[MadanaRathri]

హాయ్ రీడర్స్! 

త్వరలోనే ఒక సరికొత్త కథతో మీ ముందుకు రాబోతున్నాను.
నాకు ఎంతో ఇష్టమైన రచయిత రొమైన్ గారి కథ నుంచి ప్రేరణ పొంది, తెలుగు పాఠకుల కోసం నా సొంత శైలిలో ఈ కథను అందించబోతున్నాను.
నా మునుపటి కథలకు మీరు అందించిన ప్రేమ, ఆదరణ, ప్రోత్సాహం నాకు ఎంతో విలువైనవి. అదే ప్రేమను, ఆదరణను ఈ కొత్త కథకు కూడా అందిస్తారని మనస్ఫూర్తిగా ఆశిస్తున్నాను.
ఇది ఆరుగురు మహిళల జీవితాలు, వారి బంధాలు, రహస్యాలు, కోరికలు, సంఘర్షణల చుట్టూ సాగే ఆసక్తికరమైన కథ!
 కథ టైటిల్: ఆరుగురు పతివ్రతలు! 
త్వరలోనే మొదటి అప్‌డేట్‌తో కలుద్దాం… సిద్ధంగా ఉండండి! 

[MadanaRathri]

intha opika ekadi nunchi vastundayya ! start chesina story ney complete cheyaleka pothunaru ,miru at that time lo inni stories rastunaru hastoff ,mi interest ki

నాకు అర్థమవుతోంది బ్రో   మొదలుపెట్టిన కథలను పూర్తి చేయకుండా కొత్త కథలు మొదలుపెడుతున్నానని మీకు అనిపించవచ్చు. కానీ నేను మరికొన్ని రోజుల్లో కొత్త బ్రాంచ్‌కి షిఫ్ట్ అవుతున్నాను. అక్కడికి వెళ్లాక పని ఎక్కువై చాలా బిజీ అయ్యే అవకాశం ఉంది. అప్పుడు రెగ్యులర్‌గా అప్‌డేట్స్ ఇవ్వడం కష్టంగా మారవచ్చు.
అందుకే ప్రస్తుతం నాకు దొరికిన సమయంలో వీలైనన్ని కథలను ఇక్కడ పోస్ట్ చేయాలని అనుకుంటున్నాను. కథలను మధ్యలో వదిలేయాలనే ఉద్దేశం మాత్రం లేదు బ్రో. సమయం దొరికినప్పుడల్లా ఒక్కొక్క కథను ముందుకు తీసుకెళ్లి పూర్తి చేయడానికి ప్రయత్నిస్తాను. నా రచనలపై ఇంత ఆసక్తి చూపిస్తూ ప్రోత్సహిస్తున్నందుకు చాలా థాంక్స్ బ్రో! 

[MadanaRathri]

హాయ్ రీడర్స్! కొత్త కథకు సిద్ధంగా ఉన్నారా?  
త్వరలోనే ఒక కొత్త, ఆసక్తికరమైన, కొంచెం బోల్డ్‌గా ఉండే కథతో మీ ముందుకు రాబోతున్నాను.
నా మునుపటి కథలకు మీరు ఇచ్చిన ప్రేమ, సపోర్ట్, ప్రోత్సాహం నాకు ఎంతో విలువైనవి. ప్రతి అప్‌డేట్‌ను ఆసక్తిగా చదువుతూ, మీ అభిప్రాయాలను కామెంట్స్ రూపంలో పంచుకున్న ప్రతి ఒక్కరికీ హృదయపూర్వక ధన్యవాదాలు. అదే ప్రేమను, ఆదరణను ఈ కొత్త కథకు కూడా అందిస్తారని ఆశిస్తున్నాను. 
ఈ కథ సాధారణమైన కథ కాదు…
ఇది ఆరుగురు ఆడవాళ్ల జీవితాలకు సంబంధించిన కథ!
బయట ప్రపంచానికి వాళ్లు ఎంతో పద్ధతిగా, గౌరవంగా, కుటుంబ బాధ్యతలను నిర్వర్తించే మహిళలుగా కనిపిస్తారు. కానీ ప్రతి మనిషి మనసులో బయటకు చెప్పుకోలేని కొన్ని కోరికలు, భావాలు, రహస్యాలు ఉంటాయి కదా!
అలాగే ఈ ఆరుగురి జీవితాల్లోనూ ప్రేమ, బాధ్యతలు, అసంతృప్తి, ఒంటరితనం, రహస్య కోరికలు దాగి ఉంటాయి. అనుకోకుండా వారి జీవితాల్లోకి వచ్చిన కొన్ని సంఘటనలు, పరిచయాలు, సంబంధాలు వాళ్ల ఆలోచనలను పూర్తిగా మార్చేస్తాయి.
ఇంతకాలం కుటుంబం కోసం తమ కోరికలను అణచుకొని జీవించిన ఆ ఆరుగురు మహిళలు…
తమ జీవితాల్లో నిజమైన ఆనందాన్ని ఎలా వెతుక్కున్నారు?
వాళ్ల మనసుల్లో దాగి ఉన్న కోరికలు ఎలా బయటకు వచ్చాయి?
ఒక చిన్న పరిచయం వాళ్ల జీవితాలను ఎలా మార్చింది?
వాళ్లు వేసిన ఒక్క అడుగు ఆనందానికి దారి తీసిందా… లేక అంతులేని సమస్యలకు కారణమైందా?
ఈ ఆరుగురి జీవితాల్లో జరిగే రహస్యాలు, మలుపులు, నాటీ సంఘటనలు, ఊహించని పరిచయాలు, బోల్డ్ నిర్ణయాలే ఈ కథకు ప్రధాన ఆకర్షణ.
 ముఖ్య గమనిక:
ఈ కథను ఏ కులాన్ని, మతాన్ని, వర్గాన్ని లేదా సంప్రదాయాన్ని కించపరిచే ఉద్దేశంతో రాయడం లేదు. కథలోని పాత్రలు, సంఘటనలు పూర్తిగా కల్పితం. దయచేసి దీనిని కేవలం ఒక కల్పిత కథగానే చదివి ఆస్వాదించండి.
ఈ కథలో ముఖ్యంగా ఆరుగురు మహిళలు తమ జీవితాల్లో ఎదుర్కొన్న పరిస్థితులు, వారు వెతుక్కున్న సంతోషం, వారి మనసుల్లో కలిగిన మార్పులు, ఆ మార్పుల వల్ల వారి జీవితాలు ఎలా కొత్త మలుపు తీసుకున్నాయనేదే కథ సారాంశం.
ఈ కథలోని ఆరుగురు మహిళలే మన…
 “ఆరుగురు ప్రతివ్రతలు!” 
వీళ్లు నిజంగా ప్రతివ్రతలా?
లేక ఆ పేరువెనుక ఎవరికీ తెలియని రహస్యమైన మరో ప్రపంచం ఉందా?
తెలుసుకోవాలంటే కథ మొదలయ్యే వరకు ఎదురుచూడండి…
 కొంచెం హాట్… కొంచెం నాటీ… రాపిడ్ ఫైర్ సెక్సతో ,ఉంటుంది కాబట్టి లాజిక్స్ వెతకండి , ఈ కథ చాలా రహస్యాలతో ఈ రోజు రాత్రి  మీ ముందుకు రాబోతోంది! 

[MadanaRathri]

ayyo nenu mimalni antam ledu story madyalo continue cheyalapotunaru ani general ga  writes antuna ,,I know mana Andhariki vere professions unnai but ma kosam intha efforts petadam hatsoff bro   

అయ్యో బ్రో, మీరు నన్ను అనలేదని నాకు తెలుసు   మీలాంటి పాఠకులు మా ప్రయత్నాన్ని గుర్తించడం చాలా ఆనందంగా ఉంది. మీ సపోర్ట్‌కి థాంక్స్ బ్రో 

[MadanaRathri]

EPIOSDE :-1

                  ఆరుగురు ప్రతివ్రతలు!!

ఈ కథ బయట ప్రపంచానికి వాళ్లు ఎంతో పద్ధతిగా, గౌరవంగా, కుటుంబ బాధ్యతలను నిర్వర్తించే మహిళలుగా కనిపిస్తారు. కానీ ప్రతి మనిషి మనసులో బయటకు చెప్పుకోలేని కొన్ని కోరికలు, భావాలు, రహస్యాలు ఉంటాయి కదా!
అలాగే ఈ ఆరుగురి జీవితాల్లోనూ ప్రేమ, బాధ్యతలు, అసంతృప్తి, ఒంటరితనం, రహస్య కోరికలు దాగి ఉంటాయి. అనుకోకుండా వారి జీవితాల్లోకి వచ్చిన కొన్ని సంఘటనలు, పరిచయాలు, సంబంధాలు వాళ్ల ఆలోచనలను పూర్తిగా మార్చేస్తాయి.
ఇంతకాలం కుటుంబం కోసం తమ కోరికలను అణచుకొని జీవించిన ఆ ఆరుగురు మహిళలు…
తమ జీవితాల్లో నిజమైన ఆనందాన్ని ఎలా వెతుక్కున్నారు?
వాళ్ల మనసుల్లో దాగి ఉన్న కోరికలు ఎలా బయటకు వచ్చాయి?
ఒక చిన్న పరిచయం వాళ్ల జీవితాలను ఎలా మార్చింది?
వాళ్లు వేసిన ఒక్క అడుగు ఆనందానికి దారి తీసిందా… లేక అంతులేని సమస్యలకు కారణమైందా?
ఈ ఆరుగురి జీవితాల్లో జరిగే రహస్యాలు, మలుపులు, నాటీ సంఘటనలు, ఊహించని పరిచయాలు, బోల్డ్ నిర్ణయాలే ఈ కథకు ప్రధాన ఆకర్షణ.  

ఈ కథలో ముఖ్యంగా ఆరుగురు మహిళలు తమ జీవితాల్లో ఎదుర్కొన్న పరిస్థితులు, వారు వెతుక్కున్న సంతోషం, వారి మనసుల్లో కలిగిన మార్పులు, ఆ మార్పుల వల్ల వారి జీవితాలు ఎలా కొత్త మలుపు తీసుకున్నాయనేదే కథ సారాంశం.

ఈ కథలోని ఆరుగురు మహిళలే మన…
“ఆరుగురు ప్రతివ్రతలు!”


ముఖ్య గమనిక:

ఈ కథను ఏ కులాన్ని, మతాన్ని, వర్గాన్ని లేదా సంప్రదాయాన్ని కించపరిచే ఉద్దేశంతో రాయడం లేదు. కథలోని పాత్రలు, సంఘటనలు పూర్తిగా కల్పితం. దయచేసి దీనిని కేవలం ఒక కల్పిత కథగానే చదివి ఆస్వాదించండి.

ఇంకా ఎక్కవ సమయం వృధా చేయకుండా కథలోకి వెళ్దామా .....

మన కథలోని మొదటి పతివ్రత — దీప్తి

దీప్తి వయసు 40 సంవత్సరాలు. సాధారణమైన దిగువ మధ్యతరగతి కుటుంబంలో జన్మించిన ఆమె జీవితం చిన్నప్పటి నుంచే బాధ్యతలు, కట్టుబాట్ల మధ్య సాగింది. చదువుకోవాలనే ఆసక్తి ఉన్నప్పటికీ, కుటుంబ ఆర్థిక పరిస్థితుల కారణంగా ఆమె చదువు పన్నెండో తరగతితోనే ఆగిపోయింది.
దీప్తిని పైచదువులు చదివించడం కంటే పెళ్లి చేసి బాధ్యత తీర్చుకోవడమే మంచిదని ఆమె తల్లిదండ్రులు భావించారు. అందుకే కేవలం 18 సంవత్సరాల వయసులోనే ఆమెకు వివాహం చేశారు. పెళ్లి గురించి, కుటుంబ జీవితం గురించి పూర్తిగా అర్థం చేసుకునేలోపే దీప్తి కొత్త ఇంటి బాధ్యతలను స్వీకరించాల్సి వచ్చింది.
పెళ్లయిన రెండేళ్లకే, అంటే 20 సంవత్సరాల వయసులో దీప్తి కవల పిల్లలకు జన్మనిచ్చింది. వారిలో కొడుకు రాహుల్, కూతురు పూజ. చిన్న వయసులోనే ఇద్దరు పిల్లలకు తల్లైన దీప్తి తన వ్యక్తిగత కోరికలను, కలలను పక్కనపెట్టి పిల్లల పెంపకానికే తన జీవితాన్ని అంకితం చేసింది.
కాలం గడుస్తున్న కొద్దీ ఆమె కుటుంబ జీవితం సాధారణంగానే కొనసాగింది. అయితే అనుకోకుండా జరిగిన ఒక ప్రమాదంలో దీప్తి భర్త మరణించడంతో ఆమె జీవితం ఒక్కసారిగా తలకిందులైంది. భర్తను కోల్పోయిన బాధ నుంచి బయటపడకముందే, ఇద్దరు పిల్లల భవిష్యత్తు బాధ్యత పూర్తిగా ఆమె భుజాలపై పడింది.
దీప్తి చదువు పన్నెండో తరగతి వరకే కావడంతో మంచి ఉద్యోగం సంపాదించడం అంత సులభం కాలేదు. అయినప్పటికీ, ఎవరి సహాయం కోసం ఎదురుచూడకుండా తనకు సాధ్యమైన మార్గంలో కుటుంబాన్ని నడపాలని నిర్ణయించుకుంది. భర్త పొదుపు చేసి ఉంచిన డబ్బును జాగ్రత్తగా ఉపయోగించి ఒక చిన్న షాపును కొనుగోలు చేసింది.
ఆ షాపును తానే నడపడం కంటే అద్దెకు ఇవ్వడం ద్వారా ప్రతి నెలా స్థిరమైన ఆదాయం పొందడం మంచిదని దీప్తి భావించింది. ఆ షాపును ఒక మంచి మనసున్న రిటైర్డ్ వృద్ధుడు అద్దెకు తీసుకున్నాడు. దీప్తి పరిస్థితిని అర్థం చేసుకున్న ఆయన, కేవలం అద్దెదారుడిగానే కాకుండా ఆమె కుటుంబానికి సహాయం చేసే వ్యక్తిగా కూడా మారాడు.
దీప్తికి వంట చేయడంలో మంచి నైపుణ్యం ఉంది. అందువల్ల ఇంటి పనులు పూర్తయ్యాక ఖాళీ సమయంలో కొన్ని ఆహార పదార్థాలను తయారుచేసేది. ఆమె తయారుచేసిన పదార్థాలను ఆ వృద్ధుడు తన షాపులో ఉంచి అమ్మేవాడు. వాటికి వచ్చే డబ్బులో దీప్తికి తగిన వాటాను అందించేవాడు. ఈ విధంగా షాపు అద్దెతో పాటు ఆమెకు కొంత అదనపు ఆదాయం కూడా వచ్చేది.
దీప్తి సంపాదన పెద్దది కాకపోయినా, ఇంటి ఖర్చులను జాగ్రత్తగా నిర్వహిస్తూ పిల్లలకు ఎలాంటి లోటు తెలియకుండా చూసుకునేది. తన అవసరాలను తగ్గించుకొని, పిల్లల చదువు మరియు భవిష్యత్తుకే ఎక్కువ ప్రాధాన్యం ఇచ్చేది. తనకు కొత్త బట్టలు కొనకపోయినా పర్వాలేదు, కానీ పిల్లలకు అవసరమైన పుస్తకాలు, ఫీజులు, ఇతర వస్తువులు సమయానికి అందాలని ఆమె భావించేది.
ప్రస్తుతం రాహుల్ వయసు 19 సంవత్సరాలు. అతను పన్నెండో తరగతి పూర్తి చేసి డిగ్రీ మొదటి సంవత్సరం చదువుతున్నాడు. రాహుల్‌ను మంచి స్థాయిలో చూడాలని దీప్తి ఎన్నో ఆశలు పెట్టుకుంది. తనకు దక్కని చదువు, అవకాశాలు కనీసం తన పిల్లలకు దక్కాలని ఆమె కోరుకుంటుంది.
బయటివారికి దీప్తి ఒక సాధారణ గృహిణిగా కనిపిస్తుంది. భర్త మరణించిన తర్వాత కూడా ధైర్యంగా నిలబడి, పిల్లలను పెంచుతున్న బాధ్యతగల తల్లిగా అందరూ ఆమెను గౌరవిస్తారు. ఆమె మాటతీరు ప్రశాంతంగా ఉంటుంది. అవసరానికి మించి ఎవరితోనూ మాట్లాడదు. కుటుంబ గౌరవం, పిల్లల భవిష్యత్తు, సమాజంలో తనపై ఉన్న నమ్మకం—ఇవే ఆమెకు అత్యంత ముఖ్యమైనవి.
అయితే ఆ ప్రశాంతమైన ముఖం వెనుక ఎన్నో బాధలు దాగి ఉన్నాయి. చిన్న వయసులోనే పెళ్లి, వెంటనే పిల్లలు, ఆ తర్వాత భర్త మరణం—ఇలా జీవితంలోని ప్రతి దశలో దీప్తి తనకోసం కాకుండా ఇతరుల కోసమే జీవించింది. ఒక యువతిగా తనకున్న ఎన్నో చిన్న చిన్న కోరికలను ఆమె బాధ్యతల కోసం అణచివేసుకుంది.
తల్లి, భార్య, విధవరాలు, కుటుంబాన్ని నడిపించే మహిళ—ఇలా ఎన్నో పాత్రలను పోషించిన దీప్తి తనకంటూ ఒక ప్రత్యేకమైన జీవితం ఉందనే విషయాన్ని దాదాపుగా మర్చిపోయింది. కానీ త్వరలోనే ఆమె జీవితంలోకి ప్రవేశించే కొన్ని కొత్త పరిచయాలు, ఊహించని సంఘటనలు, మారుతున్న పరిస్థితులు ఆమె ఆలోచనలను పూర్తిగా మార్చబోతున్నాయి.
ఇన్నేళ్లుగా కుటుంబం కోసం మాత్రమే జీవించిన దీప్తి తన జీవితాన్ని కొత్త కోణంలో చూడటం ప్రారంభిస్తుంది. ఆమె తీసుకునే ప్రతి నిర్ణయం రాహుల్, పూజల జీవితాలపైనే కాకుండా మొత్తం కుటుంబ భవిష్యత్తుపై ప్రభావం చూపబోతోంది.
ఈ కథలోని మొదటి పతివ్రత దీప్తి నిజంగా చివరి వరకు అదే జీవితాన్ని కొనసాగిస్తుందా?
లేక ఇన్నేళ్లుగా తన మనసులో దాచుకున్న భావాలు, కోరికలు, కలలు ఆమె జీవితాన్ని పూర్తిగా మార్చేస్తాయా?
దీప్తి రావు జీవితంలో జరగబోయే ఊహించని మార్పులే మన కథలోని మొదటి ఆసక్తికరమైన ప్రయాణం.


దీప్తి పాత్ర గురించి చదివిన తర్వాత, ఈపాటికే మీ అందరి మనసులో ఒక ప్రత్యేకమైన రూపం ఏర్పడి ఉంటుంది కదా!  ఆమె వయసు, వ్యక్తిత్వం, కుటుంబ బాధ్యతలు, జీవితంలో ఎదుర్కొన్న పరిస్థితులు—ఇవన్నీ దృష్టిలో పెట్టుకుంటే, ఈ పాత్రకు ఒక పరిపక్వతతో పాటు సహజమైన అందం కూడా అవసరం.
అయితే ఇప్పుడు మీకో చిన్న ప్రశ్న… మన హీరోయిన్లలో దీప్తి పాత్రకు ఎవరు సరిగ్గా సరిపోతారని మీరు భావిస్తున్నారు? మీకు నచ్చిన హీరోయిన్ పేరు మాత్రమే కాకుండా, ఆమె ఎందుకు ఈ పాత్రకు సరిపోతుందో కూడా కింద కామెంట్‌లో చెప్పండి.
మీ కామెంట్స్‌ను బట్టి దీప్తి పాత్రకు సరైన రూపాన్ని ఎంపిక చేద్దాం. మరి మీ దృష్టిలో మన దీప్తి ఎవరు?

[MadanaRathri]

EPIOSDE :-2

                    ఆరుగురు ప్రతివ్రతలు!!

Recap -
రాహుల్ తండ్రి చాలా కాలం క్రితం ఒక ప్రమాదంలో మరణించాడు, ఆ తర్వాత రాహుల్ పూర్తి బాధ్యత అతని తల్లి దీప్తి రావుపై పడింది. దీప్తి వయసు 39 ఏళ్లు. 19 ఏళ్ల రాహుల్ 12వ తరగతి పాస్ అయి డిగ్రీ ఫస్ట్ ఇయర్ చదువుతున్నాడు, దీప్తి కేవలం 12వ తరగతి వరకు మాత్రమే చదువుకుంది.
ఆ తర్వాత ఆమె దిగువ మధ్యతరగతి తల్లిదండ్రులు ఆమెను పైచదువులు చదివించడానికి బదులుగా 18 ఏళ్ల వయసులో దీప్తికి పెళ్లి చేశారు. 20 ఏళ్ల వయసులో దీప్తికి రాహుల్, పూజ అనే కవల పిల్లలు (కొడుకు, కూతురు) పుట్టారు. రాహుల్ తండ్రి మరణం తర్వాత, భర్త పొదుపు చేసిన డబ్బుతో దీప్తి ఒక షాపు కొని అద్దెకు ఇచ్చింది. ఇంట్లోనే కొన్ని వంటకాలు కూడా చేసేది. వారి షాపును అద్దెకు తీసుకున్నది ఒక రిటైర్ అయిన మంచి వృద్ధుడు. ఆయన దీప్తి తయారుచేసిన ఆహార పదార్థాలను అమ్మిపెట్టేవాడు, దీనివల్ల ఆమెకు కొంత అదనపు ఆదాయం వచ్చేది.

దీప్తి చాలా అందంగా ఉండేది, చూసేవారి చూపు ఆమెపైనే నిలిచిపోయేది. ఆమె కనుక అనుకుంటే రెండో పెళ్లి చేసుకోవడం పెద్ద కష్టమేమీ కాదు, దీప్తి శరీర సౌష్టవాన్ని చూస్తే ఎవరైనా పిచ్చెక్కిపోవాల్సిందే.
కానీ దీప్తి ఎవరివైపూ కన్నెత్తి చూసేది కాదు, తన వంటకాల తయారీలో బిజీగా ఉండేది. ఆమె కళ్ల ముందు రాహుల్ భవిష్యత్తు మాత్రమే ఉంది. పూజ దీప్తి అక్క దగ్గర ఉంటుంది. అది ఎందుకో మీకు ముందు ముందు తెలుస్తుంది.... రాహుల్‌ను ప్రయోజకుడిని చేసి తన భర్త కలను నెరవేర్చాలని దీప్తి అనుకుంది. నిండు యవ్వనంలో విధవరాలై ఒంటరిగా బతకడం ఒక మహిళకు ఎంత కష్టమో, ఆమె తనను తాను నియంత్రించుకుని ఒక లక్ష్యాన్ని సాధించడంలో పూర్తి అంకితభావంతో పనిచేస్తోంది.
ఆమె దృష్టి అంతా రాహుల్ చదువుపైనే ఉండేది.

