[தனுஷ்]

Part -- 14

அன்று ஒரு முக்கியமான விஷயம் பேச வேண்டும் என்று ரங்கா, வினாவையும் அவளது இரு குழந்தைகளையும் அழைத்துக் கொண்டு ஒரு தனிமையான கடற்கரைக்குச் சென்றான். அங்கே வந்ததும் ரங்காவிடம் இருந்த அந்த முரட்டுத்தனம் அப்படியே மறைந்து போனது. அலைகள் வரும்போது கால்களை நனைத்துக் கொண்டு ஓடி விளையாடிய குழந்தைகளுடன் சேர்ந்து அவனும் ஒரு குழந்தையாகவே மாறிப் போனான்.


  

வினாவின் மேல் தண்ணீரை வாரி இறைத்து ரங்கா குறும்பாக விளையாட, குழந்தைகள் முன்னிலையில் அவன் செய்யும் அந்தச் செல்லச் சண்டைகள் வினாவிற்குள் ஒரு சிலிர்ப்பை ஏற்படுத்தியது. குழந்தைகள் கவனிக்காத நேரத்தில் அவளது கன்னத்தில் நச்சென்று ஒரு முத்தம் வைப்பதும், அவளது பூசினாற்போன்ற குண்டியில் செல்லமாகத் தட்டுவதுமாக ரங்கா தன் காதலை வெளிப்படுத்தினான்.



"ஐயோ... யாராவது பார்த்துடப் போறாங்க! விடுங்க ரங்கா..." என்று வீணா பொய்யாக முறைப்பதும், பயத்தில் அவனைச் செல்லமாகத் திட்டுவதுமாக அந்தத் தருணம் மிக இனிமையாகக் கழிந்தது.



திடீரென வானம் இருண்டது. பயங்கரமான இடியுடன் மழை கொட்டத் தொடங்கியது. அங்கிருந்தவர்கள் மரத்தடியை நோக்கி ஓட, ரங்கா சட்டென ஒரு குழந்தையைத் தூக்கிக் கொண்டான்; வீணா மற்றொரு குழந்தையை அள்ளிக் கொள்ள, இருவரும் ஓடிச் சென்று  அவங்க காரில் ஏறிக்கொண்டார்கள். வெளியே மழை வெளுத்து வாங்கிக் கொண்டிருந்தது.



குழந்தைகள் இருவரும் பீச்சில் விளையாடிய அசதியில், ஏசி (AC) காற்றில் காரின் பின் இருக்கையிலேயே அப்படியே தூங்கிப் போனார்கள். காரின் கண்ணாடி வழியே மழைத்துளிகள் வழிந்தோட, உள்ளே ஒரு அமைதியான சூழல் நிலவியது.


ரங்கா காரின் ஸ்டீயரிங்கைப் பிடித்தபடி, அருகில் அமர்ந்திருந்த வினாவைத் திரும்பிப் பார்த்தான். அவளது சேலை மழையில் நனைந்து உடலோடு ஒட்டி, அவளது அந்த வளமான அங்கங்களை இன்னும் எடுப்பாகக் காட்டிக் கொண்டிருந்தது. அந்த அமைதியைக் குலைக்கும் விதமாக ரங்கா பேசத் தொடங்கினான்.



 "வீணா..." - அவனது குரல் கரகரப்பாக ஒலித்தது.



வீணா அவனது பார்வையின் ஆழத்தைப் புரிந்து கொள்ள முயன்றபடி, "என்ன ரங்கா... ஏதோ பேசணும்னு சொன்னீங்களே, என்ன விஷயம்?" என்று மெல்லிய குரலில் கேட்டாள்.



"என் மேல நம்பிக்கை இருக்கா?" - ரங்கா கேட்ட விதம் அவளுக்குப் புதிதாக இருந்தது.



"என்ன ரங்கா இப்படி கேட்டுட்டீங்க? உங்களுக்குத் தெரியாதா?"



"இல்ல... பதில் சொல்லு. நம்பிக்கை இருக்கா, இல்லையா?" - ரங்கா அவளது கையைப் பலமாகப் பற்றிக்கொண்டு, அவளது விழிகளைச் சிமிட்டாமல் பார்த்தான். அவனது முகத்தில் ஒருவிதமான அதிகாரம் குடி கொண்டிருந்தது.



"நிச்சயமா இருக்கு... உன் மேல உசுரையே வச்சிருக்கேன். ஆனா ஏன் இப்போ இப்படி கேக்குறீங்க?" - வினாவின் குரலில் ஒருவிதமான நடுக்கம் கலந்திருந்தது.



"நம்பிக்கை இருக்குன்னா நான் என்ன சொன்னாலும் செய்வியா?" - ரங்காவின் உதடுகளில் ஒரு மெல்லிய, மர்மமான புன்னகை அரும்பியது.



வீணா அடுத்த நொடியே தயங்காமல் தலையை அசைத்தாள். "ம்ம்ம்... செய்வேன்."



ரங்கா காரின் ஜன்னல் வழியே வெளியே கை காட்டினான். "இங்க இருந்து ஒரு 500 மீட்டர் தூரத்துல அதோ தெரியுதா ஒரு தென்னை மரம்?"



"ஆமா..."



"இப்பவே... இங்கேயே... உன் பிளவுஸ், பாவாடை எல்லாத்தையும் கழட்டிப் போட்டுட்டு, வெறும் சேலையை மட்டும் உடம்புல சுத்திக்கிட்டு என்கூட அந்த மரம் வரைக்கும் வரணும்!"



வினா அப்படியே உறைந்து போனாள். அவளது கண்கள் அதிர்ச்சியில் விரிந்தன. முகம் வெளிறிப்போக, "என்னது? என்ன ரங்கா இது... என்ன விளையாட்டு இது?" என்று திணறினாள்.



ரங்காவின் முகத்தில் விளையாட்டின் அறிகுறியே இல்லை. அவன் அவளைக் கூர்மையாகப் பார்த்தபடி, "அதான் சொன்னேனே... நம்பிக்கை இருக்கா இல்லையான்னு? நான் சீரியஸா தான் சொல்றேன். செய்வியா?" என்று அழுத்தமாகக் கேட்டான்.  





ரங்கா கேட்ட அந்த ஒரு கேள்வி வினாவின் தன்மானத்தைத் தீண்டிவிட்டது. தன் மீது அவன் வைத்திருக்கும் சந்தேகத்தை விட, தான் அவன் மீது வைத்திருக்கும் நம்பிக்கையை நிரூபிக்க அவள் எதற்கும் துணிந்துவிட்டாள்.



மறுகணமே, அவனது கண்களை நேருக்கு நேர் பார்த்தபடி தன் தோளில் இருந்த முந்தானையைக் கீழே சரியவிட்டாள். ரங்கா இமைக்காமல் பார்த்துக் கொண்டிருக்க,  , தன் பிளவுசின் கொக்கிகளை ஒவ்வொன்றாக விடுத்தாள். அடுத்த சில நொடிகளில் அவளது பாவாடையும் காலடியில் சரிந்தது.  காரின் அந்தச் சிறிய அறைக்குள், அந்த மங்கலான வெளிச்சத்தில், வினா முழு நிர்வாணமாக ஒரு தேவதையைப் போல அமர்ந்திருந்தாள்.



அவளது இந்தத் துணிச்சலான செயலை ரங்கா கண் இமைக்காமல் பார்த்துக் கொண்டிருந்தான். அவனது முரட்டுத்தனமான முகத்தில் ஒரு மெல்லிய வியப்பு படர்ந்தது. வினா எந்தச் சலனமும் இல்லாமல், அவன் சொன்னது போலவே அந்த நீண்ட சேலையை மட்டும் எடுத்து மேலோட்டமாகத் தன் உடல் அங்கங்களை மறைக்கும்படி சுற்றிக்கொண்டாள். ஜாக்கெட் இல்லை, பாவாடை இல்லை... வெறும் ஒற்றைச் சேலை மட்டும் அவளது மேனியை உரசிக்கொண்டிருந்தது.



ரங்கா எதுவுமே சொல்லும் முன்பே, வண்டியின் கதவைத் திறந்தவள் அவனைத் திரும்பிப் பார்த்தாள். அவளது கண்களில் இப்போது ஒருவிதமான வைராக்கியம் மின்னியது.



"எனக்கு எல்லாமே நீதான் ரங்கா... உன் மேல நான் வச்சிருக்க நம்பிக்கையை இப்படித்தான் நிரூபிக்கணும்னா, நான் அதுக்கும் ரெடி!"



என்று அழுத்தமாகச் சொன்னவள், கதவைத் திறந்து தன் பாதத்தை அந்தச் சேற்று மழையில் வெளியே எடுத்து வைத்தாள். வெளியே இடி இடித்துக் கொண்டிருந்தது, மழை சவுக்கால் அடிப்பது போலப் பெய்து கொண்டிருந்தது. ஆனால் வினாவின் மனதுக்குள் ரங்காவைத் தவிர வேறு எந்த பயமும் இல்




கார் கதவைத் திறந்து வெளியே கால் வைத்த அடுத்த நொடியே வினாவுக்கு உடல் சிலிர்த்தது. கொட்டும் மழையும், காது செவிடாகும் இடியும் அவளது ஒற்றைச் சேலையை வினாடிகளில் நனைத்து உடலோடு ஒட்டச் செய்தது. இப்போது அந்த மெல்லிய சேலை அவளது மேனியில் ஒரு தோல் போலப் படிந்திருந்தது. அந்தச் சேலையை உடுத்தியிருப்பதும், அம்மணமாக இருப்பதும் ஒன்றுதான் என்கிற நிலைக்கு அவள் தள்ளப்பட்டாள்.


  

எந்த ஒரு பெண்ணும் தன் மானத்தை இவ்வளவு ரிஸ்க்கில் விடமாட்டாள். ரங்கா இப்போதாவது தன்னைத் தடுத்து நிறுத்துவான் என்று அவள் எதிர்பார்த்தாள். ஆனால் அவனோ, மழையில் நனைந்தபடி அவளது கையைப் பற்றி, "வா... போலாம்!" என்றான்.



"ரங்கா... இது ரொம்ப ரிஸ்க்கடா... யாராவது பார்த்தா என்னவாகுறது?" எனத் தலைகுனிந்து நடுங்கும் குரலில் கேட்டாள்.



"அதெல்லாம் நான் பார்த்துக்கிறேன்... வாடி!" - ரங்காவின் குரலில் ஒரு முரட்டுத்தனம் தெறித்தது.



யோசிக்க யோசிக்க வினாவுக்குள் பயமும், ரங்காவின் நம்பிக்கையைக் காப்பாற்றப் போகிறோம் என்கிற ஒருவிதக் காமக் கிளர்ச்சியும் போட்டிப் போட்டன. சேலை நனைந்து அவளது மாங்கனிகளை அப்பட்டமாகக் காட்டிக் கொண்டிருந்தது. ஜாக்கெட் இல்லாததால், அவளது விடைத்த காம்புகள் ஈட்டி முனைப் போல அந்த நனைந்த துணியைத் துளைத்துக் கொண்டு வெளியே குதித்தன. இடுப்பு வளைந்து அவள் எடுத்து வைக்கும் ஒவ்வொரு அடிக்கும் அவளது மாமிச மலை போன்ற பிட்டங்கள் துள்ளி ஆடுவது ரங்காவின் கண்ணுக்குப் பெரும் விருந்தானது.



அவள் இதயம் தடதடத்தது. ஒரு கையில் சேலையைச் சரி செய்தபடி,   முதல் அடியை எடுத்துவைத்தல் , ரங்கா கூடவே இருக்கும் தைரியம் அவளுக்கு ஒரு துணிவைத் தந்தது.



இருவரும் அந்த இருட்டுச் சாலையில் நடக்கத் தொடங்கினார்கள். யாராவது பார்த்துவிடுவார்களோ என்கிற பயம் அவளுக்குள் மின்னலாய் வெட்டியது. தரை கால்களை விட்டு நகர்வது போல இருந்தது. அந்தத் தென்னை மரத்தைச் சேரும் பெரிய சாலையில் மட்டும் தூரத்தில் சில வண்டிகளின் வெளிச்சம் தெரிந்தது.



"அந்தத் தென்னை மரம் வரை ஒரே ஓட்டமாப் போயிட்டு வந்திடலாம் ரங்கா..." என நடுங்கினாள்.



ரங்கா அவளை இழுத்துத் தன் பக்கம் சாய்த்தான். ஒரு குறும்புச் சிரிப்பை உதிர்த்து, "என்ன அவசரம்? மெதுவாவே போலாமே..." என்று அவளைப் பின்னுக்கு இழுத்து, அவளது நனைந்த முதுகில் தன் கையைத் தேய்த்தான்.



"யாராவது வந்திடப் போறாங்க... சீக்கிரம் நடங்க!" என்று அவள் அவசரப்படுத்த, ரங்காவோ முரண்டு பிடித்தான். "முடியாது... என் கூட இப்படித்தான் மெதுவா நடக்கணும்."



வினா அவனை முறைத்தாள். அவள் நடக்கும்போது அந்த நனைந்த சேலை அவளது தொடை இடுக்குகளில் சிக்கி, அவளது அங்க அசைவுகளை ஒரு சினிமா ஸ்லோ-மோஷன் போல ரங்காவுக்குக் காட்டியது. அந்தத் தென்னை மரத்தடியை வந்தடைந்ததும், ரங்கா சட்டென அவளது இடுப்பில் ஒரு கிள்ளு கிள்ளினான்.



"ச்சீ... சும்மா இருங்க!" என அவள் நெளிய, அந்த அசைவில் இடது பக்க மாங்கனி எப்படியோ தப்பித்து, சேலையை மீறிப் 'பளக்'கென்று வெளியே விழுந்து மழையைச் சுவாசித்தது. வினா பதறிப்போய் அதை உள்ளே தள்ள முயல, ரங்கா அதற்கு இடம் கொடுக்கவில்லை.



சுற்றிப் பார்த்தாள்... கடற்கரையில் ஆள் நடமாட்டமே இல்லை. ஆனால் அந்தத் தனிமையும், குளிர்ச்சியான மழையும் அவளுக்குள் ஒரு போதையை ஏற்றியது. சட்டென்று பின்னால் வந்த ரங்கா, அவளது சேலையை ஓங்கி இழுக்க... அது அவளது பின்புறத்தை விட்டு விலகி, அந்தப் பிரம்மாண்டமான பிட்டங்களை முழு நிர்வாணமாகக் காட்டியது. குளிர்ந்த காற்று அந்தச் சதைகளைத் தீண்ட, "ஆஆஆஆ..." எனச் சிணுங்கியவள், கைகளால் தன் பின்புறத்தை மறைக்க முயன்றாள்.



"வேணாண்டா ரங்கா... ப்ளீஸ்... ரொம்பப் பயமா இருக்குடா!" என நடுங்கும் குரலில் அவள் கெஞ்ச, ரங்கா அவளது அந்த நிர்வாண அழகை ரசித்துவிட்டு, "சரி... ஒன்னும் பண்ணல, வா போலாம்..." என அவளது இடையை வளைத்துப் பிடித்தான்.


தூரத்தில் ஒரு பைக்கின் வெளிச்சம் இவர்களின் திசையை நோக்கி வருவதைக் கண்டதும் வீணாவுக்குத் தலைசுற்றியது. "ஐயோ... யாரோ வர்றாங்க!" எனப் பதறியவள், வரும் ஆபத்தை உணர்ந்து சட்டென்று திரும்பித் தான் வந்த திசையை நோக்கி ஓட ஆரம்பித்தாள்.

ரங்கா அவளைத் தடுக்கக் கையை நீட்ட, அவளது உடல் அவனது பிடியில் சிக்கவில்லை; ஆனால், அவளது ஒற்றைச் சேலையின் நுனி மட்டும் அவனது முரட்டுக் கையில் மாட்டிக்கொண்டது. வீணா உயிருக்குப் பயந்து விடாமல் முன்னோக்கி ஓட ஓட, ரங்காவின் கையில் இருந்த சேலை அவளது உடலை விட்டு முழுவதுமாக உருவப்பட்டுப் பிரிந்தது. வெறும் ஆறடி ஓட்டத்தில், கொட்டும் மழையில் வீணா முழு நிர்வாணமானாள்!





அவள் உடல் முழுக்கக் கூசியது. பதறினாள், துடித்தாள், ஆனால் ஓட்டத்தை நிறுத்தவில்லை. வெட்கம், மானம், ரோஷம் எல்லாம் ஒன்றாகக் கலக்க... ஒரு கையால் தன் பெண்மையைத் தடுத்தபடி, மறு கையால் தன் பொங்கி எழும் முலைகளை அழுத்திப் பிடித்தபடி ஓடினாள். அவளது உடல் நெளிய, தசைகள் ஒவ்வொன்றும் மழையில் மின்னி அதிர்ந்தன. பிட்டங்கள் துள்ளிக் குதிக்க, ஒரு வன தேவதையைப் போலத் தன் முழு நிர்வாணத்தையும் மழையில் நனைத்தபடி, ஓரே மூச்சாக ஓடிச் சென்று காரின் கதவைத் திறந்து உள்ளே புகுந்து கொண்டாள்.



அந்தக் கண்கொள்ளாக் காட்சியைப் பார்த்து ரங்கா அப்படியே சிலையாக உறைந்து நின்றான். இப்படி ஒரு சம்பவம் உலகத்தில் எங்கும் நடந்திருக்காது! ஒரு தேர்ந்த விலைமகள் கூடத் தன் மானத்தை இப்படித் துச்சமாக நினைக்கமாட்டாள். ஆனால், ஒரு கௌரவமான குடும்பப் பெண், தனக்காக... தான் கேட்ட அந்த ஒரு வார்த்தைக்காக இப்படி நிர்வாணமாக வீதியில் ஓடியதை நினைத்தபோது ரங்காவின் மனம் ஆனந்தக் கூத்தாடியது.



அவனுக்கு உணர்ச்சிகள் பொங்கின. அவளை அவமானப்படுத்துவது அவனது நோக்கம் அல்ல; ஆனால், எந்தச் சூழ்நிலையிலும் இவள் தன்னை விட்டு விலக மாட்டாள் என்கிற அந்த அசைக்க முடியாத நம்பிக்கை அவனுக்கு ஒரு பேரானந்தத்தைத் தந்தது. கையில் அந்த ஈரமான சேலையோடு, மழையில் நனைந்தபடி நின்ற ரங்காவுக்கு, வீணா ஒரு சாதாரணப் பெண்ணாகத் தெரியவில்லை... அவனது உலகமாகத் தெரிந்தாள்!



கார் கண்ணாடி வழியாக வினா வெளியே பார்த்தாள். ரங்கா மழையில் நனைந்தபடி நிதானமாக காரை நோக்கி வந்து கொண்டிருந்தான். அந்த பைக் இவர்களைக் கடந்து வேறொரு திசையில் மின்னல் வேகத்தில் மறைந்து போனது. ரங்கா கார் கதவைத் திறந்ததும் வினா அப்படியே அதிர்ச்சியில் வாயடைத்துப் போனாள்.


அங்கே ரங்காவும் அவளைப் போலவே முழு அம்மணமாக நின்றிருந்தான்! அவனது முரட்டுத்தனமான உடலும், வீறு கொண்டு எழுந்த அவனது ஆண்மையும் அந்த மழையில் இன்னும் பிரம்மாண்டமாகத் தெரிந்தன. வினா திகைத்து நிற்க, ரங்கா அவளது கையைப் பற்றி வெளியே வரும்படி சைகை காட்டினான்.

[தனுஷ்]

"ஐயோ... இவன் இன்னும் என்னவெல்லாம் பண்ணப் போறான்னு தெரியலையே!" என்று மனதுக்குள் புலம்பிக்கொண்டே, ஒரு ஆட்டுக்குட்டி போல அவனுடன் வெளியே வந்தாள். சுற்றிப் பார்த்தாள்... அந்த மழையிலும், இருட்டிலும் ஒரு ஈ காக்கா கூட அங்கே இல்லை. இருவரும் முழு நிர்வாணமாக, சொட்டச் சொட்ட நனைந்தபடி நின்றிருந்தனர். வானம் அவர்களுக்கு ஒரு பிரம்மாண்டமான 'ஷவரை' திறந்துவிட்டது போல இருந்தது.

அந்த வெட்டவெளியில், மழையின் சத்தத்திற்கு நடுவே ரங்கா அவளை இறுகக் கட்டிப் பிடித்தான். அவனது சூடான உடம்பு பட்டதும் வினாவுக்குள் மின்சாரம் பாய்ந்தது. ரங்கா அவளது இதழ்களைத் தன் வாய்க்குள் இழுத்துச் சப்பத் தொடங்கினான்.

"டேய்... ரங்கா... யாராவது பார்த்திடப் போறாங்கடா... ம்ஹும்..." என்று அவள் ஆரம்பத்தில் முரண்டு பிடித்தாலும், ரங்காவின் அந்த முரட்டுத்தனமான தீண்டலில் அவள் கொஞ்சம் கொஞ்சமாகத் தன்னை மறந்தாள். மழையின் குளிர்ச்சியை விட, ரங்காவின் முத்தங்களின் சூடு அவளை நிலைகுலைய வைத்தது. அவனது கரடுமுரடான கைகள் அவளது மழையில் நனைந்த வழுவழுப்பான அங்கங்களில் விளையாட, வினா அவனது அணைப்பில் ஒரு மெழுகாக உருகிப் போனாள்.

மழையின் வேகம் அதிகரிக்க அதிகரிக்க, ரங்காவின் வெறியும் அதிகரித்தது. வினாவை அப்படியே அலக்காகத் தூக்கியவன், அவனோட கருப்பு  மஹிந்திரா தார் காரின் போனெட்  மீது படுக்க வைத்தான். இரும்புச் சூடும் மழையின் குளிர்ச்சியும் அவள் முதுகைத் தாக்க, வினா சிலிர்த்துப் போனாள். ரங்கா அவளது இரு கால்களையும் அகல விரித்து, அவளது அந்த மன்மதப் பொக்கிஷத்தில் தன் முகத்தைப் புதைத்தான்.

வினா எச்சில் விழுங்கினாள். மிரட்சியுடன் வானத்தைப் பார்க்க, பெரும் மழைத்துளிகள் அவள் மேனியில் அம்புகளாய் வந்து விழுந்தன.

"ஸ்ஸ்ஸ்... ம்ம்ம்... ப்ளீஸ்... ரங்கா... ஸ்ஸ்ஸ்..."

அந்தச் சில்லென்ற மழைக்கு இணையாக, ரங்கா அவளைக் கவ்வி கவ்விச் சப்பி உறிஞ்ச ஆரம்பித்தான். கொட்டும் மழையிலும் அவளது அந்தரங்கத்தை ஒரு திருட்டுப் பூனை போலச் சுவைத்துக் கொண்டிருந்தான். அவனது நாவினால் ஏற்படும் அந்தத் தீண்டல், அவளுக்குள் மின்சாரத்தைப் பாய்ச்சியது.

"ஸ்ஸ்ஸ்ஸ்... ஆஆஆங்ங்..." - வினாவின் அலறல் மழையின் சத்தத்தையும் மீறி ஒலித்தது.

வினாவின் கூதியின் சுவை, ரங்கா இதுவரை அனுபவித்திராத ஒரு புதிய ரகமாக அவனுக்குத் தெரிந்தது. நான்கு சுவர்களுக்குள் ரகசியமாகச் சுவைத்த சுவை வேறு; ஆனால், இப்படி வெட்டவெளியில், இயற்கையின் சீற்றத்திற்கு நடுவே, மழை நீரோடு கலந்து கசியும் அந்தப் புண்டையின் மணம் அவனுக்குப் பெரும் போதையைத் தந்தது.

செம கிக்கில் இருந்த ரங்கா, இஷ்டத்திற்கு அவளது இதழ்களை நாவால் வருடி, எச்சிலால் குறுக்கும் நெடுக்குமாகக் கோடு போட்டு இழுத்தான். உள்ளே இருப்பதை அவன் மொத்தமாய் உறிஞ்சி வெளியே இழுப்பதை உணர்ந்த வினா, துடிதுடித்துப் போனாள். அந்தச் சொல்ல முடியாத உணர்ச்சிக் கொந்தளிப்புகளைத் தாள முடியாமல், அவள் காரின் போனெட்டை இறுகப் பற்றிக் கொண்டு அனத்தினாள்.

"ஆஹ்ஹா... ஆஹ்ஹா... ஆஹ்ஹா... ரங்கா...  ..."

ரங்கா அவளது கிளிட்டோரிஸை   நாவினால் அழுத்தித் தேய்க்க, வினா சொர்க்கத்தின் விளிம்பிற்கே சென்றாள். மழையின் குளிர்ச்சி இப்போது அவளுக்குத் தெரியவில்லை; ரங்காவின் நாவினால் உண்டான அந்த உஷ்ணம் அவள் உடல் முழுவதும் பரவிக் கிடந்தது.

மழை சவுக்கால் அடிப்பது போலப் பெய்து கொண்டிருக்க, வீணா இப்போது தன்னை முழுமையாக மறந்தாள். காரின் பின் இருக்கையில் தன் இரு மகள்கள் தூங்கிக் கொண்டிருக்கிறார்கள் என்பதையும் மறந்தாள்; தான் ஒரு வெட்டவெளியில் நிர்வாணமாகக் கிடக்கிறோம் என்பதையும் மறந்தாள். அவளுக்கு இப்போது தெரிந்தது ரங்காவின் அந்தச் சூடான நாவினால் ஏற்படும் அனல் தெறிக்கும் இன்பம் மட்டும்தான்.


"ஆஆ... ஸ்ஸ்ஸ்ஸ்..."





அவள் தன் இரு கால்களையும் இன்னும் அகல விரித்து, ரங்காவின் முகத்திற்குத் தன் பொக்கிஷத்தை முழுவதுமாக ஒப்படைத்தாள். ரங்கா அவளது தொடை இடுக்குகளைத் தன் முரட்டுக்கைகளால் அழுத்திப் பிடித்துக்கொண்டு, அவளது அந்தரங்கத்தின் ஒவ்வொரு அணுவிலும் தன் நாவால் ராஜ்ஜியம் நடத்தினான். மழை நீர் அவளது வயிற்றிலிருந்து வழிந்து அவளது கூதிக்குள் செல்ல, ரங்கா அந்த மழை நீரோடு கலந்த மன்மத ரசத்தை ருசி பார்த்தான்.


வினா காரின் போனெட்டைத் தன் நகங்களால் கீறினாள். அவளது உடல் வளைந்து நெளிந்து ஒரு வில்லாக மேலே எம்பியது. ரங்கா அவளது அந்தச் சிறிய மொட்டைத் தன் பற்களால் மென்மையாகக் கவ்வி இழுக்க, அவள் உச்சக்கட்டத்தின் விளிம்பில் நின்று கதறினாள்.

வினாவின் உடல் வில்லாக வளைந்து மேலே எம்பியது. அவளது கண்கள் சொருகி, மூச்சுக்காற்று அனலாகப் பாய, "ரங்கா... ம்ம்ம்... ஆஆஆ!" என ஒரு நீண்ட கதறலோடு அவளது உச்சக்கட்டம் வெடித்தது. ரங்காவின் முகம் அவளது பொக்கிஷத்தில் புதைந்திருந்த அதே விநாடி, அவளது அந்தப் பிசுபிசுப்பான காமத் திரவியம் அவனது முகத்தில் பீச்சியடித்தது.

மழைநீரின் குளிர்ச்சியோடு, அவளது அந்த வெதுவெதுப்பான, பிசுபிசுப்பான திரவியம் ரங்காவின் கன்னங்களிலும், உதடுகளிலும் பட்டு உரசியது. அந்த மணம் ரங்காவை இன்னும் வெறி கொள்ளச் செய்தது. அவனது முகம் முழுதும் அவளது இன்ப ரசத்தால் நனைந்திருக்க, அவன் அதை அப்படியே அந்த மழையோடு சேர்த்து ருசி பார்த்தான்.

ரங்கா கொஞ்சம் ஆசுவாசப்படுத்திக்கொண்டு, வினாவை வண்டியில் ஏற்றுவதற்காகக் கதவைத் திறந்தான். ஆனால் வினாவோ தலையை அசைத்து மறுத்தாள். அவளது கண்களில் இப்போது ஒரு புதிய போதை மின்னியது. எதற்கும் துணிந்தவளாக, கொட்டும் மழையில் ரங்காவின் காலடியில் அப்படியே மண்டியிட்டாள்.



மழைத் துளிகள் பட்டு ரங்காவின் அந்த முரட்டுச் சுண்ணி மின்னிக் கொண்டிருக்க, இத்தனை நேரம் தன்னைத் திக்குமுக்காட வைத்தவனை அதே பாணியில் பதிலடி கொடுக்க முடிவு செய்தாள். அவளது இதழ்கள் குவிந்து   அவளது நாக்கு அந்தச் சிவந்த மொட்டைச் சுற்றி ஒரு ராகம் வாசிக்கத் தொடங்கியது.

ரங்கா அந்த வெட்ட வெளி மழையில் சுகத்தில் உடலை வளைத்து விம்மினான். வினா பிரமாதமாக மகுடி வாசித்து அவனது தண்டை ஒரு நாகத்தைப் போலப் படமெடுத்து ஆடச் செய்தாள்.

மழையின் உக்கிரம் கூடக் கூட, அவளது வேகம் கூடியது:

அவனது அந்த நீண்ட செங்கோலை அடியிலிருந்து நுனி வரை தன் நாவால் நீவி விட்டாள்.

