பக்கம் தரையில் வைத்து

மொபைல் எடுக்க செல்ல எந்திரிகையில், அவன் கால் பட்டு அவள் மீது தண்ணீர் ஊற்றுகிறது.

அப்படிதான் சேலை மேலும் ஈரமாகிறது.

மஞ்சள் சேலை உடம்போட ஒட்டி, வெள்ளை ப்ராவின் வடிவம் இன்னும் தெளிவா தெரிகிறது.

மார்பின் மேல் பகுதி, இடை… எல்லாம் ஈரத்துணியில் ஒளிகிறது.
கௌதம் அதைப் பார்த்தபடி ஒரு கணம் நிற்கின்றான் .
அவனுடைய கண் அங்கேயே நின்றது.

சற்று சுதாரித்தவன்

[b]12  நிமிஷம்[/b]

அவன் போன் எடுத்து ஏதோ பேசுற மாதிரி ஏதோ அங்கு செய்து கொண்டிருக்கிறான்
அவன் கண் அவள் மீதே இருக்க,
மல்லி ஒரு தேர்ந்த நடிகை போல உணர்வற்று இருக்கிறாள் .


கௌதமோ அங்கேயிங்கே நடக்கிறான்.
மல்லி அப்படியே கிடக்கிறாள். சேலை முந்தானை ஒரு பக்கம் சரியாக இல்லை.

திடீரென கௌதம் பேசுவதை நிறுத்திகிறான், போனை பாக்கட்டில் வைத்து விட்டு .

மெல்ல அவள் அருகில் வருகிறான்.

தயக்கம். பயம். ஆசை. எல்லாம் கலந்த முகம்.
அவள் அருகே மண்டியிட்டு அமர்கிறான்.

அவன் சற்று சரிந்தவாறே தரையில் அவள் அருகில் படுக்க எத்தனிக்கிறான்

அவன் படுக்கவில்லை மாறாக  தன் தலையை அவள் மார்பில் வைக்கிறான்.
ஈரமான சேலைக்கு மேலே.

வெள்ளை ப்ராவின் மெல்லிய துணிக்கு மேலே.
அவனுடைய காது மல்லியின் இதயத் துடிப்பைக் கேட்கிறது.

நான் திரையை இன்னும் நெருங்கிப் பார்த்தேன்.

அவன் கண்கள் மூடியிருந்தன.
முகத்தில் ஒரு அமைதி.
ஒரு சரணடைதல்.

அந்தத் துடிப்பு அவனை அமைதிப்படுத்தியது போல.
அவனுடைய ஒரு கை மெல்ல அவள் இடுப்பைச் சுற்றியது.
விரல்கள் சேலையைப் பிடித்துக்கொண்டன.

அவன் மூச்சு மல்லியின் மார்பைத் தொட்டுத் தொட்டுச் சென்றது.
அந்தக் காட்சியைப் பார்த்தபோது எனக்குப் புரிஞ்சது…

இவன் வெறும் உடலை மட்டும் விரும்பவில்லை.
இவள் இதயத்துடிப்பைக் கேட்கிறான்.
இவள் உயிரோடு இருக்கிறாள் என்பதை உறுதிப்படுத்திக்கொள்கிறான்.

அதே நேரம்…
இந்த மார்பில் தலையை வைக்கும் உரிமை தனக்கு இல்லை என்பதையும் உணர்ந்துகொள்கிறான்.

அவனுடைய முகத்தில் தெரிந்த அந்த வலி…
நான் இதுவரை பார்த்ததில்ல.


அந்தக் காட்சி…
ரொம்ப நேரம் கேமரால ஓடியது.

[b]15[/b][b]வது நிமிஷம்[/b]
கௌதம் மெல்ல எழுந்தான்.
மல்லியை இரண்டு கைகளாலும் தூக்கினான்.
அவள் தலை அவன் தோளில் சாய்ந்தது.
ஒரு கை அவள் தொடையின் அடியில், மற்றொரு கை முதுகைத் தாங்கியபடி.
ஈரமான சேலை அவன் கைகளில் ஒட்டிக்கொண்டது.
மார்பு அவன் மார்போட அழுத்தியபடி இருந்தது.
அவன் அவளைப் பார்த்தபடி நடந்தான்.
பெட்ரூம் கதவைக் காலால் தள்ளி திறந்தான்.

உள்ளே சென்றான்.
கதவு மூடும் சத்தம்.
கிட்டத்தட்ட அடுத்த 15 நிமிடம் வெறும் ஹால் தான் அந்த திரையில் ரெக்கார்ட் ஆகி இருந்தது

யாரும் வெளியே வரவில்லை எந்த சத்தமும் இல்லை
கேமராவில் ஒன்றும் தெரியவில்லை.

என் மனதில் முதல் பயம் தொற்றியது
அவள் ஏன் இதைச் சொல்லலை?
கிஸ் ட்ரை…
அவள் மார்பில் தலை வைத்து இதயத் துடிப்பு கேட்டது…
அவளை தூக்கியது…

ஏன் இதெல்லாம் மரச்சா ?
கார் ல இவளோ தூரம் வரப்ப சொல்லிருக்கலாமே??
ரெகார்டிங் முடிய நேரம் வந்தது, அந்த கடைசி இரண்டு நிமிடம்
கெளதம் கதவை திறந்து வெளியே போனில் பேசிய படி வந்தது,
கதவை திறக்கும் போதும் நானும் கௌதமும் பேசியது
பின் கடைசியாக மொபைல் கையில் எடுத்து என் பாக்கட்டில் போட்டது

ஒரு 10 நிமிடம் நிம்மதியா இருந்தேன் மறுபடி அடுத்த சந்தேகங்கள்
இன்னைக்கு ஒரு முடிவு தெரியணும். அவளை அக்க்யுஸ் பண்ண வேணாம், அவளை பேச விடுவோம், அவ சொல்லாததை சொல்றளானு பாப்போம் னு முடிவு பன்னினேன்

ரெஸ்டாரன்ட்ல மல்லி என்னை எதிர்பார்த்து உட்கார்ந்திருந்தாள்.
நான் போய் எதிரே உட்கார்ந்தேன்.
மொபைளை டேபிள்ல வச்சு, திரையைக் கீழே போட்டேன்.
கொஞ்ச நேரம் மெளனம்.

ஆர்டர் பண்ணிட்டேன்ங்க உங்களுக்கு புடிச்ச அப்பம் மட்டன் பாயா
எனக்கு ஒரு பிரியாணி, கிரில். ஒகே ல ?

ஒகே டா

இருவரும் சாப்பிட ஆரம்பித்தோம்.
மெல்ல இதை கேக்க முடிவு பண்ணினேன்

“மல்லி…”
குரல் மெல்ல வந்தது.

“உன்னால பாக்க முடியாது. ஆனா உணர முடியும் இல்ல?

ஹால்லல… பெட்ரூம்ல… என்ன நடந்ததுனு உன் உணர்ச்சியை வச்சு சொல்லு.

என்னென்ன உனக்குத் தெரிஞ்சது?”

மல்லி என் கண்ணைப் பார்த்தாள்.

ஒரு கணம் தயங்கினாள்.
“தண்ணி ஊத்தினான்…
என்னைத் தூக்கினான்…
அவ்ளோதான் எனக்குத் தெரிஞ்சது.”

அவ்ளோதானா ?
என் கேள்வி அவளை ஏதோ செய்ததை உணர்ந்தேன்.

மல்லி : அங்கும் இங்கும் சுற்றி பார்த்தவள்.
கார் ல போகும் பொது பேசுவோம், இங்க ஆளுங்க இருகாங்க.


நான் அவளை நேருக்கு நேர் பார்த்தேன்.
நிச்சயமா?
மல்லி தலையை ஆட்டினாள்.

ஆனா அவள் கண்கள் என் கண்களைத் பார்க்க தயங்கியது அப்பட்டமாக தெரிந்தது .
டேபிள் கீழே என் கை முஷ்டியா இறுகியது.
ரெக்கார்டிங்ல பார்த்த காட்சிகள் மனசுல மீண்டும் ஓடின.
கௌதமின் முகம் அவள் உதடுகளை நெருங்கியது…
தலையை அவள் மார்பில் வைத்து இதயத் துடிப்பு கேட்டது…
ஈரமான சேலையோட அவளைத் தூக்கியது…
மல்லி ஒன்றும் சொல்லல.

நான் மெல்ல பெருமூச்சு விட்டேன்.
“சரி… சாப்பிடு.”

ஆனா என் மனசுல ஒரு விஷயம் தெளிவா இருந்தது.
இந்த இரவு …
நான் அவளை மீண்டும் கேள்வி கேட்கப் போறேன்.
டெஸ்ட் ல நடந்த பத்தி இல்லை , காலையில் நான் கேட்டதை ?

மல்லி காரிலோ வீட்டிலோ உண்மையை சொல்வாளா
ரூம் ல 10 நிமிஷம் அப்படி என்ன நடந்துருக்கும் ?

[heygiwriter]

Next update in few minutes

[heygiwriter]

[b]அத்தியாயம் 5 – [/b][b]பாட்டியும்[/b] [b]ட்விஸ்டும்[/b]


சாப்பிட்டு முடிச்சுட்டு கார்ல உட்கார்ந்தோம்.
எனக்கு மனசெல்லாம் அவ பதிலை எதிர்பாத்தே இருந்தது
நான் ரொம்ப ஸ்லோவா வண்டியை ஓட்டினேன்.

மல்லி என்னைப் பார்த்தாள்.
மல்லி : “என்ன ஆச்சு?”

நான் : ஒன்னும் ஆகல ஏன்?

மல்லி : ரொம்பா ஸ்லோவா வண்டி ஓட்டுற
நான்  : உன் பதிலுக்காக மெதுவா போறேன்.

“நீ தான் சொல்லணும். நீ என்ன உணர்ந்த? உன்னால பாக்க முடியல… ஆனா உணர முடியும் இல்ல?”

ஒரு நிமிஷம் அவ ஏதும் பேசல. ஆனா பேச தயார் ஆனாள்
அவள் குரல்ல ஒரு தயக்கம்.

நான் அவளுக்கு ஹெல்ப் பண்ண நானே எடுத்து கொடுத்தேன் .

நான்  : “ரெண்டு விஷயம். ஒண்ணு – முழுசா நடந்தத சொல்லு.

இன்னொண்ணு – சுருக்கமா சொல்லு. அவன் பாஸ்ஸா? ஃபெயிலா?”

மல்லி ஒரு நிமிஷம் என்னைப் பார்த்தாள்.
ஏதும் பதில் பேசாம யோசித்தவாறே இருந்தால்.

