[SivaSai]

Part - 75

నేను రోజు గుడికి వెళ్లడం మొదలు పెట్టాను లహరిని చూడడమే నా దేవి పూజ. నా దేవి పూజ ని మా అన్నయ్య కనిపెట్టేసాడు.

అది ఎలా అంకుల్.. ఎందుకు కనిపెట్టారు..గుడికి అంటే వంకలు చెప్పే నేను... ఏదో ఒక వంకతో గుడికి వెళుతూ ఉంటే... కనిపెట్టారా..

ఒకరోజు నాతోపాటు గుడికి వచ్చి లహరిని చూశాడు. లహరి పద్ధతి చూసి.. వాళ్ళ నాన్నగారిని ఆచారాలు చూసి ఒప్పుకుంటారా అని అనుమానంగా అడిగాడు.

నా ప్రయత్నం నేను చేస్తాను. చాలా రోజుల నుంచి వస్తున్నావు.  ఆ అమ్మాయి నీ వైపు చూస్తున్నట్టే లేదు. లహరి దృష్టి మొత్తం అమ్మవారి మీదే ఉండేది. పూజ అయిపోయిన తర్వాత తల ఎత్తకుండా ఇంటికి వెళ్ళిపోయేది.

సంతోషంగా రోజులు వెళితే ఎవరికీ నచ్చదేమో... నా జీవితంలో అమావాస్య రోజులు మొదలవుతున్నాయి అన్నట్టుగా... మేనమామ అయిన  నాగేంద్ర కుటుంబంతో సహా మా ఇంటికి వచ్చాడు.

తనకి ముగ్గురు పిల్లలు సునంద,  శేషాద్రి,  మయూరి. సునందకి, శేషాద్రి కి పెళ్లి అయిపోయింది. మయూరీకి  నాతో పెళ్లి చెయ్యాలి అని...

ఆ విషయం గురించి మాట్లాడాలి అని వచ్చాడు. మయూరి కి కూడా నేనంటే ఇష్టమే కానీ ఎందుకో నేనే మయూరిని ఆ దృష్టితో చూడలేకపోయాను.

అప్పటికే నా మనసులో లహరి పీఠం వేసుకుని కూర్చుంది. మయూరి, సునంద అమ్మతో ప్రేమగా మాట్లాడుతూ మచ్చిక  చేసుకుంటున్నారు.

మా మేనమామ భార్య అయిన లక్ష్మి అత్తయ్య మాత్రం చాలా మంచిది. దేవేంద్ర కి ఇష్టం లేకపోతే పెళ్లి చేయవద్దు అని కచ్చితంగా చెప్పేది. అమ్మతో కూడా అదే మాట చెప్పేది .

ఆడవాళ్ళకి ఎంత లేదు అనుకున్నా ఒక మెట్టు పుట్టింటి వైపు ఉంటుంది కదా.. మా అమ్మ ఆలోచన కూడా అలాగే ఉండేది.

మయూరిని చేసుకుంటే చెప్పినట్టు వింటుంది.  ఇల్లు ఎప్పుడు కలిసే ఉంటుంది అని ఏవేవో ఆలోచించింది. అలాగే నా మొండి పట్టుదల కూడా మా అమ్మకి తెలుసు.

అందుకే తొందరపడి మాట ఇవ్వలేదు. దేవేంద్రకి ఇష్టమైతే నాకు ఎటువంటి ఇబ్బంది లేదు.. వాడు ఒప్పుకుంటే నిన్ను వాడికి ఇచ్చి పెళ్లి చేస్తాను అని మయూరితో చెప్పింది.

ఆ మాట  పుచ్చుకొని అత్తయ్య మా పెళ్ళికి ఒప్పుకుంది అని అందరితో చెప్పింది..మా నాన్నగారికి కూడా మయూరిని చేసుకోవడం ఇష్టం లేదు.

కానీ అమ్మ మాట కాదనలేక మౌనంగా ఉన్నారు.  పెళ్లి మాటలు గట్టిగా మొదలయ్యేటప్పటికీ ధైర్యం చేసి లహరిని ప్రేమిస్తున్న విషయం చెప్పాను.

మా మావయ్య అగ్గి మీద గుగ్గిలం అయ్యాడు. మాట ఇచ్చి తప్పుతారా...నా కూతురు ఈ ఇంటి కోడలు అవుతుంది అని అందరికీ చెప్పుకున్నాను. ఇప్పుడు నీ కొడుకు ఇలా ప్రవర్తిస్తే ఎలా అక్క అని అమ్మ దగ్గర   మొసలి కన్నీరు కార్చాడు.

ఆ కన్నీరు నిజమే అనుకుని.. మా అమ్మ ఏది ఏమైనా మయూరియే నా ఇంటి కోడలు. నువ్వు టెన్షన్ పడకు అని మాట ఇచ్చింది.

నాకు తెలియకుండా అమ్మ,  మావయ్య, అత్తయ్య గుడికి వెళ్లారు. అత్తయ్య ఎంత చెబుతున్నా వినకుండా  లహరి నీ,  వాళ్ళ నాన్నగారిని గుడిలో అందరూ ముందు నిలబెట్టి మావయ్య ఇష్టం వచ్చినట్టు మాట్లాడాడు.

నేను ప్రేమిస్తున్న విషయం లహరికి ఏమాత్రం తెలియదు. అందుకే మావయ్య ఏం మాట్లాడుతున్నాడో కూడా అర్థం కాక ఏడుపు ముఖంతో..  చూస్తూ..

మీరు ఏం మాట్లాడుతున్నారు నాకు ఏమీ తెలియడం లేదు. అసలు ఎవరు మీరు..ఎందుకు నాపై ఇలాంటి నిందలు వేస్తున్నారు అని ఏడ్చింది.

శేషాద్రి భార్య అయిన జ్యోతి ద్వారా విషయం తెలిసి నేను,  నాన్నగారు,  అన్నయ్య వెనకాలే గుడికి వెళ్ళాము. అప్పటికే జరగాల్సిన గొడవ జరిగిపోతుంది. 

నాన్నగారిని చూడగానే మావయ్య భయంతో బిగుసుకుపోయాడు.  అమ్మ కూడా మౌనంగా ఉండిపోయింది.

నాన్నగారు వెంటనే లహరి వాళ్ళ నాన్నగారు చేతులు పట్టుకుని క్షమించమని అడిగారు. దైవం తప్ప తెలియని వాళ్ళకి ఇది చాలా పెద్ద అవమానం.

కాస్త గొడవ సద్దుమణిగిన తర్వాత అక్కడే అందరిముందే లహరిని నాకిచ్చి పెళ్లి చేయమని నాన్నగారు అడిగారు. ఆత్మ అభిమానం ఎక్కువ కదా అసలు ఒప్పుకోలేదు.

ఎన్నో విధాలుగా నచ్చజెప్పిన తరువాత అప్పుడు ఒప్పుకున్నారు.  అది కూడా అమ్మతో చెప్పించిన తర్వాతే ...

ఆ గుడిలోనే మా పెళ్లి జరిగింది. మయూరి మాత్రం పంతం పట్టింది. నన్ను తప్ప ఎవరిని పెళ్లి చేసుకోను అని... నేను కూడా ఎన్నో విధాలుగా నచ్చచెప్పాను.

నీపై నాకు ఎటువంటి  ప్రేమ లేదు.  నిన్న ఆ దృష్టితో ఏ రోజు చూడలేదు. రెండో భార్యగా అయినా ఉంటాను పెళ్లి చేసుకో  అని సైకో లాగా ప్రవర్తించేది.

లహరి మా వదినతోను, చారుతో బాగా కలిసిపోయింది. తన నిత్య పూజకి ఇంటిలో ఎటువంటి ఆటంకం రానివ్వకుండా చూసుకునేవాళ్ళము.

ప్రపంచం లో ఉన్న కుళ్ళు కుతంత్రాలు తెలియని ఒక అందమైన పసిపాప లాంటిది లహరి.. అమ్మవారికి పూజ చేయడం. ఇంట్లో అందరికీ ఏమేమి కావాలో చూసుకోవడం. సంగీతం నాట్యం తప్ప మరో ప్రపంచం తెలియదు.

మా సంతోషానికి మరో సంతోషం కలుస్తూ లహరి నెల తప్పింది.  అప్పటికే అన్నయ్య ఇద్దరూ అబ్బాయిలే.. చారుకు కూడా అదుగో వీడు పుట్టేశాడు.

అందుకే అందరూ ఈసారి ఆడపిల్ల పుట్టాలి అని ఎదురు చూశారు . అమ్మ కూడా లహరి మంచితనానికి మురిసిపోతూ కాలు కింద పెట్టనివ్వకుండా జాగ్రత్తగా చూసుకునేది.

నెలలు నిండుతున్న సమయంలో అనుకోకుండా నేను ప్రాజెక్టు విషయం బొంబాయి వెళ్లాను. వదిన చారు అమ్మ ఉన్నారు అన్న ధైర్యంతోనే వెళ్లాను.  అదే నా జీవితంలో నేను చేసిన అతి పెద్ద తప్పు అని తర్వాత తెలిసింది.

ప్రాజెక్ట్ ఫినిష్ చేసుకుని నేను ఉంటున్న హోటల్ కి వచ్చేటప్పటికి మయూరి భయంగా పరిగెత్తుకుంటూ వస్తూ కనిపించింది.

నాకు ఆశ్చర్యమేసింది.  మయూరి ఏమిటి ఇక్కడ అని వెనకాలే వెళ్లాను.  మయూరిని ఇద్దరి అబ్బాయిలు ఏడిపిస్తూ ఉంటే వాళ్ల ఇద్దరినీ నాలుగు పీకి అక్కడ ఉన్న రెస్టారెంట్లో కూర్చోబెట్టి కాఫీ ఆర్డర్ ఇచ్చాను.

ఇక్కడికి ఎలా వచ్చావు..  ఏ పని మీద వచ్చావు అని అడిగితే..  నాన్న నాకు పెళ్లి చేస్తాను అన్నారు అని తలదించుకుని చెప్పింది.  మంచిదే కదా... నాకు నచ్చాలి కదా...

నీకు ఎలాంటి వాడి కావాలో చెప్పు.  మావయ్యతో నేను మాట్లాడతాను. నాకు కావలసిన వాడు నాకు అందనంత దూరంలో ఉన్నాడు.  వేరే వాళ్ళని నేను ఆ స్థానంలోకి తీసుకురాలేను.

అందుకే నా ఫ్రెండ్ ఇక్కడ జాబ్ చూశాను అంటే వచ్చాను. కానీ... కానీ చెప్పు అంటే..  ఇక్కడికి వచ్చాక మోసం చేశారు అని అర్థమయింది.  వాళ్ల నుంచి తప్పించుకునే వెళుతూ ఉంటే...  నాకు దొరికావు అంతే కదా...

చూడు మయూరి..  మన పెద్ద వాళ్ళు ఏది చెప్పినా మన మంచి కోసమే..  మీ నాన్న నీకు సరైన సంబంధమే తీసుకు వస్తాడు.

కొన్ని రోజులకి నీ భర్త మంచితనానికి నువ్వే ప్రేమించడం మొదలుపెడతావు. నా మాట విను..  నా జీవితంలో ఎవరి మాటైనా వింటాను అంటే అది నీదే దేవేంద్ర .

సరే రూమ్ తీసుకున్నావా...  తీసుకోనా... నాకు ఒక్కదాన్నే ఉండాలి అంటే భయంగా ఉంది. మళ్ళీ వాళ్ళు వస్తారేమో..

మరి ఇప్పుడు ఎలా..  రేపు ఎలాగు బయలుదేరుతున్నాము కదా..  ఈ ఒక్క రాత్రికి నీ రూములోనే ఉంటాను.  నా రూములోన...

నా పైన నమ్మకం లేదా... అలా అని కాదు.  చూసే వాళ్ళకి బాగోదు. ఇక్కడ మనం ఎవరికీ తెలుసు దేవేంద్ర.  లేకపోతే నేను ఇక్కడ క్యాబిన్లోనే కూర్చుని ఉంటాను. ఉదయమే నువ్వు వెళ్లేటప్పుడు నీతో వస్తాను.

ఎందుకో ఆడపిల్లని అలా వదలడం ఇష్టం లేక నా గదిలోకి తీసుకు వెళ్లాను. మయూరిని మంచం మీద పడుకోమని నేను బయట బాల్కనీలో పడుకున్నాను.

మయూరి కంగారుగా నా దగ్గరికి వచ్చి ఎవరో తలుపు కొడుతున్నారు. భయంగా ఉంది అంటే వెంటనే నేను చూస్తాను అని డోర్ దగ్గరికి వచ్చాను.  మయూరి నా వెనకాలే నిలబడి నా షర్ట్ ని గట్టిగా పట్టుకుంది.

భయపడుతుందేమో అనుకుని ఒక చెయ్యి మయూరి చేతి మీద వేసి తలుపు తీశాను. అక్కడ సెక్యూరిటీ ఆఫీసర్ల్ని చూసి ఆశ్చర్యపోయాను.

ఏమిటి అని అడిగితే ఈ హోటల్ లో రాంగ్ పర్సన్స్ ఉన్నారు అని మాకు కాల్ వచ్చింది.  మీరిద్దరూ ఎవరు.. ఏమవుతారు...

ఫ్రెండ్స్ అనే నేను చెప్పబోయే లోపు భార్యాభర్తల మని మయూరి చెప్పింది. ఓ అవునా అని వాళ్ళు వెళ్ళిపోయారు.

నేను కోపంగా ఎందుకు అలా చెప్పావు. మనం ఫ్రెండ్స్ అని చెప్పినా వాళ్లు నమ్మరు.  మనల్ని కూడా తప్పుగా అనుకోని స్టేషన్ కి తీసుకువెళ్తే మావయ్య పరువు ఏమవుతుంది.

మన ఇంటి పరువు గురించి ఆలోచించి అలా చెప్పాను. ఇందులో నా స్వార్థం ఏమీ లేదు అని వెళ్లి సోఫాలో కూర్చుంది.

నాకు ఇంకా నిద్ర రాలేదు. ఆ మిగిలిన టైం అంతా జాగారమే చేసి ఉదయమే బయలుదేరి హైదరాబాద్ వచ్చేసాము.

నేను ఇంటికి వచ్చేటప్పటికి నాగేంద్ర అందరం ముందు చిందులు తొక్కుతూ ఉన్నాడు.  నా భార్య కన్నీళ్ళతో చూస్తూ ఉంది. వదిన,  చారు లహరి ని ఓదార్చుతున్నారు.

ఏమైంది అని నేను లహరి దగ్గరికి వెళితే... లహరి భయంగా నా చేతులు పట్టుకుని నన్ను దూరం చేయరు కదా ...

ఏమైంది ఎందుకు అలా మాట్లాడుతున్నావు ఆరోగ్యమేమైనా బాగోలేదా అని కంగారుగా అడిగాను. ఆ మాటకి మా అమ్మ కోపంగా నీ భార్య ఆరోగ్యం బాగానే ఉంది.

కానీ మన ఇంటి పరువే... ఏమైందమ్మా.. ఇదిగో ఈ పేపర్ చూడు అని మా ఇద్దరి ఫోటోలు ఉన్న న్యూస్ పేపర్ నా ముఖం మీదకి కొట్టింది.

ఆ పేపర్లో ఉన్న న్యూస్ చూసి ఆశ్చర్యపోయాను. ఇది ఎలా వచ్చింది.  అది మేము నిన్న అడగాలి.. పెళ్ళికాని ఆడపిల్లని నీ గదిలో పెట్టుకోవాల్సిన అవసరం ఏముంది.

మయూరి మీద నీకు అంత ప్రేమ ఉంటే మీ ఇద్దరికే పెళ్లి చేసే వాళ్ళము కదా.. ఎందుకు ఈ రహస్య ప్రేమ.. అమ్మ ఆవేశంగా మాట్లాడింది.

దేవేంద్ర నిర్ణయం....

[SivaSai]

Part - 76

మయూరి ని ప్రేమిచడం ఏమిటి.. ఆ న్యూస్ అంత అబద్దం.
అబద్ధం అయితే పేపర్లో ఎలా వస్తుంది.  ఎందుకు నువ్వు నా కూతురి జీవితాన్ని నాశనం చేసావు అని నాగేంద్ర ఏడుస్తూ అడుగుతాడు.

ప్లీజ్ మావయ్య ఇది ఎవరో కావాలని చేసినట్టున్నారు. ఒకసారి మయూరిని అడగండి నిజం చెబుతోంది. అత్తయ్య మయూరి ఎక్కడ...

ఇక్కడ లేదు బాబు ఇంటి దగ్గరే ఉంది. పొద్దున్నే వచ్చింది. అలసటగా ఉంది పడుకుంటాను. డిస్టర్బ్ చెయ్యొద్దని చెప్పింది.

నేను వెళ్లి మయూరిని తీసుకువచ్చి నిజం  చెప్పిస్తాను. అప్పుడు తెలుస్తుంది కదా..

నాన్నగారు మీరు నన్ను నమ్ముతారు కదా.. నా కొడుకు మీద నాకు నమ్మకం ఉంది. వెళ్లి తీసుకురా.. అమ్మా లహరి నీ భర్తని అనుమానించకు.

వాడికి నీ మీద ఎంత ప్రేమ ఉందో అందరికన్నా బాగా నీకే తెలుసు. లేదు మావయ్య గారు నా భర్తని అనుమానించడం లేదు కానీ ఏమీ అర్థం కాకుండా ఉంది  .

పేపర్లో ఆ వార్త వచ్చింది అంటే ఇంటి పరువు ఏం అవ్వాలి దాని గురించే నా భయం అంతా...

అది మగవాళ్ళుగా మేము చక్కగా పెడతామమ్మా అని జితేంద్ర కూడా ధైర్యం చెబుతాడు.

దేవేంద్ర మయూరి కోసం ఇంటికి వెళతాడు. జ్యోతి బయట నిలబడి మయూరి తలుపు బాదుతూఉంటుంది. దేవేంద్ర కంగారుగా వెళ్లి ఏమైంది అక్క..

మయూరి కాఫీ తాగడానికి బయటకి వచ్చి న్యూస్ చూసి మళ్లీ గదిలోకి వెళ్లి తలుపు వేసుకుంది..ఏం జరుగుతుందో అని నాకు భయంగా ఉంది.

దేవేంద్ర తలుపు బద్దలు కొట్టి లోపలికి వెళతాడు.  అక్కడ మయూరి చేయి కట్ చేసుకుని కనపడుతుంది. వెంటనే మయూరిని హాస్పిటల్ అడ్మిట్ చేస్తారు.

ఆ వార్త తెలిసి లహరి దగ్గర కౌసల్యని ఉంచి అందరూ హాస్పిటల్ కి వెళతారు.

ట్రీట్మెంట్ జరిగి మయూరి ప్రమాదం నుంచి బయట పడుతుంది. ఒక 24 గంటల హాస్పిటల్ లో ఉంచండి. తర్వాత ఇంటికి తీసుకు వెళ్ళండి అని డాక్టర్ చెప్పగానే... సరే అని దేవేంద్ర ఇంటికి వెళతాను అని బయలుదేరబోతాడు.

నాగేంద్ర వెంటనే దేవేంద్ర చేయి పట్టుకుని నువ్వు నా కూతురు దగ్గరే ఉండు.   నేను ఉండడమేమిటి మావయ్య అని చిరాకుగా అంటాడు

లేదు ఈ టైం లో మేమందరం ఎలా ధైర్యం చెప్పినా నువ్వు చెప్పినట్టు కాదు. నువ్వు మనుషుల్ని బాగా హ్యాండిల్ చేస్తావు.

మళ్ళీ మయూరి ఇలాంటి పిచ్చి పని చేయకుండా చూడు. బావ నువ్వైనా చెప్పు అని రాఘవేంద్ర చేతులు పట్టుకుంటాడు.

ఒక ఆడపిల్ల ప్రాణాపాయ స్థితిలో  ఉంది అని రాఘవేంద్ర కూడా దేవేంద్ర వైపు చూసి ఉండు అన్నట్టు కళ్ళ ఆర్పుతాడు.

ఇక తండ్రి మాట కాదనలేక అక్కడే ఉండిపోతాడు. దేవేంద్ర కి తోడుగా లక్ష్మీ, జ్యోతిని ఉంచి అందరూ ఇంటికి బయలుదేరుతారు.

ఇంటికి వచ్చిన అందరు మౌనంగా ఉండిపోతారు.  అందరికీ చాలా బాధగా ఉంటుంది.

కౌసల్య సర్వెంట్స్ ఏమేమి వంటల్లో చెబుతూ ఉంటుంది అద్వైత్ ఆడుకుంటూ అమ్మ అని అరుస్తూ  స్టెప్స్ మీద నుంచి పడిపోతాడు.

కొడుకు అరుపు విని జితేంద్ర, కౌసల్య పరిగెత్తుకుని వస్తారు. తలకి దెబ్బ తగిలి రక్తం కారుతూ ఉంటుంది.

కంగారుగా కొడుకుని తీసుకొని హాస్పిటల్ కి పరిగెడతారు. విహాన్..  లహరి దగ్గర ఉండిపోతాడు.

రాఘవేంద్ర కి ఆఫీస్ నుంచి కాల్ వస్తుంది. ఇన్కమ్ టాక్స్ రైడ్ జరుగుతుంది అర్జెంటుగా రమ్మని ఫోన్ చేస్తారు. అనసూయకి చెప్పి రాఘవేంద్ర కంగారుగా వెళతాడు.

నాగేంద్ర ఇక పావులు కదపడం మొదలు పెడతాడు మెల్లిగా అనసూయ పక్కకు చేరి అక్క నీ చిన్న కోడలకి పురుడు రాకముందే ఎన్ని అనర్ధాలు జరుగుతున్నాయో చూసావా.. ఏం మాట్లాడుతున్నావ్ రా నువ్వు.

అవునక్కా..  రేపో.. మాపో డెలివరీ అవ్వబోతుంది. పుట్టబోయే బిడ్డ పాదం మంచిది కాదు కాబట్టే కదా ఇన్ని అనర్ధాలు  ఒకదాని వెంట ఒకటి వెంట వెంటనే జరుగుతున్నాయి.

ఇంకా ముందుకు వెళ్లి పెద్ద ప్రాణానికి ఏమైనా అయితే... అనసూయ భయంగా ఏం మాటలు రా.. నిజమే చెబుతున్నాను అక్క.

ముందు మన ఇంటి పరువు పేపర్లోకి వచ్చింది.  దాన్ని కాపాడుకోవాలి. ఏం చేయాలి  రా...

మయూరిని దేవేంద్రకి ఇచ్చి పెళ్లి చేయడమే దీనికి పరిష్కారం. అది ఎలా కుదురుతుంది.  వాడికి పెళ్లయిపోయింది లహరి కడుపుతో ఉంది.

  అక్క ఒకటి ఆలోచించు లహరి ఎవరికి తెలుసు... మన బంధు వర్గంలో వరకే తెలుసు కానీ మయూరి మన బిజినెస్ సర్కిల్లో కూడా అందరికీ తెలుసు.

మయూరిని దేవేంద్ర ఉంచుకున్నాడు అంటే అది మన ఇంటికి ఎంత మాయని మచ్చ.  నీ పుట్టింటి పరువు గంగ పాలు అవుతున్న నీకు బాధ లేదా అని అనసూయ వీక్నెస్ మీద కొడతాడు.

దేవేంద్ర ఏ తప్పు జరగలేదు అంటున్నాడు కదా.. మయూరీకి స్పృహ వచ్చిన తర్వాత పేపర్లో స్టేట్మెంట్ ఇప్పిద్దాము.

పిచ్చి అక్క మనం ఎలా స్టేట్మెంట్ ఇప్పించిన జనం నమ్మరు.  మన కుటుంబ పరువు కోసం మాత్రమే చేసాము అనుకుంటారు.  ఇంక ఇప్పుడు నా కుటుంబం మొత్తం చావాల్సిందే... 

అంత మాట అనకురా .. మరి నువ్వు ఒప్పుకోవడం లేదు కదా..  లహరి ఉండగా వాడికి రెండో పెళ్లి ఎలా చేస్తాము. ఒక పని చెయ్ అక్క...

లహరికి విడాకులు ఇప్పిద్దాము.  ఎంత భరణం కావాలంటే అంత తీసుకోమందాము. తను అమాయకురాలు.  నా కొడుకు తప్ప మరొక ప్రపంచం తెలియని పిల్ల.

అలా చేస్తే తట్టుకోలేదేమో... డబ్బు మనిషిని ఎలాగైనా ఆడిస్తుంది.  రేపు పుట్టబోయే బిడ్డని మనకి ఇచ్చేయమను. మయూరి తన సొంత బిడ్డ లాగా పెంచుకుంటుంది.

ప్రపంచానికి ఏమిటి... ఆ పుట్టే బిడ్డకు కూడా మయూరినే తల్లి అన్నంతగా ప్రేమని పంచుతుంది.  లహరిని ఒప్పించి ఇంకో పెళ్లి చేద్దాం ఏమంటావు.

దీనికి నేను ఒప్పుకోను అని లహరి గట్టిగా అరుస్తుంది. లహరి అరుపుకి ఉలిక్కిపడిచూస్తారు.. అనసూయ కంగారుగా దగ్గరికి వెళ్లి నువ్వు బయటికి ఎందుకు వచ్చావు.

ఏమిటి అత్తయ్య ఇది.. మీ పుట్టింటి పరువు కోసం నా జీవితాన్ని నాశనం చేయాలి అనుకుంటున్నారా..  పుట్టబోయే బిడ్డ మీద లేనిపోని నిందలు వేస్తున్నారా..  ఇది మీకు న్యాయంగా ఉందా...

నన్నే ప్రశ్నిస్తున్నావా లహరి.  ప్రశ్నించడం కాదు అత్తయ్య.  నా ఆవేదన చెబుతున్నాను.  నాగేంద్ర లహరి దగ్గరికి వచ్చి చూడు అమ్మాయి...

నీ మీద మాకు ఎటువంటి పగలేదు.  ఇన్ని రోజులు మా అక్క నిన్ను ఎంత ప్రేమగా చూసుకుంది. ఈరోజు ఈ కుటుంబానికి ఇంత పెద్ద ఆపద వస్తే ఇంటి కోడలుగా నువ్వు కాపాడడం మానేసి ఈ సుఖాలన్నీ ఎక్కడ దూరం అవుతాయో అని బాధపడుతున్నావా...

సుఖాలు అని నవ్వి ఈ భోగభాగ్యాలు కోసం నేను వెంపర్లాడలేదు. నాకు కావాల్సింది నా భర్త మాత్రమే. మా వారు రాగానే నేనే అడుగుతాను.

మీరందరూ ఇలా చేస్తున్నారు అని కూడా చెబుతాను. శేషాద్రి వచ్చి  మా అత్తయ్య నిన్ను హింసిస్తుంది.  నిన్ను ఇంట్లో నుంచి బయటికి గెంటేయాలి అనుకుంటుంది అని బావకి మావయ్యకి చెబుతావా...

చూసావా అత్తయ్య నువ్వు ఎంత ప్రేమగా చూసుకున్న... ఆ అమ్మాయి తన స్వార్థమే చూపిస్తుంది. ఆపద కాలంలో నిలబడడం మానేసి ఎలా మాట్లాడుతుందో చూడు.

ఈ విషయం మావయ్యకి తెలిసింది అంటే నిన్ను బ్రతకనిస్తాడా. ఇప్పుడు ఏం చేయాలి రా అని భయంగా అడుగుతుంది.

ఇదిగో చూడమ్మా..  మా అక్క నిన్నేమీ ఉత్తి చేతులతో వెళ్ళిపోమనడం లేదు. నీకు కావలసినంత డబ్బు ఇస్తాను అంటుంది.

ఇంటి పరువు పోతూ ఉంటే చూస్తూ ఉండడానికి మా అక్క నీలాగా చిన్న ఫ్యామిలీ నుంచి రాలేదు.  జమిందార్లు కుటుంబం .

జమీందారులు కుటుంబం అయితే ఏమిటి..  నా స్థానంలో మీ అమ్మాయి ఉంటే ఇలాగే ప్రవర్తిస్తారా...

అనసూయ లహరి చేయి పట్టుకుని నువ్వు  కంగారు పడకు. నీకు అన్యాయం జరగదు.  ఏదో కుటుంబం గురించి ఆలోచించి నా తమ్ముడి ఏదేదో చెబుతూ ఉంటే డిస్టర్బ్ అయ్యాను.  నువ్వు నాకు కూతురుతోనే సమానము.

ఒక తల్లిగా నిన్ను అడుగుతున్నాను.. అర్థిస్తున్నాను అనుకో..  నా ఇంటి పరువుని కాపాడు..ఇప్పుడంతా నీ చేతుల్లోనే ఉంది.

మావయ్య గారు ఈ విషయం చూసుకుంటాను అన్నారు కదా అత్తయ్య గారు. ఏం చూసుకోవడం. మీ మామయ్య గారికి ఫోన్ వచ్చి టెన్షన్ గా ఆఫీస్ కి వెళ్లారు.

పెద్దోడు ఏమో కొడుకు గురించి హాస్పిటల్ కి పరిగెత్తాడు. ఏం జరుగుతుందో ఏమిటో అని టెన్షన్ తో నా గుండె ఆగిపోయేటట్టు ఉంది.

అక్క నువ్వు కాసేపు ఊరుకో. ఇది మేము హ్యాండిల్ చేస్తాము. ఈ ఇంటి పరువు అంటే మాకు ప్రాణంతో సమానము.  అది పోతూ ఉంటే మేము కుదురుగా ఉండలేము.

ఇదిగో అమ్మాయి నీకు కావాల్సినంత భరణం తీసుకో. నా అల్లుడ్ని వదిలేసి వెళ్ళిపో.  అది నా కంఠంలో ప్రాణం ఉండగా జరగదు.

నీ కంఠంలో ప్రాణం తీసిఅయినా సరే ఇంటి పరువు నిలబడతాము. అనసూయ కంగారుగా ఏమంటున్నావ్ రా..

ఊరికనే అత్తయ్య...అలా భయపడితే తనే వెళ్ళిపోతుంది. నువ్వు కూడా అదే మాట మీద ఉండు. లేకపోతే మన ఇంటి పరువు...

అనసూయ కి ఇష్టం లేకపోయినా..  ఇంటి పరువు ఎక్కడ పోతుందో అన్న భయంతో నా తమ్ముడు చెప్పినట్టుగానే చేస్తాను. ఒప్పుకుంటే నీకే మంచిది లహరి అని బెదిరిస్తుంది.

మీరు ఇంత దారుణంగా ఎలా మాట్లాడగలుగుతున్నారు అత్తయ్య...

నాగేంద్ర ఇంకా రెచ్చిపోతూ.  మా అక్క చెప్పింది కదా పద అని జుట్టు పట్టుకుని బయటికి లాక్కు వెళతాడు.
అనసూయ కంగారుగా కడుపుతో ఉన్నపిల్ల...

అలా చేయకు.. అత్తయ్య నువ్వు కంగారు పడకు.  నాన్న ఊరుకనే భయపడుతున్నారు అంతే.. మన మనుషులు లహరిని ఫాలో అవుతూనే ఉంటారు. తన క్షేమంగా ఇంటికి చేరింది అన్న వార్త వస్తుంది చూడు..

ఇది మొత్తం విహాన్ చూస్తూనే ఉంటాడు..

లహరి గమ్యం.....

[SivaSai]

Part  -  77

నాగేంద్ర లహరి జుట్టు పట్టుకుని స్పీడుగా తీసుకు వెళుతూ ఉంటాడు. ఒక చేతిని పొట్ట పైన పెట్టుకుని..  మరొక చేతిని తలపై వేసుకుని..  కడుపుతో ఉన్నాను అని చూడకుండా ఇంత దారుణం చేస్తున్నారు.

ఆ అమ్మవారు చూస్తూ ఊరుకోరు.  ఇంతకీ ఇంత అనుభవిస్తారు. ఏమిటే నువ్వు శాపాలు పెడుతున్నావా...
ఏరోజైనా రాయి పలికిందా..
ఆరాయి ముందు నైవేద్యం చూపించి అన్నీ మనమే తింటాము కానీ ఆ రాయి వచ్చి తింటుందా ఏమిటి ? అలాంటిది మళ్లీ ఏదో చేస్తుందా అని గట్టిగా నవ్వుతాడు.

వినాశాలే  విపరీత బుద్ధులు అనే ఊరికే అనరు. అనసూయ వైపు చూస్తూ..  ఇంటికి పెద్దవారు...  తల్లి స్థానంలో ఉన్నవారు.. ఇంత అన్యాయం మీరే చేస్తూ ఉంటే...

ఆ తల్లి స్థానానికే కళంకం. అనసూయ ఏమీ మాట్లాడాలేక... తమ్ముడు చేసే పనిని వద్దు అనలేక.. నలిగిపోతూ ఉంటుంది.

శేషాద్రి మాత్రం నువ్వు టెన్షన్ పడకు అత్తయ్య.  అలా భయపడితే లహరి  మనకి లొంగుతుంది. జమిందారీ వంశంలో  ఎంతమంది రెండు పెళ్లిళ్లు చేసుకోలేదు.

నాగేంద్ర బయట గేట్ బయటకు తీసుకువెళ్లి వదిలేస్తాడు. నీ అందం మీద మోజుతో నా అల్లుడు కొన్ని రోజులు నిన్ను వాడుకున్నాడు అనుకో...

ఎంత డబ్బు కావాలన్నా ఇస్తాం ఇక్కడి నుండి వెళ్ళు.. డబ్బు డబ్బు అని ఎగురుతున్నారే.. ఒక ఆడపిల్ల మాంగల్యం  కన్నా ఆ డబ్బు ఎక్కువ..

మర్యాదగా నీ పుట్టింటికి వెళితే ప్రాణాలుతో అయినా ఉంటావు. లేకపోతే ఏమి జరుగుతుందో నువ్వు ఊహించలేవు.

చంపేస్తారు అంతే కదా.. ఈ వంశాంకురాన్ని నా భర్త చేతిలో పెట్టి ప్రాణాలైనా విడిస్తాను కానీ.. ఇక్కడ నుండి మాత్రం వెళ్ళను.

కడుపుతో ఉన్నావు అని జాలి చూపిస్తూ ఉంటే మమ్మల్ని చేతగాని వాళ్ళు అనుకుంటున్నావా...

నా మనుషులకి ఒక్క సైగ చేశాను అంటే ఈ ఇంటికే నిన్ను బలి ఇస్తారు.

మీరు బలి ఇస్తాను అంటే నేను చూస్తూ ఊరుకుంటాను  అనుకుంటున్నారా..

ఏమి చేస్తావు.. నీ వెనక  ఏమైనా బ్యాగ్రౌండ్ ఉంది అనుకున్నావా.. ఆఫ్టరాల్ ఒక ఆడదానివి..

ఆడది అని తక్కువ అంచనా వేస్తున్నావు. నీ కూతురు కూడా ఒక ఆడదే కదా..  ఆడదాన్ని అడ్డుపెట్టుకుని ఇంట్లోకి రావాలి అనుకుంటున్నావు.

  మరి నువ్వు ఏ జాతి. నన్నే అంతమాట అంటావా అని చెంప మీద గట్టిగా కొడతాడు. ఆ దెబ్బకి లహరి కింద పడిపోతుంది.

కష్టంగా పైకి లెగుస్తూ.. ఈ దేవి నవరాత్రుల సమయంలో మీరు చేస్తున్న  అరాచకానికి ఆ అమ్మవారే గట్టిగా సమాధానం చెబుతారు.

నీకు ఇంత జరుగుతున్నా బుద్ధి రావడం లేదా...  ఎక్కడ మీ అమ్మవారు. పచ్చి గంగ కూడా తాగకుండా నిత్యం పూజిస్తావు కదా.. మరి ఈరోజు నిన్ను కాపాడడానికి రావడం లేదే...

నీ కర్మ పండిన రోజున.. తెలుస్తుంది. చేసిన తప్పు ఏమిటో...  ఆ మాటకు వికట్టహాసంగా నవ్వుతూ.. ఎప్పుడో జరిగే దానికి ఇప్పుడు ఎదురుగుండా ఉన్న బంగారు పళ్లాన్ని వదిలేసుకోమంటావా....

నీకు ఎంత మంచిగా చెబుతున్నా అర్థం కావడం లేదు.  ఒరేయ్ అని రౌడిలను  పిలుస్తాడు. చెప్పండి బాస్ అని వాళ్ళు రాగానే..

బిడ్డతో సహా దీన్ని  ఆ అమ్మవారికే బలి ఇచ్చేయండి. సరే బాస్ అని చెరో రెక్క పట్టుకుని లాక్కువెళుతూ ఉంటారు. లోపలికి వచ్చిన నాగేంద్ర దగ్గరికి అనసూయ వెళ్లి...

ఏరా లహరి ఏది..  మన మనుషులతో పుట్టింటికి పంపించాను.  ఎలాగైతేనే ఒప్పుకుంది. పురుడు వచ్చేలోపే ఇద్దరికీ పెళ్లి చేసేయాలి..

లేకపోతే పురిటి మైలు అని ఇంకా ఏవేవో అనుకుంటూ రోజులు ముందుకు వెళ్ళిపోతాయి. మన పరువు ముఖ్యం కదా..

అవునవును అది నిజమే.  రేపు రాగానే మాట్లాడతాను. లహరి క్షేమంగానే ఉంది కదా.. నన్ను నమ్ము.  నాకు ఇద్దరు కూతుళ్లు  ఉన్నారు కదా... ఏదో కొంచెం భయపెట్టాను అంతే...

ఇదంతా చూసిన విహాన్ మాత్రం భయంతో వణికిపోతూ.. గదిలోకి వెళ్లి ఒక మూలన దాక్కుంటాడు.

లహరి రౌడీలను బ్రతిమాలతూ ఉంటుంది.  ప్లీజ్ అన్నా నన్ను వదిలేయండి. కడుపుతో  ఉన్నాను. నీ చెల్లెలు లాంటి దానిని.

ఇదిగో అమ్మాయి సైలెంట్ గా ఉండు. మాకు కావాల్సింది డబ్బు.  మీకు ఎంత కావాలన్నా ఇస్తాను. అయితే ఇవ్వు... వదిలేస్తాము.

ఇప్పుడు నా దగ్గర డబ్బు లేదు. నా భర్తని అడిగి ఇస్తాను. ఏమిటి వెటకారమా... లేదు నిజమే చెబుతున్నాను.  నిన్ను తీసుకుని వెనక్కి వెళితే ఆ నాగేంద్ర మమ్మల్ని చంపేస్తాడు .

వెంటనే చేతికి ఉన్న గాజులు..  మెడలో ఉన్న నగలు అన్ని ఇచ్చి..  అన్న ప్రస్తుతానికి ఇవి ఉంచండి. ఆ నగలు చూడగానే రౌడీలకి ఆశపుడుతుంది.
    
