[SivaSai]

Part - 18

గోవింద రావు కి, రుద్ర తల్లి కి, మారేడుమిల్లి లో ఉన్న మెడికల్ క్యాంపు లో ప్రథమ చికిత్స చేసి, అక్కడినుంచి అంబులెన్స్లో రాజమండ్రి లో ఒక ప్రైవేట్ హాస్పిటల్ కి తరలించారు..

మారేడుమిల్లి లో బయలుదేరుతుండగానే పురుషోత్తం, రఘునాథ రెడ్డి కి ఫోన్ లో జరిగినదంతా చెప్పాడు. ఆయన వెంటనే వాళ్లు రాజమండ్రి చేరుకునేసరికి అన్ని ఏర్పాట్లు చేశారు..

గోవింద రావు ని, రుద్ర తల్లిని వెంటనే ఐసీయూలో పెట్టి చికిత్స చేయడం ప్రారంభించారు..

ప్రత్యేకమైన కేర్ తీసుకోవడం వల్ల, గోవింద రావు మూడు రోజులకే ప్రాణాపాయం నుండి బయటపడ్డారు.... కానీ బాగా బలహీనంగా ఉండడం వల్ల, రుద్ర తల్లి కి ఇంకా ట్రీట్మెంట్ జరుగుతూనే ఉంది..

గోవింద రావు సృహ లోకి వచ్చాక, రఘునాథ రెడ్డి ఆయనను హాస్పిటల్లో కలుసుకున్నాడు..

"బాగున్నారా స్వామి..? ఇప్పుడు తమరికి ఎలా ఉంది?"

"అంతా ఆ దుర్గ మాత దయ..!! ఇప్పుడు బాగానే ఉన్నాను..!! మీరు ఎప్పుడు వచ్చారు..?"

" తమరికి సృహా వచ్చిందని తెలిసి, ఈరోజు ఉదయాన్నే వచ్చాను.."

" అన్నట్లు అడగడం మర్చిపోయాను..? రుద్ర తల్లి గారికి ఎలా ఉంది.?"

"ప్రాణానికి ఎటువంటి ప్రమాదం లేదని, ఇప్పుడే డాక్టర్ గారు చెప్పారు. కానీ బాగా బలహీనంగా ఉండటం వల్ల, కోలుకోవడానికి ఇంకో వారం పది రోజులు పడుతుందని చెప్పారు.."

"మంచిది..!! ఆ దేవుడి దయ వల్ల ఆమె పరిస్థితి ఇప్పుడు బాగుపడింది."

" నిజంగా ఆ గొప్పతనం అంతా తమరిదే స్వామి..! ఆమె ఈ రోజున ఇలా ఉన్నదంటే తమరు చేసిన సాయమే...!!"

ఇలా మాట్లాడుకుంటూ ఉండగా డాక్టర్ గారు పిలుస్తున్నారు అని నర్స్ చెప్పగా రఘునాథరెడ్డి బయటకు వెళ్లాడు..

ఇంతలో కళ్ళు మూసుకొని ఏదో ఆలోచిస్తున్న గోవింద రావు కి హఠాత్తుగా ఏదో గుర్తుకు వచ్చి "రావు...!"అని గట్టిగా పిలిచారు..

ఆ పిలుపుకి బయట నుంచొని పురుషోత్తం తో మాట్లాడుతున్న సత్యనారాయణ రావు వేగంగా
ఆ గదిలోకి వచ్చాడు...

" ఏమైంది చిన్నాన్న.? ఏదైనా సమస్య..!!??"

"అమావాస్యకి ఇంకా ఎన్నిరోజులు ఉంది..?"

" ఈరోజు అష్టమి చిన్నాన్న..!! ఇంకా ఆరు రోజులు ఉంది..!!"

గోవింద రావు ఆందోళనగా...!!
" మనం వెంటనే శ్రీశైలం బయలుదేరాలి.. అమావాస్య ఘడియలు దగ్గర పడ్డాయి..
ఈ సమయంలో ఆదిత్య కి దగ్గరగా ఉండాలి..
లేదంటే వాడి ప్రాణానికే ప్రమాదం..!"

" కానీ చిన్నాన్న..!! ఇంకా మీరు పూర్తిగా కోలుకోలేదు..!"

" రేయ్ రావు...! వాడి పరిస్థితి తెలిసుండి, నువ్వే ఇలా మాట్లాడగలుగుతున్నావా..!? అసలు మనం ఇక్కడికి వచ్చింది వాడి ప్రాణాలు కాపాడటం కోసమే కదా..!! కానీ ఇప్పుడు నా ప్రాణాలు కోసం నేను పాకులాడలేను..!! వెంటనే బయలుదేరి వెళ్దాం పద..!! రుద్ర ని కూడా మనతో వస్తాడేమో అడుగు.. రాలేకపోయినా పర్వాలేదు..!! ఎందుకంటే అతని తల్లి ఆరోగ్య పరిస్థితి ఇలా ఉన్నప్పుడు మనం బలవంత పెట్టడం సమంజసం కాదు..!! వెంటనే రెడీ అవ్వు..!?" అంటూ మంచం మీద నుంచి లేవబోతు ఉండగా తొలి ముందుకి పడిపోబోయారు గోవింద రావు..

"చిన్నాన్న...!!??" అంటూ గోవింద రావు ని పట్టుకున్నాడు సత్యనారాయణ రావు..

అరుపు విని అక్కడే బయట మాట్లాడుకుంటున్న డాక్టర్, రఘునాథరెడ్డి ఇద్దరు వేగంగా లోపలికి వచ్చారు..

గోవింద రావు నీ మంచం మీద పడుకోబెట్టడానికి రఘునాథరెడ్డి కూడా సహాయం చేశారు..

" ఏమైంది...? ఎందుకు ఇలా పడిపోయారు..??"అని డాక్టర్ అడుగగా..

జరిగినదంతా వివరించాడు సత్యనారాయణ రావు...

ఆ మాటలకి డాక్టర్ చిన్నగా గోవింద రావు గారి మీద కోప్పడుతూ...
" చూడండి సార్..!! మీ ఆరోగ్యం అస్సలు బాగోలేదు.. మీ శరీరం నుంచి రక్తం చాలా పోయింది.. మీరు బాగా నీరసంగా ఉన్నారు.. కనీసం ఐదు రోజులైనా సరే మీరు మంచం దిగకూడదు.. ఎట్టి పరిస్థితుల్లోనూ మిమ్మల్ని వదిలే సమస్య లేదు.."అని చెప్పి బయటకు వెళ్లిపోయారు...

అక్కడే ఉన్న రఘునాథరెడ్డి కూడా డాక్టర్ ని సపోర్ట్ చేస్తూ...!!
" స్వామి..!! దయచేసి ఈ ఒక్క అయిదు రోజుల పాటు మంచం దిగకుండా ఉంటే మీరు కోలుకుంటారు.. మీరు కోలుకున్న వెంటనే  శ్రీశైలం వెళ్ళడానికి అన్ని ఏర్పాట్లు నేను చూసుకుంటాను... దయచేసి అర్థం చేసుకోండి."
అని గోవింద రావు తో చెప్పి,

"ఏదైనా అవసరం ఉంటే వెంటనే నాకు కాల్ చేయండి.." అని సత్యనారాయణ రావు తో చెప్పి అక్కడి నుండి వెళ్ళిపోయారు..

రఘునాథ రెడ్డి వెళ్ళిపోయిన కొద్ది నిమిషాల పాటు, గోవింద రావు ఏమీ చేయలేక మౌనంగా ఆలోచిస్తూ ఉండి పోయారు..

ఆలోచిస్తు ఏదో గుర్తొచ్చి, సత్యనారాయణ రావు తో " ఆదిత్య ఏమైనా ఫోన్ చేశాడా...?? " అని అడిగారు.

"మనం రుద్ర ఇంటి దగ్గర ఉన్నప్పుడు చేశాడు..
తర్వాత మళ్ళీ ఫోన్ చేయలేదు..
నేను కూడా ఏమి పట్టించుకోలేదు...
నీకు ఇలా ఉందని తెలిస్తే వాడి బాధ పడతాడని నేను కూడా వాడికి ఫోన్ చేయలేదు.."

"సరే...!! ఒకసారి వాడికి ఫోన్ చెయ్ మాట్లాడాలని ఉంది.."అని చెప్పగానే సత్యనారాయణ రావు ఆదిత్య కి ఫోన్ చేసి గోవింద రావు కి ఇచ్చాడు.

ఫోన్ ఎత్తగానే "ఆదిత్య ఎలా ఉన్నావు రా.?" అని అడిగాడు గోవింద రావు...

"ఆ తాతగారు నేనండీ భానుని..!! ఎలా ఉన్నారు..? బాగున్నారా..?? ఆదిత్య గారు ఫోను మర్చిపోయి బయటికి వెళ్లారు..!ఏదైనాఅర్జెంట్ ఆ...?? వచ్చాక చెప్పమంటారా..??"అంటూ భాను మాట్లాడింది..

" ఆ వద్దులే తల్లి..!! మామూలుగా కాల్ చేశాను..!
వాడు ఎలా ఉన్నాడు..? బాగానే ఉన్నాడా..అమ్మా..?"

" ఆ బాగానే ఉన్నారు. తాతగారు...!!"

" మంచిది తల్లి..! వస్తే అడిగానని చెప్పు..!! వీలుంటే ఫోన్ చేయమని చెప్పు..!! ఉంటాను.."

" అలాగే తాతగారు చెప్తాను.."అంటు ఫోన్ కట్ చేసింది...

"ఏమైంది చిన్నాన్న..? ఎలా ఉన్నాడు వాడు..?"

" ప్రస్తుతానికి వాడు బాగానే ఉన్నాడు రా...!!
కానీ అమావాస్య ఘడియలు దగ్గర పడుతున్నాయి.. నేను కోలుకున్న వెంటనే వీలైనంత తొందరగా మనం శ్రీశైలం చేరుకోవాలి.."

" అలాగే చిన్నాన్న..!! మీరు రెస్ట్ తీసుకోండి నేను బయటికి వెళ్లి చిన్న పని చూసుకుని వస్తాను..."
అంటూ హాస్పిటల్ గది నుంచి బయటకు వచ్చాడు...

వేగంగా అక్కడినుంచి హాస్పిటల్ బయటకు వచ్చి హాస్పిటల్ వెనక ఉన్న ఒక చెట్టు కింద కుర్చీలో కూర్చున్నాడు... కంగారుగా తన జేబులో ఉన్న మొబైల్ తీసి, ఫోన్ చేశాడు...

ఆ ఫోన్ ఎవరితో కాదు ఆదిత్య కి....

రింగ్ అయిన మొదటి క్షణాల్లోనే అవతలివైపు ఫోన్ ఎత్తారు...

అవతల మాట్లాడేది భాను...

" అమ్మ భాను..!! ఇప్పుడు వాడి పరిస్థితి ఎలా ఉందమ్మా..??" అంటూ కంగారుగా అడిగాడు..

" పరిస్థితి ఏమీ బాగోలేదు అంకుల్..!! మీరిద్దరూ వెంటనే వస్తే మంచిదని తాతగారు అంటున్నారు.. ఆయన పరిస్థితి చూస్తే నాకు చాలా భయంగా ఉంది.."అంటూ ఏడవసాగింది.

" భయపడకు బాను.. ఇక్కడ చిన్నాన్న పరిస్థితి కూడా అస్సలు బాగోలేదు.. ఈ పరిస్థితుల్లో ఆదిత్య గురించి తెలిస్తే ఆయన ఆరోగ్యం మరింతగా పాడవుతుంది.. మేము ఇంకో నాలుగు ఐదు రోజుల్లో అక్కడికి వచ్చేస్తాము..
అప్పటివరకు వాడిని జాగ్రత్తగా చూసుకోండి.."

" అలాగే అంకుల్..!! తాతయ్యగారు జాగ్రత్త...!" అంటూ ఏడుస్తూ ఫోన్ పెట్టేసింది..

" ఆదిత్య గారికి ఏమైంది సార్...??" అన్న పిలుపుకి సత్యనారాయణ రావు ఉలిక్కిపడ్డాడు..

వెనక్కి తిరిగి చూడగా అతని వెనకాల పురుషోత్తం ఉన్నాడు...

"ఏమైంది సార్ ఆదిత్య గారికి...?" అని మళ్లీ అడిగాడు పురుషోత్తం..

ఏమి సమాధానం చెప్పకుండా తన పక్కన ఉన్న కూర్చుని చూపిస్తూ కూర్చోమన్నట్టు సైగ చేసాడు సత్యనారాయణ రావు...

కూర్చున్న తర్వాత పురుషోత్తం మళ్ళీ అడిగాడు "చెప్పండి సార్ అసలు ఏమైంది..??"

" ఆదిత్య పరిస్థితి అసలు బాగాలేదు పురుషోత్తం..!"

" సార్....! దయచేసి పూర్తిగా చెప్పండి.
నేను టెన్షన్ తట్టుకోలేక పోతున్నాను.."

" నీకు గుర్తుంది కదా మనం విజయవాడ నుంచి మారేడుమిల్లి ఉదయం బయలుదేరే ముందు భాను నుంచి గోవింద రావు గారికి ఫోన్ వచ్చింది..!!"

" ఏమని వచ్చింది సార్...??"

" అప్పుడు చిన్నాన్న స్నానం చేస్తూ ఉన్నారు..
ఫోన్ నేను ఎత్తి మాట్లాడాను..!"

"ఆ తర్వాత ఏమని చెప్పారు సార్...!!"

జరిగిందంతా చెప్తాను విను...

భాను : అంకుల్ నేను తాతగారితో అర్జెంటుగా మాట్లాడాలి..( కంగారు పడుతూ.)

సత్యనారాయణ రావు: ఏమైందమ్మా..? తాతగారు స్నానం చేస్తూ ఉన్నారు. ఏదైనా ముఖ్యమైన విషయం ఉంటే చెప్పు....!!
నేను ఆయనతో చెప్తాను..

భాను ఏడుస్తూ: ఇక్కడ ఆదిత్య గారి పరిస్థితి అస్సలు బాలేదు. అంకుల్... తాతయ్య గారు కంగారుపడుతున్నారు. నిన్నటి నుంచి మీ ఫోన్ కోసం ప్రయత్నిస్తున్నాను.. కానీ ఇప్పటికీ కలిసింది..

సత్యనారాయణ రావు కంగారు పడుతూ:
అసలు ఏమైంది అమ్మ..? నాతో చెప్పు!!

భాను: ఆ రోజు మీరు ఊరికి బయలుదేరేటప్పుడు సాయంత్రం
నా పుట్టినరోజు పార్టీ జరిగింది.. ఆ రోజు రాత్రి పార్టీ అయిపోయిన తర్వాత నేను ఆదిత్య గారి కోసం ఆయన గదికి పాలు తీసుకు వెళ్ళాను.. కానీ ఆయన గదిలో లేరు. నేను మొత్తం వెతికి చూడగా మేడపైన ఒంటరిగా కూర్చుని ఉన్నారు..
" ఏంటి సార్..! ఒంటరిగా మేడపైన ఏం చేస్తున్నారు.? అని అడిగాను.కానీ ఆయన సమాధానం చెప్పకుండా రోడ్డు వైపు చూడసాగారు.. ఆయన అలా పలకక పోయేసరికి, నేను ఆయన పక్కగా వెళ్లి
"ఏంటి సార్...? అంత సీరియస్ గా ఆలోచిస్తున్నారు..?" అని అడిగాను..
అయినా సరే ఆయన మాట్లాడకుండా అటు వైపే చూడసాగారు.. "అసలు అక్కడ ఏముంది..?" అని నేను ఆయన చూస్తున్న వైపు చూశాను..
అక్కడ..?? అక్కడ...??" అంటూ చెప్పడం ఆపేసింది...

సత్యనారాయణ రావు:"అక్కడ ఏముంది..?
చెప్పమ్మా భాను...??"

భాను: అంకుల్...!! చెప్తే నమ్మరు...! అక్కడ
ఒక పెద్ద నల్లటి ఆకారంలో ఒక పిశాచి వంటిది.
మా ఇంటి ముందు అటు ఇటు తిరుగుతూ కనిపించింది.. అది ఎటువైపు తిరుగుతుంటే ఆదిత్య గారు అటువైపే చూడసాగారు..
నాకు మాత్రం భయంతో ఒళ్ళంతా చమటలు పట్టేసాయి.. నేను  భయంతో అక్కడ నుంచి వేగంగా పరుగెత్తుకొని వెళ్లి, మా తాతయ్య గారిని తీసుకు వచ్చాను. ఆయన కూడా ఆ ఆకారాన్ని చూశారు.. తాతయ్య గారు వెంటనే ఆదిత్య గారిని గది లోకి తీసుకు వెళ్లడానికి ప్రయత్నించారు. కానీ ఎంత ప్రయత్నించినా ఆయన అక్కడ నుంచి కదలడం లేదు. దాని వైపే చూస్తూ ఉన్నారు... ఇంకా తాతగారు చేసేదేమీ లేక, వెంటనే పూజ గది లోకి వెళ్లి,
ఒక మంత్రించిన రక్ష తీసుకువచ్చి, ఆయన చేతికి కట్టారు... అది కట్టిన వెంటనే మొదలు నరికిన చెట్టులాగా ఆదిత్య గారు కళ్ళు తిరిగి పడిపోయారు.. మేము వెంటనే ఆయన్ని గదిలోకి పడుకోబెట్టి, వచ్చేసాము.. ఆ తర్వాత రోజు నుంచి ఆయన అసలు మంచం మీద నుంచి లేవలేదు.. ఏమీ తినలేదు,తాగలేదు. ఒక రోజు రాత్రి మేమందరం పడుకుని ఉండగా అర్ధరాత్రి ఇంటి నుంచి బయటకు వెళ్ళి పోతూ ఉండగా.. మా పని వాళ్ళు ఆయనని అడ్డగించి ఆపారు... లేకపోతే బయటికి వెళ్లి పోయే వారే..!!

ఇప్పుడు అయితే పరిస్థితి మరీ ఘోరంగా మారింది...నిన్నటి నుంచి " నన్ను ఎవరో పిలుస్తున్నారు.. నన్ను వదలండి..! నన్ను ఆపడానికి మీరెవ్వరూ....??" అంటూ గొడవ చేస్తున్నారు.. ఆయన పరిస్థితి చూస్తుంటే చాలా బెంగగా ఉంది అంటూ ఏడవసాగింది...

సత్యనారాయణ రావు : చూడు తల్లి...!
వాడి పరిస్థితి తెలిసే మీ ఇంట్లో ఉంచడం జరిగింది. వాడు కనుక మీ ఇంట్లో లేకపోతే వాడి ప్రాణానికి చాలా ప్రమాదం. దయచేసి వారిని ఎట్టి పరిస్థితుల్లో ఇల్లు కదలకుండా చూడండి.. మేము రుద్ర ని కలవడానికి వెళ్తున్నాము.. తాతయ్య గారి పరిస్థితి కూడా బాలేదు.. ఇప్పుడు
ఈ విషయం తెలిసింది అంటే రుద్రని వెతకడం మానేసి వెంటనే అక్కడికి వచ్చేస్తారు.. అదే కనుక జరిగితే ఆదిత్య ని కాపాడే ప్రయత్నం అంతా బూడిదలో పోసిన పన్నీరే అవుతుంది.. కాబట్టి మీరే ఏదో విధంగా మేము వచ్చేవరకు వాడిని కాపాడండి. వచ్చే అమావాస్య లోగా శ్రీశైలం వచ్చేస్తాము...

భాను : అలాగే అంకుల్..! ఈ విషయాన్ని నేను తాతయ్య గారి తో చెప్తాను.. మీరు వీలైనంత  త్వరగా వచ్చేయండి... అంటూ ఫోన్ పెట్టేసింది..

ఇది జరిగింది పురుషోత్తం.." అంటూ సత్యనారాయణ రావు జరిగిందంతా చెప్పాడు...

" మరి ఇప్పుడు ఎలాగా సార్..? ఇక్కడ తాతయ్య గారి ఆరోగ్య పరిస్థితి బాగోలేదు. అక్కడ ఆదిత్య గారి పరిస్థితి బాలేదు. రుద్ర గారు కూడా తల్లిని వదిలేసి వచ్చే పరిస్థితుల్లో లేరు."అంటూ బాధపడసాగాడు..

" నాకు అదే అర్థం కావట్లేదు పురుషోత్తం..!!
ఆ దేవుడే మాకు ఒక దారి చూపాలి..!" అంటూ బాధపడసాగాడు సత్యనారాయణ రావు..

" సార్..!! గోవింద రావు గారికి చెప్పకుండా,
రుద్ర గారికి ఆదిత్య గారి పరిస్థితి గురించి చెప్పి ఊరు తీసుకు వెళ్తే మంచిదేమో అని నాకనిపిస్తోంది..!!"

" వద్దు పురుషోత్తం..!! రుద్ర తల్లి గారికి ప్రస్తుతం అనారోగ్యం నుంచి కోలుకోలేదు.. ఇటువంటి పరిస్థితుల్లో అతన్ని ఇబ్బంది పెట్టడం సరైనది కాదు.. చిన్నాన్న గారి ని వదిలి వెళ్ళడం కూడా కుదరదు.. ఎందుకంటే ఆయన లేకుండా
రుద్ర ఒక్కడే ఆదిత్యని కాపాడగలడు అని నేను అనుకోవడం లేదు..!! ఇక ఏది జరిగితే అదే జరుగుతుంది..!! చిన్నాన్నగారు లేకుండా నేనొక్కడినే శ్రీశైలం వెళ్లడం జరగదు.."

ఆ మాటలు విన్న పురుషోత్తంకి కూడా సత్యనారాయణ చెప్పిందే సమంజసమని అనిపించింది..!!

అలా ఒక నాలుగు రోజులు గడిచాయి....!!

అనగా అమావాస్య కి రెండు రోజులు ముందు..!

హాస్పిటల్లో...!!
గోవింద రావు గారి గది లో....!
డాక్టర్ గారు గోవింద రావు గారిని పరీక్షిస్తున్నారు..

కొంతసేపటికి పరీక్షలన్నీ పూర్తయ్యాయి..

"గోవింద రావు గారు రేపు సాయంత్రం మిమ్మల్ని డిశ్చార్జ్ చేస్తున్నాను.. ఇప్పుడు మీరు పూర్తిగా కోలుకున్నారు..."

" డాక్టర్ గారు నాకు అర్జెంటు పని ఉంది.
నేను ఈ రోజు సాయంత్రానికి బయలుదేరాలి అనుకుంటున్నాను.."

" అయ్యో..!! ఇంకొక టెస్ట్ మిగిలిపోయి ఉంది అదొక్కటి చేసిన తర్వాత కావాలంటే రేపు మధ్యాహ్నం నుంచి బయలుదేరవచ్చు.."అని చెప్పి డాక్టర్ అక్కడనుంచి వెళ్ళిపోయాడు..

ఇప్పుడు గదిలో సత్యనారాయణ రావు గోవింద రావు మాత్రమే ఉన్నారు...

"ఇప్పుడే వస్తాను చిన్నాన్న...!" అంటూ సత్యనారాయణ రావు బయటికి వెళ్లాడు.

సత్యనారాయణ రావు అలా వెళ్లడంతో..
మంచం మీద కళ్ళు మూసుకుని ఏదో ఆలోచిస్తూ ఉండగా.. టేబుల్ పైన ఫోన్ మోగింది..

అది సత్యనారాయణ రావు ది...!!
మరిచిపోయి బయటకు వెళ్లిపోయారు...!!

ఎవరా అని చెప్పి ఫోను స్క్రీన్ మీద పేరు చూడగా ఆదిత్య అని వచ్చింది...

ఆనందంతో ఫోన్ ఎత్తారు గోవింద రావు..

హలో అంటూ అనబోయి లోపు.. అటువైపు నుంచి భాను ఏడుపు వినిపించసాగింది...

" హలో అంకుల్..!! ఇంకా ఎన్ని రోజులు పడుతుంది అంకుల్ మీరు రావడానికి...?? త్వరగా వచ్చేయండి..
ఇక్కడ ఆదిత్య గారి పరిస్థితి అస్సలు బాగోలేదు.. చిత్రవిచిత్రంగా ప్రవర్తిస్తున్నారు.. ఎలాగైనా ఇంటి నుంచి బయటకు వెళ్లిపోవాలని ప్రయత్నిస్తున్నారు..
అందుకని వేరే దారిలేక అయినను మంచానికి కట్టివేసాం....
దయచేసి మీరు వెంటనే బయలుదేరండి.." అంటూ మాట్లాడుతూ ఉండగా వెనకనుంచి ఏవో అరుపులు వినిపించసాగాయి.." అంకుల్..! నేను మీకు మళ్ళీ చేస్తాను...!!" అంటూ కంగారుగా ఫోన్ పెట్టేసింది..

గోవింద రావు గారికి ఒక క్షణం మతి పోయింది...

అప్పుడే సత్యనారాయణ రావు గది లోపలికి వచ్చారు...

" రేయ్ రావు...!! ఆదిత్య ఏమైనా ఫోన్ చేశాడా..?" అని సత్యనారాయణ రావు అని అడిగారు..

సత్యనారాయణ రావు కొద్దిగా తడబడుతూ..
" హా.. చేశాడు చిన్నాన్న.. ఇవాళ పొద్దున్నే చేశాడు..
మీ గురించి అడిగాడు. నేను పని మీద బయటకు వచ్చాను అని చెప్పడంతో తర్వాత చేస్తాను అని చెప్పాడు.."

ఆ మాటలు విన్న గోవింద రావు కి కళ్ళమ్మట నీళ్ళు వచ్చాయి..

" ఏరా రావు..!! నువ్వు కూడా నా దగ్గర అబద్ధాలు ఆడుతున్నావా..??" అని అడగడంతో సత్యనారాయణ రావు కి ఒక్కసారిగా దడ మొదలైంది..

" అదేంటి చిన్నాన్న..!! ఇప్పుడు ఏమైందని..??"

" ఇప్పుడే భాను ఫోన్ చేసింది రా...!! నువ్వు అనుకుని  అక్కడ ఆదిత్య పరిస్థితి గురించి నాతో పూర్తిగా చెప్పింది..!!"

సత్యనారాయణ రావు గబగబా గోవింద రావు దగ్గరకు వచ్చి ఆయన చేతులు పట్టుకొని
" నన్ను క్షమించు చిన్నాన్న..!! వాడి గురించి తెలిస్తే నువ్వు ఏమైపోతానో అని భయపడి చెప్పలేదు.ఎలాగైనా రుద్ర సహాయం తీసుకుని వాడిని కాపాడదామని అనుకున్నాను.."

" నీ గురించి నాకు తెలుసు రా..!! కానీ ఇప్పుడు వాడు పరిస్థితులు బాగో లేదని ఆ పిల్ల ఏడుస్తూ చెబుతోంది.. ఇక మనం ఎట్టి పరిస్థితులలోనూ ఆగడానికి వీలులేదు.. వెంటనే బయలుదేరాలి." అంటూ చాలా దృఢంగా చెప్పారు..

సత్యనారాయణ రావుకు తన చిన్నాన్న గురించి తెలుసు.. ఏదైనా దృఢంగా అనుకున్నారంటే ఎట్టిపరిస్థితులలోనూ ఆగరు.. అందుకనే తన కూడా ఏమీ అడ్డుచెప్పకుండా వెంటనే అక్కడి నుంచి బయల్దేరడానికి ఏర్పాట్లు చేయసాగారు...

రఘునాథ రెడ్డి కి ఫోన్ లో జరిగిందంతా చెప్పాడు సత్యనారాయణ రావు..

ఆయన కూడా సరేనని ఇప్పుడు బస్సులో వెళితే మీద త్వరగా చేరుకోలేరని, అందుకే పురుషోత్తముని కార్లో తీసుకెళ్ళమని చెప్పారు..

ఆరోజు మధ్యాహ్నమే పురుషోత్తం తో కలిసి ముగ్గురు శ్రీశైలం బయలుదేరారు....

[SivaSai]

Mari Rudra?

Vastadu Kachitam Ga Vastadu

Eppudu Ela Vastadu Ani Wait For Next Updates

[SivaSai]

Part - 19

మధ్యాహ్నం రెండు గంటలకి వారి ప్రయాణం మొదలైంది...

ఆదిత్య పరిస్థితి బాగోలేదనే కంగారులో రుద్ర కి చెప్పకుండానే బయలుదేరారు...

"పురుషోత్తం..! మనం ఎంత సేపట్లో శ్రీశైలం చేరుకోగలం...?"అని అడిగారు గోవింద రావు.

"స్వామి..! ఇక్కడ నుంచి శ్రీశైలం నాలుగు వందల కిలోమీటర్ల పైనే ఉంది.. మనం ఎంత వేగంగా వెళ్ళిన, రోడ్డు బాగుంటే
9 గంటల పైనే ప్రయాణం ఉంటుంది.."

అలా పురుషోత్తం సమాధానం చెప్పగానే ఇంకేమీ మాట్లాడలేదు గోవింద రావు...

అలా ఒక 5 గంటల ప్రయాణం తరువాత వినుకొండ చేరుకున్నారు....

భోజనం చేయకుండానే బయలుదేరిన అందువల్ల ప్రయాణ అలసట తీర్చుకోవడానికి అక్కడ భోజనం చేసి ఒక గంట సేపు ఆగారు..

తిరిగి ప్రయాణం మొదలు పెట్టే సరికి రాత్రి 8 గంటలు దాటింది....

అలా బయలుదేరిన మరో మూడు గంటల తర్వాత........!!!

కారు శ్రీశైలం వైపు వేగంగా పరుగులు తీస్తోంది..

కారు లో గోవింద రావు, సత్యనారాయణ రావు నిద్రపోతున్నారు...

పురుషోత్తం మాత్రం అలా డ్రైవింగ్ చేస్తూనే ఉన్నాడు...

అమావాస్య ముందు రోజులు కావడంచేత రోడ్డు అంతా చీకటిగా ఉంది...

ఎప్పుడో కానీ ఒక వాహనం రోడ్డుమీద కనిపించడం లేదు....

రోడ్డు కి రెండువైపులా లైట్ పోల్స్ ఉండడం వల్ల రోడ్డు క్లియర్ గా కనిపిస్తోంది...

అలా కారు వెళుతూ ఉండగా....

కార్లో పడుకొని ఉన్న గోవింద రావు గారు ఒక్కసారిగా ఉలిక్కిపడి నిద్ర లేచి, డ్రైవింగ్ చేస్తున్న పురుషోత్తం భుజంపై చేయి వేసి కారు ఆపు అని అరిచారు....

గోవింద రావు గారు చెయ్యి వేసినప్పుడే పురుషోత్తం ఉలిక్కిపడ్డాడు ఆయన అరిచేసరికి సడన్ బ్రేక్ తో రోడ్డు పక్కకి కార్ ని ఆపేశాడు...

కారు అలా సడన్గా ఆగడంతో పడుకుని ఉన్న సత్యనారాయణ రావు ఒక్కసారిగా ముందుకి పడిపోయాడు....

అలా పడిపోవడంతో ఒక్కసారిగా ఉలిక్కిపడి "ఏమైంది పురుషోత్తం....??" అంటూ అరిచాడు...

" నేను కావాలని ఆపలేదు సార్..!
స్వామి ఆపమన్నారు....."

పక్కనే రోడ్డు వైపు చూస్తూ మాట్లాడకుండా ఉన్న గోవింద రావు తో "ఏమైంది చిన్నాన్న..?" అని అడిగాడు..

గోవింద రావు మాత్రం ఏమీ మాట్లాడకుండా కారు దిగారు..

ఆయనతో పాటే ఇద్దరూ కార్ నుంచి దిగారు.

సత్యనారాయణ రావు గోవింద రావు పక్కకు వచ్చి కంగారుగా "ఏమైంది చిన్నాన్న..? ఏమి మాట్లాడరే..? ఏదైనా సమస్య..??" అని అడిగాడు.

" అది మన కోసం ఎదురుచూస్తోంది..! "

" అది అంటే..? ఏది చిన్నాన్న..??"

" అదే...! ఆదిత్యని పట్టి పీడిస్తున్న రాకాసి.
మనం వస్తున్నామని మన కోసం ఎదురుచూస్తోంది"

ఆ మాటల విన్న పురుషోత్తం కి, సత్యనారాయణ రావు కి, బుర్ర తిరిగినంత పనయ్యింది..

"పక్కనే ఉన్న తుమ్మలబైలు మూడు కిలోమీటర్లు అన్న సైన్ బోర్డు సత్యనారాయణ రావుకి కనిపించింది.."

" నువ్వు చెప్పింది నిజమే చిన్నాన్న..
మనం ఆ ప్రదేశానికి దగ్గరలోనే ఉన్నాము.
ఇప్పుడు ఎలా మనం దానిని దాటుకుని వెళ్ళేది..??"

" పురుషోత్తం టైమ్ ఎంత అవుతుంది..??"

పురుషోత్తం తన తన సెల్ఫోన్లో చూసి,
"11.45 అయ్యింది స్వామి..!!"

" సరే.....!! మనం ఎలాగైనా ఆదిత్యని చేరుకోవాలి. పురుషోత్తం నేను చెప్పినట్టు విను..!!"

" చెప్పండి స్వామి..!!"

"ఎలాగైనా 15 నిమిషాలు లోపు మనం తుమ్మలబైలు దాటాలి.. ఎందుకంటే అమావాస్య ఘడియలు దగ్గర పడే కొద్దీ దాని శక్తి పెరిగి పోతూనే ఉంటుంది.. కాబట్టి మనం ఈ ప్రదేశాన్ని ఆ సమయంలో లోపే దాటాలి. కారు కూడా వేగంగా నడపొద్దు.. అలాగని ఏది అడ్డు వచ్చినా, ఏం జరిగినా సరే కారు ఆపొద్దు.. చుట్టుపక్కల ఏమి కనిపించినా సరే భయపడకు...! సరేనా...!"

నా మాటలు విన్న పురుషోత్తం భయంతో ఏమీ మాట్లాడకుండా మౌనంగా ఉండిపోయాడు..

" ఏం పురుషోత్తం మాట్లాడవే...??"

" ఏమీ లేదు స్వామి.. కొంచెం భయంగా ఉంది.."

ఆ మాటలకి గోవింద రావు చిన్న చిరునవ్వు నవ్వి.."నువ్వేమీ భయపడవలసిన అవసరం లేదు. ధైర్యంగా ఉండు. అది నిన్ను ఏమీ చేయలేదు. కేవలం భయపెడుతుంది.
అంతే...!!"

ఆ మాటలకి కొంత ధైర్యం తెచ్చుకున్నాడు పురుషోత్తం.."సరే స్వామీ...మీరు చెప్పినట్లే వింటాను. ఇక బయలుదేరుదాం." అంటూ కార్ ఎక్కాడు...

మొదట గోవింద రావు కారు ఎక్కారు.

ఆ తర్వాత సత్యనారాయణ రావు కార్ ఎక్కాడు...

కార్ బయలుదేరింది..

గోవింద రావు చెప్పిన మాటలు మనసులో ఉంచుకున్నాడు పురుషోత్తం..

కార్ ని మాత్రం స్పీడ్ గా తోలటం లేదు..

కారు రోడ్డుపై మెల్లగా వెళ్తోంది....

కారు బయలుదేరిన పదినిమిషాల తర్వాత తుమ్మలబైలు ప్రాంతానికి కారు చేరుకుంది..

ఉన్నట్టుండి హఠాత్తుగా పెద్దగా వాన మొదలైంది....

ఉన్నట్టుండి వర్షం ఏంటో పురుషోత్తం కి అర్థం కాలేదు..

కానీ ఇది దాని పనేనని అంతకుముందు  అనుభవం వల్ల గోవింద రావు కి, సత్యనారాయణ రావుకు అర్థం అయింది..

అలా కారులో వెళుతుండగా ఒక్కసారిగా రోడ్డు కి రెండువైపులా దేదీప్యమానంగా వెలుగుతున్న లైట్ పోల్స్ హఠాత్తుగా ఆరిపోయాయి....

ఉన్నట్టుండి వర్షం కూడా పెద్దగా పెరిగిపోయింది....

అంత పెద్ద వర్షం వల్ల రోడ్డు కూడా సరిగా కనిపించడం లేదు...

సడన్ గా కారు ఆపాడు పురుషోత్తం....

"పురుషోత్తం జాగ్రత్త..!" అని అతని భుజంపై చేయివేసి అన్నాడు సత్యనారాయణ రావు..

" పరవాలేదు సార్..!!" అంటూ చిన్నగా నవ్వి, స్టీరింగ్ పక్కనే ఉన్న ఒక స్విచ్ ఆన్ చేశాడు..

ఒక్కసారిగా కారు ముందున్న లైట్లు మరింత ప్రకాశవంతంగా వెలిగాయి...

అలా లైట్లు ప్రకాశవంతంగా వెళ్లడంతో రోడ్డు మొత్తం చాలా దూరం వరకు స్పష్టంగా కనిపించసాగింది..

అది చూసిన సత్యనారాయణ రావు నవ్వి,
" మరి ఇందాక నుంచి ఎందుకు లైట్లు ఆన్ చేయలేదు..?"

" ఇవి ఎమర్జెన్సీ లైట్లు సార్...!! రఘునాథ రెడ్డి సార్ స్పెషల్ గా డిజైన్ చేయించారు. ఎప్పుడైనా లాంగ్ డ్రైవ్ కి వెళ్ళాల్సి వస్తే, రాత్రులు కారు స్పీడ్ గా వెళ్లేటప్పుడు, రోడ్డు క్లియర్ గా కనిపించడం కోసం,ఈ హైఫోకస్ ఎల్ఈడి లైట్లు వేయించాము."అని చెప్పాడు..

" మంచిది నాయన..!! జాగ్రత్తగా పోనీ...!" అన్నారు వెనక కూర్చొని ఉన్న గోవింద రావు..

"అలాగే స్వామి..!!" అంటూ కార్ ని ముందుకి పోనిచ్చాడు.

వర్షం మరింత జోరుగా కురవసాగింది...

పురుషోత్తం కారుని డ్రైవ్ చేస్తూనే, రోడ్డుమీద జాగ్రత్తగా పరిశీలించసాగాడు..

అలా డ్రైవ్ చేస్తూనే " స్వామి...!!" అంటూ అరిచి కార్ ఒక్కసారిగా ఆపేశాడు...

ఏమైందని అడిగాడు అతని పక్కనే కూర్చుని ఉన్న సత్యనారాయణ రావు..

మాట్లాడకుండా రోడ్డు వైపు చెయ్యి చూపించాడు..

అక్కడ రోడ్డుకి అడ్డంగా నల్లటీ భారీ శరీరంతో,
మర్రి ఊడల లాంటి తెల్లని జుట్టు గల ఒక ఆకారం రోడ్డు మధ్యగా నిల్చుని ఉంది...

దాన్ని చూసిన ముగ్గురు ఆశ్చర్యపోయారు..

కారు లైట్ల కాంతిలో దాని ఆకారం స్పష్టంగా కనిపిస్తుంది...

అలా ఒక్క నిమిషం పాటు దానివైపే చూస్తూ ఉండిపోయారు..

కొద్దిసేపటికి అది మెల్లగా కార్ వైపు కదలసాగింది..

దాన్ని అలా చూసిన పురుషోత్తం కి,  కాలు చేయి ఆడటం లేదు.. శరీరమంతా భయంతో చెమటతో తడిసిపోయింది...

" వెంటనే కారు పోనీ పురుషోత్తం....!!"అని చెప్పారు గోవింద రావు

కానీ దాన్ని చూసిన షాక్ లో పురుషోత్తం కి
ఏమీ వినిపించటం లేదు.

అతని పరిస్థితి గమనించిన సత్యనారాయణ రావు పురుషోత్తం భుజాన్ని పట్టుకుని గట్టిగా కుదిపాడు...

వెంటనే సృహ లోకి వచ్చాడు పురుషోత్తం..

" వెంటనే కారు పోనీ..!"అంటూ అరిచాడు సత్యనారాయణ రావు..

ఇక క్షణం ఆలస్యం చేయకుండా కార్ ని ముందుకు పోనిచ్చాడు పురుషోత్తం..

అయినా సరే అది కారు మీదకి వస్తూనే ఉంది..

"ఏం జరిగినా సరే...! కారు ఆపకు నాయనా..!
అది మనల్ని ఏమీ చేయలేదు..." అంటూ వెనకాల నుంచి గోవింద రావు ధైర్యం చెప్పసాగారు..

అలా గోవింద రావు చెప్పడంతో, కార్ ని ధైర్యంగా దాని మీదికి పోనిచ్చాడు.. కారు సరిగ్గా దానిమీద కి వెళ్ళగానే అది మాయమైపోయింది...

అది అలా మాయమైపోగానే అది ఏమైపోయిందో నని వెనక్కి తిరిగి చూడబోతున్న పురుషోత్తంని వద్దని గోవింద రావు వారించారు..

అలా తన ప్రయత్నం కూడా మానుకున్నాడు పురుషోత్తం..

అలా కారు వర్షంలో ముందుకు వెళుతూనే ఉంది..

కార్ డ్రైవింగ్ చేస్తున్న పురుషోత్తం కి ఉన్నట్టుండి వెకిలి నవ్వులు వినిపించసాగాయి..

ఆ నవ్వులు ఏంటని తల అటూ ఇటూ తిప్పి చూడసాగాడు..

అలా అటూ ఇటూ చూస్తున్న పురుషోత్తం ని ఏమైందని అడిగాడు సత్యనారాయణ రావు..

"నాకు ఏవో నవ్వులు వినిపిస్తున్నాయి సార్.."
అంటూ అటూ ఇటూ చూడసాగాడు..

ఇంతలో రోడ్డు మీద అడ్డంగా పడి ఉన్న ఒక పెద్ద చెట్టు కొమ్మ అడ్డు వచ్చింది..

ఇంతలో అది చూసిన సత్యనారాయణ రావు
" ఏయ్ చూసుకో...!!"  గట్టిగా అరుస్తూ స్టీరింగ్ పట్టుకొని కుడి వైపు తిప్పాడు...

ఒక్కసారిగా కారు ఆ చెట్టు కొమ్మకి  తప్పించబడి పక్కకి వెళ్ళింది..

సత్యనారాయణ రావు కల్పించుకోవడంతో
పెద్ద ప్రమాదం తప్పింది..

" జాగ్రత్త నాయనా..!!" అంటూ అన్నారు వెనకాలనుంచి గోవింద రావు

" నీకు చిన్నాన్న ముందుగానే చెప్తున్నారు..
అయినా సరే నువ్వు జాగ్రత్త గా ఉండటం లేదు.
ఇప్పటికైనా జాగ్రత్తగా డ్రైవ్ చెయ్..!!"అంటూ కోప్పడ్డాడు సత్యనారాయణ రావు..

" క్షమించండి సార్..!" అని అన్నాడు పురుషోత్తం.

" అలా కోప్పడకు రావు..!! అతనికి ఇటువంటి పరిస్థితులు పూర్తిగా కొత్త..! మనమే అతనికి సహాయం చేయాలి.." అని గోవింద రావు చెప్పగానే "సరే చిన్నాన్న..! క్షమించండి..!" అన్నాడు సత్యనారాయణ రావు..

సమయం రాత్రి 12 గంటలు దాటింది..

అలా కొద్దిసేపటి ప్రయాణం తర్వాత తుమ్మలబైలు ప్రాంతాన్ని దాటిపోయారు..

వారు ఆ ప్రదేశాన్ని దాటిపోయారు అనడానికి సూచనగా అప్పటిదాకా భీకరంగా కురుస్తున్న వర్షం ఒక్కసారిగా ఆగిపోయింది..

ఇక ప్రదేశాన్ని దాటిపోయారు అని గ్రహించిన గోవింద రావు " ఇక భయపడాల్సిన అవసరం లేదు. ఆ ప్రదేశాన్ని దాటిపోయాము.. కారు ని వేగంగా పోనీయ్ పురుషోత్తం.." అని గోవింద రావు చెప్పగానే...

కారుని వేగంగా ముందుకి పోనిచ్చాడు పురుషోత్తం...

కార్ శ్రీశైలం వైపు వేగంగా పరుగులు తీస్తోంది...

కొద్ది నిమిషాలు గడిచిన తర్వాత...

ఇంతలో అకస్మాత్తుగా మళ్లీ పెద్ద వర్షం మొదలైంది..

చాలా పెద్దగా వర్షం మొదలవడంతో సత్యనారాయణ రావు అనుమానంగా వెనక ఉన్న గోవింద రావు వైపు అనుమానంగా చూశాడు..

గోవింద రావు ముఖంలో కూడా ఏదో అనుమానం పొడచూపింది..

ఇదేమీ పట్టించుకోని పురుషోత్తం కారుని వేగంగా డ్రైవ్ చేస్తున్నాడు..

ఇంతలో.....!!

అలా వేగంగా వెళుతున్న కారు టైర్ అకస్మాత్తుగా పెద్ద శబ్దం చేస్తూ పేలిపోయి, కారు అదుపు తప్పింది..

పురుషోత్తం ఎంత ప్రయత్నించినా సరే, దానిని అదుపు చేయలేకపోయాడు..

ఆ కారు పల్టీలు కొట్టి,వేగంగా వెళ్లి రోడ్డు పక్కనే ఉన్న ఒక పెద్ద బండరాయిని ఢీకొట్టింది..

ఆ బండరాయి ఢీకొట్టిన కొద్ది నిమిషాలకి సత్యనారాయణ రావు కి తెలివి వచ్చింది..

కళ్ళు తెరిచి చూశాడు..

తన పక్కనే పురుషోత్తం తలకి గాయం తో స్టీరింగ్ మీద పడి ఉన్నాడు..

వెనకకు చూసాడు.. సత్యనారాయణ రావు.

