[sreejachandranhot]

தூரத்தில் நகர விளக்குகள் மின்னுகின்றன. ஜான் தனது மொட்டை மாடியில் தனியாக நின்று, வானலையை வெறித்துப் பார்க்கிறார். ஒரு மெல்லிய காற்று அவரது தலைமுடியை அசைக்கிறது.

வெளியே ஒரு கார் நிற்கிறது.

அவன் திரும்பிப் பார்க்கிறான் - மது மெதுவாக நடந்து வருவதைப் பார்க்கிறான். அவள் முகம் சோர்வாகத் தெரிகிறது, கண்கள் அழுது வீங்கின, ஆனால் அவள் அடிகள் உறுதியாக உள்ளன.

ஜான் (மெதுவாக):மது... இந்த நேரத்தில் நீ ஏன் இங்கே வந்த ?

வார்த்தைகளுக்காகப் போராடி அவனைப் பார்க்கிறாள்.

மது: எனக்குத் தெரியாது, ஜான்... நான்... என்னால் இனி அங்கு உட்கார முடியவில்லை. உன் அம்மா இன்று வந்தாங்க .. அவங்க என்னிடம் பேசினாள்.

ஜானின் முகம் ஒரு கணம் இறுக்கமடைந்து, பின்னர் மென்மையாகிறது.

ஜான்:அவள் உன்னிடம் பேசுனனும் சொன்னாள். நான் அவளைத் தடுக்கவில்லை. அவள் சொல்வது சரிதான், இல்லையா?

மது விலகிப் பார்க்கிறாள், மீண்டும் கண்ணீர் வருகிறது.

மது: எனக்குப் பயமாக இருக்கிறது, ஜான். எல்லாம் பாவமாகத் தெரிகிறது. இனி எந்த வாழ்க்கை என்னுடையது என்று எனக்குத் தெரியவில்லை.

ஜான் மெதுவாக நெருங்கி, அவள் தோளில் கையை வைத்து.

ஜான் (அமைதியாக): மது... உன்னைத் தண்டிப்பதை நிறுத்து. நீ ஏற்கனவே போதுமான அளவு கஷ்டப்பட்டிருக்கிறாய். நீ அன்பைக் கேட்கவில்லை - அது நடந்தது. இந்தக் குழந்தை... அது ஒரு தவறு அல்ல, அது ஒரு வரம்.

அவள் நடுங்கி அவனைப் பார்க்கிறாள்.

மது: ஆனால் நான் எப்படி எல்லோரையும் எதிர்கொள்வது? என் சொந்த இதயத்தில் சத்தத்துடன் நான் எப்படி வாழ்வது?

ஜான் அவள் கைகளை மெதுவாகப் பிடித்துக் கொள்கிறாள்.

ஜான்: அப்படியானால் இன்றிரவு உலகத்தைப் பற்றி யோசிக்காதே. மதுவாக இரு - ஒரு மனைவியாக அல்ல, ஒருவரின் பாவமாக அல்ல... எனக்குத் தெரிந்த பெண்ணாக மட்டும் இரு. வலிமையானவள். கனிவானவள். அன்பு நிறைந்தவள்.

(அவன் அவள் கன்னத்தில் இருந்து கண்ணீரை மெதுவாகத் துடைக்கிறான்.)

ஜான் (மெதுவாக, சிரிக்க முயற்சிக்கிறான்): இன்றிரவு நீ எல்லாவற்றையும் தீர்மானிக்க வேண்டியதில்லை. நான் இங்கே இருக்கிறேன். நான் காத்திருப்பேன். நீ எதைத் தேர்ந்தெடுத்தாலும் பரவாயில்லை.

மது தன் கண்களை மூடிக்கொண்டு, அவன் மார்பில் தலையை சாய்த்துக் கொண்டு, அமைதியாக கண்ணீர் வழிகிறது.

மது (சிரிக்கிறார்):நான் உன்னை விட்டுப் பிரிய முயற்சிக்கும் ஒவ்வொரு முறையும், ஜான்... என் இதயம் என்னைப் பின்னோக்கி இழுக்கிறது.

ஜான் (சிரிக்கிறார்): அப்படியானால் அது உன்னைப் பின்னுக்கு இழுக்காமல் இருக்கலாம், மது... ஒருவேளை நீ எங்கே சேர்ந்தவன் என்பதை அது உனக்குக் காட்டலாம்.





காலை மனதைரியத்தை மது மெதுவாக உள்ளே நுழைந்தாள், அவளுடைய இதயம் கனத்தது. வாரங்களாக ராமைப் பார்க்கவில்லை.அவன் தனது சாய்வு நாற்காலியில் வெளிறி, பலவீனமாக அமர்ந்திருக்கிறான், அவன் கண்கள் அமைதியாக அவளைப் பின்தொடர்கின்றன.

பணிப்பெண் சந்திரா, மருந்து தட்டில் பிடித்துக் கொண்டு அருகில் நிற்கிறாள்.

ஜான் காரின் அருகே வெளியே காத்திருக்கிறான், அவளுக்கு இடம் கொடுக்கிறான்.

மது அருகில் நடந்து செல்கிறாள், அவள் குரல் நடுங்குகிறது.

மது: ராம்...

ராம் ஒரு முறை கண் சிமிட்டுகிறான், உதடுகளை அசைக்க முயற்சிக்கிறான், ஆனால் வார்த்தைகள் எதுவும் வெளிவரவில்லை. அவனது வலது கை லேசாக நடுங்கி, மேசையில் உள்ள நோட்பேடை நோக்கி சுட்டிக்காட்டுகிறது.

சந்திரா மெதுவாக அதை எடுத்து, முன்பு எழுதியதைப் படிக்கிறான்.

சந்திரா (மெதுவாக மொழிபெயர்த்தார்): மேடம்... ஐயா தனக்கு எல்லாம் தெரியும் என்று சொல்ல விரும்புகிறார். உங்களுக்கும் ஜான்க்கும் பற்றியும்."

மது உறைந்தாள். அவள் தொண்டையில் மூச்சு அடைகிறது.

