[maitripatel]

પૂજા: “ના, બાબા-જી, તમે સાચુજ કહો છો; આપણે હવે પાછા ફરી શકતા નથી. આપણે આ કાર્ય પૂર્ણ કરવું પડશે. હું તૈયાર છું.”

 
જેમ તેણે આંગળી વડે ટિક્કાને તેની જાંઘ પર લગાવ્યો, તેમ બાબાએ તેને પૂજાના ચૂત પર પણ લગાવવાનું શરૂ કર્યું - તેની પેન્ટી ઉપર. પૂજા શરમથી લાલ થઈ રહી હતી. છતાં, તે પણ ઉત્તેજિત થવા લાગી હતી. ટિક્કા લગાવવાના બહાને, બાબા પાંચ કે છ સેકન્ડ સુધી પૂજાના ચૂત પર - તેની પેન્ટી દ્વારા - ઘસવાનું ચાલુ રાખ્યું. અને ચૂત ના ચીરા ને આંગળી વડે માપવાનું ચાલુ રાખ્યું.
 
તેણીના ચણીયામાંથી અને ચૂત પર થી પોતાનો હાથ દૂર કર્યા પછી, બાબા બોલ્યો:
 
બાબા: "વિધિ મુજબ, મારે પણ પવિત્ર પાણી મારા પર લગાવવું પડશે. હવે, તારે આ પાણી મારી છાતી પર લગાવવું પડશે."
 
બાબા સૂઈ ગયો.
 
પૂજા: "હા. બાબા-જી!"
 
બાબાએ પોતાની છાતી અને પેટ પણ મુંડન કરાવ્યું હતું. તેની છાતી અને પેટ સંપૂર્ણપણે વાળ વગરના અને સુંવાળા હતા. પૂજાએ બાબાની છાતી અને પેટને પવિત્ર પાણીથી ઘસવાનું શરૂ કર્યું. મન ના ઊંડાણમાં, પૂજાને બાબાના શરીર પ્રત્યે એક નિર્વિવાદ આકર્ષણ લાગ્યું. તેના મનમાં વિચાર આવ્યો: *બાબાનું શરીર કેટલું અદ્ભુત સુંવાળું અને મજબુત છે!* આવા વિચારો પૂજાના મનમાં પહેલાં ક્યારેય આવ્યા નહોતા. જેમ જેમ તે આ વિચારો પર ધ્યાન કેન્દ્રિત કરતી ગઈ, તેમ તેમ પૂજાની ચૂત તેની પેન્ટી નીચે તેની ઉત્તેજના પ્રગટ કરવા લાગી - જેનાંથી બાબા સંપૂર્ણપણે અજાણ રહ્યો. છતાં, જેમ જેમ તે પ્રેમાળ, સુંવાળી હથેળીઓ તેના શરીર પર સરકતી હતી, તેમ તેમ તેના સ્પર્શની શારીરિક અસર તેની ધોતી નીચે સ્પષ્ટ દેખાતી હતી.
 
ક્રમશ...

[maitripatel]

ચાલો વાર્તા ને થોડી આગળ માણીએ

[maitripatel]

બાબા: “હવે, ટિક્કાની પેસ્ટથી મારી છાતી પર એક બિંદુ દોરો, અને મારા સ્તનની ડીંટીની આસપાસ એક વર્તુળ પણ દોર.”

 
સ્તનની ડીંટીનો ઉલ્લેખ સાંભળીને, પૂજા શરમાઈ ગઈ.
 
પૂજાએ પાદરીના સ્તનની ડીંટી પર ટિક્કા લગાવવાનું શરૂ કર્યું.
 
બાબા: "માણસની નાભિ તેમની ઉર્જાનો સ્ત્રોત છે. અહીં પણ ટિક્કા લગાવ."
 
પૂજા: "જેમ તમે આજ્ઞા કરો, બાબા-જી."
 
પૂજાએ પોતાની આંગળી ટિક્કાની પેસ્ટમાં ડુબાડી. તેણે પોતાની આંગળી પાદરીની નાભિમાં નાખી અને નિશાન લગાવવાનું શરૂ કર્યું. પૂજાને વધુ આકર્ષવા માટે, પાદરીએ ફક્ત તેનું પેટ અને છાતી જ નહીં, પણ તેની નાભિમાં ક્રીમનો હળવો લેપ પણ લગાવ્યો હતો. પરિણામે, તેની નાભિ અતિ સુંવાળી થઇ ગયેલી; પૂજાને આશ્ચર્ય થયું કે તેની પોતાની નાભિ પણ આટલી સુંવાળી નથી. પૂજાને લાગ્યું કે તે બાબાના શરીર તરફ અનિવાર્યપણે ખેંચાઈ રહી છે. આવા વિચારો તેના મનમાં પહેલાં ક્યારેય આવ્યા ન હતા.
 
પૂજાએ બાબાની નાભિમાંથી આંગળી કાઢી. પછી બાબાએ તેની થેલીમાંથી લિંગ આકારનો લાકડાનો ટુકડો કાઢ્યો; લાકડું સંપૂર્ણ રીતે પોલિશ્ડ હતું. તેની લંબાઈ પાંચ ઇંચ અને જાડાઈ એક ઇંચ હતી. મૈત્રી ની પ્રસ્તુતિ.
 
લાકડાના લિંગના એક છેડે એક નાનું કાણું હતું. બાબાએ છિદ્રમાંથી દોરીને તેને સુરક્ષિત રીતે બાંધી દીધી.
 