నగలన్ని తీసుకుని కారు దిగుతారు. ఏరా ఏమి చేద్దామురా...  ఒరేయ్ మనకు కావలసింది డబ్బు.  ఇప్పుడు ఈ అమ్మాయిని వదిలేసాము అనుకో ఆ నాగేంద్ర  మన రక్తం తాగుతాడు.

కాబట్టి సైలెంట్ గా తీసుకువెళ్లి చంపేద్దాము. అప్పుడు దాకా కాస్త ఊపిరి తీసుకోనివ్వండి. నువ్వు అన్నది కూడా నిజమే అని కారు ఎక్కుతారు.

కారులో లహరి కనిపించదు. అరె ఇప్పుడు దాకా ఉండాలి కదరా.. ఏమైంది.. అదిగో పారిపోతుంది చూడండి.  మళ్లీ కారు దిగి లహరి వెనకాల పరిగెడతారు.

   దగ్గరలో కనిపిస్తున్న గుడిలోకి వెళ్లి దాక్కుంటుంది. అలసిపోయి పరుగు పెట్టడం వలన ఉమ్మనీరు జారుతుంది.

నెప్పులు పడుతూ ఉంటే ఆ గుడిలో ఉన్న కొంత మంది ఆడవాళ్లు చూసి లహరి చుట్టూ చేరూతారు. ఒక ఆవిడ చెయ్యి పట్టుకుని నా బిడ్డని  చంపేస్తారు. రక్షించండి అని కష్టంగా చెబుతుంది.

కంగారుపడకండి అని చుట్టూ చూస్తూ..  అమ్మ నెప్పులు పడుతున్నారు...  హాస్పిటల్ తీసుకువెళదాం  సాయంపట్టండి...

ఆ మహిళ...  కొంతమంది ఆడవాళ్ల సహాయంతో హాస్పిటల్ లో అడ్మిట్ చేశారు.  దూరం నుంచి చూసిన రౌడీలు వెంటనే నాగేంద్రకి ఫోన్ చేసి విషయం మొత్తం చెబుతారు.

వాళ్ళని నాలుగు తిట్టి హాస్పిటల్ లోనే తల్లి బిడ్డని లేపేయండి.  ఆ రౌడీలు మారువేషంలో హాస్పిటల్లోకి ఎంటర్ అవుతారు.

  లహరి బిడ్డని ప్రసవించి  కన్నుమూస్తుంది. అప్పుడే మరొక వార్డులో ఒక తల్లి కన్న బిడ్డ కూడా ఈ లోకాన్ని వదిలి వెళ్ళిపోయింది.

నా బిడ్డను రక్షించాలి అని డాక్టర్ తెలివిగా బిడ్డని మార్చి చనిపోయిన బిడ్డని వాళ్లకి చూపించింది.

బిడ్డ చనిపోయింది అన్న ఆనందంతో నాగేంద్ర కి కబురు అందించారు.

హాస్పిటల్లో ఉన్న నా మనసు ఎందుకో చాలా అలజడిగా అనిపించి ఇంటికివచ్చాను. నన్ను చూడగానే అమ్మ, మావయ్య చాలా కంగారు పడ్డారు.

లహరి ఏది అని అడిగితే.... వాళ్ళ నాన్నగారు వచ్చారు తీసుకువెళ్లారు అని చెప్పారు.  ఈ టైంలో ఏమిటి...  నీ మీద పడ్డ  నిందకి చాలా బాధపడ్డారు.

  కూతురు వాళ్ళ దగ్గర ఉంటే మంచిది అని తీసుకువెళ్లారు. అది నిజమేలే అనుకుని గదిలోకి వెళ్ళి పడుకున్నాను.  నిద్ర రాలేదు.

పొద్దుటే ముందు లహరి దగ్గరికి వెళ్లాలి అనుకోని... ఆ కొన్ని గంటలు కరిగించాను. ఉదయం నేను రెడీ అయ్యే టైంకి అన్నయ్య హాస్పిటల్ నుంచి వచ్చాడు.

ఎక్కడికి వెళ్లావు అన్నయ్య..  జరిగింది చెప్పాడు.  మరి విహాన్ ఏడి.. లహరి దగ్గరే ఉన్నాడు. రాత్రి వాళ్ళ పుట్టింటికి వెళ్ళింది.

అమ్మ విహాన్ని ఏడి అని అడిగితే.. అప్పటికి గానీ వాళ్లకి విహాన్ గుర్తుకురాడు.  అనసూయ టెన్షన్ గా ఏమోరా.. రాత్రి నుంచి నేను చూడలేదు.

ఏమిటమ్మా నువ్వు అనేది...  జితేంద్ర స్పీడుగా గదిలోకి వెళతాడు.  ఒక మూలన వణుకుతూ పడుకున్న కొడుకు దగ్గరికి వెళ్లి పిలుస్తాడు.

తండ్రి పిలుపుతో ఉలిక్కిపడి లేచి నాన్న అని గట్టిగా పట్టుకుని గుక్కపెట్టి ఏడుస్తాడు. భయపడ్డావా.. పిన్ని వెళితే నానమ్మ దగ్గర ఉండాలి కానీ ఒక్కడివే  పడుకుంటారా...

నాన్న.. పిన్నిని వాళ్ళందరూ కొట్టారు. వెనకాలే వచ్చిన దేవేంద్ర మోకాళ్ళ మీద కూర్చుని ఏమంటున్నావురా.. అవును బాబాయి నేను చూశాను.

పిన్ని జుట్టు పట్టుకుని లాక్కుని వెళ్లారు. వెంటనే విహాన్ ని ఎత్తుకొని స్పీడ్ గా అనసూయ దగ్గరికి వెళ్లి వీడు ఏదో చెబుతున్నాడు ఏమిటమ్మా..

చిన్న పిల్లోడు వాడికి ఏం తెలుసు... మరి నీకు తెలిసింది ఏమిటి... మావయ్య లహరి జుట్టు పట్టుకుని లాక్కు వెళ్ళాడు అంటున్నాడు.  నిజం చెప్పమ్మా..

టెన్షన్ తో చెమటలు పట్టేస్తాయి.  అది అంటుంటే...  అమ్మ నువ్వు నిజం చెప్పు. ఆఫీస్ నుంచి అలిసిపోయి వచ్చిన రాఘవేంద్ర  ఏం జరిగింది అని గట్టిగా అడుగుతారు.

మీరెక్కడికి వెళ్లారు నాన్న.  నిన్న సాయంత్రం ఆఫీసు నుంచి కాల్ వచ్చింది. ఏదో ఫ్రాడ్ జరిగింది అని అది వెళ్లి చెక్ చేసి సెట్ చెయ్యడానికి   ఈ టైం అయింది.

ఎవరైనా కావాలని చేశారా అని..  నిజం చెప్పు అమ్మ అని దేవేంద్ర గట్టిగా అరుస్తాడు. అనసూయ టెన్షన్ గా అవేమీ నాకు తెలియదు రా..

కానీ ఇంటి పరువు పోకూడదు అని తలదించుకుంటే..  రాఘవేంద్ర కోపంగా పోకూడదని ఏం చేసావు. మయూరీ కి దేవేంద్ర తో పెళ్లి చేస్తే పోయిన పరువు వెనక్కి వస్తుంది కదా..

దాని గురించి లహరి ని ఏం చేసావు ముందు అది చెప్పు. ఏమి చేయలేదండి.  తమ్ముడు కొంచెం భయపెట్టాడు. క్షేమంగా పుట్టింటికి పంపించాము.

లహరి కూడా ఒప్పుకుంది. ఇది నేను నమ్మను. ఇంకా ఏదో జరిగింది నేను వెళ్లి చూస్తాను దేవేంద్ర కంగారుగా బయటికి వెళ్ళబోతాడు.

అప్పుడే లోపలికి వస్తున్న లహరి తల్లిదండ్రులను చూసి మావయ్య గారు మీరు... రాత్రి అంతా ఒకటే పీడకలలు బాబు.

లాహరికి ఏదో అయినట్టుగా ఒకటే కలవరపాటు.  అందుకే మనసు ఉండబట్ట లేక వచ్చాము. లహరి రాత్రి ఇంటికి రాలేదా.. లేదు బాబు అని కంగారుగా నా కూతురు ఎక్కడ..

అసలే నిండుచూలాలు.   మీరు టెన్షన్ పడకండి మావయ్య.  లహరి ఎక్కడ ఉన్నా నేను తీసుకువస్తాను అని అక్కడే ఉన్న శేషాద్రిని గట్టిగా కొడతాడు.

ప్లీజ్ బావ నన్ను కొట్టకు.  లహరి ని ఏం చేశారో చెప్పండి. లేకపోతే ప్రాణాలు తీసేస్తాను...


శేషాద్రి నిజం చెబుతాడా......

[SivaSai]

బృందావనం - 78

దేవేంద్ర అన్నంత పని చేస్తాడు అన్న భయంతో శేషాద్రి నిజం చెబుతాడు.. ఆ మాట వినగానే అనసూయ అక్కడే కుప్పకూలిపోతుంది.

ఏమంటున్నవురా నువ్వు..  ఊరికినే భయపెడుతున్నాం అన్నారు కదా.. అది అత్తయ్య అని నీళ్లునములుతూ ఉంటాడు.

నువ్వు అసలు ఆడదానివేనా... కడుపుతో ఉన్న పిల్లని అలా లాక్కొని వెళుతూ ఉం..టే భయపెడుతున్నారు అనుకున్నావా..

లహరికి ఏదైనా జరిగింది అంటే మన భార్యాభర్తల బంధం కూడా ఇంకా అంతే.. ముందు అమ్మాయిని వెతకుదాం పదండి అని తండ్రి కొడుకులు ముగ్గురు బయలుదేరతారు.

అనసూయకి టెన్షన్ తో బీపీ డౌన్ అవుతుంది . ఈ విషయం తెలిసిన చారులత కూడా స్పీడ్ గా ఇంటికి వస్తుంది.

డాక్టర్ వచ్చి మెడిసిన్ ఇచ్చి వెళతాడు.  కౌసల్య కూడా కొడుకుని తీసుకుని ఇంటికి వచ్చేస్తుంది.  అందరూ టెన్షన్ గా లహరి కోసం చూస్తూ ఉంటారు.

లహరి తల్లిదండ్రులు ఏకధాటిగా ఏడుస్తూనే ఉంటారు.  ఎంత బ్రతిమాలిన ఆ ఇంట పచ్చిగంగా కూడా ముట్టుకోరు. అనసూయ సిగ్గుతో చచ్చిపోతూ ఉంటుంది.

చారులత తల్లిని కోపంగా చూస్తూ ఉంటుంది. కౌసల్య కోడలు అవడం వలన ఏమీ మాట్లాడలేక మౌనంగా ఉండిపోతుంది.

అందరి దృష్టిలో అనసూయ దోషిగా మిగిలిపోయింది. శేషాద్రి చెప్పిన గుర్తులను పట్టుకుని హాస్పిటల్ కి చేరుకుంటారు.

డాక్టర్ దగ్గరికి వెళ్లి అడిగితే.. ఎవరూ ఏమిటి అని వివరాలు అడిగితే..  దేవేంద్ర మొత్తం చెప్పి నా భార్య ఎక్కడ ఎలా ఉంది..

ఒక నిట్టూర్పు విడిచి..  రండి సార్ అని మార్చురీ రూమ్ కి తీసుకువెళ్లి లహరి డెడ్ బాడీని చూపిస్తుంది. అది చూడగానే దేవేంద్ర అక్కడే కుప్ప కూలిపోతాడు.

జితేంద్ర మరిపుట్టిన బిడ్డ అనే అడిగితే... ఆడపిల్ల పుట్టింది. ఎక్కడ ఉంది పాప అని ఆత్రంగా అడుగుతారు. రాత్రి వచ్చిన రౌడీల నుంచి కాపాడడానికి హాస్పిటల్లో అడ్మిట్ చేసిన ఆవిడ..  పాపని తీసుకుని వెళ్ళిపోయారు.

ఎక్కడికి వెళ్లారో ఏమిటో అన్నది నాకు తెలియదు. అసలు ఆవిడ ఎవరో కూడా ఐడియా లేదు. దేవేంద్ర రాయిలాగా ఉండిపోతాడు.

రాఘవేంద్ర కూడా ఏమీ మాట్లాడలేకపోతాడు. భార్య చేసిన పనివల్ల  ఒక పచ్చి బాలింతరాలుప్రాణాలు పోగొట్టుకుంది.

పుట్టిన బిడ్డ ఎక్కడ ఉందో తెలియదు.  ఆ ఇంట పుట్టిన మహాలక్ష్మి ఎవరింట పెరుగుతుందో తెలియక నలిగిపోతాడు.

జితేంద్ర అన్ని ఫార్మాలిటీస్ పూర్తిచేసి.. లహరి డెడ్ బాడీ ని తీసుకుని దేవేంద్రని కష్టంగా ఇంటికి తీసుకువెళతాడు. వస్తున్న కారును చూసి... సర్వెంట్స్ లోపలికి వెళ్లి చెబుతారు.

అందరూ కంగారుగా బయటకు పరిగెత్తుకోస్తారు.   జీవం లేని కొడుకు ని చూస్తూ ఉంటే.. అనసూయ కి  చాలా భయంగా అనిపిస్తుంది.
వెనకాలే వచ్చినా అంబులెన్స్ చూడగానే ఇంకా భయం పెరిగిపోతుంది.  అందులోనుంచి లహరి డెడ్ బాడీని దింపగానే... లహరి  తల్లిదండ్రులు అక్కడే కుప్పకూలిపోతారు.

అనసూయ ఏడుస్తూ లహరి దగ్గరికి వెళ్లబోతుంటే రాఘవేంద్ర గట్టిగా అరుస్తాడు.
ఎట్టి పరిస్థితుల్లోనూ నువ్వు ఆ దేవతని తాకడానికి వీలు లేదు. అంతేకాదు ఈరోజు నుంచి నువ్వు నాతో మాట్లాడడానికి గాని.. ఈ ఇంటి పెద్దగా ఉండడానికి గాని వీలు లేదు.

సమాజం కొరకు మాత్రమే నువ్వు నా భార్యగా ఉంటావు. అది కాదండి నేను చెప్పేది వినండి అని భర్తని ప్రాధేయపడుతూ ఉంటే...

ఏమి చెబుతావు.  అదిగో అక్కడ ఏడుస్తున్నారే ఆ తల్లిదండ్రులకి సమాధానం చెప్పు..  సర్వం కోల్పోయిన నీ కొడుకుకి చెప్పు.

పురిట్లోనే బిడ్డను కనీ చనిపోయిన మహా ఇల్లాలికి చెప్పు. పుట్టిన మహాలక్ష్మి ఎక్కడ ఉందో తెలియక విలువిల్లాడుతున్నాము.. ఆ మహాలక్ష్మి కి వెళ్లి చెప్పు.

చారులత వచ్చి ఏమంటున్నారు నాన్నగారు.. అమ్మాయి పుట్టిందా..  అవునురా బంగారు తల్లి పుట్టింది కానీ మనం ఎంత దురదృష్టవంతులం అంటే...ఆ చిట్టితల్లిని చూసుకునే భాగ్యం లేదు.

దీనికంతటికీ కారణం మీ అమ్మే.. పుట్టింటి పైనున్న మమకారంతో ఒక నిండు గర్భిణీని చంపేసింది. అనసూయ చెవులు మూసుకుంటూ.. నేను అంత పాపాత్మురాలిని కాదు.

మన ఇంటి పరువు ప్రతిష్టల కోసం అంటే...  ఇంకా నువ్వు మాట్లాడకు. నీ నోటి నుండి ఒక మాట వచ్చిన మరుక్షణం నా శవం కూడా వెళుతుంది.

లక్ష్మీ, జ్యోతి కూడా వస్తారు. భర్త చేసిన ఘాతుకానికి లక్ష్మి సిగ్గుతో చచ్చిపోతూ ఉంటుంది. అనసూయ దగ్గరకి వెళ్లి.. మీ తమ్ముడు ఎలాంటి వాడో తెలిసి కూడా ఎలా ఆయన మాయలో పడ్డారు.

మీ కొడుకు జీవితాన్ని మీ చేతులతోనే నాశనం చేశారు కదా వదిన అని ఏడుస్తుంది.

అందరూ గోల మధ్యన లహరి తండ్రి వచ్చి నా కూతురిని నా ఇంటికి తీసుకువెళతాను. అన్ని కార్యక్రమాలు నేనే చేసుకుంటాను.

దానికి రాఘవేంద్ర చేతులు జోడించి.. మమ్మల్ని క్షమించండి బావగారు.  మీకు ఇచ్చిన మాటని నిలబెట్టుకోలేకపోయాను.

మొదటిసారిగా నా జీవితంలో మాట తప్పాను. మీకు చెప్పే అంతటి వాడిని కాను.  మీరు మహాజ్ఞాని. అన్ని తెలిసిన సర్వజ్ఞులు. ఒక్కసారి నా కొడుకుని చూడండి.

లహరి సంగతి తెలిసినప్పటి నుంచి వాడీలో ప్రాణం లేదు. అలాగా రాయిలాగా ఉండిపోయాడు. మీరు ఇప్పుడు ఇలా తీసుకువెళితే అని కన్నీళ్లు పెట్టుకుంటారు .

మిగిలిన పెద్దవాళ్లు కూడా పుణ్యస్త్రీకి భర్త చేతుల మీద చేస్తేనే మంచిది.  అర్థం చేసుకోండి అని నచ్చచెప్పి దేవేంద్ర చేతులు మీదేగానే అన్ని జరిపిస్తారు.

లహరి దహనపరిచిన ఆ స్థలంలోనే ఒక మందిరం కట్టి చుట్టూ పూల మొక్కలు.. పండ్లు మొక్కలు పెంచుతూ ఒక దేవలయం లాగా చేస్తాడు..ప్రతిరోజు వెళ్లి అక్కడే గడుపుతూ ఉంటాడు.

ఇదమ్మా నా కథ అని దేవేంద్ర చెబుతాడు. అదంతా విన్న శాంభవి ఏడుస్తుంది. ఇంత బాధని ఎలా భరించారు అంకుల్.

మీకు చాలా పలుకుబడి ఉంది కదా... మీ అమ్మాయిని కనిపెట్టి తీసుకు రాలేకపోయారా అంటే ఆ మాటకి విరక్తిగా నవ్వుతూ...

నా భార్య దశదినకర్మలు అయిన తరువాత.. మాకు సంబంధించిన ఎక్కడా కూడా దీపం వెలగలేదు.
ఎవరు వెలిగించిన వెలగలేదు.  అది ఆఫీస్ అయినా.. ఇంటిదగ్గరైనా.. ఎక్కడైనా సరే మాకు సంబంధించిన ప్రతి చోటా కూడా ఇదే పరిస్థితి ఎదురయ్యింది.

నేను ఏమీ పట్టించుకునే స్థితిలో లేను. ఏమి జరుగుతుందో అర్థం కాక నాన్నగారు శ్రీశైలం వెళ్లి గురువుగారిని కలిశారు అన్నయ్య అప్పటికే పుట్టిన బిడ్డ కోసం వెతికిస్తున్నాడు.

నాన్నగారు వెళ్లి విషయం చెప్పగానే గురువుగారు ధ్యానంలో కూర్చుని జరిగిందంతా చూసి వెంటనే పాపని వెతికించడం ఆపేయండి.

మీరు ఎన్ని ప్రయత్నాలు చేసినా పాప మీకు ఇప్పుడు దొరకదు.  అలాగే మీకు సంబంధించిన ఎక్కడా కూడా దీపం అన్నది వెలగదు.

మరి దీనికి పరిష్కారం లేదా గురువుగారు.. అమ్మని ధ్యానిస్తూ ఎదురు చూడవలసిందే..  మీ ఇంటి వారసురాలుతోనే.. మళ్లీ మీకు సంబంధించి ప్రదేశాలలో దీపం వెలుగుతుంది.

నీ కార్యాలయం లో మొదటిగా దీపం వెలుగుతుంది. తర్వాత నీ గృహంలో వెలుగుతుంది.  జమీందారీ వంశానికి సంబంధించిన వారసురాలు..  ఎక్కడ పెరుగుతుందో ఎలా పెరుగుతుందో అని భయంగా ఉంది గురువుగారు.

భయపడవలసిన అవసరం లేదు.  ఆ పుట్టిన బిడ్డకి అమ్మ రక్షణ కవచంగా ఉంది. అపురూపంగా పెరుగుతుంది.  సమయం వచ్చినప్పుడు ఆ బిడ్డ మిమ్మల్ని కలుస్తుంది. జాగ్రత్తగా వెళ్ళండి.

శాంభవి ఆలోచిస్తూ... ఆఫీసుకి వచ్చిన రోజున వెలిగిస్తే వెలిగింది కదా..  అంతకముందే మీ అమ్మాయి వచ్చిందా.. ఇప్పుడు దాకా కనిపించలేదు. ఎక్కడికైనా దూరంగా పంపించారా అని అడుగుతుంది.

రుద్ర లోపలికి రమ్మని ధీరజ్ వాళ్లకి మెసేజ్ చేస్తాడు. దేవేంద్ర... నువ్వు వెలిగించినప్పుడే దీపం వెలిగింది అని చెబుతాడు.

అది ఎలా అని అంటే..  అని వణికిపోతుంది. వెంటనే కూర్చున్న చోటునుంచి లేచి వెనక్కి అడుగులు వేస్తుంది. రుద్ర స్పీడుగా శాంభవి దగ్గరికి వెళతాడు.

నా దగ్గరికి ఎవరు రావద్దు.  ఇది అబద్ధం.. మీకు నాకు ఎటువంటి సంబంధం లేదు అని గట్టిగా అరుస్తూఉంటుంది.

దేవేంద్రకే దుఃఖం తన్నుకొస్తూఉంటుంది. ఏమిటి నాకు ఈ పరీక్ష. నా కన్నకూతురు ముందే నీ తండ్రిని అని చెప్పుకోవాల్సి వస్తుంది.

కానీ నా  కూతురు ఒప్పుకోలేకపోతుంది. ఇంకా ఎన్ని రోజులు నాకి ఈ గడ్డుకాలం..   మోకాళ్ళ మీద కూర్చుని ఏడుస్తూ ఉంటాడు.

విహాన్ స్పీడ్ గా వెళ్లి బాబాయ్ అని పట్టుకుంటే నేనింక ఈ బాధని భరించలేకపోతున్నాను రా... నేను ఏ పాపం చేశాను అని నాకు ఇంత శిక్ష.

ఇప్పుడే కదా శాంభవి కి నిజం తెలిసింది కొంచెం ఓపిక పట్టండి.

వెనక్కివెళుతూ.. బయటకి పరుగు పెడుతున్న శాంభవిని రుద్ర గట్టిగా పట్టుకుంటాడు.  నన్ను వదులు..  వదులు అని అరుస్తూ ఉంటుంది.

ప్లీజ్ పాప నేను చెప్పేది విను.  నా బంగారం కదా.. నా బుజ్జి కదా.. ఇదంతా అబద్ధమని చెప్పండి.  నేను భరించలేకపోతున్నాను.

మా నాన్నలకు నేను దూరంగా ఉండలేను. ఇది అబద్దం అని అరుస్తూ స్పృహ తప్పి పడిపోతుంది. వెంటనే శాంభవిని రెండు చేతులతో ఎత్తుకొని ఒరేయ్.. ధీరజ్ కారు తీయరా అని అరుస్తాడు.

ధీరజ్  స్పీడ్ గా వెళ్లి కార్ స్టార్ట్ చేస్తే... శాంభవిని తీసుకుని వెళ్లి వెనక సీటులో కూర్చుంటాడు. కార్ స్పీడుగా వెళ్ళిపోతుంది.

వెనకాల మిగిలిన వాళ్ళు కూడా బయలుదేరి వెళతారు.  శాంభవిని హాస్పిటల్ అడ్మిట్ చేస్తే డాక్టర్ చెక్ చేసి కొంచెం సేపటికి స్పృహ వస్తుంది. టెన్షన్ పడకండి అని చెప్పి వెళ్ళిపోతారు.

దేవేంద్ర అక్కడే కూలబడిపోతాడు.  మిగిలిన కుటుంబ సభ్యులందరూ కూడా హాస్పిటల్ కి పరిగెత్తుకొనివస్తారు.
  జితేంద్ర దేవేంద్ర దగ్గర ఉంటాడు. ఆడవాళ్ళందరూ ఒకచోట నిలబడితే.. రుద్ర కి మాత్రం చాలా టెన్షన్ గా ఉంటుంది.

రుద్రా శాంభవి పక్కనే కూర్చుని ఉంటాడు. శాంభవి కి మెలుకువ వచ్చి చుట్టూ చూస్తూ ఉంటుంది. కదులుతున్న శాంభవిని చూసి రుద్ర చెయ్యి పట్టుకుని ఎలా ఉందిరా అని అడుగుతాడు.

వెంటనే రుద్ర చెయ్యి తోసేసి నేను మా ఇంటికి వెళ్ళిపోతాను.  ఇక్కడ ఉండను..

ప్లీజ్ రా.. నువ్వు స్ట్రెస్ తీసుకోకు..  నీకు ఎలాగా కావాలంటే అలాగే చేద్దాం. ముందు రెస్ట్ తీసుకో...

శాంభవి నిర్ణయం...

కథ కొనసాగుతుంది....

[SivaSai]

Part - 79

నీకు ఎలాగా చేయాలి అనిపిస్తే అలాగే చేద్దాం ప్రస్తుతానికి ఏమీ ఆలోచించకుండా రెస్ట్ తీసుకో అని తలపైన చేయి వేస్తాడు. వెంటనే ముఖాన్ని పక్కకి తిప్పుకుంటుంది.

రుద్రాకీ చాలా బాధగా అనిపిస్తుంది కానీ శాంభవి పరిస్థితి ఏమిటో అన్నది తెలుసు కాబట్టి మౌనంగా బయటికి వచ్చేస్తాడు.

రుద్రాని చూడగానే అందరూ చుట్టుముట్టి ఏరా ఎలా ఉంది.. మాట్లాడుతుందా. ప్రస్తుతం ఎవరు డిస్టర్బ్ చెయ్యొద్దు.  తనని ఒంటరిగా వదిలేయండి. కొంత టైం ఇవ్వండి అని దేవేంద్ర పక్కన కూర్చుని మావయ్య అంటాడు.

చెప్పురా అని నిర్లప్తంగా మాట్లాడితే..  ప్లీజ్ మావయ్య నువ్వు ఇలా ఉండకు.  ఖచ్చితంగా శాంభవి  ఒప్పుకుంటుంది.

ఇప్పటిదాకా ఇలాంటి పరిస్థితి ఎదురవలేదు కదా... అందుకే డైజెస్ట్ అవ్వడం లేదు. నాదేముందర.. వెళ్ళిపోయే వాడిని.

నీ విషయంలో తప్పుగా అనుకోకుండా ఉంటే చాలు. అంత దూరం వెళ్ళదు. వెళ్ళనివ్వను. మీరు ఎక్కువ ఆలోచించకండి. రెస్ట్ తీసుకోండి అని ధీరజ్ వైపు చూస్తాడు.

నేను చూసుకుంటాను బావ అని ప్లీజ్ బాబాయ్ రండి అని బలవంతంగా వేరే రూమ్ కి తీసుకువెళ్లి ఫుడ్ తినిపించడానికి ట్రై చేస్తాడు.  ఆకలిగా లేదురా..

  మీరు తినకపోతే ఎలా..  అందరిని చూడండి.  మీరు డల్ గా ఉండేటప్పటికీ అందరూ మోకాలు కూడా వాడిపోయాయి.

అందరినీ చూస్తాడు.  సరే ఇలాగ ఇవ్వు అని చెప్పి తీసుకుని తింటే జితేంద్ర కూడా వచ్చి పక్కన కూర్చుని నాకు ఆకలేస్తుంది.

అన్నయ్య నువ్వు తినలేదా.. నా తమ్ముడి ఇంత బాధలో ఉంటే నేను ఎలా తింటాను రా అని ఇద్దరు కలిసి తింటారు.

చారులతకి ఇదంతా చూసి దుఃఖం తన్నుకొస్తుంది. స్పీడ్ గా బయటకు వెళితే చారు వెనకాలే అద్వైత్ పరిగెత్తుకుంటూ వెళ్లి అత్తయ్య ఎక్కడికి.

ఒరేయ్ కారు తీయరా. ఎక్కడికి అత్తయ్య...నువ్వు తీయరా నేను చెబుతాను అని  కార్లో కూర్చుంటుంది.

అద్వైత్ డ్రైవింగ్ ప్లేస్ లో కూర్చుని చూస్తే.. బృందావనానికి పదా.. సరే అని కారు ఇంటికి పోనిస్తాడు.
కారు మెయిన్ గేట్ లోకి ఎంటర్ అయ్యి గుమ్మం ముందు ఆగేలోపే చారులతో స్పీడుగా దిగి అమ్మా అని అరుస్తూ వెళుతుంది.

చారులత అరుపుకి సర్వెంట్స్ కూడా ఉలిక్కిపడతారు. అనసూయ బయటకు వచ్చి ఏమైంది చారు.. అంత కోపంగా ఉన్నావు.  అందరూ బాగానే ఉన్నారా అని కంగారుగా అడిగితే...

నువ్వు ఎందుకు అమ్మ కంగారు పడుతున్నావు.
నీకు నీ తమ్ముడు కుటుంబం బాగుంటే చాలు కదా..
ఎవరు ఎలా అయిపోతే నీకేమిటి..

ఏంటి చారు అలా మాట్లాడతావు..మీకన్నా నాకు నా తమ్ముడు ఎక్కువ. అవునో కాదో నీకే తెలుసు. నువ్వు చేసిన ఘాతకానికి  చిన్నన్నయ్య ఇప్పటికి బాధపడుతున్నాడు.

కూతురికి దగ్గర కాలేక... దూరం అవ్వలేక నలిగిపోతున్నాడు. ఆ కూతురికి నిజం తెలిసి తట్టుకోలేక పోతుంది.

ఇదంతా ఎవరి వల్ల... నీ వల్ల కాదా.. నేను ఏదీ కావాలని చేయలేదు చారు.  ఆరోజు పరిస్థితులు అంటే...  ఇంకా ఆపు అమ్మ.

ఇంటి పెద్దగా ఎలాంటి పరిస్థితులైన చక్కబెట్టడం రావాలి. పోనీ నీకు రాకపోతే నాన్నగారి కోసమైనా ఎదురు చూడాలి. ఎవరు మీ తమ్ముడు...

మన ఇంటి విషయంలో వేలు పెట్టడానికి..  పెడితే చెక్కబెట్టాలి. అది మంచికై ఉండాలి. కానీ తన స్వార్థం కోసం మన ఇల్లుని వల్లకాటి చేస్తూ ఉంటే నువ్వు దానికి సై అన్నావు.

ఇప్పుడు చూడు అక్కడ చిన్నన్నయ్య ఎంత నలిగిపోతున్నాడో..  శాంభవి ఎలాంటి పరిస్థితుల్లో ఉందో..  నా కొడుకు భవిష్యత్తు ఏమిటో నీకు ఏమైనా అర్థమవుతుందా..

అయినా నీకు ఇవన్నీ కూడా అవసరం లేదు కదా... అద్వైత్ వచ్చి అత్తయ్య కూల్..  కొంచెం శాంతించు.  ఏంట్రా శాంతించేది..


అసలు హాస్పిటల్లో శాంభవి కోలుకునే వరకు అందరు ప్రాణాలు గుప్పెట్లో పెట్టుకుని ఉన్నాము. కానీ ఈ మనిషి... అమ్మ అని పిలవాలన్నా సరే చిరాకుగా ఉంది అని మళ్ళీ వచ్చిన దారిని వెనక్కి వెళ్ళిపోతు రా అని అరుస్తుంది.

వస్తున్నాను అత్తయ్య అని అద్వైత్ కూడా పరుగు పెడతాడు.

అనసూయ కంగారుగా పనిమనిషి కాంతాన్ని పిలిచి నా మనవరాలకు ఏమైంది.  తెలియదమ్మ గారు. మనం హాస్పిటల్ కి వెళ్దాం పద..

ఇప్పుడు మీరు అక్కడికి వెళ్లడం అవసరమా అమ్మ..  వెళ్ళాలి నా మనవరాలు హాస్పటల్లో ఉంది. ఎవరు ఏమన్నా పరవాలేదు.

డ్రైవర్ ని కారు తీయమను. అలాగే అమ్మగారు అని డ్రైవర్ ని పిలిచి చెబుతుంది. వెంటనే అనసూయ హాస్పిటల్ కి బయలుదేరుతుంది.

అద్వైత్ కార్ లో కూర్చుని ఇప్పుడు ఎటు వెళ్దాము..ఆ పాములోడింటికి.. పాములోడ.. అలాంటి వాళ్లు నాకు ఎవరో తెలియదు అత్తయ్య.

తల మీద ఒక్కటి వేసి ఆ నాగేంద్ర ఇంటికి. వాడి పేరుని ఇలా మార్చావా..  నువ్వు సూపర్ అత్తయ్య అని కార్ స్టార్ట్ చేస్తాడు.

ఇంకా కోపంగానే ఉంటే కొంచెం శాంతించు అత్తయ్య. నువ్వు కోపంలో మరీ ఆకాశాన్ని అంటుతున్నావు. ఎప్పుడూ ఇంత కోపాన్ని చూడలేదు.

ఇది కోపం కాదు రా... బాధ. ఈ బాధ తీరక వస్తున్న ఆవేశం. ముందు వాడినేసేసి..  వాడి కూతురుని ఉప్పు పాత్ర వేసేస్తే గాని నాకు ఈ బాధ తీరదు.

కారు డైరెక్ట్ గా నాగేంద్ర ఇంటి ముందు ఆగుతుంది.  వాచ్మెన్ ఎవరిని కలవాలి అంటే....ఆ పాములోడు ఉన్నాడా అని ఛీ... ఛీ.. నాగేంద్ర ఉన్నాడా అని అడుగుతాడు.

ఇంట్లోనే ఉన్నారు. సరే నేను వచ్చానని చెప్పు అని చారులత అంటుంది..నేను అంటే ఏమని చెప్పాలి మేడం. బృందావనం నుంచి వచ్చాము అను... అర్థమవుతుంది లే.


సరే అని స్పీడ్ గా లోపలకి వెళ్లి చెబితే...  నాగేంద్ర ఆశ్చర్యంగా ఆ ఇంటి నుంచి మన ఇంటికి వచ్చారా.. రమ్మను అని కూతుర్ని చూస్తాడు.

మయూరి కూడా సైలెంట్ గా ఉంటుంది. లోపలికి వచ్చి స్పీడ్ గా వెళ్లి మయూరి రెక్క పట్టుకుని లేపి ఆచెంప ఈ చెంప వాయించుతుంది.

నాగేంద్ర కోపంగా చారులత అని అరుస్తాడు. ఏయ్.. అరవకు. నేను అసలే తిక్కలో ఉన్నాను.  ఆ తిక్క పెరిగితే పెద్దవాడివి అని కూడా చూడకుండా నిన్ను వాయించేస్తాను.

మయూరి చెంప పైన చెయ్యి పెట్టుకుని చారు వైపు చూస్తుంది.  ఏంటే ఆ చూపు నిన్ను.. ఆ రోజే వేసేసి ఉంటే..
మా కుటుంబానికి పట్టిన శని వదిలిపోయేది..

నువ్వు,  మీ బాబు మాకు  రాబందుల కన్నా దారుణంగా తగిలారు.  ఇంతకీ మీ అమ్మ ఎక్కడ అని... అత్తయ్య అని అరుస్తుంది.

సర్వెంట్ ముందుకొచ్చి అమ్మగారు ఇక్కడ ఉండడం లేదు.  కొడుకు దగ్గరికి వెళ్లిపోయారు.  పెద్దఅమ్మాయిగారు కూడా వచ్చారు. అక్కడే ఉన్నారు.

ఈ దరిద్రులతో కలిసి ఉండటం కన్నా విడిగా ఉండటమే నయమనుకున్నట్టుంది.  నాగేంద్ర వైపు చూసి ఒరేయ్ పాములోడా అంటుంది.

నాగేంద్ర చుట్టూ చూస్తూ ఇక్కడకి పాములు వచ్చాయా అంటే... నువ్వు ఉండగ ఇంకొక కొత్త పాము ఎందుకు... నిన్నేరా నేను పిలిచింది.

చారు పిలుపుకి మయూరి నాగేంద్ర కరెంట్ షాక్ తిన్నా కాకులు లాగ చూస్తూ ఉంటే.. ఏంట్రా చూపు నాకు తిక్క రేగింది అంటే.... ఆ కనుగుడ్లు పీకే గోలీల ఆడుకుంటాను.

ఇప్పటికే చాలా ఓపికగా ఉన్నాను. అద్వైత్ చారు వంక చూసి ఇది ఓపిక... మా అత్త దృష్టిలోకి కోపం వస్తే అమ్మో ఒక ప్రళయమేనా అని వీపు మీద చేతులతో తట్టుకుంటాడు.

ఇంతకీ నువ్వు వచ్చిన సంగతేమిటో చెప్పు అని గంభీరంగా అంటాడు.  ఇంకొకసారి నువ్వు గాని..  నీ కూతురు గాని మా ఇంటి వైపు చూసినా... మా అన్నయ్యని తలుచుకున్న నేనే ఎక్కడున్న వాళ్ళని అక్కడే గొయ్యి తీసి కప్పేట్టేస్తాను.

అది చంపాక అనుకుంటున్నారేమో..  కాదు ప్రాణంతోనే...  కప్పెట్టేస్తాను.  లోపల గాలి ఆడక...  చెమటలు పట్టి ఉక్కిరిబిక్కిరి అయ్యి గిలగిలా కొట్టుకుని చస్తారు.

అర్థమయిందా .. పదరా ఇంకా కాసేపు ఇక్కడే ఉంటే నాకు ఇరిటేషన్ వచ్చేస్తుంది అని వెళ్ళిపోతుంది. చారు వెనకాల అద్వైత్ కూడా వెళ్లి ఇప్పుడు ఎక్కడికి అత్తయ్య..

హాస్పిటల్ కి. సరే అని కార్ హాస్పిటల్ కి  పోనిస్తాడు.  మయూరి ఫోన్ రింగ్ అవుతూ ఉంటే తీసుకుని లిఫ్ట్ చేసి హలో అంటుంది.

అటు నుంచి చెప్పినది విని సరే అని పెట్టేసి తండ్రి వైపు చూస్తుంది.  ఏమైందిరా... దేవేంద్ర కూతురు ఎవరో తెలిసింది.


