[కుమార్]

‎
‎
‎
‎
‎నేను చిన్నతనం నుండే ఒంటరిగా పెరిగాను. అమ్మ పోయింది. నాన్న సైకిల్ మెకానిక్. ఇంట్లో ఎప్పుడూ మాటలు తక్కువ, శబ్దాలు ఎక్కువ — హామర్ కొట్టడం, సైకిల్ చైన్ శబ్దం, నాన్న గొంతు తిట్లు. కాలేజీకి సరిగా వెళ్లలేదు.
‎
‎నాకు హెల్ప్ చేసేవాళ్లు ఫ్రెండ్స్ — రాజు, సాయి లాంటి వాళ్లు.
‎వాళ్లు కూడా నాలాగే. కాలేజ్ ఎగ్గొట్టేవాళ్లు, టీచర్ల నుండి తిట్లు తినేవాళ్లు, ఇంట్లో కొట్టబడేవాళ్లు.
‎
‎మేము ఒకరికొకరు ఏకైక సపోర్ట్. సాయంత్రాలు రోడ్డు సైడ్‌లో కూర్చుని సిగరెట్ పొగ తాగుతూ, ఎవరెవరు ఏం తిట్టారో చెప్పుకునేవాళ్లం. ఆ సమయంలో ఏదో స్వేచ్ఛ వచ్చినట్టు అనిపించేది.
‎
‎పదో తరగతి ఐదుసార్లు రాశాను. ప్రతిసారీ ఫెయిల్ అయ్యేసరికి నాన్న కొట్టేవాడు. “నీకు బుర్ర లేదు, నీ స్నేహాలే నిన్ను చెడగొడుతున్నాయి” అని తిట్టేవాడు. నాకు కోపం వచ్చేది. ఎందుకంటే నేను ఏం చేస్తున్నానో నాకు తెలుసు. అది చెడిపోవడం కాదు — అది బతకడం.
‎
‎గత ఏడాది ఒక రోజు పేకాట ఆడుతున్నాం. మూడు ముక్కలాట. రాజు రాజు-రాణి-జాకీ వచ్చింది, సాయి బ్లఫ్ చేసి ఓడిపోయాడు. నేను కాస్త గెలిచాను, కానీ డబ్బులు అయిపోయాయి. మళ్లీ ఆడాలంటే బెట్ పెట్టాలి. రాజు చెప్పాడు, “ఎదురుగా ఉన్న ఇంటి ముందు సైకిల్ పట్టుకుపో రా, అమ్మేస్తే 500-600 వస్తాయి. ఆ డబ్బుతో రాత్రంతా ఆడుకుందాం.”
‎
‎నేను  సైకిల్ తీసుకుపోయాను. దగ్గర్లో టౌన్ లో ఒక సైకిల్ షాప్‌కి అమ్మేశాను. డబ్బు వచ్చింది. ఆ రాత్రి మేము మళ్లీ ఆడాం. పొగ తాగుతూ, కార్డ్స్ చూస్తూ, బెట్ పెట్టి గెలిచినప్పుడు వచ్చే థ్రిల్ — అది నాకు ఏకైక సుఖం. నాన్న సైకిల్ రిపేర్ చేస్తున్నాడు, నేను సైకిల్ అమ్మి డబ్బు చేసుకుంటున్నాను. తేడా లేదు.
‎
‎ఈ మధ్య సిగరెట్ తాగుతూ దొరికిపోయాను. మొదటిసారి అనుకుని నాన్న చాలా కొట్టాడు. “నీ స్నేహాలే చెడగొడుతున్నాయి” అని తిట్టాడు. నాకు నవ్వొచ్చింది. చెడిపోయానా? నేను ఏం చేస్తున్నానో నాకు తెలుసు. నేను బతుకుతున్నాను.
‎
‎ఆ రాత్రి రాజు కబురు చేశాడు: “రా రా, ఈసారి పెద్ద గేమ్ ఉంది. రెండు వేలు స్టేక్. ఒక గెలుపు — నెల ఖర్చులు సార్.” నేను ఆలోచించాను. మళ్లీ ఏదైనా పెద్ద ఐటెం తీసుకుపోవాలా? లేదా ఇప్పుడున్న డబ్బుతోనే ఎంట్రీ ఇవ్వాలా?
‎
‎
‎
‎
‎

[కుమార్]

‎
‎
‎
‎
‎నేను చిన్నతనం నుండే ఒంటరిగా పెరిగాను. అమ్మ పోయింది. నాన్న సైకిల్ మెకానిక్. ఇంట్లో ఎప్పుడూ మాటలు తక్కువ, శబ్దాలు ఎక్కువ — హామర్ కొట్టడం, సైకిల్ చైన్ శబ్దం, నాన్న గొంతు తిట్లు. కాలేజీకి సరిగా వెళ్లలేదు.
‎
‎నాకు హెల్ప్ చేసేవాళ్లు ఫ్రెండ్స్ — రాజు, సాయి లాంటి వాళ్లు.
‎వాళ్లు కూడా నాలాగే. కాలేజ్ ఎగ్గొట్టేవాళ్లు, టీచర్ల నుండి తిట్లు తినేవాళ్లు, ఇంట్లో కొట్టబడేవాళ్లు.
‎
‎మేము ఒకరికొకరు ఏకైక సపోర్ట్. సాయంత్రాలు రోడ్డు సైడ్‌లో కూర్చుని సిగరెట్ పొగ తాగుతూ, ఎవరెవరు ఏం తిట్టారో చెప్పుకునేవాళ్లం. ఆ సమయంలో ఏదో స్వేచ్ఛ వచ్చినట్టు అనిపించేది.
‎
‎పదో తరగతి ఐదుసార్లు రాశాను. ప్రతిసారీ ఫెయిల్ అయ్యేసరికి నాన్న కొట్టేవాడు. “నీకు బుర్ర లేదు, నీ స్నేహాలే నిన్ను చెడగొడుతున్నాయి” అని తిట్టేవాడు. నాకు కోపం వచ్చేది. ఎందుకంటే నేను ఏం చేస్తున్నానో నాకు తెలుసు. అది చెడిపోవడం కాదు — అది బతకడం.
‎
‎గత ఏడాది ఒక రోజు పేకాట ఆడుతున్నాం. మూడు ముక్కలాట. రాజు రాజు-రాణి-జాకీ వచ్చింది, సాయి బ్లఫ్ చేసి ఓడిపోయాడు. నేను కాస్త గెలిచాను, కానీ డబ్బులు అయిపోయాయి. మళ్లీ ఆడాలంటే బెట్ పెట్టాలి. రాజు చెప్పాడు, “ఎదురుగా ఉన్న ఇంటి ముందు సైకిల్ పట్టుకుపో రా, అమ్మేస్తే 500-600 వస్తాయి. ఆ డబ్బుతో రాత్రంతా ఆడుకుందాం.”
‎
‎నేను  సైకిల్ తీసుకుపోయాను. దగ్గర్లో టౌన్ లో ఒక సైకిల్ షాప్‌కి అమ్మేశాను. డబ్బు వచ్చింది. ఆ రాత్రి మేము మళ్లీ ఆడాం. పొగ తాగుతూ, కార్డ్స్ చూస్తూ, బెట్ పెట్టి గెలిచినప్పుడు వచ్చే థ్రిల్ — అది నాకు ఏకైక సుఖం. నాన్న సైకిల్ రిపేర్ చేస్తున్నాడు, నేను సైకిల్ అమ్మి డబ్బు చేసుకుంటున్నాను. తేడా లేదు.
‎
‎ఈ మధ్య సిగరెట్ తాగుతూ దొరికిపోయాను. మొదటిసారి అనుకుని నాన్న చాలా కొట్టాడు. “నీ స్నేహాలే చెడగొడుతున్నాయి” అని తిట్టాడు. నాకు నవ్వొచ్చింది. చెడిపోయానా? నేను ఏం చేస్తున్నానో నాకు తెలుసు. నేను బతుకుతున్నాను.
‎
‎ఆ రాత్రి రాజు కబురు చేశాడు: “రా రా, ఈసారి పెద్ద గేమ్ ఉంది. రెండు వేలు స్టేక్. ఒక గెలుపు — నెల ఖర్చులు సార్.” నేను ఆలోచించాను. మళ్లీ ఏదైనా పెద్ద ఐటెం తీసుకుపోవాలా? లేదా ఇప్పుడున్న డబ్బుతోనే ఎంట్రీ ఇవ్వాలా?
‎
‎
‎
‎
‎

[కుమార్]

‎
‎
‎
‎
‎నేను చిన్నతనం నుండే ఒంటరిగా పెరిగాను. అమ్మ పోయింది. నాన్న సైకిల్ మెకానిక్. ఇంట్లో ఎప్పుడూ మాటలు తక్కువ, శబ్దాలు ఎక్కువ — హామర్ కొట్టడం, సైకిల్ చైన్ శబ్దం, నాన్న గొంతు తిట్లు. కాలేజీకి సరిగా వెళ్లలేదు.
‎
‎నాకు హెల్ప్ చేసేవాళ్లు ఫ్రెండ్స్ — రాజు, సాయి లాంటి వాళ్లు.
‎వాళ్లు కూడా నాలాగే. కాలేజ్ ఎగ్గొట్టేవాళ్లు, టీచర్ల నుండి తిట్లు తినేవాళ్లు, ఇంట్లో కొట్టబడేవాళ్లు.
‎
‎మేము ఒకరికొకరు ఏకైక సపోర్ట్. సాయంత్రాలు రోడ్డు సైడ్‌లో కూర్చుని సిగరెట్ పొగ తాగుతూ, ఎవరెవరు ఏం తిట్టారో చెప్పుకునేవాళ్లం. ఆ సమయంలో ఏదో స్వేచ్ఛ వచ్చినట్టు అనిపించేది.
‎
‎పదో తరగతి ఐదుసార్లు రాశాను. ప్రతిసారీ ఫెయిల్ అయ్యేసరికి నాన్న కొట్టేవాడు. “నీకు బుర్ర లేదు, నీ స్నేహాలే నిన్ను చెడగొడుతున్నాయి” అని తిట్టేవాడు. నాకు కోపం వచ్చేది. ఎందుకంటే నేను ఏం చేస్తున్నానో నాకు తెలుసు. అది చెడిపోవడం కాదు — అది బతకడం.
‎
‎గత ఏడాది ఒక రోజు పేకాట ఆడుతున్నాం. మూడు ముక్కలాట. రాజు రాజు-రాణి-జాకీ వచ్చింది, సాయి బ్లఫ్ చేసి ఓడిపోయాడు. నేను కాస్త గెలిచాను, కానీ డబ్బులు అయిపోయాయి. మళ్లీ ఆడాలంటే బెట్ పెట్టాలి. రాజు చెప్పాడు, “ఎదురుగా ఉన్న ఇంటి ముందు సైకిల్ పట్టుకుపో రా, అమ్మేస్తే 500-600 వస్తాయి. ఆ డబ్బుతో రాత్రంతా ఆడుకుందాం.”
‎
‎నేను  సైకిల్ తీసుకుపోయాను. దగ్గర్లో టౌన్ లో ఒక సైకిల్ షాప్‌కి అమ్మేశాను. డబ్బు వచ్చింది. ఆ రాత్రి మేము మళ్లీ ఆడాం. పొగ తాగుతూ, కార్డ్స్ చూస్తూ, బెట్ పెట్టి గెలిచినప్పుడు వచ్చే థ్రిల్ — అది నాకు ఏకైక సుఖం. నాన్న సైకిల్ రిపేర్ చేస్తున్నాడు, నేను సైకిల్ అమ్మి డబ్బు చేసుకుంటున్నాను. తేడా లేదు.
‎
‎ఈ మధ్య సిగరెట్ తాగుతూ దొరికిపోయాను. మొదటిసారి అనుకుని నాన్న చాలా కొట్టాడు. “నీ స్నేహాలే చెడగొడుతున్నాయి” అని తిట్టాడు. నాకు నవ్వొచ్చింది. చెడిపోయానా? నేను ఏం చేస్తున్నానో నాకు తెలుసు. నేను బతుకుతున్నాను.
‎
‎ఆ రాత్రి రాజు కబురు చేశాడు: “రా రా, ఈసారి పెద్ద గేమ్ ఉంది. రెండు వేలు స్టేక్. ఒక గెలుపు — నెల ఖర్చులు సార్.” నేను ఆలోచించాను. మళ్లీ ఏదైనా పెద్ద ఐటెం తీసుకుపోవాలా? లేదా ఇప్పుడున్న డబ్బుతోనే ఎంట్రీ ఇవ్వాలా?
‎
‎
‎
‎
‎

