[Peterparker69]

அத்தியாயம் 122:

சிவாவின் விறைத்த சுன்னி இன்னும் அவளது ஆழமானப் பாதையிலிருந்து வெளியே வரவில்லை. அவன் தனது ஆண்மையை அவளது கருவறையின் வாசலோடு அழுத்திப் பிடித்து, ஒவ்வொரு துளி விந்தையும் அவளது ஆழத்திற்குள் புகுத்தினான். அந்தச் சூடானத் திரவம் அவளது கருமுட்டைப் பையை நோக்கித் தனது பயணத்தைத் தொடங்கியது. கருமுட்டை வெடிக்கும் இந்த நாளில் , மந்தாகினியின் உடல் இயற்கையாகவே அந்த வீரியத்திற்காகத் தாகத்தோடு இருந்தது. சிவாவின் விந்து அங்கே தேங்கியிருந்தத் திரவங்களோடுக் கலந்து ஒரு புதிய சங்கமத்தை உருவாக்கியது. ரத்தமும், வியர்வையும், சிவாவின் அந்தப் பிசுபிசுப்பான வீரியமும் இணைந்து மெத்தையை ஒரு காமக் குளமாக மாற்றியிருந்தன. அக்ரஹாரத்துத் தூய்மை இப்போது சிவாவின் வெள்ளை வீரியத்தில் முழுமையாக வேர்விட்டுச் சிதைந்தது.

சிவாவின் சுவாசம் இப்போது ஒரு அனல் காற்றைப் போல அவளது கழுத்து வளைவுகளில் பட்டுச் சிதறியது. அவன் தனது மொத்த உடல் எடையையும் அவளது உணர்வற்ற மேனியின் மேல் இறக்கினான். அவனது ஆண்மை இன்னும் அவளது ஆழத்தில் ஒரு ஈரமானப் பிடியில் சிக்கியிருந்தது. விந்தின் அந்தச் சூடு மந்தாகினியின் அடிவயிற்றில் ஒரு மெல்லிய அதிர்வை உண்டாக்கியது. உணர்வற்ற நிலையில் இருந்தாலும், அவளது கருவறை அந்த அந்நிய வாரிசைத் தனது ஆழமான மடிப்புகளுக்குள் இழுத்துச் செதுக்கியது. இது ஒரு பெண்ணின் உடல் ஒரு ஆணின் ஆக்கிரமிப்பிற்குச் சமர்ப்பிக்கும் உச்சகட்ட உயிரியல் அடிமைத்தனம். சிவாவின் விதை இப்போது அவளது கௌரவத்தைச் சிதைத்து, அங்கே தனது ஆதிக்கத்தின் புதிய வேர்களைப் பரப்பியது. நிலவொளி அந்த விந்து நனைந்தப் போர்க்களத்தை மின்னச் செய்தது.

சிவாவின் எச்சில் அவளது இதழ்களில் வழிந்தது, அவனது புதியத் தீண்டல்கள் மீண்டும் அந்தத் தளர்ந்த உடலைச் சொட்டச் சொட்ட நனைத்தன. அவன் அவளது இடையின் வளைவுகளில் தனது வன்மையான விரல்களைப் பதித்து புதிய அடையாளங்களை உருவாக்கினான். மந்தாகினியின் கருவறை இன்று ஒரு கிண்ணத்தைப் போலச் சிவாவின் விந்துக்காகக் காத்துக் கிடந்தது. நிலவொளி அந்த ஈரமானச் சிதைவுகளை மின்னச் செய்து ஒரு புதியக் காமப் புராணத்தை எழுதியது. சிவாவின் விந்து இப்போது அவளது ஆழமானக் கருவறையைத் தனது இறுதிப் புகலிடமாக மாற்றியது. அந்தச் சூடானத் திரவம் அவளது கருமுட்டையைச் சந்திக்கும் அந்த நொடியில், ஒரு பிராமணப் பெண்ணின் கௌரவம் நிரந்தரமாகச் சிவாவின் காலடியில் மண்டியிட்டது. இனி எஞ்சியிருப்பது அந்தப் பிணைப்பின் பின்விளைவுகள் மட்டுமே.