గోవింద రావు కూడా గాయాలతో సీటులో పడి ఉన్నాడు...

తనకి కూడా శరీరం మీద గాయాలు తగిలాయి..
కళ్ళు కూడా తిరుగుతున్నాయి...

ఇక వెంటనే ఫోన్ తీసి సత్యం కి ఫోన్ చేశాడు..

చేసిన వెంటనే ఫోన్ ఎత్తాడు సత్యం...

"సార్...!! ఎక్కడ ఉన్నారు సార్...!?? ఇక్కడ ఆదిత్య సార్ పరిస్థితి..!!" అని ఏదో చెప్పబోతూ ఉండగా " సత్యం, మా కార్ కి యాక్సిడెంట్ అయింది నువ్వు వెంటనే రా..!!" అని చెప్పి అతను ఏదో చెప్తున్నా వినకుండా ఫోన్ కట్ చేశాడు..

తనకి కూడా కళ్ళు తిరిగి తెలివి తప్పిపోతుండగా...

అప్పుడు ప్రత్యక్షమయింది అతని కారు ముందు..

ఆ తెల్లని జుట్టు కల రాకాసి....


దాన్ని చూడగానే సత్యనారాయణ రావు కి మతిపోయింది...!! ఏం చేయాలో అర్థం కాలేదు...!!!




ఇంకా ఉంది......!!!!

[SivaSai]

Part - 20

కారు డ్యామేజ్ అయినా సరే..దాని లైట్ లు మాత్రం వెలుగుతూనే ఉన్నాయి..

ఆ లైట్ల కాంతిలో చుట్టూ ప్రాంతం మొత్తం కనిపిస్తూనే ఉంది..

మరో పక్క విపరీతంగా వర్షం కురుస్తూనే ఉంది...ఏ మాత్రం తగ్గడం లేదు..


అటువంటి పరిస్థితుల్లో ఆ రాకాసి అక్కడ ప్రత్యక్షమయ్యే సరికి, సత్యనారాయణ రావు కి మతిపోయింది..

గోవింద రావు కూడా సృహ లో లేరు...

ఇక తమందరి పని అయిపోయిందని డిసైడ్ అయిపోయాడు సత్యనారాయణ రావు...

ఏం చేయాలో అర్థం కాక సత్యనారాయణ రావు ఆలోచిస్తుండగా.. ఒక్కసారిగా అది మాయమైపోయింది...

ఇక సత్యనారాయణ రావు వెంటనే కష్టపడి కార్ నుంచి బయటకు వచ్చాడు..


కార్లో సృహ లేకుండా పడి ఉన్న గోవింద రావు ని పురుషోత్తం ని, తనకి ఓపిక లేకపోయినా సరే చాలా కష్టపడి,రోడ్డు పక్కగా కార్ కి కొంచెం దూరంగా ఒక బండరాయి దగ్గర పడుకోబెట్టాడు..

ఇద్దరికీ దెబ్బలు గట్టిగానే తగిలాయి...
సృహా లో లేరు..

ఇంతలో తన సెల్ఫోన్ రింగ్ ఐన శబ్దం వచ్చింది...

ఎక్కడ ఉందా అని చుట్టూ వెతకసాగాడు..

ఆ శబ్దం కార్ నుండి వస్తోంది...

వేగంగా కారు వద్దకు వెళ్ళబోతుండగా....

సరిగ్గా అతని ముందు ప్రత్యక్షమయింది...

అలా హఠాత్తుగా అది ప్రత్యక్షమయ్యే సరికి కారు దగ్గరికి వెళ్లబోతున్న వాడు కాస్తా అదుపుతప్పి క్రింద పడిపోయాడు...

గోవింద రావుతో కలిసి,ఎన్నో క్లిష్టమైన పరిస్థితులను ఎదుర్కొన్న వాడు కూడా దాన్ని చూసి భయపడకుండా ఉండలేకపోయాడు...

అంత భయంకరంగా ఉంది దాని రూపం...

మర్రిఊడల్లాంటి తెల్లని జడలతో, చూడగానే జడుచుకునేంత వికృతమైన ముఖంతో, కొరల్లాంటి పదునైన పళ్ళతో,అది మీదకు వస్తూ ఉంటే సత్యనారాయణ రావు కి అప్పటి వరకు ఉన్న నీరసం, ప్రాణభయంతో ఎగిరిపోయింది..

కింద పడ్డ వాడు కాస్త వెంటనే లేచి గోవింద రావు వైపు పరిగెట్టాడు. కానీ వాళ్ల దగ్గరికి చేరుకునేలోపే, మరుక్షణం అతని ముందు ప్రత్యక్షమై, అతని గొంతు పట్టుకుంది..

బలమైన దాని పట్టు నుంచి, విడిపించుకొలేక గింజుకోసాగాడు..

అలా పట్టుకున్న సత్యనారాయణ రావు ని, కారు మీదకు విసిరి కొట్టింది...

వేగంగా ఎగురుకుంటూ వెళ్లి, కారు డోర్ కి గుద్దుకొని కిందపడిపోయాడు..

కింద పడినప్పుడు గాయాలు గట్టిగా తగలడం వల్ల,
అతని నోట్లో నుంచి రక్తం కారసాగింది..

అంత గాయాలలోనూ తల ఎత్తి దాని వైపు చూసాడు..

అది ఈసారి సత్యనారాయణ రావు ను వదిలిపెట్టి,
గోవింద రావు వైపు వెళ్ళసాగింది..

గోవింద రావును ఎలాగైనా కాపాడాలని,అంత గాయాలలోనూ మెల్లగా పైకి లేచి, పక్కనే పడి ఉన్న ఒక కర్ర తీసుకుని, అది గోవింద రావు ని సమీపించే లోపే వెనక గా వెళ్లి,దాని తలపై గట్టిగా కొట్టాడు..

సత్యనారాయణ రావు అలా కొట్టగానే, ఒక్కసారిగా కోపంతో అతని వైపు తిరిగింది.. వికృతంగా అరుస్తూ తన అరచేతితో అతని గుండెలపై చరిచింది..

దూరంగా ఎగిరి పడ్డాడు సత్యనారాయణ రావు....!!

తీవ్రగాయాలతో శరీరమంతా రక్తసిక్తమైపోయింది...

అయినా సరే  కోపం తగ్గకపోయేసరికి, అతనివైపు వెళ్ళసాగింది...

సరిగ్గా సత్యనారాయణ రావు ని సమీపిస్తుండగా...

దానికి సమీపంలో ఒక పెద్ద బండి హార్న్ వినిపించింది..

ఆ రాకాసి హార్న్ వినిపించిన వైపు తిరిగింది..

అంత పెద్ద వర్షం లో, ఒక జీపు హార్న్ కొడుతూ
చాలా వేగంతో దూసుకుంటూ వచ్చి, దానిని ఢీకొట్టింది...

ఆ జీపు గుద్దిన వేగానికి అది కూడా దానితోపాటే వెళ్ళిపోయింది...

ఒక్కసారిగా ఆ జీపులో నుంచి ఒక వ్యక్తి బయటకు దూకి
ఆ జీపుని వదిలేశాడు....!!

ఆ వ్యక్తి ఎవరో కాదు సత్యం......!!

జీపు వేగంగా వెళ్లి, అక్కడ ఉన్న ఒక చెట్టుకి గుద్దుకొని పేలిపోయింది....


కింద పడ్డ సత్యం, వేగంగా పైకి లేచి, గాయాలతో పడి ఉన్న సత్యనారాయణ రావు దగ్గరకు వెళ్ళాడు...

తీవ్రగాయాలతో నేలపై పడి ఉన్న సత్యనారాయణ రావు ను, ఒడిలోకి తీసుకుని" సార్ లేవండి.. పైకి లేవండి..నేను సత్యం ని వచ్చాను. హాస్పిటల్ కి వెళ్దాం..!!" అంటూ అతని బుగ్గల్ని రుద్దుతూ తెలివి తెప్పించసాగాడు..

అలా బుగ్గల్ని తడుతూ ఉండగా..

హఠాత్తుగా కాలుతున్న జీపు దగ్గర నుంచి పెద్దగా అరుపు వినిపించింది...

ఆ మంటలో నుంచి ఆ రాకాసి బయటకు వచ్చింది..

భీకరంగా కురుస్తున్న వర్షం వల్ల దాన్ని సరిగ్గా చూడలేకపోతున్నాడు..

కానీ ఏదో ప్రమాదం జరగబోతుందని గ్రహించి...

ఇక ఆలస్యం చేయకుండా సత్యనారాయణ రావు ని,వేగంగా గోవింద రావు వైపు ఈడ్చుకుంటూ వెళ్ళసాగాడు....

ముగ్గురిని ఒక చోట చేర్చి, వారందరినీ దగ్గరికి తీసుకున్నాడు...

అది ఆవేశంగా వాళ్ళ మీదకి రాబోతుండగా
తన మెడలో ఉన్న రుద్రాక్ష మాలను తీసి,
ముగ్గురు చేతులు పట్టుకుని, తన చేతిని కూడా కలిపి రుద్రాక్షమాలను ఉంచి, కళ్ళు మూసుకుని దైవ ప్రార్థన చేయసాగాడు..

అలా సత్యం ప్రార్ధన చేస్తుండగా, హఠాత్తుగా ఆ రుద్రాక్ష మాల నుండి వెలుగులు రావడం మొదలయ్యాయి...

ఆ వెలుగులు చూసి భయపడి,వేగంగా వాళ్ళ మీదకి వస్తున్నది కాస్త, ఆగిపోయి కోపంతో దిక్కులు పిక్కటిల్లేలా అరిచింది... అయినా సరే సత్యం ఏమాత్రం జంకకుండా అలాగే ఉండిపోయాడు...

కానీ ఆ రాకాసి ఒక చోట మాయమై, మరోచోట ప్రత్యక్షమవుతూ, శతవిధాలా వారిని చేరుకోవడానికి ప్రయత్నించింది..

కానీ ఆ రుద్రాక్ష మాల శక్తి ముందు దాని శక్తులు పనిచేయలేదు..

కొంతసేపు శతవిధాల ప్రయత్నించి, దాని వల్ల కాక,ఏమీ చేయలేక, కోపంగా వారి వైపు చూస్తూ మాయమైపోయింది...

అది మాయమైపోయిన వెంటనే.. అప్పటి వరకు భీకరంగా పడుతున్న వర్షం కాస్తా.., మంత్రం వేసినట్టు ఆగిపోయింది..

అయినా సరే సత్యం వారిని వదలకుండా,వెంటనే అక్కడ
ఆ ప్రాంతం దగ్గరలోనే ముందు జాగ్రత్తగా తను సిద్ధం చేసిన అంబులెన్స్ కి ఫోన్ చేసాడు...

ఐదు నిమిషాల్లోనే అది అక్కడికి వచ్చింది..

వెంటనే వారిని అందులో ఎక్కించి, శ్రీశైలంకి తీసుకు వెళ్లారు...

శ్రీశైలంలో అది ఒక పెద్ద మల్టీ స్పెషాలిటీ హాస్పటల్....

సరిగ్గా 01:00 కి అంబులెన్స్ ఆ హాస్పిటల్ కి చేరుకుంది..

గాయాలతో ఉన్న ముగ్గురిని ట్రీట్మెంట్ కోసం వేగంగా లోపలికి తీసుకు వెళ్లారు..

వారిలో సత్యనారాయణ రావు కి దెబ్బలు మరింత ఎక్కువగా తగలడం వల్ల, ఐసీయూ కి మార్చారు..

అక్కడ ట్రీట్మెంట్ జరుగుతోంది....!!

సత్యం మాత్రం హాస్పిటల్ లోనే ఉండి, వారి పరిస్థితి ఎప్పటికప్పుడు తెలుసుకుంటూ ఉన్నాడు..

ఇంతలో సత్యం కి మంజునాథ రావు గారి నుండి ఫోన్ వచ్చింది...ఫోన్ ఎత్తాడు..

" సత్యం..! వాళ్ళ పరిస్థితి ఎలా ఉంది..?"

" గోవింద రావు గారు, డ్రైవర్ ఇద్దరి పరిస్థితి బాగానే ఉంది సార్..!! కానీ....???"

"కానీ ఏంటి...???"

" సత్యనారాయణ రావు గారి పరిస్థితి బాగోలేదు సార్...!! దెబ్బలు చాలా గట్టిగా తగిలాయి..! రక్తం కూడా చాలా పోయిందంట సార్...! ప్రస్తుతం ఆయనను ఐసీయూలో పెట్టారు..! 24 గంటలు గడిస్తే గానీ ఏమీ చెప్పలేమని చెప్పారు..!"

" ఇదెక్కడి క్లిష్ట పరిస్థితి సత్యం..?? ఇక్కడ ఆదిత్య పరిస్థితి కూడా బాగోలేదని నీకు తెలుసు..!! ఇప్పుడు వాళ్ళ పరిస్థితి కూడా ఇలాగే అయింది..!! ఇప్పుడు ఆదిత్య ని ఎలా కాపాడాలో తెలియటం లేదు..!"

" మీరేమీ బయపడకండి సార్..!!
మన ప్రయత్నం మనం చేద్దాం..!! ఇక్కడ వేరే కానిస్టేబుల్ ని పెట్టి, నేను వెంటనే అక్కడికి వస్తున్నాను...!!"

" సరే రా..! ఇక్కడికి వచ్చాక ఆలోచిద్దాం..!"
అంటూ ఫోన్ పెట్టేశారు మంజునాథ రావు..


అది మంజునాథ రావు గారి ఇల్లు...

అమావాస్య ముందు రోజు..

సమయం ఉదయం 7.00

ఆదిత్యకి గదిలో ట్రీట్మెంట్ జరుగుతోంది..

మంచం మీద నిద్రపోతున్నాడు..

డాక్టర్ అతని బీపీ చెక్ చేస్తున్నారు..

బలంగా ఉండే ఆదిత్య కొద్ది రోజులకే చిక్కిపోయాడు..

అతనికి ట్రీట్మెంట్ చేయడం పూర్తి అయిన తర్వాత డాక్టర్ అతని గది నుండి బయటకు వచ్చాడు..

గది బయట మంజునాథ రావు గారు, భాను, సత్యం ఉన్నారు..

" ఆదిత్య సార్ కి ఎలా ఉంది డాక్టర్.?" అని అడిగాడు సత్యం.

" బిపి షుగర్ నార్మల్ గానే ఉన్నాయి.. రిపోర్ట్స్ కూడా అన్నీ నార్మల్ గానే ఉన్నాయి. కానీ.... ఆయనకొచ్చిన వ్యాధి ఏంటో తెలియడం లేదు.. నాకైతే ఇక్కడ ఉంచి ట్రీట్మెంట్ చేయడం కంటే హాస్పిటల్ లో ఉంచితే మంచిదనిపిస్తోంది...!!"

" వద్దు డాక్టర్..!! ఆయన ఇక్కడ ఉండటమే చాలా మంచిది..! మీరే ఎలాగైనా ఇక్కడే వైద్యం చేయాలి.."అని అన్నాడు సత్యం..

" సరే....!! జాగ్రత్తగా చూసుకోండి. నేను మళ్ళీ సాయంత్రం వస్తాను.." అని చెప్పి డాక్టర్ వెళ్ళిపోయాడు..

డాక్టర్ మాటలు విన్న భాను ఏడుస్తూ మంజునాథ రావు తో.." తాతయ్య..! ఆయన్ని హాస్పిటల్లో జాయిన్ చేద్దాం.. లేకపోతే ఆయన ప్రాణానికే ప్రమాదం అంటున్నారు కదా..!!" అంటూ ఏడవసాగింది..

"అతని పరిస్థితి నీకు అర్థం కావడం లేదు అమ్మ...! అతను ఇంటి నుంచి బయటకి ఎప్పుడు అడుగు పెడతాడా అని ఆ దుష్టశక్తి ఎదురుచూస్తోంది...! ఇటువంటి పరిస్థితుల్లో అతన్ని బయటకు తీసుకు వెళ్లడం అంటే చేతులారా అతని ప్రాణం మనమే తీసినట్లు అవుతుంది..తల్లి..!!"

" మరి అయితే ఇప్పుడు ఏం చేద్దాం సార్.!
రేపు అమావాస్య..! ఆదిత్య సార్ ప్రాణానికి ప్రమాదం ఉందని గోవింద రావు గారు చెప్పారు..! రుద్ర గారితో వస్తారు అని అనుకున్నాను. కానీ ఆయన రాలేదు..ఇప్పుడు ఆయనా, సత్యనారాయణ రావు గారు ఇద్దరు హాస్పిటల్లో ఉన్నారు.. ఇక మనమే ఏదో విధంగా ఆదిత్య గారిని ఈ అమావాస్య గండం నుండి  కాపాడుకోవాలి.."

" నువ్వు చెప్పేది నిజమే సత్యం.. నేను
ఈ రోజు మధ్యాహ్నం దేవస్థానంలో ఉండే పండితులతో కలిసి మాట్లాడి, ఏదో ఒక పరిష్కార మార్గం వెతుకుతాను.. మీరేమీ బయపడకండి. ఆదిత్య కి ఏమీ కాదు.."అని చెప్పి దేవస్థానానికి బయలుదేరారు..

"సత్యం నీకేమైనా రుద్ర గారి ఫోన్ నెంబర్ తెలుసా..??"

" సారీ మేడం తెలియదు..!!"

" గోవింద రావు గారి మొబైల్ లో ఉంటుందేమో చెక్ చేయలేకపోయావా...??"

" నేను ఆల్రెడీ ఆ ప్రయత్నం చేశాను.. కానీ యాక్సిడెంట్ అయినప్పుడు వర్షం విపరీతంగా కురవడం వల్ల, ముగ్గురు ఫోన్.లు తడిచిపోయాయి.. పనిచెయ్యడం లేదు.
ఆన్ చేయడానికి ట్రై చేస్తున్నాము."
అని చెప్పాడు సత్యం..

బాధతో నీరసంగా నిట్టూర్చింది భాను..

ఆదిత్య గురించి తనకు చాలా బెంగ పట్టుకుంది..

ఆమె బాధ పడుతోందని గ్రహించి "మీరేమి బాధపడకండి మేడం..! ఆదిత్య గారికి ఏమి కాదు నేను ఒకసారి హాస్పిటల్ కి వెళ్లి వస్తాను...!"అని చెప్పి అక్కడ నుండి బయలు దేరాడు..

భాను ఆదిత్య ని చూసుకోవడానికి అతని గదిలోకి వెళ్ళింది...

మరోపక్క కానిస్టేబుల్ సత్యం హాస్పిటల్ కి తిరిగి బయలుదేరాడు...


ఆ రోజు మధ్యాహ్నం అయింది మంజునాథ రావుగారు ఆలయంలో ఉన్న మండపంలో కొంత మంది వేద పండితులతో ఒక చిన్న సమావేశం ఏర్పాటు చేసి, ఆదిత్య పరిస్థితిని వివరించారు.

పండితులంతా మంజునాథ రావు గారు చెప్పింది అంతా విన్నారు..

" ఇప్పుడు పరిస్థితి పూర్తిగా మీకు అర్థం అయిందని అనుకుంటున్నాను.. ఆదిత్య ఈ ప్రమాదం నుంచి బయట పడటానికి ఏదైనా మార్గం ఉందేమో దయచేసి చెప్పండి.."

వారిలో ఒక పండితుడు మాట్లాడుతూ..!!
"రావు గారు..!! మీరు మా అందరికీ గురుతుల్యులు..!!మాకు ఏదైనా సందేహం వస్తే మిమ్మల్ని అడుగుతాము.. కానీ మీకు సలహా ఇచ్చేంత జ్ఞానం, తెలివితేటలు మాకు లేదు. కాబట్టి మీరే ఏదైనా పరిష్కారమార్గం ఆలోచించండి.
ఆ పనికి మా అందరి సహాయ సహకారాలు ఉంటాయి" అని అన్నాడు.

అతని మాటల్నే మిగతావారు కూడా ఆమోదించారు..

" నేను కూడా ఈ విషయం మీద చాలా తీవ్రంగా ఆలోచిస్తున్నాను. ఇటువంటి పరిస్థితి నాకు ఎప్పుడూ ఎదురు కాలేదు. ఇటువంటి కార్యాలలో నాకు అనుభవం కూడా లేదు..నా మిత్రుడు గోవింద రావు ఇటువంటి దుష్టశక్తులను వదిలించడంలో దిట్ట..కానీ ప్రస్తుతం అతను కూడా యాక్సిడెంట్ అయ్యి హాస్పిటల్లో ఉన్నాడు.. కాబట్టి ఏం చేసినా నేను మాత్రమే చేయాలి...??"అంటూ ఆలోచనలో మునిగిపోయారు..

" గురువుగారు..నాదొక ఆలోచన..." అన్నాడోక యువ పండితుడు..

మంజునాథ రావు తో సహా అందరూ ఆశ్చర్యం గా అతని వైపు చూశారు..

" చెప్పు నాయనా..!"అన్నారు మంజునాథ రావు గారు...

" మీ మాటలను బట్టి అమావాస్య వెళ్లేంత వరకు ఆ దుష్ట శక్తి బారినుండి ఆదిత్యని కాపాడాలి,అంతేనా గురువుగారు...!!"

" అంతే నాయనా....! సరిగ్గా చెప్పావు...!! "

"అయితే రుద్ర హోమం జరిపిస్తే మంచిదని,
నా అభిప్రాయం గురుదేవ..!!"

"రుద్ర హోమమా...?? "అని పండితులు అందరూ ముక్తకంఠంతో ఆశ్చర్యపోయారు..

" అమావాస్య ముందు రుద్రహోమం సరైనది అంటారా...??" అని సందేహం వెలిబుచ్చారు ఒక పండితుడు..

" స్వామి..! ఈ పరిస్థితుల్లో ఆదిత్యని కాపాడడానికి మనకి వేరే దారి లేదు.. భారమంతా ఆ పరమేశ్వరుని పై వేసి, మనం హోమం మొదలుపెడదాం...!!"అంటూ వివరించాడు ఆ యువ పండితుడు..

"మరి ఏ సమయంలో మొదలు పెడదాం..??" అని అడిగాడు మరో పండితుడు..

" రేపు అమావాస్య...!! కాబట్టి తెల్లవారుజామున అమావాస్య ఘడియలు రాకముందే,అమృత ఘడియలలో రుద్ర హోమం మొదలు పెట్టి, అమావాస్య ఘడియలు పూర్తయ్యేంతవరకు నిర్విఘ్నంగా జరిగితే,ఈ ప్రమాదం నుంచి బయటపడవచ్చు గురువుగారు....!!"
అని వివరించాడు.

ఆ యువకుడి దూరదృష్టికి మెచ్చుకోకుండా ఉండలేకపోయాడు మంజునాథ రావు..

ఆ యువకుడి దగ్గరకు వెళ్లి..," ఏం చేయాలో తెలియని
క్లిష్ట పరిస్థితుల్లో మంచి సలహా ఇచ్చావు.. చాలా సంతోషంగా ఉంది నాయనా.రేపు హోమం కూడా నీ చేతుల మీదగా జరిగితే నాకు చాలా సంతోషంగా ఉంటుంది..."
అని అన్నాడు మంజునాథ రావు..

" తప్పకుండా గురువుగారు..!! నేను కచ్చితంగా వస్తాను...!!" అని అన్నాడు ఆ యువ పండితుడు..

ఇంతలో ఆలయ అధికారులు రావడంతో వారితో ముఖ్యమైన విషయాలు మాట్లాడడానికి వారితో వెళ్లారు మంజునాథ శాస్త్రీ...!!

మరోపక్క....

భాను ఆదిత్య గురించి బాధపడుతూ అతని మంచం పక్కన కుర్చీలో నిద్రపోయింది...

చీకటి పడింది...

చిన్నగా ఏదో అలికిడి అవ్వటంతో, ఉలిక్కిపడి నిద్రలేచింది భాను..

ఏమైందని చూడగా.....

ఆదిత్య మంచం మీద లేచి కూర్చుని
ఎటో చూస్తూ " వస్తున్నా.. నేను వస్తున్నా.." అంటూ కూర్చున్నవాడు కాస్తా లేచి ముందుకి వెళ్ళబోతుండగా...

అప్పటివరకు నిద్ర మైకంలో ఉన్న భానుకి ఒక్కసారిగా
ఆ మత్తు వదిలిపోయింది...

"ఆదిత్య గారు ఆగండి....!!" అని గట్టిగా అరుస్తూ..ముందుకి వెళ్లిపోతున్న ఆదిత్య ని ఎక్కడికి వెళ్ళిపోకుండా గట్టిగా వాటేసుకుంది..

ఆదిత్య ఎలాగైనా ముందుకు వెళ్లాలని ఆమె పట్టు నుంచి బయట పడాలని గింజుకోసాగాడు.

అయినా సరే భాను ఏ మాత్రం వదలకుండా గట్టిగా పట్టుకోసాగింది..

అలా వారిద్దరి మధ్య ఓ పది నిమిషాల పాటు చిన్న కొట్లాట జరిగింది..

చివరికి ఎలాగోలా భాను పట్టుని విడిపించుకుని ఆమెను వెనక్కి తోసేశాడు..

భాను ఆ తోసిన వేగానికి మంచం మీద పడిపోయింది...

ఆదిత్య "వస్తున్నా.. నేను వస్తున్నా...!" అని అనుకుంటూ ఆ గది నుంచి బయటకు వెళ్ళిపోయాడు..

భాను వెంటనే మంచం మీద నుండి లేచి, అతన్ని అనుసరించ బోతుండగా హఠాత్తుగా కరెంటు పోయింది...

అలా హఠాత్తుగా కరెంట్ పోవడంతో భాను వెంటనే తన సెల్ ఫోన్ ని వెతక సాగింది...

కొద్ది క్షణాల తర్వాత టేబుల్ పై తన సెల్ఫోన్ దొరికింది..

దాన్ని తీసుకొని వెంటనే టార్చ్ లైట్ ఆన్ చేసి,
కోసం బయలుదేరింది...

" రామయ్య...?? ఎల్లమ్మ....?? ఎక్కడున్నారు.?" అంటూ పని వాళ్ళని పిలవసాగింది..

కానీ ఎవరు పలకలేదు...

అలా తన సెల్ఫోన్ టార్చ్ లైట్ వెలుగులో ప్రతి గది లో ఆదిత్య వెతక సాగింది....

అలా వెతుకుతూ ఉండగా వెనక నుండి ఒక చేయి ఆమె భుజం పై పడింది...

వెనక్కి తిరిగి భయంతో కెవ్వున అరిచింది.....!!!



ఇంకా ఉంది.....!!!!

[SivaSai]

Part - 21

అది మంజునాథ రావు గారి ఇల్లు...!

సమయం రాత్రి 9;15 నిమిషాలు అయింది..

మంజునాథ రావు గారు కార్లో ఇంటికి చేరుకున్నారు..

కారు దిగుతూ చీకటిగా ఉన్న ఇంటి వైపు చూసి
" ఈ కరెంటు ఇప్పుడే పోవాలా..!??"అని అనుకుంటూ ఉండగా..

సరిగ్గా అప్పుడే బైక్ పై వచ్చాడు సత్యం..

బైక్ దిగుతున్న సత్యాన్ని చూసి," ఇప్పుడు వాళ్లకు ఎలా ఉంది సత్యం..??"అని అడిగారు.

" గోవింద రావు గారు, ఆ కారు డ్రైవర్ ఇద్దరూ బాగానే ఉన్నారు. కానీ ఇంకా సృహ లోకి రాలేదు.. సత్యనారాయణ రావు గారి పరిస్థితి మాత్రం అస్సలు బాగోలేదు సార్..! ఇంకో 12 గంటలు గడవాలి అంటున్నారు..."అంటూ బాధతో నిట్టూర్చాడు..

"మరైతే...?" అంటూ మంజునాథ రావు గారు ఏదో మాట్లాడబోతుండగా...

ఇంటిలో నుంచి భాను కేక చాలా గట్టిగా వినిపించింది...

ఇద్దరు ఉలిక్కి పడి వేగంగా ఇంట్లోకి పరిగెత్తారు..

వాళ్ళు ఇంట్లోకి అడుగుపెట్టగానే ఒక్కసారిగా లైట్లు వెలిగాయి...

ఇద్దరు " భాను..! భాను...!" అని అరుస్తూ అరుపు వినిపించిన వైపు పరిగెత్తారు...

అలా వెళ్తున్న వారికి హాలు దాటిన తర్వాత, రెండు గదుల అవతల, నేలపై సృహ లేకుండా పడి ఉన్న భాను కనిపించింది...

భాను ని అలా చూసిన వెంటనే "అమ్మా భాను..!" అంటూ ఆమె దగ్గరికి మంజునాథ రావు  పరుగు పెట్టారు..

సత్యం నీళ్ల కోసం కిచెన్ వైపు పరిగెత్తాడు...

మంజునాథ రావు భాను తలని వళ్ళో పడుకోబెట్టుకుని, బుగ్గల తడుతూ తెలివి తెప్పించడానికి ప్రయత్నించారు...

ఇంతలో గ్లాస్ నీళ్లతో, సత్యం వేగంగా అక్కడకు వచ్చి, భాను ముఖంపై నీళ్లు చిలకరించాడు.

భాను కి సృహ వచ్చింది..

కళ్ళు తెరవగానే ఎదురుగుండా తాతయ్య సత్యం కనిపించారు...

" ఏమైందమ్మా ఇలా నేలపై పడి ఉన్నావు..??"అని అడిగారు మంజునాథ రావు.

"తాతయ్య అక్కడ ఏదో పెద్ద ఆకారం కనిపించింది...? " అంటూ తన ఇంటి దొడ్డి వైపు ఉన్న ఖాళీ స్థలం వైపు చూపించసాగింది..

ఆమె చూపించిన వైపు ఇద్దరూ చూశారు కానీ అక్కడ ఏమి కనిపించలేదు అదే విషయాన్ని ఆమెతో చెప్పారు..

"కానీ భాను మాత్రం ఏడుస్తూ నిజంగా అక్కడ ఏదో ఉంది తాతయ్య...!!" అని అంది.

" అసలు మీరు ఇక్కడ ఏం చేస్తున్నారు మేడం..?" అని అడిగాడు సత్యం.

"నేను ఆదిత్య గారి కోసం వెతుక్కుంటూ ఇక్కడికి వచ్చాను..!" అంటూ జరిగింది చెప్పింది..

" అయితే ఇప్పుడు ఆదిత్య గారు ఎక్కడ..??"
అని అడిగాడు సత్యం..

" నాకు కూడా తెలియదు. ఆయన కోసం వెతుక్కుంటూ వస్తే, ఏదో కనిపించి, భయపడి కళ్ళు తిరిగి పడిపోయాను.."

మంజునాథ రావు భానుని పైకి లేవదీసి " ఆదిత్య కోసం ఇల్లంతా పూర్తిగా వెతకండి. అతను ఎట్టి పరిస్థితుల్లోనూ ఈ ఇంటి పరిసరాలు దాటి బయటకు వెళ్ళడానికి వీలు లేదు.. వెళితే అతని ప్రాణానికే ప్రమాదం.."అని చెప్తూ ఉండగానే..

"అయ్యగారు..!! భానమ్మ గారు..!! వెంటనే రండి." అంటూ ఇంటి వెనక పెరడు వైపునుండి పనివాళ్ళ కేకలు వినిపించాయి..

అరుపులు విన్న మరుక్షణం ముగ్గురు ఇంటి వెనుక వైపు పరిగెత్తారు..

మంజునాథ రావు ఇంటి చుట్టూ ఎత్తైన ప్రహరీ గోడ ఉంది.. మామూలుగా వాటిని ఎక్కి, దిగడం చాలా కష్టం.. పైగా గోడమీద మొత్తం గాజు పెంకులు ఉంటాయి.. బట్టి మామూలుగా ఎక్కి దిగడం దాదాపుగా అసాధ్యం..

కానీ ఆ ఇంటి వెనక ఒక పెద్ద వేప చెట్టు ఉంది ఆ చెట్టు ఎక్కితే అవతల వైపు దిగి పోవచ్చు...

ఇప్పుడు పని వాళ్లు కూడా ఆ చెట్టు దగ్గరే ఉన్నారు..

వాళ్లు ఏం చేస్తున్నారో అని చూడగా..
చెట్టు పై ఉన్న ఒక వ్యక్తిని కిందకి లాగుతున్నారు..

ఆ వ్యక్తి ఎవరో కాదు ఆదిత్య..

ఆ ఇంటి నుంచి బయట పడటం కోసం చెట్టు ఎక్కాడు. కానీ సరిగ్గా అదే టైములో అక్కడ ఉన్న పని వారు చూడడంతో అతన్ని పూర్తిగా ఎక్కనివ్వకుండ  మధ్యలోనే గట్టిగా పట్టుకున్నారు..

కానీ కిందికి లాగుదామని ఎంత ప్రయత్నించినా ఆదిత్య ఆ చెట్టుని పట్టుకుని వదలడం లేదు పైగా "నన్ను వదలండి.!నేను వెళ్ళాలి...!"అంటూ గట్టిగా అరవసాగాడు...

ఇక వారికి చేతకాక గట్టిగా సహాయం కోసం పిలిచారు...

ఆ పని వాళ్ళ పట్టు నుంచి విడిపించు బోతుండగా సరిగ్గా అప్పుడే మంజునాథ రావు భాను ఆదిత్య ని గట్టిగా పట్టుకున్నారు..

నలుగురు కలిసి ఎంత లాగినా ఆదిత్య కిందకు రావడం లేదు..

పైగా పట్టుకున్న నలుగురు చెట్టు పైకి వెళ్ళిపోతారు ఏమో అన్న అంత బలంగా ఆదిత్య పైకి లాగుతున్నాడు.. అతని బలం ముందు నలుగురి శక్తి ఏ మాత్రం సరిపోవడం లేదు..

కొంచెం దూరంగా నుంచుని చూస్తున్న సత్యాన్ని చూసి.." ఏదో ఒకటి చెయ్.." అన్నట్లుగా చూశారు మంజునాథ రావు..

ఆయన మనోగతం అర్థమైనట్టుగా సత్యం వెంటనే చెట్టు దగ్గరికి వచ్చి మెల్లగా చెట్టుపైకి ఎక్కాడు..

ఆదిత్య దగ్గరకు వెళ్లి అతని చేతులను చెట్టు నుండి ఎంత విడిపిద్దాం అన్నా.!! ఆదిత్య పట్టుకు వదలడం లేదు "నన్ను వదలండి,నన్ను వదలండి" అని అరుస్తున్నాడు..

సత్యం వెంటనే ఏదో గుర్తొచ్చినట్లు తన జేబులో ఉన్న రుద్రాక్ష మాలను తీసి ఆదిత్య మెడలో వేశాడు...

అంతే...

అది వేయగానే వెంటనే తన పట్టుని వదిలేశాడు ఆదిత్య...

ఆదిత్య తో పాటు నలుగురు కింద పడ్డారు..

వెంటనే పైకి లేచి పనివాళ్ల సాయంతో ఆదిత్యని అతని గదిలో పడుకోబెట్టారు..

అలా పడుకోబెట్టిన ఆదిత్య మాత్రం
"నన్ను వదలండి. నేను వెళ్ళాలి.. నన్ను పిలుస్తున్నారు..." అంటూ కలవరించసాగాడు..

"అసలు ఆదిత్య అక్కడికి ఎలా వెళ్ళాడు..?" అని పనివాళ్ళని అడిగాడు మంజునాథ రావు..

"అయ్యా...! నేను వంట గదిలో మీకు భోజనం సిద్ధం చేస్తున్నాను.. సరిగ్గా అప్పుడే ఆదిత్య బాబు గారు పెరటి వైపు వెళ్ళడం గమనించాను.. నేను వెంటనే ఆగండి బాబు అంటూ ఆయన వెనక పరిగెత్తాను.నేను ఆయన వెళ్లకుండా చేతిని గట్టిగా పట్టుకోగా, నన్ను విదిలించి కొట్టారు. నేను వెంటనే రంగయ్యని పిలిచాను.. మేము ఇద్దరం వెళ్లేసరికి ఆయన చెట్టు ఎక్కుతున్నారు.. మా ఇద్దరికీ చెట్లు ఎక్కడం రాదు. అందువల్ల ఆయన కాళ్ళని గట్టిగా పుచ్చుకొని మీ కోసం కేకలు వేశాము.." అంటూ జరిగినదంతా పూర్తిగా వివరించింది ఎల్లమ్మ..

"మంచి పని చేశారు..! ఇక మీ పని మీరు చూసుకోండి...!" అంటూ వారిని పంపించేశారు మంజునాథ రావు..

ఇంతలో సత్యం ఆదిత్య బెడ్ పక్కన ఉన్న తాళ్లు తీసుకుని అతని చేతులు కట్టి వేయసాగాడు...

ఆదిత్య చేతులు మంచానికి కట్టివేస్తుండగా భాను అడ్డుకోబోయింది...

ఆమెను వారించారు మంజునాథ రావు..

" వద్దు తల్లి..! ఇప్పుడు అతని పరిస్థితి అస్సలు బాగోలేదు. రేపు ఉదయాన్నే రుద్రహోమం జరిపిస్తున్నాము.. కాబట్టి
ఈ రాత్రి అతను క్షేమంగా ఉండడం కోసం ఈ పని చేయక తప్పదు" అని చెప్పగానే భాను ఏమీ మాట్లాడలేకపోయింది..

ముందస్తు జాగ్రత్తగా ఆదిత్య ఉన్న గదులన్నీ గట్టిగా గడియలు వేసి తాళం పెట్టారు..

సత్యం ఎందుకైనా మంచిదని ఇద్దరు కానిస్టేబుళ్లను తీసుకువచ్చి, గది బయట కాపలా ఉంచారు..

మంజునాథ రావు గారు భానుని భోంచేసి పడుకోమని చెప్పి, సత్యం కి రేపు జరగబోయే రుద్రహోమం గురించి వివరించారు..

ఆయన మాటలు విన్న సత్యం " చాలా సంతోషంగా ఉంది సార్.. ఈ విధంగానైనా ఆదిత్య సార్ ని కాపాడుకోగలిగితే అదే చాలు.." అని అన్నాడు...

" రేపు తెల్లవారు ఝామున నాలుగు గంటలకి హోమం మొదలవుతుంది.. రాత్రి రెండు గంటలకు అమావాస్య ఘడియలు వెళ్లిపోయిన తర్వాత హోమం పూర్తవుతుంది. నువ్వు తప్పకుండా రావాలి" అని చెప్పి సత్యాన్ని ఇంటికి పంపించి వేశారు..


మరుసటి రోజు ఉదయం....


తెల్లవారుజామున మూడు గంటలు అయింది..

ఆదిత్య ని లేపి బయటకు తీసుకు వచ్చారు..

రాత్రి లా కాకుండా మామూలుగానే ఉన్నాడు..

అతనికి రుద్ర హోమం గురించి వివరించి,
మంగళ స్నానాలు చేయించారు..

సరిగ్గా నాలుగు గంటలకు.... అమావాస్య ఘడియలు రాకముందే, అమృత ఘడియలలో మంజునాథ రావు గారి ఇంటి ఆవరణలో రుద్రహోమం మొదలైంది...


వేద పండితుల మంత్రోచ్చారణతో.. హోమగుండంలో వేసే మూలికలు, సమిధలు ఆవునెయ్యితో వచ్చే ధూపంతో ఆ ప్రాంతమంతా పవిత్రత సంతరించుకుంది...రుద్ర హోమం గురించి తెలియడంతో చుట్టుపక్కల వారందరూ మంజునాథ రావు గారి ఇంటికి చేరుకున్నారు..

వారి కోసం హోమగుండం దగ్గర ప్రత్యేకమైన ఏర్పాట్లు చేశాడు సత్యం..

హోమగుండం దగ్గర ఆదిత్య కూర్చుని, మంజునాథ రావు గారి చెప్పినట్టే ఒక్కొక్కటిగా సమిధలు,నెయ్యి,మూలికలు హోమ గుండానికి సమర్పించసాగారు...

భాను అతని పక్కనే కూర్చుని సాయం చేయసాగింది...

గత కొన్ని రోజులుగా సరైన తిండి లేకపోయినా సరే ఆదిత్య ముఖంలో ఏదో తేజస్సు మంజునాథ రావు గారికి  కనిపించసాగింది.. ఆదిత్య, భానుని పక్కపక్కనే చూసి జంట చాలా బాగుంది అని మనసులో అనుకున్నారు...


సత్యం అక్కడ జరుగుతున్న హోమానికి కావలసిన వస్తువులను అందించసాగాడు...

అలా హోమం నిర్విఘ్నంగా జరగసాగింది..

చూస్తూ ఉండగానే చీకటి పడిపోయింది..

హోమం చూడడానికి వచ్చిన జనం చాలా వరకూ వెళ్ళిపోయారు.. కేవలం కొద్దిమంది మాత్రమే ప్రాంగణంలో ఉన్నారు.. వేదమంత్రాల నడుమ రుద్ర హోమం జరుగుతూనే ఉంది..

అక్కడ హోమం దగ్గర సహాయం చేస్తున్న సత్యంకి ఫోన్ వచ్చింది.

" హలో ఎవరు..?? చెప్పండి..! ఇప్పుడు నేను బిజీగా ఉన్నాను రాలేను..? అవునా ..!!? సరే...!!వెంటనే బయలుదేరుతున్నా...!!." అంటూ గబగబా మంజునాథ రావు గారికి అర్జెంటు పని ఉంది అని చెప్పి బైక్ పై బయటకు వెళ్ళాడు...

నిర్విఘ్నంగా రుద్ర హోమం జరుగుతోంది...

దాన్ని జరిపిస్తున్న మంజునాథ రావుగారు చేతికున్న వాచీలో టైమ్ చూసుకున్నారు..

అప్పటికి సమయం 10:00 అయింది..

"ఇంకొక నాలుగు గంటలు హోమం నిర్విఘ్నంగా జరిగితే ఆదిత్యని ఈ గండం నుంచి కాపాడవచ్చు" అని మనసులో అనుకున్నారు...


అంతే....!!

ఉన్నట్టుండి.....!!!

అకస్మాత్తుగా ఆకాశమంత మేఘావృతమైంది..

దట్టమైన కారుమబ్బులు కమ్ముకున్నాయి..

గాలి వేగంగా వీయడం మొదలైంది..

మంజునాథ రావు గారి మనసు ఏదో కీడు శంకించింది...

కొద్ది క్షణాలలోనే హోరున వర్షం కురవడం మొదలైంది...

అలా అకస్మాత్తుగా వాతావరణం మారిపోయే సరికి, హోమగుండం దగ్గర మంత్రాలు చదువుతున్న
వేద పండితులు కూడా ఆశ్చర్యపోయారు...

గాలి ప్రభావం యాగశాల వద్ద చాలా ఎక్కువగా ఉంది.. అయినా సరే వేదపండితులు ఎవ్వరు బెదరకుండా హోమం జరిపించసాగారు.. అది సాధారణ వాతావరణ మార్పు కాదని దుష్ట శక్తి ప్రభావం అని వారికి అర్థమైంది..

ఆదిత్య కూడా ఏమాత్రం బెదరకుండా హోమాన్ని జరిపిస్తున్నాడు...

ఇంతలో అకస్మాత్తుగా నక్కల ఊళలు
ఆ ప్రాంతంలో వినిపించసాగాయి..

నక్కల ఊళలు విన్న భాను బెదిరిపోయింది.
భయంతో ఆదిత్య చేతిని గట్టిగా పట్టుకుంది..

" ఏంటి భయమేసిందా..??" అని భాను ని అడిగాడు ఆదిత్య.

" అవునండి..!!" అంటూ బెదురు చూపులు చూసింది.

ఆ మాటలకి ఆదిత్య నవ్వుతూ "ఏం పర్లేదు భయపడకు...!" అంటూ హోమాన్ని జరిపించసాగాడు.

ఇంతలో ఆ ప్రాంతమంతా ఉన్నట్టుండి కరెంటు పోయింది..

అసలే అమావాస్య....

పైగా ఆకాశమంత కారుమబ్బులు కమ్ముకున్నాయి.

పైగా భయంకర వర్షం....

మొత్తం చుట్టుపక్కల ప్రాంతం అంతా చిమ్మ చీకట్లు కమ్ముకున్నాయి..

ఒక్క యాగశాల వద్ద తప్పించి, చుట్టుపక్కల ప్రాంతం మొత్తం చిమ్మచీకట్లో ఉంది...

అలా హోమం జరుగుతున్నప్పుడు చుట్టుపక్కల నుంచి విచిత్రమైన అరుపులు వినిపించసాగాయి...

హోమం చూడడానికి వచ్చిన జనం, ఆ నక్కల ఊళలకి, వాతావరణ మార్పులకి, ఇప్పుడు ఏం జరగబోతుందా అని బెదిరిపోసాగారు..

ఇప్పుడు విచిత్రమైన అరుపులు కూడా వినిపించేసరికి భయంతో పారిపోయారు..

ఇప్పుడు కేవలం యాగశాలలో హోమం జరిపిస్తున్న
వేద పండితులు ఆదిత్య, భాను, మాత్రమే మిగిలారు..

ఇలా అక్కడ బీభత్సమైన వాతావరణం నెలకొన్నప్పుడు, ఒక పెద్ద సుడిగాలి పైకి లేచింది.

అది చూస్తూ ఉండగానే యాగశాల మీదకు వచ్చింది.. ఆ సుడి గాలి ప్రభావం వల్ల, యాగశాలకు రక్షణగా ఏర్పాటుచేసిన మండపం గాలికి ఎగిరి పోయింది..ఆ గాలి వేగానికి హోమం జరిపిస్తున్న వేదపండితుల అందరూ మంజునాథ రావుతో సహా దూరంగా జరిగిపోయారు..
కానీ ఎంత వర్షం పడుతున్నా సరే హోమగుండం ఆరిపోకుండా వెలుగుతూనే ఉంది...