பொறுமை இழந்துட்டேன், வண்டியை ஓரமா நிறுத்தி   கேட்டேன் .

“சொல்லு மல்லி. நான் தெரிஞ்சுக்க கேக்குறேன்.

இது இதோட நிக்காது , நைட் நம்ம நிறைய பேசணும். ஆறு மாசம் நடந்ததெல்லாம் திரும்ப ஆர்கனைஸ் பண்ணி உண்மையைத் தெரிஞ்சுக்க விரும்புறேன். எங்கயோ ஏதோ  இடிக்குது.

குறைஞ்சபட்சம் இத சொல்லு… அவன் பாஸ்ஸா?”

மல்லி:
“தெரியலங்க…”

நான்: தெரியலையா? என்ன பதில் இது?

மல்லி பெருமூச்சு விட்டாள்.
நீ கேட்ட கேள்விக்கு ஆனஸ்ட் பதில் ”

நான் புரியாமல் அவளை பார்க்க.

மல்லி : “அவன் என்னை ரெஸ்க்யூ பண்ண தான்  முயற்சி பண்ணுனான் … என்னை அடைய நினைக்கல. அதுல தெளிவா இருக்கேன்

ஆனா முதல் 5 நிமிஷம் ப்ராங்க் பண்றேன்னு நினைச்சு… என்னை கிஸ் பண்ண ட்ரை பண்ணான்.


ஆனா நான் அதுவும் நான் நடிக்கிறேன்னு நெனச்ச நாள  கிஸ் பண்ணல.
அப்புறம்… அப்புறம்…

என்னோட பிரெஸ்ட் மேல அவன் தலையை வச்சு… ஹார்ட் பீட் கேட்டான்.
ரெண்டுமே பவுண்டரி தாண்டுற விஷயம். ஆனா இன்டென்ஷனலா செய்யல பட் என்னால அதனானு சொல்ல முடியல.


மல்லி  ஆனஸ்டா பதில் சொல்றன்னு தெரிஞ்சது.


நான்:  சரி… உள்ள 15 நிமிஷம் என்ன பண்ணான்?”
மல்லி: “தெரியலங்க. ஆனா அவன் என் பக்கத்துல இல்ல. அது மட்டும் ஷூர்.
யார்கிட்டயோ எமர்ஜென்சி டாக்டர்னு போன்ல பேசினான்.

ஒரு 5 நிமிஷம் பெருசா எதுவும் சவுண்ட் இல்ல.
ரூம் விட்டு வெளிய போனான் போல.

கண்ணைத் திறந்து பாக்கவே பயம்.”

நான் :  “இத ஏன் முதல்ல சொல்லல?”

மல்லி:
“சொல்ற சந்தர்ப்பம் இல்ல. ஆனா சர்ஃபேஸ்ல பார்த்தா அவர் எதுவும் இஷ்யூ இல்ல.
He was just trying to fix me.”

நீங்க இவளோ நொண்டி கேட்கவும் எனக்கே ஒரு சந்தேகம். ஆனா surea தெரில, ஹி வாஸ் ஜஸ்ட் ஹெல்பிங் மீ


நான்: “மல்லி… நான் ஒண்ணு சொல்றேன். I don’t care.
லெட்ஸ் செட் பவுண்டரி.

நாம வீட்டுக்குப் போவோம்.
லெட்ஸ் சிட் அண்ட் ஸ்பீக் வித் கௌதம்.

லெட்ஸ் புட் அன் எண்ட்.”
மல்லி ஒரு நிமிஷம் என்னையே பார்த்தாள்.

“ஏன் என் மேல நம்பிக்கை இல்லையா?”

நான்: “மணி 10:30 ஆச்சு. நெறய பேசியாச்சு 11 மணிக்கு வீட்டுக்குப் போவோம். நாம
பெட்ல மீதி பேசிக்கலாம்.

இதுக்கு மேல பேச வேண்டாம்.
கௌதம்கிட்ட ஒரு ரெண்டு வாரத்துக்குள்ள ஒரு கிளியர் ரீசன் சொல்லுவோம்.
அது வரைக்கும் நாம பேசணும், கிளாரிஃபை பண்ணணும்.”


மல்லி:
“ஏன்… என்ன ஆச்சு?”

நான் வீடியோவை போன்ல காட்டினேன்.
மல்லிக்குப் பெருசா ஷாக் இல்ல.
சிரிச்சுட்டே கேட்டாள்.

“இதுக்குத் தான் பயந்தியா?

நான் : வேற எதுக்குப் பயப்படணும்?”
மல்லி பேசுறத கொஞ்சம் நிறுத்திட்டாள்.

நான் கார் ஸ்டார்ட் பன்னினேன் , ரெண்டு பெரும் ரொம்ப நேரம் பேசல.

அபார்ட்மெண்ட் வந்து எங்க ஃபிளாட்டுக்குள் போனோம்.
கதவைத் திறந்ததும் ஷாக்.

பாட்டி அங்கே இருந்தாங்க.
உக்காந்தா இடத்தில இருந்து ஒரு கம்பீர குரல் எங்களை மெரட்டுச்சு

“ஏய் என்னடி குடும்ப பொம்பளை நீ?

11 மணிக்குக் கல்யாணம் ஆன பொம்பளை இப்படி எங்கயோ சுத்திட்டு வர்றது?”
பாட்டி சோபால இருந்து எழுந்தாங்க.

மல்லி கிட்ட வந்து மல்லி முதுகுலயே ஒரு அடி போட்டாங்க.
“என் பேரனுக்கு வீட்டுச் சாபாடு யார் ஆக்கிப் போடுவா? நீ இப்படிச் சுத்தினா?”

மல்லி: “இல்ல பாட்டி… எனக்கு ஒரே மயக்கம். அதான் டாக்டர் பாக்க போனேன்.”
“ஏய் எதுவும் விசேஷமா?”

“ச்சி ச்சி… இல்ல பாட்டி.”

மல்லி முதுகுல இன்னொரு அடி. விஷேசம் நா சீ ச்சி னு சொல்வியா

“சரி… துணி மாத்திட்டு வா. நான் பணியாரம் வச்சிருக்கேன். ரெண்டு சாப்பிடு. அப்புறம் தூங்கப் போ.”

பாட்டி என்னைப் பார்த்தாங்க.

“உனக்கும் தான். போ… வெளிய பாத்ரூம்ல ஃபேஸ் வாஷ் பண்ணிட்டு வா.”னு தட்டி விட்டாங்க.

கௌதம் எனக்கு ஒரு லுங்கி எடுத்து வந்து,

“பாத்ரூம்ல மாத்திக்கோ”னு சொல்லிட்டுப் போனான்.

15 நிமிஷம் டேபிள்ல உக்காந்து  ரம்பம்  போட்ட பாட்டி, பின்னாடியே குண்டும் போட்டாங்க.

“சரி… நான் என் பேரனைப் பாக்க வரல. ஒரு  ட்ரிப் வந்தேன். சென்னை 60 கிமீ கட்டுச்சு. எங்க குரூப்ல வந்தவங்களை விட்டுட்டு நேரா பஸ் ஏறினேன். .

நான் அடிக்கடி வருவேன். மல்லி… நீ குடும்பப் பொண்ணா இருப்பனு பாத்தேன். இப்படி இருக்கியே… தப்புமா?

சரி நேரம் ஆச்சு. குட் நைட். போய் தூங்குங்க.”

“குட் நைட் பாட்டி”னு நானும் சொல்லி மல்லியோட நடக்க…
“டேய் நீ எங்கடா போற கடன்காரா …

உன் ரூம் போ.”

கௌதமைப் பார்த்து:
“கௌதம் அங்க என்ன நிக்கிற?
உன் பொண்டாட்டி தோள்ல கையைப் போட்டு இழுத்துட்டுப் போ.

அந்த கடன்காரன் பாரு பழக்க தோஷத்துல உன் ரூம் குள்ள போக பாக்குறான்.

கெளதம் தயங்கிய படி கிட்ட வர.
மல்லி என சொல்றதுன்னு தெரியாம முழிக்க,
கெளதம் அவன் கைய அவ தோல் சுத்தி போட்டான்,

இல்ல இல்ல… கைல  தூக்கு. என் கண் முன்னாடி தூக்கு.
இன்னும் 3 மாசத்துல உண்டாகணும்னு சொல்லிட்டேன்.”

மல்லியும் நானும் அதிர்ச்சியில உறைஞ்சோம்.
இப்ப தான் நானும் அவளும் கௌதம்கிட்ட இருந்து விலகி இருக்கணும்னு முடிவு பண்ணப் போறத பத்திப் பேசினோம்.

பாட்டி வந்து குட்டையைக் குழப்பிட்டாங்க.

மல்லி என் கண்ணை ஒரு நிமிஷம் பார்த்தாள்.
கௌதமும் என் பார்வைக்காக வெயிட் பண்ணான்.

நான் “சரி”னு கண் ஆட்டினேன்.

கௌதம் அவளைக் கையில அப்படியே  தூக்கினான்.

அவள் அவனோட கழுத்தைச் சுத்தி கையைப் போட்டு… என்னைப் பார்த்தாள்.
அவளோட மார்பு அவனோட நெஞ்சோட ஒட்டிக்கிட்டு இருந்தது, கோவம் ஒருபக்கம், தம்பியும் நெலமை புரியாம துடிக்க ஆரம்பிச்சுட்டான்.

நொடிப்பொழுதுல அவங்க என்னோட பெட்ரூம் குள்ள போய்… ரூம் டோர் சாத்திக்கிட்டாங்க

என் கதையில இது என்ன ட்விஸ்டுடாடான்னு நானே என்னை நொந்துக்கிட்டேன்.


என்னோட கட்டில அவளும் கௌதமும்…
இணைக்கு சாயங்காலம் அவன் கிச் பண்ண போனது , அவளோட மார்புல தலைய வச்சதுனு  அவகிட்டயே பேசி வெலகிடலாம்னு நெனச்சப, அப்படியே சந்தர்ப்பம் கெளதம் கு ஒரு பெரிய கிபிட் கொடுத்துச்சு.

அவளோட ஸ்பரிசம் கெடச்சவன் இனி சும்மா விடுவானா?

இல்லை இல்லை மல்லி பாத்துப்பா
கௌதம் தங்கி இருந்த கட்டில என்னை நானே சமாதான படுத்திட்டு
நான் படுக்கப் போனேன்.

கொஞ்ச நேரத்துல பாட்டி வந்தாங்க.
“தம்பி… உன்கிட்ட பேசணும்.”
“சொல்லுங்க பாட்டி.”