બાબા: "આ લો. આ એક પવિત્ર લિંગ છે. મેં વર્ષોના કઠોર આધ્યાત્મિક અભ્યાસ દ્વારા તેને પવિત્ર કર્યું છે અને પામ્યું છે. આ લિંગને તમારી પ્રણામ કર."
 
પૂજાએ લિંગને પ્રણામ કર્યું અને માથે ચડાવ્યું.
 
બાબા: "આ લિંગને તારી કમરની આસપાસ બાંધવાની છે; તે હંમેશા તારી સામે - તમારા પેટની નીચે - સીધું લટકવું જોઈએ."
 
પૂજા: "બાબા-જી, આમ કરવા થી શું થશે? શું આ જરૂરી છે?"
 
બાબા: “સૌ પ્રથમ, આ લિંગને સામાન્ય ન સમજ. ક્યારેય પણ તેને પવિત્ર કરતાં ઓછું ન માનવાની ભૂલ ન કરતી. તેના દ્વારા, સર્વશક્તિમાનના આશીર્વાદ તારી સાથે રહેશે. જો કોઈ બીજાને તે દેખાશે, તો મોટી આફત આવશે. તેથી, તારે તેને કોઈને બતાવવું નહીં કે તેના વિશે વાત કરવી નહીં; વધુમાં, તારે તેને હંમેશા તમારા શરીર સાથે બાંધીને રાખવું જોઈશે - સૂતી વખતે પણ. સ્નાન કરતી વખતે, તારે લિંગ તારી સાથે બંધાયેલ રહે ત્યાં સુધી ધોવા જોઈશે, અને પછી તેને ફરીથી તેની જગ્યાએ લટકાવી દેવું જોઈશે. સમજે છો? આ ખૂબ જ મહત્વપૂર્ણ છે. આ લિંગનો તમારા પતિના આત્માની શાંતિ પર કોઈ સીધો પ્રભાવ નથી; જો કે, તેની હાજરી ખાતરી કરશે કે તું તેની ગેરહાજરીથી સર્જાયેલ ખાલીપણું અનુભવીશ નહીં. તે તમારા પતિની સતત, મૂર્ત યાદ અપાવશે.તારા અંગ ને જકડી રાખી તારા પતિ ની સતત યાદ અપાવતું રહેશે, આજ તો તેની ખૂબી છે.”
 
પૂજા: “જેવી તમારી આજ્ઞા, બાબા-જી.” મૈત્રી ની રચના.
 
બાબા: “આવ, અને સરખી ઉભી રહે, મને આ લિંગ તારા કમર પર બાંધવા દે.”
 
બંને ઉભા થયા. બાબાએ પૂજાની કમર પર લિંગ મૂક્યું, તેની પાછળ ગયો અને ગાંઠ બાંધવાનું શરૂ કર્યું. આમ કરતી વખતે તેના હાથ પૂજાની ખુલ્લી કમર પર ઘસ્યા. જરાક હાથ તેની ગાંડ ની તિરાડ પર મુક્યો પણ તરત જ પાછો લઇ લીધો.
 
ગાંઠ બાંધ્યા પછી, બાબા બોલ્યો:
 
બાબા: “હવે, આ પવિત્ર લિંગને તારા કપડામાં અંદર જવા દે.”
 
પૂજાએ લિંગને તેના ચણીયામાં અંદર સરકાવ્યું. લીંગે તેની ચોક્કસ જગ્યા પર જી ને અટક્યું, તે તેના પગ વચ્ચે લટકતું હતું.
 
પૂજા: “બાબા-જી, આ દિવ્ય લિંગ મારા શરીર પર બરાબર બેસતું નથી. મને ડર છે કે હું બરાબર ચાલી શકીશ નહીં.”
 
બાબા: “પુત્રી, કંઈક મૂલ્યવાન મેળવવા માટે, વ્યક્તિએ થોડી તકલીફ સહન કરવા પણ તૈયાર રહેવું જોઈએ. હું સમજું છું કે તે તમારા ગુપ્તાંગ (યોની) પર આ લિંગ દબાશે - પણ લિંગ, છેવટે, એક લિંગ છે, પુત્રી. તે ફક્ત તેની આદત પાડવાની વાત છે. થોડા સમય માટે તેને સહન કરો; એકવાર તું અને તારી જાંગો અને યોની ટેવાઈ જશો, પછી તું પોતે જ  આ દૈવી લિંગ ઉતારવાનો ઇનકાર કરીશ.” તેને પૂજા નાં માથા પર હાથ મુક્યો અને તે સરકતો સરકતો તેના ધઈલા સુધી ગયો.

*****************************


ક્રમશ:

[maitripatel]

પૂજા: “હા, બાબાજી. તમે મારા આધ્યાત્મિક માર્ગદર્શક છો, અને હું જાણું છું કે તમે મારા માટે શ્રેષ્ઠ સિવાય બીજું કંઈ ઈચ્છશો નહીં. હું કોઈ રસ્તો શોધીશ જેથી મારી મમ્મીને ખબર ન પડે કે મારી અંદર કશુક અજુગતું છે.”

 
બાબા: “સરસ મને ગમ્યું પુત્રી. લિંગ પ્રત્યે તારો પ્રેમ, હવે તું તારા કપડાં બદલીને ઘરે પાછી જઈ શકે છે. મેં તારા શરીર પર લગાવેલું તિલક (પવિત્ર ચિહ્ન) સાફ ન કરી નાખતી પાછી. જો તું ઈચ્છે તો, ઘરે પહોંચ્યા પછી તારી સાડી કાઢીને સલવાર-કમીઝ પહેરી લેજે, જેથી તારા આખા શરીર પરનું તિલક કોઈની નજરથી છુપાયેલું રહે.”
 