[కుమార్]

‎ 
‎
‎సాయంత్రం గోడౌన్ నుండి బయటికి వచ్చేసరికి చీకటి పడింది. చేతులు నల్లబడ్డాయి, బట్టలు దుమ్ము మీద దుమ్ము. అయనా డబ్బు ఇచ్చాడు — కాస్త ఎక్కువగానే. “ఇవాళ్టి పని బాగా చేశావ్” అన్నాడు. 
‎
‎ నేను ఏమీ మాట్లాడలేదు. డబ్బు తీసుకుని బయటికి వచ్చేశాను.
‎
‎
‎
‎రాజు మళ్ళీ కబురు చేశాడు...  
‎“ఇప్పుడే రా. సాయి ఇంటి వెనకాల షెడ్‌లో. రెండు వేలు స్టేక్ ఫిక్స్ అయింది. నువ్వు లేట్ అయితే సీట్ మిస్ అవుతుంది.”
‎
‎ రోడ్డు మీద నడుస్తుంటే మనసు ఆ గేమ్ మీదే ఉంది. రెండు వేలు పెట్టి గెలిస్తే — ఒక నెల ఫ్రీగా బతకవచ్చు. సిగరెట్, పొగాకు, చిన్న ఖర్చులు అన్నీ కవర్ అవుతాయి. ఓడితే కూడా ఏమీ పర్లేదు — మళ్లీ డబ్బు సంపాదించుకుంటాం. 
‎

‎
‎
‎గోడౌన్ పని అయ్యాక రాత్రి ఇంటికి వస్తుంటే మా పక్క వీధి దాటాల్సి వచ్చింది. అక్కడ మోహన్ రావు గారి ఇంటి ముందు టీవీఎస్ ఉంది — కొత్తది, షైన్ చేసి పార్క్ చేసి ఉంది.
‎ ఆయన గత సంవత్సరం ఇక్కడికి వచ్చారు. LIC లో పని చేస్తారు. నాన్నతో బాగా పరిచయం — ఇద్దరూ రోజూ సాయంత్రం టీ తాగుతూ మాట్లాడుకుంటారు. వాళ్ల అమ్మాయి కాలేజీలో చదువుతోంది. 
‎
‎నేను ఇంటి ముందు దాటుతుంటే మేడ మీదకు చూశాను. ఏదో చదువుతోంది.
‎ఏదో ఒక్క క్షణం మనసు ఆగిపోయినట్టు అనిపించింది. ఆ థ్రిల్, ఆ పేకాట గేమ్ గుర్తు మరిచిపోయినట్టు. కానీ వెంటనే నడక మొదలెట్టాను. ఇలాంటివి నాకు కుదరవు.
‎
‎ఇంటికి వచ్చేసరికి నాన్న లేరు. బహుశా షాప్‌లో లేట్ అయ్యారు. నేను రూమ్‌లోకి వెళ్లి డోర్ క్లోజ్ చేశాను. బెడ్ కింద నుండి చిన్న బాటిల్ తీసాను — నాన్న దగ్గర దాచి పెట్టిన మందు. కాస్త తాగాను. గొంతులో మంట, కడుపులో వెచ్చదనం. బాటిల్ మళ్లీ దాచి, బెడ్ మీద పడుకున్నాను.
‎
‎మందు ఎఫెక్ట్ మొదలైంది. మనసు లైట్ అయ్యింది. రాజు మెసేజ్ గుర్తొచ్చింది — గేమ్ ఇప్పుడే స్టార్ట్ అవుతోంది. కానీ నాకు ఇప్పుడు లేజీగా ఉంది. బదులు ఆ అమ్మాయి ముఖం మళ్లీ గుర్తొచ్చింది. 
‎

‎
‎

[కుమార్]

 ‎ 
‎
‎
‎మర్నాడు ఉదయం మళ్లీ ఏదో చిన్న కూలీ పని దొరికింది — ఒక ట్రక్కు దిగడం, బాక్సులు ఎత్తడం. సాయంత్రం అయ్యాక చేతులు నొప్పిగా ఉన్నాయి కానీ డబ్బు వచ్చింది. నేను సైకిల్ దుకాణానికి వెళ్లాను. షాప్ దగ్గరికి చేరేసరికి నాన్న, మోహన్ రావు గారు ఇద్దరూ మాట్లాడుకుంటున్నారు. ఇద్దరి ముఖాలు కూడా సీరియస్‌గా ఉన్నాయి.
‎
‎మోహన్ రావు గారు నా వైపు చూసి, నాన్నతో చెప్పారు:  
‎“వాడెవడో నా కూతురికి లవ్ లెటర్ రాసాడు. ఒకసారి వార్నింగ్ ఇస్తాను. నువు నాతో రా.”
‎
‎నాన్న నన్ను ఒక్కసారి చూసి, షాప్ కీలు నా చేతికి ఇచ్చాడు.  
‎“నువు ఇక్కడే ఉండు. షాప్ చూసుకో. నేను వచ్చేస్తా” అని చెప్పి, మోహన్ రావు గారితో కలిసి వెళ్లిపోయాడు.
‎
‎నేను షాప్‌లో ఒంటరిగా కూర్చున్నాను. సైకిల్ టైర్లు పంప్ చేస్తూ, మనసు ఆ లవ్ లెటర్ మీదే తిరిగింది. ఎవడు రాసాడు? ఆ అమ్మాయి ఎలా రియాక్ట్ అయింది? నేను రాత్రి మేడ మీద చూసినప్పుడు ఆమె శాంతంగా చదువుకుంటోంది కదా... ఇప్పుడు ఏమైంది?
‎
‎రాత్రి ఆలస్యంగా నాన్న వచ్చాడు. బట్టలు మార్చుకునీ, చాప మీద పడుకుంటూ చెప్పాడు:  
‎“ఆ అమ్మాయిని పెళ్లి చేసుకుంటాడట. మేము తిట్టి వచ్చాము. వాడు కూడా అదే కాలేజీలో ఉన్నాడు.”
‎
‎నేను ఏమీ అడగలేదు. నాన్న కళ్లు మూసుకున్నాడు. ఇంట్లో నిశ్శబ్దం. 
‎ ఆ అమ్మాయి ముఖం మళ్లీ గుర్తొచ్చింది. ఆమెకు లవ్ లెటర్ వచ్చింది. ఎవరో ఒకడు ఆమెను ఇష్టపడ్డాడు. ఆమె ఏమనుకుంది? భయపడిందా? నవ్విందా? లేదా... నిర్లక్ష్యం చేసిందా?
‎
‎నేను బెడ్ మీద పడుకున్నాను. మందు బాటిల్ తీసుకోలేదు. ఇప్పుడు అవసరం లేదు అనిపించింది. బదులు మనసు ఆ టీవీఎస్ దగ్గర ఆగిపోయింది. ఆ ఇంటి ముందు. ఆ మేడ మీద. ఆ లైట్.
‎
‎రేపు ఏమవుతుందో తెలియదు. కానీ ఇప్పుడు నిద్ర పట్టడం లేదు.
‎
‎

[కుమార్]

   రోజుల తర్వాత "ఆ అమ్మాయికి పెళ్లి చూపులు ట.ఏమైనా పని ఉండొచు.వెళ్ళి సహాయం చెయ్యి"అన్నాడు అయ్య.


‎ నేను తల ఊపి వెళ్ళాను.

‎ మోహన్ రావు గారి భార్య,కూతురు చాలా సార్లు రోడ్ల మీద కనపడ్డారు.

‎ ఈ రోజు వాళ్ళతో మాట్లాడాను మొదటిసారి.

‎

‎

‎ "అప్పుడే పెళ్లి ఏమిటి"అంది కూతురు మధుమతి.

‎ "తాతగారికి తెలిసిన వారు ట"అంది సంధ్య.

‎

‎ "నీకు తొందరగా చేశారు తండ్రి కాబట్టి,ఇప్పుడు నాకు చేస్తున్నారు.అప్పుడే వద్దు అని చెప్తాను తాతగారికి"అంది మధు.

‎ సంధ్య నవ్వి"డాడీ కూడా ఒప్పుకున్నారు"అంది సంధ్య.

‎

‎ నేను వాళ్ళ మాటలు వింటూ,వాళ్ళని చూసాను.

‎ "తల్లికూతురు అంటే నమ్మరు"అన్నాను.

‎

‎ "ఏమిటి"అంది మధు.

‎ "అక్క,చెల్లి అనుకుంటారు మిమ్మల్ని"అన్నాను.

‎ సంధ్య నవ్వింది.

‎

‎

‎ఇంటి లోపలికి వెళ్లగానే సంధ్య (ఆ అమ్మాయి అమ్మ) నన్ను చూసి నవ్వింది. “వచ్చావా రా... రా, ఇక్కడ కూర్చో. ఇవాళ చాలా పని ఉంది.”

‎ మధుమతి (ఆ అమ్మాయి) కూడా అక్కడే ఉంది —

‎

‎ ఇద్దరూ రోడ్డు మీద కనిపించేవాళ్లు, ఇప్పుడు దగ్గరగా చూస్తుంటే... నిజంగానే తల్లికూతురు అనిపించలేదు. సంధ్య ముప్పై ఐదేళ్లు అని చెప్పారు కదా, కానీ చూడటానికి పాతికేళ్ల అమ్మాయిలా కనిపిస్తోంది. మధు కూడా అంతే — కాలేజీ గర్ల్ లుక్, కానీ మాటల్లో ఒక ధైర్యం ఉంది.

‎

‎వాళ్ల మధ్య సంభాషణ మొదలైంది. నేను పక్కన నిలబడి వింటున్నాను.

‎

‎మధు: “అప్పుడే పెళ్లి ఏమిటి?”

‎

‎సంధ్య: “తాతగారికి తెలిసిన వాళ్లు రా...”

‎

‎మధు: “నీకు తొందరగా చేశారు తండ్రి కాబట్టి, ఇప్పుడు నాకు చేస్తున్నారు. అప్పుడే వద్దు అని చెప్తాను తాతగారికి.”

‎

‎సంధ్య నవ్వి: “డాడీ కూడా ఒప్పుకున్నారు.”

‎

‎నేను విన్నాను. ఇద్దరి మధ్య ఆ స్వేచ్ఛ, ఆ ఓపెన్ మాటలు... నాకు కొత్తగా అనిపించాయి. నా ఇంట్లో ఇలాంటి మాటలు ఎప్పుడూ లేవు. నాన్నతో నేను మాట్లాడినప్పుడు కూడా తిట్లు లేదా సైలెన్స్ మాత్రమే.

‎

‎నేను ఒక్కసారి వాళ్ళని చూసి చెప్పాను: 

‎“తల్లికూతురు అంటే నమ్మరు.”

‎

‎మధు వెంటనే తిరిగి: “ఏమిటి?”

‎

‎నేను నవ్వి: “అక్క, చెల్లి అనుకుంటారు మిమ్మల్ని.”

‎

‎సంధ్య నవ్వింది. చాలా సహజంగా, హార్ట్‌ఫుల్‌గా. మధు కూడా నవ్వి, “అవున... అందరూ అలాగే అంటారు” అంది.

‎

‎ఆ నవ్వు చూస్తుంటే నాకు ఏదో వెచ్చగా అనిపించింది. ఇంతకీ నేను ఇక్కడ ఏం చేస్తున్నానో తెలియదు. పెళ్లి చూపులకు సహాయం అని వచ్చాను, కానీ ఇప్పుడు ఈ ఇద్దరి మధ్య మాటలు వింటూ... నా జీవితం ఎంత భిన్నంగా ఉందో అర్థమవుతోంది.

‎

‎సంధ్య నన్ను చూసి: “నీకు ఏదైనా తాగాలనీ ఉందా. రా? టీ ఇస్తాను?”

‎

‎నేను తల ఊపాను. “వద్దు అంటీ... నేను ఇక్కడే ఉంటాను. ఏమైనా పని ఉంటే చెప్పండి.”

‎

‎మధు నవ్వి: “సరే హెల్పర్ గారు... ఇక్కడ ఈ బాక్సులు అప్‌స్టెయర్స్‌కి తీసుకెళ్లాలి. హెల్ప్ చెయ్యగలవా?”

‎

‎నేను లేచి బాక్సులు ఎత్తుకున్నాను. మెట్లు ఎక్కుతుంటే మధు వెనకాలే వచ్చింది. ఆమె గది దగ్గరికి వెళ్లి బాక్స్ పెట్టాను. ఆ గది లోపల చిన్న టేబుల్, బుక్స్, ల్యాప్‌టాప్...