மழைத் தண்ணீரோடு வழிந்த அவனது ஆண்மைத் தடியை உச்சி முதல் பாதம் வரை தன் வாய்க்குள் திணித்து, ஒரு பசியுள்ள ராணியைப் போல உறிஞ்சித் தள்ளினாள்.

அவனது அந்தப் பருத்த விதைக் கோட்டைகளைத் தன் கைகளால் ஏந்தி, மழையில் நனைந்து ஜில்லிட்டிருந்த அந்தச் சதைக் கோளங்களை ஒவ்வொன்றாகத் தன் வாய்க்குள் இழுத்துச் சுவைத்தாள்.

அவனது ஆண்மை மகுடத்தில் இருந்து கசிந்த அந்த மதன நீர், மழை நீருடன் கலந்து அவளது கைகளில் சொட்டிக் கொண்டிருந்தது. ரங்கா பித்துப் பிடித்தவன் போல அவளது கூந்தலை இறுகப் பற்றிக் கொண்டான். "ஆஆ... வினா... ம்ம்ம்... அப்படியேதான்..." அவனிடமிருந்து புதுப்புது ராகங்கள் முனகல்களாக ஒலிக்கத் தொடங்கின.




தன் உதடுகளின் அசைவுகளை இன்னும் வேகப்படுத்தினாள் வினா. அவனது தடியின் நரம்புகள் புடைக்க, அது அவளது தொண்டையின் ஆழம் வரை சென்று வர, ரங்கா உச்சத்தை எட்டிப் பிடிக்கும் தூரத்தில் நின்றான்.  



வினாவை அப்படியே எழுப்பிய ரங்கா, அவளைத் தார் காரின் போனெட்டில் குனிய வைத்தான். மழையில் நனைந்த அவளது உடல் வழுவழுப்பாக மின்ன, ரங்கா பின்னாடி வந்து அவளது அந்த பிரம்மாண்டமான இரண்டு குண்டிக் கோளங்களையும் தன் முரட்டுக் கைகளால் சேர்த்துப் பிடித்து அமுக்கினான். அந்தச் சதைக் கோளங்கள் அவன் கைகளுக்குள் பிதுங்க, ரங்கா தன் இடுப்பை ஆட்டி, விடைத்து நின்ற தன் செங்கோலை அவளது சொர்க்க வாசலில் வைத்து ஒரே அழுத்தம் கொடுத்தான்.

"ஆஆஆஆஆ.... ரங்க்க்க்க்கா!" - வினாவின் அலறல் அந்த இருட்டுப் பீச்சையே அதிர வைத்தது.

     

அவனது அந்த முரட்டுச் சுண்ணி மின்னல் வேகத்தில் அவளது புண்டைக்குள் சென்று வந்தபோது, 'சளப் சளப்' என்ற சத்தம் மழையின் ஓசையையும் மீறி ஒலித்தது. அவன் ஓங்கி அடிக்கும் ஒவ்வொரு முறைக்கும், அவனது அந்தப் பருத்த விதைக் கோளங்கள்   அவளது குண்டிச் சதையில் 'தப் தப்' என மோதி ஒரு தாளத்தை உருவாக்கியது.



மழை நீர் அவளது முதுகிலிருந்து வழிந்து ரங்காவின் சுண்ணியோடு கலந்து அவளது ஆழத்திற்குள் சென்றது. வினா தாங்க முடியாமல் காரின் போனெட்டை நகங்களால் கீறிக்கொண்டு முனகினாள். ரங்கா தன் வேகத்தை உச்சத்திற்குக் கொண்டு சென்றான்; அவனது ஒவ்வொரு குத்தும் அவளது கருப்பையைத் தொட்டுத் திரும்பியது.



அந்த உச்சகட்டத் தருணத்தில், ரங்கா அவளது ஈரமான தலைமுடியைப் பின்புறமாகப் பலமாக இழுக்க, அந்த வலி அவளுக்கு ஒரு விசித்திரமான இன்பத்தைத் தந்தது. அடுத்த நொடி, இருவருமே ஒரே நேரத்தில் உச்சத்தைத் தொட்டார்கள்!



ரங்காவின் அந்த முரட்டுச் சுண்ணி அவளது புழையின் ஆழத்தில் விந்துவைப் பீச்சியடிக்க, வினாவும் தன் மதன நீரைச் சுரந்து அவனை நிறைத்தாள். அவனது அந்த உயிர் நீர், வினாவின் தொடைகள் வழியாக வழிந்து, அவளது பாதங்களின் வழியே சொட்டி, தரைமண்ணில் மழையோடும் சேற்றோடும் கரைந்து மறைந்தது.


பரவசத்தின் எல்லையில், ரங்கா அவளது தோளின் மீது அப்படியே வழுக்கிச் சாய்ந்தான். இருவரும் அந்த மழையிலேயே, ஒருவரையொருவர் தாங்கியபடி இழுத்து இழுத்து மூச்சுக் காற்றை விட்டுக் கொண்டிருந்தனர். அந்த அனல் பறக்கும் வேட்டை ஒரு முடிவுக்கு வந்தது.

[தனுஷ்]

Part -- 15

மறுநாள் ரங்கா ஏதோ ஒரு பெரிய முடிவை எடுக்கப் போவது போல ஆழ்ந்த சிந்தனையில் அமர்ந்திருந்தான். அப்போது அங்கே மின்னலாய் வந்த வீணா, தன் கையில் இருந்த ஒரு நோட்டுப் புத்தகத்தை அவன் மேசை மீது ஓங்கி எறிந்தாள். அந்தச் சத்தத்தில் திடுக்கிட்டுத் திரும்பினான் ரங்கா.


அவளது முகம் கோபத்தில் சிவந்து, கண்கள் ஆக்ரோஷத்தைக் கக்கிக் கொண்டிருந்தன. அந்த ஆவேசத்திலும் அவள் ரங்காவுக்குப் பேரழகியாகத் தெரிந்தாள்.

"என்ன வினா? என்ன ஆச்சு?" - ரங்கா நிதானமாகக் கேட்டான்.

"என்னவா? அந்த நோட்டைப் படிச்சுப் பாரு!" - வீணா சீறினாள்.

ரங்கா அந்த நோட்டை எடுத்துப் புரட்டினான். அதில் காமிணி - 7000, ஜானகி - 12000, ஸ்வாதி - 5200 எனப் பெண்களின் பெயர்களுக்கு நேராகப் பணக் கணக்குகள் எழுதப்பட்டிருந்தன. அதைப் பார்த்ததுமே ரங்காவுக்கு விஷயம் புரிந்துவிட்டது. அந்தப் பகுதிப் பெண்களுக்கு அவன் கடன் கொடுத்து, அதை வட்டியாகவோ பணமாகவோ வாங்காமல், 'கட்டிலில்' வசூலித்து வந்த பழைய கணக்கு அது.


"என்னடா முழிக்கிற? இப்படித்தான் இங்க இருக்கிற பொண்ணுங்ககிட்ட வட்டி வசூல் பண்ணுவியா?" - வீணா இடுப்பில் கை வைத்தபடி கேட்டாள்.

ரங்கா அவளை மேலும் வெறுப்பேற்ற நினைத்தான். "ஆமாடி... அதுல அந்த ஜானகிக்கு இன்னும் பாக்கி இருக்கு. அவளை வரச் சொல்லு, இங்கயே படுக்க வச்சு கணக்கைத் தீர்த்துடுறேன்!" என்று நக்கலாகச் சொன்னான்.

"எவ்வளவு தைரியம் இருந்தா என் முன்னாடியே இப்படிச் சொல்லுவ? உன்னை..." என்று கத்திய வீணா, கையில் கிடைத்த அந்த நோட்டுப் புத்தகத்தாலேயே ரங்காவின் முதுகில் பட்... பட்... என விளாசினாள். அவன் வலிக்காதது போலச் சிரித்துக் கொண்டே அந்த அடிகளை வாங்கிக் கொண்டான்.

ஒரு கட்டத்தில் அவளது கையைப் பிடித்து இழுத்துத் தன் மடியில் உட்கார வைத்தான் ரங்கா. "ஏண்டி இப்படித் துள்ளுற?" என்று கேட்க, வீணாவின் கண்களில் கண்ணீர் எட்டிப் பார்த்தது.

"ஏண்டி அழுகுற?" - ரங்காவின் குரல் இப்போது கனிந்தது.

"பின்ன என்ன... நீ இப்படி ஊர் மேயுறவனா இருந்தா நான் யாரு உன்னைக் கேட்கிறதுக்கு?" - விம்மினாள் வீணா.

அவளது கண்ணீரைத் துடைத்த ரங்கா, "ஏண்டி... இதெல்லாம் நீ என் லைஃப்க்கு வர்றதுக்கு முன்னாடி நடந்தது. இப்போ நீ வந்தப்புறம் எனக்கு நீ மட்டும் தான். வேற யாரும் இல்ல!" என்று சொல்லி அவளது கன்னத்தைச் செல்லமாகக் கடித்தான்.

"ச்சீ... பொய் சொல்லாதடா தடியா!" எனச் சிணுங்கிய வீணாவை, ஒரு சூடான முத்தத்தோடு அணைத்துச் சமாதானப்படுத்தினான் ரங்கா.

முன்னாடி நீ எப்படி இருந்தன்னு எனக்குத் தெரியாது... ஆனா இனிமே நீ எனக்கு மட்டும்தான்! வேற யாருக்கும் உன்னை விட்டுக்கொடுக்க முடியாது," - வினாவின் குரலில் இருந்த அந்த உரிமை, ரங்காவிற்குள் ஒரு சிலிர்ப்பை ஏற்படுத்தியது.

ரங்கா சட்டென்று அவளைப் பார்த்து, "அப்படின்னா என்னைச் கல்யாணம் பண்ணிக்கிறியா ?" என்று பட்டெனக் கேட்டுவிட்டான்.

அவன் விளையாட்டுக்குச் சொல்கிறான் என்று நினைத்த வினா, "ச்சி  போடா... உனக்கு எப்போதும் விளையாட்டுதான்!" என்று அவனைத் தள்ளினாள்.





ஆனால் ரங்கா அவளை விடவில்லை. அவளது கைகளைப் பற்றி, கண்களை நேருக்கு நேர் ஊடுருவிப் பார்த்தான். "இல்ல வினா... நான் விளையாடல. நான் உன்னைக் கல்யாணம் பண்ணிக்க விரும்புகிறேன்! உன் பிள்ளைங்களை நான் என் பிள்ளைங்களா பார்த்துப்பேன். உன் புருஷனைப் பத்தி நீ கவலைப்படாத, அவனை என் ஆட்களை விட்டு கவனிச்சுக்கச் சொல்றேன்... ஆனா நீ என்கூடவே, என் பொண்டாட்டியா இருக்கணும்!"


வினா அப்படியே பிரமித்துப் போனாள். அவளது இதயம் ஒரு நிமிடம் நின்றது போன்ற உணர்வு. "உண்மையாவா ரங்கா சொல்றீங்க?"

"ஆமா வினா! இன்னும் ஒரு வருஷத்துல எனக்கு MLA சீட் கிடைச்சிரும். இந்த ரவுடிஸத்தை எல்லாம் அப்படியே விட்டுட்டு ஒரு கௌரவமான வாழ்க்கைக்கு வரப்போறேன். நம்ம ரெண்டு பேரும் சந்தோஷமா வாழலாம் வினா!"

ரங்கா சொன்னது வெறும் வார்த்தைகள் அல்ல. அது அவனது ஆழமான முடிவு. ஒவ்வொரு நாளும் வினாவைப் பற்றி யோசித்து, அவள் தன் வாழ்க்கைக்குப் பொருத்தமானவளா என்று ஆராய்ந்து எடுத்த முடிவு இது. குறிப்பாக, நேற்றிரவு மழையில் அவன் சொன்ன ஒரு வார்த்தைக்காக, தன் மானத்தையே தூக்கிப் போட்டுவிட்டு அம்மணமாக அவனுடன் நின்றாளே... அந்த நொடியே ரங்கா முடிவு செய்துவிட்டான், "இவள்தான் என் ராணி" என்று!

தன் உயிரை விட மானத்தைப் பெரிதாக நினைக்கும் இந்த உலகத்தில், ஒரு பெண் தனக்காக எதையும் இழக்கத் துணிந்தால், அவளை விடச் சிறந்த துணை யாருமே இருக்க முடியாது என்று ரங்கா திடமாக நம்பினான். இப்போது வினாவின் பதிலுக்காக அவன் தவம் கிடக்கிறான்.


வினா மௌனமாக யோசித்துக் கொண்டிருக்க, ரங்கா அவளது கையைத் திடமாகப் பற்றி தன்   வண்டியில் உட்கார வைத்தான். "எங்க கூட்டிட்டு போறீங்க?" என்று அவள் கேட்க, ரங்கா புன்னகையோடு, "என்னைப்பத்தி முழுசா தெரிஞ்சுக்கோ... அப்புறமா உன் முடிவைச் சொல்லு," என்று சொல்லி வண்டியை வேகமாகச் செலுத்தினான்.

ஏரியாவைத் தாண்டி சுமார் 200 கி.மீ பயணம்... பசுமையான ஒரு கிராமத்திற்குள் வண்டி நுழைந்தது. அங்கிருந்த ஒரு அழகான வீட்டின் முன் வண்டி நின்றது. வினா குழப்பத்தோடு இறங்க, ரங்கா அவளை வீட்டிற்குள் அழைத்துச் சென்றான்.

உள்ளேயிருந்து "அண்ணே!" என்று ஓடிவந்த 22 வயது மதிக்கத்தக்க ஒரு பெண், ரங்காவைக் கட்டிக்கொண்டாள். அவளைப் பாசமாக அணைத்து நெற்றியில் முத்தமிட்டான் ரங்கா. சமையலறையிலிருந்து வந்த 45 வயது மதிக்கத்தக்க ஒரு பெண்மணி, "டேய் தம்பி!" என்று ஓடிவந்து ரங்காவை வாஞ்சையோடு அணைத்துக் கொண்டார்.

வினா பிரமித்துப் போய் நின்றாள். ரங்கா இவ்வளவு பாசக்காரனா? இத்தனை காலம் குடோனிலேயே இருந்த ரங்காவிற்குப் பின்னால் இப்படி ஒரு குடும்பம் இருப்பதை அவளால் நம்பவே முடியவில்லை. ரங்கா அறிமுகப்படுத்தினான்:

"வினா... இது என் அம்மா பார்வதி. இவ என் செல்லத் தங்கச்சி சோனியா!"

அவர்களுக்கு வினா கைகூப்பி வணக்கம் வைக்க, ரங்கா அடுத்த குண்டைத் தூக்கிப் போட்டான். "அம்மா... இவதான் வினா, என் வருங்காலப் பொண்டாட்டி!"



அந்த வார்த்தையைக் கேட்டதும் பார்வதியும் சோனியாவும் அடைந்த மகிழ்ச்சிக்கு அளவே இல்லை. "எம்மாடி... இப்போவாச்சும் இந்தத் தடிமாட்டுக்குக் கல்யாணம் பண்ணிக்கணும்னு புத்தி வந்ததே!" என்று சொல்லி வினாவைக் கட்டிக்கொண்டார்கள். சோனியா இப்போதே அவளை "அண்ணி... அண்ணி..." என்று சுற்றி வரத் தொடங்கினாள்.


தனக்கு இது இரண்டாவது திருமணம் என்பதையும், இரு குழந்தைகள் இருப்பதையும் வினா தயக்கத்துடன் சொல்ல, "அதெல்லாம் ஒரு விஷயமே இல்லை கண்ணு... எங்க தம்பியை ஒரு மனுஷனா மாத்தப் போறது நீதான்!" என்று பெரிய மனதோடு ஏத்துக்கிட்டாங்க. எல்லாரும் சேர்ந்து அமர்ந்து சாப்பிட்டார்கள். ரங்கா இவ்வளவு நாள் ரவுடிசத்தில் சம்பாதித்த பணத்தை ஊருக்காகச் செலவு செய்தாலும், தன் குடும்பத்தை மட்டும் எந்தப் பாதிப்பும் இல்லாமல் மிக ரகசியமாகப் பாதுகாத்து வந்திருக்கிறான் என்பதை வினா உணர்ந்தாள். அவளுக்கு இப்போது ரங்காவை இன்னும் அதிகமாகப் பிடிக்க ஆரம்பித்தது.
"
அந்த வீடே ஒரு திருவிழா கோலம் பூண்டிருந்தது. வினாவின் குழந்தைகள் அந்த வீட்டிற்குப் புதியவர்கள் போலத் தெரியவில்லை; ஏதோ நீண்ட காலத்திற்குப் பிறகு தன் சொந்த வீட்டிற்கு வந்த பிள்ளைகளைப் போலத் துள்ளி விளையாடினார்கள்.

பார்வதி அந்தக் குழந்தைகளை அள்ளி அணைத்து, "என் பேரப் பிள்ளைங்க வந்தாச்சு!" என்று உருகிப் போனார். சோனியாவுக்கோ குழந்தைகளென்றால் உயிர். ஒவ்வொரு நிமிடமும் அந்தக் குழந்தைகளுக்கு முத்தம் கொடுத்துக் கொண்டே இருந்தாள். அவர்களுக்குப் பிடித்த தின்பண்டங்களை ஊட்டி விடுவதும், அவர்கள் பின்னாடியே ஓடி விளையாடுவதுமாக சோனியா ஒரு குட்டித் தாயாகவே மாறிப்போனாள்.

இதைப் பார்த்த வினாவின் கண்களில் ஆனந்தக் கண்ணீர் துளிர்த்தது. ரங்காவைத் திரும்பிப் பார்த்தாள். அவளது பார்வையில், "என்னைவிட என் பிள்ளைகளை இவ்வளவு நேசிக்கும் ஒரு குடும்பம் எனக்குக் கிடைத்ததற்கு நான் எவ்வளவு கொடுத்து வைத்திருக்க வேண்டும்?" என்கிற நன்றி கலந்த காதல் தெரிந்தது.

ரங்கா தன் தங்கச்சி சோனியா குழந்தைகளுடன் விளையாடுவதைப் பார்த்து ரசித்துக் கொண்டிருந்தான். அவனது நிழல் உலக வாழ்க்கையில் எத்தனையோ ரத்தக் கறைகள் இருக்கலாம், ஆனால் இந்த நான்கு சுவர்களுக்குள் அவன் ஒரு தூய்மையான அண்ணனாகவும், பாசமான மகனாகவும் மட்டுமே இருந்தான்.


"என்ன வினா இதுக்கே ஆச்சரியப்படுறியா? இதைவிட ஒரு பெரிய ரகசியம் உனக்குக் காத்திருக்கு, வா!" என்று ரங்கா அவளை அந்த வீட்டின் உட்பகுதிக்கு அழைத்துச் சென்றான். அங்கே சோனியாவையும் பார்வதியையும் ரங்கா குரல் கொடுத்து அழைக்க, இருவரும் வந்தார்கள். "அம்மா, கதவைத் திறங்க!" என்று ரங்கா சொன்னதும் வினா குழப்பத்தோடு சுற்றும் முற்றும் பார்த்தாள். அங்கே சுவரைத் தவிர வேறொன்றும் தெரியவில்லை.

பார்வதி அங்கிருந்த ஒரு பிரம்மாண்டமான தேக்கு மர பீரோவுக்குப் பின்னால் மறைந்திருந்த ஒரு ரகசிய ஸ்விட்சை அழுத்தினார். அடுத்த நொடி, ஒரு பெரிய Sci-Fi படத்தில் வருவது போல, அந்தச் சாதாரணச் சுவர் மெல்ல அதிரத் தொடங்கி, ஒரு 'ஸ்லைடிங் டோர்'  போலப் பக்கவாட்டில் நகர்ந்தது. அதன் பின்னால் ஒரு அதிநவீன பயோமெட்ரிக் ஸ்கேனர் இருந்தது.

ரங்கா, பார்வதி, சோனியா மூவரும் வரிசையாகத் தங்கள் விரல்களை அதில் பதிக்க, 'பீப்' என்ற சத்தத்துடன் ஒரு கனமான இரும்பு நிலவறை கதவு  மெல்லத் திறந்தது. வினா பிரமிப்பின் உச்சத்துக்கே போனாள். ஹாலிவுட் படங்களில் வரும் ஒரு ரகசியக் கோட்டைக்குள் நுழைவது போன்ற உணர்வு அவளுக்கு ஏற்பட்டது.

பார்வதியும் சோனியாவும் அங்கிருந்து விலகிக் கொள்ள, ரங்கா வினாவை அந்த அறைக்குள் அழைத்துச் சென்றான். உள்ளே நுழைந்த வினாவுக்குக் கண்கள் கூசின. அந்த அறையின் அலமாரிகளில் கட்டுக்கட்டாகப் பணம், தங்கக் கட்டிகள், வைரம் பாய்ந்த நெக்லஸ்கள் என ஒரு பெரும் பொக்கிஷமே அங்கே குவிந்து கிடந்தது.


 

"வினா... இதுதான் என் சாம்ராஜ்யத்துல நான் சம்பாதிச்சது. இதெல்லாம் உனக்குத்தான்! என்னை கல்யாணம் பண்ணிக்கிட்டா இது எல்லாமே உன்னோடது. இப்போ என்ன சொல்ற?" என்று ரங்கா பெருமையாகக் கேட்க...



பளார்!



அடுத்த நொடி ரங்காவின் கன்னத்தில் வினாவின் கை பதிந்தது. ரங்கா அதிர்ச்சியில் அப்படியே உறைந்து போனான்.



என்ன பார்த்தா உனக்கு எப்படி தெரியுது ? என்னை என்ன பணத்துக்காக அலைற மிருகம்னு நினைச்சியா? உன் குடும்பத்தைப் பார்த்ததும் உன்னைக் கல்யாணம் பண்ணிக்கலாம்னு மனசு மாறி வந்தேன். ஆனா இந்த நகையையும் பணத்தையும் காட்டி என்னைக் கொச்சைப்படுத்துறியா? இது எதுவுமே எனக்கு வேண்டாம்!" என்று வினா சீறினாள்.



ரங்கா பிரமித்துப்போய் அவளைப் பார்த்தான். எந்த ஒரு பெண்ணும் இப்படி ஒரு பெரும் பொக்கிஷத்தைப் பார்த்ததும் மயங்குவாள் என்று அவன் போட்ட தப்புக் கணக்கை வினா தவிடு பொடியாக்கிவிட்டாள். "வினா... மன்னிச்சுடுடி. நீயும் மத்த பொம்பளைங்க மாதிரின்னு நினைச்சுட்டேன்.  " என்று சொல்லி அவளை உருக்கமாகக் கட்டிக்கொண்டான்.



"தம்பி... வாப்பா சாப்பிடலாம்!" என்று பார்வதி அழைக்க, இருவரும் வெளியே வந்தனர். அவர்கள் வெளியே வந்ததும் அந்த ரகசியக் கதவு தானாக மூடிக்கொண்டது. இப்போது அங்கே அப்படி ஒரு அறை இருந்ததற்கான அடையாளமே தெரியவில்லை.



அனைவரும் அமர்ந்து பாசத்தோடு உணவு அருந்தினார்கள். ரங்காவின் அம்மா சமைத்த ருசியான கிராமத்து உணவு, வினாவிற்குத் தன் பிறந்த வீட்டு உணவை விட மேலாகத் தெரிந்தது. அந்த வீட்டில் இருந்த ஒவ்வொருவருக்கும் வினாவைப் பிடித்துப் போனது; வினாவிற்கும் ரங்காவின் குடும்பம் தன் உயிராக மாறியது.



 நேரம் மாலை ஆறு மணியை நெருங்கிக் கொண்டிருந்தது. சூரியன் மெல்ல மறையத் தொடங்க, கிராமத்தின் அந்தப் பசுமை மெல்ல இருளில் கரைய ஆரம்பித்தது. கிளம்ப வேண்டிய நேரம் வந்துவிட்டதை உணர்ந்து ரங்காவும் வீணாவும் ஆயத்தமானார்கள்.



சோனியாவுக்குத்தான் அந்தப் பிரிவைத் தாங்கவே முடியவில்லை. வீணாவின் குட்டிப் பாப்பாவைத் தூக்கிக்கொண்டு, "இன்னும் கொஞ்ச நேரம் இருக்கக் கூடாதா அண்ணி?" என்று கேட்டபடி குழந்தையை விட மனமில்லாமல் கொஞ்சிக் கொண்டே இருந்தாள். ரங்கா சிரித்துக்கொண்டே, "அடிக்கடி வர்றோம்டா," என்று அவளைச் சமாதானப்படுத்தினான்.



அவர்களிடம் இருந்து விடைபெற்ற வீணா, வண்டியில் ஏறுவதற்கு முன் சட்டென்று குனிந்து பார்வதியின் கால்களில் விழுந்து ஆசீர்வாதம் வாங்கினாள். பார்வதிக்குக் கண்கள் கலங்கிவிட்டன. அந்த ரவுடி மகனை ஒரு குடும்ப மனிதனாக மாற்றப்போகும் அந்தப் பெண்ணை வாஞ்சையோடு தூக்கி, அவளது நெற்றிப்பொட்டில் கை வைத்து 'நெட்டி முறித்து'த் தன் பாசத்தை வெளிப்படுத்தினார்.



"நல்லா இருங்க கண்ணு... என் புள்ளையையும் உன் பிள்ளைங்களையும் பத்திரமாப் பார்த்துக்கோ," என்று சொல்லி அவள் நெற்றியில் ஒரு முத்தமிட்டு வழி அனுப்பி வைத்தார்.



இருவரும் ரங்காவின்   வண்டியில் ஏறி அமர்ந்தனர். வண்டி நகரத் தொடங்க, கண்ணாடியில் தெரிந்த பார்வதியும் சோனியாவும் மெல்ல மறைந்தார்கள். வீணாவின் உள்ளத்தில் ஒரு பெரிய நிம்மதி பரவியிருந்தது. இதுவரை ரங்காவை ஒரு காதலனாக, ரவுடியாக மட்டுமே பார்த்தவளுக்கு, இப்போது ஒரு சிறந்த மகனாகவும் அண்ணனாகவும் அவன் உயர்ந்து தெரிந்தான்.

 

திரும்பி வரும் வழியெங்கும் வினா ஒரு வார்த்தை கூடப் பேசவில்லை. ரங்காவின்   வண்டி அவளது வீட்டை அடையும் வரை, அவளது எண்ணங்கள் எதையோ ஆழமாகச் செதுக்கிக் கொண்டிருந்தன. வண்டி நின்றதும், ரங்கா மீண்டும் அவளைப் பார்த்துக் கேட்டான், "வினா... நீ என்ன முடிவு பண்ணிருக்க? என் வாழ்க்கைக்கு வர்றது உனக்குச் சம்மதமா?"



வினா அவனது கண்களை ஆழமாகப் பார்த்தாள். ஒரு சிறு புன்னகையோடு அவன் நெற்றியில் ஒரு முத்தமிட்டவள், "நாளைக்கு உனக்கு நல்ல முடிவா சொல்றேன் ரங்கா... இப்போ நீ போய்த் தூங்கு," என்று அவனை அனுப்பி வைத்தாள்.



ரங்காவுக்கும் இதுதான் சரியென்று பட்டது. காமத்தைத் தாண்டி வினாவிடம் அவன் கண்ட அந்தப் பாசமும் நேர்மையும், அவனை ஒரு நாகரிகமான மனிதனாக மாற்றியிருந்தது. அவள் 'வேண்டாம்' என்று சொன்னால் ஒதுங்கவும் அவன் தயாராகவே இருந்தான். ஆனால், அவளது முத்தம் அவனுக்கு ஆயிரம் அர்த்தங்களைச் சொல்லியது; அவள் 'ஆம்' என்றுதான் சொல்லப்போகிறாள் என்று அவன் மனம் குதித்தது.

 ----------------சுபம் ------------------

⚠️ வாசகர்களுக்கான ஒரு அதிரடி எச்சரிக்கை! ⚠️

அன்பு நண்பர்களே...

இதுவரை 'ரவுடி ரங்கா' கதையைத் தொடர்ந்து வாசித்து, வினா மற்றும் ரங்கா மீது அளவில்லா அன்பு காட்டிய உங்கள் அனைவருக்கும் எனது மனமார்ந்த நன்றிகள்! இதுவரை வினாவை ஒரு குடும்பப் பெண்ணாக, ரங்காவின் அன்பில் உருகும் ஒரு காதலியாகப் பார்த்து ரசித்திருப்பீர்கள். ஆனால்...

கதை இப்போது ஒரு மரணப் பயங்கரமான திருப்பத்தில் நிற்கிறது! இனி வரப்போகும் பகுதிகளில் நீங்கள் பார்க்கப்போவது பழைய வினாவை அல்ல. ஒரு மாபெரும் சாம்ராஜ்யத்தையே தன் கைக்குள் கொண்டுவரத் துடிக்கும் ஒரு தந்திரமான வேட்டைக்காரியின் விஸ்வரூபத்தை! அவளது அடுத்தகட்ட அதிரடிகள் உங்கள் கற்பனைக்கு எட்டாத வகையில் அனல் பறக்கப் போகிறது.