પૂજા: “પણ જ્યારે હું સ્નાન કરીશ ત્યારે તિલક ધોવાઈ જશે, પછી!”
 
બાબા: “તારે તો કાલે સવારે નહાવાનું છે ને. ત્યાં સુધી કોઈ ચિંતા નથી.”
 
પૂજાએ કપડાં બદલ્યા અને, બેડોળ ચાલ સાથે લડખડાતી, કોઈક રીતે ઘરે પાછી ફરી; તેણીએ લિંગ તેના પગ વચ્ચે ટેકવીને પહેર્યું હતું. આખો દિવસ, તે લિંગ તેના નજીવા ભાગ ને સ્પર્શે જતું અને તે કામુક થતી રહેતી. તે લિંગને તેના પગ વચ્ચે રાખીને તેના કામકાજ કરતી હતી. લિંગ તેની જાંઘો વચ્ચે ફરતું રહેતું, તેની ત્વચા પર બ્રશ કરતું રહેતું. મૈત્રી ની પ્રસ્તુતિ.
 
સામાન્ય રીતે પૂજા રાત્રે સૂતી વખતે અંડરગાર્મેન્ટ પહેરતી નહોતી; આમ, જ્યારે તે સૂવા માટે સૂતી હતી, ત્યારે લિંગ તેની યોનિ સાથે સીધો સંપર્કમાં આવી ગયો હતો. પૂજાએ તેના પગ એકબીજા સાથે દબાવ્યા, લિંગને તેમની વચ્ચે દબાવ્યું. તે તેને આનંદદાયક લાગ્યું. તેણીને પણ તેના પતિના શિશ્નની ખોટ અનુભવાઈ. તેણીએ તેના સલવારનું નાડુ ખોલ્યું, લિંગને તેના હાથમાં લીધો, અને તેને તેના ચૂત પર હળવેથી દબાવવા લાગી. પછી, તેણીએ લિંગને તેના યોનિ પર ઘસવાનું શરૂ કર્યું. તે ઉત્તેજિત થઈ રહી હતી. તેણીને સમજાયું કે આ લિંગ સામાન્ય રીતે તેના પતિના શિશ્ન કરતાં લાંબો હતો, અને તેની જાડાઈ પણ ઘણી હતી.
 
તે જ સમયે, તેણીને એક વિચાર આવ્યો: "પૂજા, તું શું કરી રહી છે? પવિત્ર, પૂજાપાત્ર લિંગ સાથે આ રીતે વર્તવું એ ગંભીર પાપ છે!" આ વિચાર સાથે, પૂજાએ લિંગ પરથી તેનો હાથ પાછો ખેંચી લીધો, તેના સલવારનું નાડુ ફરીથી બાધી અને સૂવાનો પ્રયાસ કર્યો.
 
મધ્યરાત્રિની આસપાસ, પૂજા જાગી ગઈ. તેણીને તેના ઢેકા વચ્ચે કંઈક ચોંટી રહ્યું હોય કે ફસાઈ ગયું હોય તેવું લાગ્યું. તેણીએ તેના સલવારનું નાડુ ખોલ્યું. તેના ઢેકા વચ્ચે હાથ રાખીને, તેણીએ જોયું કે ત્યાં લિંગ (લોડો) હતું. શિશ્નનો છેડો પૂજાના ગાંડ નાં છિદ્ર સામે બરાબર દબાયેલો હતો. પૂજાને આ સંવેદના - પાછળથી આ ગાંડ નાં કાણા ઉપર નો દબાવ - ખૂબ જ આનંદદાયક લાગ્યો. તેણીએ તેના કુલ્હાને લિંગ (શિશ્ન) સામે વધુ જોરથી દબાવ્યો; તેણીને તે ગમ્યું. તેણીએ વધુ જોરથી દબાવ્યું, અને આનંદ વધુ તીવ્ર બન્યો, ફરી થી કર્યું ફરી થી મજા આવી.....ફરી થી કર્યું અને મજા માણી. મૈત્રી રચિત.
 
તેણીના ગાંડ ના છિદ્રને એવું લાગ્યું કે જાણે તેઓ આગમાં સળગી રહ્યા હોય. તેણીને લંડની આખી લંબાઈ તેના ગાંડમાં ઊંડા નાખવાની તીવ્ર ઇચ્છા થઈ; પરંતુ પછી, તેણીને ફરીથી વિચાર આવ્યો કે શિશ્ન સાથે આવું કરવું પાપ હશે. ડરથી, તેણીએ શિશ્નને દૂર ખસેડ્યું, તેને તેના જાંઘો વચ્ચે મૂકી દીધું. તેણીએ તેનું નાડુ ફરીથી બાંધી અને ગાઢ ઊંઘમાં સરી પડી.


******************


આજ નાં દિવસ પુરતું બસ અહી સુધી. ફરી મળીશું એક નવા અધ્યાય સાથે. ત્યાં સુધી મૈત્રી નાં જય ભારત.

[maitripatel]

દોસ્તો અહી થોડા અપડેટ્સ આપના માંનોરાજના પેટે આપેલા છે.



આપના મંતવ્યો ની અપેક્ષા સહ:

[maitripatel]

Mast mast

આપનો ઘણો ઘણો આભાર દોસ્ત .

[maitripatel]

સાચેજ બહુ ગરમ છે

ધન્યવાદ દોસ્ત..................