‎

‎మధు: “థాంక్స్ రా... నీ పేరు ఏంటి?”

‎

‎నేను ఒక్క క్షణం ఆగి,చెప్పాను.

‎

‎

‎నేను బయటికి వచ్చేసరికి సంధ్య కింద నిలబడి ఏవో పనులు చేస్తోంది.

[కుమార్]

  ‎ నేను బాక్సులు ఎక్కడం, కిందకి దించడం, ఏరేజ్‌మెంట్ చేయడం — అన్నీ చేస్తున్నప్పుడు నా కళ్లు సంధ్య మీదే ఉన్నాయి. 
‎ఆమె పైట సరిచేసుకుంటూ నడుస్తుంది, చేతులు బిజీగా ఉంటాయి, కానీ ముఖం మీద ఒక సహజమైన ఆకర్షణ ఉంది.
‎ ఆమె నవ్వు, ఆమె మాటలు, ఆమె శరీరం కదలికలు — అన్నీ కలిసి ఏదో మాయలాంటివి. 
‎
‎ముప్పై ఐదేళ్లు అని చెప్పినా, యవ్వనం లో ఉంది. ఆమె మెడ మీద పడిన జుట్టు, సారీ బ్లౌజ్ కింది ఒంపులు, నడుస్తుంటే పిర్రలు కదిలే విధానం — అన్నీ నా కళ్లలోకి పడుతున్నాయి.
‎
‎ఒకసారి ఆమె ఒక టేబుల్ ఎత్తడానికి ప్రయత్నిస్తుంటే నేను వెళ్లి సహాయం చేశాను. 
‎మా చేతులు కాస్త తగిలాయి. ఆమె ఒక్క క్షణం నా వైపు చూసింది — వెంటనే తల తిప్పుకుంది. 
‎
‎ నా మనసులో ఏదో హీట్ పెరిగింది. ఇంతకీ ఆమె ఎందుకు నన్ను గమనిస్తోంద? నేను ఆమెను గమనిస్తున్నానని ఆమెకు తెలుసా? 
‎ థ్రిల్ — పేకాటలో బెట్ పెట్టినప్పుడు వచ్చే థ్రిల్ కంటే ఇది వేరు. 
‎
‎ 
‎
‎
‎
‎
‎
‎
‎పెళ్లి చూపులు, నిశ్చయ తాంబూలాలు — అన్నీ ఆ రోజే ఫిక్స్ అయ్యాయి. ఇంట్లో బంధువులు వస్తున్నారు, గంట తర్వాత ఒక ఫ్యామిలీ వచ్చేసరికి సంధ్య నవ్వుతూ “రా వదిన” అంది. ఆమె భర్త (ఆ వచ్చిన వాడు) సంధ్యను చూసి వెకిలిగా నవ్వుతూ ఏదో మాట్లాడాడు — ఆ నవ్వులో ఏదో ఒక రకమైన గుర్తింపు, ఒక రకమైన కోరిక ఉన్నట్టు అనిపించింది. నేను పక్కనే ఉండి అన్నీ చూస్తున్నాను, కానీ ఎవరూ నన్ను గమనించలేదు.
‎
‎అరగంట తర్వాత పై రూమ్‌లో ఏదో పని ఉందని చెప్పి నేను పైకి వెళ్లాను. తలుపు కాస్త తెరిచి ఉంది, లోపల నుండి సంధ్య గొంతు వినిపించింది — “అబ్బా వదులు...”
‎
‎నేను ఆగాను. లోపలికి చూశాను.
‎
‎ఆమె భర్త సంధ్య జడ పట్టుకుని లాగుతున్నాడు. వాడు ఆమె చెవి దగ్గరకు ముఖం తీసుకెళ్లి:  
‎“నిన్ను లవ్ చేస్తే, వరసకు అన్నయ్యవి అని ఒప్పుకోలేదు నువ్వు.”
‎
‎సంధ్య నవ్వుతూ, కాస్త గొంతు తగ్గించి: “నిజమే కదా...”
‎
‎వాడు ఆమె పెదాల మీద ముద్దు పెట్టాడు — ఆ ముద్దు లోతుగా, ఆకలిగా ఉంది. సంధ్య కాస్త వణికింది, కానీ తిప్పుకోలేదు. వాడు చేతులు ఆమె నడుము చుట్టూ వేసి, పిర్రలు పిసికాడు.  
‎“నీ అందం చూస్తే ఆగలేను...” అన్నాడు, గొంతులో ఒక రకమైన హంగర్.
‎
‎సంధ్య సిగ్గుపడుతూ, కాస్త బలవంతంగా: “వదులు... కింద పని ఉంది. బంధువులు వస్తున్నారు.”
‎
‎వాడు మళ్లీ ఒక్క ముద్దు పెట్టి వదిలాడు. 
‎సంధ్య సారీ సరిచేసుకుంటూ కిందికి వచ్చేసరికి నన్ను చూడకుండా తప్పుకున్నాను. నా హార్ట్ బాగా కొట్టుకుంటోంది. ఆ సీన్ నా కళ్ల ముందు మళ్లీ మళ్లీ వస్తోంది — ఆమె జడ లాగడం, ఆమె పెదాల మీద ముద్దు, ఆమె సిగ్గు, ఆమె శరీరం వణకడం.
‎
‎నేను కిందికి వచ్చి ఒక కార్నర్‌లో నిలబడ్డాను. మనసు గందరగోళంగా ఉంది. 
‎ నాకు ఆమె మీద ఉన్న ఆకర్షణ ఇంకా పెరిగింది. ఆమె అందం ఇప్పుడు ఇంకా రియల్‌గా, ఇంకా టచ్ చేయగలిగినదిగా అనిపిస్తోంది.
‎
‎సంధ్య కిందికి వచ్చి బంధువులతో మాట్లాడుతుంది. ఆమె ముఖంలో ఇంకా కాస్త ఎరుపు ఉంది, కానీ ఎవరూ గమనించలేదు. ఆమె నా వైపు ఒక్కసారి చూసింది — కళ్లలో ఏదో ప్రశ్న లాంటిది. నేను కళ్లు తప్పించాను.
‎
‎ ఆమె నన్ను గమనించినట్టు ఉంది కదా... ఆమెకు తెలుసా నేను చూశానని?
‎
‎

[కుమార్]

‎ 
‎
‎పెళ్లి చూపులు, నిశ్చయ తాంబూలాలు అయిపోయాక ప్రోగ్రాం అయ్యి ఇంటికి వచ్చేశాను. శరీరమంతా అలసట, మనసు ఇంకా సంధ్య జడ లాగడం, ఆమె పెదాల మీద ముద్దు, ఆమె పిర్రలు పిసికిన సీన్ మీదే తిరుగుతోంది. బెడ్ మీద పడుకున్నాను. నాన్న ఇంకా రాలేదు, ఇల్లు నిశ్శబ్దంగా ఉంది.
‎
‎నిద్ర పట్టేసరికి కల వచ్చింది. నేను ఇప్పటికే దగ్గరి టౌన్‌లో వేశ్యలను దేన్గాను కిందటి సంవత్సరం — అది రియల్, డబ్బు కట్టి, రిస్క్ తీసుకుని చేసినది. కానీ ఈ కల మాత్రం వేరు, ఇంకా హాట్, ఇంకా వైల్డ్.
‎
‎కలలో ఇద్దరు హీరోయిన్లు — కియారా అద్వాణి, సమంతా రూత్ ప్రభు. డార్క్ రూమ్‌లో లైట్ డిమ్‌గా ఉంది. కియారా నా ముందు నిలబడి, ఆమె స్లిమ్ బాడీ మీద టైట్ బ్లౌజ్, సారీ కింది నడుము బయటికి కనిపిస్తోంది. ఆమె నా ప్యాంట్ జిప్ లాగి, నా మొడ్డను చేతిలో పట్టుకుని స్ట్రోక్ చేస్తూ “... నీకు ఇష్టమైనట్టు దెంగుతా రా” అంటోంది. 
‎ఆమె పెదాలు నా మొడ్డ మీద పడ్డాయి — వెచ్చగా, తడిగా, ఆమె నాలుక మొడ్ద చుట్టూ తిరుగుతూ సక్ చేస్తోంది. 
‎నేను ఆమె జుట్టు పట్టుకుని లాగాను, ఆమె గొంతు నుండి మూలుగు వచ్చింది.
‎
‎సమంతా వెనక నుండి వచ్చి నా వీపు మీద ఆమె బూబ్స్ రుద్దుతూ, “నా పూకు దెంగు రా... ఆగకు” అంటూ నా చెవి కాటేసింది.
‎ ఆమె ప్యాంటీ తీసేసి, నా చేతిని ఆమె తడి పూకు మీద పెట్టింది. వేళ్లు లోపలికి జారాయి — ఆమె వెచ్చదనం, ఆమె జ్యూస్ నా వేళ్ల మీద పడుతోంది. ఆమె నా వీపు గోకుతూ మూలుగుతోంది.
‎
‎కియారా నా మీదకు ఎక్కింది — ఆమె పూకు నా మొడ్డ మీద రుద్దుతూ స్లోగా లోపలికి తీసుకుంది. “అబ్బా... ఇంత పెద్దదా ..” అంటూ,, ఆమె గుండెలు దడదడలాడుతున్నాయి. 
‎నేను ఆమె పిర్రలు పట్టుకుని బలంగా దెంగాను — థప్ థప్ శబ్దాలు, ఆమె మూలుగులు, ఆమె బూబ్స్ ఊగుతున్నాయి. 
‎సమంతా పక్కనే కూర్చుని ఆమె పూకు తనే రుద్దుకుంటూ “నా వంతు రా... నన్ను కూడా దెంగు” అంటోంది.
‎
‎నేను కియారాను బెడ్ మీద వెల్లకిలా పడుకోబెట్టి, ఆమె కాళ్లు విడదీసి బలంగా దెంగాను.
‎ ఆమె “అహ్... దెంగు రా... హార్డ్‌గా...” అంటూ కాళ్లు నా నడుము చుట్టూ చుట్టేసింది. 
‎ ఐదు నిమిషాలు దెంగీ లేచాను.
‎ 
‎ వెంటనే
‎సమంతా నా ముఖం మీద కూర్చుని ఆమె పూకు నా నోటికి అంటించింది — నేను ఆమెను నాకుతూ, ఆమె జ్యూస్ తాగుతూ ఉన్నాను. 
‎ఆమె “అబ్బా... నాలుక లోపల పెట్టు రా...” అంటూ నా జుట్టు పట్టుకుని లాగేసింది.
‎
‎ దీనికి నాలుకతో దెంగుతున్నాను — 
‎, సమంతా పైన ఉంటే,kiara కిందకి జరిగి నాది మళ్ళీ చీకింది.
‎
‎వాళ్ల మూలుగులు, , శరీరాలు ఒకదానితో ఒకటి తగిలి, ఆ హీట్, ఆ స్మెల్ — అన్నీ కలిసి నన్ను పిచ్చి చేస్తున్నాయి. 
‎నేను బలంగా, ఫాస్ట్‌గా దెంగుతున్నాను samanta పుకూ లో,నాలుకతో. 
‎
‎కియారా “కమ్ ... లోపలే కార్చు” అంటోంది. సమంతా “నా పూకులో ఆపకు" అంటూ ఆమె పూకు నా మొహం మీద రుద్దుతోంది.
‎
‎అకస్మాత్తుగా నిద్ర లేచాను. బెడ్ మీదే, చీకట్లో. ప్యాంట్ పూర్తిగా తడిసి, మొడ్డ ఇంకా హార్డ్‌గా ఉంది. హార్ట్ బాగా కొట్టుకుంటోంది. ఆ కల ఇంకా శరీరంలో ఫీల్ అవుతోంది — వాళ్ల మూలుగులు, వాళ్ల శరీరాలు, ఆ హీట్.
‎
‎రేపు మళ్లీ సంధ్య ఇంటికి వెళ్లాలనిపిస్తోంది. ఆ కల నన్ను ఇంకా హాట్ చేసేసింది.
‎
‎

[కుమార్]