ஒரு சிறிய தெளிவுரை:

உங்களில் சிலருக்கு வினாவின் இந்த 'டார்க்' (வில்லித்தனம் ) பக்கத்தைப் பிடிக்காமல் போகலாம். ரங்கா - வினா ஜோடி ஒரு நல்ல கணவன்-மனைவியாக, பாசமான குடும்பமாக வாழ வேண்டும் என்று நீங்கள் விரும்பினால்... இதோடு இந்தக் கதையை முடித்துக்கொண்டு, அவர்கள் மகிழ்ச்சியாக வாழ்வதாக எண்ணி விடைபெறுங்கள்! ஆனால்... ஒரு பெண்ணுக்குப் பின்னால் ஒளிந்திருக்கும் அந்தப் பயங்கரமான ரகசியத்தையும், ரங்காவிற்குப் பின்னப்பட்டிருக்கும் அந்தச் சதிவலையையும் காண நீங்கள் தயாராக இருந்தால்... தொடர்ந்து பயணிக்க உங்களை வரவேற்கிறேன்!

--------------------------------------------------------

ரங்காவின் வண்டி மறைந்ததும், வீட்டுக்குள் வந்த வினா, பிள்ளைகளைப் பத்திரமாகப் படுக்க வைத்துவிட்டு, சட்டென வீட்டின் அத்தனை கதவுகளையும், ஜன்னல்களையும் உள்ளே தாழிட்டாள்.



அடுத்த நிமிடம், அவளது முகத்தில் இருந்த அந்த மென்மை மறைந்தது. ரங்காவின் அம்மாவிடம் காட்டிய அந்தப் பணிவான மருமகள் முகம் காணாமல் போனது. ஒருவிதமான வக்கிரம் அவளது கண்களில் குடியேறியது.



"சுந்தர்!" என்று அவள் அதிகாரத் தொனியில் அதட்டலாகக் குரல் கொடுத்தாள்.



சுந்தர் வழக்கம்போலக் கண் தெரியாதவர் போலத் தன் ஸ்டிக்கை வைத்துக் கொண்டு தடுமாறி நடந்து வந்தார். "வினா... வந்துட்டியா? ஏதோ வெளியூர் வரை போயிட்டு வர்றதா ரங்கா சொன்னான்... குழந்தைங்க சாப்பிட்டாங்களா?" என்று அவர் கனிவோடு அருகில் நெருங்க, வினா அவரை ஏளனமாகப் பார்த்துச் சிரித்தாள்.





"யோவ் மாமா... இப்போ இங்க நான் மட்டும்தான் இருக்கேன். நடிச்சது போதும்!" - வினாவின் அந்தக் குரலில் இருந்த அதிகாரம் அந்த அறையையே அதிர வைத்தது.



அடுத்த நொடி, சுந்தரின் உடலில் இருந்த அந்த நடுக்கம் அப்படியே மாயமாய் மறைந்தது. கண் தெரியாதவன்  போலத் தடுமாறிய அந்தப் பாதங்கள், இப்போது தரையில் உறுதியாக ஊன்றின. தன் கையில் இருந்த ஸ்டிக்கை அலட்சியமாக ஓரமாக வீசி எறிந்தவன் , ஒரு ஓநாயின் வேகத்தோடு ஓடி வந்து வினாவை அப்படியே இறுக்கிக் கட்டிக்கொண்டான் . கண் தெரியாது என்பதெல்லாம் உலகத்தை ஏமாற்ற அவர் ஆடிய ஒரு மகா நாடகம் என்பது இப்போது அப்பட்டமாகத் தெரிந்தது!



"டேய் மாமா... நாம ஜெயிச்சிட்டோம்டா!" - வினாவின் குரலில் இப்போது   ஒரு கொடூரமான வெற்றிப் பெருமிதம் இருந்தது.



சுந்தர் அவளது கன்னங்களைத் தாங்கிக்கொண்டு, "நிஜமாவா வினா? அந்த முரட்டு ரவுடிப்பய உன் வலையில முழுசாச் சிக்கிட்டானா?" என்று ஆவலோடு கேட்டார். அவனது கண்களில் இப்போது ஒரு திருடனுக்கே உரிய அந்தப் பேராசை மின்னியது.



"ஆமாடா மாமா... அந்த முட்டாள் ரங்காவே நம்ம இத்தனை வருஷமா தேடிக்கொண்டிருந்த அவனோட ரகசியக் கஜானாவைத் தன் கையாலேயே எனக்குக் காண்பிச்சான்! எப்பா... அந்த அறையே எப்படி இருந்துச்சு தெரியுமா? கட்டுக்கட்டாப் பணம், தங்கப் பிஸ்கட், வைரம்னு... ஒரு ஜென்மத்துக்கே பத்தாது, பல தலைமுறைக்கும் 'லைஃப் டைம் செட்டில்மென்ட்'டா அது!"



வினா விவரிக்க விவரிக்க, சுந்தரின் கண்கள் ஆச்சரியத்தில் விரிந்தன. "நிஜமாவா வினா? நீ சொல்றத பார்த்தா பல கோடி இருக்கும் போலயே!"



"டேய் மாமா... நான் கண்ணால பார்த்ததைச் சொல்றேன்! நம்புடா! அதுமட்டும் இல்ல, அந்த லூசுப்பய என்கிட்ட வந்து 'உன்னைக் கல்யாணம் பண்ணிக்கிறேன்னு' கெஞ்சுற அளவுக்கு வந்துட்டான். என் கால்ல விழுந்து அவன் பொண்டாட்டியாகச் சொல்லிக் கேக்குறான்!" என்று வினா சொல்லும்போது, அவளது உதட்டில் ஒரு வக்கிரமான சிரிப்பு விரிந்தது.



 ரங்காவோட பாசம், அவன் குடும்பத்தோட அன்பு என எதையுமே மதிக்காத அந்த வினாவின் 'வில்லத்தனம்' இப்போது விஸ்வரூபம் எடுத்திருந்தது.



"இன்னும் கொஞ்ச நாள்தான் மாமா... அந்தப் பொக்கிஷம் மொத்தத்தையும் நம்ம கைக்கு மாத்திட்டு, அந்த ரங்காவை இருந்த இடம் தெரியாமக் காலி பண்ணிட்டு நம்ம ஜாலியா இருக்கலாம்!" - வினா சுந்தரின் நெஞ்சில் சாய்ந்துகொண்டு சிரித்தாள் 



அந்த அப்பாவி வீணா இப்போது தன் வேஷத்தைக் களைந்துவிட்டாள். அவளது கண்களில் தெரிந்த அந்த மென்மை மறைந்து, தனக்குள் இருந்த உண்மையான மிருகம் இப்போது வெளியே வந்து ரத்த வெறியுடன் சிரித்தது.



 

 

ஆம், இது எல்லாமே இவர்களது பக்கா பிளான்! ரங்காவைத் தன்வசம் ஆக்கிக்கொண்டு, அவனது பலத்தையும் பணத்தையும் அபகரிக்க இவர்கள் தோண்டிய பெரிய குழியில், இன்று ரங்கா தடுமாறி விழுந்துவிட்டான். அந்த அப்பாவி வீணா இப்போது தன் வேஷத்தைக் களைந்துவிட்டு, தனக்குள் இருந்த உண்மையான மிருகத்தை வெளியே காட்டினாள்.



அதே சமயம், அங்கே குடோனில் ரங்கா... வீணாவையே நினைத்துக் கொண்டிருந்தான். அவளுக்காகத் தனக்குள் இருந்த மிருகத்தைத் தூங்க வைத்துவிட்டு, ஒரு சாதுவான மனிதனாகத் தன்னை மாற்றிக்கொண்டிருந்தான். 



"வேட்டைக்காரன் என்று கர்ஜித்தவன், இன்று ஒரு அழகான வலையில் பலியாகிக் கொண்டிருக்கிறான்... பலி ஆடு என்று பரிதாபப்பட்டவர்கள், மறைத்து வைத்திருந்த கத்தியை இப்போது கூர்மையாகத் தீட்டிக் கொண்டிருக்கிறார்கள்!"





காதல் என்பது வெறும் தூண்டில் தானா? ரங்கா அதில் சிக்கப்போகும் வெறும் புழு தானா? வீணாவின் இந்த அதிரடியான மாற்றத்துக்கு என்ன காரணம்? உண்மையில் யார் இந்த வீணா? அவளது உண்மையான நோக்கம் தான் என்ன? ஆயிரக்கணக்கான  இருந்தும், ஏன் ரங்காவை மட்டும் குறிவைத்தார்கள்?

அப்பாவி முகத்திற்கு பின்னால் ஒளிந்திருக்கும் அந்தப் பயங்கரமான உண்மைகள் என்ன ? ..அப்பாவி முகமூடி கிழியப்போகிறது... உண்மைகள் ரத்தக் கறையுடன் வெளிவரப் போகிறது! இதற்கான  விடை தேடுவோம் அடுத்த பதிவில்...

கதை பிடிச்சிருந்தா, ஒரு லைக் மூலம் அதைத் தெரியப்படுத்துங்கள் நண்பா

தொடரும்...

வாசகர்களுக்கு ஒரு முக்கியமான வேண்டுகோள்!

இதுவரைக்கும் என்னோட எந்தப் பதிவுக்கும் நான் உங்க கமெண்ட்ஸை இந்த அளவுக்கு எதிர்பார்த்ததில்லை. ஆனா, இது இந்தக் கதையின் மிக முக்கியமான ஒரு திருப்பம்!

கடந்த இரண்டு நாட்களா வினாவை ஒரு 'கிரிமினல் மைண்ட்' கொண்ட பெண்ணாக, அதாவது ஒரு நெகட்டிவ் கதாபாத்திரமாக மாற்றலாமா? அல்லது இதுவரைக்கும் நீங்க பார்த்த அதே சாஃப்ட் கேரக்டராகவே கொண்டு செல்லலாமான்னு ரொம்பவே குழம்பிப் போயிருந்தேன். பலமுறை யோசிச்சு, கடைசியாக எடுத்த முடிவுதான் இந்த லேட்டஸ்ட் அப்டேட்.

ஆனா, எனக்குள்ள ஒரு சின்னத் தயக்கமும் பயமும் இருந்துகிட்டே இருக்கு. இந்த அதிரடி மாற்றத்தை வாசகர்களாகிய நீங்க ஏத்துப்பீங்களா? இல்லை வினாவை இப்படி மாற்றியதன் மூலம் நான் ஏதாவது தவறு பண்ணிட்டேனான்னு மனசுக்குள்ள ஒரு பெரிய குழப்பம் ஓடிக்கிட்டே இருக்கு.

ஆகையால், இந்த ஒரு பதிவுக்கு மட்டும் உங்களுடைய கருத்துக்களை  நான் ரொம்ப ஆவலோடு எதிர்பார்க்கிறேன். அது நல்லதோ, கெட்டதோ... எதுவாக இருந்தாலும் பரவாயில்லை. உங்க மனசுல என்ன தோணுதோ அதை கொஞ்சம் விவரமா சொன்னீங்கன்னா, நான் மெனக்கெட்டு இவ்வளவு கஷ்டப்பட்டு எழுதினதுக்கு எனக்கு ஒரு மன திருப்தி கிடைக்கும்.

உங்க கமெண்ட்ஸுக்காகக் காத்திருக்கிறேன்... நன்றி!

[தனுஷ்]

...............................................

[தனுஷ்]

நண்பா மிகவும் அருமையான பதிவு அதிலும் வீணா மற்றும் ரங்கா கூடல் நிகழ்வு படிக்கும் போது நிஜத்தில் பார்த்து போல் நன்றாக இருக்கிறது. அதிலும் ரங்கா சொன்ன வார்த்தை கேட்டு வீணா ரோட்டில் தன் அம்மணமாக நின்று ரங்கா உடன் செய்யும் செயல்கள் சொல்லியது மிகவும் தத்ரூபமாக இருந்தது. வீணா கல்யாணம் செய்வது பற்றி தன் குடும்பத்தில் சொல்லுவதற்கு கிராமத்தில் அழைத்து சென்று அறிமுகம் செய்து அவனின் அந்த அந்தரங்க கஜானா கண்டு வீணா பிரமிப்பாக இல்லாமல் இயல்பாக நடந்து வீட்டிற்கு வந்து சேர்ந்தது ரங்கா கேக்கும் கேள்வி ஒரு முத்தம் மூலமாக பதில் சொல்லி  வச்சு சுபம் போட்டு கதையை முடித்து வைத்து மிகவும் நன்றாக உள்ளது.


பின்னர் வீணா கதாபாத்திரம் வில்லத்தனமான அறிமுகம் செய்து அதற்கு சுந்தர் உடந்தையாக இருந்ததாக சொல்லியது பார்க்கும் போது அடுத்த பதிவு படிப்பதற்கு ஆவலுடன் எதிர்பார்த்து காத்திருக்கிறேன்.

"மிக்க நன்றி நண்பா! ரங்கா - வீணா ஜோடியின் அந்த உணர்ச்சிகரமான தருணங்களை நான் செதுக்கிய விதம் உங்களை நிஜத்தில் பார்ப்பது போன்ற உணர்வைத் தந்தது என்று சொன்னது எனக்குப் பெரிய விருது கிடைத்தது போல இருக்கிறது. தொடர்ந்து ஆதரவு தாருங்கள் நண்பா

[தனுஷ்]

தான் ஒருவன் தான் ஆம்பிளை மற்றவன் எல்லாம் பொட்டை என்று நினைத்துக் கொண்டு பல குடும்ப பெண்களின் கற்பை சூறையாடும் ஒருவனை இது போன்று பகையாளியை உறவாடி கெடு என்ற விதிக்கு ஏற்ப உறவாடி கெடுப்பதில் தவறேதுமில்லை.

இவள் அல்லது இவர்களுடைய குடும்பத்தை சேர்ந்த யாரோ ஒருவர் அவனால் எந்த விதத்தில பாதிக்கப்பட்டனர் என்பதை தெளிவாக எடுத்து சொன்னால் நன்றாக இருக்கும்.

யாராக இருந்தாலும்கூட அதிக அளவில் ஆவதும் பெண்ணாலே அழிவதும் பெண்ணாலே தான்.

"மிகச் சரியான பாயிண்ட் நண்பா! 'அதிகாரம் இருக்கு, ஆணவம் இருக்கு' என்று பெண்களைக் கேவலமாக நினைக்கும் எவனும் ஒரு பெண்ணின் கையால்தான் அழிவான் என்பதற்கு வீணாவின் இந்தத் திட்டம் ஒரு சாட்சி.

[தனுஷ்]

Yowwww semayaaaa avala aduoda niruthama nxt level kondu ponah paru sprr nxt antha 5 peru la oruthan panahuvan aprm minsiter yaruna oruthar panhi mla seatu tharuvaru aprm politics kaga avaaa thana fullah thevidiya va pick up aiduvaaaa

 என்ன நண்பா இப்படி ஒரு யூகிப்பு! வீணா சாதாரண ஆள் இல்லைன்னு கரெக்டா கணிச்சிருக்கீங்க. அவளோட அந்த அடுத்தடுத்த மூவ்ஸ் உங்களை இன்னும் மிரள வைக்கும். 

அரசியலா இல்ல அந்த 5 பேரோட ஆட்டமான்னு இப்பவே சொல்லிட்டா சுவாரஸ்யம் போயிரும்ல?

[தனுஷ்]

Part -- 16 

வீனா -- "அப்பாவி முகம்... அசுர குணம்! ரத்தம் குடிக்கும் ரோஜா இவள்!"


ஆந்திர மாநிலம், குண்டூர். ஒரு நாகரீகமான, கௌரவமான நடுத்தரக் குடும்பத்தில் பிறந்தவள்தான் இந்த வீணா. இல்லை, இவளை மீனா எனலாம்... அல்லது வர்ஷா எனலாம்... அவளுக்குத்தான் எத்தனையோ முகங்கள் இருக்கிறதே! இப்போதைக்கு ரங்காவின் 'வீணா' என்றே வைத்துக் கொள்வோம்.

வீட்டில் ஓரளவுக்கு வசதிகள் இருந்தாலும், வீணாவின் கண்கள் எப்போதும் உயரத்தில் இருந்தன. தன்னுடன் படிக்கும் பெரிய பணக்கார வீட்டுத் தோழிகளைப் பார்க்கும்போது, அவளுக்குள் ஒரு இனம் புரியாத பொறாமைத் தீ எரியும். அவர்கள் கட்டி வரும் விலை உயர்ந்த வைரக் கடிகாரங்கள், மின்னும் வைர நெக்லஸ்கள்... அதையெல்லாம் பார்க்கும்போதே, "இது நமக்கும் வேண்டும்" என்கிற அந்த ஆசை முதன்முதலாக அவளுக்குள் ஒரு விதையாக விழுந்தது.

ஆசைப்படுவது தப்பில்லை. உழைத்து அதை வாங்க வேண்டும் என்று நினைத்தால் அது நியாயம். ஆனால், "இப்போதே... இந்த நொடியே அது எனக்கு வேண்டும்" என்று அவள் நினைத்தபோதுதான், அந்த ஆசை ஒரு கொடூரமான பேராசையாக மாறியது.



அந்தப் பேராசை குணம் மிகக் கொடூரமானது. நினைத்ததைச் சாதிக்க வேண்டும் என்கிற அந்த வெறி வந்துவிட்டால், அதற்காக எந்த எல்லைக்கும் போகலாம் என்கிற துணிவு தானாகவே பிறக்கும்.


பேராசை கண்ணை மறைக்க, முதன்முதலாகத் தன் சக தோழியின் விலை உயர்ந்த வைர நெக்லஸைத் திருடினாள் வீணா. ஒரு தேவதையைப் போலப் பழகிக்கொண்டே, யாரும் எதிர்பாராத நேரத்தில் அந்த நகையை அள்ளிக்கொண்டு மறைந்தாள்.

விஷயம் வெளியே தெரிந்தது. தோழியின் பெற்றோர்கள் துப்பறிந்து வந்தபோது, நகையைத் திருடியது வீணாதான் என்பது ஆதாரத்துடன் பிடிபட்டது. வினாவின் பெற்றோர்கள் கௌரவமானவர்கள் என்பதால், "உன் அப்பா அம்மா முகத்துக்காக உன்னை விட்டுடுறோம். இனிமே இப்படி ஒரு காரியம் பண்ணாதே!" என்று சொல்லி நகையை வாங்கிக்கொண்டு அவளை எச்சரித்து அனுப்பினார்கள்.

தனது வைர நகைக் கனவுகளுக்கும், ஆடம்பர ஆசைகளுக்கும் தனது நடுத்தர வர்க்கப் பெற்றோர்கள் தடையாக இருப்பதை வீணாவால் சகித்துக்கொள்ள முடியவில்லை. "உழைச்சு வாழு... கௌரவமா இரு..." என்கிற அவர்களின் அறிவுரைகள் அவளுக்கு வெறும் குப்பையாகத் தெரிந்தன.

தன்னால் ஆசைப்பட்டபடி அந்த ஊரில் இருக்க முடியாது என்று தெரிந்ததும், ஒரு நள்ளிரவில் வீட்டை விட்டு வெளியேறினாள். உறவுகள், பாசம், பெற்றவர்களின் கௌரவம் என எதையுமே அவள் திரும்பிப் பார்க்கவில்லை. அப்போது அவளுக்கு வயது வெறும் இருபதுதான்!

வீட்டை விட்டு ஓடிய வீணா, தன் அடுத்த வேட்டையைத் தொடங்கியது இந்தியாவின் கனவு நகரமான மும்பையில்! அங்கே ஒரு பெரும் கோடீஸ்வரக் குடும்பத்தில் வேலைக்காரியாகச் சேர்ந்தாள். ஆனால், அவள் அங்கே துடைப்பம் பிடிக்க வரவில்லை, அந்தச் சாம்ராஜ்யத்தையே துடைக்க வந்தவள்!

கடவுள் அவளுக்குக் கொடுத்த அந்த முகம், அவளுக்கு ஒரு வரப்பிரசாதமாக அமைந்தது. எப்போதுமே நெற்றியில் ஒரு மெல்லிய சந்தனக் கீற்று, சின்னதாக ஒரு பொட்டு, முகத்தில் எப்போதும் ஒரு சோகம் கலந்த பாவம்... அவளைப் பார்த்தால் கொடூரமான எமனே தன் பாசக் கயிற்றைக் கீழே போட்டுவிட்டுப் பரிதாபப்படுவான்! அந்த அளவுக்குத் தன் முக பாவனைகளால் யாரையும் வீழ்த்தும் வித்தை அவளுக்குக் கைவந்த கலை.



அந்த வீட்டின் எஜமானர், வைரம் மற்றும் தங்கத் தொழிலில் கொடிகட்டிப் பறப்பவர். அவர் எத்தனையோ மனிதர்களைப் பார்த்திருப்பார், ஆனால் வீணாவின் இந்த 'பக்தி' மற்றும் 'அப்பாவித்தனமான' நடிப்பில் அப்படியே கரைந்து போனார். "இவ்வளவு நல்ல பொண்ணா இருக்காளே, இவளுக்கு எதுக்கு இந்த வேலைக்கார நிலைமை?" என்று அவர் யோசிக்கத் தொடங்கிய போதே, வீணா பாதி கிணற்றைத் தாண்டிவிட்டாள்.

மும்பையின் அந்தப் பிரம்மாண்ட மாளிகையில் வீணா மட்டும் வேட்டையாடவில்லை; அவளுக்குத் துணையாக, அந்த வீட்டின் டிரைவராக வேலைக்குச் சேர்ந்தவன்தான் இந்தச் சுந்தர்!

முதலில் இருவரும் தனித்தனியாகத் தான் அந்த வீட்டுக்குள் நுழைந்தார்கள். ஆனால், ஒரே மாதிரியான பேராசை குணம் கொண்ட இவர்களுக்குள் சீக்கிரமே ஒரு 'கெமிஸ்ட்ரி' ஒட்டிக்கொண்டது. ஒருத்தருக்கு ஒருத்தர் அறிமுகமான வேகத்தில், இருவரும் காதலிக்கத் தொடங்கினார்கள். ஆனால், அது வெறும் உடல் சார்ந்த காதல் மட்டுமல்ல; அது பணத்தின் மீதான வெறி கலந்த ஒரு 'கிரிமினல் காதல்'!

வீட்டுக்குள் வீணா தன் அப்பாவி முகத்தால் எஜமானரின் நம்பிக்கையைச் சம்பாதிக்க, வெளியே சுந்தர் தன் சாதுவான பேச்சால் அந்த வீட்டின் வரவு செலவு ரகசியங்களைத் தெரிந்துகொண்டான்.

அந்த முதிய கோடீஸ்வரன் வீணாவின் அப்பாவித்தனத்தில் ஏற்கனவே விழுந்திருந்தான். அதைச் சாதகமாக்கிக் கொண்ட வீணா, ஒரு இரவு தன் மேலாடையைச் சரித்து, அவனது கட்டிலில் முந்தானை விரித்தாள். காமம் கண்ணை மறைக்க, அந்த முதலாளி அவளது வலையில் முழுமையாகச் சிக்கினான்.

விளைவு? சுமார் இரண்டு கோடி ரூபாய் மதிப்புள்ள பணம் மற்றும் நகைகளைத் தன் வசமாக்கிக் கொண்டு, சுந்தருடன் சேர்ந்து மாயமானாள் வீணா.

அந்தக் கோடீஸ்வரனால் எதவும் செய்ய முடியவில்லை. சமுதாயத்தில் பெரிய அந்தஸ்தில் இருப்பவர், ஒரு வேலைக்காரப் பெண்ணிடம் ஏமாந்து போனது வெளியே தெரிந்தால் தன் கௌரவம் என்னவாகும் என்கிற பயம் அவரை முடக்கியது. தன் 'இமேஜ்' கருதி அவர் போலீசில் புகார் கொடுக்காமல் மௌனமாக அழுதார்.

கிடைத்த அந்த இரண்டு கோடியையும் வைத்து வீணாவும் சுந்தரும் சில காலம் ராஜாங்கமே நடத்தினார்கள். விலை உயர்ந்த உடைகள், சொகுசு கார்கள் என ஆடம்பரமாக வாழ்ந்து தீர்த்தார்கள். ஆனால், பேராசை என்பது உப்புத் தண்ணீரைக் குடிப்பது போன்றது... குடிக்கக் குடிக்கத் தாகம் அதிகமாகுமே தவிர அடங்காது!

பணம் கரையக் கரைய, அடுத்த வேட்டைக்கான தேடல் தொடங்கியது. ஒவ்வொரு முறையும் புதுப்புது வேஷங்கள், புதுப்புது ஊர்கள் என வேட்டை தொடர்ந்தது



இதுவரை ஊர் ஊராகச் சென்று, வேஷம் மாற்றி, சின்னச் சின்னக் கொள்ளைகளில் ஈடுபட்டு வந்த அந்த ஜோடிக்கு ஒரு கட்டத்தில் அலுப்புத் தட்டியது. "இனிமேல் இப்படிச் சில்லறை வேட்டைகள் வேண்டாம் மாமா... அடிக்கிற கை ஒரே அடியா இருக்கணும்! நம்ம வாழ்க்கை முழுவதும், ஏன் நம்ம தலைமுறைக்கே செட்டில் ஆகுற மாதிரி ஒரு பெரிய இடமாப் பார்க்கணும்!" - வீணாவின் இந்தப் பேராசைத் தான் அவர்களைத் தமிழகத்தின் பக்கம் திருப்பியது.

அப்போதுதான் அவர்களின் கண்களில் பட்டான்... ரங்கா!

அரசியல் செல்வாக்கு, ஆள் பலம், எல்லாவற்றையும் விடப் பல கோடி ரூபாய் மதிப்புள்ள ரகசியக் கஜானா இருக்கிறதை ரகசியமா தெரிந்துகொண்டார்கள்

ரங்காவைப் பற்றிய தகவல்கள் அவர்கள் காதுக்கு வந்ததும், சுந்தர் அவசர அவசரமாக ரங்காவின் ஏரியாவுக்கு நோட்டமிடச் சென்றான். ஒரு மாதம் அங்க தங்கியிருந்து  ரங்காவின் அசைவுகளைக் கவனித்தான். ரங்காவின் அந்தத் தங்கப் புதையல் ரகசியமாக ஒளித்து வைக்கப்பட்டிருப்பதை அவன் ஓரளவுக்கு உறுதிப்படுத்திக் கொண்டாலும், ரங்காவின் பின்புலத்தைப் பார்த்தபோது சுந்தரின் நெஞ்சு ஒரு நிமிடம் படபடவெனத் துடித்தது.

இதுவரை எத்தனையோ பணக்காரர்களைப் பார்த்திருக்கிறான், ஆனால் ரங்கா... அவன் ஒரு கட்டுக்கடங்காத காளை போலக் கம்பீரமாக இருந்தான்! அவனைச் சுற்றி எப்போதும் அந்த ஐந்து 'நம்பிக்கைக்குரிய தம்பிகள்' கவசம் போல நின்று கொண்டிருந்தார்கள். அதையும் மீறி எவனாவது உள்ளே நுழைந்தால், கொன்று புதைக்கவும் தயங்காத ஒரு கொடூர முகம் ரங்காவிடம் இருந்தது.

எல்லாவற்றையும் விடப் பெரிய சவால்... ரங்காவுக்குக் குடும்பம் என்று யாரும் இல்லை! எங்கே பாசம் இருக்கிறதோ அங்கேதான் இவர்களது வேலை சுலபமாக நடக்கும். ஆனால் ரங்கா ஒரு பாறாங்கல் போலத் தனித்து நின்றான்.

சுந்தர்  தப்பித்து வந்து வினாவிடம் விஷயத்தைச் சொன்னான். "வினா... இது நம்ம வழக்கமான வேட்டை மாதிரி இல்ல. அந்த ரங்கா ரொம்பப் பெரிய ஆளு.  , ஒரு தப்பு நடந்தா நம்ம பிணத்தைக் கூட எடுக்க முடியாது. இது ரொம்பப் பெரிய ரிஸ்க் வினா... நமக்கு இது வேண்டாம், வேற யாரையாவது பார்க்கலாம்!" என்று நடுக்கத்தோடு சொன்னான்.

அவன் சொன்னதைக் கேட்ட வினா, ஒரு நிமிடம் அமைதியாக இருந்தாள். ஆனால் அவளது கண்களில் பயம் இல்லை, மாறாக ஒரு தீர்க்கமான வெறி பிறந்தது. சுந்தரின் நடுக்கத்தைப் பார்த்தவள் ஏளனமாகச் சிரித்தாள்.

வேண்டாம்னு சொல்றதுக்கு இது ஒன்னும் சாதாரணத் திருட்டு இல்ல மாமா... இது நம்ம வாழ்க்கைக்கான செட்டில்மென்ட்! ன்னு நம்பிக்கையோடு சொல்ல


"வினா... நான் விசாரிச்ச வரைக்கும் ரங்கா ஒரு முரடன்தான், அதுல சந்தேகமே இல்லை. ஆனா பொம்பளைங்க விஷயத்துல ஆள் கொஞ்சம் வீக்! அந்த ஏரியாவுல இருக்கிற குடும்பப் பொண்ணுங்க மேல அவனுக்கு ஒரு தனி ஈர்ப்பு இருக்குன்னு பேச்சு அடிபடுது..."

அவன் சொல்லி முடிப்பதற்குள்ளேயே, வினாவின் மூளை மின்னல் வேகத்தில் வேலை செய்யத் தொடங்கியது. அவளது இதழ்களில் ஒரு வக்கிரமான சிரிப்பு விரிந்தது.

"அட... இது போதும் மாமா! ஒரு ஆணை வீழ்த்த அவனோட பலத்தைப் பார்க்கக் கூடாது, அவனோட பலவீனத்தைப் பார்க்கணும்

வினா தன் அடுத்த கட்டத் திட்டத்தைத் தீட்டினாள். சுந்தர் அவளது அந்தப் பிளானைக் கேட்டு மிரண்டு போனான். ஒரு கிரிமினல் வேட்டையாடிக்குத் தேவையான அத்தனை தந்திரங்களும் அவளிடம்  இருப்பதைப் பார்த்து அவனுக்குப் பெருமையாக இருந்தது.