“காலையில 5 மணிக்கு பஸ். 4:30க்கு எழுப்புறேன். என்னை டிராப் பண்ணிடு.
உங்க பேரன்கிட்ட சொல்லலையா?

கௌதமும் அவளும் தூங்கப் போயிருக்காங்க. சின்னங்சிறுசுங்க  அந்நேரத்துல எழுந்திருப்பாங்களா?

நான் போன்ல அங்க போய் சொல்லிக்கிறேன்…
சரி பாட்டி.”

“அப்புறம் இன்னொண்ணு…

நீ ரொம்ப நல்லவனா இருப்பனு நினைக்கிறேன். அதான் எங்க போனாலும் eன் பேரன் உன்னைக் கூட்டிட்டுப் போறான். அவன் வீட்ல உன்னைத் தங்க வச்சிருக்கான்.
அவன் கோடீஸ்வரன் தான். சுயமரியாதை, கௌரவம் தடுக்குற நாள அவன் அவனோட சொத உதறிட்டு இங்க வந்து இருக்கான்.   இங்க கஷ்டப்படுறான்.
நீயும் அவனும் நல்ல நண்பர்களா இருக்கலாம். முன்னாடி அவன் பெறூம் அடிக்கடி போகலாம் இனி போகாத. அவனுக்கும் கல்யாணம் ஆகி 6 மாசம் ஆச்சு.

அவனே அவன் பொண்டாட்டியை வெளிய கூப்பிட்டுப் போனு சொன்னாலும் நீ கூட்டிட்டுப் போகாத. ஊரு நாலு வகையா பேசும். புரியுதா?

என் அனுபவம்… எந்த நல்லவனையும் ஒருத்தி அழகு கெடுத்துரும். தள்ளாட வைக்கும்.

அது குடும்பத்துக்கு நல்லதில்ல.

அவனுக்கு எடுத்து  சொன்னேன். அவன் கேக்கல. வேற வழி இல்லாம நேரா உன்கிட்டயே சொல்றேன்.

என்னைத் தப்பா எடுத்துக்காத.”

பாட்டி சொல்லிட்டுக் கதவைச் சாத்திட்டுப் போயிட்டாங்க.

ஆனா எனக்கோ வேற ஒரு பொறி தட்டி விட்டுச்சு அது.
ஒரு நிமிஷம் எழுந்து உக்காந்தேன்.
கதவை லாக் பண்ணினேன்.

கௌதம் பெட் அடில கை விட்டேன்.
அதே ப்ரா… அங்கேயே இருக்கு.
பாட்டி சொன்னது ஞாபகம் வந்தது.

எந்த நல்லவனையும் ஒருத்தி அழகு கெடுத்துரும்
ச்சி ச்சி…

கௌதம் நல்லவன் தான்.
ஆனா மல்லி அழகான பொண்ணு.

இணைக்கு ஏகப்பட்ட சிந்தனை , ஏகப்பட்ட குமுறல் மனசுல,
இப்படியே முழிச்சுருந்த பைத்தியம் புடிச்சுரும் னு தோணுச்சு..

நான் டேபிள் லைட் அணைச்சு தூங்கப் போனேன்.
தூக்கம் வரல.


போனை எடுத்து மல்லிக்கு மெசேஜ் அனுப்பினேன்.

[b]“தூங்குறியா?”[/b]
ஒரு நிமிஷம்…
ரெண்டு நிமிஷம்…
ஐந்து நிமிஷம்…
பதில் இல்லை.

ஸ்கிரீன் மட்டும் வெளிச்சமா போயிட்டு வந்தது.
மெசேஜ் டெலிவர் ஆகி இருந்தது. ரீட் ஆகலை.

என்னோட மண்டை உடனே வேலை செய்ய ஆரம்பிச்சது.
அவள் தூங்குறாளா?
இல்ல…


இல்ல அவனோட பேசிக்கிட்டிருக்காளா?
இல்ல என் மெசேஜைப் பார்த்துவிட்டு வேண்டுமென்றே ரிப்ளை பண்ணலையா?

எதிர் அறையில் இப்போ என்ன நடந்துகொண்டிருக்கும்?

கௌதம் அவளைக் கட்டிலயே படுக்க வச்சிருக்கானா?
சேலையை விலக்கி…
அவ முலைய வாயில வச்சு சுவச்சுட்டு இருப்பானோ?

இல்ல இன்னும் அதிகமா…?
“ச்சி… ச்சி…”னு நான் மனசுக்குள்ளே சொல்லிக்கொண்டேன்.

ஆனா உடல் வேற மாதிரி ரியாக்ட் பண்ணிச்சு.

ஒரு இனம் புரியாத கிளர்ச்சி கீழே இருந்து மேலே ஓடியது.
நான் பல்லைக் கடித்துக்கிட்டேன்.

அதே நேரம் என் மனசு வேற ஒரு காட்சியைக் காட்டியது…
இதே பெடல் கெளதம் எனலாம் பன்னிருப்பான்.

கௌதம் மல்லியின் ப்ராவைக் கையில் பிடித்துக்கொண்டு  
அவள் வாசம் அந்தத் துணியில் இருக்கும்.
அவன் அதை மூக்கில் வைத்து சுவாசித்துக்கொண்டு, தன்னைத்தானே அடக்க முடியாமல்  கைஅடிச்சுருப்பான் னு நினைக்கும் போதே என் ஒடம்பு சிலிர்த்துருச்சு. .

இப்படி பட்ட எண்ணம் எல்லாம் என்னை போட்டு படுத்தி எடுக்க

அவ பதில் எதிர் நோக்கி படுத்தவன் எந்திரிச்சுட்டேன்
பெட்ல சாய்ந்து உக்காந்து…

டேபிள் ல போன் வச்சு, டிஸ்பிலே பாத்துட்டு இருந்தேன்.
டேபிள் லேம்பை ஆஃப் பண்ணி, ஆன் பண்ணி…
ரூமை வெறிக்க வெறிக்கப் பார்த்தேன்.

கௌதம் நல்லவன் தான்.
ஆனா மல்லி… அவளும் நல்லவ ஆனா அவ அழகு. அவ உடம்பு,

டேய் கெளதம் ஏன்டா வந்த எங்க வாழ்க்கைல

எப்படி கௌதம் எங்க வாழ்க்கைக்குள்ள வந்தான்?
இது என்ன ஹஸ்பண்ட் வைஃப் ட்ராமா?
எப்படி இவ்ளோ தூரம் அலவ் பண்ணேன்?
அவன் ஆறு மாசம் முன்னாடி நடந்த அசை  போட ஆரம்பிச்சான்.

6மாசம் முன்னாடி… போவோம்.

[heygiwriter]

Next updates tomorrow. :)

How many of saw that twist coming . 

Wait for more twists, sex and ride on emotions.

[heygiwriter]

[b]அத்தியாயம் 6 – ஆறு மாசம் முன்னாடி… இன்றிரவு[/b]


ஆறு மாசம் முன்னாடி.
போர்ட் ரூம்ல நான் தனியா உக்காந்திருந்தேன்.
லைட்டை ஆஃப் பண்ணி, ஆன் பண்ணி, டென்ஷனா குறைச்சுக்கிட்டிருந்தேன்.
என் மேல என்ன காண்டு   இந்த மேனேஜருக்கு? எப்போ பார்த்தாலும் ஏதாவது குறை.

ஆபீஸ் பாலிடிக்ஸ் மாதிரி எதுவும் உலகத்தில ஒரு கொடுமை இல்ல. ஏற்கனவே கொஞ்சம் மேல வரோம்னு தெரிஞ்சாலே ஏதோ பழி போட்டு உக்கார வச்சிருவான்.

இன்னைக்கு MD முன்னாடி என்னோட ப்ரபோசல்ல ஆயிரம் ஃபால்ட். நான் கொடுத்த டெண்டர் டேட்டா எல்லாம் லீக் ஆயிருச்சு, ஏற்கனவேனு என் மேல பழி போட்டான்.
ஷிட்டி பாலிடிக்ஸ்.

சென்னை ப்ராஞ்சுக்கு நான் மட்டும் தன் ரொம்ப நாள் தாக்கு புடிச்ச ஆலு . இங்க எவனும் அவ்ளோ நாள் ஹோல்ட் பண்ண மாட்டான். நான் பண்ணேன். எனக்காக மட்டும் இல்ல… மல்லிக்கு ஒரு ஸ்டேபிள் லைஃப் வேணும்னு.

போன தடவை சண்டை போட்டு ஒரு சீனியர் வெளியே போயிட்டார். அதே எக்ஸ்பீரியன்ஸ் உள்ள ஒரு கேண்டிடேட் வரப்போறதா சொன்னாங்க. பேங்களூர்ல வொர்க் பண்றவன். பேரு கௌதம்.

அவனையும் என்னைப் போலவே பழி போட்டு டென்ஷன் பண்ணப் போறாங்கன்னு நினைச்சேன்.

அப்போ தான் ஒரு மிராக்கிள் நடந்தது.

கௌதம் வந்த முதல் நாள்லேயே மேனேஜரை செமத்தியா கொத்து விட்டான்.

“டெண்டர் டேட்டால ஃப்ளா இருக்குன்னு சொல்றீங்க. நான் ஜாயின் பண்ணி ரெண்டு நாள் தான் ஆச்சு. எங்க இருந்து டேட்டா எடுத்தீங்க? நம்ம கம்பெனில அவ்ளோ தான் செக்யூரிட்டியா? சீரியஸ் செக்யூரிட்டி லேப்ஸ் இருக்கு. இட் knowledge இல்லாத
மேனேஜரால் ஒரு இன்ஃபர்மேஷன் எடுக்க முடியும்னா , நிச்சயம் இவ்ளோ நாள் முன்னாடி நடந்திருந்த செக்யூரிட்டி டீம் தான் பொறுப்பு.

We are compromised internally.”

முதல் நாள்லேயே சிக்ஸ் அடிச்சான்.
ஆனா அங்க இருந்த பலரும்   மானேஜர்  பார்த்துப் பயந்தாங்க.
என்னால அமைதியா இருக்க முடியல. டேஸ் ஆஃப் சப்ரெஷன்.
கை தட்டினேன்.

கௌதம் என்னைப் பார்த்தான். ஒரு சின்ன ஸ்மைல்.
பதிலுக்கு நானும் ஒரு ஸ்மைல்.

அந்த மேனேஜர் எங்க ரெண்டு பேரையும் பார்த்தான்.
அப்பயே தெரிஞ்சுடுச்சு… நாங்க டார்கெட் .

