[heygiwriter]

அதுக்கும் மேல ஃப்ரெண்ட்.

ஒரு பொடி போட்டுப் பாப்போமே?
நிஜத்துலதான்  அவளோட புருஷனா வாழ முடியாது.
பொய்யா ரெண்டு நாள் நாடகம் செய்யலாம்னு என் மனசு சொல்ல…
நான் வாய் திறந்து கேட்டேன்.

“மல்லி… ஏன் உன் பேர சொன்ன இப்ப பாடி மல்லி எங்கன்னு கேட்டா என்ன சொல்வேன்.
பொண்டாட்டி இல்லாம அங்க போனா பாட்டி சாத்தியமா அடகு வச்சு பணம் கொடுக்க சம்மதிக்க மாட்டாங்க.

அதுக்கே fake ஆஹ் ஒரு பொண்ண ரெடி பண்ணனும்
பாட்டி வேற இனி மாசம் மாசம் நம்மள பாக்க வரும், அவங்க வரும் போதெல்லாம்
வேற ஒரு fake ஆஹ் நடிக்குற பொண்ண வர வைக்கணும். அடலீஸ்ட் ஒரு 6-7 மாசம் சமாளிச்சுரனும்

இதுல உன் பேர வேற சொல்லி குழப்பிவிடற
இப்ப நான் ரெண்டு நாலு எங்க போய் ஒரு பொண்ண தேடுவேன்?

ஏதோ யோசிப்பது போல் பாவலா பன்னிட்டு
ஒரு தயக்கத்தோடு ராஜீவ் பக்கம் திரும்புனேன்
ராஜீவ் எனக்கு ஒரு ஐடியா,
என்னோட வைஃப்-ஆ ஒரு 4 டேஸ் மல்லிய நடிக்க சொல்லலாமா?
atleast ப்ரொபேர்ட்டி சைன் பண்ற வரை

பாட்டியைச் சீட் பண்ண வேற பெட்டர் ஆள்…
எனக்குக் கண்ணுக்கு எட்டிய தூரம் வேற யாரும் தெரில  இல்ல.”
ராஜீவும் மல்லியும்…
ஒருத்தரை ஒருத்தர் பார்த்தாங்க.

அவங்க சொல்ல போற பதில்ல தான் எல்லாமே அடங்கி இருந்தது.
என் காதுல போன் சவுண்ட் கேக்க,
சுயநினைவுக்கு வந்தேன், பாட்டி தான் போன் ல, பேராண்டி, பஸ் ஏறிட்டேன், ராஜீவ் paya தான் காலைல ஏத்தி விட்டான். மல்லிய நல்லபடியா பாத்துக்கோ. புருஷன் மாறி நட எப்ப பாரு உன் பொண்டாட்டிய ராஜீவ் கூடவே அனுப்புற.

பழக்க தோஷத்துல ஸ்பீக்கர் ல போடு பேச, பாத்ரூம் ல இருந்து வந்த மல்லி அதா கேக்க ஏதோ ஒரு சிந்தனைல மல்லி கதவை சாத்தி கிச்சனுக்கு போனா.

கிச்சனில்
மல்லி நெத்தில கைவெச்சு திரும்ப திரும்ப யோசிச்சு பாத்தா.
அடுப்புல டீ ரெடி ஆயிட்டு இருந்துச்சு
நைட்டு கெளதம் வேணும்னு கிஸ் பண்ணாரா இல்ல ஆக்சிடண்டால் கிஸ்அ
காலைல எந்திரிக்கும் போதும் அவரோட வாய் என் வாய கிஸ் பண்ண பீல்.

கொழப்பத்துல தவிக்க.
தப்பு பண்ணாத மல்லி நீ பிரண்ட் அவ்ளோதான்.

எல்லையை மீறின எல்லாம் தப்பாகும்ன்னு மனசாட்சி சொல்ல
மல்லி அவ மனசாட்சி கிட்ட நான் ஏதும் தப்பு பண்ணல என் பிரென்ட் கு ஹெல்ப் பண்றேன் அவ்ளோதான் னு சொல்ல

எப்பைல இருந்து கிச் பிரண்ட்ஷிப் ல வந்ததுன்னு கேக்க
மல்லி ஒரு தடவை தெரியாம ஆஸிடெண்ட்டால் கிஸ் ஆயிருச்சு.

மனசாட்சி : அப்ப ஊட்டில நீயும் கௌதமும் பண்ணது?
மல்லிக்கு வேர்த்து கொட்ட ஆரம்பிச்சது..

எல்லாம் அணைக்கு சாயங்காலம் கெளதம் பாட்டி போன் ல பேசும் பொது முந்திரி கொட்ட   மாறி குறுக்க நான் பேச போக ஆரம்பிச்ச விலை அது.

மல்லியோட நினைவலை அந்த ஈவினிங் , ஊட்டிக்கு போற ரெண்டு நாள் முன்னாடி சாயுங்காலம் போனது.

நானும் ராஜேவும் அந்த கேள்வியை எப்படி அணுகுறதுனு தெரியல
கெளதம் அப்படி ஒரு கோரிக்கை வச்சான்

ராஜீவ் எனக்கு ஒரு ஐடியா,
என்னோட வைஃப்-ஆ ஒரு 4 டேஸ் மல்லிய நடிக்க சொல்லலாமா?
atleast ப்ரொபேர்ட்டி சைன் பண்ற வரை

இனி மல்லி பார்வையில் ...

[heygiwriter]

Wonderful.

Pati will arrange first night in her home. She give medicine that increase the sexual feelings for both. Make them kiss.hug, eat and bath together

Most of sex happens in consensual mode here. SO no medicine etc. but there may be lies deceiving little manipulations.

[heygiwriter]

அத்தியாயம் 14 – மல்லி பார்வையில்

அப்படி ஒரு ரிக்வெஸ்ட் கௌதம்கிட்ட
இருந்து வரும்னு நானும் ராஜீவும் எதிர்பாக்கலை.

ஆனா எங்க கண் முன்னாடி அரங்கேறிய ஒரு விஷயம்.
அதனால வேற வகைல அங்க சந்தேக பட எதுவும் இல்ல
கௌதமை நாங்க நம்பாம யார் நம்புவா?

எங்களுக்குச் சூழ்நிலையும்
நல்லவே புரியும்.
இருந்தாலும்…

இன்னொருத்தர் மனைவியா நான் எப்படிக்
கேட்கவே அசிங்கமா இருக்கு.
இதெல்லாம் எப்படி சாத்தியம்?

எங்களுக்காக கௌதம் எடுத்த ரிஸ்க், சாக்ரிஃபைஸ்…
வேற யாரும் பண்ண மாட்டாங்க.

இதுல எங்களுக்குத்தான் ரொம்ப ஆதாயம்.
கடன் பட்டு பிசினஸ் ஆரம்பிச்சிருக்கோம்.
அந்தப் பணம் வந்தா ஸ்மூத்தா வேலை நடக்கும்.
வேற ஏதாச்சும்   யோசிக்கலாம்னா அதுக்கு  டைம் கொஞ்சங்கூட இல்ல.


அவ்ளோ பெரிய தொகை…
அடுத்த ரெண்டு வாரத்துல யார் தருவா?
எனக்குத் தெரியும் இதுதான் ஒரே வழி.

என் குடும்பத்துக்கிட்ட போறதுக்கு போய் அசிங்கப்படறதுக்கு
இங்கயே இருக்கலாம் அவளோ பேசுவாங்க, ஏளனமா ஏலக்காரமா

கண்ணுக்கு முன்னாடி இருக்கிற ஈஸி ஆப்ட்க்ஷன் இதான்
ஆனா எப்படி கௌதம் வைஃப்-ஆ அங்க போறது?
என் மனசுல ஒரு நிமிஷம் என்னென்னமோ யோசனை வர…

நான் ராஜீவ் முகத்தைப் பார்த்தேன்.
அவர் எப்படியும் ஒரு 10 நிமிஷம் என் கூடத் தனியா பேசுவார்.
என்னைக் கம்ஃபர்ட் பண்ணுவார்.
என்னைச் சமாதானம் செஞ்சு சம்மதிக்க  வைப்பார்னு நினைச்சேன்.
ஆனா நான் எதிர்பாக்காத மாதிரி…
ராஜீவ் ஒரே வார்த்தை சொன்னான்.

“மல்லியும் நானும் உனக்குச் சப்போர்ட் பண்ணாம யாருக்குப் பண்ணுவோம்?”
நான் அந்த வார்த்தையை எதிர்பாக்கல, கொச்சையான கேள்வி எப்படி பக்குவமா ராஜீவ் ஹாண்ட்ல் பண்ரான்னு சந்தோச படுறதா?  இல்ல என்கிட்ட ஒரு சம்மதம் கேக்கலைனு கோவப்படறதா னு கொழப்பத்துல இருந்தேன்.  

கௌதம்:
“ராஜீவ்… நான் ரொம்ப இன்டிசென்ட்டா ஒரு ப்ரபோசல் சொன்னேன்.
என் மேல கோவம் வரலையா?”னு கேட்டான்.

அதுக்கு ராஜீவ்:
“கேக்க இன்டிசென்ட்டா இருந்தாலும்…
இங்க என்ன நடக்குதுனு எனக்குத் தெரியாதா?
அவளுக்குத் தெரியாதா?

உன் பாட்டியை ஏமாத்துறதுல உனக்குச் சங்கடம் இருந்தா சொல்லு. வேற யோசிப்போம்.
உனக்கு அதுல பிரச்சனை இல்லனா… ஃப்ரீயா விடுடா.”

ராஜீவ் இப்படிச் சொன்னதும் எனக்கு ஆச்சர்யம்.
என்கிட்ட ஒரு வார்த்தை கேக்கல.
“உனக்கு ஓகேவா? உனக்குச் சம்மதமா?”னு.

எனக்கு ஒரு நெருடல் இருந்தது. உண்மைதான்.
ஆனா நான் ஹெல்ப் பண்ண ரெடியா இருந்தேன்.
ஆனா ராஜீவ் என்கிட்ட கெஞ்சிக் கேட்டுச் சம்மதிக்கணும்னு நினைச்சேன்.

நான் ராஜீவ் கிட்டயோ, கெளதம் கிட்டயோ ஏதும் காமிச்சுக்கல

[heygiwriter]

நான் ராஜீவ் கிட்டயோ, கெளதம் கிட்டயோ ஏதும் காமிச்சுக்கல


அன்று இரவு தூங்கப் போகும்போது…

ராஜீவ் ஏன் இப்படி என்கிட்ட ஒரு வார்த்தை கேக்காம ஒத்துக்கிட்டானு ஒரு மாதிரி கோவம் எனக்குள்ள இருந்துட்டே இருந்தது

என்ன பத்தி அவனுக்கு நல்லாவே தெரியும்
“அவன் என்ன மாடில  இருந்து குதினு சொன்னாலும் குதிக்குற ஆளு நான்  .
இத செய்ய மாட்டேனா?

ஆனா இதுல ஒரு சின்ன வித்யாசம் என்னனா இது என்னோட மனசு சம்பந்தப்பட்ட விஷயம். அதுக்குள்ள ராஜீவ் னு ஒருத்தருக்கு மட்டும் இடம், பேர் அளவுல கூட யாருக்கும் தர முடியாத ஒரு இடம்.

அத போய் நான் எப்படி இன்னொருத்தருக்கு, விளையாட்டுக்கு கூட யோசிக்க முடியல என்னால

எல்லாரையும் ‘என் புருஷன், என் ஹஸ்பண்ட்’னு சொல்ல முடியுமா?
அது என்னோட மனசு சம்பந்தப்பட்ட விஷயம்.

எப்படி ராஜீவ் இப்படி யோசிக்காம கௌதம் முன்னாடி சொல்லலாம்?”
நான் கோவத்துல திரும்பிப் படுத்திருந்தேன்.

ராஜீவுக்கு என் கோவம் என்னனு  நான் சொல்லாமலே தெரியும்.
4 வருஷம் லவ்… 6 வருஷம் ஃப்ரெண்ட்ஷிப்…
10 வருஷம் அவன் கூட ட்ராவல் பண்ணியிருக்கேன்.
அவனுக்கு என் மனசு புரியும்.
எனக்கு அவன் மனசு நல்லவே புரியும்.

ஆனா எல்லாமே சொல்லாமல் இருந்தாலும் ரிலேஷன்ஷிப்ல அழகு இல்ல.
சிலத சொல்லணும்… கேக்கணும்.
நம்மள புரிஞ்சுக்குவா, அவளும் இதான் நெனச்சுருப்பானு
Taken for granted-ஆ இருக்கக் கூடாது.