రాహుల్ చదువులో చాలా చురుకైన విద్యార్థి. ప్రతి పరీక్షలోనూ మంచి మార్కులు సాధిస్తూ, తన క్లాస్‌లోని టాప్‌-5 విద్యార్థుల్లో తప్పకుండా ఉండేవాడు. లెక్చరర్లు చెప్పే పాఠాలను శ్రద్ధగా వినడం, సమయానికి అసైన్‌మెంట్లు పూర్తి చేయడం, పరీక్షలకు ముందుగానే సిద్ధమవడం అతనికి అలవాటు.
క్లాస్‌లో కొంతమంది విద్యార్థులు రాహుల్‌ను చూసి ప్రేరణ పొందేవారు. మరికొందరు మాత్రం అతని క్రమశిక్షణను చూసి అసూయపడేవారు. ముఖ్యంగా వెనుక బెంచీల్లో కూర్చుంటూ చదువును పెద్దగా పట్టించుకోని కొంతమంది విద్యార్థులకు రాహుల్ అంటే అసలు పడేది కాదు.
ఆ బ్యాక్‌బెంచర్లలో ముఖ్యమైనవాడు 22 ఏళ్ల అఫ్జల్ పఠాన్.
అఫ్జల్‌కు చదువు మీద ఏమాత్రం ఆసక్తి ఉండేది కాదు. కాలేజీకి కూడా పాఠాలు వినడానికి కాకుండా తన స్నేహితులతో తిరగడానికి, గొడవలు చేయడానికి, అందరిముందు తన ప్రభావాన్ని చూపించుకోవడానికి వచ్చేవాడు. ఇప్పటికే పలుమార్లు పరీక్షల్లో ఫెయిల్ కావడంతో, 22 ఏళ్ల వయసు వచ్చినా 19 ఏళ్ల రాహుల్ చదువుతున్న అదే తరగతిలో కొనసాగుతున్నాడు.
అఫ్జల్ ధనవంతమైన కుటుంబంలో పుట్టాడు. అతని తల్లిదండ్రులు జమ్మూలో ఉండేవారు. వారి వ్యాపారాలు, రాజకీయ పరిచయాలు, ఆస్తులు చూసుకుంటూ ఎప్పుడూ బిజీగా ఉండటం వల్ల చిన్నప్పటి నుంచి అఫ్జల్‌కు తల్లిదండ్రుల ప్రేమ, పర్యవేక్షణ పెద్దగా దక్కలేదు.
డబ్బుకు ఎలాంటి కొరత లేకపోయినా, కుటుంబ సభ్యుల ప్రేమ మాత్రం అతని జీవితంలో లోటుగానే ఉండిపోయింది. అతను ఏ తప్పు చేసినా డబ్బుతోనో, పలుకుబడితోనో సమస్యను పరిష్కరించేవారు తప్ప, అతన్ని సరైన దారిలో పెట్టడానికి ఎవరూ ప్రయత్నించలేదు.
దాంతో చిన్నతనం నుంచే అఫ్జల్‌కు ఒక రకమైన పొగరు పెరిగింది.
“నేను ఏం చేసినా నన్నెవరూ ఏమీ చేయలేరు” అనే నమ్మకం అతని మనసులో బలంగా నాటుకుపోయింది. కాలేజీలో కూడా తన తండ్రి డబ్బు, రాజకీయ పరిచయాల గురించి చెప్పుకుంటూ ఇతర విద్యార్థులను బెదిరించేవాడు. తనకు ఎదురుతిరిగినవారిని స్నేహితుల సహాయంతో భయపెట్టడం అతనికి అలవాటుగా మారింది.
ఒకరోజు కాలేజీలో సెమిస్టర్ పరీక్ష జరుగుతోంది.
క్లాస్‌రూమ్ మొత్తం నిశ్శబ్దంగా ఉంది. విద్యార్థులందరూ ప్రశ్నపత్రాలకు సమాధానాలు రాస్తున్నారు. పరీక్షను పర్యవేక్షిస్తున్న సూపర్‌వైజర్ ప్రతి వరుస మధ్య నడుస్తూ విద్యార్థులను గమనిస్తున్నాడు.
అఫ్జల్ మాత్రం పరీక్షకు ఏమాత్రం సిద్ధం కాలేదు. ముందుగానే చిన్న చిన్న కాగితాలపై సమాధానాలు రాసుకొని వచ్చాడు. సూపర్‌వైజర్ మరోవైపు చూస్తున్న సమయంలో వాటిని బయటకు తీసి కాపీ కొట్టడం ప్రారంభించాడు.
అది రాహుల్ కంటపడింది.
మొదట్లో రాహుల్ ఆ విషయం తనకు సంబంధం లేదని భావించి మౌనంగా తన పరీక్ష రాయడం కొనసాగించాడు. కానీ కొంతసేపటి తర్వాత సూపర్‌వైజర్ కూడా అఫ్జల్ ప్రవర్తనలో ఏదో అనుమానం గమనించాడు.
అఫ్జల్ బెంచ్ దగ్గరకు వెళ్లి అతన్ని పరిశీలించగా, అతని చేతిలో ఉన్న చిన్న కాగితాలు బయటపడ్డాయి.
“ఇది ఏమిటి?” అని సూపర్‌వైజర్ గట్టిగా అడిగాడు.
అఫ్జల్ వెంటనే ఆ కాగితాలను తనవి కావని చెప్పడానికి ప్రయత్నించాడు.
“సార్, ఇవి నావి కావు. ఎవరో ఇక్కడ పడేశారు. నేను ఇప్పుడే చూశాను,” అంటూ అబద్ధం చెప్పాడు.
అఫ్జల్ మాటలను నమ్మని సూపర్‌వైజర్ అతని జవాబుపత్రాన్ని తీసుకొని పరీక్ష నుంచి బయటకు పంపించాడు. ఈ విషయం నేరుగా ప్రిన్సిపాల్ వరకు వెళ్లింది.
విచారణ సమయంలో అఫ్జల్ మాత్రం తాను కాపీ కొట్టలేదని మొండిగా వాదించాడు. తనపై కావాలనే తప్పుడు ఆరోపణ చేస్తున్నారని చెప్పాడు.
ఆ సమయంలో సూపర్‌వైజర్ రాహుల్‌ను సాక్షిగా పిలిచాడు.
“రాహుల్, నువ్వు అఫ్జల్ పక్క వరుసలోనే కూర్చున్నావు కదా? అక్కడ నిజంగా ఏం జరిగిందో చెప్పు,” అని ప్రిన్సిపాల్ అడిగాడు.
రాహుల్ ఒక్క క్షణం అఫ్జల్ వైపు చూశాడు.
అఫ్జల్ కళ్లతోనే అతన్ని బెదిరిస్తున్నట్లు గట్టిగా చూస్తున్నాడు. నిజం చెప్పవద్దన్న హెచ్చరిక అతని చూపులో స్పష్టంగా కనిపించింది.
అయినా రాహుల్ భయపడలేదు.
“సార్, అఫ్జల్ ముందుగానే చిన్న కాగితాలపై సమాధానాలు రాసుకొని వచ్చాడు. పరీక్ష మధ్యలో వాటిని బయటకు తీసి కాపీ కొడుతుండగా నేను చూశాను. సూపర్‌వైజర్ సార్ పట్టుకున్న తర్వాత అవి తనవి కావని అబద్ధం చెప్పాడు,” అని జరిగిన విషయాన్ని ఉన్నది ఉన్నట్టుగా చెప్పేశాడు.
రాహుల్ ఇచ్చిన సాక్ష్యంతో అఫ్జల్ తప్పు నిర్ధారణ అయింది.
ప్రిన్సిపాల్‌కు అఫ్జల్‌పై అప్పటికే అనేక ఫిర్యాదులు ఉన్నాయి. క్లాసులకు సరిగా హాజరు కాకపోవడం, విద్యార్థులతో గొడవలు పడటం, లెక్చరర్ల మాట వినకపోవడం, కాలేజీ నియమాలను ఉల్లంఘించడం—ఇవన్నీ అతని రికార్డులో ఉన్నాయి.
దాంతో ఈసారి కఠినమైన చర్య తీసుకోవాలని ప్రిన్సిపాల్ నిర్ణయించాడు. అఫ్జల్‌ను కాలేజీ నుంచి తొలగించే వరకు విషయం వెళ్లింది.
ఈ సమాచారం జమ్మూలో ఉన్న అఫ్జల్ తల్లిదండ్రులకు చేరింది.
వాళ్లు వెంటనే తమ పలుకుబడిని ఉపయోగించారు. వారికి సన్నిహితంగా ఉన్న ఒక రాజకీయ పార్టీకి చెందిన పెద్ద నాయకుడితో మాట్లాడారు. ఆ నాయకుడు నేరుగా కాలేజీ ప్రిన్సిపాల్‌కు ఫోన్ చేసి, అఫ్జల్‌పై తీసుకోబోయే కఠినమైన చర్యను వెనక్కి తీసుకోవాలని ఒత్తిడి చేశాడు.
కాలేజీ యాజమాన్యం కూడా రాజకీయ ఒత్తిడికి తలొగ్గక తప్పలేదు.
చివరకు అఫ్జల్‌ను కాలేజీ నుంచి తొలగించకుండా, ఇదే చివరి అవకాశమని గట్టి హెచ్చరిక ఇచ్చి తిరిగి తరగతులకు అనుమతించారు.
తన డబ్బు, కుటుంబ పలుకుబడి మరోసారి తనను కాపాడాయని తెలుసుకున్న అఫ్జల్‌లో పశ్చాత్తాపం కలగలేదు. దానికి బదులుగా అతని అహంకారం మరింత పెరిగింది.
అయితే తనను అందరి ముందు దోషిగా నిలబెట్టింది రాహుల్ చెప్పిన సాక్ష్యమే అనే విషయం మాత్రం అతని మనసులో బలంగా ముద్రపడిపోయింది.
ఆ రోజు నుంచి రాహుల్‌పై అఫ్జల్‌కు తీవ్రమైన కోపం పెరిగింది.
కాలేజీ ముగిసిన తర్వాత ఒకరోజు రాహుల్ ఒంటరిగా ఇంటికి వెళ్తున్నాడు. కాలేజీకి కొంత దూరంలో ఉన్న నిర్మానుష్యమైన దారిలో అఫ్జల్ తన స్నేహితులతో కలిసి అతనికి ఎదురుగా నిలబడ్డాడు.
రాహుల్ వారిని చూసినా పట్టించుకోకుండా పక్క నుంచి వెళ్లడానికి ప్రయత్నించాడు.
అఫ్జల్ ముందుకు వచ్చి అతని దారిని అడ్డుకున్నాడు.
“ఏంట్రా, నన్ను చూడగానే తప్పించుకొని వెళ్లిపోతున్నావు?” అంటూ వ్యంగ్యంగా అడిగాడు.
రాహుల్ అతని ముఖం వైపు చూస్తూ, “నీతో నాకు మాట్లాడాల్సిన అవసరం లేదు. దారి వదులు,” అన్నాడు.
రాహుల్ మాటల్లో ఏమాత్రం భయం కనిపించకపోవడంతో అఫ్జల్ మరింత కోపంగా అతని దగ్గరకు వచ్చాడు.
“నేను పరీక్షలో కాపీ కొడితే మీ బాబు సొమ్మేమైనా పోయిందిరా? నీ పని నువ్వు చూసుకోకుండా నా మీద సాక్ష్యం చెప్పాల్సిన అవసరం నీకేమొచ్చింది?” అని అఫ్జల్ గట్టిగా ప్రశ్నించాడు.
రాహుల్ కూడా వెనక్కి తగ్గలేదు.
“తప్పు చేసింది నువ్వు. పట్టుబడిన తర్వాత అబద్ధం చెప్పింది కూడా నువ్వే. ఇప్పుడు నన్ను అడుగుతున్నావా? పరీక్ష రాయడం రాకపోతే చదువుకోవాలి. అంతేకాని కాపీ కొట్టి, డబ్బు పలుకుబడితో తప్పించుకోవడం గొప్ప విషయం కాదు,” అని ఘాటుగా సమాధానం ఇచ్చాడు.
రాహుల్ మాటలు అఫ్జల్ అహంకారాన్ని నేరుగా గాయపరిచాయి.
“చాలా ఎక్కువ మాట్లాడుతున్నావురా!” అంటూ అఫ్జల్ రాహుల్ కాలర్ పట్టుకున్నాడు.
రాహుల్ వెంటనే అతని చేతిని తోసేశాడు.
“కాలర్ వదులు! ఇంకోసారి నా మీద చెయ్యి వేస్తే ఊరుకునేది లేదు,” అని హెచ్చరించాడు.
దాంతో ఇద్దరి మధ్య మాటామాటా పెరిగింది. అఫ్జల్ రాహుల్‌ను అసభ్య పదాలతో తిట్టగా, రాహుల్ కూడా కోపాన్ని అదుపు చేసుకోలేక అతనికి అదే స్థాయిలో సమాధానం చెప్పాడు.
ఒకరినొకరు తోసుకోవడంతో మొదలైన గొడవ క్షణాల్లోనే పెద్దదైంది.
అఫ్జల్ తన బలంతో రాహుల్‌ను భయపెట్టాలని ప్రయత్నించాడు. కానీ రాహుల్ కూడా ఏమాత్రం వెనక్కి తగ్గలేదు. అఫ్జల్‌కు ఎదురుగా నిలబడి తనను తాను కాపాడుకుంటూ ప్రతిఘటించాడు.
చుట్టుపక్కల ఉన్న విద్యార్థులు పరుగెత్తుకుంటూ వచ్చి ఇద్దరినీ విడదీయడానికి ప్రయత్నించారు. అఫ్జల్ స్నేహితులు అతన్ని వెనక్కి లాగుతుండగా కూడా అతను రాహుల్‌ను చూస్తూ కోపంతో అరుస్తూనే ఉన్నాడు.
“ఈ విషయం ఇక్కడితో అయిపోయిందని అనుకోకు రాహుల్! నన్ను అవమానించినందుకు నువ్వు తప్పకుండా మూల్యం చెల్లించుకుంటావు,” అంటూ బెదిరించాడు.
రాహుల్ మాత్రం అతని బెదిరింపులను పట్టించుకోకుండా అక్కడి నుంచి వెళ్లిపోయాడు.
కానీ అఫ్జల్ మనసులో అప్పటికే ప్రతీకారం మొదలైంది.
రాహుల్‌కు బుద్ధి చెప్పడానికి అతని బలహీనత ఏమిటో తెలుసుకోవాలని అఫ్జల్ నిర్ణయించుకున్నాడు. రాహుల్‌ను నేరుగా దెబ్బతీయడం కంటే, అతనికి అత్యంత ముఖ్యమైన వ్యక్తిని లక్ష్యంగా చేసుకుంటేనే తనకు కావాల్సిన ప్రతీకారం పూర్తవుతుందని భావించాడు.
అఫ్జల్‌కు ఇంకా తెలియని విషయం ఒక్కటే…
రాహుల్ జీవితంలో అతనికి అత్యంత ముఖ్యమైన వ్యక్తి అతని తల్లి దీప్తి.

రాహుల్‌, అఫ్జల్ మధ్య జరిగిన గొడవను కాలేజీ సమీపంలో ఉన్న రాహుల్ పక్కింటి అమ్మాయి చూసింది. ఆమెకు దీప్తితో మంచి పరిచయం ఉండడంతో, ఇంటికి వెళ్లగానే జరిగిన విషయాన్ని చెప్పేసింది.
“ఆంటీ… ఈరోజు కాలేజీ బయట రాహుల్‌కి ఒక అబ్బాయితో పెద్ద గొడవ జరిగింది. ఇద్దరూ ఒకరినొకరు తోసుకున్నారు. చివరికి అక్కడున్న విద్యార్థులు వచ్చి విడదీశారు,” అని చెప్పింది.
ఆ మాటలు వినగానే దీప్తి తీవ్రంగా ఆందోళన చెందింది.
“ఎవరా అబ్బాయి? రాహుల్‌కి అతనితో ఎందుకు గొడవ జరిగింది?” అని కంగారుగా అడిగింది.
“నాకు అతని పేరు తెలియదు ఆంటీ. మీ కాలేజీలోనే చదువుతాడనుకుంటా. చూడటానికి కొంచెం రౌడీలా ఉన్నాడు. వెళ్లేటప్పుడు రాహుల్‌ను బెదిరించినట్లు కూడా అనిపించింది,” అని ఆ అమ్మాయి చెప్పింది.
దీప్తికి అప్పటివరకు అఫ్జల్ అనే వ్యక్తి గురించి ఏమాత్రం తెలియదు. అతను ఎవరు, ఏ కుటుంబానికి చెందినవాడు, రాహుల్‌తో అతనికి ఎందుకు గొడవ జరిగిందనే విషయాలు కూడా ఆమెకు తెలియవు. తన కొడుకు ఎవరితోనో గొడవపడ్డాడన్న విషయం మాత్రమే ఆమెను భయపెట్టింది.
ఆ సాయంత్రం రాహుల్ ఇంటికి వచ్చిన తర్వాత దీప్తి అతన్ని నిలదీసింది.
“కాలేజీ బయట ఎవరితో గొడవపడ్డావు రాహుల్?” అని అడిగింది.
“అదేం పెద్ద విషయం కాదు అమ్మా. మా క్లాస్‌లో ఒకడు పరీక్షలో కాపీ కొడుతూ పట్టుబడ్డాడు. నేను నిజం చెప్పానని నా మీద కోపంతో గొడవకు వచ్చాడు,” అని రాహుల్ చెప్పాడు.
“అతని పేరు ఏమిటి?” అని దీప్తి అడిగింది.
రాహుల్ ఒక్క క్షణం మౌనంగా ఉండి—
“అఫ్జల్ పఠాన్,” అని చెప్పాడు.
దీప్తి ఆ పేరు మొదటిసారిగా విన్నది.
“అతను ఎలాంటి అబ్బాయి? మళ్లీ నీతో గొడవపడతాడా?” అని ఆందోళనగా అడిగింది.
“వాడు కొంచెం పొగరుగా ఉంటాడు. కానీ నువ్వు భయపడాల్సిన అవసరం లేదు. నేను చూసుకుంటాను,” అని రాహుల్ తేలికగా చెప్పాడు.
కానీ దీప్తికి ఆ సమాధానం ధైర్యం ఇవ్వలేదు.
రాహుల్‌కు తనతో గొడవపడిన వ్యక్తి గురించి తెలిసి ఉండవచ్చు. కానీ దీప్తికి మాత్రం అఫ్జల్ స్వభావం గురించి, అతని కుటుంబం గురించి, అతని రాజకీయ పలుకుబడి గురించి ఎలాంటి సమాచారం లేదు. అయినా రాహుల్‌ను బెదిరించి వెళ్లాడనే ఒక్క విషయం ఆమెకు నిద్ర లేకుండా చేసింది.
“నువ్వు చూసుకుంటానని చెప్పడం కాదు రాహుల్. గొడవ ఇంకా పెరిగితే ఏమవుతుంది? నువ్వు చదువుకోవడానికి కాలేజీకి వెళ్తున్నావు. ఇలాంటి సమస్యల్లో చిక్కుకోవడం నాకు ఇష్టం లేదు,” అని దీప్తి చెప్పింది.
రాహుల్ మాత్రం—
“తప్పు చేసింది వాడు. నేను నిజం మాత్రమే చెప్పాను,” అన్నాడు.
“నిజం చెప్పడం తప్పు కాదు. కానీ గొడవ చేయడం వల్ల సమస్య పరిష్కారం కాదు. నీకు ఏమైనా జరిగితే నేను తట్టుకోలేను,” అంటూ దీప్తి కన్నీళ్లను ఆపుకుంటూ చెప్పింది.
ఆ రాత్రంతా ఆమెకు సరిగా నిద్ర పట్టలేదు. తనకు తెలియని వ్యక్తి రాహుల్‌ను ఎందుకు బెదిరించాడు? మళ్లీ అతన్ని అడ్డుకుంటాడా? తన స్నేహితులతో కలిసి ఏదైనా చేస్తాడా? అనే భయాలు ఆమెను వెంటాడాయి.
పరిస్థితి మరింత పెద్దదయ్యేలోపే కాలేజీ ప్రిన్సిపాల్‌ను కలిసి మాట్లాడాలని నిర్ణయించుకుంది.
మరుసటి రోజు రాహుల్ కాలేజీకి వెళ్లిన కొద్దిసేపటికే దీప్తి కూడా అక్కడికి చేరుకుంది. ఆమె నేరుగా ప్రిన్సిపాల్ కార్యాలయానికి వెళ్లి—
“సార్, నా కొడుకు రాహుల్‌కు మీ కాలేజీలో చదివే అఫ్జల్ అనే అబ్బాయితో గొడవ జరిగిందని తెలిసింది. ఆ అబ్బాయి ఎవరో, వాళ్ల మధ్య అసలు ఏం జరిగిందో నాకు పూర్తిగా తెలియదు. దయచేసి ఇద్దరినీ పిలిపించి మాట్లాడి ఈ సమస్యను ఇక్కడితో ముగించండి,” అని కోరింది.
ప్రిన్సిపాల్ అప్పుడే అఫ్జల్ గురించి దీప్తికి వివరించాడు.
అతను పరీక్షలో కాపీ కొడుతూ పట్టుబడటం, రాహుల్ సాక్ష్యం చెప్పడం, దాని కారణంగా అఫ్జల్‌పై చర్యలు తీసుకోవడం, ఆ తర్వాత అతను రాహుల్‌పై కోపం పెంచుకోవడం—జరిగిన విషయమంతా చెప్పాడు.
అఫ్జల్ గురించి పూర్తిగా తెలుసుకున్న తర్వాత దీప్తి ఆందోళన మరింత పెరిగింది.
“సార్, నా కొడుకు నిజం చెప్పడం తప్పు కాదని నాకు తెలుసు. కానీ ఈ విషయం వల్ల వాళ్లిద్దరి మధ్య శత్రుత్వం పెరగకూడదు. దయచేసి ఇద్దరినీ పిలిచి మాట్లాడండి,” అని వేడుకుంది.
ప్రిన్సిపాల్ వెంటనే రాహుల్‌, అఫ్జల్‌లను తన కార్యాలయానికి పిలిపించాడు.
కొద్దిసేపటి తర్వాత రాహుల్ లోపలికి వచ్చాడు. తన తల్లిని అక్కడ చూసి ఆశ్చర్యపోయాడు.