அப்போ நான் கண் தெரியாத உன் புருஷனா?" என்று சுந்தர் கேட்க,

"ஆமா மாமா... நீதான் என் 'அப்பாவி' புருஷன்! ஆனா ஒன்னு, நடிப்புல கொஞ்சம்கூட பிசுறு தட்டக்கூடாது. ஏன்னா நாம இப்போ வேட்டையாடப் போறது   மானை இல்ல... ரத்தம் குடிச்ச ஒரு காட்டுச் சிங்கத்தை!" - வினாவின் அந்தக் குரலில் ஒரு தீர்க்கமான எச்சரிக்கை இருந்தது.

ரங்காவின் கோட்டையைச் சிதைக்கத் தங்களை முழுமையாக மாற்றிக்கொண்டார்கள் அந்த இரண்டு நரிகளும். சுந்தர் தன் பார்வையற்ற நடிப்பைப் பயிற்சி செய்துகொள்ள, வீணா ஒரு அடக்கமான, கஷ்டப்படும் குடும்பத் தலைவியாகத் தன்னைச் செதுக்கிக் கொண்டாள்.

தங்களுடைய இரண்டு பிஞ்சு குழந்தைகளையும் இந்தச் சதிக்கு ஆயுதமாகப் பயன்படுத்திக்கொண்ட அந்த வக்கிரமான தம்பதி, ரங்காவின் ஏரியாவுக்குள் முதன்முதலாகத் தடம் பதித்தார்கள்.

அந்த ஏரியாவுக்கு வந்து இரண்டாவது நாளே, ஒரு வேட்டை நாய் இரையை மோப்பம் பிடிப்பதைப் போல வினா தன் ஆட்டத்தைத் தொடங்கினாள்.

அன்று ரங்கா தன் மல்லிகைக் கடையின் வாசலில் அமர்ந்து ஏதோ கணக்குப் பார்த்துக் கொண்டிருந்தான். அவனது முரட்டுப் பார்வையில் எப்போதும் ஒரு எச்சரிக்கை இருக்கும். ஆனால், அன்று அவன் கண்களுக்கு ஒரு விசித்திரமான காட்சி தெரிந்தது.

வீணா... தலையில் மெல்லிய முக்காடு, நெற்றியில் சிறு குங்குமம் எனப் பார்க்க அப்படியே ஒரு மகாலட்சுமி போலத் தெருவில் நடந்து வந்தாள். ஆனால், அந்தப் பாவமான முகபாவனைக்குக் கீழே, அவளது கட்டுக்கோப்பான உடம்பு அசைவுகள் ஒரு விதமான போதையை ரங்காவுக்குள் ஊற்றியது. அவள் மெல்லத் தன் சேலையைச் சரி செய்தபடி, யாருக்கோ வழிவிடுவது போல ஒதுங்கி நின்றாள்.

அந்தச் சின்ன அசைவில் தெரிந்த அவளது உடலின் வளைவுகள், ரங்காவின் கவனத்தைச் சிதறடித்தன. இத்தனை காலம் எத்தனையோ பெண்களைப் பார்த்த ரங்கா, இமைக்காமல் இவளையே பார்த்து ஜொள்ளு விடுவதை வினா தன் ஓரக்கண்ணால் கவனித்தாள்.

அவனது அந்தப் பார்வைதான் அவளுக்குத் தேவைப்பட்ட 'பச்சைக்கொடி'!

அவன் தன்னை ரசிப்பதை உள்ளுக்குள் கொண்டாடியவள், வெளியே எதுவும் தெரியாதது போலத் தன் குழந்தையை இறுகக் கட்டிக்கொண்டு ஒரு நீண்ட பெருமூச்சு விட்டாள். "சிக்கிட்டான்!" - அவளது கிரிமினல் மூளை உள்ளுக்குள் முழங்கியது.

ரங்கா ஒரு முரட்டுச் சிங்கம் என்று எல்லோரும் பயந்தார்கள். ஆனால் வினாவுக்குத் தெரியும், அவன் ஒரு அழகான பெண்புலிக்கு முன்னால் வெறும் பலியாடுதான் என்று. ரங்கா ஜொள்ளு வடித்துக் கொண்டிருக்க, வினா அவனுக்காக ஒரு மிகப்பெரிய ஆழமான புதைகுழியைத் தோண்ட ஆரம்பித்தாள்.

. இதற்கிடையில் சுந்தர் தன் பங்கைச் சரியாகச் செய்தான். "ஒரு  அப்பாவி" என்கிற வேஷத்தில், அந்த ஏரியா மக்களிடம் தன் இனிமையான பேச்சால் அன்பைச் சம்பாதித்தான். "ஐயோ பாவம்...ரொம்ப வெகுளியா இருக்காங்களே " என்று ஊரே பேசும் அளவுக்கு இரண்டே மாதத்தில் ஒரு 'நல்ல குடும்பம்' என்கிற போலி பிம்பத்தைக் கட்டி எழுப்பினான்.


அந்த ஊரே இவர்களைக் கண்மூடித்தனமாக நம்பியது. ஆனால், அங்கே ரங்காவோ வேறொரு போதையில் மூழ்கிக்கொண்டிருந்தான்.

வினா ஒரு நிழலைப் போல அவனைச் சுற்றி வலம் வந்தாள். ரங்கா எங்கே இருந்தாலும் அங்கே வினாவின் அந்த மெல்லிய நடையும், வசீகரமான பார்வையும் தற்செயலாகப் படுவது போல அமைத்துக் கொண்டாள். ரங்காவுக்குத்  . தன்னைச் சுற்றி வருவது ஒரு அழகான மான் என்று அவன் நினைத்துக் கொண்டிருந்தான்.

பாவம் ரங்கா! அது மானின் தோலைப் போர்த்திய ஒரு பசியுள்ள ஓநாய் என்பது அவனுக்குத் தெரியவில்லை.

வினாவின் அந்த இடை வளைவுகளும், அவள் நடக்கும்போது காட்டும் அந்த நளினமான நெளிவுகளும் ரங்காவின் மூளையைச் செயலிழக்கச் செய்தன. அவன் எத்தனையோ ரவுடித்தனம் செய்திருக்கலாம், எத்தனையோ கிரிமினல் வழக்குகளைத் தாண்டி வந்திருக்கலாம்... ஆனால் வினாவின் அந்த "அப்பாவித்தனமான கவர்ச்சி" அவனது யோசிக்கும் திறனையே கட்டிப்போட்டது.

அவள் குனிந்து தன் குழந்தையின் சட்டையைச் சரி செய்யும்போதும், தன் முந்தானையை லேசாக இழுத்துவிட்டு அவனைத் திருட்டுத்தனமாகப் பார்க்கும்போதும், ரங்காவுக்குள் ஒரு மின்சாரம் பாய்ந்தது.



"இவள் எனக்கு வேணும்... இவளை அடைய எதையும் செய்யலாம்" என்கிற அந்த ஒரு ஒற்றை எண்ணம் ரங்காவைப் பித்துப்பிடிக்க வைத்தது. ரங்கா ஒரு புதைகுழியில் இறங்குகிறான் என்பது தெரிந்தும், அதன் ஆழத்தைப் பற்றி யோசிக்க விடாமல் வினாவின் அந்த அழகு அவனைக் கட்டிப்போட்டு இழுத்தது!


சதுரங்க ஆட்டத்தில் காய்கள் ஒவ்வொன்றாக நகர்த்தப்பட்டன. ரங்கா சில மாதங்கள் சென்னைக்கு ஒரு முக்கிய வேலையாகச் சென்றிருந்தான். அதுதான் இவர்களுக்குச் சரியான சமயம்! சுந்தர் தான் வேலை பார்க்கும் தொழிற்சாலையில் ஒரு விபத்து நடந்ததாகவும், அதில் அவனது பார்வை பறிபோய்விட்டதாகவும் ஊர் மக்களை நம்ப வைத்தார்கள்.

அவர்கள் ஆடிய நாடகத்தில் அந்த ஊரே கரைந்து போனது. "அந்தப் பாவப்பட்ட வினா இனிமே என்ன பண்ணுவா? ரெண்டு குழந்தையையும், பார்வை இல்லாத புருஷனையும் வச்சுக்கிட்டு எப்படிச் சமாளிப்பா?" என்று அந்த ஏரியாவே பரிதாபத்தில் மூழ்கியது.

சென்னையிலிருந்து திரும்பிய ரங்காவின் காதுகளுக்கு இந்த விஷயம் எட்டியது. வினாவின் அந்தப் பாவமான முகம் அவன் நினைவுக்கு வந்து அவனைத் துடிக்க வைத்தது. உதவி செய்கிறேன் என்கிற பெயரில் அவளை இன்னும் நெருங்க இதுதான் சரியான சந்தர்ப்பம் என்று அவன் முட்டாள்தனமாக நினைத்தான்.

ரங்கா தன் அதிகார பலத்தாலும், பண திமிராலும் வினாவைத் தன் வழிக்குக் கொண்டு வந்துவிட்டதாக மார்தட்டிக் கொண்டான். "எந்த ஒரு பெண்ணும் என் மிரட்டலுக்கு முன்னாடி பணியாம இருக்க முடியாது" என்கிற அவனது ஆணவத்தை வினா மிகக் கச்சிதமாகப் பயன்படுத்திக்கொண்டாள். அவன் தன்னை ஜெயித்ததாக அவன் நினைக்க வேண்டும் என்பதே அவளது திட்டம்!

ஆரம்பத்தில் ரங்கா அவளை நெருங்கும் போதெல்லாம், வினா ஒரு சராசரி குடும்பப் பெண் எப்படித் துடிதுடிப்பாளோ, அப்படி ஒரு நடிப்பை அரங்கேற்றினாள்.



அவனது ஒவ்வொரு தொடுதலுக்கும் அவள் காட்டிய அந்தப் போராட்டமும், கண்களில் இருந்து வழிந்த அந்த நீலக் கண்ணீரும் ரங்காவுக்கு ஒரு விசித்திரமான வெற்றிக் களிப்பைத் தந்தது. "இந்த முரட்டுச் சிங்கத்துக்கு முன்னாடி ஒரு அழகான ரோஜா கதறுது" என்கிற அந்த வக்கிரமான திருப்தியில் அவன் திளைத்தான். ஆனால், அந்தக் கண்ணீர் அவனது அழிவிற்கான அஸ்திவாரம் என்பது அவனுக்குத் தெரியவில்லை.

வேண்டாம் ரங்கா... என் புருஷன் உள்ள இருக்காரு, இது தப்பு!" என்று அவள் அழுவது போல நடித்தது, ரங்காவை இன்னும் வெறி கொள்ளச் செய்தது. அவளது அந்தப் போராட்டமே அவனுக்கு ஒரு பெரிய தூண்டிலாக மாறியது.

அதுமட்டும் இல்லாமல் , ரங்கா செய்த மிகப்பெரிய தவறு, வினாவை ஒரு பலவீனமான பெண்ணாக நினைத்ததுதான். அவளது வறுமையைக் கண்டு பரிதாபப்பட்டு, அவளைத் தன் குடோனிலேயே வேலைக்குச் சேர்த்துக் கொண்டான். "இதுதான் நமக்குக் கிடைச்ச முதல் வெற்றி மாமா!" என்று வினா சுந்தரிடம்  சொல்லிச் சிரித்தாள்.

குடோனுக்குள் நுழைந்த வினா, அங்கே நடக்கும் நிழல் உலகத் தொழில்களை அக்குவேர் ஆணிவேராக ஆராயத் தொடங்கினாள். ரங்கா வெறும் அரிசி வியாபாரி அல்ல; ஒவ்வொரு அரிசி மூட்டைக்குள்ளும் கடத்தல் பொருட்கள் ஒளித்து வைக்கப்பட்டிருப்பதை அவள் கண்டுபிடித்தாள். அந்தச் சாம்ராஜ்யத்தின் ஒவ்வொரு ரகசியமும் அவளுக்கு அத்தப்படியானது.

ஆனால், அவளது ஒரே குறிக்கோள் அந்தப் பல கோடி ரூபாய் மதிப்புள்ள தங்கப் பொக்கிஷம் மட்டும்தான்! அதை எங்கே மறைத்து வைத்திருக்கிறான் என்று தெரியாமல் அவள் திணறிக்கொண்டிருந்த போது, ரங்கா அவனாகவே வந்து வலையில் விழுந்தான்.

வினாவின் மீது கொண்ட அதீத நம்பிக்கையாலும், காதலால் மழுங்கிப் போன புத்தியாலும், ரங்கா அந்த உலகமே அறியாத ரகசிய அறையை அவளுக்குக் காட்டினான். அதுமட்டுமல்ல, தன் உயிராகக் கருதும் தன் தாய் மற்றும் தங்கையையும் அவளுக்கு அறிமுகம் செய்து வைத்தான்.

"வினா... இவங்கதான் என் உலகம். இப்போ நீயும் என் உலகத்துல ஒருத்தி ஆயிட்ட!" என்று ரங்கா உணர்ச்சிவசப்பட்டுக் கூற, வினா அந்தத் தங்க நகைகளைப் பார்த்துப் பேராசையில் கண்கள் மின்ன நின்றாள்.

அவன் தன் இதயத்தைத் திறந்து காட்டுகிறான் என்று நினைத்தான்... ஆனால் அவள் அவன் கழுத்தை அறுக்கப்போகும் கத்தியைத் தீட்டிக் கொண்டிருந்தாள்.  

[தனுஷ்]

தப் ....தப் ....தப் ....தப் ....தப் ....தப் ....ஆஆஆஆ ..ஆஆ  ஸ்ஸ்ஸ்ஸ் ...ஆஆ ...

வினா மெத்தையில் தன் கால்களைத் தளர்வாக விரித்துப் படுத்திருக்க,  சுந்தர் மெல்ல அவளை அழுத்தித் தள்ள, அவனது வேகம் அவளது மென்மையான உட்சுவர்களை உரசி உள்நுழைந்தது. அந்த அறையின் அமைதியைக் கிழித்துக்கொண்டு "தப்... தப்..." என ஒரு தாளலயமான சத்தம் எழும்பியது. வினாவின் இதழ்களிலிருந்து மெல்லிய முனகல் சத்தங்கள் "ஆஆஆ... ஸ்ஸ்ஸ்ஸ்..." எனப் பரவின.



"ஆஆஆஆ.. ஹம்ம்ம்மா.."

"அந்த ரங்கா முட்டாள்... உன்னைத் தன்னோடதுன்னு நினைச்சுட்டு இருக்கான்," என்று சுந்தர் மூச்சிரைக்கச் சொல்ல, வினா அவனது கழுத்தைக் கட்டிக்கொண்டு வக்கிரமாகச் சிரித்தாள்.

"அவன் வெறும் பணத்தைக் கொடுக்குற ஏணி மாமா... ஆனா நீதான் எனக்கு எல்லாமே!" என்று சொல்லியபடி அவனது வேகத்திற்கு ஈடுகொடுத்தாள். அவளது வழுவழுப்பான மேனி சுந்தரின் அணைப்பில் நனைந்து கொண்டிருக்க, அந்த நள்ளிரவில் ரங்காவிற்குத் தெரியாமல் ஒரு மாபெரும் துரோகம் மிகத் தீவிரமாக அரங்கேறிக் கொண்டிருந்தது.

இன்பத்தின் உச்சியைத் தொட்ட வினா, ஒரு அமைதியான எரிமலையைப் போலக் கிடந்தாள். அவளது மேனியில் வழிந்த வேர்வைத் துளிகள் அந்த மங்கலான வெளிச்சத்தில் மின்னின.

அவள் அருகில் மூச்சிரைக்கப் படுத்திருந்த சுந்தர், தலையணைக்கு அடியில் இருந்த சிகரெட் பாக்கெட்டை எடுத்தான். ஒரு சிகரெட்டைப் பற்றவைத்து, அதன் புகையை ஆழ்ந்து இழுத்து வெளியிட்டான். அந்தப் புகை மண்டலத்திற்கு நடுவே அவனது முகம் ஒரு கிரிமினலுக்கே உரிய வஞ்சகத்தோடு தெரிந்தது.

அவன் உதட்டில் இருந்த அந்தச் சிகரெட்டைச் செல்லமாகப் பிடுங்கித் தன் இதழ்களில் வைத்தாள் வினா. ஒரு நீண்ட இழுப்பை இழுத்து, அந்தப் புகையை மெல்ல வெளியிட்டவள், சுந்தரின் தோளில் சாய்ந்து கொண்டாள்.


"இந்த அறைக்கு வெளியே இந்த உலகமே அவளை ஒரு 'அப்பாவி  ' என்றும், ஒரு 'பரிதாபத்திற்குரிய தாய்' என்றும் நினைத்துக் கொண்டிருக்கிறது. ஆனால் இங்கே... அந்தப் புகையோடு சேர்ந்து அவளது போலி முகமூடியும் கரைந்து கொண்டிருக்கிறது!"

"என்ன வினா... நம்ம அடுத்த பிளான் என்ன?" - சுந்தர் ஆவலாகக் கேட்க, வினா புகையை மெல்ல ஊதிவிட்டு அவன் நெஞ்சில் விரலால் கோலமிட்டாள். அவளது கண்களில் தெரிந்த அந்தத் தீவிரம் சுந்தரையே ஒரு நிமிடம் மிரள வைத்தது.



"அந்தத் தங்கப் பொக்கிஷம் மட்டும் போதாது மாமா...   அந்தப் பணத்தை நாம வாழ்நாள் முழுக்க ராஜா மாதிரி அனுபவிக்கணும்னா நம்மகிட்ட அதிகாரமும் வேணும்!"

சுந்தர் அவள் சொல்ல வந்ததைப் புரியாமல், அதே சிகரெட்டை வாங்கித் தன் உதட்டில் வைத்து ஊதியபடி, "புரியல வினா... தெளிவாச் சொல்லு" என்றான் குழப்பத்துடன்.

வினா அவனைத் தீர்க்கமாகப் பார்த்துச் சிரித்தாள். "அவன்கிட்ட இருக்கிற அந்தப் பொக்கிஷம் நம்ம பல தலைமுறைக்குக் காணும், அது உண்மைதான். ஆனா அந்தக் காசைச் செலவு பண்ணும்போது எவனுக்கும் பயப்படாம இருக்கணும்னா , நமக்கு ஒரு கவசம் வேணும் அதற்கு . நான் MLA ஆகணும் மாமா!"



சுந்தர் அதிர்ச்சியில் தன் கையில் இருந்த சிகரெட்டை கீழே போடப் பார்த்தான். வினாவை ஒரு மிரட்சியோடு பார்த்தவன், "என்ன வினா விளையாடுறியா? நமக்கு எதுக்கு MLA பதவி எல்லாம்? வந்தோமா... கையில கிடைச்சதை அள்ளிக்கிட்டு அந்த மும்பை முதலாளி கிட்ட இருந்து தப்புன மாதிரி இங்கயும் கிளம்புனோமான்னு இருக்கணும். இது அரசியல் வினா...  என்றான் படபடப்புடன்.

வினா சிகரெட்டை அணைத்துவிட்டு, சுந்தரின் கண்களைத் தீர்க்கமாகப் பார்த்தாள்.  

"மாமா... நீ இன்னும் ரங்காவைப் பழைய மும்பை கோடீஸ்வரன் மாதிரின்னு நினைச்சுட்டு இருக்க. அவன் வெறும் பணக்காரன் இல்லை, ஒரு காட்டுமிராண்டி! உனக்கு என்ன தோணுது? அந்தப் பொக்கிஷத்தை எடுத்துட்டு நாம ஓடிட்டா அவன் நம்மளை விட்டுடுவான்னு நினைக்கிறியா? இல்லை மாமா... நம்மளை நரகத்துக்கே போனாலும் தேடி வருவான். அவனோட அந்த அஞ்சு தம்பிகளும் நம்மளைத் துண்டு துண்டா வெட்டி வீசாம விடமாட்டாங்க!"

சுந்தர் எச்சி விழுங்கினான். வினா சொல்வது எவ்வளவு பெரிய உண்மை என்பது அவனுக்கு உறைத்தது. "அப்போ என்ன பண்ணலாம்னு சொல்ற?"

"மாமா... அதான் உனக்கும் எனக்கும் இருக்குற வித்தியாசம். நீ இன்னும் அந்தத் திருட்டுத்தனமான பயத்துலயே இருக்க. ஆனா நான் இந்த உலகத்தை ஆள நினைக்கிறேன். ரங்கா கிட்ட இருக்குற அந்தப் பொக்கிஷத்தைத் தூக்கிட்டு நாம ஓடினா, போலீஸுக்கும் ரங்காவோட அடியாட்களுக்கும் பயந்து பயந்து தான் வாழணும். ஆனா அந்தப் பதவி மட்டும் என் கைக்கு வந்துட்டா... போலீஸும் என் காலுக்கடியில இருக்கும், ரங்காவும் ஒரு பிணமா மண்ணுக்கு அடியில இருப்பான்!"

சுந்தர் அவளது வேகத்தைப் பார்த்து மௌனமானான்.

"யோசிச்சுப் பாரு மாமா... ரங்காவுக்கு இப்போ அந்த ஊர்ல இருக்குற செல்வாக்கு எதுனால? அவன்கிட்ட இருக்குற அதிகாரத்தால தான். அந்த அதிகாரத்தை அப்படியே நான் என் பக்கம் திருப்புனா... நாம திருடுன நகையும் பணமும் 'நன்கொடை'ன்னு கணக்குக் காட்டப்படும். நம்ம மேல ஒரு கறை கூடப் படியாது. ரங்காவைத் தேர்தல்ல எனக்குத் துணையா நிக்க வச்சு, அந்தப் பதவியைப் பிடிச்சதும்... அவனை அந்த எமனுக்கே துணையா அனுப்பி வச்சிரலாம்!

வினா சொன்ன அந்த ஒவ்வொரு வார்த்தையும் ஒரு மரண சாசனம் போல அந்த அறையில் எதிரொலித்தது.

சுந்தர் இன்னும் ஒருவிதமான மலைப்பிலேயே இருந்தான். "வினா... இதெல்லாம் நிஜமாவே முடியுமா? ஒரு சாதாரண ரவுடியை ஏமாத்துறது வேற, ஒரு மாநிலமே கவனிக்கிற அரசியல்ல இறங்குறது வேற... ஏதாவது பிசுறு தட்டுனா?" - அவனது குரலில் நடுக்கம் குறையவில்லை.

வினா வக்கிரம் நிறைந்த ஒரு சிரிப்பை உதிர்த்தாள். "அதான் அந்த முட்டாள் ரங்கா இருக்கானே மாமா! நான் என்ன சொன்னாலும் அவன் நம்புவான். நான் அவன்கிட்ட போய் ஒரு சொட்டுக் கண்ணீர் விட்டு, 'உங்க கௌரவத்தைக் காப்பாத்த நான் நிக்கிறேன்'னு சொன்னா, அவன் தன் உசிரையே அடகு வச்சு என்னை ஜெயிக்க வைப்பான். அவனோட அந்தப் பைத்தியக்காரத்தனமான காதல் தான் நமக்குக் கிடைச்ச அணு ஆயுதம்!"

சுந்தர் வியப்போடு அவளைப் பார்த்தான்.

"இன்னைக்கு அந்த MLA பதவி என் கைக்கு வருதோ, அன்னைக்கே அவனைப் போட்டுத் தள்ளிடணும். அவனோட அந்த அஞ்சு தம்பிகளையும் ஒருத்தன் மேல ஒருத்தன் பழியைப் போட்டு அவங்களுக்குள்ளேயே வெட்டிக்கச் செய்யணும். ரங்காவோட சாம்ராஜ்யம் சிதறும்போது, அந்தப் பொக்கிஷமும் அதிகாரமும் நம்ம கையில் மட்டும் தான் இருக்கும். அதுக்கப்புறம் இந்த வினாவைப் பிடிக்க எவனுக்கும் தெம்பு இருக்காது!"


"அப்புறம் அந்தப் பொக்கிஷம்?" - சுந்தர் ஆவலோடு கேட்க, வினா தன் மொபைலை எடுத்து ஒரு போட்டோவைக் காண்பித்தாள்.



சுந்தர் அதைப் பார்த்ததும் அவன் கண்கள் அப்படியே விரிந்தன. "எப்பா... செமையா இருக்கா! யாரடி இவ?" என்று ஜொள்ளு விட்டபடி கேட்டான்.

"இவதான் ரங்காவோட தங்கச்சி, சோனியா! இவளைக் கையாளுறது ரொம்ப சுலபம்," என்று நக்கலாகச் சொன்ன வினா, அடுத்த போட்டோவைக் காண்பித்தாள்.

அதைப் பார்த்த சுந்தர், "இவ யாரு? பசுமாடு மாதிரி ஜம்முனு இருக்கா!" என்றான் வியப்போடு.



"இது ரங்காவோட அம்மா, பேரு பார்வதி. நான் சொல்லும்போது உன்னை அவங்களுக்கு அறிமுகம் செஞ்சு வைக்கிறேன். அவங்ககிட்ட நெருங்கிப் பழகி, அவங்க  கைரேகையை எடுக்கறதுக்கு பிளான் பண்ணு.  அப்பறம்  நம்ம வேலை முடிஞ்சது!"

சுந்தரின் கைகள் லேசாக நடுங்கின. "வினா... எனக்கு என்னமோ இப்பதான் பயமா இருக்கு. நாம ரொம்பத் தூரம் போறோமோன்னு தோணுது," என்றான் தழுதழுத்த குரலில்.

வினா வக்கிரமாகச் சிரித்தாள். "அந்தப் பொக்கிஷத்தை மட்டும் ஒருவாட்டி பாரு மாமா... அதுக்கப்புறம் இந்தப் பயம் எல்லாம் காணாம போயிடும். அதை அடையணும்ங்கிற வெறி மட்டும்தான் உன்கிட்ட இருக்கும். ஆனா ஒன்னு... இனிமே நாம எடுக்குற ஒவ்வொரு அடியும் ரொம்பக் கவனமா இருக்கணும். சின்னதா ஒரு இடத்துல சறுக்கினாலும், இவ்வளவு நாள் போட்ட வேஷம் எல்லாம் வீணாப்போயிடும். ரங்கா நம்மளை உயிரோட மண்ணுக்குள்ள புதைச்சுடுவான்!"

வினா சொன்ன அந்த எச்சரிக்கை அந்த அறையில் ஒரு மரண அமைதியைக் கொண்டு வந்தது. சுந்தர் இப்போது பயத்தையும் தாண்டி, அந்தப் பல கோடி மதிப்பிலான தங்கச் சுரங்கத்தை அடையப் போகும் கனவில் மிதக்கத் தொடங்கினான்.

அப்பாவி பார்வதி அம்மாளும், அழகான சோனியாவும் இந்த வேட்டைக்காரர்களின் அடுத்த இலக்காகிவிட்டார்கள்!

[தனுஷ்]

Part -- 17

நண்பர்களே! ஒரு சின்ன வேண்டுகோள்... என்னதான் இது காமக் கதையாக இருந்தாலும், கடந்த பகுதியிலும் சரி, இந்தப் பகுதியிலும் சரி, கதையின் சூழல் கருதி காமம் சற்றே குறைவாகவே இருக்கும். கதையோட்டம் இப்போது மிக முக்கியமான ஒரு கட்டத்தை நோக்கி நகர்வதால், அந்த உணர்வுகளைக் காட்ட வேண்டிய கட்டாயத்தில் இருக்கிறேன்.



எனவே, இந்தப் பகுதியிலும் காமத்தை அதிகமாக எதிர்பார்க்காமல், கொஞ்சம் பொறுமையோடு இந்தக் காட்சிகளைக் கடந்து வாருங்கள். ஆனால் ஒன்று மட்டும் உறுதி... அடுத்தடுத்து வரும் பகுதிகளில் காமத்திற்குப் பஞ்சமே இருக்காது! வினா  மற்றும் சுந்தரின் அந்தத் தகிக்கும் விளையாட்டுகள் மீண்டும் களமிறங்கும்.




இரவு நடந்த அந்த வக்கிரமான திட்டமிடலும், உடலுறவின் களைப்பும் வினாவின் முகத்தில் துளிகூடத் தெரியவில்லை. மறுநாள் விடியலில், வழக்கம்போல அதே 'அப்பாவி' முகம், தலையில் இழுத்துப் போர்த்திய முக்காடு என ஒரு குடும்பக் குத்துவிளக்காக மாறினாள். ரங்காவின் குடோனுக்குச் செல்லத் தயாரான அவளது கண்களில் இப்போது பணிவு   மட்டுமே இருந்தது.


வாசலில் சுந்தர் தன் பங்கைச் சரியாகச் செய்து கொண்டிருந்தான். முகத்தில் ஒரு கறுப்புக் கண்ணாடி, கையில் ஒரு ஸ்டிக்க . பார்வை இல்லாதவன் எதையோ தேடுவது போல, அந்தத் தெருவில் சும்மா வேடிக்கை பார்த்துக் கொண்டிருந்தான். அவனைப் பார்க்கும் யாருக்கும்,   ஒரு பரிதாபமான மனிதன் என்றுதான் தோன்றும்.

ஆனால், அந்தக் கறுப்புக் கண்ணாடிக்குப் பின்னால் சுந்தரின் கண்கள் ரங்காவின் ஆட்களை   துல்லியமாகக் கவனித்துக் கொண்டிருந்தது.