‎

‎రెండో రోజు దగ్గర్లో పొలాల్లో కూలీ పనులు ఉంటే వెళ్లాను. చేతులు నల్లబడ్డాయి, శరీరమంతా దుమ్ము చెమట. సాయంత్రం అయ్యాక ఇంటికి వస్తుంటే దారిలో ఒక్కసారిగా తుప్పల్లోకి కారు వెళ్లిపోయింది. అది నిన్న సంధ్య వదిన, వరసకు అన్నయ్య వచ్చిన కారే. అదే నెంబర్ ప్లేట్, అదే కలర్.
‎
‎నేను సైకిల్ అటు తిప్పాను. ఊరు చివర, చుట్టూ ఎవరూ లేరు. పొలాలు, చెట్లు, సన్‌సెట్ లైట్ — అంతా శాంతంగా ఉంది. సైకిల్ పక్కన పార్క్ చేసి చెట్ల వెనక నుండి చూశాను.
‎
‎కారు ఇంజిన్ ఆఫ్ అయింది. లోపల సంధ్య, వరసకు అన్నయ్య అయిన ఇద్దరూ ఉన్నారు.
‎
‎సంధ్య: “ఎందుకు ఇటు తిప్పావు?”
‎
‎అతను నవ్వుతూ ఆమె భుజం మీద చేయి వేసి: “ఇక్కడ ఎవరూ రారు కదా... కాస్త టైం స్పెండ్ చేద్దామని.”
‎
‎సంధ్య : “అబ్బా... ఇంట్లో బంధువులు ఉన్నారు."
‎
‎
‎
‎
‎అతను ఆమె పెదాలు పట్టుకుని లోతుగా ముద్దు పెట్టాడు. సంధ్య మూలిగింది, ఆమె చేతులు అతని భుజాల మీద పడ్డాయి.
‎అతను ఆమె సారీ పైన చేయి జారించి బ్లౌజ్ మీదుగా బూబ్స్ పట్టుకున్నాడు. 
‎
‎
‎
‎“నిన్ను kiss తప్ప ఏమి చేయలేదు” అన్నాడు అతను.
‎
‎సంధ్య: “మన ఊరిలో మనం అంటే గౌరవం, పెదనాన్నకి నీ గురించి ఇన్నేళ్లు చెప్పనిది దానికే.”
‎
‎“తెలుసు. కానీ నీ కూతురు పెళ్లి సెట్ అయ్యింది కదా.” అన్నాడు ఆమె లిప్స్ మీద ముద్దు పెడుతూ.
‎
‎“అన్నయ్య వద్దు” అని సంధ్య డోర్ తీసింది.
‎
‎“ప్లీజ్ గంటలో మేము వెళ్లాలి. ఇదే మొదటిసారి, చివరి సారి” అన్నాడు.
‎
‎సంధ్య అనుమానంగా: “ఏమిటి?”
‎
‎వాడు జిప్ తీసినట్టు ఉన్నాడు. సంధ్య వాడి మొడ్డ చూసి తల అడ్డంగా ఊపింది.
‎
‎వాడు ఆమె మెడ పట్టుకుని మొడ్డ వైపు నొక్కాడు.
‎
‎సంధ్య కళ్లు మూసుకుంది.
‎ఆమె పెదాలు కాస్త విప్పాయి.
‎ వాడు మొడ్డను ఆమె నోట్లోకి తోసాడు. సంధ్య “ఉమ్మ్...” అంటూ మూలిగింది.
‎
‎ఆమె నాలుక అతని మొడ్డ మీద తిరిగింది — స్లోగా, తడిగా. వాడు ఆమె జుట్టు పట్టుకుని లాగుతూ “అలాగే ... సక్ చెయ్యి... బాగా చెయ్యి...” అంటూ హిప్స్ ముందుకు తోసాడు.
‎
‎సంధ్య నోట్లో లాలాజలం కారుతోంది, చేతులు అతని తొడల మీద గట్టిగా పట్టుకున్నాయి.
‎వాడు ఆమె నోట్లోకి లోతుగా తోస్తున్నాడు —
‎  సౌండ్స్ వస్తున్నాయి.
‎ నాలుక, పెదాలు టైట్‌గా మొడ్డ చుట్టూ ఉన్నాయి.
‎
‎వాడు మూలుగుతూ: “అబ్బా... నీ నోట్లో ఇంత హాట్‌గా ఉంటుందని తెలియదు. ఇంకా లోతుగా తీసుకో...”
‎
‎. వాడు జుట్టు గట్టిగా పట్టుకుని హిప్స్ ఫాస్ట్‌గా మూవ్ చేశాడు — ఆమె నోట్లోకి బలంగా తోస్తున్నాడు.
‎
‎నేను చెట్ల వెనక నిలబడి అన్నీ చూస్తున్నాను. హార్ట్ బాగా కొట్టుకుంటోంది.
‎ నా మొడ్డ ప్యాంట్‌లో హార్డ్ అయ్యింది, చేయి స్వయంగా రుద్దుకుంటోంది.
‎ సంధ్య మూలుగులు, వాడి మాటలు, కారు లోపల జరుగుతున్న దృశ్యం — అన్నీ నన్ను పిచ్చివాడిని చేస్తున్నాయి.
‎
‎ సంధ్య తల ఊగుతోంది,చీకుతున్నపుడు.
‎ వాడు హ్యాపీ గా చూస్తున్నాడు.
‎
‎ రెండు నిమిషాల తర్వాత ఆమె లేచి,నోట్లో ఉన్నది బయటికి ఉమ్మేసింది.
‎ చీర సర్దుకుంటూ"మీ బావ ఏడాదికి ఒకసారి అడుగుతారు."అంది ఎర్రబడ్డ బుగ్గలతో.
‎ "బాగా చీకావు"అన్నాడు.
‎  సంధ్య "పెదనాన్నగారు మందిరం లో పని మానేశారు ట"అంది.
‎ "అవును వయసు పెరిగింది కదా"అంటూ కారు స్టార్ట్ చేశాడు.
‎
‎ ఇదంతా చుసిన నాకు sex కోరిక పెరిగింది.
‎
‎ ఇంటికి వెళ్లి చూస్తే,డబ్బు లేదు.
‎ "చి డబ్బు లేకపోతే వేశ్య లు పట్టించుకోరు"అనుకున్నాను,ఏమి చేయాలో తెలియక.
‎
‎
‎

[కుమార్]

  ‎

‎డబ్బు కోసం వెతికితే దొరకలేదు.
‎పేకాట గేమ్‌లు ఆగిపోయాయి, రాజు సాయిలు కూడా ఇప్పుడు దూరమయ్యారు.
‎ఎలా ఇప్పుడు అని మనసు తడబడుతోంది.
‎ రాత్రి పదికి రోడ్ మీద నడుస్తూ మళ్లీ మోహన్ రావు గారి ఇంటి వైపు వెళ్లాను.
‎
‎ఇంటి ముందు చేరేసరికి మొగుడు పెళ్లాం మేడ మీద ఉన్నారు. లైట్ ఆన్‌లో ఉంది, కర్టెన్ కాస్త తెరిచి ఉంది.
‎
‎ అటు ఇటు చూసి ఎవరూ లేరని నిర్ధారించుకుని ఇంట్లోకి దూరాను. గేట్ తెరిచి, హాల్ దాటి, బీరువా ఉన్న గది వైపు వెళ్లాను.
‎
‎డోర్ కాస్త తెరిచి ఉంది.
‎
‎మధు మంచం మీద బోర్ల పడుకుని బుక్ చదువుతోంది.
‎
‎నేను డోర్ దగ్గర నిలబడి చూస్తున్నాను. ఆమె గమనించలేదు. నా శ్వాస ఆగిపోతోంది. మనసులో కలలు మళ్లీ మెమరీ అవుతున్నాయి — కియారా, సమంతా లాగా ఆమెను ఊహిస్తున్నాను.
‎
‎
‎
‎
‎
‎
‎
‎
‎
‎
‎
‎
‎మధు నైటీలో ఉంది. బోర్ల పడుకునే సరికి ఆమె పిర్రల సైజ్ స్పష్టంగా తెలుస్తోంది — రౌండ్‌గా, ఫుల్‌గా, నైటీ ఫాబ్రిక్ మీద టైట్‌గా అతుక్కుని ఉంది.
‎
‎కాళ్లు విడదీసి పడుకున్నప్పుడు నైటీ పైకి జరిగి, తొడల మధ్య గ్యాప్ కనిపిస్తోంది. కామం ఎలా ఉన్నా, నాకు ఇప్పుడు బీరువాలో డబ్బు కావాలి. మనసు అలా ఫిక్స్ అయిపోయింది.
‎
‎ఐదు నిముషాల తర్వాత ఆమె లేచి కిచెన్ లోకి వెళ్లింది. బహుశా నీళ్లు తాగడానికి లేదా ఏదైనా తినడానికి. రూమ్ నిశ్శబ్దంగా అయింది.
‎
‎నేను శబ్దం రాకుండా బీరువా దగ్గరకు వెళ్లాను. తాళాలు అక్కడే ఉన్నాయి — చిన్న డ్రాయర్‌లో. మెల్లగా తెరిచాను.
‎లోపల వెండి గొలుసు ఉంది — హెవీగా, మంచి డిజైన్. దాన్ని జేబులో వేసుకున్నాను. చేతులు కాస్త వణికాయి, కానీ ఆపలేదు.
‎ మరో రెండు చిన్న బ్రేస్‌లెట్లు కూడా ఉన్నాయి — వాటిని కూడా తీసుకున్నాను.
‎
‎బీరువా మూసి, మెల్లగా రూమ్ నుండి బయటకు వచ్చాను.
‎
‎. నేను బయటకు వచ్చేశాను. రోడ్డు మీద నడుస్తుంటే జేబులో వెండి బరువు అనిపిస్తోంది. హార్ట్ బాగా కొట్టుకుంటోంది. భయం, ఎక్సైట్‌మెంట్, కోరిక — అన్నీ కలిసి ఉన్నాయి.
‎
‎ మర్నాడు ఉదయం దగ్గర్లో టౌన్ కి,వెళ్ళి,ఆచారి గారి షాప్ లో అమ్మబోయాను.
‎
‎ ఆయన వాటిని పరిశీలించి,నన్ను కూర్చోమని లోపలికి వెళ్ళాడు.
‎ ఐదు నిమిషాలు లో కానిస్టేబు.ల్ వచ్చి నన్ను స్టేషన్ కి తీసుకువచ్చాడు.
‎
‎
‎
‎
‎ఇన్స్పెక్టర్ గారు టేబుల్ మీద వెండి గొలుసు, బ్రేస్‌లెట్లు పెట్టి అడిగారు: “ఇవి ఎక్కడి నుండి తెచ్చావు?”
‎
‎నేను మౌనంగా ఉన్నాను. ఆయన మళ్లీ అడిగారు: “ఆవి ఆచారి గారు చేసినవే ట. అదీ కాక రాత్రే కంప్లైంట్ ఇచ్చారు ట, పోయాయి అని.”
‎
‎నా ముఖం పాలిపోయింది. ఆచారి గారు ఫోన్ చేసి చెప్పారని అర్థమైంది.
‎ ఆయనకు తెలిసిన వాళ్లు ఎవరో, మోహన్ రావు గారికి కాల్ చేశారనుకుంటా.
‎ నేను ఏమీ మాట్లాడలేదు. ఇన్స్పెక్టర్ గారు కానిస్టేబు.ల్‌కి సైన్ చేసి, నన్ను ఒక రూమ్‌లో కూర్చోబెట్టారు.
‎
‎కొద్ది సేపటికి సంధ్య మొగుడితో వచ్చింది.
‎మొగుడు ముఖం కోపంగా ఉంది. వాళ్లు ఇన్స్పెక్టర్ గారితో మాట్లాడి, వెండి చూసి గుర్తించారు.
‎
‎తర్వాత నాన్న కూడా వచ్చాడు. ఆయన ముఖం చూడగానే తెలిసిపోయింది — ఆయనకు తెలిసింది. స్టేషన్‌లో ఇన్స్పెక్టర్ గారు అన్నీ చెప్పారు.
‎
‎నాన్న నన్ను తిట్టాడు — “నీకు బుర్ర లేదు రా... ఇలా చేస్తావా?” అని
‎మోహన్ రావు గారు కూడా తిట్టారు: “నీకు గౌరవం లేదు రా... మా ఇంట్లోకి వచ్చి దొంగతనం చేస్తావా?”
‎
‎ఇన్స్పెక్టర్ గారు “ఇంకా చిన్నవాడు... , కేసు పెట్టకుండా సెటిల్ చేద్దాం” అని అన్నారు. వాళ్లు నన్ను తిట్టి వదిలేశారు.
‎
‎
‎కానీ ఇంటికి వెళ్లాక నాన్న, మోహన్ రావు గారిని పిలిపించాడు.
‎
‎ఇద్దరూ ఇంటికి వచ్చారు.
‎ నేను రూమ్‌లో కూర్చుని ఉన్నాను. నాన్న నన్ను బయటికి లాగి, మొదటి సారి బాగా కొట్టాడు — చేతితో, బెల్ట్‌తో.
‎
‎మోహన్ రావు గారు కూడా ఒకటి రెండు సార్లు కొట్టారు.   తిట్టారు.
‎
‎నా శరీరమంతా నొప్పి, కళ్లలో నీళ్లు. కానీ నేను ఏమీ మాట్లాడలేదు.
‎
‎
‎
‎నాన్న తర్వాత నన్ను రూమ్‌లో లాక్ చేశాడు. “నువ్వు ఇక్కడే ఉండు... బయటికి రావద్దు” అన్నాడు.
‎
‎ఇప్పుడు నేను రూమ్‌లో ఒంటరిగా ఉన్నాను. శరీరం నొప్పితో వణుకుతోంది.
‎
‎ మనసులో భయం, అవమానం, కానీ ఏదో ఒక రకమైన థ్రిల్ కూడా మిగిలి ఉంది. సంధ్య ముఖం, మధు నైటీలో పడుకున్న దృశ్యం, కారులో జరిగిన సీన్ — అన్నీ మళ్లీ గుర్తొస్తున్నాయి.
‎
‎