மது: அவன்... அவனுக்குத் தெரியுமா ?

ராம் மீண்டும் கண் சிமிட்டுகிறான், கீழே பார்த்து.

சந்திரா தொடர்கிறாள், மற்றொரு வரியைப் படிக்கிறாள்.

சந்திரா: அவர் சொல்கிறான்... ரியா அவனிடம் எல்லாவற்றையும் சொன்னான்.

அந்தப் பெயரைப் பார்த்து மதுவின் கண்கள் விரிகின்றன.

மது: ரியா? அவள் திரும்பி வந்தாளா?

சந்திரா சோகமாக தலையசைக்கிறாள்.

சந்திரா : ஆமாம் மேடம். அந்த ஒரு மாதம் நீங்க வெளியூர்ல இருந்தப்போ, ரியா சார்கிட்ட வந்தாங்க. அவருக்கு உடம்பு சரியில்லை... அவருக்கு உதவி செஞ்சாங்க. மருந்து கொடுத்து ஹாஸ்பிடல் கூட்டிட்டு போனார் , உணவு ஏற்பாடு பண்ணிட்டேன். வேலைக்காரிகள் சில நாள் தங்கியிருக்காங்கன்னு சொன்னாங்க.

மது விறைப்பாயிடுகிறாள். அவள் குரலில் இருந்த நடுக்கம் மறைகிறது. அவள் முகபாவனை கடினமாகிறது.

அவள் ஒரு அடி முன்னேறி, கண்ணீரில் கோபம் மினுமினுக்கிறது.

மது : ஒரு தடவை அவ நம்ம குடும்பத்தை உடைச்சா. ஆனா அவன் அவளை உள்ளே அனுமதிச்சானா?

சந்திரா ராமைப் பார்த்து, மெதுவாகப் பேசுகிறாள்.

சந்திரா : ஐயா சொல்றாரு... அவன் தனிமையா இருந்தான். குற்ற உணர்வு. அவன் அவளைத் தடுக்கவில்லை. ஆனா... அது காதல் இல்லை. ஆனால் ஏதோ இழந்தது போல் இருந்தான் அவனுக்குப் பேச யாராவது தேவைப்பட்டது.

மது ஒரு சிறிய, கசப்பான சிரிப்பை வெளியிடுகிறாள்.

மது: குற்றவாளியா? இதை நீ குற்ற உணர்ச்சியா சொல்றியா? அவள் உள்ளே நடந்த அந்த நொடியில், நான் உன் பக்கம் நின்ற அனைத்தையும் மறந்துவிட்டாய்.



ராம் கண்களைத் தாழ்த்துகிறான். அவனால் பேச முடியவில்லை அவன் அவளை விட்டு சென்றாள் அவன் நல்ல இருப்பாள் என்று என்றோ முடிவு பண்ணிட்டான் அவன் கை நடுங்குகிறது.

மதுவின் கோபம் எழுகிறது - அலறவில்லை, மாறாக வெட்டுகிறது, அதிகப்படியான மௌனத்தால் பிறந்தது.

மது: நான் உன்னை மன்னிக்க இங்கே வந்தேன்.நான் பண்ண தப்புக்கு மன்னிப்பு கேக்கலாம் வந்தேன் ஆனால் மன்னிப்பு என்பது நம் இருவருக்கும் இனி தேவையில்லை. ராம்

அவள் ஆழ்ந்த மூச்சை எடுத்து, தன்னை நிலைநிறுத்திக் கொள்கிறாள்.

மது: நான் ஜானை நேசிக்கிறேன். நான் அதை எதிர்த்துப் போராட முயற்சித்தேன்... ஆனால் என்னால் இனி முடியாது. எனக்கு விவாகரத்து வேண்டும், ராம்.

சந்திரா அதிர்ச்சியடைந்து, அவர்களிடையே பார்க்கிறாள்.

ராம் மெதுவாக, ஒரு முறை... இரண்டு முறை... கண் சிமிட்டுகிறான். பின்னர் இன்னொரு குறிப்பைக் காட்டுகிறான்.

சந்திரா நடுங்கும் உதடுகளால் அதைப் படிக்கிறான்.

சந்திரா (அமைதியாக): ஐயா சொல்கிறார்... அவருக்குப் புரிகிறது. நீங்கள் அதைச் சொல்வதற்காக அவர் காத்திருந்தார். நீங்கள் சிரிப்பதை நிறுத்தியதற்கு அவர்தான் காரணம் என்பது அவருக்குத் தெரியும். அவர் உங்களை விடுவிக்க விரும்புகிறார். நீங்க சந்தோசமா இருங்க

மதுவின் கோபம் மௌனமாகிறது. அவள் ராமைப் பார்க்கிறாள் - பலவீனமான, தோற்கடிக்கப்பட்ட, ஆனால் எப்படியோ அமைதியான.

மது (மெதுவாக): அப்படியானால், இவ்வளவு வலிகளுக்குப் பிறகு... நாம் இப்படித்தான் முடிவடைகிறோம். என்னை மணித்திரு ராம் உன்னை கஷ்டப்படித்திருந்த

ராம் ஒரு முறை சிமிட்டுகிறார். அவரது கண்ணிலிருந்து கண்ணீர் வழிகிறது.

சந்திரா (மெதுவாக மொழிபெயர்க்கிறார்):அவர்... ஆம், மேடம். நீங்கள் ஒரு வாழ்க்கைக்கு தகுதியானவர்... அவர் இல்லாத வாழ்க்கைக்கு தகுதியானவர் நீங்கள்

மது நீண்ட நேரம் அங்கேயே நின்று, பின்னர் மெதுவாக அருகில் செல்கிறாள். அவள் அவன் கையைப் பிடித்து லேசாக முத்தமிடுகிறாள் - அன்புடன் அல்ல, ஆனால் மூடுதலுடன்.

மது (சிரிப்புடன்): குட்பை, ராம்.

அவள் திரும்பி வெளியே செல்கிறாள்.