கௌதம் என் லைஃப்ல இப்படித் தான் முதல் முதல்ல வந்தான்.
அவனுக்கு காய் கொடுக்க போனப்ப கால் தவறி தொப்புனு பிளாஸ்க் விள

தர்காலத்துக்கு கூட்டிட்டு வந்துருச்சு ..
இப்போ… ஆறு மாசம் கழித்து.//

சத்தம் 6 மாசம் முன்னாடி மட்டும் இல்லை இப்பயும் தான்,
பட்டி தூங்காம எதயோ உருட்டி விட்டிருக்கு
அவன் போன் திரும்பி பாத்தான், எந்த மெஸ்ஸஜும் இல்லை

அங்கே என் அறையில்
என் கட்டில… கௌதமும் மல்லியும்.

மல்லி கௌதம் மேல பட்டும் படாம படுத்திருந்தாள்.
கிட்டத்தட்ட . ஏதோ லவர்கள் மாதிரி.
ஆனா ரெண்டு பேர் உடம்பும் ஒட்டல.  

வெளில
இருந்து சாவித் துவாரம் வழியா பார்த்தா ஒருத்தர் மேல ஒருத்தர் படுத்திருக்கிற மாதிரி இருக்கும்.

ஆனா மல்லி ஃபேஸ் அவனோட மார்பு மேல தான் இருக்கு. பட்டும் படாம


கௌதம்:  “சாரி… உன்னையும் அவனையும் ரொம்பத் தொல்லை பண்றேன்ல…”

மல்லி: “அதெல்லாம் ஒன்னும் இல்ல. ஆனா எப்படி என் ப்ரா உன் ரூம்ல இருந்தது ராஜீவுக்குத் தெரிஞ்சது?”

கௌதம்: “அது ஒரு பெரிய கதையெல்லாம் இல்ல. ஜஸ்ட் மார்னிங் எப்பவுமே போல ரூம் க்ளீன் பண்ணிட்டு இருந்தேன். கூட்டும்போது டோர் லைட்டா திறந்தேன். பெட் எல்லாம் தூக்கி வச்சிருந்தேன். அப்போ தெரிஞ்சிருக்கும் போல.

என்கிட்ட சொல்லியிருக்கலாம்ல…மல்லி  உஷாரா இருந்திருப்பேன்.

மல்லி : உன் டெக்ஸ்ட் எல்லாம் நீ அவனோட வெளிய போகும்போது தான் கவனிச்சேன். காலைலயே அனுப்பிச்சுருக்கலாம் ல இன்னைக்கு ஆபீஸ்ல அவ்ளோ பிரஷர்.”

மல்லி: அனுப்பியிருக்கலாம், பட் எனக்கும் உன்ன டெஸ்ட் பண்ணனும் னு தோணுச்சு
“பட் தேங்க்ஸ். இன்னைக்கு ஒன்னு புரிஞ்சது. நான் கரெக்டான பர்சன்கு தான் ஹெல்ப் பண்றேன்னு…

கௌதம்: எப்படி? நான் மயங்கி விழுந்த மாதிரி நடிச்சப்ப நீ என்கிட்ட அட்வாண்டேஜ் எடுக்க ட்ரை பண்ணல. தேங்க்ஸ்.

கௌதம்: நான் பயந்துட்டேன். இனி இப்படி பண்ணாத. டெல் மி பிஃபோர்.”
மல்லி : “சொல்றேன்.
கௌதம்: அப்ப நீயும் அவனும் என்னை டெஸ்ட் பண்ணிருக்கீங்க…”
மல்லி: “ஆமா. பட் I’m reassured. I’m glad you are my friend.

சரி… பாட்டி ஓட்டை வழியா பார்க்கும். நாம செக்ஸ் வச்சிக்கிற மாதிரி ஆக்ட் கொஞ்ச நேரம் விடுவோமா?

அவங்க எப்போ பாப்பாங்கன்னு நமக்கு எப்படித் தெரியும்?”

கௌதம்: “திரும்பிப் பாரு. நான் கேமரா ஒன்னு ஈவினிங் இன்ஸ்டால் பண்ணிருக்கேன். என் மொபைல்ல அங்க டிஸ்ப்ளே ஆகுது. பாரு.”

மல்லி திரும்பி பாக்க ட்ரை பண்ணினா

மல்லி: “என்னால பாக்க முடியல.”
கௌதம்: “நான் பார்த்தா போதும். நீ அப்போ மட்டும் ஆக்ட் விடு. சரி.”

மல்லி: “சரி.
கௌதம்: என்ன மல்லி… ஏன் உன் முகம் ஒரு மாதிரி மாறுது?”

மல்லி: “இல்ல… அவன்கிட்ட மறைக்க வேண்டாம். சொல்லிடுவோம்.
அவனுக்கு நம்ம ரகசியம் தெரிஞ்சா சங்கடப்படுவான். அது தாண்டி இப்பவே அவனுக்குச் சந்தேகம். அதான் என்னை ஹர்ட் பண்றது. நான் அவனுக்குத் துரோகம் பண்ணுவேனா? நாம ஏதோ கள்ள தொடர்பு ல இருக்கிற மாறி சாருக்கு எண்ணம். ஆனா நீ சொன்ன மாறி தான் அவனும் பன்ரான் எப்படி.

கௌதம்: because men know other men better.   எனக்கும் சங்கடமா இருக்கு.. … கொஞ்ச நாள் பொறுத்துக்கோ. எனக்காக. அப்புறம் நானே அவன்கிட்ட பேசுறேன். அவனும் நமக்குச் சப்போர்ட் பண்ணுவான்…

மல்லி: பாப்போம். அவனுக்கு தெரிஞ்ச ஒதுக்க மாட்டான், அதான் அவனுக்கு தெரியாம பண்றேன், என் நம்பிக்கையை நீ காப்பாத்துவ. உன் பிரச்சனைல இருந்து வெளிய வந்து நீ ஒரு புது உலகம் புது வாழ்க்கைனு ஆரம்பி...

பேசிக்கொண்டே இருக்கும்போது கௌதம் அவளோட இடுப்பை இறுகப் பிடித்தான்.

மல்லி: “என்ன ஆச்சு?”
“பாட்டி வந்திருக்காங்க.”
மல்லி திரும்பிக் கூட பாக்கல.

அப்படியே கௌதம் மேல ஏறினாள்.
கௌதம் அவனோட இடுப்பை லைட்டா அசைத்தான்.

மல்லி புரிஞ்சுக்கிட்டு, அவளோட நைட்டி பட்டன் அவிழ்த்தாள்.
பாட்டி ஷாக் ஆகட்டும்னு முனுமுனுச்சு சிரிச்சாள்.

போர்வை அவங்க மேல படர்ந்து இருக்க, அவளோட மாங்கனிகள் கிளீவேஜ் தரிசனம் தர.. கெளதம் தடுமாறிட்டான்.

கொஞ்ச நேரம் அப்படியே ரெண்டு பேரும் போர்வைக்குள்ள செக்ஸ் வச்சுக்கிற மாறி நடிச்சாங்க. ரெண்டு பெரு இடுப்பும் ஆட, அவ ஏதோ அவன் மேல உக்காந்து மட்ட உரிக்கிற மாறி.   நடிச்சாங்க.

கௌதம் கண்ணுல ஒரு கிளர்ச்சி… காம ரசம் ஆட்கொள்ள
மல்லியோ கெளதம், என்ன கெளதம் உன் கண்ணெல்லாம் சொருகுது, னு வம்பிழுக்க. .

அவன் இன்னும் மல்லி இடுப்பை இறுகப் பிடித்தான்.
இந்த விளையாட்டின் வீரியத்தை மல்லி அப்ப தான் உணர்ந்தாள்


இப்படி அந்த ரூம் ல ஒரு டிராமா ஓட

பாட்டி உருட்டுன சத்தம் கேட்டு நான் வெளிய வர.
பாட்டி சாவித் துவாரத்துல இருந்து பார்க்கிறதா, நான் பாத்துட்டேன்,
என்ன பாட்டி என்ன பண்ற னு கேக்க போனேன் , என்ன பாத்து
பாட்டி வெக்க பட்டு நகர.

ஏதோ விபரீதம் நடக்குதுன்னு
பதறி போய் அந்த சாவி துவாரம் வழியா என் கண்ண வச்சு பாத்தேன்.

அங்க கண்ட காட்சி

கெளதம் மேல ஏறி மல்லி மட்ட உரிக்க, அவளோ கிரேக்கத்துல, தலையை கீழ கொண்டு வந்து அவன் உடைத்தோட உதடு பதிக்கிற மாரி தெரிஞ்சுது. தலையணை அவங்க முத்தத்தை மரச்சுருச்சு.

அந்த நொடி நான் நானா இல்ல.

ஆனா உள்ள நடந்துட்டு இருந்ததோ வேற.

கெளதம் மல்லியோட மூளை கொஞ்சம் அந்த பிங்க் நிற பிறா பட்டன் ஓபன்  பண்ண நயிட்டி அவளோட இடுப்பை புடிச்சு, இருக்கிற எல்லாம் அவனை சொக்க வைக்க, மல்லி அவனுக்கு முத்தம் கொடுக்க தலையை குனிய கொண்டு வர மாறி, தலைகாணி அவங்க ரெண்டு பேரு முகத்தை மறைக்குற மாறி ஆங்கிள்ல கொண்டு வந்து அவன் காதுல கேட்டா , கெளதம், பாட்டி போயாச்சா

அவளோட ஹஸ்கி வாய்ஸ் அவனை கொடுமை செய்ய, இழுத்து ஒரு முத்தம் கொடுக்க நினைச்சு
கௌதம் கண் திறந்தான், …

இருந்தாலும் first பாட்டி போயாச்சான்னு பாக்க
அவன் அந்த டிஸ்ப்ளேல பார்த்த முகம்.
ராஜீவ்.

[heygiwriter]

[b]அத்தியாயம் 7 – முதல் சந்திப்பு | முதல் கிஸ் [/b]


என் உலகமே இருந்த மாறி ஒரு உணர்வு.

ச்சீய் இப்படி முத்தம் கொடுத்துட்டு இருக்க, அது அவன் மேல ஏறி மட்ட உரிக்கிறா.
எனக்காக எனக்காக னு இவ இவன் கூட படுக்க தன் பிளான் போட்டாளா?

இன்னும் சாவித் துவாரத்திலேயே தேகச்சு போய் நிக்க .
திடிர்னு  முதுகுல ஒரு அடி விழுந்தது.