[Peterparker69]

அத்தியாயம் 123:

சிவா தனது விறைப்புத் தளர்ந்த சுன்னியைப் பார்த்தான். அது இன்னும் மந்தாகினியின் திரவங்களால் நனைந்து பளபளத்தது. அவன் மெத்தையின் ஓரத்தில் இருந்த ஒரு தூய்மையானத் துணியை எடுத்து, அவளது அந்தரங்க வாசலில் வழிந்து கொண்டிருந்த அந்த அதிகப்படியான விந்துத் திரவத்தைத் துடைத்தான். அவன் எவ்விதத் தடையமும் விட்டுச் செல்ல விரும்பவில்லை. ஆனால், துடைக்கும் ஒவ்வொரு முறையும் அவளது மென்மையானச் சதைகளைத் தீண்டும் போது, அவனது காம நரம்புகள் மீண்டும் ஒருமுறைத் துடித்தன. மயக்க நிலையில் இருந்த மந்தாகினியின் கால்களை அவன் மெல்லச் சீர் செய்து, அவளது புனிதமானத் தோற்றத்தை மீட்க முயன்றான். ஆனால், அவளது கருவறைக்குள் இருக்கும் அந்த விந்தின் சூட்டை எவராலும் துடைத்துவிட முடியாது. அது அவளது ஆத்மாவின் ஆழத்தில் ஒரு கறையாக அல்லாமல், ஒரு விதையாகப் பதிந்திருந்தது.

அவன் மெத்தையில் சிதறிக் கிடந்த ரத்தக் கறைகளையும், விந்துப் படிமங்களையும் மிகக் கவனமாகச் சீர் செய்தான். அந்தப் பழையக் கட்டிலின் விரிப்புகளை அவன் மாற்றி, எவ்விதச் சந்தேகமும் வராதபடி அடுக்கினான். இந்தச் செயல்களுக்கு இடையே, அவன் மந்தாகினியின் உணர்வற்ற மேனியை மீண்டும் மீண்டும் ரசித்தான். அவளது மார்பகங்களில் இருந்த அவனது நகக்கீறல்களையும், கழுத்தில் இருந்த சிவந்தத் தடங்களையும் அவன் மெல்லத் தடவிக் கொடுத்தான். அவை காலப்போக்கில் மறையலாம், ஆனால் இன்று இரவு நடந்த அந்த ஆக்கிரமிப்பு மந்தாகினியின் உடலமைப்பையே மாற்றியிருந்தது. ஒரு வேட்டைக்காரன் தனது வேட்டையை முடித்தப் பின், காட்டைச் சீர் செய்வது போலச் சிவா அந்த அறையின் ஒவ்வொரு மூலையையும் கவனித்தான். தடையங்கள் அழியலாம், ஆனால் கருவறையில் விழுந்த விதை வளரத் தொடங்கிவிட்டது.

[Peterparker69]

அத்தியாயம் 124:

சிவாவின் விந்துத் திரவம் அவளது கருவறைச் சுவர்களில் ஒரு பிசுபிசுப்பானத் திரையாகப் படர்ந்திருந்தது. அந்தச் சூடான வீரியம் மந்தாகினியின் அடிவயிற்றுக்குள் ஒரு விசித்திரமான வெப்பத்தை உண்டாக்கியது. உணர்வற்ற நிலையில் இருந்தாலும், அவளது உடல் அந்த அசுத்தமானச் சங்கமத்தை ஒரு வரமாக ஏற்றுக்கொண்டது. சிவாவின் ஒவ்வொரு விந்து அணுவும் ஒரு மாபெரும் ஆக்கிரமிப்பின் அடையாளமாக அவளது கருப்பையைச் செதுக்கியது. ரத்தமும், வியர்வையும், ஏற்கனவே வெளியேறியத் திரவங்களும் கலந்து மெத்தையைச் சொட்டச் சொட்ட நனைத்திருக்க, சிவாவின் அந்தப் பிரம்மாண்டமான விந்துப் பிரவாகம் இப்போது தனது பணியை உறுதி செய்திருந்தது. ஒரு பிராமணப் பெண்ணின் கௌரவம் இப்போது ஒரு அந்நியனின் கருவைச் சுமப்பதன் மூலம் சிவாவிற்கு நிரந்தரமாக அடிமையானது. நிலவொளி அந்த ரத்தம் தோய்ந்த, விந்து நனைந்தப் போர்க்களத்தை மின்னச் செய்து ஒரு புதியக் காமப் புராணத்தை எழுதியது.