આગળ વાંચતા રહેજો દોસ્ત, આગળ પણ મજા જ આવશે.

[maitripatel]

Update aapo

લખાઈ રહ્યો છે દોસ્ત.


થોડીવાર રાહ જોવા વિનંતી.....................

[maitripatel]

બીજા દિવસે, પૂજાએ સલવાર-કમીઝ પહેરીને બાબાને મળવા માટે પહેલા જેવો જ રસ્તો અપનાવ્યો.

 
બાબા: "અંદર આવ, પૂજા. દૂધથી સ્નાન કરી લે, અને પછી નવા કપડાં પહેર." આ વખતે બાબા નાં અવાજ માં એક પ્રકાર નો ઓર્ડર સમાયેલો હતો.
 
દૂધથી સ્નાન કર્યા પછી પૂજા ડ્રેસિંગ કરી રહી હતી, ત્યારે તેણે જોયું કે - કેસરી રંગના બ્લાઉઝ અને ચણીયા સાથે - કેસરી રંગના પેન્ટી પણ પડ્યા હતા. તેણે પોતાની કાળી પેન્ટી કાઢી અને કેસરી રંગની પેન્ટી પહેરી. સ્નાન અને કપડા પહેરી પછી, તે બહાર નીકળી.
 
બાબા પવિત્ર અગ્નિ પેટાવી તેની રાહ જોતી અગ્નિ પાસે બેઠો હતો.
 
પૂજા તેની પાસે જઈને બેઠી. મૈત્રી દ્વારા રચાયેલ.
 
બાબા: "પૂજા, આજે તારા બધા કપડાં શુદ્ધ છે બરાબર ને?"
 
પૂજા થોડી શરમાઈ ગઈ.
 
પૂજા: "હા, બાબા-જી."
 
તે જાણતી હતી કે 'બાબા' દ્વારા, તે તેની પેન્ટીનો ઉલ્લેખ કરી રહ્યો હતો. કદાચ તે ધીમે ધીમે બાબાના સાથની ભાવનાથી પ્રભાવિત થઈ રહી હતી. અથવા એક કહો ને કે પૂજા, બાબા નાં સંગે રંગાઈ રહી હતી.
 
બાબા: "જો તું ઈચ્છે તો, તું હમણાં માટે તે લિંગ કાઢી શકે છે."
 
પૂજા ઊભી થઈ અને લિંગ ખોલવાનો પ્રયાસ કરવા લાગી. જોકે, ગાંઠ ખૂબ જ કડક રીતે બંધાયેલી હતી. બાબાએ આ જોયું.
 
બાબા: "ઉભી રહે, મને દોરી ખોલવા દે."
 
બાબા પણ ઊભો થયો; પૂજાની પાછળ પગ મૂકતા, તેણે દોરીને ખોલવાનું શરૂ કર્યું.
 
બાબા: "શું લિંગથી તને કોઈ તકલીફ થઈ નથી ને? ખાસ કરીને, શું તને રાત્રે ઊંઘવામાં કોઈ તકલીફ પડી?" મૈત્રી રચિત વાર્તા.
 
પૂજા તેને કેવી રીતે કહે કે રાત્રે આ તમારા લોડા (લિંગે) તેની સાથે શું કર્યું? જો તે વસ્તુ નાં હોયી ને ફક્ત લિંગને બદલે એક મોટો લોડો હોત તો તેની ગાંડ કેટલી ખુશી અનુભવી શકી હોત! તેની ગાંડે કેટલી નિરાશા સહન કરી છે તેની શું વાત કરું ભાઈ.
 
પૂજા: “ના, બાબાજી, આમ જુઓ તો ખરેખર કોઈ ખાસ મુશ્કેલી નથી થઈ.”
 
પૂજાએ ચણીયામાંથી લિંગ કાઢતાં જ તેને ખ્યાલ આવ્યો કે પવિત્ર લાલ દોરો (મૌલી) તેના ચણીયાના નાડામાં ફસાઈ ગયો છે. પૂજાએ થોડીવાર માટે તેની સાથે સંઘર્ષ કર્યો, પણ દોરો નાડામાંથી છૂટ્યો નહીં.
 
બાબા: “પૂજા, આપણે મોડા પડી રહ્યા છીએ, વિલંબ થાય છે. જલ્દી કર – ઉભી રે, હું તારા માટે તે કાઢી લઉં છું.”
 
બાબા પૂજાની સામે આવ્યો અને તેના ચણીયાના દોરમાંથી દોરો ખોલવાનો પ્રયાસ કરવા લાગ્યો. તેના પ્રયત્નો છતાં, ગાંઠ હજુ પણ ખુલી ન હતી.
 
બાબા: “એવું લાગે છે કે તે આ રીતે બહાર નહીં આવે. તું થોડી વાર માટે અહી નીચે સૂઈ ન શકે?” બાબાએ તેની તક જોઈ - અને તેનો મહત્તમ લાભ લેવાનું નક્કી કર્યું.
 
પૂજા: “પ...પ...પણ, બાબા-જી...આ...”
 
બાબા: “ઓહ, હવે આવ, પુત્રી—બસ અહી સૂઈ જા. હું બધું બરાબર કરવાનો પ્રયાસ કરી રહ્યો છું ને. ચાલ, અહીં જ આરામથી સૂઈ જા.”
 
પૂજા સૂઈ ગઈ. બાબા દોરી પર ધ્યાન કેન્દ્રિત કરતો રહ્યો.
 