வெளியே, ஜான் காத்திருக்கிறார். மதுவின் முகம் வெளிறிப்போனது ஆனால் இப்போது அமைதியாக இருக்கிறது. அவள் அமைதியாக அவனிடம் நடக்கிறாள், அவளுடைய கண்கள் இனி நடுங்கவில்லை.

அவன் கார் கதவைத் திறக்கிறான்.

கார் விலகிச் செல்லும்போது, ​​வீட்டிற்குள், ராம் தனது நாற்காலியில் சாய்ந்து, கண்கள் மூடி, குற்ற உணர்ச்சியும் அமைதியும் கலந்த ஒரு மெல்லிய புன்னகை - இறுதியாக அவளை விடுவித்துவிட்டதை அறிந்து.





வெளியே வேகமாக கடந்து செல்கிறது நகரம் — கார்களின் ஹாரன் சத்தம், மங்கலான விளக்குகள், வாழ்க்கையின் துண்டுகள் நகர்கின்றன. காருக்குள், அமைதி ஆட்சி செய்கிறது.

மது தன் துப்பட்டாவை இரண்டு கைகளிலும் பிடித்துக் கொண்டு இறுக்கமாக அமர்ந்திருக்கிறாள். அவள் கண்கள் சிவந்திருக்கின்றன, ஆனால் அவள் தாடை உறுதியாக இருக்கிறது.

மது (கோபத்துடன்):ரியா, ஜான், ராமுடன் திரும்பிச் சென்றதை என்னால் இன்னும் நம்ப முடியவில்லை. அவள் செய்த எல்லாவற்றிற்கும் பிறகு - எங்கள் வாழ்க்கையை உடைத்த பிறகு - அவள் எப்படி அந்த வீட்டிற்குள் நுழையத் துணிந்தாள்?

ஜான் தனது கண்களை சாலையின் மீது வைத்திருக்கிறான், அமைதியாக, அவளைப் பேச விடுகிறான்.

மது (தொடர்ந்து, கசப்புடன்): அவள் புத்திசாலி. அவளுக்கு எப்படி செயல்படுவது என்று தெரியும் - மென்மையான குரல், போலி கருணை. நான் எப்போ போவேன் அவள் காத்திருந்திருக்கலாம், பின்னர் மீண்டும் என் இடத்தைப் பிடிக்க உள்ளே நுழைந்தாள்.

அவள் குரல் நடுங்குகிறது, கோபம் வலியுடன் கலந்தது.

மது (மென்மையானது): மேலும் ராம்... அவன் அவளைத் தடுக்கவில்லை. ஒருவேளை அவனுக்கு அவள் தேவைப்பட்டிருக்கலாம். ஒருவேளை நான் அவனை விலகாமல் இருந்துஇருந்தால் நான் ஒருபோதும் அவனுடைய மனைவியாக இருந்திருக்க மாட்டேன் நினைத்துவிட்டாரு

ஜான் மெதுவாக மூச்சை வெளியேற்றி, தன் தொனியை நிலைநிறுத்துகிறான்.

ஜான்: மது, இப்படி செய்யாதே. நீ ஏற்கனவே ஒரு முறை அந்த வலியை அனுபவித்திருக்கிறாய்.
குழந்தை வேற வயித்துல இருக்கு கோவப்படாத

ஆனால் மது தலையை ஆட்டுகிறாள், அவளுடைய விரக்தி வெளியே கொட்டுகிறது.

மது: அவள் எல்லாவற்றையும் அழித்துவிட்டாள், ஜான்! இப்போது அவள் நல்லாவா போல மீண்டும் உள்ளே நடக்கிறாள். அவன் அவளை நம்புகிறான், என்னை அல்ல. அவனுக்கு எப்போதும் அவள்தான்.

ஸ்டீயரிங் வீலில் ஜானின் பிடி இறுகுகிறது. பின்னர் அவன் காரை நிறுத்துகிறான், திடீரென்று வெளியே உள்ள போக்குவரத்தை விட சத்தமாக அமைதி.

அவன் அவள் பக்கம் திரும்புகிறான், அமைதியாக ஆனால் உறுதியாக.

ஜான்: அப்போ அவளைச் பார்த்த பேசு

மதுவின் கண்கள் அவனை நோக்கிச் செல்கின்றன.

மது:என்ன? நான் எதுக்கு அவள்கிட்ட பேசணும்

ஜான் :ரியாவைச் . அவளை எதிர்கொள்ளுங்கள். நீ அவளை நீண்ட நேரம் உன் தலையில் சுமந்து வந்திருக்கிறாய். ஒருவேளை நீ அவளை கண்ணில் பார்க்கும் நேரம் இது - சண்டையிட அல்ல, ஆனால் அதை முடிவுக்குக் கொண்டுவருவதற்கான நேரம் இது. உன் கோவம் போகலாம் இல்லனா இதை நினைச்சுட்டு ஏதோ யோசிஸ்ச்சுட்டு இருப்ப

மது வெறித்துப் பார்க்கிறாள், அவநம்பிக்கை அவள் முகத்தில் வெள்ளம்.

மது: அவள் உண்மையைப் பேசுவாள் என்று நீ உண்மையிலேயே நினைக்கிறாயா? அவள் எல்லாவற்றையும் திரித்து, என்னை மீண்டும் வில்லனாக்கிவிடுவாள்.

ஜான் (அமைதியாக): ஒருவேளை அவள் பேசுவாள். ஒருவேளை அவள் பேசமாட்டாள். ஆனால் குறைந்தபட்சம் அவளுடைய வார்த்தைகளை கற்பனை செய்வதை நிறுத்து. எது உண்மையானது - எது உண்மையானது என்று உனக்குத் தெரியும்.

மது கண்ணீரைத் துடைத்துக்கொண்டு விலகிப் பார்க்கிறாள்.

மது: நான் அவள் முகத்தை பார்க்க விரும்பவில்லை.

ஜான்: அவள் புத்திசாலி என்று நீ சொன்னாய். அப்படியானால் மறைக்காதே - நீ இப்போது வலிமையானவள் என்று அவளுக்குக் காட்டு. நாம் ஒன்றாக வாழ்க்கையைத் தொடங்குவதற்கு முன், இன்னும் உன்னைப் பின்னுக்கு இழுக்கும் ஒன்றை முடிவுக்குக் கொண்டு வா.