ராஜீவ் என் இடுப்பைச் சுத்திப் பிடிச்சான்.
“என்னடி… கோவமா இருக்கiyo?”
நான் எதுவும் பேசல.

ராஜீவ் : நீ எதுக்கு இப்படி மூஞ்ச வச்சுருக்கனு தெறியும்
“நமக்குள்ள என்ன ட்ராமா?
உனக்கும் அவனுக்கு ஹெல்ப் பண்ணணும்னு எண்ணம் இருக்கும். எனக்கும் இருக்கு.

ஒரு நிமிஷங்கூட அவன் நமக்குத் தர்மசங்கடம் கொடுத்துட்டானு அவனுக்கு ஃபீல் ஆகக்கூடாதுனு தான் நான் அப்பவே ஓகே சொன்னேன்.

இல்லனா உன்கூட கலந்து பேசி உனக்கு ஒகே வா னு பாத்துருப்பேன்.
இது இன்டிசென்ட்டாத் தெரியலாம்.
ஆனா பிசினஸ், ஃபேமிலி…

நாம அவன் செஞ்ச செல்ஃப்லெஸ் ஆக்டுக்கு கொடுக்குற ஒரு சின்ன payபேக்னு இருக்கட்டும்.

4 டேஸ் ஃபேக் wife தானே?

ஜஸ்ட் நாம வேற ரோல்ல இருப்போம்.
நான் இப்பவே இதையும் சொல்லிடறேன், என்னோட கெஸ் 4 நாள் அங்க இருப்போம்
பாட்டி வீட்ல இருக்கிறதால எப்படியும் நீங்க ரெண்டு பேரும் ஒரு பெட்ரூம் ஷேர் பண்ணுவீங்க.
அத தாண்டி வேற  ஏதும் இருக்க போறது இல்ல ?
இன்னும் சொல்ல போனா  நாம போற இடம்
சுத்தமா நமக்குச் சம்பந்தமில்லாத ஊரு… யாருக்கு என்ன தெரியப் போகுது?

கம்ப்ளீட் safe
நான் : இது என் மனசு சம்மந்த பட்ட விஷயம் இல்லையா ?

ராஜீவ் : நீ காலேஜ் கல்சுரல்ஸ்லாம் ட்ராமா போடுவியே… அப்படி நினைச்சுக்கோ.
நியாபகம் இருக்கா, அந்த பிரதீப் ஓட லவர் ஆஹ் ஒரு ட்ராமா பன்னிங்களே, ஹாட் கபுல் னு காலேஜ் சொல்லும்.

அணைக்கு உனக்கு இந்த சங்கடம் இருந்ததா?
அப்பையெல்லாம் நீ என்ன லவ் பண்ணதா சொல்லுவ

அந்த கல்சுரல்ஸ் ட்ராமா மாறி
அப்படித்தான் நாம எடுத்துக்கணும்.

உன்கிட்ட கேக்கலனு கோவப்படாத.
நான் எது செஞ்சாலும் அதுல அர்த்தம் இருக்கும்.
நமக்காகத்தான் இருக்கும்னு நம்பு.”

என் கோவம் ராஜீவ் சொன்ன வார்த்தைல கரையலை.
ஆனா என் மனசுல என்ன ஓடுதுனு கரெக்டா கண்டுபிடிச்சுப் பேசினானே…
அவ்ளோதான். அதுல கரைஞ்சவள் நான்.

நான் அவனைப் பாக்கணும்னு திரும்பி  படுக்க …
அவனோட முகத்துக்கு நேரா என் உதட்டைக் கிட்ட கொண்டு போய்…
“I love you”ன்னு சொன்னேன்.

அவ்ளோதான் என் கோவம்.
ராஜீவ் என்னை இழுத்து கட்டி  பிடிச்சான்.

[heygiwriter]

அவ்ளோதான் என் கோவம்.

ராஜீவ் என்னை இழுத்து கட்டி  பிடிச்சான்.
என் மார்பு அவன் நெஞ்சுல முட்ட…
அவனோட  இதழ் என்  இதழோட ஒட்ட…
எங்களோட காதல… அன்பு…
வாயோட வாய் வச்சு பரிமாறிக்கிட்டோம்.

எப்போ நிர்வாணமானோம்னு எனக்கே தெரியல.
ஊடல், காமம் தலைக்கேற…

என்னை அணு அணுவா ராஜீவ் ரசிச்சு ருசிச்சுக் கலவில ஈடுபட்டிருந்தான்.


எங்க கிட்ட ஒரு கெட்ட பழக்கம்…


எவ்ளோ மூட்ல இருந்தாலும் நாங்க சில சமயம் பேசிக்கிட்டே செக்ஸ் வச்சுக்குவோம்.




ராஜீவ் ஆண்மை என் பெண்மையைச் சீண்டிட்டு இருக்கும்போது…
என் கன்னத்துல கிஸ் பண்ணிக்கிட்டே, என் காதுல  ராஜீவ் கேட்டான்.

“உனக்கு ஒரு சின்ன தயக்கம் இருந்தாலும் வேண்டாம்…
நாம செய்ய வேண்டாம்.  ஊட்டி போக வேணாம்  நான் கௌதம்கிட்ட பேசுறேன்.”

என் கன்னத்துல ராஜீவ் அவன் நாக்கால வருடிட்டு…
எனக்குள்ள அவனோட ஆண்குறியை விட ஆரம்பிச்சான்.

நான் ஏற்கனவே செக்ஸ் மூட்ல… கிராக்கத்துல இருந்தேன்.
“அதெல்லாம் ஒன்னும் இல்லடா.
அவனை ‘என் புருஷன்’னு சொல்லக் கூச்சமா இருக்கும்.
அது மட்டும்தான் யோசனை.”

நீ இப்ப பேசுனதும் என் மனசுல இருக்கிறத புரிஞ்சிகிட்டில அப்பயே நான் எல்லாத்துக்கும் ரெடி.

நான் அவனுக்கு முத்தம் கொடுத்து என் சம்மதம் தெரிவிக்க
ராஜீவ் இப்போ வேகமா என்ன செய்ய ஆரம்பிச்சான்.
ரெண்டு பேரும் முத்தம் கொடுத்துட்டு இருந்தோம்.
கிஸ் முடிஞ்சதும்…

ராஜீவ் என்கிட்ட கேட்டான்.
“உனக்கு இதுல உண்மையா சம்மதமா?”
“ம்ம்…”னு நான் பதில் சொன்னேன்.
அவன் இன்னும் வேகமா என்னைக்    குத்த ஆரம்பிச்சான் .

என்னமோ தெரியல…
ரெண்டு பேரும் ஏதோ உலகத்துல இருந்தோம்.
முதல் தடவை…
வேற யாரோட பேரு எங்க பெட்ரூம்ல… எங்க செக்ஸ்க்கு நடுவுல.

அதனாலயா என்னனு தெரில, ரெண்டு பெரும் ஒரு கிரகத்தோட புது அனுபவம் மாறி எங்க ஒடம்புல ஒரு புது வெறி காமம் சொட்டிகிட்டு இருக்க.

எங்களோட வேகம் கூடிகிட்டே இருந்தது

ராஜீவ்:
“பழக்கம் தோஷத்துல… ஊட்டி போறப்ப…
என்ன எதுவும்… ‘இவர்தான் ஹஸ்பண்ட்’னு சொல்லிடாத.
என்னைப் பத்தி மறந்துருன்னு சொல்ல…”

க்ளிக்னு சிரிப்பு வந்துருச்சு.
என் இடுப்பு சிரிப்புல வெளக…
அவன் ஆண்குறி வெளியே போக…
ரெண்டு பேரும் சிரிச்சுட்டோம்.

மறுபடியும் உள்ள சொருகி… என்னைச் செய்ய ஆரம்பிச்சான்.
ஏற்கனவே எனக்கும் வர மாதிரி இருந்தது.
எனக்குள்ளே செலுத்திட்டே சொன்னான்.

“ஊட்டி போனதும்… உன் புருஷன் பேரு கௌதம்னு
ஞாபகம் வச்சுக்கோ.
என்னை மற…
இல்லனா எல்லாம் கெட்டுரும் ”

“ம்ம்…”னு தலையாட்டினேன்.
அவன் வேகமா என்னைச் செய்ய ஆரம்பிச்சான்.

“எனக்கு உச்சம் வர மாதிரி இருக்கு”னு சொன்னான்.
“மல்லி… எனக்கு வரப்போகுது…

நான் அதுக்கும் தலையாட்ட
ராஜீவ் சிரிச்சிட்டே, அடிப்பாவி எல்லாத்துக்கும் தலையாட்டுற
ஏ மூட் ல தன் தலையாடுறியா
அடியே என் சந்தன  மல்லி… எங்க இப்ப சொல்லு … ஊட்டில யாரு உன் புருஷன்?”
“கௌதம்தான் என் புருஷன்”னு சொன்னேன்.

ஒரு நிமிஷம்…
ரெண்டு பேர் கண்ணும் ஒருத்தரை ஒருத்தர் பாத்துக்கிட்டோம்.
ஏதோ தப்பான விஷயமா…
ரெண்டு பேருக்கும் நாங்க பேசினது தப்பாவே பட்டது.

இருந்தாலும் ஏதோ கிளர்ச்சியை அவனுக்குக் கொடுக்க…
வேகமா குத்த ஆரம்பிச்சான்.
“என்ன சொன்ன…?”னு கிராக்கமா கேட்டான்.
“கௌதம்தான் என் புருஷன்”னு சொல்ல…

என் வாயோட வாய் வச்சு முத்தம் கொடுத்துக்கிட்டே…
வேகமா அடிச்சான்.
நானும் அவனும் முனங்க ஆரம்பிச்சோம் எங்க ஒடம்பு, ஒரு வித புது ஹீட் ல தத்தளிச்சது

ரெண்டு பேரும் ஒரே நேரத்துல உச்சத்தைத் தொட்டோம்.
அவன் அப்படியே என் மேல சாஞ்சு என் கழுத்துக்கு பின்னாடி முகத்தை பதிக்க



ஏதோ தப்பு பண்ண ஃபீல்… அதும் நானே தப்பு பண்ண பீல்
எனக்கு அவன் முகத்தைப் பாக்க இஷ்டம் இல்ல.
அவனுக்கும் அப்படித்தான் இருந்திருக்கும் போல.
நானும் அவனும் செக்ஸ் பத்தி நிறைய பேசுவோம்.
ரோல் ப்ளே…  கக்கோல்ட்…
இது அதுல வர ஒரு மாதிரி இருந்தது.
நாங்க வேணும்னு பண்ணல.
அவனும் வேணும்னு சொல்லல.
ஆனா இது அந்த மாதிரி அமைய…

எங்க ரெண்டு பேருக்கும் அது ஒரு மாதிரி கேவலமா… எங்களுக்கே பட…
ஒன்னும் சொல்லாம கண்ணை மூடிக்கிட்டோம்.
அவன் இன்னும் எனக்குள்ளே இருந்தான்.
அவனோட முதுகுல தடவிக் கொடுத்துட்டே…
“சாரி”னு சொன்னேன்.
“எதுக்கு?”னு கேட்டான்.
“தப்பான டைமிங்”னு சொன்னதும்…

அப்போதான் அவன் முகம் நிமிர்ந்து என்னைப் பார்த்தான்.
“I’m too sorry.
நானும் தப்பான டைம்ல அந்த டாபிக் கொண்டு வந்தேன்”னு சொன்னான்.
ரெண்டு பேரும் மறுபடியும் ஒரு கிஸ்…
அப்புறம் அப்படியே படுத்துட்டோம்.

எனக்கு என் புருஷனைப் பத்தி நல்லவே தெரியும்.
அவன் வேணும்னு இப்படி ஏதும் பண்ணல.
தப்பான டைமிங்.

வாழ்க்கையில நான் அவனை நம்பி எல்லாத்தையும்
விட்டுட்டு வந்ததுக்குக் காரணம் இருக்கு.
அது என்ன  புரிஞ்சுக்கிட்ட ஒரே உசுரு இந்த உலகத்துல இருந்தா… அது என்னோட ராஜீவ் தான்.

4 வருஷம் லவர்… 6 வருஷம் ஃப்ரெண்ட்னு சொல்வான்.
ஆனா எனக்கு அவன் 10 வருஷமும் லவர் தான்.

10 வருஷம் முன்னாடி…
முதல் முதல்ல அவனைப் பார்த்தது காலேஜ் பஸ்ல.
1 வருஷம் சீனியர்.
ஒரே பஸ்.

பல லவர்களுக்குக் கண்டதும் காதலாஇருக்கும் …… சிலருக்கு பேசி பழகி காதல்  எங்களோடது மோதல் ல ஆரம்பிச்ச காதல் ..