બાબા: “પૂજા, મારે દોરીમાં પડેલી ગાંઠ ખોલવી પડશે. ખરેખર સમય પૂરો થઈ રહ્યો છે. અને આ લમણા ની આવી પડી છે.”
 
પૂજા: “હા... જલ્દી કરો.” થોડીવાર દોરી સાથે સંઘર્ષ કર્યા પછી, બાબા આખરે ચણીયાની દોરીની ગાંઠ ખોલવામાં સફળ રહ્યો. ગાંઠ ખોલ્યા પછી, ચણિયો ઢીલો પડી ગયો અને પૂજાની પેન્ટી નીચે થોડો નીચે સરકી ગયો.
 
પૂજા શરમથી લાલ થઈ ગઈ હતી. બાબાએ પૂજાનો ચણિયો થોડો આગળ નીચે સરકાવ્યો. પૂજા બાબાની સામે સૂઈ ગઈ, તેનો ચણિયો હવે તેની પેન્ટીની રેખા નીચે આરામ કરી રહ્યો હતો. જ્યારે તે દોરી છોડવાનું કામ કરી રહ્યો હતો, ત્યારે બાબાની કોણી પૂજાના ચુત સાથે અથડાઈ રહી હતી. થોડીવાર પછી, દોરી છૂટી ગઈ.
 
બાબા: “હાશ...બસ, હવે વાત પૂરી થઈ ગઈ! એ ગાંઠે ખરેખર મને ખૂબ જ મુશ્કેલીમાં મૂકી દીધેલો!”
 
બાબાએ ચણીયાનો નાડુ પાછું બાંધવાનું શરૂ કર્યું. તેણે ગાંઠ ખૂબ જ કડક રીતે બાંધી દીધી. પૂજા બોલી...
 
પૂજા: “આહ... બાબા-જી, આ ગાંઠ તો ખૂબ જ ટાઈટ થઇ છે!” મૈત્રી ની પ્રસ્તુતિ.
 
બાબાએ ફરીથી દોરો ખોલ્યો, અને આ વખતે, તેણે ગાંઠ ઢીલી રીતે બાંધી.
 
પછી, બંને પલાઠી વાળી બેસી ગયા.


************ 

જોડાયેલા રહેજો.................

મૈત્રી.

[maitripatel]

પૂજાએ પોતાને વ્યવસ્થિત કર્યા પછી, બાબા બોલ્યો.

 
બાબા: “મેં ગઈકાલે મારા શાસ્ત્રો ફરીથી વાંચ્યા. તેમાં લખ્યું હતું કે સ્ત્રી જેટલી આકર્ષક દેખાય છે, તેટલી સારી છે. તે માટે, સ્ત્રી ગમે તેટલી શ્રૃંગાર (શણગાર) પહેરવા માટે સ્વતંત્ર છે - પણ જો હું સત્ય કહું તો...” મૈત્રી ની પ્રસ્તુતિ.
 
પૂજા: “હા..હા. બોલો, બાબા-જી—તમે કેમ અચકાયા?” પૂજા ને એમ કે કઈક કામુક કહેશે.
 
બાબા: “તું પહેલેથી જ એટલી આકર્ષક છે કે તને કોઈ શણગારની જરૂર પણ નહીં પડે!” બાબાએ આ ટિપ્પણી એક ગણતરીપૂર્વકની ખુશામત તરીકે કરી.
 
આવી પ્રશંસા સાંભળીને પૂજા શરમાઈ ગઈ.
 
બાબા: “હું વિચારી રહેલો: જો તું કોઈ શણગાર વિના આટલી સુંદર દેખાય છે, તો એકવાર તું પોતાને શણગારીશ, તો તું એકદમ દિવ્ય દેખાઈશ—એક સ્વર્ગીય અપ્સરા જેવી!”
 
પૂજા: “ઓહ, તમે કેવા પ્રકારની વાતો કહી રહ્યા છો, બાબા-જી? હું ખરેખર ‘એટલી’ સુંદર નથી! જેટલી તમે માનો છો.”
 
બાબા: “સુંદરી,તને ખ્યાલ નથી કે તું કેટલી સુંદર છે. તારો વ્યવહાર ખૂબ જ જીવંત છે, અને તારી ચાલ ખરેખર મનમોહક છે. અને પાછળથી તો, તું એકદમ અદભુત લાગે છે!”
 
આ બધું સાંભળીને પૂજા શરમાઈ ગઈ. તે હસતી હતી—અને તેને પણ આ લાગણી ખૂબ ગમતી હતી.
 
બાબા: “તારો શણગાર પવિત્ર હાથોથી થવો જોઈએ. તેથી, હું જ તને શણગારીશ. તને આમાં કોઈ વાંધો નથી, ખરું ને?” લેખિકા મૈત્રી.
 
પૂજા: "ના, બાબા - મને વાંધો ઉઠાવવાનું કોઈ કારણ નથી." અત્યાર સુધીમાં, કદાચ પૂજા પણ ગુપ્ત રીતે આ જ ઇચ્છતી હતી: કોઈ પુરુષના હાથ તેના શરીરને સ્પર્શ કરે.
 
બાબા: “પૂજા, મારા મનમાંથી એક વાત નીકળી ગઈ હતી. પણ મેં તને જે લિંગ આપ્યું હતું તેમાં બાબાની છબી હોવી જોઈતી હતી; તેથી, હું આ લિંગ પર મારો એક નાનો ફોટો લગાવી દઉં છું.”
 
પૂજા: “બહુ સારું, બાબાજી. તમને ઠીક લાગે તેમ.”
 