"பார்த்துப் போ வீணா... சாயங்காலம் சீக்கிரம் வந்துடு," என்று சுந்தர் ஊர் கேட்கும்படி குரல் கொடுக்க, "சரிங்க... நீங்க பார்த்துப் பத்திரமா இருங்க," என்று வினா ஒரு பதிவிரதையைப் போலப் பதில் சொல்லிவிட்டு நடந்தாள்.


குடோனுக்குள் நுழைந்த வினாவையே ரங்காவின் கண்கள் இமைக்காமல் மொய்த்தன. நேற்று இரவு அவள் காட்டிய அந்தப் போலி அன்பும், நெருக்கமும் அவனுக்குள் ஒரு புது ரத்தத்தைப் பாய்ச்சியிருந்தது. ஆனால், எல்லாவற்றையும் விட அவனது இதயத்தைத் துடிக்க வைத்தது ஒன்றுதான்... "என்னை நீ கல்யாணம் பண்ணிப்பியா?" என்று அவன் கேட்ட கேள்விக்கு இன்று அவள் என்ன பதில் சொல்லப் போகிறாள் என்பதுதான்!

வினா குனிந்த தலை நிமிராமல் தன் வேலையைப் பார்ப்பது போலப் பாசாங்கு செய்தாள். ரங்கா பொறுமை இழந்து அவளருகே வந்தான். அவனது முரட்டு உடலில் இருந்து வெளிப்பட்ட அந்த அதிகார வாசம் வினாவைச் சூழ்ந்தது.

ரங்கா அவளை இடுப்போடு சேர்த்து அணைத்துக்கொண்டான். அவளது நாடியைத் தூக்கி, அந்தக் கண்களை ஆழமாகப் பார்த்தவன், "என்ன வினா... நீ என்ன முடிவோடு வருவேன்னு நேத்து ராத்திரி முழுக்கத் தூக்கமே இல்லாம காத்துட்டு இருக்கேன்," என்று தழுதழுத்த குரலில் சொல்லி அவள் கன்னத்தை வருடினான்.



வினா தன் வஞ்சகமான கண்களில் அதே அப்பாவித்தனமான பார்வையைத் தேக்கி அவனைப் பார்த்தாள். அந்தப் பார்வையில் ரங்கா அப்படியே சொக்கிப் போனான். ஏதோ பெரும் தயக்கத்தில் இருப்பது போலக் காட்டியவள், ரங்காவின் சட்டைப் பட்டன்களைத் தன் விரல்களால் மெல்லத் திருகியபடி பேசினாள்.

"எனக்கு ஒரு கண்டிஷன்... அதுக்கு நீங்க சம்மதிச்சா மட்டும் தான் நான் இந்தக் கல்யாணத்துக்குச் சம்மதிப்பேன்," என்று தயங்கித் தயங்கிச் சொன்னாள்.

"சொல்லு வினா! என்ன கண்டிஷனாக இருந்தாலும் சரி, அதை உன் காலடியில தூக்கி வீசுறேன்," என்றான் ரங்கா ஆவேசமாக.

"அது... அது வந்து... சுந்தரை உங்க வீட்ல, உங்க அம்மா தங்கச்சிகூடத் தங்க வைப்பீங்களா? என்னைக்கி நான் உங்க பொண்டாட்டியா மாறுறேனோ, அன்னைக்கு அவர் அனாதையா ஆகுறதை நான் விரும்பல. அவருக்குக் கண்ணு தெரியாதுங்கிறதை விட, அவர் என் மேல வச்சிருக்கற நம்பிக்கை ரொம்பப் பெருசு... ப்ளீஸ் ரங்கா," என்று கெஞ்சுவது போலக் கேட்டாள்.

ரங்கா இரண்டு நிமிடம் கூட யோசிக்கவில்லை. "இவ்வளவுதானா? நானும் வேற என்னமோன்னு பயந்துட்டேன். வினா... இனிமே சுந்தர் நம்ம குடும்பத்துல ஒருவன்! நாளைக்கே அவனை என் வீட்டுக்குக் கூட்டிட்டுப் போறேன். என் அம்மா அவனை ஒரு மகனாப் பார்த்துப்பாங்க," என்று அவன் சொன்னான்.

வினாவின் கண்களில் இருந்து அப்படியே கண்ணீர் வழிந்தோடியது. "தேங்க்ஸ் ரங்கா!" என்று சொல்லி அவனை இறுக்கிக் கட்டிக்கொண்டாள்.

ரங்கா அது ஆனந்தக் கண்ணீர் என்று நினைத்தான். ஆனால், அது தன் வேட்டைக்கான முதல் கதவு திறக்கப்பட்டதில் வினாவுக்கு ஏற்பட்ட வக்கிரமான கொண்டாட்டக் கண்ணீர்! சிங்கத்தின் கோட்டைக்குள் தன் கூட்டாளியான நரியைக் கொண்டு வந்து நிறுத்திவிட்டாள். இனி ரங்காவின் வீட்டுக்குள்ளேயே அவனது அழிவிற்கான நேரம் தொடங்கிவிட்டது.


ரங்கா சொன்னது போலவே, மறுநாளே தன்  காரில் சுந்தரையும் வினாவையும் தன் வீட்டிற்கு  அழைத்துச் சென்றான்.  . வாசலிலேயே பார்வதியும், வசீகரமான முகம் கொண்ட சோனியாவும் அவர்களை வரவேற்றார்கள். ஆனால், கறுப்புக் கண்ணாடி அணிந்து, தடுமாறி நின்ற சுந்தரைப் பார்த்து அவர்களுக்கு ஒன்றும் புரியவில்லை.

வினா சட்டென்று பார்வதியின் கைகளைப் பற்றிக்கொண்டாள். "அத்தை... இது சுந்தர், என் அண்ணன்   . பாவம்... ஒரு விபத்துல பார்வை போயிருச்சு. இனிமே அவர் இங்கதான் இருக்கப்போறாரு," என்று தழுதழுத்த குரலில் பொய் சொன்னாள்.

  

பார்வதி  ஒரு கணம் கூட யோசிக்கவில்லை. "ஏன் வினா, இதச் சொல்லவா இவ்வளவு தயங்குற? இனிமே அவனும் என் மகன் மாதிரிதான். வாப்பா உள்ள வா," என்று மிகுந்த அன்போடு வரவேற்றாள்.

நடக்கத் தடுமாறுவது போல நடித்த சுந்தரை, சோனியா ஓடி வந்து கைத்தாங்கலாகப் பிடித்தாள். "மெல்ல வாங்க அண்ணா," என்று அவள் அன்போடு சொல்ல, அந்தப் பாதகனோ தன் கிரிமினல் வேலையை அங்கேயே ஆரம்பித்துவிட்டான். பிடித்து நடக்கும் சாக்கில், தன் முழங்கையால் அவளது மார்பகங்களை உரசுவதும், தோள்களைத் தேவையில்லாமல் அழுத்திப் பிடிப்பதுமாக தன் சேட்டையை ஆரம்பிக்க , அப்பாவி சோனியாவுக்கு அது ஒரு பார்வையற்றவனின் தடுமாற்றம் என்றுதான் தோன்றியது!


அந்தப் பிரம்மாண்டமான வரவேற்பறையில் சிரிப்புச் சத்தங்களுக்குக் குறைவில்லை. பார்வதி  வினாவிடம் எதையோ அன்போடு பேசிக் கொண்டிருக்க,  சோனியா குழந்தைகளின் மழலையில் தன்னை மறந்து கொஞ்சிக் கொண்டிருந்தாள். ஆனால், அங்கிருந்த சோபாவில் ஒரு சிலையைப் போல அமர்ந்திருந்த சுந்தரின் கறுப்புக் கண்ணாடிக்கு பின்னால் ஒரு பயங்கரமான வேட்டை அரங்கேறிக் கொண்டிருந்தது.

அவன் ஒரு பார்வையற்றவன் என்று அந்த வீடே நம்பிக் கொண்டிருக்க, சுந்தர் ஒவ்வொரு அங்குலத்தையும் தன் கண்களால் ஸ்கேன் செய்தான்.

அந்த வீட்டின் ஜன்னல்கள் எங்கே முடிகின்றன?
அந்தப் பொக்கிஷ அறைக்குச் செல்லும் பாதையில் இருக்கும் சென்சார்கள் எங்கே இருக்கின்றன?

அவனது மூளை ஒரு கம்ப்யூட்டரைப் போல எல்லா நுணுக்கங்களையும் கணக்குப் போட்டது. "இனிமே இவங்ககூடவே தான் இருக்கப் போறோம்... ஒவ்வொரு அணுவையும் நம்ம வசமாக்கணும்" என்கிற வக்கிரமான வெறி அவனிடம் இருந்தது.

வினா அவ்வப்போது சுந்தரைத் திரும்பிப் பார்க்க, இருவரின் கண்களும் ஒரு ரகசிய சங்கேதத்தில் பேசிக்கொண்டன. "வலை விரிக்கப்பட்டுவிட்டது... இனி இரையைச் சிக்க வைக்க வேண்டியதுதான் பாக்கி" என்பதுதான் அந்தப் பார்வையின் அர்த்தம்.

ரங்கா தன் தம்பிகளிடம் ஏதோ போனில் கத்திக்கொண்டிருக்க, வினா மெல்ல எழுந்து பார்வதி அம்மாளின் அருகே சென்றாள்.

"அத்தை... இந்த வீடு ரொம்பப் பெருசா இருக்கு. எனக்கு இதுல இருக்குற ஒவ்வொரு அறையையும் நீங்கதான் சுத்தி காட்டணும்," என்று ஒரு சிறு பிள்ளையைப் போலக் கேட்க, பார்வதி அம்மாள் சிரித்துக் கொண்டே, "அதுக்கென்ன வினா... இதோ இப்போவே போவோம்," என்று எழுந்து நடந்தாள்.

சுந்தர் தன் ஊன்றுகோலை மெல்லத் தட்டியபடி எழுந்தான். "எனக்கும் அந்த வீட்டைச் சுத்தி காட்டுங்க சோனியா... கண்ணு தெரியலனாலும் அந்த வாசனையை வச்சு நான் மனப்பாடம் பண்ணிப்பேன்," என்று அவன் சொல்ல, சோனியா மீண்டும் அவன் கையைப் பற்றினாள்.

சுந்தரின் விரல்கள் மீண்டும் சோனியாவின் மென்மையான கைகளில் தன் வக்கிரத்தைப் பதிய வைத்தன. பாவம் சோனியா... தான் ஒரு கொடூரமான ஓநாய்க்குப் பாதை காட்டுகிறோம் என்பது தெரியாமல் அவனை அழைத்துச் சென்றாள்.

ஒவ்வொரு இடமாக சுத்தி காட்டி , பார்வதி அம்மாளும் சோனியாவும் முன்னால் செல்ல, வினாவும் சுந்தரும் அவர்களுக்குப் பின்னால்   பின் தொடர்ந்தார்கள். அந்த பிரம்மாண்டமான பங்களாவின் ஒவ்வொரு அறையும் ஒரு கலைக்கூடமாகத் தெரிந்தது.

"இது பெரியவங்களோட ரூம்... இது சோனியாவோட ஸ்டடி ரூம்..." என்று பார்வதி  ஒவ்வொரு கதவாகத் திறக்க,  .

சுந்தர் அந்த ஊன்றுகோலைத் தட்டித் தட்டி தரையின் சத்தத்தை அளவெடுத்தான். எந்தப் பக்கம் போனால் சத்தம் வரும், எங்கே போனால் ரகசியமாகத் தப்பலாம் என்று அவனது கிரிமினல் மூளை வரைபடம் வரைந்தது.  

திடீரென ஒரு குறுகிய பாதையின் முடிவில் இருந்த அந்தத் தடிமனான தேக்கு மரக் கதவுக்கு முன்னால் அவர்கள் நின்றார்கள். அங்கே இரண்டு துப்பாக்கி இருந்த்தது 

"இதுதான் ரங்காவோட அந்த முக்கியமான அறை. இங்கதான் அவனோட முக்கியமான பிசினஸ் விஷயங்கள் எல்லாம் இருக்கும்," என்று பார்வதி  சொல்ல, வினாவின் இதயம் ஒரு நிமிடம் துடிப்பதை நிறுத்தியது.

அங்கேதான் அந்தப் பொக்கிஷம் இருக்கிறது!

வினா சட்டென்று  "அத்தை... இந்த ரூம் மட்டும் ஏன் இவ்வளவு பாதுகாப்பா இருக்கு?" என்று வினா ஒன்றுமே தெரியாதவள் போலக் கேட்க, பார்வதி அம்மாள் சிரித்துக் கொண்டே, "அது பெரியவங்க ரகசியம் வினா... ரங்காவே அங்க போகும்போது ரொம்பக் கவனமா இருப்பான்," என்றாள்.

பார்வதி அம்மா அங்கே இருந்த ஒரு ரகசிய சுவிட்சைப் போட்டதும், யாரும் எதிர்பார்க்காத வகையில் பீரோவின் ஒரு பகுதி நகர்ந்து, உள்ளிருந்து ஒரு நவீன பயோமெட்ரிக் ஸ்கேனர்   வெளியே வந்தது.

அதே சமயம், "என்ன... எல்லாரும் இங்க என்ன பண்றீங்க?" என்ற கம்பீரமான குரலுடன் ரங்கா அங்கே வந்து சேர்ந்தான். வினா ஒரு நிமிடம் அதிர்ந்து போனாள், ஆனால் ரங்காவின் முகத்தில் இருந்த அந்தப் புன்னகை அவளை ஆசுவாசப்படுத்தியது.

என்ன வீட்டை சுத்தி பார்க்குறீங்களா , பாருங்க ..பாருங்க இனிமே இது உங்க விடு ," என்று சொன்ன ரங்கா, தன் கட்டை விரலை அந்த ஸ்கேனரில் வைத்தான். தொடர்ந்து பார்வதியும், சோனியாவும் தங்கள் கைரேகைகளைப் பதிவு செய்தனர்.

'பீப்... பீப்...'

அந்த இயந்திரம் சிக்னல் கொடுத்த அடுத்த நொடி, அந்தச் சுவரே பிளந்து கொள்வது போல மெல்ல விலகியது. உள்ளே இருந்து ஒரு குளிர்ந்த காற்றும், பல கோடி ரூபாய் மதிப்புள்ள தங்கத்தின் மணமும் வீசியது. கதவு முழுமையாகத் திறக்கப்பட்டதும், வினாவிற்கும் சுந்தரிற்கும் கண்கள் கூசின.

அங்கே... அடுக்கடுக்காக அடுக்கி வைக்கப்பட்டிருந்த தங்கக் கட்டிகள், நவரத்தினக் கற்கள் பதித்த நகைகள், கட்டுக்கட்டாகப் பணம்! அந்த மங்கலான விளக்கு வெளிச்சத்தில் அவை ஜொலித்த விதம், ஒரு மாய உலகிற்குள் நுழைந்தது போல இருந்தது.

வினாவின் இதயம் ஒரு நிமிடம் துடிப்பதை நிறுத்தியது. 'இதுதான்... இதுக்காகத்தான் இத்தனை நாளா நாயா அலைஞ்சோம்!' - அவளது உள்ளுக்குள் ஒரு ராட்சசி வெறியோடு சிரித்தாள்.

பார்வை இல்லாதவன் போல் நடித்த சுந்தர், அந்தக் கறுப்புக் கண்ணாடிக்கு பின்னால் இருந்து அந்தப் புதையலை அளவெடுத்தான். அவனது கைகள் அந்தத் தங்கத்தைத் தொடத் துடித்தன. ஆனால், ரங்கா அங்கே நின்று கொண்டிருந்ததால், ஒரு கல்லாக உறைந்து நின்றான்.

இப்போ இது எல்லாமே உனக்கும் சொந்தம் தான்," என்று ரங்கா உணர்ச்சிவசப்பட்டுச் சொல்ல, வினா மெல்ல அந்தப் புதையலை நோக்கி அடி எடுத்து வைத்தாள்.



அவள் ரங்காவைப் பார்ப்பது போல் பார்த்து, ரகசியமாகச் சுந்தருக்கு ஒரு ஜாடை காட்டினாள். "இரை கிடைத்துவிட்டது... இனி வேட்டைதான்!"


ஒரே நேரத்தில் பத்து வங்கிகளைக் கொள்ளையடித்தால் கூட இவ்வளவு செல்வம் கிடைக்குமா என்பது சந்தேகம்தான்! அங்கே அடுக்கி வைக்கப்பட்டிருந்த தங்கக் கட்டிகள் ஒவ்வொன்றும் அவனது எதிர்காலத்தை ஒரு மாபெரும் நிழல் உலக ராஜாவாக மாற்றிக் காட்டின.

'ரிஸ்க் எடுக்காம எதுவும் கிடைக்காது' என்று நினைத்துக் கொண்டிருந்த சுந்தருக்கு, இப்போ அந்தப் பொக்கிஷத்தைப் பார்த்ததும் ஒரு முடிவுக்கு வந்தான். இதற்காக ரங்காவைக் கொல்வது மட்டுமல்ல, இந்த ஊரையே கொளுத்த வேண்டியிருந்தாலும் அவன் தயார்! அவனது ரத்தத்தில் அந்தத் தங்கத்தின் வெறி ஏறத் தொடங்கியது.

[தனுஷ்]

....வினா மெல்லத் திரும்பிச் சுந்தரைப் பார்த்தாள். அவனது உடல் லேசாக நடுங்குவதைக் கண்டு, அவனது மனவோட்டத்தை அவள் புரிந்து கொண்டாள். ரங்கா தன் சாம்ராஜ்யத்தைப் பெருமையோடு அவளுக்கு விவரித்துக் கொண்டிருக்க, இவர்களோ அந்தச் சாம்ராஜ்யத்தின் அஸ்திவாரத்தையே அசைக்கக் கிரிமினல் கணக்குப் போட்டார்கள்.

சுந்தர் மெல்லத் தன் ஊன்றுகோலைத் தரையில் ஊன்றி, அந்தப் பயோமெட்ரிக் ஸ்கேனர் இருக்கும் இடத்தின் தூரத்தை மனக்கணக்குப் போட்டான். 'இதை உடைக்க முடியாது... ஆனா இவனுங்க கைரேகையை அப்படியே நகல் எடுக்க முடியும்!'

அந்தப் பிரம்மாண்டமான வீடு இப்போது அவர்களுக்கு ஒரு அழகான அரண்மனையாகத் தெரியவில்லை; அது அவர்கள் சூறையாடக் காத்திருக்கும் ஒரு தங்கச் சுரங்கமாகத் தெரிந்தது.

டைனிங் டேபிளில் அந்தப் பிரம்மாண்டமான ராஜ விருந்து தயாராக இருந்தது.  சுடச்சுடப் பதார்த்தங்கள் பரிமாறப்பட, எல்லோரும் அமர்ந்து சாப்பிட்டுக் கொண்டிருந்தார்கள் . ஆனால் சுந்தர்? அவன் ஒரு மிகச்சிறந்த நடிகன் ஆச்சே !!

தன் தட்டில் இருக்கும் உணவை எடுக்கத் தெரியாமல், தடுமாறுவது போலத் தன் விரல்களை அங்கும் இங்கும் அலைபாய விட்டான். ஸ்பூனை எடுக்கப் போய் தண்ணீரைத் தட்டிவிடுவது போலவும், சோற்றைப் பிடிக்க முடியாமல் தவிப்பது போலவும் அவன் செய்த அந்த நடிப்பு, அங்கிருந்தவர்களின் ஈரலை உருக்கியது

பார்வதி அம்மா  பதறிப் போனாள். "அடியே சோனியா! அந்தத் தம்பிக்குக் கண் தெரியாதுன்னு தெரியுமில்ல? நீ பக்கத்துல உட்கார்ந்து அவனுக்கு எடுத்து ஊட்ட வேண்டியதுதானே? பாவம்... மனுஷன் எவ்வளவு கஷ்டப்படுறாரு!" என்று தன் மகளை அதட்டினாள்.

சோனியா, "ஐயோ பாவம்... சாரிம்மா," என்று சொல்லியபடி சுந்தரின் அருகில் நெருங்கி அமர்ந்தாள்.

"பரவாயில்லைங்க  ... நானே மெல்ல சாப்பிட்டுப்பேன்," என்று   பரிதாபமான குரலில் சொன்னான்.

சோனியா அவனது தட்டைத் தன் பக்கம் இழுத்து, "இல்ல அண்ணா... நானே உங்களுக்கு ஊட்டி விடுறேன்," என்று ஒரு கவளம் சோற்றை அவன் வாயருகே கொண்டு வந்தாள்.

சுந்தர் உணவை வாங்கும் சாக்கில், அவளது மென்மையான விரல்களைத் தன் இதழ்களால் உரசுவதும், அவள் அருகில் இருக்கும்போது அவளது அங்கங்களை மோப்பம் பிடிப்பதுமாகத் தன் வக்கிரத்தை அரங்கேற்றினான்.


 அருகில் அமர்ந்திருந்த வினா, கையில் இருந்த காபி கப்பை இதழ்களுக்குக் கொண்டு சென்றாள். ஆவி பறக்கும் காபியை உறிஞ்சியபடியே, தன் பார்வையைச் சுந்தர் பக்கம் ஒரு வினாடி வீசினாள்.

"டேய் மாமா... முதல் பந்துலயே சிக்ஸர் அடிச்சு தூள் கிளம்பிட்டே!  " - என்று மனதுக்குள் எண்ணியவள், ரங்காவைப் பார்த்து ஒரு வசீகரப் புன்னகையைச் சிந்தினாள்.

" 
"வினா, என்ன யோசனை?" - ரங்கா அவளது புன்னகையில் மயங்கிப் போய்க் கேட்க, வினா மெல்ல அவன் பக்கம் சாய்ந்தாள். அவனது கண்களை ஆழமாக ஊடுருவிப் பார்த்தவள்,   நளினமான புன்னகையை உதிர்த்தாள்."நீங்க நேத்து கேட்ட கேள்விக்கு இன்னைக்குப் பதில் சொல்லலாம்ன்னு இருக்கேன் ரங்கா..." என்று சொல்லியவள், ஒரு வினாடி அமைதியாகி, "உங்களை நான் கல்யாணம் பண்ணிக்கத் தயார்! என்று அவன் மார்பில் ஒரு காதல் ஈட்டியைப் பாய்ச்சினாள்.

எத்தனையோ துப்பாக்கித் தோட்டாக்களுக்கும், எதிரிகளின் கூர்மையான அரிவாள்களுக்கும் அஞ்சாத ரங்காவின் அந்த இரும்பு நெஞ்சம், வினாவின் அந்த ஒற்றைச் சிரிப்பில் அப்படியே பிளந்து போனது. "கல்யாணத்துக்குத் தயார்" என்று அவள் சொன்ன அந்த நிமிடம், பல கொலைகளையும் அராஜகங்களையும் செய்த அந்த ரங்காவின் கம்பீரம் எங்கே போனதென்றே தெரியவில்லை. அவன் ஒரு ரவுடியாக இல்லாமல், காதலில் சிறகடிக்கும் ஒரு மென்மையான பட்டாம்பூச்சி போல உணர்ந்தான்.

"வினா... நீ நிஜமாத்தான் சொல்றியா?   என்று அவன் குரல் நெகிழ்ச்சியில் தழுதழுத்தது.அவளை அப்படியே வாரி அணைக்கத் துடித்தான், ஆனால் அம்மாவும் தங்கையும் இருப்பதால் அடக்கி வாசித்தான் 


வினா அங்கேயே நிற்கவில்லை. அவள் அடுத்ததாகச் செய்த செயல், அந்தப் குடும்பத்தையே  ஒரு நிமிடம் அதிர வைத்தது. நேராகச் சென்று பார்வதி அம்மாளின் கைகளைப் பற்றிக் கொண்டவள், ரங்காவையும் சோனியாவையும் அழைத்துக் கொண்டு பூஜை அறைக்குள் நுழைந்தாள்.

அந்த அறையில் தெய்வீக மணமும், விளக்குகளின் ஒளியும் நிறைந்திருக்க, வினா அங்கிருந்த சாமிப் படத்திற்கு முன்னால் வைக்கப்பட்டிருந்த அந்த மஞ்சள் கயிற்றுத் தாலியை கையில் எடுத்தாள். ரங்காவின் கண்கள் திகைப்பில் விரிந்தன. வினா அந்தத் தாலியை ரங்காவின் கைகளில் கொடுத்து, அவனைத் தீர்க்கமாகப் பார்த்தாள்.

"ஏன் இன்னும் தயங்குறீங்க? இப்போவே என் கழுத்துல இதைக் கட்டுங்க...  " என்று அவள் சொல்ல, அந்தப் பூஜை அறையே ஒரு நிமிடம் ஸ்தம்பித்தது , ரங்கா ஆடித்தான் போனான்.அவனது கைகள் நடுங்கின.

"அம்மாடி... கல்யாணம்னு ஒன்னு நடந்தா நல்ல நாள் பார்த்து, பந்தல் போட்டு, ஊர் மெச்சக் கோவிலில் வச்சுப் பண்ணிக்கலாம். இப்படி அவசரமா..." என்று பார்வதி தயக்கத்தோடு இழுக்க, வினா அவளது கைகளை ஆழமாகப் பற்றிக்கொண்டாள்.

"வேண்டாம் அத்தை! என்னைப் பொறுத்தவரைக்கும் ரங்காதான் எல்லாமே. இப்போ அவரோட கை பட்ட இந்த மஞ்சள் கயிறுதான் எனக்குப் பெரிய கவசம். இனிமே நீங்களும் சோனியாவும் தான் என் உலகம். ஊர் ஆடம்பரத்துக்காகவோ, மத்தவங்கப் புகழ்ச்சிக்காகவோ நான் எதையும் விரும்பல. நான் இப்போவே மனசளவுல ரங்காவோட பொண்டாட்டியா ரெடி!"

வினா சொன்ன அந்த ஒவ்வொரு வார்த்தையும் பார்வதியின் இதயத்தில் தேனாகப் பாய்ந்தது. 'இப்படி ஒரு மருமகள் கிடைக்கக் கொடுத்து வைத்திருக்க வேண்டும்' என்று அவள் மனதார நினைத்தாள். ரங்காவோ ஒரு மகாசமுத்திரத்தில் மூழ்கி எழுந்தவன் போல, வினாவையே ஒரு பிரமிப்போடு பார்த்துக் கொண்டிருந்தான்.

ரங்கா ஒரு கணம் எச்சில் முழுங்கினான். எத்தனையோ முறை துப்பாக்கியைத் தூக்கிய அவனது அந்த முரட்டுத்தனமான கைகள், இன்று வினா கொடுத்த அந்தத் தாலிப் பொட்டுடன் நடுங்கின. அவனது விழிகள் பிரமிப்பால் நிலை குத்தி நின்றன.
 
 "கட்டுப்பா ரங்கா! மகாலட்சுமியே தேடி வந்து கேக்குறா... இதுக்கு மேல என்ன வேணும்?" என்று பார்வதி அம்மாள் ஆனந்தக் கண்ணீரோடு ஆசி வழங்கினாள்.


ரங்கா மெல்லத் தன் கரங்களை உயர்த்தி, வினாவின் கழுத்தில் அந்தப் புனிதமான மஞ்சள் கயிற்றை ஏற்றி, மூன்று முடிச்சுகளைப் போட்டான்.

 

 பார்வதி அம்மாள் ஒரு கிண்ணத்தில் குங்குமத்தைக் கொடுக்க, ரங்கா தன் நடுங்கும் விரல்களால் அந்தக் குங்குமத்தை எடுத்து வினாவின் நெற்றி வகிட்டில் அழுத்தி இட்டான்.

அந்த நொடி, வினாவின் கண்களிலிருந்து தாரை தாரையாகக் கண்ணீர் சொட்டியது. அந்தக் கண்ணீரைப் பார்த்த ரங்காவிற்குத் தன் உயிர் பிரிந்து மீண்டும் வந்தது போல் இருந்தது. அந்தக் கண்ணீர் அன்பினால் வந்ததல்ல, தன் வாழ்நாள் லட்சியமான அந்தப் பொக்கிஷத்தை நெருங்கிவிட்டோம் என்கிற வக்கிரமான வெறியால் வந்தது என்பது யாருக்கும் தெரியவில்லை!

" வினா மெல்லத் தன் கண்களைத் துடைத்துக் கொண்டாள். பின் பார்வதி அம்மாளை நோக்கித் திரும்பி, "அத்தை... எங்களை ஆசீர்வாதம் பண்ணுங்க!" என்று சொல்லிக் கொண்டே சட்டென்று குனிந்து அவள் காலில் விழுந்தாள்.

பார்வதி அம்மாள் பதறிப் போனாள். "அம்மாடி... எழுந்துரு! நீ இந்த வீட்டு மகாலட்சுமி. நீ என் காலில் விழலாமா?" என்று அவளைத் தூக்கி அணைத்துக் கொண்டாள். பார்வதியின் கண்கள் கசிந்தன. "என் ரங்காவுக்கு இப்படி ஒரு குணமான பொண்ணு கிடைப்பான்னு நான் நினைக்கவே இல்லை. இனிமே நீ மருமக இல்ல வினா... நீதான் இந்த வீட்டோட மஹாலக்ஷ்மி !"

