[MadanaRathri]

హలో రీడర్స్!


ఇది నేను రాస్తున్న  కథ. నా " సంజయ్, సంగీత అమ్మ, కుటుంబ సాహసాలు " కథను చదువుతూ, ఆదరిస్తున్న పాఠకులందరికీ నా హృదయపూర్వక ధన్యవాదాలు.
ఈ రోజు రాత్రి ఈ కథకు సంబంధించి UPDATE 10 ను మీ ముందుకు తీసుకవస్తాను . తప్పకుండా చదివి ఎంజాయ్ చేస్తారని ఆశిస్తున్నాను.
ముఖ్య గమనిక: కథకు సంబంధించి మీకు ఏమైనా సందేహాలు ఉన్నా, లేదా నాకు ఏమైనా సలహాలు, సూచనలు ఇవ్వాలనుకున్నా నిరభ్యంతరంగా నాతో పంచుకోవచ్చు. మీ ఫీడ్‌బ్యాక్ నాకు చాలా ముఖ్యం!

[MadanaRathri]

https://xossipy.com/thread-74871-page-3.html

[MadanaRathri]

Update please...

update, tomorrow or day after tomorrow.. vasthundi.. wait cheyandi..

[MadanaRathri]

EPIOSDE :-8

                            ఆరుగురు ప్రతివ్రతలు


మరుసటి రోజు ఉదయం... సూర్యకిరణాలు కిటికీలోంచి ఇంట్లోకి ప్రశాంతంగా పడుతున్నాయి. కానీ అఫ్జల్ మనసులో మాత్రం ఒకటే ఆలోచన.. దీప్తికి ఎలాగైనా దగ్గరవ్వాలి! రాత్రంతా అదే ధ్యాసతో గడిపిన వాడు, కొత్త పథకాలు అల్లుకుంటూనే నిద్రలేచాడు. అప్పటికే రాహుల్ కూడా నిద్రలేచి తయారయ్యాడు. ఇద్దరూ ఫ్రెష్ అయి, టిఫిన్ చేయడానికి హాల్లోకి వచ్చి కూర్చున్నారు.



సరిగ్గా అదే సమయానికి దీప్తి స్నానం చేసి బయటికి వచ్చింది. ఆమె కురుల నుంచి నీటి బిందువులు చిన్న చిన్న ముత్యాల్లా రాలిపడుతున్నాయి. ఆ తడిసిన జుట్టుతో, పద్ధతిగా కట్టుకున్న చీరలో దీప్తి అచ్చం దేవకన్యలా మెరిసిపోతోంది. ఇద్దరు యవ్వనంలో ఉన్న పిల్లలకు తల్లి అంటే ఎవరూ నమ్మలేనంత అందంగా, ఆకర్షణీయంగా ఉంది ఆమె. ఆ మత్తు రూపం చూడగానే అఫ్జల్ దేహంలో ఒక్కసారిగా వేడి పుట్టింది, వాడి మొడ్డా 90 mm రాడ్‌లా గట్టిగా లేచి నిలబడింది. తనను తాను అతికష్టం మీద అదుపు చేసుకుంటూ కుర్చీలో కూర్చున్నాడు.

"రాహుల్, అఫ్జల్... ఇద్దరూ కూర్చోండి. నేను వేడిగా టిఫిన్ పెడతాను," అంది దీప్తి ప్రేమగా.

"ఆంటీ, మీరు కూడా కూర్చోండి. అందరం ఒక్కేసారి తిందాం," అన్నాడు అఫ్జల్ ఎంతో వినయంగా, సంస్కారవంతంగా నటిస్తూ.

"అవునమ్మా, నువ్వు కూడా రా," అని రాహుల్ వంత పాడాడు.

"అలాగే కన్నా, ఇప్పుడే వస్తాను ఉండండి," అని నవ్వి, లోపలికి వెళ్లి తడి జుట్టుకు టవల్ చుట్టుకుని తిరిగి వచ్చింది. డైనింగ్ టేబుల్ మీద ఇద్దరికీ వడ్డించి, తాను కూడా ప్లేట్ పెట్టుకుని తినడం మొదలుపెట్టింది.

టిఫిన్ పూర్తవగానే రాహుల్ తన బ్యాగ్ భుజానికి తగిలించుకుని, "అమ్మా, నేను కాలేజీకి వెళ్తున్నా," అంటూ దీప్తి దగ్గరకు వచ్చి ఆమె బుగ్గ మీద ఆప్యాయంగా ఒక ముద్దు పెట్టి బయటికి వెళ్ళిపోయాడు.

ఆ దృశ్యం చూసిన అఫ్జల్ కళ్లలో కావాలనే ఒక అసూయ, బాధ మిళితమైన భావాన్ని తెచ్చుకున్నాడు. అదంతా దీప్తి గమనించాలన్నదే వాడి ప్లాన్. వాడి చూపులు, ముఖకవళికలు ఒక్కసారిగా మారిపోయాయి.

రాహుల్ వెళ్ళిపోగానే, అఫ్జల్ మొఖం చిన్నబుచ్చుకుని ఉండటం దీప్తి గమనించింది. వాతావరణంలో అకస్మాత్తుగా ఒక నిశ్శబ్దం ఆవరించింది. "ఏంటి అఫ్జల్, అలా ఉన్నావ్? ఏమైంది?" అని అడిగింది అనుమానంగా.

"ఏ... ఏమీ లేదు ఆంటీ," అని కళ్లు దాచుకుంటూ మొహమాటంగా తల ఊపాడు అఫ్జల్.

కానీ దీప్తికి వాడి ముఖంలో ఏదో వెలితి స్పష్టంగా కనిపిస్తోంది, "అఫ్జల్... ఏమైందో చెప్పు. నువ్వు కూడా నా కొడుకు లాంటి వాడివే కదా, నా దగ్గర దాచకుండా చెప్పు," అంది ఆప్యాయంగా.

వాడు ఎదురుచూసిన మాట రానే వచ్చింది. గొంతులో ఎంతో బాధను నింపుకుంటూ, "అది ఆంటీ... ఇందాక మీకు రాహుల్ ముద్దు పెట్టి వెళ్ళాడు కదా..." అని ఆగాడు.

"హ్మ్మ్... అయితే ఏంటి?" అంది దీప్తి ఏమీ అర్థం కాక.

"అది చూస్తే... నాకు మా అమ్మ గుర్తుకు వచ్చింది ఆంటీ. నాకెవరూ లేరన్న ఫీలింగ్ వచ్చి కళ్లలో నీళ్లు తిరిగాయి," అన్నాడు గద్గద స్వరంతో నటిస్తూ.

ఆ మాట వినగానే దీప్తి గుండె కరిగిపోయింది. పాపం తల్లికి దూరంగా ఉంటూ ఈ పసివాడు ఎంత బాధపడుతున్నాడో అనుకుంది. "అయ్యో అఫ్జల్! నేను కూడా నీకు అమ్మ లాంటి దాన్ని కదా... దానికి ఎందుకు అంతలా బాధపడుతున్నావ్?" అంది ఓదార్పుగా.

"లేదు ఆంటీ... మీరు పైకి మాత్రమే అలా అంటున్నారు. మనసులో నేను మీకు పరాయి వాడినే కదా," అన్నాడు వాడు మరింత ఎమోషనల్ బ్లాక్ మెయిల్ చేస్తూ.

"లేదఫ్జల్, నేను నిజమే చెప్తున్నాను. నిన్ను ఎప్పుడూ పరాయి వాడిలా అనుకోలేదు, నా సొంత కొడుకులాగే చూస్తున్నాను," అంది దీప్తి నమ్మకంగా.

సరిగ్గా అప్పుడే అఫ్జల్ తన అసలు అస్త్రాన్ని ప్రయోగించాడు. నెమ్మదిగా ఆమె కళ్లలోకి చూస్తూ, "అయితే... నేను కూడా రాహుల్ లాగే మీకు అలా ముద్దు పెట్టొచ్చా?" అని సూటిగా అడిగాడు.

ఆ ఊహించని ప్రశ్నకు దీప్తి ఒక్కసారిగా షాక్ అయింది. ఆమె నోట మాట రాలేదు. కొడుకు వయసున్న కుర్రాడు అడుగుతున్నది ఆప్యాయతతోనే అనిపిస్తున్నా, లోపల ఎక్కడో ఒక సన్నటి భయం ఆమెను వెనక్కి లాగుతోంది. "అది... అఫ్జల్... అలా కాదు..." అని ఇబ్బందిగా, కొద్దిగా కంగారుగా నసుగుతూ సమాధానం దాటవేసే ప్రయత్నం చేసింది.

దీప్తి తటపటాయించడం చూసి, అఫ్జల్ తన నటనను ఇంకా కొంచం పెంచి . "చూశారా! మీరు పైకి అలా అంటున్నారు అంతే, కానీ మనసులో నేను మీకు కొడుకును కాదు. ఎంతైనా రాహుల్ చాలా లక్కీ ఆంటీ... మీలాంటి అమ్మ వాడికి దొరికింది," అని దీర్ఘం తీస్తూ, ప్లేట్‌లో సగం తిన్న అన్నాన్ని అక్కడే వదిలేసి, తీవ్రంగా అవమానించబడిన వాడిలా, బాధగా ముఖం పెట్టుకుని కుర్చీలోంచి పైకి లేచాడు.

వాడు అన్నం వదిలేసి, మనసు నొచ్చుకుని అలా వెళ్లిపోతుంటే చూసి దీప్తి మాతృహృదయం తట్టుకోలేకపోయింది. "అయ్యో అఫ్జల్... అలా కాదు బాబు. నువ్వు నన్ను తప్పుగా అర్థం చేసుకుంటున్నావ్... ఆగు!" అంటూ ఆదుర్దాగా తాను కూడా కుర్చీలోంచి వెనకాలే వేగంగా లేచింది.

"అఫ్జల్... ఆగు," దీప్తి గొంతులో జాలి, తడబాటు స్పష్టంగా వినిపించాయి. వాడు అన్నం వదిలేసి బాధగా వెళ్లిపోతుంటే చూసి ఆమె మాతృహృదయం కరిగిపోయింది. వాడి ముఖంలో ఉన్నది నటన అని గ్రహించలేని అమాయకత్వం ఆమెది. నెమ్మదిగా వాడి దగ్గరకు వెళ్లి, చేయి పట్టుకొని "అలా కాదురా... నువ్వు నన్ను తప్పుగా అర్థం చేసుకున్నావు. నువ్వు కూడా నా బిడ్డ లాంటి వాడివే. రా... ముద్దు పెట్టుకో," అంటూ తన మనసును తానే ఒప్పించుకుంటూ, కుడి చెంపను కొద్దిగా ముందుకు పెట్టింది.

అఫ్జల్ కళ్ళలో ఒక నవ్వు మెరిసింది. తను వేసిన వల సరిగ్గా పనిచేసినందుకు లోలోపల మురిసిపోతూ, నెమ్మదిగా ఆమె దగ్గరకు అడుగులు వేశాడు. ఇద్దరి మధ్య దూరం పూర్తిగా చెరిగిపోయింది. కొడుకు లాంటి వాడే కదా అని దీప్తి నెమ్మదిగా తన కళ్ళు మూసుకుంది. అఫ్జల్ తన పెదాలను ఆమె చెంప మీద చాలా మృదువుగా ఉంచాడు. కానీ, అది ఒక కొడుకు పెట్టే ముద్దులా లేదు... అందులో తెలియని ఒక మత్తు, ఒక రకమైన పురుషపు అహంకారపు కామం ఉన్నాయి. ఆ వెచ్చని స్పర్శకు దీప్తి శరీరంలో సన్నటి వణుకు పుట్టింది. చెంప మీద ఉన్న వాడి పెదాలు అక్కడితో ఆగలేదు. నెమ్మదిగా, చాలా మృదువుగా ఆమె పెదాల వైపు జరిగాయి. ఊహించని ఈ పరిణామానికి దీప్తి ఉలిక్కిపడి కళ్ళు తెరిచేలోపే, అఫ్జల్ తన పెదాలతో ఆమె పెదాల కొసరాను బంధించి అత్యంత గాఢంగా ముద్దు పెట్టడం మొదలుపెట్టాడు.