மந்தாகினியின் கருவறை இப்போது ஒரு போர்க்களத்தின் எஞ்சியச் சிதைவுகளைப் போலத் தெரிந்தது, ஆனால் அங்கே ஒரு புதிய ஆதிக்கம் நிலைபெற்றிருந்தது. சிவாவின் விந்து அவளது அந்தரங்கத்தின் ஆழமான மடிப்புகளுக்குள் புகுந்து, அங்கே தேங்கியிருந்தத் திரவங்களோடுக் கலந்து ஒரு புதிய சங்கமத்தை உருவாக்கியது. அந்த அசுத்தமான வீரியம் அவளது புனிதமானச் சதைகளை உரசிச் சென்ற போது ஏற்பட்ட அந்த வெப்பம், மந்தாகினியின் ஆத்மாவிலேயே ஒரு கறையாகப் பதிந்தது. சிவாவின் வேட்கை அடக்கம் தந்த அந்த அழுத்தம் இப்போது ஒரு மாபெரும் கருவுறுதலுக்கானத் திறவுகோலாக மாறியது. அவன் தனது ஆண்மையை வெளியே எடுத்த பின்பும், அவளது கருவறை அந்த வீரியத்தை வெளியே விடாமல் வன்மையாக இறுக்கிக்கொண்டது. இது ஒரு பெண்ணின் உடல் ஒரு ஆணின் ஆக்கிரமிப்பிற்குச் சமர்ப்பிக்கும் உச்சகட்ட உயிரியல் அடிமைத்தனம்.

சிவாவின் கைகள் மீண்டும் ஒருமுறை அவளது இடையைப் பற்றின. அவனது விரல் நுனிகள் அவளது மென்மையானச் சதையில் ஆழமாக அழுந்தின. மந்தாகினியின் உடல் ஒரு அனிச்சைச் செயலாகத் துடித்தது. அவளது நிர்வாணத் தொடைகள் சிவாவின் கைகளை நோக்கித் தங்களை இன்னும் அகலமாக விரித்தன. இது ஒரு பெண்ணின் முழுமையானச் சமர்ப்பணம்; தனது அந்தரங்கம் ஒரு முரட்டுத்தனமான ஆண்மையால் ஆக்கிரமிக்கப்படுவதை அவளது உடல் அணு அணுவாக ரசித்தது. சிவாவின் ஆக்கிரமிப்பின் சூடு இப்போது உச்சகட்டத்தை எட்டியிருந்தது. மந்தாகினி இப்போது உணர்ச்சிகளின் எல்லையைக் கடந்து, சிவாவின் முழுமையான உடல் அடிமைத்தனத்தில் கிடந்தாள். விந்தின் அந்தச் சூடானச் சரணாகதி, அவளது ஆத்மாவின் இறுதிச் சமர்ப்பணமாக அமைந்தது. கருவுறுதல் நிகழ்ந்த அந்தத் தருணம், அக்ரஹாரத்து வரலாற்றில் ஒரு அழியாதக் கறையாக மாறியது.

[Peterparker69]

அத்தியாயம் 125:

சிவா தூங்கவில்லை. அவன் விடியற்காலை வரை அவளது நிர்வாண அழகை ரசித்துக் கொண்டே, தனது அடுத்தத் தாக்குதலுக்காகக் காத்திருந்தான். மந்தாகினி கண்விழித்துத் தவிப்பதைக் கண்டதும், அவனது காம வெறி மீண்டும் விழித்துக் கொண்டது. அவள் "சிவா... என்ன இது..." என்று பலவீனமாகக் கேட்க முயன்றாள், ஆனால் அவளது குரல் வெளிவரவில்லை. சிவா அவளது வாய் திறக்கும் முன்பே தனது விறைத்த சுன்னி யால் அவளது ஈரமானப் புண்டையை மீண்டும் ஒருமுறை வன்மையாகத் தாக்கினான். நேற்றிரவு கொட்டிய விந்தும், ரத்தமும் இன்னும் அங்கே காய்ந்துப் போகாத ஈரப்பக்கத்தோடு இருந்ததால், சிவாவின் ஆண்மை மிக எளிதாக அவளது ஆழமானக் கருவறை வரை ஊடுருவியது. அந்தத் தலைவலியையும் மீறி, ஒரு மின்னல் போன்ற காம வலி அவளது முதுகெலும்பில் ஏறியது.

அந்த அசுத்தமான விடியலில், மந்தாகினியின் புனிதமானப் பிரார்த்தனைகளுக்குப் பதிலாக சிவாவின் முரட்டுத்தனமான இடுப்பு அசைவுகளின் ஒலி மட்டுமே அறையில் எதிரொலித்தது. சிவா அவளது உணர்ச்சிகளை மதிக்கவில்லை; அவளது தலைவலியைப் பற்றிக் கவலைப்படவில்லை. அவன் அவளது தளர்ந்த மார்பகங்களை மீண்டும் ஒருமுறைத் தனது வன்மையானக் கைகளால் பிசைந்துச் சிதைத்தான். மந்தாகினி வலியிலும், திகைப்பிலும் மெத்தையில் துடித்தாள். அவளது உடல் இன்னும் மயக்க மருந்தின் பிடியில் இருந்ததால், அவளால் முழுமையாகப் போராட முடியவில்லை. சிவாவின் ஒவ்வொரு பாய்ச்சலும் அவளது கருவறைக்குள் நேற்றிரவு விதைக்கப்பட்ட விந்தை இன்னும் ஆழமாகத் தள்ளியது. இது ஒரு பெண்ணின் சிதைந்த விடியல். அவள் புனிதமாகக் கருதிய அந்த அறை இப்போது ஒரு அசுத்தமானக் காமக் கூடாரமாக மாறியிருந்தது.