“అమ్మా, నువ్వెందుకు ఇక్కడికి వచ్చావు?” అని అడిగాడు.
“మీ ఇద్దరి గొడవను ముగించడానికి వచ్చాను,” అని దీప్తి గంభీరంగా సమాధానం చెప్పింది.
అఫ్జల్ మాత్రం గదిలోకి అడుగుపెట్టిన క్షణం నుంచే దీప్తిని చూస్తూ ఉండిపోయాడు.
ఆమె రాహుల్ తల్లి అని మొదట అతనికి నమ్మబుద్ధి కాలేదు. ఆమె వయసు 40 సంవత్సరాలైనా, ముఖంలో సహజమైన కాంతి, ఆరోగ్యకరమైన శరీరాకృతి కారణంగా వయసుకంటే చాలా చిన్నదిగా కనిపించేది. రాహుల్ ఆమెను తన అక్క అని పరిచయం చేసినా ఎవరూ అనుమానించని విధంగా ఉండేది.
దీప్తి తన అందం కోసం ప్రత్యేకంగా ఎలాంటి ప్రయత్నాలు చేసేది కాదు. ఖరీదైన వ్యాయామశాలలకు వెళ్లడం, ఆహార నియమాలు పాటించడం, గంటల తరబడి అద్దం ముందు కూర్చోవడం ఆమె జీవితంలో లేవు.
ఆమె శరీర దృఢత్వానికి కారణం ఆమె ప్రతిరోజూ చేసే కఠినమైన శ్రమ.
ఇంట్లో ఉన్న పాతకాలపు పెద్ద రాతి రోటిలో దీప్తి గంటల తరబడి మసాలాలు నూరేది. ఎండుమిరపకాయలు, ధనియాలు, జీలకర్ర, పసుపు, వివిధ రకాల మసాలా దినుసులను స్వయంగా శుభ్రం చేసి, వాటిని సంప్రదాయ పద్ధతిలో నూరి పొడులుగా తయారుచేసేది.
ప్రతిరోజూ మూడు నుంచి నాలుగు గంటలు రాతి రోటిని తిప్పడం వల్ల ఆమె చేతులు, భుజాలు, నడుము, వీపు సహజంగానే దృఢంగా మారాయి. ఇంటిని నడిపించడానికి, పిల్లలను చదివించడానికి ఆమె చేసిన కష్టమే ఆమెకు ఆరోగ్యకరమైన శరీరాకృతిని ఇచ్చింది.
కానీ ఆ విషయం గురించి దీప్తి ఎప్పుడూ ఆలోచించేది కాదు.
తన అందాన్ని చూసి మెచ్చుకునే భర్త ఇప్పుడు లేడు. అలాంటప్పుడు తన అందం గురించి ఆలోచించి ఏం ప్రయోజనం అనే భావనతోనే ఉండేది. ముఖానికి మేకప్ వేసుకోవడం కూడా ఆమెకు అలవాటు లేదు. బయటకు వెళ్లేటప్పుడు సాధారణంగా జుట్టును చక్కగా కట్టుకొని, నుదుటిపై చిన్న బొట్టు పెట్టుకొని, సాదాసీదా చీర ధరించేది.
అయినా ఆమె సహజమైన అందం దాచిపెట్టలేనిది.
ఆ ప్రాంతంలోని కొంతమంది మగవాళ్లు ఆమెను ఆసక్తిగా చూసినా దీప్తి వాటిని పట్టించుకునేది కాదు. ఎవరి చూపులకూ స్పందించకుండా తన పని తాను చేసుకుంటూ వెళ్లిపోయేది. ఆమెకు కుటుంబ బాధ్యతలు తప్ప మరే విషయం మీద ఆసక్తి లేదు.
కానీ ఆ రోజు అఫ్జల్ చూపు మాత్రం మొదటిసారిగా ఆమెపై పడింది.
ప్రిన్సిపాల్ ఇద్దరినీ ఎదురెదురుగా కూర్చోబెట్టి గట్టిగా హెచ్చరించాడు.
“మీ వ్యక్తిగత గొడవల వల్ల కాలేజీ వాతావరణం పాడవకూడదు. అఫ్జల్, నువ్వు చేసిన తప్పుకు ఇప్పటికే హెచ్చరిక అందుకున్నావు. మళ్లీ రాహుల్‌ను బెదిరించినా, గొడవకు దిగినా ఈసారి ఎలాంటి సిఫారసులు పనిచేయవు. నిన్ను నేరుగా కాలేజీ నుంచి తొలగిస్తాను,” అని స్పష్టంగా చెప్పాడు.
తర్వాత రాహుల్ వైపు తిరిగి—
“నువ్వు నిజం చెప్పడం తప్పు కాదు. కానీ కాలేజీ బయట మాటల గొడవను కొట్లాట వరకు తీసుకెళ్లడం కూడా సరైనది కాదు. ఇలాంటి పరిస్థితి వస్తే వెంటనే మాకు ఫిర్యాదు చేయాలి,” అన్నాడు.
దీప్తి కూడా ఇద్దరి వైపు చూస్తూ మాట్లాడింది.
“మీరిద్దరూ చదువుకోవాల్సిన వయసులో ఉన్నారు. చిన్న గొడవను పెద్ద శత్రుత్వంగా మార్చుకొని జీవితాలను పాడుచేసుకోవద్దు. రాహుల్ ఏదైనా తప్పుగా మాట్లాడి ఉంటే అతని తరఫున నేను క్షమాపణ చెబుతున్నాను. ఈ విషయం ఇక్కడితో ముగించండి,” అని కోరింది.
అఫ్జల్ కొద్దిసేపు దీప్తిని చూస్తూనే ఉన్నాడు.
ఆమె మాటల్లో కోపం లేదు. తన కొడుకును కాపాడుకోవాలనే తల్లి భయం మాత్రమే కనిపించింది. బయటకు మాత్రం అఫ్జల్ మర్యాదగా నటించాడు.
“సారీ అక్కా… ఇకపై రాహుల్‌తో నేను ఎలాంటి గొడవ పెట్టుకోను,” అన్నాడు.
అతను ఆమెను “అక్కా” అని పిలవడంతో రాహుల్‌కు కొంచెం వింతగా అనిపించినా ఏమీ మాట్లాడలేదు.
ప్రిన్సిపాల్ ముందే ఇద్దరూ చేతులు కలిపారు. బయటకు చూస్తే సమస్య సామరస్యంగా ముగిసినట్లే కనిపించింది.
కానీ అఫ్జల్ మనసులో మాత్రం మరో ఆలోచన మొదలైంది.
ఆఫీస్ నుంచి బయటకు వచ్చిన తర్వాత తన స్నేహితుడిని పక్కకు తీసుకెళ్లి—
“ఆమె నిజంగా రాహుల్ అక్కేనా?” అని అడిగాడు.
“అక్క కాదు రా… ఆమె రాహుల్ తల్లి. పేరు దీప్తి రావు. వాళ్ల నాన్న చాలా సంవత్సరాల క్రితమే చనిపోయాడట,” అని అతని స్నేహితుడు చెప్పాడు.
ఆ మాట విన్న అఫ్జల్ ఒక్క క్షణం ఆశ్చర్యపోయాడు.
“రాహుల్ తల్లా?” అంటూ మరోసారి కార్యాలయం వైపు తిరిగి చూశాడు.
అఫ్జల్ ధనవంతుడైన తండ్రికి పుట్టి, అదుపు లేకుండా పెరిగిన యువకుడు. డబ్బు, స్నేహితుల ప్రోత్సాహం, కుటుంబ పర్యవేక్షణ లేకపోవడం వల్ల అమ్మాయిలను కూడా తనకు నచ్చిన వస్తువుల్లా చూసే చెడు స్వభావం అతనిలో పెరిగింది.
చాల మంది అమ్మాయిలని దెంగి ఇష్టం వచ్చినట్టు అనుబవించాడు ... ఆడవాళ్ళని ప్రేమలో వలలో వేసుకోవడం తరువాత వాళ్ళని ఇష్టం వాచినట్టు దెంగడం వాడుకోవడం వాడికి వెన్నతో పెట్టిన విద్యా ...
ఇంకా దీప్తి గురించి మరింత తెలుసుకోవాలనే ఆసక్తి.  పెరిగింది...
తన స్నేహితుల ద్వారా రాహుల్ కుటుంబం గురించి సమాచారం సేకరించడం ప్రారంభించాడు. దీప్తి భర్త చనిపోయి చాలా సంవత్సరాలు అయిందని, ఆమె ఒంటరిగా పిల్లలను పెంచుతోందని తెలుసుకున్నాడు. ఇంట్లో మసాలా పొడులు, వివిధ రకాల వంట పదార్థాలు తయారుచేసి దగ్గర్లోని షాపులో అమ్మిస్తుందని కూడా తెలిసింది.
ఆ షాపు దీప్తి కుటుంబానిదేనని, దాన్ని ఒక రిటైర్డ్ వృద్ధుడికి అద్దెకు ఇచ్చారని తెలుసుకున్నాడు. షాపు అద్దె, మసాలాలు, వంట పదార్థాల ద్వారా వచ్చే చిన్న ఆదాయంతోనే ఆమె కుటుంబాన్ని నడిపిస్తోందని అర్థమైంది.
ఇంట్లో పెద్దగా ఆర్థిక బలం లేదని తెలుసుకున్న అఫ్జల్ ముఖంలో ఒక వక్రమైన చిరునవ్వు కనిపించింది.
డబ్బుతో చాలామందిని తనవైపు తిప్పుకున్న అనుభవం అతనికి ఉంది. దీప్తి కుటుంబ పరిస్థితిని కూడా తనకు అనుకూలంగా మార్చుకోవచ్చని భావించాడు.
అయితే నేరుగా ఆమె దగ్గరకు వెళ్తే అనుమానం వస్తుందని అతనికి తెలుసు. అందుకే ముందు ఆమె నమ్మకాన్ని సంపాదించాలని నిర్ణయించుకున్నాడు.
రాహుల్‌తో గొడవను మర్చిపోయినట్లు నటిస్తూ, దీప్తికి సహాయం చేస్తున్నట్లుగా కనిపిస్తూ, నెమ్మదిగా వాళ్ల జీవితాల్లోకి ప్రవేశించాలని అనుకున్నాడు.
అఫ్జల్ బుర్రలో అప్పటికే ఒక ప్రమాదకరమైన పథకం రూపుదిద్దుకుంటోంది.
ఆ పథకంలో మొదటి అడుగు—


మీకో చిన్న ప్రశ్న… మన హీరోయిన్లలో దీప్తి పాత్రకు ఎవరు సరిగ్గా సరిపోతారని మీరు భావిస్తున్నారు? మీకు నచ్చిన హీరోయిన్ పేరు మాత్రమే కాకుండా, ఆమె ఎందుకు ఈ పాత్రకు సరిపోతుందో కూడా కింద కామెంట్‌లో చెప్పండి.
మీ కామెంట్స్‌ను బట్టి దీప్తి పాత్రకు సరైన రూపాన్ని ఎంపిక చేద్దాం. మరి మీ దృష్టిలో మన దీప్తి ఎవరు?

[MadanaRathri]

EPIOSDE :-3

                  ఆరుగురు ప్రతివ్రతలు!!

దీప్తి గురించి పూర్తి వివరాలు తెలుసుకున్న తర్వాత అఫ్జల్‌ మనసులో ఒక ప్రమాదకరమైన పథకం రూపుదిద్దుకుంది.
రాహుల్‌ కుటుంబానికి పెద్దగా ఆర్థిక స్థోమత లేదని, దీప్తి ఒంటరిగా కుటుంబాన్ని నడిపిస్తోందని, ఇంటి ఖర్చుల కోసం మసాలా పొడులు, వంట పదార్థాలు తయారుచేసి అమ్ముతుందని అతనికి తెలిసింది. షాపు అద్దెతో పాటు ఆ చిన్న వ్యాపారం ద్వారా వచ్చే ఆదాయంపైనే వాళ్ల కుటుంబం ఆధారపడి ఉందని తెలుసుకున్నాడు.
నేరుగా దీప్తి దగ్గరకు వెళ్లి మాట్లాడితే ఆమె అనుమానించవచ్చని అఫ్జల్‌కు తెలుసు. రాహుల్‌తో గొడవపడిన వ్యక్తిగా ఆమె తనను గుర్తుపెట్టుకుంది. అలాంటి సమయంలో అకస్మాత్తుగా ఆమె చుట్టూ తిరిగితే తన అసలు ఉద్దేశం బయటపడే ప్రమాదం ఉంది.
అందుకే ముందుగా రాహుల్‌ నమ్మకాన్ని సంపాదించాలని నిర్ణయించుకున్నాడు.
రాహుల్‌ తనను మంచి వ్యక్తిగా నమ్మాలి.
దీప్తికి తనపై సానుభూతి కలగాలి.
చివరకు వాళ్లే తనను ఇంట్లో ఉండమని ఆహ్వానించాలి.
అప్పుడు ఎవరికీ అనుమానం రాదు.
ఈ ఆలోచనతో అఫ్జల్‌ తనకు అత్యంత నమ్మకమైన స్నేహితుడిని పిలిచాడు. తాను చేయాలనుకుంటున్న ప్రతి విషయాన్ని వివరించి, ఎవరు ఏ మాట చెప్పాలి, ఎక్కడ నిలబడాలి, దీప్తి వచ్చినప్పుడు ఎలా నటించాలి అనే విషయాలన్నీ ఒక సినిమా సన్నివేశానికి స్క్రిప్ట్ సిద్ధం చేసినట్టుగా చెప్పాడు.
“నువ్వు చెప్పే ప్రతి మాట ఆమెకు వినిపించాలి. కానీ మనం కావాలనే ఆమెకు వినిపిస్తున్నామని అనుమానం రాకూడదు,” అని అఫ్జల్‌ జాగ్రత్తగా సూచించాడు.
స్నేహితుడు నవ్వుతూ—
“అంటే ఆమె మన మాటలు విని, నువ్వు మారాలనుకుంటున్నావని నమ్మాలి. ఆ తర్వాత నీకు సహాయం చేయాలని అనుకోవాలి. అంతే కదా?” అన్నాడు.
“అవును. కానీ తొందరపడకూడదు. ముందు ఆమె మనసులో నా మీద ఉన్న భయాన్ని తొలగించాలి. తర్వాత జాలి కలిగించాలి. జాలి నమ్మకంగా మారిన తర్వాత మిగతా పని సులభం,” అని అఫ్జల్‌ చెప్పాడు.
అతని మాటల్లో కనిపిస్తున్న తెలివికంటే, వాటి వెనుక దాగి ఉన్న ఉద్దేశమే మరింత ప్రమాదకరమైనది.
దీప్తిని మొదటిసారి చూసినప్పటి నుంచి అఫ్జల్‌ ఆమెను మర్చిపోలేకపోతున్నాడు. ఆమె ముఖం, ప్రశాంతమైన మాటతీరు, సాధారణమైన చీరలో కనిపించిన సహజమైన అందం పదేపదే అతని కళ్ల ముందు మెదులుతున్నాయి.
దీప్తి గురించి ఆలోచించిన ప్రతిసారీ అతని మనసులో అదుపులేని కోరికలు ఉరకలు వేస్తున్నాయి.
ఎలాగైనా ఆమెకు దగ్గరవ్వాలని, ఆమె జీవితంలో తనకంటూ ఒక స్థానం సంపాదించుకోవాలని నిర్ణయించుకున్నాడు. కానీ అది ప్రేమతో కూడిన ఆలోచన కాదు. ఆమె నమ్మకాన్ని ఉపయోగించుకుని తన కోరికను తీర్చుకోవాలనే స్వార్థపూరితమైన ఆలోచన.
అఫ్జల్‌ తన స్నేహితుడితో కలిసి కాలేజీకి పెద్దగా దూరంలో లేని రాహుల్‌ వాళ్ల ఏరియాలో చక్కర్లు కొట్టడం ప్రారంభించాడు.
మొదటి రోజు ఉదయం నుంచి సాయంత్రం వరకు అక్కడక్కడే తిరిగారు. దీప్తి ఏ సమయంలో ఇంటి నుంచి బయటకు వస్తుందో వాళ్లకు తెలియదు. అందుకే ఒకసారి టీ షాపు దగ్గర, మరొకసారి కిరాణా షాపు దగ్గర నిలబడుతూ ఆమె కోసం ఎదురు చూశారు.
రెండో రోజు కూడా అలాగే గడిచింది.
మూడో రోజు మధ్యాహ్నం సమయంలో దీప్తి ఇంటి నుంచి బయటకు వచ్చింది. ఆమె చేతుల్లో రెండు పెద్ద సంచులు ఉన్నాయి. వాటిలో తాను తయారుచేసిన మసాలా పొడులు, పచ్చళ్లు, మరికొన్ని వంట పదార్థాలు ఉన్నాయి.
ఆమె ప్రతిరోజూ చేసినట్లుగానే వాటిని షాపులో ఇచ్చేందుకు నడుచుకుంటూ బయలుదేరింది.
దూరం నుంచి దీప్తిని గమనించిన అఫ్జల్‌ వెంటనే తన స్నేహితుడికి సంకేతం ఇచ్చాడు.
“ఆమె వస్తోంది. మనం అనుకున్నట్టుగానే మొదలుపెట్టు,” అని మెల్లగా చెప్పాడు.
ఇద్దరూ దీప్తి వెళ్లే షాపుకు కొంచెం దూరంలో నిలబడ్డారు. చేతిలో ఒక కాగితం పట్టుకుని, అందులో ఉన్న ఫోన్‌ నంబర్లను చూస్తూ ఎవరైనా ఎస్టేట్‌ ఏజెంట్‌ను సంప్రదిస్తున్నట్లుగా నటించడం ప్రారంభించారు.
దీప్తి షాపు దగ్గరకు చేరుకుంది.
మొదట ఆమె దృష్టి అఫ్జల్‌పై పడలేదు. సంచులను షాపు ముందు ఉంచి, లోపల ఉన్న వృద్ధుడితో మాట్లాడబోతుండగా పక్కన నిలబడి ఉన్న అఫ్జల్‌ను చూసింది.
ఒక్క క్షణం అతన్ని గుర్తుపట్టేందుకు ప్రయత్నించింది.
ఆ వెంటనే ప్రిన్సిపాల్‌ కార్యాలయంలో చూసిన అబ్బాయి అని గుర్తుకొచ్చింది.
అఫ్జల్‌ మాత్రం ఆమె చూపు తనపై పడగానే చాలా మర్యాదగా చిరునవ్వు నవ్వాడు.
“హలో అక్కా,” అన్నాడు.
దీప్తి కూడా సాధారణంగా—
“హలో,” అంది.
అఫ్జల్‌ ఆమె దగ్గరకు రెండు అడుగులు వేసి—
“అక్కా… నన్ను గుర్తుపట్టారా?” అని వినయంగా అడిగాడు.
దీప్తి స్వల్పంగా నవ్వింది.
“గుర్తుపట్టాను. రాహుల్‌తో గొడవపడిన అబ్బాయివి కదా? నీ పేరు అఫ్జల్‌ అనుకుంటా,” అంది.
“అవునక్కా. ఆ రోజు జరిగినదానికి నిజంగా సారీ. నేను కోపంలో తప్పుగా ప్రవర్తించాను,” అన్నాడు.
దీప్తి అతని మాటలను పెద్దగా కొనసాగించకుండా—
“సరే, అయిపోయిన విషయం వదిలేయ్. ఇక్కడ ఏం చేస్తున్నావు?” అని అడిగింది.
అఫ్జల్‌ చేతిలో ఉన్న కాగితాన్ని చూపిస్తూ—
“ఈ ఏరియాలో అద్దెకు ఇల్లు వెతుకుతున్నాను అక్కా. ఎవరైనా ఎస్టేట్‌ ఏజెంట్‌ ఉంటే వివరాలు తెలుసుకుందామని వచ్చాను,” అన్నాడు.
“మరి ఏదైనా ఇల్లు దొరికిందా?” అని దీప్తి అడిగింది.
అఫ్జల్‌ నిరాశగా ముఖం పెట్టుకుని—
“లేదు అక్కా. రెండు మూడు చోట్ల అడిగాను. కానీ ఇంకా ఏదీ కుదరలేదు,” అన్నాడు.
దీప్తి తల ఊపి షాపులోకి వెళ్లబోతుండగా, అఫ్జల్‌ పథకంలోని రెండో భాగం మొదలైంది.
అతని స్నేహితుడు కావాలనే కొంచెం గట్టిగా మాట్లాడుతూ—
“ఒరేయ్‌ అఫ్జల్‌, నేను నీకు ఎన్నిసార్లు చెప్పాలి? ఒంటరిగా అద్దె ఇల్లు తీసుకోవడం నీకు మంచిది కాదు,” అన్నాడు.
అఫ్జల్‌ అతనివైపు తిరిగి, ఏమీ తెలియనట్టు—
“మరి ఇంకేం చేయమంటావురా? ప్రస్తుతం ఉంటున్న చోట ఉండలేకపోతున్నాను కదా,” అన్నాడు.
దీప్తి షాపు లోపలికి వెళ్లినా వాళ్ల మాటలు స్పష్టంగా వినిపిస్తున్నాయి.
అఫ్జల్‌ స్నేహితుడు తన నటనను కొనసాగించాడు.
“నువ్వు ఇప్పుడు ఎవరితో ఉంటున్నావో వాళ్ల సహవాసం వల్లనే నీకు ఈ చెడ్డ అలవాట్లు వచ్చాయి. వాళ్లతో కలిసి తిరగడం, కాలేజీ మానేయడం, చదువు పట్టించుకోకపోవడం… చివరకు పరీక్షలో కాపీ కొట్టి పట్టుబడ్డావు.”
అఫ్జల్‌ తలదించుకుని నిలబడ్డాడు.
“నాకు కూడా తెలుసురా. నేను చేసింది తప్పే,” అన్నాడు.
“తెలుసు అని చెప్పడం కాదు. నిజంగా మారాలి. ఇప్పుడు నువ్వు ఒంటరిగా ఒక ఇల్లు తీసుకుంటే నీ పాత స్నేహితులందరూ రోజూ అక్కడికి వస్తారు. మళ్లీ పార్టీలు, తిరుగుళ్లు మొదలవుతాయి. నువ్వు వాళ్లను ఆపలేవు.”
అఫ్జల్‌ కొద్దిసేపు మౌనంగా ఉన్న తర్వాత—
“అయితే నేనేం చేయాలి? జీవితాంతం ఇలాగే ఉండాలా?” అని బాధగా అడిగాడు.
“నువ్వు ఉండే చోటును మాత్రమే కాదు, నీ స్నేహాలను కూడా మార్చుకోవాలి. మంచి కుటుంబం మధ్యలో, క్రమశిక్షణ ఉన్న మనుషులతో ఉంటేనే నీ జీవితం మారుతుంది.”
“అలాంటి చోటు నాకు ఎక్కడ దొరుకుతుంది?”
“ఏదైనా మంచి కుటుంబంలో పేయింగ్‌ గెస్ట్‌గా ఉండు. ఇంట్లో పెద్దవాళ్లు ఉంటారు. సమయానికి భోజనం చేస్తావు. చదువు మీద శ్రద్ధ పెడతావు. నీ పాత స్నేహితులు కూడా అక్కడికి వచ్చి ఇష్టం వచ్చినట్టు ప్రవర్తించలేరు.”
అఫ్జల్‌ నిరాశగా నవ్వుతూ—
“చెప్పడానికి బాగానే ఉంటుంది. కానీ ఒక తెలియని అబ్బాయిని తమ ఇంట్లో పేయింగ్‌ గెస్ట్‌గా ఎవరు ఉంచుకుంటారు?” అన్నాడు.
“అదే నీ అదృష్టం. నువ్వు నిజంగా మారాలని అనుకుంటే ఏదో ఒక దారి దొరుకుతుంది,” అని అతని స్నేహితుడు చెప్పాడు.
దీప్తి షాపు లోపల నిలబడి వాళ్ల సంభాషణలో ప్రతి మాట వింటోంది.
కాలేజీలో రాహుల్‌తో గొడవపడిన అఫ్జల్‌, ఇప్పుడు తన తప్పును అర్థం చేసుకొని మారేందుకు ప్రయత్నిస్తున్నాడనే భావన ఆమె మనసులో ఏర్పడింది.
“చిన్న వయసు… చెడు స్నేహాల వల్ల దారి తప్పి ఉంటాడు. సరైన వాళ్లు చెప్పితే మారే అవకాశం ఉంటుంది,” అని ఆమె మనసులో అనుకుంది.
అయితే వాళ్ల మాటల్లో జోక్యం చేసుకోవడం సరికాదని భావించి, అఫ్జల్‌తో మరేం మాట్లాడకుండా తన పని ముగించుకొని ఇంటికి వెళ్లిపోయింది.
దీప్తి వెళ్లిన తర్వాత అఫ్జల్‌ తన స్నేహితుడివైపు చూసి చిన్నగా నవ్వాడు.
“ఆమె అంతా విన్నది,” అన్నాడు.
స్నేహితుడు కూడా నవ్వుతూ—
“నీ ప్లాన్‌లో మొదటి అడుగు పూర్తయింది,” అన్నాడు.
అఫ్జల్‌ ముఖంలో సంతృప్తి కనిపించింది.
“ఇంకా మొదలైంది మాత్రమే,” అన్నాడు.