ఏంటి.. ఎవరు.. శాంభవి. ఆ మాటకి గట్టిగా పులమారుతూ ఉంటే సర్వెంట్ వాటర్ తెచ్చి ఇస్తుంది.  అది తాగి ఏం మాట్లాడుతున్నావు.

నిజమే చెబుతున్నాను. వీళ్ళకి శాంభవి ఎవరో ముందే తెలుసు అన్నమాట. అందుకే ప్లాన్ చేసి మరీ పెళ్లి చేసుకున్నాడు.

మనల్ని నిషా, ఆశ వంకన లాక్ చేశాడు. ఇప్పుడు ఏం చేద్దాం. మయూరి  సమాధానం చెప్పకుండా గదిలోకి వెళ్లి తలుపేసుకుంటుంది.

ఇంక గదిలోకి వెళితే బయటికి రాదు అని అర్థమై నాగేంద్ర కూడా సైలెంట్ అవుతాడు.

అనసూయ హాస్పిటల్ కి వెళ్లి శాంభవి దగ్గరికి వెళ్ళబోతుంటే..  రాఘవేంద్ర ఆగు అని అరుస్తాడు. అది కాదండి అంటే..  అసలు నిన్ను ఇక్కడికి ఎవరూ రమ్మన్నారు.

నీలాంటి దాన్ని ముఖం చూడడమే మహాపాపం. అలాంటిది నువ్వు నా మనవరాల్ని పలకరించడానికి వచ్చావా..  ఎంత ధైర్యం నీకు...

మీకే నా మనవరాలు.  నాకు కూడా మనవరాలే... నాకు ఉండదా ఆ పాసం. గట్టిగా నవ్వుతారు. ఎందుకండీ అలా నవ్వుతున్నారు.

నువ్వు చెబుతుంటే దెయ్యాలు వేదాలు వల్లించినట్టు ఉన్నాయి. నీకు ప్రేమ ఉందా.. అలాగే ఉండి ఉంటే లహరి ని నిండు గర్భిణీ అని కూడా చూడకుండా బయటికి గెంటేస్తూ ఉంటే చోద్యం చూస్తూ ఉంటావా...

ఎవరు నన్ను అర్థం చేసుకోవడం లేదు.  అప్పటి పరిస్థితులు అంటే.. ఇంకా ఆపు నువ్వు నా మనవరాలని చూడడానికి వీలు లేదు.

ఇక్కడి నుంచి వెళ్ళు లేకపోతే తర్వాత జరిగే దానికి నువ్వే బాధ్యురాలు అవుతావు.

అనసూయ అడుగు....

[SivaSai]

Part - 80

నువ్వు ఇక్కడ నుంచి వెళ్లకపోతే తర్వాత జరిగే పరిణామాలు నువ్వే బాధ్యురాలు అవుతావు అర్థమవుతుందా...

ఎందుకండీ ఇన్ని సంవత్సరాలు అయినా సరే మీరు అక్కడే ఆగిపోయారు. మనవరాలు తిరిగి వచ్చింది కదా.. ఇప్పటికైనా క్షమించవచ్చు కదా అని పైట చెంగు నోటికీ అడ్డుపెట్టుకుంటుంది.

మనవరాలు తిరిగివచ్చిందా..  మరి ఇన్ని సంవత్సరాలు మనవరాలు ముద్దు ముచ్చటలు మేము కోల్పోయాము.  నా ఇంటి చిన్న కోడలు శాశ్వతంగా దూరమయ్యి నా కొడుకు మోడుగా మిగిలిపోయాడు.

ఇవి ఏమైనా తిరిగి వస్తున్నాయా.. వెళ్ళిపోయిన కాలాన్ని తిరిగి తెచ్చే శక్తి నాకే ఉంటే మీరు కోరినట్టే చేసేదాన్ని. కొన్ని విషయాలకు క్షమాపణఉండదు.

ఇక్కడి నుంచి వెళ్ళిపో. అందరూ చూస్తున్నారు. నా ఇంటి పరువు పోవడం ఇష్టం లేదు. విహాన్ వచ్చి నానమ్మ ప్లీజ్ మీరు ఇంటికి రండి. తర్వాత మాట్లాడుకుందాం.

అది కాదురా...ప్లీజ్ నానమ్మ ఇప్పుడు ఏమి గొడవ చేయకండి. శాంభవి పరిస్థితి ఏమీ బాగోలేదు. ఎవరితోను మాట్లాడడం లేదు.

ఇప్పుడు మీరు కొత్త గొడవ మొదలుపెట్టొద్దు. అర్థం చేసుకోండి. అందరినీ నేనే అర్థం చేసుకుంటున్నాను కానీ నా బాధను మాత్రం ఎవరు అర్థం చేసుకోవడం లేదు.

అనసూయ తిరిగి వెళ్ళిపోతుంది. దారిలో గుడి దగ్గర ఆగి... లోపలకి వెళుతుంది . పరమేశ్వర ఇంకా ఎన్ని రోజులు నాకు ఈ శిక్ష.

గుడిలో ఉన్న లక్ష్మి.. అనసూయని చూసి వదిన అని వెళుతుంది. అనసూయ కన్నీళ్లు తుడుచుకుని నువ్వేంటి ఇక్కడ..

మనశాంతి కోసం గుడికి వచ్చాను.  మీరేంటి ఈ టైంలో.. నా పాపనికి.. ఎప్పుడు క్షమాపణ దొరుకుతుందా  అని ఆ పరమేశ్వరుని అడగడానికి వచ్చాను.

ఏమైంది వదిన ఏదో బాధలో ఉన్నట్టున్నారు అని  చెయ్యి పట్టుకుంటుంది. నా బాధ చెబితే తీరేది కాదు కానీ పంచుకుంటే వేదన తగ్గుతుంది కదా...

నా తమ్ముడిని నమ్మినందుకు నా కుటుంబాన్ని చిన్నభిన్నం చేశాడు.  తన కూతురి కోసం... మా పేరు ప్రఖ్యాతలకి ఆశపడి.. నా ఇంటి మహాలక్ష్మిని ఏమి చేస్తున్నా మౌనంగా చూసేటట్టు చేశాడు.

ఇంత చేసి వాడు ఏం బాగుపడ్డాడు.  అక్క సంసారాన్ని నాశనం చేసి సుఖపడుతున్నాడా.. వదిన అని బాధగా అంటే..

నీ భర్త గురించి మాట్లాడితే.. నీకు బాధ రావచ్చు కానీ ఇక్కడ నా బాధ చెప్పుకోవడానికి నా.. అన్న వాళ్ళు లేక నేను ఎంత వేదనా అనుభవిస్తున్నానో ఎవరికి తెలుసు. 

హ్మ్.. మీరు రాముడు లాంటి భర్తకి దూరమయ్యి బాధపడుతున్నారు. నేను రావణాసురుడు లాంటి భర్తకి దూరంగా జరిగి గుడులు చుట్టూ తిరుగుతున్నాను.

ఏమంటున్నావు లక్ష్మీ.  అవును...  మీ తమ్ముడిని అంటే... దయచేసి వాడిని తమ్ముడు అని మాట్లాడకు.  అదే మా వారిని, మయూరిని ఆ ఇంటిలో వదిలేసి నేను బయటికి వచ్చేసాను.

మరి ఎక్కడుంటున్నావు అని కంగారుగా అడిగితే...  నా కొడుకు కోడలు కూడా వచ్చేసారు.  ప్రస్తుతానికి వాళ్ల దగ్గరే ఉంటున్నాను.

భర్త ఉండి కూడా కొడుకు దగ్గర ఉంటే  లోకవే కదా.. జ్యోతి ఏమైనా అన్నదా..  జ్యోతి అనే కోడలు కాదు. కాకపోతే నాకు నేనే గిరిగీసుకున్నాను.

అందుకే ఎక్కువగా గుడిలోనే కాలక్షేపం చేస్తున్నాను. పెద్దమ్మయి,  అల్లుడు కూడా వచ్చారు. వాళ్ళు ఎక్కడున్నారు.

అందరమూ శేషాద్రి దగ్గరే ఉన్నాను. ఆశా, నిషా జీవితం ఎటు వెళుతుందో అర్థం కాక అందరూ తలపట్టుకుని కూర్చున్నారు.  రుద్ర నోరు విప్పితే కానీ ఇంటి అల్లుళ్లు బయటికి రారు.

మీ బాధకి కారణం తెలుసుకోవచ్చా వదిన.. ఏమని చెప్పను. నా మనవరాలు హాస్పిటల్ పాలయ్యింది. మనవరాలు అంటే రుద్ర భార్య నా..

అవును శాంభవి రుద్ర భార్యా మాత్రమే కాదు.  నా దేవేంద్ర కూతురు కూడా... ఏమంటున్నారు వదిన.. దేవేంద్ర కూతురు దొరికిందా...

ఇంత సంతోషకరమైన విషయాలు ఇన్ని రోజులు ఎందుకు చెప్పలేదు...మీరు మాట్లాడారా..  దగ్గరికి తీసుకున్నారా.. శాంభవి చుట్టూ కంచే కాసినట్టుగా కాస్తున్నారు.

నన్ను దరిదాపుల్లోనికి కూడా వెళ్లనివ్వడం లేదు. నేను ఏదైనా హాని తలపడతానేమో అని మీ అన్నయ్య గారే  కాపలా కాస్తున్నారు. ఇంతకన్నా దౌర్భాగ్యం ఇంకా ఏమైనా ఉంటుందా..

బాధపడకండి వదిన.  ఖచ్చితంగా అన్నయ్యగారు మిమ్మల్ని క్షమిస్తారు. ఆ చిన్న ఆశతోనే బ్రతుకుతున్నాను.

అద్వైత్,  చారు హాస్పిటల్ కి చేరుకుంటారు. ధీరజ్ పక్కన కూర్చొని ఫుల్ కూలింగ్ ఉన్న వాటర్ బాటిల్ తలపై నుంచి పోసుకుంటాడు.

ఏమైందిరా కార్ లోనే వచ్చారు కదా.. అంతా వేడి పుట్టిందా... వామ్మో అత్తయ్య ఇంత ఫైర్ బ్రాండ్ అనుకోలేదు.  హడల్ ఎత్తేచ్చిసింది.

ఏం మాట్లాడుతున్నావు .. జరిగింది మొత్తం చెప్పి అందుకే బావ అంతా ఫైర్ బ్రాండ్ లాగా ఉంటాడు.  పాపం మావయ్య ఎలా తట్టుకుంటున్నాడో.

ఇప్పటికైనా మీకు నా బాధ అర్థం అయ్యిందా అని సంతోష అంటాడు.  నీ పేరులో ఉన్న సంతోష్ నీ దగ్గర లేదా మావయ్య అని బాధగా అంటే.. కొన్ని కొన్ని అలా అడగకూడదు రా.. ఫాలో అయిపోవాలి.

  రుద్ర శాంభవి దగ్గరికి వెళ్లి పక్కన కూర్చొని రేయ్ అంటాడు. శాంభవి పలకకపోతే నాకు బ్రతిమాలడం.. తగ్గడం అసలా రాదు. కానీ నీ దగ్గర ఇంత తగ్గుతున్నాను అంటే అర్థం చేసుకో.

నేను మా ఊరు వెళ్ళిపోతాను. మా ఇంటికి వెళ్ళిపోతాను. అస్తమాను అదే పాట పాడుతున్నావు గాని ఎదుటి వాళ్ళని అర్థం చేసుకోవేమిటి అని కొంచెం వాయిస్ రైస్ చేస్తాడు.

శాంభవి కి వెంటనే కన్నీళ్లు జలజల రాలిపోతూ ఉంటాయి. ఉఫ్.. అనుకొని శాంభవి కన్నీళ్లు తుడిచి..  నేను చెప్పేది వినురా... నాకు నీ మీద కోపడాలని లేదు.

అర్థం చేసుకో..  అర్థమయింది కాబట్టే వెళ్ళిపోతాను అంటున్నాను.  ఏం అర్థమైంది.  నువ్వు నన్ను ఇష్టపడి పెళ్లి చేసుకోలేదు.

ఎవరికోసమో నన్ను చేసుకున్నావు. బలవంతంగా ఒక బంధంలో ఉండలేము.. ఇప్పుడు చూడు.. నీకు అనుకూలంగా లేను అని నామీద కోప్పడుతున్నావు. నిజంగా నా మీద ప్రేమ ఉంటే అసలు కోపం ఎందుకు వస్తుంది.

ఏమి లాజిక్ ఏ పాప.. అందుకే నిన్ను పాప అనేది. ప్రేమ ఉన్న చోట కోపం  కూడ ఉంటుంది.  అబద్ధం..  మా ఇంట్లో ఎవరూ ఇప్పటివరకు నామీద ఒక్కసారి కూడా కోప్పడలేదు.

చిన్నగా కూడా విసుక్కోలేదు. ఓ..  ఇప్పుడు వాళ్లు నా వాళ్లు  కాదు కదా.. నేను ఒక అనాధని కదా...

ఏం మాట్లాడుతున్నావ్.  కొట్టే నంటే గూబ గుయ్యి మంటుంది. ఇంతమంది నీ చుట్టూ ఉంటే నువ్వు అనాధ అంటావు ఏమిటి...

అనాధ కాక మరి ఏమిటి..  ఇన్ని రోజులు ప్రాణం గా పెంచిన వాళ్ళు నాకు ఏమీ కారు అంటున్నావు.  ఏ విధమైన సంబంధంలేని వాళ్ళు నా వాళ్ళు అంటున్నావు.

ఎలా ఒప్పుకోవాలి.  నా స్థానంలో నువ్వు ఉండి ఆలోచించు.  నీకు నచ్చినది..  ఇష్టం లేనిది చొక్కా అయినా వేసుకోలేవు కదా... అలాంటిది నన్ను... అని ఏడుపు గొంతుతో మాట్లాడుతుంది.

శాంభవి ఏడుపు చూసి రుద్రాకి మనసు మెలిపెట్టినట్టు అవుతుంది. వెంటనే శాంభవిని మంచం మీద నుంచి లేపి గట్టిగా కౌగిలించుకుంటాడు.

ఎవరి కోసమో నిన్ను చేసుకోలేదు. నువ్వంటే నాకు నిజంగానే చాలా ప్రేమ. అత్తయ్య కడుపుతో ఉన్నప్పుడు ఎప్పుడూ అత్తయ్య చుట్టూనే తిరిగావాడేని.

పొట్టలో ఎవరున్నారు అత్తయ్య .. నీ పెళ్ళాం రా జాగ్రత్తగా చూసుకుంటావా. చాలా జాగ్రత్తగా చూసుకుంటాను. ఎప్పుడు ఆ చిన్న పాపతోనే ఉంటాను ప్రామిస్ అత్తయ్య.

ఎందుకో తెలియదు కానీ... నువ్వు పుట్టిన వెంటనే కనపడకుండా పోవడం అత్తయ్య చనిపోవడం తర్వాత మాట్లాడలేకపోతాడు.

నాలో ఉన్న అల్లరి అంతా వెళ్ళిపోయింది. మౌనంగా,, కోపంగా మారిపోయాను. చదువు బిజినెస్ మన అనుకున్న వాళ్ళ తప్ప బయట ప్రపంచాన్ని యాక్సెప్ట్ చేయలేకపోయాను.

పెరిగేకొద్దీ ఆ నాగేంద్ర వలన మన ఫ్యామిలీ ఏం కోల్పోయిందో అర్థమైంది..టార్చర్ చేయడం మొదలు పెట్టాను..నీ గురించి వెతకాలి అని చేయని ప్రయత్నం అంటూ లేదు.

నిన్ను తీసుకువచ్చి మావయ్యకి అప్పజెప్పాలి అనుకున్నాను.  నువ్వు ఎవరో తెలిసేలోపే... నిన్ను చూసి ప్రేమ లో పడ్డాను.

నువ్వు నా మరదలు వే అని తెలిసిన రోజున నా ఆనందం ఇది అని మాటల్లో చెప్పలేని అనుభూతి. బావల దగ్గర కూడా నేను షేర్ చేసుకోలేదు.

ఎందుకో తెలుసా.. అత్తయ్యతో పాటే నా ఆనందం కూడా వెళ్ళిపోయినట్టు అనిపించింది.. మళ్ళీ నీ రాకతోనే మళ్లీ నా దగ్గరికి వచ్చింది అనిపించింది.

నీతో కూర్చుని కబుర్లు చెప్పాలి.. నీతో అల్లరి చేయాలనిపించేది. అందుకే ఎప్పుడూ నువ్వు నా కళ్ళ ముందే ఉండాలి అని  ఏదో ఒక వంకతో లాక్ చేసేవాడిని.

నువ్వు బయట ప్రపంచానికి తెలిస్తే ప్రమాదం అని మావయ్య హేండిల్ చేసేవాడు.

నీ గురించి తెలిసినా రోజునే నువ్వు ఎలా పెరిగావో ఏమిటో అన్నది అందరికీ అర్థం అయింది.. అందుకే ఎవరు నీ ముందు బయటపడలేదు.

ఇప్పుడు మాత్రం ఎందుకు చెప్పారు అనుకుంటున్నావా... నీ ఉనికి బయట ప్రపంచానికి తెలుస్తుంది..మన శత్రువులు వచ్చి విషయం నీకు చెప్పి నీ మనసుని పొల్యూట్ చేయడం కన్నా ముందు చెప్పితే మంచిది అనిపించింది..

అందుకే నీకు చెప్పాల్సి వచ్చింది..లేకపోతే ఎప్పటికీ నువ్వు భానుప్రసాద్ మావయ్య కూతురుగానే ఉండేదానివి. చిన్న మామ నిన్ను దూరం నుంచి చూసి మురిసిపోయేవాడు.

అలాగే ఉండడానికి కూడా సిద్ధపడ్డాడు. అత్తయ్య దూరమయ్యాక మావయ్య ఒక రాయిలాగా మారిపోయాడు.

ఎవరితోను కలిసేవాడు కాదు.  ప్రపంచాన్ని వదిలేశాడు. ఒక పండగ అని..  ఒక ఈవెంట్ అని ఎందులోనూ ఉండేవాడు కాదు.

నువ్వు వచ్చిన తర్వాతే చినమామ ప్రపంచంలోకి వచ్చాడు. నలుగురిలో కూర్చుని నవ్వుతూ మాట్లాడుతున్నాడు.

కేవలం నువ్వున్నచోట మాత్రమే చిన్న మామ ఉంటున్నాడు. నువ్వు లేకపోతే గదిలోకి వెళ్లి అత్తయ్య ఫోటోతోనే కబుర్లు చెబుతూ కాలాన్ని కరిగిస్తాడు.

  అత్తయ్య అంటే అంత ప్రేమ..  అర్థం చేసుకోరా..  శాంభవి ముఖాన్ని దోసిట్లోకి తీసుకొని... నీ పైన ప్రేమ ఎంత ఉంది అంటే చూపించలేను.. నాకు కోపం ఎక్కువే ఒప్పుకుంటాను.

కానీ ఆ కోపం కన్నా నీ మీద ప్రేమ ఎక్కువ.

రుద్ర ఫీలింగ్స్ ???

[SivaSai]

Part - 81

నా జీవితంలో ప్రేమించిన మొట్టమొదటి అమ్మాయివి నువ్వే . నన్ను తిట్టినా..  కొట్టిన.. కోప్పడినా బాధపడను కానీ నా ప్రేమని అనుమానిస్తే తట్టుకోలేను.

నువ్వు నా ప్రాణం.  నువ్వు చిన్నపిల్లలాగా అల్లరి చేస్తూ.. నా ముందు తిరిగినా నాకు సంతోషమే.  భార్యగా నాకు నువ్వు ఏమీ చేయవలసిన అవసరం లేదు.

ఒక దాసుడిగా నేనే నీకు అన్నీచేస్తాను. ఎవరికోసమో చెప్పడం లేదు.  నా కోసం నేనే చెబుతున్నాను.  ఇంతకుమించి చెప్పడం ఎలాగో కూడా నాకు తెలియడం లేదు.

శాంభవి మౌనంగా చూస్తూ ఉంటుంది.  ఏంట్రా అనగానే... నాకు నిద్ర వస్తుంది. సైలెంట్ గా  రుద్ర చేతుల్లో నుంచి విడిపించుకుని పడుకుంటుంది.

ఆలోచించుకోనివ్వాలి అని రుద్ర కూడా సైలెంట్ అయ్యి దుప్పటి కప్పి జో కొడుతూ ఉంటాడు. రుద్రనే చూస్తూ నిద్రలోకి జారుకుంటుంది.

శాంభవి నిద్రపోయిన తర్వాత పక్కనే పడుకొని రెండు చేతులతో శాంభవిని బంధించి నిద్రపోతాడు.  ముందురోజు.. నిద్ర లేక.. శాంభవి టెన్షన్ కి... కుదిరిలేని ప్రాణం ఇప్పుడు కాస్త స్థిమిత పడి నిద్రలోకి జారుకుంటాడు.

ఇద్దరినీ అలా చూసిన ధీరజ్ తలుపు దగ్గరికి వేసి  శాంభవి పర్వాలేదు. అందరూ ఇంటికి వెళ్లిపోండి.  వాడు తీసుకొస్తాడు..

లేదురా శాంభవితోనే వెళదాం అ. తాతగారు ఇప్పటికే మీరు హాస్పిటల్ కి వచ్చి చాలా గంటలు  అయ్యింది. ఇలాగే ఉంటే మీ ఆరోగ్యానికి మంచిది కాదు. నా మాట వినండి.

చారు కూడా  నచ్చచెప్పి ఇంటికి తీసుకువెళుతుంది. కూతురు దగ్గరే ఉంటాను. ఎక్కడికి రాను.ఇబ్బంది పెట్టొద్దు అని  దేవేంద్ర అక్కడే ఉండిపోతాడు.

దేవేంద్రకీ తోడుగా కుర్ర బ్యాచ్ అంతా ఉండిపోతారు. మెలకువ వచ్చిన శాంభవి ఎటు కదలలేకపోతే.. కొంపదీసి నేను ఎటైనా వెళ్ళిపోతాను అని కట్టేశారా ఏమిటి..

వీళ్లు అలాగా చేసినా ఆశ్చర్య పడక్కర్లేదు అని ఎక్కడ కట్టేశారు అని కంగారుగా చూసుకుంటుంది. కాళ్ళు కదులుతున్నాయి కట్టలేదు.

నా చేతిలో ఏంటి అబ్బా ఉడుము పట్టుకున్నట్టుగా గట్టిగా ఉన్నాయి.  రుద్రా చేతులు కనపడుతాయి.  రుద్రవైపు కోపంగా చూస్తుంది.

రుద్ర మత్తుగా నిద్రపోతూఉంటే...  శాంభవి కోపం అంతా మంచులాగా కరిగిపోయి మెల్లిగా రుద్రా వైపుకు తిరిగి మొఖం పైన చెయ్యి వేస్తుంది. అంత నిద్రలో కూడా రుద్ర నవ్వుతాడు . వెంటనే చెయ్యి తీసేస్తుంది.

రుద్ర నవ్వు మాయమైపోతుంది.  ఏమిటి ఈయన పడుకున్నట్టుగా యాక్ట్ చేస్తున్నారా... అంతే అయ్యుంటుంది.

లేకపోతే చేయి వెయ్యగానే ఎందుకు నవ్వుతారు. తీయగానే ఎందుకు మానేస్తారు. ఇలాంటి కోతి వేషాలకి ఏమీ తక్కువ లేదు.  చెబుతాను మీ పని అని చేతి మీద గట్టిగా గిల్లుతుంది.

అబ్బా అని అరుస్తూ లెగుస్తాడు.  శాంభవి లేచి కూర్చుంటుంది.  ఏమైందే అలా గిల్లేవు.  మరి నన్ను అలా పట్టుకుని పడుకుంటే నా బాడీ  చూడు ఎలా పట్టేసిందో..

  ఎక్కడ పట్టేసిందిరా చూస్తాను అని మీదకు లాక్కుంటాడు. ఇదిగో ఇలాంటి వేషాలు వేస్తేనే నాకు కోపం వచ్చేది. ఏమి వేషాలు వేసాను.

  నువ్వే కదా ఒళ్లంతా పట్టేసింది అన్నావు. మరి నేను కాకపోతే ఎవరు చెక్ చేస్తారు. అంత అవసరం లేదు కానీ నువ్వు వదిలితే నేను మంచం తిగి నాలుగు అడుగులు వేస్తాను.

ఇద్దరం కలిసి వేద్దాం  పాప. అవసరం లేదు నా అడుగులు నేను వేస్తాను. నీ అడుగులు నువ్వే వేసుకో.  లేదు.. నేను ఒప్పుకోను. నువ్వు నాతో కలిసి అడుగులు వేయాల్సిందే.

లేకపోతే... హ.. లేకపోతే..

నేనే నీతో కలిసి అడుగులు వేస్తాను. రెండు ఒకటే కదా.. రెండు అలా ఎలా అవుతుంది. నువ్వు నాకు ముద్దు పెట్టింది.. నేను నీకు ముద్దు పెట్టింది ఒకటేనా...

అది ఎలా అవుతుంది.  అది ఎలాగో ఇది అంతే. మీరు నన్ను కన్ఫ్యూజ్ చేస్తున్నారు.  లేదు బుర్రవాడ మంటున్నాను.

నాకు బుర్ర లేదు అంటున్నారా...  ఉన్నదాన్ని వాడమంటున్నాను.

మీరు చెప్పినవి విని వాడుతుంటే తల పగిలిపోతుంది. ఇప్పటిదాకా వాడక రెస్ట్ ఇచ్చేసావు కదా..  ఫస్ట్ ఎక్సర్సైజ్ చేసినప్పుడు ఒళ్ళు నొప్పులు ఎలా మొదలవుతాయో ఇది కూడా అంతే.

చేయగా..  చేయగా.. బాడీ ఫ్లెక్సిబిలిటీ అయినట్టు నీ బుర్ర కూడా షార్పగా పనిచేసి ఈ బావకు తగ్గ మరదలు అవుతావు.  నేను మిమ్మల్ని బావగా ఒప్పుకోలేదు.

నువ్వు ఒప్పుకున్నావని నాకు తెలుసు పాప ఎక్కువ బెట్టు చేయకు... పెళ్లయ్యి ఇన్ని రోజులైనా బ్రహ్మచర్యంలో ఉండాలి అంటే కష్టంగా ఉంది.

నువ్వు బావ అని ఒప్పుకో బ్రహ్మచర్యంను వదిలేస్తాను. నేను బావా అని ఒప్పుకోకపోతే.. జీవితాంతం ఇలాగే ఉంటావా..

మన భార్యాభర్తల బంధం అది దాటి లేదా..  ఎందుకు లేదు బంగారం. కాకపోతే బావ మరదళ్ళ సరసం వేరుగా ఉంటుందంట..  మీకు ఎలా తెలుసు? అరే ఎన్ని సినిమాల్లో చూడలేదు.

ఏమో నాకు తెలవదు. నువ్వంటే సినిమాలు చూడవు కాబట్టి నీకు తెలవదు. నేను అన్ని రకాల సినిమాలు చూస్తాను కాబట్టి నాకు తెలుస్తుంది.  అన్ని రకాలు అంటే ఎన్ని రకాలు ఏమిటి...

అవి చెప్పేవి కాదు. చూసేవి.. నువ్వు చూస్తానంటే చెప్పు.. ఇప్పుడే అరేంజ్ చేస్తాను. నేను చూడను.  మీరు ఏ బూతు సినిమాలో చూపిస్తారు. చూడకముందే అలా ఎలా డిసైడ్ అయిపోతావు.

ముందు నీ కళ్ళతో చూడు... చెవుతో విను...  మనసుతో ఆలోచించు..  అప్పుడు మాట్లాడు. అంతేగాని వెంటనే ఆవేశపడిపోయి అరిచేసి...  గొడవ గొడవ చేసి నువ్వు మంచం మీద పడి చుట్టూ ఉన్న మమ్మల్ని అందరినీ కంగారుపెట్టడం ఏమీ బాగోలేదు పాప.

కోపంగా చూస్తుంది. ఇదిగో..  కోపంగా కళ్ళు పెద్దవి చేసి చూడకు. ఆ కళ్ళను  చూస్తూ ఉంటే నీ పెదవులు అందుకోవాలని అనిపిస్తుంది.

హ.. అని బ్లాంక్ ఫేస్ తో చూస్తోంది. ఏమిటే ముద్దుల పెళ్ళామా అలా చూస్తున్నావు. మీరు ఏం మాట్లాడుతున్నారో మీకు ఏమైనా అర్థమవుతుందా...

నాకు అర్థమవుతుంది నీకు అర్థం కావడం లేదా అని బుగ్గలు పట్టుకుని లాగుతాడు. అమ్మో నా బుగ్గ అంటుంది. నీ బుగ్గలు మరి జున్ను ముక్కల్లాగా జారిపోతున్నాయి.

ఏం సోప్ వాడుతున్నావు. ఇన్ని రోజుల నుంచి ఇద్దరం ఒకే గదిలో ఉంటున్నాము. నేను ఏం వాడుతున్నానో  తెలియదా...

అరే.. బంగారం ఎప్పుడు చూడనిచ్చావు.  ఒక పని చేద్దామా..  ఇద్దరం కలిసి స్నానం చేద్దాం. అప్పుడు నువ్వు వాడే సోప్ ఏంటో నాకు తెలుస్తుంది కదా.. ఏమంటావు.

నాకు ఆకలేస్తుంది అంటున్నాను. నాక్కూడా ఆకలేస్తుంది డోర్ లాక్ వేసి రానా.... ఆకలి  వేయడానికి...  డోర్ లాక్ చేయడానికి సంబంధం ఏమిటి...

అందుకే నిన్ను చిన్నపాపా అనేది. నీకేం ఆకలేస్తుంది. పొట్ట మీద చేతులు పెట్టుకుని చూపిస్తుంది. నాకు ఈ ఆకలేస్తుంది అని గుండె పైన చెయ్యి పెట్టుకుని చూపిస్తాడు.

అక్కడే ఎలా ఆకలివేస్తుంది. అది అర్థం కావాలంటే నువ్వు చిన్న పాపలో నుంచి పెద్ద పాపగా ఎదగాలి. ఎదగవే బాబు.. అని ధీరజ్  కి కాల్ చేసి ఫుడ్ తీసుకురమ్మని చెబుతాడు.

రుద్ర.. శాంభవి మనసు మార్చగలుగుతాడా..

కథ కొనసాగుతుంది....

[SivaSai]

Part - 82

ధీరజ్ ఫుడ్ తీసుకువచ్చి ఇవ్వగానే నువ్వు వెళ్ళు . ఒకసారి శాంభవిని  చూసి వెళతాము రా.. ఇప్పుడు వద్దు. ఇప్పుడిప్పుడే ఫామ్ లోకి వస్తుంది.

మళ్ళీ అందరినీ చూస్తే డిస్టర్బ్ అవుతుంది.  ఈ పూటకు వదిలేయండి. రేపటికి సెట్ అవుతుంది. సరే జాగ్రత్త.  ఇద్దరికీ ఉంది భోజనం.

సరే అని చెప్పి డోర్ లాక్ చేసుకుని వస్తాడు.  ఎందుకు తలుపు వేశారు. నువ్వే కదా ఆకలి వేస్తుంది అన్నావు. మన ఆకలి ఎవరు చూడకూడదు అని..

ఏ.. దిష్టి తగులుతుందా.. ఒక రకంగా అలాంటిదేలే పాప నీరసంగా అని..  ప్లేట్లో అన్ని వడ్డించి శాంభవి ముందు కూర్చుంటాడు.

మరి నాకు. ఇది ఇద్దరికీ. నా భోజనం నేనే తింటాను.  కుదరదు నేనే తినిపిస్తాను.  మీరు ఎందుకు తినిపించడం. నువ్వు నీరసంగా ఉన్నావు.  సరిగ్గా తినవు. అందుకనే..

మరి మీరు కూడా తినలేదు కదా.. మీకు నీరసంగానే ఉందా... పర్వాలేదు.  చాలా రోజులకి నేను తినలేదు అని గుర్తించావు.

నేను మనిషిని నాకు తెలుసు. ఎవరు ఎప్పుడు ఎలా ఉంటారో..  అవునా..  ఎప్పటినుంచి తెలుసుకుంటున్నావు. చిన్నప్పటినుంచి.  మా నాన్న నాకు నేర్పించారు.

మొదలుపెట్టింది అని అనుకొని..  సరేలే ముందు భోజనం చేయ్. నాకు ఆకలేస్తుంది.. శాంభవి కి తినిపిస్తూ రుద్ర కూడా తింటాడు.

ఇంక నాకు చాలు. ఈ ఒక్క ముద్దే ఒక్క ముద్దె అని ఫుల్లుగా తినిపిస్తాడు. ఇప్పుడు చూడు నా పొట్ట ఎంత పైకి వచ్చిందో...

వద్దు అన్నప్పుడు ఆపేయొచ్చు కదా..  నీ ఆకలి నీకు తెలియదు పాప.. ఆకలి లేకపోతేనే ఇలా తింటే ఆకలితో ఉంటే ఇంకెలా తింటావో..  అని నవ్వుతాడు.

మీరు కావాలని ఏడిపిస్తున్నారు.  నీకు అలా అర్థమైందా అని మూతి కడిగి పడుకుంటావా.. నిద్ర రావడం లేదు. ఇంటికి వెళ్ళిపోదాము.

సరే అయితే... డాక్టర్ తో మాట్లాడివస్తాను. ఉండగలవా
.. ఉంటాను అంటుంది. బయటకి వచ్చి చూస్తాడు. దేవేంద్ర కంగారుగా వచ్చి ఎలా ఉందిరా..

పర్వాలేదు మావయ్య. ఇంటికి వెళ్ళిపోదాం అంటుంది
నేను ఒకసారి వెళ్లి చూడనా.. ఇప్పుడు వద్దు మావయ్య. ఒక్కరోజుకి వదిలేయండి.

ఇప్పుడిప్పుడే పరిస్థితిని అర్థం చేసుకోవడానికి ట్రై చేస్తుంది.  మొదటి కి వెళ్ళింది అంటే కష్టం. కూతురిని చూడలేకపోతున్నాను అని దేవేంద్ర డల్ అవుతే.. జితేంద్ర వచ్చి ఇంటికి వచ్చేస్తుంది కదరా..

కొన్ని రోజులు వదిలేస్తే మన అమ్మాయి మనతో కలిసిపోతుంది. ఇన్ని రోజులు ఆగినవాడివి... ఇంకొన్ని రోజులు ఆగలేవా..

నువ్వు అన్నది కూడా నిజమేలే అన్నయ్య.  డాక్టర్ పరిగెత్తుకుంటూ వస్తాడు. చెప్పండి సార్.  ఒక ఫోన్ చేస్తే నేనే వచ్చేవాడిని కదా..

ఇట్స్ ఓకే... శాంభవిని తీసుకువెళ్లొచ్చా.. ప్రాబ్లం ఏమీ లేదు. మేడం టెన్షన్ తీసుకోకుండా చూసుకోండి. సరిపోతుంది. ఓకే అని చెప్పి లోపలికి వెళ్లి వెళదామా..

సరే అని రుద్ర  వెనకాలే బయటకివస్తుంది. బయట అందరూ శాంభవి వైపు చూస్తూ ఉంటే తలదించుకొని భయంగా రుద్రా చెయ్యి పట్టుకుంటుంది.

అందరి వైపు చూసి కళ్ళు ఆర్పుతాడు. శాంభవి తల దించుకుని వెళుతూ ఉంటే ఒక్కసారైనా చూడకపోతుందా అని దేవేంద్ర ఆశగా చూస్తూ ఉంటాడు.

మౌనంగా కారు ఎక్కి కళ్ళు మూసుకుంటుంది. కళ్ళ వెంట నీళ్లు కారిపోతూ ఉంటే.. రుద్ర కార్ స్టార్ట్ చేస్తాడు. బయటికి మౌనంగా ఉన్న..  లోపల లోపల ఏడుస్తున్న శాంభవి పొట్ట అదురుతూ ఉంటుంది.

ఎంత ఆపుతున్నా ఆ కళ్ళు వర్షిస్తూనే ఉంటాయి. రుద్ర వెళుతున్న కారు ఒక లోన్లీ ప్లేస్ లో ఆపి శాంభవి అని పిలుస్తాడు.

వచ్చేసామా అని అడుగుతుంది. ఆ మాట చాలా బొంగురుగా వస్తుంది. నా వైపు చూడు అని టర్న్ చేసుకొని ఏంట్రా ఇది అని కళ్ళు తుడుస్తాడు.

నాకు ఏమి చేయాలో అర్థం కావడం లేదు.. ఒప్పుకోలేకపోతున్నాను.  అలా అని అది నిజం కాదు అంటే అదే నిజం.

ఎలా దీని ఫేస్ చెయ్యాలి. నేను ఒప్పుకుంటానేమో అన్న ఆశతో అంకుల్ ఉన్నారు..ఒప్పుకోలేని పరిస్థితుల్లో నేనున్నాను. భగవంతుడు నన్ను ఎంత క్లిష్ట పరిస్థితుల్లో నుంచో పెట్టాడో చూసారా....

మనం సరిగ్గా ఆలోచిస్తే ప్రతి సమస్యకి ఒక సమాధానం ఉంటుంది. ఈ సమస్యకి సమాధానం ఏముంది.  ఎందుకు లేదు. ముందు నిన్ను నువ్వు సమాధానం పరుచుకో.

పరిస్థితుల్ని అర్థం చేసుకోవడానికి ప్రయత్నించు.  చిన్నమామని నాన్నగా ఒప్పుకోమంటే భాను మావయ్య వాళ్ళకి దూరం జరగమని కాదు అర్థం.

ఎప్పటికి నువ్వు భాను మావయ్య కూతురువే అది మార్చలేని నీ జీవితం. కాకపోతే నీ పుట్టుక..  చిన్నమామ కూతురిగా ఈ భూమి మీదకి వచ్చావు.

పరిస్థితులు ఏమిటో అన్నది నీకు బాగా తెలుసు.  ముందు మావయ్యని అర్థం చేసుకుని దగ్గర అవ్వు. ఈ విషయం భాను మావయ్య వాళ్లకి చెప్పాల్సిన అవసరం లేదు.

తెలిస్తే వాళ్ళు తట్టుకోలేరు. నా వరకు వస్తారనుకున్న శత్రువులు నాన్న దగ్గరికి వెళ్ళరు అని ఎందుకనుకుంటున్నారు.

పరవాలేదు మా మరదలకి  బుర్ర బానే పనిచేస్తుంది. మీకు ఎన్ని సార్లు చెప్పాను నేను మీకు మరదల్ని కాదు అని.. సరేలే నేనే నీకు బావని అవుతాను.