[కుమార్]

  రెండు రోజుల తర్వాత ఏదో చిన్న పని దొరికితే చేస్తున్నాను. రోజులు సాగుతున్నాయి, కానీ మనసు ఇంకా ఆ బీరువా దగ్గర, సంధ్య ముఖం, మధు నైటీలో పడుకున్న దృశ్యం మీదే తిరుగుతోంది. 
‎
‎నా స్నేహితులు దుబాయ్ పోడానికి ట్రై చేస్తున్నారు — రాజు, సాయి లాంటి వాళ్లు పాస్‌పోర్ట్, ఏజెంట్లు చూట్టు బిజీగా ఉన్నారు. “నువ్వు కూడా రా, ఇక్కడ ఏముంది?” అని అడుగుతున్నారు. 
‎
‎
‎ఒక రోజు సాయంత్రం ఇంటికి వస్తూ పార్క్ బయట మధు తో ఎవరో మాట్లాడటం గమనించాను. ఆమె సల్వార్ లో ఉంది. వాడు ఆమెకు దగ్గరగా నిలబడి ఏదో గట్టిగా మాట్లాడుతున్నాడు. ఏదో వాదన లాగ ఉంది — ఆమె తల అడ్డంగా ఊపుతోంది.
‎
‎నన్ను చూసి మధు వెంటనే: “నన్ను ఇంటి వరకు దింపు” అంది, గొంతులో కాస్త ఆగ్రహం, కాస్త రిలీఫ్.
‎
‎వాడు నన్ను ఒక్కసారి చూసి, ముఖం ముడుచుకుని వెళ్లిపోయాడు. నేను ఆమెకి తోడుగా నడిచాను. ఆమె నడక వేగంగా ఉంది, కానీ నేను సరిపడా వెళ్లాను.
‎
‎కాస్త దూరం వచ్చాక ఆమె స్లో అయ్యింది. “అతనే నన్ను ప్రేమ, పెళ్లి అని విసిగించేది” అంది.
‎
‎“వార్నింగ్ ఇచ్చారు కదా” అన్నాను.
‎
‎ఆమె నవ్వి: “ఉ వాడికి ఏదో ఆశ... ఆగడం లేదు.”
‎
‎ నేను ఆమె వైపు చూశాను. ఆమె ఎద అందాలు స్పష్టంగా కనిపిస్తున్నాయి — ఊపిరి పీల్చేటప్పుడు ఎగురుతున్నాయి. మనసులో ఆ కలలు మళ్లీ ఆన్ అయ్యాయి.
‎
‎ఇంటి ముందుకి వచ్చాక నేను ఆగి: “నీ అందం అలాంటిది” అన్నాను, స్ట్రెయిట్‌గా చూసి.
‎
‎మధు నన్ను అదోలా చూసింది — కళ్లలో ఆశ్చర్యం, కాస్త సిగ్గు, కాస్త ఏదో కొత్త ఫీలింగ్. ఆమె ఒక్క క్షణం నిలబడి, తల కాస్త వంచి లోపలికి వెళ్లిపోయింది. గేట్ మూసుకునే శబ్దం వచ్చింది.
‎
‎నేను అక్కడే నిలబడి ఉన్నాను. ఆమె చూపు, ఆమె నడక, ఆమె ఎద ఊగడం — అన్నీ మనసులో ముద్ర అయ్యాయి. రాత్రి ఇంటికి వెళ్లి పడుకున్నాను, కానీ నిద్ర పట్టలేదు. 
‎మధు ముఖం మళ్లీ మళ్లీ వస్తోంది. ఆమెకు నా మీద ఏదో ఫీలింగ్ వచ్చిందా? లేదా నేను ఎక్కువగా ఆలోచన చేస్తున్నానా?
‎

[కుమార్]

‎
‎మధు పెళ్లి దగ్గర పడేసరికి మళ్లీ నాకు పనులు చెప్పారు. ఇంటి చుట్టూ పనులు, డెకరేషన్, గెస్ట్‌లకు హెల్ప్, ఫుడ్ అరేంజ్‌మెంట్ — అన్నీ నాకే ఇచ్చేశారు. మోహన్ రావు గారు నన్ను ఒక్కసారి పక్కనకి తీసుకెళ్లి వార్నింగ్ ఇచ్చాడు:  
‎“ఇక్కడ ఏమీ తప్పు చేయకు రా... నీకు తెలుసు ఏం జరిగింది. ఇంకోసారి అలా చేస్తే జైలుకి పంపేస్తా.”
‎
‎నేను తల ఊపాను, కానీ మనసులో ఆ రోజులు మళ్లీ మెమరీ అయ్యాయి — బీరువా, వెండి గొలుసు, కొట్టిన నొప్పి, సంధ్య మూలుగులు.
‎
‎పెళ్లికి వచ్చేవారి కోసం దగ్గర్లో హోటల్ బుక్ చేశారు. రిలేటివ్స్ అందరూ వస్తున్నారు.
‎
‎ మధు ఒకామె ను చూసి “హై శ్రావణి” అంది, ఇద్దరూ హగ్ చేసుకున్నారు.
‎ఎంగేజ్‌మెంట్ రోజు శ్రావణి వచ్చినప్పుడు గుర్తు ఉంది — ఆ అమ్మాయి మధు వయసు దే, కానీ ఇంకా యంగ్‌గా, ఫ్రెష్‌గా కనిపించింది.
‎
‎మధు, శ్రావణి వరసకు మరదళ్లు అవుతారు. అంటే శ్రావణి మొగుడు మధుకి అన్నయ్య అవుతాడు... అలా. 
‎మూడు అందాలు ఒకే చోట — సంధ్య, మధు, శ్రావణి.
‎ పెళ్లి జరిగిన మూడు రోజులు నేను వాళ్లను చూస్తూ ఎంజాయ్ చేశాను.
‎
‎ సంధ్య సారీలో ఆమె సళ్లు ఊగుతుంటే, మధు లెహంగాలో ఆమె తొడలు కదులుతుంటే, శ్రావణి జ్యువెలరీతో ఆమె మెడ, చేతులు గ్లామర్‌గా కనిపిస్తుంటే — నా కళ్లు ఆగలేదు. పని చేస్తూ కూడా వాళ్లను చూస్తున్నాను.
‎
‎ఒకసారి సంధ్య గమనించింది. ఆమె నా వైపు తిరిగి:  
‎“ఏమిటి ముగ్గురిని అలా చూస్తున్నావు?”అంది.
‎
‎నేను సళ్ల వైపు చూస్తుంటే ఆమె పైట సర్దుకుంది.
‎ 
‎"మధు పెళ్ళికి మీ పెదనాన్న కొడుకు రాలేదేమిటి"అన్నాను.
‎ 
‎ సంధ్య నవ్వి"వస్తాడు ఏం"అంది.
‎
‎" మిమ్మల్ని కార్ లో తుప్పల్లోకి తీసుకువెళ్ళి,మొడ్ద నోట్లో పెడితే చూడాలని ఉంది"అన్నాను వెకిలిగా నవ్వి 
‎
‎ సంధ్య షాక్ గా చూసి"చూసావా"అంది మెల్లిగా.
‎
‎ నేను కుడి చేతిని సంధ్య నడుము మీద వేసి,నొక్కుతూ"మీ వాళ్ళు ఆచారాలు అంటున్నారు.ఇలాంటి ఇళ్లలో పుట్టి,మీరు అన్నయ్య మొడ్ద చీకడం ఏమిటి మేడమ్.అదీ కూతురు పెళ్ళి కుదిరాక"అన్నాను వెకిలిగా.
‎
‎ సంధ్య నా కళ్లలోకి చూసి "తర్వాత మాట్లాడుతాను"అని నా చెయ్యి తోసేసి,పెళ్ళి మంటపం లోకి వెళ్ళింది.
‎
‎

[కుమార్]

 ‎  
‎
‎పెళ్లి ముందు రోజు రాత్రి సత్రం పైన వాటర్ ట్యాంక్ వెనకాల మందు తాగి పడుకున్నాను. బాటిల్ ఖాళీ అయ్యాక శరీరం హీట్‌గా, తల తిరుగుతూ ఉంది. చుట్టూ చీకటి, దూరంగా పెళ్లి మండపం లైట్లు, మ్యూజిక్ సౌండ్ — అన్నీ బ్లర్ అయ్యాయి. నిద్ర పట్టబోతున్న సమయంలో కొద్ది సేపటికి ఎవరివో మాటలు వినిపించాయి. మెల్లగా లేచి చూశాను.
‎
‎శ్రావణి, మధు ఇద్దరూ వాటర్ ట్యాంక్ పక్కనే ఒక చిన్న బెంచ్ మీద కూర్చుని మెల్లిగా మాట్లాడుకుంటున్నారు. 
‎ఇద్దరూ చీరలో ఉన్నారు — శ్రావణి లైట్ పింక్ చీర. మధు white చీర.
‎లైట్ మందంగా పడుతోంది, శరీరాల ఎత్తు పళ్ళాలు స్పష్టంగా కనిపిస్తున్నాయి. 
‎ఇద్దరూ కాలేజీ విషయాలు మాట్లాడుకుంటున్నారు.
‎
‎మధు: మీ కాలేజీ లో లవ్ మ్యారేజ్ లు ఉన్నాయా
‎
‎శ్రావణి నవ్వి: “చాలా మంది అదే పని లో ఉంటారు,నిన్ను లవ్ చేశారా మీ కాలేజ్ లో?”
‎
‎మధు కాస్త సిగ్గుపడుతూ: “లేదు ... అంత సీరియస్‌గా ఎవరూ లేరు. కానీ నీకు తెలుసు కదా, జాన్, వాడు ఇంకా వదలడం లేదు.”
‎
‎శ్రావణి: “అదేనా... వార్నింగ్ ఇచ్చావు కదా? ఇప్పుడు పెళ్లి ఫిక్స్ అయ్యింది, వదిలేస్తాడేమో.”
‎
‎మధు నవ్వి: “ఆశ ఉంది... కానీ వాడు ఏదో ఫిక్స్ అయిపోయాడు,ఒకటి రెండు సార్లు నవ్వుతూ మాట్లాడితే.
‎
‎శ్రావణి : మీ పెద్ద వాళ్ళు హోమ గుండం లో పడేస్తారు,వాడిని.
‎
‎మధు తల ఊపి: “వాడి వల్ల నాకు పెళ్ళి,ఈయన సంస్కృతం లోమాట్లాడటం విని,పెళ్లికి ఒప్పుకున్నారు నాన్నగారు..”
‎
‎ శ్రావణి"నాక్కూడా చూస్తున్నారు.మొన్న మా వీధిలో ఉండే సైకిల్ షాప్ వాడు నా చెయ్యి పట్టుకున్నాడు.అది అమ్మ చూసింది"అంది.
‎
‎ "చి,వాడికి మనవడు ఉన్నాడు"అంది మధు.
‎ "నేను అదే చెప్పాను ఇంట్లో,పైగా నా కోర్స్ అవలేదు"అంది శ్రావణి.
‎
‎ కొద్ది సేపటికి "ఎవరికి చెప్పకు.నిజానికి నాది ఒక తప్పు ఉంది"అంది నవ్వి మధు.
‎
‎ "ఏమిటి"అంది శ్రావణి.
‎ 
‎ "నేను మ్యాథ్స్ రికార్డు సరిగా రాయలేదు.వాడు రాసి ఇస్తాను..ముద్దు ఇవ్వు..అన్నాడు.
‎ సరే..అన్నాను"అంది మధు.
‎
‎ "ఓసిని,,రాశాడా.. కిస్స్ ఇచ్చావా"అంది శ్రావణి.
‎
‎నేను వాటర్ ట్యాంక్ వెనక కూలబడి అన్నీ వింటున్నాను. మందు ఎఫెక్ట్‌తో మనసు హీట్ అవుతోంది. 
‎
‎వాళ్ల మాటలు, వాళ్ల నవ్వులు, వాళ్ల శరీరాలు — అన్నీ నన్ను ఆకర్షిస్తున్నాయి. నా మొడ్డ ప్యాంట్‌లో హార్డ్ అయ్యింది. చేయి స్వయంగా రుద్దుకుంటోంది.
‎
‎ మధు"రాసాడు.కాలేజీ లైబ్రరీ లో,నన్ను కౌగిలించుకుని,కిస్ చేశాడు.నేను తమకం తో సహకరిస్తూ,సళ్లను వాడికి ఒత్తేసాను."అంది సిగ్గు తో.
‎
‎ "అందుకా నీవెంట పడ్డాడు.రేపే నీ పెళ్ళి.వాడు ఇంకో అమ్మాయిని చూసుకోవాలి"అంది శ్రావణి.
‎
‎ కింద నుండి సంధ్య పిలిస్తే వెళ్ళిపోయారు.
‎
‎ "అమ్మాయి ముద్దుకి వాడు ,తిట్లు తింటున్నాడు"అనుకుంటూ నిద్ర పోయాను.
‎
‎