“டேய் கடன்காரா!
எதற்குதான் சின்னஞ்சிறுசுங்க அப்படி இப்படி இருக்கையில எட்டி பாக்குற?”
பாட்டி. நான் வலியில் கத்த



பாட்டி:“ நான் … பாக்குறேன்னு… நீயும்  பாத்தியா?”
“நான் பாட்டிடா. என் பேரன் சரியாக இருக்கானான்னு செக் பண்ணேன்.”

பாட்டி பேசிக்கொண்டே இருக்கும்போதே
ராஜீவின் உலகம் முழுசும் இடிந்து விழுந்தது.

பெட்ரூமுக்குள்ளே கௌதம் என்ன பண்றது எப்படி மல்லிக்கிட்ட சொல்றதுன்னு ஸ்தம்பிச்சு போயிருந்தான்.

ராஜீவ் அவங்க ரெண்டு பேருடைய ஆக்டையும் உண்மைன்னு நினைச்சிருப்பானோ?
ராஜீவ் முதுகுல பாட்டி அடி போட்டதைப் பார்த்ததும்
கௌதம் டக்குனு சுதாரிச்சான்.

மல்லிகிட்ட ஏதோ சொல்ல தலையைத் தூக்கினான்.
அதே நேரம் மல்லியும் ஏதோ சொல்ல தலையைக் கீழே குனித்தாள்.
ரெண்டு பேரும் பேச வாய் திறக்க ரெண்டு பேர் வாயும் ஒரே நேரத்துல  முட்ட  .
லிப்ஸ் டு லிப்ஸ்.
ஃப்ரெஞ்ச் கிஸ் மாதிரி பச்சக்குனு… 2 செகண்ட்.
கௌதம் தடுமாறினான்.
பாலன்ஸ் தவறின மாதிரி ஒரு சின்ன ஜெர்க் விட்டு…
மல்லியவும் சேத்தி இழுத்து
முத்தத்தை மேலும் 10 செகண்ட் நீட்டினான்.

மல்லி ஷாக் aஆயிட்டா . டக்குனு அவன் கிட்ட இருந்து வெலகுனா
“கௌதம்… கிஸ் பண்ணியா?”
கௌதம்: “இல்ல… நான் பேச வந்தேன். நீயும் வந்த. சாரி.

மல்லி அவளோட சங்கடத்தை ஒதுக்கி வச்சு ஏதோ அச்சிடேன்ட் னு அவளையே அவ சமாதானப்படுத்தி கேட்டா - பாட்டி போயிட்டாங்களா?”

கௌதம்:
“போயிட்டாங்க. ஆனா வேற பிரச்சனை…”

மல்லி: “என்ன?”
கௌதம்:
“நாம கிஸ் பண்ணிக்கிறதற்கு முன்னாடி… நாம ஆக்ட் பண்ணிட்டு இருந்ததை ராஜீவ் பார்த்துட்டான்.”

மல்லி: “என்னது… ஷிட்…”
மல்லி தடுமாறி எழுந்து உக்காந்தாள்.
கெளதம் இப்ப ஏன் இதை சொல்றிங்க அப்பயே சொல்லிருக்கலாம் ல
அதா சொல்ல வந்து தான் கிஸ் அடிச்சுக்கிட்டோம்
அயோ செரி நான் பாத்துக்குறேன் னு எந்திரி பெட் விட்டு போக நெனச்சவளா தடுத்து நிறுத்தினான்
வேணாம் மல்லி பாட்டி இருக்காங்க இப்ப வேணாம்
போன் ல பேசு.

மல்லி கு செறினு பட்டுச்சு, இப்ப பேசுறேன்னு பொய் அவனை கோவப்படுத்தி அவன் கத்தி பாட்டிக்கு உண்மை தெரிஞ்சா?

மொபைலைத் தேடினாள். கிடைக்கலை.
பெட்ல தேடி ஒரு இடத்துல கிடந்ததை எடுத்தாள்.

ராஜீவ் ஏற்கனவே மெசேஜ் பண்ணியிருந்தான்.
சைலன்ட் ல போட்டானால பாக்கல

மல்லி டக்குனு ரிப்ளை போட்டாள்:
“ராஜீவ் … நீ வந்தது தெரியும்.
இங்க நீ பாத்ததெல்லாம் பொய்.
பாட்டிக்காக ட்ராமா பண்ணோம்.
ஒரு செட்டப்.
எதையும் மனசுல போட்டு குழம்பாத.

உன்கிட்ட சொல்லிட்டு பண்ணியிருக்கணும். என் தப்புதான்.
சாரி. மன்னிச்சுடு.

[b]காலையில டிடெயிலா சொல்றேன். இப்போ தூங்கு. [/b]
[b]என்னைக்கும்[/b] [b]நான்[/b] [b]உனக்கு[/b] [b]துரோகம்[/b] [b]பண்ண[/b] [b]மாட்டேன்[/b]

ராஜீவ் தன் ரூமுக்குப் போனதும் அந்த மெசேஜ் வந்தது.
அத பாத்தோன தான் அவனுக்கு கொஞ்சம் உயிர் வந்தது
கொஞ்சம் ஆறுதல் ஆனாலும்…
அவன் பார்த்த அந்தக் காட்சியைப் பொய்னு சொல்லவே முடியல.
மனசுல ரெண்டு பேர் மேலும் நீங்க முடியாத சந்தேகம் விதைச்சுடுச்சு.

உடைஞ்சு போய் உக்காந்தான்.
கண் அசர முடியல.
வலி.

தான் காதலிச்சு கல்யாணம் பண்ணின பொண்டாட்டி…
இன்னொருத்தனோட செக்ஸ் வச்சிக்கிற மாதிரி  நடிக்கறதுனு சொன்னாலும் மனசு ஏத்துக்கல

அவனோடயே ஒரே கட்டில படுக்குறாள்.
அவன் இவனோட ப்ராவை வச்சிருக்கான்.
என்ன நடக்குது?

“நான் கௌதமை வீட்டுக்குக் கூட்டிட்டு வந்திருக்கக் கூடாது…”
அவனோட மனசு ஐந்து மாசம் முன்னாடி நடந்த ஒரு சம்பவத்தை ஞாபகப்படுத்தியது.

[b]ஐந்து மாசம் முன்னாடி[/b]

அன்று தான் முதல் முதல்ல கௌதமை வீட்டுக்குக் கூட்டிட்டு வந்தான் ராஜீவ்.

ஆபீஸ் பாலிடிக்ஸ் ரொம்ப மோசமா போன சமயம்.
கம்பெனிக்காக சைட் பார்க்கப் போன மேனேஜர், அங்கே ஏதோ கமிஷனுக்கு சந்தடி வேலை பார்த்தான்.
அதைக் கண்டுபிடிச்சு நான் MD-கிட்ட போட்டு விட ட்ரை பண்ணேன்.
ஆனா மேனேஜர் முந்திக் கொண்டு, நான் புக் பண்ணிய டீலை பேக் டோர் வழியா கேன்சல் பண்ணி விட்டான்.

MD-க்கு என் மேல ஆத்திரம்.
நானும் கௌதமும் கிட்டத்தட்ட ஃப்ரெண்ட்ஸ் ஆன சமயம்.

அவன்கிட்ட யாரும் பேச மாட்டாங்க. என்கிட்ட எவனும் பேச மாட்டான்.
எங்க கூட பேசினா மேனேஜர்கிட்ட பகைச்சுக்கிற மாதிரி.

வேற வழியில்லாம நாங்க நண்பர்களானோம்.
எனக்காக அவனும், என்கூட சேர்ந்து புது இடம் தேடினோம்.

24 மணி நேரத்துல ஒரு இடம் பிடிச்சோம்.
மேனேஜர் நினைச்சத விட பரவாயில்லை எங்களுக்கு கிடைச்சது.

அந்த மேனேஜருக்கு அது பொறுக்கல.
அடுத்த நாள் ஒரு பிளான் போட்டான்.

என்னோட பென் டிரைவ் மூலமா கம்பெனி சீக்ரெட்ஸ் கசிஞ்சதா கதை விட்டு, ஒரு பென் டிரைவ் நீட்டினான்.

MD டென்ஷன் ஆயிட்டான்.
“அது என் பென் டிரைவ் இல்ல”னு சொல்லிப் பார்த்தேன். கேக்கல.
கிட்டத்தட்ட என்னைத் துரத்தி விடற பிளான்.

கௌதம் அந்த பென் டிரைவைக் கொடுங்கனு MD-கிட்ட வாங்கினான்.
ஒரு லேப்டாப்ல இன்சர்ட் பண்ணினான்.

உள்ளே ஃபோல்டரை ஓபன் பண்ணி ஓனர்ஷிப் டிடெயில் ட்ராக் பண்ணினான்.
மேனேஜரை மாட்டினான்.
M.D எப்படி கண்டுபிடிச்சானு கேக்க.
அன்னைக்கே சொன்னேனே இந்த மானேஜர் க்கு technical knowleged லாம் இல்லை சுமை அரைகுறை அறிவை வச்சு பண்ணி மாட்டிக்கிறார்

நீங்க இன்னும் இவரை நம்பி நம்ம எல்லா ஸ்டாபிபிஐயும் அசிங்க படுத்திறீங்கன்னு கெளதம் பேசிட்டு இருந்தான்.

நான் எல்லாம் முடிஞ்சுடுச்சுனு நினைச்ச சமயம்…
கௌதம் மேனேஜரைக் கோர்த்து  விட்டதை என்னால நம்பவே முடியல.
MD டென்ஷன் ஆனான். இல்ல இனி இந்த ஆழ நான் நம்பள, கெளதம்
நீயே ஆக்டிங் மேனேஜர் ஆயுடு புது ஆள் போடற வரை

மேனேஜர் . .“You are suspended”னு ஒரே வார்த்தை.
முழு ஆபீஸும் செலிப்ரேட் பண்ணாங்க.

அன்று இவனிங் எல்லாரும் ட்ரீட் கொடுக்க கெளதம் சுத்தி வளச்சு கூப்பிட்டாங்க.
கௌதம் ஒரு வார்த்தை சொன்னான்:
“உங்களுக்கு எதுக்குக் கொடுக்கணும்?

என்ன மேனேஜரை கார்னர் பண்ணும்போது நீங்க எல்லாம் எங்க இருந்தீங்க?”

அப்போ ஒரு ஸ்டாஃப் சொன்னான்:
“உங்களுக்கு எப்போவுமே ராஜீவ் சார் தான் ஃப்ரெண்ட்.”

கௌதம்:
“ஆமா. அவன் தான் என் ஃப்ரெண்ட்.