ప్రస్తుతం ఇక్కడ కార్ ఎందుకు ఆపారో చెబుతారా..  నువ్వు ఏడవడం ఆపేసేయ్..  లోపల లోపల ఏడవలసిన అవసరం లేదు.

నీకు బాధగా అనిపిస్తే పైకి ఏడ్చేయ్..  ఎవరూ చూడకూడదు అంటావా... నేను కూడా కారు దిగుతాను ఎంతసేపు కావాలో అంతసేపు ఏడ్చి తర్వాత పిలువు.

ఫ్రెష్ గా ఇంటికి తీసుకువెళతాను.  ఏమంటావు.  నాకు ఏడవలసిన అవసరం లేదు. తప్పు చేసిన వాళ్ళు ఏడవాలి గాని నేనెందుకు ఏడుస్తాను.

అబ్బా ఎన్నాళ్లకు ఒక మంచి మాట చెప్పావే.. తప్పు చేసినోళ్లు కదా ఏడవలసింది మరి నువ్వు ఎందుకు ఏడుస్తున్నావు పద అని కార్ స్పీడ్ పెంచుతాడు.

ఎక్కడికి.. తప్పు చేసిన వాళ్ళ దగ్గరికి.  ఒక్కసారి వాళ్ళ మక్కేలు  ఇరగదీన్నితే... నీ ఏడుపుకి ఒక న్యాయం ఉంటుంది.

నీ బాధ కొంచమైనా తీరితే నేను రిలాక్స్ అవుతాను.
ఏమంటావు పాప అని కారు తీసుకు వెళ్లి నాగేంద్ర ఇంటి ముందు ఆపుతాడు .

ఎవరిది ఈ ఇల్లు... తప్పు చేసిన గాడిదది..  రా అని చేయి పట్టుకుని లాక్కెళ్ళి నాగేంద్ర అని అరుస్తాడు.  రుద్ర పిలుపు సింహం గర్జించినట్టుగా అనిపించి..

స్పీడ్గా గదిలో నుంచి బయటికి వచ్చి ఇది నా ఇల్లు రుద్ర  అందుకే కదారా.. పిలిచింది..

మర్యాద లేకుండా ఆ పిలుపు ఏమిటి.. నీలాంటోడుకి కూడా మర్యాద ఇస్తే ఆ మర్యాద సిగ్గుపడుతుంది గాని ముందు నువ్వు ఇలా రా..

ఇంతకీ నీ ముద్దుల కూతురు ఎక్కడ...  దాన్ని కూడా బయటికి రమ్మను.  మీకు ఒక సినిమా చూపించాలి.
మయూరి మౌనంగా వస్తుంది. అబ్బా ఏమి వస్తున్నావే...
ఏంటి మయూరి ఇది నీలో ఉండే యాంగిల్ కాదే..

కోరలు తీసిన పాములాగా వస్తున్నవే..  బస్సులు కొడుతున్న బురద పాములాగా రావాలి కదా...
ఏంటి రుద్ర బాల్ నీ కోర్టులో ఉంది కదా అని ఎగిరెగిరి పడుతున్నావా..  నేను రంగంలో దిగిన తర్వాత బాల్ ఎప్పుడు నా. కోర్ట్ లోనే ఉంటుంది కానీ..

రా వచ్చి కూర్చో మీకు ఒక ముఖ్యమైన వ్యక్తిని పరిచయం చేద్దామని తీసుకోవచ్చాను. నా భార్య శాంభవి.  మొదట ప్రియురాలు.. తర్వాత మరదలు.. ఇప్పుడు నా భార్య ఎలా ఉంది.

  రుద్ర వేరియేషన్స్ కి శాంభవి నోరు వదిలేసి చూస్తూ ఉంటే..  ఏమైందిరా అలా చూస్తున్నావు.  కాళ్ళు నొప్పులు వస్తున్నాయా..

రా ఇలా వచ్చి కూర్చో అని పక్కనే కూర్చోబెట్టుకొని... గెస్ట్లు వస్తే మినిమం వాటర్ తాగుతారా అని కూడా అడగడం లేదు.

ఏం ఫ్యామిలీయో..  ఏంటో..  అవునులే పక్కనోళ్ళి రక్తం తాగడానికి అలవాటు పడిన వాళ్ళు..  మీ ఇంట్లో నుంచి ఇవ్వాలి అంటే మనస్సు అంగీకరించదు కదా...

మయూరి శాంభవి వైఫై చూస్తూ ఉంటుంది.  నాగేంద్ర కోరలు తీసిన పాములాగా బుసలు కొడుతూ ఉంటాడు.
ఏంటి మయూరి అలా చూస్తున్నావు.

అచ్చు నా డార్లింగ్ చిన్నత్త లాగా కనిపిస్తుందా... నా పెళ్ళానికి అన్నీ మా అత్త పోలికలే... కాకపోతే మావయ్య లో ఉన్న కోపం వచ్చింది.

అత్తయ్య లో ఉన్న నిదానమే అస్సలు లేదు.  మీ విషయం తెలిసినప్పటి నుంచి మిమ్మల్ని ఎప్పుడు కలవాలా... మిమ్మల్ని ఎప్పుడూ ఉప్పు పాత్ర వేయాలా అని తెగ ఆరాటపడుతుంది.

నేనుండగా..  నా పెళ్ళాం చేతులకు కందనిస్తాన...  అందుకే నా బంగారాన్ని తీసుకుని వచ్చాను. నువ్వు చూస్తూ కూర్చో..

వీళ్ళ మక్కెలు నేనే ఇరగదీస్తాను అని చెప్పాను.  ఇప్పుడు మీ ఇద్దరిలో ఎవరి మక్కేలు ఇరగదీయాలి. నువ్వేమో ఆడదానివి అయిపోయావు.

ఆడవాళ్ళ మీద నేను చేయి వేయను కదా...  అందులోనూ నీలాంటి బురద పాము మీద అస్సలు వేయను. కాబట్టి ఇక మిగిలింది మీ నాన్న.

మీ నాన్న మక్కేలు  ఇరగదీస్తే ఈ వయసులో తట్టుకోగలడంటావా.. ఏరా నాగేంద్ర ఏమిటి సంగతి..  రుద్ర నా గురించి తెలియక నాతో పెట్టుకుంటున్నావు.

నీ గురించి ఎందుకు తెలియదు. కూతురిని పక్కన వాడి పక్కలోకి పంపైనా సరే నువ్వు అనుకున్నది సాధించాలి అనుకున్నావు.  అంత నీచుడివి..  అంతేనా మయూరి .

మయూరి ఏమి మాట్లాడకుండా చూస్తూ ఉంటుంది.  నేను చెప్పింది తప్పా.. ఆరోజు మావయ్యని మోసం చేసి గదిలోకి దూరావు.  మరి నీలాంటి వాళ్ళని ఏమంటారు.

పోనీ అదేమైనా గుట్టుగా ఉంచారా..  నీ బాబు పబ్లిసిటీ కోరుకుని పేపర్లోకి ఎక్కించాడు.  కస్టమర్స్ పెరుగుతారు అనా లేకపోతే...  రుద్ర అని మయూరి గట్టిగా అరుస్తుంది.

వీళ్ళ గొడవలు వీళ్లు ఉండగానే అక్కడికి నాగేంద్ర పెద్ద కూతురు అయిన సునంద అల్లుడు ప్రభాకర్ వస్తారు. ప్రభాకర్ కోపంగా రుద్ర కాలర్ పట్టుకుని నా ఇంటి పరువుతో ఆడుకుంటావా...

ఏమనుకుంటున్నావు..  నా గురించి తెలిసే నాతో పెట్టుకున్నావా ... రుద్రా కాలర్ వంక...  ప్రభాకర్ వంక.. చూస్తూ ఉంటాడు.

ప్రభాకర్ మెల్లిగా చేతులు తీసివేసి నా కూతురిని పెళ్లి చేసుకున్న వాడు ఎక్కడ...

రుద్రా చెబుతాడా....

[SivaSai]

Part - 83

నా కూతురిని పెళ్లి చేసుకున్న వాడు ఎక్కడ..  తెలుసుకుని ఏం చేస్తావు.. చంపేస్తావా లేక నీ కూతురికి ఇంకో పెళ్లి చేస్తావా.

ఏం మాట్లాడుతున్నావు.  పెళ్ళి అంటే ఆటలు అనుకుంటున్నావా..  అరె సునంద.  నీ మొగుడు ఏదో అంటున్నాడు.

పెళ్లంటే ఆటలా అని.. మరి నువ్వు చేసింది ఏమిటో మీ ఆయనకి తెలియదా..  లేక తెలిసిన తెలియనట్టు ఉన్నాడా..

ఇప్పుడు ఆ విషయాలన్నీ ఎందుకు రుద్ర. ఎప్పుడో జరిగినవి ఇప్పుడు మాట్లాడుకోవడం అవసరమా.. అరే ఎప్పుడు జరిగిన అదే కదా.  నీ కూతురు పెళ్లి జరిగి కూడా చాలా రోజులు అయింది కదా మరి వదిలేస్తున్నారా..

సునంద మోకాళ్ళ మీద కూర్చుని ప్లీజ్ రుద్ర..  ఆరోజు నా చెల్లికి సపోర్ట్ చేసి ఎంత తప్పు చేశానో నాకు అర్థమయింది. రోజు చస్తూ బతుకుతున్నాను .

నువ్వు ఎలా బ్రతికితే నాకెందుకు.. మీరు ఆడిన నాటకం వలన నాశనమైంది మా చిన్నమామ జీవితం. దూరమైంది మా చిన్న అత్త .

ఇప్పుడు మాత్రం నీ కూతురు దగ్గరికి వచ్చేటప్పటికి విలవిలలాడుతున్నావా... మన పెద్దలు ఊరికే చెప్పరు. నువ్వు ఏదైతే ఇస్తావో అదే తిరిగి వస్తుందని.

నువ్వు మా అత్త విషయంలో చేసిన దానికి భగవంతుడు నీ కూతురు విషయంలో చేశాడు.  దానికి నేను మాత్రం ఏం చేయగలను.

ప్రభాకర్ కోపంగా అసలేం జరుగుతుంది ఇక్కడ.. సునంద ఏమి చేసావు.. తప్పు చేశానండి తప్పు అనడం కన్నా మహాఘోరం చేశాను.

శాంభవి అర్థంకాకుండా చూస్తూ ఉంటే మయూరి కంగారుగా అక్క అంటుంది. ఇప్పటికైనా చెప్పనివ్వు. ఈ పాప భారాన్ని మోయలేక 23 సంవత్సరాలు నుంచి నరకం అనుభవిస్తున్నాను.

నీకేం భర్త, సంసారం పిల్లలు అనేటువంటి బంధాలు లేనిదానివి... ఎలాగైనా బ్రతకగలవు కానీ నాకు నా భర్త నా కూతురు భవిష్యత్తు కావాలి.

సునంద మాట్లాడిన మాటలు మయూరీకి రంపపు కోతలాగా ఉంటాయి. ఏమంటున్నావ్ అక్క.  నిజమే కదా చెబుతున్నాను.

ఆ రోజు నీ స్వార్థానికి లహరిని బలి తీసుకున్నావు.  ఇప్పుడు ఆశా, నిషా ల జీవితాన్ని నాశనం చేస్తున్నావు.

నీకంటూ పిల్లలు ఉండి ఉంటే ఆ కన్నపేగు బాధ ఏమిటో తెలిసేది..

మయూరి అక్కడే కూలబడిపోతుంది. నాగేంద్ర కంగారుగా దగ్గరికి వెళ్ళి అమ్మ మయూరి అని  పట్టుకొని.. సునంద నువ్వు చెల్లితో ఏం మాట్లాడుతున్నావో నీకు అర్థం అవుతుందా..

ఇప్పటికే ప్రేమించిన వాడు దక్కలేదు అని కుంగిపోతూ ఉంటే నువ్వు మాటలతో కుల్లబడుస్తున్నావా... ప్రభాకర్ కి చిరాకు నడి నెత్తికి చేరి ఆపుతారా..

నాకు నిజం చెప్పు సునంద.. లేకపోతే నువ్వు కూడా నీ చెల్లితో పాటు పుట్టింటి లో ఉండు.. ఒకరు పెళ్లయి ఉంటే మరొకరు పెళ్లి కాకుండా ఉంటారు అంతే తేడా.. 

చెబుతాను.  బాంబే దేవేంద్ర ప్రాజెక్టు వర్క్ మీద వెళ్లినప్పుడు మయూరి ఎటువంటి జాబ్ కోసం వెళ్లలేదు. కేవలం దేవేంద్రని ట్రాప్ చేయాలని అక్కడికి వెళ్ళింది.

అదంతా మాకు తెలుసు. అలాగే ఆ న్యూస్ కూడా పేపర్లో రాలేదు. బృందావనం ఫ్యామిలీకి సంబంధించి కొన్ని ఫ్యామిలీస్ కి మాత్రమే అందేటట్టు చేసాము.


అలాగే జితేంద్ర చిన్న కొడుకుని కూడా అన్నయ్య స్టెప్స్ మీద నుంచి పడిపోయేటట్టుగా చేశాడు.  మయూరి విషం తాగడం కూడా అబద్ధమే..

ఆఫీసులో మనుషులను కొనేసి మావయ్యని ఆ రాత్రికి అక్కడ ఉండిపోయేలాగా చేసింది మేమే...
ప్రభాకర్ సునంద చెంప పైన గట్టిగా కొడతాడు. చెంప పైన చెయ్యి పెట్టుకుని  కన్నీళ్ళతో భర్తను చూస్తుంది.

ఛీ.. ఛీ..  మీ కుటుంబం నీచులు అని తెలుసు గాని ఎంతకైనా దిగజారే వాళ్ళు అని తెలుసుకోలేకపోయాను. కూతుర్నే తార్చడానికి  సిద్ధపడిన వాడు..

మన అమ్మాయి విషయంలో ఇంకెంత దిగజారిపోయే ఉంటాడో... మనమ్మాయి కాదు నా కూతురు మాత్రమే ఈరోజు నుంచి నీకు నాకు ఎటువంటి సంబంధం లేదు .

ఒక విషయం అడుగుతాను సమాధానం చెప్పు. ఏమిటి అన్నట్టుగా చూస్తుంది . ఆశ నాకు పుట్టినదేనా..

ప్రభాకర అలా అడగగానే సునంద ప్రాణం విలవిలాడుతుంది. ఆ నిమిషమే ప్రాణం వదిలేస్తే ఎంత బాగుంటుంది. 

ఈ నింద భరించడం కన్నా చావడం చాలా మేలు. ఏడుస్తూ ఎందుకండి మాటలతో కుల్లబోడుస్తున్నారు. నేను ఎటువంటి ద్రోహం చెయ్యలేదు.

ఇన్ని సంవత్సరాలలో ఏరోజు అయినా మీ మాట జవదాటనా... మీ కుటుంబాన్ని నమ్మితే నా అంత మూర్ఖుడు  ఇంకొకళ్ళు ఉండరు.

నేను ఒకసారి నా కూతురు అవునా కాదా  అని టెస్ట్ చేయిస్తాను. ఆశ నా కూతురు అయితే తీసుకుని వెళ్ళిపోతాను.

కాకపోతే నువ్వు నీ కూతురు ఇక్కడే ఉండండి.. ఇన్ని సంవత్సరాలు నా కూతురు అనుకుని పెంచినందుకు కొన్ని రోజులు బాధ ఉంటుంది.

కానీ నీలాంటి మోసగత్తితో విడిపోయినందుకు సంతోషిస్తాను.  రుద్ర వైపు తిరిగి నేను చేయవలసిన పనులు పూర్తి చేసుకుని మళ్లీ నిన్ను కలుస్తాను.

ఈ కుటుంబంతో నాకు ఎటువంటి సంబంధం లేదు . మీ అత్తయ్య విషయంలో జరిగింది కూడా నాకు తెలియదు.  తెలుసుకోవాలి అని కూడా నేను అనుకోలేదు.

ఎందుకంటే.. మాకు పెళ్లయి ఎన్నో సంవత్సరాలు అవ్వలేదు. ఏదో సునందకి మేనత్త కుటుంబం అనే పరిచయాలు తప్ప వీళ్ళు ఇంత కుట్ర పన్నారు అన్న విషయం నాకు తెలియదు.

ప్రభాకర్ స్పీడుగా వెళ్ళిపోతూఉంటే.. సునంద పరిగెత్తుకుంటూ నన్ను క్షమించండి నన్ను వదిలి వెళ్లొద్దు అని వెనకాలే వెళుతుంది.

అప్పటికే ప్రభాకర్ వెళ్ళిపోతాడు. సునంద అక్కడే కూర్చుని ఏడుస్తూ ఉంటుంది. హమ్మయ్య నీ కన్నీళ్ళకి కొంచెం అయినా సాటిస్ఫై అయ్యావా బంగారం? ఇంక మనం వెళదామా అని శాంభవిని తీసుకుని బయటకి వస్తాడు.

శాంభవి బొమ్మలాగా రుద్రా వెనకాలే నడుస్తూ ఉంటుంది. బయటకి వచ్చేటప్పటికి సునంద ఏడుస్తూ ఉంటే అయ్యో పాపం అనుకుంటుంది.

ఏంటి పాప.. అలాంటి వాళ్ళ మీద జాలి పడుతున్నావా.  అసలు జాలి పడకు . వీళ్లంతా పాము కన్న ప్రమాదం.

సునంద మందు వంటి కాలు మీద కూర్చుని ఎందుకు సునంద  ఏడుస్తున్నావు.  ఇప్పుడు ఏమైందనీ... హ్యాపీగా మీ నాన్న,  చెల్లితో కూర్చుని ఇంక ఎవరు కొంపలు కూల్చాలా అని ఆలోచించు.

మీ చెల్లితో ఎవరిని ట్రాప్ చేయాలా అని ప్లాన్ చెయ్యి. ఇప్పుడు మీ చెల్లి ఏజ్ బార్ అయిపోయింది కదా..ఎవరైనా ట్రాప్ లో పడతారంటావా?

మీ నాన్న వయసు వాళ్ళు ఎవరైనా పడతారేమో ప్రయత్నించు..  సునంద చెవులు మూసుకుంటూ ప్లీజ్ రుద్ర..  ఇప్పుటికే చచ్చి బతుకుతున్నాను.

ఇంకా నీ మాటలతో హింసించవద్దు . అరే మీరు చేసింది చెబితేనే మీకు ఇలాగుంది. మరి నిండు గర్భిణి.. కదలలేని పరిస్థితుల్లో ఉన్న ఒక ఆడపిల్లని నిస్సహాయ స్థితిలోకి గెంటి మీ కుటుంబం అంతా వేడుక చూసింది కదా...

అక్కడితో ఆగకుండా పురిటి బిడ్డతో సహా చంపేయాలి అనుకున్నారు కదా... ఆ పాపం ఎక్కడికి పోతుంది.  నిండు నెలలతో ఉన్న ఆడపిల్ల అంటే గర్భగుడిలోని అమ్మవారితో సమానం అంటారు.

అలాంటి అమ్మవారికి ద్రోహం చేస్తే ఆ అమ్మ ఊరుకుంటుందా...  నాలాంటి వాడితో శివతాండవం చేయిపిస్తుంది.

ఇంకా ముందు ముందు నువ్వు చూడాల్సింది చాలా ఉంది.  ధైర్యంగా ఉండు సునంద అని లేచి నిలబడి రా పాప అని శాంభవిని జాగ్రత్తగా తీసుకువెళతాడు.

వెళుతున్న రుద్రాని చూస్తూ పిచ్చిగా నవ్వుతూ లేచి నిలబడుతుంది. లోపలకి వెళ్లి చప్పట్లు కొట్టి బాగా సాధించారు నాన్న.  ఇంత గొప్ప తండ్రి మాకు తప్ప ఇంకెవరికీ ఉండరేమో..

సునంద అని మొదటిసారి బాధగా అంటాడు. అయ్యో ద గ్రేట్ నాగేంద్ర గారు బాధపడకూడదు. పగ... పంతం... ప్రతీకారం అనుకుంటూ..

ఎవరి  కుటుంబాన్నో నాశనం చేయాలి అనుకుని కన్న కూతుళ్ళ జీవితాన్ని నాశనం చేసిన గొప్ప తండ్రి. దీనికన్నా నా జీవితం కొంచెం బెటర్.

ఎందుకంటే మొగుడు,  సంసారం అని కొన్ని సంవత్సరాలైనా ఉన్నాను. నా బిడ్డ నా భర్తకే పుట్టింది అన్న విషయం అందరికీ తెలుసు.

కానీ దీని జీవితం ఇంకా అస్తావ్యస్తం  చేశారు. ఇది ఇప్పటికే కన్నెపిల్ల కానీ లోకం దృష్టిలో చెడిపోయింది. మీపగ కోసం ఎవరి పక్కనో పడుకోబెట్టారు.

అక్క అని అరుస్తుంది.  నిజం కాదా.. ఆరోజు దేవేంద్ర నిన్ను రక్షించడానికి సహాయపడితే... దానిని మనకు అనుకూలంగా మార్చుకొని ఇద్దరూ ఛ..  నా నోటితో మాట్లాడలేకపోతున్నాను .

నీ స్థానం ఏమిటో నీకు అర్థం అవుతుందా.. లేక ద గ్రేట్ నాగేంద్ర గారు అర్థం కానివ్వకుండా చేస్తున్నారా.. బయట వాళ్ల సంగతి వదిలెయ్.

మన కుటుంబంలోనే అందరికీ అర్థమై..  మీ ఇద్దరికీ దూరం జరుగుతున్న మీ మూర్ఖత్వం వదలరా..  ఇంకెప్పటికీ మారతారు.

నాకు ఒక మాట ఇవ్వండి నాన్న.. ఏమిటి అని లేని గంభీరాన్ని తెచ్చుకుని అడుగుతాడు..దయచేసి ఈ మిగిలిన జీవితంలో ఎక్కడా కూడా మీరు నా తండ్రి అని చెప్పవద్దు.

అనాధనే పెళ్లి చేసుకున్నాడు అనుకున్న పరవాలేదు కానీ మీ కూతురు అని చెబితే నన్ను కూడా మయూరి లాగానే అనుకుంటారు.

నాకంటూ ఒక వ్యక్తిత్వం, శీలం ఉంది..ఎప్పుడు నా గుమ్మం కూడా తొక్కద్దు. నిన్ను నీ భర్త రానివ్వడు కదా అమ్మ.. ఎక్కడికి వెళతావు అని కూతురు మీద ప్రేమను చూపిస్తూ అడిగితే...

గుమ్మం బయటే కూర్చుంటాను.  ఆయన క్షమించి పిలిచేదాక ఎదురు చూస్తాను. పనిమనిషిగా నైనా సరే భర్త దగ్గర ఉంటే ఒక విలువ ఉంటుంది. నేను వెళుతున్నాను. దయచేసి మీరిద్దరూ ఎప్పుడు నన్ను కలవద్దు.

సునంద వెళ్ళిపోయిన తరువాత మయూరి బొమ్మలాగా అక్కడే కూలబడిపోతుంది. నాగేంద్ర... మయూరి దగ్గరికి వచ్చి ప్రభాకర్ అలా చేసేటప్పటికి భయంతో ఏదేదో మాట్లాడుతుంది. నువ్వు ఇలాంటివేమీ మనసులోకి తీసుకోకు...

తండ్రి వైపు సమాధానం లేని ప్రశ్న లాగా చూస్తూ విరక్తిగా నవ్వుతుంది.  ఏమైందిరా.. నువ్వు అలా ఉంటే నాకు భయమేస్తుంది.

ఈ తండ్రికి బలం అంతా నా చిన్న కూతురే.. బలమా లేక మీ పగ ప్రతీకారాలు తీర్చుకోవడానికి ఒక పావునా...

నాగేంద్ర సమాధానం.....

[SivaSai]

Part - 84

మయూరి అడిగిన దానికి నాగేంద్ర విభ్రాంతి చెందుతాడు. కూతురువైపు చూస్తూ నువ్వు కూడా వాళ్ళ లాగానే మాట్లాడుతున్నావా..

నువ్వు దేవేంద్రని ప్రేమించాను అన్నావనే కదా వెళ్ళి నా చెల్లిని అడిగాను. నీ ప్రేమని గెలిపించడానికే కదా లహరి ని ఇంటి నుంచి బయటికి వెళ్లే లాగా చేశాను.

అలాంటిది నన్ను.. నువ్వు..  మయూరిని వదిలి లేచి వెళ్లి సోఫాలో కూర్చుంటాడు.

తండ్రి కూతుర్లు ఇద్దరూ మౌనంగా కూర్చుని ఆలోచిస్తూ ఉంటారు.

రుద్ర డైరెక్టుగా ఇంటికి తీసుకువెళతాడు.  కారులో మాట్లాడాలి అన్న భయం వేసి శాంభవి సైలెంట్గా కూర్చుంటుంది.

అది అర్థమైన అర్థం కానట్టుగానే ఇంటికి తీసుకువెళ్తాడు.  శాంభవిని గుమ్మం దగ్గరే ఆపేసి.. చారులత,  కౌసల్య ఎర్ర నీళ్లు దిష్టి తీస్తారు.

ఎంతమంది కళ్ళు పడ్డాయో బిడ్డ పైన.. అందుకే అలా పడిపోయింది అని లోపలికి రా అని తీసుకువెళతారు. వాళ్ళ వెనకాలే వెళుతుంది .

అందరూ శాంభవి ఏమైనా మాట్లాడుతుందేమోఅని చూస్తూ ఉంటారు. అందరూ చూపులు అర్థం అవుతున్న మౌనంగా గదిలోకి వెళ్లి మంచం పైన పడిపోతుంది.

రుద్ర అక్కడే కూర్చుంటాడు. ఏమైందిరా.. మీరు ఎప్పుడో బయలుదేరారు కదా.. ఇంత ఆలస్యం అయ్యింది. అమ్మాయి ఇంటికి రావడానికి ఒప్పుకోలేదా.
ఎవరికి తోచిన ప్రశ్నలు వాళ్ళు అడుగుతూ ఉంటారు.

రుద్ర మౌనంగా చూస్తూ ఉంటే... ఇంతమంది ఇన్ని ప్రశ్నలు అడుగుతుంటే..  సమాధానం చెప్పవేంట్రా అని చారులత అడిగితే..

మీరు పదిమంది ఉన్నారు.  పది ప్రశ్నలు అడుగుతారు.  నేను ఉన్నది ఒక్కడినే..  నాకున్నది ఒక్క నోరే..
వీడు....వీడు వెటకారాలు అని సంతోష్ చిన్నగా అంటాడు.

వినపడింది. వినపడాలనే నేను అన్నది. అబ్బబ్బ.. మీ తండ్రి కొడుకుల గొడవ ఆపి విషయం ఏంటో చెప్పరా...
చెప్పడానికి ఏముంది అంతా మనం అనుకున్నదే..

ప్రస్తుతం జరిగేది ఒప్పుకోలేక పోతుంది.. అలాగని తప్పుకోలేకపోతుంది.  నలుగుతుంది.  ఎవరితో మాట్లాడాలి అనుకున్న ఏదో అడ్డుపడుతుంది.

తన బాధ చూడలేక... కొంచెం ఆ బాధలో నుంచి బయటకు రావాలని... ఆపి అందరిని చూస్తాడు. హ.. ఆపాలని అని అందరూ ఒకేసారి అడిగితే...

చెవులు మూసుకుని..  ఎందుకు సౌండ్ బాక్స్ లాగా అరుస్తారు. మైక్ ఏమైనా మింగారా. నువ్వు సాగదీసుకుంటూ చెబుతూ ఉంటే.. అలాగే ఉంటుంది.

తర్వాత ఏం జరిగిందో చెప్పు. ఆ నాగేంద్ర ఇంటికి తీసుకు వెళ్లాను. ఏమంటున్నావ్ రా... మన శత్రువులకి నా ముద్దుల పెళ్ళాన్ని పరిచయం చేద్దామని..

శాంభవిని వాళ్ళు ఏమీ చెయ్యలేదు కదా అని తులసి కంగారుగా అడుగుతుంది.  ఓ గ్రానీ... నేను ఉండగా నా పెళ్ళాం వైపు చూడాలంటేనే వణికిచస్తారు. అలాంటిది ఏదైనా చేయడమా..

మరి అక్కడ ఏం జరిగింది. సినిమా చూపిస్తాను. మొత్తం జరిగింది చెబుతాడు. ఆ ప్రభాకర్ కి ఇప్పుడు దాకా వీళ్ళు చేసిన పాపాల గురించి తెలియదా..  తెలియదనే అనుకోవాలి.

సునంద మారింది అనుకుంటా అని తులసి అంటే.. మారితే మాత్రం ఉపయోగమేముంది అత్తయ్య. చిన్న వదిన తిరిగి వస్తుందా...

మన మధ్యన అల్లారు ముద్దుగా పెరగాల్సిన శాంభవి అచ్చట ముచ్చట మనం చూడగలమా..

ప్రతీదీ.. ప్రశ్నలు వేసుకుంటూ వెళితే సమాధానాలు ఉండవు చారు.  కొన్ని కొన్ని సార్లు సర్దుకుపోవాలి.  తప్పు చేశాను అని క్షమాపణ వేడుకుంటున్నప్పుడు..క్షమించడం మంచిది.

ఎందుకు అంటే.. తప్పును సరి చేసుకోలేరు.  కాలాన్ని వెనక్కి తిప్పలేరు.
దేవేంద్ర మౌనంగా ఉంటే..  నువ్వేం మాట్లాడవేమిటి చిన్న మామ.  నేను చేసింది తప్పా... నా మేనల్లుడు ఎప్పుడూ తప్పు చేయడు .

ఇప్పుడు ఏం చేయాలి.  మీరు అందరూ ఎప్పటిలాగానే శాంభవితో ఉండండి. అంతేగాని మీరందరూ ఎలా మిస్ అయిపోయారో అని చెబుతూ శాంభవిని కన్ఫ్యూజ్ చేయకండి.

ఇప్పటికే ఎటు తేల్చుకోలేక నలిగిపోతుంది. అది నిజమేలే..

ప్రభాకర్ నేరుగా శేషాద్రి ఇంటికి వెళ్లి ఆశ అని పిలుస్తాడు. చెప్పండి నాన్నగారు అని వస్తే.. నాతో రా అని తీసుకువెళ్తాడు.

ఎక్కడికి అల్లుడుగారు అని లక్ష్మి అడిగితే.. హాస్పిటల్ కి వెళుతున్నాము అని అక్కడనుండి వెళ్ళిపోతాడు. ఇప్పుడు హాస్పిటల్ కి ఏమిట్రా..

ఎవరికైనా బాగోలేదా శేషాద్రి అని అడిగితే..  ఏమోనమ్మ.. సునంద రాలేదు.  ఒకవేళ... అయ్యో సునంద అని  లక్ష్మి కంగారుగా బయటకు వెళుతుంది.

లక్ష్మీ వెనకాల శేషాద్రి, జ్యోతి కూడా బయటికి వస్తారు. ప్రాణం లేని బొమ్మలాగా నడుచుకుంటూ వస్తున్న సునందని చూసి కంగారుగా దగ్గరికి వెళ్లి..

ఏమైంది ఇలా అయిపోయావు. లోపలికి చూస్తూ ఉంటుంది.  ఎవరిని వెతుకుతున్నావు. మీ వారిన.. ఇప్పుడే ఆశ ని తీసుకొని హాస్పిటల్ కి వెళ్ళారు. ఎవరికైనా బాగోలేదా...

హాస్పిటల్ కి వెళ్ళారు అనగానే విరక్తిగా నవ్వుతుంది.
ఏమిటే నీ చూపులు.. నీ నవ్వు తేడగా ఉంది. మాట్లాడవేమిటి అని కదిపితే...

మాట్లాడటానికి ఏముందమ్మా. అంతా అయిపోయింది. ఏమైపోయిందే... మీ అల్లుడు నా కూతుర్ని హాస్పిటల్ కి ఎందుకు తీసుకువెళ్లారో తెలుసా..  తన కూతురు అవునో కాదో తెలుసుకోవడానికి.

లక్ష్మీ భయంగా చూస్తూ ఏం మాట్లాడుతున్నావు. అవునమ్మా.. చేసిన  పాపం ఎక్కడికి పోతుంది. ఆరోజు లహరి జీవితం నాశనమైనా పరవాలేదు.  నా చెల్లి జీవితం బాగుండాలి అని కోరుకున్నాను.

అదే శాపమై ఈరోజు నా శీలాన్ని పరీక్షిస్తుంది. మీరు అనుకున్నది సాధించడం కోసం మయూరిని ఎవరి పక్కలోకో పంపడానికి సిద్ధపడినప్పుడు...

ఆశ నాకే పుట్టింది అనడానికి గ్యారెంటీ ఏమిటి అని అడిగారు అమ్మ..ఆయన కూతురైతే తీసుకుని వెళ్ళిపోతారంట..

ఒకవేళ కాకపోతే నాకే వదిలేసి ఆయన ఒక్కరే వెళ్లిపోతారంట.. చూసావమ్మా విధి. మనం ఆడుతున్నప్పుడు మనదే పై చేయి అనుకుని విర్రవీగుతాము.

ఆట న్యాయంగా లేనప్పుడు ఎక్కడ మెలిపడితే మనం ప్రాణాలు ఉండగానే ఏమీ లేనట్టుగా అయిపోతామో అక్కడే మెలిపడుతుంది.

మనం తెలుసుకోము. ఏ జన్మలో ఏ పాపం చేసామో ఇప్పుడు ఇలా అనుభవిస్తున్నాం అనుకుంటాము కానీ..  ఈ జన్మలో చేసిన పనులు గురించి ఆలోచించము.

నువ్వు అలా మాట్లాడకు సునంద. నాకు భయం వేస్తుంది..  ఎందుకమ్మా భయం. మాలాంటి సంతానాన్ని కన్నందుకు... నువ్వు బ్రతికున్నంత కాలం ఏడుస్తూ ఉండమని ఆ దేవుడు నీ నుదుటిపైన రాసాడు.

లేదు అల్లుడుగారు అలా వెళ్లరు.  నేను రుద్రా తో మాట్లాడుతాను. రుద్రతో చెప్పిస్తాను.  ఏమని చెప్పిస్తావు. ఈ గొడవ అంతా జరిగేటప్పుడు రుద్ర అక్కడే ఉన్నాడు.

రుద్రా ఆ ఇంటికి వచ్చాడా.. భార్యని తీసుకుని వచ్చాడు. శాంభవిని తీసుకువచ్చాడా..  నీకు తెలుసా ఆ అమ్మాయి... తెలుసు.

దేవేంద్ర లహరి కి పుట్టిన సంతానం. అవును.  తన భార్య కి విషయం తెలిసి బాధపడిందంట... భార్య భాద తీర్చడానికని ఆ ఇంటికి వచ్చి అల్లకల్లోలం చేశాడు.

నా భర్త ముందు..  నా నోటితోనే నేను చేసిన తప్పును చెప్పించాడు. మమ్మల్ని అక్కడికి రప్పించింది కూడా రుద్రనే..

ఏం మాట్లాడుతున్నావ్ సునంద..  అవునమ్మా రుద్ర మా వారికి ఫోన్ చేసి మీ అల్లుడు గురించి తెలియాలి అంటే ఆ ఇంటికి రా అని ఫోన్ పెట్టేసాడు.

మేము వెళ్లేసరికి మయూరికి నాన్నగారికి పెట్టాల్సిందంతా పెడుతున్నాడు.  మేము వెళ్ళాక నాకు పెట్టాల్సింది పెట్టాడు. ఇప్పుడు నేను మొగుడు వదిలేసిన సుమంగళిని .

అలా మాట్లాడకు సునంద. రుద్ర గురించి నాకు తెలుసు. తప్పు చేసిన వాళ్ళకి శిక్షిస్తాడేమోగాని... హింసించడు.  నీ తప్పు నువ్వు తెలుసుకున్నావు కదా... తప్పకుండా క్షమిస్తాడు .

రుద్ర క్షమాపణతో నాకు సంబంధం లేదమ్మా..మా వారు నన్ను క్షమించి మా ఇంట్లో నన్ను పనిమనిషిగా ఉంచినా చాలు...

మా వారు రానివ్వకపోతే నాకు చావే శరణ్యం. ముందు లోపలికి రా..  తీసుకువెళ్లి కూర్చోబెట్టి..  జ్యోతి.  కొంచెం మంచినీళ్లు, టీ తీసుకురా..

అలాగే అత్తయ్య అని తెచ్చిస్తుంది..ముందు మంచినీళ్లు తాగు అని పట్టించి టీ తాగు తర్వాత మాట్లాడుకుందాం. వీళ్ళు వెళ్లి ఎంతసేపయిందమ్మా..

నువ్వు వచ్చే ముందే వెళ్లారు. శేషాద్రి వైపు చూస్తూ ఒకసారి మీ బావగారికి ఫోన్ చేయరా.. సరే అని ప్రభాకర్ కి ఫోన్ చేస్తాడు.

లిఫ్ట్ చేసి చెప్పు.. ఎక్కడున్నారు బావగారు.. చెప్పాను కదా హాస్పిటల్ లో ఎవరున్నారు..  ఎవరికి బాగోలేదో చెబితే మేము వస్తాము.

ఆల్రెడీ సునంద ఇంటికి చేరినట్టుంది.. విషయం మొత్తం చెప్పే ఉంటుంది కదా... అది కాదు బావగారు..ఇంకా మీరు వరుసలు..  పిలుపులు మానేస్తే మంచిది.

నా కూతుర్ని తీసుకోని వెళ్ళిపోతున్నాను. మీ ఇంటి మనుషులు పొరపాటున కూడా నా ఇంటి గుమ్మం తొక్కదు.

ఇది హెచ్చరిక అనుకుంటావో ఇంకా ఏదైనా అనుకుంటావో నీ ఇష్టం. మళ్లీ నన్ను కదిపితే ఇంత సౌమ్యంగా మాత్రం సమాధానం చెప్పను.. నా సంగతి మీకు బాగా తెలుసు అనుకుంటా అని ఫోన్ పెట్టేస్తాడు.

శేషాద్రి స్పీకర్ పెట్టి మాట్లాడడం వలన అందరూ వింటారు. సునంద ఏడుస్తూ తల్లిని పట్టుకుని ఇంకా నా జీవితం ఇంతేనా...

ఈ వయసులో భర్తకి, కన్నబిడ్డకి దూరంగా బ్రతకాల..  నలుగురికి తెలిస్తే కాకులు లాగ పొడుచుకుని తింటారు. దీనికన్నా నేను చచ్చిపోవడమే మంచిది.

సునంద పరిస్థితి...

కథ కొనసాగుతుంది......