దీప్తికి ఏం జరుగుతోందో అర్థమయ్యేలోపే ఆమె బుర్ర మొద్దుబారిపోయింది. 'ఇది తప్పు... వీడు రాహుల్ వయసున్న కుర్రాడు, నా కొడుకు స్నేహితుడు!' అని ఆమె మెదడు గట్టిగా హెచ్చరిస్తూనే ఉంది. కానీ ఎన్నేళ్లుగానో బాధ్యతల మాటున అణచిపెట్టుకున్న ఆమె స్త్రీత్వం వాడి ఆవేశపూరితమైన ముద్దుకు మంచులా కరిగిపోతోంది. ఒక మగాడి బలమైన స్పర్శ ఆమె నరనరాల్లో విద్యుత్‌లా ప్రవహిస్తోంది. వాడిని వెనక్కి నెట్టేయాలని చేతులు ఎత్తిన దీప్తి, దేహపు కోరికల ముందు ఓడిపోయి, ఆ చేతులను అఫ్జల్ భుజాలపై వాల్చేసింది. ఆ ముద్దులో ఉన్న మత్తు, ఆ ఆధిపత్యం ఆమెను లోకాన్ని మరచిపోయేలా చేస్తోంది. వాడి పెదాల ఒత్తిడికి ఆమె కూడా సహకరించడం మొదలుపెట్టింది.

ముద్దు తీవ్రత సెకను సెకనుకూ పెరుగుతుండగా, అఫ్జల్ చేతులు నెమ్మదిగా కిందకు జారి దీప్తి మెత్తటి నడుమును పట్టుకున్నాయి. ఆమెను తన దేహానికి మరింత దగ్గరగా లాక్కుంటూ,చిన్న చిన్నగా తన బలమైన చేతులతో ఆమె పిర్రలని గట్టిగా నొక్కి పట్టుకున్నాడు. ఆ ఊహించని, అతి సాన్నిహిత్యమైన స్పర్శకు దీప్తి నోట్లోంచి సన్నగా "ఉహ్..." అని ఒక వణుకుతో కూడిన మూలుగు వెలువడింది. ఆ గదిలో కామపు సెగలు ఒక్కసారిగా శిఖరాగ్రానికి చేరుకున్నాయి. దీప్తికి వాడి చేతుల బిగింపు ఒక కొత్త స్వర్గాన్ని చూపిస్తోంది.

సరిగ్గా అదే సమయంలో... వీధిలోంచి పెద్దగా ఒక బైక్ హారన్ సౌండ్ "పామ్... పామ్..." అంటూ చెవులు చిల్లులు పడేలా మోగింది!

ఆ కర్ణకఠోరమైన శబ్దానికి ఇద్దరూ ఉలిక్కిపడి, ఆ మత్తు ప్రపంచం నుంచి ఒక్కసారిగా వాస్తవంలోకి పడిపోయారు. దీప్తి కంగారుగా అఫ్జల్ ను వెనక్కి నెట్టేసింది. ఆమె గుండె రైలుబండిలా కొట్టుకుంటోంది, శ్వాస వేగంగా ఆడుతోంది. ముఖం సిగ్గుతో, భయంతో ఎర్రబడింది. అఫ్జల్ కూడా తేరుకుని, పరిస్థితిని అర్థం చేసుకున్నాడు. ఎగశ్వాస పడుతున్న దీప్తి కళ్ళలోకి ఓరగా చూసి, పెదవి కొరుక్కుంటూ ఒక కొంటె నవ్వు నవ్వి, ఏమీ జరగనట్లుగా నెమ్మదిగా తలుపు తీసుకుని బయటికి వెళ్ళిపోయాడు.

వాడు బయటికి వెళ్ళగానే దీప్తికి కాళ్లు నిలవలేదు. వణుకుతున్న అడుగులతో వెళ్లి హాల్లో ఉన్న సోఫాలో కుప్పకూలిపోయింది. ఆమె చేతులు ఇంకా వణుకుతూనే ఉన్నాయి. నెమ్మదిగా తన వేళ్లతో తన తడిసిన పెదాలను స్పృశించుకుంది. 'నేనేం చేశాను? వాడికి ఎందుకు సహకరించాను? నన్ను నేను ఎందుకు ఆపుకోలేకపోయాను?' అన్న ప్రశ్నలు ఆమె మనసును తీవ్రంగా తొలిచేస్తున్నాయి. కానీ విచిత్రంగా, ఆ అపరాధభావంతో పాటే... వాడి గాఢమైన ముద్దు, తన దేహంపై వాడి చేతుల బిగింపు తలచుకోగానే ఆమె శరీరంలో మళ్లీ ఒక తెలియని తీపి లాంటి ప్రకంపనలు రేగుతున్నాయి. ఈ కొత్త అనుభూతి తనను ఇంకెలాంటి ప్రమాదంలోకి నెడుతుందో అన్న భయం, ఉత్కంఠ ఆమెను ఉక్కిరిబిక్కిరి చేస్తున్నాయి.


బయట బైక్ స్టార్ట్ చేసిన శబ్దం . అఫ్జల్ బైక్ మీద కూర్చుని ఆక్సెలరేటర్ రేజ్ చేశాడు. అప్పటికే తన మనసులో దీప్తితో జరిగిన ఆ గాఢమైన ముద్దు, ఆ మత్తు క్షణాలను నెమరువేసుకుంటూ వాడి పెదవులపై  నవ్వు మెరిసింది. లోపల ఏం జరిగిందో ఏమాత్రం ఊహించని అమాయక రాహుల్ వాడి బైక్ ఎక్కాడు. ఇద్దరూ కలిసి కాలేజీకి బయలుదేరారు.

కాలేజీ క్యాంపస్ అంతా విద్యార్థుల హడావిడితో సందడిగా ఉంది. రాహుల్ గేటు లోపలికి అడుగుపెట్టగానే, ఫస్ట్ బెంచ్ స్టూడెంట్స్ అయిన వాడి స్నేహితులు హరి, పల్లవి ఎదురయ్యారు. హరి ఆ కాలేజీ ప్రిన్సిపాల్ కొడుకు. వాళ్ళ నాన్న అంటే కాలేజీలో అందరికీ హడల్, ఆయనంత స్ట్రిక్ట్ మరొకరు లేరు. ఇక పల్లవి... రాహుల్ ని చూడగానే ఆమె కళ్ళలో ఒక తెలియని ఆరాధన, దాచుకున్న ప్రేమ వెల్లివిరుస్తాయి. రాహుల్‌కు కూడా పల్లవి అంటే ఇష్టమే కానీ, ఆ విషయాన్ని పైకి చెప్పే ధైర్యం ఎప్పుడూ చేయలేదు.

"హాయ్ రాహుల్!" అంది పల్లవి వాడి కళ్ళలోకి ఎంతో ఇష్టంగా చూస్తూ.
"హాయ్ రాహుల్... విన్నానురా, కొత్తగా ఏదో ట్యూషన్ చెప్తున్నావట కదా?" అన్నాడు హరి వాడి భుజం మీద ఆప్యాయంగా చెయ్యేస్తూ.
రాహుల్ నవ్వుతూ, "అవును హరి... మన క్లాస్ అఫ్జల్ గాడు ఉన్నాడు కదా, వాడే చూశాడు ఈ టీచర్ జాబ్," అన్నాడు.

అఫ్జల్ పేరు వినగానే పల్లవి ముఖంలో ఒకరకమైన అసహ్యం కనిపించింది. "ఎవరు? ఆ కుమార్, దినేష్ గాళ్ల బ్యాచ్... ఆ బ్యాక్ బెంచ్ అల్లరి మూకకు హెడ్, ఆ అఫ్జల్ గాడేనా?" అంది కాస్త కోపంగా.
"అవును పల్లవీ, వాడే," అన్నాడు రాహుల్ క్యాజువల్‌గా.
ఆ మాటతో పల్లవికి రాహుల్ మీద ఉన్న ప్రేమతో కూడిన ఆదుర్దా ఒక్కసారిగా బయటపడింది. "వాడితో నీకెందుకు రాహుల్ ఫ్రెండ్షిప్? వాడొక వేస్ట్ గాడు... వాడితో తిరిగితే నువ్వు కూడా చెడిపోతావ్, కాస్త జాగ్రత్తగా ఉండు," అని హెచ్చరించింది.

కానీ రాహుల్ నవ్వుతూ, "లేదు పల్లవి, వాడు ముందులా లేడు. ఇప్పుడు చాలా మారిపోయాడు," అన్నాడు. ఇక్కడ రాహుల్ కి తెలియని భయంకరమైన నిజం ఒకటి దాగి ఉంది... అఫ్జల్ ఎంత ప్రమాదకరంగా మారాడో, తన ఇంట్లోనే తన కన్నతల్లికి వాడు అల్లుతున్న మోహపు వల గురించి వాడికి ఏమాత్రం ఊహ లేదు.
హరి కూడా పల్లవికి వంతపాడుతూ, "అవునురా రాహుల్, వాడితో స్నేహం నీకు ఏమాత్రం మంచిది కాదు," అన్నాడు.
రాహుల్ వాళ్ల మాటలను కొట్టిపారేస్తూ, "అలా ఏమీ కాదులేరా. నన్ను వాడు డిస్టర్బ్ చేయనంతవరకే నా ఫ్రెండ్షిప్. తేడా వస్తే అప్పుడే వాడిని కట్ చేస్తా," అని చిన్నగా నవ్వాడు. వాడి అమాయకత్వానికి హరి, పల్లవి కూడా వాడితో శృతికలిపి నవ్వేశారు.

సరిగ్గా అప్పుడే కాలేజీ లో పెద్దగా బెల్ మోగింది.
"పదరా, క్లాస్ కి టైం అవుతోంది," అంటూ రాహుల్ హడావిడి పడ్డాడు.
హరి చాలా కూల్‌గా, "అరేయ్ రాహుల్, వెళ్దాంలేరా... ఎందుకంత కంగారు?" అన్నాడు.
రాహుల్ వాడిని ఆటపట్టిస్తూ, "నీకేం రా... ఎన్ని అయినా చెప్తావు. ఆయన మీ నాన్నే కాబట్టి నిన్ను కొట్టడు. మమ్మల్నేగా ఆకిరేసి కొట్టేది!" అన్నాడు.
ఆ మాటలకు పల్లవి పకపకా నవ్వుతూ, "అవునురా... మొన్ననే చూశాగా, ఆ కుమార్, సతీష్ గాళ్ళను మార్కులు తక్కువొచ్చాయని గ్రౌండ్లో మీ నాన్న ఎలా ఉతికి ఆరేశాడో! ఆ టైంలో ఈ అఫ్జల్ గాడు కూడా ఉండి ఉంటే, వాడికి కూడా వీపు సాఫీ అయ్యేది, నాలుగు దెబ్బలు గట్టిగా పడేవి," అంది నవ్వు ఆపుకోలేక.