உங்க மொத்தக் கூட்டத்திலயும் எனக்குக் கைதட்டினவன் இவன் தான்.
என் நண்பன். அவனுக்கும் இங்க நான் தான் நண்பன்.

ஒரு கேக் வாங்கப் போறேன். அவனுக்கும் அவன் ஃபேமிலிக்கும்.
அவ்ளோதான்.

இனி நீங்க எல்லாரும் என் கூடப் பழகுறதை வச்சுத்தான் ஃப்ரெண்ட்ஷிப்னு சொல்ல முடியும்.

அப்ப ஒருத்தன் சொன்னான், செரி செரி நீங்க தைரியசாலி தன் ஒத்துகிறோம் ஏன் இந்த buildup

கெளதம் அலட்டிக்கல, ஒரே பதில்
I’m just an honest person.”

கௌதம் சொன்ன அந்த வார்த்தை என்னை ரொம்ப இம்ப்ரெஸ் பண்ணிடுச்சு.
சென்னை வந்ததில இருந்து எனக்கு மல்லி, மல்லிக்கு நான்.

எங்களுக்கு வாரிசு இல்ல. அந்தக் குறை இல்ல. நாங்களே குழந்தையா எங்குளுக்கு  இருந்தோம்.
எனக்காச்சும் ஆபிஸ் ல கெளதம், மல்லிக்குனு என்ன தாண்டி பேச கூட ஆளு இல்ல.

கௌதமோட பியூர் ஃப்ரெண்ட்ஷிப் அவளுக்கும் கிடைக்கணும்னு நினைச்சேன்.
நாலு வருஷத்துல அவளை யார்கிட்டயும் ஃப்ரெண்ட் ஆக்கவோ அறிமுகப்படுத்தவோ நினைக்கலை.

ஆனா கௌதமை அறிமுகப்படுத்த நினைச்சேன்.

அன்று இவனிங்:
“மச்சா… என் பைக்கை ஃபாலோ பண்ணு. ஒரு பக்கம் போறோம்.”
கௌதம் எதுவும்  கேக்கல செறினு சொல்லி விளையாட்ட ஒன்னு கேட்டான். வரேன்
ஆனா அங்கே வாங்குற சாப்பாடு, ஸ்நாக்ஸ், ஃபுட் செலவு உன்னோடதுனு  கிண்டல் பண்ணினான்.

“வாடா… நீ கோடி ரூபாய் கொடுத்தாலும் அந்த மாதிரி ஒரு டேஸ்ட் கிடைக்காது”னு சொல்லிக் கூட்டிட்டு வந்தேன்.

வேற எங்கயும் இல்ல. இந்த அபார்ட்மெண்ட்டுக்கே.
ஒரு காலிங் பெல்.

மல்லி அன்று… தேவதை மாதிரி என் கண்களுக்குத் தெரிஞ்சாள்.
குளிச்சு, கொண்டை போட்டு, டவல் தலையைச் சுத்தி.
அடடா… மங்களகரம்.

அவள் இடுப்பு, மடிப்பு … நச்சுனு கட்டின சேலை.
நானே என் பொண்டாட்டியை வர்ணிக்கும்போது தான்
கௌதமைக் கூட்டிட்டு வந்ததே ஞாபகம் வர .

“இது கௌதம்”னு அறிமுகப்படுத்தினேன்.
மல்லி: “வாசல் நிக்க வேணாம் உள்ள வாங்க சார்.”
கௌதம் உள்ளே வந்தான்.

அன்னைக்கு எனக்கு தெரியாது …

கெளதம் வாசல் ல நிக்காம உள்ள வந்தவன்
இப்ப என் bedroom உள்ள.

மல்லியும் கௌதமும் அந்தப் பெட்ரூமுக்குள்ளே.
ஏதோ ஒரு ஏமாற்றம் தொற்றி கொள்ள எப்ப தூங்கினோம்னு தெரியாம தூங்கஇனேன். பாட்டி எழுப்பும் வரை.

[heygiwriter]

Wow super

Thanks

[heygiwriter]

Excellent updates

thanks

[heygiwriter]

Super sago. Nalla start

Thanks a lot

[heygiwriter]

அழகான கதை தொடக்கம்.... ஜேம்ஸ் பாண்ட் படங்களின் ஓப்பனிங் காட்சியில் கிளைமாக்ஸ் மாதிரி ஒரு சீன் வைப்பார்கள் அல்லவா? உங்கள் கதையும் அப்படித்தான் ஆரம்பிக்கிறது. உங்கள் ஒவ்வொரு கதையையும் போல, ஒரு ரோலர் கோஸ்டர் ரைடுக்கு எங்களை தயாராக்கிவிடுகிறீர்கள்!

Haha thanks

[heygiwriter]

Superb writing
Flow is very narural

Thanks

[heygiwriter]

Lovely start friend. Can't wait to read more.

Thanks a lot nanbaa

[heygiwriter]

அத்தியாயம் 8 – மனசாட்சி


பாட்டி எழுப்பி விட்டதும் தான் நான் தூங்கியது எனக்குத் தெரிஞ்சது.
“என்னை பஸ் ஸ்டாண்ட்ல ட்ராப் பண்ணிடு”னு சொன்னாங்க.
“சரி”னு எழுந்தேன்.

என் மனசுல அவ்ளோ பாரம்.
எல்லாமே இருக்கிற மாறியும் இருக்கு இல்லாத மாறியும் இருக்கு.

ஹால் கு வரப்ப ஒரு செகண்ட் என் மனசு பட்ட வேதனை எனக்கு மட்டும் தான் தெரியும் . ஒரு நிமிஷம் வச்ச கண்ணு வாங்காம என் பெட் ரூம் door ah பாத்துட்டே இருந்தேன்.

பாட்டி என் தோளுல தட்டி ஏழுபிராத, நைட் லேட்டா தூங்கிருப்பாங்க எந்திரிச்சுர போறாங்க, சத்தம் போடாம வானு என்ன இழுத்துட்டு வந்துட்டா கெழவி



அபார்ட்மெண்ட்ல இருந்து வெளிய போறப்ப, பாட்டியை என் கார்ல ஏத்தி , பஸ் ஸ்டாண்ட்ல ட்ராப் பண்ணி, வாட்டர் பாட்டில் வாங்கிக் கொடுத்து, பஸ்ல ஏத்தி விட்டேன்.

திரும்ப வந்து கார்ல உக்காந்தப்போ…
என்னால கண்ட்ரோல் பண்ண முடியல.
என் கோவம், என் வெறுப்பு, என் ஏமாற்றம்
என் ஆத்திரம் எல்லாத்தையும் தீத்துக்க நெனச்சு
காருக்குள்ளேயே  சத்தமா கத்தினேன் .


“கௌதம்… டேய் தெவிடியா பயலே!
ஓத்தா… என் பொண்டாட்டி கேக்குதா உனக்கு?!”
ஓத்தா ஒம்மாள

வார்த்தைகள் என் வாயில இருந்து வெளிய வர வர அப்படி ஒரு மெண்டல் healing
இருந்தும் அது பத்தலை

என்னோட இயலாமை அவன் சட்டையை புடிச்சு கேக்க முடியாத சூழ்நிலை

ஸ்டீயரிங் மேல என் கோவத்தை காட்ட
என் கையால பஞ்ச் பண்ணி பண்ணி அடித்தேன்.
கை வலி வந்தது தான் மிச்சம்.

ஆனா மனசுல ஒரு திடமான முடிவு எடுத்தேன்
“அவன் எப்படிப் பட்டவனா இருந்தாலும் சரி இனி எனக்கு என்ன?
என் பொண்டாட்டி மேல கண் வச்சிருந்தான்.
ஒதுங்குவோம் னு நெனச்சேன் ஆனா இப்ப
இப்போ என் கண் முன்னாடியே அவளை ஓக்குற மாதிரி நடிக்கிறான் அவளும் அவனோட சேந்து கூத்தடிக்கிறா .

இப்படியே விட்டா ரெண்டு பேரும் ஓக்க ஆரம்பிச்சுடுவாங்க.
நான் என்ன… cuck ஆ?
ஆம்பளை… ஆம்பளை… சிங்கம்னு சொல்ல…

என் முன்னாடி கண்ணாடில இருந்து என்னோட ரிஃப்ளெக்ஷன் என்னைப் பார்த்து ஏளனமா சிரிச்சது.

ஆம்பளையா? எப்படிடா?
இன்னைக்கு வரைக்கும் உன்னால அவளை கன்சீவ் பண்ண முடியல.
1000 தடவையாச்சு மல்லியை ஓத்துருப்ப. ஒரு புள்ளு… பூச்சி?

ஒரு தடவை அவன் ஓக்கிட்டாமே…

நான் : டேய் கொன்றுவேன்…”

மனசாட்சி : மூட்ரா பொட்ட .
“இப்போ என்ன ஆச்சு?
உன் பொண்டாட்டியும் அவனும் நாடகம் தான் செய்றாங்க…
இதுக்கே இப்படிப் கோவம் பொத்துக்கிட்டு  வருது உனக்கு?
பொறுமை…

மல்லி என்ன சொன்னா தெரியுமா?
‘உனக்குத் துரோகம் பண்ண மாட்டேன்’னு சொல்றா.
அவனை விடு… உன் பொண்டாட்டி மேல நீயே நம்பிக்கை வைக்கலைனா எப்படி?

முதல்ல உன் கோவத்தைக் குறை.
அங்க ஒன்னும் நடக்கல.
அவளைக் கொஞ்சம் நம்பு.


அவ மனசு எப்படி இருந்திருக்கும்?
நீ எப்படியோ பார்த்துட்டானு தெரிஞ்சு நைட் மெசேஜ் அனுப்பியிருக்கா.
காலையில அவன் உன்கிட்ட வரும்போது விளக்கம் கொடுப்பா.
அது வரைக்கும் பொறு.”

நீ இதே கோவத்தோட போனினா எல்லாத்தையும் கோவத்தாலேயே கெடுத்துருவ வார்த்தையை விட்ட அவ்ளோதான்,

என் மனசாட்சி என்னைச் சமாதானப்படுத்த ட்ரை பண்ணிட்டே இருந்தது.
ஆனாலும் எதுவும் ஏற்க முடியல.

“கௌதமை வெளியே அனுப்பித்தான் ஆகணும்…”
“என்னானு அனுப்புவ? ”னு மனசாட்சி கேட்டது.

“முதல்ல எதுக்கு அவனை உன் வீட்டுக்குள்ள தங்க வச்சிருக்க? ஞாபகம் இருக்கா?
உன் உயிரைக் காப்பாத்தியிருக்கான்.
அதுக்கு நன்றியா இருப்பேன்னு சொன்னியே?