ఆదిత్య, భాను మాత్రమే స్థిరంగా అక్కడ కూర్చుని ఉన్నారు...

ఇంతలో ఒక వికృతమైన పొలికేక ఇంటి ఆవరణ వెలుపల నుండి వినిపించింది.

ఆ పిలుపు వినిపించిన వెంటనే కూర్చున్న ఆదిత్య  ఏదో మైకం కమ్మిన వాడిలాగా లేచి నుంచున్నాడు... ఒక్కసారిగా తన మెడలో ఉన్న రుద్రాక్షమాలను తీసి దూరంగా విసిరేసి, "వస్తున్నా...! నేను వస్తున్నా..!" అంటూ ముందుకు వెళ్లసాగాడు...

"ఆగండి...!! వెళ్ళకండి...!!"అంటూ ఆదిత్య కాళ్ళు పట్టుకుంది భాను...

అవేమీ పట్టించుకోకుండా గాలి తీవ్రంగా వీస్తున్నా సరే ముందుకు వెళ్లి పోతున్నాడు.. భానుని కూడా ఈడ్చుకుంటూ వెళ్ళిపోతున్నాడు...

ఆదిత్య ఉన్న చోటు నుంచి కొద్ది దూరంలో మెయిన్ గేటు ఉంది. అప్పటివరకు ఆ గేటు గాలి ప్రభావానికి మూసుకొని పోయి ఉంది.. ఆదిత్య బయటకు వెళ్లడానికి ఆ గేటు వైపు నడవసాగాడు.. ఆదిత్య ఆ గేటుకి కొద్ది దూరంలో ఉండగానే గేటు తెరుచుకుంది..

అప్పుడు ఆ గేటు తెరుచుకున్న వెంటనే అవతల భారీ నల్లటి ఆకారం ప్రత్యక్షమయ్యింది...

మరో పక్క ఆదిత్య ని కాపాడడానికి మంజునాథ రావు గారు,మిగిలిన వేద పండితులు పైకి లేవడానికి ప్రయత్నిస్తున్నా, గాలి ప్రభావానికి కూర్చున్న వారు లేవలేక పోతున్నారు..

ఆదిత్య గేటు దగ్గరికి చేరుకున్నాడు..

ఆ నల్లటి ఆకారం ఒక భయంకరమైన రాకాసి లాగా రూపం సంతరించుకుంది ఎర్రటి కళ్ళతో, నల్లటి జుట్టుతో, పొడవైన పదునైన గోళ్లతో, వికారంగా వికృతంగా ఉంది..

మరో మూడు అడుగులు వేస్తే బయటకు వెళ్ళిపోతాడు అనగా....


సరిగ్గా అప్పుడే ఒక విచిత్రం జరిగింది.....


ఇంకా ఉంది....!!!

[SivaSai]

Part - 22

సరిగ్గా అప్పుడే ఒక విచిత్రం జరిగింది ....

ఆదిత్య మరో మూడు అడుగులు వేస్తే గేటు దాటుతాడు అనగా....

ఆ రాకాసి వెనకనుంచి ఒక బైక్ వేగంగా ఇంటి ఆవరణలోకి దూసుకు వచ్చింది...

ఆ బైక్ మీద వెనకాల కూర్చున్న ఒక యువకుడు చేతిలో త్రిశూలం తో వేగంగా కిందికి దూకి, ఆదిత్య మెడపై చేయివేసి వెనక్కి తోసాడు...

ఆ ధాటికి ఎగిరి,దూరంగా ఉన్న పెద్దగా పెరిగి ఉన్న గుబురు మొక్కలపై పడ్డాడు ఆదిత్య..

ఆ హఠాత్పరిణామానికి ఆ రాకాసి కోపంగా అరిచింది.....

ఆ యువకుడు వెంటనే ఆ రాకాసి వైపు వెళ్లి,
తన చేతిలో ఉన్న త్రిశూలాన్ని గాలిలోకి చూపించి.."హర హర మహాదేవ శంభోశంకర" అని అరుస్తూ దానిముందు గుచ్చాడు...

అంతే.....!!!

ఆకాశంలో పెద్దగా మెరుపులు మెరుస్తాయి...

ఎక్కడో పిడుగులు పడిన శబ్దం వచ్చింది..

అప్పటి వరకు యాగశాలలో బీభత్సం సృష్టిస్తున్న భీకరమైన సుడిగాలి చిటికెలో మాయమైపోయింది..

అప్పటివరకు భయంకరంగా వీస్తున్న, పెనుగాలి కూడా వీచడం ఆగిపోయింది..

సరిగ్గా అప్పుడే ఒక కారు కూడా వేగంగా ఆ ఇంటి లోపలికి ప్రవేశించింది....

ఒక్కసారిగా ఆ ప్రాంతమంతా కరెంటు వచ్చి, వెలుగు పరుచుకుంది...

ఆ వెలుగులో నల్లటి దుస్తుల్లో ఉన్న
ఆ యువకుడు అందరికీ కనిపించాడు..

ఆ యువకుడు మరెవరో కాదు " రుద్ర..."

అతనిని బైక్ పైన తీసుకువచ్చింది సత్యం..



అసలు అంతకు ముందు ఏం జరిగిందంటే...!!



అర్జెంట్ గా, ఫోన్ రావడంతో మంజునాథ రావు గారి ఇంటి నుంచి  బయలుదేరిన తర్వాత,  సత్యం సెక్యూరిటీ అధికారి స్టేషన్ కు చేరుకున్నాడు..

ఆ స్టేషన్ లో కొత్తగా చేరిన కానిస్టేబుల్ కిషోర్ అతనికి ఎదురు వచ్చాడు.. అతనే సత్యం కు ఫోన్ చేసింది..

కిషోర్ ని చూడగానే సత్యం విసుక్కుంటూ..
" ఇప్పుడు అంత అర్జెంట్ గా నన్ను పిలవాల్సిన అవసరం ఏముంది కిషోర్..? నేను ముందే చెప్పాను కదా..! ఈరోజు నేను ముఖ్యమైన పనుల్లో ఉంటానని..!!"

" సారీ సార్...!! ఒకతను మన ఆదిత్య సార్ కోసం రాజమండ్రి నుంచి వచ్చానని చెప్పారు..
ఆయన లీవ్ లో ఉన్నారని చెప్తే ఆయన తాతగారైన గోవింద రావు గురించి అడుగుతున్నారు.. ఆదిత్య సార్ తాతగారు ఎవరో మాకు తెలియదు.. మీకు తెలుసేమోనని, మీకు ఫోన్ చేశాను సార్...!!"అని చెప్పాడు..

"ఇప్పుడు అతను ఎక్కడ ఉన్నాడు..??"

" అదిగో అక్కడే ఉన్నాడు సార్..!" అని కుర్చీలో కూర్చున్న, నల్లటి దుస్తుల్లో ఉన్న
ఒక యువకుడిని చూపించాడు.

అతని దగ్గరికి వెళ్లాడు సత్యం...

సత్యం ని చూడగానే లేచి నుంచున్నాడు
ఆ యువకుడు..

" మీరు..??"అని సత్యం అడిగే లోపు.

" హలో సార్...!!నా పేరు రుద్ర...! మారేడుమిల్లి లో ఫారెస్ట్ డిపార్ట్మెంట్లో ఆఫీసర్ గా పనిచేస్తున్నాను. ఒక ముఖ్యమైన పనిమీద ఆదిత్య గారిని కలవడానికి వచ్చాను. ఆయన ఫోన్ నెంబర్ నాకు తెలియదు..ఆయన తాత గారికి ఫోన్ చేసినా ఫోన్ లిఫ్ట్ చేయటం లేదు. అందుకనేఈ స్టేషన్ లో పని చేస్తారని తెలిసి,ఆయన అడ్రస్ తెలుసుకుందామని వచ్చాను..."అంటూ తనని తాను పరిచయం చేసుకున్నాడు...

"రుద్ర అంటే విజయవాడలో ఉండే శివుడు గారి కొడుకే కదా.. గోవింద రావు గారు వచ్చింది
మీ కోసమే కదా...!!"అంటూ కుతూహలంగా అడిగాడు..

నవ్వుతూ తల వూపాడు రుద్ర...

సత్యం వెంటనే రుద్ర చేతులు పట్టుకుని..
"దేవుడి లాగ వచ్చారు సార్...!! మీరు ఎప్పుడొస్తారా అని తలుచుకోని క్షణం లేదు..!
సరిగ్గా సమయానికి వచ్చారు..! రండి సార్..!! ఆదిత్య గారి దగ్గరికి తీసుకు వెళతాను.."అని అన్నాడు..

" మీ పేరు..??"

" నా పేరు సత్యం సార్...!!"

" చూడండి సత్యం గారు..! నేను మొదట గోవింద రావు గారి ని చూడాలనుకుంటున్నాను.
ఆయన కూడా అక్కడే ఉన్నారా...??"

ఆ మాటకి సత్యం కొంచెం దిగాలుగా ముఖం పెట్టి,
" లేదు సార్..! ఆయనకి యాక్సిడెంట్ అయింది..
హాస్పిటల్ లో ఉన్నారు.."

"ఇప్పుడు ఎలా ఉన్నారు..?"అని కంగారు పడ్డాడు రుద్ర..

"ఆయనకేం పరవాలేదు సార్..!
కానీ సత్యనారాయణ రావు గారికి మాత్రం దెబ్బలు చాలా గట్టిగా తగిలాయ్..! ఐసీయూలో ఉన్నారు.."

" మరి పురుషోత్తం కి ఎలా ఉంది..?? "

" పురుషోత్తం అంటే ఆ కార్ డ్రైవర్ ఆ సార్..!!?? అతని పేరు తెలియక ఇన్నిరోజులు బుర్రలు బద్దలు కొట్టుకున్నాం..!! అతను కూడా ఇప్పుడు బాగానే ఉన్నాడు.."

" సరే..!! ముందు వెంటనే నేను గోవింద రావు గారిని చూడాలి.. దయచేసి నన్ను అక్కడికి తీసుకు వెళ్ళండి..."

"అలాగే సార్ రండి.! నేను తీసుకెళ్తాను..! " అంటూ ఇద్దరు బైక్ మీద హాస్పిటల్ కి బయలుదేరారు... వారిని అనుసరిస్తూ రుద్ర వచ్చిన కారు బయలుదేరింది..

కొద్ది నిమిషాల ప్రయాణం తర్వాత హాస్పిటల్కి చేరుకున్నారు..

మొదట సత్యనారాయణ రావు గారు ఉంచిన ఐసియు దగ్గరికి తీసుకెళ్లాడు సత్యం..

సరిగ్గా అప్పుడే ఐసియు నుంచి డాక్టర్ గారు బయటకు వచ్చారు..

సత్యం నే చూస్తూనే.." ఆ కరెక్ట్ టైం కి వచ్చారు మీకే కబురు చేద్దాం అనుకుంటున్నాను.."

" ఆయన పరిస్థితి ఇప్పుడు ఎలా ఉంది డాక్టర్..?"

" గుడ్ న్యూస్..! ఆయనకి ప్రాణాపాయం తప్పింది.ఇంకో వారం రోజుల్లో లేచి తిరుగుతారు.."అని చెప్పి అక్కడ నుంచి వెళ్ళిపోయారు..

" మీరు వచ్చిన వేళా విశేషము సార్..!! నిన్నటి వరకు 24 గంటలు గడిస్తే గాని ఏమి చెప్పలేమన్నారు.. ఇప్పుడు ప్రాణాపాయానికి ఏం ప్రమాదం లేదన్నారు.. ఇది నిజంగా చాలా గుడ్ న్యూస్ సార్..!!"

" ఇప్పుడు నాకు మనశ్శాంతిగా ఉంది. గోవింద రావు గారి దగ్గరికి కూడా తీసుకు వెళ్ళండి..!!"

" ఇక్కడే సార్.. ఈ పక్కనే రండి..!" అంటూ ఆయనను ఉంచిన గదికి తీసుకువెళ్లాడు...

గదిలోకి వెళ్ళగానే నర్స్ మందులు ఇస్తుంటే వేసుకుంటున్నారు గోవింద రావు...

ఆ పక్కన మరో బెడ్ పై పురుషోత్తం నిద్ర లో ఉన్నాడు..

రుద్ర నేరుగా వెళ్లి ఆయన పాదాలకు నమస్కరించాడు...

" ఎప్పుడొచ్చావ్ నాయనా..!??" అంటూ ఆనందంతో గోవింద రావు లేవబోతుండగా..

" లేవద్దు గురువు గారు..!!"అంటూ ఆయన పక్కనే కుర్చీలో కూర్చున్నాడు..

" మీ అమ్మగారికి ఇప్పుడు ఎలా ఉంది..!??"

" అంతా తమరి దయ గురువుగారు..!!
మీ ప్రాణాలను అడ్డేసి మరీ.. నా తల్లిని కాపాడారు..మీరు ఋణం ఈ జన్మలో తీర్చుకోలేను...!!" అంటూ గోవింద రావు చేతులు పట్టుకున్నాడు...

" అదంతా నీ తల్లిదండ్రులు చేసుకున్న పుణ్యఫలం నాయనా..!! వారు చేసిన మంచే, నిన్ను నీ కుటుంబాన్ని కాపాడుతోంది...! అయినా అమ్మను వదిలేసి ఇలా వచ్చావ్ ఏమిటి..??"

" అమ్మకి ఇప్పుడు ఎటువంటి ప్రమాదం లేదు గురువుగారు.. రఘునాథ్ రెడ్డి గారి ఇంట్లో ఉంది.

అసలు అమ్మే.. నన్ను ఇక్కడికి మీ దగ్గరికి పంపించింది..అమ్మగారి బాధ్యత రఘునాథ రెడ్డి గారు చూసుకుంటాం అన్నారు.. అందుకనే నేను రఘునాథ రెడ్డి గారు పంపిన కార్లో ఇక్కడికి వచ్చాను...!! ఆదిత్య పరిస్థితి ఎలా ఉంది గురువుగారు..??"

ఆదిత్య పేరు ఎత్తగానే ఒక క్షణం ఉలిక్కిపడ్డారు .
గోవింద రావు..

కంగారుగా సత్యం వైపు చూడగా.. సత్యం ఆయన కంగారు అర్థం చేసుకొని.." ఆదిత్య గారికి
ఏ ప్రమాదం లేదు గురువుగారు..!! ప్రస్తుతం మంజునాథ రావు గారి ఇంట్లో ఆయన క్షేమంగా ఉన్నారు.ఆయన కోసం రుద్ర హోమం జరిపిస్తున్నారు..!! "అని చెప్పగానే..

సత్యం చెప్పిన మాట వినగానే ఒక్కసారిగా రుద్ర,గోవింద రావు ఒకరి ముఖాలు ఒకరు ఆశ్చర్యంగా చూస్తున్నారు..

"గురువుగారు ఈరోజు అమావాస్య కదా..!!
దాని శక్తులు ఉచ్చ స్థితిలో ఉంటాయి..!!
మరి దాన్ని ఆపడానికి రుద్రహోమం జరిపిస్తే,
అది ఊరుకుంటుందా..!?? అది చాలా ప్రమాదం కదా...?"అని రుద్ర సందేహం వెలిబుచ్చగానే..

" రుద్రా..!!మనం వెంటనే బయలుదేరాలి.. అమావాస్య ఘడియలు వెళ్లడానికి ఇంకా ఎంత సమయం ఉంది..??"

రుద్ర వెంటనే వాచ్ లో టైం చూసుకుని క్వాలిక్యులేషన్స్ వేసి, " ఇంకో మూడు గంటలు గడిస్తే అమావాస్య ఘడియలు వెళ్లిపోతాయి గురువుగారు...!!"

"సరే వెంటనే బయలుదేరండి..!!"అనగానే తన వచ్చిన కారులో గోవింద రావు గారిని కూర్చోబెట్టి,
ఆయనకి రక్షణగా కారు ముందు బైక్ మీద సత్యం రుద్ర బయలుదేరారు..

అలా బయలుదేరుతూ ఉండగా దారిలో రుద్ర కి ఒక శివాలయం కనిపించింది..

వెంటనే బైక్ ఆపి ఆ గుడి లోపలికి వెళ్ళాడు..
గోవింద రావు సత్యం కూడా అతనితో పాటే గుడిలోకి వచ్చారు..

స్వామి దర్శనం చేసుకుని తిరిగి వెళ్లబోతుండగా,
గోవింద రావు అక్కడ చెట్టు కింద పాతిపెట్టి ఉన్న ఒక త్రిశూలాన్ని తీసి రుద్ర చేతికి ఇచ్చారు .

దాన్ని చూసి "ఇది దేనికి గురువుగారు..??" అని అడిగాడు..

"రుద్రుని చేతిలో త్రిశూలమే అందం మరియు ఆయుధం.. ఇది నీ చేతిలోనే ఉంచు.."ఆయన నవ్వుతూ చెప్పారు...

ఇక వెంటనే ముగ్గురు బయలుదేరారు..

ఈసారి సత్యం డ్రైవ్ చేస్తుంటే, రుద్ర వెనకాల కూర్చున్నాడు...

ఆ ప్రాంతం మొత్తం నిర్మానుష్యం గా ఉంది..

ఎవరూ బయటకు రావడం లేదు...

మంజునాథ రావు ఇంటి దగ్గరికి చేరుకోగానే వాతావరణం భీకరంగా మారిపోవడంతో పరిస్థితి అర్థమైంది..

బైక్ డ్రైవ్ చేస్తున్న సత్యం మంజునాథ రావు ఇంటికి దగ్గరలోనే బైక్ ఆపేశాడు..

" ఏమైంది సత్యం..??"  అని రుద్ర అడగగా...

" సార్..!! అక్కడ చూశారా...??" అంటూ మంజునాథ రావు ఇంటి ముందు నుంచుని ఉన్న భయంకర రాకాసి వైపు చూపించాడు..

రుద్ర, సత్యం చూపించిన వైపు చూడగానే అక్కడ సత్యం చెప్పినట్లుగానే ఒక భయంకరమైన రాక్షసి ఉంది. సరిగ్గా అప్పుడే అక్కడికి ఆదిత్య వచ్చాడు..

"ఆయనే సార్..! ఆదిత్య గారు..!! " అని సత్యం చెప్పగానే, జరగబోయే ప్రమాదాన్ని పసిగట్టాడు.రుద్ర..

" బైక్ ఆదిత్య దగ్గరకి పోనీ..!!!" అంటు గట్టిగా అరిచాడు..

సత్యం కూడా క్షణం ఆలస్యం చేయకుండా వేగంగా బైక్ ఆదిత్య వైపు పోనిచ్చాడు...

ఆ విధంగా రుద్ర ఆదిత్య ని కాపాడాడు...

ప్రస్తుతం.....!!!!

గాలి ప్రభావం తగ్గిపోవడంతో మంజునాథ రావు తో సహా మిగిలిన వేద పండితులు అందరూ యాగశాల వద్దకు చేరుకున్నారు..

ఎవరికీ ఎటువంటి గాయాలు తగలలేదు..
అందరూ క్షేమంగా ఉన్నారు .

అందరూ చూస్తుండగా కార్లోంచి గాయాలకి కట్టిన కట్లతో, గోవింద రావు దిగారు..

వారిని చూడగానే ఆనందంతో మంజునాథ రావు వేగంగా ఆయన దగ్గరకు చేరుకున్నారు..

"ఏరా...? ఇప్పుడు ఎలా ఉన్నావ్..!??"అని అడిగారు మంజునాథ రావు..

" తర్వాత మాట్లాడుకుందాం.!! ముందు హోమం నిర్విఘ్నంగా జరిపించాలి పదా..!! లేదంటే చాలా విపత్కర పరిస్థితులను ఎదుర్కోవాలి..!!"అంటూ తొందరపెట్టాడు గోవింద రావు..

ఈ లోపు కిందపడిపోయిన ఆదిత్యని పైకి లేపాడు సత్యం..

"సత్యం అసలు ఏం జరిగింది..? నేను ఇక్కడ ఎలా ఉన్నాను?" అని అడిగాడు ఆదిత్య సత్యంతో..

"సార్..! ఇప్పుడు మాట్లాడే టైం లేదు.. వెంటనే రండి...!!"అంటూ ఆదిత్యని హోమగుండం వైపు తీసుకెళ్ళిపోయాడు...

యాగశాల వైపు వెళ్తున్న గోవింద రావు,, దూరంగా ఉన్న రుద్ర వైపు చూసి "దాన్ని ఆపే బాధ్యత నీదే నాయన..!" అని అరుస్తూ యాగశాల వైపు వెళ్ళిపోయారు..

రుద్ర చుట్టూ చూడగా అతనికి దూరంగా పడిఉన్న, ఆదిత్య విసిరేసిన రుద్రాక్షమాల కనిపించింది.. దానిని తీసి తన చేతికి చుట్టుకున్నాడు..

వేదపండితులు, మంజునాథ రావు గోవింద రావు అందరూ కలిసి తిరిగి రుద్ర హోమం ని ప్రారంభించారు..

అలా హోమం ప్రారంభించడం చూసేసరికి..
దానికి కోపం విపరీతంగా పెరిగిపోయింది..

దాని కోపానికి సూచనగా వాతావరణం మరలా తిరిగి బీభత్సంగా మారిపోయింది...

కానీ దాని ప్రభావం యాగశాల చూపలేకపోయింది...

రుద్ర వెంటనే తను వచ్చిన కార్ లో డిక్కీ ఓపెన్ చేశాడు.. అందులో నల్లటి సంచి ఒక దానిని తీసుకుని, అందులో నుంచి కొన్ని రకాలైన పూజ సామాగ్రి బయటికి తీశాడు.. అందులో ఒక చెక్క బొమ్మ కూడా ఉంది..

వెంటనే తన ముందు విభూదితో ఒక చక్రం గీసి, దాని మధ్యలో ఆ బొమ్మను ఉంచాడు.
కళ్ళు మూసుకుని మంత్రాలు చదవసాగాడు..

రుద్ర మంత్రాలు చదవడం మొదలు పెట్టిన,కొంతసేపటికి ఆ చక్రం నుంచి మంటలు రావడం మొదలుపెట్టాయి..

అలా మంటలు రావడంతో రాకాసి చుట్టూ కూడా మంటలు రేగాయి.. అలా మంటలు రావడంతో అది వికృతంగా అరిచింది.. ఆ మంటల నుంచి బయటపడడానికి తీవ్రంగా ప్రయత్నించింది.కానీ దాని వల్ల కాలేదు.. గట్టిగా అరవసాగింది..

కానీ...!! అది అలా అరుస్తున్నప్పుడే, హోమగుండం దగ్గర కూర్చుని ఉన్న, ఆదిత్య గుండె పై చేయి వేసి బాధతో గిలగిలా కొట్టుకోసాగాడు..

"ఆదిత్య ఏమైంది...??" అంటూ గోవింద రావు మంజునాథ రావు,భాను కంగారు పడడంతో,హోమగుండం దగ్గర కలకలం చెలరేగింది.

వేద పండితులు కూడా తమ మంత్రోచ్చారణ ఆపేయడంతో, " ఇక్కడ ఏం జరిగినా సరే..!హోమం ఆపడానికి వీలు లేదు..!! మీరు కానివ్వండి..!!"  అంటూ వారితో చెప్పాడు గోవింద రావు..

గోవింద రావు అలా చెప్పడంతో వారు తిరిగి  మంత్రోచ్ఛారణ చేయడం మొదలుపెట్టారు.

సత్యం ఆదిత్య పరిస్థితి చూసి వేగంగా గేటు దగ్గర ఉన్న రుద్ర దగ్గరికి వెళ్లి, ఆదిత్య పరిస్థితి చెప్పాడు..

రుద్ర వెంటనే లేచి ఆదిత్య దగ్గరికి వెళ్ళాడు..

ఆదిత్య గుండెనొప్పితో విలవిలలాడసాగాడు.

ఆదిత్య చేసి పక్కకు తీసి చూశాడు..

అతని ఛాతి పై నల్లటి గోళ్ళ గుర్తులు ఉన్నాయి.

దూరంగా ఉన్న రాకాసి వైపు చూశాడు..

అది ఆదిత్య వైపు చేతిని చూపిస్తూ అరుస్తోంది..

అప్పుడు రుద్ర కి పూర్తిగా అర్థం అయ్యింది. ఇది దాని పనే అని...

బాధతో విలవిలలాడుతూ ఉన్న ఆదిత్య చెవి దగ్గరకు వచ్చి," దయచేసి కొంత సేపు తట్టుకో ఆదిత్య..!! నీవల్ల అవుతుంది..!" అంటూ సత్యాన్ని తీసుకుని పక్కకు వెళ్ళాడు..

సత్యం చెవిలో ఏదో చెప్పాడు..

సత్యం సరేనని ఇంటి లోపలికి పరిగెత్తాడు..

మరోవైపు రుద్ర తన సంచిలో మరో బొమ్మ తీసుకొని, దానికి ఆదిత్య వేలి నుంచి కొంత రక్తం తీసి, దానికి అద్దాడు...

ఇప్పుడు చక్రం ముందు కూర్చుని, ఒక నల్లటి దారం తీసి, మొదట చక్రం లో ఉంచిన బొమ్మని చేతిలోకి తీసుకుని,
మంత్రాలు ఉచ్చరిస్తూ ఆ ధారాన్ని ఆ బొమ్మకి చుట్ట సాగాడు.

అలా చూస్తూ ఉండగానే రాకాసి చుట్టూ మెరుపులతో కూడిన ఒక వలయం ఏర్పడి,
ఆ వలయంలో అది బంధించబడింది...

అది బంధించబడటం పూర్తవగానే..
సత్యం ఇంక మొదలు పెట్టు అని గట్టిగా అరిచాడు...

అప్పటి వరకు దాని వెనకాల చీకట్లో దాక్కుని ఉన్న సత్యం వేగంగా దానిని సమీపించి ఒక కత్తెరతో కత్తిరించాడు...

దాని జుట్టు కత్తిరించడం తో అది కోపంగా సత్యం వైపు చూసి అరిచింది..

సత్యం జడుచుకుని వెనక్కి తూలి, పడిపోయాడు..

దాని గోళ్ళు కూడా కత్తిరించాలి.. కానీ దాని దగ్గరకు వెళ్లడానికి ధైర్యం సరిపోవడం లేదు.

దూరం నుంచి అది గమనించిన రుద్ర
" సత్యం వెంటనే పని కానివ్వు..! లేదంటే చాలా ప్రమాదం..!"అని అరిచాడు..

సత్యం ఎలాగోలా ధైర్యం తెచ్చుకుని కత్తిరించడానికి ప్రయత్నించాడు కానీ అవి చాలా గట్టిగా ఉన్నాయి.. అదే విషయాన్ని రుద్ర తో చెప్పాడు..

రుద్ర వెంటనే తన సంచిలో ఉన్న ఒక కత్తి లాంటి దాన్ని తీసుకొని అతని మీదకు విసిరాడు..

అది అందుకున్న సత్యం వెంటనే గోరు మీద ఒక్క దెబ్బ వేసాడు.. దెబ్బ పక్కకు జరిగి, దాని వేలు తో సహా తెగిపోయింది..

ఆ బాధతో అది మరింత గట్టిగా అరిచింది..

సత్యం వెంటనే అవి తీసుకుని రుద్ర వైపు పరిగెత్తాడు...

రుద్ర వెంటనే వాటిని తీసుకొని, జుట్టు ని మొదట బొమ్మ కి, రెండు బొమ్మకి కట్టాడు వాటి మధ్యన ఒక తాడు లాగా ఏర్పరిచాడు.

ఆ గోరు చివర కారుతున్న రక్తాన్ని తాడుపై రాశాడు...

అలా ఆ ప్రక్రియ పూర్తయిన వెంటనే..
ఆ గొరుకి గుడ్డ చుట్టి, ఒక నూనెలో ముంచి దానికి నిప్పంటించాడు..

ఇప్పుడు ఆ మంట తో ఆ జుట్టుకి నిప్పంటించాడు...

నిప్పు తగిలిన మరుక్షణం ఆ జుట్టు భగ్గున కాలి, మాడిపోయింది..

అది జరిగిన మరుక్షణం ఆదిత్య మామూలు స్థితికి వచ్చాడు.. రుద్ర ఆదిత్య దగ్గరకు వెళ్లగానే ఆదిత్య మామూలుగా లేచి కూర్చున్నాడు. ఆదిత్య ఛాతి మీద పరీక్షించగా, అంతకు ముందు కనిపించిన నల్లటి గొర్ల గుర్తులు ఇప్పుడు లేవు...

ఆనందంగా గోవింద రావు వైపు చూసి నవ్వాడు రుద్ర...

" ఆదిత్య ప్రమాదం నుంచి బయటపడ్డాడు గురువుగారు.."అని చెప్పగానే..

" శభాష్ రుద్ర.. మంత్రవాది శివుడి కొడుకు అనిపించుకున్నావ్..!!"అని మెచ్చుకున్నారు గోవింద రావు..

"మీరు హోమం పూర్తి చేయండి.. ఇంకా అమావాస్య ఘడియలు వెళ్లడానికి ఇంకా గంట సమయం ఉంది.. దాని సంగతి నేను చూసుకుంటాను..!" అంటూ తిరిగి వెళ్ళిపోయాడు..

తిరిగి యథాప్రకారంగా హోమం లో కూర్చున్నాడు ఆదిత్య...

రుద్ర తిరిగి వచ్చి,ఆ చక్రం దగ్గర కూర్చుని,
దానిని బంధించి ఉంచడానికి మంత్రాలు చదువుతూ దానిని చక్రంలోనే బందీగా ఉంచాడు...

అలా గంటల 45 నిమిషాలకు గడిచిపోయాయి..

మరి కొద్ది నిమిషాలలో హోమం పూర్తవక బోతుండగా..

ఆ రాకాసి ఏడుస్తున్నట్టుగా పైకి చూస్తూ కర్ణకఠోరంగా ఒక అరుపు అరిచింది...

అంతే.....!!!

ఒక్కసారిగా ఆ ప్రాంతం భూకంపం వచ్చినట్టుగా కంపించింది..

చక్రంలో ఉన్న బొమ్మ చుట్టూ కట్టిన బంధనాలు ఒక్కొక్కటిగా తెగిపోవడం మొదలెట్టాయి...

రుద్ర కి ఏం జరుగుతుందో అర్థం కాలేదు...

రుద్ర చూస్తూ ఉండగానే ఆ బొమ్మ గాల్లోకి ఎగిరి, బంధనాలు తెంచుకొని గేటు దగ్గర ఉన్న రాకాసి శరీరంలో కలిసి పోయింది..

దాని బంధనాలు కూడా పూర్తిగా తెగిపోయాయి....

రుద్ర ఒక్కసారిగా లేచి నుంచున్నాడు...
అసలు ఏం జరగబోతోందో అర్థం కావడం లేదు..

"గురుదేవా..!? వెంటనే రండి..!"అంటూ గోవింద రావు ని పిలిచాడు.

మంజునాథ రావుతో "ఎవ్వరు హోమం దగ్గరనుండి కదలద్దు..!!" అని చెప్పి,వేగంగా అక్కడికి వచ్చాడు గోవింద రావు..

" ఏమైంది నాయనా..!!??" అని గోవింద రావు అడగగా..

గేటు దగ్గర ఉన్న నల్లటి భయంకర రాకాసి పక్కన, తెల్లటి ఆకారంలో పొడుగైన జడలతో మరొక రాకాసి ప్రత్యక్షమయింది...

వాటిని చూడగానే ఇద్దరికీ మతిపోయింది..

"ఇదేంటి గురుదేవా...? ఒకటే అనుకొన్నాను..
ఇది ఎక్కడి నుంచి వచ్చింది..??" అని ఆశ్చర్యపోతూ అడిగాడు..

"ఇవి కావలి శక్తులు...!! ఒక దానిని బందించాలని చూస్తే, మరొకటి తోడు వస్తుంది.. వీటి శక్తి సామాన్యమైనది కాదు.. బంధించడం,తరిమికొట్టడం తప్ప,నాశనం చేయడం అసాధ్యం.. మా యాక్సిడెంట్ కి కారణం తెల్లగా కనిపిస్తుంది కదా..!! అదే..!! "

" మరి ఇప్పుడు ఏం చేద్దాం గురుదేవా...!??నాకైతే ఏం చేయాలో అర్థం కావడంలేదు..!!"

అంటూ వీరిద్దరూ మాట్లాడుకుంటూ ఉండగానే,
వాతావరణం భీకరంగా మారిపోయింది..

ఆకాశం మొత్తం ఉరుములు,మెరుపులు,పిడుగు శబ్దాలతో భయంకరంగా ఉంది.

నేల భూకంపం వచ్చినట్టు అదరసాగింది...!!

పరిస్థితి చేయి దాటిపోతుందని గ్రహించారు ఇద్దరు..

" గురుదేవ...! మీరే ఏదో ఒకటి చేయాలి..! కొద్ది నిమిషాలలో అమావాస్య ఘడియలు వెళ్లిపోతాయి.. అప్పటి వరకు వీటిని ఆపగలిగితే చాలు.. హోమం కూడా నిర్విఘ్నంగా పూర్తి అవుతుంది.....!"

ఇలా మాట్లాడుకుంటూ ఉండగా..

మూసివున్న ప్రహరీ గేటు పెద్ద శబ్దంతో పేలి పోయింది..

ఆ రెండు రాకాసులు లోపలికి రావడానికి తమ శక్తినంతా ఉపయోగిస్తున్నాయి..

రుద్ర అడ్డుగా ఉంచిన త్రిశూలం ఎగిరి,
అతని ముందు పడింది...

అవి లోపలకి రాబోతుండగా...

ఏం చేయాలో తెలీక అటూ ఇటూ చూస్తున్న గోవింద రావు గారి కళ్ళకి రుద్ర చేతికున్న రుద్రాక్ష మాల కనిపించింది...

రుద్ర చేయి పట్టుకుని "ఇది నీకు ఎక్కడిది??"
అని అడిగారు..

"ఈ రుద్రాక్ష మాల నాకు ఇక్కడే నేలపై దొరికింది. అందుకే తీసి చేతికి కట్టుకున్నాను.."

"వెంటనే నాకు దాన్ని తీసి ఇవ్వు.."అనగానే దాన్ని తీసి గోవింద రావు గారి చేతికిచ్చారు...

"ఇప్పుడు చూడు ఏం జరగబోతోందో...!!" అని కళ్ళు మూసుకొని ఒక మంత్రాన్ని జపించి,
ఆ రుద్రాక్ష మాలని వాటిమీదకీ విసిరారు..

అది ఎగురుకుంటూ వెళ్లి వాటి ముందు పడింది...

కిందపడిన మరుక్షణం వెలుగు రేఖలు చిమ్ముతూ, భయంకరమైన తెల్లటి సర్పం గా మారిపోయింది..

దాన్ని చూడగానే అందరూ ఆశ్చర్యపోయారు...

అంతకుముందు అడవిలో వాటిలో ఒక దాని నుంచి ఆదిత్యని కాపాడింది ఈ సర్పమే....

ఆ సర్పం కోపంతో బుసలు కొడుతూ, వాటి మీదకి కోపంగా వెళ్ళసాగింది....

ఆ సర్పాన్ని చూసిన ఆ దుష్ట రాకాసులు, కోపంతో గట్టిగా అరిచాయి.. కానీ దానిని ఎదిరించే ధైర్యం చేయలేకపోయాయి...

రాకాసుల ను చూసిన ఆ శ్వేత సర్పం కోపంతో వాటిపై నోరు తెరిచి అగ్ని వర్షం కురిపించింది...

ఆ దాటికి తట్టుకోలేక అవి గట్టిగా అరుస్తూ తప్పించుకోబోతుండగా.. ఆ రెండింటిని తన తోకతో గట్టిగా చుట్టి, ఎక్కడికీ పారిపోనివ్వకుండా
బంధించింది...

ఈలోపు అమావాస్య ఘడియలు ముగిసిపోయాయి...

అమావాస్య ఘడియలు ముగిసిపోయిన వెంటనే
ఆ రెండు రాకాసులు గట్టిగా అరుస్తూ మాయమైపోయాయి....

ఆ సర్పం వెనుదిరిగి వేగంగా అక్కడ నుంచి ఉన్న
గోవింద రావు,రుద్రల దగ్గరకు వచ్చింది..

అది దగ్గరకు వచ్చిన వెంటనే ఇద్దరు దాని ముందు సాష్టాంగ పడి నమస్కరించారు...

మరుక్షణం ఆ సర్పం ఒక కాంతి పుంజంగా మారి,
ఆ కాంతి పుంజం రెండుగా విడిపోయి, వారి ముందు నేల పై పడింది..

అలా నేలపై పడిన కాంతి పుంజాలు,
చూస్తూ ఉండగానే రెండు రుద్రాక్ష మాలలు గా మారిపోయాయి...

ఆ సన్నివేశం చూసిన అక్కడి వారందరూ ఆశ్చర్యపోయారు...

ఆ దైవ సర్పానికి సాష్టాంగ పడిన ఇద్దరు పైకి లేచేసరికి, వారి ముందు రెండు రుద్రాక్ష మాలలు కనిపించాయి...

గోవింద రావు గారు ఆ రుద్రాక్షమాలలను తీసుకుని, ఆనందంతో ఒకటి రుద్ర మెడలో, మరొకటి ఆదిత్య మెడలో వేసారు..

రుద్ర హోమం నిర్విఘ్నంగా పూర్తయింది..!!

హోమం పూర్తయిన తరువాత జరగవలసిన మిగతా పనులన్నీ జరిపించారు..

రుద్ర హోమం నిర్విఘ్నంగా జరిపించిన,
వేద పండితుల అందరికి ఘనంగా దక్షిణ తాంబూలాలు ఇచ్చి పంపించారు. మంజునాథ రావు గారు..

సమయం : తెల్లవారుజాము 3:00 అవుతోంది..

హోమం నిర్విఘ్నంగా పూర్తవడంతో, అందరూ వెళ్ళిపోయారు. చుట్టుపక్కల అసల మనుషుల జాడే లేదు...

ఆకాశం మొత్తం మబ్బులు చెదిరి పోవడంతో, నిర్మలంగా ఉంది.. అమావాస్య కావడంతో నక్షత్రాలు తప్ప, చంద్రుడు కనిపించడం లేదు.

చుట్టూ కీచురాళ్ళ శబ్దం తప్ప, మరేమీ వినిపించడం లేదు..

రుద్ర ఒక్కడే మేడపై ఒంటరిగా కూర్చుని ఆలోచిస్తున్నాడు.. ఏదో ఆలోచన అతని మెదడును తొలి చేస్తూ ఉంది..

ఆ ఆలోచనల వల్ల అతనికి నిద్ర పట్టడం లేదు..

"ఏం ఆలోచిస్తున్నావ్ రుద్ర..!?" అని పిలుపుతో ఉలిక్కిపడ్డాడు...



ఇంకా ఉంది....!!!

[SivaSai]

andariki ugadi subhakankshalu

[SivaSai]

Part - 23

ఉలిక్కిపడి వెనక్కి తిరిగి చూడగా, గోవింద రావు అతని వెనకే నుంచుని ఉన్నారు..

" గురువుగారు మీరా...?" అంటూ లేవబోతుండగా అతన్ని కూర్చోమని చెప్పి, ఆయన కూడా అతని ముందు ఉన్న ఒక కుర్చీలో కూర్చున్నారు..

" ఇంత రాత్రివేళ పడుకోకుండా ఒంటరిగా కూర్చుని ఏం ఆలోచిస్తున్నావ్ నాయనా..?"

"అదేం లేదు గురువుగారు..! కొత్త ప్రదేశం కదా నిద్ర పట్టలేదు అంతే...!" అంటూ మాట దాట వేశాడు.

" నీకు అబద్దం ఆడడం చేతకాదని, నీ మాటలే చెబుతున్నాయి. నా దగ్గర నువ్వు  ఏది దాచవలసిన అవసరం లేదు. నాకు చెప్పకూడని విషయమైతే చెప్పనవసరం లేదు.."అని నవ్వుతూ అన్నారు..

" అదేం లేదు గురువుగారు..!! ఆదిత్య గురించే ఆలోచిస్తున్నాను..!!"

" ఆదిత్య గురించా..??"
అంటూ ఆశ్చర్యంగా అడిగారు గోవింద రావు.

"గురువుగారు..! ఈరోజు మనం ఎదుర్కొన్న దుష్ట శక్తుల గురించి మీరేమనుకుంటున్నారు..?"

" ముందే చెప్పాను కదా..!! అవి కావలి శక్తులు.!
పైగా శక్తివంతమైనవి..!! "అని అన్నారు గోవింద రావు

" అవి కావలి శక్తులు కావని నా అభిప్రాయం గురువు గారు..!!"

" అంటే..??"అని అనుమానంగా అడిగారు.. గోవింద రావు

" అవి అనుచర గణాలేమొనని అనుమానంగా ఉంది.. గురువు గారు..??"

" అనుచర గణాలా..?? " అంటే..?? "

"ఒకసారి ఇది చూడండి...!!" అంటూ తన పక్కన ఉన్న ఒక గ్రంథాన్ని చూపించాడు..

అది పురాతన కాలం నాటి గ్రంధం..

దానిపై ఎర్రటి వర్ణంలో పెద్ద పెద్ద అక్షరాలతో ఏదో రాసి ఉంది..

"ఇది ఏంటి..!!" అని అడిగాడు గోవింద రావు..

"గురువు గారు..ఇది తాంత్రికులకు సంబందించిన పురాతన గ్రంధం.. దీని పేరు కౌమూదిక..

తాంత్రికులు శక్తి సాధన కోసం, దీనిని ఒక వేద గ్రంథంగా భావిస్తారు.తంత్ర విద్యలలో ఆరి తేరిన కౌమూదికుడు దీనిని రచించారు.. ఆయన పేరు మీద దీనికి ఆ పేరు వచ్చింది..

దీనిని మా నాన్న గారికి ఆయన గురువు గారు ఇచ్చారు...
ఈ గ్రంధంలో మంత్ర విద్య సాధన గురించి, తాంత్రిక శాస్త్రంలో పూజింపబడే దుష్ట శక్తుల గురించి పూర్తిగా వివరించబడింది.!! ఒకసారి ఇక్కడ చూడండి.."అంటూ ఆ గ్రంధాన్ని తీసి,కొన్ని పేజీలు తీసిన తరువాత ఒక పేజీని ఆయనకు చూపించాడు..

ఆ పేజీలో ఒక చిత్రం కింద ప్రత్యేకమైన లిపి లో ఏదో రాసి ఉంది..

గోవింద రావు కి ఏమీ అర్థం కాక " ఇది అసలు ఏమి భాష...? ఇంత విచిత్రంగా ఉంది..??అసలు ఇప్పటివరకు ఇటువంటి రాతలను నేను ఎక్కడ చూడలేదు..?"అని అడిగాడు..

"ఇది తాంత్రిక భాష...!!ఈ భాష తాంత్రికులకు మాత్రమే అర్థమవుతుంది.. ఈ చిత్రాన్ని ఒకసారి చూడండి.." అంటూ ఆయనకు ఒక చిత్రాన్ని చూపించాడు..

ఆ చిత్రాన్ని చూడగానే గోవింద రావు గారి నొసలు ముడుచుకున్నాయి.. వెంటనే రుద్ర వైపు చూసి,
" ఈ చిత్రం అచ్చం మనం ఎదుర్కొన్న దుష్ట రాకాసిలా ఉంది  కదా...!!"అని అన్నారు..

" అవును గురువుగారు.. కానీ ఇది కావలి శక్తి కాదు.
ఇది ఒక భయంకరమైన దుష్ట తాంత్రిక దేవత యొక్క అనుచరగణంలో ఒకటి.."

" అసలు నువ్వేం మాట్లాడుతున్నావో.. నాకు అర్థం కావడం లేదు రుద్ర...!???"

" గురువు గారు కొంచెం నేను చెప్పేది పూర్తిగా వినండి..!! తాంత్రికులు పూజించే దేవతలలో, దుష్ట దేవతలు కూడా ఉంటాయి.. వాటిని అదుపు చేయలేము కానీ, వాటిని వశపరచుకో గలిగితే ఏదైనా సాధించవచ్చు.. ఎవరి ప్రాణాలైన తీయవచ్చు.."

"అంటే..??" అని పూర్తిగా అర్థంకాక అడిగారు గోవింద రావు..

" మీకు ఒక ఉదాహరణ చెప్తాను వినండి..
తాంత్రికులు పూజించే దుష్ట దేవతలలో కర్ణ పిశాచి ఒకటి.. దీనిని మనం వశపరచుకోగలిగితే, భూత భవిష్యత్ వర్తమానాలను మనకి చెవిలో చెప్తూ ఉంటుంది.. మన కంటికి మాత్రం కనిపించదు.. దీనిని ఆవాహన చేసుకోవాలి అనుకునే వాళ్ళు ఖచ్చితంగా కొన్ని షరతులు పాటించాల్సి ఉంటుంది..

అవి ఏమిటంటే.......

ఇంట్లో దేవతలని పూజించకూడదు. గుడికి వెళ్ళకూడదు.. దైవస్మరణ చేయకూడదు... ఒకవేళ ఈ షరతులను ఎవరైనా మీరితే వాళ్లంతట వాళ్లే చనిపోయేలా ప్రేరేపిస్తుంది...!!"

" అంటే..? మన ఆదిత్యని పట్టుకున్నది కూడా ఇటువంటిదేనా...!!??" అని అడిగారు గోవింద రావు..

" కాదు గురువు గారు..! క్షుద్ర దేవతలలో శక్తివంతమైన, భయంకరమైన క్షుద్ర దేవత..దాని పేరు పంచవక్రి..

అంటే వికారమైన ఐదు ముఖములు కలది అని అర్థం.

దీని అనుచరగణం లో మూడు దుష్ట పిశాచ శక్తులు ఉంటాయి...