మరుసటి రోజు అఫ్జల్‌ కావాలనే కాలేజీకి వెళ్లలేదు.
రాహుల్‌ కాలేజీ నుంచి ఇంటికి తిరిగి వస్తున్న సమయంలో అతను వెళ్లే దారిలో ఒంటరిగా నిలబడ్డాడు. రాహుల్‌ దగ్గరకు రాగానే అఫ్జల్‌ ముందుకు వచ్చి—
“హాయ్‌ రాహుల్‌,” అన్నాడు.
అఫ్జల్‌ను చూసిన రాహుల్‌ ముఖంలో కొంచెం విసుగు కనిపించింది.
“హాయ్‌,” అని పొడిగా సమాధానం చెప్పి ముందుకు వెళ్లబోయాడు.
అఫ్జల్‌ వెంటనే అతని పక్కన నడుస్తూ—
“ఒక్క నిమిషం రా. నీతో మాట్లాడాలి,” అన్నాడు.
రాహుల్‌ ఆగి అతని వైపు చూశాడు.
“ఏం మాట్లాడాలి?”
అఫ్జల్‌ కొద్దిసేపు మౌనంగా ఉండి, చాలా బాధపడుతున్న వ్యక్తిలా ముఖం పెట్టుకున్నాడు.
“నా మీద నీకు ఇంకా కోపంగా ఉందని నాకు తెలుసు. ఉండటం కూడా సహజమే. తప్పు చేసింది నేను.”
రాహుల్‌ ఏమీ మాట్లాడకుండా చూస్తూ ఉన్నాడు.
అఫ్జల్‌ కొనసాగించాడు.
“పరీక్షలో కాపీ కొట్టింది నేను. సూపర్‌వైజర్‌కు దొరికింది కూడా నేనే. ప్రిన్సిపాల్‌ నిన్ను పిలిచి నిజం అడిగాడు. నువ్వు చూసింది చెప్పావు. అందులో నీ తప్పేం లేదు.”
రాహుల్‌ ముఖంలో ఉన్న కఠినత్వం కొంచెం తగ్గింది.
“వదిలేయ్‌ రా. అయిపోయిన విషయం కదా,” అన్నాడు.
“లేదు రా, నన్ను పూర్తిగా మాట్లాడనివ్వు. నా తప్పును ఒప్పుకోకుండా, నిజం చెప్పిన నీ మీదే కోపం చూపించాను. కాలేజీ బయట నిన్ను అడ్డుకుని గొడవపడ్డాను. నిన్ను తిట్టాను. నేను చేసింది తప్పే. నన్ను క్షమించు,” అని అఫ్జల్‌ చెప్పాడు.
రాహుల్‌ అతని మాటలు నిజమేనని నమ్మడం ప్రారంభించాడు.
“సరేలే. కోపంలో అలాంటివి జరుగుతుంటాయి. ఇక నుంచి గొడవలు వద్దు,” అన్నాడు.
అఫ్జల్‌ వెంటనే రాహుల్‌ చేతిని పట్టుకుని—
“థాంక్స్‌ రా. నిజంగా ఇక నుంచి నేను మారాలని అనుకుంటున్నాను,” అన్నాడు.
“మారాలనుకుంటే మంచిదే,” అని రాహుల్‌ చెప్పాడు.
“ఇక నేను చెడ్డ స్నేహితులతో తిరగను. కాలేజీకి రెగ్యులర్‌గా వస్తాను. బాగా చదివి జీవితంలో ఏదో ఒకటి సాధించాలి. మా వాళ్లు డబ్బు పంపుతున్నారని ఇష్టం వచ్చినట్టు తిరిగాను. కానీ ఇలా ఉంటే నా జీవితం నాశనం అవుతుందని ఇప్పుడు అర్థమైంది.”
అఫ్జల్‌ మాటలు విన్న రాహుల్‌ చిరునవ్వు నవ్వాడు.
“ఇప్పటికైనా అర్థమైంది కదా. అదే చాలు,” అన్నాడు.
అఫ్జల్‌ కొంచెం సంకోచంగా నటిస్తూ—
“నాకు ఒక సహాయం చేస్తావా?” అని అడిగాడు.
“ఏంటి?”
“నాకు కూడా క్లాస్‌లో కనీసం టాప్‌-10లో రావాలని ఉంది. చాలా సబ్జెక్టుల్లో బేసిక్స్‌ కూడా సరిగా తెలియవు. నువ్వు చదువులో మంచివాడివి కదా… అప్పుడప్పుడు నాకు కాస్త అర్థమయ్యేలా చెప్తావా?”
రాహుల్‌ వెంటనే సమాధానం చెప్పలేదు.
కొద్దిసేపు అఫ్జల్‌ను గమనించాడు. అతని మాటల్లో నిజాయితీ ఉన్నట్లు కనిపించింది.
“తప్పకుండా చెప్తాను. నిజంగా చదవాలనే ఆసక్తి ఉంటే నేను సహాయం చేస్తాను,” అన్నాడు.
అఫ్జల్‌ ముఖంలో ఆనందం నటిస్తూ—
“థాంక్స్‌ రా! నువ్వు నన్ను క్షమించడమే కాకుండా సహాయం కూడా చేస్తానని చెప్తున్నావు. నిజంగా నువ్వు చాలా మంచి వాడివి,” అన్నాడు.
రాహుల్‌ నవ్వి—
“సరే, కానీ ఈరోజు కాలేజీకి ఎందుకు రాలేదు?” అని అడిగాడు.
అఫ్జల్‌ కొంచెం బాధగా ముఖం పెట్టుకున్నాడు.
“నా మంచి కోరుకునే ఒక వ్యక్తి నిన్న నాకు సలహా ఇచ్చాడు. నా పాత స్నేహితులకు దూరం కాకుండా నేను ఎప్పటికీ మారలేనని చెప్పాడు.”
రాహుల్‌ గంభీరంగా తల ఊపాడు.
“అది నిజమే. మన చుట్టూ ఉన్న వాళ్ల ప్రభావం మన మీద చాలా ఉంటుంది,” అన్నాడు.
“అందుకే ప్రస్తుతం వాళ్లతో కలిసి ఉంటున్న గదిని ఖాళీ చేయాలని నిర్ణయించుకున్నాను. ఈ ఏరియాలో అద్దెకు ఇల్లు వెతుకుతున్నాను. ఒంటరిగా ఉంటూ చదువు మీద శ్రద్ధ పెట్టాలని అనుకున్నాను.”
“ఆ ఐడియా మంచిదే కదా,” అన్నాడు రాహుల్‌.
అఫ్జల్‌ వెంటనే—
“కానీ ఒంటరిగా ఇల్లు తీసుకోవడం కూడా మంచిది కాదని చెప్పారు,” అన్నాడు.
“ఎందుకు?”
“నా పాత స్నేహితులకు నేను ఎక్కడ ఉంటానో తెలుస్తుంది. వాళ్లు అక్కడికి కూడా వస్తారు. రోజంతా అక్కడ కూర్చుని టైమ్‌పాస్‌ చేస్తారు. నేను వాళ్లను వెళ్లిపోమని చెప్పలేను. మళ్లీ అదే జీవితం మొదలవుతుంది.”
రాహుల్‌ ఆలోచిస్తూ—
“అది కూడా నిజమే,” అన్నాడు.
“అందుకే ఏదైనా మంచి కుటుంబంలో పేయింగ్‌ గెస్ట్‌గా ఉండాలని అనుకుంటున్నాను. కుటుంబ సభ్యుల మధ్య ఉంటే నాకు కొంచెం క్రమశిక్షణ వస్తుంది. కానీ ఇక్కడి కుటుంబాలు ఒంటరి కుర్రాడిని తమ ఇంట్లో ఉంచుకోవడానికి ముందుకు రావడం లేదు. అందుకే ఎవరైనా ఎస్టేట్‌ ఏజెంట్‌ దొరుకుతారేమో అని వెతుకుతున్నాను.”
అఫ్జల్‌ చిన్నగా నిట్టూర్చాడు.
“సరే రా. నేను ఇంకా వెతుకుతాను. ఏదైనా దొరికితే మంచిదే. రేపు కాలేజీలో కలుద్దాం. బై.”
“బై,” అని రాహుల్‌ చెప్పాడు.
అఫ్జల్‌ అక్కడి నుంచి వెళ్లిపోతుంటే రాహుల్‌ కొద్దిసేపు అతని వైపు చూస్తూ ఉండిపోయాడు.
నిన్నటివరకు తనతో గొడవపడిన అఫ్జల్‌ ఇప్పుడు తన తప్పును ఒప్పుకొని పూర్తిగా మారాలని ప్రయత్నిస్తున్నాడని రాహుల్‌ నమ్మడం ప్రారంభించాడు.

ఇంటికి చేరుకున్న తర్వాత రాహుల్‌ జరిగినదంతా దీప్తికి చెప్పాడు.
“అమ్మా, అఫ్జల్‌ ఈరోజు దారిలో కనిపించాడు. తన తప్పు ఒప్పుకుని నన్ను క్షమించమని అడిగాడు,” అన్నాడు.
“నిజంగానా?” అని దీప్తి ఆశ్చర్యంగా అడిగింది.
“అవును. చెడ్డ స్నేహితులను వదిలేసి బాగా చదవాలని అనుకుంటున్నాడట. నా దగ్గర చదువులో సహాయం కూడా అడిగాడు.”
దీప్తి కొద్దిసేపు ఆలోచించింది.
షాపు దగ్గర అఫ్జల్‌, అతని స్నేహితుడు మాట్లాడుకున్న మాటలు ఆమెకు గుర్తుకొచ్చాయి.
“నిన్న నేను కూడా అతన్ని షాపు దగ్గర చూశాను. ఇల్లు వెతుకుతున్నానని చెప్పాడు,” అంది.
“అవునమ్మా. ప్రస్తుతం ఉంటున్న వాళ్ల వల్లే తాను చెడిపోయానని అనుకుంటున్నాడట. అందుకే వాళ్లకు దూరంగా ఉండాలని చూస్తున్నాడు.”
దీప్తికి అఫ్జల్‌పై ఉన్న భయం కొంచెం తగ్గింది.
“చిన్నప్పటి నుంచి సరైన మార్గం చూపించే వాళ్లు లేకపోతే పిల్లలు దారి తప్పుతారు. కనీసం ఇప్పుడు తన తప్పు తెలుసుకొని మారాలనుకుంటున్నాడు కదా. అది మంచి విషయమే,” అంది.
“అవునమ్మా. చూడాలి నిజంగా మారతాడో లేదో,” అన్నాడు రాహుల్‌.
“నువ్వు కూడా అతనితో పాత గొడవను మనసులో పెట్టుకోకు. చదువులో సహాయం అడిగితే చేయి. కానీ మళ్లీ ఎలాంటి గొడవల్లో పడొద్దు,” అని దీప్తి చెప్పింది.
“సరే అమ్మా,” అన్నాడు రాహుల్‌.
అఫ్జల్‌ ఊహించినట్లుగానే అతని పథకం పని చేయడం మొదలైంది.
రాహుల్‌ మనసులో అతనిపై ఉన్న కోపం తగ్గిపోయింది.
దీప్తి మనసులో అతనిపై సానుభూతి మొదలైంది....

మరుసటి రోజు రాహుల్‌ కాలేజీకి వెళ్లేసరికి అఫ్జల్‌ క్లాస్‌రూమ్‌లో చివరి బెంచ్‌లో మౌనంగా కూర్చుని ఉన్నాడు.
సాధారణంగా అతని చుట్టూ ఉండే స్నేహితులు ఆ రోజు కనిపించలేదు. అఫ్జల్‌ ఎవరితోనూ మాట్లాడకుండా పుస్తకం తెరిచి ఏదో చదువుతున్నట్లు నటిస్తున్నాడు.
రాహుల్‌ క్లాస్‌లోకి వచ్చి అతన్ని గమనించాడు.
అతని దగ్గరకు వెళ్లి—
“హాయ్‌ అఫ్జల్‌,” అన్నాడు.
అఫ్జల్‌ తలెత్తి చూసి చిన్నగా నవ్వాడు.
“హాయ్‌ రాహుల్‌.”
“ఏంటి రా, ఈరోజు చాలా సైలెంట్‌గా ఉన్నావు?”
“ఏం లేదు. ఇక నుంచి అనవసరంగా ఎవరితోనూ తిరగకూడదని నిర్ణయించుకున్నాను.”
రాహుల్‌ అతని పక్కన కూర్చుని—
“ఇల్లు ఏమైనా దొరికిందా?” అని అడిగాడు.
అఫ్జల్‌ నిరాశగా తల ఊపాడు.
“లేదు రా. ఇంకా దొరకలేదు.”
“బాధపడకు. ఏదో ఒకటి దొరుకుతుందిలే,” అని రాహుల్‌ ధైర్యం చెప్పాడు.
అఫ్జల్‌ పుస్తకాన్ని మూసి రాహుల్‌వైపు చూశాడు.
“తప్పు దారిలో వెళ్లాలంటే వేల దారులు కనిపిస్తాయి రా. మనల్ని చెడగొట్టడానికి ఎంతోమంది స్నేహితులు దొరుకుతారు. కానీ సరైన దారిలో వెళ్లాలని నిర్ణయించుకున్నాక మాత్రం అడుగడుగునా పరీక్షలే ఎదురవుతున్నాయి.”
రాహుల్‌ అతని మాటలు శ్రద్ధగా విన్నాడు.
“ఇందులో పరీక్షలో చేసినట్టుగా కాపీ కూడా కొట్టలేం కదా,” అంటూ అఫ్జల్‌ తనమీద తానే వ్యంగ్యంగా నవ్వుకున్నాడు.
రాహుల్‌ కూడా చిరునవ్వు నవ్వాడు.
“నిజంగా మారాలనుకుంటే కష్టమైనా ప్రయత్నించాలి. మొదట్లో ఇబ్బందిగానే ఉంటుంది,” అన్నాడు.
“చూద్దాం రా… నా రాత ఎలా ఉందో,” అని అఫ్జల్‌ చెప్పాడు.
ఆ రోజు బ్రేక్‌ టైమ్‌లో రాహుల్‌ మొదటిసారిగా అఫ్జల్‌ను తనతో కలిసి కూర్చోమని పిలిచాడు.
రాహుల్‌ టిఫిన్‌ బాక్స్‌ తెరిచాడు. అందులో దీప్తి ఉదయాన్నే తయారుచేసిన వెజిటబుల్‌ పులావ్‌, ఆలూ కుర్మా ఉన్నాయి.
“నువ్వు ఏం తెచ్చుకోలేదా?” అని రాహుల్‌ అడిగాడు.
“లేదు రా. ఉదయం ఆలస్యమైంది,” అన్నాడు అఫ్జల్‌.
“సరే, నాతో కలిసి తిను,” అంటూ రాహుల్‌ టిఫిన్‌ అతని వైపు జరిపాడు.
అఫ్జల్‌ మొదట కొంచెం సంకోచిస్తున్నట్లు నటించాడు.
“వద్దులే రా. నీకు సరిపోదు.”
“పర్వాలేదు. ఇద్దరం పంచుకొని తిందాం,” అన్నాడు రాహుల్‌.
అఫ్జల్‌ ఒక ముద్ద తిన్నాడు.
ఆ వెంటనే అతని ముఖంలో ఆశ్చర్యం కనిపించింది.
“వావ్‌! ఇది ఎవరు చేశారు రా?” అని అడిగాడు.
“మా అమ్మ,” అన్నాడు రాహుల్‌.
అఫ్జల్‌ మరో ముద్ద తిని—
“ఒరేయ్‌, మీ అమ్మ చేతుల్లో ఏదో మాయ ఉందిరా! ఎంత బాగుందో తెలుసా?” అంటూ పొగిడాడు.
రాహుల్‌ గర్వంగా నవ్వాడు.
“మా అమ్మ వంట ఎప్పుడూ బాగుంటుంది.”
అఫ్జల్‌ తింటూనే ఉన్నాడు. మొదట కొంచెం తీసుకున్నట్లు నటించినా, చివరకు సగానికి పైగా టిఫిన్‌ అతనే తినేశాడు.
“నిజంగా చెప్తున్నాను రా… ఇలాంటి వెజ్‌ భోజనం రోజూ దొరికితే నేను నాన్‌వెజ్‌ తినడమే మర్చిపోతాను,” అన్నాడు.
రాహుల్‌ నవ్వుతూ—
“అంత బాగుందా?” అని అడిగాడు.
“బాగుందా అని అడుగుతున్నావా? లవ్లీ టేస్ట్‌ రా! అన్నం, కుర్మా రెండింటిలోనూ ఇంటి రుచి ఉంది. బయట ఎంత డబ్బు పెట్టినా ఇలాంటి భోజనం దొరకదు.”
అఫ్జల్‌ కాసేపు ఆగి—
“నిజం చెప్పు రా. ఒకవేళ మీ ఇంటి దగ్గర నాకు ఏదైనా గది దొరికితే, మీ అమ్మను అడిగి రోజుకు రెండు పూటలా భోజనం ఇప్పించగలవా? డబ్బులు ఎంత అడిగినా ఇస్తాను,” అన్నాడు.
రాహుల్‌ కొంచెం ఆలోచించి—
“నేను అమ్మను అడిగి చెప్తాను,” అన్నాడు.
అఫ్జల్‌ వెంటనే చేతులు జోడించినట్లు నటిస్తూ—
“నా కోసం తప్పకుండా అడగరా, ప్లీజ్‌. ఆంటీ చేసిన వంట నేను జీవితాంతం తినగలను,” అన్నాడు.
“సరే రా. ఈరోజు ఇంటికి వెళ్లాక చెప్తాను,” అని రాహుల్‌ మాటిచ్చాడు.
అఫ్జల్‌ ముఖంలో ఆనందం కనిపించింది.
కానీ రాహుల్‌కు తెలియని విషయం ఏమిటంటే—
అఫ్జల్‌కు కావాల్సింది కేవలం దీప్తి వంట కాదు.
ఆమె ఇంట్లోకి ప్రవేశించేందుకు ఒక చిన్న అవకాశం. ఆ అవకాశంతో దీప్తిని దెంగాలి అని వుళ్ళూరుతున్నాడు....

ఇప్పుడు మీకో చిన్న ప్రశ్న… మన హీరోయిన్లలో దీప్తి పాత్రకు ఎవరు సరిగ్గా సరిపోతారని మీరు భావిస్తున్నారు? మీకు నచ్చిన హీరోయిన్ పేరు మాత్రమే కాకుండా, ఆమె ఎందుకు ఈ పాత్రకు సరిపోతుందో కూడా కింద కామెంట్‌లో చెప్పండి.

మీ కామెంట్స్‌ను బట్టి దీప్తి పాత్రకు సరైన రూపాన్ని ఎంపిక చేద్దాం. మరి మీ దృష్టిలో మన దీప్తి ఎవరు?

[MadanaRathri]

హలో రీడర్స్!

ఇది నేను రాస్తున్న  కథ. నా " ఆరుగురు ప్రతివ్రతలు " కథను చదువుతూ, ఆదరిస్తున్న పాఠకులందరికీ నా హృదయపూర్వక ధన్యవాదాలు.
ఈ రోజు రాత్రి ఈ కథకు సంబంధించి UPDATE 4 ను మీ ముందుకు తీసుకవస్తాను . తప్పకుండా చదివి ఎంజాయ్ చేస్తారని ఆశిస్తున్నాను.
ముఖ్య గమనిక: కథకు సంబంధించి మీకు ఏమైనా సందేహాలు ఉన్నా, లేదా నాకు ఏమైనా సలహాలు, సూచనలు ఇవ్వాలనుకున్నా నిరభ్యంతరంగా నాతో పంచుకోవచ్చు. మీ ఫీడ్‌బ్యాక్ నాకు చాలా ముఖ్యం!