[SivaSai]

Part - 85

సునంద ఏడుస్తూ ఉంటే బాధగా అనిపిస్తుంది. నువ్వు బాధపడకు. అల్లుడుగారితో నేను మాట్లాడతాను. నా మాట వింటారు సరేనా..

జ్యోతి లోపలికి తీసుకు వెళ్లు అని పంపించి రుద్రకి ఫోన్ చేస్తుంది. ఆ ఫోన్ చూసి నవ్వుకుంటూ లిఫ్ట్ చేసి చెప్పండి.. ఏమిటి నువ్వు చేసింది.

నేనేం చేశాను. సునంద  పుట్టింటిలో ఉండిపోయింది. అవునా.. నీకు తెలియదా..  తెలిసి కూడా తెలియనట్టుగా మాట్లాడుతున్నావా.

మరి బాగుంది. మొగుడు పెళ్ళాలు ఇద్దరు ఏదో అనుకుంటే దానికి నేను ఎలాగా కారణం అవుతాను.. ఆ రోజు నమ్మించగా లేనిది ఈరోజు తన భర్తని ఏదో ఒకటి చెప్పి నమ్మించి వెళుతుంది. మీరు టెన్షన్ పడకండి.

లేదు రుద్ర సునంద మారింది. అప్పటి సునంద కాదు. తల్లి ప్రేమ కదా..  మీకు అలాగే అనిపిస్తుంది. ఇదిగో మీ అల్లుడు ఫోన్ చేస్తున్నాడు.

మళ్ళీ మాట్లాడతానని పెట్టేసి లిఫ్ట్ చేసి చెప్పండి..నా కూతుర్ని తీసుకుని నా ఊరు వెళ్ళిపోతున్నాను. ఇక ఈ మనుషులతో నాకు ఎటువంటి సంబంధం లేదు. నువ్వు నా అల్లుడు నీ అప్పచెబితే ...

మళ్లీ గ్రాండ్గా పెళ్లి చేసి అందరికీ పరిచయం చేస్తాను. అతను ఎలాంటి వాడో తెలుసుకోకుండా అల్లుడు అని చెప్పుకుంటున్నారు.. ఒక్క నిమిషం ప్రభాకర్ సైలెంట్ గా ఉంటాడు. నీ మీద నాకు నమ్మకం ఉంది రుద్ర.

జరిగిన అన్యాయనికి బదులు తీర్చుకోవాలి అనుకుంటున్నావు కానీ కొత్తగా అన్యాయం నువ్వు చెయ్యలేవు. అది మీ రక్తంలోనే లేదు ఉంటాను అని ఫోన్ పెట్టేస్తారు.

శాంభవి ఏం చేస్తుందో అని గదిలోకి వెళ్తాడు. మౌనంగా కూర్చుని ఉన్న శాంభవి దగ్గరికి వెళ్లి పాప అని పిలుస్తాడు. మౌనంగా చూస్తుంది.

ఏంట్రా ఇలా ఎన్ని రోజులు ఉంటావు. నాకు బెంగగా ఉంది అంటుంది. ఇలా రా అని ఒళ్ళో కూర్చోబెట్టుకుని.. ముంగురులు  సవరుచేస్తూ.. దేనికి బెంగ.

రేపల్లె వెళతావా.. మామయ్య వాళ్ళతో టైం స్పెండ్ చేసి వస్తావా.. ఉహూ.. తల అడ్డంగా ఊపుతుంది మరి ఇంకేమిటి...

నన్ను ఒకసారి అ.. మ్మ.. ఉహూ..కాదు.  మీ చిన్నత్త దగ్గరికి తీసుకువెళతావా.. రుద్రకి ఆనందం, ఆశ్చర్యం  రెండు ఒకేసారి కలుగుతాయి.

తప్పకుండా తీసుకువెళతాను. దానికి ఇంత మొహమాటంగా అడగాలా.. రేపే తీసుకువెళ్ళు.. మనిద్దరమే వెళదాము. తప్పకుండా బంగారం.

నేను ఎంతసేపు ఉండాలి అనుకుంటున్నానో.. అంతసేపు  నాతోపాటు ఉంటారా... బోర్ అని ఫీల్ అవ్వరు కదా..
నీతో బోర్ ఫీల్ అవ్వడం ఏమిటిరా...

నువ్వు ఎక్కడుంటే అక్కడే నాకు సంతోషం ఉంటుంది. నిజంగానా..  అది నీకు తెలియదా..  వెంటనే ఒళ్ళో ఉన్న శాంభవి రుద్రని హగ్ చేసుకుని అలాగే ఉండిపోతుంది.

శాంభవి చుట్టూ చేతులు బిగించి గట్టిగా పట్టుకుంటాడు. వదలొద్దు.  నా ప్రాణం ఉండగా అది జరగని పని. ఇంకా గట్టిగా పట్టుకో.  సరే అని ఇంకా దగ్గరికి లాక్కుని పట్టుకుంటాడు.

శాంభవిలో జరుగుతున్న సంఘర్షణ అర్థమవుతూ ఉంటే... మౌనంగా శాంభవిని దగ్గరకి లాక్కుని కళ్ళు మూసుకుంటాడు. రుద్ర భుజం మీద నిద్ర పోతుంది.

శ్వాసలో  తేడా అర్థమయ్యి మెల్లిగా ఎత్తుకొని తీసుకువెళ్లి మంచం మీద పడుకోబెట్టి పక్కన పడుకుని  దగ్గరికి లాక్కుని చుట్టూ చేతులు వేసి కళ్ళు మూసుకుంటాడు.

ఉదయం తొందరగా లేచి రెడీ అవుతుంది. రుద్ర కూడా రెడీ అవుతాడు. శాంభవి మాత్రం మౌనంగానే ఉంటుంది. శాంభవి చేసే ప్రతి పని అబ్జర్వ్ చేస్తూనే ఉంటాడు.

రెడీ అయి వచ్చి చారులత దగ్గరికి వెళ్లి అమ్మ మేమిద్దరం చిన్న అత్తయ్య దగ్గరకు వెళుతున్నాము. ఇప్పుడా.. నీ ముద్దుల మేనకోడలు అడిగింది.

ఏమంటున్నావ్ రా అని వస్తున్న కన్నీళ్లు తుడుచుకుంటూ అడిగితే.. అవును రాత్రి అడిగింది. అమ్మ అని పిలవాలని ఉంది పిలవలేకపోతుంది.

ప్రస్తుతం చాలా సంఘర్షణ జరుగుతుంది. . దేనికి తీసుకువెళ్లమంది.  తెలియదు చూద్దాం అని... శాంభవి వస్తుంటే సైలెంట్ అవుతాడు.

మౌనంగా ఉన్న శాంభవిని చూసి టిఫిన్ చేసి వెళ్ళండి రా.. ఆకలిగా లేదండి అని స్లోగా చెబుతుంది. అండినా...
  సరేలే.. ప్యాక్ చేసేస్తాను..బయట ఫుడ్ వద్దు అని చెప్పి టిఫిన్ ప్యాక్ చేసి ఇచ్చి..  లంచ్ పంపిస్తాను.

సరే అని ఇద్దరూ కలిసి బయలుదేరుతారు.  దగ్గరకి వచ్చేసాం అనగా కార్ సైడ్ కి ఆపితే.. ఎందుకు అన్నట్టుగా చూస్తుంది.

ముందు టిఫిన్ తిను. ఇప్పుడు ఏమి వద్దు అంటుంది. నిన్నటిదాకా మంచం మీద ఉన్నావు. రాత్రి కూడా సరిగ్గా తినలేదు. తినరా అని తినిపిస్తాడు.

ఏమీ మాట్లాడకుండా తింటుంది. చూడు పాప.. నీకు సూట్ గాని క్యారెక్టర్ లోకి నువ్వు దూరి ఎందుకు సైలెంట్ గా ఉంటావు.

ఇప్పుడు ఏం జరిగిందని.. నువ్వు ఎంత లక్కీనో తెలుసా..  ఎవరికైనా పేరెంట్స్ ఒక్కరే  ఉంటారు. ఒక అమ్మ, ఒక నాన్న, ఒకళ్లు లేక ఇద్దరు సిబ్లింగ్స్.. ఎక్స్పెక్ట్ రా..

బట్ నీకు రెండు ఫ్యామిలీస్. అక్కడ ఇద్దరు నాన్నలు ఇక్కడ ఇద్దరు నాన్నలు.. అక్కడ ఇద్దరు అమ్మలు.. ఇక్కడ ఇద్దరు అమ్మలు.

అక్కడ ముగ్గురు అన్నయ్యలు.. ఇక్కడ ముగ్గురు అన్నయ్యలు.  ఇలాంటి బంపర్ ఆఫర్ ఎంతమందికి ఉంటుంది చెప్పు.

ఆఫర్ ని ఎంజాయ్ చేయాలి కానీ నాకెందుకు వచ్చిందా అని ఏడుస్తూ కూర్చుంటే ఎలాగా అని మాటలు చెబుతూ మొత్తం తెనిపించి...

నువ్వు తింటే సరిపోయిందా మొగుడు తిన్నాడో లేదో అవసరం లేదా.. రుద్ర వైపు చూస్తుంది.  నాకు ఆకలేస్తుంది.  తినండి అంటుంది.

నీకు ఎవరు తినిపించారు. నేనే కదా.. మరి అలా నాకు నువ్వు తినిపించాలి కదా.. నువ్వు తినిపిస్తే తింటాను. లేకపోతే వద్దు.

రాత్రి నువ్వు  సరిగ్గా తినలేదని నేను కూడా తినలేదు.  బాగా ఆకలేస్తుంది అంటాడు..సరే నాకు ఇవ్వండి అని తినిపిస్తుంది.

తినిపిస్తూ ఉంటే కావాలనే  వేళ్ళు లీక్ చేస్తూ ఉంటాడు. మీరు ఎందుకు ఇలా చేస్తున్నారు. ఏం చేశాను.  మీరు ఏం చేశారో మీకు తెలుసు.. నాకు తెలుసు.

మళ్లీ నా నోటితో చెప్పించాలని ఎందుకు మీకు అంత సరదా.. చెబితే ఎలా ఉంటుందో తెలుసుకుందాం అని...
అంత అవసరం లేదు గాని సైలెంట్ గా తినండి అని తినిపించి చెయ్యి కడుక్కుంటుంది.

రుద్ర మళ్లీ కార్ స్టార్ట్ చేస్తాడు..డైరెక్ట్ గా అది లహరి సమాధి ఉన్న ప్లేస్ కి వెళుతుంది..కారు దూరంగానే ఆపుతాడు.

ఇద్దరూ దిగి నడుచుకుంటూ వెళతారు..శాంభవి చుట్టూ చూసి వద్దాం పద అంటే...సరే అని శాంభవి వెనకాలే నడుస్తాడు.

ప్రతి చెట్టు.. ప్రతి పండుని పువ్వుని అనువణువును చూస్తూ ఉంటుంది. రుద్ర మౌనంగా శాంభవిని  చూస్తూ నడుస్తూ ఉంటాడు.

మొత్తం అంతా తిరిగి దేవాలయంగా చూస్తున్న లహరి సమాధి దగ్గరకి వస్తుంది. అప్పటికే  ఆ ప్లేస్ మొత్తం శుభ్రం చేసి ఫ్రెష్ పువ్వులు పెట్టి ఉంటాయి.

రుద్ర వంక చూస్తుంది. చిన్నగా నవ్వుతూ రోజు చినమామే పొద్దుటే వచ్చి పెడతాడు. ఇంత దూరం వచ్చా.. నా అనుకునే వాళ్ళ కోసం ఎంత దూరమైనా వెళతారు.

ఒక పక్కకు తలతిప్పి చూపిస్తాడు.  అక్కడే చిన్నగా ఫామ్ హౌస్ వేసి ఉంటుంది..మావయ్య నువ్వు రాకముందు ఇక్కడే ఎక్కువ ఉండేవాడు.

ఓ అని సైలెంట్ అవుతుంది. లహరి సమాధి ముందు కూర్చుని తదేకంగా చూస్తూ ఉంటుంది. రుద్ర పక్కనే కూర్చుంటే... రుద్ర ఒళ్లో తల పెట్టుకొని కాళ్లు ముడుచుకొని పడుకొని అలాగే చూస్తూ ఉంటుంది.

రుద్ర డిస్టర్బ్ చేయకుండా తల పైన చెయ్యివేసి నిమురుతూ.. సమాధి వైపు చూస్తూ అత్తయ్య నీ కూతురు చాలా నలిగిపోతుంది.

సమస్య అంటే సమస్య కాదు... అలాగని వదిలేసేది కాదు.. శాంభవి మనసుని కుదుటపరుచు. సరైన నిర్ణయం తీసుకునేటట్టుగా చూడు అని మనసులోనే ప్రార్థిస్తాడు.

చెట్లు నుంచి చల్లటి గాలి వీస్తూ ఉంటుంది.గాలికి సమాధి పైన ఉన్న పువ్వులు వచ్చి  శాంభవి పైన పడతాయి. రుద్రా కి చాలా సంతోషంగా అనిపిస్తుంది.

శాంభవి  చూస్తూనే రుద్ర ఒళ్ళో నిద్రపోతుంది. రుద్ర కదలకుండా అలాగే కూర్చొని ఉంటాడు. చాలాసేపటికి రుద్రా కి ఫోన్ వస్తూ ఉంటే... ఆ వైబ్రేషన్ కి డిస్టర్బ్ అయ్యి శాంభవి కళ్ళు తెరుస్తుంది.

సోరి డిస్ట్రబ్ అయ్యావా... ఇప్పటివరకు మీ ఒళ్ళోనే పడుకున్నానా.. కాళ్లు పట్టేసాయా..  నథింగ్.. నీకు నిద్ర పట్టింది కదా అది చాలు.

మళ్లీ ఫోన్ రింగ్ అవుతుంది.  ఒక్క నిమిషం అని లిఫ్ట్ చేసి చెప్పరా.. లోపలికి రావచ్చా అని అడుగుతాడు.  శాంభవి మొహం చూసి రండి.

ఎవరు అంటే...  మీ అన్నలు ముగ్గురు వచ్చారు. శాంభవి ముఖం వెలుగుపోతుంది. ఎప్పుడు వచ్చారు.  నాకు ఫోన్ కూడా చేయలేదు.

పెళ్లయ్యాక చెల్లి కన్నా బావగారే ఎక్కువైపోయినట్టున్నారు..  లోపలికి రాని.. చెబుతా.. ఆవేశంగా మాట్లాడుతూ.. ఏం మాట్లాడిందో గుర్తుకు వచ్చి రుద్ర ఫేస్ చూసి సైలెంట్ అయిపోతుంది.

ఏమైందని అంత సడన్ గా సైలెంట్ అయిపోయావు. నే.. ను..  మా అన్నయ్యలు.. అదే రేపల్లె... ముక్కలు ముక్కలుగా  చెబుతూ ఉంటే...

నువ్వు ఫీల్ అవ్వాల్సిన అవసరం ఏముంది. ఇప్పటివరకు నీకు అన్నయ్య అంటే వాళ్ళ ముగ్గురే కాబట్టి వాళ్లే మెదిలారు.

దీనికి నువ్వెందుకు  గిల్టీగా ఫీల్ అవుతున్నావు. మీరు తప్పుగా అనుకోలేదా.. ఇందులో తప్పుగా అనుకోవడమేముంది.

ఒక్కసారిగా వీళ్ళ ముగ్గురిని కూడా అన్నయ్యలు అనుకోవాలి అంటే కొంచెం టైం పడుతుంది. ఆ మాత్రం అర్థం చేసుకోలేనా..ఏమిటి..

నిన్న అక్కడ అరిచినా అరుపులకి నిజంగానే నాకు భయం వేసింది. ఇప్పుడు కూడా నా మీద అలాగే కోప్పడతారేమో అని..

ఈసారి రుద్ర సీరియస్గా చూస్తాడు.  ఇప్పుడే కదా కోపం రాలేదు అన్నారు..  మళ్ళీ అలా చూస్తున్నారు ఎందుకు? నీ ఉద్దేశం ఏమిటి..

నేను ఎప్పుడు ఎవరో ఒకళ్ళ మీద అరుస్తూ ఉంటాను అనా..  నేను అలా అనలేదే..  లేకపోతే నువ్వు...  వాళ్లు ఒకటే ఆన.. అలా అని నేనెప్పుడూ అన్నాను.

ఇప్పుడు నువ్వు అన్నదానికి ఉద్దేశం అదే..
ఏంటి బావ మేము ఎవరం లేకుండా చూసి మా చెల్లి మీద అరుస్తున్నావు. ఇక్కడ మేము ముగ్గురం ఉన్నాము.

శాంభవి రియాక్షన్......

[SivaSai]

Part - 86

ఏంటి బావ మేము లేకుండా చూసి మా చెల్లిని ఏదో అంటున్నావు.. ఇక్కడ మేము ముగ్గురం ఉన్నాము.
ఆ మాటలకే శాంభవి వెనక్కి తిరిగి చూస్తుంది.

ఏరా.. మేము లేకుండా చూసి బావ నిన్ను ఏమైనా అంటున్నాడా..  చెప్పు..  ఇక్కడే బావతో గుంజీళ్లు తీయిపిస్తాము.

  శాంభవి పక్కన కూర్చుంటారు.  అబ్బో వచ్చారండి ముగ్గురు మొనగాళ్లు.. శాంభవి మౌనంగా చూస్తూ ఉంటే.. విహాన్ ఫుడ్ మొత్తం తీసి అక్కడ సర్దుతాడు.

అన్నీ ఒక ప్లేటులో సర్ది లహరి ముందు పెడతారు.  శాంభవి మౌనంగా తన ప్లేటు తీసుకుంటుంది... విహాన్, అద్వైత్, ధీరజ్ మొదటి ముద్ద కలిపి నోటి దగ్గర పెడతారు.

వాళ్ళ ముగ్గురిని చూస్తూ ఉంటే.. ఏంట్రా మా చేతితో పెడితే తినవా.. చిన్నప్పటినుంచి నీకు ఇలాగే తినిపించాలి అనుకున్నాము.

కాళ్ళకు పట్టీలు పెట్టుకుని పట్టు పరికిణి వేసుకొని.. వెనకాలే తిరుగుతూ ఉంటే ఒక రక్షణగా నిలబడాలి అని ఎంతో ఆశ పడ్డాము.

అన్నయ్యలు అయితే వేదనలో మునిగిపోయారు.
తమ రక్తమాంసాల బంధం ఎదుటే కూర్చుంది.., కానీ తాకనీయని దూరంలో ఉందని గ్రహించిన క్షణం —
అది హృదయాన్ని ఛిద్రము చేసే మౌనం.

మా కోరిక చాలా పెద్దది అనుకుంటా..  అందుకే భగవంతునికి కూడా ఇంత సమయం పట్టింది. వెంటనే శాంభవి నోరు తెరుస్తోంది.

ముగ్గురు మోచేతితో కన్నీళ్లు తుడిచుకుని తినిపిస్తారు. ఒక ముద్ద అన్నది మొత్తం అన్నం అంతా తినిపిస్తారు. ఇంక నాకు చాలు అన్న..... ఆ పిలుపు గొంతులోనే ఆపేసి చాలండి అంటుంది.

ఆ చెల్లెలి కళ్లలో ఆవేదన కనిపిస్తూనే ఉంది.
ఆమె చెప్పకపోయినా, తన మౌనం మాటలకన్నా బలంగా అన్నయ్యల హృదయాలను తాకింది.
తమ ప్రేమను అర్థం చేసుకున్నదని తెలుసుకున్నారు, కాని అంగీకరించలేని బాధను కూడా అర్థం చేసుకున్నారు.

ఏరా.. అన్నయ్య అని పిలవాలి అంటే ఇంకా ఇబ్బంది పడుతున్నావా... శాంభవి ప్లేటులో అన్నం కలుపుతూ వాళ్ల ముగ్గురికి తినిపిస్తుంది. రుద్రకి కూడా ముద్ద పెడుతుంది.

నలుగురికి చాలా సంతోషాంగా అనిపిస్తుంది.  చెల్లి చేతిని ముద్దు పెట్టుకుంటూ  ఎంత తింటున్నారో తెలియకుండా పొట్ట పగిలేలాగా తింటారు.

అన్నయ్య అని పిలవాలని  ఉన్న గుండెల్లోంచి ఒక అడ్డంకి తన్నుకొస్తుంది.. ఎప్పుడు పిలిచే  సులువైన ఆ మాట, ఇప్పుడు మాత్రం భారంగా మారింది.

ఒప్పుకోలేక… కాదనలేక… ఆ కళ్ల మధ్య ఒక నిర్ఘాంతు గోడలా నిలిచింది.


అదే క్షణం అన్నయ్యల ఆవేదన విరబూసింది –
మనకు ఉన్న బంధం నీకు ఒప్పుకోవాల్సిన అవసరం లేదు రా.. ఒప్పుకుంటే మా అంత అదృష్టవంతులు లేరు ఎందుకంటే... మా గుండెల్లో నువ్వు ఎప్పటినుంచో ఉన్నావు. నీ మౌనం కూడా నీ ప్రేమే.

అన్నయ్యలా మాటలతో శాంభవికి  కన్నీళ్లు ఉబికి, మాటలకందని బంధం మౌనంలోనే మరల కలిసింది.
కన్నీళ్ళతో ముగ్గురిని చూస్తూ అన్నయ్య అని గట్టిగా పట్టుకుంటుంది.

వెంటనే ముగ్గురు శాంభవి చుట్టు చేతులు వేసి బావ మా చెల్లి మమ్మల్ని అన్నయ్య అని పిలిచింది.  విన్నావా.. విన్నాను లేరా...

ఇందాకటి నుంచి మీ సెంటిమెంట్ డ్రామా చూడలేకపోతున్నాను. కాస్త క్లోజ్ చేయండి రా బాబు...
నీకు కుళ్ళు బావ.. మమ్మల్ని ఇలా చూసి.
అవును మిమ్మల్ని చూసి నేను కుళ్ళు కోవాలి.

ఇంకా వెళదామా అని శాంభవిని అడిగితే... హ.. అంటుంది.  లేదుఅంటే కాసేపు ఉందామన్న ఇక్కడే ఉందాము.

పర్వాలేదు మళ్ళీ వద్దాము. ఒకే కదా.. అరే నా చెల్లి పరవాలేదు అని చెబుతుంటే మళ్ళీ అన్నిసార్లు అడిగి విసిగిస్తావు ఎందుకు?

ఒరేయ్ నువ్వు మాతో రారా.. బావ ఒక్కడే వస్తాడు. నేను మాత్రం మీకు అడ్డొచ్చానా. మా అన్న చెల్లెలు మధ్యన నువ్వు ఎందుకులే..

అబ్బో ఆ ముక్క ఏదో నీ చెల్లిని చెప్పమను.. శాంభవి ఇబ్బందిగా చూస్తూ ఉంటే.. పోనీ అందరం ఒక్క కారులోనే వెళదాము.

అక్కడున్న సెక్యూరిటీని పిలిచి ఇంకో కారు తీసుకురమ్మని మొత్తం అందరూ ఒకే కార్ లో  సంతోషంగా సరదాగా కబుర్లు చెప్పకుండా ఇంటికి వస్తారు.

కారు దిగాక వీళ్లు నవ్వుల శబ్దం వినపడి పెద్దవాళ్ళు అందరూ బయటకి వచ్చి చూస్తారు.

రాఘవేంద్ర కళ్ళు తడిచేరితే... రుద్ర ఏంటి తాతగారు మీ ముద్దుల మనవరాలిని ఇలా చూసి మురిసిపోతున్నారా... రుద్ర చుట్టూ చేతులు వేసి అవునురా..  ఇదంతా నీవల్లే... మళ్లీ మన జీవితంలోకి వెలుగుని తీసుకువచ్చావు.
శాంభవి మెల్లిగా రాఘవేంద్ర గారి ముందుకి వచ్చి తాతగారు అని పిలుస్తుంది. ఆ పిలుపు కోసమే ఎన్నో సంవత్సరాలగా ఎదురుచూస్తున్న ఆ పెద్దాయన గుండె వణుకుతుంది.

మిగతా మనవలు చూడండి, తాతయ్య ఆనందంతో ఎంత మెరిసిపోతున్నారో అని చెప్పుకుంటే, ఆయన మాత్రం ఒక మాట మాత్రమే పలికారు....

నా జీవితంలో నాకొచ్చిన గొప్ప వరం ఇది. నా రక్తం, నా బంధం దూరం కాదు—ఇప్పుడే సంపూర్ణమైంది.

ఆ క్షణం తాతగారి గుండె నిండిపోయింది.
ఆనందంతో ఆయనకి అనిపించింది—ఇక తన వయసు, కష్టాలు అన్నీ చిన్నవే, ఎందుకంటే తన వారందరూ ఇప్పుడు తన వద్దే ఉన్నారు.
మనవరాలిని గట్టిగా పట్టుకొని నా బంగారు తల్లి..  నా ముద్దుల తల్లి.. మా అమ్మే..  మళ్లీ మా అమ్మ నా దగ్గరికి వచ్చేసింది అని ముఖమంత ముద్దులు పెట్టేస్తూ ఉంటారు.

చారు వచ్చి నాన్నగారు కొంచెం మీ ఆనందానికి అడ్డుకట్ట వేయండి. ఈ ఆనందాన్ని నేను ఆపలేను రా... ఒరేయ్ మనవళ్ళు...

చెప్పండి తాతగారు. రేపు కంపెనీకి అందరికీ బోనస్ ప్రకటించండి. రెండు నెలలు కాదు... ఆరు నెలలు కాదు... సంవత్సరం బోనస్ ఇచ్చేయండి.

శాంభవి రాఘవేంద్ర గారి దగ్గర నుంచి దూరం జరుగుతుంది.  దేవేంద్ర వైపు చూస్తోంది. కూతురి రాక కోసమే కన్నీళ్ళతో ఎదురుచూస్తున్న తండ్రి దగ్గరికి మెల్లిగా వెళుతుంది.

అందరూ మౌనంగా చూస్తూ ఉంటారు.  ఇప్పుడు శాంభవి ఏమి మాట్లాడుతుందా..  దేవేంద్ర ఎలా స్పందిస్తాడా అని టెన్షన్ గా చూస్తూ ఉంటారు.

శాంభవి దేవేంద్ర ముందు నిలబడి కాళ్లకి నమస్కరించి నాన్నగారు అని పిలుస్తుంది.
23 సంవత్సరాల తర్వాత పురిటిలోనే దూరమైన కూతురు "నాన్న" అని పిలిచిన క్షణం…

ఆ ఒక్క మాటలోనే తండ్రి హృదయం కదిలిపోతుంది.
చిన్నప్పుడు ఒకసారైనా గుండెలపై పెట్టుకొని చూడలేకపోయిన తన రక్తమాంసాలు కదిలే కూతురు, ఇప్పుడు ఎదుగిన యువతిగా ఎదుట నిలబడింది.

కూతురు పెదవుల మీద జారిన ఆ మధురమైన "నాన్న" అన్న పిలుపు, ఆయన చెవుల్లో ఓంకార శబ్దంలాగా మోగుతుంది—కాలం, దూరం, తపన అన్నీ ఒక్క క్షణంలో మాయమవుతాయి.

గుండె లోతుల్లో ఎన్నేళ్లుగా ఖాళీగా ఉన్న మూల ప్రదేశం, ఆ ఒక్క పిలుపుతో నిండి పొంగిపోతుంది.

కన్నీళ్లతో కూతురిని కౌగిలించుకుంటూ—
"నువ్వు రాలేని ప్రతి పండుగ, నువ్వు లేకపోయిన ప్రతి వేళ, నువ్వు గుర్తొచ్చిన ప్రతి రాత్రి… ఇవన్నీ నువ్వు పిలిచిన నాన్న అనే  ఒక్క పిలుపుతో తక్కువైపోయాయి" అని ఆ తండ్రి అంతర్మధనంతో కన్నీళ్ళ తో చెప్పకుంటాడు .

చిన్న చిన్న పిల్లలు కాలేజ్ కి వెళుతున్నప్పుడు..  చూస్తూ ఉంటే నా కూతురు ఇప్పుడు ఎంత ఉంటుందో... కాలేజ్ కి వెళ్తుందా..

ఎలా చదువుకుంటుందో...  ఎవరైనా సరైన గైడెన్స్ ఇస్తున్నారా..  లేదా..  మంచి కాలేజ్లో జాయిన్ చేశారో లేదో అని ఆలోచించేవాడిని.

నీ వయసు పిల్లలు కనపడుతున్నప్పుడల్లా నా కూతురు ఎంత ఉంటుంది...  అంత ఉంటుందా.. ఒక తండ్రిగా నా అవసరం ఉన్నప్పుడు పక్కన లేకపోయానే అని నేను నలిగి పోయేవాడిని.

నా బంగారు తల్లి నా ఎదురుగా వచ్చినప్పుడు నేనే నీ తండ్రిని అని చెప్పాలని ఆరాటపడ్డాను కానీ పరిస్థితులు అనుకూలించక మౌనంగా మారిపోయాను.

కానీ ఇప్పుడు ఆ అవసరం లేదు. నాన్న చూశారా... నా కూతురు నన్ను నాన్న అని పిలిచింది. అన్నయ్య విన్నావా.  చారు విన్నావా అని సంబరంగా చెబుతూ ఉంటారు.

కూతురు కళ్లల్లోనూ కలిసే జ్ఞాపకాల తాపం, తండ్రి కౌగిలిలో గమ్యమవుతుంది.
నాన్న–కూతుళ్ళ మధ్యన మాటల్లో చెప్పలేని బంధం, కన్నీటి గుళికలతో మాత్రమే బయటపడుతుంది.

ఆ క్షణంలో తండ్రికి అనిపించేది ఒక్కటే... ఇంక నా కూతురి ని ఎప్పటికీ విడిచి పెట్టను.

బావగారు అని పిలిస్తే చెప్పండి.. నా కూతుర్ని నా ఇంటికి తీసుకువెళుతున్నాను.  మీకు అభ్యంతరం లేదు కదా..  భలే వారే బావగారు.

మీ కూతుర్ని మీరు తీసుకువెళ్లడానికి మాకేం అభ్యంతరం ఉంటుంది. నాన్న అని గట్టిగా రుద్ర అరుస్తాడు.  అబ్బా... ఎందుకురా అరుస్తావు.

అందరం ఇక్కడే ఉన్నాము కదా.. నా పెళ్ళాన్ని తీసుకు వెళితే అభ్యంతరం లేదని చెప్పడానికి మీరెవరు... అది నా పెళ్ళాం అని దగ్గరికి లాక్కుంటాడు.

ఒరేయ్ శాంభవి నా కూతురు అని దేవేంద్ర మరో పక్కన పట్టుకుంటాడు.  నారి నారి నడుమ మురారిలాగా..  తండ్రి భర్త మధ్యలో శాంభవి నా అని ధీరజ్ అంటాడు.

శాంభవి ఇద్దరి వైపు బిక్కుబిక్కుమంటూ చూస్తుంది. నా కూతురు కావాలి అనుకుంటే ఇల్లరికం వచ్చేయ్ అల్లుడు... నేనేమీ కాదనను.

నీ కూతురు కావాలి అనుకుంటే నువ్వే అల్లుడురికం వచ్చేయండి మామగారు..  నేను అస్సలు మొహమాట పడను.

మీరిద్దరూ కొట్టుకుని అమ్మాయిని నలపడం కాదు.  అసలు శాంభవి ఏమి చెబుతుందో అది ఫాలో అవ్వండి అని కౌసల్య అంటుంది.

అది నిజమే... నువ్వు చెప్పు పాప అని రుద్ర అడుగుతాడు.  బంగారు తల్లి చెప్పరా నాన్నతో ఉంటాను అని దేవేంద్ర అడుగుతాడు.

శాంభవి సమాధానం....

[SivaSai]

Part - 87

శాంభవి ఎటూ చెప్పలేక ఇద్దరు వైపు చూస్తూ ఉంటుంది. జితేంద్ర వచ్చి  ఏరా నిన్నటిదాకా నా కూతురు నన్ను నాన్న అని పిలిస్తే చాలు అనేవాడివి...

నువ్వేమో ఈ రిలేషన్స్ ఒప్పుకుంటే చాలు మావయ్య అనే వాడివి... ఇప్పుడు అన్ని ఒప్పుకునేటప్పటికీ ఇద్దరూ కలిసి నా కూతుర్ని నలేపిస్తున్నారు కదా..

ఇద్దరి నుంచి విడిపించి శాంభవి చుట్టూ చేతులు వేసి వాళ్ళిద్దరూ అలాగే వాగుతారు గాని..  ఆడపిల్లకి పెళ్లి అయ్యాక అత్తారింట్లో ఉంటేనే గౌరవం.

మేము అందరంపొద్దున్నే వచ్చి సాయంత్రం దాకా ఉండి వెళతాము. సరైన మాట చెప్పావు మావయ్య.. అలా కాదు కానీ ఇంకొక పని చేద్దాం అని చారు అంటుంది.

ఏమిటి అది... మొత్తం అందరూ ఒకే చోట ఉండేటట్టుగా ప్లాన్ చేయండి. రేపటి వచ్చే కోడళ్ళు కూడా ఇబ్బంది పడకుండా ఒకే కాంపౌండ్ లో కన్స్ట్రక్షన్ చేయించండి అన్నయ్య.

ఈ ఐడియా బాగుంది.  అబ్బో మా అమ్మ కూడా బానే ఆలోచిస్తుంది. ఊరుకో బావ.. అత్తయ్యని ఏం చూసావు. ఆరోజు అత్తయ్య నాగేంద్రకి ఇచ్చిన  ఝలక్ చూస్తే... నాకు భయమేసింది.

పైకి చూడడానికి ఏమీ తెలియని అమాయకురాల్లాగా ఉంటుంది. సమయం వచ్చినప్పుడు  టాలెంట్ మొత్తం చూపిస్తుంది.

ఈరోజు స్పెషల్ స్వీట్ చేయాలి అని చారు, కౌసల్య కిచెన్ లోకి వెళుతుంటే.. శాంభవి తాతగారు అని పిలుస్తుంది. చెప్పురా...

మిమ్మల్ని ఒకటి అడుగుతాను కాదనరు కదా.. మొట్టమొదటిసారి నా మనవరాలు కావాలని అడుగుతుంది.

ఎలా వద్దంటాను..  అడుగు.  నువ్వు ఏది అడిగినా ఇస్తాను. మాట తప్పరు కదా....ఈ రాఘవేంద్ర ఏనాడు మాట తప్పలేదు అడుగుతల్లి.

నానమ్మని క్షమించండి. ఈ వయసులో ఆవిడకి అంత పెద్ద శిక్ష వేయకండి.  అందరూ సైలెంట్ అయిపోతారు.  శాంభవి దేవేంద్ర వైపు చూస్తూ ఇన్ని సంవత్సరాలుగా ఆవిడకి వేసిన శిక్ష చాలు.

అందరూ చుట్టూ ఉన్న దూరంగా బ్రతకాలి అంటే ఎంత కష్టమో మీకు కూడా తెలుసు..  మన అనుకున్న మనిషిని దగ్గరికి తీసుకోలేకపోతే ఆ బాధ ఎంత దారుణంగా ఉంటుందో మీకన్నా ఎవరికీ తెలుసు నాన్నగారు.

దేవేంద్ర కూతురి తల పైన వేసి అచ్చు నువ్వు మీ అమ్మ లాగానే ఆలోచిస్తున్నావు.  మీ అమ్మ కూడా అంతే. ఎంత ద్రోహం చేసిన వాళ్ళనైనా సరే... ఊరికినే క్షమించేది.

ఒప్పుకోండి నాన్నగారు.  నాకు ఇష్టం లేకపోయినా నా మనవరాలు అడిగిన మొదటి కోరిక కాదనలేను కదా... నీకోసం ఒప్పుకుంటాను తల్లి. బంగారం రా నువ్వు.

ఒరేయ్ మనవడా... నా మనవరాలని చాలా అపురూపంగా చూసుకోవాలి.  అడుగులకి మడుగులు వత్తాలి.  ఇంకేమీ అవసరం లేదా తాతయ్య.

ఏది చేసినా పరవాలేదు కానీ నా చిట్టి తల్లి కంటతడి పెట్టకుండా చూసుకో.
శాంభవి విహాన్ వాళ్ళ వైపు చూసి అన్నయ్య వెళ్లి నానమ్మని తీసుకురండి. తాతగారు తీసుకురమ్మన్నారు అని చెప్పండి.

అలాగే ఇప్పుడే వెళ్లి తీసుకు వస్తాము.  మీరు వెళ్లనవసరం లేదు.  అక్కడ కార్స్ ఉన్నాయి. డ్రైవర్స్ ఉన్నారు. వాళ్ళకి ఫోన్ చేసి చెప్పండి.

  తాతయ్య అని శాంభవి పిలిస్తే అలా కాదురా...అందరం ఇక్కడే ఉన్నాం కదా... ఈ సంతోష సమయంలో ఒక్కళ్లు మిస్ అయిన బాగోదు.

మీ అన్నయ్యలు వెళ్లి తీసుకురావడానికి సమయం ఎక్కువ పడుతుంది. అవకాశం ఉంది కదా..  సరే తాతయ్య మీ ఇష్టం అని చెబితే...

విహాన్ వెంటనే ఇంటికి ఫోన్ చేసి విషయం చెబుతాడు. నిజమే చెబుతున్నావురా..  నిజం నానమ్మ. తొందరగా రండి.  ఇదిగో ఇప్పుడే వస్తున్న అని కూతురింటికి వస్తుంది.

లోపలికి వచ్చిన అనసూయ  కుటుంబం మొత్తాన్ని చూసి అక్కడే మోకాళ్ళ మీద  కూర్చుండిపోతుంది.   అమ్మ అని  చారు వెళితే.. కౌసల్య అత్తయ్య అని వెళుతుంది.

ఎన్ని రోజులకి నా కుటుంబాన్ని ఇలా చూశాను.. నా కూతురు, నా కోడలు మళ్ళీ నా దగ్గరికి వచ్చి అభిమానంగా మాట్లాడుతున్నారు.

ఇదంతా నా మనవరాలు వల్లే కదా..  ఇటు రా తల్లి  అని చెయ్యి చాపుతుంది. శాంభవి దగ్గరికి వెళ్లి ముందు మీరు పైకి లేగండి అని అక్కడ సోఫాలో కూర్చోబెడుతుంది.

శాంభవి నీ ముద్దు పెట్టుకుంటు.. నా బంగారు తల్లి.  నువ్వు నా మనవరాలేవే అని తెలిసిన రోజున నుంచి దగ్గరికి తీసుకోవాలి అని నా మనసు ఎంతో తహతలాడింది.

ఇన్ని రోజులకి కుదిరింది.  అమ్మవారు ఇప్పటికీ నన్ను అనుగ్రహించారు. నేను చేసిన తప్పులకి ప్రాయశ్చిత్తమే లేదు.