[heygiwriter]

Bro semma story

Thanks

[heygiwriter]

Super update

Thanks

[heygiwriter]

அத்தியாயம் 15 – மல்லி பார்வையில் (கல்லூரி நாட்கள்)

என் நெனப்பு அப்படியே 10 வர்ஷம் முன்னாடி போச்சு
மொத மொத கல்லூரி பேருந்தில்தான் ராஜீவை  பாத்தேன்
ரவுடி பய ராஸ்கல்

என்னோட மொத இம்ப்ரஷனே அப்படிதான் இருந்தது எனக்கு தெரியாது, இந்த ரௌடியா தான் உருகி உருகி காதலிக்க போறேன்னு

ராஜீவ் 2ண்ட  year senior. Bus-ல் அவனுக்கென்று ஒரு authority இருக்கும். College bus-க்கு புதிய sound system வாங்க எல்லோரிடமும் பணம் வசூலிச்சுட்டு இருந்தான்

நான் பஸ்ல ஏறுன அன்னைக்கே மொத நாளே அவனோட மோதல் தான்

நான் பஸ் ஸ்டாப் ல ஏறி ஜன்னல் ஓரம் ஒரு சீட் இருக்க அப்படியே வெளிய வேடிக்கை பாத்துட்டு வர. என் மேல ஏதோ பேப்பர் ராக்கட் விழ , திரும்புனேன் அங்க ஒரு பொண்ணு பின்னாடின்னு சைகை காட்ட திரும்பி பாத்தா, தாடி வச்சுட்டு, ஒருத்தன் பாக்கவே ஏதோ ரவுடி ரேஞ் தான் அவன் ட்ரெஸ்ஸும் அட்டிட்டுடும்

ஏதோ ராகிங் பண்ண போறாங்கன்னு நெனச்சேன், என் அக்கா சொல்லிருக்கா காலேஜுலலாம் இது சகஜம்னு.

நான் 12 வரைக்கும் கர்ல்ஸ் ஸ்கூல் first டைம் பசங்களோட படிக்க  வந்த இடம் அதனால என் அக்கா யார் கூட பழகணும், யார்கிட்ட கவனமா இருக்கனும் டிரஸ் எப்படி பண்ணனும் எல்லாம் சொல்லி கொடுத்தா , அவளோட லைப்ரரி ல ராஜீவ் மாறி கெட்டப் ல இருக்கிற பசங்க கெட்டவங்க.

நானும் அப்படியே நம்பினேன்

அதனால நான் என் மேல ராக்கட் விட்டப கண்டுக்கல.
நான் அவன்கிட்ட பேசாதனால
அவனே என்கிட்ட வந்தான்
ஒரு நிமிஷம் பயம், பேர கேப்பானா போன் நம்பர் கேப்பானு

ராஜீவ் : பர்ஸ்ட் yeara ,

நான் பதில் சொல்லல

ராஜீவ் : உங்கிட்ட தான் பேசுறேன்

நான் ஏதும் பேசாதனால அவன் அடுத்த ஸ்டேப் போனான்

ராஜீவ் : நீ பேசலாம் வேணாம் நீ என்ன ரதி தேவதையா , உனக்கு அப்படி நெனப்பு வேற , சவுண்ட் சிஸ்டம் பஸ் கு வாங்கணும் உன் பங்கு 150 ரூபாய் எடுத்து வை

நான் ஒரு செகண்ட் ஷாக் , இவன் பணம் கேக்கறானா? ஒரு வேலை பேசி பழக இப்படி ரூட் போடறானோ

இல்ல இல்ல இப்பயே கட் பண்ணாதான் செறினு

நான் அவன்கிட்டயே  

“எதுக்கு?”

“நான் bus-ல பாடப் போறேனா? எனக்கு எதுக்கு?”
அதுதான் முதல் சண்டை.

ராஜீவ்  என்னை attitude பிடித்த திமிர் பிடிச்ச பொண்ணுன்னு    நெனச்சான் .
நான் அவனை ரௌடினு முடிவே பண்ணிட்டேன்

அதற்குப் பிறகு முதல் வருடம் முழுவதும்   [b]cat and [/b][b]மவுசு[/b] கேம்

அவன் பேருந்தில் கிண்டல் செய்வான்.
எனக்கு அவனைப் பார்த்தாலே   கோவம் வரும் அவனும் அவன் ட்ரெஸ்ஸும் .
பிரஸ்ட் இயர் எண்டு ல காலேஜ் பங்க்ஷன் ல அவன் மேடை ஏறும் போது தன் தெரிஞ்சுகிட்டேன் வெளிய எப்படி இருந்தாலும் படிப்புல அவன் புலின்னு

ஆனாலும் கேரக்டர் செரியிலான ஏதும் செட் ஆகாது

buஸ் ல எங்க பனிபோர் போயிட்டே இருந்தது

அவன் வரும்போது செட் மாறிடுவேன் .
நான் யார்கிட்டயாச்சும் பேசிட்டு வந்தா அவங்களையும் அவன் வில்லன் மாறி பாப்பான்

அவனோட பிரச்சனை இந்த காலேஜ் லேயே அவனை எதிர்த்து பேசுன ஒரே ஆளு நான்தான் ஈகோ புடிச்ச பய

நாட்கள் செல்ல செல்ல எனக்கு புது நண்பர்கள் ஆன் நண்பர்கள் கெடைச்சாங்க, ரொம்ப அக்கறையா பாத்துகிற நண்பர்கள்

என்னோட வட்டம் பெருசாயிட்டே போக , தொந்தரவுகளும் பெருசாச்சு அது எனக்கு தெரியல சிலர் என்ன காதலிச்சாங்க, சிலர் என்கிட்ட காதல் இல்ல ஆனா கிளோஸ் ஆஹ் இருக்கனும் னு வேறு எண்ணங்கள் ல வந்தாங்க, சிலர் ரொம்ப நல்லவன் வேஷம் போட்டு தியேட்டர் ல அங்க இங்க தொட முயற்சிப்பாங்க . அப்ப வாசனு ஒரு கிளாஸ்ட்மேட் அவனை என்னோட தோழனா பாத்தேன்.

அவன் ஒரு போட்டோ பிரீக் அடிக்கடி போட்டோ எடுப்பான், நெறய செலிபிஸ் நான் பெருசா எதையும் தப்பா நெனச்சது இல்ல

ஒரு நாள் நான் எப்பயும் ஏறுற பஸ்ஸ்டாப் ல வாசுவும் ஏறினான்
நான் ஒரு ப்ரெண்ட சீட் மாறி உக்கார சொல்லி, வாசுவை என் பக்கம் உக்கார வச்சு பேசிட்டு வந்தேன்.

அப்ப ராஜீவ் அங்க வந்து நீ இந்த பஸ் இல்லையே உனக்கு என்ன இங்க வேலைனு கேக்க

நான் வெடிச்சுட்டேன் : மைண்ட் யுவர் பிசினஸ் , என் பிரென்ட் இந்த பஸ்ல வந்தா உனக்கென்னனு சொல்ல

ராஜீவ் ஏதும் பேசல போய்ட்டான்

அன்னையில இருந்து அவனை பாத்தாலே ஏதோ அருவருப்பு
என்னோட திமிருக்கு அணைக்கு சாய்ந்தரமே ஒரு பாடம் காத்துட்டு இருந்தது

இணைக்கு நெனச்சாலும் அந்த துரோகத்தை தாங்கிக்க முடியல
வாசு சரண்யா மதி இவங்க மூணு பெரும் என் மேல ரொம்ப அக்கறையா இருந்தாங்க.

ஆனா கரெக்ட்டா ஒரு வர்ஷம் வரைக்கும்
அந்த வர்ஷம் முடிஞ்ச சமயம் கார்த்தின்னு ஒரு சீனியர் என்கிட்ட ப்ரொபோஸ் பண்ணுனர் , என்னையும் என் பாமிலியும் தெரியும்னு வசதில எங்க லெவலனும் நாம ஏன் லவ் பண்ண கூடாதுனு கேக்க.

எனக்கு இன்ட்ரெஸ்ட் இல்லனு சொல்லி நகந்துட்டேன்.

ஆனா எனக்கு சாத்தியமா தேறியது மதி சரண்யா ரெண்டு பெரும் கார்த்தி கொடுக்கிற பணத்துக்காக, என்ன வேற யார்கூடயும் ஓட்ட விடாம சேர விடாம ஒரு வட்டம் போட்டு உக்கரவச்சுருக்கான். வாசுவும் அதே மாதிரி அவனோட ஆளுதான்
பட் அது எனக்கு இப்ப வரைக்கும் தெரியாது.

அதுல மொத ஆளு வெளிய தெரிஞ்சுது வாசு.

[heygiwriter]

இவளோ நாள் என்னோட எடுத்த போட்டோஸ் லாம் எடிட் பண்ணி கார்த்தியோட எடுத்த மாறி என்கிட்டயே சாயந்தரம் காட்டினான் , அதுல ஒரு போட்டோ அல்ரெடி காலேஜ் குரூப்ல spread ஆக மானமே போச்சு.

சரண்யாவும் மதியும் என்ன நம்புற மாறி நடிச்சாங்க, நாங்க உன்ன நம்புறோம்டி அமைதியா இரு எதுக்கும் கார்த்திக்கிட்ட பேசி அவனை நிறுத்த சொல்லுவோம்னு என்ன சமதன்படுத்தறதுலயே இருந்தாங்க

எவளோ பேர்கிட்ட அது நான் இல்ல நான் இல்ல னு சொல்ல.
நான் நேரா அவனை பாக்க போனேன்,

கார்த்தி எனக்கு உன்ன புடிக்கல, அவ்ளோதான் சொன்னேன்,
இது என்ன அசிங்கமா? நான் என் parents கூட்டிட்டு வர வச்சுராத அவ்ளோதான் சொல்ல முடியும்

கார்த்தி : சொல்லு உன்ன யாரும் நம்பமாட்டாங்க, அப்படியே நம்பினாலும், உன் அப்பா என்னோட அப்பாவோட தயவு தேவைப்படும் அவர் பிசினஸ்கு சோ பகைச்சுக்க மாட்டாங்க. பவர் ல இருக்கோம். நான் கேட்ப்பவே என்ன லவ் பன்னிருக்கணும் தப்பு பண்ணிட்ட இப்பயும் ஒன்னும் கெட்டுபோகல ஒரு வாரம் தடவை கலச்சாரல்ஸ் முன்னாடி சொல்லிடு னு சொல்லி போயிட்டே இருந்தான்


நான் வீட்டுக்கு வந்ததும் அப்பா கிட்ட சொல்ல பயந்து அம்மாகிட்ட மெதுவா சொன்னேன் அம்மா வாசு னு ஒரு பையன் பிரென்ட் தான் அவன் கூட போட்டோஸ் எடுப்பான், நார்மல் போட்டோ தன் அதா எடிட் பணின்னு சொல்லி முடிக்குள்ள முதுகுலேயே அம்மா ரெண்டு அடி பொம்பள நீதான் பொண்ணு மாறி நடக்கணும், பசங்க கூட சேந்தா இப்படி தான் . உன்ன யாரு அவன் கூட போட்டோ எடுக்க சொன்னா, இதெல்லாம் உங்க அப்பா கிட்ட கொண்டு போனா என்னடி புள்ளய வளத்துருக்க னு என்னையே அடிப்பாரு. இங்க பாரு எவளோ காசு வேணும்னு கேளு நகையவச்சு தரேன், இந்த மாசத்தோட சேரி அடுத்த மாசம் நீ வேற காலேஜ் புரியுதா

என் அம்மா என்கிட்ட என்னனு கூட கேக்கல, ஆரம்பத்துலயே நான் போட்டோ எடுக்க விட்டது தான் தப்புனு போய்ட்டாங்க. எல்லாம் பணத்தால வாங்கிறலாம் னு எண்ணம்,


அப்பா கிட்ட பேச பயம். பிரின்சிபால் கிட்ட போலாமா , HM ? என்னாமோ யோசிச்சேன் அடுத்த நாள் காலைல வழக்கம் போல பஸ்ல ஏற வந்தேன்


நான் ஒரு சீட்ல உக்கார போறப்ப அங்க இருந்த பொண்ணு எந்திரிச்சு வேற பக்கம் உக்காந்தா. பஸ் ல எல்லாம் கார்த்தி சாப்டியா. கார்த்தி என்னடா 10000 ருபாலம் ஜாஸ்தி னு மறைமுகமா பேசப்போகும் பொது தன் புரிஞ்சது அந்த போட்டோ வச்சு edho கதையை கெளப்பிருக்காங்கனு

பேசுனவனா அடிக்கணும்னு ஆத்திரம் ஆனா எங்க அம்மா செஞ்சது தன் நியாபகம், nee பெரிய இருந்துருக்கும் னு அவங்களே சொல்லும் பொது இவங்ககிட்ட சொல்லி புரிய வைக்க முடியுமா.