[MadanaRathri]

EPIOSDE :-4

                  ఆరుగురు ప్రతివ్రతలు


కాలేజీ నుంచి ఇంటికి వెళ్లిన తర్వాత రాహుల్‌ రోజూ చేసినట్లుగానే ఆ రోజు జరిగిన విషయాలను దీప్తికి చెప్పాడు.
“అమ్మా, ఈరోజు అఫ్జల్‌కు నా టిఫిన్‌ ఇచ్చాను,” అన్నాడు.
“అలాగా? మరి నువ్వు ఏం తిన్నావు?” అని దీప్తి అడిగింది.
“ఇద్దరం పంచుకొని తిన్నాం. కానీ సగం కంటే ఎక్కువ వాడే తినేశాడు,” అంటూ రాహుల్‌ నవ్వాడు.
“ఆకలిగా ఉండి ఉంటుంది. పాపం,” అంది దీప్తి.
“నీ వంట చాలా బాగుందని తెగ పొగిడాడు. నీ చేతుల్లో ఏదో మాయ ఉందట. ఇలాంటి వెజ్‌ భోజనం దొరికితే నాన్‌వెజ్‌ తినడం కూడా మానేస్తానని చెప్పాడు.”
రాహుల్‌ చెప్పిన మాటలు విన్న దీప్తి ముఖంలో చిన్న చిరునవ్వు కనిపించింది.
రోజంతా కష్టపడి వంట చేసిన తర్వాత ఎవరైనా మనస్ఫూర్తిగా మెచ్చుకుంటే సహజంగానే సంతోషం కలుగుతుంది. ముఖ్యంగా తన వంటను బయటివాళ్లు పొగడటం దీప్తికి కొత్తేమీ కాకపోయినా, ఒక యువకుడు అంతగా మెచ్చుకున్నాడని విని ఆమెకు ఆనందం కలిగింది.
“అంత బాగా నచ్చిందా?” అని అడిగింది.
“అవునమ్మా. ఒకవేళ మన ఇంటి దగ్గర గది దొరికితే రోజుకు రెండు పూటలా భోజనం పెట్టగలవా అని అడిగాడు. డబ్బులు కూడా ఇస్తానన్నాడు.”
దీప్తి కొద్దిసేపు ఆలోచించింది.
“వంట చేయడం మనకు కొత్తేమీ కాదు. ఇంకొకరికి కొంచెం ఎక్కువగా చేస్తే పెద్ద కష్టం ఉండదు. కానీ ముందు అతనికి ఇల్లు దొరకాలి కదా,” అంది.
“అదే అమ్మా. ఇంకా దొరకలేదట.”
దీప్తి మనసులో అఫ్జల్‌పై సానుభూతి మరింత పెరిగింది.
చెడు స్నేహితులను వదిలి మారేందుకు ప్రయత్నిస్తున్నాడు.
ఉండటానికి సరైన చోటు దొరకడం లేదు.
సమయానికి ఇంటి భోజనం కూడా దొరకడం లేదు.
ఇలా ఆలోచించిన దీప్తి—
“వాడికి నా వంట అంతగా నచ్చితే ఒకరోజు ఇంటికి భోజనానికి పిలువు. బయట తినే పిల్లలకు అప్పుడప్పుడు ఇంటి భోజనం పెడితే ఏమవుతుంది?” అంది.
“నిజంగానా అమ్మా?” అని రాహుల్‌ అడిగాడు.
“అవును. శనివారం తీసుకురా. ఆ రోజు కాలేజీ త్వరగా అయిపోతుంది కదా,” అంది.
“సరే అమ్మా. రేపు చెప్తాను,” అన్నాడు రాహుల్‌.

మరుసటి రోజు రాహుల్‌ కాలేజీలో అఫ్జల్‌ను కలిశాడు.
“అఫ్జల్‌, మా అమ్మ నిన్ను శనివారం భోజనానికి రమ్మంది,” అన్నాడు.
అఫ్జల్‌ కళ్లలో ఒక్కసారిగా ఆనందం మెరిసింది. అయితే తనకు కావాల్సిన అవకాశం దొరికిందనే ఉత్సాహాన్ని బయటకు కనిపించనివ్వకుండా జాగ్రత్తపడ్డాడు.
“నిజంగానా?” అని ఆశ్చర్యంగా అడిగాడు.
“అవును. నీకు తన వంట నచ్చిందని చెప్పాను. ఒకరోజు ఇంటికి తీసుకురమ్మంది.”
“ఒరేయ్‌ రాహుల్‌, థాంక్స్‌ రా! కానీ ఆంటీకి ఇబ్బంది అవుతుందేమో?”
“ఏం ఇబ్బంది లేదు. అమ్మే పిలిచింది,” అన్నాడు రాహుల్‌.
“అయితే తప్పకుండా వస్తాను,” అని అఫ్జల్‌ సంతోషంగా ఒప్పుకున్నాడు.
శనివారం ఉదయం దీప్తి సాధారణ రోజులకంటే కొంచెం ముందుగానే వంట ప్రారంభించింది.
తన చేతి వంటను అఫ్జల్‌ అంతగా పొగిడాడని రాహుల్‌ చెప్పిన మాటలు ఆమెకు గుర్తున్నాయి. ఎవరైనా తమ వంటను మనస్ఫూర్తిగా మెచ్చుకుంటే, వాళ్ల కోసం మరికొంచెం ప్రత్యేకంగా చేయాలని ఏ గృహిణికైనా అనిపిస్తుంది.
అందుకే ఆ రోజు సాధారణంగా చేసే వంటకాలతో పాటు మరో రెండు రకాల కూరలు కూడా చేసింది.
వెజిటబుల్‌ పులావ్‌, సాంబారు, ఆలూ ఫ్రై, పనీర్‌ కర్రీ, పచ్చడి, పెరుగు, అప్పడాలు—అన్నీ సిద్ధం చేసింది. చివరగా కొద్దిగా సేమియా పాయసం కూడా చేసింది.
“అమ్మా, ఒక మనిషి కోసం ఇన్ని రకాలా?” అని rahul  వంటగదిలోకి వచ్చి సరదాగా అడిగాడు.
దీప్తి నవ్వుతూ—
“మొదటిసారి ఇంటికి వస్తున్నాడు కదా. పైగా నా వంట చాలా బాగుందని cheypadu kada . వచ్చినవాడికి కడుపునిండా భోజనం పెట్టాలి,” అంది.
మధ్యాహ్నం కాలేజీ ముగిసిన తర్వాత రాహుల్‌ అఫ్జల్‌ను తనతో పాటు ఇంటికి తీసుకొచ్చాడు.
ఇంటి గుమ్మం దగ్గరకు చేరుకున్న అఫ్జల్‌ ఒక్క క్షణం ఆగాడు.
ఇన్నాళ్లుగా దూరం నుంచి గమనించిన ఇల్లు ఇప్పుడు తన ముందుంది.
ఇది అతని పథకంలో అత్యంత ముఖ్యమైన మొదటి అడుగు.
రాహుల్‌ తలుపు తెరిచి—
“రా అఫ్జల్‌,” అంటూ లోపలికి తీసుకెళ్లాడు.
దీప్తి హాల్లో నిలబడి ఉంది.
“రా బాబు,” అని చిరునవ్వుతో స్వాగతించింది.
అఫ్జల్‌ చాలా మర్యాదగా చేతులు జోడించి—
“నమస్తే ఆంటీ. నన్ను భోజనానికి పిలిచినందుకు చాలా థాంక్స్‌,” అన్నాడు.
ప్రిన్సిపాల్‌ ఆఫీసులో ఆమెను “అక్కా” అని పిలిచిన అఫ్జల్‌, ఇప్పుడు రాహుల్‌ తల్లి అని తెలిసిన తర్వాత కావాలనే “ఆంటీ” అని మర్యాద చూపిస్తున్నాడు.
“థాంక్స్‌ ఎందుకు బాబు? రాహుల్‌ స్నేహితుడివి. రా, కూర్చో,” అంది దీప్తి.
అఫ్జల్‌ హాల్లో చుట్టూ చూశాడు.
ఇల్లు పెద్దది కాకపోయినా చాలా శుభ్రంగా, పద్ధతిగా ఉంది. ప్రతి వస్తువూ ఉండాల్సిన చోటే ఉంది. గోడపై దీప్తి భర్త ఫొటో, పక్కనే రాహుల్‌, పూజ చిన్నప్పటి ఫొటోలు ఉన్నాయి.
“ఇల్లు చాలా బాగుంది ఆంటీ. చాలా ప్రశాంతంగా ఉంది,” అన్నాడు.
“చిన్న ఇల్లే బాబు. ఉన్నదాంట్లో సర్దుకుంటున్నాం,” అంది దీప్తి.
“చిన్నదైనా చాలా అందంగా ఉంచారు. మా ఇంట్లో పని వాళ్లు ఎంతోమంది ఉన్నా ఇంత శుభ్రంగా ఉండదు,” అని అఫ్జల్‌ పొగిడాడు.
దీప్తి నవ్వింది.
కొద్దిసేపటి తర్వాత అఫ్జల్‌ గోడపై ఉన్న మసాలా ప్యాకెట్లను గమనించాడు.
“ఆంటీ, మీరు ఎక్కడైనా ఉద్యోగం చేస్తారా?” అని అడిగాడు.
దీప్తి తల ఊపింది.
“లేదు బాబు. మాదొక చిన్న షాపు ఉంది. దాన్ని ఒక పెద్దాయన అద్దెకు తీసుకున్నారు. దానివల్ల నెలకు కొంత అద్దె వస్తుంది. అలాగే ఇంట్లో కొన్ని మసాలా పొడులు, పచ్చళ్లు, ఫుడ్‌ ఐటమ్స్‌ తయారుచేస్తాను. ఆయన వాటిని షాపులో అమ్ముతారు. దానివల్ల కొంచెం అదనపు ఆదాయం వస్తుంది,” అని చెప్పింది.
అఫ్జల్‌ ఎంతో ఆసక్తిగా వింటున్నట్లు నటించాడు.
“అంటే ఈ మసాలాలన్నీ మీరే తయారుచేస్తారా?”
“అవును.”
“అందుకే మీ వంటకు అంత మంచి రుచి వస్తోంది ఆంటీ. మార్కెట్‌లో దొరికే మసాలాలు వాడితే ఇలాంటి టేస్ట్‌ రాదు,” అన్నాడు.
తన శ్రమను ఎవరైనా గుర్తించి మెచ్చుకోవడం దీప్తికి ఆనందం కలిగించింది.
“అంతేమీ లేదు బాబు. అలవాటైంది,” అంది.
“అలవాటు అని తేలికగా చెప్తున్నారు. కానీ ఇన్ని తయారుచేయడం చాలా కష్టమైన పని,” అని అఫ్జల్‌ మరింత పొగిడాడు.
కొద్దిసేపటి తర్వాత దీప్తి భోజనం వడ్డించింది.
రాహుల్‌, అఫ్జల్‌ ఇద్దరూ పక్కపక్కన కూర్చున్నారు. దీప్తి వాళ్ల ముందు ప్లేట్లు ఉంచి ఒక్కో వంటకం వడ్డించడం ప్రారంభించింది.
మొదటి ముద్ద తిన్న వెంటనే అఫ్జల్‌ కళ్లను పెద్దవిగా చేసి—
“వావ్‌ ఆంటీ! నిజంగా అద్భుతంగా ఉంది,” అన్నాడు.
దీప్తి నవ్వుతూ—
“ఇప్పుడే మొదటి ముద్ద తిన్నావు. అప్పుడే అద్భుతం అంటున్నావేంటి?” అని అడిగింది.
“మొదటి ముద్దకే తెలిసిపోతుంది ఆంటీ. రుచి ఉందో లేదో చివరి వరకు తినాల్సిన అవసరం లేదు,” అన్నాడు.
రాహుల్‌ నవ్వుతూ—
“అమ్మా, నేను చెప్పాను కదా. వాడు నీ వంటకు పెద్ద ఫ్యాన్‌ అయిపోయాడని,” అన్నాడు.
“నీ స్నేహితుడు పొగడటంలో కూడా చాలా తెలివైనవాడిలా ఉన్నాడు,” అంది దీప్తి.
“నేను పొగడటం లేదు ఆంటీ. నిజం చెప్తున్నాను. ఈ పనీర్‌ కర్రీ అయితే బయట పెద్ద హోటల్‌లో కూడా దొరకదు,” అన్నాడు అఫ్జల్‌.
దీప్తి అతని ప్లేటులో మరికొంచెం కర్రీ వడ్డించింది.
“బాగుంటే ఇంకొంచెం తిను.”
“తప్పకుండా తింటాను. కానీ నేను ఎక్కువగా తింటున్నానని అనుకోకండి,” అన్నాడు.
“తినడానికి వచ్చినవాడు కడుపునిండా తినాలి. సంకోచించకు,” అంది దీప్తి.
అఫ్జల్‌ తింటూనే ప్రతి వంటకాన్ని ప్రత్యేకంగా పొగుడుతున్నాడు.
“ఈ ఆలూ ఫ్రై సూపర్‌.”
“సాంబార్‌ చాలా బాగుంది.”
“పచ్చడి రుచి వేరే స్థాయిలో ఉంది.”
“పాయసం అయితే అసలు మాటల్లో చెప్పలేను.”
అతని పొగడ్తలు వింటూ దీప్తి ముఖంలో చిరునవ్వు మరింత పెరిగింది.
రాహుల్‌ కూడా తన స్నేహితుడు నిజంగా మారిపోయాడని భావిస్తూ సంతోషంగా ఉన్నాడు.
కానీ రాహుల్ కన్నుగప్పి రాహుల్ దృష్టి మరలిన ప్రతిసారీ అఫ్జల్ కళ్లు దీప్తి వంపుసొంపుల మీద వాలిపోతున్నాయి. ఆమె నడుము, పిరుదుల వైపు కామంగా చూస్తూ తనలో తాను ఇలా అనుకున్నాడు... "ఎంత   ముద్దుగా ఉంది   ఈ ముండ.. అచ్చు హీరోహిన్  లాగా   నిండుగా ఉంది. అబ్బా, ఒక్కసారి నాకోసం నీ కాళ్లు చాపితే చాలు, నిన్ను నా మడ్డకి బానిసను చేయకపోతే నా పేరు అఫ్జల్ కాదు." వాడి మనసులో కోరికలు ఉవ్వెత్తున ఎగసిపడుతున్నాయి, కానీ పైకి మాత్రం ఏమీ ఎరగని అమాయకుడిలా ముఖం పెట్టి మెల్లగా మాటకలిపాడు.

అఫ్జల్, "నా మనసులో ఒక మాట ఉంది, మీరేమీ అనుకోనంటే చెప్తాను?" అన్నాడు.
దీప్తి, "ఏమిటి అఫ్జల్?" అంది.
అఫ్జల్, "మీ ఇంట్లో హాల్ కాకుండా 4 గదులు ఉన్నాయి. అందులో ఒకదానిలో మీరు, ఒకదానిలో రాహుల్ ఉంటారు. మిగిలిన రెండు గదుల్లో ఒక గది నాకు అద్దెకు ఇస్తే నా ప్రాబ్లమ్ సాల్వ్ అవుతుంది, మనందరికీ చాలా మంచి జరుగుతుంది" అన్నాడు. దీప్తి ఇంకా ఏమీ మాట్లాడలేదు.
అఫ్జల్ కొనసాగిస్తూ, "ఆంటీ, దీనివల్ల నాకు చాలా లాభం ఉంటుంది. ఒకటి పనికిమాలిన స్నేహితుల బాధ తప్పుతుంది, రెండు మీ చేతి వంట తినొచ్చు, మూడు రాహుల్‌తో కలిసి చదువుకుని నన్ను నేను మార్చుకునే అవకాశం దొరుకుతుంది."
దీప్తి, "కానీ మా వంటలన్నీ..."
దీప్తి మాట మధ్యలోనే అఫ్జల్ అడ్డుకుంటూ, "నాకు ఈరోజులా ప్రత్యేకంగా ఎలాంటి వంటా వద్దు. మీరు రోజూ ఏది తింటే నేనూ అదే తింటాను. నేను పేయింగ్ గెస్ట్‌గా మీకు నెలకు 10,000 రూపాయలు ఇస్తాను" అన్నాడు. దీప్తి ఆశ్చర్యపోయింది, "10 వేలా?"
అఫ్జల్, "ఆంటీ, నేను ఇప్పుడు ఉండేచోట ఉండటానికి, తినడానికి నాకు 10 వేలకు పైగా ఖర్చు అవుతోంది. మీరు చెబితే నేను ఇంకా పెంచుతాను. డబ్బు ప్రాబ్లమ్ లేదు, మా నాన్నది మంచి బిజినెస్. నెలకు 2 లక్షలు పంపిస్తాడు" అన్నాడు. దీప్తి, "నేను ఆలోచించి చెప్తాను" అంది.
అఫ్జల్, "అవునాంటీ ఆలోచించండి. మీ ఇంట్లో వాడుకోకుండా ఉన్న గదికి అద్దె వస్తుంది, ఎలాగూ ఇద్దరికి వంట చేస్తున్నారు కాబట్టి ఇంకొక మనిషి తోడవుతాడు. నాకైతే ఒక్కడి కోసమే గ్యాస్, కరెంట్ అని చాలా ఖర్చు చేయాల్సి వస్తోంది. నా సమయం, డబ్బు రెండూ వృధా అవుతున్నాయి. మీరు చెబితే 10 కాకుండా 15 వేలు అయినా నేను ఇవ్వగలను" అన్నాడు.
దీప్తి : రాహుల్ వైపు చూసి కళ్ళతోనే ఏంటి ? అని అడిగింది
రాహుల్ : ఫ్రెండ్ మారిపోయాడు అని నమ్మకంతో కొంచం అలోచించి సరే అంటాడు .. అప్పుడు
దీప్తి వెంటనే, "వద్దు వద్దు.. 15 వద్దులే, 10 చాలు. నువ్వు ఎప్పుడైనా రావచ్చు, ఆ మూల ఉన్న గది ఖాళీ చేయిస్తాను" అంది. అఫ్జల్ సంతోషించి, "థాంక్స్ ఆంటీ, నాకెంతో పెద్ద సాయం చేశారు. నేను రేపే వచ్చేస్తాను. ఇక నేను వెళ్తాను.. అవును రాహుల్, ఈ సంవత్సరం చదువులో నీకంటే ఎక్కువ మార్కులు తెచ్చుకుంటాను, అది కూడా నా కష్టంతోటే" అన్నాడు. డీల్ మాట్లాడుకుని అఫ్జల్ అక్కడినుండి బయల్దేరాడు.

ఇప్పుడు మీకో చిన్న ప్రశ్న… మన హీరోయిన్లలో దీప్తి పాత్రకు ఎవరు సరిగ్గా సరిపోతారని మీరు భావిస్తున్నారు? మీకు నచ్చిన హీరోయిన్ పేరు మాత్రమే కాకుండా, ఆమె ఎందుకు ఈ పాత్రకు సరిపోతుందో కూడా కింద కామెంట్‌లో చెప్పండి.
మీ కామెంట్స్‌ను బట్టి దీప్తి పాత్రకు సరైన రూపాన్ని ఎంపిక చేద్దాం. మరి మీ దృష్టిలో మన దీప్తి ఎవరు?

కొనసాగుతుంది ...

[MadanaRathri]

హలో రీడర్స్!

ఇది నేను రాస్తున్న మొదటి కథ. నా "సంజయ్ ,సంగీత కుటుంబ సాహసాలు " కథను చదువుతూ, ఆదరిస్తున్న పాఠకులందరికీ నా హృదయపూర్వక ధన్యవాదాలు.
ఈ రోజు రాత్రి ఈ కథకు సంబంధించి UPDATE ను మీ ముందుకు తీసుకవచాను . తప్పకుండా చదివి ఎంజాయ్ చేస్తారని ఆశిస్తున్నాను.
ముఖ్య గమనిక: కథకు సంబంధించి మీకు ఏమైనా సందేహాలు ఉన్నా, లేదా నాకు ఏమైనా సలహాలు, సూచనలు ఇవ్వాలనుకున్నా నిరభ్యంతరంగా నాతో పంచుకోవచ్చు. మీ ఫీడ్‌బ్యాక్ నాకు చాలా ముఖ్యం!

[MadanaRathri]

EPIOSDE :-5


                  ఆరుగురు ప్రతివ్రతలు

మరుసటి రోజు అఫ్జల్ తన 2 సూట్‌కేసులు, ఒక బాక్స్ సామాన్లతో రాహుల్ ఇంట్లోకి షిఫ్ట్ అయ్యాడు. రాగానే అడ్వాన్స్‌గా దీప్తి చేతిలో 20 వేలు పెట్టబోయాడు. దీప్తి ఇప్పుడొద్దు నెల చివర్లో 8 వేలు ఇద్దువులే అని చెబుతూనే ఉంది. కానీ అఫ్జల్ వినలేదు. ఆమె చెయ్యి పట్టుకుని చేతిలో డబ్బులు పెట్టాడు. ఈ నెపంతో వాడి మొదటిసారి దీప్తి చేయి పట్టుకున్నాడు, తన మీద ఒట్టేసి ఆ డబ్బులు ఉంచుకోమని చెప్పాడు.
దీప్తి అడ్వాన్స్ తీసుకోవడానికి నిరాకరిస్తూనే ఉంది. డబ్బులు వాడి దగ్గర ఉంటే ఖర్చయిపోతాయని అఫ్జల్ చెప్పాడు. అఫ్జల్ పట్టుదల ముందు దీప్తి తలవంచక తప్పలేదు. దీప్తిని డబ్బులు తీసుకునేలా తలవంచేలా చేసినందుకు అఫ్జల్ మనసులో ఎంతో మురిసిపోయాడు. ఈరోజు డబ్బు తీసుకోవడానికి తలవంచిన దీప్తి, రేపు నా సుల్లి చీకడానికి కూడా తలవంచుతుంది, దీప్తిని నా ముందు పంగ చాపి  దెంగించుకునేలా చేస్తాను అని అనుకున్నాడు.
అలా సమయం గడిచిపోతోంది. అఫ్జల్, రాహుల్ ఇద్దరూ కలిసి కాలేజీకి వెళ్లి రావడం, కలిసి భోజనం చేయడం, ఆ తర్వాత అఫ్జల్ రాహుల్ గదిలోకి వెళ్లి చదువుకోవడం జరిగేది. దీప్తి రాహుల్‌ను ఏదైనా పనికి పిలిస్తే, అఫ్జల్ ఆ పని చేసిపెట్టేవాడు. దీప్తి రోజూ తన ఫుడ్ ఐటమ్స్ తీసుకుని మార్కెట్‌కు వెళ్లేది. అప్పుడప్పుడు అఫ్జల్ కూడా ఏదో నెపంతో ఆమెతో పాటు వెళ్లేవాడు.
మార్కెట్లో రద్దీలో దీప్తితో నడుస్తున్నప్పుడు, జనం తగలకుండా ఆమెను కాపాడుతున్నట్లుగా ఆమె చేతులను టచ్ చేస్తూ పక్కకు నెట్టేవాడు. దీప్తికి అది తప్పుగా అనిపించేది కాదు. మామూలుగా ఆడవాళ్లకు, ఎదుటివాళ్లు తమను ఏ చూపుతో చూస్తున్నారో, ఎలా టచ్ చేస్తున్నారో ఇట్టే తెలిసిపోతుంది. కానీ అఫ్జల్ ప్రవర్తనలో వచ్చిన మార్పు చూసి తనదే అనవసరమైన అనుమానం అని ఆమె సరిపెట్టుకునేది...ఆలా అఫ్జల్ దీప్తి లా మధ్య చనువు కూడా పెరిగింది... రోజు దీప్తి తో రాహుల్ కన్నా అఫ్జల్ ఎక్కువ సమయం గడిపేవాడు... కానీ ఇంట్లో రాహుల్ ఉండడంతో అఫ్జల్ కు దీప్తి ఎక్కువ మాట్లాడే సమయం దొరికేది కాదు .. దాని కోసమా ఎదో ఒక్కటి ప్లాన్ చేయాలనీ అనుకోని దీప్తి ని తలచుకుంటూ వాడి పెద్ద మొడ్డని పట్టుకొని కొట్టుకుంటూ , చూస్తూ ఉండే లంజ ఎదో ఒక్కరోజు ఈ మొడ్డని నీతో కొట్టిస్తా నా మొడ్డకి నిను బానిసను చేసుకుంటా ..హ.. దీప్తి..హ.. హ్మ్.. నాకు వస్తుంది...లంజ.. అని పిచ్చి వాడిలాగా .. మూలుగుతూ... ఒక్కసారిగా.. వాడి వీర్యాన్ని  మొత్తం చిమి కొట్టాడు.. తర్వాత.. దీప్తి ని తల్చుకుంటూ... పడుకోండి పోయాడు....