பார்வதி அம்மாள் வினாவை அப்படியே கட்டிக்கொண்டு விம்மி அழுதாள். அவளது நெஞ்சுக்குள் இருந்த ஒரு தீராத ரணம் இன்றுதான் ஆறத் தொடங்கியது போல இருந்தது. ரங்காவுக்குப் பெண் தேடி அவள் போகாத இடமில்லை. அவனது அசாத்திய செல்வம், அவனது பிரம்மாண்டமான பங்களா, அவனது அதிகாரம் என எல்லாம் இருந்தும், அவன் ஒரு 'ரவுடி' என்கிற ஒரே காரணத்திற்காகப் பெண் வீட்டார் அனைவரும் ஒதுங்கிப் போனார்கள்.

"நூறு ரூபா இல்லனாலும் நிம்மதியா வாழணும்மா... ரவுடிப் பொண்டாட்டியா இருந்து ரத்தக் கறையைத் துடைக்க முடியாது" என்று ஒவ்வொருவரும் சொன்னபோது பார்வதியின் இதயம் சுக்குநூறாக உடைந்தது. ஆனால் இன்று... இந்த வினா, தாலியைத் தன் கையாலேயே எடுத்துக் கொடுத்து, "நீங்கதான் என் உலகம்" என்று சொன்ன அந்த விநாடி, பார்வதிக்கு வினா ஒரு மருமகளாகத் தெரியவில்லை...ஒரு மஹாலெக்ஷ்மியாக தெரிந்தால் 


ஒரு வாரம் ஓடி மறைந்தது. ரங்காவின் அந்தப் பிரம்மாண்டமான பங்களா, இதற்கு முன் கண்டிராத ஒரு புதிய பொலிவையும் சிரிப்பொலியையும் கண்டது. அந்த வீட்டின் ஒவ்வொரு செங்கல்லும் வினாவின் வசீகரத்திற்கு அடிமையாகிப் போனது.

வினா, தன் மாமியார் பார்வதிக்கு ஒரு மருமகளாக அல்ல, ஒரு தாயாகவே மாறிப்போனாள். சமையல் அறையில் அவருக்குப் பிடித்த உணவுகளைச் சமைப்பதிலிருந்து, சரியான நேரத்திற்கு அவரது மாத்திரைகளைத் தேடிப் பிடித்துக் கொடுப்பது வரை, பார்வதியின் நிழலாகவே மாறிப்போனாள். "வினா இல்லாம என்னால ஒரு நிமிஷம் கூட இருக்க முடியாது" என்கிற நிலைக்குப் பார்வதியைக் கொண்டு வந்து நிறுத்திவிட்டாள்.

அதேபோல் சோனியாவுடனும் நகமும் சதையுமாக ஒட்டிக்கொண்டாள். சோனியாவின் ரகசியங்கள், ஆசைகள் என அனைத்தையும் கேட்டுத் தெரிந்துகொண்டு, அவளுக்கு ஒரு சிறந்த தோழியாகவும் வழிகாட்டியாகவும் தன்னை நிலைநிறுத்திக் கொண்டாள்.

ஆனால், இரவில் வினாவின் முகம் முற்றிலும் வேறானது.

படுக்கையறையில் ரங்காவுக்கு ஒரு காம தேவதையாக மாறி, அவனைத் தன் அழகாலும் அன்பாலும் கட்டிப்போட்டாள். ரங்கா இதுவரை பார்த்திராத சுகத்தையும், நெருக்கத்தையும் வினா அள்ளி வழங்கினாள். அவனது முரட்டுத்தனம் அவளது மென்மையில் உருகிப் போனது. வினா விரித்த அந்த மோக வலையில் ரங்கா எவ்வளவு ஆழமாகச் சிக்கினான் என்றால், அவளுக்காகத் தன் உயிரையே கொடுக்கவும் அடுத்தவன் உயிரை எடுக்கவும் அவன் துணிந்துவிட்டான்.


குடோனுக்குப் புதிய சரக்கு வந்திருப்பதாகவும், சில கோடிகள் கைமாற வேண்டிய கட்டாயம் இருப்பதாகவும் போன் வர, ரங்கா கிளம்பத் தயாரானான். "வினா, நீயும் கூட வந்தா எனக்குத் துணையா இருக்கும்," என்று அவன் அழைக்க, வினாவும் சரி என்றாள். பார்வதி அம்மாள் ஓடிவந்து, "அம்மாடி... அவ்ளோ தூரம்  குழந்தைகளை எதுக்கு அலைக்கழிக்கிற? அவங்க இங்கேயே சோனியா கூட விளையாடட்டும், நீங்க போயிட்டு  வாங்க," என்று சொல்ல, வினா ஒரு வஞ்சகப் புன்னகையை மறைத்துக்கொண்டு சம்மதித்தாள்.

ரங்கா கீழே காரைத் தயார் செய்துகொண்டிருக்க, வினா தன் சுந்தரைக் கண்ணசைவால் மொட்டை மாடிக்கு வரச் சொன்னாள். அந்தப்  விட்டு மொட்டை மாடியில், நிலவொளியின் நிழலில் இருவரும் சந்தித்துக்கொண்டனர்.

 

சுந்தர் தன் கறுப்புக் கண்ணாடியைக் கழற்றி வீசிவிட்டு, ஒரு முறை அந்தப்  வீட்டைத் தன்  பார்வையால் ஸ்கேன் செய்தான். அடுத்த நொடி, வினாவை நோக்கிப் பாய்ந்தவன் அவளை அப்படியே செவுற்றோடு சாய்த்து இறுக்கிக் கட்டிக்கொண்டான். அந்த வேகத்தில் வினா நிலைகுலைந்தாலும், அவளது கண்கள் காமத்தால் ஜொலித்தன.

ஒரு வாரமாக ஒரே கூரைக்குக் கீழே இருந்தும், ரங்காவின் கண்களுக்குப் பயந்து ஒதுங்கி இருந்த அந்த வேட்கை, இப்போது மடையுடைத்த காட்டாறாகப் பொங்கியது. சுந்தரின் முரட்டு உதடுகள் வினாவின் மென்மையான இதழ்களைக் கவ்விச் சுவைக்க, வினாவும் தன்னை மொத்தமாக அவனிடம் ஒப்படைத்தாள்.

அவளது மார்பகங்கள் சுந்தரின் பரந்த மார்பில் அழுந்தி நசுங்க, அந்தத் திண்மையை அவன் தன் நெஞ்சில் உணர்ந்தான். கைகளை முன்னால் கொண்டு வர வழியில்லாததால், அப்படியே அவள் பின்னால் கொண்டு போய், அந்தப் பிருஷ்டக் கோளங்களை வெறியோடு பிசைந்து தடவத் தொடங்கினான். ரங்காவின் குடும்பம் கீழே இருக்கிறார்கள் என்கிற துளி பயமும் இன்றி, இருவரும் தாகத்தோடு ஒருவரையொருவர் பருகினர்.

 

மூச்சுத் திணறத் திணற நடந்த அந்த முத்தப் போராட்டம், அவர்களின் நீண்ட நாள் தேடலுக்குக் கிடைத்த ஒரு வடிகாலாக அமைந்தது. சுந்தர் அவளது கழுத்தையும், காதுகளையும் கவ்வ, வினா அவன் இடுப்பைத் தன் கைகளால் வளைத்து இன்னும் நெருக்கமாக இழுத்தாள்.

"மாமா... இந்த ஒரு வாரமா அந்த ரங்கா கூட இருந்தது எனக்கு நரகமா இருந்துச்சுடா... உன் ஸ்பரிசம் இல்லாம நான் செத்துக்கிட்டு இருந்தேன்," என்று வினா மூச்சு வாங்க ரகசியமாகக் முணுமுணுத்தாள்.

சுந்தர் அவள் காதுமடல்களைக் கடித்தபடி, "இன்னும் சில நாள்தான் வினா... அந்தப் பொக்கிஷத்தை எடுத்ததுக்கு அப்புறம் இந்த உலகமே நம்ம காலுக்கடியில இருக்கும். அன்னைக்கு இந்த ரங்கா பிணமா இருப்பான், நீ என் கட்டில்ல இருப்ப!" என்று சபதம் செய்தான்.

கீழே ரங்காவின் கார் ஹார்ன் சத்தம் மீண்டும் ஒருமுறை அதிகாரமாக ஒலிக்க, இருவரும் அந்த மோக உலகிலிருந்து விடுபட்டனர். வினா படபடப்போடு தன் கலைந்த கூந்தலை முடிந்து, சிதறிய புடவையைச் சரி செய்துகொண்டாள். அவளது முகம் சிவந்திருந்தது

சுந்தரின் கைகளைப் பிடித்துக் கொண்டு, "இனிமே நான் தனியா, நீ தனியா இருக்கப் போறோம் மாமா... ஒவ்வொரு அடியையும் ரொம்பக் கவனமா எடுத்து வை. எங்கேயும் ஒரு பிசுறு கூடத் தட்டக் கூடாது. நான் அங்க குடோன்ல ரங்காவை கவனிச்சுக்கிறேன். நீ இந்த வீட்ல இருக்குற அந்த ரெண்டு முண்டைகளையும் (பார்வதி, சோனியா) உன் பேச்சாலயும் நடிப்பாலயும் மயக்கி உன் காலடியில வச்சுக்கோ. நேரம் வரும்போது நான் சொல்றேன்...என்று சொல்லி அவன் நெற்றியில் ஒரு ஆழமான முத்தத்தை அழுத்தினாள்.

அவர்கள் இருவரும் எவ்வளவு பெரிய கிரிமினல்களாக இருந்தாலும்,  பிரியப்போவது அவர்கள் மனதை லேசாகப் பிழிந்தது. ஒருவருக்கு ஒருவர் வைத்திருந்த அந்த வக்கிரமான காதலும், அக்கறையும் ஒரு நிமிடம் அந்த இடத்தையே அமைதியாக்கியது. 'தனியா  போகிறோமோ?' என்கிற அந்த ஒரு மெல்லிய வருத்தம் இருவர் கண்களிலும் தெரிந்தது.

"போயிட்டு வா வினா... பயப்படாம போ. இங்க இருக்குற கோட்டையை நான் பார்த்துக்கிறேன்.  
 " 
வினா ஒருமுறை அவனைத் திரும்பிப் பார்த்துவிட்டு, மின்னல் வேகத்தில் படிக்கட்டுகளில் இறங்கி கீழே ஓடினாள். காரில் அமர்ந்திருந்த ரங்கா, "என்ன வினா... இவ்வளவு லேட்?" என்று  கேட்க, வினா மிக இயல்பாக, "குழந்தைகளை அத்தை கிட்ட ஒப்படைச்சுட்டு,  அவங்களுக்கு தேவையானதைச் சொல்லிவிட்டு வரக் கொஞ்சம் நேரமாகிடுச்சு ரங்கா," என்று சொல்லி அவனது கையைப் பற்றிக்கொண்டாள்.

சோனியாவும் பார்வதியும் டாட்டா காட்டி வழிஅனுப்பிவைக்க கார் கிளம்பியது. மாடியில் கறுப்புக் கண்ணாடியைப் போட்டுக் கொண்ட சுந்தர், "இனிமே தாண்டா ஆட்டமே இருக்கு !" என்று முணுமுணுத்தபடி சோனியா இருக்கும் திசையை நோக்கித் தன் ஊன்றுகோலோடு நடக்க ஆரம்பித்தான்

 தொடரும் ...

[தனுஷ்]

நண்பா மிகவும் அருமையான பதிவு அதிலும் வீணா மற்றும் சுந்தர் முந்தைய வாழ்க்கை நடந்த விளக்கம் அளித்து பின்னர் ரங்கா என்னென்ன திட்டங்கள் மனதில் உள்ள சொல்லியது மிகவும் நேர்த்தியாக எதார்த்தமாக இருந்தது

அந்த விறுவிறுப்பை வரும் பகுதிகளில் இன்னும் சிறப்பா விவரிச்சிருக்கேன்.  வினா மற்றும் சுந்தர்  போடப்போகும் ஆட்டம் இன்னும் அதிரடியாக இருக்கும். தொடர்ந்து உங்கள் ஆதரவைத் தாருங்கள் நண்பா!

முதல்ல காமத்துல ஆரம்பிச்சு.. இடையில காமமும் காதலும் கலந்து, யாருமே எதிர்பார்க்காத அப்போ திரில்லர் வந்துடுச்சு.. ஒரு பிரமாண்டமான படம் பாக்குற மாதிரி பீல் ஆகுது நண்பா.. அடுத்து என்ன நடக்கும்னு ஆர்வத்த அதிகமாக்குது.. நீங்க ஒரு சிறந்த கதை ஆசிரியர் நண்பா..

ஆரம்பத்தில் ஒரு சாதாரணக் காமக் கதையாகத் தெரிந்தாலும், ரங்கா மற்றும் வீணாவின் வாழ்க்கைக்குப் பின்னால் ஒரு பெரிய த்ரில்லர் ஒளிந்திருக்கிறது.

ஒரு பிரமாண்டமான திரைப்பட அனுபவத்தை உங்களுக்குக் கொடுக்க வேண்டும் என்பதுதான் என் ஆசை. இப்போதுதான் கதை சூடுபிடிக்கத் தொடங்கியிருக்கிறது;   வினா மற்றும் சுந்தரின் அடுத்தடுத்த அதிரடியால்  நீங்கள் இன்னும் மிரண்டு போவீர்கள்!

உண்மையாகவே இந்த கதை வேற லெவல்.....

இதை எதிர் பார்க்கவே இல்லை..செமையா போகுது நண்பா அமைதிப்படை படம் மாதிரி அரண்மனையை பிடிக்கப்போறா வீணா...

kalakkal update

Very nice but.. emanukken eman aavanu sollittu comedy piece agittane indha songa.

Story romba interest and twist and turns erukku. Unga screenplay vera level bro

vechchaan paaru twistu. superappuuuu.....and I expect Ranga will overcome all this in the climax. Avan dhaan hero aache.

Pa pa pa oru movie paartha feel ,

Yaarya nee ? .

Enn veena ranga episode mattum
too long
too
seduction
Hot express updates

I see every time your story views getting high day by day
, last time 19k not 30k

அடுத்தடுத்த பகுதிகளில் நீங்கள் எதிர்பார்க்காத இன்னும் பல திருப்பங்கள் காத்திருக்கிறது. சிறந்த கதையாசிரியர் என்று நீங்கள் சொன்ன அந்த நம்பிக்கையைக் காப்பாற்றுவேன். தொடர்ந்து இணைந்திருங்கள் நண்பா

[தனுஷ்]

It's not about sex bro....
Story is really nice

Excellent nanba

Nice one

வினா சரியாக காய் நகர்த்துகிறாள் நண்பா.. பாவம் சோனியா என்ன ஆக போறான்னு தெரியல.. சுந்தர் அவள ஓக்காம விடமாட்டான் போல தெரியுது.. அடுத்து என்ன நடக்க போகுதோ..

Story goes on fire mode ....
Romba nalla iruku ......

Unga moves....

மிக்க நன்றி தொடர்ந்து சப்போர்ட் பண்ணுங்க நண்பா

[தனுஷ்]

Part -- 18

ரங்காவின் கருப்பு   கார் அந்தப் பிரம்மாண்டமான குடோன் வாசலில் வந்து நின்றது. அங்கே முன்னெப்போதும் இல்லாத அளவுக்கு ஒரு பெரிய கூட்டமே திரண்டிருந்தது. வினா ஜன்னல் வழியாகப் பார்த்துவிட்டு, "என்னங்க... ஏன் இவ்வளவு கூட்டம்? ஏதாவது பிரச்சனையா?" என்று பதட்டப்படுவது போல் கேட்க, ரங்காவுக்குமே ஒன்றும் புரியவில்லை.


"தெரியல வினா... இரு, நான் என்னன்னு பார்க்கிறேன்," என்று சொல்லிவிட்டு, வண்டியை ஓரமாக நிறுத்திவிட்டு கதவைத் திறந்தான். ரங்காவின் கால்கள் தரையில் பட்ட அந்த அடுத்த நொடி, அந்த இடமே அதிர ஆரம்பித்தது. அவனது வலது கை போன்ற மெய்க்காப்பாளன் அன்வர், தொண்டைக் கிழியக் கத்தினான்: "டேய்! அண்ணன் வந்தாச்சுடா... போடுடா வெடிய!"

அடுத்த வினாடி... "டமார்... டிஷ்... தும்... டப்பார்...!" என்று வானமே பிளக்கும் வகையில் சரவெடிகள் வெடிக்கத் தொடங்கின. அந்தப் பயங்கரமான சத்தத்தைக் கேட்டதும் வினா, "ஐயோ!" என்று கத்தியபடி தன் காதுகளை இறுகப் பொத்திக்கொண்டு, ரங்காவின் அகலமான மார்பில் அப்படியே தஞ்சம் புகுந்தாள். ரங்கா அவளை இறுக அணைத்துக்கொண்டு ஒரு போர் வீரனைப் போலத் தலைநிமிர்ந்து நின்றான்.



அந்தப் புகை மண்டலத்திற்கு நடுவே, ரங்காவின் தம்பிகள் ஐந்து பேர் கொண்ட குழு, கொட்டு மேளத்தை வெறித்தனமாக முழங்கியபடி, ஆடிக்கொண்டே இரண்டு ராட்சசப் பூமாலைகளுடன் அவர்களை நெருங்கியது. ரங்காவுக்குப் புரிந்துவிட்டது... தான் ரகசியமாகத் தாலி கட்டிய விஷயம் இவர்களுக்குத் தெரிந்துவிட்டது! தங்களுக்குக் கிடைத்த புது அண்ணிக்கு இந்த ரவுடிப் பட்டாளம் ஒரு பிரம்மாண்ட வரவேற்பைத் தயார் செய்திருக்கிறது.

"இதெல்லாம் நம்ம பசங்களோட ஏற்பாடுதான் வினா... பயப்படாதே!" என்று ரங்கா சிரித்துக்கொண்டே சொல்ல, வினா மெல்ல அவன் மார்பிலிருந்து தலைதூக்கி அந்தப் பூமாலைகளையும் கூட்டத்தையும் பார்த்தாள். அன்வர் ஓடி வந்து வினாவின் காலில் விழுந்துவிட்டு, "அண்ணி... நீங்க கால் வச்சதுல இருந்து அண்ணனோட ஜாதகமே மாறிடுச்சு!" என்று உற்சாகத்தில் கத்தினான். ரங்கா வினாவின் தோளில் கை போட்டுக்கொண்டு, அந்தப் பிரம்மாண்ட மாலைகளை இருவரும் அணிந்துகொண்டனர். ரங்கா குடோனுக்குள் நுழையும் போது, அவன் பின்னால் ஒரு பெரிய படையே அணிவகுத்தது.

ஆனால், வினா அந்த கூட்டத்தைப் பார்த்து உள்ளுக்குள் நடுங்கித்தான் போனாள்!

அங்கே நின்றிருந்த ஒவ்வொருவனும் மலைப்பாம்பு போலத் தடித்த உடம்போடு, 'பாடி பில்டர்' போன்ற வீரப்போடு நின்றிருந்தார்கள். ஒருவன் கையில் மின்னும் பட்டாக்கத்தி... இன்னொருவன் இடுப்பில் கருநாகம் போலத் தெரியும் துப்பாக்கி! எல்லோரும் ஒருவிதமான காட்டுமிராண்டித்தனமான பார்வையோடு நின்றிருந்தார்கள்.

'தன்னைச் சுற்றியிருந்த அந்த ராட்சசர்களைப் பார்க்கும் போது, தான் எவ்வளவு பெரிய மரண விளையாட்டில் இறங்கியிருக்கிறோம் என்பது அவளுக்குத் தெள்ளத் தெளிவாகப் புரிந்தது. ஒவ்வொரு அடியும் ஒரு கண்ணிவெடியின் மேல் நடப்பது போல இருந்தது. புலிக்குத் தெரியாமல் அதன் குகையிலேயே கையை விட்டுப் புதையலை எடுக்கத் துணியும் காரியம் இது!

ஒரு நிமிடம் அவளது கை கால்கள் நடுங்கின. ஆனால், அடுத்த நொடியே அந்தப் பொக்கிஷத்தின்  பேராசை அவளது பயத்தை அப்படியே எரித்துச் சாம்பலாக்கியது.

"இப்போ பயந்து பின்வாங்கினா நாம வெறும் பிச்சைக்காரி தான்... ஆனா துணிஞ்சு நின்னா இந்த ஊருக்கே மகாராணி!" - அவளது உள்மனம் கர்ஜித்தது...அவள் தனக்குத்தானே ஒரு முடிவுக்கு வந்தாள். விட்டது விட்டது... இனி பின்வாங்குவதற்கு வழியே இல்லை பாத்துரலாம் ரங்காவா இல்ல இந்த வீணாவா 

"அண்ணி... என்ன யோசனை? இந்த கேக்கை கட் பண்ணுங்க !" என்று ரங்காவின் தம்பிகளில் ஒருவன், மின்னும் ஒரு பட்டாக்கத்தியை வினாவின் கையில் கொடுத்தான்.  

 
அவள் முன்னால் ஒரு பிரம்மாண்டமான கேக் வைக்கப்பட்டிருந்தது. அதில் ரங்காவின் உருவம் அப்படியே தத்ரூபமாகச் செதுக்கப்பட்டிருந்தது. ரங்கா ஒரு கையில் துப்பாக்கியோடு சிம்மாசனத்தில் அமர்ந்திருப்பது போல அந்த கேக் வடிவமைக்கப்பட்டிருந்தது.

வினா அந்தப் பட்டாக்கத்தியைப் கையில் ஏந்தினாள். அதன் கனமும், கூர்மையும் அவளது ரத்தத்தில் ஒருவிதமான வெறியை ஏற்றியது. ரங்கா அவளுக்குப் பின்னால் நின்று, அவள் தோள்களை அணைத்தபடி, "வெட்டு வினா... நம்ம பசங்களோட ஆசையை நிறைவேத்து," என்று சிரித்துக்கொண்டே சொன்னான்.

வினா அந்த கேக்கை ஒரு நிமிடம் உற்றுப் பார்த்தாள். அவளது இதழ்களில் ஒரு வில்லங்கமான, குரூரமான சிரிப்பு அரும்பியது. அங்கிருந்த ரவுடிப் பட்டாளம் 'அண்ணி ஒரு மென்மையான பெண்' என்று நினைத்துக் கொண்டிருக்க, வினா யாரும் எதிர்பார்க்காத வேகத்தில் அந்தக் கத்தியை ஓங்கினாள்.

அவளது கண்கள் அந்த கேக்கில் இருந்த ரங்காவின் கழுத்தை மட்டும் குறிபார்த்தன. அடுத்த நொடி...

"பச்சக்...!"



 அந்தப் பட்டாக்கத்தி ரங்காவின் கேக் உருவத்தின் கழுத்தை அப்படியே துண்டித்துக்கொண்டு உள்ளே இறங்கியது. அந்தத் துண்டு கீழே சரிய, அங்கிருந்த நூற்றுக்கணக்கான ரவுடிகளின் ஆரவாரம் குடோனையே அதிர வைத்தது.

"ஏஏஏஏ... ரங்கா  வாழ்க! அண்ணி கெத்துடா!" என்று அந்த முரட்டுப் பட்டாளம் உற்சாகத்தில் கத்தியது. அவர்கள் தங்களுக்குக் கிடைக்கப்போகும் 'மரணச் செய்தி'க்கே முன்னதாகவே விசிலடிப்பது போல இருந்தது அந்தச் சத்தம். ரங்கா தன் மனைவிக்குக் கிடைத்த அந்தப் பாராட்டைப் பார்த்து மார்பை நிமிர்த்திப் பெருமிதமாக நின்றான்.

ஆனால் வினா? அவளது இதழ்களில் மின்னிய அந்த வக்கிரமான சிரிப்பு அங்கிருந்த யாருக்குமே புரியவில்லை. அவள் தன் மனதுக்குள் அந்தப் பட்டாக்கத்தியின் கூர்மையை ரசித்தபடி சொல்லிக் கொண்டாள்:

"இன்னைக்கு கேக்குல இருக்குற கழுத்து... சீக்கிரமே நிஜக் கழுத்துல இந்தப் பட்டாக்கத்தி இறங்கும்! அன்னைக்கும் இதே மாதிரி எல்லாரும் கத்துவீங்க... ஆனா அது உற்சாகத்துல இல்ல, ரங்காவோட ரத்தத்தைப் பார்த்துட்டு வர்ற பயத்துல!"

ரங்கா அந்தக் கேக் துண்டைத் தன் கைகளால் எடுத்து வினாவின் வாய்க்கு நேராக நீட்டினான். "இந்தா வினா... நீயே ஆரம்பிச்சு வை!"

வினா ஒரு வேட்டையன் தன் இரையின் ரத்தத்தைச் சுவைப்பது போல, அந்தக் கேக் துண்டை மெல்லக் கடித்தாள். 

அடுத்த நொடி குடோனுக்குள் கொண்டாட்டம் கட்டுக்கடங்காமல் ஆரம்பித்தது , அங்கிருந்த ஒவ்வொரு ரவுடியின் கையிலும் பீர் பாட்டில்களும், வெளிநாட்டுச் சரக்கு வகைகளும் விளையாடின

 

"சீர் ... ச்சீர்ஸ்!" - பாட்டில்கள் மோதிக்கொள்ளும் சத்தம் ஒருபுறம், அந்தப் பக்கவாட்டு கொட்டு மேளத்தின் அதிரடி மறுபுறம் என அந்த இடமே நரகத்தின் வாசலில் நடக்கும் திருவிழாவாக மாறியது. ஒவ்வொருவனும் போதை தலைக்கேற ஆடிப் பாடி... கூத்தாடிக் கொண்டிருந்தார்கள். குடோனின் தரை முழுவதும் கண்ணாடித் துண்டுகளும், மதுவின் வாடையும் நிரம்பிக் கிடந்தது.


வினா, சுற்றியிருந்த அந்த விஷவாசியான கூட்டத்தையே உற்றுப் பார்த்தாள். சரக்கும், பீருமாக ஆடிக்கொண்டிருந்தாலும், ரங்கா ஒரு வார்த்தை சொன்னால் தீயில் குதிக்கவும் தயாராக இருந்த அந்த ரவுடிப் பட்டாளம் அவளுக்கு ஒரு பெரிய சவாலாகத் தெரிந்தது. இவ்வளவு பெரிய கூட்டத்தில் ஒரே ஒரு "குள்ளநரி" அவளுக்குக் கிடைத்தால் போதும், அவனைத் தூண்டிலாக வைத்து இந்த மொத்த சாம்ராஜ்யத்தையும் சுக்குநூறாக அழித்துவிடலாம்.

ஆனால் அங்கே இருந்த ஒவ்வொருவனும் ரங்காவின் நிழலாக, அவனது விசுவாச நாய்களாக வளர்ந்தவர்கள். ஒரு சின்னத் துரும்பைக்கூட ரங்காவுக்கு எதிராகத் தூக்க மாட்டார்கள்.

 

"என்ன வினா, ஏன் டல்லா இருக்கே?" - ரங்கா அவள் வாடிய முகத்தைப் பார்த்துப் பதட்டமாகக் கேட்டான்.

வினா அவன் மார்பில் மெல்லச் சாய்ந்து கொண்டு, "இல்லங்க... இந்த பீர் வாடையும் சிகரெட் புகையும் ஒரு மாதிரி குமட்டுது. எனக்குத் தலை வலிக்கிற மாதிரி இருக்கு. நம்ம ரூமுக்கு போலாமா?" என்று ஒரு அப்பாவி  பெண்ணைப் போல நடித்தாள்.

ரங்கா உடனே அங்கிருந்த கூட்டத்தில் ஆடிக்கொண்டிருந்த தன் தம்பிகளில் ஒருவனான விக்கியைக் கூப்பிட்டான். "டேய் விக்கி... இங்க வா!"

விக்கி ஓடி வந்து, "சொல்லுங்க அண்ணே!" என்று விசுவாசமாக நின்றான்.

"அண்ணியைப் பத்திரமா அவங்க ரூமுக்குக் கூட்டிட்டுப் போ.  என்று ரங்கா கட்டளையிட்டான். ஆனால், அங்கே சரக்கும் புகையுமாகக் கூத்தாடிக் கொண்டிருந்த அந்தப் பெரும் கூட்டத்தைக் கடந்து வினாவை எப்படி அழைத்துச் செல்வது என்று விக்கி தடுமாறினான்.

அவனது தயக்கத்தைப் புரிந்துகொண்ட ரங்கா, சட்டென்று தன் இடுப்பில் இருந்த துப்பாக்கியை உருவினான். கூட்டத்தின் கூச்சலையும் மேளச் சத்தத்தையும் மீறி, வானத்தைப் பார்த்து "டிஷ்...!" என்று ஒரு முறை சுட்டான்.

அந்த ஒற்றைச் சத்தத்தில் குடோனே ஸ்தம்பித்தது. சரக்கு பாட்டில்களோடு ஆடிக்கொண்டிருந்த அந்த முரட்டுப் பட்டாளம், அடுத்த நொடி அப்படியே ஒரு பெரிய கடலைப் போல இரண்டாகப் பிரிந்து, நடுவே வினா செல்வதற்கு ஒரு அகலமான பாதையை உருவாக்கியது. ரங்காவின் அந்த அதிகாரத்தைப் பார்த்து வினா ஒரு நிமிடம் மிரண்டுதான் போனாள்.

"இப்போ போடா!" என்று ரங்கா விக்கியைப் பார்த்துச் சொல்ல, அவன் தன் அண்ணி வினாவைப் பாதுகாப்பாக அந்த மனிதச் சுவர்களுக்கு நடுவே அழைத்துச் சென்றான்.