என புரிஞ்சுக்க மதி சரண்யா இருகாங்க. வாசு ஒரு துரோகி போன என்னனு அமைதியா இருந்தேன்.

மதி ஏற்ம் ஸ்டாப் வர. ஹாய் மதி னு கை காட்டுனேன் அவளோ நேரா பின்னாடி பொய் வாசு பக்கத்துல உக்கார.

பின்னாடி இருந்து ஒருத்தன் என்ன மதி உன் நட்புக்கூட உக்காரளயான்னு கேக்க
மதி : பக்கத்துல உக்கார 10 ஆயிரம் வேணுமாம்

வந்த ஆத்திரத்துக்கு அந்த துரோகியா அடிக்கணும்னு எந்திரச்சப்ப தான் அவ தலையிலேயே ஒரு புக் விழுந்ததை பாத்தேன்

madhi: அம்மா , டேய் ராஜீவ் எதுக்கு என் மேல பூக்க வீசுன
ராஜீவ் : இவளோ நாள் அவ கூட தான சுத்துன உனக்கு அவளை பத்தி தெரியாத.

மதி : ஊரே பேசுது நான் மட்டுமா பேசுறேன்
ராஜீவ் : ஊரே பேசினாலும் நீ நம்பக்கூடாது அதான் நட்பு

ராஜீவ் என்ன பாத்து ஏய் திமிரு புடிச்சவளே நீ எவன்கிட்டயாச்சும் வாங்குவேன்னு தெரியும் நண்பர்கள் ரூபத்துல துரோகிக கிட்ட வாங்கிக்கிட

வாசு திரும்பி எங்களை நம்பவேணாம் பா இந்த போட்டோஸ் லாம் என்ன சொல்ற. கார்த்தி அண்ணா பாவம், எவளோ காசு இவளுக்கு செலவு பன்னிருப்பாரு தெறியுமா, இது இப்ப போன வாரம் ரெண்டு பேர் எடுத்த போட்டோன்னு நீட்ட.

ராஜீவ் வாங்கினான் , அந்த போனை எடுத்துட்டு நேர என்கிட்ட வந்தான், இந்த போட்டோ ல இருக்கிறது நீயானு கேட்டான்.

நான் : அம்மா ஆனா அது எடிட் பண்ணினது

வாசு : தப்பு பண்ற எல்லாரும் அப்படி இப்ப சொல்றது தான் பேஷன்

நான் : அவங்க பாட்டுக்கு என்ன பத்தி புறணி பேசி 5 நிமிஷத்துல என்ன பத்தி மறந்து வேற டாபிக் போயிருப்பாங்க, நீ நியாயம் கேக்கறானு பொதுவெளில ஒடச்சதும் இளமை என்கிட்டயே கேக்கற. அக்கறை இருக்கிற மாதி நடிச்சு நீயும் என்ன kayapadutha தான வந்த. உன் பங்குக்கு என செய்யணுமோ செய் னு சொல்ல
ராஜீவ் சிரிக்க ஆரம்பிச்சுட்டான்  எதுக்கு சிரிக்கிற னு கேட்டேன் வாசு தம்பி நீங்க எல்லாம் பெரிய எடிட் பனிருக்கிங்க, ஆனா ரெண்டு ஆர்வக்கோளாறு வேலை பாத்திருக்கிங்க. வாசு புரியாம பாக்க, ராஜீவ் எந்த மடயானாச்சும் ச்டுடயோ வாட்டர்மார்க் ஆஹ் பொதுவான, நீயே மாட்டிக்கிட்டியே னு சொல்ல பஸ் ல ஒரு அமைதி, அதோட நிக்கல, போன வாரம் எடுத்த போட்டோ ல இருக்கிற அந்த கான்டீன் சைடு வால் 6 மாசத்துக்கு முன்னாடி இடிச்சாங்கள எப்படி மொளச்சு வந்துருக்குமோனு சொல்ல.  பஸ் ல எல்லாரும் முணுமுக்க ஆரம்பிச்சாங்க, vasukum மதிக்கும் முகத்துல ஈ ஆடல . என் மேல வச்ச கலங்கத்த ஒரே நேரத்துல முறியடிச்சான் ராஜீவ்

எனக்கு அன்னைக்கு அவன் மேல வந்தது காதல் இல்ல.
ஒரு மரியாதை.



யாரும் என்னை நம்பாதப்போ…


பெத்த அம்மா, கூடப் பிறந்த அக்கா என்னை நம்பினாலும் அதுக்கு மூல காரணம் நான்னும் என் மேல  “நான் செஞ்சது தப்பு”னு சொன்னப்போ…


என்னை ஜட்ஜ் பண்ணாமல்…

என் மேல போட்ட பழியையும் ஒன்னும் இல்லாம ஆக்கி …

என்னைச் சுதந்திரமா நடக்க வச்சவன் மேல…
ஒரு பெரிய மரியாதை வந்தது.

[heygiwriter]

அந்த நாளுக்குப் பிறகு ராஜீவ் மேல எனக்கு ஒரு தனி மரியாதை வந்தது.
ஆனா...
எனக்கு புத்தி வந்ததுன்னு மட்டும் சொல்ல முடியாது.
ஏன்னா, சில பேரோட நல்ல மனசை புரிஞ்சுக்கறதுக்கு முன்னாடியே, நம்ம வாழ்க்கையில அடுத்த பாடத்தை நாமே தேடிப் போயிடுவோம்.

எனக்கும் அப்படித்தான் நடந்தது.

பிரகாஷ்.
கல்லூரி கல்ச்சுரல்ஸ்ல நடந்த ஒரு drama-லதான் அவனோட பழக்கம் ஆரம்பிச்சது. ஆரம்பத்துல சாதாரண friend-ஆ இருந்தவன், கொஞ்சம் கொஞ்சமா என்னோட நெருக்கமானவனாகிட்டான்.

ரொம்ப அன்பா பேசுவான்.
“சாப்பிட்டியா?”
“என்னாச்சு?”
“நீ tired-ஆ இருக்க மாதிரி தெரியுதே.”

சின்னச் சின்ன விஷயங்களைக்கூட கவனிப்பான்.
அதுதான் என்னோட பெரிய weakness.

யாராவது என்கிட்ட கொஞ்சம் அன்பா, பாசமா பேசிட்டாலே...
நான் அவர்களைப் பற்றி நல்லவங்கன்னு முடிவு பண்ணிடுவேன்.
அந்த மனிதன் என்ன மாதிரி ஆள்?
அவன் உண்மையாவே என்னை மதிக்கிறானா?
இல்லை அவனுக்கு வேற ஏதாவது intention இருக்கா?
இதைப் பற்றி யோசிக்கவே மாட்டேன்.

அதை நான் புரிஞ்சுக்க ரொம்ப நாளாச்சு.


பிரகாஷ் handsome-ஆ இருந்தான்.
Decent-ஆ நடந்துக்குவான். எல்லாரிடமும் friendly-ஆ பேசுவான்.

கல்லூரி drama-ல ஒரு தடவை நாங்க husband-wife-ஆ நடிச்சோம்.
அந்த drama முடிஞ்ச பிறகும் அந்த chemistry எங்களுக்குள்ள somehow தொடர்ந்தது.

முதல்ல bus-லதான் regular-ஆ college போயிட்டு வந்தேன்.
அதுக்கப்புறம் பிரகாஷ்,
“நான் bike-லதான் வரேன். நீயும் என்னோட வந்துடு,”
ன்னு சொல்ல ஆரம்பிச்சான்.


சின்ன விஷயம்தான்னு நினைச்சேன்.
3 நாள் பஸ் ல போவேன், 2 நாள் அவனோட பைக்ல

அதுக்கப்புறம் அது வழக்கமாகிடுச்சு.
அவன் என்னை pick up பண்ணுவான்.
நான் அவன் bike-ல போவேன்.

அந்த நேரத்தில் ராஜீவ் இதையெல்லாம் கவனிச்சுக்கிட்டிருக்கிறான்னு எனக்குத் தெரியவே தெரியாது.

என் second year முடியற நேரத்துலதான் அந்த சம்பவம் நடந்தது.
அன்று வழக்கம்போல பிரகாஷ் என்னை pick up பண்ண college வந்திருந்தான்.
நான் வெளியே வரும்போது, எதிரே ராஜீவ் bike-ல வந்து நின்றான்.
நேராக எங்களுக்கு குறுக்கே.

பிரகாஷ் bike-ஐ நிறுத்தினான்.
நான் ராஜீவைப் பார்த்தேன்.
அவன் என்னைப் பார்த்து,

“மல்லி, உங்க அப்பா உன்னை கூட்டிட்டு வரச் சொன்னார்.”
நான் அவனை சில நொடிகள் பார்த்தேன்.
அவன் பொய் சொல்றான்னு எனக்கே தெரியும்.
ஆனா...
ராஜீவ் என்னை தப்பான எண்ணத்தோட எங்கும் அழைக்க மாட்டான்னு எனக்கு தெரியும்.
அவன் மேல அந்த அளவுக்கு நம்பிக்கை இருந்தது.
“சரி... நான் வரேன்.”
அப்படின்னு சொல்லிட்டு ராஜீவ் bike-ல ஏறினேன்.

எனக்கே கொஞ்சம் strange-ஆ இருந்தது.
எலியும் பூனையுமா சண்டை போட்டுக்கிட்டிருந்த நாங்க...
இன்று ஒரே bike-ல நண்பர்களா போறோம் சாரி ராஜீவ் என்ன நடப்பு வட்டத்துக்குள்ள கூட என்ன கொண்டு வரல .

பைக் போயிட்டே இருந்தது
அவன் எதுவும் பேசவில்லை.
நானும் பேசவில்லை.
சில நிமிடங்கள் அப்படியே போனது.

எனக்குள்ள மட்டும் ஒரு சின்ன சிரிப்பு.
ஒருவேளை...
ராஜீவ் என்மேல love-ல இருக்காரோ?
அந்த எண்ணம் வந்ததும் எனக்கே சிரிப்பு வந்தது.
ஆனா அந்த நேரத்தில் நான் ஏற்கனவே பிரகாஷ் மீது  காதல் பண்ற எண்ணம் இருந்ததால   ராஜீவுக்கு என்னைப் பற்றி அப்படியொரு feeling இருந்தால், அதை ஆரம்பத்திலேயே clear பண்ணிடணும்னு நினச்சேன் .

“ராஜீவ்...”
“ம்?”
“நான் ஒரு விஷயம் சொல்லட்டுமா?”
“சொல்.”
“எனக்கு ஒரு feeling... நீங்க என்ன லவ் ...”
நான் அந்த வார்த்தையை முடிக்கறதுக்குள்ளேயே—
[b]சடக்![/b]

Bike திடீரென்று brake போட்டது.
நான் முன்னாடி சாய்ந்தேன்.
ராஜீவ் bike-ஐ road ஓரமாக நிறுத்தினான்.
“இறங்கு.”

அவன் குரல் ரொம்ப அமைதியாக இருந்தது.
ஆனா அந்த அமைதிக்குள்ள ஏதோ இருந்தது.
நான் கீழே இறங்கினேன்.

ராஜீவும் bike-லிருந்து இறங்கினான்.
அவன் phone-ஐ எடுத்தான்.
“நீ என்ன சொல்ல வரேன்னு எனக்கு தெரியும்.”
நான் அவனைப் பார்த்தேன்.

அவன் phone-ல் சில photos-ஐ திறந்து என்கிட்ட காட்டினான்.
பிரகாஷ்.
அவனுடன் கார்த்தி.

சமீபத்தில் எடுத்தது போல இருந்த சில photos.
இருவரும் ஏதோ பேசிக்கொண்டிருந்தார்கள்.
முதலில் எனக்கு ஒன்றும் புரியவில்லை.
“இதென்ன?”
“நல்லா பாரு.”
நான் மீண்டும் பார்த்தேன்.