వాటి పేర్లు:విర్కొర,కరోముఖి,విస్కర్ష,...

వీటిలో విర్కొర,విస్కర్ష అనేవి పంచవక్రి ని ఎవరైనా ఎదిరించాలని గాని, వ్యతిరేక శక్తి ప్రయోగాలు చేయాలని గాని,చూస్తే చంపేస్తాయి..

కరోముఖి మాత్రం పంచవక్రీ కి, రక్షణగా ఎప్పుడు ఆమె చుట్టే ఉంటుంది...

ఇది పూర్తిగా శత్రువుని ఏమారుస్తుంది...

మాయలను సృష్టించి, శత్రువుని అంతం చేస్తుంది..

పంచవక్రీ ఎవరినైతే చంపాలో, వారిని మాత్రమే చంపుతుంది.. తన అయిదు తలలతో అతని శరీరంలో పంచేంద్రియాల నుండి పూర్తిగా
జీవ శక్తిని పీల్చి, నరకం చూపించి చంపుతుంది...

కానీ దాని కావలి శక్తులు మాత్రం మిగతా
శత్రు నాశనం చేస్తాయి...

తాంత్రిక విద్యలో శక్తివంతమైన శత్రువుని చంపడానికి,ఈ క్షుద్ర దేవతను ప్రయోగిస్తారు...

దీనిని ఎవరి మీదైతే ప్రయోగిస్తారో.....

వారికి ఐదు అమావాస్యల లోపు ఖచ్చితంగా మరణం సంభవిస్తుంది....

ఒక్కొక్క అమావాస్య గడిచే కొద్దీ వీరికి ప్రాణాపాయం మరింత ఎక్కువవుతుంది..

దీనిని ఒక్కసారి ప్రయోగించిన పిదప వెనక్కి తీయడం ఎవరి వల్ల కాదు..

ఒకసారి ప్రయోగించబడిన వ్యక్తి ఎక్కడ ఉన్నాసరే దాని బారి నుంచి తప్పించుకోలేడు...

ఆ మనిషి మరణం పూర్తి అయిన తర్వాత మాత్రమే ఆ క్షుద్ర దేవత శాంతీస్తుంది.. ఇప్పటివరకు ఈ క్షుద్ర దేవత ప్రయోగింపబడిన వ్యక్తి బ్రతికినట్టు చరిత్రలో లేదు....

రుద్ర చెప్పిన మాటలు విన్న తరువాత నీరసంగా కుర్చీలో కూలబడి పోయారు గోవింద రావు..

" ఏమైంది గురువుగారు..??" అంటూ మోకాళ్ళపై కూర్చుని ఆయన చెయ్యి పట్టుకుని కంగారుగా అడిగాడు రుద్ర..

"మరి దీనికి పరిష్కారం మార్గమే లేదా రుద్ర.?" అని నీరసంగా అడిగారు గోవింద రావు..

"నేను చదివిన దాని బట్టి, పరిష్కార మార్గం ఏమీ లేదు గురువుగారు...!!" అని బాధగా తలవంచుకుని చెప్పాడు..

ఆ మాటలు విన్న గోవింద రావు గారు తలవంచుకుని కన్నీళ్లు పెట్టుకోసాగారు..

ఆయన బాధ చూసి రుద్ర మనసు కూడా ద్రవించి పోయింది..

బాధగా ఏదో ఆలోచిస్తున్న రుద్ర ఒక్కసారిగా ఏదో తట్టినట్టు.."గురువుగారు నాదొక చిన్న సలహా..!!" అని చెప్పాడు రుద్ర..

" చెప్పు రుద్ర..!!" అని అన్నారు గోవింద రావు..

"నాకు తెలిసిన ఒక మహా తాంత్రికుడు ఉన్నారు.
ఆయన పేరు సిద్ద భైరవ.. ఆయనను కలిస్తే,తప్పకుండా మనం సమస్యకు పరిష్కారం ఉంటుంది.. గురుదేవా...!!"

" అవునా..!! ఆయన ఎక్కడ ఉంటారు..!" కుతూహలంగా అడిగాడు గోవింద రావు.

"నాకు కూడా పూర్తిగా తెలియదు. కానీ మా నాన్న గారు చెప్పగా తెలిసింది.. కర్ణాటక లోని హళేబీడు లో ప్రముఖ హొయసలేశ్వర ఆలయం ఉంది..ఆలయానికి కొద్ది దూరంలో ఒక మారుమూల గ్రామం ఉంది. ఆ గ్రామంలో తాంత్రికులు ఆరాధ్య దేవత అయిన ప్రత్యంగిరా దేవి మాత ఆలయం ఉంది.ఆయన అక్కడ ఉంటారని, ఆయన దగ్గరే శిష్యరికం చేశాను అని మా నాన్నగారు చెప్పారు.."

"సరే..!!రేపే బయలుదేరదాం.. అమావాస్య ఘడియలు వచ్చేలోపు తిరిగి మనం ఇక్కడ ఉండాలి..!" అన్నారు గోవింద రావు..

"కానీ గురువుగారు..! మీరు ఇంకా యాక్సిడెంట్ లో తగిలిన దెబ్బల నుండి పూర్తిగా కోలుకోలేదు..ఈ పరిస్థితుల్లో అంత దూరం ప్రయాణం మీకు మంచిది కాదు. నేనొక్కడినే వెళ్లి వస్తాను.."అని అన్నాడు రుద్ర..

" నా ఆరోగ్యం గురించి నాకు ఎటువంటి భయం లేదు నాయనా..!! నా దిగులంతా వాడి గురించే..! నా ఆరోగ్యం కోసం చూసుకుని, వాడిని ఈ పరిస్థితుల్లో వదిలేయలేను.. నాకేం పర్వాలేదు రేపే బయలుదేరాలి...!!"

" రుద్ర చెప్పేది నిజమే..!ఈ పరిస్థితుల్లో నువ్వు బయలుదేరడం అవసరమా.. తాతయ్య??" అని ఆదిత్య మాటలు వెనకనుండి వినిపించాయి..

ఇద్దరు వెంటనే వెనక్కి తిరిగి చూశారు...

వాళ్ళ వెనకాల ఆదిత్య నుంచుని ఉన్నాడు..

" నువ్వు ఎప్పుడొచ్చావ్ బాబు..??" అని అడిగారు గోవింద రావు..

" మీరు మేడపైకి వస్తున్నప్పుడు నీ వెనకాల నేను వచ్చాను.. కానీ రుద్ర తో మీరు మాట్లాడుతూ ఉండటం చూసి మిమ్మల్ని డిస్టర్బ్ చేయకుండా కిందకి వెళ్లి పోదామనుకున్నా, కానీ
నా గురించి సంభాషణ వచ్చేసరికి మాట్లాడకుండా మొత్తం విన్నాను.. "అని చెప్పాడు ఆదిత్య...

గోవింద రావు మాట్లాడకుండా మౌనంగా ఉండిపోయారు...

ఆదిత్య ఆయన దగ్గరకు వచ్చి," మీరేమి నా గురించి భయపడకండి తాతయ్య..!! నేను రుద్ర ఇద్దరం కలిసి వెళ్లి ఆయనను కలుస్తాం.."అని చెప్పగానే..

" వద్దురా... ఈ పరిస్థితుల్లో ఇల్లు దాటి బయటకి వెళ్ళడం, నీకు చాలా ప్రమాదం.. నీకు ఏదైనా జరిగితే నేను తట్టుకోలేను.." అని కన్నీళ్లు పెట్టుకో సాగారు గోవింద రావు..

ఆదిత్య ఆయన భుజంపై చేయి వేసి " తాతయ్య ఎప్పుడో వచ్చే చావు గురించి నేను భయపడి చేతకాని వాడిలా ఇక్కడ కూర్చోలేను.నా గురించి మీరు అందరూ ఇబ్బంది పడడం నాకు ఇష్టం లేదు.. జరగబోయే ప్రమాదాన్ని నేను ధైర్యంగా ఎదుర్కోగలను అనే నమ్మకం నాకుంది.
కాబట్టి నా మీద నమ్మకం ఉంచి నన్ను బయలుదేరనివ్వండి.." అని ఆదిత్య అనగానే..

అయిష్టంగానే ఒప్పుకొని..." జాగ్రత్త ఆదిత్య..!! ఎట్టి పరిస్థితుల్లో ధైర్యాన్ని కోల్పోవద్దు.. ఆ జగన్మాత ఆశీస్సులు మీకు ఎల్లప్పుడూ ఉంటాయి.."అంటూ ఆశీర్వదించారు..

"నువ్వేమంటావ్ రుద్ర...?!" అని ఆదిత్య అడగగానే..

రుద్ర నవ్వుతూ ఆదిత్య భుజంపై చేయి వేసి," వెరీగుడ్ ఆదిత్య..!! నీలో ఈ ధైర్యం చూస్తుంటే మనం సాధించగలం అనిపిస్తుంది.. రేపే మనం బయలుదేరుతున్నాం.."

"మంచిది నాయనా..!!" జాగ్రత్తగా వెళ్లండి..! పొద్దున 10 గంటలకి శుభ ఘడియలు మొదలవుతాయి. అప్పుడు బయలుదేరండి. అంతా శుభం జరుగుతుంది..!" అని అన్నారు గోవింద రావు..

సరే అని చెప్పి అందరూ ఎవరి గదుల్లొకి వారు వెళ్ళీ నిద్ర పోయారు..

ఆ మర్నాడు ఉదయం 9 గంటలకే ఆదిత్య రుద్ర లేచి రెడీ అయ్యారు..

పొద్దున్నే నిద్ర మత్తుతో లేచి, ఆదిత్య ఏం చేస్తున్నాడని చూడడానికి అతని గదికి వెళ్ళింది భాను..

అప్పటికే ఆదిత్య రెడీ అయ్యి, లగేజ్ సర్దుకున్నాడు..

భాను కి ఆదిత్య ఎక్కడికి వెళుతున్నారో అర్థం కాక.." ఎక్కడికి సార్ ఇంత పొద్దున్నే..?? లగేజ్ కూడా సర్దుకుంటున్నారు ఎందుకు..??" అంటూ కొంచెం ఆతృతగా అడిగింది..

"హాయ్ భాను లేచావా.? సారీ..!! చెప్పడం మర్చిపోయాను.. పని మీద ఊరెళ్తున్నాను.."అని చెప్పగానే భాను మొఖం కళావిహీనం అయింది..

" అవునా ఎన్ని రోజుల్లో వస్తారు..??" అని ముభావంగా అడిగింది..

" చెప్పలేను..! ఒక పది, పదిహేను రోజులు పట్టొచ్చు. అంతకంటే ఎక్కువ కూడా అవ్వచ్చు..." అంటూ అటువైపు తిరిగి బట్టలు సర్దుకోసాగాడు.

ఆ మాటల విన్న భాను ఏం మాట్లాడకుండా ఏడ్చుకుంటూ అక్కడి నుంచి వెళ్ళిపోయింది..

ఆమె ఏడుపు శబ్దం విని వెనక్కి తిరిగాడు. కానీ అక్కడ లేదు.. ఏమైందో అని ఖంగారు పడుతూ భాను రూం కి వెళ్ళాడు..

అక్కడ మంచంపై పడుకుని ఏడుస్తూ ఉంది..

ఆదిత్య ఆమె మంచం దగ్గరికి వెళ్ళి, "ఏమైంది భాను...?"అని అడిగాడు..

తను మాత్రం సమాధానం చెప్పకుండా ఏడుస్తూనే ఉంది..

ఆదిత్య కి తన ఎందుకు ఏడుస్తుందో అర్థం కావడం లేదు.

అందుకే ఆమె దగ్గరగా వెళ్లి మంచం పై ఉన్న ఆమె భుజంపై చేయి వేశాడు..

ఆదిత్య ఆమె భుజంపై చేయి వేయగానే, హఠాత్తుగా లేచి ఆదిత్యని గట్టిగా వాటేసుకుని
ఏడవసాగింది..

ఈ హఠాత్పరిణామానికి ఆదిత్య ఆశ్చర్యపోయాడు.. భాను అలా గట్టిగా కౌగిలించుకోవడంతో, మొదటిసారి స్త్రీ స్పర్శ తగ్గడం వల్ల, శరీరంలో ఏదేదో జరగసాగింది..

ఆదిత్య మాత్రం ఉక్కిరిబిక్కిరవుతూ..!!
" భాను ఏంటిది..? ప్లీజ్ ఎవరైనా చూస్తే బాగోదు..?" అని అంటూ ఆమె కౌగిలి నుండి బయటపడాలని ప్రయత్నిస్తున్నాడే కానీ ఆమె పట్టు నుంచి బయటికి రాలేకపోతున్నాడు..

కానీ భాను మాత్రం. " ప్లీజ్..!! నన్ను వదిలి వెళ్ళకండి... మీరంటే నాకిష్టం.. ఐ లవ్ యు..!!" అంటూ ఏడవసాగింది..

ఆ మాటలు విన్న ఆదిత్య ఆశ్చర్యపోయాడు.

కానీ తనకు ఇష్టం లేదన్న మాట మాత్రం తన నోటి నుండి రావడం లేదు.. ఎందుకంటే తనకి తెలియకుండానే తను కూడా భానుని ఇష్టపడుతున్నాడు అన్న సంగతి తనకు తెలుసు..

"ప్లీజ్ బాను వదులు..!! ఎవరైనా చూస్తే బాగోదు."

" లేదు..!! మీరు కూడా నన్ను ఇష్టపడుతున్నారో, లేదో చెప్తేగాని వదలను..!!"అంటూ తన గుండెలపై తలపెట్టి ఏడవసాగింది..

ఆదిత్య నవ్వుతూ " నాక్కూడా నువ్వంటే చాలా ఇష్టం..
కానీ చెప్పటం కుదరలేదు.." అని అనగానే

ఆదిత్య కళ్ళలో కళ్ళు పెట్టి చూస్తూ " నిజంగా నేనంటే మీకిష్టమేనా అని అడిగింది..??"

ఆదిత్య ఆమె ముఖాన్ని తన రెండు చేతులలోకి తీసుకొని నుదుటిపై ముద్దు పెట్టి "ఐ లవ్ యు" అన్నాడు..

ఆదిత్య ఐ లవ్ యు చెప్పగానే ఆనందంతో అతని ముఖం మీద ముద్దులు కురిపించింది భాను..

ఆదిత్య కూడా ఆనందంతో ఆమె పెదాలపై గాఢంగా ముద్దు పెట్టాడు..

ఇద్దరూ అలా, చాలా సేపు ఉండి పోయారు..

ఇంతలో బయలుదేరే సమయం కావడంతో, రుద్ర ఆదిత్య కోసం అతని గదికి బయలుదేరాడు..

ఆదిత్య గదికి వెళ్లే దారిలోనే ఉంది భాను గది.

భాను గది కిటికీ లోంచి ఆదిత్య కనిపించగానే,
గదిలోకి వెళ్ళబోయాడు..

సరిగ్గా ఆ గదిలోకి వెళ్లబోతుండగానే...
ఆదిత్య భానుని ముద్దు పెట్టుకుంటున్నాడు..

ఒక్కసారిగా లోపలికి వెళ్ళేవాడు కాస్త...వెంటనే గోడకి కొట్టిన బంతిలా తిరిగొచ్చాడు..

"అబ్బో...! వీళ్లిద్దరి మధ్య ఈ మేటర్ ఎప్పటి నుండి నడుస్తుంది...??? ఇప్పుడు ఎలా పిలిచేది.?" అంటూ గది బయట కాలు కాలిన పిల్లిలా అటు ఇటు తిరగసాగాడు...

ఇంతలో అటువైపుగా మంజునాథ రావుగారు,
గోవింద రావు మాట్లాడుకుంటూ వస్తున్నారు..

భాను గది బయట అటు ఇటు తిరుగుతున్న రుద్ర ని చూశారు..

"ఏం రుద్ర..? ఇక్కడ ఏం చేస్తున్నావ్..?ఆదిత్య ఎక్కడ..?" అని అడగడంతో సిగ్గుతో ఏం చెప్పాలో రుద్ర కి అర్థం కాలేదు..

"అదేంటంటే గురువుగారు..?? అది..? అది...?"
అంటు నసగడంతో...

ఇద్దరూ అనుమానంతో గదిలోకి చూశారు...

గదిలో ఆ స్థితిలో ఉన్న వారిద్దరిని చూడగానే..
మంజునాథ రావు, గోవింద రావు ఒక్క క్షణం షాక్ అయి ఒకళ్ళ ముఖాలు ఒకళ్ళు చూసుకున్నారు.

మరుక్షణం..!! " చూడు రుద్ర..!! వాళ్లని వెంటనే మమ్మల్ని కలవమని చెప్పు..!"అంటూ అక్కడి నుండి వెళ్ళిపోయారు...


రుద్ర మళ్ళా గది లోకి చూసాడు..

ఇద్దరూ ఇంకా ఆ స్థితిలోనే ఉన్నారు..

రుద్ర కి ఏం చేయాలో అర్థం కాక, తలుపు గట్టిగా కొట్టి, ముందుకు వెళ్ళాడు...

తలుపు శబ్దం రావడంతో ఇద్దరూ కంగారుగా, దూరం జరిగి బయటకు వచ్చారు..

బయట రుద్ర ఉండడంతో, "నువ్వెప్పుడు వచ్చావ్ రుద్రా..??"అది కొంచెం సిగ్గుపడుతూ అడిగాడు..

" చూడు బ్రదర్...!!నేను వచ్చి చాలా సేపు అయింది.జస్ట్ ఇంతకుముందే మీ తాతగారు, భాను తాత గారు వచ్చి మిమ్మల్ని చూసి వెళ్లారు.. మిమ్మల్ని వచ్చి కలవమన్నారు..
ఇక పదండి..!!" అంటూ వెళ్ళిపోయాడు.

వాళ్లు చూశారు అని తెలియగానే..
వీళ్ళిద్దరికీ కంగారు మొదలయ్యింది...

ఇద్దరూ కొంచెం జంకుతూ హాల్ లోకి వెళ్లారు..

అక్కడ మంజునాథ రావు, గోవింద రావు ఉన్నారు.

" ఏరా..? ఎన్ని రోజులనుంచి జరుగుతోంది.
మీ వ్యవహారం..??" అని అడిగారు గోవింద రావు.

"ఎన్నో రోజుల నుంచి కాదు తాతయ్య.. జస్ట్ ఇప్పుడే..."అంటూ నసిగాడు ఆదిత్య..

"మరి నువ్వు తల్లి...??"అంటూ భాను అని అడిగాడు మంజునాథ రావు..

" నాకు ఆదిత్య గారు అంటే ఇష్టం తాతయ్య...!!"అంటూ భయపడుతూ చెప్పింది..

"మరి నీ విషయం..??"అని అడిగాడు గోవింద రావు..

" నాక్కూడా తనంటే చాలా ఇష్టం తాతయ్య..!"అని చెప్పాడు ఆదిత్య..

ఏం జరగబోతుందో అని ఉత్కంఠతో చూస్తున్నాడు రుద్ర..

మంజునాథ రావు, గోవింద రావు ఇద్దరూ ఒక్కసారిగా పగలబడి నవ్వారు..

"మంచిదిరా...!! మేమే మీ పెళ్లి గురించి మాట్లాడుకుందాం అని అనుకుంటున్నాము. ఇద్దరు ప్రేమించుకొని మంచి పని చేశారు.." అని అనడంతో ఆదిత్య, భాను చాలా సంతోషించారు.

రుద్ర కూడా తేలిగ్గా ఊపిరి తీసుకున్నాడు..

"ఏరా రావు..? మరి పెళ్లి ఎప్పుడు చేద్దాం.??" అని అడిగారు మంజునాథ రావు...

" తాతగారు కొద్ది రోజులు ఆగండి.. నేను ఈ గండం నుంచి బయట పడ్డాక నా పెళ్లి జరుగుతుంది..!!"అని ఆదిత్య అనడంతో అందరూ సరే అన్నారు..

సమయం పది గంటలు అయింది..

పెద్దవాళ్ళ ఆశీస్సులు తీసుకుని, అక్కడ నుంచి బయలుదేరారు.

డ్రైవింగ్ డ్యూటీ రుద్ర తీసుకున్నాడు..

శ్రీశైలం నుంచి హళేబీడు 600 కిలోమీటర్ల పైనే దూరం ఉంటుంది.. మంచి మధ్యలో కొంచెం సేపు ఆగుతూ,16 గంటలు జర్నీ తర్వాత వాళ్లు కర్ణాటక చేరుకున్నారు..

హలేబీడు చేరుకునే సరికి బాగా రాత్రి అయిపోయింది. ఆ రాత్రికి అక్కడే ఒక హోటల్లో రూం తీసుకుని, మరుసటిరోజు ఉదయాన్నే హొయసలేశ్వర ఆలయంలో పరమేశ్వరుని దర్శించుకుని, ఆ తర్వాత సిద్ధ భైరవుల ను కలవడానికి ఆయన ఉంటున్న గ్రామానికి బయలుదేరారు..

వారు వెళ్ళవలసిన గ్రామం వారు బయలుదేరిన ప్రదేశం నుండి 18 కిలోమీటర్ల దూరం ఉంటుంది..

ఒక్క గంట ప్రయాణం తర్వాత ఆలయానికి చేరుకున్నారు..

ఆలయం లోపలికి ప్రవేశించారు..

లోపల కొంత మంది భక్తులు పూజారి ఉన్నారు.
ఆయన వయస్సు 60 సంవత్సరాలు పైనే ఉంటుంది..

రుద్ర, ఆదిత్య ఆయన దగ్గరికి వెళ్లారు..

రుద్ర ఆయనతో కన్నడలో ఏదో మాట్లాడసాగాడు..
రుద్ర బెంగళూరులో చదువుకున్నాడు...

అందువల్ల అతనికి కన్నడ భాష తెలుసు...

అయితే ఒక నిమిషం మాట్లాడిన తర్వాత తిరిగి ఆదిత్య దగ్గరికి వచ్చాడు..

" ఆయన గురించి ఏమైనా చెప్పారా..??"అని అడిగాడు ఆదిత్య..

" అడిగాను..! ఒక్క నిమిషం మనల్ని కూర్చోమన్నారు..!!" అని చెప్పాడు రుద్ర..

సరే అని చెప్పి ఆలయ ప్రాంగణం లోనే కూర్చున్నారు.

అమ్మవారి కేసి చూస్తూ ఉన్నాడు ఆదిత్య..
తను చాలా దేవతా విగ్రహాలను చూశాడు..
కానీ ముఖం సింహం రూపంలో ఉన్న ప్రత్యంగిరాదేవిని చూసి, ఆ తల్లి గురించి తెలుసుకోవాలని కుతూహలం తో రుద్ర అని అడిగాడు..

" రుద్రా..!! నేను నా దేవత విగ్రహాలను చూశాను కానీ
ఈ రూపంలో ఉన్న అమ్మవారిని ఇదే మొదటిసారి చూడడం..!! ఇంతకుముందు నేను ఈ అమ్మవారి పేరు వినడం కానీ, చూడడం గానీ జరగలేదు.. నాకు ఈ అమ్మవారి కథ తెలుసుకోవాలని ఉంది..!!" అని అడిగాడు...

" ఈ అమ్మవారు శక్తి స్వరూపిణి....!! పరమేశ్వరి అవతారం..!! దుష్ట శక్తులకు అమ్మవారంటే హడల్..!!
ఈ అమ్మవారికి నారసింహిని అనే పేరు కూడా ఉంది..!! మావంటి తాంత్రికులకు ఆరాధ్య దైవం..!! ఎటువంటి దుష్ట పీడలైన అమ్మవారి పేరు స్మరిస్తే పారిపోతాయి..!!" అంటూ అమ్మవారి గురించి రుద్ర వివరిస్తూ ఉండగా పూజారి వారి వద్దకు వచ్చారు..

పూజారి చూసి పైకి లేవబోతు ఉండగా, అయినా వాళ్ళకి కూర్చోమని చెప్పి వాళ్ల దగ్గర కూర్చున్నారు..

" నమస్కారం..! నా పేరు సిద్ధప్ప...!! మీరు ఎక్కడి నుంచి వచ్చారు..??" అని అడిగారు పూజారి..

"నమస్కారం సిద్దప్ప గారు..!! నా పేరు రుద్ర ఇతని పేరు ఆదిత్య,మేము ఆంధ్రప్రదేశ్ నుంచి వస్తున్నాం..!! సిద్ధ భైరవ గారిని కలవడానికి వచ్చాము.. ఆయన ఎక్కడ ఉన్నారు చెప్పగలరా..!!??" అని అడిగాడు రుద్ర.

సిద్ధప్ప కొంచెం దిగాలుగా మొహం పెట్టి,
" ఆయన ప్రస్తుతం ఇక్కడ ఉండటం లేదు బాబు..!!
ఈ గ్రామాన్ని వదిలి వెళ్ళిపోయారు..!!"అని నెమ్మదిగా చెప్పారు..

ఆయన మాట విన్న రుద్ర ఒక్క క్షణం షాక్ కి లోనయ్యాడు..

ఏమైందని ఆదిత్య అడగడంతో రుద్ర ఆయన చెప్పింది చెప్పాడు..

ఆదిత్య కి కూడా మతిపోయినంత పనైంది..

" ఎందుకు వెళ్లిపోయారు స్వామి..??" అని అడిగాడు రుద్ర..

" అదంతా మేము చేసుకున్న కర్మ బాబు..!! ఒకడు చేసిన తప్పు వల్ల ఆ మహానుభావుడు మమ్మల్ని వదిలి వెళ్లిపోయారు..!" అంటూ బాధ పడ సాగారు..

" అయ్యా తమరు కొంచెం పూర్తిగా మాకు అర్థమయ్యే విధంగా వివరించి చెప్పండి.. అసలు ఏం జరిగింది..?? అని అడిగాడు. రుద్ర

" సిద్ధ భైరవ స్వామి చాలా మంచివారు.. గ్రామంలో  ఎవరికి గాలి సోకినా, దుష్ట పీడలు సోకినా ఆయనే నయం చేసేవారు.. ఆయన ఇక్కడ దగ్గర్లో ఉన్న అడవి నుంచి మూలికలు తెచ్చి, ఇక్కడి ప్రజలకు వైద్యం చేసేవారు. ఆయనకి ఊళ్లో అందరూ చాలా మర్యాద ఇచ్చేవారు..
ఈ ఊరిలో విజయదశమి పండుగని చాలా ఘనంగా జరుపుకుంటారు.. చుట్టుపక్కల పది గ్రామాల నుండి ప్రజలు అమ్మవారిని దర్శించుకోవడానికి ఇక్కడికి వస్తారు.
ఈ గ్రామస్తులు ఎవరైనా పక్క ఊళ్ళో పని చేసుకుంటున్నా, చదువుకుంటున్న సరే ఆ రోజు అమ్మవారిని దర్శించుకోవడానికి కచ్చితంగా ఇక్కడికి వస్తారు..

అలా కిందటి సంవత్సరం విజయదశమి ఉత్సవాలు ఘనంగా జరిగాయి..

ఆ తర్వాత జరిగిన ఒక సంఘటన వల్ల,
సిద్ద భైరవ గారు ఈ ఊరు వదిలి వెళ్ళిపోయారు.

" ఆ సంఘటన ఏంటండీ..!!?" అని అడిగాడు రుద్ర..

" క్రితం సంవత్సరం అమ్మవారి విజయదశమి ఉత్సవాలు ఘనంగా మొదలయ్యాయి.. వాటిని మా ఊరి పెద్ద విజెంద్ర ఘనంగా జరిపించాడు.ఉత్సవాలకి తన బంధువులందరిని, తన కూతురు అత్తవారింటి వారందరినీ కూడా పిలిచాడు.. ఉత్సవాలు ఘనంగా పూర్తయ్యాయి.వారి బంధువులు అందరూ వాళ్ళ ఇళ్ళకు తిరిగి ప్రయాణం అయ్యేటప్పుడు అనుకోని ఒక సంఘటన జరిగింది..

ఆయన వియ్యంకుడు రఘురాజ్ అకస్మాత్తుగా విచిత్రంగా ప్రవర్తిస్తూ అనారోగ్యం పాలయ్యాడు..  ఇంటిలో ఆయన గురించి అందరూ బాధపడుతున్నప్పుడు, ఊరిలో ఒక పెద్దమనిషి ఇచ్చిన సలహాతో ఆయనను సిద్ధ భైరవ గారి దగ్గరికి తీసుకు వచ్చారు.. ఆయన అతన్ని పూర్తిగా పరిశీలించి, "ముందురోజు రాత్రి ఎక్కడికి వెళ్లి వచ్చారు.?"  అని అడగగా.. ఆయనకు ఈవెనింగ్ వాకింగ్ అలవాటని, నిన్న ఊరి పొలిమేరలు దాటి వెళ్ళారని అతని భార్య చెప్పగా..

అయినా విజేంద్ర వైపు చూసి.." మీరు ఊరి కట్టుబాట్ల గురించి, ఉత్సవాల సమయంలో తీసుకోవలసిన జాగ్రత్తల గురించి వీరికి చెప్పలేదా...??" అని అడిగారు..

లేదన్నట్లుగా తల అడ్డంగా ఊపాడు.విజేంద్ర

నిబంధన ఏమిటని రఘురాజ్ భార్య అడిగింది.

"చూడండి తల్లి..అమ్మవారి ఉత్సవాలు జరుగుతున్నప్పుడు ఈ గ్రామస్తులు గాని ఇక్కడ నివసించే వారు ఎవరైనా సరే..ఈ ఊరి పొలిమేరలు దాటకూడదు.. ఎందుకంటే
ఆ సమయంలో దృష్టశక్తులు అమ్మవారి శక్తులకు భయపడి, ఊరి పొలిమేరలు అవతల తిరుగుతూ ఉంటాయి.. ఈయన ఊరి పొలిమేరలు దాటడం వల్ల, ఈయనను ఒక దుష్ట శక్తి ఆవహించింది.. ఇప్పుడు మనం వెంటనే దానిని వదిలించాలి. వెంటనే క్రతువు జరిపించాలి..లేకపోతే ఈయన ప్రాణానికి చాలా ప్రమాదం..." అని చెప్పారు..

రఘురాజ్ కూతురు అడ్డు చెప్పినా..ఆయన భార్య ఒప్పుకోవడంతో...!! ఈ గుడిలోనే ఆయనకు పట్టిన దుష్ట శక్తిని వదిలించేందుకు ఏర్పాట్లు చేశారు..

హోమగుండం వెలిగించి,క్రతువు ప్రారంభించారు.. సిద్ధ భైరవులు మంత్రాలు చదువుతూ ఉండగా...రఘురాజ్ శరీరంలోని దుష్ట శక్తి తీవ్రంగా ప్రతిఘటించసాగింది... ఆయన మంత్రశక్తి ముందు ఆ దుష్ట శక్తి నిలబడలేక పోతోంది..

అలా నిర్విఘ్నంగా జరుగుతున్న క్రతువు ఇంకో రెండు గంటల్లో ముగుస్తుంది అనగా....

ఒక్కసారిగా హోమగుండంలో నీళ్ళు పడ్డాయి...

భగ భగ మండుతున్న హోమగుండం ఆరిపోయింది...

సిద్ధ భైరవులు క్రతువును భగ్నం చేసింది ఎవరా అని కోపంగా తిరిగి చూశారు...


ఇంకా ఉంది......!!!!

[SivaSai]

Part - 24

జరిగినదేమిటో సిద్ధప్ప కన్నడలో చెప్పుతుండగా.
రుద్ర ఆదిత్య కి తెలుగులో అర్థం చెప్తున్నాడు..

"ఎవరు అలా చేసింది.??" అని ఒక్కసారిగా ఇద్దరు సిద్దప్పను అడిగారు...

అలా చేసింది రఘురాజ్ కొడుకు..!!

అతను బెంగుళూరు ఉంటాడు.. తన తండ్రి కోసం చేస్తున్న క్రతువు,అతని కూతురుకు నచ్చకపోవడంతో,వెంటనే
తన అన్నకు ఫోన్ చేసి చెప్పింది.. అతను వెంటనే ఇక్కడకు చేరుకుని,ఆ క్రతువు ఆపేశాడు..

ఆ క్రతువు ఆగిపోయిన వెంటనే రఘురాజ్ శరీరంలో చలనం కూడా ఆగిపోయింది.

చుట్టు ఉన్న వారు అలా తీసుకు వెళ్ళొద్దని, చెప్తున్నా సరే, వినకుండా అందర్నీ తిడుతూ, తన తండ్రిని, బలవంతంగా కారులో ఎక్కించుకుని తీసుకుపోయాడు..

అతని సిటీలో ఉన్న హాస్పిటల్కి తీసుకు వెళ్ళాడు.
అక్కడ ఎన్ని పరీక్షలు చేసినా అతనికి వచ్చిన రోగం ఏంటో తెలుసుకోలేక పోయారు..

చివరగా రెండు రోజుల పాటు ప్రాణాల కోసం పోరాడుతూ రఘు రాజ్ కన్నుమూసాడు..

తన తండ్రి చావుకి సిద్ధ భైరవులే కారణం అంటూ, సెక్యూరిటీ అధికారి స్టేషన్లో కంప్లైంట్ చేసి, ఆయనను అరెస్టు చేయించాడు..

ఆ సమయంలో ఊర్లో వాళ్లు కూడా వాళ్ళని ఆపలేకపోయారు.. చివరికి రఘు రాజ్ భార్య
సిద్ధ భైరవులను సపోర్ట్ చేయడంతో వారం రోజుల పాటు జైల్లో ఉంచిన తర్వాత, సాక్ష్యాధారాలు లేకపోయేసరికి, ఆయనను విడిచి పెట్టారు...

ఆ సంఘటన వల్ల ఆయన మనసు చాలా గాయపడింది..

సిద్ధ భైరవులు చాలా శాంత స్వభావం కలిగినవారు.. ఎవరి నుంచి ధనం ఆశించే వారు కాదు. గుడి ద్వారా వచ్చిన ఆదాయంలో ఆయనకు కొంత భాగం చేరేది.. అది చాలా తక్కువ.. నిస్వార్ధంగా సేవ చేసే వారు.. ఊరు బాగు కోసం ఎంతో సేవ చేసేవారు.. రైతులు పంటలు పండించాలి అన్నా,  ఎవరి ఇంట్లోనైనా శుభకార్యానికి ముహూర్తాలు చూడాలి అన్నా, ఆయనను సంప్రదించే వారు..

అటువంటి మనిషి కి కష్టం వస్తే ఊర్లో వాళ్లు ఎవరు తోడు రాకపోయేసరికి, ఆయన మనసు గాయపడింది...

జైలు నుంచి విడుదలైన మరుక్షణం,ఆయన ఆ అడవిలోకి వెళ్ళిపోయారు..

ఆయన వెళ్లిన తర్వాత ఊర్లో పరిస్థితులు తారుమారు అయిపోయాయి.. పంటలు సరిగా పండటం లేదు. ఎటు చూసిన చెడు శకునాలు కనిపిస్తూ ఉన్నాయి.. ఎవరికి మంచి చెప్పే దిక్కు లేకుండా పోయింది.."అని జరిగిన సంఘటన వివరించారు సిద్దప్ప..

"అయితే ఆయన మళ్ళీ తిరిగి రాలేదా...??" అని అడిగాడు రుద్ర..

"లేదు బాబు.! " అని బాధగా సమాధానమిచ్చాడు.. సిద్ధప్ప

"అయితే ఇప్పుడు ఏం చేద్దాం..??"అని అడిగాడు ఆదిత్య.

"చేసేదేముంది..! మనం కూడా ఆయన కోసం వెళ్దాం..!"అని అన్నాడు.రుద్ర..

తెలుగులో మాట్లాడుకుంటున్న వారిని, చూస్తూ ఏంటని అడిగాడు...

" మేము ఆయన కోసం అడవిలోకి వెళ్లబోతున్నాం..!!" అని చెప్పాడు..

ఆ మాటలు విన్న సిద్ధప్ప ఒక్కసారిగా లేచి నుంచుని..
" ఏంటి..? ఆ అడవిలో కి వెళ్తారా..??"
అంటూ ఆశ్చర్యంగా అడిగాడు..

సిద్ధప్ప అలా ఒక్కసారిగా లేచి నుంచునేసరికి, వారిద్దరు కూడా కంగారుగా  లేచి నుంచున్నారు..

"ఏమైంది సిద్దప్ప గారు...??"అని అడిగాడు
రుద్ర...

" ఆ అడవికి వెళ్ళద్దు బాబు..!! చాలా ప్రమాదం....! అడవికి వెళ్ళిన వారు చాలా మంది చనిపోయారు... మిగిలిన వారు పిచ్చివాళ్లైపోయారు..!!" అని బెదిరిపోతూ, సమాధానమిచ్చాడు..

ఆదిత్య కి సిద్ధప్ప మాట్లాడుతుంది ఏమిటో అర్థంకాక ఏమైందని రుద్రని అడిగాడు..

రుద్రకి సిద్ధప్ప చెప్పింది.
ఆదిత్యకి చెప్పాడు...

ఆ మాటలకి ఆదిత్య కూడా ఆశ్చర్యపోయాడు..

"అసలు అలా ఎందుకు జరుగుతోంది..? ఏమైంది..?"అని సిద్దప్పని అడిగాడు రుద్ర..

"దీనివెనుక చాలా పెద్ద కథే ఉంది బాబు..!! పూర్వం ఈ ప్రాంతమంతా పెద్ద అడవి.. ప్రస్తుతం ఉన్న ఊరు చుట్టుపక్కల గ్రామాలు కూడా ఆ అడవిలోనే ఉండేవి..
ఈ అడవిలోనే చాలామంది తాంత్రికులు క్షుద్రోపాసన చేసేవారు.జంతు బలులు, నరబలులు కూడా ఇచ్చేవారు."

"వారు చేసే క్షుద్ర ఉపాసనల వల్ల,ఈ ప్రాంతమంతా భయంకరమైన ప్రేతాత్మలు, పిశాచాలు, తిరుగుతూ ఉండేది.. ఎంతోమంది అమాయకులు వాటిబారిన పడి బాధలు పడేవారు.. "

"ఇలా జరుగుతూ ఉండగా ఒకనాడు ఈ ప్రాంతానికి మంచ్రేకరుడు అనే తాంత్రికుడు వచ్చారు.ఆయన ప్రత్యంగిరాదేవి ఉపాసకుడు...మహా శక్తి వంతుడు.."

"ఆయన దేశ సంచారం చేస్తున్న సమయంలో ఈ ప్రాంతానికి వచ్చారు.. ఇక్కడ దుష్ట శక్తులు చేస్తున్న చూసి ఆయన ఆశ్చర్యపోయాడు.. దానికి కారణం అక్కడ ఉన్న తాంత్రికులు అని తెలుసుకొని, వాళ్ల దగ్గరికి వెళ్లి ఇటువంటి పనులు మానమని హెచ్చరించారు.."

"ఆయన అలా హెచ్చరించడంతో వాళ్లకి చాలా కోపం వచ్చింది.. ఆయనను అంతం చేయడానికి,తమ అదుపులో ఉన్న దుష్టశక్తులను ఆయన మీదకి పంపించారు.."

"ఆయన మహా శక్తిమంతుడు.. ప్రత్యంగిరా దేవి అనుగ్రహం కలిగినవాడు.. "

"ఆయనకు వాటిని ఎలా అదుపు చేయాలో తెలుసు...వెంటనే తన మీదకి పంపిన దుష్ట శక్తులన్నిటినీ వారి మీదకే తిప్పి పంపాడు... అవి ఆ తాంత్రికులందరిని చంపేశాయి.."

"అవన్నీ తిరిగి గ్రామాలలోకి రాకుండా, తన మంత్ర శక్తితో వాటిని అడవిలోనే బంధించాడు.. గ్రామ ప్రజల శ్రేయస్సు కోసం గ్రామంలో ప్రత్యంగిరా దేవి గుడి కట్టించారు."

"సామాన్యుల ఎవరు ఆ అడవిలోకి వెళ్ళకూడదని ఆనాడే శాసనం చేయబడింది.. అందుకే సిద్ధ భైరవులు గారు వెళుతున్నా సరే, ఆయనతో పాటు మేము వెళ్ళే ధైర్యం చేయలేకపోయాము.." అంటూ ఆ అడవి గురించి వివరించారు సిద్దప్ప..

సిద్ధప్ప చెప్పినదంతా విన్నారు...

"అయితే ఇప్పుడు ఏం చేద్దాం??" అని అడిగాడు ఆదిత్య..

"నాకు అదే అర్థం కావడం లేదు..!!"అని అన్నాడు రుద్ర..

వీళ్ళు ఇలా మాట్లాడుకుంటుండగా గుడి బయట ఒక్కసారిగా కలకలం చెలరేగింది...!!

ఏమైందో అని ఖంగారు పడుతూ ముగ్గురు గుడి బయటకు పరుగులు తీశారు...

కొంత మంది గ్రామస్తులు గ్రామంలోకి పరుగులు పెడుతున్నారు..

సిద్ధప్ప వేగంగా వెళ్లి, వారిలో ఒక గ్రామస్తుడిని ఏమైందని అడిగాడు..

అతను చెప్పింది విన్న తర్వాత, తిరిగి ఆదిత్య రుద్ర వద్దకు వచ్చాడు..

" ఏమైంది స్వామి..?" అని ఆందోళనగా అడిగాడు రుద్ర..

"హొయసలేశ్వర స్వామివారిని దర్శించుకునే కొంత మంది టూరిస్టులు, ఈ అమ్మవారిని కూడా దర్శించుకోవడం మామూలే.."

"నిన్న కూడా 10 మంది కాలేజీ పిల్లలు
ఈ గ్రామానికి వచ్చారు.. ఈ అడవి గురించి ఇక్కడకు వచ్చే యాత్రికులకు మేము అడవిలోకి వెళ్లద్దొని చెప్తునే ఉంటాము.."

"కానీ...!! నిన్న సాయంత్రం వాళ్లలో ఇద్దరమ్మాయిలు
ఆ అడవిలోకి వెళ్లి, ఇప్పటి వరకు తిరిగి రాలేదట..మిగిలిన వాళ్ళు కంగారుపడుతున్నారు.." అని చెప్పాడు సిద్ధప్ప..

అదే విషయాన్ని ఆదిత్య కి చెప్పాడు రుద్ర..

వెంటనే వాళ్ళిద్దరూ కూడా గ్రామస్తులు వెళుతున్న వైపు పరుగులు తీశారు...

వాళ్లు వెళ్లేసరికి కాలేజీ బస్సు దగ్గర కొంతమంది స్టూడెంట్స్ తో సెక్యూరిటీ ఆఫీసర్లు మాట్లాడుతున్నారు.

" అడవిలోకి ఎంతమంది వెళ్లారు..??" అని అడిగాడు
ఎస్ ఐ, స్టూడెంట్స్ ని..

" ఇద్దరు సార్...??"అంటూ ఏడుస్తూ చెప్పింది.ఒక అమ్మాయి

" పేర్లేంటి..!??"

" కృతిక, అలైక్య..సార్...!! "

"అసలు ఆ అడవిలోకి వెళ్తే ప్రమాదమని తెలిసి,ఎందుకు వెళ్లారు...??" అంటూ కోప్పడ్డాడు ఎస్ ఐ...

"నిన్న మేము ఇక్కడకు వచ్చినప్పుడు,ఇక్కడి వాళ్ళు వెళ్ళొద్దని చెప్పారు..!! కానీ మా వాళ్ళు అవి కట్టుకధలని, వెళ్దామని అంటే,మేము వెళ్ళొద్దని చెప్పాము సార్..!కానీ మాకు చెప్పకుండా నిన్న సాయంత్రం వెళ్లారు...!! వాళ్ళ ఫోన్స్ కూడా వర్క్ చెయ్యడం లేదు..! మాకు చాలా కంగారుగా ఉంది.." అంటూ ఏడవసాగింది..!!

వాళ్ల సంభాషణ మొత్తం విన్నాడు రుద్ర...

ఏమైందని అడిగాడు ఆదిత్య...తను విన్నది మొత్తం చెప్పాడు..

ఈలోపు ఎస్ ఐ వాళ్ల దగ్గర నుండి తన జీప్ దగ్గర ఉన్న కానిస్టేబుల్స్ దగ్గరకు వచ్చాడు..

ఏం చేయాలో తెలియక బుర్ర పట్టుకున్నాడు
ఎస్ ఐ

"ఇప్పుడు ఏం చేద్దాం సార్..!??" అని అడిగాడు కానిస్టేబుల్ ఒకడు..

" ఇక చేసేదేముంది అడవిలోకి వెళ్ళి వెతకాలి..!!" అన్నాడు ఎస్ ఐ..

" ఆ  అడవిలోకా...?? " అన్నారు కానిస్టేబుల్స్..

" మనకి వేరే దారి లేదు.. ఎలాగైనా వాళ్ళని వెతికి తీరవలసిందే..!!" అన్నాడు ఎస్ ఐ..

"మేము రాలేము సార్...!!" అన్నారు కానిస్టేబుల్స్ అందరూ. భయంతో.

"మీరందరూ రానంటే ఎలాగ....?? అంటే నేనొక్కడినే వెళ్ళాలా..??" అంటూ కొప్పడ్డాడు ఎస్ ఐ..

వీళ్ళు ఇలా మాట్లాడుకుంటుండగా...
అక్కడికి రుద్ర, ఆదిత్య వచ్చారు...

"మీరు ఎవరు..?"అని వాళ్ళని చూసి అడిగాడు
ఎస్ ఐ...

"హలో సార్..!! నా పేరు రుద్ర..!! ఆంధ్ర ప్రదేశ్ ఫారెస్ట్ డిపార్ట్మెంట్ లో ఆఫీసర్ గా వర్క్ చేస్తున్నా,తన పేరు ఆదిత్య,ఎస్ ఐ గా వర్క్ చేస్తున్నాడు..!!"అంటూ తమ ఐడీ కాడ్స్ చూపించి పరిచయం చేసుకున్నారు..