తరువాత.. రోజు రాహుల్ ని ఇంటి నుండి దూరం చేయడానికి ఒక్క పధకం వేసుకొని బయటికి వెళ్ళాడు...
అఫ్జల్ ట్యూషన్ క్లాసులు నడిపే తన స్నేహితుడు రషీద్‌ను కలవడానికి వెళ్లాడు. వాడు ఎప్పుడూ చాలా బిజీగా ఉండేవాడు. పలకరింపులు అయ్యాక, కూర్చుని టీ తాగుతూ అఫ్జల్ రషీద్‌తో ఇలా అన్నాడు.
అఫ్జల్ - "నేను నా స్నేహితుడికి ఒకడికి ఆర్థికంగా సాయం చేయాలనుకుంటున్నాను. కానీ వాడు చాలా ఆత్మాభిమానం ఉన్నవాడు, ఊరికే సాయం తీసుకోడు. కానీ వాడు మా క్లాస్‌లో బెస్ట్ టాప్ స్టూడెంట్. నీ క్లాస్‌లో ఉన్న 8, 9, 10వ తరగతి పిల్లలకు బాగా పాఠాలు చెప్పగలడు."
రషీద్, - "అయితే నీ ఉద్దేశం ఏంటి?" అని అడిగాడు.
అఫ్జల్, - "వాడు టైం తీసుకుని వారానికి రెండుసార్లు, రోజుకి రెండు గంటల పాటు నీ స్టూడెంట్స్‌కి చెప్తే నీకు కొంచెం పని భారం తగ్గుతుంది, నీకు కాస్త ఫ్రీ టైం దొరుకుతుంది కదా?" అన్నాడు.
రషీద్,- "అది నిజమే, కానీ వాడు ఎందుకు చెప్తాడు, అసలు పేమెంట్ ఎంత అడుగుతాడు?" అని అన్నాడు.
అఫ్జల్, - "భయ్యా, వాడు నెలకు 16 గంటలు చెప్పినందుకు నువ్వు వాడికి 10 వేలు ఇవ్వాలి, అది కూడా నీ జేబులోంచి కాదు." అని చిన్నగ నవ్వతూ చెప్పాడు...
రషీద్,- "అంటే?" అన్నాడు.
అఫ్జల్, -"ఆ డబ్బు ప్రతి నెలా నేనే నీకు అడ్వాన్స్‌గా ఇస్తాను, నీ జేబులోంచి ఒక్క రూపాయి కూడా పోదు. నా స్నేహితుడికి సాయం చేసినట్లవుతుంది, వాడికి ఈ విషయం తెలియకుండానే జరిగిపోతుంది."
రషీద్ సంబరపడిపోయాడు, "వాహ్, భలే ఐడియా రా. వాడికి డబ్బు దొరుకుతుంది, నాకు కొంచం ఫ్రీ టైం దొరుకుతుంది... డన్!" అన్నాడు. సంతోషం గా.
అఫ్జల్ వాడికి థాంక్స్ చెప్పి అక్కడినుండి బయల్దేరాడు. ఇంటికి వచ్చి రాహుల్‌తో ఇలా అన్నాడు.
అఫ్జల్ - "ఒరేయ్ రాహుల్, నా స్నేహితుడు ఒకడు 8 నుండి 10వ తరగతి పిల్లల కోసం క్లాసులు రన్ చేస్తున్నాడు, కానీ వర్క్ లోడ్ ఎక్కువై ఇబ్బంది పడుతున్నాడు. పని పంచుకోవడానికి ఎవరినైనా పెట్టుకుందామంటే అందరూ ఎక్కువ ఫీజు అడుగుతున్నారట. నన్ను పాఠాలు చెప్పమని అడిగాడు."
రాహుల్, - "మరి.. నువ్వేం చెప్పావు?" అని అడిగాడు.
అఫ్జల్,- "కానీ నేను ఇంకా అంత చెప్పే స్థాయికి రాలేదని నీకు తెలుసు కదా. ఒకవేళ నువ్వు వాడి స్టూడెంట్స్‌కు వారానికి  రెండు గంటల పాటు కోచింగ్ ఇస్తే, వారానికి 16 గంటలకి 10 వేలు ఇస్తానన్నాడు. నువ్వు ఈ పని చేయగలవా?" అని అడిగాడు. కానీ రాహుల్ కొంచమ్ సంకోచించి.. అది కాదు రా కానీ ,, ఎదో చెప్పబోయాడు .. అంతలోనే అఫ్జల్ వాడి మనసు మార్చే అందుకు ఒక్కసారి బాగా ఆలోచించు.. మీ అమ్మ ఒక్కటే ఇంకా ఎన్ని రోజులు కష్టపడుతుంది ,. ని సంపాదన కూడా తోడు అవుతే .. ఆమెకి సహాయంగా ఉంటుంది కదా.. అని నచ్చ చెప్పాడు,... రాహుల్ కూడా ఎప్పటి నుంచో... వాళ్ళ అమ్మకి ఏదైనా సహాయం చేయాలనీ అనుకున్ వాడు వాడికి ఇది ఒక్క మంచి అవకాశం గా అనిపిచ్చింది .. నేను ఒక్కసారి అమ్మ తో మాట్లాడి చెప్తాను రా.. అని అఫ్జల్ ని గట్టిగ హత్తుకున్నాడు.. థాంక్స్ రా. మాకు ఇంత సహాయం చేసినందుకు ... అఫ్జల్ మనసులో నవ్వుకొని ఆలా ఏమి లేదు రా నాకు తోచినా సహాయం చేసాను అంతే... అని రాహుల్ ని గట్టిగ హత్తుకొని చెప్పాడు...
తరువాత .. అందురు భోజనం చేసి ఎవరి గదికి వాళ్ళు వెళ్లిపోయారు . తరువాత  రాహుల్ దీప్తి.. దగ్గరికి వెళ్లి అఫ్జల్ చెపింది అంత చెప్పాడు... దీప్తి మొదటి ఒప్పుకోకపోయినా .. రాహుల్ కి టీచింగ్ మీద ఆసక్తి ఉండడం చూసి చివరికి ఒప్పుకుంది... ఇంకా రాహుల్ సంతోషంగా "థాంక్స్ అమ్మ"  అని  దీప్తిని గట్టిగ హత్తుకొని బుగ్గ మీద ముద్దుపెట్టుకున్నాడు.... దీప్తి కూడా రాహుల్ తల నిమురుతూ .. ని  చదువు మీద కూడా శ్రద్ధ పెట్టు . అని ప్రేమగా మందాలంచింది.....
ఇంకా ఉదయానే అఫ్జల్ ఏమైంది అని  రాహుల్ ను అడిగాడు.. అమ్మ కూడా ఒప్పుకుంది,, అని సంతోషంగా చెప్పాడు..
రాహుల్ ఎంత సంతోషంగా ఉన్నాడో వాడికి 10 రేట్లు అఫ్జల్ సంతోషంగా ఉన్నాడు.. ఎందుకు ఉండడు అంత అందమైన దీప్తి వాడికి దొరుకుతుంది... కాబట్టి.
ఇంకా రాహుల్.. మనసులో అదనంగా 10 వేల ఆదాయం వస్తుందన్న ఆలోచనతో రాహుల్ చాలా సంతోషించాడు. తన బట్టలు, బూట్ల కోరికల కోసం తల్లి మీద భారం వేయకూడదని అనుకునేవాడు. ఈ ఆఫర్ వాడికి ఎన్నో అవసరాలు తీర్చేదిగా అనిపించింది. ఇప్పుడు రాహుల్ ఇంట్లో లేని సమయంలో అఫ్జల్‌కు వారానికి రెండుసార్లు 2 గంటల పాటు ఫ్రీ టైమ్ దొరుకుతుంది. అప్పుడు తన అసలు ప్లాన్ అమలు చేయొచ్చు.
అఫ్జల్ దీప్తి వైపు ఓరకంట చూస్తూ మనసులో ఇలా అనుకున్నాడు, 'ఇక ఎన్నో రోజుల్లేవే.. అతి త్వరలోనే నిన్ను నగ్నంగా చూస్తాను, నీ ఈ నిండు దేహం నా మంచం మీద ఉంటుంది, నువ్వు నా మొడ్డతో దెంగించుకుంటావే నా లంజా'.అని వాడి మొడ్డని గట్టిగ నిమురుకున్నాడు.......

ఇప్పుడు మీకో చిన్న ప్రశ్న… మన హీరోయిన్లలో దీప్తి పాత్రకు ఎవరు సరిగ్గా సరిపోతారని మీరు భావిస్తున్నారు? మీకు నచ్చిన హీరోయిన్ పేరు మాత్రమే కాకుండా, ఆమె ఎందుకు ఈ పాత్రకు సరిపోతుందో కూడా కింద కామెంట్‌లో చెప్పండి.
మీ కామెంట్స్‌ను బట్టి దీప్తి పాత్రకు సరైన రూపాన్ని ఎంపిక చేద్దాం. మరి మీ దృష్టిలో మన దీప్తి ఎవరు?

కొనసాగుతుంది ...

[MadanaRathri]

నా ప్రియమైన పాఠకులందరికీ స్నేహితుల దినోత్సవ శుభాకాంక్షలు! ❤️

నా కథను ఇంత ప్రేమగా చదువుతూ, లైక్స్, కామెంట్స్, సపోర్ట్‌తో నన్ను ఎప్పుడూ ప్రోత్సహిస్తున్న ప్రతి ఒక్కరికీ హృదయపూర్వక ధన్యవాదాలు.

ఈ ఫ్రెండ్‌షిప్ డే సందర్భంగా మీ అందరికీ ఒక చిన్న గిఫ్ట్‌లా, తదుపరి అప్డేట్‌ను మరింత ఆసక్తికరంగా సిద్ధం చేస్తున్నాను.

ఇంకా 3 రోజుల్లో కొత్త అప్డేట్ వస్తుంది. కొంచెం ఓపిక పట్టండి... ఈసారి మీ ఎదురు చూపులకు తగ్గట్టుగా ఉండేలా ప్రయత్నిస్తున్నాను.

మరోసారి మీ అందరికీ స్నేహితుల దినోత్సవ శుభాకాంక్షలు! 
మీ ప్రేమ, సపోర్ట్ ఇలాగే ఎప్పటికీ కొనసాగాలని కోరుకుంటున్నాను.

[MadanaRathri]

హాయ్ రీడర్స్ 

మన స్టోరీ అప్డేట్స్ కోసం ఎదురుచూస్తున్న ప్రతి ఒక్కరికీ ధన్యవాదాలు. 
ఈ మధ్య ఆఫీస్ పనులతో చాలా బిజీగా ఉన్నాను. అయినప్పటికీ మీ కోసం కాస్త సమయం కేటాయించి ఈరోజు ఒకటి లేదా రెండు స్టోరీ అప్డేట్స్ ఇవ్వాలని నిర్ణయించుకున్నాను.
అందరూ హ్యాపీగా చదివి ఎంజాయ్ చేయండి. 
అలాగే, ప్రస్తుతం నేను రాస్తున్న కథల్లో మీకు ఏ కథపై ఎక్కువ ఆసక్తి ఉందో కామెంట్‌లో తప్పకుండా చెప్పండి. ఎక్కువ మంది కోరిన కథను వీలైనంత త్వరగా, రెగ్యులర్‌గా పోస్ట్ చేయడానికి ప్రయత్నిస్తాను.
మీ ప్రేమ, సపోర్ట్, ఫీడ్‌బ్యాక్‌కి ఎప్పటికీ రుణపడి ఉంటాను.  

[MadanaRathri]

EPIOSDE :-6

                  ఆరుగురు ప్రతివ్రతలు

మరుసటి రోజు ఉదయం. రాహుల్ అప్పటికే ట్యూషన్ చెప్పడానికి వెళ్ళిపోయాడు. వంటగదిలో దీప్తి హడావిడిగా వంట చేస్తోంది. పోపుల పెట్టెలో కారం పొడి అయిపోవడంతో చుట్టూ చూసింది. పైన ఉన్న అటక లాంటి ఎత్తైన షెల్ఫ్‌లో కారం డబ్బా కనిపించింది. దాన్ని అందుకోవడానికి చేతులు పైకి చాచి తన శాయశక్తులా ప్రయత్నించింది, కానీ ఆ డబ్బా ఆమె చేతికి చిక్కలేదు.
"రాహుల్... ఎక్కడున్నావురా? ఒక్కసారి వంటగదిలోకి రావా..." అంటూ పిలిచింది దీప్తి. కానీ అటు వైపు నుంచి ఎలాంటి సమాధానం రాలేదు. ఇల్లంతా నిశ్శబ్దంగా ఉంది. డబ్బా అందక కంగారుగా మళ్లీ పిలిచింది. అప్పుడే ఆ  అఫ్జల్ అక్కడికి వచ్చాడు.

"ఏంటి ఆంటీ, ఏమైనా కావాలా? రాహుల్ ఇప్పుడే ట్యూషన్ చెప్పడానికి వెళ్ళిపోయాడు," అని అన్నాడు.

"అయ్యో, వాడు వెళ్లిన విషయం మర్చిపోయాను బాబు. ఆ పైన ఉన్న కారం పొడి డబ్బాను కొంచెం అందిస్తావా?" అని అడిగింది దీప్తి.

"అలాగే ఆంటీ," అంటూ అఫ్జల్ ఆ డబ్బాను అందుకోవడానికి చేతులు చాపాడు. కానీ అతని ఎత్తుకు కూడా అది అందలేదు. "ఆంటీ, నాకూ అందడం లేదు. ఇక్కడ ఏదైనా స్టూల్ ఉంటే ఇవ్వండి," అని అడిగాడు.

దీప్తి వంటగది నలుమూలలా వెతికింది. "అయ్యో బాబు, ఇక్కడ స్టూల్ ఏమీ లేదే... ఇప్పుడు ఎలా?" అంటూ నిరాశగా అంది.

అఫ్జల్ కళ్ళలో ఒక విచిత్రమైన మెరుపు మెరిసింది. కొద్ది క్షణాలు ఆలోచించి, "ఆంటీ, మీరు ఏమీ అనుకోనంటే నేను మిమ్మల్ని పైకి ఎత్తుతాను. అప్పుడు మీరు ఆ డబ్బాను సులభంగా తీసుకోవచ్చు," అన్నాడు.

దీప్తి ఒక్కసారిగా ఉలిక్కిపడింది. "అయ్యో వద్దులే బాబు... నువ్వు నన్ను ఎత్తలేవు, వదిలేయ్," అని మొహమాటంగా అంది.

కానీ అఫ్జల్ వదిలిపెట్టలేదు. "అయ్యో ఆంటీ, నన్ను తప్పుగా అనుకోకండి. నేను కూడా మీ కొడుకు లాంటి వాడినే కదా! రండి, నేను మిమ్మల్ని ఎత్తుతాను. నా మీద నమ్మకం లేకపోతే వద్దులే," అంటూ తన మాటలతో ఆమెను మానసికంగా ఒప్పించే ప్రయత్నం చేశాడు.

స్టవ్ మీద కూర మాడిపోతుందేమో అన్న కంగారులో, వేరే దారి లేక మొహమాటంగానే అంగీకరించింది దీప్తి. "సరే, జాగ్రత్త బాబు," అంటూ నెమ్మదిగా అఫ్జల్ ముందుకు వచ్చి నిలబడింది.
ఇదే సరైన అవకాశం అనుకున్న అఫ్జల్, దీప్తి అందమైన దేహాన్ని ఆశగా చూస్తూ నెమ్మదిగా తన చేతులను ఆమె నడుము చుట్టూ వేశాడు. ఆమె సున్నితమైన నడుమును పట్టుకుని చాలా సులభంగా పైకి ఎత్తాడు. ఆ క్షణం దీప్తి శరీరం వెనుక భాగం అఫ్జల్ ముఖానికి అత్యంత దగ్గరగా వచ్చింది.

తనను అంత సులభంగా పైకి ఎత్తేయడంతో దీప్తి ఆశ్చర్యపోయింది. "పర్లేదు బాబు, నీకు చాలా బలమే ఉంది," అని మెచ్చుకుంటూ, ఆ డబ్బాను అందుకోవడం కోసం తన శరీరాన్ని సాగదీస్తూ ఇంకా కొంచెం పైకి లేచింది.

అనుకోకుండా జరిగిన ఆ స్పర్శకు, అఫ్జల్ ముఖం తన దేహానికి తగలగానే దీప్తి శరీరంలో ఏదో తెలియని కరెంటు పాకినట్లుగా అయింది. ఆమె పెదవుల నుంచి తెలియకుండానే ఒక మత్తు లాంటి మూలుగు బయటకు వచ్చింది.

ఆ ప్రయత్నంలో ఆమె అందమైన వొంపుసొంపులు అఫ్జల్ ముఖాన్ని పూర్తిగా కప్పేశాయి. దీప్తి అందమైన పిర్రలు అఫ్జల్ మొహం ముందు అట్టు ఇట్టు కదులుతున్నాయి. అప్పటివరకు వంటగదిలో ఉన్న సాధారణ వాతావరణం ఒక్కసారిగా వేడెక్కింది. అఫ్జల్ మొహం తన శరీరానికి తగలగానే, దీప్తిలో తెలియని ఒక కరెంటు షాక్ లాంటి స్పందన కలిగింది. ఆమెకు తెలియకుండానే ఒక మత్తులో, "అహ్..." అని మూలిగింది. ఆ నిశ్శబ్దంలో ఆమె మూలుగు స్పష్టంగా వినిపించింది.

"ఆంటీ... డబ్బా అందిందా?" అని కావాలనే మత్తుగా అడిగాడు అఫ్జల్.

"లేదు బాబు... ఇంకొంచెం పైకి ఎత్తు," అని దీప్తి శ్వాస వేగంగా తీసుకుంటూ అంది.

అఫ్జల్ చేతులు ఆమె నడుమును మరింత గట్టిగా, మత్తుగా పిసికాయి. అతను ఆమెను ఇంకాస్త పైకి ఎత్తాడు. దీప్తి ఆ దీప్తి డబ్బా కోసం గాల్లో ఎగురుతూ పైకి కిందకి కదులుతుంటే, కింద అఫ్జల్ మొహం మీద దీప్తి పిర్రలు నాట్యం ఆడుతున్నాయి. ఆ గదిలో వాతావరణం క్షణక్షణం వేడెక్కుతూ, వారిద్దరి మధ్య ఒక ఊహించని, ఉత్కంఠభరితమైన కెమిస్ట్రీని సృష్టిస్తోంది.

దీప్తి చివరకు ఆ డబ్బాను పట్టుకుంది. "అందింది బాబు... ఇక కిందకు దించు," అంటూ వేగంగా ఊపిరి పీల్చుకుంటూ అంది. కానీ అఫ్జల్ చేతులు ఆమె నడుమును వెంటనే వదల్లేదు. చాలా నెమ్మదిగా, ఒక మత్తులో ఉన్నట్లుగా ఆమెను కిందకు దించాడు. ఆ క్రమంలో ఆమె మృదువైన దేహం అతని కండలు తిరిగిన శరీరానికి రాసుకుంటూ కిందకు దిగింది. దీప్తి పాదాలు నేలను తాకినప్పటికీ, అఫ్జల్ తన చేతులను ఆమె నడుము చుట్టూ నుంచి తీయలేదు. ఇద్దరి మధ్య గాలి చొరబడలేనంత దగ్గరగా నిలబడిపోయారు.

దీప్తి గుండె వేగంగా కొట్టుకుంటోంది. ఆ నిశ్శబ్దంలో వారిద్దరి శ్వాసల శబ్దం స్పష్టంగా వినిపిస్తోంది. ఆమె తన వణుకుతున్న పెదవులతో, "అఫ్జల్... వదులు," అని నెమ్మదిగా అంది. ఆమె గొంతులో కోపం లేదు, కేవలం ఒక తెలియని తడబాటు, ఏదో కొత్త కోరిక మాత్రమే ధ్వనించాయి.

అఫ్జల్ ఆమె కళ్ళలోకి సూటిగా, లోతుగా చూస్తూ, "ఆంటీ... మీరెంత అందంగా ఉన్నారో మీకు తెలుసా?" అని మత్తుగా గుసగుసలాడాడు.

ఆ మాటకు దీప్తి బుగ్గలు సిగ్గుతో ఎర్రబడ్డాయి. "పిచ్చి పిచ్చి మాటలు మాట్లాడకు... వదులు, ఎవరైనా చూస్తారు," అంటూ అతడి ఉంగరాలు తిరిగిన ఛాతీ మీద తన చేతులు వేసి వెనక్కి నెట్టడానికి ప్రయత్నించింది. కానీ ఆమె చేతుల్లో ఏమాత్రం బలం లేదు, ఆ నెట్టడంలో ఆమెకు నిజమైన ఉద్దేశం లేదు.

అఫ్జల్ పెదవులపై ఒక చిన్న చిరునవ్వు విరిసింది. తన చేతులను ఆమె నడుము చుట్టూ మరింత బిగించి తన వైపు లాక్కుంటూ, "ఇంట్లో ఎవరూ లేరు కదా... రాహుల్ రావడానికి ఇంకా చాలా సమయం పడుతుంది," అన్నాడు. అతని వేడి శ్వాస ఆమె మెడను, చెవి వెనుక భాగాన్ని తాకుతుంటే, దీప్తి దేహం కరెంటు షాక్ తగిలినట్లుగా ఒక్కసారిగా జలదరించింది.

"ఇది తప్పరా..." అని దీప్తి మత్తుగా కళ్లు మూసుకుంటూ అనగానే, అఫ్జల్ ఆమె ముఖానికి మరింత దగ్గరగా వంగి, "తప్పని తెలిసినా... మీ శరీరపు స్పర్శ, మీ అందం నన్ను ఆలోచించనివ్వడం లేదు దీప్తి," అంటూ మొదటిసారి ఆమెను పేరు పెట్టి పిలిచాడు.