அதற்குப் பிறகு அவன் இன்னும் சில screenshots காட்டினான்.
கார்த்தியைப் பற்றியும், என்னைப் பற்றியும் ஒரு group-ல் பேசப்பட்டிருந்த சில comments.
அதில் பிரகாஷின் பெயரும் இருந்தது.
என் முகம் கொஞ்சம் கொஞ்சமாக மாற ஆரம்பித்தது.
கார்த்தி என்னை எப்படி நடத்தினான் என்பது  எல்லாருக்கும் தெரியும்.
அப்படி நடந்துகொண்ட ஒருவனோட பிரகாஷ் ஏன் இவ்வளவு friendly-ஆ இருக்கிறான்? அதுவும் என்ன காதலிக்கிறேன் னு சொல்லிட்டு

சில விஷயங்கள் என் மனசுக்குள் ஒன்றோட ஒன்று connect ஆக ஆரம்பித்தன.
பிரகாஷும் கார்த்தி ஓட ஆள் தான் , கார்த்தி என்ன பழிவாங்க ஏதோ பிளான் போட்ருக்கான்
நான் அவனைப் பற்றி நினைத்திருந்த image-ல சின்ன சின்ன cracks விழ ஆரம்பித்தது.
அப்போதுதான் ராஜீவ் பேச ஆரம்பித்தான்.

“மல்லி...”
நான் அவனைப் பார்த்தேன்.
“நீ சின்ன குழந்தை இல்ல.”
அவன் குரலில் கோபம் இல்லை.
ஆனா ஒவ்வொரு வார்த்தையும் நேராக என்னைத் தாக்கியது.
“நான் உன் bodyguard-ம் இல்ல.”

நான் அமைதியாக நின்றேன்.
“ஒரு தடவை நீ அசிங்கப்படப் போனப்போ உன் பக்கம் நியாயம் இருந்தது. அதனால நான் தலையிட்டேன். இன்னொரு தடவை வேற யாரோ உன்னை காப்பாத்தியிருக்கலாம்.”

அவன் என்னைப் பார்த்தான்.
“ஆனா ஒவ்வொரு தடவையும் நானோ, வேற யாரோ ஒருத்தரோ உன்னை காப்பாத்திக்கிட்டே இருக்க முடியாது.”
என் கண்கள் கீழே போயின.

“நீ யாரை வேண்டுமானாலும் love பண்ணு.
அது உன்னோட வாழ்க்கை. நான் அதைப் பற்றி எதுவும் சொல்ல மாட்டேன்.”
ஒரு நொடி அவன் அமைதியாக இருந்தான்.
“ஆனா உனக்கு இன்னும் ஒரு maturity வரலன்னு எனக்குத் தோணுது.”
நான் மெதுவாக அவனைப் பார்த்தேன்.
“உனக்கு நல்லது எது, கெட்டது எது என்று பிரிச்சுப் பார்க்கிற பழக்கம் இன்னும் வரல.”
அவன் phone-ஐ pocket-ல் வைத்தான்.
“உன் problem என்ன தெரியுமா?”
“யாராவது உன்கிட்ட நல்லா பேசினா, அவங்க நல்லவங்கன்னு உடனே நம்பிடற.”
என் மனசு அந்த வார்த்தையில் ஈட்டி குத்துன் மாறி ஒரு பீல் .

“நல்லா பேசுற எல்லாரும் நல்லவங்க கிடையாது, மல்லி.”
அவன் கொஞ்சம் இடைவெளி விட்டான்.
“அதே மாதிரி, உன்னைப் பார்த்து முறைக்கிற எல்லாரும் கெட்டவங்களும் கிடையாது.”

எனக்கு அந்த வார்த்தை ஏதோ ஒரு இடத்தில் ஆழமாகப் பட்டது.
ஏனென்றால்...
அவன் சொன்னது பிரகாஷைப் பற்றி மட்டும் இல்லை.
அவனைப் பற்றியும் இருந்தது.
நான் எத்தனை நாளா ராஜீவை தவறாகப் புரிஞ்சுக்கிட்டிருந்தேன்?

ஆனால்...
நான் தடுமாறிய ஒவ்வொரு நேரத்திலும் அவன்தான் முதலில் என்னை தெரிஞ்சோ தெரியாமலோ காப்பாத்திருக்கான். அணைக்கு வாசு - கார்த்தி. இன்னைக்கு பிரகாஷ் கார்த்தி


ராஜீவ் மீண்டும் bike-ஐ நோக்கி நடந்தான்.
“அங்கே auto stand இருக்கு.”

அவன் கையால் எதிரே காட்டினான்.
“Auto-ல வீட்டுக்குப் போ.”

நான் அவனைப் பார்த்துக்கொண்டிருந்தேன்.
அவன் திரும்பிப் பார்த்தான்.

இனி உன்னோட எந்த விஷயத்திலயும் நானா தலையிட மாட்டேன்,
உன்ன நீயே பாத்துக்கோ. எங்கயாச்சும் பாத்தா ஜஸ்ட் ஒரு ஹாய் அதோட செரி .
மறுபடியும் சொல்றேன் நான் உன்ன லவ் பண்ல

“Goodbye, மல்லி.”

அவ்வளவுதான்.

அவன் bike-ஐ எடுத்துக்கொண்டு போய்விட்டான்.
நான் அங்கேயே நின்றுகொண்டிருந்தேன்.
அவன் போன direction-ஐ பார்த்துக்கொண்டே.

அந்த நாளிலிருந்து என் மனசுக்குள் பிரகாஷ் இல்ல.
ராஜீவ் மட்டும் இருந்தான்.
[b]ராஜீவ்.[/b]

நான் ஏற்கனவே பாத்து பழகுனா ஒரு ஆளு , அந்த நாளிலிருந்து புதுசா பார்க்க ஆரம்பிச்சேன்.
இவன் யார்?
எதற்காக என்னைச் சுற்றி நடக்கிற ஒவ்வொரு விஷயத்தையும் இவ்வளவு கவனிக்கிறான்?

எனக்காக என்னைச் சரி பண்ணவே பிறந்தவன் மாதிரி ஏன் நடந்துக்கிறான்?
அது காதலா?
மரியாதையா?
நன்றியா?
இல்லை...

அவன் மேல எனக்குள் உருவாகிக்கொண்டிருந்த வேற ஏதாவது உணர்வா?
அந்த நேரத்தில் அதற்கு என்ன பெயர் வைக்கணும்னு எனக்குத் தெரியவில்லை.
ஆனா ஒரு விஷயம் மட்டும் தெளிவா தெரிந்தது.

[b]ராஜீவைப் பற்றி நான் நினைக்க ஆரம்பிச்சுட்டேன்.[/b]
அதுக்கப்புறம் நாங்க அடிக்கடி சந்திக்கவே இல்லை.
பேசவும் இல்லை.
ஆனா எங்காவது பார்த்துக்கிட்டா...
ஒரு பார்வை.
ஒரு சின்ன சிரிப்பு.
அவ்வளவுதான்.

அந்த சின்ன சின்ன தருணங்களே எனக்கு போதுமானதாக இருந்தது.
என் second year அப்படியே முடிவுக்கு வந்தது.

இந்த விஷயத்தைப் பற்றி நான் அதிகமாக யாரிடமும் share பண்ணவில்லை.
சரண்யாவிடம் மட்டும் சொன்னேன்.
அந்த நேரத்தில் என் friend circle-ல இன்னும் என்னோடு நெருக்கமாக இருந்த ஒரே ஆள் அவள்தான்.

அதனால அவளிடம் மட்டும் எல்லாவற்றையும் சொல்லிவிட்டேன்.
எனக்கே தெரியாமல்...

என் வாழ்க்கையின் மிகப் பெரிய ரகசியத்தை, என் வாழ்க்கையின் மிகப் பெரிய தவறுகளில் ஒன்றாக மாறப்போகும் ஒரு மனிதரிடம் சொல்லிக்கொண்டிருந்தேன்.
அது எனக்குத் தெரியாமல்...

என் third year ஆரம்பித்தது.

[heygiwriter]

3றது இயர் ஆரம்பிச்சப்ப. ராஜீவ்கு பைனல் இயர்


கல்லூரி காலச்சரல்ஸ் அந்த மாலை முழுவதும் கொண்டாட்டத்தின் சத்தத்தில் மூழ்கியிருந்தது.
மெயின் ஆடிட்டோரியத்தில் இசை ஒலித்துக் கொண்டிருந்தது. ஒரு பக்கம் நடனப் போட்டி, இன்னொரு பக்கம் நாடகத்திற்கான இறுதிக்கட்ட ஏற்பாடுகள், வெளியே கூட்டம் கூட்டமாக நின்று பேசிக்கொண்டிருந்தார்கள். மேடைக்குப் பின்னால் மட்டும் வழக்கத்தைவிட அதிகமான பரபரப்பு.
அந்த கூட்டத்தில் நான் நின்னுட்டு இருந்தப்ப
சரண்யா  என்கிட்டே நெருங்கி வந்து, வழக்கம்போல பேசினாள்.

அப்ப திடிர்னு
“மல்லி... உன் dress-ல ஏதோ stain மாதிரி இருக்கு.”
மல்லி உடனே கீழே பார்த்தாள்.
“எங்கே?”
“இங்கே... பின்பக்கம். பெரியதாகத் தெரியல. ஆனா stage light-ல தெளிவா தெரியும். நீ இப்படியே போனா எல்லாரும் notice பண்ணிடுவாங்க.”

மல்லி பதற்றத்துடன் தன் உடையைப் பார்த்தாள்.
“அய்யோ... உண்மையாவா?”

“ஆமா. நீ change பண்ணிக்கோ. Backstage-ல ஒரு room இருக்கு. அங்கே போய் பார்த்துக்கலாம். நான் கூட வர்றேன்.”

எனக்கு எந்த  சந்தேகமும் வரல
நானும் அவளும் backstage-க்கு  நடக்க ஆரம்பிச்சோம் .
மெயின் ஹாலின் சத்தம் கொஞ்சம் கொஞ்சமாக பின்னால் மறைந்தது.
ஒரு குறுகிய corridor-ஐ கடந்து, சரண்யா ஒரு அறையின் கதவைத் திறந்தாள்.
“உள்ளே போ. நான் ஒரு second-ல வர்றேன்.”

அறைக்குள் மங்கலான வெளிச்சம் மட்டுமே இருந்தது.
திரும்பிப் பார்த்த அந்த நொடியில்தான்—
அங்கே ஏற்கனவே ஒருவர் இருப்பதைப் பார்த்தேன்
கார்த்தி.
என் முகத்தில் இருந்த குழப்பம் உடனே பயமாக மாறியது.
“கார்த்தி... நீங்க இங்கே என்ன பண்றீங்க?”
அவன் பதில் சொல்லவில்லை.
உடனே கதவை நோக்கி திரும்பினாள்.
கார்த்தி என்ன தாண்டி வந்து கதவை சாத்தினான்  
“சரண்யா?”

“சரண்யா! கார்த்தி இருக்காண்டி இங்க ஹெல்ப் பண்ணு
வெளியில் எந்த பதிலும் இல்லை.

குரல் மெதுவாக நடுக்கமாக மாறியது.
அப்போதுதான் வெளியே வேகமாக ஓடும் காலடிச் சத்தம் கேட்டது.
சரண்யா அங்கிருந்து ஏற்கனவே சென்றுவிட்டாள்.
மல்லிக்கு உண்மை புரிய சில வினாடிகளே ஆனது.
இது accident இல்லை.
அவள் dress-ல் எந்த stain-உம் இல்லை.
அவளை இங்கே அழைத்து வந்தது திட்டமிட்டது.
அறைக்குள் இருந்த கார்த்தி அவளை நோக்கி நகர்ந்தான்.
மல்லி பின்னால் நகர்ந்தாள்.
“ வராத .”


அந்த நொடியில் மல்லிக்குள் இருந்த பயம் கோபமாக மாறியது.
 முடிந்த அளவு போராடிnஎன் .

“என்னை விடு!”
கத்தினேன்
ஆனால் வெளியே இருந்த இசைச் சத்தத்திலும் மாணவர்களின் கூச்சலிலும்  என்னோட குரல் யாருக்கும் கேட்கவில்லை.


நல்லவேளை கை அருகில் இருந்த ஒரு கனமான steel chair-ஐ தொட்டது.
அடுத்தது யோசனை இல்லாமல் நான்  அந்த chair-ஐ எடுத்து,  என்னைக் காப்பாற்றிக்கொள்ளும் ஒரே நோக்கத்தில் அவனை பலமாகத் தாக்கினேன் .
கார்த்தி தடுமாறி பின்னால் விழுந்தான்.
சில நொடிகள் அவன் அசையவில்லை.

வேகமா கதவை தெறந்து வெளிய ஓடினேன், யாரா நான் இனி நம்புறது.
வாழ்க்கைல நான் சந்திக்கிற எல்லாரும் ஏமாத்துனா ?
எனக்குன்னு உண்மையா நண்பர்னு சொல்ல யாரும் இல்லையா?