"ఓహ్ అలాగా..!! నాకు కూడా తెలుగు వచ్చు..
మా ఫ్యామిలీది ఆంధ్రనే..!! ఊరు కాకినాడ..!!
25 ఏళ్ళ క్రితం అక్కడ నుంచి వలస వచ్చి, బెంగళూర్ లో సెటిల్ అయ్యాం.నా పేరు అశ్వంత్..!! నేను ఇక్కడ ఎస్ ఐ నీ,...!!"తనని కూడా పరిచయం చేసుకున్నాడు..

ఒక తెలుగువాడు దొరికినందుకు వారిద్దరూ చాలా సంతోషంగా ఫీల్ అయ్యారు..

" ఇప్పుడు వాళ్ల పరిస్థితి ఏంటి సార్...!!"అని అడిగాడు రుద్ర

" వాళ్లు ఆ అడవిలోకి వెళ్ళి చాలా తప్పు చేశారు.. అది చాలా ప్రమాదకరమైన అడవి..ఇలాగే కిందటి సంవత్సరం కొంత మంది టూరిస్టులు ఇక్కడికి వచ్చారు.. వాళ్లలో ఒక బాబు తెలియక రాత్రిపూట ఆడుకుంటూ,ఆ అడవిలోకి వెళ్లిపోయాడు.. తర్వాత రోజు పొద్దున్న మేము చాలా ఫోర్స్ తో వెళ్లి వెతకగా.. రక్తంతో తడిసిన ఆ అబ్బాయి బట్టలు మాత్రమే దొరికాయి.. బాడీ ఇప్పటివరకు దొరకలేదు.."
అని చెప్పాడు అశ్వంత్..

" రాత్రి కనిపించకుండా ఉంటే, పగటి పూట వరకు ఆ బాబుని వెతకడానికి ఎందుకు వెళ్ళలేదు..??"

"చూడు ఆదిత్య..! డిపార్ట్మెంట్లో రూల్స్ నీకు తెలియనివి కాదు.. కానీ ఈ అడవి చాలా ప్రమాదకరమైనది.. పగలు
ఈ అడవిలో కాలు పెట్టాలంటెనే, ధైర్యం సరిపోదు. అంత ప్రమాదకరమైన అడవి ఇది.. అడవిలో దుష్ట శక్తులు తిరుగుతూ ఉన్నాయో లేవో కానీ.. ప్రమాదకరమైన జంతువులు, విష సర్పాలు, క్రిమికీటకాలు తిరుగుతూ ఉంటాయి.. అందువల్లే రాత్రిపూట కంటే పగటిపూట
ఈ అడవిలోకి వెళ్లడానికి ఆస్కారం ఉంది..."

"మరి ఇప్పుడు అమ్మాయిలని వెతకడానికి బయలుదేరుతారా...??"అని అడిగాడు రుద్ర.

" లేదు బ్రదర్..!! ఇప్పటికే సాయంత్రం అయిపోయింది.. అడవిలో వాళ్ళు ఎంత దూరం, ఎటువైపు  వెళ్లారో, తెలియకుండా వెతకడం చాలా కష్టం.!!! ఇక రేపు పొద్దున్నే వెతకడానికి  బయలుదేరాలి.." అంటూ  ఉండగా మీడియా అక్కడికి వచ్చింది...

వాళ్లకి సమాధానం చెప్పడం కోసం,అశ్వంత్ వాళ్ళ దగ్గరికి వెళ్ళాడు...!

"వాళ్ల సంగతి సరే.. ఇప్పుడు మన పరిస్థితి ఏంటి.?" అని అడిగాడు ఆదిత్య..

" నాకు ఒక ఐడియా ఉంది..!!!"

"ఏంటది..??"

" అమ్మాయిలను వెతకడానికి ఎలాగో రేపు అశ్వంత్ వెళ్తాడు.. తనతోపాటే మనం కూడా బయలుదేరితే మంచిది.. ఎందుకంటే ఈ అడవి గురించి మనకి పూర్తిగా తెలియదు.. తనతో పాటు వెళితే ఆ అమ్మాయిలకి కూడా సహాయం చేసినట్లు ఉంటుంది. సిద్ధ భైరవ గారిని వెదికినట్టు ఉంటుంది.. ఏమంటావ్..?"అని చెప్పాడు రుద్ర..

" గుడ్ ఐడియా...!! అయితే మాట్లాడదాం.." అన్నాడు ఆదిత్య...

వీళ్లిద్దరు ఇలా మాట్లాడుకుంటూ ఉండగా మీడియా వాళ్లు వెళ్ళిపోవడంతో వారి దగ్గరికి వచ్చాడు అశ్వంత్..

" ఏంటి బాస్...?? ఏదో సీరియస్ గా మాట్లాడుకుంటున్నారు..??"అని అడిగాడు అశ్వంత్..

"నథింగ్ బ్రదర్...! ఆ అమ్మాయిల పరిస్థితి ఎలా ఉందో అని మాట్లాడుకుంటున్నాం..! మరి రేపు ఆ అమ్మాయిలను వెదకడానికి మీరు వెళ్తున్నారు కదా..! మీ వాళ్లు రెడీగా ఉన్నారా..??"అని అడిగాడు ఆదిత్య..

" దాని గురించే ఆలోచిస్తున్నాను.. మా వాళ్ళు ఆ అడవిలోకి రావడానికి భయపడుతున్నారు.. నాకు ఎవరిని తీసుకు వెళ్లాలో అర్థం కావడం లేదు.. పోనీ స్పెషల్ ఫోర్స్ హెల్ప్ తీసుకుందామన్నా..!! పర్మిషన్ తీసుకోవడానికి,వాళ్లు రావడానికి రెండు రోజులైనా పడుతుంది..!! ఈలోపు వాళ్ళకి ఏదైనా జరగొచ్చు..!! ఏం చేయాలో అర్థం కాక బుర్ర బద్దలు అవుతోంది...!! " అంటూ తన ప్రాబ్లం చెప్పుకున్నాడు అశ్వంత్..

"నీకేమి అభ్యంతరం లేకపోతే, నీకు తోడుగా మేమిద్దరం వస్తాం..!!"అన్నాడు రుద్ర..

" వ్వాట్..!!? మీరిద్దరా..??" అంటూ ఆశ్చర్యపోయాడు అశ్వంత్.

" నీకు హెల్ప్ చేద్దామని అనుకున్నాం..!! నీకు అభ్యంతరం ఉంటే, నో ప్రాబ్లం. ఆగిపోతాం..!!" అన్నాడు..

నిజానికి అశ్వంత్ కి ఆ పరిస్థితుల్లో నో చెప్పే ఛాన్స్ లేదు.. ఎందుకంటే అతను ఒక్కడే ఆ అడవిలోకి వెళ్ళలేడు.. పైగా వీళ్లిద్దరు డిపార్ట్మెంట్ వాళ్లే కావడంతో, తనకి పర్మిషన్ తీసుకోవడం ఇంకా ఈజీ అవుతుంది.. రుద్ర ఫారెస్ట్ డిపార్ట్మెంట్ కాబట్టి అతని ఎక్స్పీరియన్స్ తనకి యూస్ అవుతుంది...అందువల్ల వాళ్లకి నో చెప్పలేదు...

" నిజంగా ఈ టైంలో మీ ఇద్దరి హెల్ప్ నాకు చాలా అవసరం.. థాంక్యూ సో మచ్.. రేపు ఉదయం ఐదు గంటలకి మనం అడవిలోకి వెళ్లబోతున్నాం.. మీరిద్దరూ ఆ టైంకి ఇక్కడికి వచ్చేసేయండి.. నేను అడవిలోకి వెళ్ళడానికి మనకి అవసరమైన సామాన్లు తీసుకు వస్తాను..." అంటూ వాళ్లకి బాయ్ చెప్పి అక్కడ నుంచి వెళ్ళిపోయాడు..

ఆదిత్య రుద్ర కూడా వాళ్ల ప్లాన్ వర్కవుట్ అయినందుకు ఆనందంగా వాళ్ళు ఉంటున్న హోటల్ కి వెళ్ళిపోయారు...

ఆ మరుసటి రోజు ఉదయం..

సమయం ఉదయం 4:30 నిమిషాలు అయింది..

అశ్వంత్ తన కానిస్టేబుల్స్ తో ఆ ప్రదేశానికి చేరుకున్నాడు..

కొద్ది నిమిషాల తర్వాత ఆదిత్య,రుద్ర అక్కడికి వచ్చారు..

తమకి అవసరమైన సామానులు తీసుకుని,
ఒక జీపులో అడవిలోకి బయలుదేరారు..

వాళ్ల ప్రయాణం మొదలైంది... అశ్వంత్ డ్రైవ్ చేస్తున్నాడు.. చేతికున్న వాచీ లో టైం చూసుకున్నాడు. 10:00 అయింది..

ఆ అడవి చాలా దట్టంగా ఉంది.. ఎటు చూసినా పెద్ద పెద్ద చెట్లు,పెద్ద పెద్ద పొదలు కనిపిస్తున్నాయి.. పగలైనా సరే, సూర్యకిరణాలు అడవిలో అక్కడక్కడ మాత్రమే పడుతున్నాయి..

కొంత దూరం వెళ్ళిన తరువాత అశ్వంత్ జీపుని ఆపేశాడు...

తను జీప్ దిగుతూ.." రోడ్డు అస్సలు బాగోలేదు.. అందుకని నడుచుకుంటూ వెళ్లడమే మంచిది." అనగానే ఆదిత్య రుద్ర ఇద్దరూ జీప్ దిగి,తన సామాను తీసుకుని నడక ప్రారంభించారు...

అశ్వంత్ మాత్రం ఒక ట్రాకర్ లాంటిది.
జీప్ కి అమర్చాడు.. "అది ఏంటి..?" అని అడిగాడు ఆదిత్య..

దానికి సమాధానంగా తన చేతిలో ఉన్న రిమోట్ చూపించి, "ఇది జీపీఎస్ ట్రాకర్, శాటిలైట్ సిగ్నల్ తో పని చేస్తుంది.. ఒకవేళ ఈ అడవిలో మనం తప్పి పోతే, దీని సహాయంతో మన జీప్ ఎక్కడ ఉందో తెలుసుకోవచ్చు.. ఈ బటన్ నొక్కితే జీప్ లైట్లు వెలిగి, అలారం మోగుతుంది.." అంటూ దాని గురించి వాళ్ళకు వివరించాడు.

"గుడ్ ఐడియా బ్రదర్..!"అంటూ అభినందించాడు రుద్ర..

ముగ్గురు అడవిలో నడుస్తున్నారు..

రుద్ర కి ఆ అడవి విచిత్రంగా కనిపించసాగింది.. ఎందుకంటే పక్షుల అరుపులు లేవు..ఎటువంటి జంతువు అప్పటి వరకు వారికి ఎదురుపడలేదు.. రుద్ర మనసు ఎందుకో ఆందోళనగా ఉంది..

ఇంతలో ముందుగా నడుస్తున్న అశ్వంత్ ఒక్కసారిగా ఒక చెట్టు వైపు పరుగు తీశాడు..

తను అలా పరుగులు తీయడంతో, ఏమైందో అని అతని వెంటే వీళ్ళు కూడా పరిగెత్తారు..

అశ్వంత్ ఒక పెద్ద చెట్టు దగ్గర ఆగి, నేలపై ఉన్న ఒక వస్తువును చేతిలోకి తీసుకున్నాడు..

అది ఒక సెల్ ఫోన్...

దాన్ని ఆన్ చేయడానికి ప్రయత్నించాడు.. కానీ సెల్ ఫోన్ ఆన్ అవ్వలేదు..

"ఈ ఫోన్ ఎవరిది అయి ఉంటుంది..??"అని అన్నాడు ఆదిత్య..

"ఈ ఫోన్ కృతిక ది....!!" అంటూ ఆ సెల్ ఫోన్ బ్యాక్ సైడ్ పౌచ్ మీద ఆమె ఫోటో చూపించాడు..

"తన ఫ్రెండ్స్ని అడిగినప్పుడు వాళ్ళ ఇద్దరి ఫోటోలు చూపించారు.."

" అయితే వాళ్లు ఈ దారిలోనే వెళ్లుంటారు..!
మనం త్వరగా వెళ్లాలి..!" అంటూ ఆ ఫోన్ తీసుకొని ముగ్గురు వేగంగా నడక ప్రారంభించారు..

అలా ముందుకు వెళ్తూ ఉండగా...!!

ముందు నడుస్తున్న అశ్వంత్ ఒక్కసారిగా కదలకుండా నిలుచుండిపోయాడు..అతని వెనక నడుస్తున్న ఆదిత్య రుద్ర. అనుకోకుండా అతని దాటి ముందుకు వెళ్ళిపోయారు..

"బ్రదర్స్..!! ఒక్క నిమిషం ఆగండి..!!" అన్న పిలుపు వాళ్ళ వెనక నుండి వినిపించడంతో ఇద్దరూ ఆగిపోయారు..

ఇద్దరూ వెనక్కి తిరిగారు....

"అక్కడే నిలబడిపోయావే.? ఏమైంది అశ్వంత్.?"
అని అడిగాడు రుద్ర..

"ఇద్దరూ ఒకసారి అక్కడ చూడండి..!" అంటూ తన చూస్తున్న వైపుకి చూపించాడు...

తను చూపించిన వైపు చూసారు ఇద్దరు....!!

ఆశ్చర్యంతో వాళ్ల కళ్ళు పెద్దవయ్యాయ్....!!



ఇంకా ఉంది....!!!

[SivaSai]

Part - 25

ఆశ్చర్యంతో ముగ్గురూ అలా చూస్తూ ఉండిపోయారు....

ఎందుకంటే వాళ్ల ఎదురుగా ఉన్నది ఒక అద్భుతమైన పూల వనం...

అది ఎంత అద్భుతంగా ఉంది అంటే...!!

మాటల్లో వర్ణించడానికి వీలైనంత సుందరంగా ఉంది..

రంగురంగుల పూలతో, ఎంతో మనోహరంగా ఉంది ఆ దృశ్యం.......!

ఆ పూల వనం పై రకరకాల రంగు రంగుల సీతాకోక చిలుకలు ఎగురుతున్నాయి..

ముగ్గురు ఆశ్చర్యంతో కొన్ని నిమిషాల పాటు, రెప్పవాల్చకుండా అలా చూస్తూనే ఉండిపోయారు...

ఇంతలో ఏదో మాయ చేసినట్లుగా, ముగ్గురు మెల్లగా వాళ్ళకి తెలియకుండానే ముందుకు నడవడం మొదలుపెట్టారు..

అలా మెల్లగా ఆ వనం దగ్గరికి చేరుకున్నారు..

ఇంతలో రుద్ర కి "ఆగు..!!ముందుకు వెళ్ళకు..!" అనే పిలుపు వినబడడంతో తెలివి వచ్చింది..

ఒక్కసారిగా స్పృహలోకి వచ్చాడు..

ఎవరు పిలిచింది.. అన్నట్లుగా చుట్టూ చూశాడు.
కానీ ఎవరూ కనిపించలేదు..

కానీ ఆదిత్య అశ్వంత్ మెల్లగా ముందుకు వెళ్ళిపోతున్నారు..

ఎదురుగా ఉన్న పూల వనం చూసిన రుద్రకి
అనుమానం వచ్చి, తీక్షణంగా ఆ మొక్కల వైపే చూడసాగాడు...

అతని కళ్ళకి కనిపించిన దృశ్యం చూడగానే బుర్ర తిరిగిపోయింది...

"ఆదిత్య,అశ్వంత్ ఆగండి..!!" అంటూ గట్టిగా అరిచాడు..

అయినా సరే వాళ్ళు వినిపించుకోకుండా ముందుకు వెళ్ళిపోతున్నారు..

వేగంగా వెళ్లి,వాళ్ళిద్దరి చేతులు పట్టుకుని, ఆపాలని చూశాడు..

కానీ వాళ్లు ఆగటంలేదు....!!!

ఇక రుద్రకి ఓపిక నశించి, గట్టిగా వాళ్ల మెడలు  పట్టుకుని, వెనక్కి నెట్టాడు..

వాళ్లు కింద పడిపోయిన వెంటనే..
వాళ్ళిద్దరి చెంపలపై ఎడాపెడా గట్టిగా కొట్టాడు..

ఆ దెబ్బలకు వాళ్లకి తెలివి వచ్చింది..

ఇద్దరూ ఏదో అప్పుడే నిద్ర లేచినట్టు,బుగ్గలు  రుద్దుకుంటూ పైకి లేచారు..

"మాకు ఏమైంది..?" అని విచిత్రంగా రుద్ర వంక చూస్తూ అడిగారు..

"మనం ఇక్కడ ఎక్కువ సేపు ఉండకూడదు. చాలా ప్రమాదం. ఆ అమ్మాయిలను వెతికి పట్టుకుని, వెంటనే వెళ్లిపోవాలి.."అని కంగారుగా అన్నాడు.

అశ్వంత్ కి, ఆదిత్యకి,అసలు రుద్ర ఏం మాట్లాడుతున్నాడో అర్థం కాలేదు...!!

"అసలు ఏం మాట్లాడుతున్నావ్ రుద్ర...? ఇప్పుడు ఇక్కడ అంత ప్రమాదం ఏముంది.?? ఎందుకు అంత కంగారు పడుతున్నావ్...?"అని కొంచెం చిరాకుగా అడిగాడు అశ్వంత్...

ఆదిత్య కూడా అశ్వంత్ ని సపోర్ట్ చేస్తున్నట్లుగా.
" నీ భయంలో అర్థం లేదు రుద్ర..!! ఇక్కడ ఏం ప్రమాదం నీకు కనిపిస్తోంది.??" అని అన్నాడు..

వాళ్లు అడిగిన ప్రశ్నలకు రుద్ర సమాధానంగా..
నేల మీద ఉన్న ఒక రాయిని చేతిలోకి తీసుకుని, అక్కడ పెద్దగా ఉన్న ఒక పూలమొక్క మీదికి విసిరాడు..

అది వేగంగా వెళ్లి ఒక పూల మొక్కను తాకగానే,
అది అకస్మాత్తుగా రాకాసి మొక్కగా మారిపోయింది.. దాని పువ్వు మధ్య స్థానంలో కోరలతో ఉన్న పళ్ళు బయటపడ్డాయి..

అది ఉన్న చోట నుంచి కదలకుండా పొడవైన నాలుకను బయటకు ఆడిస్తూ వాళ్ళ వైపు కోపంగా చూస్తోంది....

ఆ మొక్కలను చూసిన అశ్వంత్ కి మూర్చపోయినంత పని అయ్యింది..

ఎందుకంటే..తను చిన్న చిన్న పురుగులు తినే మాంసాహార మొక్కలు గురించి విన్నాడు. కాని ఎప్పుడూ ఇటువంటి భయంకరమైన రాకాసి మొక్కని గురించి వినలేదు, చూడలేదు..తను ఇటువంటి మొక్కని చూడడం ఇదే మొదటి సారి..

భయంతో తనకి తెలియకుండానే రెండడుగులు వెనక్కి వేశాడు..

ఆదిత్య కూడా బుర్ర తిరిగినంత పనయ్యింది..

రుద్ర తమను ఎందుకు బలవంతంగా ఆపాడో అర్థమయింది..!!

" అసలు ఇవి ఏ మొక్కలు...??
ఇంత భయంకరంగా ఉన్నాయి..!!"అని భయంతో కూడిన గొంతుతో అడిగాడు అశ్వంత్..


"ఇవి సాధారణమైన మొక్కలు కాదు..
వీటి పేరు విస్రుగందికా పుష్పాలు.....
ఇవి పాతాళ జాతికి చెందిన మొక్కలు..
నరకంలో మాత్రమే పెరుగుతాయి..

ఇవి సుగంధ పరిమళమైన వాసనలు వెదజల్లుతూ, చూడడానికి చాలా అందంగా, ఆకర్షణీయంగా కనిపిస్థాయి.. వాటికి ఆకర్షించబడి,ఏ జీవి గాని, మనిషి గాని చిక్కినా, మూడు రోజుల్లోనే దాని శరీరంలో ఉన్న జీవశక్తి మొత్తాన్ని పీల్చేసి, ఎముకల గూడుగా మార్చేస్తాయి..

అందుకే ఇప్పటివరకు మనకి ఒక పక్షి గాని,జంతువు గాని,కనిపించలేదు.."అని వాటి గురించి వివరించాడు రుద్ర..

"అసలు ఇక్కడికి ఎలా వచ్చాయి..??"అని ఆశ్చర్యంగా అడిగాడు ఆదిత్య..

"ఇవి వాటంతట అవి రాలేదు..తాంత్రిక మాయతో సృష్టించబడ్డాయి.. ఎవరో వీటిని సృష్టించారు..!!"అని చెప్పాడు రుద్ర..

"మరి అయితే ఇప్పుడు ఏం చేద్దాం..??"అని అడిగాడు అశ్వంత్..

"మనం ఎలాగైనా చీకటి పడే లోపు
ఆ అమ్మాయిలని కనిపెట్టాలి.. లేకపోతే వీటి వల్ల చాలా ప్రమాదంలో పడతాం.."అని చెప్పాడు రుద్ర..

" చాలా ప్రమాదం అంటే...??"అని ఒకేసారి అడిగారు ఇద్దరు..

" ఈ మొక్కలని తక్కువ అంచనా వేయొద్దు.. ఇవి పగటి పూట మాత్రమే నెలల్లో వేళ్ళు నూరుకొని ఉంటాయి.. చీకటైతే ఆ వేళ్ళు బయటకు వచ్చి, ఇవి వేగంగా కదులుతాయి.. వీటి శక్తి కూడా చాలా పెరిగిపోతుంది.. వాటి చేతికి ఒక్కసారి చిక్కితే తప్పించుకోవడం చాలా కష్టం.. ప్రాణాల మీద ఆశ వదిలేయాల్సిందే..!!"అని చెప్పాడు రుద్ర...

ఆ మాటలు వినగానే అశ్వంత్ భయంతో వణికిపోయాడు..

"అమ్మాయిల సంగతి ఏమో గానీ.. ముందు మనం వెంటనే ఇక్కడ నుండి వెళ్లిపోవాలి.. కావాలంటే మళ్ళీ వద్దాం.. రండి వెళ్ళిపోదాం.." అని అన్నాడు అశ్వంత్..

"తప్పు అశ్వంత్..! పాపం ఆడపిల్లలు..!
మన సాయం కోసం ఎదురు చూస్తూ ఉంటారు.. ఎలాగైనా వాళ్లని కాపాడి మనతోపాటు తీసుకువెళ్ళిపోదాం.." అన్నాడు ఆదిత్య..

"సరే ఇప్పుడు టైమ్ ఎంత..?" అని అడిగాడు రుద్ర..

"రెండు గంటలయ్యింది..."అని అశ్వంత్ చెప్పాడు..


"సరే..! చీకటి పడడానికి ఇంకా మనకి సాయంత్రం
5 గంటల వరకు టైముంది.. ఈలోపు ఎలాగైనా మనం ఆ అమ్మాయిల వెతికి తీసుకెళ్దాం.."అని చెప్పాడు ఆదిత్య..

ముగ్గురు సరైన అనుకుని అమ్మాయిలను వెతకడం మొదలుపెట్టారు..

అడవి అంత గట్టిగా పిలుస్తూ..చాలా సేపు తిరిగారు.. కానీ వాళ్ల జాడ తెలియలేదు..

చివరికి చేసేదేమీ లేక ముగ్గురు సాయంత్రం 4:30 కి అదే చోటుకు వచ్చారు..

" ఎంత వెతికినా ప్రయోజనం లేదు.." అంటూ బాధగా నిట్టూర్చాడు అశ్వంత్...

" నిజమే...!! ఇంకా ఎక్కువ సేపు ఉంటే మనం కూడా ప్రమాదంలో పడే అవకాశం ఉంది...! రేపు మళ్ళీ వచ్చి వెతుకుదాం పదండి వెళ్ళిపోదాం"
అన్నాడు ఆదిత్య..

ఇక రుద్ర కూడా సరేనంటూ ముందుకు కదిలాడు..

అలా వాళ్ళ బయలుదేరబోతుండగా...!!
రుద్ర కి ఏదో శబ్దం వినిపించింది..

అది ఒక మూలుగు శబ్దం...

నడుస్తున్న వాడు కాస్త టక్కున ఆగిపోయాడు..

ముందు నడుస్తున్న ఆదిత్య, అశ్వంత్, అక్కడే నిలబడిపోయి ఉన్న రుద్ర ని చూసి వెనక్కి వచ్చారు.

'"ఏమైంది రుద్ర..? ఆగిపోయావే...??" అని అడిగాడు ఆదిత్య..

"ష్..!! ఏం మాట్లాడకు..!! ఒకసారి ఆ శబ్దం వినండి...!!" అని మెల్లగా అన్నాడు...

ఆదిత్య,అశ్వంత్ లు కూడా ఒక్కసారిగా సైలెంట్ అయిపోయారు..

ఆ శబ్దం వాళ్ళకి కూడా వినిపించింది...

రుద్ర చెప్పినట్లుగా ఎక్కడినుంచో మూలుగు శబ్దం వస్తోంది..

"ఒకసారి చుట్టూ వెతకండి..! వెంటనే..!!"అంటూ వారితో కలిసి తను కూడా ఆ చుట్టుపక్కల శబ్దం ఎక్కడి నుంచి వస్తుందో వెదకసాగాడు..

ఆ శబ్దం..!! రాకాసి మొక్కలు ఉన్న వైపు నుండి వస్తోంది...

రుద్ర వెంటనే ఆ మొక్కలు ఉన్న దగ్గర ఒక ఎత్తైన గుట్ట ఉంది.. వెంటనే ఆ గుట్ట పైకి ఎక్కాడు.

అక్కడ ఆ మొక్కల మధ్యలో జరుగుతున్న సంఘటన చూసి, రుద్ర కి బుర్ర తిరిగిపోయింది..

"ఆదిత్య, అశ్వంత్ వెంటనే రండి."అంటూ గట్టిగా అరిచాడు...

వాళ్ళిద్దరూ ఆ గుట్ట పైకి వచ్చారు..

"ఏమైంది అలా అరిచావ్..??" అని కంగారుగా అడిగాడు ఆదిత్య..

"ఒకసారి అటు చూడండి.."అన్నాడు రుద్ర..

రుద్ర చూపించిన వైపు చూశారు ఇద్దరు..

"ఓ మై గాడ్..!!!!" అని అరిచాడు అశ్వంత్..

అసలు అక్కడ వాళ్లు చూసింది ఏమిటంటే...

వాళ్లు వెతుకుతున్న  ఇద్దరమ్మాయిలు ఆ మొక్కల మధ్య బంధింపబడి ఉన్నారు.. కొన్ని రాకాసి మొక్కలు వారి శరీరాన్ని తమ వేళ్ళతో చుట్టి బంధించి, వాళ్ళ శరీరం నుండి జీవశక్తిని పీల్చేస్తున్నాయి.. వాళ్ల నోళ్లు కూడా వేళ్ళతో కట్టేసి ఉన్నాయి.. వాళ్లు అరవడానికి ప్రయత్నిస్తున్నా,నీరసంతో ఆ శబ్దం మూలుగులా వస్తుంది..

వాళ్లని ఆ పరిస్థితుల్లో చూసిన ముగ్గురికీ ఏం చేయాలో అర్థం కాలేదు... పోనీ వాళ్ల దగ్గరికి వెళదాం అంటే వాళ్లకి అడ్డుగా చాలా రాకాసి మొక్కలు ఉన్నాయి... వాటి దాటుకొని ముందుకు వెళ్లడం దాదాపు అసాధ్యం...

"మనం ఎలాగైనా వాళ్ళని కాపాడాలి...!!
లేకపోతే వాళ్ళు చనిపోతారు...!!"అన్నాడు రుద్ర.

ఇంతలో ఏదో ఒకటి చెయ్యాలని చుట్టూ చూస్తున్న ఆదిత్య కి ఒక ఐడియా వచ్చింది..

అక్కడ ఆ రాకాసి మొక్కల పైన ఒక పెద్ద మర్రి చెట్టు ఉంది.

దాని ఊడలు కిందకి వేలాడుతున్నాయి..

వాటిని చూపిస్తూ.." నేను మెల్లగా వాటిని పట్టుకుని కిందకి దిగుతాను.. అందులో ఉన్న ఒక అమ్మాయికి తాడు కట్టి, మెల్లగా పైకి లాగుతాను.. ఆ తర్వాత ఇంకొ అమ్మాయికి కూడా అలాగే తాడు కట్టి పైకి లాగుదాము.."సలహా చెప్పాడు..

"కానీ అవి అమ్మాయిలను వదలకపోతే..?" అని డౌట్ అడిగాడు అశ్వంత్...

తన దగ్గర ఉన్న ఒక పెద్ద పొడుగాటి కత్తిని చూపిస్తూ... "ఇంకా చీకటి పడలేదు కాబట్టి అవి కదలలేవు. అందుకే ఈ కత్తితో వాటి వేళ్లను కోసేస్తాను.ఆ తర్వాత పైకి లాగుదాము..
ఆ అమ్మాయిల దగ్గర కొన్ని మొక్కలు మాత్రమే ఉన్నాయి.. కాబట్టి ప్రమాదం కూడా తక్కువ...!!" ఆదిత్య ఐడియా చెప్పగానే ఇద్దరూ ఒప్పుకున్నారు..

ఆదిత్య వెంటనే తమ దగ్గరున్న ఒక తాడు తీసుకుని, వేగంగా ఆ చెట్టు పైకి ఎక్కాడు..

మెల్లగా ఒక ఊడ పట్టుకుని,కిందికి దిగాడు..

ఆ మొక్కల దగ్గరికి వెళ్ళగానే,అవి కోపంతో ఆదిత్య మీద దాడి చెయ్యబోయాయి..

వెంటనే తన దగ్గరున్న కత్తి తో వాటిని మధ్యగా నరికేశాడు.. వాటిని నరికేయగానే
ఆ అమ్మాయిలకు చుట్టుకుని ఉన్న వేళ్ళు కూడా వాళ్ళని వదిలేశాయి.. వెంటనే ఆ అమ్మాయిల దగ్గరికి వెళ్లాడు.. వాళ్లు చాలా నీరసంగా కనిపించారు... ఇద్దరు సృహలో ఉన్న సరే మాట్లాడలేకపోతున్నారు.. ఆదిత్య వెంటనే అందులో ఒక అమ్మాయి కి తాడుతో కట్టి పైకి లాగారు..

అమ్మాయి పైకి వచ్చిన వెంటనే మరో తాడుతో తమవైపు లాక్కొన్నారు రుద్ర అశ్వంత్ లు..

ఆమెను జాగ్రత్తగా ఒక పక్కన పడుకోబెట్టాడు అశ్వంత్.

ఇంకొక అమ్మాయిని కూడా పైకి తీసుకు వెళ్ళడానికి ఆదిత్య తాడును కట్టసాగాడు...

ఇంతలో మెల్లగా సూర్యకాంతి తగ్గిపోవడం ప్రారంభించింది.. అది గమనించిన రుద్ర.." ఆదిత్య త్వరగా కానీ.. చీకటి పడిపోతుంది.." అంటూ హెచ్చరించాడు..

ఆ హెచ్చరిక నిజమే అన్నట్లుగా ఆ మొక్కలు కూడా తమ రూపాన్ని మెల్లగా మార్చుకోవడం మొదలుపెట్టాయి..

ఆదిత్య వెంటనే వేగంగా ఆ అమ్మాయి నడుముకి తాడు చుట్టాడు.. రుద్రా అశ్వంత్ లు వేగంగా ఆ అమ్మాయిని కూడా గుట్టపైకి చేర్చారు..

ఇంతలో మెల్లగా చీకట్లు కమ్ముకోసాగాయి..

ఆదిత్య వేగంగా మర్రిఊడ సాయంతో చెట్టుపైకి ఎక్కాడు..

రాకాసి మొక్కలు తమ ఆకారాన్ని పెద్దగా పెంచుకోవడం మొదలుపెట్టాయి.. వాటి వేళ్ళు భూమిలో నుండి పైకి వచ్చి,అవి నడవటం మొదలు పెట్టాయి...

అవి గుట్టపై ఉన్న వారిపై వేగంగా వెళ్ళసాగాయి..

ఇది గమనించిన ఆదిత్య.."అశ్వంత్,రుద్ర,ఆ అమ్మాయిలను తీసుకొని పారిపోండి.. లేదంటే చాలా ప్రమాదం.. నా గురించి ఆలోచించకండి.." అంటూ అనగానే..

ఇద్దరు ఆ అమ్మాయిల చేతుల్నీ గట్టిగా పట్టుకుని, వేగంగా పరుగెత్తసాగారు..

ఆదిత్య కూడా చెట్టుపైనుండి,గుట్ట మీదకి దూకి, వేగంగా వారి వైపు పరిగెట్టసాగాడు...

ఆ రాకాసి మొక్కలు వాళ్ళని వెంబడించసాగాయి..

బాగా చీకటి పడడంతో జీప్ ఎక్కడ ఉందో అశ్వంత్ కి అర్థం కాలేదు.. వెంటనే తన దగ్గర ఉన్న రిమోట్ తీసి బటన్ నొక్కాడు...

వారికి కొద్ది దూరంలోనే శబ్దం చేస్తూ, కారు లైట్ వెలిగింది.. అందరూ వేగంగా ఆ కారు వైపు వెళ్లబోతుండగా... హఠాత్తుగా ఎక్కడి నుంచి వచ్చిందో తెలియదు కానీ ఒక పెద్ద రాకాసి మొక్క ఒక అమ్మాయిని గట్టిగా పట్టుకుంది...

అది తన వేళ్లతో ఆ అమ్మాయిని లాక్కుని వెళ్ళసాగింది.. వెనకాల పరిగెత్తుకుంటూ వస్తున్న ఆదిత్య అది గమనించి ఆ మొక్క వైపు పరిగెత్తాడు... లాక్కుని వెళ్తున్న ఆ అమ్మాయిని గట్టిగా పట్టుకుని, ఆ అమ్మాయి ని పట్టుకుని ఉన్న వేళ్ళని నరికేశాడు... ఆ మొక్క కోపంతో గట్టిగా అరిచింది.

ఈ సారి ఆ అమ్మాయి ని వదిలేసి ఆదిత్య ని గట్టిగా పట్టుకుని, ఈడ్చుకుంటూ వెళ్లిపోసాగింది.

అది గమనించిన రుద్ర వాళ్లందరినీ జీప్ ఎక్కించాడు...

"అశ్వంత్...! ఈ అమ్మాయిలని ఎలాగైనా ఈ అడవి నుంచి బయటపడెయ్.. మా గురించి ఆలోచించొద్దు..!!"అంటూ ఒక గన్ కత్తి జీపులో నుండి తీసుకుని, ఆదిత్యని లాక్కొని వెళ్ళిన వైపు పరిగెత్తాడు..

అశ్వంత్ వద్దని చెబుదామనుకునేసరికి, చాలా రాకాసి మొక్కలు వారి జీపు మీదికి దూసుకు వస్తున్నాయి..

ఇక వేరే దారిలేక జీపు ని వేగంగా అడవి బయటకి పోనిచ్చాడు.....

మరోవైపు ఆదిత్య ని వెతుక్కుంటూ రుద్ర వేగంగా పరిగెత్తసాగాడు...

చాలా రాకాసి మొక్కలు, అతనికి అడ్డుగా రాసాగాయి.. అయినా సరే ఏమాత్రం లెక్కచేయకుండా వాటిని నరుక్కుంటూ ముందుకు వెళ్లసాగాడు...

క్రమ క్రమంగా వాటి సంఖ్య పెరిగిపోసాగింది..

కొంతసేపు వాటితో పోరాడాడు.. కానీ వాటి సంఖ్య ఎక్కువైపోయింది.. చివరికి అవి ఒక విధమైన మత్తు మందును అతని మీద చిలకరించాయి.. నీకు ఏమీ చేయలేక సృహ తప్పి వాటికి బందీ అయిపోయాడు...

రుద్ర ని అవి బంధించి ఈడ్చుకుని వెళ్ళిపోయాయి.....




కొద్దిసేపటి తర్వాత రుద్ర కి సృహా వచ్చింది..

ఆకాశంలో మబ్బులు ఎక్కువగా ఉండటం వల్ల, వెన్నెల కాంతి అక్కడ పడటం లేదు.

చుట్టూ చీకటి గా ఉంది..

ఏమి కనిపించటంలేదు.

కీచురాళ్ళ శబ్దం మాత్రమే వినిపిస్తుంది...

తను బంధించబడి ఉన్నాడు..అది ఆ రాకాసి మొక్కల పని అని అర్దం అయింది.. విడిపించు కోవడానికి ఎంత ప్రయతించినా వీలు పడటం లేదు..

ఇంతలో "వదులు..! నన్ను వదులు..!" అన్న మాటలు వినిపించాయి..

ఆ గొంతు ఆదిత్య ది..

ఆదిత్య ఏదో ప్రమాదంలో ఉన్నాడని రుద్ర కి అర్థమైంది.. కానీ చుట్టూ చీకటిగా వుండడం వల్ల తనకి ఏమీ కనిపించడం లేదు..

ఆదిత్య ఎక్కడున్నావ్ అని గట్టిగా అరిచాడు..

"రుద్ర కాపాడు.  నన్ను ఏదో నన్ను లాక్కెళ్తూ ఉంది...!!"
అంటూ అరిచాడు ఆదిత్య..

ఆ వేళ్ళను తెంపుకోవడానికి శతవిధాల ప్రయత్నించాడు..రుద్ర..

కానీ తన వల్ల కాలేదు....

ఇంతలో ఆకాశంలో మబ్బులు తొలగిపోయాయి..

చంద్రుడు బయటకి వచ్చాడు..

అర్థ చంద్రాకారంలో మెరిసిపోతున్నాడు..

ఆ వెలుగులో రుద్ర ఆదిత్య ని చూసాడు...

ఆదిత్య పరిస్థితి చూసి, తల్లో నరాలు చిట్టి పోతాయేమో అన్నంతగా బుర్ర వేడెక్కిపోయింది.. ఏం చేయాలో అర్థం కాలేదు..

ఎందుకంటే ఒక పెద్ద రాకాసి మొక్క ఆదిత్యని తన వేళ్ళతో పైకి ఎత్తి,మింగసాగింది...

ఆదిత్య భయంతో అరవసాగాడు...

అది ఆదిత్య ని సగం పైగా మింగేసింది....

మరోవైపు రుద్ర జరుగుతున్న దారుణాన్ని చూస్తూ.. ఉండలేకపోతున్నాడు...తన కళ్ళ వెంట నీళ్లు కారిపోతున్నాయి...

"ఆదిత్య...!!!ఆదిత్య...!!!" అంటూ భాదతో గట్టిగా అరుస్తున్నాడు..


ఇంతలో........!!!!!


ఒక్కసారిగా అక్కడ కుక్కల అరుపులు వినిపించసాగాయి....!!

చూస్తూ వుండగానే చాలా కుక్కలు అక్కడికి చేరుకున్నాయి....

అవన్నీ నల్లగా, బలిష్టంగా,భయంకరంగా ఉన్నాయి...

వాటి కళ్ళు ఎర్రగా మెరుస్తున్నాయి...

ఆ కుక్కలు కోపంగా నేలపై పడి ఉన్న రుద్ర దగ్గరికి వచ్చాయి..

కోపంగా చూస్తూ,తమ కోరలు బయటపెట్టి, ఒక్కసారిగా రుద్ర మీదకి దూకాయి...


రుద్ర గట్టిగా అరిచాడు.....!!!


అంతే......!!!!







ఇంకా ఉంది.......!!!!!

[SivaSai]

Part - 26

ఇక రుద్ర తన ప్రాణాల మీద ఆశ వదిలేసుకున్నాడు...

ఆ కుక్కలు రుద్ర  మీద పడి, ఇష్టానుసారం కొరకసాగాయి..

ఆశ్చర్యకరమైన విషయం ఏమిటంటే...

కుక్కలు కోరుకుతున్నాయి కానీ,రుద్ర కి ఏమి కావటం లేదు..

ఎందుకంటే అవి కొరుకుతున్నది.. రుద్ర శరీరాన్ని కాదు..
అతన్ని బంధించి ఉంచిన వేళ్ళని......

అవి వేగంగా కొరుకుతూ అతన్ని ఆ వేళ్ళ నుంచి బయటపడేసాయి...

వాటి బంధనాల నుంచి బయట పడిన వెంటనే, రుద్ర ఆదిత్య కోసం చూశాడు..

ఆ కుక్కలు ఎక్కడి నుంచి వచ్చాయో ఆలోచించే స్థితిలో లేడు.. తన ఆలోచనంతా ఇప్పుడు ఆదిత్యని కాపాడాలని మాత్రమే ఉంది..

అప్పటికే అది ఆదిత్యని సగానికి పైగా మింగేసింది..

వెంటనే తన దగ్గర ఉన్న కత్తిని బయటకు తీశాడు.
వేగంగా ఆ రాకాసి మొక్క ఒక దగ్గరికి వెళ్ళాడు..

వేగంగా దానిమీద దాడి చేయడం మొదలుపెట్టాడు..

ఆ రాకాసి మొక్క రుద్ర ని దూరంగా విసిరి కొట్టింది...

వేగంగా మరలా దానిమీదకి వెళ్ళాడు...

ఈసారి కూడా రుద్ర ని విసిరికొట్టగానే,ఎగురుకుంటూ వెళ్లి
ఆ కుక్కల దగ్గర పడ్డాడు.

తన చేతిలో ఉన్న కత్తి దూరంగా ఎగిరిపడింది..
అలా ఎంత ప్రయత్నించినా రుద్ర దాని దరిదాపుల్లోకి కూడా వెళ్లలేకపోతున్నాడు.

ఆ కుక్కలు పడిపోయిన రుద్ర దగ్గరికి వెళ్లి,పైకి లెగు అన్నట్టుగా ప్రేమగా అమాయకంగా తమ ముఖంతో తోయసాగాయి.. ఇంకో కుక్క దూరంగా పడిన కత్తిని తీసుకు వచ్చి, అతని ముందు పెట్టింది..

వాటి ప్రవర్తన రుద్ర కి చాలా విచిత్రంగా అనిపించింది..

ఆదిత్య ని కాపాడాలని  పైకి లేచాడు..

చుట్టూ ఉన్న  కుక్కలు రుద్ర వంక అమాయకంగా చూడసాగాయి..

అవి ఏమీ చేయకుండా అలా సైలెంట్ గా ఉండడం చూసి రుద్రకీ చిరాకు పుట్టి,వాటిని చూస్తూ "నా ముఖంలో ఏముంది చూడడానికి...?? వెళ్లి దానిని నాశనం చేయండి..??" అన్నాడు..

ఇక ఆ మాట విన్న వెంటనే.. అప్పటిదాకా సైలెంట్గా బుద్ధిగా ఉన్న ఆ కుక్కలన్నీ వేగంగా దాని మీదకు వెళ్లి దాడి చేయడం మొదలు పెట్టాయి...

అమ్మయ్య సాయం దొరికింది అని మనసులో అనుకున్నాడు రుద్ర..

ఆ కుక్కలన్ని కలిసి,ఆ రాకాసి మొక్క పై పడి ఇష్టానుసారం కొరకసాగాయి...

రుద్ర కూడా తన కత్తితో తనకి అడ్డం వస్తున్న వాటి వేళ్ళు నరికేయసాగాడు..

అలా అన్నివైపుల నుంచి దాడి జరగడంతో,
ఆ మొక్క ఉక్కిరిబిక్కిరి అయ్యింది...

ఇంతలో రుద్ర కి తన కాళ్ల దగ్గర తన గన్ దొరికింది..

వెంటనే ఆ గన్ తీసుకొని, దాని రాకాసి నోటి కింద షూట్ చేశాడు...

ఆ బుల్లెట్ తగలగానే అది వికృతంగా అరిచింది.

ఆ దెబ్బకి గాయపడి, అది ఆదిత్య ని వదిలేసింది..

కింద పడిపోయిన ఆదిత్యని దూరంగా తీసుకెళ్లాడు రుద్ర.

అప్పటిదాకా అరుస్తూ ఉండడంతో దగ్గుతున్నాడు ఆదిత్య...

"ఇప్పుడు ఎలా ఉంది..?"అని అడిగాడు రుద్ర..

"థాంక్స్ రుద్ర..ఇప్పుడు బానే ఉంది.."అన్నాడు ఆదిత్య.

"దెబ్బలు ఏమైనా తగిలాయా..?"

" అదేం లేదు బాగానే ఉన్నాను..!!"

అంటూ అక్కడ రాకాసి మొక్కతో పోరాడుతున్న కుక్కలని చూస్తూ... "ఇవి ఎక్కడినుంచి వచ్చాయి రుద్ర..?"

" నిజం చెప్పాలంటే నాక్కూడా తెలియదు.
కానీ అవి ఇప్పుడు మనల్ని కాపాడాయి.."

ఈలోపు ఆ రాకాసి మొక్క కుక్కలని ఇష్టం వచ్చినట్టు విసిరేయసాగింది.. దానికి సాయంగా చాలా రాకాసి మొక్కలు అక్కడికి చేరుకున్నాయి...

అది చూసిన ఆదిత్య "పదా..!! వాటిని కాపాడదాం..!" అని అన్నాడు..

ఆదిత్య షూటింగ్ లో ఎక్స్పర్ట్... అందుకని రుద్ర దగ్గర గన్ తీసుకొని, అతనికి బ్యాకప్ గా నిలబడ్డాడు..