నన్ను క్షమించు తల్లి అని కాళ్లు పట్టుకోపోతే...  నానమ్మ అని కాళ్ళు వెనక్కి తీసుకొని.. మీరు పెద్దవారు... ఇలా చేయొచ్చా... ఆశీర్వదించాలి కానీ కాళ్లు మొక్కకూడదు.

  ఇది అంతా లహరి గుణమే. లహరి కూడా ఎప్పుడు ఇలాగే మాట్లాడేది.

రుద్ర ఆనంద్ కి ఫోన్ చేసి మీరిద్దరూ హైదరాబాద్ వచ్చేయండి అని చెబుతాడు.  సరే సార్ అని పెట్టేస్తే.. ఏంటి బావ..  ఆనంద్ వాళ్ళని రమ్మన్నాను.

అప్పచెప్పుతావా..  ఆ ప్రభాకర్ ని నమ్మొచ్చా..  నమ్మొచ్చు. మనిషి పైకి కట్టువుగా ఉంటాడు కాని.. కూతురి విషయానికి వచ్చేటప్పటికి చాలా ఆలోచిస్తున్నాడు.

పరువు ప్రతిష్ట.... అంటే ప్రాణం పెడతాడు కదా...  ఏదైనా తేడా వస్తే కూతురు ఫోటోలు ఎక్కడా నెట్ లో హల్చల్ చేస్తాయేమో అని భయం.

ఎప్పుడు వస్తున్నారు.  రేపే...

మరి నాగేంద్ర, మయూరి. వాళ్ళిద్దరూ ఎప్పుడో చచ్చిన పాముల్లాగా అయ్యారు. నాగేంద్రని..  భార్య, కొడుకు కూతురు..  టోటల్ ఫ్యామిలీ అసహ్యించుకుంటున్నారు.

ఇక మయూరి సంగతి అంటావా..  చెప్పనవసరం లేదు. ఏదో సాధించాలి అనుకుంది.  ప్రేమ... ప్రేమ అని వెంటపడింది కానీ  అది ప్రేమ కాదు.. పగ కాదు.  ఒక మూర్ఖత్వంలో వెళ్ళిపోయింది.

వయసులో ఏర్పడిన అట్రాక్షన్ కి నాగేంద్ర.. ఆజ్యం పోసాడు. తండ్రి ఏది చెప్పినా తన మంచి కోసమే అనుకుంది.  ఇప్పుడు ఇలా ఒంటరిగా మిగిలిపోయింది. 

అందరికీ ఆరోజు ఆనందంతో గడిచి పోయింది. రుద్ర రాత్రి గదిలోకి వెళ్లి శాంభవి కోసం వెతుకుతూ ఉంటే..బాత్రూంలో నుంచి వాటర్ శబ్దం వినపడుతూ ఉంటుంది.

మా పాప గారు స్నానం చేస్తున్నారు అనుకుంట..  సోఫాలో కూర్చుని లాప్టాప్ ఓపెన్ చేస్తాడు. స్నానం చేసి నైట్ వేరే వేసుకుని వస్తుంది.

పాప అని పిలిస్తే హ..అని దగ్గరికి వస్తుంది.  ఇలా కూర్చో అని లాప్టాప్ పక్కన పెడతాడు. చెప్పండి అంటుంది. ఇది అన్యాయం పాప.

ఇప్పుడేమయ్యింది.  అందర్నీ అన్ని రిలేషన్స్ తో.. పిలుస్తున్నావు.  నా దగ్గరికి వచ్చేటప్పటికి మాత్రం  పిలవడం లేదు.

అయ్యో భర్తగా మీకు మర్యాద ఇస్తున్నాను కదండీ..  బోడి మర్యాద ఎవరికి కావాలి. మరి ఏం కావాలి. బావ అని పిలవవే..

నువ్వు అలా ముద్దుగా..  గారంగా పిలుస్తూ ఉంటే వినాలి అని ఎంతో ఆశగా ఉంది..చిన్నప్పటి నుంచి మిస్ అయిపోయాను.

నువ్వు ఇక్కడే ఉంటే ఇన్ని సంవత్సరాలు ఎన్నిసార్లు పిలిచే దానివో కదా...  అన్నీసార్లు నాకు కావాలి. చాలా..
లేకపోతే జీవితాంతం పిలవనా..

మన షష్టిపూర్తిగా కూడా నువ్వు అలాగే పిలవాలి. లంగా వోని వేసుకొని జడ గంటలు పెట్టుకుని తిప్పుకుంటూ వస్తూ ఉంటే అంటే... ఇంక చాల్లే ఆపండి.

మిమ్మల్ని అలా పిలవాలి అంటే ఒక కండిషన్. ఒకటి ఏమిటి..   100 కండిషన్స్ పెట్టిన నేను రెడీ...

శాంభవి మౌనంగా మారిపోతుంది...  ఏమైంది రా గెడ్డం కింద చెయ్యి పెట్టి అడుగుతాడు.  కళ్ళనీళ్ళతో చూస్తూ ఉంటే.. అరే పాపా ఇప్పుడు దాకా బానే ఉన్నావు కదా..

ఇప్పుడు ఈ కన్నీళ్లు దేనికి.. నాన్న గుర్తొచ్చారు. ఈ విషయం తెలిస్తే.. నాన్న తట్టుకోగలరా..

నువ్వు అన్నది కూడా నిజమే..  భాను  మావయ్య వాళ్ళు తట్టుకోలేరు. కాని వాళ్లకి నిజం తెలియాలి. శాంభవి కళ్ళు తుడుచుకుంటూ..  నేను అదే మాట్లాడాలనుకుంటున్నాను.

నాన్న వాళ్ళు బాధపడకుండా ఈ విషయం మీరే చెప్పాలి. అలాగే వాళ్ళు ఎప్పటికీ నన్ను కూతురు గానే చూడాలి కానీ పరాయిదానిలాగా చూడకూడదు.

అప్పుడే మిమ్మల్ని బావ అని పిలుస్తాను ఆపైన మీరు కోరుకున్నది కూడా ఇస్తాను.

ఇది అన్యాయం .. ఇప్పటికీ ఇవన్నీ సాల్వ్ చేసి అలసిపోయాను. మాకు కొంచెం బూస్ట్ కావాలి కదా అని నడుం మీద చేతులు వేసి కితకితలు పెడుతూ ఉంటాడు.

మీరు ఎన్ని వేషాలు వేసిన సరే నేను ఒప్పుకోను. నాకు మనస్పూర్తిగా అటు ఇటు అందరూ కావాలి. రేపు మనకి పుట్టబోయే పిల్లలకి రెండు అమ్మమ్మ ఇళ్లు ఉండాలి.

  ఇలాంటి ఆఫర్ నాకు తప్ప ఎవరికీ ఉండదేమో పాప.  సరే మీ ఆనందం కోసం.. కాదు.. కాదు.. మన ఆనందం కోసం తప్పకుండా చేస్తాను.

రెండు రోజుల్లో రేపల్లె వెళతాను. నువ్వు వస్తావా..  రాను.
నాన్న కన్నీళ్లు చూడలేను.  ఇక్కడే మీకోసం నాన్న కోసం ఎదురు చూస్తూ ఉంటాను.

రుద్ర రేపల్లె ప్రయాణం...

కథ కొనసాగుతుంది.....

[SivaSai]

Part - 88

ఉదయం రుద్ర జిమ్ చేసి గార్డెన్లో కూర్చుని ఆలోచిస్తూ ఉంటాడు.  సంతోష్ వచ్చి ఏమైందిరా ఏదో చించుతున్నావు..

నాన్న అంటే.. సీరియస్ మేటర్ అనుకుంట..  ఏంట్రా విషయం. రేపల్లె వెళుతున్నాను.  చెప్పాలని డిసైడ్ అయ్యావా..

చెప్పాలి.  మన ద్వారానే తెలియాలి. తెలిస్తే తట్టుకోలేరేమో.. శాంభవి భయం కూడా అదే.. చిన్న మామ కూతురు గా ఉండడం కన్నా భాను మావయ్య కూతురు గా ఉండడానికే ఇష్టపడుతుంది.

ఎప్పుడు వెళ్లాలి అనుకుంటున్నావు.  రేపు.  నేను వస్తాను అన్నమాట వినపడి తండ్రి కొడుకులు పక్కకి చూస్తారు.  దేవేంద్ర కనిపిస్తాడు.

చిన్న మామ నువ్వు ఎప్పుడు వచ్చావు.  ఇప్పుడే.
  నేను ఊహించినట్టే గానే శాంభవి నీతో మాట్లాడింది. పరవాలేదు.

పుట్టుకకి కారణం అయ్యాను కానీ ఏ రోజు తండ్రి స్పర్శను ఫీల్ అవ్వలేదు.  కథంతా తెలిసి తండ్రిగా ఒప్పుకుంది కానీ తన మనసు.. ప్రాణం అన్ని ఆ కుటుంబమే. బాధపడుతున్నావా మామ.. బాధ లేకుండా ఎలా ఉంది కాకపోతే నా బాధ కన్నా ఆ కుటుంబం బాధ ఎక్కువ ఉంటుంది.

ఎలా చెప్పాలో అర్థం కావడం లేదు.  చెప్పింది ఎలా రిసీవ్ చేసుకుని తట్టుకుంటారో తెలియడం లేదు.   ఒక సమస్య తీరింది అనుకునేటప్పటికి ఇంకొక సమస్య మొదలవుతుంది అని దేవేంద్ర తల పట్టుకుంటాడు.

ఎక్కువ ఆలోచించొద్దు చినమామ. ఇది తీరిపోయింది అంటే మనకి ఎటువంటి సమస్యలు లేవు. ఇది సమస్య అనడం కన్నా ఒక మానసిక సంఘర్షణ అనడమే బెటర్.

రుద్ర ఫోన్ రింగ్ అవుతుంది. లిఫ్ట్ చేసి వచ్చారా.. బయటే ఉన్నాము సార్. లోపలికి రండి.  ఎవరు.. ఆనంద్, విహారీలు వచ్చారు.
లోపలికి వచ్చి గుడ్ మార్నింగ్  సార్.. గుడ్ మార్నింగ్
  జర్నీ ఎలా జరిగింది. ఫైన్ సార్.. వెళ్లి ఫ్రెష్ అవ్వండి. సర్వెంట్ ని పిలిచి రూమ్ చూపించమని చెబుతాడు.

బ్రేక్ ఫాస్ట్ చేసిన తర్వాత... బయలుదేరదామా
సరే  సార్ ఉంటారు. ఒక్క నిమిషం అని శాంభవి దగ్గరికి వెళ్లి  ఎక్కువ ఆలోచించకు.

నువ్వు కోరుకున్నట్టుగానే జరుగుతాయి. నీ బావని నమ్ము.. అలాగే అని తలూపుతుంది.  ఆ తలఊపే బదులు ఏదో బావా అని పిలవచ్చు కదా...

నేనే బావ...  బావ.. అని చెప్పుకోవాల్సి వస్తుంది గాని ఒక్కసారి కూడా ముద్దుగా బావ అని పిలిచిందే లేదు .
చెప్పాను కదండీ...  ఎప్పుడు పిలుస్తానో..

ఇలాగే ఎమోషనల్ బ్లాక్ మెయిల్ చేయవే.. మీ ఆడవాళ్ళకి ఇలా సాగుతుంది.. ఏం చేస్తాము నుదుటిన  ముద్దు పెట్టుకుని జాగ్రత్త అని వెళ్ళిపోతాడు.

గదిలో ఎంతసేపు ఉన్న ఆలోచనలు తెగవు అని చారులత దగ్గరికి వెళ్లి అత్తయ్య అని పిలుస్తుంది. రా.. రా..అక్కడే నిలబడ్డావేమిటి.

మనసంతా  ఏదోలాగా ఉంది. ఎక్కడికైనా వెళ్దామా.. ఎక్కడికి వెళదాం. హ షాపింగ్ కి వెళ్దామా...నాకు పెద్ద ఐడియా లేదు.

ఇప్పుడు నుంచి అన్ని అలవాటవుతాయిలే.. మేమున్నాం కదా అని కౌసల్యకి మాధురికి ఫోన్ చేసి షాప్ కి వచ్చేయమని చెప్పి తులసి దగ్గరికి వెళ్లి రెడీ అవ్వండి.

అందరం ఈరోజు షాపింగ్ చేసి అటు నుంచి బయటే ఎక్కడైనా కుమ్మేసి వద్దాం. కోడలు మంచి హుషారుగా ఉంది కదా. మరి ఇదంతా నా కోడలు వచ్చిన వేళ విశేషం అత్తయ్య గారు..

లేడీస్ అందరూ రెడీ అయ్యి రుద్రకి మెసేజ్ చేసి బయలుదేరుతారు.  వీళ్ళ వెనకాల సెక్యూరిటీ కూడా ఫాలో అవుతుంది.
లేడీస్ అందరూ  షాపింగ్ లో ఫుల్ బిజీగా ఉంటారు. చారు ఒకటి సెలెక్ట్ చేస్తే.. కౌసల్య ఒకటి సెలెక్ట్ చేస్తుంది.
మాధురి ఇంకొకటి సెలెక్ట్ చేస్తోంది.

నీకు ఈ కలర్ బాగుంటుంది అని ఒకళ్లు.. ఈ డిజైన్స్ సూట్ అవుతుందని ఇంకొకళ్ళు చెబుతూ ఉంటే శాంభవి ముగ్గురు వంక చూస్తూ ఉంటుంది. సేల్స్ గర్ల్స్ తల పట్టుకుంటుంది.

మయూరి గదిలో కూర్చుని ఏటో చూస్తూ ఉంటుంది.. నాగేంద్ర కూతురు దగ్గరికి వచ్చి ఏం చేస్తున్నావు మయూరి..  చేయడానికి ఏముంది నాన్న.

మీకంటే కుటుంబం ఉంది. భార్యా..  పిల్లలు... బిజినెస్ అని చాలా రకాలు ఉంటాయి. అన్నయ్యకి, అక్కకి కూడా పిల్లలు గురించి ఆలోచన.

మరి నాకేం ఉంది. కుటుంబమా..  పిల్లలా.. స్నేహితులా.. ఎవరున్నారు.  పగ పంతం అంటూ తిరిగి ఒంటరిగా మిగిలిపోయాను. ఇప్పుడు ఈ గది ఈ శూన్యమే కనపడుతుంది.

తల మీద చెయ్యి వేసి ఎక్కువ ఆలోచించకు. గదిలో ఉంటే ఇలాగే ఉంటుంది. సరదాగా షాపింగ్ కి వెళ్ళు.  వెళ్లి ఏం చేయాలి.

నీకు నచ్చినవి కొనుక్కో. ఆ చీరలు కట్టుకుని ఎవరికీ చూపించాలి. మేమందరం లేమా తల్లి. అందరూ చెప్పినది మన జీవిత భాగస్వామి చెప్పినది ఒకటి కాదు కదా...

అమ్మని వదినని చూసేదాన్ని..  ఏదైనా తీసుకోవాలి అన్న నాన్నగారికి నచ్చుతుందో....లేదో... నేను కట్టుకుంటే బాగుంది అని అంటారో లేదో అని అమ్మ ఆలోచించేది.

వదిన రెడీ అయ్యి వెళ్లి అన్నయ్యకి కనపడేది.  అన్నయ్య ఏమి చెప్పేవాడో తెలియదు కానీ వెలిగే ముఖంతో ఆరోజు అంతా తిరుగుతూ ఉండేది.

మరి నేను చీర కట్టుకున్న.. ఒక నగపెట్టుకున్న ఇది నీకు బాగుంది అని నా అన్న మనిషి చెప్పే వాళ్ళే లేరు కదా..  ఈ కలర్ నీకు సూట్ అయింది.  అంతే..  అయిపోయేది.

అందులో నాకు ఏ ఫీల్ కనిపించేది కాదు.  అప్పుడు ఆలోచించాలి అన్నా ధ్యాస కూడా లేదు కానీ ఇప్పుడు ఆలోచిస్తూ ఉంటే.. రుద్ర అన్నట్టు నాది ప్రేమ కాదేమో కదా..

మిమ్మల్ని ఒక విషయం అడుగుతాను నిజాయితీగా నిజం చెబుతారా.. అడుగు.. నేను నిజంగా మీ కూతుర్నేనా నాన్న..

  ఆ మాటకి అహం దెబ్బతిన్నవాడు లాగా చూస్తాడు.
బాధగా మయూరి అని చేతులు పట్టుకుంటే.. నిజం చెప్పండి నాన్న..

నువ్వు నా ప్రాణం రా...  నా రక్తం..  మరి ఎందుకు నాన్న మీ అత్యాశకి నా జీవితాన్ని  బలిచేశారు.

దేవేంద్ర లహరిని పెళ్లి చేసుకున్నక నా వంక చూడడు అన్న విషయం మీకు తెలుసు. అయినా పంతం పట్టారు.  లహరి ప్రాణాలు తీసుకున్నాము. ఏమి సాధించాము.  ఆ తల్లి బిడ్డను వేరు చేయడం తప్ప...

మయూరి చెప్పిన విషయాలు నాగేంద్ర ఒప్పుకోలేక పోతాడు. కూతుర్ని డైవర్ట్ చేయడానికి.. ఇలాగే ఉంటే చిరాకుగానే ఉంటుంది.

నేను వస్తాను నీతో అని కూతుర్ని తీసుకుని షాపింగ్ కి వెళ్తాడు . శాంభవి ఉన్న మాల్ కి వస్తారు. సారీస్ సెక్షన్ దగ్గర ఉన్న హడావిడి చూసి...

ఎవరో ఫ్యామిలీ వచ్చారనుకుంటా అనుకుని శారీస్ చూస్తూ ఉంటుంది. చారు వాయిస్ గట్టిగా వినిపించి.. ఇది చారులత వాయిస్ కదా అని దగ్గరగా వెళుతుంది.

అక్కడ శాంభవిని చూస్తుంది. అప్పటివరకు ఎప్పుడూ దగ్గరగా చూడక ఒక నిమిషం అలాగే ఉండిపోతుంది. ఒళ్లంతా చెమటలు పట్టేస్తాయి.

బొమ్మలాగా నిలబడిపోతుంది.
శాంభవి వాళ్లు సెలక్షన్ చూసి మీ ముగ్గురు సెలెక్ట్ చేసేది మూడు చీరలు తీసుకుంటాను. మరి మేము సెలెక్ట్ చేసినవి తీసుకోవా అని దేవేంద్ర, జితేంద్ర,రాఘవేంద్ర, అనసూయ నలుగురు వస్తారు.

అరే మీరు కూడా వచ్చారా.. మాకు చెప్పకుండా మీరు షాపింగ్ కి వచ్చేస్తే రాము అనుకుంటున్నారా..
శాంభవి దేవేంద్ర దగ్గరికి వెళ్లి నాకు చాలా చీరలు ఉన్నాయి నాన్న. ఇప్పటికే కట్టనవే ఉన్నాయి.. అమ్మ కూడా తీస్తూనే ఉంటుంది.

అన్ని చీరలు ఏమి చేసుకుంటాను. ప్లీజ్ అంటే.. సరే చీరలు వద్దు కానీ ఇంక వేరే షాపింగ్ చేద్దాం..సరే అని నవ్వుతుంది.

మయూరి..  దేవేంద్ర శాంభవిని అలాగే చూస్తూ ఉంటుంది.
ఒక్కసారి వాళ్ళిద్దరితో మయూరిని ఊహించుకుంటుంది. నా ఆలోచన కరెక్ట్ గా లేదు..

నేను దేవేంద్ర పక్కన సరిపోను. దేవేంద్రను చూస్తూ ఉంటే మనసు ఆగదు.  ఒక్కసారైనా మాట్లాడాలి..దగ్గరికి వెళ్లి హత్తుకోవాలి అనిపిస్తుంది.

నాది ప్రేమే కానీ చూపించిన విధానం కరెక్ట్గా లేక ఒక సైకో లాగా మిగిలిపోయాను. ఆఖరిసారిగా ఒకసారి దేవేంద్ర తో మాట్లాడుతాను అని దగ్గరికి వెళ్లి బాగున్నావా దేవేంద్ర..

ఆ గొంతు వినగానే దేవేంద్ర పిడికిలి బిగిస్తాడు.  వెంటనే కూతురిని మరో పక్కకి తీసుకొని గట్టిగా పట్టుకుంటాడు. జితేంద్ర, రాఘవేంద్ర కూడా చుట్టూ కాపలాగా ఉన్నట్టుగా నిలబడతారు.

అది చూసి మయూరీకి ఒక నిమిషం బాధగా అనిపిస్తుంది. నేను నీ కూతురికి హాని తలపెట్టడానికి రాలేదు. అనుకోకుండా కనిపించావు.

ఒకసారి పలకరిద్దామని వచ్చాను. పలకరించావు కదా.. ఇంకా వెళ్ళు. ఈ మాట చెప్పేటప్పుడైనా నా వైపు చూడాలనిపించడం లేదా... లేదు.

ఒక్క నిమిషం అని అక్కడ ఉన్న ఒక పట్టుచీర తీసుకొని శాంభవి  ముందుకు వెళ్లి నేనెవరో నీకు తెలియకపోవచ్చు. నా గురించి నేనే చెప్పకుంటాను.

నా పేరు మయూరి.  మీ అమ్మ చావుకి కారణమైనదాన్ని..  ఇన్ని సంవత్సరాలు ఈ ఇంటికి నిన్ను దూరం చేసినదానిని.

శాంభవి మౌనంగా చూస్తూ ఉంటే ఏమిటి ఇన్ని చేసి.. నా
ముందుకొచ్చి పొగరుగా చెబుతుంది అనుకుంటున్నావా.. ఇది పొగరు కాదు. పశ్చాతాపం.
పెళ్లయిన తర్వాత మొదటిసారి కనిపించావు. పసుపు కుంకమ పెట్టి చీర పెట్టడానికి నేను ముత్తయిదువుని కాదు అలాగని వితంతువుని కాదు.

వయసులో పెద్దదాన్ని నీకు పెడుతున్నాను అనుకుని తీసుకో శాంభవి అంటుంది. ఆ మాటకి తండ్రి వైపు చూస్తుంది.

తండ్రి ముఖంలో కోపం కనపడుతుంది.  ఒక్క నిమిషం ఆలోచించి తండ్రి చేతిని పట్టుకుంటుంది.  దేవేంద్ర కొంచెం శాంతించి కూతురు వైపు చూస్తాడు.

కళ్ళు ఆర్పుతుంది. దేవేంద్ర వద్దు అన్నట్టుగా చూస్తే..
పరవాలేదు అని మయూరి ముందుకు వెళ్లి ఇవ్వండి అంటుంది.

ఆ మాటకే మయూరి కళ్ళల్లో నీళ్లు తిరుగుతాయి.  ఆ చీర చేతిలో పెట్టగానే ఆశీర్వదించండి. నువ్వు అంతా కూడా మీ అమ్మే. గుణంలో మీ నాన్నని మించిపోయావు.

నూరేళ్లు పిల్ల పాపలతో పసుపు కుంకాలుతో సంతోషంగా ఉండు. నేను ఒక్కసారి నిన్ను ముట్టుకోవచ్చా అని అడుగుతుంది.

ఊ అని తలుపితే..  గట్టిగా హగ్ చేసుకుని ముద్దు పెట్టుకుంటుంది. నన్ను క్షమించు. ఈ మాట చెప్పడం తప్ప ఏమి చెయ్యలేను అని వడివడిగా వెళ్ళిపోతుంది.

మయూరి ప్రవర్తనకి అందరూ ఒక నిమిషం ఆశ్చర్యపోతారు. ఇది మయూరినా లేక మనం ఇంకా ఎవరినైనా చూస్తున్నామా అని నోరు వదిలేస్తారు.

మయూరి ప్రయాణం....

[SivaSai]

Part - 89

మయూరిలో వచ్చిన మార్పు కి అందరూ ఆశ్చర్యపోతారు.
ఇది నిజంగా మార్పా లేక నటన అని కూడా అనిపిస్తుంది. మనకెందుకులే... అనుకుని షాపింగ్ కంప్లీట్ చేసుకుని ఇంటికి వెళతారు.

నాగేంద్ర కూతురు వెనకాల కోపంగా వెళ్లి మయూరి అని పిలిస్తే... చెప్పండి అని ముభావంగా అంటుంది. నువ్వు చేసింది ఏమిటి...

ఏమి చేశాను. నువ్వు దేవేంద్ర కూతురికి చీర పెట్టడం ఏమిటి.. క్షమించమని అడిగడం..  ముద్దు పెట్టుకోవడం..  నాకు తల తీసేసినట్టు ఉంది.

మీరు ఎందుకు అంత అవమానంగా ఫీల్ అవుతున్నారో నాకు అర్థం కావడం లేదు. నువ్వు నా కూతురివేనా..  ఆ అనుమానం మీకెందుకు వచ్చింది.

కాకపోతే ఏమిటి.. మన శత్రువుని క్షమించమని అడిగడం.. అది అవమానం కాదా.. నాకు ఒక విషయం అర్థంకాక అడుగుతున్నాను.

శాంభవి కదా మనల్ని శత్రువుగా చూడాలి. అన్యాయంగా తన తల్లిని చంపేశాము. కానీ అవి ఏమి మనసులో పెట్టుకోకుండా నన్ను ఆశీర్వదించండి నా కాళ్ళకి దండం పెట్టింది.

శత్రువు అయినా కాళ్ళకి నమస్కారం చేస్తే సుఖీభవ అని ఆశీర్వదిస్తాము.  మనలాగా కోపం.. అసూయ.. ద్వేషము లేకుండా స్వచ్ఛంగా ఉన్న శాంభవి ఆశీర్వదించమని అడిగితే...

ఎలా కాదనగలను. నువ్వు మాట్లాడేది నాకేమీ అర్థం కావడం లేదు. శత్రువు నాశనం కోరుకోవాలి కానీ బాగు కాదు. నాకు ఎవరు శత్రువులు లేరు. నాకు నేనే శత్రువుని.

కూతురు మాట్లాడిన విధానానికి నాగేంద్ర ఏమీ మాట్లాడలేకపోతాడు.  ఇక వెళదామా అన్న కూతురి మాటకి హ అని వెనకాలే బొమ్మలాగా వెళతాడు.

రుద్ర.. ఆనంద్ విహారీలను తీసుకొని శేషాద్రి ఇంటికి వెళతాడు.  రుద్ర తో పాటు బావమరుదులు ముగ్గురు కూడా వెళతారు.

రుద్ర వెళ్లేటప్పటికి ప్రభాకర్  కూడా అక్కడే ఉంటాడు. రారు అనుకున్నాను... పరవాలేదు వచ్చారు. ఇది నా కూతురు జీవితానికి సంబంధించిన విషయం. రాకుండా ఎలా ఉంటాను.

కూతురు వైపు చూసి ఆనంద్ విహారీలు వైపు చూస్తాడు. ఆశ సైలెంట్ గా ఆనంద్ పక్కన నిలబడితే.. నిషా వెళ్లి విహారి పక్కన నిలబడుతుంది.

జంటలను చూసిన పెద్దవాళ్ళకి తృప్తిగా అనిపిస్తుంది.. రుద్ర లక్ష్మీ వైపు తిరిగి ఎలా ఉన్నారు మీ మనవళ్లు.. నీవు తీసుకొచ్చావు అంటే అన్ని విషయాలు మంచిగాఉన్నట్టే..

ఏంటండీ ప్రభాకర్ గారు ఏమీ మాట్లాడడం  లేదు. అల్లుడు నచ్చలేదా...
ప్రభాకర్ లేచి నిలబడి రుద్ర దగ్గరికి వచ్చి..

కూతురి పెళ్లి అంటే ప్రతి తండ్రి కల. తాళిబొట్టు కట్టించే ఆ క్షణం కోసం సంవత్సరాలుగా ఎదురు చూస్తాడు. కానీ ఆ రోజు వచ్చింది… తనకే తెలియకుండా పోయింది. తన శ్వాస లాంటి కూతురి పెళ్లి గృహంలో తన నీడ కూడా లేకపోవడం నా హృదయం ఎంత గాయపడి ఉంటుంది ఆలోచించలేక పోయావా.

నా కూతురి ముక్కుపుడకలో తళతళలాడే ముత్యం తనకు కనబడలేదు, కానీ నా కూతురు అయ్యోమయ్య పరిస్థితి నా హృదయంలో మండే గాయమై రగులుతుంది.

‘నాకు తెలిసి ఉంటే నా కూతురి పెళ్లి ఇంటికి పండుగలా చేసేవాడిని… ఆమె అడుగులు పూల మీద నడిచేవి… కానీ నన్ను లేకుండా ఆ ఆనందం ఎలా పండగ అవుతుంది?

నిన్ను ఒకే ఒక ప్రశ్న అడుగుతాను రుద్ర..
“కూతురి పెళ్లికి తండ్రి అవసరం లేకపోతే… తండ్రి బతకడానికి కారణమేంటి?”

రుద్ర కూడా లేచి నిలబడి ప్రభాకర్ చేతిలో పట్టుకుని నేను చేసిన పెళ్లి మాత్రమే మీకు కనపడుతుంది.  ఈ పెళ్లి నేను చేసి ఉండకపోతే ఆ నాగేంద్ర చేతులో ఈ ఆడపిల్లల ఇద్దరి జీవితం నాశనం అయిపోయేది.

  మా నలుగురిని ట్రాప్ చేయమని వీళ్లిద్దరు పంపేవారు. వావి వరసలు కూడా పక్కన పెట్టేశారు. అంటే ఎంత నిచానికి దిగారో ఆలోచించుకోండి.

డ్రగ్ ఇవ్వడానికి కూడా వెనకడుగు వేయలేదు. ఏదైనా జరిగే మీ అమ్మాయి జీవితం నాశనం అయ్యి ఉంటే.. అప్పుడు ఏం చేసేవారు.

లక్ష్మీ గారు, జ్యోతి గారిని దృష్టిలో పెట్టుకొని ఆనంద్, విహారీలతో వీళ్ళిద్దరి పెళ్లి చేశాను. వీళ్ళిద్దరూ ఏమీ తక్కువ కాదు.  వాళ్ళకంటూ సొంత బిజినెస్ ఉంది. ఆస్తులు ఉన్నాయి.

నాకు ఒక ఆడపిల్ల బాధ తెలుసు ప్రభాకర్ గారు... మేము మా అత్తయ్యని కోల్పోయినప్పుడు నా భార్య మా ఇంటికి చేరే వరకు మేము ఆ లోటును చూస్తూనే ఉన్నాము.

ప్రభాకర్ రుద్రని కౌగిలించుకుని నీ గురించి తప్పుగా అనుకున్నందుకు క్షమించు..ఊరు తీసుకువెళ్లి మళ్లీ అంగరంగ వైభవంగా పెళ్లి జరిపిస్తాను. నా అల్లుడు అని పరిచయం చేస్తాను.

కన్యాదానం చేయాలి అంటే పక్కన భార్య ఉండాలి కదా.. ఆ విషయం మాత్రం మన మధ్యన వద్దు.. మీ భార్య ఆరోజు నుంచి కుమిలిపోతుంది.

మా అత్తయ్య చావు నరకంలాగా ఉంది.  ఇంటిలో నుంచి పంపించేస్తారురేమో అనుకుని వాళ్ళ నాన్నకి  సహాయం చేసింది.

ఇంత దారుణం జరిగినప్పటి నుంచి తను కూడా పుట్టింటికి రాలేదు కదా... అది ఎందుకు గుర్తించడం లేదు..

సునంద రుద్ర కాళ్లు పట్టుకొని నన్ను క్షమించు. తల్లిదండ్రుల పెంపకాన్ని బట్టే పిల్లలు బుద్దులు వస్తాయి.  మీ పెంపకం గొప్పది. మీ పెద్దవాళ్ళు ఔన్నత్యం కలిగిన వాళ్ళు. అందుకే మీకు ఇంత గొప్ప సంస్కారం వచ్చింది.

ఒక ప్రాబ్లం సాల్వ్ అయ్యింది ఇంక మేము వెళ్తాము. జ్యోతి వచ్చి మొదటిసారి వచ్చారు.  భోజనం చేసి వెళ్ళండి..అది మాత్రం అడగద్దు. తప్పుగా అనుకోవద్దు.

ఇంటిలో భోజనం చెయ్యకపోయినా పెళ్లి భోజనాలు మాత్రం ఖచ్చితంగా చేయాలి . మా ఆనంద్ విహారిల కోసం అయినా చేస్తాము. అంతేనా ఏంటిరా అంటే.. అందరూ సంతోషంగా నవ్వుకుంటారు.

శేషాద్రి ఫోన్ రింగ్ అవుతూ ఉంటే ఈ టైం లో ఎవరో అనుకుని లిఫ్ట్ చేస్తాడు.  అటు పక్క నుంచి చెప్పింది విని ఎప్పుడు అని గట్టిగా అరుస్తాడు.

లక్ష్మీ కంగారుగా ఏమయిందిరా.. అమ్మ..  మనం ఆ ఇంటికి వెళ్ళాలి. నేను  రానురా.. వెళ్లి తీరాలి. ఏమైందిరా అంత కంగారు పడుతున్నావు .

మన మయూరి ఇంకా చెప్పలేక పోతాడు.. మయూరీకి ఏమైంది రా..  ప్లీజ్ పదమ్మ అని రుద్ర వస్తారా అని అడుగుతాడు.

రుద్ర బావ మరదలు వైపు చూసి.. వస్తాం పదండి అని వెనకాలే వెళ్తారు.  అందరూ నాగేంద్ర ఇంటికి వెళ్లేటప్పటికి నాగేంద్ర హాల్లో జీవం లేనట్టుగా కూర్చుని ఉంటాడు.

లక్ష్మీ మయూరి అని అరుస్తూ లోపలికి వెళుతుంది నాగేంద్రని చూసి నా కూతురు ఎక్కడ..మిమ్మల్ని అడిగేది... అలాగా బొమ్మలాగా కూర్చుంటారు ఏమిటి..

మీ పగ కోసం హాని తలపెట్టారా అని భయంగా అడుగుతుంది. నా కూతురికి నేను హాని తలపడతానా.. అని మాటలు కూడబలుక్కుని అడుగుతాడు.

ఇప్పుడు మీతో వాదించే ఓపిక నాకు లేదు.  ఎక్కడ ఉంది. మయూరి గది వైపు చూస్తాడు. సర్వెంట్స్ అందరూ కూడా భయంగా నిలబడి ఉంటారు.

లక్ష్మీ భయంగా తలుపు దగ్గరికి వెళ్లి చూసి అక్కడే కూలబడిపోతుంది. సునంద జ్యోతి వెళ్లి లక్ష్మీని పట్టుకుని గదిలోకి చూసి ఏమేమి మాట్లాడలేకపోతారు.

శేషాద్రి స్పీడుగా వచ్చి గదిలోకి చూసి మాటరాని బొమ్మలాగా బిగుసుకుపోతాడు. చలనం లేకుండా కంటి నుండి కారుతున్న నీళ్లు తుడుచుకోవాలి అన్న ఆలోచన కూడా లేకుండా అలాగే నిలబడిపోతాడు.

ఏమైంది వెళ్ళిన వాళ్ళు వెళ్లినట్టే అక్కడే ఆగిపోయారు అని ధీరజ్ అడిగితే... రుద్రాకి అనుమానం వచ్చి మొదటిసారిగా మయూరి గది దగ్గరికి వెళతాడు.

గదిలో జీవం లేని మయూరిని చూసి ఇది నేను ఊహించిందే అని అనుకుంటాడు. కాకపోతే ఇంత తొందరగా అనుకోలేదు.

లక్ష్మీ కష్టంగా వెళ్లి కూతురుని ఒళ్లంతా తడుముతూ ఉంటుంది.. నిండుగా పట్టు చీర కట్టుకొని కాళ్ళకి పసుపు రాసుకుని.. చేతిలో మంగళసూత్రం పట్టుకొని పక్కన  దేవేంద్ర మైనపు బొమ్మ పెట్టుకుని ఉంటుంది.

అమ్మ మయూరి ఏమిటే ఇంత పని చేశావు అని కూతురు మీద పడి ఘల్లుమని ఏడుస్తుంది. నువ్వు మారాలి అని కోరుకున్నాను కానీ ఇలాంటి పని చేసి నా కడుపున చిచ్చుపెట్టావు కదే.. ఇంత మొండితనం ఏమిటి నీకు..

మయూరి చేతుల్లో ఒక లెటర్ కనబడుతుంది.  రుద్రా వెళ్ళి ఆ లెటర్ తీసుకుని చదువుతూ ఉంటాడు.

నా ప్రాణంమైన దేవేంద్ర కి...
ఈ లేఖ నువ్వు చదివేసరికి నేను ఈ లోకంలో ఉండను. 23 సంవత్సరాలు… ఒక్కో రోజు శతాబ్దంలా అనిపించింది. నీ చూపు కోసం, నీ మాట కోసం, నీ నవ్వు కోసం నా గుండె ఎన్ని క్షణాలు మ్రోగిందో నాకు మాత్రమే తెలుసు. కానీ ఆ ప్రేమ నాకెప్పుడూ సొంతం కాలేదు.

నిన్ను కోరి పుట్టిన నా మనసు, నీకోసమే బతికిన నా జీవితం… చివరికి నువ్వు నాకు శత్రువయ్యాక కూడా ఆగలేకపోయింది.

నిన్ను పొందాలనే ఆతృత, నిన్ను కట్టిపడేయాలనే మూర్ఖత్వం… నన్ను మూర్ఖురాలని చేసింది. నీ జీవిత భాగస్వామిని నా వల్లే కోల్పోయావు. ఆమె మరణానికి నేను కారణమవ్వడం నా పెద్ద నేరం.

నీకు పుట్టిన బిడ్డని పురిటిలోనే దూరం చేశాను. అందుకే ఈ జన్మలో తల్లి అయ్యే అవకాశం ఆ భగవంతుడు నాకు దూరం చేశాడు.  ఆ పాపం కోసం నేనెన్నిసార్లు నన్ను శిక్షించుకున్నానో నాకు మాత్రమే తెలుసు.

క్షమించు. నువ్వు క్షమిస్తావో లేదో తెలియదు కానీ, నీ ముందు తలవంచి క్షమాపణ అడుగుతున్నాను. నేను చేసిన పాపం ఎప్పటికీ చెరగనిది..

కానీ నా ప్రేమ మాత్రం నిజం. నిన్ను ఎంతగా ప్రేమించానో ఆ నిజం మాత్రం ఎవరూ నాకోసం తీయలేరు.

నేను ఆత్మహత్య చేసుకుంది పిరికితనంతో కాదు. అది నా స్వభావం కాదు అని కూడా నీకు తెలుసు. నేను నిన్ను పొందలేకపోయాను. నిన్ను మరవలేకపోయాను.