બાબા: “અને હા, તારે રાત્રે બે વાર જાગીને આ લિંગને પ્રણામ કરવા જોઈએ - એક વાર સૂતા પહેલા, અને બીજી વાર મધ્યરાત્રિએ. સમજી!”
 
પૂજા: “જેમ તમે આદેશ આપો તેમજ થશે, બાબાજી.”
 
બાબાએ લિંગ પર પોતાનો એક નાનો ફોટો લગાવ્યો અને પૂજાને બાંધવા માટે આપ્યો.
 
પૂજાએ પહેલાની જેમ જ લિંગને તેના પગ વચ્ચે બાંધી દીધું. અને તેને ચણીયા માં સમાવી દીધું. થોડું આઘું પાછુ કરીને તેણે લિંગ ને બરાબર ચૂત ની તિરાડ પર જમાવી દીધું.
 
પૂજાએ પોતાનો પોશાક પહેર્યો અને ઘરે પાછી ફરી. રસ્તામાં, તે વારંવાર તેના ગુરુ બાબાના શબ્દો અને તેમના વખાણ પર મનન કરતી રહી. તેના હૃદયમાં ખુશીની હળવી લાગણી હતી, જાણે કોઈ તેના પુણ્ય કાર્યો માટે તેની પ્રશંસા કરી રહ્યું હોય. જેમ જેમ ચાલતી તેમ તેમ લિંગ પણ હલનચલ કરતુ અને પૂજા ને તે ગમતું. તેનું મન હવે પ્રફુલ્લિત હતું. તે પહેલા કરવા વધારે લચકાતી ચાલે ચાલતી હતી જેથી અંદર રહેલો બાબા નો તેને વધુ ને વધુ હેરાન કરે. મૈત્રી ની રચના.
***********************


દોસ્તો આજ નાં દિવસ પુરતું અહી સુધી. ફરી મળીશું એક નવા અપડેટ સાથે ત્યાં સુધી આપના મંતવ્યો આપજો.

મૈત્રી તરફ થી જય ભારત.

[maitripatel]

દોસ્તો બે અપડેટ પોસ્ટ કર્યા છે અને આપના વિચારો ની અપેક્ષાઓ છે...............

[maitripatel]

જી આભાર દોસ્ત

[maitripatel]

Jaldi thi bijo update aapjo

જી દોસ્ત..............

આપનો ઘણો ઘણો અભાર કે તમે વાર્તા માં રસ દાખવ્યો..................


થોડી રાહ જુઓ ..................

મૈત્રી

[maitripatel]

ચાલો વાર્તા માં થોડા આગળ વધીએ.............

[maitripatel]

ઘરે પહોંચીને, તેણીએ તેના રૂમનો દરવાજો બંધ કર્યો, તેના પલંગ પર બેઠી અને પોતાના વિષે વિચારવા લાગી. બાબાની વાતો સાંભળીને તેના હૃદયમાં એક વિચિત્ર સંતોષ અને હૂંફનો અનુભવ થયો - બાબાની પ્રસંશા સાંભળીને, તેને પોતાનામાં, તેમજ તેની શ્રદ્ધા અને તેના સૌંદર્યમાં ગર્વનો અનુભવ થયો. તે પોતાના શારીરિક સ્વરૂપને વારંવાર જોતી રહી, તેનું વારંવાર વખાણ કરતી રહી. તેના દરેક આકાર ને જોતી અને પોતાની સુંદરતા ની નીહારતી રહી.

 
તેણી પોતાના કપડાં ગોઠવ્યા, અને દરેક પસાર થતી ક્ષણ સાથે, તે અંદરથી વિચારતી રહી કે બાબાએ તેને શા માટે - અને કઈ રીતે માર્ગદર્શન આપવાનું પસંદ કર્યું. તેની આંખોમાં હવે શ્રદ્ધા અને વિશ્વાસનું મિશ્રણ પ્રતિબિંબિત થયું, સાથે સાથે એક નાની શંકાનું ઝાંખું પણ છલકાયું. મૈત્રી ની રચના.
 
પૂજા પોતાની દુનિયામાં ખોવાયેલી હતી - બાબાના શબ્દોની મીઠાશ, તેમની વાણીનો પ્રભાવ અને તેનામાં ઉભરાતી લાગણીઓ તેને સંપૂર્ણપણે ઇન્દ્રિયમય બનાવી રહી હતી. તેને એવું લાગતું હતું કે બાબા ફક્ત આધ્યાત્મિક માર્ગદર્શક જ નહીં, પણ તેના વિચારો અને લાગણીઓ માટે આધારસ્તંભ પણ છે.
 
આખો દિવસ, લિંગ તેની જાંગો વચ્ચે તેના ચીરા પર દબાયેલું હતું. છતાં હવે, તે જ સંવેદના પૂજાને આનંદદાયક લાગતી હતી.
 
રાત ગાઢ થઈ રહી હતી. ઓરડામાં એક હળવી શાંતિ છવાઈ ગઈ. પૂજા તેના પલંગ પર સૂઈ ગઈ હતી, જોકે તેની આંખો માટે ઊંઘ, દૂરની સંભાવના જ રહી હતી.
 
અચાનક, તેને યાદ આવ્યું - બાબાએ તેને રાત્રે સૂતા પહેલા લિંગને પ્રણામ કરવાની સૂચના આપી હતી. નિર્માત્રી મૈત્રી.
 
તે ધીમેથી ઉભી થઈ. તેના હાથમાં ખચકાટનો ટ્રેસ હતો, છતાં તેના હૃદયમાં એક આદર હતો જે તેના કરતાં ઘણો વધારે હતો. તેણે તેના સલવારનું નાડું ઢીલું કર્યું અને કાળજીપૂર્વક લિંગ બહાર કાઢ્યું.
 