రుద్ర తన కత్తితో అడ్డు వచ్చిన ప్రతి రాకాసి మొక్కని నరికేయసాగాడు..

అతనిమీద దాడి చేయబోతున్న రాకాసి మొక్కలని ఆదిత్య గన్ తో షూట్ చేయసాగాడు..

చివరగా అవన్నీ చనిపోగా.. ఆ పెద్ద రాకాసి మొక్కని ఇద్దరూ కలిసి, కుక్కల సాయంతో చంపేశారు....

ఆ యుద్దం పూర్తయిన వెంటనే ఆ కుక్కలన్నీ అడవిలో
ఓ దిక్కు వైపు పరిగెత్తడం ప్రారంభించాయి....

అవి అలా వెళ్తుంటే వాళ్ళిద్దరూ అవి ఎక్కడికి వెళ్తున్నాయో అని చూస్తూ ఉండిపోయారు..

ఆ కుక్కల గుంపులోని చివరికి కుక్క వెనక్కి వచ్చి, రుద్ర వైపు చూసి రమ్మన్నట్టుగా చిన్నగా మొరిగి తిరిగి పరిగెత్తడం ప్రారంభించింది.

దాని చేష్టలకి రుద్ర ఆదిత్య ఒకరి ముఖం ఒకరు చూసుకున్నారు..

ఇక వాళ్ళిద్దరికీ కూడా అర్థమైంది...

వెంటనే వాటి వెనకాలే పరుగు ప్రారంభించారు...

అవి కొంత దూరం పరుగెత్తిన తర్వాత,
ఒక గుహ ముందు ఆగిపోయాయి...

వాటిని అనుసరిస్తూ పరిగెత్తుకొని, ఆ గుహ వద్దకు వచ్చారు ఇద్దరు....

అక్కడ పరిస్థితి చూసి ఆశ్చర్యపోయారు...

ఎందుకంటే, ఆ గుహ చుట్టూ చాలా రాకాసి మొక్కలు కాపలాగా ఉన్నాయి..

ఆ కుక్కలన్నీ లోపలికి వెళ్లడానికి ఎంత ప్రయత్నిస్తున్నా,
ఆ రాకాసి మొక్కలు వాటిని లోపలికి రాకుండా అడ్డుకుంటున్నాయి...

ఆ గుహద్వారం మొత్తం, పిచ్చి పిచ్చి అడవి తీగలతో అడ్డుగోడలా మారిపోయింది...

ఆ కుక్కలన్నీ అంతగా లోపలికి వెళ్లడానికి ప్రయత్నిస్తున్నాయి అంటే లోపల ఏదో ఉందని వాళ్ళిద్దరికీ అర్ధం అయ్యింది....

ఇక ఆలస్యం చేయకుండా ఇద్దరు ఆ రాకాసి  మొక్కల పై దాడి ప్రారంభించారు..

కొద్దిసేపటికే ఆ మొక్కలన్నీ వాళ్ళ చేతుల్లో నాశనమయ్యాయి..

ఇద్దరు ఆ గుహద్వారం ముందుకు వచ్చారు..

దారికి అడ్డంగా పిచ్చి,పిచ్చి తీగలన్ని ఉన్నాయి..

రుద్ర తన చేతిలో ఉన్న కత్తితో వాటిని నరికి పారేశాడు..

గుహ లోపలి భాగం మొత్తం చీకటిగా ఉంది..

వాళ్ళిద్దరూ అడుగుపెట్టగానే గుహ లోపల గోడలకి పెట్టి ఉన్న కాగడాలన్ని ఒక్కసారిగా వెలిగాయి..

మెల్లగా ఇద్దరూ లోపలికి ప్రవేశించారు...

లోపలికి వెళ్లాలా వద్దా అని ఆలోచించసాగారు...

వాళ్ళు ఆలోచిస్తూ ఉండగానే కుక్కలన్ని ఒక్కసారిగా లోపలికి పరుగెత్తాయి..

అన్నిటికంటే చివరగా లోపలికి వెళుతున్న కుక్క ఒక్క క్షణం ఆగి వెనక్కి తిరిగి రుద్ర,ఆదిత్యల వంక చూసింది...

అక్కడ నుంచుని చూస్తున్న వాళ్ల దగ్గరికి వెళ్లి,
రుద్ర ఫ్యాంట్ నోట పుచ్చుకుని, లోపలికి రమ్మన్నట్టుగా లాగడం మొదలు పెట్టింది..

దాని సైగలు అర్థం చేసుకున్న ఇద్దరు లోపలికి వెళ్ళసాగారు...

అలా గుహ లోపలికి కొంత దూరం వెళ్ళిన తరువాత ఒక విశాలమైన ప్రాంతం కనిపించింది.

కుక్కలన్నీ అక్కడే ఉన్నాయి..

చుట్టూ చూసారు.. కానీ ఏమీ కనిపించలేదు..

"అసలు ఈ కుక్కలు మనల్ని లోపలికి ఎందుకు తీసుకు వచ్చాయి..??" అని అనుమానంగా అడిగాడు ఆదిత్య...

కానీ రుద్ర సమాధానం చెప్పకుండా పైకి చూస్తున్నాడు...

"పైన ఏముంది...?"అంటూ పైకి చూశాడు..

పైన కనిపించిన దృశ్యం చూడగానే ఆదిత్యకి మతిపోయింది..

ఎందుకంటే పైన సిద్ధ భైరవ స్వామి గారి శరీరం
పెద్ద పెద్ద అడవి తీగల మధ్య చిక్కుకొని ఉంది...

కానీ అవి ఆయన శరీరాన్ని తాకలేకపోతున్నాయి.

ఎందుకంటే ఆయన శరీరం చుట్టూ తెల్లని వెలుగు రక్షణ కవచంలా ఉంది...

ఆ కాంతి చుట్టూ మాత్రమే ఆ అడవి తీగలు అల్లుకొని ఉన్నాయి....

"ఆయన ఎవరై ఉంటారు రుద్రా...??" అని పైకి చూస్తూ ఆశ్చర్యంగా అడిగాడు ఆదిత్య..

"ఆయన ఖచ్చితంగా మన వెతుకుతున్న
సిద్ధ భైరవులు గారే అయ్యుంటారు.." అని చెప్పాడు రుద్ర...

" అయితే మనం ఆయన్ని ఎలాగైనా కాపాడాలి...!" అంటూ గన్ తీసి, పైన ఆయనను బంధించిన ఒక అడవి తీగ మీదకి షూట్ చేశాడు..

ఆ బుల్లెట్టు తగిలి ఆ తీగ తెగిపోయింది.. కానీ చూస్తూ ఉండగానే మరుక్షణం ఆయనను తిరిగి అల్లుకుపోయింది..

అది చూసిన రుద్ర తన చేతిలో ఉన్న కత్తిని విసిరాడు...

మళ్లీ అదే సీన్ రిపీట్ అయ్యింది...

ఈసారి ఇద్దరూ కలిసి ప్రయత్నించారు..

కానీ వాటిని ఎంత నాశనం చేద్దామని ప్రయత్నించిన అవి తిరిగి వస్తూనే ఉన్నాయి..

ఇంక ఇద్దరికీ ఏం చేయాలో అర్థం కాలేదు..

"ఇపుడు ఏం చేద్దాం రుద్ర...??" అని అడిగాడు. ఆదిత్య...


" మానవ ప్రయత్నం ఫలించనప్పుడు,మంత్ర ప్రయోగమే సరైనది. ఆదిత్యా..!!" అంటూనేలపై యోగాసనం వేసుకుని కూర్చున్నాడు..

కొద్దిసేపు మంత్రాలు పఠించిన తరువాత, కళ్ళు తెరిచి గట్టిగా అరుస్తూ అరచేతితో నేలపై గట్టిగా కొట్టాడు...

ఒక్కసారిగా నేల ఏదో భూకంపం వచ్చినట్టు అదిరింది...

రుద్ర కొట్టిన చోట నేల పెద్ద పెద్ద బీటలు వారింది...

ఆ బీటలు వారిన చోటు నుండి బిలబిలమంటూ వందలాది ఎలుకలు ఒక్కసారిగా బయటకు వచ్చాయి...

అవి వచ్చిన వెంటనే గోడల మీద నుండి పాకుతూ వెళ్లి, సిద్ధ భైరవులను బంధించిన తీగలను కొరికి వేయడం మొదలు పెట్టాయి..

ఆ తీగలన్నిటిని ఎలుకలు కొరికి వేయగానే,
రుద్ర భైరవుల శరీరం చుట్టూ ఉన్న తీగలన్ని మాయమైపోయాయి.. అప్పటి వరకు అక్కడ ఉన్న ఆ నల్ల కుక్కలు అన్నీ కూడా మాయమైపోయాయి...

ఆ కుక్కలు అలా మాయమైపోవడంతో ఇద్దరూ ఆశ్చర్యపోయారు..

ఆ తరువాత మెల్లగా ఆయన శరీరం ఎగురుకుంటూ నేల మీదకి వచ్చింది...

ఆయన శరీరం నేల మీదకి  రాగానే ఆయన చుట్టూ ఉన్న కాంతి వలయం ఒక్కసారిగా మాయమైపోయింది...

ఇద్దరు చూస్తూ ఉండగానే,ఆయన శరీరం సాధారణ స్థితికి వచ్చింది...

ఆ తర్వాత ఇద్దరూ కలిసి,ఆయనను అక్కడ ఉన్న ఒక రాతి బండ మీద పడుకోబెట్టారు..

కొద్దిసేపటి తర్వాత ఆయన మెల్లగా కళ్ళు తెరిచారు...

మెల్లగా లేచి కూర్చుని, ఇద్దరి వంక చిరునవ్వుతో చూశారు...

" నన్ను కాపాడినందుకు మీ ఇద్దరికీ ధన్యవాదాలు...!"అన్నారు ఆయన..

"స్వామి..!తమరు సిద్ధ భైరవులే కదా..??" అని అడిగాడు రుద్ర..

దానికి సమాధానంగా నవ్వుతూ తల ఊపారు...

ఇద్దరు వెంటనే ఆయన పాదాలకు నమస్కరించారు...

" ఆ తల్లి ప్రత్యంగిరా మాత ఆశీస్సులు మీకు ఎప్పుడూ ఉంటాయి.. పైకి లేవండి." అన్నారు..

ఇద్దరూ పైకి లేచి వినయంగా ఆయనకు నమస్కరిస్తూ నుంచున్నారు...

" ఇంతకీ మీరు ఎవరు..?? ఈ అడవికి ఎందుకు వచ్చారు..!?" అని అడిగారు సిద్ధ భైరవులు..

" నమస్కారం స్వామి..నా పేరు రుద్ర.. నేను మీ శిష్యుడు శివుడు పుత్రుడను.ఇతని పేరు ఆదిత్య. ఇతని విషయంలో తమరి సహాయం కోరి,మీ కోసం వెతుక్కుంటూ ఈ అడవికి వచ్చాము."అంటూ ఆయనకు తమ పరిస్థితి వివరించాడు...

" ఏమిటి సమస్య చెప్పండి..?"

" స్వామి...! ఎవరో ఇతని మీద పంచవక్రి ని ప్రయోగించారు. దాని బారి నుండి కాపాడడం ఎలాగో తెలియటం లేదు.. తమరి ఏదైనా పరిష్కార మార్గం చూపిస్తారేమో అని వెతుక్కుంటూ ఇంత దూరం వచ్చాము..!"అంటూ వినయంగా చెప్పాడు రుద్ర.

ఆ మాట చెప్పగానే సిద్ధ భైరవులు ఒక్కసారిగా లేచి నుంచున్నారు..

" పంచవక్రిని ఇతని మీద ప్రయోగించడమా..??
అసాధ్యం..!! అంతటి శక్తివంతమైన తాంత్రికుడు ఇప్పుడు నాకు తెలిసి ఎవరూ లేరు..! అయినా  అది పంచవక్రి అని నీకు ఎలా తెలుసు..?"అని అడిగారు..

" నాకు కూడా దాని గురించి తెలియదు స్వామి..
మా తండ్రిగారికి తమరు ఇచ్చిన గ్రంథం నేను చదవడం వల్లనే నాకు తెలిసింది.. కొద్ది రోజుల క్రితం దానికి కావలి శక్తుల నుండి ఆదిత్యను కాపాడడం కోసం చాలా కష్టపడవలసి వచ్చింది.ఇప్పుడు ఇతని ప్రాణం చాలా అపాయంలో ఉంది. మున్ముందు రాబోయే అమావాస్యలలో ఇతడిని ఎలా కాపాడాలో తెలియటం లేదు.
దయచేసి మీరే ఏదో ఒక దారి చూపించండి.."
అంటూ రుద్ర అయిన కాళ్లపై పడ్డాడు..

" దయచేసి నన్ను కాపాడండి స్వామి..!!" అంటూ ఆ వ్యక్తి కూడా ఆయన కాళ్లపై పడ్డాడు..

సిద్ధ భైరవులు వారిద్దరినీ పైకిలేపి,
" బాధపడకండి నాయనలారా..!! పైకి లేవండి.. మీ ప్రాణాలకు తెగించి మరీ నా ప్రాణాలు కాపాడారు.. కచ్చితంగా నేను మీకు సహాయం చేస్తాను..కానీ పంచవక్రి ని ఎదుర్కోవడం అంటే సామాన్య విషయం కాదు.. మహా మహా తాంత్రికులే దాని శక్తి చూసి భయపడతారు..
ఒక్కసారి దేని మీదకైనా దానిని ప్రయోగిస్తే,
వాళ్ల చావు చూసిన తరువాతే అది శాంతిస్తుంది.
అతి ప్రమాదకరమైన దుష్టశక్తి అది.. అసలు
దాని చుట్టూ ఉండే కావలి శక్తులే చాలా ప్రమాదకరమైనవి.. మీకు ఆ విషయం ఇంతకు ముందే తెలిసి ఉంటుంది.."అని అన్నారు..

"అయితే నా సమస్యకి పరిష్కార మార్గం ఏది లేదా స్వామి..??" అని విచారంగా ముఖంపెట్టి అడిగాడు ఆదిత్య..

ఒక్క క్షణం అని చెప్పి పద్మాసనం వేసుకుని కూర్చున్నారు సిద్ధ భైరవులు..

కళ్ళు మూసుకుని మంత్రాలు చూపించగానే ఆయన ముందు నేలపై వెలుగు రేఖలు కదులుతూ ఒక నక్షత్రము వంటి ఆకారం లోకి మారిపోయాయి. అలా కొద్ది సేపు ఆ ఆకారం వెలుగుతూ, మూడు వేరు వేరు ఆకారములు కలిగిన చక్రములు గా మారిపోయింది..

సిద్ధ భైరవులు కళ్ళు తెరిచారు.. ఆయన ఎదురుగుండా ఉన్న మూడు చక్రాల ని చూడగానే.. ఆయన ముఖంలో చిన్న చిరునవ్వు వచ్చింది..

ఎదురుగా నిలుచుని ఉన్న ఇద్దరి వంక చూసి...

"ఒక మార్గం ఉంది..!" అని అన్నారు...

"ఏంటి స్వామి..?" అని ఇద్దరు ఆత్రుతగా అడిగారు..


ఇంకా ఉంది....!!!

[SivaSai]

Part - 27

"పంచవక్రి ని ఎదిరించడం సాధారణమైన విషయం కాదు...బంధించడం దాదాపు అసాధ్యం...కానీ ఒక దారి ఉంది..కానీ అది చాలా ప్రమాదకరమైనది..
ఈ పనిలో ఒక చిన్న తప్పు జరిగినా అతనితోపాటు చుట్టూ ఉన్న వాళ్ళందరూ చనిపోతారు.."అని చెప్పారు సిద్ధ భైరవులు

"ఏం పని స్వామి..?" అని అడిగారు ఇద్దరు.

"పంచవక్రి చుట్టూ దాని 3 అనుచర గణాలు ఉంటాయి. వాటి శక్తి చాలా భయంకరమైనది.."

" అవును స్వామి..!! మేము వాటిని ఎదిరించడానికి మేము చాలా కష్టపడ్డాం..!!"

" కానీ మీరు ఎదుర్కొన్నది రెండింటిని మాత్రమే..!! అసలైనది కరోముఖి..!! దానికి ఈ రెండిటికి మించిన శక్తి ఉంటుంది. విర్కొర,విస్కర్ష శత్రు నాశనం చేస్తాయి..
కరోముఖి మాత్రం ఎవరైనా పంచవక్రిని అడ్డుకోవాలని చూస్తే తన మాయతో శత్రువుని ఏమార్చి భయంకరంగా చంపేస్తుంది.. కాబట్టి మొదట వీటిని బంధిచగలిగితే,పంచవక్రిని ఎదిరించవచ్చు." అని చెప్పారు సిద్ధ భైరవులు..

" స్వామి నాకు ఒక చిన్న సందేహం..
దాని అనుచర శక్తులను బంధిస్తే పంచవక్రిని సులభంగా ఎదిరించవచ్చా..??"అని అడిగాడు ఆదిత్య...

నా మాటలకి సిద్ధ భైరవులు పగలబడి నవ్వారు...

ఆయన అలా నవ్వుతుంటే ఇద్దరు ఒకరి ముఖాలు ఒకరు చూసుకున్నారు..

"పంచవక్రీ అనుచరగణలు చాలా శక్తివంతమైనవి..
వాటిని బంధించాలి అంటే సామాన్యమైన తాంత్రికుడు వల్ల కాదు.."

"వీటితో పోలిస్తే పంచవక్రి శక్తులు అసామాన్యమైనవి..
పంచవక్రిని నేరుగా ఎదిరించడం అంటే సామాన్యమైన విషయం కాదు. ఒకవేళ ఎదిరించాలి వస్తే తాంత్రిక శక్తి తో పాటు దైవానుగ్రహం కూడా మనకి ఉండాలి.. దాని శక్తి గురించి చెప్పాలి అంటే .ఒక శక్తివంతమైన అస్త్రం లాంటిది..
నిర్దిష్ట గమ్యం లేకుండా ప్రయోగిస్తే భయంకర వినాశనం జరుగుతుంది. ఇప్పుడు దానికి గమ్యం నువ్వే..!! నిన్ను తప్ప వేరే ఎవ్వరిని చంపదు.!! కానీ....!!"అంటూ మధ్యలో ఆపేశారు సిద్ధ భైరవులు..

" ఏం స్వామి..! మధ్యలో ఆపేశారే..?"అని అడిగాడు ఆదిత్య..

"కానీ నిన్ను మాత్రం చాలా హింసించి, హింసించి చంపుతుంది.. ఆ బాధ మాటల్లో చెప్పలేనిది ఆదిత్య..! ఇంతటి భయంకరమైన శక్తిని నీ మీద ఎందుకు ప్రయోగించారో నాకు అర్థం కావడం లేదు."అని బాధపడ్డారు సిద్ధ భైరవులు..

ఆ మాటలు విన్న ఆదిత్య మౌనంగా ఉండిపోయాడు..

"స్వామి అది..!! ఇందాక ఒక మార్గం ఉంది అన్నారు కదా.. అది ఏమిటి..?"అని అడిగాడు రుద్ర...

"అవును.. ఒక మార్గం ఉంది కానీ..,
అది చాలా ప్రమాదకరమైనది. కష్టతరమైనది.."

"దయచేసి ఏమిటో చెప్పండి స్వామీ..!!"

"దాని 3 అనుచర గణాలను, ఏకకాలంలో
చక్ర బంధనం చేసి,కట్టడి చేస్తే,పంచవక్రి నుండి ఆదిత్యని కాపాడడం మనకి సులభమవుతుంది."

"మరి పంచవక్రి ని ఎదిరించడం ఎలా స్వామి..?"అని అడిగాడు ఆదిత్య..

"ఇది సమాధానం లేని ప్రశ్న నాయనా..!! ఇప్పటివరకు దాని నుండి తప్పించుకోవడం, ఎదిరించడం ఎవరి తరమూ కాలేదు.. దాని శక్తి ముందు ఎంత పెద్ద తాంత్రికుడు  అయినా సరే నాశనం కావాల్సిందే.."అంటూ బాధపడ్డారు..

" కానీ స్వామి..!! ఎవరు ప్రయోగించారో తెలుసుకుంటే ఏదైనా ఉపయోగం ఉంటుందా...??"అని అడిగాడు రుద్ర.

" కొంతమేర ఫలితం ఉండొచ్చు.. ఎందుకంటే కారణం తెలిస్తే దానికి తగ్గ పరిష్కార మార్గం ఆలోచించవచ్చు..!?"

" అదే ఎలా తెలుసుకోవాలో అర్థం కావడం లేదు స్వామి..!!" అని విచారంగా అన్నాడు రుద్ర..

" ఈ సమస్య మొదలైన చోటే వెతుకుదాం.
ఏదైనా ఆధారం దొరికే అవకాశం ఉంది."
అన్నాడు ఆదిత్య...

"సరే అయితే, రేపే బయలుదేరుదాం.." అన్నాడు రుద్ర...

"మంచిది..!నాయన వెళ్లి రండి...!"అన్నారు సిద్ధ భైరవులు..

"మరి మీరు మాతో రా..రా స్వామి..??" అని అడిగాడు రుద్ర..

" నేనా ఎక్కడికి..? ఇదే నా నివాసం..!"

" స్వామి..!మీ కోసం గ్రామంలో అందరూ ఎదురుచూస్తున్నారు. మిమ్మల్ని దూరం చేసుకున్నందుకు వారందరూ ఎంతో బాధ పడుతున్నారు.దయచేసి మీరు తిరిగి గ్రామానికి వెళ్ళండి. వాళ్ల పరిస్థితి అస్సలు బాగోలేదు చాలా బాధపడుతున్నారు.. మేము స్వయంగా మా కళ్ళతో చూసాము.దయచేసి మీరు కూడా మాతో పాటు వస్తే మేము చాలా సంతోషిస్తాము..." అన్నాడు ఆదిత్య..

" అవును స్వామి..!! మీరు ఒక్కరే ఇక్కడ ఉండడంలో అర్థం లేదు.. వాళ్ళు తప్పు చేశారు కాదనడం లేదు. కానీ మీరు తండ్రి స్థానంలో ఉండి ఆలోచించండి. బిడ్డలు తప్పు చేస్తే తండ్రి దండిస్తాడు తప్ప, వాళ్లని దూరం చేసుకోడు కదా..!! దయచేసి రండి స్వామి..!! " అని బ్రతిమాలాడు రుద్ర..

వాళ్ల మాటలకు సిద్ధ భైరవులు లేచి నుంచున్నారు..

వాళ్ళని చూసి నవ్వుతూ..
" మంచి మనసులు నాయనా మీవి..!
మీకోసం వస్తున్నా పదండి..!"అంటూ వాళ్ళతో కలిసి బయలుదేరారు...

ముగ్గురు గుహ నుంచి బయటకు వచ్చారు.

అప్పుడే తెలతెలవారబోతోంది...

వాతావరణం మొత్తం ప్రశాంతంగా ఉంది..

ఆ ప్రశాంత వాతావరణాన్ని చూసి ముగ్గురు ఆనందించారు...

" ఒకప్పుడు ఈ అడవి శపించబడింది..
రాత్రి మీరు చేసిన పోరాటం వల్ల, ఆ దుష్ట శక్తులన్నీ అడవిని వదిలి వెళ్ళిపోయాయి..ఇప్పుడు ఈ అడవి పూర్తిగా సురక్షితం.. ఒకప్పుడు వాటితో పోరాడుతూ ఉండగానే నన్ను బంధించాయి..! మీరే నన్ను కాపాడారు.."అంటూ ముగ్గురు ముందుకు వెళ్లబోతుండగా...

వాళ్ళ వెనకాల ఒక కుక్క అరుపు వినిపించింది..

వెనక్కి తిరిగి చూడగా ఆ నల్లటి కుక్క వాళ్ళ వెనుక వస్తుంది..

దాన్ని చూసిన స్వామి నవ్వుతూ.. దాని దగ్గరికి వెళ్లి ముద్దు చేయసాగారు..

" ఇది ఎవరి కుక్క స్వామి..!!?? రాత్రి మాయమై పోయింది.మళ్ళీ ఇప్పుడు ప్రత్యక్షమయింది..!" అని అడిగాడు ఆదిత్య..

"దీని పేరు భైరవ..!! ఈ అడవిలో చిక్కుకొన్న మంచి వాళ్ళ కోసం మంచ్రేకరుడు దీనిని సృష్టించి,ఈ అడవిలోకి వదిలారు.. అందుకే ఇది మీకు సహాయం చేసింది.. ఇది ఒకేసారి ఎన్ని కుక్కలగానైనా మారగలదు.. దుష్టశక్తులను ఎదిరించి పోరాడగలదు. దీనిని నాశనం చేయడం అసాధ్యం...!" దాని గురించి వివరించారు..

" మరి ఆ అమ్మాయిలను కాపాడడానికి ఇది ఎందుకు రాలేదు..??"అని అడిగాడు ఆదిత్య..

"చెప్పాను కదా..!! మంచి వాళ్ళ కోసమే వస్తుందని..!
మీ ప్రాణాలకు తెగించి, ఆ అమ్మాయిలను కాపాడదామని వచ్చారు.. వాళ్లని కాపాడారు. వారిని కాపాడే ప్రయత్నంలో మీ ప్రాణాలను పణంగా పెట్టారు. అందుకే మిమ్మల్ని కాపాడడానికి ఇది వచ్చింది...!"అంటూ దాని తలపై రాస్తూ చెప్పారు సిద్ధ భైరవులు.

అలా మాట్లాడుకుంటూ ముగ్గురు అడవి నుంచి బయటపడ్డారు..

వాళ్లు అడవి నుంచి బయటకు వచ్చేసరికి సెక్యూరిటీ ఆఫీసర్లు,గ్రామస్తులందరూ అక్కడే వారి కోసం ఎదురుచూస్తూ ఉన్నారు..

సిద్ధ భైరవులు తిరిగి రావడంతో, వారి ఆనందానికి అవధులు లేవు.. అందరూ సామూహికంగా వచ్చి ఆయనకు క్షమాపణ చెప్పుకున్నారు..

ఆదిత్య రుద్ర కాపాడిన అమ్మాయిలు కూడా వారి దగ్గరకు వచ్చి థాంక్స్ చెప్పారు...

వారిద్దరు సిద్ధ భైరవుల తో సహా తిరిగి వచ్చినందుకు అశ్వంత్ చాలా సంతోషించాడు..

అలా అందరికీ వీడ్కోలు చెప్పి తిరిగి ప్రయాణం అయ్యారు...

అలా వాళ్ళు శ్రీశైలం వచ్చేసరికి, చీకటి పడింది..

ఇద్దరూ మంజునాథ రావు గారి ఇంటికి చేరుకున్నారు.. ఇద్దరూ ఇంటికి వస్తున్నట్టు ఎవ్వరికీ చెప్పలేదు..

ఇద్దరూ ఇంట్లోకి అడుగు పెట్టేసరికి గోవింద రావు గారు, మంజునాథ రావుగారు,అప్పుడు హాల్ లోనే ఉన్నారు..

ఇద్దరూ అలా సడన్ గా వచ్చేసరికి  ఆశ్చర్యపోయారు.. వెంటనే పైకి లేచి వాళ్ళిద్దరి దగ్గరికి వచ్చారు.

"మీరు రావడానికి చాలా రోజులు పడుతుందని ఇప్పుడే అనుకుంటున్నాం.. ఇంతలోనే మీరు వచ్చారు..!! నూరేళ్లు మీకు..!!"అని అన్నారు గోవింద రావు..

" ప్రయాణం బాగా జరిగిందా..?వెళ్లిన పని సుఖంగా జరిగిందా బాబు...?"అని అడిగారు మంజునాథ రావు..

" బాగానే జరిగింది గురువుగారు..!"అన్నాడు రుద్ర..

ఆదిత్య మాత్రం సమాధానం చెప్పకుండా అటు ఇటు చూడసాగాడు..

ఆదిత్య చూపులు పసిగట్టారు మంజునాథ రావు.

"భాను ఇప్పుడే బయటికి వెళ్ళింది. పదినిమిషాల్లో వస్తుంది బాబు...!" అన్నారు చిన్నగా నవ్వుతూ మంజునాథ రావుగారు..

ఆ మాటలకి ఆదిత్య సిగ్గుపడుతూ..
" అదేంలేదు తాతగారు.. మంచినీళ్ళు అడగడానికి ఎవరైనా ఉన్నారా అని చూస్తున్నాను..!!" అన్నాడు..

"ఒరేయ్ రావు..! వీడికి కూడా నీ సిగ్గే వచ్చిందిరా..!
నీకు తగ్గ మనవడు..!" అంటూ నవ్వుకున్నారు.

"చాలా దూరం ప్రయాణం చేసి వచ్చారు కదా.. ముందు వెళ్లి స్నానం చేసి విశ్రాంతి తీసుకోండి.తర్వాత మాట్లాడుకుందాం." అన్నారు గోవింద రావు...

సరేనని ఇద్దరూ తమ తమ గదుల్లోకి వెళ్లారు.

కొద్దిసేపటికి రుద్ర స్నానం చేసి,హాలులోకి వచ్చాడు.


ఇంతలో భాను అక్కడికి వచ్చింది..

రుద్ర చూసి ఆశ్చర్యపోయి..
" అప్పుడే వచ్చేసారా..!? ఆదిత్య గారు ఏరి..?"అని రుద్ర ని అడిగింది...

రుద్ర సమాధానం చెప్పబోతుండగా, మంజునాథ రావు కలగజేసుకుని " రుద్ర ఒక్కడే వచ్చాడు తల్లి. హళేబీడులోని శివాలయంలో ఆదిత్య చేత ఏవో పూజలు చేయిస్తున్నారు.. ఆదిత్య కి సంబంధించిన సామానుల కోసం రుద్ర ఒక్కడే వచ్చాడు. ఆదిత్య రాలేదు.." అని అన్నారు..

ఆ మాటలు విన్న భాను ముఖం మాడిపోయింది.

ఎవరితో మాట్లాడకుండా నేరుగా తన గదిలోకి వెళ్ళిపోయింది..

అది గమనించిన రుద్ర " అదేమిటండీ.? అలా చెప్పారు.? పాపం చూశారా..! ఎలా బాధపడుతూ వెళ్ళిపోయిందో..?" అంటూ నోచుకున్నాడు రుద్ర..

రుద్ర మాటలను సమర్థించాడు గోవింద రావు..
" ఎందుకురా.. ఆ పిల్లని అలా బాధ పెట్టావు..నువ్వు కుదురుగా ఉండవు కదరా..!!?"అంటూ మంజునాథ రావు ని తిట్టారు..

ఆ మాటలకి పగలబడి నవ్వుతూ...!!
"రేయ్ రావు..! మీకు తెలియంది కాదు కదరా..!!
ఎదురు చూపుల్లోనే ప్రేమ బలపడుతుంది..!
అయినా ప్రవరాక్యుడు లాగా అమ్మాయిలకు దూరంగా ఉండేవాడివి.. ఇవన్నీ నీకు ఎలా తెలుస్తాయి..??"అన్నారు మంజునాథ రావు..

ఇలా మాట్లాడుకుంటూ ఉండగా ఆదిత్య అక్కడికి వచ్చాడు...

" ఏదో మాట్లాడుకుంటున్నారు..??"అని ఆదిత్య అడగగానే, అప్పటి వరకు జరిగిందంతా చెప్పేసాడు రుద్ర..

" పాపం తాతయ్య గారు..! ఎందుకలా తనని ఏడిపించారు..?" అంటూ భాను గదికి పరిగెట్టాడు..

"ఇప్పుడు వీడు పరిగెట్టాడు..!"అంటూ నవ్వడం మొదలు పెట్టారు గోవింద రావు..ఆయన నవ్వుతూ శృతి కలిపారు ఇద్దరు..

ఆదిత్య భాను గది కి వెళ్ళేసరికి బోర్లా పడుకొని ఉంది..

మెల్లగా తన దగ్గరకు వెళ్లి తలపై చెయ్యి వేసాడు.

"నాకు ఆకలిగా లేదు.. మీరు వెళ్లి తినండి.. తాతయ్య..!!" అని అంది..

" నువ్వు తినకపోతే నేను కూడా తినను..!!" అన్నాడు ఆదిత్య..

ఆదిత్య గొంతు వినగానే వెంటనే తల తిప్పి చూసింది..

ఎదురుగా ఆదిత్య కనిపించగానే ఆనందంతో గట్టిగా కౌగిలించుకుని,ముఖం పై ముద్దులతో
ముంచెత్తింది...

"అబ్బో..!! నన్ను చాలా మిస్ అయినట్టున్నావ్..?" అని నవ్వుతూ అడిగాడు.. ఆదిత్య..

" మరి అవ్వనా..?? మీరు వెళ్ళాక చాలా బాధపడ్డాను.. ఇంకా ఎన్ని రోజులు వెయిట్ చెయ్యాలో అని అనుకున్నాను. కానీ లక్కీగా మీరు తిరిగి వచ్చారు.." అని చెప్పింది.

"సరే పద.. ఇంకా ఎక్కువ సేపు ఇక్కడే ఉంటే,ఇక మనల్ని అందరూ ఆడేసుకుంటున్నారు." అని ఇద్దరూ కలిసి హాల్లోకి వచ్చారు..

"ఏరా బుజ్జగింపులు అయిపోయాయా..?"
అని నవ్వుతూ అడిగాడు గోవింద రావు..

" మా భాను ముఖం చూడు.ఆదిత్య రాగానే వెలిగిపోతోంది.." అంటూ నవ్వారు మంజునాథ రావు..

ఆ మాటలకి అందరూ నవ్వుకున్నారు..

"సరే గాని, ఇంటికి వెళ్లిన పని ఏమైంది..?"
అని అడిగారు గోవింద రావు..

ఇద్దరూ కలిసి హలేబీడు లోని జరిగిన సంగతులన్నీ వాళ్ళతో చెప్పారు. జరిగిందంతా విని అందరూ సంతోషించారు..

భోజనం టైం అవడంతో అందరూ భోజనాలు పూర్తి చేసి ఎవరి గదుల్లోకి వాళ్ళు వెళ్లి పోయారు.

ఆ తర్వాత ఆదిత్య రుద్ర తమ తమ గదుల్లోకి వెళ్లిపోయారు..

అందరూ పడుకుండిపోయారు..

అదేరోజు రాత్రి....

సమయం 2 గంటలు కావస్తోంది.

రుద్ర కి మెలకువ వచ్చింది..

మెల్లగా పైకి లేచి, అక్కడ అంతకు ముందు సిద్ధం చేసుకున్న బ్యాగ్ తీసుకొని, మెల్లగా తన గది నుండి బయటకు వచ్చాడు..

అక్కడే ఉన్న కార్ కీస్ తీసుకొని, గది బయటకు వచ్చాడు..

ఇంటి గుమ్మం దాటి బయటికి వెళ్లబోతుండగా...

అప్పుడే మంచినీళ్ల కోసం బయటకు వచ్చిన గోవింద రావు రుద్ర ని చూశారు...

కార్ డోర్ తీసుకుని రుద్ర వెళ్లబోతుండగా...

"ఏమైంది రుద్ర..? ఇంత రాత్రివేళ ఎక్కడికి బయలుదేరావ్..??"అని కంగారుగా అడిగారు గోవింద రావు.

" అమ్మ దగ్గర నుండి ఫోన్ వచ్చింది గురువుగారు..!! రెండు రోజుల్లో తిరిగి వచ్చేస్తాను...! ఆదిత్యతో చెప్పండి.."చెప్పి బయలుదేరుతుండగా..

"ఇంత రాత్రివేళ ఒక్కడివే ఏం వెళ్తావ్..! ఆదిత్యని కూడా తీసుకెళ్ళు..!! ఒక నిమిషం ఆగు..!
ఆదిత్య ని పిలుస్తాను..!" అంటూ పిలవబోతుండగా..

"వద్దు గురువుగారు..! నేను ఒక్కడినే వెళ్తాను..!"
అంటూ ఆయన సమాధానం కోసం ఎదురు చూడకుండా కంగారుగా వేగంగా కారు ఎక్కి వెళ్ళిపోయాడు..

రుద్ర ప్రవర్తన గోవింద రావు గారికి విచిత్రంగా తోచింది.. అతని ముఖంలో కంగారుని గమనించారు..

వెంటనే ఆదిత్య గది దగ్గరికి వెళ్ళారు..

ఆదిత్య నిద్రపోతున్నాడు. పడుకున్నవాడిని లేపారు..

నిద్రలేచిన ఆదిత్య తన గదిలో ఉన్న గోవింద రావు ని చూసి " ఏమైంది తాతయ్య.? ఇంత రాత్రి వేళ నా గదిలోకి వచ్చారు.? ఏదైనా సమస్య..??" అని కొంచెం కంగారుగా అడిగాడు..

"రుద్ర సడన్గా వాళ్ల ఇంటికి వెళ్లాడు. దేనికి అని అడిగితే వాళ్ళ అమ్మగారు నుండి ఫోన్ వచ్చిందని చెప్పి కంగారుగా వెళ్ళాడు.."అని అడిగారు.

ఆ మాటలు విన్న ఆదిత్య కి నిద్ర మత్తు వదిలిపోయింది "ఇంత రాత్రి వేళ వెళ్లాడా..?? నాకు కూడా ఏమీ చెప్పలేదు.?"

" ఏమో.? కంగారుగా వెళ్ళిపోయాడు.."అని చెప్పారు గోవింద రావు.

ఆదిత్య వెంటనే రుద్ర మొబైల్ కి కాల్ చేశాడు..

రింగవుతున్నది గాని అటువైపు నుండి ఎటువంటి సమాధానం లేదు. ఎన్నిసార్లు ప్రయత్నించినా రుద్ర ఫోన్ అటెండ్ చేయడం లేదు..

ఆదిత్య కి ఏం చేయాలో అర్థం కాలేదు.. "తనకి కూడా చెప్పకుండా ఎంత అర్ధరాత్రివేళ ఒక్కడే ఎందుకు బయల్దేరాడు..?" అని ఆలోచించసాగాడు..

మరోపక్క.........!!

ఇంటి నుంచి బయలుదేరిన రుద్ర వేగంగా కారు డ్రైవ్ చేసుకుంటూ వెళ్తున్నాడు...

అంతకంటే వేగంగా అతని ఆలోచనలు ముందుకు సాగుతున్నాయి..

తన బయలుదేరిన కొద్ది నిమిషాలకే ఆదిత్య నుండి ఫోన్లు రాసాగాయి.. ఫోన్ ఎత్తకుండా సైలెంట్ మోడ్ లో పెట్టాడు..

మెల్లగా అతని ఆలోచనలు గతంలోకి వెళ్ళాయి..

గుహ నుండి బయటకు వచ్చేటప్పుడు, సిద్ధ భైరవులు ఆదిత్య తెలియకుండా కొన్ని విషయాలను రుద్రతో చెప్పారు..

" చూడు రుద్ర..! ఇది నీ మనసులో పెట్టుకో.. ఆదిత్యకి తెలియనివ్వద్దు.. మీరు చెప్పింది పూర్తిగా విన్న తర్వాత, ఈ సమస్యలన్నిటికీ మూలం మీరు చెప్పిన చోటే ఉందని నాకనిపిస్తుంది.. కానీ ఆదిత్య ని ఆ ప్రదేశానికి దూరంగా ఉంచు.ఎందుకంటే వాటిని ప్రేరేపించిన స్థలం అదే అయి ఉంటుందని నాకనిపిస్తుంది. అటువంటి స్థలానికి ఆదిత్య వెళితే,  మీ చేతిలో ఓటమి చవి చూశాయి కనుక, తిరిగి ముప్పు వాటిల్లే ప్రమాదం ఉంది.. అతని ప్రాణానికి ముప్పు రావచ్చు.. కాబట్టి ఆ ప్రదేశానికి ఆదిత్యని దూరంగా ఉంచు. నువ్వు కూడా చాలా జాగ్రత్తగా వ్యవహరించు.."అని సలహా ఇచ్చారు..

" సరే గురువుగారు..!! " అన్నాడు రుద్ర..

అలా గత ఆలోచనల నుంచి బయట పడ్డాడు..

ఇంతలో వేగంగా వెళ్తున్న వాడు కాస్త, ఒక్కసారిగా రోడ్డు పక్కన కార్ ని ఆపాడు..

కార్ నుంచి బయటికి దిగాడు..

అప్పటివరకు నెలవంక తో వెలిగిన ఆకాశం
ఒక్కసారిగా మేఘావృతమై, మబ్బులు పట్టి,
ఏ క్షణానైన కుండపోత కురిసేలా ఉంది..

ఆ రోడ్డు పక్కనే ఒక నేమ్ బోర్డు ఉంది.. చీకటిగా వుండడం వల్ల ఏమీ కనిపించడం లేదు..


ఇంతలో అకస్మాత్తుగా ఒక పెద్ద మెరుపు మెరిసింది


ఆ మెరుపు వెలుగులో  ఆ నేమ్ బోర్డ్ ని చూశాడు..


దానిపై తుమ్మలబైలు అని ఉంది...


రుద్ర వెళ్తుంది ఇంటికి కాదు..!!



ఆ అడవిలోకి......!!


ఇంకా ఉంది....!!!

[SivaSai]

Part - 28

ఆకాశం మొత్తం కారు మబ్బులతో, పెద్ద పెద్ద మెరుపులతో చూడడానికి భయానకంగా ఉంది.

రుద్ర  అడవి వైపు చూస్తూ కళ్ళు మూసుకుని గురువు గారు చెప్పిన సూచనలు గుర్తుకు తెచ్చుకోసాగాడు..

"మొదట దుష్టశక్తి తీవ్రత అంచనా వెయ్యి." అన్న మాటలు గుర్తుకొచ్చాయి..

ఆ మాటలు గుర్తొచ్చి, రోడ్డు పక్కగా కూర్చున్నాడు..

తాంత్రిక పూజలకు అవసరమయ్యే సామాగ్రి ఉన్న
తన సంచి తీసుకొని, నేలపై కుంకుమతో ఒక చక్రాన్ని గీశాడు...

గీసిన తరువాత కళ్ళు మూసుకుని, మంత్ర పఠనం చేయసాగాడు..

రుద్ర మంత్ర పఠనం మొదలు పెట్టిన కొన్ని నిమిషాలకి,
ఆ చక్రం నుండి తెల్లని వెలుగులు రావడం మొదలుపెట్టాయి..

అందులో నుండి తెల్లగా మెరిసిపోతున్న సీతాకోకచిలుకలు బయటకు వచ్చాయి.

అవి వచ్చిన తర్వాత, రుద్ర మెల్లగా కళ్ళు తెరిచి వాటిని చూశాడు..

అవి రుద్ర వైపు చూస్తూ ఎగురుతున్నాయి..

రుద్ర వాటి కేసి చూస్తూ తన కుడిచేయి అడవి వైపు చూపించాడు..

తను చూపించిన వైపు వేగంగా ఎగురుకుంటూ వెళ్ళాయి..

అవి అలా ఎగురుకుంటూ రోడ్డు దాటి, అడవి లోపలికి ప్రవేశించగానే, ఉన్నట్టుండి భగ్గున మండిపోయాయి...

రుద్ర చూస్తూ ఉండగానే అవన్నీ గాల్లోనే కాలిబూడిదైపోయాయి...

అప్పుడు అర్ధమయింది రుద్రకి.. దుష్టశక్తుల ప్రభావం అక్కడ చాలా తీవ్రంగా ఉందని..!!!

ఇటువంటి పరిస్థితుల్లో తను నేరుగా లోపలికి వెళ్లడం,
చాలా ప్రమాదకరం...!!

ఎందుకంటే... అవి తన కోసం ఎదురుచూస్తున్నాయి...

అందుకే ఇంకో మార్గం ఆలోచించాడు...

వెంటనే అక్కడ చుట్టూ ఉన్న పెద్ద పెద్ద ఎండు పుల్లలన్ని ఏరుకు వచ్చి, ఒక పెద్ద మంట వేశాడు...

దాని ముందు కూర్చుని, సంచిలో నుండి రకరకాల మూలికలు తీసి, మంత్రాలు చదువుతూ ఒక్కొక్కటిగా
ఆ మంటలో వేయసాగాడు.. అలా వేయగానే క్షణ క్షణానికి
ఆ మంట పెరిగిపోతూ ఉంది..

రుద్ర కొన్ని క్షణాల తర్వాత మెల్లగా కళ్ళు తెరిచాడు..సంచిలో నుండి కత్తి బయటకు తీసి,
ఒక్కసారిగా తన అరచేతిని కోసుకున్నాడు..

రక్తం కారుతుండగా,ఆ రక్తాన్ని మంట మీద పడేలా చేయి ఉంచి, " సింభికా...!! నాకు నీ సహాయం కావాలి. రా...!!" అని పిలిచాడు..

రుద్ర అలా పిలిచిన మరుక్షణం,ఎర్రగా వెలుగుతున్న మంట,ఒక్కసారిగా నీలం రంగులోకి మారిపోయింది...

అలా రంగుమారిన వెంటనే తన చేతిని మంటపై తీసేసి,వెంటనే తన దగ్గర ఉన్న కర్చీఫ్ తో గాయానికి కట్టు కట్టుకున్నాడు...

చూస్తూ ఉండగానే కొద్ది క్షణాలకి ఆ మంటల నుండి
ఒక విచిత్ర జీవి బయటకు వచ్చింది...

(దాని పేరు సింభిక...
ఇది ఒక మాయా రాక్షస జీవి.. పాతాళ లోకం లో జీవిస్తూ ఉంటుంది.. దీని ఎత్తు మూడు అడుగులు మించి ఉండదు.బలం తక్కువ కానీ,దీనికి అపారమైన తెలివితేటలు, మాయ శక్తులు ఉంటాయి..

రక్తం దీని ఆహారం.. దీనికి ఆకలేసినప్పుడు రక్తం తాగే మిగతా జీవులలాగా మారి, రక్తం పీల్చి బ్రతుకుతూ ఉంటుంది.. ఉదాహరణకు : దోమ,జలగ....