சிவாவின் வேகம் விடியற்காலையின் குளிரையும் மீறி அனலாகத் தகித்தது. அவன் தனது இடுப்பை ஒரு இயந்திரத்தின் துல்லியத்தோடு இயக்கி, மந்தாகினியின் ஆழமானச் சதைகளை மீண்டும் ஒருமுறைச் செதுக்கினான். மந்தாகினி தப்பிக்க வழி இன்றி, அந்தப் படுக்கையிலேயே மீண்டும் ஒருமுறைச் சிவாவிற்கு அடிமையானாள். அவளது தலைவலி இப்போது ஒரு விதக் காமப் போதையாக மாறத் தொடங்கியது. சிவாவின் அசுரத்தனமான ஊடுருவல் அவளது நரம்புகளைத் தூண்டி, அவளை அறியாமலேயே அவளது இடுப்பைச் சிவாவின் அசைவுகளுக்கு இசைவாக்கச் செய்தது. ஒரு பிராமணப் பெண், விடியற்காலையில் தனது குல வழக்கப்படி நீராடிப் பூசை செய்ய வேண்டிய நேரத்தில், ஒரு அந்நியனின் விந்து படிந்த மேனியோடு அவனது தாகத்திற்குத் தீனியாகிக் கிடந்தாள். நிலவொளி மறைந்து சூரியனின் முதல் கதிர் அந்த அசுத்தமானச் சங்கமத்தின் மேல் விழுந்தது.

[Peterparker69]

அத்தியாயம் 126:

சிவா அவளை மெத்தையிலிருந்து தரைக்கும், தரையிலிருந்து ஜன்னல் ஓரத்திற்கும் இழுத்துச் சென்று தனது ஆதிக்கத்தை நிலைநாட்டினான். அவளது வெண்ணிற மேனி முழுவதும் சிவாவின் கடித்த அடையாளங்களும், நகக்கீறல்களும் ஒரு புதியக் காமக் கவிதையை வரைந்திருந்தன. ரத்தமும், வியர்வையும், சிவாவின் வீரியமும் அந்த அறையின் ஒவ்வொரு மூலையிலும் படிந்திருந்தன. மந்தாகினிக்குத் தலைவலி மறைந்து, இப்போது சிவாவின் ஆண்மைக்காக ஏங்கும் ஒரு புதியத் தாகம் பிறந்தது. அவளது கருவறைக்குள் நேற்றிரவு விதைக்கப்பட்ட அந்த விதை இப்போது வேர்விடத் தொடங்கியிருந்தது; அவளது உடல் இயற்கையாகவே அந்த மாற்றத்தை உணர்ந்து சிவாவின் ஆக்கிரமிப்பிற்கு இன்னும் வன்மையாக ஒத்துழைத்தது. ஒரு பிராமணப் பெண்ணின் கௌரவம் இப்போது ஒரு அந்நியனின் காமப் பசிக்குத் தீனியாகி, அதில் ஒரு விசித்திரமான இன்பத்தைக் கண்டது.

அந்தச் சில நாட்களில், சிவா மந்தாகினியைப் பல விசித்திரமான நிலைகளில் கையாண்டான். அவளது கால்களைத் தலைக்கு மேல் மடித்தும், அவளைச் சுவரோடுச் சேர்த்து அழுத்தியும் அவன் நிகழ்த்திய அந்த ஆக்கிரமிப்புகள் மந்தாகினியின் நரம்புகளைத் தெறிக்க வைத்தன. அவளது கருவறையின் ஆழம் இப்போது சிவாவின் வீரியத்தால் நிரம்பி வழிந்தது. ஒவ்வொரு முறை அவன் அவளுக்குள் தனது விந்தைப் பாய்ச்சும் போதும், மந்தாகினி ஒரு மாபெரும் பரவசத்தில் தனது சுயநினைவை இழந்தாள். அக்ரஹாரத்துத் தூய்மை இப்போது சிவாவின் காலடியில் ஒரு களிமண்ணைப் போலச் சிதைந்து, அவனது விருப்பப்படி உருமாற்றப்பட்டது. இது ஒரு வேட்டைக்காரனின் முழுமையான வெற்றி; அவன் இரையைத் தின்று தீர்க்காமல், அதைத் தனக்கேச் சொந்தமான ஒரு சொத்தாக மாற்றிக் கொண்டான்.