நான் : அதுக்காக நான் அவனுக்கு என் பொண்டாட்டியைக் கூட்டிக் கொடுக்கணுமா?”
மனசாட்சி : “ கூட்டி  கொடுக்க வேண்டாம்.
நன்றி மறக்காத.
உனக்கு அவன் இஷ்யூனா உக்காந்து பேசு.”

அப்போ கண்ணாடியை யாரோ தட்டும் சத்தம் கேட்டுத் திரும்பிப் பார்த்தேன்.
போலீஸ்.

“கண்ணாடியை இறக்கு”னு ஒரு போலீஸ் சொன்னான்.
மெதுவா இறக்கினேன்.

“என்ன ரொம்ப நேரம் கார் இங்க நிக்குது? கிளம்புப்பா.
பஸ் எல்லாம் வந்து நிக்குற இடம்.”

“சரிங்க சார்”னு சொல்லி வண்டியை ஸ்டார்ட் பண்ணினேன்.

நான் காருக்குள்ள கத்தினது கொஞ்சம் என்னோட வலிய கோவத்தை கொறச்சிருந்தது.

மனசாட்சி சொல்ற மாறி நான் அவசர பட வேணாம் வார்த்தை விட வேணாம்
போய் பேசுவோம் னு நெனச்சேன். 20 நிமிஷம் டிரைவ் ல வீடு.

5 நிமிஷம் டிரைவ் பனிருப்பேன்.

ஏசி ஆப் பன்னிட்டு இயற்கை காத்து வாங்கலாம்னு  கண்ணாடியை இறக்கி வச்சேன்

ஜில்லுனு காத்து உள்ளே அடிக்க…
உடம்பெல்லாம் சிலிர்க்க…
என் தம்பி எட்டி பாக்க ஆரம்பிச்சான்.
அவ்ளோ ஏர்லி டைம்.
ஜில் காத்து…
“ஓத்தா…  சொல்லவா  வேணும்…”

மனசாட்சி மறுபடியும் வந்தான்.
“என்னடா உன் தம்பி விசிட் அடிக்கிறான்?”
நான்: “மார்னிங் டைம் அதான்…”
மனசாட்சி: “ஆனா கொஞ்ச நாளா அவன் வேற சமயத்துலயும் எட்டி பாத்தானே?”
நான்: “எப்போ?

என் மனசு ரெக்கார்டிங் பாக்ரப, நேத்து கூட சில மொமெண்ட்ஸ் ல வந்ததை மறுக்க முடியல.

ஓ… ஆமா… அது வேற டிபார்ட்மென்ட்… செக்ஸ் ... மூடு…ஒரு மாறி பாண்டஸி த்ரில் ”

மனசாட்சி: “அட பாவி… அப்படியே எடுத்துக்க வேண்டியதானே?
எதுக்கு டென்ஷன் பிரஷர்?”

நான்: “த்ரில், செக்ஸ், ஃபேன்டஸி வேற… ரியாலிட்டி வேற.
நான் என் மனசுக்குள்ள என்ன வேணாலும் நினைச்சுக்கலாம். கற்பனை பண்ணலாம்.  
கை அடிக்கலாம். எவனோ ஒருத்தன் அவளை ஓக்குற மாறி நெனச்சுட்டு அவளை ஓக்கலாம். இல்லை இவளை வேற யாரோ னு கற்பனை பின்னணி ஓக்கலாம்
ஆனா ரியாலிட்டி? ரியல் லைப் ல செட் ஆகாது

மல்லியை ஒருத்தன் தொடப் போறான், என்னென்னமோ பண்ணப் போறானு நினைக்கும்போது ஒரு த்ரில் இருக்கு.

ஆனா நீ நினைக்கிற மாதிரி அது சிம்பிள் இல்ல.
ரியாலிட்டில ட்ரை பண்ணா…

புருஷங்கிற அந்தஸ்துல இருந்து இறங்கி, வீட்ல potta மாதிரி ஒதுங்கி உக்கார வச்சிருவாங்க சில பொண்ணுங்க.”

மனசாட்சி: “மல்லியும் அப்படின்னு நினைக்கிறியா?”
நான்: “செக்ஸ் கொடுக்குற சுகம் பலரோட கண்ணை மறைக்கும்.”

மனசாட்சி: “பரவாயில்லை… புரிஞ்சு வச்சுருக்க .”
நான்: “அப்புறம்  என்ன டேஷ்'கு  நான் கோவப்பட்டு கௌதமைத் திட்டினப்போ வரிஞ்சு கட்டிட்டு வர?”

மனசாட்சி: “ஏன்னா அவன் உன்னைப் பல இடத்துல காப்பாத்துவான்.
உன் உயிரைக் காப்பாத்தியவன்.
எல்லாத்துக்கும் மேல நண்பன்.”

நான்: “உண்மைதான். அவன் இல்லனா நான் இல்ல.
அதுக்குனு மல்லி அவனுக்குக் காலை விரிச்சுக் காட்டணும்னு அவசியமில்ல.”

மனசாட்சி : முட்டாள் நான் சொல்ல வரத மொதல்ல புரிஞ்சுக்கோ
நான் சில பாக்ட்ஸ் சொல்றேன் கேளு

மல்லி இன்னும் உன் பொண்டாட்டி தான்
கெளதம் இன்னும் உன் நண்பன் தான்
கெளதம் கு மல்லி மேல sexual ah ஒரு ஈர்ப்பு மட்டும் இல்ல அதுக்கும் மேல மல்லிய எப்படியாச்சும் ஓத்துரனும் னு எண்ணம் கூட இருக்கலாம்
ஆனா அது மட்டுமே ரெண்டு பேரையும் தப்பான உறவுல சேக்காது .

உன் பொண்டாட்டிக்கும் அந்த என்னம் வரணும்.
மல்லிக்கு வருமா?

நான் : நேத்து bedroom ல

மனசாட்சி : அவங்க ரெண்டு பேரும் பாட்டிக்காக நடிக்கிறாங்க
இது உனக்கும் தெரியும்.

அமைதியா இரு,
எனக்கு ஒரு குழப்பம் அதுக்கு மட்டும் ஒரு பதில் சொல்லி தெளிவு படுத்து

நான் : என்ன குழப்பம் உனக்கே கொளப்பம்மா
மனசாட்சி : ஆமா, ஒரே கேள்வி. மல்லிய ஒருத்தன் தொட போறான் னு சொல்லவும் உன் தம்பி அந்த ஆட்டம் ஆடுறன். ஆனா வெளிய நீயும் ஓத்தா ஒம்மாள னு ஆடுற. என்ன தாண்ட உனக்கு வேணும்

நான் : நான் தான் அப்பவே சொன்னேனே அது வேற டிபார்ட்மென்ட் காமம் , என்னவளை ஒருதன புணர போறான் னு நெனப்பு வரப்ப ஒரு விதமான கிளர்ச்சி

ரெண்டாவது : காதல் அது வேற டிபார்ட்மென்ட்  கொஞ்சம்  பொசசிவ்ன்ஸ் சேதிக்கோ . அவ எனக்கானவ எனக்கு மட்டும் தான்ங்கிற எண்ணம்

மனசாட்சி : கரெக்ட் இது உன் வாயில இருந்து வரணும்னு தான் நான் கேள்வி கேட்டேன்

உனக்கே தெரியும் கெளதம் உன் நண்பன் கிற எடத்துல இருந்து உனக்கு சகலையா வர பாக்குறான். பட் அவனுக்கும் மனசாட்சி இருக்கும். அவளோ சீக்ரம் துரோகம் பண்ண நெனைக்க மாட்டான்.

எல்லாரும் உத்தமனுங்க இல்ல, நீயே எவளோ வாட்டி இன்னோர்தன் மனைவிய சைட் அடிச்சுருப்பா, அங்க இங்க பாத்துருப்ப , அவளுங்கள கூட செக்ஸ் வைக்க ஆசைபற்றுப   ஆனா செஞ்சியா கெடையாது அது ஒரு எண்ணம் ஒரு நேரம் வரும் போகும். என்ன ஒரு வாய்ப்பு  கெடச்சுருந்தா ட்ரை pani பாத்துரப்ப

நான் : உண்மை தான்.
மனசாட்சி : இப்ப கெளதமும் அப்படிதான், அவனுக்கு மல்லி மேல கண்ணு, என்ன அவனுக்கு யாருக்கும் கிடைக்காத ஒரு வாய்ப்பு இருக்கு, உங்க ரெண்டு பெரு கூடையும் அவன் இருக்கான், ஒரே  வீட்டுல , அவனுக்கு நெறய சந்தர்ப்பம் கிடைக்கும்

அப்படி சந்தர்ப்பம் தேடும் போது நீ ஆத பாத்து அனுபவி

நான் : என்ன பொட்டனு நெனச்சுடா.
மனசாட்சி : கிறுக்கா , அவன் கிட்ட உனக்கு தெரியும் னு கட்டிக்காத்த, விலகி இருந்து ரகசியமா பாரு.

நான் : புரியல
மனசாட்சி : பிரச்சனையா பெருசு பண்ணாத. நீ போய் மல்லி சொல்றத கேளு, அவ சொல்றது கன்வின்சிங் ஆஹ் இருந்தா நீ ஒன்னும் தப்பா எடுத்துக்கல னு சொல்லு.
அவ மேல நம்பிக்கை இருக்குனு சொல்லு, அவ உறுகிறுவா, உன்ன மீறி போகமாட்டா , இப்ப ஏற்கனவே குற்ற உணர்ச்சில இருக்கிறவ, உனக்கு துரோகம் பண்ணலன்னு சொல்றவ நிச்சயம் நீ புரிஞ்சிகிட்டனு தெரிஞ்சா, அவ உல் மனசுல சபலம் தட்டினாலும் உன்ன மீறி போகமாட்டா.

அதே சமயம், கெளதம்கு ஒரு பிரீ பாஸ் கிடைக்கும், நீ இந்த விஷயத்தை பெருசு பண்ணல னு தெரிஞ்சா , கொஞ்சம் இன்னும் அதிகமா நெருங்க பாப்பான். நீ தூரமா இருந்து கவனி, அவன் காமத்துல செய்ற சில்மிஷங்களை ரசி அதெல்லாம் மைண்ட்ல வச்சு நைட்டு மல்லிய ஒத்து தள்ளு.

நான் : ஒரு வேல மல்லியும் இடம் கொடுத்தா ?