கண்களில் கண்ணீர் வந்தது.
அந்த நேரத்தில் எ ன்னோட மனதில்  
ஒரே ஒரு பெயர் மட்டுமே வந்தது.
[b]ராஜீவ்.[/b]

ஏன் அவன்?
அவளுக்கே தெரியவில்லை.
அனா ஒன்னொனே ஒன்னு நிச்சயம் என்னால ராஜீவ் கிட்ட பாதுகாப்பாக இருக்க முடியும் என்ற ஒரு நம்பிக்கை மட்டும் எனக்குள்ள இருந்தது.

எ ன் ஓட்டத்தை நிறுத்தலை எனக்கு தெரியும் இப்ப எங்க போகணும்னு என் கால்கல்
corridor-ஐ கடந்து, backstage-ஐ விட்டு, நேராக கூட்டம் இருந்த auditorium-க்குள் நுழைnசென்


அவளைச் சுற்றி நூற்றுக்கணக்கான பேர் .
ஆனால் அவளுக்கு யாருடைய முகமும் தெரியவில்லை.
அவள் தேடியது ஒரே ஒருவரை.
ராஜீவ்.

இறுதியில் அவன் அவளுடைய கண்களில் பட்டான்.
அவள் அவனிடம் ஓடிச்சென்றாள்.
“ராஜீவ்...”

அதற்குப் பிறகு ஒரு வார்த்தையும் வரவில்லை.
அவளுடைய உதடுகள் நடுங்கின.
அவள் அவன் கையைப் பிடித்தாள்.
விரல்கள் முழுவதும் நடுங்கிக் கொண்டிருந்தன.
“என்ன ஆச்சு?” என்று ராஜீவ் கேட்டான்.

மல்லியால் பதில் சொல்ல முடியவில்லை.
அவள் அவன் கையை மட்டும் இறுக்கமாகப் பிடித்துக்கொண்டு, அவனை இழுத்துச் சென்றாள்.
ராஜீவுக்கு எதுவும் புரியவில்லை.
ஆனால் மல்லியின் முகத்தைப் பார்த்ததும், அவன் கேள்விகளை நிறுத்திவிட்டான்.
அவனை backstage-க்கு அழைத்துச் சென்றாள்.
அந்த அறையின் கதவு திறந்திருந்தது.
ராஜீவ் உள்ளே பார்த்தான்.
தரையில் கார்த்தி கிடந்தான்.
அருகில் விழுந்திருந்த steel chair.
அறையின் நிலைமை.
மல்லியின் கிழிந்த உடை.
அவளுடைய நடுங்கும் கைகள்.
அவளுடைய முகத்தில் இருந்த பயம்.
எல்லாவற்றையும் இணைக்க ராஜீவுக்கு இரண்டு விநாடிகளே போதுமானது.
அவன் மல்லியைப் பார்த்தான்.
அவள் அவனைப் பார்த்துக்கொண்டிருந்தாள்.
அவள் எதுவும் சொல்லவில்லை.
ஆனால் அந்தப் பார்வை எல்லாவற்றையும் சொல்லிவிட்டது.
ராஜீவின் முகம் இறுகியது.
அவன் கதவைத் திறந்து வெளியே பார்த்தான்.
பிறகு மல்லியிடம் திரும்பி, மெதுவாக சொன்னான்.
“நீ இப்போ உடனே main stage-க்கு போ.”
மல்லி : “ராஜீவ்...”

“என்னை கேள்.”
அவன் குரலில் கோபம் இல்லை.
ஆனால் அந்த குரலில் இருந்த உறுதி அவளை நிறுத்தியது.

“Main stage-க்கு போ. அங்கே கூட்டம் இருக்கும். Light இருக்கும். யாரும் உன்னை பார்க்க முடியாது.”
மல்லியின் கண்களில் மீண்டும் கண்ணீர் நிரம்பியது.
“ஆனா நீ...?”
“நான் பார்த்துக்கறேன்.”

சில நொடிகள் அவனைப் பார்த்துவிட்டு, மல்லி தலையசைத்தாள்.
ராஜீவ் கதவுக்குள் நின்றுகொண்டே சொன்னான்.
“பின்னாடி திரும்பிப் பார்க்காதே.”
மல்லி ஓடினாள்.

அவள் கூட்டத்துக்குள் மறைந்ததும், ராஜீவ் மீண்டும் அறைக்குள் திரும்பினான்.
அவனுக்கு தெரியாமல், சரண்யாவின் அடுத்த திட்டம் ஏற்கனவே ஆரம்பமாகிவிட்டது.

பிறகு என்ன என்னோட கதைல என்னால நீக்க கூட முடியாத அளவுக்கு ஹீரோவா ராஜீவ் இருந்தான்.

அடுத்த நாள் காலேஜ் வந்தப்ப கார்த்தி மூலமா எந்த பிரச்னையும் அதுக்கு அப்பொறம் வரல.
ராஜீவ் என்ன பண்ணினார் னு இணைக்கு வரைக்கு எனக்கு சொல்லல ஆனா அவர் ஏதோ பண்ண போய் அதுக்கு அப்பொறம் கார்த்தி என் பக்கம் வரதையே விட்டுட்டான்.

ராஜீவ் அப்ப பைனல் இயர் ரொம்ப பாக்க முடியாது ஆனா என் மனசு அவரையே தேட ஆரம்பிச்சது.

நான் அவரை காரணம் இல்லாம தேடி போக ஆரம்பிச்சேன். கார்த்தி வாசு பிரகாஷ் னு எல்லாரும் என்ன தொட்டு பேசி ஏதோ ஒன்னு பண்ண நினைக்கும் போது, இவர் என்ன தொடாமலே என் மனச அவர் தொடுதலுக்காக ஏங்க வச்சார்.

[heygiwriter]

பைனல் இயர் முடிஞ்சு க்ராஜூட்டின் டே அப்ப என்னால அழுகையை நிறுத்தி முடில அவரை இனிமே பாக்கவே முடியாதோ னு நெனைக்க ஆரம்பிச்சேன். அவர் ஒரு கம்பெனி ல காலேஜ் லேயே வேலை கு அப்பர் கெடச்சுருந்தது


அவர் மேல ஒரு பைத்தியதனமான காதல வளைத்தது இருந்த்த்தேன், ஒரு வர்ஷம் கஷ்ட பட்டு படிச்சு, அதே கம்பெனி ல ஜூனியரா சேந்தேன்

என்ன பாத்தோன அவருக்கு எல்லாம் புரிஞ்சது. என்ன லவ் பண்றியான்னு கேட்டாரு. அப்படி ஐடியா இருந்தா இணையோட மறந்துருனு சொன்னார்.

நான் என்ன பண்ண அதுக்கு தான் வந்தேன்னு சொல்ல முடியுமா? உங்களுக்கு அப்படி ஒரு நெனப்பானு கேட்டேன்

நாங்க வேலை பாக்கிற இடத்துலயே 3 மாசத்துக்கு ஒருத்தன், 6 மாசத்துக்கு ஒருத்தன் னு பழக ஆரம்பிச்சேன். ராஜீவ் கிட்டயே போய் இந்த பையன் ஒகேவா அந்த பையன் ஒகே வா னு எனக்கு கைட் பண்ண சொன்னேன் நான் ஏமாந்துருவேன், நான் பாவம் னு மோகத்தை பாவமா வச்சுக்குவேன்

பொறாமைல பொங்கி என்ன தேடவி வரணும்னு வேணும்னே பண்ணுவேன் . ஆனா மறக்காம ஏதாச்சும் பிரச்சனைல மாற்றுவேன், ராஜிவ் வந்து காப்பாத்துவான். இதே வேலையா போக , ஒரு கட்டத்துல சீரியஸ்னஸ் போய் போக போக velayata மாரி ராஜீவ்கு என்ன புடிக்க ஆரம்பிச்சது.

கடைசியா ஒருத்தன் வந்தான் ஒரு ஆர்வக்கோளாறு. என்ன கிஸ் பண்ண பாத்தான்,
ஒரே அடி , நான் எதிர்பாத்த அந்த நாளும் வந்தது, ராஜீவ் உண்மைய ஒத்துக்கிட்ட நாள் . நானும் சிரிச்சேன் அவனும் சிரிச்சான் . அதுக்கு மேல மறைக்க ஒன்னும் இல்லை அவன் என்ன காதலிக்கிறான்

பாவி
என்ன பிரகாஷ் கிட்ட இருந்து காப்பாத்தின டைம் ல
இருந்தே சார் என்ன ஒன்  சைடா காதலிச்சுருக்கார்.

இவளோ சிக்கல் ல நான் அடிக்கடி மாற்றானால தான் ராஜீவ் என்ன வேலைக்கும் போக வேணாம், அப்படியே வீட்ல இருக்கைல கூட பெருசா அவனோட ஆபிஸ் பிரண்ட்ஸ் அது இதுனு யாரயும் கூப்படறது இல்ல

அப்படி பட்ட ஒருத்தர் இன்னைக்கு என்ன இன்னொருத்தன் மனைவியா நடிக்க என் சம்மதம் கூட கேக்காம ஓத்துக்கிட்டு இருந்தா காரணம் கெளதம் இதுலயே எப்படி பட்டவன் னு எங்க ரெண்டு பெருகும் தெரிஞ்சுது

பால் பொங்கி கீழ ஊத்த , மல்லி சுயநினைவுக்கு வந்தா
அவளுக்கும் கௌதமக்கும் ஆரம்பிச்ச அந்த ஆரம்ப புல்லிய தேட போன மல்லிக்கு அவளும் ராஜீவும் எந்த புல்லில இனஞ்சாங்க னு விசிட் பன்னிட்டு வந்துருக்கா
ப்ளஷ்பக் குள்ள பிளஷ்பாக்

கெளதம்க்கு டி எடுத்துட்டு உள்ள போக தயார் ஆனா மல்லி
உள்ள போனப்ப, கெளதம் கட்டில்ல உக்காந்து எதையோ யோசிக்க.

கெளதம் அப்ப தான் பாத்தான், இந்த விசுஅல் ஒரு தேஜாவு கொடுத்துச்சு
ஊட்டிக்கு போன மொத நாள் இரவு. பாட்டி மெல்லிய அலங்காரம் பண்ணி இப்படி ஒரு பால் சோம்பு கொடுத்து முதலிரவுக்கு அனுப்புந நாள்

முதல் முதல ரெண்டு பெரும் முத்தம் கொடுத்துகிட்ட நாள் னு கூட சொல்லலாம். 

இனி கதை கெளதம் பார்வையில் இருந்து

[heygiwriter]

[b]அத்தியாயம் 16 – கெளதம் பார்வையில் (ஊட்டி – முதல் இரவு)[/b]


கௌதம்…

ராஜீவ் “சரி”னு சொல்லுவான்னு சத்தியமா எதிர்பாக்கலை.
ஏதோ பெருசா ட்ராமா பண்ண வேண்டியிருக்கும்னு நினைச்சேன்.
ஆனா ராஜீவ் ஓகே சொன்னது எனக்கு ஆச்சர்யம்.

அவனோட வைஃபை… ஒரு 4 நாள் என்னோட வைஃபா   டிராமா பண்ணச் சொன்னேன்.
“சரி”னு சொல்லிட்டான்.
மல்லியும் ஒன்னும் சொல்லல.

எனக்கு இதை சாதாரணமா எடுத்துக்கத் தோணல.
எவ்ளோ நம்பிக்கை மல்லி மேல ராஜீவுக்கு இருந்தா…
டக்குனு அவளைக் கேக்காம சொல்லிருப்பான்
எவ்ளோ தூரம் ராஜீவ் வார்த்தையை மதிச்சிருந்தா… மல்லியும் “ஏன்?”னு
கேக்காம அமைதியா இருந்திருப்பா.

என்னால சந்தோஷப்பட முடியல.
இனிமேதான் இன்னும் கேர்ஃபுல்லா ஹேண்டில்
பண்ணணும்னு ஒரு எச்சரிக்கை மணி அடிச்சது.
நான் ஏற்கனவே நட்புக்கும் பேராசைக்கும் நடுவுல தத்தளிச்சுட்டு இருந்தப்போ…
என்னோட காமம் என்னைக் குருடன் ஆக்கி வச்சிருந்தது.

காமத்துக்கு அடிபணிஞ்சு நட்பை விட்ராக்கூடாதுனு மனசு சொல்லிட்டே இருக்க…
ஊட்டி போற நாளும் வந்துடுச்சு.

ஊட்டியில்

அங்க போகும்போதே பாட்டி ஆரத்தித்
தட்டோட நின்னுக்கிட்டிருந்தா.