అందుకే ఈ శరీరాన్ని వదిలి వెళ్తున్నా… కనీసం ఈ ఆత్మ అయినా నీకు శత్రువుగా కాకుండా నీకోసమే పరితపిస్తూ నిన్ను ఆరాధీస్తూ ఉంటుంది .

నన్ను ప్రేమించకపోయినా, నన్ను ద్వేషించకు.
నీకు, శాంభవి కి అభ్యంతరం లేకపోతే నాచితికి నిప్పు పెట్టి సాగనంపుతావా.. దేవేంద్ర.

ఇదే చివరి కోరిక.. అది కూడా నీకు అభ్యంతరం లేకపోతే..


నిన్ను అంతులేని ప్రేమతో,
నీ శత్రువుగానూ, నీ ప్రేమికురాలిగానూ మిగిలిపోయిన…
నీకు ఏమి కానీ ఒక ప్రాణి..

దేవేంద్ర మయూరి చివరి కోరికను తీరుస్తాడా....

[SivaSai]

Part - 90

రుద్ర ఆ ఉత్తరం చదివి మయూరివైపు చూస్తాడు. జీవం లేని మయూరి శరీరాన్ని చూస్తే ఆ నిమిషం బాధగా అనిపిస్తుంది.

నీలో నిజంగా ఇంత మార్పు వచ్చిందా.. మారినదానివి ఎందుకు ఇలాంటి పిచ్చి పని చేశావు అని ధీరజ్  వైపు చూసి చిన్న మామని రమ్మని చెప్పు.

ఇక్కడకు అవసరమా...బ్రతికుండగానే ఎవరికైనా ప్రేమ.. పగ ఎక్స్ట్రా ఎక్స్ట్రా.. ఇక చనిపోయిన ఆ దేహానికి వీటి తో  ఏమి పని.. చెప్పు.

ఫోన్ చెయ్. సరే అని ధీరజ్ పక్కకు వెళ్లి ఫోన్ చేసి విషయం చెబుతాడు.. దేవేంద్ర రావడానికి ఇష్టపడక పోతే రుద్ర రమ్మని చెప్పాడు అంటే.. సరే అని తప్పక వస్తాడు.

మయూరి దేహాన్ని గదిలో నుంచి బయటికి తీసుకువస్తారు. బయట పడుకోబెడతారు. బృందావనం మొత్తం అక్కడికి వస్తుంది.

దేవేంద్ర.చూస్తాడు  అంతే.. అనసూయ.. లక్ష్మీ భుజం మీద చెయ్యి వేస్తోంది.. చూసావా వదిన ఎంత పని చేసిందో...  ఏడుస్తూ ఉంటే ఊరుకో.. లక్ష్మి అని ఓదారుస్తుంది.

దేవేంద్ర రుద్ర కోసం చూస్తూ ఉంటే... ఇక్కడ అని చేయి ఊపుతాడు. ఎందుకు రమ్మన్నావురా..  ఈ ఉత్తరం చదువు.. ఇప్పుడు అవసరమా..  అవసరమే.

సరే అని ఉత్తరం చదువుతాడు.  నీకు ఏమీ బాధగా లేదా... బాధపడడానికి తను ఏమైనా నాకు కావలసిన మనిషా..  కాదు కదా...

రోజు కొన్ని వేలమంది చనిపోతున్నారు. అలా చనిపోయిన వాళ్ళ అందరి కోసం నేను బాధపడుతూ కూర్చుంటానా.. నీకు వాళ్ల మీద కోపం ఉంది అని తెలుసు మామ.

కాకపోతే ఇప్పుడు ఈ మనిషి మన మధ్యలో లేదు.  ఆఖరి కోరిక తీర్చడం న్యాయం కదా..  నన్ను ఏం చేయమంటావు.
ఆ మనిషికి నేను తలకొరివి పెట్టాలా.. అది జరిగిన పని.

శేషాద్రి వచ్చి బ్రతిమాలుతాడు అయినా దేవేంద్ర ఏమి మాట్లాడాడు. లక్ష్మి దేవేంద్ర మందు మోకాళ్ళ మీద కూర్చుని నా కూతురు ఆఖరి కోరిక తీర్చు దేవేంద్ర..
అత్తయ్య ఏమిటిది  అని వెనక్కి జరిగితే...
నా కూతురు నీ విషయంలో చేసింది తప్పే..  ఇప్పుడు అది ప్రాణాలతో లేదు. నీ మీద పెంచుకున్న పిచ్చి ప్రేమతో ఒక ఉన్మాదిలాగ తయారయ్యింది. మనిషి మారి ఈ లోకాన్ని వదిలేసినప్పుడు కూడా నీ గురించే ఆలోచించింది.  నీ చేతులు మీదగా వెళ్లాలి అని కోరుకుంటుంది.
రాఘవేంద్ర కూడా నచ్చ చెప్పడానికి చుస్తే.. మీరు కూడా ఏమిటి.. నీకు తెలియని ఒక అనాధ శవం నీ ముందు ఉంది అనుకో..

దానికి అంత్యక్రియలు చేయడం అంటే భగవంతునికి సేవ చేయడం లాంటిదే... ఇప్పుడు మయూరి నీకు తెలిసిన మనిషిగా కాకుండా ఒక తెలియని అనాధ శవం అనుకుని చూడు..
ఎవరు ఎలా చెప్పినా దేవేంద్ర మనసు అంగీకరించలేకపోతోంది.

23 సంవత్సరాల క్రితం జరిగిన ఆ సంఘటన దేవేంద్ర గుండెలో ఇంకా పచ్చిగానే ఉంది.
తన భార్యను చంపి, తనను బలవంతంగా పెళ్లి చేసుకోవాలని వెంటపడిన మయూరి… ఆ పేరు వినగానే రక్తం మరిగిపోయేంత ద్వేషం.
ఆమె ముఖం అతనికి శత్రువు గుర్తుగా, తన జీవితాన్ని నాశనం చేసిన చీకటి గుర్తుగా మాత్రమే కనిపించేది.

ఇన్ని సంవత్సరాల తర్వాత  మారాను..  నన్ను క్షమించు...
నా ఆఖరి కోరిక తీర్చు ఎలా ఒప్పుకునేది
మయూరి రాసిన ఆ అక్షరాల్లో వేరే రూపం ఉంది—
నేను చేసిన పాపానికి ఆఖరి నిమిషం వరకు శిక్ష అనుభవిస్తూనే ఉన్నాను .
జీవితం మొత్తం నన్ను తినేసింది.
నిన్ను క్షమించమని అడగలేను, కానీ… నా అంతిమ కోరిక ఒక్కటే… నా తలకు నువ్వే కొరివి పెట్టాలి. అదే నాకు శాంతి ఇస్తుంది.”

ఆ ఉత్తరం చదివిన క్షణం నుంచి దేవేంద్రలో కొత్త తుఫాను మొదలైంది.
“ఇది ఏ న్యాయం? నన్ను నాశనం చేసినవాళ్లకు నేను గౌరవం ఇవ్వాలా?
ఆమె చేసిన క్రూరత్వానికి ఇంత తేలికైన ముగింపు కావాలా?” అని గుండె అరణ్య రోదన చేసింది .

అయినా చుట్టూ ఉన్నవాళ్లందరూ అదే చెబుతున్నారు—
“చనిపోయిన మనిషి ఆఖరి కోరికను తీర్చడం పెద్దమనసు, అది నీ గౌరవాన్ని తగ్గించదు, పెంచుతుంది” అని.

కానీ దేవేంద్ర హృదయం మాత్రం మరో వాదన చేస్తోంది—
“నా భార్య ప్రాణం తీసిన ఈమెకు తలకొరివి పెట్టడం అంటే, నేను నా ప్రేమని, నా బాధని మోసం చేసినట్టే కాదా?”

అతని మనసు రెండుగా పగిలింది.
ఒకవైపు బాధ్యత, మర్యాద, సమాజం చెప్పే న్యాయం.
మరోవైపు తన గుండె లోతుల్లో రగిలే ద్వేషం, ద్రోహపు జ్ఞాపకం.

అతని చేతులు కొరివి వైపు కదలడంలేదు, వెనక్కి తగ్గడంలేదు.
ఆ క్షణం అతనికి యుద్ధరంగంలా అనిపిస్తోంది—
బయట ఎవరూ చూడని ఒక యుద్ధం, తనలో తానే సాగుతున్న రణరంగం.

రుద్ర దేవేంద్ర భుజం మీద చేయి వేసి నీ పరిస్థితి నేను అర్థం చేసుకోగలను చినమామ..  కానీ కాలం మన కోసం ఆగదు కదా..

  అందరూ బలవంతం చేసి అయినా సరే నీతో ఈ పని చేయిపిస్తారు. అంతసేపు ఇక్కడ ఉండి ఈ మనుషులను చూడడం కన్నా రెండు నిమిషాలు కళ్ళు మూసుకుని కార్యక్రమం జరిపించేయడం ఉత్తమం కదా...

నాకిష్టం లేకపోయినా మీ అందరి కోసం చేస్తున్నాను.  అది ఒక్క తలకొరివి పెట్టడం మాత్రమే. మిగిలిన కార్యక్రమాలు చేయమంటే మాత్రం నా వల్ల కాదు. చెయ్యను కూడా..

అవసరం లేదు మామ..  తాతయ్య చెప్పినట్టు ఒక అనాధ శవం అనుకుని నీ పనులు నువ్వు చెయ్యి...

దేవేంద్ర కి ఇష్టం లేకపోయినా మొక్కుబడుగా కార్యక్రమం పూర్తి చేస్తాడు. ఇన్ని జరుగుతున్న నాగేంద్ర మాత్రం ఏమీ మాట్లాడకుండా రాయిలాగా ఉండిపోతాడు.


మిగిలిన కార్యక్రమాలు అన్ని శేషాద్రి చూసుకుంటూ ఉంటాడు. ప్రభాకర్ కూడా సాయం చేస్తాడు.

నాగేంద్రని ఎవరూ పలకరించరు... పట్టించుకోరు.
నిశి రాత్రిలో కూతురి ఫోటో ముందుకు వెళ్లి నిలబడతాడు. ఫోటోని తడుముతూ నేనే నీ జీవితాన్ని నాశనం చేశానా.. అని మొదటిసారిగా నిజమైన బాధని చూస్తాడు.

ఆస్తి కోసం... నేను కోరుకున్న విధంగా జరగ లేదు ఆ కుటుంబం పైన పగ పెంచుకున్నాను...
స్వంత కూతురినే కూడా కత్తిలా తయారు చేశాను.
నిండు గర్భిణీ అయినా మేనల్లుడి భార్యని చంపించి..
పురిటికందుని దూరం చేసిన పాపం ఇంత భయంకరంగా ఉంటుంది అని తెలుసుకోలేకపోయాను.


కానీ పగతో పెంచుకున్న నా కూతురే చివరికి
నా కుట్రల్లో చిక్కుకొని మరణించినప్పుడు గాని నాకు తెలియలేదు.  కన్న కూతురు దూరం అవుతే ఆ బాధ ఎలా ఉంటుందో..ఆ తండ్రి గుండె ఎలా పగిలిపోతుందో అని...

నా ఆస్తి కోరికల కోసం, నా పగ కోసం
నేను నా రక్తాన్నే త్యాగం చేశానా?
నేను తండ్రినా లేక రాక్షసుడినా?
అని తలపట్టుకొని విలపించాడు.

నేను కోరుకున్న విధంగా జరగలేదు అని.. నా పగ తీర్చుకోవడానికి సొంత చెల్లిని వాడుకొని..  చెల్లి సంసారాన్ని చిన్నాభిన్నం  చేశాను. చెల్లి సంసారం పాడైపోయిన ఆ ఇల్లు దుఃఖంలో  మునిగింది అని గర్వంగా ఫీలయ్యాను.

కానీ ఆ పాపమే నా స్వంత చేతులతోనే కూతురి చావుకి కారణం  అయ్యేలాగా చేసి నేను తీర్చలేని  పశ్చాత్తాపంగా మిగిలిపోయింది.

ఇప్పుడు నాగేంద్ర కళ్ల ముందు ఒకే ఒక జ్ఞాపకం—
తన చిన్నప్పటి కూతురు
“నాన్నా… నువ్వు నా హీరో వి ” అని చెప్పిన రూపమే.
కానీ ఆ హీరోనే రాక్షసుడై,
తన చిన్నారిని తానే మింగేశాడనే శాపంతో
జీవించి ఉండడమే నాగేంద్రకి  శిక్ష అయింది.

ఎలాంటి పరిస్థితి వచ్చినా మీ వెనక నేనున్నాను.. నా ధైర్యం మీరు.  మీ బలం నేనవుతాను అని చెప్పిన కూతురిని పగకి బలి ఇచ్చి నా బలాన్ని నేనే కోల్పోయాను.

నేను కూడా నీ దారిలో వచ్చి నిన్ను క్షమాపణ అడగాలని ఉంది.  కానీ నాలాంటి వాడికి చావు అంత తొందరగా రాకూడదు.

నీ చావు కి కారణంమైన.. నేను..  ప్రతిరోజు నీ సమాధిని చూస్తూ బ్రతికి ఉన్నంతకాలం కుళ్ళి కుళ్ళి  చస్తూ నరకం అనుభవించాలి.

ఇదే ఈ తండ్రి పాపానికి శిక్ష...

ఆలోచిస్తున్న రుద్ర దగ్గరకి శాంభవి వచ్చి ఏమి ఆలోచిస్తున్నారు. హ్మ్..  ఇలా రా అని చేయిస్తాడు. రుద్ర చెయ్యి పట్టుకుని వచ్చి పక్కన కూర్చుంటుంది.

చెప్పండి. ఏం చెప్పాలి..  అదే ఏదో ఆలోచిస్తున్నారు కదా.. దాని గురించి..

మనం శోభనం ఎక్కడ చేసుకుందామా అని ఆలోచిస్తున్నాను.  ఒక నెలలోనే నీతో పుల్లమామిడికాయలు తినిపించాలి అని ఫిక్స్ అయ్యాను. అవి ఏ మామిడికాయలా.. ఎక్కడినుంచి తెప్పించాలా అని ఆలోచిస్తున్నాను.  ఏమంటావు...
రుద్ర వెటకారానికి గుర్రుగా చూస్తుంది. ఏమైంది పాప అలా చూస్తున్నావు.  నచ్చలేదా..  నెలరోజులు అంటే ఎక్కువ..  మిమ్మల్ని అని చేతితో కొడుతూ ఉంటుంది.

అరె పాప కొట్టకు..  దెబ్బ తగులుతుంది. తగలాలనే కదా కొట్టేది. నేను చెప్పేది నాకు తగులుతుందని కాదు..  నీకు తగులుతుందని...

చూడు చేతులు ఎలా కందిపోయాయో..  మీకు అసలు నొప్పి లేదా.. శాంభవి నీ ఒళ్ళో కి లాక్కుని.. పువ్వు వచ్చి మీద పడితే ఎవరికైనా దెబ్బ తగులుతుందా...

అందులో ఏడు మల్లెలు  ఎత్తు బరువు నా పెళ్ళాం.. నాదేమో జిమ్ బాడీ. ఇంకెలా తగులుతుంది చెప్పు అని బుగ్గలు పట్టుకుని లాగుతాడు.

చాల్లే మీ వెటకారాలు.. ఏదో అడగాలని వచ్చావు కదా అడుగు. మీ గొడవలో పడి అసలు విషయమే మర్చిపోయాను. ఇందాక ఏదో అడిగాను ఏమిటి అబ్బా... హ.. దేని గురించో సీరియస్ గా ఆలోచిస్తున్నారు.

ఏమిటది.. ఒళ్ళు కూర్చున్న భార్య నడుము చుట్టూ చేతులు వేసి.. భుజంపైన గెడ్డం పెట్టి రేపు  రేపల్లె వెళుతున్నాను.

నాతో పాటు చినమామ కూడా వస్తున్నాడు. నాన్నగారు కూడానా.. అని భయంగా అడుగుతుంది.

ఎందుకు అంత భయపడుతున్నావు. భయం కాదు..ఇది అని చెప్పలేని  అంటూ రుద్రా వైపు తిరిగి గట్టిగా హగ్ చేసుకుంటుంది.

నేను ఉన్నాను కదా భయపడకు. అంత సాఫ్ట్ గా డీల్ చేసి.. అందరినీ ఎక్కడికి తీసుకువస్తాను.

రుద్ర మాట నిలబెట్టుకుంటాడా...

కథ కొనసాగుతుంది......

[SivaSai]

Part - 91

ఉదయమే రుద్ర తొందరగా రెడీ అవుతాడు. శాంభవి మాత్రం డల్ గా కూర్చుని ఉంటుంది.  రెడీ అయ్యి శాంభవి పక్కన కూర్చొని చూడు పాప..

నేను వెళ్ళే పని విజయవంతంగా జరగాలి అంటే నువ్వు నవ్వుతూ ఎదురు రావాలి. అంతేగాని మొఖం ఉమ్..అని పెట్టుకుని ఉంటే నాకు ఎలా విజయం కలుగుతుంది.

భార్య చిరునవ్వే భర్తకి విజయం. ఆ మాత్రం కూడా తెలియదా అని ముక్కు మీద టాప్ చేస్తాడు. మీరు ఏ బిజినెస్ పని మీదో.. లేకపోతే ఇంకొకటి ఇంకొకటి అనుకుంటే అలాగే చిరునవ్వుతో ఎదురు వచ్చేదాన్ని. ఇక్కడ అని మాట్లాడలేకపోతోంది.

ఎక్కడైనా సరే నీ నవ్వే నాకు విజయం. నేను స్మూత్ గా హ్యాండిల్ చేసి అందరినీ మన ఇంటికి తీసుకువస్తాను. నువ్వు ఎప్పటికీ భాను మావయ్య కూతురువే..

నా మాట మీద నమ్మకం ఉంది కదా. హ్మ్ అని తల ఊపుతుంది. ఇంకేం  చిరునవ్వులు చిందిస్తూ రావే నా అలివేణి..

మీకు ఈ టైంలో కూడా హాస్యం వస్తుంది చూడండి అది కూడా వెటకారాలతో కలిపి అని పక్క నుంచి లేస్తుంది.
అరే శ్రీమతి నీ భర్త నిన్ను ఇలా మోటివేట్ చేస్తూ ఉంటే అప్రిషియేట్ చేయడం మానేసి నన్ను అంటున్నావు.

ఇలాగైతే చాలా కష్టం అబ్బా అని నడుం చుట్టూ చేతులు వేసి దగ్గరికి లాక్కుంటాడు.. ఏం చేస్తున్నారు మీరు అని కంగారుగా అడిగితే..

ఇంకా ఏమీ చేయలేదు.  చేయమంటే చెప్పు. ఈరోజు పని పోస్ట్ పోన్ చేసుకుని మరీ మొదలు పెడదాం. పెళ్లి అయ్యాక కూడా ఇన్ని రోజులు ఆగాలి అంటే ఉప్పు కారం తినే మనిషినే..

ఎంత కష్టమో నీకు అర్థమవుతుందా..  మరి నేను తినట్లేదు..   నువ్వు ఉప్పు కారం మాత్రమే తింటున్నావు. నీ హార్మోన్స్ని అలాగే బొజ్జుంటున్నాయి..

బట్ నా హార్మోన్స్ అలా కాదే.. నా పెళ్ళాం పెళ్ళాం అని తెగ కలవరిస్తున్నాయి.  అవునా పాపం..  అంత కలవరిస్తున్న వాటికి చెప్పండి.

ప్రశాంతమైన టైంలో అయితేనే రొమాంటిక్ ఫీలింగ్స్ వస్తాయి.  ఇప్పుడున్న టెన్షన్ లో నా పెళ్ళానికి గోళ్లు కొరక్కోవడం తప్ప ఇంకేమీ లేదు.

ఇన్నాళ్ళకి నీ నోటి వెంట రొమాన్స్ అన్నమాట వచ్చింది. ఇంక నా పొలంలో మొలకలు రావడానికి సిద్ధంగా ఉన్నాయి అని గట్టిగా బుగ్గపైన ముద్దు పెట్టి...

ఎక్కువ ఆలోచించకు.  నన్ను నమ్ము అర్థమైందా.. ఇన్ని ప్రాబ్లమ్స్ సాల్వ్ చేసిన వాడిని.. ఈ విషయం హ్యాండిల్ చేయలేనా..

రుద్రాని గట్టిగా కౌగిలించుకొని భయం లేదు కదా..  నా పాప..  రీజన్ ఏదైతే ఏమిటి..  మొదటిసారి గట్టిగా కౌగిలించికుంది.

ఈ కౌగిలి సాక్షిగా చెబుతున్నాను బంగారం. భాను మావయ్య ని నవ్వుతూ ఇక్కడికి తీసుకువస్తాను. ఒరేయ్ పాప నిన్ను ఒక విషయం అడుగుతాను చెప్పు..

ఏమిటి ఎంతసేపు మా నాన్నలు..  మా నాన్నలు.. అంటున్నావు కానీ.. అత్తయ్యలు గురించి ఏమీ మాట్లాడవే..

అమ్మ గురించి ఆలోచిస్తే  బాధగానే ఉంది.  పరిస్థితిని అర్థం చేసుకోవడానికి ప్రయత్నిస్తారు.  కానీ.. నాన్న నా విషయంకు వచ్చేటప్పటికి ఆలోచన కన్నా ముందు కంగారు ఉంటుంది.  అదే నా భయం.

సరేలే  రా..  అని భుజం చుట్టూ చెయ్యి వేసి తీసుకువెళ్తాడు.  జంటగా వస్తున్న ఇద్దరినీ చూసి అందరకి తృప్తిగా అనిపిస్తుంది.. కానీ శాంభవి ముఖంలో కనపడుతున్న ఆందోళన చూసి బాధగా అనిపిస్తుంది.

దేవేంద్ర ఎదురు వచ్చి కూతురు తల పైన చెయ్యి వేసి ఎక్కువ ఆలోచించకు.  ఇద్దరము వెళుతున్నాము కదా.. పరిస్థితి ఏమిటో నచ్చచెబుతాము.

ఈ విషయం చెప్పడం మానేద్దామా..  నాన్నకి తెలిస్తే తట్టుకోలేరేమో. నేను చెప్పడమే కరెక్ట్ తల్లి. బయట మనిషి చెబితే వేరేలాగా ఉంటుంది.

నిన్ను కూడా తప్పుపడితే.. లేదు లేదు మా నాన్న గురించి నాకు తెలుసు. ఎప్పుడు నన్ను తప్పు పట్టరు.  ఎంతసేపు భాను వాళ్ళని దృష్టిలో పెట్టుకుని నాన్న..  మా నాన్న అని చెబుతుంటే దేవేంద్ర మనసు చివుక్కుమంటుంది.

కానీ వాస్తవం అదే కదా అని సర్ది చెప్పకుని ఎక్కువ ఆలోచించకు.  అల్లుడిని చూసి వెళదామా.. పద మామ అని బయలుదేరుతూ..

హలో శ్రీమతి ఎదురు రావాలి. సరే అని ఇద్దరికీ ఎదురు వచ్చి జాగ్రత్త అని చెబుతుంది. కారు హైవే మీద పరుగులు తీస్తూ ఉంటే దేవేంద్ర ఆలోచిస్తూ ఉంటాడు.

ఏమైంది మామ అంత దీర్ఘంగా ఆలోచిస్తున్నావు. నీ కూతురు మాటకు ముందు...మాట తర్వాత.. భాను మావయ్య వాళ్ళని నాన్న మా నాన్న అని చెబుతుంది అని నీ మనసుకి కష్టంగా ఉంది కదా..

నీ దగ్గర మాట దాటి వేయాల్సిన అవసరం ఏముంది.. నిజంగానే కష్టంగానే ఉంది.  కాకపోతే పరిస్థితి ఏమిటి అన్నది అర్థం చేసుకున్నాను కాబట్టి...

కొంచెం నాకు నేను సర్ది చెప్పుకుంటున్నాను. ఆరోజు శాంభవి ధరణి చేతిలోకి వెళ్లకపోయి ఉంటే... ఈరోజు మన కళ్ళ ముందుకు వచ్చేదా..

ఎంత పద్ధతిగా పెంచారు.  ప్రతి ఒక్కళ్ళకి గౌరవంఇస్తుంది. ఇంత సంపదకి వారసురాలైనా సరే అహంకారం లేదు. అంతకన్నా ఏం కావాలి చెప్పు.

  గంటకొకసారి శాంభవి ఫోన్ చేస్తూనే ఉంటుంది.  రీచ్ అయ్యారా..  వెళ్లిపోయారా..  నాన్న ఏమన్నారు..  అమ్మ ఎలా ఉంది.

అప్పటికి రుద్ర ఓపికగా చెబుతూనే ఉంటాడు..ఇక విసుగు వచ్చి రేపల్లె ఏమన్నా నా ఒడిలో ఉందా... ఇక్కడి నుంచి అక్కడికి వెళ్లాలి కదా..

మన మనసు కంగారు పడుతుంది కదా అని కారు కంగారు పడదు కదా..  అర్థం చేసుకో..  సమస్య సాల్వ్ అయిన వెంటనే ముందు నీకే ఫోన్ చేస్తాను సరేనా బంగారం . నా ఫోన్ కాసేపు సైలెంట్ లో ఉంటుంది డిస్టర్బ్ చేయకు.

కారు రేపల్లె చేరుతుంది.  రుద్ర కారు చూడగానే..  బావమరుదులు ముగ్గురు ఎదురు వస్తారు. రండి బావగారు మీకోసమే చూస్తున్నాము.

ఇద్దరినీ లోపలికి తీసుకువెళ్తారు. భాను ప్రసాద్,  శివప్రసాద్ ఎదురు వస్తారు. అతిధి మర్యాదలు అయిన తరువాత కూర్చొని మాట్లాడుతూ ఉంటే దేవేంద్ర రుద్ర వైపు టెన్షన్ గా చూస్తాడు.

రుద్ర పరవాలేదు అని కళ్ళతోనే భరోసా ఇస్తాడు. కలిసిన గంటలోనే వందసార్లు అయినా శాంభవి విషయాలు మాట్లాడుతుఉంటారు.

చిన్నప్పుడు ఇలా చేసేది.. అలా చేసేది అని ఇప్పుడు ఎలా ఉందో అని బెంగగా మాట్లాడుతూనే ఉంటారు.

దేవేంద్ర కొన్ని పేపర్స్ తీసుకొని భాను చేతిలో పెడతాడు. ఏమిటివి. ఒకసారి చూడండి. అందులో ఏదో డిఎన్ఏ రిపోర్ట్స్ కనబడతాయి.

ఎవరివండి రిపోర్ట్స్. నావి నా కూతురువి. ఓ మీ అమ్మాయి దొరికిందా....  ఎక్కడ ఉంది. పోనీలే ఇన్ని సంవత్సరాలుకి మీ తపస్సు ఫలించింది.

శాంభవి.కూడా ఈ విషయం చెప్పలేదు. పొద్దున కూడా మాట్లాడాను అని భాను తన ఫ్లోలో తన చెప్పుకుంటూ వెళ్ళిపోతూ ఉంటాడు.

శివప్రసాద్ కూడా  సంతోషంగా చూస్తూ  కూతురు దగ్గరికి వచ్చిందంటే ఏ తండ్రికైనా సంతోషమే కదా...మా అమ్మాయి పెళ్లయిన తర్వాత మా ఇల్లంతా బోసిపోయినట్టు ఉంది చూడండి.  ఇల్లంతా కళాకాంతులు లేకుండా ఎలా అయిపోయిందో ...

ధరణికి అనుమానం వస్తుంది. వాళ్ళ అమ్మాయి దొరికితే ఆ రిపోర్ట్స్ మనకి చూపించడమేమిటి..ఇందులో ఏదైనా మతలబు ఉందా అని భర్త చేతిలో నుంచి ఆ రిపోర్ట్ పేపర్స్ తీసుకుంటుంది.

అన్ని చూస్తూ ఉంటే బ్లడ్ సంబంధించినవి శాంభవికి రిలేటెడ్ గా కనిపిస్తాయి.  చేతులు వణుకుతూ భయంగా చూస్తూ చివరిగా పేరులు చూస్తుంది.

అవి చూడగానే కళ్ళు తిరిగి పడిపోతూ పేపర్స్ ని వదిలేస్తుంది.  లలిత్ వెంటనే పిన్ని అని పట్టుకుంటాడు.
వెంటనే మంచం మీద పడుకోబెట్టి డాక్టర్ కి కాల్ చేస్తాడు.

రుద్రా కి కూడా మొదటిసారి భయం వేస్తుంది.  అత్తయ్యే  తట్టుకోలేకపోయారు ఇక మావయ్య వాళ్ళు అని కంగారు పడతాడు.

భాను..  ధరణి పక్కనే కూర్చుని ఏమయింది అని కాళ్ళు రుద్దుతూ ఉంటే..  మిగిలిన వాళ్ళు కూడా చేతులు రుద్దుతూ కంగారుగా చూస్తూ ఉంటారు.

సులోచన కోడలు దగ్గరికి వచ్చి ఏమైంది అని తడిగుడ్డ పెడుతూ ఉంటుంది. డాక్టర్ వచ్చి చెక్ చేసి ఏదో విషయానికి టెన్షన్ పడ్డారు బీపీ పెరిగింది అని ఇంజక్షన్ చేస్తాడు.

ఇప్పుడు దాకా బాగానే ఉన్నది ఎందుకంత టెన్షన్ పడింది అని లలిత్ కి అనుమానం వచ్చి ఆ పేపర్స్ తీసుకుని చూస్తాడు.

ఆ రిపోర్ట్స్ చూడగానే .. లలిత్ కి చాలా కోపం వస్తుంది. వెంటనే ఆ పేపర్స్ ని చంపేస్తాడు. లలిత్ అని రుద్ర పిలిస్తే.. ప్లీజ్ బావగారు..

హాస్యానికి అయినా ఒక హద్దు ఉండాలి. ఇలాంటి విషయాల్లో నా కామెడీ చేసేది. పిన్ని చూడండి
తట్టుకోలేకపోయింది ...

రామచంద్రయ్య గారు ఏంటి లలిత్.. బావగారితో అలాగేనా మాట్లాడేది.  అది కాదు తాతయ్య
  తప్పుగా అనుకోవద్దు బాబు.

ఇంతకీ ఆ పేపర్స్ లో ఏముందిరా.. వాళ్ళ అమ్మాయి దొరికితే మన ధరణి ఎందుకు పడిపోవడం..అయ్యో తాతయ్య బావగారు జోక్ చేస్తున్నారు.

అందులో శాంభవి పేరు పెట్టి మనం ఎలా రియాక్ట్ అవుతామో అని చూస్తున్నారు.
ఏమిటి శాంభవి పేరు పెట్టారా అని రామచంద్రయ్య గారు కొంచెం గట్టిగానే అడుగుతారు.  అదే కదా.. అది చూసే పిన్ని పడిపోయింది.

ఆ మాటకి నవ్వుతూ శాంభవిని చూస్తే ఎవరైనా మా అమ్మాయి అయితే బాగుండును అనుకుంటారు అండి.. అంత మాత్రాన వాళ్ళ అమ్మాయి అయిపోతుందా ఏమిటి..

రుద్రా దేవేంద్ర ఒకరి మొఖాలు ఒకరు చూసుకుంటారు. రుద్ర రామచంద్రయ్య గారు చేతులు పట్టుకొని అది నిజం తాతయ్య..

ఏం మాట్లాడుతున్నావ్ బాబు అని తడబడుతూ అడుగుతారు.  జరిగింది మొత్తం చెబితే రామచంద్రయ్య గారు అక్కడే కుప్పకూలిపోతారు.

ఇంట్లో ఎవ్వరూ మాట్లాడలేక బిగుసుకుపోతారు. శకుంతల అయితే.. ఈ ఇంట్లో లేకలేక పుట్టిన ఆడపిల్ల.. ఈ ఇంటి పిల్ల కాదా..
ఇది అబద్ధం.  రేయ్ రామచంద్రయ్య ఇది అబద్ధమని చెప్పరా.. నా మనవరాలు అని ఘోల్లుమంటారు. భాను, శివ  అక్కడే కూలబడిపోతారు.

కొడుకులు ముగ్గురు దగ్గరికి వెళ్లి నాన్న మీరు టెన్షన్ పడకండి. ఇది నిజం కాదు.

అల్లుడుగారు నిజం చెప్పండి...

రుద్ర నిజం చెబుతాడా..

[SivaSai]

Part - 92

అల్లుడుగారు నిజం చెప్పండి. ఎందుకు ఇలాగా జోక్ చేస్తున్నారు. మావయ్య ఇలాంటి సీరియస్ విషయంలో మీతో జోక్ చేస్తానా..

కానీ అది ఎలా సంభవం. ధరణికి కూడా తెలియకుండా ఎలా ఉంటుంది.  అత్తయ్య గారు చెప్పారుఅని కష్టంగా మాట్లాడుతూ ఉంటే..

ఆ రోజు ధరణి అత్తయ్యకు పుట్టిన బిడ్డ చనిపోతే.. అత్తయ్యకి ఏమవుతుందో అని కంగారు పడుతున్నప్పుడే..
శాంభవి అత్తయ్య ఒడిలోకి చేరింది.

ఆ విషయం ధరణి అత్తయ్య వాళ్ళ అమ్మగారికి..  బిడ్డని ఇచ్చి ఆవిడకి తప్ప ఎవరికీ తెలియదు. అందుకే ఆ విషయం మరుగున పడి పోయింది.

  మీరు చెప్పేది నిజమని ఏమిటి గ్యారెంటీ.. మా ఇంటిలో అమ్మవారు ముందు వెలుగుతున్న దీపమే సాక్ష్యం.  లహరి అత్తయ్య దూరమైన నిమిషమే ఆ ఇంటిలో దీపం కొండెక్కిపోయింది.

అప్పుడే మాకు చెప్పారు ఎప్పుడైతే ఈ ఇంటి మహాలక్ష్మి తిరిగి వస్తుందో తన చేతుల మీద గాని దీపం వెలుగుతుంది అని. శాంభవి చేతుల మీద గాని దీపం వెలిగింది .

మీరు చెప్పవలసిన అవసరం ఏమొచ్చింది.  మీరు ఎంత చెబుతున్నా.. నా మనసు ఒప్పుకోవడం లేదు అని భాను మాట్లాడలేకపోతాడు.

దేవేంద్ర పక్కనే కూర్చుని మీ మానసిక సంఘర్షణ నాకు అర్థం అవుతుంది. మాకు ఈ విషయం ఎప్పుడో తెలుసు. కానీ చెబితే మీరు ఏమైపోతారో..  శాంభవి తట్టుకోగలుగుతుందో లేదో అని ఇన్ని రోజులు చెప్పలేదు.

కానీ మా శత్రువుల ద్వారా గాని..మూడో మనిషి ద్వారాగాని మీకు తెలి స్తే మమ్మల్ని తప్పుగా అనుకుంటారు అన్న ఉద్దేశంతోనే ఇక్కడ వరకు రావలసి వచ్చింది..లేకపోతే ఈ విషయం మీకు ఎప్పటికీ తెలియనిచ్చే వాళ్ళం కాదు.

23 ఏళ్లుగా ప్రాణంగా, కంటికి రెప్పలా పెంచుకున్న ఆ అమ్మాయి ఒక్కసారిగా “మన రక్తం కాదు” అని తెలిసిన క్షణం…
ఆ తల్లిదండ్రుల గుండెలో ఆ మాట ఒక బాణంలా గుచ్చుకుంది.

భాను, శివ ని పట్టుకుని అన్నయ్య ఏమిటి ఇదిఅని ఆవేదనతో తల్లడిల్లి పోతూ ఉంటాడు :
“ఏంటి ఇది? ఇంతకాలం నా రక్తమని, నా వారసత్వమని గర్వంగా చూసుకున్న కూతురు… ఎప్పుడూ నా భుజం మీద నిద్రపోయే చిన్నారి… నా రక్తం కాదా? దానికి నేను తండ్రిని కానట్టా?” అని ఆత్మతోనే యుద్ధం మొదలవుతుంది.

స్పృహలోకి వచ్చిన ధరణి జయంతిని పట్టుకొని ఏడుస్తూ ఉంటుంది.  ఆ ఇద్దరి తల్లుల కన్నీళ్లు ఒకరిని ఒకరిని తడిపేస్తూఉంటాయి.

“రక్తమా రక్తం కాదా అని ఎందుకు? నా గర్భంలో నిద్రపట్టకపోయినా, నా ఒడిలో నిద్రపోయింది. నా పాలతో పెరిగింది, నా చేతి వంటతో తిన్నది… నాకు ఆమే కూతురే!” అంతే కదా అక్క చెప్పు శాంభవి మన కూతురే కదా అని ఆవేదనతో ఏడుస్తూ ఉంటుంది.

అన్నయ్యలు  ముగ్గురు ఈ నిజాన్ని జీర్ణించుకోలేక పోతారు. చిన్నప్పటినుంచి అరచేతుల్లో పెంచిన చెల్లి తన చెల్లి కాదా అని ఎవరో వచ్చి చెబితే ఒప్పుకోవాలా..

  ఒకవైపు “అమ్మ మన చెల్లెలే!” అని గట్టిగా నిలబడతారు. కానీ మరోవైపు సమాజం చూపించే వేళ్లను ఊహించుకుంటూ లోపల చీలిపోతారు.

నానమ్మ, తాత కన్నీరు ఆపుకోలేరు.
నానమ్మ గుండెల్లో ఒక్క ఆలోచన: “మన వంశానికి రక్తం కాకపోతే, ఆమే స్థానం ఏమవుతుంది?”
కానీ వెంటనే హృదయం మరో ప్రశ్న అడుగుతుంది: “కానీ ఈ 23 ఏళ్ల బంధం, ఆ నవ్వులు, ఆ కౌగిలింతలు రక్తం కన్నా ఎక్కువ కదా?”


ఇలా కుటుంబం మొత్తంలో అంతరంగిక సంఘర్షణ మొదలవుతుంది.
ఒకవైపు సమాజపు మాటలు, రక్త సంబంధం అన్న వాస్తవం.
మరోవైపు ఇన్నేళ్లుగా పెంచుకున్న అపారమైన ప్రేమ, అనుబంధం.

ఎటు చూసి నా శాంభవి గుర్తులే.. ప్రతి ఆనందంలో ప్రతి నవ్వులో ఉన్నది శాంభవి జ్ఞాపకాలే.. అలాంటిది శాంభవి ఈ ఇంటి వారసురాలు కాదు అంటే ఆ కుటుంబం తట్టుకోలేక పోతుంది.
“రక్తం ముఖ్యం? లేక ఇన్నేళ్ల ప్రేమ ముఖ్యం?”