மனசாட்சி : நீ தான் வாட்ச் பண்றியே நிலைமை கை மீறும் போது ஏதோ ஒன்னு செஞ்சு தடுத்துரு உன் அன்பால மல்லிய திக்குமுக்காட வச்சு, உன் கண்ட்ரோல் ல வச்சுக்க

நான் : அப்பவும் மீறி போனா?
மனசாட்சி : இப்ப நீ வெளிப்படுத்தற கோவத்தை அப்ப வெளிப்படுத்து , உங்கிட்ட ஒரு துருப்பு சீட்டு இருக்கே, கெளதம் ஓட பாட்டி உண்மையா சொல்லிடு.

நான் : அதும் சரிதான்.

மனசாட்சி :  கெளதம் செஞ்ச உதவி, யாராலயும் செய்ய முடியாது ஆனா உனக்கு அது தன் வரம் அது தான் சாபம் . வரம் உன்னோட காம எண்ணத்தையும் காதலையும் ஒரு சேர வச்சுக்க. சாபம், காமம் ஆபத்தானது எப்படி வேணா மனுஷங்களா மனம். கெடைக்கிற சந்தர்ப்பத்தை வச்சு கை அடிச்சோமா, பொண்டாட்டி கிட்ட காட்டில்ல உன் வேகத்தை காட்டினியா னு போய்டணும். வேற ஒரு எண்ணத்தோட எல்லை மீறின, எல்லாமே மீறிடும், பேர் கெடும், உறவு போகும்.

உனக்கு புத்திசாலித்தனம் இருந்தா handle பண்ணு இல்லன்னா விடு, இது மொலையிற பயிர் தன் இப்பவே டீசெண்டா எங்க கட்  பண்ணணுமோ அங்க பண்ணு.
Handle பண்ண முடியும்ணு நெனச்சா, அதுட்ட கட்டம் போ. கவனமா


நான் : நான் கட் பண்ண தான் நெனைக்கிறேன், ஆனா நாங்க செஞ்சு கொடுத்த சத்தியம்.

மனசாட்சி : சில சமயம் மீறலாம் தப்பில்ல. இப்போதைக்கு நீ இப்படியே இரு. கெளதம் ஒன்னும் மல்லிய கட்டாய படுத்தலள ?

நான் : இல்ல, ஊட்டி ல என்ன செஞ்சாங்களோ அதே தான் செஞ்சாங்க. என்ன அப்ப நான் அவங்க என பண்றங்கனு பாக்கல இப்ப என் கண்ணால பாத்துட்டேன், அதோட ஆற்றாமை தான்,

மனசாட்சி ஏதோ ஒன்னு சொல்ல வர   …
செக் போஸ்ட்ல போலீஸ்காரங்க கார் நிறுத்தினாங்க.

என்னனு தெரில, வேண்டிய ஓரம் கட்ட சொல்லி இன்ச் பய இன்ச் தேட ஆரம்பிச்சாங்க. லைன்ல நெறய வண்டி, நான் 7ஆவது வண்டி, இறங்கி நின்னு ரம்மியமான விடியற் காலையை ரசிச்சுகிட்டே  வேடிக்கை பாத்தேன்

அந்தக் குளிர் காத்துல…
எனக்கு ஒரு நிமிஷம் டக்குனு மைண்ட் நாலு மாசம் முன்னாடி நடந்த விஷயத்தை ஞாபகப்படுத்தியது.

இதே மாதிரி ஒரு குளிர் காலம், நைட்டு 11 மணி இருக்கும் …
ஸ்டேஷன்ல இருந்தேன். குற்றவாளி மாறி .

அந்தப் பொறுக்கி மேனேஜர் ரெவெஞ்ச் எடுக்க என்னை ட்ராப் பண்ணியிருந்தான்.
மிச்சம் பேறும்  போச்சுனு நினைச்சுக்கிட்டிருந்தப்போ தான்…

கௌதம் வந்தான். தனியா வரல  அந்நேரத்துல…
மல்லியோட. அது தான் எல்லாத்துக்கும் முன்னோடியா நடந்த விஷயம். கெளதம் என் வீடு நோக்கி வர ஆயுத்தமான சம்பவம் நடக்க காரணமா இருந்த விஷயம்

[heygiwriter]

Excellent writing!!!

Thanks

[heygiwriter]

அத்தியாயம் 9 – ஸ்டேஷன்



நான்கு  மாதம் முன்னாள்
இரவு 11:40.

போலீஸ் ஸ்டேஷன்.

மற நாற்காலியில் உட்கார்ந்திருந்தேன். போலீஸ் ரெண்டு பெரு ஒரு திருடனை செல்லுக்குள வச்சு அடி பிரிச்சு மேஞ்சுட்டு இருந்தாங்க

கையில் விரல்கள் நடுங்கின.
தொண்டை உலர்ந்து போயிருந்தது.
என்னை  நடந்துருக்கும் னு  முழுசா புரியவில்லை.
ஆனா ஒன்னு மட்டும் நிச்சயம்
மேனேஜர்.
அந்தப் பொறுக்கி.
rஎவெங்கே எடுத்துருக்கான். ஆனா எப்படி ப்ரோவ் பண்ண
இது எனக்கும் கௌதமக்கும் வச்ச ட்ராப்.

கெளதம் கார் ரிப்பேர் ஆனதால் அவன் வர முடில, களைன்ட் பாக்க போன நான் மாட்டிகிட்டேன்


அப்பதான் வண்டி வர சத்தம் கேட்டது.
எட்டி பாத்தேன்
கௌதம் உள்ளே வந்தான்.
அவனோட… மல்லியும் வந்தா .

நான் எழுந்தேன்.
“டேய்… இவளை ஏன் இங்க கூட்டிட்டு வந்த?
வீட்டுக்கு அனுப்புடா.

அது இருக்கட்டும் போலீஸ் உன்ன கூட்டிட்டு போகும் போதே கால் பன்னிருக்கலாமே டா நம்ம ஆபிஸ் வாட்ச்மேன் நடந்ததை சொல்லி கேள்வி பட்டு ஓடி வரேன்.

மல்லி உன்ன காணம்னு எனக்கு கால் பண்ணாங்க,
நீ கவலை படாதா இது பக்கா ட்ராப். நம்ம MD  கு புரிய வச்சிடலாம்,
அவர் இங்க நேரா வரேன்னு சொல்லிருக்கார்
மல்லி இருந்த சென்டிமென்ட் வர்க் ஆகும் ல

இருக்கட்டும்

நான் : என் போன் எல்லாம் பிடுங்கி வச்சிருக்காங்க. ஒரு லாயர் பிடி…”
அந்த  MD ஹெல்ப் பண்ண மாட்டான்

கௌதம் என் தோளைப் பிடித்தான்.
“அமைதியா இரு.
நான் பாத்துக்கிறேன்.”

மல்லி என்னைப் பார்த்தாள்.
கண்ணில் பயம்.
ஆனா அழவில்லை.
அவள் என்   கைகளை பற்றி ஒரு யானை பலத்த எனக்கு அவ அரவணைப்புல கொடுத்தா

கொஞ்ச நேரத்தில் MD வந்தார்.
வெள்ளை ஷர்ட்.  

கெளதம் மல்லி எல்லாம் அவர் கிட்ட பேசி வாபஸ் வாங்க வைக்கலாம் னு பாத்தாங்க

ஆனா நடந்ததோ வேற.

அந்த ஆளு எதையும் கேக்க தயாரா இல்ல.
ஆதாரம் இருக்கு அதான் பேசும் உங்க பேச்செல்லாம் நான் ஏன் கேக்கணும் னு தெனாவெட்டா சொன்னாரு.

கௌதம் :
“சார்… இது சஸ்பெண்ட் ஆன மேனேஜர் வேலைதான்.
அவனுக்கு இன்னும் நிறைய ஆள் கம்பெனில இருக்காங்க.
நாங்க ரெண்டு பேரும் சின்சியர் எம்ப்ளாயீஸ்.
அந்த ஒரு காரணத்துக்காக வாச்சும் எங்க பக்க நியாயத்தை கேட்ருக்கலாம். அவசர பட்டு ஆரெஸ்ட் பண்ண வச்சீங்க.

MD அவனைச் சரியாகப் பார்த்தார்.
“ஆனா என்கிட்ட இருக்கிற ப்ரூஃப் ரெண்டு பேரையும் தான் காட்டுது.
Luckily உன் ஐடி எங்கும் இல்ல.
இல்லன்னா உன் ஃப்ரெண்ட் கூட நீயும் கம்பி எண்ணியிருப்ப.
சரி… பழகத்துக்காக.
ஒரு வாரம் டைம்.

கெளதம் சேருங்க சார் நாங்க ப்ரோவ் பண்றோம் அது வரைக்கும் அர்ரெஸ்ட் பண வேணாம்னு சொல்லுங்க.

MD  : முடியாது, நான் ஆணித்தனமா சொல்றேன் இது உங்க ரெண்டு பேர் வேலை தான் . எனக்கு ஏற்பட்ட லாஸ்க்கு அவன் தான் பே பண்ணணும்.
குறைஞ்சபட்சம் கம்பி எண்ணி கணக்கு தீர்க்கட்டும்.

நீங்க சொல்ற மாதி எந்த தப்பும் பண்லானா prove பண்ணுங்க, கேஸ் வாபஸ் வாங்கிக்கிறேன்.

ஒரு வாரத்துக்குள்ள ப்ரூவ் பண்ணு.
இல்லன்னா ரெண்டு பேரும் வெளியே.”

மல்லி அப்பொழுது தான் பேசினாள்.
குரல் நடுங்கியது.
“சார்… என் புருஷன் தப்பு பண்ண மாட்டார்…”
MD அவளைப் பார்க்கவில்லை. பொருட்டா கூட எடுத்துக்களை, பணம் பணம் பணம் அதான் அந்த ஆளுக்கு, மனுஷங்க ஒரு பொருட்டு இல்ல


ஸ்டேஷனில் இருந்து வெளியே வந்தபோது மல்லி அழுதாள்.
நான் அவளை அணைக்க முடியவில்லை.
கௌதம் மல்லியை தன் காரில் ஏற்றினான். .
“வீட்டுக்குப் போய் ட்ராப் பண்ணிட்டு வரேன் .
நான் பாத்துக்கிறேன். நீ கவலை படாதன்னு கெளதம் அங்க இருந்து செய்கைள சொன்னான்.”

மல்லி என்னை ஒருமுறை பார்த்தாள்.
அதுக்கு  அப்பொறம் ரெண்டு பெரும் கார்ல் கிளம்பிட்டாங்க.