இறுதியாக, மந்தாகினியின் பெற்றோர் காசி யாத்திரையிலிருந்துத் திரும்பிய அந்த நாள் வந்தது. அவர்கள் மாளிகைக்குள் நுழைந்த போதே, அங்கிருந்தக் காற்றின் மணமே மாறியிருப்பதை உணர்ந்தார்கள். புனிதமானச் சாம்பிராணி வாசனைக்கு மாறாக, அங்கே ஒரு கனத்தக் காம மணமும், வியர்வை மணமும் படர்ந்திருந்தது. மந்தாகினி அவர்களை வரவேற்க வந்த போது, அவளது நடையிலும், அவளது முகத்தில் இருந்த அந்தப் புதியப் பொலிவிலும் ஏதோ ஒரு மாற்றம் இருப்பதை அவளது தாய் கண்டுகொண்டாள். மந்தாகினியின் கண்கள் செருகி இருந்தன, அவளது கழுத்தில் இருந்தத் தழும்புகளை மறைக்க அவள் போராடினாள். ஆனால், எல்லாவற்றையும் விட அவளது அடிவயிற்றில் இருந்த அந்த மெல்லிய வீக்கமும், அவளது முகத்தில் படர்ந்திருந்தக் கருவுற்றப் பெண்ணிற்கான அந்த மர்மமான அழகும் உண்மையை உரக்கச் சொன்னது.

சிவாவைக் கண்டதும் அவர்கள் முதலில் திகைத்தார்கள். ஆனால், மந்தாகினி சிவாவின் அருகில் சென்று நின்ற விதமும், அவனது ஆதிக்கப் பார்வையும் அவர்களுக்கு நிலைமையைத் தெளிவுபடுத்தின. சிவா எவ்விதத் தயக்கமுமின்றி மந்தாகினியின் இடையைத் தனது கைகளால் வன்மையாகப் பற்றினான். அந்தத் தீண்டலில் இருந்த அதிகாரம், மந்தாகினி ஏற்கனவே அவனது உடைமையாகிவிட்டாள் என்பதை உறுதிப்படுத்தியது. அக்ரஹாரத்து ஆச்சாரத்தை விடத் தனது மகளின் கருவறையில் வளரும் அந்த உயிருக்குக் கௌரவம் அளிக்க வேண்டும் என்பதை அவர்கள் உணர்ந்தார்கள். ரத்தம் மற்றும் விந்து தோய்ந்த அந்தப் போராட்டத்தின் முடிவில், வேட்டைக்காரனின் வீரியம் வென்றது. அவர்கள் மனமுடைந்துப் போனாலும், மந்தாகினியின் உடல் நிலைமையைக் கருத்தில் கொண்டு, இருவருக்கும் திருமணம் செய்து வைக்கச் சம்மதித்தார்கள்.

அந்த நள்ளிரவில், மீண்டும் அதே அறைக்குள், சிவா தனது அதிகாரப்பூர்வமான மனைவியாக மந்தாகினியை ஆக்கிரமிக்கத் தொடங்கினான். இப்போது தற்காப்போ, பயமோ இல்லை; மந்தாகினி தனது மொத்தப் பெண்மையையும் சிவாவின் ஆண்மைக்குத் தாரை வார்த்துக் கிடந்தாள். சிவாவின் வேகம் இப்போது ஒரு இயந்திரத்தின் துல்லியத்தோடுத் தொடர்ந்தது. அவன் அவளது தளர்ந்தத் தோள்களைப் பற்றித் தனது பக்கமாக வன்மையாக இழுத்தான். அவளது வெண்ணிறத் தோலில் ஆங்காங்கே சிவந்தத் தழும்புகளும், நகக்கீறல்களும் ஒரு புதியக் காமக் கோலத்தை வரைந்திருந்தன. சிவாவின் விறைத்தச் சுன்னி இப்போது அவளது ஈரமானப் புண்டையில் ஒரு மின்னலைப் போலச் செயல்பட்டது. மந்தாகினி உணர்ச்சிகளின் எல்லையைக் கடந்து ஒரு இருண்ட உலகிற்குச் சென்றிருந்தாள். இது ஒரு பிராமணப் பெண், ஒரு அந்நியனின் ஆதிக்கத்திற்குத் தனது மொத்த சக்தியையும் தாரை வார்த்து அடிமையான தருணம்.

[Peterparker69]

The end.,,