హరి కూడా నవ్వుతూ, "హే పల్లవి...ఫుట్ బాల్ మ్యాచ్ అప్పుడు ఆ కుమార్ గాడికి, వాడి బ్యాచ్ వాళ్ళకి నేను ఎన్నోసార్లు చెప్పానురా కాస్త చదువుకుని మార్కులు తెచ్చుకోండని. కానీ నా మాట వాళ్లెందుకు వింటారు?" అన్నాడు.
"అవునురా... ఈ మధ్య అఫ్జల్ గాడు ఇలాంటి దెబ్బలు బాగా మిస్ అవుతున్నాడు," అని పల్లవి మళ్ళీ నవ్వింది.
"నేను చెప్పానుగా పల్లవి, అఫ్జల్ బాగా మారిపోయాడు. వాడు ఇప్పుడు ఆ బ్యాక్ బెంచ్ బ్యాచ్ తో తిరగట్లేదు," అంటూ రాహుల్ వాడినే వెనకేసుకొచ్చాడు.
"సరే పద... వాడి సంగతి మనకెందుకు గానీ," అంటూ ముగ్గురూ ఇంగ్లీష్ క్లాస్ రూమ్ వైపు నడక సాగించారు.

వాళ్ళు అలా నడుచుకుంటూ వెళ్తుండగా, పక్కనే ఉన్న గ్రౌండ్లో పి.టి. సార్ ఆ కుమార్, సతీష్, దినేష్ గాళ్లకి గట్టిగా క్లాస్ పీకుతూ, ఎండలో గ్రౌండ్ చుట్టూ రౌండ్లు కొట్టిస్తూ కనిపించాడు. అది చూసి హరి, పల్లవి ఒకరి ముఖాలు ఒకరు చూసుకుని గట్టిగా నవ్వుకుంటూ క్లాస్ లోకి వెళ్లిపోయారు. రాహుల్ కూడా నవ్వుకుంటూనే కారిడార్ చుట్టూ ఒక్కసారి కలియజూశాడు. వాడి కళ్ళు అఫ్జల్ కోసం వెతుకుతున్నాయి. కానీ గ్రౌండ్లో గానీ, చుట్టుపక్కల గానీ అఫ్జల్ ఎక్కడా కనపడలేదు. రాహుల్ తో పాటే కాలేజీకి వచ్చిన వాడు అకస్మాత్తుగా ఎక్కడికి మాయమయ్యాడు? వాడి బుర్రలో ఇంకేదైనా క్రూరమైన ఆలోచన మెదులుతోందా? ఏమీ అర్థం కాని రాహుల్, కాస్త అయోమయంగానే క్లాస్ లోకి వెళ్ళిపోయాడు.

కాలేజ్ వెనుక భాగంలో, ఎవరూ ఎక్కువగా రాని ఆ పాడుబడ్డ గోడ దగ్గర నిశ్శబ్దంగా ఉంది వాతావరణం. అఫ్జల్ ఒంటరిగా గోడకు ఆనుకుని నిలబడి సిగరెట్ తాగుతున్నాడు. వాడి దృష్టి అంతా తన ఫోన్ స్క్రీన్ మీదే ఉంది. అందులో దీప్తి ఫొటో... ఉదయం స్నానం చేసి వచ్చిన తర్వాత తడి కురులతో, అచ్చం దేవకన్యలా మెరిసిపోతున్న ఆమె మత్తు రూపం వాడి కళ్ల ముందు మళ్ళీ మళ్ళీ కదలాడుతోంది. ఉదయం ఆమె పెదవులపై తను వేసిన ఆ గాఢమైన ముద్దు, ఆమె శరీరపు వెచ్చని స్పర్శ గుర్తుకు రాగానే వాడి మొడ్డ కొట్టుకోవడం మొదలు అయిన్ది . ఆ మోహపు ఆలోచనల్లో పూర్తిగా మునిగిపోయిన వాడు, ఒక చేత్తో ఫోన్ చూస్తూనే మత్తుగా ప్యాంటు మీదుగానే వాడి మొడ్డ నెమ్మదిగా నలుపుకుంటున్నాడు. వాడి ఆలచనలో దీప్తి అనే కామం పూర్తిగా కమ్ముకుని ఉంది. వాడికి వెనక నుంచి వస్తున్న అడుగుల చప్పుడు కూడా వినిపించలేదు.

సరిగ్గా అప్పుడే అక్కడికి కుమార్, సతీష్, దినేష్... వాడి బ్యాక్ బెంచ్ గ్యాంగ్ అంతా వచ్చారు.
"చూడరా... వాడు మన అఫ్జల్ గాడే కదా?" అన్నాడు కుమార్, అఫ్జల్ ని దూరం నుంచి గమనిస్తూ.
"అవును మచ్చా, వాడే! ఈ మధ్య వీడు మనతో సరిగ్గా మాట్లాడటమే మానేశాడు," అన్నాడు సతీష్ కాస్త అసహనంగా.
"ఎవరో ఒక ఆంటీని గట్టిగా పట్టిస్తా ఉంటాడురా వాడు... అందుకే మనకి కనపడట్లేదు," అని కొంటెగా నవ్వుతూ అన్నాడు దినేష్.

ముగ్గురూ కలిసి అఫ్జల్ దగ్గరకు వెళ్లారు. "రేయ్ అఫ్జల్... ఏంట్రా ఇక్కడ ఒక్కడివే ఏం చేస్తున్నావ్?" అని కుమార్ గట్టిగా పిలిచేసరికి, అఫ్జల్ ఒక్కసారిగా ఉలిక్కిపడ్డాడు. దీప్తి మత్తులోంచి ఒక్కసారిగా వాస్తవంలోకి వచ్చి, కంగారుగా ఫోన్ జేబులో దాచుకున్నాడు. తన కంగారును కవర్ చేసుకుంటూ, "హాయ్ మచ్చా..." అన్నాడు తడబడుతూ.
"ఏంటి మచ్చా, ఈ మధ్య మాతో అసలు తిరగడమే మానేశావ్? కొంపతీసి రాహుల్ గాడితో తిరిగి మంచివాడిగా మారిపోయావా ఏంటి?" అన్నాడు కుమార్ అనుమానంగా వాడి కళ్ళలోకి చూస్తూ.
"రేయ్... అలా ఏమీ కాదురా," అని మాట మారుస్తూ వెంటనే జేబులోంచి ఒక సిగరెట్ తీసి కుమార్ కి అందించాడు అఫ్జల్. కుమార్ దాన్ని వెలిగించి ఒక దమ్ము లాగి దినేష్ కి ఇచ్చాడు.

దినేష్ సిగరెట్ తాగుతూ, "కాదురా కుమార్, వీడు ఈ మధ్య ఫుట్ బాల్ మ్యాచ్ ప్రాక్టీస్ కి కూడా రావట్లేదు. ఏంటో వీడి వాలకం బాగా తేడాగా ఉంది," అన్నాడు పొగ వదులుతూ.
అఫ్జల్ మరింత కంగారు పడుతూ, "రేయ్ దినేష్... అలాంటిదేమీ లేదురా. మొన్న ఆ ప్రిన్సిపాల్ గాడితో గొడవ అయింది కదా, అప్పటినుంచి మా నాన్న నా మీద చాలా సీరియస్ గా ఉన్నాడురా. మళ్లీ ఏమైనా తేడా వస్తే చదువు ఆపేసి కంపెనీలో గుమాస్తా పనిలో పెడతానని వార్నింగ్ ఇచ్చాడు... అందుకే కొంచెం సైలెంట్ గా ఉంటున్నా," అని అబద్ధం ఆడాడు.

ప్రిన్సిపాల్ పేరు వినగానే కుమార్ ముఖంలో కోపం కట్టలు తెంచుకుంది. "అవునురా మచ్చా... ముందు ఆ ప్రిన్సిపాల్ గాడిని దెంగాలి రా! నిన్న మమ్మల్ని కూడా పిలిచి గ్రౌండ్ లో అందరి ముందూ దారుణంగా కొట్టాడు లంజకొడుకు," అన్నాడు పళ్ళు నూరుతూ. "అవును మచ్చా, వాడిని వదిలిపెట్టకూడదు, ఏదో ఒకటి చేసి తీరాలి," అని దినేష్ సిగరెట్ సతీష్ కి అందించాడు. సతీష్ సిగరెట్ పీలుస్తూ, కళ్ళలో ఒక వక్రమైన మెరుపుతో, "రేయ్, మీకో విషయం తెలుసా? ఆ ప్రిన్సిపాల్ గాడికి, మన పవిత్ర మేడమ్ కి మధ్య ఎఫైర్ ఉందని కాలేజీ మొత్తం గుసగుసలాడుకుంటున్నారురా. ఆ మాట గనక నిజమైతే, వాళ్లిద్దరూ దొరికినప్పుడు సైలెంట్ గా వీడియో తీసి, కాలేజ్ గ్రూప్స్ అన్నీంటిలో పెట్టి వాడి పరువు తీసి దెంగుదాం రా అన్నాడు ఆవేశంగా.

ఆ మాట వినగానే కుమార్ పెద్దగా నవ్వి, "రేయ్ పిచ్చోడా... ఏంట్రా నువ్వు అలా అంటున్నావ్? నీకు అసలు బుర్ర ఉందా లేదా?" అన్నాడు.
సతీష్ కు ఏమీ అర్థం కాక, "ఏమైందిరా? మరి ఆ పొగరుబోతు గాడికి బుద్ధి చెప్పాలి కదా?" అన్నాడు.
కుమార్ వాడి భుజం మీద చెయ్యేసి చాలా క్రూరంగా నవ్వుతూ, "రేయ్ పిచ్చోడా... అలాంటి వీడియోనే మన చేతికి దొరికితే, దాన్ని కాలేజ్ గ్రూప్ లో పెట్టి వేస్ట్ చేయడం ఎందుకురా? ముందు ఆ వీడియో పెట్టి ఆ పవిత్ర మేడమ్ ని బ్లాక్ మెయిల్ చేయాలిరా. ఆ గుద్దులా పవిత్రని భయపెట్టి, బెదిరించి, మనందరం వంతుల వారీగా దాన్ని దెంగాలి రా! ఆ తర్వాత దాన్ని మన సొంత సెక్స్ బానిసలా మార్చుకోవాలి. అప్పుడు మనకి ఎప్పుడు కావాలంటే అప్పుడు కాలేజీలోనే స్వర్గం కనిపిస్తుంది... ఏమంటావ్ రా అఫ్జల్? అంతే కదా?" అంటూ తన వికృతమైన ప్లాన్ బయటపెట్టాడు.

వాళ్ళ ఆ కామపు ఆలోచనలు వింటుంటే అఫ్జల్ కు మళ్ళీ దీప్తి గుర్తుకు వచ్చింది. కానీ పైకి మాత్రం గంభీరంగా, "హ్మ్మ్... అంతే మచ్చా," అని ఏదో తీవ్రంగా ఆలోచిస్తున్నట్లుగా తల ఊపాడు.
దినేష్ నవ్వుతూ, "రేయ్ కుమార్, నువ్వూ, అఫ్జల్ గాడు ఆంటీలను పడేయడంలో తోపులు రా! ఇప్పటికి ఎంత మంది అంటీలను అమ్మాయిలను పడేసి పంచుకొని దెంగారు రా , మీరిద్దరూ కలిస్తే ఆ లంజ పవిత్రని ఈజీగా పడేస్తారు. దాన్ని బానిసగా మార్చాక, మాకు కూడా ఛాన్స్ ఇవ్వండిరా... దాని పూకు రుచి మేము కూడా చూస్తాం," అన్నాడు.
కుమార్ సిగరెట్ తీసుకుంటూ, "రేయ్ మచ్చా... మీకే కాకుండా ఇంకెవరికి ఇస్తాం రా! అందరం పంచుకుందాం," అన్నాడు గర్వంగా.