થોડી ક્ષણો માટે, તેણીએ તેને તેના હાથમાં પકડી રાખ્યું... જાણે તે પારખી ન શકી કે તે ફક્ત કોઈ નિર્જીવ વસ્તુ છે કે કંઈક વધુ.
 
પછી, તેણીએ તેને તેના કપાળ પર લગાવ્યું. તેની આંખો અનૈચ્છિક રીતે બંધ થઈ ગઈ. તે સ્પર્શમાં એક વિચિત્ર શાંતિ હતી... જાણે તે કોઈ અદ્રશ્ય આધારની હાજરી અનુભવી રહી હોય.
 
જ્યારે તેણીએ આંખો ખોલી, ત્યારે તેની નજર લિંગ પર ચોંટાડેલા બાબાના નાના ફોટોગ્રાફ પર સ્થિર થઈ. મૈત્રી રચિત વાર્તા.
 
તેણી લાંબા સમય સુધી તેને જોતી રહી. દરેક પસાર થતી ક્ષણ સાથે, બાબાના અવાજનો પડઘો - તેમના શબ્દો અને તે દિવસે શરૂઆતમાં તેમણે તેણીને આપેલી પ્રશંસા - તેના મનમાં ગુંજવા લાગ્યો.
 
"તું ખાસ છો... તારી પાસે સાચી શ્રદ્ધા છે... તું એક સ્વર્ગીય અપ્સરા છો..." એવું લાગતું હતું કે તે જ શબ્દો તેના કાનમાં ફરી એકવાર ભરાઈ રહ્યા હતા જેને તે કાઢવા માંગતી નહોતી.
 
એક હળવું સ્મિત તેના હોઠને સ્પર્શી ગયું. તેણીને ગહન અનુભૂતિ થઈ કે કોઈ તેને ખરેખર સમજે છે - કોઈ તો છે જે તેની સંભાળ રાખે છે, સમજે છે .. અને કદાચ, તેની સંભાળ પણ રાખે છે.
 
ધીમે ધીમે, તેનું મન આ જ વિચારોમાં ડૂબી ગયું. બાબા હવે તેના માટે ફક્ત આધ્યાત્મિક શિક્ષક રહ્યા ન હતા... તે તેના એકાંત વચ્ચે આશ્વાસનનો સ્ત્રોત બની રહ્યા હતા.
 
થોડી વાર પછી, તેણીને પોતાની જાત વિશે સંપૂર્ણ જાગૃતિ આવી હોય તેવું લાગ્યું. તેણીએ માથું થોડું હલાવ્યું, જાણે તે વિચારોમાંથી બહાર આવવાનો પ્રયાસ કરી રહી હોય.
 
તેણીએ કાળજીપૂર્વક તેના ચણીયા નીચે લિંગને તેની જગ્યાએ પાછું મુક્યું અને દોરી બાંધી દીધી.
 
તે પાછી સૂઈ ગઈ... ઓરડો એ જ શાંતિમાં ડૂબેલો રહ્યો, છતાં તેના અંદર કંઈક બદલાઈ ગયું હતું.
 
તેણીની આંખો બંધ હતી... પરંતુ ઊંઘ હજુ પણ તેનાથી દૂર હતી.
 
તેના મનમાં ફક્ત એક જ ચહેરો વારંવાર દેખાઈ રહ્યો હતો— અને તે......
 
બાબાનો.


****************************

જોડાયેલા રહેજો પાછા.............

[maitripatel]

ફરી એકવાર રૂમમાં શાંતિ છવાઈ ગઈ... પણ આ વખતે પહેલા જેવી શાંતિ નહોતી. હતી????

પૂજા પલંગ પર સૂઈ ગઈ, તેની આંખો બંધ હતી, છતાં તેનું મન જાગતું હતું. તેના અંદર એક ખળભળાટ શરૂ થઈ ગયો હતો - એક એવી લાગણી જે તે સંપૂર્ણપણે સમજી શકતી ન હતી કે દબાવી શકતી ન હતી. લિંગ વારંવાર તેની ચૂત પર ઘસાતું રહ્યું. જેમ જેમ તેના પગ હલતા ગયા, તેમ તેમ તે અંગ તેના પર દબાવતું રહ્યું - અને ધીમે ધીમે, આ હિલચાલ દ્વારા, તે તેના ગાંડ ના થ્રેશોલ્ડ (સીમા) પર પછાડવા લાગ્યું. તેણી પોતાને વાસનાના વધતા મોજામાં ડૂબી ગઈ - એક એવી ઇચ્છા જેની સામે તે સ્વેચ્છાએ શરણાગતિ સ્વીકારી રહી હતી. હકીકતમાં, તે આ બધું માણી રહી હતી.
બાબાના શબ્દો... તેમનો અવાજ... તેમનો દરેક ઉચ્ચારણ... બધું તેના મનમાં પડઘાઈ રહ્યું હતું.
"આ ફક્ત એક ધાર્મિક વિધિ છે..." મૈત્રી ની પ્રસ્તુતિ.
"તે તારા વિશ્વાસની કસોટી છે..."
તેણીએ પોતાની જાત સાથે તર્ક કરવાનો પ્રયાસ કર્યો, પરંતુ જેટલી તે તેને સમજવાનો પ્રયાસ કરતી હતી, તેના વિચારો વધુ ગૂંચવાયેલા બનતા ગયા.
તેણીને લાગ્યું કે તે ધીમે ધીમે એવી દિશામાં જઈ રહી છે જ્યાંથી પાછા ફરવું સરળ નહીં હોય.
તેણી પડખું ફરી ગઈ. રૂમની દિવાલો પર આવતો આછો પ્રકાશ હવે તેને વિચિત્ર લાગતો હતો - જાણે રૂમની દરેક વસ્તુ તેને જોઈ રહી હોય... છતાં મૌન રહેતી હોય.
તેના મનમાં વારંવાર એક પ્રશ્ન ઉઠતો રહ્યો -
"શું હું ખરેખર યોગ્ય કામ કરી રહી છું...?" મૈત્રી ની રચના.
પણ તે જ ક્ષણે, બાબાનો ચહેરો તેની આંખો સમક્ષ આવી જતો હતો... તેમનો શાંત અવાજ... તેમનો આશ્વાસન આપતો સ્વભાવ... અને પ્રશ્ન ધીમે ધીમે દૂર થઈ જતો હતો. તેની વધતી ઇચ્છા સામે તેના બધી શંકાઓ તુચ્છ લાગવા લાગ્યા.
હવે, તેનામાં એક નવી સંવેદના મૂળિયાં જમાવી ચૂકી હતી—
શ્રદ્ધા અને શંકા વચ્ચે ક્યાંક લટકેલો એક અસ્પષ્ટ બંધન.