[కుమార్]

 ‎ పెళ్లి రోజు ఉదయం వచ్చిన సంధ్య పెదనాన్న ఫ్యామిలీ సత్రంలో దిగారు.
‎ సత్రం రూమ్‌లో సంధ్య ఒంటరిగా ఉండగా, ఆమె అన్నయ్య (వరసకు) లోపలికి వచ్చి ఆమెను కిస్ చేయడానికి తెగ ట్రై చేశాడు.
‎ ఆమె భయంతో తప్పించుకుని తిరిగింది, చేతులతో తోసేస్తూ “వద్దు రా... ఇప్పుడు కాదు... ఎవరైనా చూస్తారు” అంది, గొంతు వణుకుతూ.
‎
‎నేను డోర్ దగ్గర నిలబడి అన్నీ చూస్తున్నాను. ఆ మొమెంట్‌లో వెకిలిగా నవ్వి:  
‎“ఒప్పుకోండి మేడమ్, అన్నయ్యకి ముద్దు ఇవ్వండి” అన్నాను, గొంతులో టీజ్ మిక్స్ చేసి.
‎
‎సంధ్య ముందు కోపంగా నా వైపు చూసింది — కళ్లు ఎర్రగా, ముఖం గట్టిగా ముడుచుకుని.
‎
‎ కానీ తర్వాత ఆమె భుజాలు కాస్త వదిలాయి, నవ్వు వచ్చినట్టు అనిపించింది.  
‎“అక్కడితో ఆగడు రా... పైగా మధు పెళ్లి... ఇప్పుడు ఏమైనా అయితే గొడవ అవుతుంది” అంది, మెల్లగా, గొంతులో భయం కాస్త మిగిలి ఉంది.
‎
‎అన్నయ్య నన్ను ఒక్కసారి చూసి, ముఖం ముడుచుకుని బయటకు వెళ్లిపోయాడు.
‎
‎ సంధ్య ఒంటరిగా నిలబడి నా వైపు చూసింది — ఆమె కళ్లలో మిక్స్ ఫీలింగ్, బాధ, సిగ్గు, కాస్త థాంక్స్ లాంటిది.
‎
‎అప్పటి నుంచి పెళ్లి అయ్యేవరకు ఆమె నన్ను మాటి మాటికి పిలిచేది.
‎ హాల్‌లో, మండపం దగ్గర, ఫోటోలు తీసుకునేటప్పుడు, ఫుడ్ సర్వ్ చేస్తున్నప్పుడు — ఎక్కడో ఒంటరిగా ఉండగానే చిన్నగా పిలిచేది.  
‎“.. రా ఇక్కడికి” అంటూ.
‎
‎ఒకసారి ఆమె దగ్గరకు వెళ్లేసరికి మెల్లగా:  
‎“నువ్వు ఉంటే వాడు రాడు” అంది, నేను ఆమె కళ్లలోకి చూశాను.
‎
‎“మీకు భయమా... లేక ఇష్టమా ఆయన అంటే?” అని అడిగాను, చిన్నగా.
‎
‎సంధ్య ఒక్క క్షణం ఆగి, నవ్వి:  
‎“రెండూ కానీ వాడు నాకు అన్నయ అవుతాడు.అందుకే ముద్దుల వరకు ఒప్పుకునేదాన్ని..
‎... కానీ ఇప్పుడు కాదు. పెళ్లి అయిపోయాక... చూద్దాం.”
‎
‎ నేను సంధ్య తో తిరగడం శ్రావణి,మధు గమనిస్తున్నారు.
‎ 
‎ ఇద్దరిలో ఏదో అనుమానం మొదలు అయ్యింది.
‎

[కుమార్]

‎ సాయంత్రం పెళ్లి మండపంలో మధు పూర్తి కూతురి లుక్‌లో ఉంది —ఎరుపు రంగు చీర, హెవీ జ్యువెలరీ, మెహందీ, గజ్జలు, స్మైల్‌తో కలిసి ఆమె అందం మరింత పెరిగి కనిపించింది.

‎
‎ఆమె సళ్లు బ్లౌజ్ మీద టైట్‌గా అతుక్కుని ఊగుతున్నాయి, నడుము ఒంపు  హైలైట్ అయింది,  నడిచేటప్పుడు పిర్రలు అందం గా కదులుతున్నాయి.
‎ నేను ఆమెను చూసి కామంతో గిలగిల అయిపోయాను — మొడ్డ ప్యాంట్‌లో  పెరిగి, శరీరం వేడెక్కింది.
‎
‎పక్కనే సంధ్య నిలబడి ఉంది — ఆమె కూడా  సారీలో ,లైట్ మేకప్‌తో, సళ్లు బ్లౌజ్ నుండి బయటికి రావాలని ప్రయత్నిస్తున్నట్టు ఉన్నాయి, పిర్రలు కదులుతుంటే కసి గా ఉంది.
‎ ఇద్దరినీ కలిపి చూస్తుంటే ఏదో ఫాంటసీ లాగా అనిపించింది.
‎
‎నేను వెకిలిగా నవ్వి: 
‎“ఇద్దరు పెళ్లి కూతుర్ల లాగానే ఉన్నారు.”అన్నాను
‎
‎మిగిలిన ఆడవాళ్లు (అత్తలు, పిన్నీలు) నవ్వేశారు — “అరెరె... ఏంట్రా ఈ మాటలు” అంటూ జోక్‌గా తీసుకున్నారు.
‎కానీ మధు, శ్రావణి ఇద్దరూ నన్ను అనుమానంగా చూశారు.
‎మధు కళ్లు కుంచించి, శ్రావణి కాస్త కనురెప్పలు ఎత్తి — వాళ్లకు ఏదో అర్థమైనట్టు అనిపించింది.
‎
‎సంధ్య మెల్లగా నా దగ్గరకు వచ్చి, చిన్నగా
‎“అందరిలో పొగడకు ...”అంది.
‎
‎ఆమె గొంతులో కోపం కాస్త ఉంది, కానీ ఆమె చూపు వేరు — కళ్లలో ఏదో స్పార్క్, ఆమె పెదాలు కాస్త విరిగి నవ్వినట్టు అనిపించింది.
‎ఆమె సారీ పైట సర్దుకుంటూ నా ముందు నుండి తప్పుకుంది, కానీ ఆమె పిర్రలు నడిచేటప్పుడు కదులుతుంటే నా కళ్లు అక్కడే అగిపోయాయి.
‎
‎మధు నన్ను ఒక్కసారి మళ్లీ చూసి, శ్రావణితో చిన్నగా ఏదో చెప్పి ఇద్దరూ నవ్వుకున్నారు.
‎ఆ నవ్వులో ఏదో టీజింగ్, ఏదో సీక్రెట్ ఉన్నట్టు అనిపించింది.
‎
‎ నేను పక్కనే నిలబడి ఉండగా మధు మెల్లగా నా చెవి దగ్గరకు వచ్చి: 
‎“అంత చూస్తున్నావు... ఏమైనా చేయాలని అనిపిస్తుందా?” అంది, మెల్లిగా, ఆమె శ్వాస నా చెవికి తగిలింది.
‎
‎"మమ్మీ నాకన్నా అందం గా ఉందా"అంది మళ్ళీ.
‎ పక్కనే శ్రావణి"పని వాడికి కోరికలు ఎక్కువే"అంది నవ్వి.
‎
‎నేను ఏమీ మాట్లాడలేదు, కానీ నా మొడ్డ పూర్తిగా హార్డ్ అయ్యింది. పెళ్లి రోజు మొత్తం వాళ్ల ముగ్గురి అందాలు చూస్తూ, వాళ్ల చూపులు, నవ్వులు,  — అన్నీ నన్ను మరింత కామంతో నింపేశాయి.
‎
‎

[కుమార్]