అఫ్జల్ వాళ్ళని హెచ్చరిస్తూ, "రేయ్ మచ్చా... ఆ పవిత్ర మేడమ్ సంగతి ఎలా ఉన్నా, ఆ ప్రిన్సిపాల్ గాడితో మాత్రం కొంచెం జాగ్రత్తరా. వాడిని చాలా జాగ్రత్తగా హ్యాండిల్ చేయాలి, లేదంటే వాడి చేతిలో మనకు మూడినట్లే," అన్నాడు.
"అవునురా అఫ్జల్... మనకి కూడా ఒక టైం వస్తుంది, అప్పుడు వాడి సంగతి చూద్దాం," అన్నాడు కుమార్ కాన్ఫిడెంట్ గా.

టాపిక్ మారుస్తూ దినేష్, "రేయ్ అఫ్జల్, ఈ రోజు సాయంత్రం ఫుట్ బాల్ మ్యాచ్ ఉంది. ఈ రోజు కూడా హ్యాండ్ ఇవ్వకురా. నువ్వు లేకపోతే మళ్ళీ ఇంకో ప్లేయర్ లేకుండానే ఆడుకోవాలి," అన్నాడు.
సతీష్ కూడా వంతపాడుతూ, "అవునురా! పోయినసారి ఆ CSE బ్రాంచ్ వాళ్ల చేతిలో ఘోరంగా ఓడిపోయాం. ఈసారైనా వాళ్లకి మన పవర్ చూపించాలి," అన్నాడు కోపంగా.
"లేదురా మచ్చా, ఈ రోజు కచ్చితంగా వస్తాను," అన్నాడు అఫ్జల్.
"అఫ్జల్... నువ్వు ముందు ఆ CSE రాహుల్ గాడితో తిరగడం ఆపురా. వాడితో స్నేహం కట్ చేస్తేనే మనం ఆ మ్యాచ్ గెలవగలం. వాడు మన శత్రువుల బ్రాంచ్," అన్నాడు దినేష్.

"అలా ఏమీ లేదురా... వాడితో ఊరికే అలా తిరుగుతున్నా అంతే. ఎంతైనా ఇప్పుడు రెండు క్లాసులు కంబైన్డ్ చేసి ఒకేచోట కూర్చోబెడుతున్నారు కదా, అందుకే తప్పించుకోలేకపోతున్నా," అని రాహుల్ తో తన స్నేహాన్ని కవర్ చేసుకున్నాడు అఫ్జల్. దీప్తికి దగ్గరవ్వడానికే రాహుల్ తో స్నేహం చేస్తున్నానన్న అసలు నిజం వాళ్ళకి చెప్పలేడు కదా!
సతీష్ పిడికిలి బిగిస్తూ, "అవునురా... ఈసారి మన మెకానికల్ బ్రాంచ్ పవర్ ఏంటో ఆ CSE గాళ్ళకి చూపించాలి."
"రేయ్! నేను ECE రా! మాకూ వాళ్లకూ పాత లెక్కలు చాలా ఉన్నాయి, ఈ మ్యాచ్ లో అన్నీ తేల్చుకోవాలి," అన్నాడు కుమార్ ఆవేశంగా.
"అవును మచ్చా..." అని సతీష్ అంటుండగానే...

దూరం నుంచి ఒక కఠోరమైన గొంతు ఉరుములా వినిపించింది.
"రేయ్!! ఎవడ్రా అక్కడ? క్లాస్ కి పోకుండా ఆ మూల ఏం చేస్తున్నారు రా?" పి.టి. సార్ చేతిలో లావుపాటి కర్ర పట్టుకుని వాళ్ళ వైపు వేగంగా వస్తున్నాడు.
ఆయన్ని చూడగానే వాళ్లకి గుండె ఆగినంత పనైంది. "పదండి రా రేయ్! వాడు వస్తున్నాడు... దొరికితే మళ్లీ గ్రౌండ్లో నాలుగు రౌండ్లు ఉరికిస్తాడు లంజకొడుకు!" అని కుమార్ గొణుక్కుంటూ, చేతిలో ఉన్న సిగరెట్ ను కింద పడేసి కాలిలో నలిపేశాడు. ముగ్గురూ కలిసి అఫ్జల్ తో సహా పి.టి. సార్ కంట పడకుండా ఆ గోడ చాటు నుంచి వేగంగా తప్పించుకుని తమ క్లాస్ రూమ్స్ వైపు పరుగు తీశారు. వాతావరణంలో వాళ్ళు వదిలిన సిగరెట్ పొగ, వాళ్ళ వికృతమైన ఆలోచనల తాలూకు కామం మాత్రమే అక్కడ మిగిలాయి.


ఇప్పుడు మీకో చిన్న ప్రశ్న… మన హీరోయిన్లలో దీప్తి పాత్రకు ఎవరు సరిగ్గా సరిపోతారని మీరు భావిస్తున్నారు? మీకు నచ్చిన హీరోయిన్ పేరు మాత్రమే కాకుండా, ఆమె ఎందుకు ఈ పాత్రకు సరిపోతుందో కూడా కింద కామెంట్‌లో చెప్పండి.
మీ కామెంట్స్‌ను బట్టి దీప్తి పాత్రకు సరైన రూపాన్ని ఎంపిక చేద్దాం. మరి మీ దృష్టిలో మన దీప్తి ఎవరు?

[MadanaRathri]

EPIOSDE :-9
                             ఆరుగురు ప్రతివ్రతలు

మధ్యాహ్నపు ఎండ కాలేజీ క్యాంపస్ ని వేడెక్కిస్తోంది. లంచ్ బ్రేక్ బెల్ మోగగానే విద్యార్థులంతా క్యాంటీన్ వైపు చీమల దండులా వస్తున్నారు. క్యాంటీన్ లోపలంతా ఒకటే సందడి. కానీ ఆ క్యాంటీన్ వెనక ఉన్న ఆ నీడపట్టు, ఆ స్థావరం ఎప్పుడూ ఆ బ్యాక్ బెంచ్ గ్యాంగ్ దే. టేబుల్ నిండా ఫాస్ట్ ఫుడ్ పెట్టుకుని ఆవురావురుమంటూ తింటున్నారు కుమార్, సతీష్, దినేష్. కానీ వాళ్లలో ఎవరికీ తిండి మీద పూర్తి ధ్యాస లేదు, వాళ్ళ కళ్లు అఫ్జల్ కోసం వెతుకుతున్నాయి.


"ఏంట్రా... ఈ అఫ్జల్ గాడు మళ్లీ ఎక్కడికి వెళ్ళాడు? ఈ మధ్య మనకి బాగా హ్యాండ్ ఇస్తున్నాడు," అన్నాడు కుమార్ కోపంగా చేతిలో ఉన్న కప్పును టేబుల్ మీద గుద్దుతూ.
దినేష్ ఒక ముద్ద నోట్లో వేసుకుంటూ, "అవును మచ్చా... వాడు మాతో పాటు ఉండటం లేదు. ఇక్కడే ఎక్కడో ఒక మూల కూర్చొని ఒంటరిగా సిగరెట్ దుమ్ము కొడుతూ ఉంటాడు. వాడికి ఈ మధ్య ఏంటో పిచ్చి పట్టింది," అన్నాడు.
అప్పుడే సతీష్ చూపులు అటుగా నడుచుకుంటూ వెళ్తున్న ఫస్ట్ బెంచ్ బ్యాచ్ మీద పడ్డాయి. ఆ బ్యాచ్ లో నవ్వుకుంటూ వెళ్తున్న పల్లవిని చూసి వాడి కళ్లలో కామం మెరిసింది. "మచ్చా... ఆ పల్లవిని చూశావారా? ఫస్ట్ బెంచ్ గ్యాంగ్ అని దానికి బలుపు, బాగా టెక్కు చూపిస్తోంది," అన్నాడు సతీష్.


"ఎవరు మచ్చా ఆ పల్లవి?" అని కుమార్ అడిగాడు.
"అదేరా... CSE బ్రాంచ్ ది. ఆ రాహుల్, హరి గాళ్ళతో ఎప్పుడూ అతుక్కుని తిరుగుతుంటుందే, ఆ ఫిగరే," అని దినేష్ చెప్పాడు.
సతీష్ పెదవి కొరుక్కుంటూ, కసిగా ఆమె వైపు చూస్తూ, "అవును మామ, అదే! దానికి బాగా పొగరు పెరిగిపోయింది. ముందు దాని గుద్దా దెంగాలి రా.. అప్పుడే దాని టెక్కు దానంతట అదే తగ్గుతుంది," అన్నాడు పచ్చిగా. వాళ్ళు అలా ఆడపిల్లల గురించి, ఆంటీల గురించి తమదైన బూతు ప్రపంచంలో పచ్చిగా మాట్లాడుకుంటున్న సమయంలోనే, హరి, పల్లవి, రాహుల్ అటుగా వచ్చారు. రాహుల్, పల్లవి అక్కడినుంచి క్యాంటీన్ లోపలికి వెళ్ళిపోగా... ఫుట్ బాల్ మ్యాచ్ టైమింగ్స్ తెలుసుకుందామని హరి మాత్రం నేరుగా ఆ బ్యాక్ బెంచ్ గ్యాంగ్ దగ్గరికి నడుచుకుంటూ వచ్చాడు.


హరి వాళ్ళ దగ్గరికి వచ్చి, తన కాలర్ కొద్దిగా ఎగరేసుకుంటూ, "రేయ్ కుమార్... ఈ రోజు ఫుట్ బాల్ మ్యాచ్ ఎన్ని గంటలకి రా?" అని అడిగాడు. ఆ ప్రిన్సిపాల్ కొడుకు పొగరు చూసి కుమార్ కు లోపల రక్తం మరిగిపోయింది. 'వీడి అబ్బా... ఎంతుందీ వీడికి, ఎంత పోజు కొడుతున్నాడు! వీడికి ఆటలో ఆవకాయ కూడా రాదు కానీ కోతలు మాత్రం కోస్తాడు,' అని మనసులోనే తీవ్రంగా తిట్టుకున్నాడు. కానీ వాళ్ళ నాన్న ప్రిన్సిపాల్ అన్న భయంతో పైకి మాత్రం నవ్వుతూ, "ఏంటి మచ్చా... చాలా ఎగ్జైట్మెంట్ గా ఉన్నావ్? ఏంటి సంగతి?" అని అడిగాడు.


హరి చాలా క్యాజువల్ గా, "అలా ఏమీ లేదురా కుమార్. ఈ రోజు మా డాడీ కాలేజీ నుంచి తొందరగా వెళ్లిపోతాడట. ఇంట్లో నాకు ఫ్రీ టైం చాలా ఉంటుంది, అందుకే ఆడుకుందామని," అన్నాడు.
ఆ మాట వినగానే ఆ ముగ్గురు బ్యాక్ బెంచ్ కుర్రాళ్లు ఒక్కసారిగా ఒకరి ముఖాలు ఒకరు చూసుకున్నారు. వాళ్ల పెదవులపై ఒక వింత నవ్వు మెరిసింది. హరి వాళ్ళ నాన్న, అదే ఆ ప్రిన్సిపాల్ గాడు తొందరగా ఎక్కడికి వెళ్తాడో, ఆ పవిత్ర మేడమ్ తో వాడికి ఉన్న రంకు సంబంధం  ఏంటో వాళ్ళకి బాగా తెలుసు. అది తలచుకుని ముసిముసిగా నవ్వుకున్నారు. వాళ్ళకి అసలు విషయం తెలుసన్న సంగతి పాపం హరికి ఏమాత్రం తెలియదు. కుమార్ ఆ నవ్వుని ఆపుకుంటూ, "సరే మచ్చా... నేను వాట్సాప్ చేస్తాలే టైమింగ్స్," అన్నాడు.