તે સમજી શકતી ન હતી કે આ બધું ફક્ત ધાર્મિક પ્રક્રિયા છે... કે બીજું કંઈક.
લિંગ ધીમે ધીમે તેનું કામ કરવાનું શરૂ કર્યું; તે હવે પૂજાના ગાંડ ને પ્રેમ કરી રહ્યું હતું. પૂજાને આ સંવેદના ખૂબ જ આનંદદાયક લાગી. તેણીને સમજાયું કે તેનો ગાંડ હવે ખુલી રહી છે, લિંગને સ્વીકારવા અને અંદર સમાવી જવા માટે તૈયાર છે.
પૂજાએ પોતાના સલવારનું નાડું ખોલ્યું અને લિંગ બહાર કાઢ્યું; તે આદરથી તેને નમન કરતી, અંદરથી ગણગણાટ કરતી, "લિંગને સલામ." બાબાનો ફોટો તેના પર જોઈને, તે હસતી અને મનમાં પોતાની જાતને કહેવા લાગી: "આ શું છે, બાબાજી? તમે મારા પાછલા દરવાજે શું કરી રહ્યા હતા? શું હું મદદ કરું? મારો પાછલું દ્વાર ઉધાર જોઈએ છે?"
પૂજાએ લિંગને તેના નિતંબ વચ્ચે ખસેડ્યું અને તેને તેના ગાંડ પર દબાવવાનું શરૂ કર્યું; તેને તે આનંદદાયક લાગતું હતું.
જોકે, ડરથી, તેણે લિંગને તેના ગાંડથી દૂર ખસેડ્યું અને તેના પગ વચ્ચે મૂક્યું. તેણે લિંગને તેના ચૂત પર હળવેથી ઘસ્યું.
પછી, લિંગને તેના કપાળ પર રાખીને, તેણે બાબાના ફોટોગ્રાફ તરફ જોયું અને મનમાં તેમને કહ્યું: "બાબાજી... તમને શું જોઈએ છે? વિધવા સાથે આવા કૃત્યો કરવા યોગ્ય નથી. કે પછી વિધવા સાથે જ રમત રમાય! વિધવા તૈયાર થઇ રહી છે બાબાજી" મૈત્રી દ્વારા રચિત વાર્તા.
જેમ જેમ તે લિંગને તેના ચૂત (ચુત) પર ઘસતી રહી, તેમ તેમ તેની પાંપણો ધીમે ધીમે ભારે થવા લાગી...
તેમ છતાં, તે ઊંઘના આલિંગનમાં સરી પડી, તેના મનમાં એક આછો ભયનો અનુભવ થયો—
પછી તેણે લિંગને તેના મૂળ સ્થાને પાછું બાંધી દીધું. અને, તેની ચૂત  હજુ પણ ગરમીથી ધબકતી હોવાથી અને તેનો રસ છૂટવા લાગ્યો, તે સૂઈ ગઈ.

કદાચ તે ધીમે ધીમે એક જાળમાં ફસાઈ રહી હતી—જેનો તેને હજુ સુધી કોઈ ખ્યાલ નહોતો...
 
******************



બસ આજના દિવસ પુરતું અહી સુધી દોસ્તો.
ફરી મળીશું એક નવા અધ્યાય સાથે. ત્યાં સુધી મૈત્રી નાં જય ભારત.

[maitripatel]

આપનો ખુબ ખુબ આભાર દોસ્ત

ઘન જ આનંદ થયો કે વાર્તા એટલે કે મારો પ્રયાસ આપને જકડી રાખવા મેં અત્યાર સુધી તો સફળ રહ્યો છે.

[maitripatel]

Wait કરીએ new update માટે please જરા જલ્દી જલ્દી આપો

જી દોસ્ત


શક્ય એટલો ઝડપી અપડેટ આપવા ની કોશિશ રહેશે................

[maitripatel]

Wait કરીએ new update માટે please જરા જલ્દી જલ્દી આપો

ઓ બાપ રે...........આટલું બધું.................


બસ થોડી વાર રાહ જુઓ દોસ્ત હમણાં જ લખી આપું છું................................

[maitripatel]

Waiting

બસ થોડી વાર???????????