அமைதி. மதுவின் மூச்சு நிலையாகிறது. அவள் ஜன்னலுக்கு வெளியே வெறித்துப் பார்க்கிறாள், அந்நியர்கள் கடந்து செல்வதைப் பார்க்கிறாள் — சுதந்திரமாக, சுமையின்றி.

நீண்ட இடைநிறுத்தத்திற்குப் பிறகு, அவள் குரல் ஒரு கிசுகிசுப்பாகக் குறைகிறது.

மது: ராம் இன்னும் அவளை நேசிக்கிறாள் என்று அவள் சொன்னால் என்ன செய்வது?

ஜானின் முகபாவனை மென்மையாகிறது; அவரது வார்த்தைகள் மெதுவாக இறங்குகின்றன.

ஜான்: அப்போ அவளை விடுங்க. ஏன்னா நீ இனி ராமுக்காக வாழல. நீ உனக்காக... நம்ம குழந்தைக்காக... எங்களுக்காக வாழ்கிறாய். நமக்காக வாழப்போற

மது அவனைப் பார்க்கத் திரும்புகிறாள். கோபம் மங்குகிறது - அதற்கு பதிலாக அமைதியான, கனமான ஒன்று: ஏற்றுக்கொள்ளுதல்.

கார் மீண்டும் நகர்கிறது, ஹெட்லைட்கள் அந்தி வேளையில் வெட்டுகின்றன. நகரம் அவர்களுக்குப் பின்னால் மங்குகிறது, ஆனால் கடந்த காலம் நீடிக்கிறது - கடைசி ஒரு சந்திப்புக்காக மட்டுமே.


ரியா மது சந்திப்பு

கஃபே ஜன்னல் வழியாக ஒரு சூடான ஒளி ஊடுருவுகிறது. வெளியே நகரம் சலசலக்கிறது.
மது ஒரு மூலையில் உள்ள மேஜையில் அமர்ந்து, தனது காபி கோப்பையைப் பிடித்துக் கொள்கிறாள். அவள் மனம் ஒரு புயலைப் போல இருக்கிறது - கேள்விகள், கோபம் மற்றும் வலி.
அவளைச் சந்திக்க அவள் இன்று இங்கு வந்ததற்கு ஒரு காரணம் இருக்கிறது.

கண்ணாடி கதவு திறக்கிறது.

ரியா உள்ளே நுழைந்தாள், சோர்வாக, பதட்டமாக, கிட்டத்தட்ட உடையக்கூடியதாகத் தெரிகிறது. அவள் மதுவைப் பார்த்து மெதுவாக அவளை நோக்கி நடக்கிறாள்.

மது சிரிக்கவில்லை. அவள் மேலே பார்க்கிறாள், கூர்மையான கண்கள்.

ரியா தயங்குகிறாள், பின்னர் அவளுக்கு எதிரே அமர்ந்தாள்.

மது :நான் உன்கூட இங்கு சண்டையிட வரவில்லை, ரியா. எனக்கு பதில்கள் தேவை என்பதற்காகவே வந்தேன். எனக்குத் தெரிய வேண்டும் நீ ஏன் இதையெல்லாம் செய்தாய்?

ரியா (அமைதியாக): நீ என்னை ஒருபோதும் பார்க்க விரும்ப மாட்டாய் என்று நான் பயந்தேன்.

மது (உறுதியாக): என்ன நடந்த பிறகு, எந்தப் பெண்ணும் அவ்வாறே உணருவாள். நீ என் திருமணத்தை உடைத்தாய். உன்னிடமிருந்து நான் கேட்க வேண்டும் - ஏன் ?

ரியா ஆழ்ந்த மூச்சை எடுக்கிறாள், குரல் நடுங்குகிறது.

ரியா: மது... நீ நினைப்பது போல் இல்லை. உன்னையோ ராமையோ நான் ஒருபோதும் காயப்படுத்த விரும்பவில்லை. எல்லாம் அர்ஜுனால்தான் தொடங்கியது.

மதுவின் கண்கள் சுருங்குகின்றன.

மது: அர்ஜுனா? அவன்தான் என் கணவரை தொழிலில் சிக்க வைத்தான். உனக்கும் அவனுக்கும் என்ன சம்பந்தம்?

ரியா (மெதுவாக):எல்லாம். நான் மிகவும் மோசமான நிலையில் இருந்தபோது அவன் என்னைக் கண்டுபிடித்தான். எனக்கு ஒரு கடந்த காலம் இருந்தது... நான் பெருமைப்படாத ஒரு வாழ்க்கை. என் கணவனை இழந்தேன் கல்யாணம் ஆனா புதுசுல என் அம்மா மட்டும் தான் நோய்வாய் பட்டு இருந்தாங்க எனக்கு வேற வழி தெரியல எஸ்கார்ட்டாக வேலை செய்தேன். நான் இளமையாக இருந்தேன், விரக்தியில் இருந்தேன், என் அம்மாவின் சிகிச்சைக்கு பணம் செலுத்த முயற்சித்தேன். அர்ஜுன் அதைப் பயன்படுத்தி என்னைக் கட்டுப்படுத்தினான்.

மதுவின் உதடுகள் லேசாக பிளந்தன, அவள் கண்களில் அதிர்ச்சி.

ரியா (தொடர்ந்து): நான் அவருக்கு உதவாவிட்டால் நான் செய்யும் வேலை பற்றி என் அம்மாவிடம் சொல்லுவேன் என்று அவர் மிரட்டினார். ராமின் நம்பிக்கையையும் அவனது வேலையும் அவர் விரும்பினார். நான் அவரை நெருங்கிச் செல்ல வேண்டும், ஆவணங்களில் கையெழுத்திட வேண்டும். அதுதான் திட்டத்தில் எனது பங்கு.

மது (கசப்புடன்): நீங்கதான் அதைச் செய்தீங்க. என் கணவரை உங்க மேல விழ வச்சீங்க.

ரியாவின் கண்கள் கண்ணீரால் நிரம்புகின்றன.