దేవేంద్ర రామచంద్రయ్య గారి చేతులు పట్టుకుని శాంభవి ఎప్పటికీ మీ మనవరాలే..  మీ తరవాతే మేము ఎవ్వరిమైనా..

అవును కదా...  నిజమే కదా అని అనుమానంగా అడుగుతారు.  దానికి దేవేంద్ర చిన్నగా నవ్వుతూ శాంభవికి ఈ విషయం తెలిసినప్పుడు రెండు రోజులు మనుషుల్లో లేదు.  తట్టుకోలేకపోయింది.

మాకందరికీ చాలా భయమేసింది.  ఏమైపోతుందా అని.. నా కూతురికే నేను సాక్ష్యాలు చూపించుకోవలసి వచ్చింది. నన్ను ఒప్పుకోలేక..  మీకు దూరం జరగలేక నరకం అనుభవిస్తుంది.

ఈరోజు మేము బయలుదేరినప్పుడు కూడా నాన్న జాగ్రత్త.. ఈ నిజం తెలిస్తే నాన్నకి ఏమీ అవ్వదు కదా..
అని మీ గురించి ఆలోచించింది కానీ ఎదురుగుండా ఉన్న కన్నతండ్రి ఇన్ని సంవత్సరాలునాకోసం ఎదురు చూశాడే..

నేను దగ్గర అవ్వకపోతే ఏమైపోతాడో అన్న ఆలోచన రాలేదు..రావాలని కూడా నేను అనుకోవడం లేదు. ఒక నిమిషం కళ్ళు మూసుకుని తెరిచి.. శాంభవి పుట్టడానికి కారణం అయ్యాను కానీ తండ్రి స్పర్శ..  ప్రేమ..  భరోసా ఏమి అందించలేకపోయాను.

ఇన్ని సంవత్సరాలుగా నా కూతురు కోసం నేను ఎదురుచూసాను కానీ  శాంభవి కి మాత్రం మీరే తల్లిదండ్రులు.

తన ఊహ ప్రపంచం ధైర్యం.  ఒక ఆడపిల్లకి కావలసిన అన్ని రకాల భరోసా మీరు మాత్రమే. ఈరోజుకి ఉదయం లేవగానే మీకు ఫోన్ చేసి మాట్లాడుతుంది.

నేను కనపడగానే పలకరిస్తుంది. నేను దూరమైన శాంభవి తట్టుకోగలుగుతుంది.  మీరు ఒక్క నిమిషం కూడా నా కూతురివి కాదా అని అడిగితే... ఆ నిమిషమే శాంభవి మనకి దక్కదు.

భాను కంగారుగా ఏం మాట్లాడుతున్నారు మీరు.  కూతురు గురించి అలా మాట్లాడొచ్చా.. ఇదేనండి ప్రేమ బంధం.

మీరు రక్తానికి మించిన ప్రేమని పంచారు.   మేము బయలుదేరినా గంట నుంచి శాంభవి ఫోన్ చేస్తూనే ఉంది. నాన్న ఎలా ఉన్నారు..  అమ్మ ఎలా ఉంది.

తాతయ్య అని అసలు మీ అందరి గురించి అడుగుతూనే ఉంటే.. ఇంకా వెళ్ళలేదు అన్నా సరే ఎంతసేపు డ్రైవింగ్
నాన్న నాన్న అని కలవరిస్తూనే ఉంది.

తర్వాత మాట్లాడతాను బిజీ అని ఫోన్ సైలెంట్ లో పెట్టేసాడు. మాటిచ్చాడు రుద్ర మిమ్మల్ని అందరిని నవ్వుతూ తీసుకు వస్తాను అని..

ఎప్పటికీ నువ్వు భాను మావయ్య కూతురువే అని..  నిన్ను భాను మావయ్య కూతురు గానే చూస్తాము అని చెప్పిన తర్వాతే శాంతించింది.

తన ఆరాటం ఆలోచన అన్ని మీరేనండి.  ఈ నిజం చెప్పడానికి ముఖ్య కారణం శత్రువులు. వాళ్ల ద్వారా నిజం తెలియకూడదు అన్న ఒక్క ఆలోచనతోనే... శాంభవికి మీకు చెప్పవలసి వచ్చింది .

అందుకు మమ్మల్ని క్షమించండి. శాంభవిని మీ కూతురుగానే చూడండి అని దేవేంద్ర చేతులు జోడిస్తాడు.
రుద్ర ఆ చేతిలో మీద చేతులు వేసి మావయ్యతో పాటు నేను కూడా అడుగుతున్నాను.

దయచేసి శాంభవి కి మీరు దూరం జరగవద్దు. మామా అల్లుడు చెప్పిన దానికి కుటుంబం మొత్తానికి హృదయం ద్రవిస్తోంది.

ఒక్క నిమిషం అందరూ ఆలోచిస్తూ ఉంటారు. ఇంత దూరం వచ్చి చెప్పవలసిన అవసరం వీళ్ళకి లేదు. రిపోర్ట్స్ చూపించి శాంభవికి  ఈ కుటుంబంతో ఎటువంటి సంబంధం లేదు అన్న ఏమీ చేయలేము.

కానీ అలా చేయకుండా బ్రతిమాలుతున్నారు శాంభవి ఎప్పటికీ మీ అమ్మాయే..  మీ కూతురుగానే చూడండి అని అడుగుతున్నారు.

మన ఆలోచనలు మన ప్రేమలో శాంభవి ఎప్పటికీ ఈ ఇంటి కూతురు.  ఇంకా అది మాత్రమే చూసుకోవాలి కానీ మన ఇంట పుట్టిందా లేదా అన్నది అనవసరం.

పుట్టిన క్షణం నుండే మన ఇంట బిడ్డగా పెరిగింది అదే వాస్తవం.  రామచంద్రయ్య గారు దేవేంద్ర చేతులు పట్టుకొని మీరు ఇంత ప్రాదేయపడవలసిన అవసరం లేదు.

మీరు అవునన్నా.. కాదన్నా.. శాంభవి నా మనవరాలు. ఈ ఇంటి వారసురాలు. మీరు రక్తం మాత్రమే ఇచ్చారు కానీ మా పంచప్రాణాలు మా బిడ్డ పైనే పెట్టుకున్నాము.

ఈ మాట చాలండి. శాంభవికి నేను ఇచ్చిన మాట నిలబెట్టుకోగలిగాను.  మిమ్మల్ని నవ్వుతూ తీసుకువస్తాము అని మాట ఇచ్చాము.

దయచేసి మమ్మల్ని మన్నించి మీ అమ్మాయిని అలాగే చూడడానికి రండి అని దేవేంద్ర కన్నీళ్లుతో అడుగుతాడు.  రుద్రకి దేవేంద్రుని చూస్తే చాలా బాధగా అనిపిస్తుంది.

కూతురు అని తెలిసిన దగ్గర కాలేకపోతున్నాడు. పెంచిన వాళ్ళే జీవితాంతం తల్లిదండ్రులుగా ఉండాలి అని బ్రతిమాలుతున్నాడు.

భగవంతుడా ఏమిటి ఈ పరీక్ష..చినమామకి ఇంకా ప్రశాంతత లేదా..  సంతోషమన్నది రాదా...
శివ దేవేంద్ర చేతుల పట్టుకుని మమ్మల్ని తల్లిదండ్రులగా జీవితాంతం ఉండమంటున్నారు. అదే మాకు పెద్దవరం.

దానికి మీరు దూరం జరిగి శాంభవి నీ మా ఇంటి బిడ్డగా ఉంచనవసరం లేదు. పెళ్లయిన ఆడపిల్ల  పుట్టింటి నుంచి అత్తవారింటికి వెళ్ళవలసినదే..

అలాగే మా ఇంటి నుంచి శాంభవి అత్తవారింటికి వెళ్ళింది. అదే మాకు మీరు చేసిన గొప్ప మేలు. లోకం దృష్టిలో మమ్మల్ని తల్లిదండ్రులు గానే ఉంచారు అది చాలు.

మీరు ఎప్పుడు శాంభవికి కన్న తండ్రె ఏమంటావు రా భాను..  నిజమే అన్నయ్య మన ముగ్గురమూ శాంభవికి తండ్రులమే.

లహరి గారు ఈ లోకంలో లేకపోయినా కన్నతల్లే కదా.. ధరణి వస్తున్న దుఃఖాన్ని ఆపుకుంటూ అవును అన్నట్టుగా తల ఊపుతుంది.

మరి అందరం మీ అమ్మాయి దగ్గరికి వెళదామా అత్తయ్య అని ధరణి భుజం చుట్టూ చెయ్య వేసి అడుగుతాడు.

ఇప్పుడే బయలుదేరేదాము. ఈ విషయం తెలిసినప్పటి నుంచి శాంభవి ఎంత నలిగిపోయి ఉంటుందో.. ఎవరితోను ఏమీ చెప్పుకోదు.

వాళ్ళ నాన్నలతో తప్ప మాతో కూడా చెప్పదు తెలుసా అని ధరణి కళ్ళు తుడుచుకుంటూ చెబుతూ దేవేంద్ర వైపు చూస్తుంది.

ఇందులో మీరు అనుమానించవలసిన అవసరం ఏమీ లేదమ్మా..  భాను, శివ తర్వాతే నేను.. ఇది ఫిక్స్. దీని గురించి మనం మళ్ళీ మళ్ళీ మాట్లాడుకోవాల్సిన అవసరం లేదు. రాదు కూడా..  రేపు శాంభవికి పుట్టే పిల్లలకు కూడా ఇదే మొదటి అమ్మమ్మ గారి ఇల్లు.

అందరూ శాంభవి దగ్గరికి ప్రయాణం...

[SivaSai]

Part - 93

రుద్ర నుంచి ఫోను రాకపోయేటప్పటికి శాంభవిలో కంగారు ఎక్కువఅవుతుంది. చారులత దగ్గరికి వెళ్లి అత్తయ్య అని పిలిస్తే...ఏంట్రా.. ఏమీ లేదు అని మళ్ళీ వెనక్కి తిరిగితే..

ఇలా రా చిట్టి తల్లి అని పిలిస్తే వెళ్లి దగ్గర కూర్చుంటుంది. ఎందుకు అంత కంగారు పడుతున్నావు.  వెళ్ళింది నా కొడుకు, అన్నయ్య.

వాళ్ళిద్దరూ విడివిడిగా వెళితేనే పనిలో అపజయముండదు.. అలాంటిది ఇద్దరూ కలిసి వెళ్లారు. ఖచ్చితంగా అందర్నీ తీసుకుని వస్తారు.

వస్తారు అని నాకు నమ్మకం ఉంది.  కాకపోతే నాన్న ఎలా ఉన్నారు అని నా భయం. తెలియగానే ఏమైపోయి ఉంటారో..  తట్టుకోలేకపోయి ఉంటారు.

శాంభవి కంగారు చూసి చేతిని తన చేతిలోకి తీసుకుని..  నిన్ను ఒక్క విషయం అడుగుతాను నిజాయితీగా నిజం చెప్పరా. అడగండి అత్తయ్య..

ఎంతసేపు భాను అన్నయ్య గురించి ఆలోచిస్తున్నావు కదా.
ఒక్కసారి కూడా నీ కన్నతండ్రి గురించి ఆలోచించాలి అని అనిపించలేదా.

ఆ తండ్రి బాధ ఏరోజు నీ హృదయాన్ని చేరలేదా..  పెంచిన తండ్రి ఏమైపోతాడో అని కంగారు పడుతున్నావు. కానీ నువ్వు కన్న తండ్రికి దగ్గర అవ్వడం లేదు అని ఆ తండ్రి ఎంత విలవిల్లాడుతున్నాడో ఒక్కసారి అయినా ఆలోచించావా...

హ్మ్.. ఆలోచించాను అందుకే కదా నాన్న అని పిలుస్తున్నాను  కానీ చిన్నప్పటి నుంచి నన్నే ప్రాణంగా.. వాళ్లే సర్వస్వం గా బ్రతికాము.

నా ప్రతి తలుపులో..  భాను నాన్న,  శివ నాన్నే వస్తారు. తర్వాత ఎవరైనా ఇది నేను మార్చలేను అలా అని నా కన్నతండ్రిని తక్కువ చేయలేను.

పరిస్థితులన్నీ నాన్నకి తెలుసు. నేనెవరో తెలిసినప్పటి నుంచి నా చుట్టూ ఉన్న వాతావరణం చూస్తూనే ఉన్నారు. ఆయనకి బాధ లేదు అని నేను అనను.

కాకపోతే భాను నాన్న వాళ్ళకి ఈ విషయం ఒక్కసారిగా విని తట్టుకోవాలి అంటే కష్టం. ఒక్క విషయం ఆలోచించండి అత్తయ్య.

పుట్టినప్పటినుంచి నేనే కూతురిని..  చాలా రోజుల తర్వాత ఇంట పుట్టిన ఆడపిల్లని అపురూపంగా పెంచుకున్నారు.

కాలు కింద పెడితే ఎక్కడ కందిపోతుందో అని గుండెల మీద పెట్టి కొని పెంచారు. అలాంటిది వాళ్ళకి ఒక్కసారిగా ఈ చేదు నిజం తెలిస్తే...

ఏమైపోతారు.  నువ్వు అన్నది కూడా నిజమేలే...కాదు అనలేను.  నీకు వాళ్ల గురించి బాధ..  నువ్వు మాకు దూరమైనప్పుడు నుంచి అన్నయ్య బాధని చూస్తున్నాను కదా..  అందుకే నాకు అన్నయ్య గురించి బాధ..

నేనొక్కసారి అమ్మ దగ్గరికి వెళతాను.  నేను రానా. లేదు అన్నయ్యకి కాల్ చేస్తాను అని విహాన్ కి కాల్ చేస్తుంది. వెంటనే లిఫ్ట్ చేసి చెప్పరా ..

బిజీగా ఉన్నారా అన్నయ్య . నీకన్నా ఏది ఇంపార్టెంట్ కాదు. విషయం ఏంటో చెప్పు తల్లి అని.  మీరు ఖాళీగా ఉంటే ఒకసారి వస్తారా.. అమ్మ దగ్గరికి వెళదాము.

ఇప్పుడే బయలుదేరుతున్నాను అని  అద్వైత్ కిఇన్ఫర్మేషన్ పాస్ చేసి బయలుదేరుతాడు. విహాన్ రాగానే శాంభవి చారులత తో చెప్పి బయలుదేరుతుంది.

లహరి దేవాలయంలోనికి వెళ్లి అక్కడ పువ్వులు అన్నీ సర్ది కూర్చుని చూస్తూ ఉంటుంది. పక్కనే కూర్చుని తల నిమురుతూ.. ఏమైంది రా..

అర్థం కావడం లేదు అన్నయ్య.  చాలా భయంగా ఉంది.  మీ బావ వెళ్ళాక ఒక ఫోను లేదు ఏమీ లేదు. లిఫ్ట్ చేయడం లేదు. అక్కడ ఏం జరిగిందో ఏం జరగబోతుందో తెలియక చాలా టెన్షన్ గా ఉంది.

అయ్యో నా బంగారు తల్లి..  వెళ్ళింది ఎవరు రుద్ర. రుద్ర వెళ్ళిన చోట ఫెయిల్ అవ్వడం అన్నది ఉండదు. నువ్వు చూస్తూ ఉండు..  అందరిని తీసుకు వస్తాడు.

బావ నీ ఫోన్ లిఫ్ట్ చేయడం లేదు అంటే నీకు సర్ప్రైజ్ ఇవ్వాలి అనుకుంటున్నాడు.  నాకు అలాంటి సర్ప్రైజ్ ఏమి వద్దు.  విషయం ఇది అని తెలిస్తే చాలు.

మోకాళ్ళ మీద కూర్చుని లహరి సమాధి పైన పడుకుని నాకు ప్రశాంతత ఇవ్వు అమ్మ.. నాన్న వాళ్ళు ఎవరూ బాధపడకుండా అందరూ సంతోషంగా ఉండాలి.

నన్ను కూతురుగా గానే చూడాలి. ఎప్పటికీ వాళ్ళు దూరం కాకూడదు.

శాంభవి మనసులోని గుండె దడగా కొట్టుకుంటుంది .
నన్ను  పెంచుకున్న తండ్రె.. నా దృష్టిలో కన్న తండ్రి..  రక్తసంబంధం లేదని నాన్న నన్ను దూరం చేసుకుంటారా..

నేను లేకపోతే నాన్నలు ఉండగలరా... వాళ్ళ మాట వినపడకపోతే నేను ఊపిరి తీసుకోగలనా.. ఈ విషయం తెలియగానే నాన్న ఏమైపోతాడో అనే భయం నన్ను నిలువనివ్వడం లేదు.

నాన్న చూపులోని ఆ ఒక చిన్న మెరుపు కూడా నా హృదయాలంకారాన్ని మెరిసిస్తుంది;
నేనెవరో నిజంగా ఆయన కూతురు కాదు అనిపిస్తే, ఆయన దూరమవుతాడా?
ఆ దూరం  నా ప్రపంచాన్ని చిదిమేస్తుంది.

నాకు నన్ను 'కూతురు'గా మాత్రమే పిలవాలని ఉంది —
ఆ పిలుపే నాకు గుర్తింపు, ఆగమనం, అవార్డు కాదు; అది జీవనాశ్రయం.

వాళ్ళ ప్రేమతో ఆ కుటుంబం నిర్మితమై ఉంది. ఇది నిజం తెలిసిన తర్వాత ఎవరు మనుషలు కాలేరు. ఆ కుటుంబం దుఃఖంలో మునిగిపోకూడదు అనే ఆశే నా నిత్యమైన ప్రార్థన.

భర్త, కన్న తండ్రి ఇంకా రాలేదు అన్న భయం.. వెళ్లిన ఇద్దరూ ఇంకా రాలేదు. ఫోన్ కూడా చేయలేదు. ఎవరు ఎన్ని చెబుతున్నా కుదురుగా ఉండలేక పోతున్నాను.

వాళ్లు రాకపోతే, అర్థం మార్చుకోమని ఊహలు హెచ్చరిస్తున్నాయి.
వాళ్ల రాక మా బంధానికి జీవం నింపుతుంది. 
నాకు ధైర్యాన్నిఇవ్వు అమ్మ.

నేను నిస్సహాయంగా ఉండను. ఏనాటి రుణమో నేను ఆ ఇంటికి చేరాను. ఆ రుణం అలాగే ఉండిపోని . ఇది నా అత్యాశ అనుకున్న పరవాలేదు.

అమ్మ..  నాకు ఉన్న ఒకే ఒక్క   ఆశ.. నన్ను భాను ప్రసాద్ కూతురుగా  బంధించు.
నాన్న ఎప్పుడు నన్ను కూతురు గానే చూస్తారు కదు అని సమాధి ని ఇంకా గట్టిగా పట్టుకుంటుంది. అది చూస్తున్న విహాన్ కి...

శాంభవి మానసిక సంఘర్షణ అర్థం అవుతూ ఉంటుంది. దగ్గరికి వెళ్లి భుజం మీద చెయ్యి వేసి కంగారు పడకురా... అన్ని నువ్వు అనుకున్నట్టుగానే జరుగుతాయి.
సమాధి మీద నుండి లేచి కళ్ళు తుడుచుకుని.. ఈ భయాల బరువు నా అరుపు కాదు — అది మా బంధానికి పటుత్వం కావాలి నన్ను ఆ కుటుంబంలో మనిషిగానే చూడాలి.

తప్పకుండా నువ్వు కోరుకున్నట్టుగానే జరుగుతుంది ఎవరో వస్తున్నట్టు అనిపించి ఇద్దరు వెనక్కి తిరిగి చూస్తే.. రాఘవేంద్ర జితేంద్ర వస్తూ ఉంటారు.

తాతయ్య వాళ్ళు ఏంటి..  ఏమో అని లేచి నిలబడతారు.  రాఘవేంద్ర మనవరాలు దగ్గరికి వచ్చి ఏర కంగారు పడుతున్నావా..


భయపడకు. అంతా నువ్వు అనుకున్నట్టుగానే జరుగుతుంది.
విహాన్ కి కాల్ వస్తే.. మాట్లాడి.. శాంభవి  వెళ్దాం పద.. ఎవరు రా ఫోను.. బావ చేశాడు నాన్న.  దారిలో ఉన్నారంట..

ఇంటికి వెళ్ళమని చెప్పాడు.  మనం ఇక్కడున్నామని ఎలా తెలుసు అన్నయ్య. అక్కడ ఉన్నది రుద్ర.  అన్ని అలాగే తెలిసిపోతాయి.

కారు నేరుగా బృందావనానికి వెళుతుంది. ఇక్కడికి వచ్చాము ఏమిటి అన్నయ్య. బావ ఇక్కడికే తీసుకురమ్మన్నాడు.

ఇల్లంత పువ్వులతో అలంకరిస్తూఉంటారు.  అనసూయ తులసి కంగారుపడుతూ అందరికీ పనులు పురమాయిస్తూ ఉంటారు.

చారులత కౌసల్య, మాధురి ఏమేమి వండాలో చెబుతూ ఉంటారు. హంగామా అంతా  ఇంత కాదు.  అసలు ఏం జరుగుతుంది ఇక్కడ.. ఎవరైనా చెబుతారా అని శాంభవి అడిగితే.. రా..రా తల్లి నీకోసమే చూస్తున్నాము.

నువ్వు వెళ్లి రెడీ అవ్వు.  రుద్ర వాళ్ళు వచ్చేస్తున్నారు.  ప్లీజ్ నానమ్మ విషయం ఏంటో చెప్పండి. టెన్షన్ తట్టుకోలేకపోతున్నాను.

అందరూ సంతోషంగావస్తున్నారా..  ఆ ఒక్క విషయం చెప్పండి చాలు.  ధీరజ్ వచ్చి   ఒరేయ్ ఇంత మందికి బావ మీద నమ్మకం ఉంది కానీ నీకు రావడం లేదా..

నమ్మకం లేక కాదు అన్నయ్య ఒక చిన్న భయం అంతే.. అందరూ వస్తున్నారు.. మమ్మల్ని నమ్ము.  వెళ్లి రెడీ అవ్వరా...

సరే అని శాంభవి రెడీ అయ్యి ఎదురు చూస్తూఉంటుంది. కార్ సౌండ్ వినగానే బయటికి పరిగెత్తుకుంటూ వెళుతూ ఉంటే.. ఆగు  శాంభవి అని కౌసల్య ఆపుతుంది.

ప్లీజ్ పెద్దమ్మ నన్ను బయటకు వెళ్లనివ్వు. అలాకాదురా వచ్చే వాళ్ళకి నువ్వే హారతి పట్టి లోపలికి తీసుకురా..

సరే అనగానే సర్వెంట్..  హారతి పళ్లెం తీసుకువచ్చి శాంభవి చేతికి ఇస్తారు.
రేపల్లె నుంచి వచ్చినా అందరికీ శాంభవి ఎలా రిసీవ్ చేసుకుంటుందో..  మన అనుకుంటుందో లేదో అని ఒక ఆందోళనతోనే వస్తారు.

కానీ వారి అనుమాని పటాపంచలు చేస్తూ హారతి పళ్లెం తో ఎదురు వస్తుంది.  శాంభవిని అలా చూడగానే... అందరికీ హృదయంలో తడిచేరి కళ్ళల్లో నుంచి కారుతుంది.
వాళ్ళ అందరిని చూడగానే శాంభవి పరిస్థితి కూడా అలాగే ఉంటుంది.

ఒక అపురూపమైన భావోద్వేగ పరిస్థితి...

కథ కొనసాగుతుంది...

[SivaSai]

Part - 94

హారతి పళ్లెంతో తన కుటుంబాన్ని చూస్తున్న శాంభవి కళ్ళు నీటికుండలే అయ్యాయి. కూతురు తమ కోసమే ఎదురు చూస్తూ ఉండేసరికి ఆ తండ్రి హృదయం ఉప్పొంగిపోయింది.


అడుగులు తడబడుతూ ఉన్న ఒకరినొకరు పట్టుకొని మెల్లిగా గుమ్మం ముందుకు వెళ్లేటప్పటికీ శాంభవి హారతి ఇచ్చి నాన్న అని గట్టిగా పట్టుకుంటుంది.

అమ్మ చిట్టితల్లి బంగారం అని శివ,  భాను చెరో పక్కన పట్టుకుంటారు.  మీరు రారేమో అనుకున్నాను.  నన్ను కూతురిగా ఒప్పుకోరు ఏమో అని చాలా భయపడ్డాను నాన్న.

పిచ్చి తల్లి నువ్వు ఎప్పటికీ మా అమ్మాయివే.
నువ్వు పుట్టినప్పటినుంచి నా కూతురు గానే పెంచాను నాకు తెలిసిన నిజం అది మాత్రమే.. కానీ ఇప్పుడు?

అది నిజం కాదు. అనుకోని పరిస్థితుల్లో మీ బిడ్డగా చేరింది అని చెబుతూ ఉంటే  ఒక్కసారిగా నా కాళ్ల క్రింద నేల కదిలిపోయింది .

నా బంధం అబద్ధమా? రండి నాన్న అని సోఫాలో ఇద్దరినీ కూర్చోబెట్టి.. వాళ్ళిద్దరి మధ్యన మోకాళ్ళ మీద కింద కూర్చుని ఇద్దరి చేతులు పట్టుకుని...
–కళ్లలో దాచుకోలేని కన్నీరు. శాంభవి చిన్నగా, వణుకుతున్న గొంతుతో..
"నాన్నా…" ఆ పిలుపు వినగానే మళ్లీ మళ్లీ వినాలి అన్న భాను ఆశ. ఉన్న వాళ్ళందరినీ చూస్తే ఎక్కడ కూతుర్ని లాగేసుకుంటారు అన్న భయంతో  మూలుగుతూ తల వంచేస్తాడు.

భాను శివ ఇద్దరూ ఏడుస్తారు..
"ఆ పిలుపు ఇక మాకు దూరం అవుతుందేమో అని భయం ఎందుకంటే ..  నేను నీ నిజమైన తండ్రిని కాదూ. నీ కన్న తండ్రి నీ పిలుపు కోసం..  నీ ప్రేమ కోసం.. ఇన్ని సంవత్సరాలుగా ఎదురు చూస్తూనేఉన్నాడు.

శాంభవి ఒక్క క్షణం ఆగి .. మెల్లిగా చేతులు తండ్రి వణికే చేతులపై పడతాయి.
"నిజం? నిజమంటే ఏమిటి నాన్నా? మీరు నాకు మొదటి అడుగు నేర్పించారు. రాత్రి నాకు జ్వరం వచ్చినపుడు నిద్రని త్యాగం చేశారు. మీరు కన్నీరు తుడిచారు… నా కలలను నడిపించారు. మరి ఇవన్నీ నిజం కాదు?"

"కానీ సమాజం నిన్ను అడుగుతుంది… 'నీ తండ్రి ఎవరు?' అని. నువ్వు ఏం చెప్పగలుగుతావు? నిన్ను ఎవరైనా వేలెత్తి చూపిస్తే నేను భరించలేను.


"నేను చెబుతాను - నా తండ్రి నా రక్తంలో లేడు… నా హృదయంలో ఉన్నాడు. కన్న ప్రేమ తక్కువఅని నేను అనను.

కానీ ఇన్ని సంవత్సరాలు కళ్ళల్లో పెట్టుకుని అపురూపంగా పెంచారు ఎవరైనా వేలెత్తి చూపిస్తారేమో... నీ తండ్రి ఎవరు అని అడుగుతారేమో ఆ మాట వింటే నేను ఎక్కడ బాధపడతానో అని దూరంగా ఉండాలి అనుకుంటున్నారే... ఇంతకన్నా గొప్ప ప్రేమ ఎక్కడ ఉంటుంది నాన్న.

మీరు ఎప్పటికీ మా నాన్నే.  ధరణి అమ్మే మా అమ్మ అంతే కదా అమ్మ. ధరణి పరిగెత్తుకుంటా వచ్చి కూతురి మొఖం అంతా ముద్దులు పెట్టేస్తుంది.

అంతే తల్లి నువ్వు మొదటి పాలు రుచి చూసింది నా దగ్గరే...  నా ఒడిలోనే పడుకున్నావు.  జోల పాడింది నేనే.. నా కూతురు అవ్వకుండా ఎలా ఉంటావు.

భాను తన కూతురిని కన్నీటితో ఆలింగనం చేసుకుంటాడు. భాను తడబడుతున్న స్వరంతో...
"ఎన్ని కలతలైనా, ఈ మాట విన్నాక… నేను ప్రపంచంలో అతి ధనవంతుడిని.
ఎప్పటికీ నేను మీ కూతురినే, నాన్నా.
  చూస్తున్న అందరికీ గుండె బరువెక్కి పోతుంది. భాను ఎంతగా నలిగిపోతున్నాడో అర్థమవుతూ ఉంటే భగవంతుడా పిల్లలపైనా తండ్రికి ఇంత ప్రేమ ఉంటుందా అని రుద్ర ఒక్కసారిగా రేపు ఫ్యూచర్లో నాకు పిల్లల పుడితే నేను ఇలాగే ఉంటానా...

దేవేంద్ర దగ్గరికి వచ్చి..  చెప్పాను కదా భాను ఎప్పటికీ... శాంభవి మీ ఇంట ఆడపిల్ల అని... ఆ మాట చెబుతున్నప్పుడు దేవేంద్ర గొంతు వణుకుతుంది. వస్తున్న కన్నీరుని బలవంతంగా ఆపుకుంటూ ఉంటాడు..

శాంభవి లేచి నుంచుని దేవేంద్రని కౌగిలించుకుంటుంది. నేను ఆ ఇంటికే కాదు నాన్న..  మీకు కూడా కూతురినే.. మీరు నాకు జన్మనిచ్చారు.

తండ్రి సంస్కారం కూడా పిల్లలకు వస్తుంది అంటారు. మీ రక్తం.. వాళ్ల పెంపకంతో నాకు ఒక గొప్ప వ్యక్తిత్వం వచ్చింది ఇదంతా మీ వల్ల కాదా...

అందరూ సంతోషంతో వస్తున్న కన్నీరు తుడుచుకుంటూ ఈ అపురూపమైన సంఘటన చూస్తూ ఉంటారు. కుర్ర బ్యాచ్ అందరూ ఎవరి ఫోన్లో వాళ్ళు ఈ సీన్ మొత్తం ఫొటోస్ తీస్తూ వీడియో తీస్తూ ఉంటారు .

నేను ఎంత అదృష్టవంతురాలునో కదా..  ఎవరికైనా ఒక ఫ్యామిలీ..  ఒక తల్లి తండ్రి మాత్రమే ఉంటారు కానీ నాకు చూడండి నలుగురు తండ్రులు ఉన్నారు.  ఇంత పెద్ద కుటుంబం నాకోసం ఉంది. ఇంతకు మించి ఏమీ కావాలి.

రుద్ర కూడా బాబోయ్  సెంటిమెంట్ ఎక్కువైపోతుంది ఎలాగైనా డైవర్ట్ చేయాలి అని కళ్ళు తుడుచుకుని వచ్చి హలో పాప.. నీకు నాన్నలు ఉంటే చాలా...

మొగుడు అవసరం లేదా.. నువ్వు ఎప్పటికీ నా దానివే అని దేవేంద్ర దగ్గర నుంచి లాక్కుంటాడు  రుద్ర చేసిన దానికి అందరూ నవ్వుతూ ఉంటే.. శాంభవి చిరుకోపంగా చూస్తుంది.  ఏంటి పాప నీకు కోపం వచ్చిందా..

రుద్ర నుంచి దూరం జరిగి నడుం మీద చేతులేసుకుని చూడండి మీరు నన్ను ఏదైనా అంటే నాకు ఆరుగురు అన్నయ్యలు ఉన్నారు.

మిమ్మల్ని కీమా కింద కొడతారు.  ఎవరు వీళ్ళ.. నా బావమరిదలా..  అవును కదా అన్నయ్యలు.  అంతే కదా.. మా చెల్లి తర్వాతే నువ్వు బావ అని ఆరుగురు దగ్గరికి వస్తారు. సరిపోయింది. మొత్తం ఏడుగురు..

రోజుకి ఒకరు చొప్పున నేను ఆడుకోవచ్చు అన్నమాట.. నీ ఆటలేమి మా దగ్గర సాగవు బావ. మేమందరం ఒక జట్టుగా ఉంటాము.

గుర్రాలన్నీ ఒక చోట ఉన్నా దానికి తాడుకట్టి నడిపించే రథసారధిని నేనే... బావలు.
అందరి నవ్వులతో బృందావనం నిండిపోతుంది. అలా చూసిన రాఘవేంద్ర,  అనసూయ కి కూడా ఈ జన్మకి ఇది చాలు అనిపిస్తుంది.

అనసూయ లహరి ఫోటో వైపు చూస్తూ నేను చేసిన తప్పుకి ప్రాయశ్చిత్తం లేదు అని ఇన్ని రోజులు నలిగిపోయాను నీ కూతురికి నీ కన్నా గొప్ప సంస్కారం వచ్చింది. ఎవరు బాధపడకుండా అందరినీ కలుపుకుంది ఇది చాలు అని మనసులోనే కోడలికి నమస్కారం  చేస్తోంది.

శాంభవి దేవేంద్ర దగ్గరకు వచ్చి నాన్న.. అమ్మమ్మ తాతయ్యని కూడా ఇక్కడికి తీసుకురండి.  ఇప్పటినుంచి మనతోనే ఉంటారు.

ఈ వయసులో వాళ్ళిద్దరికీ కావలసింది మనశాంతి.  అది నా దగ్గర మాత్రమే దొరుకుతుంది. అవును తల్లి..  నిన్ను చూసుకుంటూ ఉంటే లాహరిని చూసినట్టుగానే సంతోషపడతారు.

హలో చినమామ..  నువ్వు మీ కూతురు చాలా స్లో.  ఆల్రెడీ ఆ ఏర్పాటులన్నీ అయిపోయాయి. ఎప్పుడు చేసావురా  చిద్విలాసంగా నవ్వుతాడు. నీ నవ్వు చాలు రా మాయ చేసేస్తావు.

శాంభవి మనసు ఏమిటో నాకు తెలుసు మామ. ఖచ్చితంగా వాళ్ళని ఇక్కడికి తీసుకు రమ్మని అడుగుతుంది. మరి ఆ మనసు నాదే అయినప్పుడు ఆ మాత్రం అర్థం చేసుకోలేనా ...

సరే ఇప్పటికే చాలా లేట్ అయింది.. అందరూ ఏమీ తినకుండా చూస్తూ ఉన్నారు కదా..  రండి అందరం కలిసి భోజనం చేద్దాం అని మొత్తం టేబుల్స్ సెట్ చేస్తారు.

శాంభవి మాత్రం లేదు నాకు మా నాన్నలు నలుగురు తినిపిస్తారు. ధీరజ్ ఫాదర్  రమణ వచ్చి ఆ నలుగురితో పాటు నన్ను కలుపుకో తల్లి. పంచ పాండవులు లాగా నిన్ను చూస్తూ ఉంటాము.

శాంభవి కి ఒక్కదానికే తినిపిస్తే ఎలా... మా అందరికీ తినిపించండి అని కుర్ర బ్యాచ్ అంతా అక్కడే కూర్చుంటారు.

అప్పుడు ఒక ప్లేట్ లో ఎలా కుదురుతుంది..  పెద్ద పళ్లెంలో  కలపాలి అని ఒక బేసిన్ తీసుకువచ్చి చారు మధ్యలో పెడుతుంది.

అందరూ నవ్వుల సరదాల మధ్యన పిల్లలందరికీ తినిపిస్తారు. శాంభవి తిరిగి అందరికీ తినిపిస్తుంది. ఆ రాత్రికి భాను దగ్గరే పడుకుంటుంది.

రుద్రా దగ్గరకి ధీరజ్  వచ్చి ఏంటి బావ మా చెల్లి కోసం చూస్తున్నావా.. ఇప్పుడు అప్పుడే నీకు దొరకదు. ఆ మాటకి చిన్నగా నవ్వుతూ..

ఒరేయ్ మీ చెల్లి ఎక్కడున్నా నా పిలుపుకి వచ్చేస్తుంది. కాకపోతే నిన్న.. ఈరోజు చాలా టెన్షన్ పడి ఎమోషన్స్ క్యారీ చేశారు కదా.. కాస్త వాళ్ళని రిలాక్స్ అవ్వని..

తర్వాత ఎలాగా నీ చెల్లి నా షర్టు పట్టుకుని తిరగాల్సిందే.. అదేంటి బావ ఎవరైనా పెళ్ళాం కొంగ పట్టుకుని తిరుగుతున్నాడు అంటారు.  నువ్వేంటి రివర్స్లో చెబుతున్నావు.

మనం చీరలు కట్టం కదా.. అందుకే నా షర్టు పట్టుకుని తిరుగుతుంది అంటున్నాను.  ఇంకా నయం ప్యాంటు పట్టుకుని తిరుగుతుంది అనలేదు.. ఏదైతే ఏమిటి నన్నే కదా పట్టుకునేది.

దేవేంద్ర వచ్చి రుద్ర ని గట్టిగా హగ్ చేసుకుంటాడు.  ఏమైంది మామ.. చాలా థాంక్స్ రా... నా కూతుర్ని నాకు దగ్గర చేశావు.

అలాగే ఆ కుటుంబం దూరం అవ్వకుండా చేసి నా కూతురు దృష్టిలో నన్ను ఒక మెట్టు పైనే ఉంచావు.  ఇంతకు మించి ఇంకా ఏమి కావాలి రా...

అదేంటి నువ్వొక్కడివే వచ్చి థాంక్స్ చెప్తున్నావు.. పెదమామ చెప్పడా.. నేనెందుకు చెప్పాలి రా.
  నా కూతురు నా ఇంటికి వచ్చింది.

అలాగే ఆ కుటుంబం మన కుటుంబం అయ్యింది. ఇందులో నువ్వు చేసింది ఏముంది అని జితేంద్ర వస్తాడు.  కదా..  ఆ మాట ఏదో చిన్న మామకి చెప్పు. బయట వాళ్ళకి చెప్పినట్టుగా థాంక్స్ చెబుతున్నాడు.

జితేంద్ర రుద్రాని ముద్దు పెట్టుకుని ఇంతకు మించి థాంక్స్ చెప్పలేను రా... పో మామ..  ఈ ముద్దు నీ కూతురు పెడితే అందంగాని..

నువ్వు పెడితే ఏం బాగుంటుంది ముసలి వాసన వస్తుంది. ఒరేయ్ మేము ముసలోళ్ళం కాదురా..  మిడిల్ ఏజ్.  ఏదైతే ఏంటి రిటైర్మెంట్ ఏ కదా...

ఈరోజు బృందావనం నిజమైన బృందావనం లాగా మారింది...