తన పేరును అంత ప్రేమగా, ఆత్మీయంగా అతడి నోటి వెంట వినగానే దీప్తిలో ఇన్నాళ్లూ దాగివున్న ఏవో అణచివేయబడిన భావాలు ఒక్కసారిగా ఉప్పెనలా మేల్కొన్నాయి. ఆమె చేతిలో ఉన్న కారం డబ్బా నెమ్మదిగా జారి కింద పడింది, కానీ ఆ శబ్దం వారిద్దరి చెవులకూ చేరలేదు. వంటగదిలోని పొయ్యి మీద ఉన్న వేడి కంటే, వాళ్ళిద్దరి శ్వాసల మధ్య, కళ్ల మధ్య రగులుతున్న ఆకర్షణే ఇప్పుడు వాళ్ళ ప్రపంచాన్ని ఆక్రమించేసింది. తన చేతులను అఫ్జల్ మెడ చుట్టూ వేస్తూ, చుట్టూ ఏం జరుగుతుందో పూర్తిగా మర్చిపోయి, ఒకరి కళ్ళలో ఒకరు తమ కొత్త బంధాన్ని, కోరికను వెతుక్కుంటూ అలానే ఉండిపోయారు. అప్పుడే రాహుల్ అమ్మ నేను వచ్చేసాను అని లోపాలకి వచ్చాడు...
రాహుల్ అమ్మ అని పిలిచినా శబ్దము విని ఇద్దరు ఈ లోకంలోకి వచ్చారు.. ముందుగా దీప్తి తేరుకొని అఫ్జల్ ని దూరం తోసింది .. అఫ్జల్ కూడా చ.. చ.. వీడు మంచి టైం కి వచ్చి అంత చెడగొట్టాడు అనుకుంటూ అక్కడ నుండి వెళ్లి పోతాడు..... తరవాత ... రూమ్ లోకి వెళ్లి దీప్తి జరిగింది అంత గుర్తుకు తెచ్చుకొని వాడి మొడ్డను దీప్తి పేరు తలచుకుంటూ కొట్టుకొని కొత్త పథకాన్ని ఆలోచిస్తూ ప్రశాంతగా  నిద్రపోయాడు...



మరుసటి రోజు ఉదయం. అఫ్జల్ మనసులో నిన్నటి మత్తు ఇంకా వదలలేదు, పైగా ఒక కొత్త పథకం మెదులుతోంది. కావాలనే ఆలస్యంగా నిద్రలేచి బాత్రూంలోకి వెళ్లాడు. అప్పటికే రాహుల్ కాలేజీకి వెళ్ళడానికి పూర్తిగా సిద్ధంగా ఉన్నాడు. వంటగదిలో దీప్తి పనిలో నిమగ్నమై ఉంది. తను బయటకు రావడం కాస్త ఆలస్యం అవుతుందని అఫ్జల్ బాత్రూం నుంచే రాహుల్‌కు సైగ చేసి చెప్పాడు.

కొద్దిసేపటికే రాహుల్ కాలేజీకి బయల్దేరి వెళ్ళిపోయాడు. ఇంట్లో ఇప్పుడు తను, దీప్తి మాత్రమే ఉన్నారని అఫ్జల్‌కు తెలుసు. బాత్రూంలో షవర్ కింద నిలబడి, జాలువారుతున్న నీటి ధారల్లో తడుస్తూ నిన్నటి దీప్తి స్పర్శను గుర్తుచేసుకున్నాడు. ఆ ఊహలతో రగులుతున్న కోరికను అదుపు చేసుకోలేక మొడ్డను పిసుకుంటూ, "రాహుల్... ఒరేయ్ నా టవల్ ఇవ్వరా.. నేను మర్చిపోయాను!" అని కావాలనే గట్టిగా అరిచాడు.

అక్కడ రాహుల్ లేడు. వాడు కాలేజీకి వెళ్ళడం దీప్తి కళ్ళారా చూసింది. 'పాపం పిలాడు, రాహుల్ ఇంట్లోనే ఉన్నాడనుకుని అరుస్తున్నాడు' అనుకున్న దీప్తి, అఫ్జల్ గదిలోకి వెళ్లి టవల్ తీసుకుని వచ్చి బాత్రూమ్ తలుపు నెమ్మదిగా తట్టింది.

అప్పటికే తలుపు వెనుక కాచుకుని ఉన్న అఫ్జల్, ముఖం నిండా సబ్బు రాసుకుని, బయట ఉన్నది దీప్తి అని ఏమీ తెలియనట్లే నటిస్తూ అకస్మాత్తుగా తలుపు తీశాడు. తలుపు తీయగానే... దీప్తి చూపు నేరుగా అఫ్జల్ నగ్న దేహం మీద, ముఖ్యంగా అతని మొడ్డ మీద పడింది.. ఆ క్షణం ఆమెకు ఊపిరి ఆగినంత పనైంది! కరెంట్ షాక్ కొట్టినట్లుగా ఆమె శరీరం శిలలా బిగుసుకుపోయింది, అంత పెద్దది... రాహుల్ తండ్రికి 5 అంగుళాలు ఉండేది, రాహుల్‌ది కూడా అంతే సైజు. కానీ అఫ్జల్‌ది దాదాపు 9,10 అంగుళాలు ఉండి, లావు కూడా రెట్టింపు ఉంది. దీప్తి రాయిలా బిగుసుకుపోయింది.
అఫ్జల్ ఏమీ ఎరుగని అమాయకుడిలా, తీవ్రంగా సిగ్గుపడుతున్నట్లుగా నటిస్తూ... ఆమె చేతిలోంచి వేగంగా టవల్ లాక్కుని, "సారీ ఆంటీ!" అంటూ వెంటనే బాత్రూమ్ తలుపు వేసేశాడు.


తలుపు మూసుకున్న శబ్దానికి దీప్తి ఒక్కసారిగా ఉలిక్కిపడి వాస్తవంలోకి వచ్చింది. అప్పటివరకు ఒక గాఢమైన మత్తులో ఉండి అప్పుడే మేలుకున్నట్లుగా అనిపించింది ఆమెకు. ఒక పరాయి మగాడి మొడ్డను , అందులోనూ కొడుకు స్నేహితుడిని అలా తదేకంగా, కన్నార్పకుండా చూసినందుకు ఆమెకు తన మీద తనకే విపరీతమైన సిగ్గు, అపరాధభావం ముంచుకొచ్చాయి. అంత పెద్ద మొడ్డ ఉంటుందని ఆమె కలలో కూడా అనుకోలేదు. గుండె వేగంగా కొట్టుకుంటుండగా, వణుకుతున్న అడుగులతో కిచెన్‌లోకి వెళ్ళిపోయింది. కానీ ఆమె మనసంతా అల్లకల్లోలంగా ఉంది. కళ్ళ ముందు పదే పదే అఫ్జల్ నగ్న రూపమే మెదులుతోంది. ముఖ్యంగా అఫ్జల్ పెద్ద మొడ్డ , 'అఫ్జల్ నా గురించి ఏమనుకుంటున్నాడో? ఛీ.. ఎంత పనైంది! ఇక వాడి ముఖం ఎలా చూడాలి?' అన్న ఆలోచనలు ఆమె మనసును తొలిచివేస్తూ, ఆమెలో భయాన్ని, అదే సమయంలో ఒక తెలియని కొత్త అలజడిని సృష్టిస్తున్నాయి.


అఫ్జల్ ఆ రోజు కాలేజీకి కాస్త ఆలస్యంగా వెళ్లాడు. క్లాస్‌రూమ్‌లో కూర్చుని ఉన్న రాహుల్‌ను చూడగానే అతని పెదవులపై ఒక గూఢమైన చిరునవ్వు మెరిసింది. ఏమీ తెలియనట్లు వెళ్లి అతని పక్క సీట్లో కూర్చున్నాడు. సాయంత్రం ఇద్దరూ కలిసి ఇంటికి తిరిగి వచ్చినప్పుడు, ఉదయం బాత్రూమ్‌లో జరిగిన ఆ సంచలన సంఘటన అసలు ఏమీ జరగనట్లే అఫ్జల్ చాలా మామూలుగా ప్రవర్తించాడు. "ఆంటీ బాగా ఆకలేస్తోంది" అన్నాడు. దీప్తి తలదించుకుని వడ్డిస్తోంది. అఫ్జల్ తింటూనే వంట బాగుందని పొగిడాడు. ఆ తర్వాత చదువుకోడానికి రాహుల్ గదిలోకి వెళ్లి, ఉదయం తాను వినని నోట్స్ తీసుకున్నాడు.

ఘడియారంలో సమయం సాయంత్రం నాలుగున్నర అయింది. రాహుల్ ట్యూషన్ చెప్పడానికి బయలుదేరాడు. అతను తిరిగి రావడానికి రాత్రి ఏడున్నర దాటుతుందని అఫ్జల్‌కు బాగా తెలుసు. ఇంట్లో రాహుల్ అడుగులు బయట పడగానే, వంటగదిలో కడిగిన గిన్నెలు సర్దుతున్న దీప్తి దగ్గరకు అఫ్జల్ శబ్దం కాకుండా నెమ్మదిగా వెళ్లాడు.
అతని నీడ పడగానే దీప్తి ఉలిక్కిపడి చూసింది. అఫ్జల్ తన తలను కాస్త దించుకుని, గొంతులో నటనతో కూడిన పశ్చాత్తాపాన్ని నింపి, "ఆంటీ... అయామ్ రియల్లీ సారీ," అన్నాడు. దీప్తి గుండె వేగం పుంజుకుంది. చేతిలోని తడి గుడ్డను గట్టిగా పట్టుకుంటూ కంగారుగా, "సారీ దేనికి అఫ్జల్?" అని అడిగింది. అఫ్జల్ ఆమె కళ్లలోకి అమాయకంగా చూస్తూ, "అది ఆంటీ... ఉదయం నేను రాహుల్ అనుకుని తలుపు తీశాను. టవల్ తీసుకుని మీరొచ్చారని నాకు అస్సలు తెలియదు... దయచేసి నన్ను క్షమించండి," అన్నాడు.. ఆ మాట వినగానే ఉదయం బాత్రూమ్ ముంగిట కళ్లారా చూసిన ఆ భారీ దృశ్యం దీప్తి మనసులో మెరుపులా మెరిసింది. ఆమె చెంపలు సిగ్గుతో ఎర్రబారాయి. రక్తం ముఖంలోకి ఉడికినట్లయింది. తల ఇంకా కిందికి వంచుకుని, వణుకుతున్న స్వరంతో, "ప... పర్వాలేదులే బాబు," అని అతి కష్టం మీద గొణిగింది.

అఫ్జల్ మౌనంగా అక్కడి నుంచి తప్పుకుని తన గదిలోకి వెళ్ళిపోయాడు. దీప్తి మనసులో ఇంకా ఏ రకమైన సంఘర్షణ నడుస్తోంది? ఆమె మనసు తనపట్ల కరిగిపోయిందా లేదా అని అతను లెక్కింపులు వేసుకుంటున్నాడు. తొందరపడి వేసే ఒక్క అడుగు మొత్తం ఆటను పాడు చేయకూడదని భావించి, ఒంటిపై ఉన్న దుస్తులు తీసి కేవలం ఒక లుంగీ మాత్రమే కట్టుకుని మంచం మీద పడుకున్నాడు.  కానీ, దీప్తి సమ్మోహనకరమైన అందం, ఉదయం తన నగ్న దేహాన్ని చూసినప్పుడు ఆమె కళ్లలో కనిపించిన ఆశ్చర్యం, భయం, కోరికల కలబోత అతడికి పదే పదే గుర్తుకొస్తున్నాయి. ఆ ఆలోచనలు అలా సుడులు తిరుగుతుంటే అతని దేహంలో వేడి ప్రవాహం ఉప్పెనలా పెరిగింది. అతడి మొడ్డ బలంగా ఉప్పొంగి, లుంగీని పైకి నెడుతూ నిటారుగా మారింది. అఫ్జల్ లుంగీలోంచి చేయి లోపలికి పోనిచ్చి, తన మగతనాన్ని గట్టిగా పట్టుకుని ఒకసారి మృదువుగా నిమురుకున్నాడు. చేయి బయటకు తీసిన తర్వాత కూడా లుంగీ పైకి లేచి ఒక గుడారంలా ఏర్పడిన ఆ ఆకారాన్ని చూసి అతని పెదవులపై విజయోత్సాహం నిండిన నవ్వు విరిసింది.

అబ్బా, ఒకవేళ దీప్తి ఇక్కడికొచ్చి ఈ టెంట్ చూస్తే ఎలా ఉంటుంది! అఫ్జల్ మనసులోనే, త్వరగా దీప్తిని నా మొడ్డ కిందకు తీసుకురావాలి అని దేవుణ్ణి వేడుకున్నాడు. వాడు సుల్లిని పిసుకుంటూ, "ఆహ్.. దీప్తి.. నా ప్రాణమా, ఎప్పుడొస్తావే నా మొడ్డ కిందకి లంజా. నిన్ను దెంగి నా రంకుముండగా మార్చుకోడానికి నా మొడ్డ ఉవ్విళ్లూరుతోంది. ఇంకెన్ని రోజులే ఆ పతివ్రత వేషాలు. వచ్చి నా మొడ్డతో దెంగించుకోవే లంజా " అనుకుంటూ అఫ్జల్ కళ్ళు మూసుకున్నాడు.
అఫ్జల్ తన మొడ్డని లుంగీ బయటకు తీసి మెల్లమెల్లగా ముందుకూ వెనకకూ ఊపుతూ దీప్తి నామజపం చేస్తున్నాడు. దీప్తి రోజూ లాగే వేడి టీ కప్పుతో లోపలికి అడుగుపెట్టింది. సాధారణంగా ఈ సమయంలో రాహుల్, అఫ్జల్ ఇద్దరూ కలిసి ముచ్చట్లు చెప్పుకుంటూ ఉంటారు. కానీ ఈరోజు అఫ్జల్ ఒక్కడే ఉన్నాడని ఆమెకు తెలుసు. అడుగు లోపల పెట్టి మంచం వైపు చూడగానే దీప్తికి గుండె ఆగిపోయినంత పనైంది. ఉదయం బాత్రూమ్ దగ్గరలాగే మరోసారి ఆమె శరీరం మంచు ముక్కలా గడ్డకట్టుకుపోయింది!

అఫ్జల్ తన మొడ్డని మెల్లగా ముందుకూ వెనకకూ ఆడిస్తున్నాడు.
అఫ్జల్ కళ్లు మూసుకుని ఉన్నాడు. దీప్తి కూడా ఒక ఆడదే కదా. అంత పెద్ద మొడ్డని చూసి ఉదయం లాగే ఇప్పుడు కూడా మైమరచిపోయింది.  ఆమె చూపులు అక్కడికక్కడే నిలిచిపోయాయి. ఆమె చేతులు తీవ్రంగా వణకసాగాయి; చేతిలోని టీ కప్పు, ప్లేటు రాసుకుని చిన్నగా గలగలమనే శబ్దం వచ్చింది. కప్పు ప్లేట్ ఆ చప్పుడికి అఫ్జల్ ఒక్కసారిగా కళ్లు తెరిచి, తీవ్రమైన కంగారు నటిస్తూ తన అంగాన్ని లుంగీతో కప్పేసి, మంచం మీద వేగంగా పైకి లేచి కూర్చున్నాడు.దీప్తి ఎలాగోలా వణుకుతున్న చేతులతో ఆ టీ కప్పును పక్కన ఉన్న టేబుల్ మీద పెట్టి, తడబడే కాళ్లతో వెనక్కి తిరిగింది. అప్పుడే అఫ్జల్ ఆమెను వెనక నుండి అత్యంత స్థిరమైన, సమ్మోహనకరమైన గొంతుతో పిలిచాడు... "దీప్తీ..."

తన చెవులను తనే నమ్మలేకపోయింది దీప్తి! ఇన్నాళ్లూ తనను గౌరవంగా 'ఆంటీ' అని పిలిచిన కుర్రాడు, ఇప్పుడు హక్కుగా, ఏకవచనంలో పేరు పెట్టి పిలుస్తున్నాడు! ఆమె మంత్రముగ్ధురాలిలా నెమ్మదిగా వెనక్కి తిరిగి చూసింది. అఫ్జల్, "సారీ దీప్తీ... నేను నిన్ను పేరుపెట్టి పిలుస్తున్నాను" అన్నాడు (గౌరవ వచనం నుండి ఏకవచనానికి వచ్చేశాడు). అఫ్జల్ మంచం దిగి, ఒక మదగజంలా ఆమె ముందుకు నడుచుకుంటూ వచ్చి, "సారీ దీప్తీ... నేను నిన్ను పేరుపెట్టి పిలుస్తున్నందుకు," అన్నాడు గుసగుసగా.
దీప్తి అతడి వైపు అయోమయంగా, శ్వాస వేగంగా తీసుకుంటూ చూస్తూ ఉండిపోయింది.
అఫ్జల్ ఆమె కళ్లల్లోకి తన చూపులను సూటిగా దింపుతూ, "నువ్వు నీ లోపలి తీవ్రమైన కోరికలను ఎందుకు అణచిపెట్టుకుంటున్నావ్? ఎందుకు దాచుకుంటున్నావ్?" అని సూటిగా, ఘాటుగా అడిగాడు.

అవేమీ తనకు అర్థం కానట్లుగా దీప్తి సైలెంట్‌గా వాడి వైపు చూసింది. అఫ్జల్ ఇంకొక అడుగు ఆమెకు అత్యంత సమీపంగా వేసి, "అలా ఎందుకు చూస్తున్నావ్? నీ నుండి నేను ఏమి కోరుకుంటున్నానో, నీ దేహం నా నుండి ఏమి కోరుకుంటోందో నీకు బాగా తెలుసు," అన్నాడు. దీప్తి పెదాలు తీవ్రంగా వణుకుతుండగా, "ఇది... ఇది చాలా తప్పు అఫ్జల్," అంది చాలా బలహీనంగా, అసహాయంగా. అఫ్జల్ ఆమెకు మరింత దగ్గరగా వచ్చి, ఆమె దేహ సువాసనను పీల్చుకుంటూ, "ఎందుకు తప్పు? నువ్వు కేవలం ఒక ఇల్లాలువి మాత్రమే కాదు... మనిషివి! ప్రతి యవ్వనంలో ఉన్న ఆడదానిలో రగిలే ఆ శారీరక ఆకలి నీలో కూడా ఉంది కదా?" అన్నాడు మత్తుగా.
దీప్తి కంగారుగా తల పక్కకు తిప్పుకుని, "లే... లేదు..." అని తడబడుతూ అబద్ధం చెప్పే ప్రయత్నం చేసింది.

అఫ్జల్ ఏమాత్రం ఆలస్యం చేయకుండా, ఆమె నునుపైన చేతిని తన గట్టి పిడికిట్లోకి తీసుకున్నాడు. "ఏ మగాడైనా నిన్ను మంచం మీద తన చేతుల్లో బంధించి నలిపేయాలని, నీ అందమైన దేహాన్ని తన కౌగిలిలో బంధించి నీకు ఒక నిజమైన ఆడదానివి అన్న పరమానందాన్ని ఇవ్వాలని నీకు లేదా చెప్పూ?" అన్నాడు అతడు మరింత కిక్కెక్కించే స్వరంతో. దీప్తి భయంతో, వణుకుతున్న గొంతుతో, "ఏ... ఏం మాట్లాడుతున్నావ్ నువ్వు? నేను నీ ప్రాణస్నేహితుడి తల్లిని!" అంది.
అఫ్జల్ చిన్నగా నవ్వుతూ, "అయితే ఏంటి... నేను నిన్ను నరనరాన కోరుకుంటున్నాను," అంటూ దీప్తిని ఒక్కసారిగా లాగి తన విశాలమైన రొమ్ములకు హత్తుకునేలా గాఢంగా కౌగిలించుకున్నాడు.
దీప్తి వాడి బలమైన కౌగిలి నుండి విడిపించుకోవడానికి కాసేపు ప్రయత్నించింది. కానీ అఫ్జల్ ఇనుప కండరాల బిగింపు ముందు ఆమె మెత్తని శరీర బలం ఏమాత్రం సరిపోలేదు. వాడి లుంగీ కింద మండుతున్న అగ్నిపర్వతంలా ఉప్పొంగి ఉన్న ఆ అంగం దీప్తి నడుము భాగానికి గట్టిగా గుచ్చుకుంటూ, ఆమె సున్నిత నాడుల్లో కోరికల తీగలను మీటింది..

దీప్తి చెవి దగ్గర, "చూడు... నిన్ను నువ్వు కేవలం ఒక తల్లిగా మాత్రమే అనుకుంటున్నావ్, రాహుల్ తల్లి. కానీ నువ్వు ఒక ఆడదానివి కూడా. ఒక యవ్వనంలో ఉన్న తల్లి తన రాత్రులను ఒంటరిగా ఎలా గడుపుతుందో రాహుల్‌కు తెలియదు. కానీ నాకు తెలుసు, నేను చాలా మంది ఆడవాళ్లను దెంగాను" అన్నాడు.
వాడి నోటి వెంట 'దెంగడం' అన్న మాట వినగానే దీప్తికి చెమటలు పట్టాయి. దీప్తి కళ్లు మూసుకుంది, ఆమె శ్వాస వేగంగా ఆడుతోంది. అఫ్జల్ ఆమె మెడపై ముద్దులు పెట్టడం మొదలుపెట్టాడు. లుంగీ కింద గుడారంలా లేచి ఉన్న అఫ్జల్ మొడ్డ దీప్తి నడుముకు తగులుతూ గిలిగింతలు పెడుతోంది. అఫ్జల్ దీప్తి పెదాలపై పెదాలు ఉంచి గట్టిగా ముద్దు పెట్టుకున్నాడు. అలాంటి ముద్దు దీప్తికి ఆమె భర్త కూడా ఎప్పుడూ ఇవ్వలేదు.
అఫ్జల్ మొడ్డా పైనుండి లుంగీ పక్కకు తొలగించి, దీప్తి చేతిని పట్టుకుని తీసుకెళ్లి తన మొడ్డా మీద పెట్టాడు. దీప్తి చెయ్యి మొడ్డా మీద నుండి తీయకుండా ఆమె చేతిపై తన పిడికిలి బిగించాడు. అఫ్జల్, "దీప్తి ... నువ్వు నాతో సుఖపడాలని నీకు కొంచెమైనా లేదని ఒక్కమాట చెప్పు, నేను ఇప్పుడే ఇక్కడినుంచి వెళ్లిపోతాను," అన్నాడు అఫ్జల్ ఆమె కళ్లలోకి ఉద్వేగంగా చూస్తూ. దీప్తి పెదాలు మూతపడ్డాయి. మౌనంగానే ఉండిపోయింది.
అఫ్జల్ నెమ్మదిగా తన చేతి బిగింపును దీప్తి చేతి మీద నుండి వదిలేశాడు. కానీ ఆశ్చర్యకరంగా... దీప్తి కళ్లు మూసుకునే ఉంది. ఆమె మృదువైన చేయి ఇంకా అఫ్జల్ రాతిలా ఉన్న మొడ్డా మీదే ఉంది! పైగా ఆమె వేళ్లు నెమ్మదిగా దాన్ని గట్టిగా పట్టుకున్నాయి!
కానీ దీప్తి కళ్ళు మూసుకునే ఉంది. దీప్తి చేతిలో ఇంకా అఫ్జల్ మొడ్డా అలాగే ఉంది, దానిపై దీప్తి పిడికిలి బిగుసుకునే ఉంది. అఫ్జల్ తన మొడ్డా పై నుండి దీప్తి చేతిని తీసేస్తున్నట్లుగా నటించాడు. అఫ్జల్ కావాలనే తన అంగం పైనుండి దీప్తి చేతిని విడిపిస్తున్నట్లు నటిస్తూ, "పోనీలే... నా మొడ్డని వదిలేయ్," అన్నాడు నెమ్మదిగా.దీప్తి కళ్లు మూసుకునే 'వద్దు' అన్నట్లుగా చిన్నగా తల పక్కకు ఊపింది.అఫ్జల్ పెదవులపై ఒక విజేత నవ్వు పరిపూర్ణంగా వికసించింది. "నువ్వు ఇలాగే దీన్ని పట్టుకుని ఉంటే... నిన్ను నిలువునా దెంగి అనుభవించకుండా నేను ఒక్క క్షణం కూడా ఉండలేను దీప్తి," అన్నాడు వణుకుతున్న కామ స్వరంతో.