மல்லி ராஜீவ் பக்கத்துல தயங்கி நின்னாள்.
பாட்டி கேட்ட முதல் கேள்வி:
“யாரு அந்தப் பையன்?”
“அது ராஜீவ்… என்னோட ஃப்ரெண்ட்.”

“ஃப்ரெண்டை எதுக்குடா கூப்பிட்டு வந்த?”


“என்னோட கால் அடிபட்டருக்குள்ள. இன்னும் லாங்ல வண்டி ஓட்டணும். சோ கூட வந்திருக்கான்.” நான் சமாளிச்சேன்.

“சரி”னு பாட்டி எங்களுக்கு ஆரத்தி எடுக்கத் தயாரானா.
மல்லிக்கு ஏதோ தர்மசங்கடம்.
ஆனாலும் கொஞ்சம் எல்லாத்துக்கும் தயாரா இருந்ததால…
கொஞ்சம் ஏத்துக்கிட்டு… என் பக்கத்துல நின்னு…
என்னோட மனைவி மாதிரி என்னோட சேர்ந்து ஆரத்தி எடுத்துட்டு உள்ள வந்தோம்.

உள்ள வந்ததும் ஊஞ்சல்ல உக்கார வச்சு…
பாட்டி “பால் பழம் ஊட்டணும், நான் சாப்பிட்டதை அவளுக்கு கொடுக்கணும்”னு சொன்னா.
“அய்யோ… அதெல்லாம் உங்க பேத்திக்குப் பண்ணுங்க. என்னை விடுங்க.
டாக்டர் ஸ்ட்ரிக்டா இதெல்லாம் சாப்பிடக்கூடாது”னு சொன்னேன்.

மல்லிக்கு என் மேல அப்போதான் ஒரு மரியாதை கலந்த
நம்பிக்கை வந்ததா உணர்ந்தேன். ஏற்கனவே இருந்தாலும் இப்ப எச்சா அவளுக்கு ஒரு நம்பிக்கை

அது வரைக்கும் அமைதியா இருந்த மல்லி…
அப்போதான் பேச ஆரம்பிச்சாள்.
உற்சாகமா.

அவளுக்கு நான் எதுவும் அட்வாண்டேஜ் எடுக்க மாட்டேன்னு நம்பிக்கை பொறந்திருக்குமோ என்னவோ…
அவ பாட்டியோட கேலி ஆக… ஜாலியாக பேச ஆரம்பிச்சா

நானும் ராஜீவும் பாட்டி கிட்ட டாக்குமெண்ட்ஸ் வாங்கி… நெக்ஸ்ட் ஸ்டெப்புக்குப் போனோம்.
ஏன்னா 4 நாள்ல நாங்க கேஷ் பண்ணியே ஆகணும். எல்லாம் ஒகேனா அடுத்தநாளே பாடிய கூட்டிட்டு பொய் லோன் கு கையெழுத்து வாங்கணும்


எங்க வேலையெல்லாம் முடிச்சு காலைல பற்றிய பேங்க் கூட்டிட்டு போலாம் னு முடிவெடுத்து சாயங்காலம் வரும்போது.
மல்லியும் பாட்டியும் உண்மையான பாட்டி பேதி மாறி பேசிட்டு இருக்க
பொழுது போனது தெரியல

நைட்டு
மல்லி, நான், பாட்டி, ராஜீவ்… டின்னர் சாப்பிட உக்காந்தோம்.
பாட்டி எங்க மூணு பேருக்கும் பரிமாறிடு இருக்கும்போது …

“உன் கல்யாணத்தைப் பாக்கத்தான் கொடுத்து வைக்கல.
குறைஞ்சபட்சம் மல்லிக்கு ஊட்டி விடுடா”னு சொன்னா.
மல்லி என்னைப் பார்க்க…
நான் அவளைப் பார்க்க…
ராஜீவ் மல்லிக்கு சிக்னல் கொடுக்க…

அவங்களுக்கு சம்மதம் னு தெரிஞ்சுக்கிட்டு
நான் அவளுக்கு ஊட்டினேன்.
மூணு பேரும் ஒரு மாதிரி சங்கடமா இருந்தாலும்…
மல்லி சொன்ன அடுத்த வார்த்தை என்னை நார்மல் பண்ணிச்சு.
“பாட்டி… இவர் ஹாஸ்பிட்டல்ல படுத்திருந்தப்போ நான் தினமும் ஊட்டினேன்.
இதுக்கு மேல என்ன இது சம்பிரதாயம் எல்லாம்?”னு சொன்னபோதுதான்…
என்னால ஒரு நிலைக்கு வர முடிஞ்சது.

சாப்பிட்டு முடிச்சு… எல்லாம் திண்ணைல பேசிக்கிட்டிருக்கும்போது…
பாட்டி ராஜீவைத் தனியா கூட்டிட்டுப் போய் ஏதோ சொன்னா.
ராஜீவ் ஏதோ நெருடலா நெளிய…
ஏதோ பாட்டி  விவகாரம் பண்ணிச்சுனு தெரிஞ்சுக்கிட்டேன்.

பாட்டி கூட உள்ள போன ராஜீவ்… பத்து நிமிஷம் கழிச்சு வந்தான்.
நான்: “மச்சான்… அந்தக் கிழவி ஏதோ விவகாரமா பண்ணியிருக்கீங்க போலயே?”
ராஜீவ்:
“ஃபர்ஸ்ட் நைட் பெட் டெகரேஷன்க்கு என்ன பண்ண சொல்லியிருக்காங்க உன் பாட்டி.
எந்தப் புருஷனுக்கும் இப்படி ஒரு கேவலமான சூழல் வரக்கூடாது”னு சிரிச்சான்.
நான்: “நேஜமாவே சாரி மச்சான். I’m really…”
ராஜீவ்:
“டேய்… உன் மேல நம்பிக்கை இல்லாமலா இவ்ளோ தூரம் வந்திருக்கோம்…”இதுக்கெல்லாம் சங்கடப்படாத இது ஒரு டிராமா

ராஜீவ் மல்லியைக் கண்ணால சைகை செஞ்சு கூப்பிட்டான்.

“மல்லி… உனக்கும் இவனுக்கும் ஃபர்ஸ்ட் நைட்னு ஏதோ தயார் பண்ணிட்டிருக்காங்க.
நீ எதுவும் டென்ஷன் ஆகி கதறாத. நீயே overreact பண்ணி காட்டிக்கொடுத்துறாத …

ஜஸ்ட் உள்ள போ.
நான் இல்லாதப்போ ராஜீவ் தான் உனக்கு  வேலியா இருந்தான்.
எனக்கு அவன் மேலயும் உன் மேலயும் நம்பிக்கை இருக்கு.

ஜஸ்ட் ஆக்ட் அக்கார்டிங் டு பிளான்.
Don’t overplay or overact and spoil the play”னு சொன்னான்.

மனசைத் தயார் பண்ணிட்டுப் போனேன்.
ஆனா என் பாட்டி என் கையைப் பிடிச்சு இழுத்து…

“என்னடா… உன் ஃப்ரெண்ட் இங்கேதான் இல்லாம… உன் வைஃபோடயே சுத்துறான்.
உனக்கும் மல்லிக்கும் ஆக வேண்டியது ஆச்சா?”
நான்: “இல்ல”னு சொன்னேன்.
“ஆக்சிடென்ட்ல டைம் இல்ல”னு சொன்னேன்.

“அதுக்குத்தான் ஏற்பாடு பண்ணியிருக்கேன்…
இங்க பாரு… போன முறை ஒருத்தியைக் கூட்டிட்டு வந்த அப்பவே பாட்டி சொன்னதைக் கேட்டிருக்கணும்.

இப்போ தாலி கட்டி ஒருத்தியைக் கூட்டிட்டு வந்திருக்க.
நான் திடீர்னு வந்து பாப்பேன்… சொத்துக்காக என்னை ஏமாத்துறியா என்ன?னு கேக்க .

எதுக்காகவோ உள்ள வந்த மல்லி… நாங்க பேசினதைக் கேட்க…
எனக்கு டக்குனு அல்லு விட்டுருச்சு.
பாட்டி கவனிக்காம பேசினா.
“இங்க பாரு… என்னை ஏமாத்துறனு தெரிஞ்சா…

நாளைக்கு நான் பேங்க்ல கையெழுத்துப் போட மாட்டேன்.
பாத்துக்க”னு சொன்னா.
மல்லி குரல்ல “ஹ்ம்ம்”னு சொல்ல…
“வா மா… நம்ம குடும்ப பரம்பரை சேலை ஒன்னு இருக்கு. அத நீ காட்டிக்கோ”னு
பாட்டி அவளை அவங்க ரூமுக்குப் போகச் சொன்னா.

எனக்கு இந்தச் சந்தர்ப்பத்தை யூஸ் பண்ணலாமா வேணாமான்னு குழப்பம்.
பாட்டி மறுபடியும்…
“நடுவுல வந்து பாப்பேன்”னு சொன்னா.
“எப்படிப் பாப்ப? என்ன எது?”னு முழிக்க…
பாட்டி ராஜீவ் கிட்ட ஒரு போர்வையை… பெட்டைக் கொடுத்து…

[heygiwriter]

“மேல போய் தூங்கு”னு சொன்னா.
ராஜீவ் என்ன மாதிரி சிட்டுவேஷன்ல என்னையும் மல்லியையும் விட்டுட்டுப் போறானு தெரியாம…
மேல போனான்.
அவன் எங்க மேல வச்ச நம்பிக்கை…
அதோட பாரம் என்னனு இப்போதான் எனக்குப் புரிஞ்சது.
பாட்டி என்கிட்ட வந்து…
“டேய்… வேஷ்டி சட்டையை மாத்தி… உன்னோட முதல் இரவுக்குத் தயாராகு”னு சொல்லிட்டுப் போனா.
நான் டிரஸ் மாத்திட்டு…
பூக்கள்  தூவிய மெத்தையில்  உக்காந்திருந்தேன்.
என்ன பண்ணலாம்… என்ன செய்யலாம்…

மல்லியும் நானும் இந்த ஃபர்ஸ்ட் நைட் செட்டப்…
நட்பா? காமமா?னு எதை நாண் முன்னெடுக்கும் னு குழம்பிட்டு இருக்கும்போது…
கதவு திறந்தது.

அங்க மல்லி நின்னாள்.
ஒரு வெள்ளைச் சேலை… கோல்டு பார்டர்…
கேரள ஸ்டைல்ல தலையில் நிறைய மல்லிப்பூ…
கையில் பால்  சொம்பு
அந்த நொடி…
காமமே ஜெயிச்சது.
ஒரு ரிஸ்க் எடுக்கலாம்னு முடிவு பண்ணினேன்.

[heygiwriter]

Super

Thanks

[heygiwriter]

[b]அத்தியாயம் 17 – கெளதம் பார்வையில் (முதல் இரவு – முதல் பாடம்)[/b]


எனக்கு இதுக்கு மேல கண்ட்ரோல் பண்ண முடியல.
அவ நான் நண்பனோட மனைவிங்கிற விஷயத்தை மறந்தேன்.
என்னை அறியாமல் என் கை… என்னோட ஷர்ட் பட்டனை அவிழ்க்கப் போனது.
மல்லி ஒரு நிமிஷம் நான் என்ன பண்றேன்னு புரியாம பார்த்தாள்.
எங்களுக்குள்ள ஏற்கனவே ஒரு ஹீட்… நேச்சுரால கிளம்ப…
என் சட்டை முழுசா கழற்றி வச்சு… வெறும் மேலோட இருக்கும்போது…
மல்லி பார்வையில இருந்த பயம்… என்னை நிலை குலைய வச்சு… எதார்த்தத்துக்கு மறுபடியும் கொண்டு வந்தது.
அப்போதான் நான் கொஞ்சம் கொஞ்சமா காம மிருகமா மாறுறதை உணர்ந்தேன்.
என்னோட செயலை எப்படி நியாயப்படுத்த முடியும்?
அப்போதான் எனக்கு ஒரு விஷயம் மைண்ட்ல வந்தது.
பாட்டி பேசினதை மல்லியும் கேட்டிருக்கா.
அதையே ஒரு கேடையா யூஸ் பண்ணி ஒரு ட்ரை பண்ணலாம்னு.
நான் டக்குனு எழுந்திருந்து…
என்னோட போன் எடுத்து… பாட்டிக்கு ஒரு மெசேஜ் அனுப்பினேன்.
“கதவு பக்கம் வந்து நில்லு பாட்டி.
மல்லிக்கு என் மேல கோவம்.
நான் ஸ்டூலைத் தள்ளி வைக்கிற சத்தம் கேக்கும்போது கதவைத் தள்ளிட்டு உள்ள வா.
[b]வேற எதுவும் கேட்காத.”[/b]
சொல்லி அனுப்பிட்டு…
மல்லியைப் பார்த்து… என் வாய் மேல விரல் வச்சு… சைலன்ஸ்னு சைகை செஞ்சு…
மல்லி கிட்ட சட்டையைக் கை காட்டி… “இதும் ட்ராமாதான்”னு காட்ட முயற்சி பண்ணினேன்.