ரியா: இல்லை, மது. நீங்க நினைக்கிற மாதிரி அவன் என் மேல காதல் வரவே இல்ல. ராம் தனிமையா இருந்தாரு, உள்ளுக்குள் உடைஞ்சு போயிட்டிருந்தாரு. நான் அவங்க பக்கத்துல இருக்கக் கூட அவருக்குப் பிடிக்கல. அவர் பேசிட்டே இருந்தார்…. அவர் உன்னை மிஸ் பண்ணினார். அவர் வேண்டாதவராய் உணர்ந்தார். அவர் கண்களில் வலியைப் பார்த்தேன், மெதுவாக நானும் அவருக்காக ஏதோ உணர ஆரம்பித்தேன். ஒருவேளை பரிதாபமாக இருக்கலாம், ஒருவேளை அன்பாக இருக்கலாம் ஒரு வேலை ராம் என் முன்னாள் கணவன் போல் இருந்தான் - எனக்குத் தெரியாது.


keyboard to copy

மது அவளைப் பார்க்கிறாள், அவளுடைய கோபம் அமைதியாக உருகுகிறது.

ரியா (தொடர்ந்து): அர்ஜுனின் திட்டம் தவறாகி, ராமுக்கு அந்த விபத்து நடந்தபோது, ​​என்னால் அமைதியாக இருக்க முடியல என்று எனக்குத் தெரியும். நான் ஜானிடம் சென்று எல்லாவற்றையும் சொன்னேன். அவர் அர்ஜுனை எதிர்கொண்டு உங்கள் இருவரையும் காப்பாற்றினான் . அவர் இதையெல்லாம் உங்களிடம் சொல்லவே இல்லை என்பது எனக்குத் தெரியும், ஆனால் அதுதான் உண்மை.

மது திகைத்துப் பார்க்கிறாள்.

மது (மெதுவாக): அப்போ ஜானுக்கு எல்லாம் தெரிஞ்சதுக்கு நீங்கதான் காரணம்...

ரியா (தலையசைக்கிறார்): ஆமாம் அர்ஜுன் உங்களை வைத்து பணம் சம்பாரிக்க தான் உங்களையும் எஸ்கார்ட் போக வைத்து பணம் இடுகாட்டிறலாம் . ஏன் என்றால் மினிஸ்டர் பணம் அர்ஜுன் அடிச்சுட்டான் ஜான் ரெண்டு பேரும் இதையெல்லாம் கையாண்டால், நீங்க பத்திரமா இருப்பீங்கன்னு நினைச்சான் . விஷயங்கள் இவ்வளவு தூரம் போகும்னு நான் எதிர்பார்க்கல. ஜானின் வீட்டில் உன்னை மறுபடியும் பார்த்தப்போ, எனக்குப் புரிஞ்சுது... அவன் உன்னை ரொம்பவே நேசிக்கிறான். அவன் உன்னைப் பார்த்த விதத்திலிருந்தே - எனக்குத் தெரியும்.

மது ஒரு நிமிஷம் மௌனமா இருந்தா, தொண்டை இறுக்கிடுச்சு.

மது:அப்போ நீ ராமிடம் போனியா?

ரியா (தலையசைக்கிறார்): ஆமாம். நான் அவனிடம் எல்லாவற்றையும் சொன்னேன் - அர்ஜுனைப் பத்தி, என்னைப் பத்தி.ஏன் நீயும் ஜான் விரும்பறீங்க கூட ராம் தெரியும் நீ துபாய் போகல ஜான் வீட்டுக்கு தான் போயிருக்க கூட அவனுக்கு கோபம் கூட வரல. ஏதோ சரியில்லன்னு அவனுக்கு ஏற்கனவே தெரியும்னு சொன்னான். அவன் வலிக்கு தகுதியானவன்னு சொன்னான், ஏன்னா அவன் உன் நம்பிக்கையை முதன்முதலில் உடைச்சான். அதனால்தான் மது, உன்னைப் போக விட்டான். குற்ற உணர்ச்சியால.

மதுவின் கன்னங்களில் கண்ணீர் வழிகிறது.

மது (நெரிந்த குரலில்):நீ சொல்றது எல்லாம்... நம்மிடையே இருக்கிற வெறுப்பெல்லாம்... பொய்கள் மேல கட்டப்பட்டது.

ரியா (மெதுவாக): ஆம். பொய், மிரட்டல், பயம். ஆனால் இன்று நான் இதை உனக்குச் சொல்கிறேன், ஏனென்றால் நீ அமைதிக்குத் தகுதியானவன். இப்போது உனக்குள் ஒரு புதிய வாழ்க்கை வளர்கிறது - இந்த வலியை எல்லாம் அதில் சுமக்காதே.

மது அவளைப் பார்க்கிறாள், அவள் குரல் தாழ்ந்து நடுங்குகிறது.

மது: நான் உன்னைக் கத்த இங்கே வந்தேன் என்று நினைத்தேன்… ஆனால் இப்போது, ​​எனக்கு சோர்வாக இருக்கிறது.

ரியா தன் கண்ணீரில் ஒரு மெல்லிய புன்னகையை அளிக்கிறாள்.

ரியா: அது போதும், மது. சில நேரங்களில் புரிந்துகொள்வது கோபத்தை விட அதிகமாக வலிக்கிறது. ஆனால் குறைந்தபட்சம் இப்போது உனக்கு உண்மை தெரியும்.

மது மெதுவாக தலையசைத்து, கண்ணீரைத் துடைக்கிறாள்.

மது (மெதுவாக): என்னிடம் சொன்னதற்கு நன்றி….