మనుషుల రక్తం అంటే దీనికి మహా ఇష్టం..
అలాగని ప్రమాదకరమైనది కాదు..కొంచెం అల్లరి ఎక్కువ..ఎప్పుడైనా తాంత్రికులు అవసరం పడినప్పుడు
దీనికి రక్త తర్పణం చేసి,దీని సహాయం కోరుతూ ఉంటారు..

ఇది మాట్లాడకుండానే తన సమాధానాలు ఎదుటివారి మెదడుకి పంపించుతుంది.. తనను ఎవరైతే పిలుస్తారో వాళ్ళ మాట మాత్రమే వింటుంది.. తన అవసరం తీరగానే, వాళ్ళు వెళ్ళిపోమనగానే తిరిగి వెళ్ళిపోతుంది..)

అది మంటల నుండి,రుద్ర దగ్గరకు వచ్చింది..

రుద్ర తన మోకాళ్ళ పై కూర్చుని, దాని వంక చూస్తూ..
"ఈ అడవిలోకి నేను వెళ్లడానికి నాకు సురక్షితమైన మార్గం కావాలి.." అని అన్నాడు..

అది వెంటనే వేగంగా రుద్ర భుజం పైకి ఎక్కి,
" నన్ను పైకి లేపు" అని చెప్పింది..(ఇక్కడ చెప్పింది అంటే రుద్ర మెదడు కి సూచనలు..మాట్లాడకుండా పంపించింది అని అర్థం..!!)

రుద్ర పైకి లేచాడు...

రుద్ర భుజం పై నుండి చుట్టూ చూసింది..

" ఇక్కడ నుండి 2 కిలోమీటర్ల దూరంలో ఒక వాగు వస్తుంది అక్కడికి వెళ్లాలి..!!"అని చెప్పింది..

రుద్ర వెంటనే దానితో సహా కారు ఎక్కాడు..

రుద్ర కారు డ్రైవ్ చేస్తూ ఉండగా, రుద్ర భుజాలపై కూర్చుని, రోడ్డు వైపు తీక్షణంగా చూడసాగింది..

"నా మీద కూర్చోకపోతే, పక్కన సీట్ ఖాళీగానే ఉంది.అక్కడ కూర్చోవచ్చు కదా." అని అన్నాడు.

" నేనేమి నీ అంత పొడుగు లేను.. అక్కడ కూర్చుంటే దారి గురించి ఎలా చెప్పేది..??" అంటూ విసుక్కుంది..

ఆ మాటలకి రుద్ర నవ్వుకున్నాడు..

కొంత దూరం వెళ్ళిన తరువాత ఒక వాగు వచ్చింది..

రుద్ర కార్ ని రోడ్ సైడ్ కి ఆపాడు..

సింభికతో పాటు ఒక టార్చ్ లైట్ తీసుకొని, కారు దిగాడు.. అది రుద్ర భుజం పైనే కూర్చుని వుంది... ఇద్దరూ కలిసి ఆ వాగు దగ్గరికి చేరుకున్నారు..

ఆ వాగు వంక చూస్తూ "ఇప్పుడు ఎలా వెళ్లాలి.." అని అడిగాడు..

రుద్ర ఆ మాట అనగానే.. విచిత్రంగా చేతులు గాలిలోకి ఊపింది..

వెంటనే అక్కడ నేలపై పడి ఉన్న చెక్కలు అన్నీ రుద్ర చూస్తూ ఉండగానే ఒక పడవ ఆకారంలోకి మారిపోయాయి..

ఆ పడవ మెల్లగా దానంతట అదే నీళ్లలోకి వెళ్ళింది..
ఆ పడవ కి వెలుగుతున్న ఒక లాంతరు కూడా ఉంది..

రుద్ర నవ్వుకుంటూ వెళ్లి, సింభిక తో సహా పడవలో కూర్చున్నాడు.

అది మళ్ళా తన చేతులను ఊపగానే, పడవ దానంతట అదే నీళ్లలో వెళ్ళసాగింది...

కొంతసేపటి తర్వాత......!!


"ఇలా ఎంత దూరం ప్రయాణం చెయ్యాలి?"అని చుట్టూ ఉన్న పరిసరాలను టార్చ్ లైట్ తో చూస్తూ అడిగాడు రుద్ర..

"ఇలా ఒక కిలోమీటర్ ముందుకు వెళితే,
ఈ అడవి సరిహద్దు మరోవైపు కి వెళ్తాము..  అప్పుడు నువ్వు సురక్షితంగా అడవిలోకి వెళ్ళవచ్చు..!!"

" నాకొక సమస్య ఉంది..దానికి పరిష్కారం నువ్వు చెప్పగలవా..?"

" చెప్పగలను.. ఒకసారి నీ చెయ్యి ఇలా ఇవ్వు..!"అంటూ రుద్ర ఎడమ చేయి పట్టుకొని కళ్ళు మూసుకుంది..

పట్టుకొన్న రెండు క్షణాలకే చెయ్యి వదిలేసి,
భయంతో గడగడా వణికిపోతూ " నువ్వు పంచవక్రి ని ఎదిరించడానికి సిద్ధమయ్యావా..??" అని అంది..


"ఎందుకు అంతలా భయపడుతున్నావ్..??
అసలు ఏం జరిగింది...? "అని అడిగాడు...

సింభిక చెప్పడం మొదలుపెట్టింది...

" ఒకనాకొకప్పుడు జ్వాలాసంతుడు అనే మాంత్రికుడు ఉండేవాడు.. అమాయకపు గిరిజనుల మీద తన మంత్ర శక్తిని ప్రయోగించి వాళ్ళని బానిసలుగా చేసుకొని దుష్ట కార్యాలన్నీ చేసేవాడు.. ఈ విషయం మంచ్రేకరుడు తన శక్తులను ఉపయోగించి గిరిజనులను కాపాడాడు.. మంచ్రేకరుడు మీద జ్వాలాసంతుడు పగ పెంచుకున్నాడు.
అతని మీద పంచవక్రిని ప్రయోగించాడు.. అపుడు మంచ్రేకరుడు పంచవక్రి ఎదిరించే విషయంలో నా సహాయం కోరాడు.నేను భయపడుతూనే ఆయనకి సహాయం చేశాను.. ఎందుకంటే నాకు ఎవరైనా రక్త తర్పణం చేసి
సహాయం కోరితే, కచ్చితంగా చేసి తీరాలి.. అందువల్ల వేరే దారిలేక సహాయం చేశాను.. మంచ్రేకరుడు తన తాంత్రిక శక్తులు అన్నీ ఉపయోగించి,పంచవక్రిని,తన శక్తితో
తిప్పి కొట్టాడు.. ఆ సమయంలో నేను కూడా ఉండడం వల్ల,పంచవక్రి నాపై మహా కోపంగా ఉంది.. మళ్లీ ఇప్పుడు నువ్వు నన్ను అదే పనిమీద పిలవడంతో నాకు చాలా భయంగా ఉంది... దయచేసి నన్ను వదిలేయ్...!!" అంటూ భయపడసాగింది.

ఆ మాటలకి రుద్ర.."నువ్వేమి భయపడకు..ఒకవేళ నీకు ప్రమాదకరమైన పరిస్థితులు అనిపిస్తే, నేనే నిన్ను వెళ్లిపోమని చెప్తాను..భయపడకు...!!"అని చెప్పగానే సింభిక సరేనంటూ మౌనంగా ఉండిపోయింది..

కొద్దిసేపటికి వారు ప్రయాణిస్తున్న పడవ ఒడ్డుకు చేరుకుంది..

ఆ ఒడ్డు అడవికి మరో వైపున ఉంది...

ఇద్దరూ పడవ దిగారు....

మెల్లగా అడవిలో ప్రవేశించారు...

అడవి మనుషులు సంచారం లేక చాలా దట్టంగా చీకటిగా ఉంది...

ఎటు చూసినా ముళ్ళ పొదలు, పెద్ద పెద్ద చెట్లు ఉన్నాయి..

రుద్ర ముందు నడుస్తూ ఉండగా,అతని వెనకాల సింభిక నడుస్తుంది...

" నాకు ఒక చిన్న సందేహం... పంచవక్రి, ఓడిపోయిన తర్వాత ఏం జరిగింది...??" అని అడిగాడు రుద్ర..

"పంచవక్రి ప్రయోగం సామాన్యమైనది కాదు.. ఒకసారి
ఏ వ్యక్తి మీదైనా ప్రయోగిస్తే, అది కచ్చితంగా ఆ మనిషి మరణంతోనే ముగుస్తుంది.. కానీ మంచ్రేకరుడు తన శక్తితో దానిని ఓడించి తిప్పి కొట్టాడు.. కానీ అతను తిరిగి వస్తే ఖచ్చితంగా చంపి తీరుతుంది....!!" అని చెప్పింది సింభిక...

ఇద్దరూ అడవిలో కొంత దూరం వెళ్ళిన తరువాత.. ఒక పాడుబడ్డ గుహ కనిపించింది...

ఆ గుహ కనిపించగానే సింభిక రుద్ర వెనకాల రావడం మానేసి, భయంతో దిక్కులు చూస్తూ ఉంది...

అది గమనించిన రుద్ర దాని దగ్గరికి వెళ్లి,
"ఇక్కడే ఆగిపోయావే..?? రా...??" అని పిలిచాడు..

" నేను రాను..!! భయంగా ఉంది..!!"అని అంది..

" ఏమైంది..?? ఇప్పుడు దాకా బానే ఉన్నావు కదా..??"అని అడిగాడు రుద్ర.

"మనం ఇప్పుడూ ఆ ప్రదేశంలోనే ఉన్నాము..!!"అని చెప్పింది..

"ఆ ప్రదేశం అంటే ఏది...??"అని అనుమానంగా అడిగాడు రుద్ర..

" ఇంతకు ముందే చెప్పాను కదా..!!
మంచ్రేకరుడు పంచవక్రి ని ఓడించిన స్థలం ఇదే....!!"
అని చెప్పగానే రుద్ర మైండ్ కి షాక్ కొట్టినట్లయింది..

" ఏంటి..?? ఆ ప్రదేశం ఇదా...??"అంటూ ఆశ్చర్యపోయాడు రుద్ర..

" అవును..!! ఈ స్థలంలోనే దానిని ఓడించి, తిరిగి పాతాళలోకానికి పంపించాడు.. నేను కూడా పాతాళలోకంలో దానికి దొరకకుండా రహస్యంగా తలదాచుకుంటున్నాను..అదిగో అక్కడ గుహ కనిపిస్తుంది కదా..!! పూర్వం ఆ గుహలోనే మంచ్రేకరుడు నివాసం ఉండేవాడు.."అని చెప్పింది..

రుద్ర మెదడుని ఒక్కసారిగా కొన్ని వందల ప్రశ్నలు తొలచి వేయసాగాయి...

"ఏంటి అంతలా ఆలోచిస్తున్నావ్..?"అని అడిగింది సింభిక..

" అయితే పంచవక్రి మళ్ళీ తిరిగి వచ్చింది అంటే...!! మంచ్రేకరుడు మళ్ళీ ఇక్కడికి వచ్చాడా...??"అని అడిగాడు రుద్ర..

" అవును.. కచ్చితంగా వచ్చే ఉంటాడు.. లేకపోతే అది తిరిగి రాదు...!!"అని చెప్పింది..

ఆ ప్రదేశాన్ని చూడడానికి రుద్ర ముందుకు వెళ్లబోతుండగా...

సింభిక అడ్డు పడింది...

" వద్దు.. ఆ ప్రదేశానికి వెళ్లొద్దు.. అక్కడ దాని అనుచరగణములు కాపలా ఉన్నాయి..నువ్వు ఒక్కడివే వెళ్తే ప్రాణం మీద ఆశ వదిలేసుకోవలసిందే... సూర్యోదయానికి ఇంకా రెండు గంటల సమయం ఉంది..కాబట్టి మనం ఇక్కడ నుంచి తిరిగి వెళ్ళి పోతే మంచిది..." అని చెప్పింది..

" అయితే వేరే దారి లేదా...?? అవును..!! మంచ్రేకరుడు పంచవక్రిని ఎలా ఓడించాడో.. నీకు తెలుసా..?? అని అడిగాడు.. రుద్ర

" నాకు తెలియదు కానీ...!! దానికి సంబంధించిన ఒక తాళపత్ర గ్రంథం ఆ గుహలో ఉందని మాత్రం నాకు తెలుసు..." అని చెప్పింది..

" అవునా అయితే నా కోసం దాన్ని తెచ్చి ఇవ్వగలవా..?" అని అడిగాడు..

సింభిక కొంతసేపు ఆలోచించి సరే అంది..

రుద్ర చూస్తూ ఉండగానే.. ఒక చిన్న దోమలా మారి గాలిలోకి ఎగిరి, గుహ వైపు వెళ్ళింది..

అలా కొంతసేపటికి గోలగోలగా ఆ గుహ నుండి కొన్ని వందల కాకులు బయటకు వచ్చాయి..

అవన్నీ రుద్ర మీదుగా ఎగురుకుంటూ గాల్లోకి ఎగిరాయి...

వాటిలో ఒకటి తాళపత్రాలతో రుద్ర ముందు వాలింది..

ఆ కాకి సింభిక గా మారిపోయింది...

రుద్ర తాళపత్రాలను తెరిచి చూశాడు..

అది చాలా సంవత్సరాల క్రితం నాటిది కావడంతో, చాలావరకు పాడైపోయింది..

రుద్ర ఆ తాళపత్రాలను పరిశీలిస్తూ ఉండగా,
సింభిక పరిసరాలను పరిశీలిస్తూ ఉంది..

ఇంతలో రుద్ర తాళపత్రాలను చూస్తూ ఉండగా.

ఉన్నట్టుండి ఆకాశం ఉరుములు మెరుపులతో భయంకరంగా మారిపోయింది.

వాతావరణం ఉన్నట్టుండి అలా మారిపోవడంతో రుద్ర కూడా తాళ పత్రాలను పరిశీలించడం ఆపేసి ఆశ్చర్యంగా ఆకాశం వంక చూడసాగాడు...

"రుద్ర.. మనం వెంటనే వెళ్లిపోవాలి...!" అన్నది సింభిక..

" ఏమైంది ఇప్పుడు...??" అన్నాడు రుద్ర..

" అవి మనల్ని పసిగట్టేసాయి..!!"అంటూ దూరంగా చీకట్లో మెరుస్తూ ఉన్న రెండు ఆకారాలను చూపిస్తు అంది...

రుద్ర కూడా సింభిక చూపించిన వైపు చూశాడు..
తను చెప్పినట్టుగానే అక్కడే రెండు ఆకారాలు ఉన్నాయి..
అవి రుద్ర పోరాడిన అనుచరగణాలు.

రుద్ర వాటిని చూడగానే, అక్కడ ఉండడం ప్రమాదమని గ్రహించి, ఇక ఆలస్యం చేయకుండా తాళ పత్రాలను తన బ్యాగ్ లో పెట్టీ,.."పదా...!!వెళ్ళిపోదాం..!!" అంటూ సింభికను భుజాన వేసుకొని పరిగెట్టడం ప్రారంభించాడు..

ఆ చీకట్లో రుద్ర వేగంగా పడవ వైపు పరిగెత్తసాగాడు..

ఇంతలో వేగంగా పరిగెడుతున్న వాడు కాస్త, అదుపుతప్పి నేలపై పడిపోయాడు..

రుద్ర అలా పడిపోయినపుడు,సింభిక కూడా కింద పడిపోయింది...

సింభిక కింద పడిపోయిన వెంటనే, ఎక్కడి నుంచి వచ్చాయో తెలియదు కానీ.. కొన్ని చెట్ల వేళ్ళు సింభికను బంధించి లాక్కొని వెళ్లిపోసాగాయి.....

రుద్ర  పైకి లేచి కంగారుగా దాని వెనక పరుగెత్తసాగాడు...

సింభిక ను అవి వేగంగా లాక్కొని వెళ్లసాగాయి..

సింభిక ఆ బంధనాల నుండి బయటపడదామని
ఎంత ప్రయత్నించినా దాని శక్తులు కూడా పనిచెయ్యడం లేదు..

ఇంతలో రుద్ర చుట్టూ ఒక పెద్ద సుడిగాలి ఏర్పడి,అతన్ని దూరంగా విసిరికొట్టింది....

ఆ ధాటికి చాలా దూరం ఎగిరి పడ్డాడు...

అలా దూరంగా పడడంతో, తలకి దెబ్బ తగిలింది.

దెబ్బ గట్టిగా తగలడం వల్ల,రక్తం ఎక్కువగా కారడంవల్ల, రుద్రకి సృహ తప్పి, కళ్ళు మూతలు పడుతున్నాయి..

సింభిక ను అవి లాక్కెళ్లడం, రుద్ర కళ్లముందు జరుగుతూ ఉన్నా, ఏమీ చేయలేని నిస్సహాయ స్థితిలో, సృహ తప్పి పడిపోయాడు..

ఆ వేళ్ళు సింభికను లాక్కెళ్తూ ఉండగా..



ఇంకా ఉంది........

[SivaSai]

Part - 29

అకస్మాత్తుగా ఆ ప్రదేశానికి ఒక బైక్ మీద వేగంగా దూసుకువచ్చాడు ఆదిత్య...

అక్కడ గందరగోళంగా ఉన్న పరిస్థితులను చూసి, ఏం జరగబోతుందో ఆదిత్యకి అర్థమయింది...

రుద్ర కోసం చుట్టూ చూశాడు..

దూరంగా నేలపై పడి ఉన్న రుద్రని చూసి, వేగంగా అతని దగ్గరకు వెళ్ళాడు..

రుద్ర ని పైకి లేపి, అతని బుగ్గలపై తడుతూ..
"రుద్ర ఏమైంది..? ఈ దెబ్బలు ఏంటి..? పైకి లే..? " అని అన్నాడు...

ఆదిత్య అలా తట్టడంతో రుద్రకు తెలివి వచ్చింది..

మెల్లగా కళ్లు తెరిచాడు. కానీ మాట్లాడలేక పోతున్నాడు...

"రుద్రా చెప్పు ఏమైంది...?!" అని అడగగానే,
మెల్లగా చెయ్యెత్తి, సింభిక వైపు చూపించి,
"దాన్ని కాపాడు...!!"అంటూ సృహ కోల్పోయాడు.

రుద్ర చూపించిన వైపు చూసాడు. ఆదిత్య ..

చెట్ల వేళ్ళ మధ్య చిక్కుకుని గింజుకుంటున్న సింభిక ను చూశాడు...

రుద్ర ని మెల్లగా నేలపై పడుకోబెట్టి, వేగంగా సింభిక దగ్గరకు వెళ్ళాడు..

ఆ చెట్ల వేళ్ళని గట్టిగా పట్టుకొని, తన దగ్గర ఉన్న కత్తి తీసి, వాటిని నరికి, సింభికని వాటి నుండి బయటకు విడిపించాడు..

సింభికని విడిపించిన వెంటనే అవి ఆదిత్యని బంధించాయి...

ఆదిత్య ని అవి బంధించడంతో,అతనికి సాయంగా రాబోతున్న సింభికను చూసి " రుద్రకి సాయం చెయ్....!!
నా గురించి ఆలోచించకు.. వెళ్ళిపో...!!" అంటూ అరిచాడు..

ఆ మాటలు విన్న వెంటనే రుద్ర దగ్గరికి వేగంగా పరిగెట్టింది సింభిక...

తలపై తీవ్ర గాయంతో, సృహ లేకుండా నేలపై పడి ఉన్నాడు.రుద్ర...

రుద్ర ప్రాణాపాయం లో ఉన్నాడని అర్థం చేసుకుని, వెంటనే రుద్ర తలపై చెయ్యి పెట్టి కళ్ళు మూసుకుని ఏవో మంత్రాలు పఠించసాగింది..

అలా పఠీస్తూ ఉండగానే రుద్ర శరీరం తెల్లగా మెరిసిపోతూ..చూస్తూ ఉండగానే కొద్ది క్షణాలలోనే మామూలు స్థితికి వచ్చేసాడు. తలపై, శరీరంపై ఉన్న గాయాలన్నీ మాయమైపోయాయి.

గాయాలు మానిపోయిన వెంటనే రుద్ర శరీరం మామూలు స్థితికి వచ్చేసింది.

కొద్ది క్షణాలకే రుద్ర లేచి కూర్చున్నాడు.. తన ఒంటిపై గాయాలన్ని ఒకసారి తడిమి చూసుకున్నాడు.. అవేమీ ఇప్పుడు లేవు.. తన ఎదురుగుండా సింభిక ఉంది..

"థాంక్యూ సింభిక..! నీ మేలు మరచిపోలేను..!"
అని అన్నాడు..

" అవతల నీ స్నేహితుడు మనల్ని కాపాడి,పెద్ద ప్రమాదంలో చిక్కుకున్నాడు.. కాపాడాలి. పదా..!!" అంటూ ఆదిత్య వైపు చేయి చూపించింది..

రుద్ర సింభిక చూపించిన వైపు చూడగానే...తను చెప్పిన విధంగానే ఆదిత్యని ఆ వేళ్లన్ని చుట్టుముట్టాయి..

"చూస్తూ ఉండే సమయం లేదు రుద్ర..!!
ఆ రాకాసి గణాలు ఆ చెట్లను దాటి ఇవతలకు రాలేవు.. వాటి శక్తులు మాత్రమే అక్కడ పని చేస్తాయి.. ఆ చెట్ల వరుస దాటితే ఆదిత్యని మనం కాపాడలేం..!!"అంటూ తొందర పెట్టింది..

రుద్ర వెంటనే పైకి లేచి వేగంగా తన దగ్గర ఉన్న కత్తి తీసుకుని వాటి దగ్గరకు పరిగెత్తాడు..

ఆదిత్య దగ్గరికి చేరుకొని, తనని చుట్టుముట్టి ఉన్న వేళ్లపై తన కత్తితో ఒక్క వేటు వేయబోతుండగా...

మరో పక్క నుండి అవి రుద్రను బంధించాయి..

ఆ సంఘటన చూస్తున్న సింభిక కి ఏం చేయాలో అర్థం కాలేదు..

తన శక్తితో వాటి పై దాడి చేయడానికి ప్రయత్నించింది..
కానీ వాటికి కొంచెం కూడా హాని జరగలేదు...

జరిగేది అలా చూస్తూ ఉండిపోయింది.కానీ...
ఏమి చేయలేకపోయింది...

ఆదిత్య మెడకి ఆ వేళ్ళు గట్టిగా బిగుసుకుంటున్నాయి.. ఊపిరి ఆడడం లేదు..

కళ్ళు మూసుకుని,ఆ బాధ భరిస్తున్న వాడు కాస్త ఒక్కసారిగా కళ్లు తెరిచాడు..

నల్లగా ఉన్న కనుగుడ్లు ఒక్కసారిగా
పచ్చ రంగులోకి మారిపోయాయి.

చూస్తూ ఉండగానే అతని చుట్టూ పట్టి ఉంచిన వేళ్ళు,నుండి పువ్వులు చిగురించి, ఆదిత్యని మెల్లగా వదిలేయడం ప్రారంభించాయి..

ఆదిత్య ఆ వేళ్ళ నుండి బంధవిముక్తుడు అయ్యాడు..

వెంటనే అక్కడ నేలపై కూర్చొని, కళ్ళు మూసుకుని మంత్రాలు పఠించసాగాడు..

ఆదిత్య శరీరం మెల్లగా కాంతివంతంగా మెరిసిపోసాగింది...

రుద్ర సింభిక ఆశ్చర్యంతో అలా చూస్తూ ఉండగానే,ఆకాశం నుండి మబ్బులు తొలగి, మామూలు స్థితికి మారిపోయింది..

ఒక్కసారిగా వాతావరణం ప్రశాంతంగా మారిపోయింది..

రుద్ర చుట్టూ బంధించి ఉన్న వేళ్ళు కూడా అతని వదిలేసాయి.

దూరంగా ఇదంతా చూస్తున్న ఆ రెండు రాకాసులకు చాలా కోపం వచ్చింది..

కోపంతో ఆదిత్య వైపు దూసుకు రాబోతుండగా..

ఒక్కసారిగా ఆదిత్య కళ్ళు తెరిచి గట్టిగా మంత్రాలు జపించసాగాడు..

ఆ మంత్రం జపించగానే ఆదిత్య,రుద్ర ,సింభికల చుట్టూ
ఒక తెల్లని వెలుగు ప్రత్యక్షమై, ముగ్గురు హఠాత్తుగా అక్కడ నుంచి మాయమైపోయారు...

కోపంతో అక్కడికి వచ్చిన ఆ రాకాసి గణాలకి వాళ్ళు కనిపించకపోయేసరికి దిక్కులు పిక్కటిల్లేలా అరిచాయి..

ఆ అడవిలో మాయమైన ముగ్గురు రుద్ర కారు వద్ద ప్రత్యక్షమయ్యారు..

అక్కడ ప్రత్యక్షమైన మరుక్షణం ఆదిత్య సృహ తప్పి పడిపోయాడు..

రుద్ర కిందపడిపోయిన ఆదిత్య ని మెల్లగా పైకి లేపాడు.. అతనికి తెలివి తెప్పించడానికి ప్రయత్నిస్తుండగా...

"మనం వెంటనే బయలుదేరాలి..!! ఈ ప్రదేశంలో ఎక్కువ సేపు ఉండటం మంచిది కాదు పదా..!!" అంటూ సింభిక రుద్ర ని తొందర పెట్టింది...

రుద్ర కూడా ఆలస్యం చేయకుండా ఆదిత్యని వెంటనే కారులో పడుకోబెట్టి, వేగంగా అక్కడి నుంచి బయలుదేరాడు..

కొంతసేపటికి మంజునాథ రావు గారి ఇంటికి చేరుకున్నాడు రుద్ర..

కారు గుమ్మంలో ఆగేసరికి, వరండాలో కూర్చుని ఉన్న గోవింద రావు,మంజునాథ రావు, లేచి నుంచున్నారు...

కారు నుండి రుద్ర వేగంగా దిగి,వెనక నుండి నీరసంతో ఉన్న ఆదిత్య ను మెల్లగా బయటకు తీసుకువచ్చాడు..

ఇద్దరూ బట్టలు మట్టి కొట్టుకుని పోయి ఉన్నాయి... పైగా రుద్ర,ఆదిత్య ను అలా జాగ్రత్తగా తీసుకురావడం చూసిన ఇద్దరు వేగంగా ఆదిత్య దగ్గరకు వచ్చి " ఏమైంది..??" అని కంగారుపడుతూ అడిగారు..

వాళ్ల కంగారు చూసిన ఆదిత్య " ఏం లేదు..!! కొద్దిగా నీరసంగా ఉంది..!!" అన్నాడు..

రుద్ర ఆదిత్య ను తన రూం లో పడుకోబెట్టాడు...

రుద్ర ఆదిత్య గది నుండి బయటకు రాగానే, గోవింద రావు మంజునాథ రావు అసలు
ఏం జరిగింది...?"అని అడిగారు..

వాళ్లందర్నీ హాల్లోకి తీసుకెళ్ళి కూర్చోబెట్టి, అక్కడ జరిగిన విషయమంతా చెప్పాడు..

జరిగిందంతా విని ఇద్దరూ ఆశ్చర్యపోయారు..

వీళ్ళిద్దరూ ఇలా మాట్లాడుకుంటూ ఉండగా..
భాను అక్కడకి వచ్చింది...

" ఏమైంది..?? " అని రుద్ర వాలకాన్ని చూస్తూ, వాళ్ళని చూస్తూ అడిగింది..

"ఏం లేదమ్మా..? ఆదిత్య కి నీరసంతో కళ్ళు తిరిగాయి..బైక్ మీద నుండి ఇద్దరు పడిపోయారు..!!" అని మంజునాథ రావు చెప్పగానే భాను కంగారు పడుతూ..
" ఇప్పుడు ఆయనకు ఎలా ఉంది..?? దెబ్బలు ఏమైనా తగిలాయా..??" అని అడిగింది..

ఆ మాటలకు రుద్ర సమాధానం చెబుతూ..
" కంగారు పడొద్దు భాను.. ఏ దెబ్బలు తగలలేదు.. సడన్గా నీరసం వచ్చింది అంతే.. రూం లోనే రెస్ట్ తీసుకుంటున్నాడు.. కావాలంటే వెళ్లి చూడు...!"అని చెప్పాడు..

రుద్ర చెప్పడం పూర్తవకుండానే ఆదిత్య రూము వైపు పరిగెత్తింది....

భాను తొందర చూసి ముగ్గురు నవ్వుకున్నారు..

"మీతో ఒక విషయం మాట్లాడదాం అనుకుంటున్నాను.. ఇక్కడ కాదు పైకి వెళ్లి మాట్లాడుకుందాం. ఎందుకంటే...ఈ విషయం భాను గాని,ఆదిత్య గాని,వినడం నాకు ఇష్టం లేదు.."అని చెప్పి మేడ పైకి వెళ్ళసాగాడు..

ఇద్దరు అతన్ని అనుసరించారు..

మేడపైన ముగ్గురు కూర్చున్నారు...

"గురువుగారు మీకు జాతకం చూడడం తెలుసు కదా..!!" అని అడిగాడు రుద్ర..

" ఆ తెలుసు.. కానీ నాకంటే వీడికి బాగా తెలుసు"
శ్రీ మంజునాథ రావు గురించి చెప్పాడు గోవింద రావు..

"సరే..! ఇప్పుడే వస్తాను..!" అంటూ కిందికి పరిగెట్టాడు..

అలా కంగారుగా పరుగులు పెడుతున్న రుద్ర వైపు విచిత్రంగా చూశారు ఇద్దరు..

సుమారు ఒక పావుగంట తర్వాత మేడ పైకి వచ్చాడు రుద్ర..

మంజునాథ శాస్త్రమందు జాతక చక్రాలు గీసిన
2 కాగితాలను వాళ్ల ముందు ఉంచాడు..

"గురువుగారు...!ఒకసారి ఈ రెండు జాతకాలను పోల్చి చూడండి...!" అని అడిగాడు..రుద్ర..

"ఈ జాతకాలు ఎవరివి..?" అని అడిగాడు మంజునాథ రావు..

"చెప్తాను.. ఫస్ట్ మీరు వాటి గురించి చెప్పండి...?"అని అడిగాడు రుద్ర.

ఆ మాట చెప్పిన తర్వాత మంజునాథ రావు మారుమాట్లాడకుండా ఆ జాతకాలను పరిశీలించసాగాడు..

ఒక అరగంట సేపు అలా పరిశీలించాక కాగితాలను రుద్ర చేతికి ఇస్తూ...." ఇవి వేరు వేరు సమయాలలో పుట్టిన వ్యక్తుల జాతకాలు కానీ,
వీరిద్దరికీ శక్తి విషయంలో గాని ఇంకా మరే విషయంలో అయినా కానీ, వీరిద్దరూ సమఉజ్జీలు.. ఎందుకంటే వీరిద్దరి జాతక చక్రం చాలా బలంగా ఉంది.. పుట్టిన ఘడియలు, నక్షత్ర స్థానాలు, పాదాలు అన్ని ఒకటే.. ఎవరికి ఎవరు తీసిపోరు.. ఒక విధంగా చెప్పాలంటే ఆ వ్యక్తి మళ్లీ పుట్టాడు అనే చెప్పాలి..."అని చెప్పారు మంజునాథ రావు..

"ఇప్పటికైనా చెప్పు రుద్ర.. ఈ జాతకాలు ఎవరివి..??"అని అడిగారు గోవింద రావు..

" ఈ జాతకాలలో ఒకటి మన ఆదిత్య ది.
మరొకటి మంచ్రేకరుడు ది..."అని రుద్ర చెప్పగానే..

"ఏంటి...??" అంటూ ఇద్దరు ఆశ్చర్యపోతూ లేచి నుంచున్నారు..

" అవును గురువుగారు.. మీరు నమ్మకపోయినా ఇదే నిజం..మంచ్రేకరుడు అంశలో మన ఆదిత్య మళ్లీ పుట్టాడు.. అందుకే అతడు బంధించిన ప్రదేశానికి అనుకోకుండా మన ఆదిత్య వెళ్లడంతో అది తిరిగి వచ్చింది... అందుకే మన ఆదిత్య ని చంపడానికి వెంట పడుతోంది.. మొదట నేను కూడా ఇది నిజం కాదేమో అనుకున్నాను.. కానీ
మంచ్రేకరుడు కి సంబంధించిన ఈ తాళపత్ర గ్రంధాలు చదివిన తర్వాత నాకు పూర్తిగా అర్థం అయ్యింది.."అంటూ ఆ తాళపత్రాలను గోవింద రావు చేతికి ఇచ్చాడు..

అందులో రుద్ర చెప్పినట్టుగా మంచ్రేకరుడు జనన సమయం,ఇతర విషయాలు ఉన్నాయి..

" అంటే మంచ్రేకరుడు మన ఆదిత్యలా పుట్టాడు అంటావా..?? "అని అడిగారు గోవింద రావు.

" కావచ్చు.. కాకపోవచ్చు.. ఎందుకంటే జాతకం ఇతర విషయాలు కలిసినంత మాత్రాన ఖచ్చితంగా మరుజన్మ అయ్యే ఉంటుందని నేను మనం చెప్పలేము.. కానీ అదే జన్మ నక్షత్రం సమయంలో ఖచ్చితంగా పుట్టడం వల్ల, అది మంచ్రేకరుడు అని అనుకొని మన ఆదిత్య వెంట పడుతోంది."అని చెప్పారు మంజునాథ రావు..

" అయితే ఇప్పుడు కారణం తెలిసింది కనుక పరిష్కార మార్గం ఏదో విధంగా కనుక్కోవాలి.."
అన్నాడు గోవింద రావు..

ఇంతలో కిందనుండి భాను భయంతో వేస్తున్న కేకలు గట్టిగా వినిపించాయి....

ఇక ముగ్గురు ఏమైందొనని వేగంగా కిందికి పరిగెట్టారు....

కిందకి వెళ్ళగానే ఆ అరుపులు వంటగదిలో నుండి వినిపించసాగాయి..

ముగ్గురు వేగంగా వంట గదిలోకి వెళ్ళగానే..
భాను దేని మీదకో సామాన్లు విసురుతూ ఉంది.

అది ఏంటంని చూడగా.. అక్కడ ఒక మూలగా
సింభిక ఉంది... భాను దానిని చూసి భయంతో అరుస్తూ దాని మీదకి సామాన్లు విసురుతోంది..

అవేమో దాని మీద పడకుండా తిరిగి భాను మీదకే వెళ్తున్నాయి...

ఆ సంఘటన చూసి మంజునాథ రావు, గోవింద రావు కూడా ఆశ్చర్యపోయారు..

"దీని సంగతి మరచి పోయానే..!" అని రుద్ర తల పట్టుకున్నాడు..

అక్కడ కంగారు పడుతున్న భాను ని గట్టిగా పట్టుకుని..
"కంగారు పడకు. అదేమీ నిన్నేమీ చెయ్యదు..!!"అంటూ దాని దగ్గరకు పరిగెట్టాడు..

సింభిక చెయ్యి పట్టుకొని వేగంగా ఇంటి వెనక వైపు తీసుకువెళ్ళాడు..

"నువ్వు కార్లో ఉండకుండా ఇక్కడికి ఎందుకు వచ్చావ్..?"అని అడిగాడు..

" నీ పని అయ్యే అంతవరకు నేను నీతోనే ఉంటానని నీకు తెలుసు కదా..!! మరి నన్ను కార్ లో వదిలేసి వస్తే అందులో ఎలా ఉంటాను..!?"అని అడిగింది సింభిక..

"సరే ఇంట్లోకి వస్తే వచ్చావు..! ఆ పిల్లని ఎందుకు భయపెట్టావ్..??"అని చిన్నగా కోప్పడ్డాడు రుద్ర..

"ఎవరు నేనా ..?? నన్నే ఆ పిల్ల భయపెట్టింది....
నేనే రాకాసిని అనుకుంటే, అది పెద్ద రాకాసిలా ఉంది.అసలు నేను మామూలుగా ఇంట్లో వస్తుంటే, ఆ అమ్మాయి నాకు ఎదురు వచ్చింది.సరే కనిపించడం ఎందుకని ఇక్కడ దాక్కున్నాను.ఆ అమ్మాయి కూడా సరిగ్గా అక్కడికే వచ్చింది.. అక్కడ నన్ను చూసి భయంతో అరుస్తూ..
నా మీదకు సామాన్లను విసురుతూ ఉంది.. కానీ నేను ఏమీ చేయలేదు..."అని చెప్పింది.సింభిక..

వీళ్లిద్దరు ఇలా మాట్లాడుకుంటూ ఉండగా అక్కడికి మంజునాథ రావు, గోవింద రావు, భాను వచ్చారు..

ముగ్గురు వింతగా సింభికను చూడసాగారు..

రుద్ర దాని గురించి పూర్తిగా వివరించాడు.. అది ఎవరికీ హాని చేయని మనకు సాయం చేయడం కోసమే వచ్చిందని చెప్పాడు..

కానీ భాను మాత్రం భయపడుతూ.."నాకు దాన్ని చూస్తేనే భయం వేస్తుంది.. వద్దు.. వెళ్ళిపోమని చెప్పండి..!!" అని అంది..

ఆ మాటలకి సింభిక నవ్వుతూ...!! "నన్ను చూస్తే భయం వేస్తోందా..!!?" అని భాను ని అడిగింది..

భాను భయంగా తల వూపింది...

సింభిక నవ్వుతూ.. ఒక్కసారిగా చిన్న కుక్కపిల్లలా మారిపోయింది...

అది అలా మారిపోవడంతో అందరూ ఆశ్చర్యపోయారు..

అది మెల్లగా నడుచుకుంటూ భాను దగ్గరికి వచ్చింది...

అది తల పైకెత్తి చూస్తూ.." ఇప్పుడు నన్ను చూస్తుంటే భయం లేదు కదా..!"అని అడిగింది..

అలా ముద్దుగా కుక్కపిల్ల మాట్లాడుతుంటే సంతోషం పట్టలేక పోయింది.. మెల్లగా పైకెత్తి దాని తలపై ముద్దు పెట్టింది.

రుద్ర కూడా దాని తలపై నిమురుతూ..
"తెలివైన పని. మన పని అయ్యేంతవరకు నువ్వు
ఈ రూపంలోనే ఉండు.. బయట వారు చూసినా మనకి సమస్య ఉండదు.."అని అన్నాడు.

అందరూ సంతోషంగా ఇంట్లోకి వెళ్ళారు..


ఇంకా ఉంది..

[SivaSai]

Part - 30

ఆరోజు రాత్రి

గాఢ నిద్రలో ఉన్న భాను మంచినీళ్ల కోసం నిద్ర లేచింది..

చుట్టూ చీకటి ఏమీ కనిపించడం లేదు..

తన మంచం పక్కనే ఉన్న టేబుల్ మీద ఫోన్ కోసం చేయి పెట్టింది..

కానీ అక్కడ టేబులు లేదు. ఫోను దొరకలేదు..

ఎక్కడ ఉందో చూద్దామంటే చీకటిగా ఉండడంతో తనకు ఏమీ కనిపించటం లేదు..

మెల్లగా మంచం మీద నుండి లేచి,కిందికి దిగింది.

తన కాళ్ళకి మట్టి మెత్తగా తగిలింది..

తన గదిలోకి అంత మట్టి ఎక్కడ నుండి వచ్చింది అని ఆశ్చర్యపోయింది...

ఇంతలో ఏదో విచిత్రమైన శబ్దం వచ్చింది..

ఆ శబ్దం ఏంటో అర్థం కాలేదు భానుకి....

మెల్లగా పైకి లేచింది...

ఆ శబ్దం వచ్చిన వైపు వెళ్ళింది..

కాళ్ళకి కరుకైన రాళ్ళు తగులుతున్నాయి..

అలా నడుస్తూ ముందుకు వెళుతోంది..

దారి మొత్తం ఎక్కడి నుంచో వస్తున్న వెలుగు వల్ల, మసకమసకగా కనిపిస్తుంది..

అసలు ఇది తన ఇల్లేనా అనే సందేహం వచ్చింది..

ఇంతలో ఎక్కడి నుంచో ఒక కుక్కపిల్ల బాధతో మూలుగుతూ ఉన్నట్లు వినిపించసాగింది...

వెంటనే ఆ వినిపించిన వైపుగా వెళ్లగా....

తన చూసిన చోట కుక్క రూపంలో ఉన్న సింభిక గాయాలతో రక్తసిక్తమై నేల మీద పడి ఉంది..

భాను ఏడుస్తూ దాని దగ్గరకు వెళ్ళి, చేతిలోకి తీసుకుని "ఏమైంది..?"అని అడగగా..

"మనం ఓడిపోయాము.." అంటూ అది చనిపోయింది...

భాను ఏడుస్తూ కొద్దిగా ముందుకి వెళ్ళగా..
ఒక్కొక్కటిగా శవాలు నేలపై పడి ఉన్నాయి...

ఆ శవాలు రుద్ర, మంజునాథ రావు, గోవింద రావు లవి......

ఆ శవాలను చూడగానే భాను ఒక్కసారిగా
ఆ శవాలపై పడి బోరున ఏడవసాగింది..

ఆ శవాల మధ్య ఆదిత్యని వెతక సాగింది...

కానీ ఆదిత్య కనిపించలేదు..

ఆదిత్య కోసం చుట్టూ చూస్తున్న భానుకి ఒకచోట కనిపించిన దృశ్యాన్ని చూసి మతిపోయింది..

అక్కడికి కొద్ది దూరంలో ఆదిత్య చుట్టూ నిలబడి
3 రాకాసులు ఉన్నాయి..

కొద్దిసేపటికీ అవి ఆదిత్య నుంచి పక్కకు రాగానే,
నేల పై తీవ్రమైన గాయాలతో పడి ఉన్న ఆదిత్య కనిపించాడు..

దూరం నుంచి భాను ని చూసిన ఆదిత్య "ఇక్కడి నుంచి వెళ్ళిపో..!!" అని గట్టిగా అరుస్తూ ప్రాణాలు వదిలేశాడు..

ఆదిత్య ఆ మాట అన్న వెంటనే ఆ మూడు రాకాసులు ఆదిత్య ని వదిలేసి వేగంగా భాను వైపు రావడం మొదలుపెట్టాయి.

వేగంగా ఆమె దగ్గరకు వచ్చి,ఆ మూడు రాకాసులు ఒక్కసారిగా భాను పై పడ్డాయి...

ఒక్కసారిగా భాను గట్టిగా అరవసాగింది..

ఇంతలో.....

" భాను..!!?ఏమైంది..?? పైకి లే...!" అన్న మాటలు వినిపించసాగాయి..

కళ్ళు తెరిచి చూడగా తన చుట్టూ మంజునాథ రావు,గోవింద రావు,రుద్ర ఉన్నారు.. ఆదిత్య తన పక్కనే కూర్చున్నాడు..

ఆదిత్య ని చూడగానే తనకి వచ్చింది కల అని అర్థమై.. గట్టిగా ఏడుస్తూ అతన్ని కౌగిలించుకుంది..

భాను కి ఏమైందో తెలియక, ఆదిత్య కంగారు పడుతూ...
" ఏమైంది భాను..?? ఎందుకు ఏడుస్తున్నావ్..??" అని అడిగాడు..

కొద్దిసేపటి వరకు భాను ఏడుపు ఆపలేదు..

తను తేరుకునే వరకు అందరూ వేచి చూశారు..

కొద్దిసేపటికి భాను కుదుట పడింది..

ఆదిత్య తనతో మంచి నీళ్ళు తాగించి,
"ఏమైంది భాను..?? ఏదైనా పీడ కల వచ్చిందా.?"
అని అడిగాడు..

అవునన్నట్లుగా తలూపింది..

"అసలేం జరిగిందో చెప్పమ్మ..??" అని అడిగారు గోవింద రావు..

తనకు వచ్చిన కల గురించి పూర్తిగా వివరించింది..

తనకు వచ్చిన కల పూర్తిగా విన్న తర్వాత మంజునాథ రావు మాట్లాడుతూ.."ఎప్పుడు ఇదే ఆలోచనలతో ఉంటుంది కదా...! అందుకనే ఇలాంటి కల వచ్చింది..!! ఆంజనేయస్వామి దండకం చదువుకొని పడుకో తల్లి..!!"అంటూ భానుని సముదాయించి అందరూ ఆ గది నుండి బయటికి వచ్చారు...

సమయం రాత్రి 1:30 అయ్యింది..

భాను పడుకుంది.. కానీ తనకి వచ్చిన కల గురించి విన్న తరువాత మిగిలిన వాళ్ళు ఎవరు పడుకోలేదు..నలుగురు కలిసి ఇంటి ముందు ఉన్న ఆవరణలో దీని గురించే మాట్లాడడానికి కూర్చున్నారు... వాళ్లతో పాటు సింభిక కూడా ఉంది

"దీని గురించి నువ్వేమంటావ్ రుద్ర..!??"అని అడిగారు గోవింద రావు..

" భాను కి వచ్చిన కల ప్రకారం, ఇది మనకి రాబోయే ఒక ప్రమాదంకి సూచనగా అనిపిస్తుంది.మనం త్వరగా ఆదిత్యని పంచవక్రి నుండి కాపాడాలి.."అన్నాడు రుద్ర..

"ప్రస్తుతం మనకి సమస్యకు మూలం ఏంటో తెలిసింది కానీ, పరిష్కార మార్గం మాత్రం ఇప్పటివరకు దొరకలేదు.." అన్నారు మంజునాథ రావు...

ఆదిత్య మౌనంగా ఉండడం చూసిన రుద్ర
"ఇప్పుడు నీ ఆరోగ్యం ఎలా ఉంది ఆదిత్య..?"అని అడిగాడు.