வினா அந்தப் பாதையில் நடந்து செல்லும்போது, இருபுறமும் நின்றிருந்த ரவுடிகள் தங்களுக்குத் தெரியாமலேயே தலை குனிந்து மரியாதை செய்தார்கள்.  

ரூமுக்குள் நுழைந்ததும் கதவைச் சாத்திய வினா, ஏசியை ஃபுல் ஸ்பீடில் வைத்தாள். குடோனின் சத்தமும் சரக்கு வாடையும் அப்படியே குறைந்தது 

"சரி அண்ணி... நீங்க பத்திரமா வந்துட்டீங்க, நான் கிளம்பட்டுமா?" என்று விக்கி  கேட்டான்.

டேய் இருடா!" - வினாவின் அதட்டலில் விக்கி அப்படியே நின்றான்.

"வெளிய ஃபுல்லா அந்த காட்டுமிராண்டி கூட்டமா இருக்கு. அந்தச் சத்தத்தையும் கத்தியையும் பார்த்து நானே பயந்துபோய் இருக்கேன். இதுல நீ வேற பாதியிலேயே விட்டுட்டுப் போறேன்னு சொல்ற? நான் குளிச்சு முடிக்கிறது வரைக்கும் நீ இங்கேதான் இருக்கணும்.என்று வினா பயந்ததைப் போல நடித்துக் கொண்டே, அவனது மனசாட்சியைத் தட்டினாள்.

விக்கி பேந்த பேந்த முழித்தான். "இல்ல அண்ணி... அண்ணன் ஏதாவது தப்பா நினைச்சுக்கப் போறார். நான் வாசல்லயே நிக்கிறேன்," என்று அவன் பதறினான்.


வினா அவனை நெருங்கி வந்து, அவன் தோளில் மெல்லக் கை வைத்தாள்.  "உங்க அண்ணன் அங்க பாரு... ஃபுல்லா தண்ணி அடிச்சுட்டு என்னை மறந்துட்டாரு. எனக்கு நீதான் தண்ணி பாய்ச்சணும்!" என்று இரட்டை அர்த்தத்தில்  அவள் கொக்கி போட, அந்த அப்பாவிக்கு அது புரியவில்லை.



"எதுல பாய்ச்சணும்னு காட்டுங்க அண்ணி... பாய்ச்சி நிரப்பிக் காட்டுறேன்!" என்றான் விக்கி மிக வெள்ளந்தியாக.

வினா அவனை ஒரு வக்கிரமான குறும்புடன் பார்த்தாள். "ஆமா... இதை வேற நானே சொல்லணுமாக்கும்? வயசுதான் கூடுதே தவிர உனக்கு இன்னும் விவரமே வரல. நீதாண்டா அண்ணிக்கு தண்ணி வேணுமா வேண்டாமான்னு பார்த்துப் போடணும்!" என்று மீண்டும் அதே இரட்டை அர்த்தப் பாணியில் சீண்டினாள்.

"சரி விடுங்க அண்ணி... இனி டெய்லி உங்களுக்கு தண்ணி கரெக்டா, தடையில்லாம கிடைக்குறதுக்கு நான் பொறுப்பு. டெய்லி வந்து நானே போடுறேன்!" என்று விக்கி அப்பாவியாக சொல்ல 

வினா சட்டென்று அவனைத் திரும்பிப் பார்த்தாள். அவள் கண்களில் கொஞ்சம் காமம், கொஞ்சம் அதிர்ச்சி, அதைவிட அதிகப்படியான குறும்பு கலந்திருந்தது. "போடுவியா? என்ன... போடுவே?" என்று அவள் அழுத்திப் கேட்க, அப்போதுதான் விக்கிக்கு அந்த வார்த்தைகளின் மறுபக்கம் உறைத்தது

[b][/b]

இரண்டு விநாடி ஸ்தம்பித்தவன், அண்ணி என்ன லெவலில் பேசுகிறாள் என்பதைப் புரிந்து கொண்டு சுதாரித்தான். "தண்ணி வர மேட்டாரைப் போடுவேன்... அப்போதானே தண்ணி வரும்!" என்று சமாளித்தான்.

ஆனால் வினா விடுவதாக இல்லை. அவள் தன் முந்தானையில் இருந்த பின்னை மெல்லக் கழட்டியபடி, தன் தோளை லேசாக நெரித்துக்கொண்டு அவனைப் பார்த்துச் சொன்னாள்: "ஹ்ம்ம்... டெய்லி ஒன்னும் போடவேண்டாம். உங்க அண்ணன் இல்லாத நேரத்துல... ஒரு தடவை போட்டு டேங்க்கை ஃபில் பண்ணிரு!" வினா அந்த முந்தானையை லேசாகச் சரி செய்த விதம், விக்கியின் இரத்த ஓட்டத்தை அதிகமாக்கியது. ஒரு நொடி அவனுக்குத் தன் அண்ணன் ரங்கா நினைவுக்கு வந்தான். ஆனால், தன் முன்னால் ஒரு தேவதையைப் போல...  நின்றிருக்கும் வினாவின் அந்தப் பார்வை அவனை அடியோடு கட்டிப்போட்டது.

அவனால் பேச முடியவில்லை; தொண்டை வறண்டு எச்சிலை மட்டும் கஷ்டப்பட்டு விழுங்கினான். வினா, அவனுக்குத் தன் பின்னழகை முழுமையாகக் காண்பித்தபடி, மேலிருந்த செல்ஃபில் இருக்கும் தேங்காய் எண்ணெய் பாட்டிலை எடுப்பது போலப் பாசாங்கு செய்தாள். அவள் குனிந்த அந்த லாவகத்தில், மெல்லிய சேலைக்குள் அவளது பின்புறப் பிளவின் அந்த பிரம்மாண்டம் விக்கியின் கண்களைப் பதம் பார்த்தது.



சேலையைத் தூக்கி, தன் விறைத்த தண்டால் அண்ணியின் பின்புறப் பிளவின் நடுவே குத்தினால் எப்படி இருக்கும்? - விக்கியின் கற்பனை குதிரையாய் ஓடியது. அவனது தண்டு இப்போது கட்டுக்கடங்காத வேகத்தில் விறைத்து, ஷார்ட்ஸை தள்ளிக்கொண்டு நின்றது.

வினாவுக்குத் தெரியும்... விக்கி பின்னாடி அவளது அழகை ரசித்துக் கொண்டிருக்கிறான் என்று. அதனால்தான் அவள் இன்னும் மெதுவாக, அந்த எண்ணெய் பாட்டிலை எடுக்க முடியாமல் தவிப்பது போல உடலை வளைத்தாள்

டேய்... அண்ணி இவ்வளவு கஷ்டப்படுறேன்ல? வந்து ஹெல்ப் பண்ணலாம்ல?" என்று அவனைப் பார்க்காமலேயே அந்தப் பாதரசக் குரலில் வினா கேட்க, விக்கி தொண்டையைச் செருமிக்கொண்டு, "ம்ம்... இதோ வரேன் அண்ணி," என்று அவள் பின்னால் சென்றான்.

அவன் தன் விறைப்பு அவளது குண்டியில் இடித்துவிடக் கூடாது என்று கொஞ்சம் இடைவெளி விட்டு நின்று, அவள் தோள் வழியாகக் கையை நீட்டி அந்த பாட்டிலை எடுக்க முயன்றான். ஆனால் வினா? அவள் தன் இடுப்பை லேசாகச் சிலுப்பி, வேண்டுமென்றே தன் குண்டியை சற்றே பின்னால் தள்ளினாள்.

சரேலென்று விக்கியின் விறைத்த தண்டு வினாவின் அந்த மென்மையான பின்புறத்தில் உரசியது!

அந்த உரசல் பட்ட அடுத்த நொடி, வினா தன் கண்களை மூடி ஒரு நீண்ட பெருமூச்சு விட்டாள். அவளது அந்தத் தவிப்பு விக்கிக்கு ஒரு பச்சைக்கொடியைக் காட்டியது. அதற்குள் விக்கி அந்த பாட்டிலை எடுத்து அவளிடம் நீட்டினான்.

வினா உடனே கண்களைத் திறந்து, சற்றும் எதுவுமே நடக்காதது போல ஒரு முகபாவனையை மாற்றிக்கொண்டாள். "தேங்க்ஸ் விக்கி!" என்று அந்தப் பாட்டிலை வாங்கிக்கொண்டாள்.

""அண்ணி... நான்... நான் வெளியே நிக்கட்டுமா?" என்று விக்கி குரல் தழுதழுக்கக் கேட்டான். அவனது கண்கள் அங்கும் இங்கும் அலைபாய, உள்ளுக்குள் ரங்காவின் பயம் ஒரு பக்கம் இருந்தாலும், வினா கொடுத்த அந்த உரசல் அவனது ரத்தத்தைக் கொதிக்க வைத்தது.

வினா மெல்லத் திரும்பி அவனை ஏறிட்டாள். அவளது முந்தானை ஏற்கனவே தோளில் இருந்து சரிந்து, அவளது இடை அழகையும், மார்பின் வனப்பையும் முழுமையாக வெளிக்காட்டியது. "ஏன்டா... வெளியே அப்படி என்ன இருக்கு? உனக்கு காட்ட வேண்டியது நிறைய இருக்கு ? இங்கயே இருந்து பொறுமையா பார்த்துட்டு போ என்று  .அவன் முகத்தைப் பார்த்துத் தன் கண்ணைச் சிமிட்டினாள்.



வினாவின் அந்த மாய வலைக்குள் அந்த அப்பாவி விக்கி, துடிதுடிக்கும் மீனைப் போல கொஞ்சம் கொஞ்சமாக வீழ்ந்து கொண்டிருந்தான். வினா தன் கையிலிருந்த தேங்காய் எண்ணெய் பாட்டிலைத் திறந்து, சில துளிகளைத் தன் உள்ளங்கையில் விட்டுக் கொண்டாள்.

அவள் செய்த அடுத்த காரியம் விக்கியின் சுவாசத்தையே நிறுத்தியது

தன் வலது காலை விக்கி அமர்ந்திருந்த இருக்கைக்கு மிக அருகே இருந்த ஒரு நாற்காலியின் மீது தூக்கி வைத்தாள். சேலையை மெல்ல முட்டிக்கு மேல் வரை லாவகமாக இழுக்க, அவளது அந்தப் பால் போன்ற வெண்மையான கால்கள் விக்கியின் கண்களுக்கு விருந்தாக விரிந்தன. அந்தக் கெண்டைக் கால்கள் முதல் முட்டி வரை ஒரு முடி கூட இல்லாமல், விலை உயர்ந்த மார்பிள் கல்லைப் போல அவ்வளவு பாலிஷாக மின்னியது.

குறிப்பாக, அவளது பாதங்கள் விக்கியை அப்படியே உறைந்து போகச் செய்தன. பன்னீரில் ஊறிய ரோஜா இதழ்களைப் போல அந்தப் பாதங்கள் அவ்வளவு மென்மையாக, நகங்களில் பூசப்பட்டிருந்த சிவப்பு நிறப் பெயிண்ட் அந்த வெண்மைக்கு ஒரு கூடுதல் கவர்ச்சியைக் கொடுத்தது. காலின் ஒவ்வொரு நரம்பும் அந்த வெண்மையில் நீல நிறக் கோடுகளாய் தெரிந்தது விக்கியின் விறைப்பை இன்னும் அதிகமாக்கியது.
 
வினா அந்த எண்ணெயைத் தன் கால்களில் தேய்க்கத் தொடங்கினாள். அவளது மென்மையான விரல்கள் அந்தப் பாலிஷ் கால்களில் ஏறி இறங்குவதைப் பார்த்து விக்கிக்கு எச்சில் ஊறியது.


வினா அடுத்த காலில் எண்ணெய் போட முயற்சிப்பது போல நடித்துவிட்டு, சட்டென்று தன் கால் மூட்டைப் பிடித்துக்கொண்டு, "ஆஹ்ஹ்ஹா... அம்மாஆஆஆஆஅ!" என்று அலறினாள்

"என்ன ஆச்சு அண்ணி?" என்று விக்கி பதட்டத்துடன் ஓடி வந்தான்.

"சுளுக்கு பிடிச்சிட்டுடா விக்கி... ஆஆஆஆஆஆஅ... வலிக்குது டாஆஆஆஆஆஆஆஆஆஆஆ!" என்று முகத்தைச் சுளித்துக்கொண்டு அவள் துடிக்க, விக்கி அவளது கைகளை மெல்ல விலக்கிவிட்டுத் தன்  கரங்களை அவளது மென்மையான மூட்டில் வைத்தான்

வெண்ணெய்த் துண்டு போல இருந்த அந்த முட்டில் அவன் கைகள் பட்டதும், "கொஞ்சம் காலை லூசா விடுங்க அண்ணி," என்றான். வினா அப்படியே பின்னால் சாய்ந்தபடி காலை நீட்ட, அவளது சேலை ஏற்கனவே மூட்டுக்கு மேல் வரை ஏறி அவளது அந்தச் சிவந்த தொடைகளின் ஆரம்பத்தைக் காட்டியது. விக்கி மெதுவாகச் சேலையை இன்னும் கொஞ்சம் மேலே உயர்த்தி, அந்த வழுவழுப்பான மூட்டை நன்றாகத் தேய்த்து விட்டான்.



"ஆஆஆஆஆஆஅ... மெதுவா விக்கி... வலி தாங்கல," என்று வினா முனகிய விதம்

"அண்ணி... எழுந்து கட்டிலில் போய் உட்கார முடியுமா? நான் வேணும்னா அண்ணனை வரச் சொல்லட்டுமா?" என்று விக்கி அந்தச் சந்தர்ப்பத்தில் பயந்தாலும், வினா விடவில்லை.

"ஒஹ்ஹ... ரூம்ல தையலம் இருக்குடா... ஆனா என்னால எழுந்து நடக்க முடியாது," என்று அவள் தவிப்பது போலக் காட்ட, விக்கி யோசிக்கவே இல்லை. அவளை அப்படியே கைத்தாங்கலாக அணைத்துக்கொண்டு பெட்ல கொண்டு போய் மெல்லப் படுக்க வைத்தான்.

கட்டிலில் வினா சாய்ந்திருந்த கோலம், விக்கியின் நரம்புகளைத் தறிக்கச் செய்தது. அவள் மூச்சு விட விட, அவளது அந்தப் பிரம்மாண்டமான மார்பகங்கள் விம்மி விம்மி அடங்கின. சரியத் தொடங்கியிருந்த சேலை முந்தானை, அவளது இடது முலையின் அந்தப் பொன்னிற அழகை அப்பட்டமாகத் திரையிட்டுக் காட்டியது. எல்லாவற்றுக்கும் மேலாக, அந்த மார்பகப் பிளவுக்கு நடுவே, ரங்கா கட்டிய அந்தப் புதுத் தாலி ஊஞ்சலாடிக்கொண்டிருந்தது.

அந்தத் தாலி ரங்காவின் அதிகாரத்தைச் சொல்லிக் கொண்டிருந்தாலும், இப்போது அது வினாவின் மேனி அழகில் ஒரு ஆபரணமாகவே மாறியிருந்தது. விக்கிக்கு மூச்சிரைத்தது; அவளிடம் இருந்து வீசிய அந்தப் பெண்மை கலந்த நறுமணம் அவனை நிலைகுலைக்கச் செய்தது.

"மெதுவாத் தடவி விடுடா விக்கி..." என்று வினா வலியுடன் கூடிய கிறக்கத்தில் சொல்ல, விக்கிக்குத் தன் பெயரையே மறந்துவிடும் போலிருந்தது.

சர்... ரிங்கா... அண்ணி..." என்று அவனது வாய் உளறியது. பதட்டத்துல தையளம் பாட்டிலை  திறந்தவன், முலைகளைப் பார்த்தபடியே கையில் கொட்ட , எண்ணையை தாராளமாக வெளியே சாடியது. அவன் கண்கள் அந்த முலைகளின் மேல் பகுதியில் நிலை குத்தி நிற்க, கைகள் நடுக்கத்துடன் அவளது கால்களில் அந்த மசியலைத் தடவின.

ஆஅஹ்ஹ்ஹ்ஹ... அப்படிதான்... கொஞ்சம்... ஆங்... மெதுவாத் தடவுடாஆஆஆஆ..." என்று வினா கால்களை இன்னும் கொஞ்சம் அகற்றிப் போட்டு முனகினாள்.

அவள் சேலையை இன்னும் மேலே இழுக்க, அவளது அந்த வெளுத்த வாழைத்தண்டு தொடைகளின் ஆரம்பம் அப்பட்டமாகத் தெரிந்தது. விக்கிக்கு இப்போது உடம்பு நெருப்பாகக் கொதித்தது. அவனது தண்டு, ஷார்ட்ஸை கிழித்துக் கொண்டு வெளியே வந்துவிடும் என்பது போல நரம்பு புடைக்க விறைத்து நின்றது

அவள் அருகே படுத்து, அவளது அந்தப் பின்புறத்தையும், முன்னழகையும் ஒரே நேரத்தில் சிதைத்து விடலாமா என்று விக்கிக்குத் தோன்றியது.  

[தனுஷ்]

அவள் அருகே படுத்து, அவளது அந்தப் பின்புறத்தையும், முன்னழகையும் ஒரே நேரத்தில் சிதைத்து விடலாமா என்று விக்கிக்குத் தோன்றியது.  

விக்கியின் கைகள் அந்த வாழைத்தண்டு தொடைகளில் ஊர்ந்து, மேலே ஏறும் அந்த நொடிக் கணம்... "ஹ்ம்ம்... போதும் விக்கி... இப்போ கொஞ்சம் பரவாயில்லை," என்று சொல்லி வினா தன் கண்களைத் திறந்தாள்.

அந்த ஒற்றை வார்த்தையில் விக்கியின் உலகம் அப்படியே ஸ்தம்பித்தது. ஏசி ஓடிக்கொண்டிருந்த அந்த அறையிலும் விக்கிக்கு முத்து முத்தாக வியர்த்துத் தள்ளியது. அவன் காமத்திலும் பயத்திலும் உறைந்து போய் இருக்க, வினா ஒரு குறும்புப் புன்னகையோடு கட்டிலில் இருந்து எழுந்தாள்.

எழுந்த வேகத்தில் அவளது முந்தானை இன்னும் கொஞ்சம் விலக, அவளது அந்தப் பிரம்மாண்டமான முலை பிளவு அப்படியே விக்கியின் முகத்திற்கு நேராக வந்தது. அந்தத் தாலி ஊஞ்சலாடும் அந்தப் பிளவின் ஆழமும், அதில் படிந்திருந்த வியர்வைத் துளிகளும் அவன் கண்களைப் பிடுங்கின.



"என்ன விக்கி... ஏசி இருந்தும் இப்படி வியர்த்து கொட்டுது?" என்று கேட்டவள், சரிந்து கிடந்த தன் முந்தானையை எடுத்து, அவன் முகத்தில் இருந்த வியர்வையைத் துடைத்தாள்.

வினாவின் மார்போடு ஒட்டியிருந்த அந்த முந்தானை அவன் முகத்தில் பட்டதும், அவளிடம் இருந்து வீசிய அந்தப் பெண்மை கலந்த வாசமும், அவள் மேனியின் சூடும் விக்கியைத் தாள முடியாத நிலைக்குக் கொண்டு சென்றது. அவனது சுண்ணி ஷார்ட்சுக்குள் வெறித்தனமாகத் துடித்தது. அவன் நிதானத்தை இழந்து தவிப்பதை வினா   ரசித்தாள்.

வியர்வையைத் துடைத்து முடித்ததும், ஒரு வசீகரமான புன்னகையுடன் தன் சேலையை மார்பின் மேலே சரியாகப் போட்டுக்கொண்டாள். அந்தச் சொர்க்கம் சட்டென்று மறைந்ததும் விக்கிக்கு ஏமாற்றமாக இருந்தது.

"தேங்க்ஸ் விக்கி... நீ மட்டும் இல்லைன்னா இன்னைக்கு என் நிலைமை என்ன ஆகியிருக்குமோ? ரொம்ப நல்ல பையன்டா நீ," என்று அவள் நையாண்டியாகச் சொல்ல, விக்கி தர்மசங்கடத்தில் ஒரு போலிப் புன்னகையை வருவித்துக்கொண்டு நெளிந்தான்.

"இ... இல்ல அண்ணி... என் கடமை," என்று அவன் உளறினான்.

வினா அவன் தோளை மெல்லத் தட்டி, "இனிமே நீதான் எனக்கு எல்லாம்... உங்க அண்ணன் வெளிய எங்கையாவது   இருக்கும்போது நீதான் எனக்குத் துணையா இருக்கணும். என்று வஞ்சகமாகச் சிரித்தாள்.



கட்டிலை விட்டுத் தரையில் காலை ஊன்றி நின்ற வினா, ஒரு கையை மட்டும் மெத்தை மேல் ஊன்றித் தனக்குச் சுளுக்குப் பிடித்தது போல நடித்த அந்த இடது காலை மெல்ல உதறினாள்.

"ஹ்ம்ம்... இப்போ பரவாயில்லைடா விக்கி," என்று ஒரு கள்ளச் சிரிப்புடன் சொன்னவள், அடுத்த நொடி ஒன்றும் தெரியாத பாப்பா போலத் தன் பளபளக்கும் குண்டியைத் தாளமிடுவது போல ஆட்டிக்கொண்டே, மின்னல் வேகத்தில் பாத்ரூம்க்குள் நுழைந்து கதவைச் சத்தமாகச் சாத்தினாள்..

"டொக்!" - அந்தத் தாழ்ப்பாள் சத்தம் விக்கியின் இதயத்தில் இடியாக இறங்கியது.

அதுவரை அண்ணி பார்த்துவிடக் கூடாது என்பதற்காகத் தன் கால்களை இறுக்கிக்கொண்டு, கூனிக் குறுகி அமர்ந்திருந்த விக்கி, இப்போது மெல்லத் தன் கால்களை ரிலாக்ஸ் பண்ணினான். ஆனால், அவனது அந்த முரட்டுத் தண்டு?

அது அடங்குவதாக இல்லை. வினா கொடுத்த அந்த உரசலும், அவளது கால்களில் பட்ட அந்தத் தீண்டலும் விக்கியின் 'கூடாரத்தை' உச்சக்கட்ட விறைப்புக்குக் கொண்டு சென்றிருந்தது. அவனது ஷார்ட்ஸைக் கிழித்துக்கொண்டு வெளியே வந்துவிடும் என்பது போல, அந்தத் தண்டு எம்பித் துடித்து முட்டிக்கொண்டு நின்றது. அதன் நரம்புகள் புடைத்து, ஒருவிதமான வலியை அவனுக்குக் கொடுத்தது.

அவன் தன் ஷார்ட்ஸைத் தடவிப் பார்த்தான். "என்னடா இது... இவ்வளவு வெறியா?" என்று தனக்குத்தானே முணுமுணுத்துக் கொண்டான், அப்போது திடீரென்று ஏதோ ஒன்று மென்மையாக அவன் முகத்தில் வந்து விழுந்தது. ..எடுத்து பார்க்க அது வினா அண்ணியின் சேலை!

பாத்ரூம் கதவைச் சரியாகச் சாத்தாமல், ஒரு சிறிய இடைவெளியை விட்டிருந்த வினா, தான் உடுத்தியிருந்த அந்த மெல்லிய சேலையை அப்படியே உருவி, விக்கியின் முகத்தைக் குறிவைத்து வீசினாள். அவளது மேனியின் சூடும், அந்தத் தேங்காய் எண்ணெய் வாசனையும் கலந்த அந்தச் சேலை அவன் முகத்தை மூடியது.

"ஐயோ... அப்படின்னா அண்ணி இப்போ உள்ளே வெறும் பிளவுஸ், பாவாடையோட தான் இருக்காங்களா?" - விக்கியின் கற்பனை எல்லை தாண்டிப் பாய்ந்தது.



அந்தச் சேலையைத் தன் முகத்தோடு அழுத்தி, அவளது வாசனையை அவன் சுவாசித்த அந்த நொடி..இன்னொரு துணி காற்றில் பறந்து வந்து அவன் முகத்தில் விழுந்தது.

அது... அது வினா அண்ணியின் பிளவுஸ்!

அவளது உடம்பின் சூடு இன்னும் ஆறாத அந்தத் துணி, விக்கியின் நாசித்துவாரங்களை ஆக்கிரமித்தது. "எப்பா... என்ன ஒரு பால் மணம்!" - விக்கிக்குத் தலை சுற்றியது. அந்தப் பிளவுஸில் படிந்திருந்த அவளது வியர்வை மணமும், பால்  வாசனையும் சேர்ந்து அவனை ஒரு புதிய உலகத்திற்குத் தள்ளியது.

அவன் அந்தப் பிளவுஸைத் தன் கைகளில் சுருட்டி, முகத்தோடு அழுத்திப் புதைத்துக் கொண்டான். அண்ணி இப்போ உள்ளே வெறும் பாவாடையோடு மட்டும் தான் இருக்கிறாள் என்கிற எண்ணம், அவனது சுன்னியில் ரத்த ஓட்டத்தை வெறித்தனமாகப் பாயச் செய்தது. அவனது ஷார்ட்ஸ் இப்போது கிழிந்து விடுவது போலத் துடித்தது.

விக்கி, கையில் வினாவின் அந்தப் பால் மணம் வீசும் பிளவுஸை வைத்துக்கொண்டு, தன் விறைப்புத் தாளாமல் தவித்துக் கொண்டிருந்த அந்த நேரம்...

"க்ரீச்..." பாத்ரூம் கதவு இன்னும் கொஞ்சம் திறந்தது. வினா தன் தலையை மட்டும் வெளியே நீட்டி, விக்கியை ஏறிட்டாள்.   அவளது தோள்பட்டையில்  அவளது ப்ரா பட்டை  அந்தப் பொன்னிறத் தோள்பட்டையின் அழகை இன்னும் அதிகமாக்கிக் காட்டியது.

அவளது கண்கள் ஒரு காந்தத்தைப் போல விக்கியை இழுத்தன. "விக்கி... கொஞ்சம் இங்கே வாடா," என்று அந்தப் பாதரசக் குரலில் அவனைக் கூப்பிட்டுவிட்டு, அடுத்த நொடியே மின்னல் வேகத்தில் தன் தலையை உள்ளே இழுத்துக்கொண்டாள்.

விக்கிக்கு ஒரு நிமிடம் இதயம் நின்று துடித்தது. "கூப்பிட்டுட்டா... அண்ணியே கூப்பிட்டுட்டா!" - அவனது கால்கள் இப்போது தரையில் இல்லை. காற்றில் மிதப்பதைப் போலத் தள்ளாடியபடி எழுந்து அந்தப் பாத்ரூம் கதவை நோக்கி நடந்தான்.

விக்கி கதவைத் தள்ளப்போன அந்த நொடியில், அவனது கண்கள் தற்செயலாக அங்கிருந்த ஷெல்ஃபைத் தழுவின. அங்கே... ஒரு பிரம்மாண்டமான ஃபிரேமில் ரங்கா கம்பீரமாக அமர்ந்திருக்கும் புகைப்படம் ஒன்று இருந்தது.அதை பார்த்ததும் விக்கியை அப்படியே உறைய வைத்தன.

அடுத்த நொடி, அவனது மூளை ஒரு சவுக்கடி கொடுத்தது.

'ஐயோ... தப்பு பண்றோமே! தனக்கு வாழ்க்கை கொடுத்த அண்ணன்...  அவரோட பொண்டாட்டி மேல கை வைக்கப் பார்க்கிறோமே!'

அவனது விசுவாசம் அவனது காமத்தை ஒரு கணம் ஓங்கி அறைந்தது. விறைத்திருந்த தண்டு அப்படியே இருக்க, பயத்தில் அவனது நெஞ்சு படபடவென்று அடிக்கத் தொடங்கியது. கதவைத் தள்ளப்போன கையை அப்படியே பின்னுக்கு இழுத்துக்கொண்டான். உள்ளே போக மனசில்லாமல், கதவுக்கு வெளியிலேயே நின்று கொண்டு தொண்டையைச் செருமிக்கொண்டு கேட்டான்.

"என்ன அண்ணி கூப்பிட்டீங்க?" - அவனது குரலில் இப்போது நடுக்கமும், மரியாதையும் கலந்திருந்தது.

"டேய்... உள்ள வாடா!" - பாத்ரூமுக்குள் இருந்து வினாவின் குரல் அதிகாரமாகவும், அதே சமயம் ஒருவிதமான காந்த ஈர்ப்போடும் வந்தது.

விக்கி இன்னும் அந்த ரங்காவின் போட்டோவையே பார்த்தபடி, "இல்ல அண்ணி... பரவால்ல. அண்ணன் பார்த்தா தப்பா நினைச்சுப்பாங்க. நான் வாசல்லயே நிக்கிறேன்," என்று தன் மனசாட்சியைக் காக்கப் போராடினான்

"அண்ணன் பொண்டாட்டி அரை பொண்டாட்டி மாதிரின்னு சொல்லுவாங்க விக்கி... இதையெல்லாம் யோசிக்கவே கூடாது. நீ என்ன ரொம்ப சின்ன பையனா? உனக்கு 20 வயசு ஆகப்போகுது. அண்ணன் இல்லாத நேரத்துல, நீதான் உங்க அண்ணன் பொறுப்பை எடுத்துக்கணும்! வா உள்ள..." என்று அவள் வீசிய அந்த வார்த்தைகள் விக்கியின் மூளையில் ரத்தத்தைக் கொதிக்க வைத்தது.