ரியா (மெதுவாக): நான் விரைவில் டெல்லியை விட்டு வெளியேறுகிறேன். ராம் பற்றி நீ கவலை படாத உங்க டிவோர்ஸ் கிடைச்ச அப்பறம் ராம் நான் பாத்துக்கிறேன் அவனுக்கும் புது வாழ்க்கை தேவை

மது : அப்போ நீங்க திரும்பி அந்த தொழில் பண்ண போறது இல்லா

ரியா (சிரித்துக்கொண்டு ): அதுக்கு இனி தேவை இல்லை எனக்கு தான் இனி வாழ போறதுக்கு கடவுள் ஒரு வழியா கொடுத்தாரே உன் முழியுமா .. நீ செல்வதற்கு முன்பு நான் உன்னிடம் சொல்லி சமாதானம் செய்ய விரும்பினேன். ஒருவேளை ஒரு நாள், நீ என்னை மீண்டும் பார்க்கும்போது, மீண்டும் பார்த்தாள் பாக்கலாம் ​


ரியா எழுந்து நின்று, கடைசியாக ஒரு முறை அவளைப் பார்த்து, பின்னர் அமைதியாக கஃபேவை விட்டு வெளியேறுகிறாள்.

மது தனியாக அமர்ந்து ஜன்னலுக்கு வெளியே வெறித்துப் பார்க்கிறாள் - அவளுடைய பிரதிபலிப்பு சூரிய ஒளியுடன் கலக்கிறது.

முதல் முறையாக, அவளுடைய கோபம் மங்கத் தொடங்குகிறது.



ஜான் வீடு அமைதியாக இருக்கிறது, சூரிய அஸ்தமனத்தின் மென்மையான ஒளி ஜன்னல்கள் வழியாக பிரகாசிக்கிறது.
மது அமைதியாக உள்ளே நுழைகிறாள், அவளுடைய முகம் குழப்பத்துடன் கலந்த சோர்வுடன் தெரிகிறது. அவள் துப்பட்டாவை மார்பில் பிடித்துக்கொண்டு உள்ளே நடக்கிறாள்.

ஜான் சோபாவில் அமர்ந்திருக்கிறாள், கைகள் கட்டப்பட்டு, சிந்தனையில் மூழ்கியிருக்கிறான். அவளைப் பார்த்ததும், அவன் நிற்கிறான்.

ஜான் (மெதுவாக): நீ அவளைப் பாத்தியா ?

மது மெதுவாக தலையசைத்து, சோபாவின் விளிம்பில் அமர்ந்திருக்கிறாள். அவள் குரல் தாழ்வாக இருக்கிறது.

மது: ஆமாம்... நான் ரியாவை பாத்தேன் .

அவள் ஆழ்ந்த மூச்சை எடுக்கிறாள்.

மது (தொடர்கிறாள்): அவள் ஜான்... அர்ஜுனைப் பற்றி, பணத்தைப் பற்றி, ராமை எப்படி சிக்க வைக்க வேண்டிய கட்டாயம் ஏற்பட்டது என்பதைப் பற்றி எல்லாவற்றையும் சொன்னாள். யாரையும் காயப்படுத்த விரும்பவில்லை என்று சொன்னாள்... எப்படி தப்பிப்பது என்று அவளுக்குத் தெரியவில்லை.

ஜான் அமைதியாகக் கேட்கிறான், அவனது தாடை ஒரு கணம் இறுக்குகிறது.

மது: அவள் இப்போது ராமை நேசிக்கிறாள் என்று சொன்னாள்... அவனை அவள் கவனித்துக்கொள்வாள் என்று சொன்னாள். நடந்ததற்கு அவள் குற்ற உணர்ச்சியடைகிறாள்.

ஜான் அவளை மெதுவாகப் பார்க்கிறான்.
ஜான்: அப்போ, அவ அவனோட இருக்கா?

மது: ஆமாம். அவ அவனைத் தேர்ந்தெடுத்தா. எனக்கு என்ன தோணுதுன்னு கூட எனக்குத் தெரியல... கோபமா, பரிதாபமா, நிம்மதியா, எல்லாமா இருக்கலாம்.

ஒரு இடைவெளி. அவங்களுக்குள்ள இருக்கிற காற்று கனமா இருக்கு - உணர்ச்சிகள் நிறைந்து இருக்கு, அவங்களால சொல்லவே முடியாது.

மது தலை குனிஞ்சுக்கிட்டாள்.

மது (மெதுவாக): அவளைச் சந்திச்சது எனக்கு நிம்மதியைத் தரும்னு நினைச்சேன்... ஆனா எனக்கு இன்னும் குழப்பமாத்தான் இருக்கு. எல்லாமே மங்கலாத்தான் இருக்கு.

ஜான் அவள் பக்கத்துல உட்கார்ந்துகிட்டே இருக்கான். அவன் தொனி அமைதியானது, ஆனா ஆழமானது.

ஜான்: வாழ்க்கை எப்பவும் தெளிவான பதில்களைத் தராது, மது. ஆனா நீ உன் மனசு சொல்றதைச் செஞ்சாய் - அதுதான் முக்கியம்.

மது அவனைப் பார்க்கிறாள், அவளுடைய கண்கள் மின்னுகின்றன.
மது: அர்ஜுனை பற்றியும் , ராமின் விபத்து பத்தி உனக்குத் தெரியும்னு அவ சொன்னா, இன்னும் அவனுக்கு உதவி செஞ்சிருக்கா... ஏன் நீ எனக்குச் சொல்லல?

ஜான் மூச்சை இழுத்து, பேசுவதற்கு முன் ஒரு நொடி விலகிப் பார்த்தான்.

ஜான்: ஏனென்றால் உன் கண்களில் அந்த வலியை மீண்டும் பார்க்க நான் விரும்பவில்லை. நீ இப்போதுதான் சுதந்திரமாக சுவாசிக்க ஆரம்பித்திருந்தாய்... அந்த அமைதியைப் பாதுகாக்க விரும்பினேன், மது.

மது கண்ணீரைத் துடைக்கிறாள்.

மது: நீ எப்போதும் என்னைப் பாதுகாக்கிறாய்... நான் உன்னைக் கேட்காவிட்டாலும் கூட.

ஜான் லேசாகச் சிரிக்கிறார் - ஆழமான உணர்ச்சியை மறைக்கும் வகை.

அவன் இப்போது அவள் கண்களை நேராகப் பார்க்கிறான், குரல் கரடுமுரடாக மாறுகிறது ஆனால் நேர்மையானது.