"ఇంతకు ముందు నీరసంగా ఉండేది.కానీ ఇప్పుడు బానే ఉంది.." అని అన్నాడు..

"ఆదిత్య నిన్నో విషయం అడుగుతాను చెప్పు..!"అన్నాడు రుద్ర.

" ఆ అడుగు..!!"

"ఈరోజు ఉదయం మా కోసం నువ్వు వచ్చిన తరువాత మమ్మల్ని ఎలా కాపాడావో నీకు గుర్తుందా..??"అని అడిగాడు రుద్ర.

"సింభిక ను కాపాడినప్పుడు అవి నన్ను బంధించడం గుర్తుంది. ఆ తర్వాత ఏం జరిగిందో నేను ఇక్కడ వరకు ఎలా వచ్చానో. నాకు గుర్తులేదు..! నేనే నిన్ను అడుగుదామని అనుకుంటున్నాను..!"అని అన్నాడు.ఆదిత్య.

"ఆదిత్య నీకో ముఖ్యమైన విషయం చెప్పాలి...
నీకే తెలియకుండా నీలో ఒక స్పిరిచువల్ ఎనర్జీ ఉంది.అది వేరే ఎవరిదో కాదు.మహా తాంత్రికుడైన మంచ్రేకరుడుది.. ఆయన శక్తే ఈరోజు మనల్ని కాపాడింది.. ఎందుకంటే ఆయన పుట్టిన అంశంలోనే, నువ్వు పుట్టావు..కాబట్టి
ఈ పరిస్థితుల్లో ఈ సమస్యకి పరిష్కారం నువ్వే వెతకగలవని నాకనిపిస్తోంది. ఎందుకంటే అది నిన్ను వెంబడించడానికి కారణం కూడా అదే..!!"అని రుద్ర చెప్పడంతో ఆదిత్య షాక్ అయ్యాడు..

"కాబట్టి ఈరోజు ఉదయం నువ్వు మమ్మల్ని కాపాడడానికి ప్రయత్నించినట్టు, మళ్లీ ఒకసారి ఇప్పుడు ప్రయత్నించి చూడు.." ఏదైనా మార్గం కనిపిస్తుంది అని అన్నాడు రుద్ర.

"అది ప్రయత్నించడం నావల్ల కాదేమోనని నాకనిపిస్తుంది.. అవి నన్ను బంధించినప్పుడు నేనొక తెలియని మైకంలోకి వెళ్ళిపోయాను..ఆ తర్వాత ఏం జరిగిందో కూడా నాకు తెలియటం లేదు..!!"అన్నాడు ఆదిత్య..

"ఒకసారి ప్రయత్నించి చూడు...!!" అన్నారు గోవింద రావు..

సరే అంటూ అక్కడే నేలపై పద్మాసనం వేసుకుని కళ్ళు మూసుకున్నాడు..

ఒక పదినిమిషాల తర్వాత కళ్ళు తెరిచాడు .

"లేదు.. నాకు ఏమీ తెలియడం లేదు" అన్నాడు..

"మరొక్కసారి ప్రయత్నించి చూడు" అన్నాడు రుద్ర.

మరలా ప్రయత్నించి చూశాడు..

కానీ ఫలితం లేకుండా పోయింది...

తిరిగి మళ్లీ ప్రయత్నిస్తూనే ఉన్నాడు..

అలా ఒక గంట గడిచిపోయింది..

ఇదంతా చూస్తున్న సింభిక సహనం కోల్పోయింది...

కోపంతో ఆదిత్య వైపు వస్తూ...
" నీవల్ల కాలేదంటే అది నీ ప్రయత్న లోపం వల్లే, నీలాంటి చేతకాని వాడిని ఇప్పటివరకు నేను చూడలేదు.. పొద్దున
నీ శక్తియుక్తులు చూసి నువ్వేమో గొప్పవాడివి అనుకున్నాను.. నిన్ను కాపాడాలనుకోవడం కోసం అందరం ప్రమాదంలో చిక్కుకున్నాము . అసలు నువ్వు చస్తే గానీ
ఈ సమస్య పరిష్కారం కాదు.."అంటూ కోపంతో
గాల్లో చేతులు ఊపుతూ నేల మీద చరిచాడు..

ఆదిత్య కూర్చున్నచోట ఒక సుడిగాలి పుట్టి,అతన్ని గాల్లోకి ఎత్తి దూరంగా విసిరి కొట్టింది..

దాని దెబ్బకి దూరంగా ఎగిరి ఒక చెట్టుకు గుద్దుకొని నేలపై పడ్డాడు..

ఆ పరిణామాన్ని చూసి అందరూ బిత్తరపోయారు..

రుద్ర మిగిలినవారు సింభిక ని ఆపడానికి వేగంగా వస్తుండగా... వాళ్లపై మరొక శక్తి ప్రయోగించింది..

ఆ శక్తి ప్రభావం వల్ల నేలలో నడుము లోతు వరకు కూరుకుపోయారు..

పైకి రావడానికి ఎంత ప్రయత్నిస్తున్నా వాళ్ళ వల్ల కావడం లేదు..

రుద్ర కోపంతో " ఆపు సింభిక...!! నువ్వేం చేస్తున్నావో నీకు అర్థం అవుతుందా..!! నువ్వు వెంటనే ఇక్కడ నుంచి.." అని మాట పూర్తవకుండానే రుద్ర నోరు మూసుకుపోయింది.
ఎందుకంటే..!!రుద్ర వెళ్ళిపొమ్మని చెప్తే, తనకు కచ్చితంగా వెళ్ళిపోవాలి..

వాళ్లు అలా బంధించబడి ఉండగానే..ఆదిత్య పైకి విచిత్రమైన శక్తులు ప్రయోగిస్తూ గాయపరచసాగింది..

ఆ శక్తి దాటికి తట్టుకోలేక ఆదిత్య సృహ కోల్పోయాడు..

ఇక చివరిగా అక్కడ దగ్గరలో ఉన్న ఒక పెద్ద బండరాయిని తన శక్తితో గాల్లోకి లేపి, ఆదిత్య మీదకు విసిరింది...

సంఘటన చూస్తున్న ముగ్గురికి నోట మాట రాలేదు...
ఏం చేయలేని అచేతన స్థితిలో ఉండిపోయారు..

ఆ బండరాయి వేగంగా ఆదిత్య ని ఢీకొట్టి, పేలిపోయి, పెద్ద దూళి చెలరేగింది..

అసలు అక్కడ ఏం జరుగుతుందో అని ముగ్గురు ఆశ్చర్యంతో, కదలకుండా కళ్లప్పగించి చూస్తూ ఉన్నారు..

ఉన్నట్టుండి అక్కడ పెద్ద గాలి వీచింది..

ఆ గాలి వల్ల ధూళి మొత్తం చెదిరిపోయింది..

ధూళి మొత్తం చెదిరి పోయిన తరువాత ఆదిత్య బెదరకుండా స్థిరంగా నుంచుని ఉన్నాడు..

సింభిక కోపంతో మరింతగా రెచ్చిపోయి,మరింత పెద్ద పెద్ద బండరాళ్లను తన శక్తితో అక్కడికి రప్పించింది..

వాటన్నిటిని ఒకేసారి రుద్ర వైపు విసిరింది..

అవి వేగంగా ఆదిత్య మీదికి దూసుకు వెళుతూ, అతని సమీపంలోకి రాగానే ఆదిత్య తన అరచేయి చాపి వాటి వైపు చూపించాడు..

వెంటనే వాటి వేగం కోల్పోయి, చలనం లేకుండా నేలపై పడిపోయాయి..

సింభిక మరోసారి ఆదిత్య పైకి శక్తులను ప్రయోగించబోతుండగా... ఆదిత్య వెంటనే తన చేతిని నేలపై పడిన బండరాళ్ళ వైపు చూపించి వాటిని గాలిలోకి పైకి లేపి, సింభిక వైపు చూపించాడు..

అవన్నీ వేగంగా సింభికని చుట్టుముట్టి,ఒక పంజరంలా మారిపోయింది.

సింభిక ఆ పంజరంలో బంధించబడింది..

ఆదిత్య తన చేతిని ఆ పంజరం వైపు చూపించి తన వైపు రమ్మన్నట్టుగా చేయి ఊపాడు.. ఆ పంజరం మెల్లగా ఎగురుకుంటూ వచ్చి, ఆదిత్య ముందు నేలపై దిగింది..

ఆదిత్య నేలలో బంధించబడి ఉన్న వాళ్ళ వైపు చేయి చూపించగానే,కూరుకుపోయిన గోతిలో నుండి ముగ్గురు పైకి లేచారు..

వాళ్లు కూడా సింభిక దగ్గరకు వచ్చి నుంచున్నారు..

సింభిక వైపు ఆదిత్య కోపంగా చూస్తూ..
"గతంలో నాకు సహాయ పడ్డావు అనే ఒకే ఒక్క విషయం వల్ల, ఈరోజు నిన్ను ప్రాణాలతో చంపకుండా వదిలేసాను.. అయినా నా మీద దాడి చేయడానికి నీకు ఎంత ధైర్యం..!!?"అంటూ గంభీరమైన స్వరంతో కొప్పడుతు అడిగాడు..

ఆ మాటలకి సింభిక తలవంచుకుని...
"క్షమించండి నాయక..!! తమరి పై దాడి చేయాలనే ఉద్దేశంతో కాదు.. మీరు ఆదిత్య లో ఉన్నారని నాకు తెలుసు.. తమరి శక్తి గురించి నాకు తెలుసు.. మిమ్మల్ని రప్పించాలని ఉద్దేశంతోనే మీ పై దాడి చేశాను.. నన్ను క్షమించండి.."అని అనగానే....

ఆ మాటలకి ఆదిత్య చిన్నగా నవ్వుతూ,
తన చుట్టూ ఉన్న పంజరాన్ని మాయం చేశాడు..

సింభిక పక్కన ఉన్న మిగిలిన వారి వైపు చూస్తూ
"నా పేరు మంచ్రేకరుడు.. ప్రత్యంగిరా మాత ఉపాసకుడిని. పంచవక్రి ని బంధించిన వాడిని నేనే.."నేను చెప్పగానే ముగ్గురు చేతులెత్తి నమస్కరించారు..

"గురుదేవా..! తమరి గురించి నేను చాలా విన్నాను.. మీతో మాట్లాడటం నాకు చాలా సంతోషంగా ఉంది.. ఇది మీ మరో జన్మ కావడం మాకు సంతోషంగా ఉంది.. దయచేసి మిమ్మల్ని, అదే ఆదిత్యని కాపాడే మార్గం ఉంటే చెప్పండి.."అని వినయపూర్వకంగా అడిగాడు..రుద్ర..

" ఇది నా మరో జన్మ కాదు.నా అంశలో పుట్టిన ఆదిత్య శరీరంలో నేను ఉన్నాను.అంతే... నా మీద ఉన్న కోపంతో...,ఇప్పుడు అది ఆదిత్య ని నాశనం చేయాలని చూస్తుంది.. కాబట్టి మీకు ఒక మార్గం ఉపదేశిస్తాను.ఆ ప్రకారం చేయండి.."అని అన్నాడు ఆదిత్య శరీరంలో ఉన్న మంచ్రేకరుడు.

ఆయన చెప్తుంది శ్రద్ధగా వినసాగారు...

"ఇప్పుడున్న పరిస్థితుల్లో పంచవక్రి ని బంధించే శక్తి నా వద్ద లేదు..."

"దానికి వేరే దారేమి లేదా..గురుదేవా ..??"

"ఉంది.. దానిని అడ్డుకోవడం కోసం ఇప్పుడు మనం ఒక యాగం చేయాలి."

"అలాగే స్వామి రేపే చేద్దాం...!!"అన్నాడు రుద్ర.

" ఇక్కడ కాదు...దానికి ఒక ప్రదేశం ఉంది..నేను పంచవక్రిని బంధించిన ప్రదేశానికి కొద్ది దూరంలో మాత ప్రత్యంగిరా దేవి ఆలయం ఉంది.ఆ దేవాలయాన్ని శక్తివంతమైన తాంత్రికులు నిర్మించారని ప్రతీతి.. అక్కడ జరిపితేనే మాత అనుగ్రహం కలుగుతుంది.. అప్పుడే దానిని బంధించే శక్తి మనకు వస్తుంది.."

"ఇంతకీ ఏ యాగం చేయాలో తమరు చెప్పలేదు..??"అని అడిగారు గోవింద రావు..

" నికుంబల యాగం.."అని మంచ్రేకరుడు చెప్పగానే మంజునాథ రావు, గోవింద రావు, రుద్ర ఆశ్చర్యపోయారు..
ఎందుకంటే ఆ యాగం చేయడం చాలా కష్టతరమైనది.. క్లిష్టతరమైనది...

యాగం చేసేటప్పుడు  ఎటువంటి తప్పులు,దోషాలు జరిగినా పరిణామాలు చాలా తీవ్రంగా ఉంటాయి.. అమ్మవారు ఉగ్ర స్వరూపిని..నారసింహిని..

అందుకనే ముగ్గురు ఆ యాగం గురించి చెప్పేసరికి భయపడ్డారు...

కానీ అదే సరైన మార్గమని వాళ్ళకి అనిపించింది.

"అలాగే గురువుగారు.. తమరు చెప్పినట్టే చేస్తాము..
ఏ సమయంలో చేయాలో సెలవియ్యండి..?" అని అడిగాడు.రుద్ర...

"ఎల్లుండి ఉదయం 10 గంటల నుంచి గడియలు బాగున్నాయి. ఆ సమయంలో యాగం మొదలు పెట్టండి.. యాగం నిర్విగ్నంగా పూర్తి అయిన తరువాత అమ్మవారి దయవల్ల ఆదిత్య పంచవక్రి భారి నుంచి బయటపడతాడు..!!" అని చెప్పగానే ముగ్గురు సంతోషించారు...

"ఒక్క విషయం గుర్తు పెట్టుకోండి.. ఈ యాగాన్ని
ఏ విధంగానైనా నాశనం చేయడానికి పంచవక్రి శతవిధాలా ప్రయత్నిస్తుంది.. కాబట్టి జాగ్రత్తగా ఉండండి...!! ఇక రుద్ర.. నువ్వు యాగ పరిరక్షణ బాధ్యతలు తీసుకో..!!" అని చెబుతూ ఉండగానే ఆదిత్య కుప్పకూలిపోయాడు...

మంచ్రేకరుడు ఆదిత్య శరీరాన్ని వదిలి వెళ్ళిపోయాడు అని వాళ్ళకి అర్థం అయింది..

ఆదిత్య ని జాగ్రత్తగా తీసుకుని వెళ్ళి అతని గదిలో పడుకోబెట్టారు...

ఆ మరుసటి రోజు ఉదయం....

ఆదిత్య తో సహా అందరూ ఉదయాన్నే నిద్ర లేచారు.. ముందురోజు రాత్రి జరిగిందంతా ఆదిత్యకి భానుకి చెప్పారు..

ఆదిత్య సమస్య కి పరిష్కారం దొరికినందుకు భాను చాలా ఆనందించింది..

రేపటి యాగానికి ఏమేమి కావాలో నలుగురు కలిసి మాట్లాడుకుంటున్నారు..

"అవున్రా రావు..!! యాగం చేయడానికి మనం ఇద్దరం మాత్రమే ఉన్నాం..!! ఇంకొకళ్ళు ఉంటే బాగుండేది కదా..?"అన్నారు మంజునాథ రావు.

"మనం ఇద్దరం ఏంట్రా..?? రుద్ర ఉన్నాడు కదా..?"అన్నారు గోవింద రావు..

" రుద్ర కి యాగ పరిరక్షణ బాధ్యతలు అప్పచెప్పారు కదా..!! మరీ అతనెలా యాగం లో కూర్చుంటాడు..??"అని మంజునాథ రావు అడిగేసరికి ఆలోచనలో పడ్డాడు గోవింద రావు..

" నిజమేరా..! నువ్వు అడిగే దాకా నేను కూడా
ఈ విషయం గురించి ఆలోచించలేదు..! మరిప్పుడు ఏం చేద్దాం...!!"నేను గోవింద రావు ఆలోచించసాగారు..

" అంటే నన్ను మర్చిపోయారా చిన్నాన్న..??"అన్న మాట వెనకనుంచి వినిపించగానే, వెంటనే తల ఎత్తి చూశారు గోవింద రావు..

ఎదురుగుండా గాయాలకు కట్టిన కట్లతో సత్యనారాయణ రావు నవ్వుతూ నుంచున్నాడు.

అతన్ని హాస్పిటల్ నుంచి తీసుకువచ్చింది సత్యం..

సత్యనారాయణ రావు చూడగానే అందరూ ఆనందంతో ఆయనను చుట్టుముట్టారు...

కుశల ప్రశ్నలు అన్ని పూర్తయిన తర్వాత...

" దేని గురించో మాట్లాడుకుంటున్నట్టున్నారు..?"
అన్నాడు సత్యనారాయణ రావు..

"ఇంక ఎవరు గురించి రా... మన ఆదిత్య గురించి..!!"అన్నారు గోవింద రావు...

"కొంచెం వివరంగా చెప్పండి చిన్నాన్న...!?" అన్నాడు సత్యనారాయణ రావు...

తను హాస్పిటల్ లో ఉన్నప్పుడు ఇక్కడ జరిగింది మొత్తం పూసగుచ్చినట్టు చెప్పారు గోవింద రావు..

"ఇప్పుడు మనశ్శాంతిగా ఉంది చిన్నాన్న..!
మొత్తానికి ఆదిత్య ని కాపాడే మార్గం దొరికింది..!!"అన్నాడు సత్యనారాయణ రావు

"అయితే ఇక మొత్తానికి ముగ్గురం సరిపోయాం.."
అన్నారు మంజునాథ రావు..

"అయితే రేపే యాగం మొదలు......!!!"అన్నాడు రుద్ర.....


అందరూ యాగానికి సిద్ధమయ్యారు.....


రేపు అసలు ఆట మొదలవుతుంది.....



ఇంకా ఉంది.....!!

[SivaSai]

Part - 31 (చివరి భాగం)

యాగానికి అవసరమైన సామాగ్రి అంతా
యాగశాల వద్దకు చేర్చారు...

యాగశాల వద్ద ఆదిత్య, రుద్ర, గోవింద రావు మంజునాథ రావు, సత్యనారాయణ రావు మాత్రమే ఉన్నారు..

సింభిక యాగశాలకి దూరంగా నుంచుని ఉంది..

యాగం మొదలుపెట్టే ముందు గోవింద రావు మాట్లాడుతూ.. "మనం చేసేది సాధారణమైన యాగం కాదు. మహా శక్తివంతమైనది. అత్యంత కష్టతరమైనది.చేసే యాగం లో ఎటువంటి తప్పులు జరిగినా ఫలితాలు చాలా తీవ్రంగా ఉంటాయి..యాగం మొదలు పెట్టిన తరువాత మన ఏకాగ్రత మొత్తం యాగం మీదే ఉండాలి. ఎటువంటి పరిస్థితుల్లో యాగాన్ని మధ్యలో ఆపకూడదు..యాగం నిర్విఘ్నంగా పూర్తయితే అమ్మవారి అనుగ్రహం వల్ల ఆదిత్య ఆ దుష్టశక్తి బారి నుండి బయట పడతాడు.."

"చూడు రుద్ర..!! నువ్వు యాగ పరిరక్షణ బాధ్యతలు జాగ్రత్తగా చూసుకోవాలి.. యాగానికి ఎటువంటి విఘ్నం కలగకుండా చూసుకోవలసిన బాధ్యత నీదే...!! ఎందుకంటే యాగం మొదలు పెట్టిన తర్వాత మా వైపు నుండి నీకు ఎటువంటి సహాయం నీకు అందదు...!! జాగ్రత్తగా ఉండు...!!"అని మిగిలిన వారి వైపు చూసి "ఇక యాగం ప్రారంభిద్దాం రండి...!!"అని అన్నారు..

హోమగుండం దగ్గర ప్రత్యంగిరా దేవి అమ్మవారి విగ్రహాన్ని ఉంచారు...

హోమగుండం నాలుగు వైపున నలుగురు కూర్చున్నారు...

యాగం ప్రారంభం అయ్యింది...
హోమగుండం రగిల్చారు.. ముగ్గురు
వేద మంత్రాలతో యాగాన్ని జరిపిస్తున్నారు...
ఆదిత్య హోమగుండానికి నెయ్యి,వనమూలికలు, సమిధలు ఒక్కొక్కటిగా సమర్పిస్తున్నాడు...

రుద్ర మాత్రం యాగశాల చుట్టూ తిరుగుతూ కాపలా కాస్తున్నాడు...

కొంతసేపటి తర్వాత యాగశాల దగ్గర పద్మాసనం వేసుకుని, ధ్యానంలోకి వెళ్ళాడు...

సింభిక రుద్ర తో పాటే అక్కడే కూర్చుంది.కానీ ఎప్పుడెప్పుడు ఏం జరగబోతుందో అని భయపడుతూనే ఉంది...

మరోవైపు నికుంబల యాగం మాత్రం నిర్విఘ్నంగా జరగసాగింది...


ఇంతలో మంజునాథ రావు ఇంటివద్ద.....!!

భాను ఒక్కతే ఇంట్లో ఉంది..

యాగం మొదలు పెట్టే గడియలు మొదలవ్వకముందే గుడికి వెళ్ళమని, ఇంట్లో ఉండొద్దని,గోవింద రావు,భాను కి చెప్పారు.. కానీ గుడికి బయలుదేరే ముందు, తన స్నేహితులు రావడంతో ఆలస్యం అయింది..కొంతసేపటికి వాళ్లు వెళ్లిపోవడంతో, వేగంగా తన ఇంటి నుంచి బయటకు వచ్చి, గుడికి బయలుదేరింది..

కొద్దిసేపట్లో గుడి దగ్గరకు చేరుకుంటుంది అనేలోగా..

అకస్మాత్తుగా వాతావరణం ప్రతికూలంగా మారిపోయింది..

దట్టమైన కారు మబ్బులు కమ్ముకున్నాయి..

భీకరమైన గాలులు వీస్తూ, పెద్ద వర్షం మొదలయ్యింది..

భాను వేగంగా ఆ వర్షంలో గుడి ప్రాంగణంలోకి వెళ్లబోతుండగా, ఆకస్మాత్తుగా ఎవరో గట్టిగా తన ముఖం పై కొట్టినట్టు దూరంగా ఎగిరి పడింది..
పడిన తరువాత తను ఇంక పైకి లేవలేదు.
సృహ తప్పిపోయింది... తన పడిన చోట పెద్ద సుడిగాలి లేచి భానుని ఎత్తుకుపోయింది...

ఆ సంఘటన చూసి, చుట్టూ ఉన్న జనం ఆశ్చర్యపోయారు...

మరోపక్క యాగశాల వద్ద....

ధ్యానంలో ఉన్న రుద్ర ఒక్కసారిగా కళ్లు తెరిచి పైకి లేచాడు.. తన మనసెందుకో కీడు శంకించసాగింది..

ఉన్నట్టుండి రుద్ర అలా ఒక్కసారిగా పైకి లేవడంతో సింభిక కంగారు పడుతూ..."ఏమైంది రుద్ర...? ఏదైనా ప్రమాదమా..??"అని భయంగా అడిగింది..

రుద్ర గంభీరంగా సింభిక వైపు చూసి అవునన్నట్లుగా తల ఊపాడు..

వెనక్కి తిరిగి యాగశాల వైపు చూశాడు..

యాగం వేద మంత్రాలతో నిర్విఘ్నంగా జరుగుతోంది....

అప్పటికి సమయం మధ్యాహ్నం 1:00 దాటుతోంది..

ఇంకో మూడు గడియలు గడిస్తే యాగం నిర్విఘ్నంగా పూర్తవుతుంది..

రుద్ర అలా ఆలోచిస్తూ ఉండగానే ఆకాశంలో దట్టమైన కారుమబ్బులు కమ్ముకొసాగాయి...

ఇక రుద్ర ఆలస్యం చేయకుండా, ఒక కర్ర తీసుకొని వేగంగా యాగశాల చుట్టూ వృత్తాకారంలో వలయాలు గీయసాగాడు...

రెండు అడుగుల వెడల్పు తేడాతో మూడు వృత్తాలు యాగశాల చుట్టూ గీసాడు..

రుద్ర చేస్తున్న పనిని గోవింద రావు దూరం నుంచి గమనించసాగారు... కానీ అదేమీ పట్టనట్టు యాగాన్ని జరిపించసాగారు..

ఆ వృత్తాల నుంచి బయటకు వస్తూ...!!
"సింభికా...!! చెప్పేది శ్రద్ధగా విను...!! ఇప్పుడు ఇక్కడ జరగబోయేది, యాగం జరిపిస్తున్న వారికి కనిపించడానికి వీల్లేదు..! నీ శక్తిని ఉపయోగించి ఈ మూడు వృత్తాలను రక్షణ వలయాలుగా మార్చు... ఒకవేళ ఈ రెండు వృత్తాలను చేదించి, ఆ దుష్టశక్తులు మూడో వలయం లోపలకి రావడానికి ప్రయత్నిస్తే.. వెంటనే వాళ్లందరినీ ఇక్కడ నుంచి తీసుకుని వెళ్ళిపో...!! నా గురించి ఆలోచించవద్దు...!! "అని తను మూడు వలయాలు దాటి బయట రక్షణగా నుంచున్నాడు..

సింభిక రుద్ర చెప్పినట్టుగానే 3 వలయాలను శక్తి వలయాలుగా మార్చేసింది..

సింభిక మాయ వల్ల,బయట ఏం జరుగుతున్నా సరే,
లోపల ఉన్న వాళ్ళకి మామూలుగానే కనిపిస్తుంది...

ఆకాశం మొత్తం పూర్తిగా మేఘావృతమై పోయింది... మిట్టమధ్యాహ్నం కూడా అర్ధరాత్రి లాగా చీకటి గా మారిపోయింది.. గాలి కూడా ఉధృతంగా వీయడం మొదలు పెట్టింది..

జరగబోయే యుద్ధానికి నేను సిద్ధం అన్నట్లుగా రుద్ర ధైర్యంగా నుంచుని ఉన్నాడు...

నేను నీకు తోడుగా ఉంటాను అన్నట్టుగా అతని పక్కగా వచ్చి నుంచుంది సింభిక..


ఇంతలో ఒక్కసారిగా ఆకాశం పెద్దగా ఉరిమింది..

రుద్ర కొద్ది దూరంలో ఒక మెరుపు నేలను బలంగా తాకి, చిన్న పేలుడు సంభవించింది..

ఆ పేలుడు జరిగిన ప్రదేశం నుండి నేలని తోలుచుకుంటూ 2 రాకాసి శక్తులు బయటకు వచ్చాయి..

అవి పంచవక్రి అనుచరగణాలైన విర్కోర,విస్కర్ష.

ఆ యాగాన్ని ఆపడానికి అక్కడికి వచ్చాయి...

రుద్ర వాటిని చూడగానే తన నుంచొని ఉన్న చోటే నేలపై పద్మాసనం వేసుకుని కూర్చుండిపోయాడు..

తను సింభిక వైపు చూసి ఏం చేయ్యాలో నీకు తెలుసు కదా..!! అన్నట్లుగా చూసి కళ్ళు మూసుకున్నాడు..

తన అరచేతులు ముందుకు చాపి గాలిలోకి చేతులు ఊపాడు..

రుద్ర అలా చెయ్యగానే నేలనుండి వెలుగు రేఖలు చిమ్ముతూ నక్షత్ర ఆకారంలో ఉండే ముగ్గులాగా మారిపోయాయి..

ఆ రెండు రాకాసులు చూస్తూ ఉండగానే 2 రాక్షస జీవులు గా మారిపోయి, భీకరంగా అరుస్తూ రుద్ర వైపు దూసుకురాసాగాయి..

రుద్ర మాత్రం కళ్ళు మూసుకుని, మంత్ర పఠనం చేయసాగాడు..

అవి వేగంగా రుద్ర వైపు దూసుకు వస్తూ. అతనికి కొద్ది దూరంలో ఉన్న సింభిక చూసి వాటిలో ఒకటి దాని వైపు వెళ్లసాగింది...

అలా ఆ రెండు రాకాసులు చెరో వైపు నుండి దాడి చేయడానికి సిద్ధమయ్యాయి..

కానీ రుద్ర మాత్రం కదలకుండా అలాగే ధ్యాన స్థితిలో ఉండిపోయాడు..

ఇక సింభిక అలా చూస్తూ ఉండలేక తన శక్తులతో దాడి ప్రారంభించింది...

వాటి పై బండ రాళ్ల వర్షం కురిపించింది..

ఆ దాడి వల్ల వాటి వేగం కొంచెం తగ్గింది తప్ప,
వాటికి ఏ మాత్రం గాయాలు తగలలేదు...

ఈసారి వాటికి కోపం మరింతగా పెరిగిపోయింది..

రుద్ర ని వదిలేసి, సింభిక మీద దాడి చేయడం కోసం వేగంగా దానివైపు రాసాగాయి..

సింభిక కూడా ఆ రెండిటి పైకి తిరిగి దాడి మొదలు పెట్టింది.

కానీ అవి మాత్రం వాటికి ఏమీ అవ్వనట్లుగా వేగంగా వచ్చి,సింభిక మీదకు దూకాయి..

అలాగే దాని మీద పడబోయే లోపు, వాటిని ఏదో మెరుపులాంటి శక్తి వేగంగా ఢీకొట్టింది... దాని దెబ్బకి అవి దూరంగా ఎగిరి పడ్డాయి...

ఆ శక్తి ఎక్కడి నుంచి వచ్చి ఉంటుందని,సింభిక చూడగా అప్పటివరకు కూర్చున్న చోట నుండి కదలనీ రుద్ర,
లేచి నుంచుని ఉన్నాడు..

అతని కళ్ళు తెల్లగా మెరిసిపోతున్నాయి...

తమ పైకి అలా మెరుపు దాడి జరగడంతో,
వాటికి కోపం మరింతగా పెరిగిపోయింది..

తిరిగి పైకి లేచి రుద్ర పైకి రాబోతుండగా, రుద్ర తన నుంచున్న చోట నుండి చేతులు గాలిలోకి ఎత్తి ఏవో మంత్రాలు చదివాడు..

కారు మబ్బులు కమ్ముకొని ఉన్న ఆకాశం నుండి, ఒక పెద్ద మెరుపు వచ్చి నేలపై ఉన్న ఆ రాక్షసులను ఢీకొట్టింది..
ఆ దెబ్బకి అక్కడ పెద్ద ప్రేలుడు సంభవించి, ఆ రెండు దూరంగా ఎగిరి పడ్డాయి... కొద్దిసేపటికి రుద్ర,సింభిక అక్కడికి వెళ్లి చూడగా అవి తీవ్రంగా గాయపడి ఉన్నాయి..

ప్రమాదం తప్పిందని వెనక్కి తిరిగి యాగం జరుగుతున్న చోటికి వచ్చారు...

అలా వచ్చి రాగానే రుద్ర ముందు
ఒక భయంకరమైన ప్రేలుడు సంభవించింది...

ఆ దాటికి రుద్ర సింభిక దూరంగా ఎగిరి పడ్డారు.

తన శక్తుల వల్ల సింభిక తప్పించుకోగలిగింది గాని,
రుద్ర మాత్రం ఆ ఆకస్మిక దాడి నుండి తప్పించుకోలేకపోయాడు..

కొద్దిసేపటికి సింభిక ఆ దాడి ప్రభావం నుండి తేరుకుంది.. వేగంగా రుద్ర దగ్గరకు వెళ్లగా,ఆ దాడి ఎక్కడినుంచి జరిగిందని చుట్టూ చూడగా ఎవరూ కనిపించలేదు..

సింభిక అనుమానంతో పైకి చూసింది...

గాలిలో ఆకాశంలోని మెరుపుల వెలుగులో
ఒక విచిత్రమైన రాకాసి ఎగురుతూ కనిపించింది..

సింభిక చూస్తూ ఉండగానే అది నేలపై దిగింది..

దాన్ని చూడగానే సింభికకు చాలా కోపం వచ్చింది. వెంటనే ఆలోచించకుండా దాని మీదకి దాడి మొదలుపెట్టింది...

గాలిలో నిప్పుల బంతులు సృష్టించి, దాని మీదకు విసిరింది...

అవి వేగంగా దానిని సమీపించి,తిరిగి సింభిక మీదకు వచ్చి పడ్డాయి.... ఆ దాడి నుండి కొద్దిలో తప్పించుకుంది... అప్పుడు అర్థమైంది సింభికకు వచ్చింది కరొముఖి అని...

ఈ హఠాత్ పరిణామానికి సింభిక బిత్తరపోయింది....
ఏం చెయ్యాలో అర్థం కాలేదు..

వేగంగా రుద్ర దగ్గరకు వెళ్ళింది...కానీ తను సృహాలో లేడు..

ఇంతలో కరొముఖి,సింభికను తన శక్తితో బంధించి,
తన ముందు నిలిపి,కోపంగా చూస్తూ, మింగేయడానికి భయంకరంగా నోరు తెరిచింది...

సింభిక తన ప్రాణాల మీద ఆశ వదిలేసుకుంది.

కరొముఖి పూర్తిగా తన నోరు తెరిచి,సింభికను మింగేయబోతూ, ఏదో అనుమానంతో పక్కకి చూసింది...

వేగంగా ఒక శక్తి వచ్చి, కరొముఖిని ఢీ కొట్టింది..

ఆ శక్తి దెబ్బకు దూరంగా ఎగిరి పడింది...

సింభిక తనను బంధించిన శక్తి వదిలేయడంతో నేలపై పడింది.. వేగంగా రుద్ర వైపు వెళ్ళసాగింది.

ఇంతలో ఆశక్తి దాడిలో గాయపడ్డ కరొముఖి వికృతంగా అరిచింది...

అలా అరవగానే దాని ముందు కొన్ని రాక్షస జీవులు ప్రత్యక్షమయ్యాయి..

వాటిని రుద్ర,సింభికల మీదకు ఉసిగొల్పింది...

అవి వేగంగా వాళ్ళ వైపు వెళ్ళసాగాయి..

సింభిక కూడా వాటి మీద దాడి చేస్తున్న సరే, వాటికి ఏమి కావటం లేదు..

ఇక భయంతో రుద్ర ని గట్టిగా పట్టుకొని కళ్ళు మూసుకుంది...

అలా కళ్లు మూసుకుని ఉన్న సింభికకు దూరంగా కుక్కల అరుపులు వినిపించాయి...

అనుమానం తో కళ్ళు తెరిచి చూడగానే.. మరో వైపు నుండి నల్లటి కుక్కలు వేగంగా రాకాసి జీవులు మీదకి దూకాయి...

ఆ కుక్కల మీద కోపంతో కరొముఖి వాటి మీదకి ఒక శక్తిని ప్రయోగించింది...

కానీ ఆ శక్తిని మరో శక్తి ఢీ కొట్టింది..

ఆ శక్తిని ప్రయోగించింది ఎవరు అని సింభిక వెనక్కి తిరిగి చూడగా అక్కడ మంత్రదండంతో దృఢంగా నుంచుని
సిద్ధ భైరవులు కనిపించారు..

తన శక్తిని అడ్డుకున్నందుకు ఆయన మీద కోపంతో మరో శక్తి ప్రయోగించ పోతుండగా,సిద్ధ భైరవులు దాని చుట్టూ శక్తిని ఆవాహన చేసి, మంత్ర బంధనం చేశారు..

ఇది ఇలా ఉండగా మరోవైపు యాగం నిర్విఘ్నంగా కొనసాగుతూనే ఉంది.. అసలు బయట ఏం జరుగుతుందో లోపల ఎవ్వరికీ తెలియదు...

సిద్ధ భైరవులు దానిని బంధించిన తరువాత వేగంగా రుద్ర వద్దకు చేరుకున్నారు....

అతను కరొముఖి దాడి వల్ల గాయపడ్డాడని అర్థం చేసుకున్నారు..

వెంటనే తన శక్తిని ఉపయోగించి రుద్ర గాయాలను మాన్పి,అతన్ని సృహా లోకి తెచ్చారు.

రుద్ర సృహా లోకి వచ్చాడు....

ఎదురుగుండా సిద్ధ భైరవులు కనిపించగానే ఆనందంతో "గురుదేవా..!! తమరు ఎప్పుడు వచ్చారు..?"అని అడిగాడు..

"నువ్వు ప్రమాదకర పరిస్థితుల్లో ఉన్నావని తెలిసి వచ్చాను... ఇప్పుడు మనం మాట్లాడుకునే సమయం లేదు..కరొముఖితో ఇప్పుడు మనం పోరాడుతున్నాం.. దానిని మనం ఎంతో సేపు ఇలా బంధించి ఉంచలేము... యాగం జరిగే వరకు దానిని మనం ఆపగలిగితే చాలు..."అని సిద్ధ భైరవులు రుద్ర తో చెప్తూ ఉండగానే...

బంధించబడి ఉన్న కరొముఖి వికృతంగా అరిచింది..
అలా అరవడంతోనే దాన్ని పట్టి ఉంచిన బంధనాలు మాయమైపోయాయి...

అది అక్కడ నుంచి రుద్ర దాడిలో గాయపడ్డ,
విర్కోర,విస్కర్ష ల దగ్గరకు వెళ్లి తన శక్తితో వాటిని
కాపాడింది...

ఇప్పుడు అవి కూడా కరొముఖితో కలిసాయి..

వాటిని చూసిన తర్వాత జరగబోయేది ఏంటో
రుద్ర కి సిద్ధ భైరవులకి అర్థం అయింది..

సిద్ధ భైరవులు రుద్ర వైపు చూసి.." మనం వీటిని బంధించకపోతే ఏదో విధంగా యాగాన్ని నాశనం చేస్తాయి.. పంచవక్రీ ఇక్కడికి వచ్చే లోపు ఎలాగైనా సరే వీటిని బంధించాలి.."అని రుద్ర తో చెప్పి.."అయిదు విఘడియలు మా చుట్టూ రక్షణ రక్షణ వలయం ఏర్పాటు చేయగలవవా..??"అని సింభికను అడగగానే చేయగలను అన్నట్లుగా తలూపింది...

ఇక ఆలస్యం చేయకుండా రుద్ర సిద్ధ భైరవ లు ఇద్దరు నేలపై పద్మాసనం వేసుకొని మంత్ర పఠనం ప్రారంభించారు... సిద్ధ భైరవులు చెప్పినట్టుగానే తమ చుట్టూ ఒక రక్షణ వలయం ఏర్పాటు చేసింది..

రక్షణ వలయం చూసిన వెంటనే కోపంతో మూడు రాకాసులు కలిసి, దానిపై తమ శక్తి తో దాడి చేయడం ప్రారంభించాయి...

అలా కొద్ది నిమిషాలు గడిచిన తరువాత రక్షణ వలయం నాశనమైపోతుంది అనే తరుణంలో మూడు రాకాసులు నుంచున్న చోట నుండి వెలుగులు రావడం మొదలైంది..

అవి నుంచున్న ప్రదేశం నుండి కదలలేకపోయాయి..
అవి ఎటూ కదల్లేక వికృతంగా అరవసాగాయి..

ఆ వెలుగులు కాస్త పెద్దవై,ఆ మూడింటిని ఏదో అగాధంలోకి లాగేసుకున్నాయి...

అలా పంచవక్రీ అనుచరగణాల కథ సమాప్తం అయ్యింది...

వాటి పీడ విరగడయినందుకు సంతోషించారు..

కొద్ది నిమిషాలలో యాగం పూర్తవుతుంది..

(నికుంబల యాగం చివరిలో అమ్మవారికి
ఎండు మిరపకాయలు హోమ గుండంలో సమర్పిస్తారు..)

పంచవక్రీ కోసం ముగ్గురు ఎదురు చూడసాగారు.

ఇంతలో రుద్ర కి కొంచెం దూరంలో ఎవరో నుంచోని కనిపించారు..

" ఎవరది..??" అని అడిగాడు రుద్ర..

ఆకారం రుద్ర కి కొంచెం దగ్గరగా వచ్చింది..
అక్కడ రుద్ర కి నవ్వుతూ భాను కనిపించింది..

రుద్ర ఆశ్చర్యపోయాడు..!!

"ఇక్కడికి ఎందుకు వచ్చావు భాను..??"అని అడుగుతూ ముందుకి వెళ్లబోతుండగా...

సిద్ధ భైరవులు "రుద్ర ఆగు..!" అని అరిచారు.

"ఏమైంది గురుదేవా..?"అని అనుమానంగా అడిగాడు రుద్ర..

ఇంతలో ఒక్కసారిగా భాను మొఖం ఒక రాకాసి లాగా మారిపోయింది.

తన నోరు తెరవగానే నాలిక వేగంగా రుద్ర మీదకి వచ్చింది...

ప్రమాదాన్ని గ్రహించిన సిద్ధ భైరవులు వెంటనే రుద్ర ని పక్కకి తోసేశారు..

రుద్ర కింద పడడంతో ఆ నాలిక అతనికి వెనకాల ఉన్న ఒక చెట్టు లోకి చోచ్చుకుపోయింది..

హఠాత్పరిణామానికి రుద్ర ఆశ్చర్యపోయాడు..

అందరూ చూస్తూ ఉండగానే భాను ఒక పెద్ద మహా పిశాచిలా గా మారిపోయింది..

" పంచవక్రి వచ్చేసింది...!!"అని సింభిక భయంతో అరిచింది...

ఇక వాళ్ళకి తెరుకునే అవకాశం ఇవ్వకుండా
పంచవక్రి వేగంగా వాళ్ళ పై ఒక్కసారిగా తన శక్తులతో విరుచుకుపడింది...

దాని శక్తి దాటికి రుద్ర, సిద్ధ భైరవులు, సింభిక తీవ్రంగా గాయపడ్డారు..

మరోవైపు యాగం పూర్తయ్యింది అనడానికి సూచనగా ఎండు మిరపకాయలు ఆదిత్య చేతుల మీదుగా హోమ గుండానికి సమర్పించబడ్డాయి....

యాగానికి రక్షణగా ఉన్న రక్షణ కవచాలు పై,
పంచవక్రి ఒక్కసారిగా దాడి చేసింది..

ఆ శక్తి దాటికి 3 రక్షణ కవచాలు నాశనం అయిపోయాయి..

ఆ రక్షణ కవచాలు నాశనమైపోగానే,
అక్కడి పరిస్థితికి ముగ్గురికి కనిపించింది...

పంచవక్రీ కోపంగా ఆదిత్య వైపు చూస్తూ అతని మీదకి రాబోతుండగా.... ఆదిత్య వెంటనే తన చేతి నుండి ఒక శక్తి ని సృష్టించి, దాని మీదకి విసిరాడు.. ఆ ధాటికి అది కొద్ది దూరం ఎగిరి పడింది...

ఆదిత్య కోపంతో దాని మీదకి వెళ్ళసాగాడు..
అలా ముందుకు వెళ్తున్న ఆదిత్య చేతిలో ఒక మంత్రదండం ప్రత్యక్షమైంది...

దాని మీదకి మరో దాడి చేయబోతుండగా..
పంచవక్రీ, భాను గా మారిపోయింది..

ఆదిత్య తన దాడి చేసే ప్రయత్నాన్ని విరమించుకున్నాడు..

కానీ  భాను శరీరంలో ఉన్న పంచవక్రీ మాత్రం ఆదిత్య మీదకి దాడి చేసింది..

ఇక ఆదిత్యకి భాను శరీరంలో అది ఉన్నంతసేపు తను ఏమీ చేయలేడు అని అర్థమయింది...

ఇక కళ్ళు మూసుకుని అమ్మవారిని ప్రార్థించి,
ఒక శక్తి ని భాను మీదకి విసిరాడు..

ఆ శక్తి  భాను శరీరం నుండి పంచవక్రి ని వేరు చేసింది..

భాను శరీరంనుండి వేరుపడ్డ పంచవక్రి కోపంగా ఆదిత్య వైపు దూసుకుని వస్తుండగా....

ఒక్కసారిగా అక్కడ సింహగర్జన వినిపించింది...

ఆ గర్జన అడవి అంతా ప్రతిధ్వనించింది...

ఆకాశంలో కమ్ముకొని ఉన్న మబ్బులన్ని చెదిరిపోయాయి...

నిర్మలమైన ఆకాశం ప్రత్యక్షమైంది...

నేలపై సృహ తప్పి గాయాలతో పడి ఉన్న రుద్ర సిద్ధ భైరవులు సింబిక మామూలుగా మారిపోయి, పైకి లేచారు... భాను కూడా పైకి లేచింది..

పంచవక్రి ముందు సింహం మీద ఆసీనులై ఉన్న ప్రత్యంగిరా మాత అమ్మవారు ప్రత్యక్షమయ్యారు..

ఆ తల్లిని అలా చూడగానే అందరూ సాష్టాంగ పడి నమస్కారం చేశారు..

అమ్మవారిని అలా చూడగానే పంచవక్రీ గడగడా వణికిపోయింది..

అమ్మవారు తన కంటి చూపుతోనే దానిని నిలువునా బస్మం చేశారు... ఆ తరువాత అందరినీ ఆశీర్వదిస్తూ మాయమైపోయారు...

ఆ రోజుతో ఆదిత్య కి పట్టిన పంచవక్రీ పీడ విరగడ అయిపోయింది...


అందరూ ఆనందంగా ఇంటికి బయలుదేరారు...


కథ సమాప్తం....!!!

ఇట్లు - మీ బొల్లోజు నిరంజన్ కుమార్...

[SivaSai]

Shiva garu story chala bagundi
Elanti story rasinaduku meku thanks


Next panigrahanam s2 update ivandi please

New Thread Lo Post Cheyala (Or) Old Thread Lo Continue Cheyala