కానీ హరి అక్కడితో ఆగలేదు. తనకి మొన్నటి ఎగ్జామ్స్ లో రిజల్ట్స్ బాగా రావడంతో ఆ గర్వంతో, సతీష్ ని వెటకారంగా చూస్తూ, "ఒరేయ్... ఎప్పుడూ ఆటల మీదే కాదురా, అప్పుడప్పుడు ఆ చదువు మీద కూడా కొంచెం దృష్టి పెట్టండి. ఎందుకురా అలా ఫెయిల్ అవుతున్నారు? అది కూడా మా నాన్న చెప్పే సబ్జెక్టులో ఫెయిల్ అవ్వడం ఏంట్రా ఛీ! మీకు ఏమైనా డౌట్స్ ఉంటే అడగండిరా, నేను చెప్తాను," అన్నాడు సూటిపోటి మాటలతో.


ఆ మాటలకు సతీష్ నరాలు తెగిపోయేలా కోపం వచ్చింది. 'ఓస్ నీయమ్మ! మీ అప్పేమో గ్రౌండ్ లో ఆకిరేసి కొడతాడు, నువ్వేమో ఇక్కడ ఇలా వెటకారంగా మాట్లాడుతావా? ఉండురా... ఎప్పుడో ఒకప్పుడు మా చేతికి చిక్కకపోతావా, అప్పుడు చెప్తా నీ సంగతి,' అని లోపల అగ్నిపర్వతంలా రగిలిపోతున్నాడు. ప్రిన్సిపాల్ కొడుకు కావడంతో డైరెక్ట్ గా ఏమీ అనలేక, కోపాన్ని దిగమింగుకుంటూ, "నీకేంట్రా... మీ నాన్నేమో మ్యాథ్స్ టీచర్, పైగా ఈ కాలేజీ ప్రిన్సిపాల్. అందుకే నీకు ఈజీగా చెప్పేస్తాడు. మేం పడే కష్టం మాకే తెలుసులే," అన్నాడు కాస్త చిరాకుగా.
హరి వెనక్కి తగ్గకుండా, "రేయ్! ఏంట్రా ఇలా అంటున్నావ్? ఎవరైనా సరే మన ఇంట్రెస్ట్ ని బట్టే రా. చదివితే ఏదైనా అర్థమవుతుంది. మీరు అసలు క్లాసే వినకుండా గాలికి తిరిగితే ఎలా అర్థమవుతుంది?" అని జ్ఞానబోధ చేయడం మొదలుపెట్టాడు.
దానికి సతీష్ కు మంట రేగి, "రేయ్! మేము కేవలం మ్యాథ్స్ లోనేరా ఫెయిల్ అయ్యాం... సో, మాకు ఇంకా చాలా టైమ్ పడుతుందిలే నీ లెవెల్ కి రావడానికి," అంటూ లోపల 'లంజకొడకా' అని గట్టిగా బూతులు తిట్టుకున్నాడు. దినేష్ కూడా పక్కనుంచి, "వీడి అబ్బా... వీళ్ళ నాన్న కన్నా ముందు వీడి గుద్దా దెంగాలి రా...," అని సన్నగా గొణుక్కున్నాడు.


హరి అవేవీ పట్టించుకోకుండా, చుట్టూ చూసి, "సరే, ఇంతకీ నీతో ఎప్పుడూ తిరిగే ఆ గ్యాంగ్ హెడ్ అఫ్జల్ గాడు ఎక్కడరా?" అని అడిగాడు.
సతీష్ క్యాజువల్ గా, "వాడు క్యాంటీన్ దగ్గరే ఎక్కడో ఉన్నాడురా," అన్నాడు.
హరి నవ్వుతూ వాళ్ళకి ఒక సలహా ఇచ్చాడు, "వాడిని చూసి నేర్చుకోండిరా... వాడు ఇప్పుడు ఎంత బుద్ధిగా మారాడో చూడండి. కనీసం వాడిని చూసైనా మీరూ మారండి రా," అని వాళ్ళకి పెద్ద లెక్చర్ ఇచ్చి, అక్కడి నుంచి తిరిగి రాహుల్, పల్లవిల దగ్గరికి వెళ్ళిపోయాడు. ఏ అఫ్జల్ అయితే తన స్నేహితుడు రాహుల్ తల్లిని తన కామదాహానికి బలి చేయాలని ఇంట్లో ఎంత భయంకరమైన వల పన్నుతున్నాడో, ఆ కసాయి వాడిని బుద్ధిమంతుడిగా హరి పొగడటం..

హరి అటు వైపు వెళ్ళగానే, సతీష్, దినేష్ ల ముఖాల్లో ఆపుకున్న కోపం కట్టలు తెంచుకుంది. "మాకూ ఒక టైం వస్తుందిరా... అప్పుడు చెప్తాంరా నీ పనీ, మీ అప్ప పనీ!" అని కసిగా పళ్ళు నూరారు. వాళ్ళలో రగులుతున్న ఆవేశంతో, ఈ అవమానానికి బదులు తీర్చుకోవాలన్న కసితో... కుమార్ మరియు వాళ్ళ గ్యాంగ్ మొత్తం ఇక మధ్యాహ్నం క్లాస్ కు వెళ్లే ఆలోచన మానుకుని, నేరుగా పీ.టీ. సార్ దగ్గరికి ఫుట్ బాల్ ప్రాక్టీస్ కోసం నడిచారు. ఆ సాయంత్రం జరగబోయే మ్యాచ్ లో, ఆ మైదానంలో కేవలం ఆట మాత్రమే కాకుండా ఇంకో పతివ్రత ఈ కథలోకి రావడానికి మార్గం సిద్ధం చేసింది...

[MadanaRathri]

                                 ఆరుగురు ప్రతివ్రతలు


EPIOSDE :-10


రాహుల్ , హరి,పల్లవి కలిసి కాలేజీ అయిపోయగానే బయటికి వచ్చి నిలబడ్డారు... అప్పుడే బస్సు వచ్చింది.. పల్లవి బస్సు ఎక్కి వెళ్లి పోయింది..
హారి : నువ్వు బస్సు లో వెళ్ళలేదు
రాహుల్ : లేదు రా అఫజల్ డ్రాప్ చేస్తా అన్నాడు , అందుకోసమే
హరి : అది ఏంటి మాకు ఫుట్ బాల్ మ్యాచ్ ఉంది కదా
రాహుల్ : ఏమో రా మరి వస్తా వెయిట్ చేయే అన్నాడు...
అప్పుడే అక్కడికి అఫ్జల్, ఇంకా జగన్ వచ్చారు... జగన బైక్ దిగి "పద మచ్చ ఫుట్ బాల్ మ్యాచ్ టైం అవుతుంది.
అఫ్జల్ : లేదు మచ్చ కొంచం పని ఉంది.. నేను రాలేను
జగన్ : లేదు రా నువ్వు ఎలా హ్యాండ్ ఇవ్వకూడదు ఇది అసలు మంచిది కాదు నేను మార్నింగ్ కాలేజీ కి రాయాకుపోయాన మ్యాచ్ కోసం వచ్చా ,

ఆఫేజ్ : లేదు రా నువ్వు ఎదో ఒక్కటి చెప్పి మేనేజ్ చేయే రా అని కన్ను కొట్టి చెప్తాడు..
జగన : అది అర్థం చేసుకొని వీడు ఎవరినో గోకుతునాడు.. కానీ పెట్టాలి కుదిరితే మనం కూడా దెంగాలి దాని అని మనసులో అనుకొని సరే మచ్చ నేను మేనేజ్ చేస్తా లే నువ్వు వేళ్ళు అని వెటకారంగా చెప్తాడు...
రాహుల్ , ఇంకా అఫ్జల్ కలిసి బండి మీద ఇంటికి వెళ్తారు... జగన్ కి కొంచం అనుమానం స్టార్ట్ ఐంది... అప్పుడే అక్కడ హరి ఎద్దురు చూస్తూ ఉన్నాడు..
అప్పుడే హరి కి వాట్స్ అప్ లో మెసజ వచ్చింది వాడి నాన్న దగ్గర నుండి...
సాయంత్రం బయట నాకు ఒక మీటింగ్ ఉంది, సో వాళ్ళ నాన్న వెళ్ళడానికి లేట్ అవుతుంది. అందుకని వాళ్ళ అమ్మని రమ్మని చెప్పను, గేమ్స్ అని తిరగకుండా నువ్వు మీ అమ్మ తో కలిసి వేళ్ళు ,

ఆ మెసెజ్ చూసి హరి మొహం మాడి పోయింది ..
జగన్ : ఏంటి రా హరి ఏమైంది ...
హరి : ఏమి లేదు ర అని నేను కూడా గేమ్ కి రాలేను మా నాన్న ఇంటికి వెళ్ళమని చెప్పాడు...
హరి: మా నాన్న ఏంటి ఎప్పుడు ఎదో ఒక్కటి చెప్పి నను గేమ్స్ ఆడకుండా చేస్తాడు.. అని చేసిది ఏమి లేక అమ్మ కోసం వెయిట్ చేస్తున్నాడు..
అప్పుడే అక్కడికి కుమార్ వస్తాడు...
జగన్, కుమార్ : వాణ్ణి చూస్తున్నారు.
కుమార్ : రేయ్ బయల్దేరలేదా..?
హరి: లేదురా, నాన్న ఓ మీటింగ్ లో ఉన్నారు, సో అమ్మ వస్తోందిరా..
జగన్: ఓహ్ ఓకే ఓకే.
కుమార్ : రేయ్ 2 కాలేజీ కదరా చదువుతున్నాం, ఇంకా అమ్మతో వెళ్తా, నాన్నతో వెళ్తా అని చెబుతున్నావేంటి.
హరి: సైలెంట్ గా ఉన్నాడు (ఏం చేస్తాడు, వాళ్ల నాన్న ఒంటరిగా వదలడు).
కుమార్ : సరే సరే, మేము గ్రౌండ్ లోనే ప్రాక్టీస్ చేస్తున్నాం, నువ్వు కూడా రారా..
హరి: లేదురా, అమ్మ వచ్చేస్తుంది ఆన్ ది వే...
కుమార్ : వస్తుందిలేరా, అర్థమైంది. ఆవిడ వస్తే గ్రౌండ్ కి రమ్మని వాచ్ మెన్ కి చెప్పేయ్, ఆవిడ రాగానే బయల్దేరొచ్చులేరా...
హరి: ఫుట్ బాల్ అమ్మ వచ్చే వరకు ఆడుకొని వచ్చేస్తా ..అనుకోని సరే ఓకే.. వాచ్ మెన్ కి చెప్పి గ్రౌండ్ కి వెళ్లాడు..
కుమార్ ఒక ఆంటీ హీరో.అఫ్జల్ లాగే కాకపోతే వీడు కొంచం నల్లగా ఉంటాడు.. కానీ మాటలు బాగా మాట్లాడుతాడు  ఇప్పటికే ఒక ఆంటీని లైన్ లో పెట్టి దెంగాడు... ఈజీగా కాదు, కష్టపడి లైన్ లో పెట్టి దెంగాడు.. కానీ వీడు మన శరణ్య అమ్మని చూడలేదు, సో వాడు క్యాజువల్ గానే చెప్పి వెళ్ళాడు...

అక్కడ ఆల్రెడీ దినేష్ , సతీష్ పుష్ అప్స్ తీస్తూ ఉన్నారు,, వాళ్ళ సీనియర్ వినోద్ వాళ్ళకి ట్రైనింగ్ ఇస్తున్నాడు..
వినోద్ : రేయ్ ఈ రోజు మ్యాచ్ ఎలాగైనా గెలవాలి  మర్చిపోకండి,,.