'அண்ணன் பொறுப்பை நீதான் எடுத்துக்கணும்!' - இந்த ஒரு வரி விக்கியின் மனதில் இருந்த அத்தனைத் தடுப்புகளையும் தரைமட்டமாக்கியது. அண்ணன் செய்ய வேண்டிய அந்த 'வேலையை' தான் செய்ய வேண்டும் என்கிற அந்த வக்கிரமான ஆசை, அவன் விசுவாசத்தை அப்படியே கொன்று போட்டது.

விக்கி மெல்லத் தன் பார்வையை ரங்காவின் போட்டோவில் இருந்து திருப்பினான். இப்போது அவனது கண்களில் பயம் இல்லை... ஒருவிதமான காட்டுமிராண்டித்தனமான வெறி ஏறியிருந்தது.

"அண்ணன் பொறுப்பை நான் ஏத்துக்கிறேன் அண்ணி..." என்று முணுமுணுத்தபடி, அவன் பாத்ரூம் கதவைத் தள்ளிக்கொண்டு உள்ளே நுழைந்தான்.


உள்ளே ஈரமான தரையில், வெறும் பாவாடை மற்றும் கருப்பு நிறப் ப்ரா-வோடு நின்றிருந்த வினாவின் மேனி, அந்த விளக்கு வெளிச்சத்தில் ஒரு நனைந்த வைரச் சிலையைப் போல மின்னியது.

வினா மெல்லத் திரும்பி, தன் இரு கைகளையும் முதுகுக்குப் பின்னால் கொண்டு சென்று, அந்தப் ப்ரா-வின் கொக்கிகளைக் கழற்றப் போராடுவது போலப் பாசாங்கு செய்தாள். அவளது நனைந்த முதுகில் வழியும் நீர்த்துளிகள், அவளது அந்த மென்மையான சதைகளில் ஊர்ந்து செல்வதை விக்கி ஒரு வெறிபிடித்த மிருகம் போலப் பார்த்துக் கொண்டிருந்தான்.

"விக்கி... கைகள் எட்டலடா... இந்த ப்ரா-வை கொஞ்சம் கழட்டி விடு," என்று அவள் மூச்சிரைக்கச் சொல்ல, விக்கியின் இதயம் அவனது நெஞ்சுக் கூட்டையே உடைத்துக்கொண்டு வெளியே வந்துவிடும் போலத் துடித்தது.

  

"சரி அண்ணி "என்று அவள் பின்னால் போய் நின்றதும் ,சுளிரென்று உடம்பெல்லாம் கிறக்கம் பற்றிக்கொண்டது.

அவளின் மணம் ,அவள் கழுத்தில் இருந்த தண்ணீர் துளிகள் ...பாவாடை உள்ளே அவளின் தூக்கிய புட்டங்கள் ...வெளிர் இடுப்புகள் ..குண்டிவரை விரித்துபோட்ட கூந்தல் .

அவன் கிட்டே சென்றதும் ,தலையை ஒரு சுற்று சுற்ற ,அவளின் கூந்தல் மொத்தமும் முன்னால் சென்றது ...கொஞ்சம் பிரா தெரியும் அவளின் ஜாக்கெட்,மற்றும் கூந்தல் மறைக்காத அவளின் பின்புறம்..இத்தனையும் பார்த்தவாறு ... அவளின் பின்னே நின்றான் .அவன் தடி முட்டிக்கொண்டு நின்றது ..சற்று முன் உற்சுந்து போல்  ...உரசாலமா?என்று எண்ணி முடிக்க

"ஹ்ம்ம் ...சீக்கிரம் பிராவை ஹூக்கை தள்ளிவிடு ..விக்கி ..."

"நில்லுங்க அண்ணி ..பண்ணுறேன் .."

விக்கியின் கைகள் இப்போது கட்டுக்கடங்காமல் நடுங்கின.மெதுவாக, தன்  கரங்களால் வினாவின் பட்டுப் போன்ற முதுகைத் தொட்டான். அவளது முதுகுத் தண்டுக்கு நடுவே, சிறு சிறு நீர்த்துளிகள் முத்து முத்தாக அடுக்கப்பட்டிருந்தன.

அந்த முதுகின் வனப்பைப் பார்த்த விக்கிக்குள்ளே ஒரு வக்கிரமான எண்ணம் மின்னல் போல ஓடியது. 'அப்படியே தன் சுண்ணியை வெளியே எடுத்து, அவள் பின்னால் அந்தப் பிரம்மாண்டமான குண்டிகளுக்கு இடையே விட்டு ஓங்கி இடித்துக்கொண்டு... கைகளை முன்னால் கொண்டு போய், அந்தப் பால் மணம் வீசும் முலைகளைக் கொத்தாகப் பிடித்துக் கசக்கினால்? "ஆஆஆஆஆஆஅஹ்ஆ... நினைக்கும்போதே குலையுயிர்க் போகுதே!" - விக்கியின் கண்கள் சிவந்து போயின.

விக்கியின் கைகள் அந்த நனைந்த முதுகில் நடுங்கிக் கொண்டிருந்தபோது, வினாவின் அந்தக் கேள்வி ஈட்டி போலப் பாய்ந்தது.

"உள்ள விட்டுட்டியா?" - அவள் கேட்டது ப்ரா ஹூக்கிற்குள் கையை விடுவதைத்தான் என்றாலும், விக்கிக்கு அது வேறொரு அர்த்தமாகத் தொனித்தது.

"உள்ளையா...?" என்று அவன் அதிர்ச்சியில் உறைந்து நின்றான். அவனது கண்கள் விரிந்தன, உடல் வியர்வையில் நனைந்தது.



"ஐயோ... என்னடா ஆச்சு? கையை உள்ளே விட்டு கழற்றுன்னு சொன்னேன்... நீ என்னமோ நான் உன்னைக் கடிச்சுத் தின்னுடுவேன்னு பயப்படுறியா? நீ கொஞ்சம் கிட்ட வாடா விக்கி!" என்று அவள் பின்னால் கையால் அவனைத் தன்பால் இழுத்தாள்.


விக்கி இப்போது அவளுக்கு மிக அருகே... ரொம்பக் கிட்ட சென்றான். அவனது தண்டு இப்போது ஷார்ட்ஸைத் தள்ளிக்கொண்டு, வினாவின் நனைந்த பாவாடைக்கு அடியில் இருக்கும் அந்தப் பின்புற மேடுகளை மிக நெருக்கமாக உரசியது. அந்தத் தீண்டலில் விக்கியின் உடம்பு ஒரு மின்சாரம் பாய்ந்தது போல அதிர, அவன் அப்படியே சிலையாக நின்றான்.

"ஹ்ம்ம்... இப்போ உள்ளே விடு!"

விக்கிக்குக் கண்கள் இருண்டன. 'ஐயோ அண்ணி... எதை உள்ளே விடச் சொல்றாங்க?' -

"இ... இதோ... விடுறேன் அண்ணி," என்று விக்கி தட்டுத்தடுமாறி முணுமுணுத்தான்.

"ஹ்ம்ம்... சீக்கிரமா உள்ளே விடு விக்கி! அங்க நின்னு என்ன ஆராய்ச்சி பண்ணிட்டு இருக்கே?" என்று வினா தன் இடுப்பை லேசாகச் சிலுப்பி, அவனது விறைத்த தண்டு தன் மேல் இன்னும் அழுத்தமாகப் பதியும்படிச் செய்தாள்.


விக்கியின் விரல்கள் அந்த ஈரமான முதுகுக்கும் ப்ரா-வுக்கும் நடுவே நுழைந்த அந்த நொடி, அவனுக்குப் பூமி சுழல்வது போல இருந்தது. அவனது தண்டு இப்போது அவளது பாவாடைக்கு மேலேயே, அந்தப் பிரம்மாண்டமான பின்புற மேடுகளில் உரசியது. வினா வேண்டுமென்றே தன் இடுப்பை லேசாக அசைக்க, அவனது அந்த முரட்டு விறைப்பு அவளது குண்டிகளின் பிளவுக்கு நடுவே ஒரு மென்மையான அழுத்தத்தைக் கொடுத்தது.

"இஷ்ஹ்ஷ்ஹஷ்ஷ்ஸ்......... ஆஹ்!" - வினா ஒரு சுகமான முனகலோடு தன் உடலை இன்னும் பின்னோக்கித் தள்ளினாள்.

பட்டென்று ப்ரா விடுபட்டது. வினா மின்னல் வேகத்தில் தன் கைகளால் முலைகளை ஏந்திக் கொண்டாள். ஆனால், அவளது அந்த மென்மையான கரங்களால் அந்தப் பிரம்மாண்டத்தை முழுமையாக மறைக்க முடியவில்லை. ஒரு கையால் மறைத்திருந்தாலும், அவளது அந்தப் பருத்தக் காம்புகளும், அதைச் சுற்றியிருந்த கறுத்த கருவளையமும் மட்டுமே அவளது விரல்களுக்குள் அகப்பட்டன. மீதமுள்ள அந்த வெள்ளைப் பந்து போன்ற முலைகள் கன்னாபின்னா எனப் பிதுங்கிக் கொண்டு வெளியே தெரிந்தன.



அந்தக் கோலத்தில் அவள் அப்படியே விக்கியைப் பார்த்துத் திரும்பினாள். தண்ணீரில் நனைந்த அவளது மேனியும், கைகளுக்கு அடங்காத அந்த முலைகளும் விக்கியின் கண்ணை மறைத்தன.

"இந்தா... இதை வெளியே வச்சிரு," என்று சொல்லி, கழற்றிய அந்த ஈரமான ப்ரா-வை விக்கியின் தோள்பட்டையிலேயே தொங்கவிட்டாள்.

விக்கியின் தோளில் அந்தப் ப்ரா விழுந்தபோது, அதிலிருந்து சொட்டிய தண்ணீரும், அந்தப் பால் மணமும் அவனது ஆண்மையை உசுப்பியது. அவனது தண்டு இப்போது அவளது இடுப்புக்குக் கீழே உரசியபடி இருக்க, வினா அவனது கண்களைத் தீர்க்கமாகப் பார்த்தாள்.

என்னடா விக்கி... அண்ணிகூட குளிக்க வர்றியா?" - வினாவின் அந்தக் குறும்பான கேள்வி, பாத்ரூம் ஈரக் காற்றில் ஒரு காமத் தீயைப் பற்ற வைத்தது.

விக்கியின் வாய் "இல்ல... இல்ல அண்ணி..." என்று பதட்டத்தோடு மறுத்தாலும், அவனது உடம்பும் மனசும் அவளுக்கே தெரியாமல் "சரி" என்று ஆவேசமாகத் தலை ஆட்டியது. அவனது கட்டுப்பாட்டை இழந்த அந்தத் தலையசைப்பைக் கண்ட வினா, ஒரு வஞ்சகமான வெற்றியோடு சிரித்தாள்.

"சரி... நீ வெயிட் பண்ணு. அண்ணி குளிச்சிட்டு வர்றேன். என்னைத் தனியா விட்டுட்டு போயிடாதடா விக்கி..." என்று ஒருவிதக் கிறக்கத்தோடு சொல்லிவிட்டு, அவனை வெளியே அனுப்பினாள்.

விக்கி ஒரு நடைப்பிணம் போல, உள்ளே நுழையத் துடித்த மனசை அடக்கிக் கொண்டு வெளியே வந்தான். ஆனால் வினா? அவள் கதவை முழுவதுமாகச் சாத்தவில்லை. அந்தச் சிறிய இடைவெளி வழியே விக்கியின் தவிப்பை ரசித்தபடியே, அடுத்த கணமே ஒரு காரியம் செய்தாள்.

"சரேல்..."

அவள் உடுத்தியிருந்த அந்த ஈரமான பாவாடையும், மெல்லிய ஜட்டியும் சுருண்டு காற்றில் பறந்து வந்து, வெளியே நின்றிருந்த விக்கியின் முகத்துக்கு நேராக விழுந்து அவன் தோள்பட்டையை ஆக்கிரமித்தது.

இப்போது அவனது தோளில் அவளது ப்ரா, பாவாடை, ஜட்டி என அவளது மொத்த ஆடைகளும் ஒரு சுமையாக அல்ல... ஒரு சுகமான வேதனையாகத் தொங்கின.

இதன் அர்த்தம் விக்கிக்குத் தெளிவாகப் புரிந்தது. 'அண்ணி இப்போ உள்ளே ஒரு நூலிழை கூட இல்லாமல், முழு நிர்வாணமா இருக்கிறாள்!'

அந்தத் தண்ணீர் விழும் சத்தத்துக்கு நடுவே வினா இப்போது பாடிக்கொண்டே குளிப்பது விக்கிக்குக் கேட்டது. அவனது தண்டு இப்போது அவனது ஷார்ட்ஸைக் கிழித்துக்கொண்டு வெளியே குதிக்கத் துடித்தது. அந்தத் தாலியின் மீதிருந்த பயம் மெல்ல மெல்ல மறைந்து, வினாவின் அந்தப் பால் போன்ற மேனியை இப்போதே சிதைக்க வேண்டும் என்கிற வெறி அவனுக்குள் காட்டுத்தீயாகப் பரவியது....

விக்கி இப்போது ஒரு வெறிபிடித்த மிருகமாக மாறியிருந்தான். தன் கையிலிருந்த வினாவின் அந்த ஈரமான பேண்டீஸை எடுத்து, அப்படியே முகம் புதைத்து வெறித்தனமாக முகர்ந்து பார்த்தான். அது அவனுக்கு ஒரு விலை உயர்ந்த பிரெஞ்சு பெர்ஃப்யூமை விட மேலாக மணத்தது. அவளது மேனியின் வாசனையும், அந்தப் பெண்மைக்கே உரியத் தகிப்பும் அவனை நிலைகுலைக்கச் செய்தது.

பாத்ரூமுக்குள் ஷவர் தண்ணீர் "சலசல"வென்று கொட்டும் சத்தத்திற்கு நடுவே, வினா ஏதோ ஒரு பாடலை முனகிக்கொண்டே சோப்புப் போட்டுக் குளிப்பது விக்கிக்குக் கேட்டது. அவனால் பார்க்க முடியாதுதான், ஆனால் அவனது கற்பனைத் திரையில் வினாவின் அந்த முழு நிர்வாணக் கோலம் ஒரு காம ஓவியமாக விரிந்தது.



விறைப்பின் உச்சத்தில் அவனது சுண்ணியில் ஒருவிதமான தாங்க முடியாத வலி எடுத்தது. பொறுமை இழந்தவன், சட்டென்று தன் ஷார்ட்ஸைக் கீழே இறக்கினான். அவனது தண்டு  நரம்புகள் புடைக்க விறைத்து நின்றது.

அவன் தன் தோள்பட்டையில் தொங்கிக் கொண்டிருந்த அவளது   ப்ரா-வை எடுத்தான். அதன் ஒரு கப்பைத் தன் கைகளில் வைத்து உருட்டியவன், அண்ணியின் அந்தப் பருத்த முலைகள் இதில் எப்படிப் பொருந்தி இருக்கும் என்று கற்பனை செய்தபடி, அந்தப் ப்ரா கப்பைத் தன் விறைத்த சுண்ணியின் நுனியில் வைத்தான்.

வினா வெறும் இரண்டு அடி தூரத்தில் நிர்வாணமாகக் குளித்துக் கொண்டிருக்கிறாள் என்கிற எண்ணம் அவனுக்குள் மின்னலாகப் பாய, அந்த ப்ரா கப்பைத் தன் சுண்ணியில் வைத்துச் சுற்றிச் சுற்றி வேகமாகத் தேய்த்து கை அடிக்க ஆரம்பித்தான்.

"இஷ்ஹ்ஷ்ஹ்... வினா அண்ணி... ஆஆஆஆஆஹ்!" - அவனது மூச்சுக்காற்று அனலாகப் பறக்க, அவன் கைகள் வெறித்தனமாக இயங்கின. வினாவின் அந்தப் பால் போன்ற மேனியைத் தான் சிதைப்பதாக நினைத்துக்கொண்டே சுண்ணியை வேக வேகமாக இழுத்தான்.

வெறியின் உச்சத்தை எட்டிய அந்த விநாடி... அவனது சுண்ணி தன் கட்டுப்பாட்டை இழந்து, விந்துவைத் தாராளமாகக் கக்கத் தயாரானது. ஒரு முரட்டுத்தனமான முனகலோடு, அவனது விந்து வினாவின் அந்தப் ப்ரா கப்பிற்குள்ளேயே பீய்ச்சியடித்துத் தன் தாகத்தைத் தணித்துக் கொண்டது.



தண்ணீர் கக்கி முடித்ததும் விக்கி அப்படியே சுவரில் சாய்ந்து மூச்சிரைக்க நின்றான். அவன் கையில் வினாவின் விந்து படிந்த ப்ரா!

அப்போது உள்ளே தண்ணீர் விழும் சத்தம் நின்றது.

"விக்கி... நான் குளிச்சு முடிச்சுட்டேன்டா... அந்தத் துண்டைக் கொஞ்சம் உள்ளே கொடுப்பியா?" - வினாவின் அந்தக் குரல் கேட்டதும் விக்கி திடுக்கிட்டுப் போனான்.

உடம்பே நடுங்கியது. கையில் அண்ணியின் ப்ரா, அதில் தான் கக்கிய விந்து... ஒரு பக்கம் செய்த காரியத்தின் அதிர்ச்சி, இன்னொரு பக்கம் பிடிபட்டுவிடுவோமோ என்கிற மரண பயம். கட்டிலில் இருந்த டவலை அவசர அவசரமாகப் பிடுங்கியவன், அதைக் கதவில் தொங்கவிட்டுவிட்டு, பின்னால் கூடத் திரும்பிப் பார்க்காமல் அந்த அறையை விட்டு மின்னல் வேகத்தில் வெளியேறினான்.

பாத்ரூம் கதவு மெல்லத் திறந்தது. வினா... ஒரு நூலிழை கூட இல்லாமல் அம்மணமாகவே வெளியே தலையை நீட்டினாள். "விக்கி... விக்கி..." என்று அவள் அழைத்த குரலுக்குப் பதில் சொல்ல அங்கே ஆள் இல்லை. கதவில் இருந்த டவலை எடுத்துத் தன் ஈரமான மேனியைத் துடைத்து, மார்பு வரை இறுக்கிக் கட்டிக்கொண்டு வெளியே வந்தாள்



தரையில் அவளது ஆடைகள் சிதறிக் கிடந்தன. விக்கி நின்றிருந்த இடத்தில் கிடந்த தன் ப்ராவை அவள் கையில் எடுத்தாள். அதன் கப்பில் படிந்திருந்த அந்த வெள்ளை நிறப் பிசுபிசுப்பு அவள் கண்களில் பட்டது. அதைத் தன் மூக்கின் அருகே கொண்டு சென்று முகர்ந்த வினாவின் உதட்டில் ஒரு கொடூரமான, வஞ்சகப் புன்னகை மலர்ந்தது.

ரங்காவின் நிழலாக இருக்கும் அந்த ஐந்து தம்பிகளும் ஒரு இரும்புக் கோட்டை மாதிரி அவனைச் சுற்றி நின்றார்கள். வினாவால் இதுவரை அவர்களை நெருங்கக் கூட முடிந்ததில்லை. ஆனால் இன்று, அந்த ஐந்து பேரில் ஒருவனான விக்கியின் பிஞ்சு மனதில் தன் காம விஷத்தை ஏற்றிவிட்டாள். ஒரு பெரிய கோட்டையைத் தகர்க்க ஒரு சிறிய விரிசல் போதும்... அந்த விரிசலை விக்கி மூலமாக வினா ஏற்படுத்திவிட்டாள்.

வினா அந்தப் ப்ராவைச் சுவரோரம் எறிந்தபோது, அது ஒரு கசக்கப்பட்ட காகிதம் போல விழுந்தது. கண்ணாடியில் தெரிந்த தன் உருவத்தை அவள் உற்றுப் பார்த்தாள். மார்பு வரை டவலைக் கட்டிக்கொண்டு, நனைந்த கூந்தலோடு நின்றிருந்த அந்த அழகின் பின்னால் ஒரு கொடூரமான நஞ்சு மறைந்திருந்தது. அவளது பார்வையில் இப்போது காதல் இல்லை, கருணை இல்லை... ரத்தம் குடிக்கும் வேட்கை மட்டுமே இருந்தது.

மெல்லத் தன் விரல்களால் அந்தத் தாலியைத் தொட்டாள். "ரங்கா... உன்னோட பலம் உன் தம்பிகள்னு பெருமைப்பட்டுப்பியே... அதே தம்பிகளை வச்சே உன்னைக் கூண்டோடு அழிக்கப் போறேன்! உனக்கு விசுவாசமா இருந்த விக்கியையே என் கால்டியில் விந்து கக்க வச்சிட்டேன்...  

அடுத்த நொடி, அந்த அறை அதிரும்படி அவள் சிரித்தாள்.

"ஹா... ஹா... ஹா... ஹா...!"

  

அந்தச் சிரிப்பு ஒரு சாதாரணப் பெண்ணின் சிரிப்பு அல்ல. பல காலமா அடக்கி வைக்கப்பட்ட ஆக்ரோஷம், ஒரு காட்டேரியின் தாண்டவமாக வெடித்தது. அந்தச் சிரிப்பில் வஞ்சகம் இருந்தது, வக்கிரம் இருந்தது, எல்லாவற்றிற்கும் மேலாக ஒரு சாம்ராஜ்யத்தை அழிக்கும் துணிச்சல் இருந்தது.


வெளிய ரங்கா போதை தலைக்கேறிய நிலையில் தள்ளாடிக்கொண்டு விக்கியின் தோள் மீது கை போட்டுக்கொண்டே ஆடிக்கொண்டிருந்தான் ..ரங்காவிற்குத் தெரியாது...  தான் வளர்த்த தம்பியே, தன் மனைவியின் காம வலையில் சிக்கி, தன்னைச் சாவு வாங்கப் போகிறான் என்கிற உண்மை தெரியாமல் ரங்கா சிரித்து அவனுடன்  ஆடிக் கொண்டிருந்தான்.

 

வினா டவலை இன்னும் இறுக்கிக் கட்டிக்கொண்டு, தன் ஈரமான கைகளால் முகம் துடைத்தாள். அவளது கண்கள் இப்போது சிவந்து போயிருந்தன.அவள் சட்டென்று தன் போனை எடுத்து, ரகசியமாகச் சுந்தருக்கு ஒரு மெசேஜ் தட்டினாள்."கோட்டையில ஓட்டை விழுந்துடுச்சு.  .  !"

 வினா இங்கே விக்கியை வச்சு ரங்காவோட நிழலைச் சிதைக்கத் துடிக்க, அங்கே அந்தப் ரங்காவின் வீட்டில்  சுந்தர் தன் சதுரங்க ஆட்டத்தின் முதல் காயை நகர்த்தியிருந்தான். காணலாம் அடுத்த பதிவில் ..கதை பிடித்திருந்தால் லைக் பண்ணுங்க நண்பா 








தொடரும் ....

[தனுஷ்]

Ennachu bro..



Continues ah update kuduthuttu irunthimnka, ipa aalaye kaanom

Update Yeppo varum nanba?

Update Yeppo varum bro

Nalla Poitu iruntha kathai nanbaa, Sekram update kudunga

இந்தக் கதை ஏன் பாதியில் நின்றது என்று பலரும் கேட்கிறீர்கள். பதில் எளிது—ஒரு படைப்பாளியின் உழைப்பிற்கு இங்கே கிடைத்த மௌனமே காரணம்

உண்மையைச் சொல்லப்போனால் நண்பா, ஒரு எழுத்தாளனுக்குத் தன் எழுத்து அங்கீகரிக்கப்படும் இடம்தான் உற்சாகத்தைத் தரும். இங்கே இந்தக் கதைக்கு 50,000 பார்வைகள் கிடைத்தாலும், வாசகர்களிடமிருந்து நேரடியான கருத்துக்களோ ஊக்கமோ மிகக் குறைவாகவே இருந்தது. ஒரு கட்டத்தில் 'யாருக்காக எழுதுகிறோம்?' என்ற சலிப்பு ஏற்பட்டுவிட்டது.

ஆனால், ஆச்சரியமாக இதே கதையை நான் இந்தி தளங்களில் பதிவிட்டபோது, குறுகிய காலத்திலேயே 1.5 லட்சம் பார்வைகளைக் கடந்து, பெண் வாசகர்கள் உட்படப் பலரிடமிருந்து நேரடிச் செய்திகள்  மூலம் மிகப்பெரிய பாராட்டுக்கள் கிடைத்தன. ஒரு படைப்பாளியாக எங்கு அங்கீகாரம் கிடைக்கிறதோ, அங்கு அதிக கவனம் செலுத்துவது இயல்புதானே? தற்போது இந்தி பதிப்பை முடிப்பதில் மும்முரமாக இருக்கிறேன். அதை முழுமையாக முடித்துவிட்டு, நிச்சயம் மீண்டும் இங்கே வந்து இந்தக் கதையைத் தொடர்கிறேன். அதுவரை பொறுத்திருக்க வேண்டுகிறேன். நன்றி!"பை முடிப்பதில் மும்முரமாக இருக்கிறேன். அதை முடித்த பிறகு, நிச்சயம் இங்கே வந்து மீண்டும் கதையைத் தொடர்கிறேன். அதுவரை காத்திருங்கள்

[தனுஷ்]

[quote pid='6172154' dateline='1774754423']
Very good decision bro. Please request the admin to delete this story, so that people will not come and beg for updates.
[/quote]

யோவ் ' fuckandforget  ', உன் பேரை 'readandforget'னு வச்சிருந்தா கூட உன் பொழப்புக்கு கௌரவமா இருந்திருக்கும். இப்போ வந்து வக்கணையே பேசுறியே... இது வரைக்கும் என் கதையில நீ எத்தனை கமெண்ட் பண்ணிருக்க மயி**?

இவ்வளவு நாளா ஓசியா படிச்சிட்டு சுத்**  பொத்திக்கிட்டு இருந்தியே, அதே மாதிரி இப்பவும் சூத்** பொத்திக்கிட்டு இருக்க வேண்டியதுதானே? நான் கதை  தொடரலைன்னு வருத்தப்பட்டது எனக்கு ரெகுலரா கமெண்ட் பண்ண அந்த நல்ல உள்ளங்களுக்கு மட்டும்தான். உன்ன மாதிரி ஒரு தற்குறி புண்***-க்காக நான் கதையைத் தொடரணும்னு எந்த அவசியமும் இல்லை.

அட்மின் கிட்ட சொல்லி என் கதையை டெலீட் பண்றதுக்கு பதிலா, உன்ன மாதிரி ஒரு ஓசி தற்குறி ஐடிய முதல்ல  Ban பண்ணனும். உன்ன மாதிரி ஒரு அரைவேக்காடு இங்க இருக்குறதுனால தான் எவனும் ஒழுங்கா கதை எழுத மாட்டேங்குறான்...##*****###

[தனுஷ்]

நண்பா மிகவும் அருமையான பதிவு அதிலும் ரங்கா வீழ்த்துவதற்கு வீணா அந்த கூட்டத்தில் இருந்து விக்கி தன் உடல் அழகை காண்பித்து அவன் காமத்தை தூண்டி விட்டு இனிமேல் வீணா சொல்லுவதை கேட்டு ரங்கா அதனால் ஏற்படும் மாற்றங்கள் அறிய ஆவலுடன் எதிர்பார்த்து காத்திருக்கிறேன்.



அதிலும் கதையின் கடைசியில் சுந்தர் ஆட்டத்தை சொல்லி முடித்து பார்க்கும் போது அடுத்த பதிவு எதிர்பார்ப்பு எழுந்துள்ளது

hindi story name plss?

நீங்களும் இப்படி செய்யலாமா?

அசுர வேகமாக சென்ற கதையை இப்படி
நிறுத்தி வைத்து விட்டீர்கள்,

நீங்கள் சொல்வது உண்மை தான்,,,,

இங்கு கமென்ட் குறைவு....

இந்த காரணத்தால் இப்படி செய்யக்கூடாது நண்பா....

Thank you for stopping the story. This is nothing but saabakedu of this forum.

நண்பர்களே, எனக்குத் தொடர்ந்து ஆதரவு தெரிவித்து வரும் உங்கள் சிலரின் அன்பை நான் மதிக்கிறேன். இந்தக் கதையை ஹிந்தியில் படிப்பதைக் குறித்துச் சிலர் கேட்டிருந்தீர்கள். சொல்லப்போனால், இங்கே நான் 18 எபிசோடுகள் வரை பதிவிட்டுவிட்டேன், ஆனால் ஹிந்தியில் இப்போதுதான் 15-வது எபிசோடுக்கே வந்திருக்கிறேன். அதனால் இப்போதைக்கு அங்கே போய்ப் படிப்பதில் பெரிய பலன் இருக்காது.

இதில் ஒரு வேடிக்கை என்னவென்றால், இங்கே 18 எபிசோடுகள் எழுதியும் 50k வியூஸ் தான் வந்துள்ளது, ஆனால் அங்கே வெறும் 15 எபிசோடுக்கே 1,60,000 வியூஸைத் தாண்டிவிட்டது. சரி, அதை விடுங்கள். அங்கே கதையைத் தொடர்ந்து எழுதிக் கொண்டிருப்பதால், அதை முடித்த கையோடு, ஆரம்பத்திலிருந்தே எனக்கு உறுதுணையாக இருந்த உங்களைப் போன்ற நல்ல உள்ளங்களுக்காகவே இந்தக் கதையை இங்கே மீண்டும் தொடருவேன். அதுவரை கொஞ்சம் காத்திருங்கள் நண்பா. நன்றி!