 ‎ కొద్ది సేపటికి సంధ్యను పెదనాన్న పిలిచి “మగపెళ్లి వారికి బట్టలు ఎక్కడ” అన్నారు.
‎
‎“అయ్యో ఇంట్లో ఉన్నాయి, తెస్తాను” అంది సంధ్య.
‎
‎“నేను చెల్లి వెళ్లితేస్తాం కారులో” అన్నాడు అన్నయ్య.
‎
‎సంధ్య మెల్లగా “పని వాడు ఉన్నాడు, స్కూటీ మీద వెళ్తాను” అని నన్ను పిలిచింది.
‎ ఆమె కళ్లలో ఒక్క క్షణం భయం కనిపించింది, కానీ వెంటనే సర్దుకుంది.
‎
‎మధు స్కూటీ స్టార్ట్ చేసి రెడీ అయ్యాను. 
‎
‎సంధ్య వెనక ఎక్కింది. నేను వాళ్ల ఇంటి వైపు నడిపాను. 
‎ సంధ్య సళ్లు తగిలాయి — సాఫ్ట్‌గా, వెచ్చగా, ఆమె శ్వాస నా మెడ మీద పడుతోంది. 
‎ఆమె చేతిని నా నడుము చుట్టూ వేసుకుని గట్టిగా పట్టుకుంది. ఆ టచ్‌తో నా శరీరం హీట్ అయ్యింది.
‎
‎రోడ్డు మీద వెళ్తుంటే సంధ్య మెల్లగా  
‎“ఆ జాన్ గాడు వస్తాడేమో అని టెన్షన్, అన్నయ్య ఏమి చేస్తాడో అని ఆలోచన. తొందరగా ఈ పెళ్లి అయిపోతే చాలు” అంది.
‎
‎ఆమె గొంతు వణికింది. 
‎నేను ఏమీ అనలేదు, కానీ ఆమె చేతులు నా నడుము మీద ఇంకా గట్టిగా పట్టుకున్నాయి. 
‎ఆమె సళ్లు నా వీపుకి రుద్దుతున్నాయి — ప్రతి బంప్‌కి .
‎ నా మొడ్డ ప్యాంట్‌లో హార్డ్ అయ్యింది, కానీ నేను స్కూటీ నడుపుతూ ఆపుకున్నాను.
‎
‎ఇంటి ముందు ఆపాక సంధ్య దిగింది. నేను స్కూటీ పార్క్ చేసి ఆమె వెనకే వెళ్లాను. 
‎ఇంట్లో ఎవరూ లేరు — పూర్తి నిశ్శబ్దం. సంధ్య డోర్ తెరిచి లోపలికి వెళ్లింది, నేను వెనకే వెళ్లాను.
‎
‎సంధ్య బట్టలు బ్యాగ్‌లో పెడుతుంటే, నేను వెనక నుండి హత్తుకుని నా మొడ్డని ఆమె పిర్రకి గట్టిగా నొక్కాను. ఆమె శరీరం ఒక్కసారిగా వణికింది, బ్యాగ్ చేతుల నుండి జారి పడిపోయింది.
‎
‎ఉలిక్కి పడి తిరిగి: “ఏమిటిది... వదులు!” అంది, కోపంగా. కానీ ఆమె చేతులు నన్ను తోసేయడానికి ప్రయత్నించినా బలం లేదు.
‎
‎నేను వెనక నుండి ఆమె రెండు సళ్లను గట్టిగా ఒత్తాను — ఆమె బ్లౌజ్ మీదుగా ఆమె సళ్లు నా అరచేతుల్లో మెత్తగా, వెచ్చగా అనిపించాయి. 
‎ఆమెను తిప్పాను. 
‎
‎ఇప్పుడు ఆమె ముఖం నా ముందు, ఆమె కళ్లలో భయం, కోపం, కానీ ఏదో ఒక ఆకర్షణ కలిసి ఉన్నాయి.
‎
‎“చాలా అందంగా ఉన్నావు సంధ్య...” అంటూ నేను ఆమె పెదవుల మీద ముద్దులు పెట్టాను — మొదట సాఫ్ట్‌గా, తర్వాత లోతుగా. 
‎
‎ఆమె పెదవులు వణికాయి.
‎
‎సంధ్య ఒక్క క్షణం ఆగింది — తర్వాత ఆమె నా మెడ చుట్టూ చేతులు వేసింది. 
‎ఇద్దరం గాఢంగా టంగ్ కిస్ చేసుకున్నాం. 
‎
‎ఆమె నాలుక నా నాలుకతో మెలిపెట్టుకుంది, ఆమె పెదవులు నా పెదవులను గట్టిగా పీల్చాయి. 
‎ ఆమె సళ్లు నా ఛాతీమీద ఒత్తిడి చేస్తున్నాయి.
‎ 
‎ నేను సంధ్య నాలుక చీకుతూ,పిర్రలు పిసికాను,రెండు నిమిషాలు.
‎
‎కిస్ అయ్యాక ఆమె కాస్త వెనక్కి జరిగి, 
‎“... ఇది తప్పు ...” అంది, 
‎
‎ నేను ఆమె పైట జార్చాను — ఆమె బ్లౌజ్‌లో ఆమె సళ్లు బయటికి రావాలని ప్రయత్నిస్తున్నాయి. నేను ఆమె బ్లౌజ్ హుక్స్ విప్పి, సళ్లను బయటికి తీశాను — మెత్తగా, పెద్దవి, గా ఉన్నాయి. 
‎
‎నేను ఒక సన్ను నోట్లో పెట్టుకుని చీకాను. నాలుక ఆమె ముచ్చిక చుట్టూ తిప్పాను.
‎ మెల్లిగా పళ్ళతో కొరికాను.
‎
‎సంధ్య మూలిగింది: “అహ్హ్... ... సాఫ్ట్‌గా ..స్...ఇక వెల్దాం...”అంది .
‎కానీ ఆమె చేతులు నా తలను ఆమె సళ్లకు గట్టిగా నొక్కేస్తున్నాయి.
‎
‎నేను ఆమెను బెడ్ మీదకు తీసుకెళ్లాను. 
‎ బెడ్ మీద పడేసి,చీర పైకి జరిపి,తొడల మీద ముద్దులు పెడుతూ,మెల్లిగా పుకూ నాకాను.
‎
‎ సంధ్య ఎగిరిపడింది,పుకూ నాకుతూ ఉంటే.
‎ "ప్లీజ్,వెళ్ళాలి"అంటోంది కానీ మూలుగుతోంది.
‎ 
‎ నేను వేళ్ళతో సంధ్య పుకూ నిమురుతూ,నాలుకను పుకూ లో పెట్టీ తిప్పాను.
‎ మూల్గుతూ, ఆర్గాసం వచ్చినపుడు గట్టిగా అరిచింది.
‎
‎ నేను ఐదు నిమిషాలు నాలుకతో సంధ్య పుకూ నాకి,రెండు సార్లు ఆర్గాసం తెప్పించాను.
‎ 
‎ నేను పుకూ మీద ముద్దులు పెడుతూ,నిలబడ్డాను.
‎ 
‎ సంధ్య కొద్ది సేపు అలాగే పడుకుని,లేచింది.
‎
‎ సిగ్గు పడుతూ చీర సర్దుకుంది.
‎ 
‎ తిరిగి కళ్యాణ మండపం చేరుకున్నాం.
‎ 
‎ మంగళసూత్రం కట్టడం లాంటివి అయ్యాక,భోజనాలు మొదలు అయ్యాయి.
‎ 
‎ సంధ్య నా వద్దకు వచి"నీకు సిగ్గు లేదు.అలా నాకుతార ఎవరైనా"అంది నవ్వి.
‎ 
‎ "నీ తొడలు,లేత పూకూ చూసి ఆగలేకపోయాను"అన్నాను.
‎ "అందరు ఉన్నపుడు మేడమ్ అనే పిలువు"అంది ,
భర్త వైపు వెళ్తూ.
‎ 
‎ నేను వడ్డన పని చేసి,రాత్రి రెండు కి పడుకున్నాను.
‎

[కుమార్]

 మర్నాడు ఇంటికి వెళ్లిపోయాను.

‎వాళ్ల బంధువులు కూడా వెళ్లిపోయారు.

‎మధుకి రాత్రికి శోభనం — ఇంట్లో ఏసీ గదిలో ఏర్పాటు చేశారు.

‎

‎

‎నేను ఇంట్లో తాగి పడుకున్నాను. మందు ఎఫెక్ట్‌తో మనసు ఇంకా ఆ రోజుల్లోనే తిరుగుతోంది — సంధ్య సళ్లు, మధు పిర్రలు, శ్రావణి నవ్వు. అప్పుడే నాన్న కబురు చేశాడు: 

‎“మల్లె పూలు ఆర్డర్ ఇచ్చారు ట. దుకాణంలో తీసుకుని వాళ్లకి ఇవ్వు.”

‎

‎నేను విసుక్కుని లేచాను. మందు వల్ల తల తిరుగుతోంది, కానీ వెళ్లాల్సిందే.

‎దుకాణంలో మల్లె పూల బుట్ట తీసుకుని మోహన్ రావు గారి ఇంటికి వెళ్లాను.

‎

‎ఇంట్లో సంధ్య, మధు, శ్రావణి ముగ్గురూ హాల్‌లో ఉన్నారు.

‎మధు శోభనం రెడీ అయ్యింది — సారీలో..

‎ లైట్ మేకప్, జ్యువెలరీ, పూలు — ఆమె అందం చూసి నా మొడ్డ మళ్లీ హార్డ్ అయ్యింది.

‎సంధ్య, శ్రావణి ఇద్దరూ ఆమెను ఎగతాళి చేస్తున్నారు.

‎

‎

‎ బుట్ట ఇచ్చి

‎నేను వెళ్తుంటే మోహన్ రావు గారు: 

‎“ఉండు, భోజనం చేసి వెళ్లు.”అన్నారు.

‎

‎ అరగంట తర్వాత మోహన్ రావు ఫ్రెండ్ ఇంటికి వెళ్ళిపోయాడు"రేపు వస్తాను"అని.

‎ తర్వాత ఆడవాళ్లు మధు ను శోభనం గదిలో కి పంపారు.

‎

‎ తర్వాత ఒక్కొక్కరు పైన ఉన్న గదుల్లోకి వెళ్ళిపోయారు పడుకోడానికి,శ్రావణి తో సహా.

‎

‎ నేను , సంధ్య మిగిలాం,హాల్ లో.

‎ "అల్లుడు,కూతురు లోపల ఏమి చేస్తున్నారో చూడాలని ఉందా"అన్నాను.

‎ సంధ్య నవ్వి"నోరు మూసుకో వెళ్ళు"అంది.

‎

‎ నేను మెయిన్ డోర్ దగ్గరకి వేసి,హాల్ లో లైట్ ఆఫ్ చేశాను.

‎ ఆమె చెయ్యి పట్టుకుని,ac గది పక్కనే ఉన్న గది లోకి,అక్కడి నుండి పెరటి వైపు లాక్కెళ్లాను.

‎

‎ ఎంత ac గది అయినా,కిటికీ నుండి శబ్దాలు వస్తున్నాయి.

‎

‎ సంధ్య ను గోడ నొక్కి"విను"అన్నాను.

‎ లోపల నుంచి గుస గుసలు,ముద్దుల శబ్దాలు వస్తున్నాయి.

‎

‎ స్ట్రీట్ లైట్ వెలుగు లో సంధ్య పెదాలు మెరుస్తున్నాయి.

‎ "తప్పు,ఇక వెళ్ళు"అంది మెల్లిగా.

‎

‎ "మధు కి ముద్దులు సరే,నీకు వద్ద"అన్నాను.

‎ సంధ్య అదోలా చూస్తూ ఉంటే,ఆమె పెదాలు అందుకున్నాను.

‎ ఆమె కూడా నన్ను హత్తుకుంది.

‎ ఇద్దరం మెల్లిగా పెదాలు,నాలుక చీకుతూ ముద్దులు పెట్టుకున్నాం.

‎ మెల్లిగా సంధ్య పిర్రల కింద చేతులు వేసి ఎత్తుకున్నాను.

‎

‎ పక్క గదిలోకి తీసుకువెళ్ళి,తలుపులు మూసేసాను.

‎ "ప్లేస్ వద్దు,వెళ్ళు"అంది సంధ్య బతిమాలుతూ.

‎

‎ నేను నా బట్టలు విప్పేసి నిలబడ్డాను.

‎ నా మగతనాన్ని చూసి,సిగ్గు పడింది సంధ్య.

‎

‎ మెల్లిగా ఆమె చీర,జాకెట్,లంగా విప్పేసాను.

‎

‎ ఆమె ఆపాలని చూస్తే,పిర్రల మీద రెండు దెబ్బలు వేసాను.

‎ దాని అందం చూస్తే,నాకు బాగా గట్టి పడిపోయింది.

‎

‎ మెడలో మంగళసూత్రం,నుదుట కుంకుమ బొట్టు, ముక్కుపుడక,చేతులకి మూడు మూడు గాజులు,కాలికి పట్టీలు,మెట్టెలు.

‎

‎ నడుము పట్టుకుని లాక్కున్నాను.

‎"ఇద్దరం ఉన్నపుడు సర్ అను"అంటూ పిర్రల మీద కొట్టాను.

‎

‎ ఆమె నవ్వి"ఇంట్లో బంధువులు ఉన్నారు,పక్క గదిలో అల్లుడు కూతురు ఉన్నారు.వెళ్ళిపోండి సర్"అంది.

‎

‎ నేను ఆమె ఒళ్ళంతా ముద్దులు పెడుతూ,సళ్లు,పుకూ నిమిరాను.

‎ సంధ్య మెల్లిగా సహకరిస్తూ,నా ఒళ్ళంతా నిమిరింది.

‎

‎  ఇద్దరం ముద్దులు పెట్టుకుంటు,బెడ్ మీద పడుకున్నాం.

‎ నేను ఆమె సళ్లు చీకుతూ,తొడలు జరిపాను.

‎ మోడ్డను దింపుతూ ఉంటే"మీది పెద్దది సర్"అంది భయం గా చూస్తూ.

‎

‎ నేను పట్టించుకోకుండా సంధ్య పుకూ లోకి,మోడ్డను దింపాను.

‎ "స్ అబ్బాః"అరిచింది.ఆమె చేతులు బెడ్ షీట్ ను గట్టిగా పట్టుకున్నాయి.

‎

‎

‎

‎నేను ఆమె మీద సర్దుకుని, బలంగా సంధ్య లేత పూకులో దెంగడం మొదలెట్టాను.

‎మొదటి దెబ్బ కి నా మొడ్డ ఆమె పూకు లోతులోకి జారి, ఆమెను వణికించింది

‎

‎ ఆమె “ఆహ్హ్... అమ్మా... ... నొప్పి .. స్ స్... ఆహ్హ్... వద్దు వద్దు... అబ్బా... సర్...” అంటూ మూలిగింది,

‎

‎ తమకంతో సంధ్య శరీరం ఎగిరెగిరి పడుతోంది.

‎

‎రెండో దెబ్బ బలంగా ఇచ్చాను — నా మొడ్డ ఆమె పూకు గోడలను రుద్దుతూ లోతుకి వెళ్లింది..

‎

‎ ఆపకుండా గట్టిగా దేన్గడం మొదలెట్టాక...

‎

‎ “ఓహ్... సర్... వద్దు సర్... ఆహ్హ్ ఆహ్హ్... నా పూకు లో... స్ అబ్బా... ... ఆహ్హ్... వద్దు వద్దు... మ్మ ..ఆహ్...” అంటూ ఆమె అరుపులు పెరిగాయి, ఆమె గాజులు చిన్నగా మోగుతున్నాయి, మంగళసూత్రం ఆమె సళ్ల మీద ఎగిరి ఎగిరి పడుతోంది.