దినేష్ : అబ్బా అన్న ఈరోజు మ్యాచ్ ఎలాగైనా మనదే చూస్తూ ఉండు అని పుష్ అప్స్ తీస్తూ ఉన్నాడు..
అప్పుడే అక్కడికి శివ వస్తాడు... వీడు అందిరి కన్నా జూనియర్ కానీ స్పోర్ట్స్ లో బాగా యాక్టీవ్ గా ఉంటాడు.. వినోద్ కి కుక్క లాగా ఎప్పుడు వినోద్ తోనే తిరుగుతూ ఉంటాడు,..
శివ : వినోద్ అన్న ఈ వాటర్ తీసుకో అని వాటర్ బాటిల్ పాస్ చేసాడు..
వినోద్ : ఏంటి రా అప్పుడే గ్రౌండు కి వచ్చావ్ ..
శివ : నిన్న చెప్పావ్ కదా వినోద్ అన్న తొరగా వస్తే మ్యాచ్ లో పెట్టుకుంటా అని .
వినోద్ : సారీ రా ఈ రోజు కుదరదు అఫ్జల్ వచ్చాడు మ్యాచ్ కి వాడు రాడు  ఏమో అనుకోని నిను తీసుకుంటా అని చెప్పను ..
శివ : మొహం బాధగా పెట్టి అన్న ఒక్క గేమ్ అన్న నేను కూడా ఆడతాను ..
వినోద్ : బాధ పడకు రా నీకు ఎలాగైనా గేమ్ లో ఛాన్స్ ఇస్తా ..
అప్పుడే అక్కడికి కుమార్ , జగన్ హరి, అక్కడికి వచ్చారు..
కుమార్ : వినోద్ అన్నా మ్యాచ్ స్టార్ట్ చేయండి అందురు వచ్చారు కదా ...
వినోద్ : లేదు రావు ఇంకా అఫ్జల్ గాడు రాలేదు కదా ఎక్కడికి వెళ్ళాడు వీడు..

జగన్ : అబ్బా ఈ అఫ్జల్ గాడు నను ఇరికించాడు... ఎప్పుడు ఎలా కవర్ చేయాలి

కుమార్ : రేయ్ జగన్ వాడికి ఫోన్ చేయే .
జగన్ : ఫోన్ చేసినట్టు నటిస్తూ మల్లి ఫోన్ కట్ చేసి మచ్చ వాడు ఫోన్ లిఫ్ట్ చేయలేదు.
కుమార్ : చ్చ... వీడు మల్లి హ్యాండ్ ఇచ్చాడు... రా విడి అమ్మను దేంగా ..
జగన :కుమార్ ని పక్కకి తీసుకోని వెళ్లి  రేయ్ మచ్చ కూల్ రా వాడు నైట్ కి మందు సెట్ చేస్తా అన్నాడు
కుమార్ : అది విని నిజమ గానే సెట్ చేస్తా అన్నాడు
జగన్ : అవును రా... ఈ మధ్య వాడు ఎవర్నో గోకుతున్నాడు .. అందుకే మనతో కలవడం లేదు...
కుమార్ :గోకాని రా. మనకు కావలిసింది కూడా అదెయ్ కదా వాడితో కలిసి మనం కూడా దెంగచ్చు....
జగన్ :అవును మచ్చ ..
అప్పుడే వినోద్ అన్న విజిల్ వేసాడు... కుమార్ జగన్ అక్కడికి వచ్చి అన్న అఫ్జల్ గాడు రాలేదు ఈ రోజు కూడా హ్యాండ్ ఇచ్చాడు.. అన్న ..  అది వినగానే శివ మొహం లో సంతోషం "అన్న నేను అఫ్జల్ అన్నా రాలేదు కదా నేను ఆడుతా అన్న ప్లీజ్ నాకు ఒక్క ఛాన్స్ ఇవ్వండి...

వినోద్ : సరే .. లే శివ గడు అఫ్జల్ ప్లేస్ ఈ రోజు ఆడుతాడు..
కుమార్ : సరే అన్నా పదరా తమ్ముడు...

అప్పుడే P . T సార్ కామెన్ బాయ్స్ గేమ్స్ స్టార్ట్ చేయండి... CSE  ,CIVIL వాళ్లు ఒక్క బ్యాచ్... EEE , ECE వాళ్ళు ఒక్క బ్యాచ్... ఎవరు బాగా పెరఫామ్ చేస్తే వాళ్లనే జోనల్స్ కి సెలెక్ట్ చేస్తా.. all the best guys
ఒకే సర్..
ప్.ట్  సర్ : ok guys lets start the game ....

                 CSE  ,CIVIL  vs  EEE , ECE

ఇంకా మ్యాచ్ స్టార్ట్ అయింది హరి CSE  ,CIVIL బ్యాచ్ లో జాయిన్ అయ్యాడు... ఫస్ట్ గోల్ వినోద్ కొట్టాడు...

CSE  ,CIVIL  vs  EEE , ECE   1-1

రెండో గోల్ cse వాళ్ళు కొట్టారు.. ఇప్పడు స్కోర్ సమానం  
కుమార్ : సతీష్ బాల్ నాకు పాస్ చేయే .
శివ : అన్న లెఫ్ట్ లో చూడు ... ఒక్కడు వస్తున్నాడు...
అప్పుడే సతీష్ బాల్ పాస్ చేసాడు...  కుమార్ దాని చూసుకొని గోల్ చేసాడు...
కుమార్ : థాంక్స్ రా తమ్ముడు.. శివ ..
ఇప్పుడు స్కోర్

CSE  ,CIVIL  vs  EEE , ECE   1-2

మల్లి civil వాళ్ళు ఒక్క గోల్ వేశారు...

కుమార్ : చ్చ .. ఏంటి రా సతీష్ .. చూసుకొని పాస్ చేయే...

వినోద్ : okk guys focus on game ..

సతీష్ : సారీ మచ్చ .. నెక్స్ట్ కరెక్ట్ గా పాస్ చేస్తా...

CSE  ,CIVIL  vs  EEE , ECE   2-2

మ్యాచ్ స్టార్ట్ అయింది  శివ ఒక్క గోల్ చేసాడు...
వినోద్ : సూపర్ రా శివ nice goal ..
జగన్ : well done shiva perefect goal
శివ : థాంక్స్ అన్న ...

CSE  ,CIVIL  vs  EEE , ECE   2-3

మల్లి నెక్స్ట్ రౌండ్ .. cse వాళ్ళు మల్లి గోల్ చేశారు...

CSE  ,CIVIL  vs  EEE , ECE   3-3

ప్.ట్.సార్ : oke guys last round .

వినోద్ : ok boys be prepared..

కుమార్ : రేయ్ ఈ గోల్ ఎలాగైనాన్ చేయాలి మ్యాచ్ మనమే గెలవాలి ..
సతీష్ బాల్ పాస్ చేసాడు.. దినేష్ .. కిక్ చేసాడు.. కానీ గోల్ కీపర్ దాని ఆపేసాడు..
మల్లి ఇప్పడు బాల్ cse వాళ్ళు తీసుకోని గోల్ కొట్టారు... మన వాళ్ళు మ్యాచ్ ఓడిపోయారు ....

హరి : అన్నా మ్యాచ్ గెలిచాము అని అందరికి హైఫై ఇస్తనాడు...
CSE  ,CIVIL  vs  EEE , ECE   4-3 winners CSE  ,CIVIL  

ప్ .ట్ సార్ : ఓకే గైస్ నెక్స్ట్ గేమ్ కి రెడీగా ఉండదండి...
కుమార్ వాళ్ళ టీం ఓడిపోయిన బాధలో వెళ్లి స్టెప్స్ మీద కూర్చొని ఒక్కరి ని ఒక్కరు తిట్టుకుంటున్నారు...
అప్పుడే సడన్ గా ఒక్క గొంతు . "నానా హరి.. హరి..." అని అందురు అటువైపు.. చూసారు...

మన హీరోయిన్ ఎంట్రీ.. అదే మన రెండో పతివ్రత  శరణ్య అమ్మ ఎంట్రీ... బయట డ్రెస్సింగ్ పక్కాగా వేసుకుంటుంది, అది కూడా భర్త, కొడుకు ఉన్న కాలేజీ కదా, అందుకే చీరలో భలే గుమ్ముగా మేకప్ వేసుకుని కార్లో వస్తోంది.. చాలా హోమ్లీగా ఉంది, కానీ చీరలో గుద్ద ఎత్తుగా కనిపిస్తోంది.. సళ్ళు ఎత్తుగా ఉన్నా మరీ ఓవర్ గా సీన్ చూపించట్లేదు, కానీ చూడగానే గుద్ద మీద కొట్టాలనిపించేలా అలా వస్తోంది..

మన కథలోని రెండో పతివ్రత — పద్ధతిగల అమ్మ శరణ్య...చిన్న పరిచయం.



అమ్మ శరణ్య వయసు 40, కాలేజీ కి ప్రిన్స్పాల్  పద్ధతిగల భార్య. ఒక కొడుకు ఉన్నాడు, పేరు హరి, వయసు 20. వాళ్ళ నాన్న రాఘవ్ వయసు 50, కాలేజీ ప్రిన్స్పాల్ , చాలా స్ట్రిక్ట్. హరి cse 2nd year చదువుతున్న ఫస్ట్ బెంచ్ స్టూడెంట్, ఫస్ట్ బెంచ్  చదివే కుర్రాళ్ళతోనే తిరుగుతుంటాడు. వాళ్ళ నాన్న ప్రిన్స్పాల్ కాబట్టి కాలేజీలో వాడికి మంచి మర్యాద ఉంటుంది, మీకే తెలుసుగా..
శరణ్య అమ్మ మంచి తెలుపు రంగు  లో ఉంటుంది... అయిదు అడుగుల నాలుగు అంగుళాల ఎత్తు... గుండ్రటి మొహం పెద్ద పెద్ద కళ్ళు... సన్నటి ముక్కు... కొంచం బండ పెదాలు... చూడడానికి సినిమా యాక్టర్ శరణ్య లాగా ఉంటుంది... సళ్ళు చాలా పెద్దవి... 38E నడుము 32 కింద గుడ్డ బాగా పెద్దది... 44 ఉంటుంది... ఎత్తైన పిర్రలు... హౌస్ వైఫ్ ... రోడ్ మీద నడుస్తూంటే ఎలాంటి మగాడైనా చొంగ కార్చుకోవాల్సిందే... ... వయసు 42 ఏళ్ళు ఉంటాయి...

ఇల్లు, గుడి, బంధువుల ఇళ్లు, ఫంక్షన్లు, అంతే.. అక్కడికే వెళ్తుంది. కానీ పెళ్లయిన కొత్తలో మొగుడితో బాగా దెంగించుకుంది, ఆ తర్వాత రానురాను దెంగించుకోవడం తగ్గిపోయింది. గత 3 ఏళ్లుగా అస్సలు దెంగులాట లేదు, అయినా కూడా పక్కా పతివ్రతలా శరణ్య బతుకుతోంది. ఏరియాలో ఇరుగుపొరుగు వాళ్లు, కొట్టు వాళ్లు చాలామంది లైన్ వేసినా ఏమీ వర్కవుట్ కాలేదు. శరణ్య దగ్గరికి వచ్చి ఎవరైనా గీకితే, ఒకటే చూపు చూస్తుంది, అంతే ఎవడైనా సరే సైలెంట్ గా వెళ్ళిపోవాల్సిందే...