ஜான் (மெதுவாக): ஆமாம், மது... நான் உன்னை நேசிக்கிறேன். நீ திருமணமானவள் என்பது எனக்குத் தெரியும், உலகம் என்னை கேவலமா பேசும் என்பது எனக்குத் தெரியும். அவர்கள் என்னை ஒரு ரவுடி, ஒரு பாவி, உன்னை நேசிக்க உரிமை இல்லாத மனிதன் என்று அழைப்பார்கள். ஆனால் எனக்கு கவலையில்லை.

அவன் இடைநிறுத்துகிறான், அவன் குரல் லேசாக நடுங்குகிறது.

ஜான்: உன் பெயருக்கோநான் காதல் கொள்ளவில்லை... சண்டையிட்ட, அழுத, உலகம் கொடூரமாக இருந்தபோதும் கணவன் ஏமாத்திட்டான் தெரிந்தும் அவனுக்கு கருணை காட்டிய பெண். சட்டப்படி நீ ஒருவருக்குச் சொந்தமானவனா என்பது எனக்குக் கவலையில்லை... ஏனென்றால் உன் இதயம் ஏற்கனவே என்னைத் தேர்ந்தெடுத்தது, என் இதயம்... அது திரும்பப் பெற முடியாது.

மதுவின் கண்கள் விரிகின்றன, கண்ணீர் அமைதியாக கீழே சறுக்குகிறது. அவள் அவனைப் பார்த்து, பேசாமல் இருக்கிறாள்.

மது (மென்மையாக): ஜான்... நீ ஒரு பைத்தியம் டா .

ஜான் (அரை புன்னகையுடன்): இருக்கலாம். ஆனால் வேறொருவரின் வாழ்க்கையில் புத்திசாலியாக இருப்பதை விட உன் காதலில் நான் பைத்தியமாக இருப்பதையே விரும்புகிறேன்.

அவள் கண்ணீரில் சிரிக்க முயற்சிக்கிறாள்.

மது (நடுங்கி):சில நேரங்களில் நீ என் வாழ்க்கையில் எப்படி வந்தாய் என்று எனக்கு ஆச்சரியமாக இருக்கிறது... அதன் பிறகு எல்லாம் மாறிவிட்டது.

ஜான்: மற்றவர்கள் உடைத்ததை சரிசெய்ய கடவுள் என்னை அனுப்பியிருக்கலாம்.

அவள் அவனை நீண்ட நேரம் பார்த்து, பின்னர் அருகில் சாய்ந்து, அவன் தோளில் தன் நெற்றியை சாய்த்துக் கொள்கிறாள்.

மது (சிரிப்புடன்): நான் முன்னால் இருப்பதற்காக வாழ வேண்டும், போனதற்காக அல்ல என்று ரியா சொன்னாள். ஒருவேளை அவள் சரியாக இருக்கலாம்.

ஜான் (மெதுவாக): அவள் அப்படித்தான். நான் இங்கே... உனக்காக, நம் குழந்தைக்காக, நீ தேர்ந்தெடுக்கும் எந்த எதிர்காலத்திற்காகவும்.

மது தன் கண்களை மூடிக்கொண்டு, தனக்குள் கிசுகிசுத்துக் கொள்கிறாள்:
மது: எனக்கு பயமாக இருக்கிறது… ஆனால் நீ அருகில் இருக்கும்போது, ​​நான் பலமாக உணர்கிறேன்.

ஜான்:அப்படியானால் இனி பயப்படாதே. நீ தனியாக இல்லை,செல்லம்

அவள் அவனை நோக்கி தன் முகத்தை உயர்த்துகிறாள் - அவர்களின் கண்கள் அன்பு, பயம் மற்றும் அமைதியான ஏற்றுக்கொள்ளல் ஆகியவற்றால் நிறைந்துள்ளன.

ஒரு கணம், யாரும் பேசவில்லை - மௌனம் எல்லாவற்றையும் சொல்கிறது.

மது ஜானின் உத்ததை மென்மையாக சுவைத்தாள்

[sreejachandranhot]

ஜான் :அந்த ஒரு மாசம் ரியா எப்படி ராம் சேரந்தாங்க தெரியனுமா ?

மது : ம்ம் ஆமா

ஜான் : அப்போ கேளு

அந்த ஒரு மாதத்தில் ..............................


வீடு மங்கலாகவும் அமைதியாகவும் இருக்கிறது, மருந்துகள் மற்றும் கிருமி நாசினிகளின் மெல்லிய வாசனையால் நிரம்பியுள்ளது.

ராம் படுக்கையில் அசையாமல் படுத்துக் கொண்டான், அவன் கண்களை இமைப்பதைத் தவிர. அவன் முகம் வெளிறி, உதடுகள் வறண்டு, அவன் கைகள் உயிரற்ற நிலையில் அவன் பக்கத்தில் ஓய்வெடுக்கின்றன.

வேலைக்காரி மெதுவாக கதவைத் திறக்கிறாள்.

ரியா உள்ளே நுழைகிறாள், அவள் முகம் பயத்தாலும் குற்ற உணர்ச்சியாலும் வெளிறிப் போகிறது. அவள் ஒரு சிறிய பையை வைத்திருக்கிறாள் - பழங்கள், மருந்துகள் மற்றும் சில நம்பிக்கை.

ராமின் கண்கள் அவளைப் பிடிக்கும்போது, ​​உடனடியாக கண்ணீர் பெருகும்.

அவள் ஒரு கணம் உறைந்து நின்று, மூச்சு விட முடியாமல் நிற்கிறாள். பின்னர் அவள் மெதுவாக அருகில் நடக்கிறாள்.

ரியா (மெதுவாக): ராம்... நான்தான்.

அவன் விரல்கள் லேசாக துடிக்கின்றன - அவன் அவளைக் கேட்டதற்கான ஒரே அறிகுறி.

அவள் படுக்கைக்கு அருகில் மண்டியிடுகிறாள், கண்ணீர் கீழே விழுகிறது.

ரியா: எனக்குத் தெரியும்... நீ கடைசியாகப் பார்க்க விரும்பும் நபர் நான்தான். ஆனால் தயவுசெய்து... . நான் உன்னை கவனித்துக் கொள்ளட்டுமா ?.