దీప్తి తలదించుకుని మౌనంగా ఉండిపోయింది. ఆమె మౌనమే సంపూర్ణ అర్ధాంగీకారం అని గ్రహించిన అఫ్జల్, ఆమె సన్నని నడుము చుట్టూ చేయి వేసి నెమ్మదిగా మంచం వైపు నడిపించాడు. అఫ్జల్ తన పెదాలను దీప్తి పెదాలపై ఉంచి, తన చేతులను ఆమె వీపు వెనకకు తీసుకువెళ్ళి బ్లౌజ్ హుక్స్ ఒక్కటొక్కటిగా తీయడం మొదలుపెట్టాడు.. దీప్తి కళ్లు మూసుకుని ఇంకా వాడి అంగాన్ని వదలకుండా తన గుప్పిట్లో పట్టుకునే ఉంది. అఫ్జల్ ఆమె బ్లౌజ్‌ను భుజాల మీదుగా లాగి కిందకు తీసేయగానే, అప్పుడు దీప్తి చేయి వాడి అంగం మీద నుండి పక్కకు జారింది.
అఫ్జల్ ఏమాత్రం ఆలస్యం చేయకుండా ఆమె నగ్న రొమ్ములను తన పెదాలతో బంధించాడు. దీప్తి సళ్ళు చాల పెద్దవి గా ఉన్నాయ్ వెంటనే బ్రా హుక్ తొలగించి, ఆ రసవంతమైన  నిపుల్స్ తన నోట్లోకి తీసుకుని చప్పరించడం మొదలుపెట్టాడు.
దీప్తి నోట్లోనుండి 'ఆహ్ హ్హ్' అని మూలుగు రాసాగింది. ఎన్నేళ్ళ తర్వాతో ఆమె నిపుల్స్‌కి ఒక మగాడి నోరు తగిలింది. అఫ్జల్ దెంగడంలో ఆరితేరిన ఆటగాడు. 19 ఏళ్ల వయసుకే ఎంతోమంది అమ్మాయిలను, ఆడవాళ్లను దెంగాడు.
దీప్తి సళ్లను పిసుకుతూ, నిపుల్స్‌ను చప్పరించడం మొదలుపెట్టాడు. మెల్లమెల్లగా సళ్ల నుండి పెదాలను రాసుకుంటూ నాభి కిందకు వస్తూ చీర మొత్తం విప్పేశాడు. లంగా నాడా లాగగానే అది దీప్తి కాళ్ల దగ్గర పడిపోయింది. ప్యాంటీ పైనుండే తడిగా ఉన్న ప్యాంటీని ముద్దు పెట్టుకుని, ప్యాంటీని కిందికి లాగాడు.
ప్యాంటీ కిందికి రాగానే దీప్తి నోట్లోనుండి హ్మ్మ్..హ..(మూలుగు) వచ్చింది. భర్త తర్వాత దీప్తి లాంటి ఒక పద్ధతైన ఇల్లాలు ప్యాంటీని కిందికి లాగే ధైర్యం చేసిన తొలి మగాడు వాడే. కానీ వాడ్ని ఆపే పరిస్థితిలో దీప్తి లేదు. ఎన్నేళ్లుగానో అణచిపెట్టుకున్న ఆ దాహం, ఈ రోజు ఉదయం జరిగిన సంఘటనతో కట్టలు తెంచుకుంది. బాత్‌రూమ్‌లో అఫ్జల్ మగతనాన్ని చూసిన ఆ క్షణమే, ఆమెలోని సంస్కారం, సమాజపు హద్దులు అన్నీ బద్దలైపోయి ఒక కొత్త మోహ లోకంలోకి ఆమెను అడుగుపెట్టేలా చేశాయి. ఆమెలోని సంస్కారం అన్న గోడ బద్దలైపోయింది................

ఇప్పుడు మీకో చిన్న ప్రశ్న… మన హీరోయిన్లలో దీప్తి పాత్రకు ఎవరు సరిగ్గా సరిపోతారని మీరు భావిస్తున్నారు? మీకు నచ్చిన హీరోయిన్ పేరు మాత్రమే కాకుండా, ఆమె ఎందుకు ఈ పాత్రకు సరిపోతుందో కూడా కింద కామెంట్‌లో చెప్పండి.
మీ కామెంట్స్‌ను బట్టి దీప్తి పాత్రకు సరైన రూపాన్ని ఎంపిక చేద్దాం. మరి మీ దృష్టిలో మన దీప్తి ఎవరు?

కొనసాగుతుంది ...

[MadanaRathri]

హలో రీడర్స్...

మన కొత్త కథ "ఒక్క అందమైన కుటుంబంలో నల్లటి నీగ్రో" కి సంబంధించిన మొదటి చాప్టర్ (పాత్రల పరిచయం) పోస్ట్ చేశాను. వెంటనే వెళ్లి చదవండి!
ఈ కథలో పాత్రలు... వాళ్ళ ఆలోచనలు మీకు ఎలా అనిపించాయో తప్పకుండా చెప్పండి. కథ చదివాక మీకు నచ్చితే దయచేసి ఒక్క లైక్, ఒక్క కామెంట్ చేయండి. ఒక రచయితగా నేను మీ నుంచి ఆశించే చిన్న సపోర్ట్ ఇవే!

మీరు ఇచ్చే ఆ లైక్స్, కామెంట్స్ నన్ను మరింత ఉత్సాహంగా, మరిన్ని థ్రిల్లింగ్ అండ్ నాటీ ఎపిసోడ్స్ త్వరగా రాయడానికి ఎంకరేజ్ చేస్తాయి.
వెళ్లి చదివి, మీ రివ్యూ ఏంటో కామెంట్స్ లో చెప్పండి...

థాంక్యూ!
- మీ రచయిత.
VKHARSHA

[MadanaRathri]

హలో రీడర్స్...

మన కొత్త కథ "ఒక అందమైన కుటుంబంలో నల్లటి నీగ్రో" కి సంబంధించిన రెండో  చాప్టర్ పోస్ట్ చేశాను. వెంటనే వెళ్లి చదవండి!
ఈ కథలో పాత్రలు... వాళ్ళ ఆలోచనలు మీకు ఎలా అనిపించాయో తప్పకుండా చెప్పండి. కథ చదివాక మీకు నచ్చితే దయచేసి ఒక్క లైక్, ఒక్క కామెంట్ చేయండి. ఒక రచయితగా నేను మీ నుంచి ఆశించే చిన్న సపోర్ట్ ఇవే!

మీరు ఇచ్చే ఆ లైక్స్, కామెంట్స్ నన్ను మరింత ఉత్సాహంగా, మరిన్ని థ్రిల్లింగ్ అండ్ నాటీ ఎపిసోడ్స్ త్వరగా రాయడానికి ఎంకరేజ్ చేస్తాయి.
వెళ్లి చదివి, మీ రివ్యూ ఏంటో కామెంట్స్ లో చెప్పండి...

[MadanaRathri]

Next update sunday vasthundi...

[MadanaRathri]

EPIOSDE :-7

                            ఆరుగురు ప్రతివ్రతలు

అఫ్జల్ పెదాలు ఆమె మెడపై మృదువుగా రాసుకుంటూ, నాభి కిందకు ప్రయాణించాయి. చీరను పూర్తిగా విప్పేయడంతో ఆమె దేహం వెన్నెల కురిసినట్లుగా మెరుస్తోంది. లంగా నాడా లాగగానే అది దీప్తి కాళ్ల దగ్గర జారిపోయింది. ప్యాంటీ పైనుండే ఆమె పూకును ముద్దు పెట్టుకుని, నెమ్మదిగా ఆ తడిగా ఉన్న ప్యాంటీని కిందికి లాగాడు. ప్యాంటీ కిందికి రాగానే దీప్తి నోట్లోనుండి "హ్మ్మ్.. హా.." అంటూ ఒక గాఢమైన మూలుగు వెలువడింది. తన భర్త తర్వాత, ఎంతో పద్ధతిగా బతికిన తన లాంటి ఒక ఇల్లాలు ప్యాంటీని కిందికి లాగే ధైర్యం చేసిన తొలి మగాడు వాడే. కానీ వాడ్ని ఆపే పరిస్థితిలో ఇప్పుడు దీప్తి లేదు. ఎన్నేళ్లుగానో అణచిపెట్టుకున్న ఆ దాహం, ఆ రోజు ఉదయం బాత్‌రూమ్‌లో అఫ్జల్ మగతనాన్ని చూసిన ఆ క్షణమే కట్టలు తెంచుకుంది. ఆమెలోని సంస్కారం, సమాజపు హద్దులు అన్నీ బద్దలైపోయి ఒక కొత్త మోహ లోకంలోకి ఆమెను అడుగుపెట్టేలా చేశాయి.

అఫ్జల్ ఆత్రంగా ఆమె ప్యాంటీని లాగి అవతల పడేశాడు. రసాలు ఊరుతున్న ఆమె పూకును  చూస్తూ తన మొడ్డ  నిమురుకోవడం మొదలుపెట్టాడు. దీప్తి తన పూకు మీద ఉన్న బొచ్చు  తీయలేదు; అది అడవిలో వికసించిన అందమైన తామర పువ్వులా మెరుస్తోంది. ఇంకేమాత్రం ఆలస్యం చేయకుండా దీప్తి తొడలను సున్నితంగా పిసుకుతూ, ముద్దులు పెడుతూ... అమృతాన్ని వెదజల్లుతున్న ఆ పువ్వు దగ్గరికి వచ్చాడు. ఆత్రంగా ఆమె బొచ్చు  పట్టుకుని చిన్నగా లాగాడు. "హ్మ్మ్.. అబ్బా.. ఏం చేస్తున్నావ్ అఫ్జల్... చిన్నగా నొప్పి పుడుతోంది," అంటూ ఆమె సన్నగా మూలిగింది. కానీ అఫ్జల్ అవేమీ వినే స్థితిలో లేడు. వాడికి కావాల్సింది వాడి ముందే ఉంది. నెమ్మదిగా చేతివేళ్లతో ఆ రసాలు ఊరే తామరను పట్టుకుని వాసన చూశాడు. ఆ పరిమళం వాడి మత్తును తలకెక్కిస్తోంది. ఎంతోమందితో గడిపిన వాడికి కూడా ఇదొక సరికొత్త అనుభూతి. చిన్నగా ఆమె పూకు మీద తన పెదాలను ఆనించాడు. "హ్మ్మ్.. హ్మ్.." అని దీప్తి మత్తుగా మూలుగుతూ, "అఫ్జల్ ఏం చేస్తున్నావ్..." అంటూ మెలికలు తిరిగిపోతూ వాడి తలను తన రెండు చేతులతో గట్టిగా పట్టుకుంది. అఫ్జల్ ఆ రసాలను జుర్రుకోవడం మొదలుపెట్టాడు. ఇష్టం వచ్చినట్టుగా నాకసాగాడు. దీప్తి కూడా వాడికి పూర్తిగా సహకరిస్తూ, "అఫ్జల్... నేను ఇంకా ఆగలేను..." అంటూ వాడి జుట్టు పట్టుకుని తన పూకు మీదకు మరింత గట్టిగా హత్తుకుంది. అలా ఒక ఐదు నిమిషాల పాటు వాడి పెదాలకు ఆమె రసాలు పూర్తిగా అంటుకుని, ఆ దృశ్యం మరింత కామాన్ని రేపుతోంది. దీప్తి నడుమును పిసుకుతూ, ఆమె సళ్లు  పట్టుకుని నలుపుతున్నాడు అఫ్జల్.

సరిగ్గా అదే మత్తు సమయంలో అఫ్జల్ ఫోన్ రింగ్ అవ్వడం మొదలైంది. కానీ వాడికి ఆ చప్పుడేమీ పట్టడం లేదు. అమాంతం పైకి లేచి దీప్తి పెదాలను గాఢంగా ముద్దు పెట్టుకోవడం మొదలుపెట్టాడు. ఒక పక్క ఫోన్ మోగుతూనే ఉంది. దీప్తి మత్తులోంచి కాస్త తేరుకుని, "రేయ్... నేను ఎక్కడికీ వెళ్ళిపోను, ముందు ఫోన్ ఎత్తు," అని వాడి తల మీద చిన్నగా మొట్టికాయ వేసింది. వాడు అయిష్టంగా దీప్తి వైపు చూశాడు. దీప్తి కొంటెగా నవ్వుతూ, "ఫోన్ ఎత్తు... మనకి ఇంకా చాలా టైం ఉంది," అని కన్ను గీటింది. అఫ్జల్ చేసేది లేక అయిష్టంగానే పక్కనున్న ఫోన్ తీసుకున్నాడు. స్క్రీన్ మీద వాళ్ళ నాన్న పేరు కనిపిస్తోంది.

"ఏంట్రా... ఎంతసేపు? ఎక్కడున్నావ్ ఫోన్ ఎత్తకుండా? అసలు ఏం చేస్తున్నావ్?" ఫోన్ ఎత్తగానే అవతలి నుంచి తండ్రి గంభీరమైన గొంతు.
"ఏ... ఏమీ లేదు నాన్న. వర్క్ ఉంటే చేసుకుంటున్నా," అన్నాడు అఫ్జల్ కంగారుగా తడబడుతూ.
"నువ్వు ఏం వర్క్ చేస్తావో నాకు బాగా తెలుసులే! నేను నీకు డబ్బులు కట్టి హాస్టల్‌లో ఉండమంటే, ఎవరి ఇంట్లోనో పేయింగ్ గెస్ట్‌గా ఉన్నావంట? ఏంటి సంగతి?" అని నిలదీశాడు.
"అదేమీ లేదు నాన్న... మా ఫ్రెండ్ దగ్గర ఉంటున్నాను, వాడి దగ్గర మెటీరియల్ ఉంటే చదువుకుంటున్నాను," అని కవర్ చేశాడు.
"అంతా చూస్తున్నా! ఇప్పటికే రెండు సార్లు తప్పావు. మొన్న పరీక్షల్లో నీ మీద చీటింగ్ కంప్లైంట్ కూడా వచ్చింది. ఆ రాహుల్ గాడేదో చెప్పాడని విన్నాను. జాగ్రత్తగా చూసుకో... ఈసారి కానీ ఎగ్జామ్స్ ఫెయిల్ అయ్యావంటే, నిన్ను తీసుకొచ్చి మన కంపెనీలో గుమాస్తాగా కూర్చోబెడతాను. బాగా ఆలోచించుకో," అని హెచ్చరించాడు తండ్రి.
"సరే నాన్న... నేను బాగా చదువుకుంటున్నాను, ఈసారి కచ్చితంగా పాస్ అవుతాను," అన్నాడు అఫ్జల్ భయంగా.
"అది కూడా చూస్తా... త్వరలో నేను కూడా అక్కడికి వస్తున్నాను, అప్పుడు చెప్తా నీ పని," అని ఫోన్ కట్ చేశాడు తండ్రి.

ఫోన్ కట్ అవ్వగానే అఫ్జల్ లో కోపం కట్టలు తెంచుకుంది. నరాలు జివ్వుమన్నాయి. "రేయ్ రాహుల్... ఇదంతా నీ వల్లేరా! చూస్తూ ఉండు... మీ అమ్మను పెద్ద లంజను  చేస్తా. నీ ముందే దాన్ని దెంగుతా ... అందరితో దెంగిస్తా . ఒసేయ్ దీప్తి లంజ ... నిన్ను అందరికంటే పెద్ద లంజను   చేస్తా చూస్తూ ఉండు!" అని ఒక పిచ్చివాడిలా గదిలో అరుస్తూ ఊగిపోయాడు. అలా అరుస్తున్న వాడికి సడన్ గా ఒక విషయం గుర్తొచ్చింది... 'దీప్తి ఇక్కడే ఉంది కదా!' అని ఉలిక్కిపడి కిందకు చూశాడు.

అక్కడ మంచం మీద దీప్తి నవ్వుతూ వాడి వైపు చూస్తూ, "అవును అఫ్జల్... నేను అందరికన్నా పెద్ద లంజను  అవుతాను," అని కన్ను గీటి... కళ్ళముందే గాలిలో మాయమైపోయింది!

అఫ్జల్ కు ఒక్క క్షణం ఊపిరి ఆడలేదు. బుర్ర మొద్దుబారిపోయింది. ఏం జరుగుతోందో వాడికి అర్థం కాలేదు. గదిలో చుట్టూ పిచ్చి పిచ్చిగా చూశాడు. అక్కడ దీప్తి లేదు. కింద పడేసిన దీప్తి ప్యాంటీ కోసం వెతికాడు... అది కూడా ఎక్కడా కనపడలేదు. గుండె వేగంగా కొట్టుకుంటుండగా గది తలుపు వైపు చూశాడు... తాను లోపలి నుంచి గడియ పెట్టిన డోర్ అలాగే వేసి ఉంది. ఆ గదిలో అఫ్జల్ తప్ప ఇంకెవరూ లేరు. ఇదంతా కలా? తను ఇన్నాళ్లూ చూసిందంతా తన భ్రమా? ఉదయం జరిగిన సంఘటన, ఇప్పుడు తన పక్కన ఉన్న దీప్తి... అంతా వాడి మనసు సృష్టించిన భ్రమ అని వాడికి అప్పుడు మెల్లగా అర్థమైంది.

తన పరిస్థితికి తనకే పిచ్చెక్కినట్లు అనిపించి, తల పట్టుకుని మంచం మీద కూర్చున్నాడు. "నాకేమైపోతోంది? ఈ దీప్తి కోసం ఎందుకిలా పిచ్చివాడిని అయిపోతున్నాను?" అని తనను తాను తీవ్రంగా తిట్టుకున్నాడు. మనిషి ప్రశాంతంగా లేడు. ఎలాగోలా భారంగా లేచి బాత్రూంలోకి వెళ్ళాడు. నీళ్ల షవర్ కింద నిలబడి, కలలో తన చేతులు దాటిపోయిన దీప్తిని తలుచుకుంటూ తన మొడ్డ  కొట్టుకుని, బరువైన మనసుతో బయటికి వచ్చాడు.

టవల్ తుడుచుకుంటూ గది తలుపు తెరిచి బయటికి వచ్చి చూశాడు. అప్పుడే రాహుల్ ట్యూషన్ ముగించుకుని, ముఖం కడుక్కుని ఇంట్లోకి వస్తున్నాడు. వంటగదిలో నుంచి కుక్కర్ విజిల్ శబ్దం వినిపిస్తోంది... దీప్తి ప్రశాంతంగా తన వంట పనిలో ఉంది. ఉదయం జరిగిన ఏ ఆనవాలు ఆమె ముఖంలో లేదు. అఫ్జల్ ఒక్క క్షణం ఆగి, పెద్దగా ఊపిరి పీల్చుకుని, నెమ్మదిగా రాహుల్ ను పలకరిస్తూ... వంటగదిలో ఉన్న దీప్తి దగ్గరికి అడుగులు వేశాడు... ఆమెను ఎలాగైనా నిజంగానే తన వలలో బంధించాలన్న కొత్త ఉత్కంఠ వాడి కళ్ళలో రగులుతోంది. ఇక ఏమాత్రం ఆలస్యం చేయకూడదని వాడి మనసు తీర్మానించుకుంది... ఈ నిశ్శబ్దం ఇంకెంతకాలం?

ఇప్పుడు మీకో చిన్న ప్రశ్న… మన హీరోయిన్లలో దీప్తి పాత్రకు ఎవరు సరిగ్గా సరిపోతారని మీరు భావిస్తున్నారు? మీకు నచ్చిన హీరోయిన్ పేరు మాత్రమే కాకుండా, ఆమె ఎందుకు ఈ పాత్రకు సరిపోతుందో కూడా కింద కామెంట్‌లో చెప్పండి.
మీ కామెంట్స్‌ను బట్టి దీప్తి పాత్రకు సరైన రూపాన్ని ఎంపిక చేద్దాం. మరి మీ దృష్టిలో మన దీప్తి ఎవరు?

[MadanaRathri]

హలో రీడర్స్...

మన కొత్త కథ "గడుసరి అత్తలు, సొగసరి కోడలు" కి సంబంధించిన రెండో  చాప్టర్ పోస్ట్ చేశాను. వెంటనే వెళ్లి చదవండి!

https://xossipy.com/thread-75049-page-2.html



ఈ కథలో పాత్రలు... వాళ్ళ ఆలోచనలు మీకు ఎలా అనిపించాయో తప్పకుండా చెప్పండి. కథ చదివాక మీకు నచ్చితే దయచేసి ఒక్క లైక్, ఒక్క కామెంట్ చేయండి. ఒక రచయితగా నేను మీ నుంచి ఆశించే చిన్న సపోర్ట్ ఇవే!

మీరు ఇచ్చే ఆ లైక్స్, కామెంట్స్ నన్ను మరింత ఉత్సాహంగా, మరిన్ని థ్రిల్లింగ్ అండ్ నాటీ ఎపిసోడ్స్ త్వరగా రాయడానికి ఎంకరేజ్ చేస్తాయి.
వెళ్లి చదివి, మీ రివ్యూ ఏంటో కామెంట్స్ లో చెప్పండి...

[MadanaRathri]

హలో రీడర్స్!


ఇది నేను రాస్తున్న  కథ. నా "మా అమ్మను రంగసానిని చేసాను   " కథను చదువుతూ, ఆదరిస్తున్న పాఠకులందరికీ నా హృదయపూర్వక ధన్యవాదాలు.
ఈ కథకు సంబంధించి UPDATE 11  పోస్ట్ చేసాను . తప్పకుండా చదివి ఎంజాయ్ చేస్తారని ఆశిస్తున్నాను.https://xossipy.com/thread-74106-page-6.html
ముఖ్య గమనిక: ఇది ఒక్క డార్క్ థీమ్ స్టోరీ , కథకు సంబంధించి మీకు ఏమైనా సందేహాలు ఉన్నా, లేదా నాకు ఏమైనా సలహాలు, సూచనలు ఇవ్వాలనుకున్నా నిరభ్యంతరంగా నాతో పంచుకోవచ్చు. మీ ఫీడ్‌బ్యాక్ నాకు చాలా ముఖ్యం!