కథలో కొంచం ముందు :-

వాచ్ మెన్: సురేష్, వయసు 35.
సురేష్: మేడమ్, హరి గ్రౌండ్ లో ఆడుతున్నాడు, నేను వెళ్లి పిలుచుకువస్తాను..
శరణ్య అమ్మ: నవ్వుతూ, అయ్యో వద్దులే, నేనే వెళ్లి పిలుస్తాను.. పర్లేదు అంటూ గుద్ద ఊపుకుంటూ నడుచుకుంటూ వెళ్తోంది..
సురేష్: (అమ్మకడుపుమాడ, ఏంటి ఇలా ఉంది, సార్ అదృష్టవంతుడు రా బాబు...)
శరణ్య అమ్మ: హరీఈఈ
హరి: అమ్మా వచ్చేశావా.. ఇదో వస్తున్నా...
కుమార్ : స్టన్ అయ్యాడు, శరణ్యను చూసి ఒక రకంగా అయిపోయాడు...
శరణ్య అమ్మ: ఏంటి హరి ఫుట్ బాల్ ఆడుతున్నావా (నవ్వుతూ ఇన్నోసెంట్ గా అడుగుతోంది).
హరి: ఊరికే, నువ్వు రావడం లేట్ అయింది కదా అందుకే అమ్మా...
కుమార్ : (అయ్యోఒఓఈఓ, ఈమెనా ప్రిన్స్పాల్ పెళ్ళాం, ఓస్ భలే గుమ్ముగా ఉందే).
శరణ్య: సరే సరే, నాన్న ఏరి, మీటింగ్ ఆ? (అక్కడ ఉన్న కుర్రాళ్ళను పట్టించుకోకుండా మాట్లాడుతోంది).
హరి: మ్మ్మ్ అవునమ్మా, ఇదో ముగించేసి బయల్దేరుదామా..
శరణ్య: సరే రా...
కుమార్ : (మడ్డ బాగా నిక్కబొడుచుకుంది, షార్ట్స్, బనియన్ వేసుకుని ఉన్నాడు). హరి ఏంట్రా, అమ్మ గారా.. నమస్కారం అమ్మా (వాంటెడ్ గా మాటలు కలుపుతున్నాడు).
శరణ్య: నమస్కారం బాబు, మీరంతా హరి క్లాస్ మేట్స్ ఆ?
కుమార్ : అవునమ్మా.. మామ నువ్వు కావాలంటే బయల్దేరు, రేపు చూసుకుందాం..
హరి: రేయ్ రేపు ఆడటం కుదరదు, నాన్నతో వెళ్లిపోతాను.
కుమార్ : ఓఓఓ అవును కదా.. అమ్మా, ఎందుకు వీణ్ణి గేమ్ ఆడనివ్వడం లేదు, ప్రాక్టీస్ చేస్తే బాగా ఆడతాడు. చదువు ముఖ్యమే అయినా, గేమ్ లో షైన్ అయితే ఒక ఇండివిడ్యువల్ రెస్పెక్ట్, ఫిట్నెస్ దొరుకుతాయి కదా, అందుకే చెప్తున్నా... (మంచోడిలా మాట్లాడుతున్నాడు).
శరణ్య: మ్మ్మ్ కరెక్టే బాబు. సరే నేను వీళ్ళ నాన్నతో చెప్తానులే... రేపటినుంచి వీడు మీతో ఆడతాడు...
హరి: అయ్యో థ్యాంక్స్ అమ్మా... చాలా హ్యాపీగా అందరి ముందు అమ్మను ప్రేమగా వాటేసుకున్నాడు (అమ్మ ప్రేమ గాయ్స్).
కుమార్ : (టక్కున జగన్ కి సిగ్నల్ ఇచ్చాడు ఫోటో తియ్యమని, దాంతో వాడు కూడా తెలియకుండా క్యాజువల్ పిక్ తీశాడు. అయ్యో నీయమ్మ, అమ్మను వాటేసుకుంటున్నాడు, ఇలా సళ్ళు నలుగుతున్నాయి, మనకి ఇలాంటి ఛాన్స్ దొరికితే ఎలా ఉంటుంది...)
హరి: అమ్మా ఎలాగైనా నాన్నతో మాట్లాడు అమ్మా, నేను ఆడుకుని కరెక్ట్ గా వచ్చేస్తాను..
శరణ్య: నేను మాట్లాడుతాను లే హరి.. గేమ్ ఓవర్ ఆ, ఇంకా ఉందా...
విపరీతంగా గాలి వీస్తోంది. అమ్మ చీర నడుము వైపు కొద్దిగా కనిపిస్తోంది. గాలి వీచేకొద్దీ నడుము మడతలు, ఒక వైపు సళ్ళు కూడా బాగా ఎత్తుగా నిలబడి కనిపిస్తున్నాయి.. జగన్ తెలియకుండా ఇదంతా రికార్డ్ చేస్తున్నాడు..
ఈలోపు కుమార్ అమ్మ షో చూసి డీప్ ఇమాజినేషన్ లోకి వెళ్ళిపోతున్నాడు.. (నీయమ్మ, ఏంటే ఓవర్ పతివ్రతలా వచ్చావు. చీర విప్పేసి, జాకెట్, లంగాతో నిలబెట్టి బొడ్డు దగ్గర లైట్ గా కొరికి గుద్ద పిసుకుతాను.. పక్కనే హరిని చూడమని చెప్పి.. శరణ్య అమ్మ సళ్ళు నొక్కి పిసుకుతాను..)
హరి: రేయ్ , కుమార్ , ఏంట్రా అయింది అని తట్టి పిలుస్తున్నాడు..
కుమార్ : హఆఆఆఆ మామ, ఏంటి ఏంట్రా అయింది చెప్పు మామ (ఛా, కలనా, దీనికే మడ్డ కొట్టుకుంటోందే).
శరణ్య: ఏంటి బాబు ఏమైంది..?
కుమార్ : ఏమీ లేదమ్మా..
హరి: మామ ఏంటి కలా? (కామెడీగా అడిగాడు..)
కుమార్ : లేదురా, అమ్మ నిన్ను ప్రాక్టీస్ కి పంపుతాను అంటున్నారా, అందుకే నెక్స్ట్ జోనల్ మ్యాచ్ వచ్చేలోపు వినోద్ అన్న కి చెప్పి  నిన్ను టీమ్ స్క్వాడ్ లో జాయిన్ చేయించగలనా అని ఆలోచించా (చాలా మంచోడిలా).
శరణ్య: సూపర్ బాబు, కచ్చితంగా వీడు బాగా ఆడుతాడు బాబు (కుమార్ మీద ఒక మంచి అభిప్రాయం వస్తుంది).
కుమార్ : స్మైల్ తో, ఓకే అమ్మా... (నీతో నేను ఆడుకునే ఛాన్స్ కోసం వెయిట్ చేస్తున్నానే).
హరి: సరే మామ నేను బయల్దేరుతున్నా, బాయ్ రా....
అమ్మ, హరి కార్ దగ్గరికి వెళ్తున్నారు.. నడిచి వెళ్తుంటే శరణ్య గుద్ద భలే షేక్ అవుతోంది, తలక్ మలక్ అని..
కుమార్ : అమ్మాఆఆఆఆఆ.
శరణ్య: తిరిగి చూసి, ఏంటి బాబు?
కుమార్ : బాయ్ చెప్పకుండా వెళ్తున్నారు కదా, అందుకే అమ్మా, బాయ్.
శరణ్య: అయ్యో మర్చిపోయాను బాబు, బాయ్ కుమార్ ...
జగన్: రేయ్ ఏంట్రా ఇలా మాట్లాడుతున్నావ్...
కుమార్ : మామ, శరణ్య భలే ఉందిరా, నీయమ్మ, ఈమెను ఏమైనా చేయాలనిపిస్తోందిరా, అందుకేరా..
జగన్: అయినా చాలా మంచోడిలా మాట్లాడుతున్నావ్.. నన్ను కూడా మాట్లాడనివ్వలేదు చూశావా... కానీ పక్కాగా సీన్ చూపించింది, మనకి గాలి హెల్ప్ చేసిందిరా..
కుమార్ : హహహా మామ, నాకు సెట్ అయినా ఏంటి, నీకు సెట్ అయినా ఏంటి, మన సొత్తేరా...
జగన్: బాగా మాట్లాడుతున్నావులే పీకు, ఫస్ట్ ఆవిడని చూశావుగా, ఎంత హోమ్లీగా ఉందో, పైగా ప్రిన్స్పాల్ గాడి భార్య. ఊరికే మాట్లాడి సైట్ కొట్టడమే చేయగలం.. నువ్వు కామెడీ చేయకు మామా...
కుమార్ : మ్మ్మ్మ్ కరెక్టేరా, కానీ ట్రై చేయకుండా ఉండకూడదు కదా... హీహీ
జగన్: ఓస్, సరైన ఆంటీ హీరోవిరా నువ్వు.. అఫ్జల్ గాడు  (కలాయిస్తున్నాడు).
కుమార్ : అవును, మరి శరణ్య గుద్ద దొరికితే నాకవు కదా?
జగన్: హేయ్ సరే వదిలెయ్ మామా.. నేనెప్పుడు అలా అన్నాను... షేరింగ్ ముఖ్యంరా.. నాకు ఆశగానే ఉంది మామా...
కుమార్ : సరే చూద్దాం ఎలా వెళ్తుందో.
అప్పుడే వినోద్ అన్న అక్కడికి వచ్చి కుమార్ తల మీద ఒక్కటి పీకుతాడు.. ఏంట్రా మ్యాచ్ ఆడకుండా గాలిలో చూస్తున్నావ్ ,,
కుమార్ : సారి అన్న పద్దండి అని మల్లి ఫుట్ బాల్ మ్యాచ్ స్టార్ట్ చేశారు, తరువాత రౌండు కూడా కుమార్ వాళ్ళ టీం మ్యాచ్ ఓడిపోయింది.. దానికి అందరు అఫ్జల్ని బండ బూతులు తిట్టుకుంటూ  ఇంటికి బయల్దేరారు..

కొనసాగుతుంది....

[MadanaRathri]