‎

‎ప్రతి దెబ్బకి ఆమె మూలుగులు ఇంకా గట్టిగా అవుతున్నాయి — “ఆహ్హ్... .. వద్దు ... అమ్మో... స్ స్...  లోతుగా... ఆహ్హ్ ఆహ్హ్... నా సళ్లు పిసుకు ..ఆహ్... వద్దు వద్దు...  ... ఆహ్హ్...  రా... స్ అబ్బా... ... ఆహ్హ్ ఆహ్హ్... వద్దు సర్... ...  ... ఆహ్హ్ స్ స్...” అంటూ ఆమె తమకంతో కాళ్లు నా నడుము చుట్టూ గట్టిగా చుట్టేసింది,

‎

‎ఆమె సళ్లు నేను కొట్టే ప్రతి దెబ్బకి ఊగుతున్నాయి, మంగళసూత్రం ఆమె సళ్ల మధ్య డ్యాన్స్ చేస్తోంది, గాజులు ప్రతి మూవ్‌మెంట్‌కి  మోగుతున్నాయి,

‎

‎  నేను సంధ్య సళ్లు పిండేస్తూ,,గట్టిగా దెంగుతున్నాను.

‎

‎ఆమె అరుపులు ఇంకా గట్టిగా “ఆహ్హ్... వద్దు వద్దు... సర్... ఆహ్హ్... నా పూకు నిండిపోతుంది ... స్ అబ్బా... ... ఆహ్హ్ ఆహ్హ్... మరి ఇంకా హార్డ్‌గా... వద్దు .. ఆహ్హ్.. స్..అమ్మాహ్.” అంటూ రూమ్ మొత్తం వినపడుతున్నాయి.

‎

‎ నేను ఆమె బుగ్గలు కొరుకుతూ,ముద్దులు పెడుతూ దెంగుతున్నాను.

‎ సంధ్య సళ్లు గట్టి పడి కసెక్కిస్తున్నాయి. ఆర్గాసం వచ్చినపుడు ఊగిపోతూ,నా పిర్రలు పట్టుకుంది.

‎

[కుమార్]

 కొద్దిసేపు ఆలా దెంగిన తర్వాత, నేను ఆమెను బెడ్ మీదే వెనక్కి తిప్పాను. . నేను మొడ్డను వెనక నుండి ఆమె పూకులోకి గట్టిగా దింపాను. 
‎
‎ లాగి దేన్గాను పది సార్లు.
‎సంధ్య తమకంతో “అబ్బా... వద్దు సర్... వద్దు సర్... ఆహ్హ్... ఇలా కూడా... స్ స్... నా పిర్రలు పిసుకు ... ఆహ్హ్ ఆహ్హ్... వద్దు వద్దు... కసి తో ...ఆహ్.చస్తున్నా... ఆహ్హ్... ... స్ అబ్బా...” అంటూ మూలిగింది, ఆమె అరుపులు ఇంకా గట్టిగా అవుతున్నాయి.
‎
‎నేను ఆమె మీద బ్యాలెన్స్ అవుతూ వెనక నుండి బలంగా దెంగడం మొదలెట్టాను.

 ప్రతి దెబ్బకి ఆమె అరుపు పెరుగుతోంది — “ఆహ్హ్... వద్దు సర్... వద్దు సర్... అమ్మా... ఆహ్హ్ ఆహ్హ్... నా పూకు చిరిగిపోతుంది ... స్ స్... ఇంకా హార్డ్‌గా... వద్దు వద్దు... ... ఆహ్హ్... . ఆహ్హ్ ఆహ్హ్... వద్దు సర్... అమ్మా ..ఆహ్..ఆగకు . ... ఆహ్హ్ స్ స్... నా పిర్రలు నచ్చాయా మీకు సర్. ఆహ్హ్... ఒంట్లో వణుకు వస్తోంది ... స్ అబ్బా... ఇంకా లోతుగా ఆహ్... వద్దు సర్... ఆహ్హ్ ఆహ్హ్...” అంటూ తమకంతో అరుస్తోంది.
‎
‎ నేను ఉన్నట్టుండి స్పీడ్ పెంచాను.
‎
‎ఆమె అరుపులు ఇంకా పెరిగాయి.
‎
‎ “ఆహ్హ్... వద్దు సర్... అమ్మో... స్ స్... నా పూకు నిండిపోయింది... ఆహ్హ్ ఆహ్హ్... ఫాస్ట్... వద్దు వద్దు... ల... ఆహ్హ్ స్... . ఆహ్హ్ ఆహ్హ్... వద్దు సర్... ప్లీజ్ ఆహ్హ్ స్ స్...” 
‎ నా ప్రతి దెబ్బ కి ఆమె శరీరం ముందుకు జరుగుతోంది.

 రెండు సార్లు కారిపోయింది దానికి.
 నాకు సంధ్య మీద ఉన్న కసి తీరేలా దెంగీ దెంగీ....
‎
‎చివరికి  ఆమె పూకులోనే కార్చాను, సంధ్య “ఆహ్హ్... వద్దు సర్... లోపల.. ... ఆహ్హ్...” అంటూ శరీరం వణుకుతూ ఉంటే,,అలాగే ఉండిపోయింది.
‎
‎
‎₹₹₹₹₹₹₹







‎ రెండు రోజులు నేను అటు వైపు వెళ్ళలేదు.
‎ 
‎ ఏవో పొలం పనులు దగ్గర్లో ఉంటే చేస్తూ,తాగి పడుకున్నాను.
‎ 
‎ ఒకరోజు మధు మార్కెట్ లో కనపడింది.
‎ "నిన్ను కాపురానికి పంపలేదా"అన్నాను.
‎
‎ ఆమె అదోలా చూస్తూ,"మర్నాడు వెళ్ళి,నిన్నే వచాను.వెంటనే.లాబ్ పని ఉంది"అంది.
‎
‎ నేను బీడీ వెలిగించి,సారా దుకాణం వైపు వెళ్తుంటే"ఆగు"అంది.
‎ నా పక్కనే నడుస్తూ"నీకు చెప్పే విషయం,ఇంకెవరికి చెప్పొద్దు"అంది.
‎
‎ నేను పొగ వదిలి,తల ఊపాను.
‎ "శోభనం రాత్రి నేను హాల్ లోకి వచ్చేసరికి,మా పక్క గదినుండి అమ్మ అరుపులు వినిపించాయి"అంది.
‎
‎ నేను ఆగిపోయాను,కొంచెం భయం గా చూసాను.
‎ "తలుపులు వేసుకున్నారు,కిటికీ లు మర్చిపోయారు.
‎ అమ్మ ను నువు అనుభవించడం,ఆమె నీతో సుఖ పడటం చూసాను"అంది.
‎  
‎ నేను మాట్లాడలేదు.
‎ "అదృష్టం బాగుండి,ఎవరికి తెలియలేదు.ఎందుకు ఆ పని"అంది.
‎
‎ నేను "మీ అమ్మ తప్పులేదు.ఆమె అందాలు చూసి, నేనే కసి గా దేన్గాను"అన్నాను.
‎ 
‎ ఆమె నన్ను కింద నుంచి పైకి చూసింది.
‎
‎ తర్వాత వారం రోజులు,నేను పొలం పనులు చేసుకుంటూ,తాగుతూ ఉండిపోయాను.
‎
‎
‎ నా దోస్త్ లు దుబాయ్ కి రెడీ అయిపోయారు.

[కుమార్]

వారం రోజుల తర్వాత ఏదో వ్రతం అని,మధు భర్త వచ్చాడు.

‎ నన్ను మళ్ళీ పనికి పిలిచారు.

‎ ఊరిలో ఉండే కొందరిని పిలిచారు మోహన్ రావు గారు.

‎

‎ నేను సంధ్య ను మేడమ్ అని పిలుస్తుంటే,విని,మధు చిలిపిగా నవ్వింది.

‎

‎ వ్రతం,భోజనాలు అయ్యాక నేను సామాన్లు ,కుర్చీలు సర్ది దుకాణం లొ ఇవ్వడానికి వెళ్తుంటే

‎ "డబ్బు మేడమ్ వద్ద తీసుకో"అన్నారు మోహన్ రావు గారు.

‎

‎ నేను తల ఊపి సంధ్య ను వెతుకుతూ పెరట్లోకి వెళ్ళాను.

‎ ఆమె మొక్కల వద్ద నిలబడి ఉంది.

‎ "డబ్బు నీ దగ్గర తీసుకోమన్నారు"అన్నాను.

‎ సంధ్య తల ఊపి కదలబోతూ ఉంటే,చెయ్యి పట్టుకుని ,పక్కనే ఉన్న బాత్రూం లోకి తోసాను.

‎

‎ ఆమె కోపం గా ఏదో అంటుంటే,లోపలికి వెళ్ళి,తలుపు వేశాను.

‎ సంధ్య తల పట్టుకుని,నోట్లో నోరు పెట్టాను.

‎ ఆమె గింజుకుంటున్నా వదలకుండా, మూడు నిమిషాలు చుంబించాను.

‎

‎ "బీడీ కాలుస్తావా"అంది వదిలాక.

‎ "నా జిప్ తీసి,మొడ్ద పట్టుకో.చేతో చెయ్యి"అన్నాను.

‎ "వద్దు.అందరూ భోజనం చేస్తున్నారు"అంటూ డోర్ తీసి బయటకి వెళ్ళింది.

‎

‎ నేను చేసేది లేక,సామాన్లు తీసుకువెళ్తుంటే,మధు వచి డబ్బు ఇస్తూ"బాత్రూం నుండి సిగ్గు పడుతూ వచ్చింది.ఏమి చేశావు"అంది.

‎ "నిజం గా ఏమి లేదు"అన్నాను నీరసం గా.

‎

‎ ఆమె గేట్ వరకు వచి"మా వారికి ఎక్సైట్మేట్ ప్రాబ్లం ఉన్నట్టుంది"అంది.

‎ నేను"అంటే ఏమిటి"అన్నాను అర్థం కాక.

‎ "ఇంతవరకు శోభనం జరగలేదు,నన్ను చూస్తూ,ముద్దులు మొదలవగానే,కారిపోయింది ఆయనకి.ప్రతిసారీ అంతే"అంది ఇబ్బంది పడుతూ.

‎

‎ "ఓహో ఇంజనీరింగ్ లో ఉన్నావు.డాక్టర్ వద్దకు వెళ్ళి చెప్పు"అన్నాను.

‎ "ఆ ఊరిలో డాక్టర్ ను కలిశారు ట.మందులు ఇచ్చారు"అంది.

‎

‎ నేను తల ఊపి,రిక్షావాడికి ఒక బీడీ ఇచి,ఒకటి వెలిగించాను.

‎ వాడు వెళ్ళాక,నేను సైకిల్ ఎక్కుతుంటే"నిన్ను అందరిలో అన్నయ్య అని పిలుస్తాను.నువ్వు చేసిన దొంగతనం గురించి మర్చిపోతాను "అంది రోడ్ మీద కి వచ్చి.

‎

‎ రోడ్ మీద ఎవరు లేరు.

‎ "పిలిస్తే పిలువు,కానీ మీ అమ్మ ను నేను దేన్గాను కదా"అన్నాను.

‎ మధు నవ్వి"తెలుసు లే.అందరిలో అన్నయ్య అని పిలుస్తాను.మనిద్దరమే ఉంటే ఏమని పిలవాలి"అంది.

‎

‎ నేను వెకిలిగా"వ్రతం చేసుకుని ఇవేమీ మాటలు,చక్కగా ఉన్నావు పట్టు చీర లో"అన్నాను.

‎ ఆమె అదోలా చూసి"వయసులో ఉన్న అందమైన అమ్మాయి ను రెచ్చగొట్టి వదిలేస్తే,ఆమె పరిస్తితి నీకు తెలియదు అన్నయ్య"అంది.

‎

‎ నేను ఎక్కువ మాట్లాడదలుచుకోలేదు.

‎  సంధ్య కసెక్కించే అందాలు నాకు చాలు.దాన్ని ఇంకోసారి దేన్గాలి కుదిరినపుడు.

‎

‎ నేను సైకిల్ ఎక్కి వెళ్ళిపోయాను,కుర్చీల దుకాణం వైపు.

‎

[కుమార్]

Mi stories బాగుంటాయి different ga idi kooda alage untundi అనుకుంటున్నాను

తెలియదు
ఏదో అనుకుని మొదలెడితే,ఇంకేదో అవుతుంది.