நல்ல வேளை அவளுக்கு அது புரிய…
அவளும் பாட்டி சொன்னது மைண்டுக்கு வந்திருக்கும் போல.

அது ஒரு சின்ன ரூம்.

பெட்டுக்கும் கதவுக்கும் நடுவுல ஒரு 4 அடி கேப் தான்.
நான் உடனே எழுந்திருந்து அவ கிட்ட நடந்தேன்.

என்னோட ஷர்ட் இல்லாம மல்லி என்னைக் கிட்ட பார்த்தாள்.
என் உடம்பு ஒன்னும் அவளுக்குப் புதுசு இல்ல.

நான் அடிப்பட்டப்போ என்னோட உடம்பைத் துடைச்சு விட்டதே அவ தான்.
நான் கிட்ட வந்து… ஹஸ்கி வாய்ஸ்ல…

“அந்தக் கிழவி… நாம நெருக்கமா இருக்கோமான்னு எட்டிப் பார்ப்பா”னு சொன்னேன்.
மல்லிக்குச் சிரிப்பு வர…

“அவ தெரியுமே… உங்க பாட்டி பேசினதைக் கேட்டேன்.
சந்தேகம் வந்தா சைன் போட மாட்டாங்களாமே?
இப்போ என்ன பண்றது?”னு கேட்டாள்.

நான்:
“அதெல்லாம் ஆல்ரெடி ஐடியா வச்சிருக்கேன்.
அப்படியே நில்லு.
அந்தக் கதவு சாவி ஓட்டை வழியாதான் பாட்டி பார்ப்பா.
நான் சட்டை இல்லாம இருக்கேன்… அது போதும்.

நாம லிப் டு லிப் கிஸ் கொடுக்குற மாதிரி ஆக்ட் கொடுப்போம்.
கொஞ்ச நேரம் பார்த்துட்டுப் போயிடும்.”

பர்ஸ்ட் ஷாக் ஆனாலும், அவளுக்கு இது சூழ்நிலையோட கட்டாயம்னு தெரியும்
என் மேல உள்ள நம்பிக்கை அவளுக்கு பெருசா எதும் வேணாம்னு சொலலால் ஆனா நெருடல் இருந்துகிட்டே தான் இருந்தது

அவ கையில இருந்த பால் சோம்பை வாங்கி…
டிரஸ்ஸிங் டேபிள் மேல வச்சேன்.

அவளைக் கொஞ்சம் கதவு கிட்ட போ…
அப்போதான் வியூ தெரியாது… ஆக்ஷன் மட்டும் தெரியும்னு…
மல்லியைக் கரெக்டா பொசிஷன் பண்ணினேன்.
அவளும் எனக்கு ஒத்துழைச்சாள்.

மல்லி முகத்துக்கு கிட்ட…
என்னோட முகத்தைக் கொண்டு போய்…
அவளோட இதழோட என்னோட இதழை நெருக்கமா கொண்டு போய்…
நான் ஒரு பக்கம் சாய்க்க…

அவளோட தடுமாற்றம், வெக்கம் எல்லாத்தையும் ரசிச்சுகிட்டே
அவளோட மொகத்த புடிச்சு
இன்னொரு பக்கம் சாய்க்க வச்சேன் …

எங்க ரெண்டு பேர் மூச்சும் ஒருத்தர் மேல ஒருத்தருக்குப் பட…
எனக்கு மூட் ஜாஸ்தி ஆகி…
“கிஸ் பண்ணிடலாம்”னு நினைக்க…

“இப்போ ஆக்ஷன் பண்ணுவோம்”னு…
என் தலைக்குப் பின்னாடி அவ கை வச்சு…
லைட்டா லிப்ஸை க்ளோஸ்ஆ கொண்டு வர…
இல்ல… நேஜமாவே லிப்ஸ் மேல லிப் பட…

மல்லியோட மூச்சு ரொம்ப பாஸ்டா போகா, அவளோட ஹார்ட் பீட் எனக்கு நாளாவே கேட்டது

“இந்த வாய்ப்பைத் தவறவிடக்கூடாது”னு…
என் காலால ஸ்டூலைத் தள்ளி விட்டேன்.

அந்த சமயம் எங்களோட லிப்ஸ் லைட் ஆஹ் விரிஞ்சு இருக்க கிஸ் பண்ற மாறி ஆக்ஷன் ல இருக்க
3 செகண்ட்ல பாட்டி கதவைத் தள்ளினா.

நான் நேஜமாவே மல்லி லிப் டு லிப் வச்சு…
கிஸ் அடிச்சு…
அவளை என்னோட இழுத்து… பெட்ல சாய்த்துக்கிட்டேன்.

மல்லி இதை எதிர்பாக்கல.
அந்த 10 நொடியும் அவளோட இதழை நான் சுவைச்சேன்.
என்னோட சட்டை போடாத மார்புல… அவளோட மாங்கனிகள் படும்போது…
என்னோட காம வெறி அடங்கல.

பாட்டி:
“சாரி  பேராண்டி
நான் ஃபேன்லாம் சரியா ஓடுதான்னு பாக்க வந்தேன்”னு சொன்னா.
அப்போதான் நான் மல்லி லிப்ஸை விட்டேன்.

பாட்டி வெளிய போற வரைக்கும் மல்லி எதுவும் பேசல.
ஒரு மாதிரி ஷாக்ல இருந்தாள்.

நான்:
“சாரி மல்லி… நான் அச்டின் தான் பங்கிட்டு இருந்தேன், டக்குனு தள்ளவும் பாலன்ஸ் இல்லாம. இது ராஜீவ் கு தெரிய வேணாம்.
ஒரு குழந்தைக்கு கொடுத்த மாறி நெனச்சுக்கோ.
ப்ளீஸ் நீ சங்கடமா இருந்து என்ன ஹுர்ட் பண்ண வேணாம் இது ஜஸ்ட் ஆஸிடெண்ட் னு மல்லிய நம்ப வைக்க முயற்சி பண்ணிட்டே இருந்தேன்

ஒரு கட்டத்துல அவ அப்படி தான் இருக்கணும்னு மனச தேத்த ஆரம்பிச்சா

இதும் நல்லதுக்குத்தான்.
இனி பாட்டி நம்மளைத் தொந்தரவு பண்ண மாட்டாங்க”னு சொன்னேன்.
மல்லி கண்ணுல பார்த்தா… ஒரு சிறு துளி.

எனக்கு ஒரு விஷயத்தைத் தெரிஞ்சுக்கிட்டேன்.
அவ மனசுல இடம் பிடிக்காம…
அவ
உடம்பை அனுபவிக்க முடியாதுனு.

அந்த இரவே அவளைப்  போக்குல விட்டேன்.
நான் டோர் ஹேண்டில்ல சட்டையைத் தொங்க விட்டு… கீழே படுக்க…
மல்லி கொஞ்சம் தைரியம் வந்து மேல படுத்துக்கிட்டாள்.

ஊட்டில கிடைச்சது…
முதல் கிஸ் இல்ல…
முதல் பாடம்.
மல்லியை ஜெயிக்கணும்னா…
அவ மனசைத் தொடணும்.
சீக்கிரம் தொடுவேன் மல்லி…

உன் மனசையும்… உன் உடம்பையும்…னு
எனக்குள்ளே சொல்லிட்டுப் படுத்தேன்.

பிளஷ்பக் எண்ட்ஸ்.

இன்னைக்கு அதே மாறி பால் சொம்போட வரும் போது எனக்கு அந்த நியாபகம்.
அதுல இருந்து இப்ப வரைக்கும் பெரிய முன்னேற்றம் இல்லனாலும்
என்னோட இலக்குள நான் கொஞ்சம் கொஞ்சமா ஜெயிச்சுட்டு இருக்கேன் னு சொல்லலாம்

அதோட முதல் வெற்றி தான் மல்லி என்கிட்ட கொடுத்த அவளோட ப்ரா

இணைக்கு அது அடுத்த கிஸ் கு வழி கொடுத்திருக்கு.
அந்த சந்தோஷத்தோட குளிக்க போனேன்

கெளதம் வியூ எண்ட்ஸ் here.


மறுபடி ராஜீவ் பார்வையில் கதை நகர.

அபார்ட்மெண்ட் பார்கிங்ல கார நிப்பாட்டிட்டு மேல வரும் பொது தான் நைட்
டிராமாங்கிற பேர்ல மல்லியும் கௌதமும் ஒரே கட்டல்ல செக்ஸ் வச்சுக்கிற மாறி நடிச்சது நியாபகத்துக்கு வர.

நான் உள்ள நொழஞ்சதும் ஒரு விதமான சந்தேகம்
இப்ப என்ன பண்ணிட்டு இருப்பாங்க, இன்னும் ஒண்ணா தான் இருக்காங்களா
சந்தேகம் எனக்கு வர வர, நான் பொறுமை இழந்து
என் பெட் றூம் கதவு கிட்ட போனவன்,
கதவு சாவி துவாரம் வழியா பார்க்க, அங்க கெளதம் இல்ல.
மல்லியும் இல்ல, பெட் ரூம் கு உள்ள இருக்கிற பாத்ரூம் தொறக்குற சத்தம், கெளதம் வெளிய வர. மல்லி வந்துருவாளோ னு எனக்கு பயம்.

ஹம்ம்கூம் னு ஒரு சத்தம், திரும்பி பாத்தேன்
மல்லி கிச்சன் எண்ட்ரன்ஸ் ல இருந்து
நான் இங்க இருக்கேன்னு   சொன்னா ...

எங்க ரெண்டு பெருகும் இது தர்மசங்கடம் இல்ல
ஒரு இடைவெளி .

எனா இது சந்தேகம், நம்பிக்கையின்மை. இதுல இருந்து நாங்க ரெண்டு பெரும் எப்படி மீண்டு வருவோம்.

அவளோட ப்ரா எப்படி கெளதம் கிட்ட போச்சு.
அவ அவளோட நயிட்டி பட்டன் தெறந்து வைக்கிற அளவுக்கு அப்படி என்ன நடிப்பு தேவை. சாதாரணமா இருந்திருக்கலாமே? இது என்ன புது நெருக்கம்
அவ ஏதோ மறைக்குறானு எனக்கு கேள்விகள்

மல்லிக் கு இன்னும் ஒரு படி மேல
இந்த உலகமே என்ன பத்தி தப்பா நினைக்கும் போது நம்பிக்கை வச்ச மனுஷன்
இன்னைக்கு என்ன புதுசா, திருட்டுத்தனமா என்ன வேவு பாக்குறார்.
என் மேல உள்ள நம்பிக்கை அவளோ தானா ?

ரெண்டு பேரோட கேள்விகளுக்கு விடை யார் கொடுப்பானு பொறுத்து இருந்து paapom.  

இடைவெளி - இடைவேளை  

[heygiwriter]

Unbelievable, man! You are a rockstar.

Thanks

[heygiwriter]

Rajiv advised malli not to trust anyone but now he himself trusting Gowtham without knowing he is snake in house to destroy his marriage. Malli is also believing blindly.
Gowtham has a plan to make Rajiv doubt malli and inturn make her hate him. Only then she will find solace in him and easy for him to bed her saying let's make it true. Rajiv don't deserve you.
Can't wait to read how Gowtham seperate the couple.

Gowtham is not a fake friend he is a real one. Rajeev could easily find who is fake and who is real. Here gowtham's face changes only after rajeev introduce gowtham to Malli at home. from there only the story begin. so he could not figure it out.

[heygiwriter]

One doubt how did Gowtham install camera in malli house without Rajiv knowledge. Is this part of his plan to make Rajiv a cuck, and fuck malli in front of his eyes in their marital bed.?

Gowtham so far has no interest tp make rajeev a cuck, he just want to have malli in bed. that camera, is just a small bug a quick placement in hall to watch patti moves.

[heygiwriter]

Wowwwwwww....short interval in short story with real twist.... Malli point of view from here would be better more opt on how she felt on the first kiss, touch of her body betraying her. Her comparisons of both men kiss, their physique when she took care by washing. Did she get chance to view his private part when he gets erection while she touching him. Is that bigger size than her husband Has she given oral to her husband or is she gonna give it to Gowtham, has Rajiv tried anal or its Gowtham area etc etc  how malli trying to resist the lust when Gowtham is around while her body is needing something else.

thanks. lets see how things unfold