                            ఆరుగురు ప్రతివ్రతలు

EPIOSDE :-11

ఆరోజు సాయంత్రం శరణ్య అమ్మ, హరి ఇంటికి వచ్చారు... రిఫ్రెష్ అయిపోయి నైటీలోకి ఛేంజ్ అయిపోయింది..
హరి: ప్లే స్టేషన్ ఆడుకుంటున్నాడు..
రాత్రి 8 గంటలకు డిన్నర్ ప్రిపేర్ చేశాక శరణ్య టీవీ చూస్తోంది..
హెచ్‌ఎం రాఘవ్ : డింగ్ డాంగ్...
శరణ్య: రాఘవ్ అని తెలుసు, బ్రా వేసుకున్న సళ్ళు ఎత్తి పెట్టుకుని తలుపు తీసింది.. రండి ఏవండీ, మీటింగ్ చాలా లేట్ అయిపోయిందా, లోపలికి వచ్చి రిఫ్రెష్ అవ్వండి, నేను కాఫీ తీసుకువస్తాను...
రాఘవ్ : మ్మ్మ్, లోపలికి వచ్చి రిఫ్రెష్ అయ్యాక హాల్లో కాఫీతో టీవీ చూస్తున్నాడు.
శరణ్య: ఏవండీ, మన హరిని పిలవడానికి కాలేజీకి వచ్చాను కదా, అప్పుడు గ్రౌండ్ లో హరి వాలీబాల్ ఆడుతున్నాడు.
రాఘవ్ : ఏంటే అంటున్నావ్, ఆడుతున్నాడా? క్లాస్ లో ఫస్ట్ రాడు, సార్ కి వాలీబాల్ కావాల్సి వచ్చిందా... (కొంచెం కోపంగా)
శరణ్య: ఆగండి, నేను చెప్పి ముగించేలోపే ఎందుకిలా మాట్లాడుతారు, మన అబ్బాయి గేమ్ ఆడితే ఏంటి, ఒక్కగానొక్క కొడుకు, వాడికి ఇంట్రెస్ట్ ఉంది సో అలో చేయండి...
రాఘవ్ : హేయ్ ఏంటే వాడికి సపోర్టా, నెక్స్ట్ ఎగ్జామ్ లో ఫస్ట్ మార్క్ రానివ్వు అప్పుడు గేమ్ ఆడుకోవచ్చు.
శరణ్య: ఓహ్ ఇలాగే అనండి, నేను చెప్పేది ఎక్కడ వింటారు పోండి... (లైట్ గా అలుగుతూ)
రాఘవ్ : సరే సరే, వెంటనే కోపపడకు చెల్లం, వాడు ఆడుకోనీ. కానీ దీనివల్ల మార్కులు తగ్గకూడదు, నెక్స్ట్ ఎగ్జామ్ లో ఏమైనా మార్కులు తగ్గితే ఆ తర్వాత అంతా క్యాన్సిల్, ఓకేనా.
శరణ్య: అందులో తగ్గడులే.. నా బుజ్జి మామ కదా... ఉమ్మాహ్హ్ అని ఆశగా బుగ్గ మీద కిస్ ఇచ్చింది...
(అనురాగమున్న మొగుడు కదా, అందుకే ముద్దులు, మురిపాలు అన్నీ ఉంటాయి, కానీ మ్యాటర్ కి రాఘవ్ మడ్డ సెట్ అవ్వట్లేదు, అందుకే దెంగించుకోక 3 ఏళ్లు అవుతోంది. శరణ్య పద్ధతిగల ఇల్లాలు, కానీ ఆడదానికి ఉండే అన్ని కోరికలూ ఉంటాయి, అలాగని తప్పుడు ఆలోచన ఇప్పటిదాకా అనుకోను కూడా లేదు.. మూడ్ వచ్చినప్పుడు డైవర్ట్ చేసుకుంటుంది లేదా వెళ్లి స్నానం చేసేస్తుంది, సో శరణ్య పక్కా పతివ్రత అయిన పెళ్ళాం, అమ్మ).
శరణ్య: పైన ఉన్న హరి రూమ్ కి వెళ్లి ఈ విషయం చెబుదామని వాడి రూమ్ కి వెళ్లి చెబుతోంది.
హరి: గేమ్ పాజ్ చేసి, అమ్మా నిజంగానా చెబుతున్నావ్, సూపర్ అమ్మా.. మళ్ళీ అమ్మను ప్రేమగా హగ్ చేసుకున్నాడు, ఆ ప్రేమ వల్ల ఇంకొంచెం టైట్ గా, హెవీగా వాటేసుకున్నాడు..
శరణ్య: హహహా రేయ్ ఏంటి హరి ఇంత ఎగ్జైట్మెంట్, ఇదేదో ముందే అడిగుంటే నేనే ఆడుకోమని చెప్పేదాన్ని కదా.. (అమ్మ కూడా వాటేసుకుని నిమురుతూ చెబుతోంది).. నీ ఫ్రెండ్ పేరు ఏమన్నావు, వాడు చెప్తేనే తెలిసింది, వాడికి ఇన్ఫార్మ్ చేసేయ్..
హరి: కుమార్ అమ్మా... సరే, ఫోన్ తీసి ఫోన్ చేస్తున్నాడు, కానీ నేను రీఛార్జ్ చేయడం మర్చిపోయాను.. అమ్మా నా ఫోన్ లో బ్యాలెన్స్ లేదు అమ్మా, ఆన్లైన్ రీఛార్జ్ చేశాక చెబుతాను...
శరణ్య: అచ్చో, ఇదైనా చూసుకోవా. సరే ఆన్లైన్ రీఛార్జ్ కి నాన్ననే అడగాలి కదా, సో ఇప్పుడు అమ్మ ఫోన్ లో కుమార్ కి ఇన్ఫార్మ్ చేసేయ్, ఇదిగో అంటూ ఫోన్ ఇచ్చేసి కిందకి వెళ్తోంది. లోపల కేవలం ప్యాంటీ మాత్రమే వేసుకుని గుద్ద ఊపుకుంటూ వెళ్తోంది...
హరి: అమ్మ ఫోన్ నుంచి కుమార్ కి కాల్ చేస్తున్నాడు..
కుమార్ : కాల్ అటెండ్ చేశాడు.. హలో.
హరి: హలో మామ, నేనే హరి మాట్లాడుతున్నారా.. అమ్మ నాన్నతో మాట్లాడి ఓకే అనిపించింది, రేపటినుంచి నేను కూడా ఆడతాను వాలీబాల్...
కుమార్ : సూపర్ రా, రేపు వచ్చి జాయిన్ అయిపో... (మీ అమ్మ మీ నాన్నకు గుద్ద ఊపి చూపించి ఓకే చెప్పించి ఉంటుందిరా).
హరి: ఓకే మామ, మన గేమ్ లో ఇరగదీస్తాం రా, అండ్ థ్యాంక్స్ మామా...
కుమార్ : రేయ్ నాకెందుకురా థ్యాంక్స్ అన్నీ (ల్యాప్‌టాప్ లో శరణ్య వీడియో చూసి కొట్టుకుంటూ మాట్లాడుతున్నాడు..)
హరి: మామ, నువ్వు చెప్పకపోయి ఉంటే మా అమ్మ నాన్నతో మాట్లాడి ఉండేది కాదురా.. యూ ఆర్ మై బెస్ట్ ఫ్రెండ్.
కుమార్ : ఫ్రెండ్స్ మధ్యలో ఏముందిలే మామ, పర్లేదు వదిలెయ్ (కానీ మీ అమ్మ గుద్ద దెంగితే భలే ఉంటుందిరా హరీఈఈఈ).
ఈలోపు..
శరణ్య రూమ్ లో డ్రెస్సులు అన్నీ అరేంజ్ చేస్తోంది.. అప్పుడు రాఘవ్ వచ్చి, హేయ్ డార్లింగ్, ఏంటి హరికి చెప్పేశావా అంటూనే మాట్లాడుతూ శరణ్య నడుము గిల్లాడు..
శ్ష్ష్ష్ష ఆఆహ్హ్, ఏవండీ ఏంటిది ఊరికే..
రాఘవ్ : నా పెళ్ళాం, నేను నడుము గిల్లకూడదా..
శరణ్య: నవ్వుతూ, మీకు అన్ని హక్కులూ ఉన్నాయి, కానీ వాడు వచ్చేస్తాడు (మీకేముంది.. నన్ను ఉసిగొల్పి వెళ్ళిపోతారు, ఆ తర్వాత నేనే మూడ్ కంట్రోల్ చేసుకోలేక కష్టపడాలి).
రాఘవ్ : అయితే రేపటినుంచి నువ్వు వచ్చి వాణ్ణి పికప్ చేసుకుంటావా..
శరణ్య: లేదండీ, వాడు సైకిల్ మీద వెళ్తున్నాడు కదా, సో నో ఇష్యూస్..
రాఘవ్ : మ్మ్మ్మ్
తర్వాత... హరి: కుమార్ తో మాట్లాడి ఫోన్ కట్ చేశాడు.. కుమార్ మంచోడు అని నమ్మి బెస్ట్ ఫ్రెండ్ అని అనుకుంటున్నాడు..
యధావిధిగా కాలేజీలో చదువులు, గేమ్స్ కంటిన్యూ అవుతున్నాయి... హరి కుమార్ కి క్లోజ్ అవుతున్నాడు..
కుమార్ హరితో ఎందుకు ఫ్రెండ్షిప్ చేశాడో జగన్ కి అంతా తెలుసు.. సతీష్ కి, దినేష్ కి అర్థం కావట్లేదు ఏంజరుగుతోందో అని.. కానీ జగన్ ఏం జరిగిందో ఎక్స్ ప్లెయిన్ చేశాడు, అలాగే శరణ్య పిక్స్, వీడియోలు చూపించాడు. సతీష్ కి చూసి ఫుల్ టెంపర్ (మూడ్) వచ్చేసింది.. ఓస్, ఈ లూజ్ పూకు గాడికి ఇంత నాటు కట్టె లాంటి అమ్మ ఉందా..
కుమార్ కూడా వాళ్ళతో జాయిన్ అయ్యి డీటెయిల్ గా అంతా వివరించాడు..
ఇప్పుడు 4 గురు ప్లాన్ చేస్తున్నారు ....
కుమార్ : ఇప్పుడు ఎలా మూవ్ అవ్వాలి రా
సతీష్: ఆలోచిద్దాం మామ, ఆ హరిగాడు ఫెయిల్ అయినందుకు వెటకారంగా మాట్లాడాడు.. వాళ్ళ నాన్న ఆ హెచ్‌ఎం గాడు ఎలా పనిష్మెంట్ ఇచ్చాడు... ఇప్పుడు మనం శరణ్యను ఏడిపించి ఏడిపించి  దెంగే దెంగుడులో వాళ్ళిద్దరూ అల్లాడిపోవాలి రా...
జగన్: కానీ ఎలా జరుగుతుంది...
దినేష్: జరుగుతుందిరా, కొంచెం స్మార్ట్ గా ప్లే చేద్దాం..
కుమార్ , జగన్ మీరు హరికి క్లోజ్ అవ్వండి, ఎందుకంటే ఇప్పుడు మేము కూడా వస్తే వాళ్ళు కచ్చితంగా ఏమైనా ఆలోచిస్తారు (సందేహిస్తారు)...
సతీష్: కరెక్టే.. నాతో మ్యాథ్స్ డౌట్ ఉంటే అడగమన్నాడు, సో నేను వాణ్ణి ఆ విధంగా అప్రోచ్ అయి వెళ్తాను... ప్రస్తుతానికి మనం వాళ్ళ ఇంట్లోకి వెళ్లి శరణ్యను సైట్ కొట్టాలి, ఆమెతో తిరగాలి. సో ట్రై చేద్దాం, ఎవరికి చిక్కినా ఆ శరణ్య మన 4 గురి మడ్డలకి బానిసే, వీర్యాభిషేకం చేస్తాం, ఓకేనా.....
దినేష్ : మరి అఫ్జల్ గాడి గురించి ఏంటి ?
కుమార్ : వాడికి దీని మీద అంత ఇంట్రస్ట్ లేనట్టు ఉంది. వాడు ఇంకో దాని గోకుతున్నాడు
జగన్ : అవును మచ్చ వాడు గోకుతున్నాడు అంటే అది కూడా సూపర్ ఫిగర్ ఉంటుంది..
కుమార్ : అవును రా ముందు అయితే వాడు దాని వెయ్యని తరువాత అది మన మడ్డలు కూడా బానిస అవుతుంది..
దినేష్,జగన్, : హ..హ..హ.. అవును రా
కుమార్ : వాడు దాని మీద ఫోకస్ చెయ్యని మనం ఈ శరణ్య ని పడేసే పనిలో ఉన్నదాం..
జగన్ అండ్ దినేష్: సూపర్ ఓకే మామ..

నా స్టోరీస్ చదివి ఎలా ఉందో చెప్పండి... మీ సపోర్ట్ దొరికితే ఇంకా కంటిన్యూ చేస్తాను... 10 పార్ట్స్ పూర్తయ్యాయి, సో నేను రోజుకో పార్ట్ పోస్ట్ చేస్తాను... కేవలం 10 పార్ట్స్ మాత్రమే కాదు, ఇంకా రాయడం స్టార్ట్ చేస్తాను... మీ సపోర్ట్ ఉంటేనే నేను రాయగలను.

కొనసాగుతుంది...