ராம் ஒரு முறை சிமிட்டுகிறான் - மெதுவாக - அவன் கண்களில் கண்ணீர் பெருகுகிறது.

ரியா (மூச்சுத் திணறல்): அர்ஜுன் உன்னை மாட்டிவிட்டான். அவன் உன்னையும் மதுவையும் பணத்திற்காக ஏமாற்ற வைத்தான். நீ வெறும் ஒரு ஒப்பந்தம் என்று அவன் என்னிடம் சொன்னான்… ஆனால் அவன் என்னைப் பயன்படுத்துகிறான் என்று எனக்குத் தெரியாது.

அவள் கண்ணீரைத் துடைத்தாள்.

ரியா: நான் முன்பு எஸ்கார்ட் வேலை செய்து கொண்டிருந்தேன், ராம். அர்ஜுன் என்னை அப்படித்தான் கண்டுபிடித்தான். அவன் என்னை மிரட்டினான் - நான் உதவவில்லை என்றால், என் சிறிய வாழ்க்கையை அவன் அழித்துவிடுவான் என்று சொன்னான். நான் எல்லாவற்றையும் பயத்தினால் செய்தேன், வெறுப்பினால் அல்ல.

அவள் இடைநிறுத்துகிறாள், அவளுடைய குரல் உடைகிறது.

ரியா (அழுகிறாள்):நான் சத்தியம் செய்கிறேன், நான் உன்னை ஒருபோதும் அழிக்க விரும்பவில்லை. பின்னர்… நீ எவ்வளவு அன்பானவள் என்று பார்த்தேன். எவ்வளவு மென்மையானவள். நான் பரிதாபப்பட ஆரம்பித்தேன்… பின்னர் நேசிக்கிறேன்

ராமின் கண்கள் மென்மையாகின்றன. ஒரு கண்ணீர் அவன் கன்னத்தில் வழிகிறது.

அவள் மெதுவாக ஒரு துண்டை எடுத்து துடைக்கிறாள்.

ரியா (முணுமுணுப்பு): தயவுசெய்து என்னை வெறுக்காதே. சிறிது நேரம் என்னை இருக்க விடுங்கள்

அவன் அசையவில்லை — ஆனால் அவனும் திரும்பவில்லை.

பின்பு அவனுடன் தங்க ஆர்மிதால் ராம் நன்றாக பார்த்துக்கொண்டாள் ராம் ஓர் அரவணைப்பு கிடைத்தது

ரியா ராமை உட்கார வைத்து, தலையணைகளை கவனமாக சரிசெய்கிறாள்.

அவள் மெதுவாக அவனுக்கு உணவளிக்கிறாள், அவனால் பதிலளிக்க முடியாவிட்டாலும் மெதுவாகப் பேசுகிறாள்.

ஒவ்வொரு உணவிற்கும் பிறகு அவள் அவன் முகத்தைத் துடைத்து, "நீ சீக்கிரம் சரியாகிவிடுவாய்" என்று கிசுகிசுக்கிறாள்.

இரவில், அவள் தன் கால்களையும் கைகளையும் சூடாக வைத்திருக்க மசாஜ் செய்கிறாள்.

அவள் அவன் படுக்கைக்கு அருகில் அமர்ந்து செய்தித்தாளில் இருந்து சத்தமாகப் படித்து, அவன் இரண்டு முறை கண் சிமிட்டும்போது அவனைப் பார்த்து புன்னகைக்கிறாள் - அவன் "தொடரவும்" என்று சொல்லும் விதம்.

ஒவ்வொரு நாளும், அவர்களுக்கிடையேயான அமைதி மென்மையாகிறது.

ரியா சுத்தம் செய்யும் போது முனகத் தொடங்குகிறாள், சில சமயங்களில் அவன் வேகமாக கண் சிமிட்டும்போது லேசாகச் சிரிக்கிறாள் - அவளை கேலி செய்வது போல.

சந்திரா ஒரு மூலையில் இருந்து பார்த்து, மனத்திற்குள் ,

பணிப்பெண்: அவள் அவனை தன் கணவனைப் போலவே நடத்துகிறாள்.

உண்மையில் - அவள் செய்கிறாள்.

ஒரு நாள் ராத்திரி

ரியா சோர்வாக அவன் படுக்கையில் அமர்ந்தாள். அவள் கண்கள் கனத்தன, ஆனால் அவள் வெளியேறவில்லை. அவள் அவன் கையை எடுத்து, தன் இதயத்தின் மீது மெதுவாக வைக்கிறாள்.

ரியா (கண்ணீர் வழியே கிசுகிசுக்கிறாள்):நான் திரும்பிச் சென்று எல்லாவற்றையும் சரிசெய்து கொள்ள வேண்டும் என்று நான் விரும்புகிறேன். அர்ஜுனுக்கு முன்பு... எல்லா பொய்களுக்கும் முன்பு நான் உன்னை சந்தித்திருந்தால் நன்றாக இருந்திருக்கும்.

ராமின் விரல்கள் லேசாக அசைகின்றன - அவளுடைய விரல்களை அழுத்தும் அளவுக்கு.

அவள் மெதுவாக மூச்சுத் திணறி அவனைப் பார்க்கிறாள்.

அவனால் பேச முடியவில்லை, ஆனால் அவன் கண்கள் - மன்னிப்பு நிறைந்தவை - எல்லாவற்றையும் சொல்கின்றன.

அவள் முன்னோக்கி சாய்ந்து அவள் கையில் நெற்றியை வைத்து, அமைதியாக அழுகிறாள்.

ரியா: நான் உன்னை இனி ஒருபோதும் விட்டுவிட மாட்டேன், ராம். நீ என்னை மன்னிக்க வேண்டியதில்லை... ஆனால் என்னை உன்னோடு இருக்க விடுங்கள்.


நாட்கள் வாரங்களாகின்றன.

ரியா வீட்டின் ஒரு பகுதியாக மாறுகிறாள் - சுத்தம் செய்தல், சமைத்தல், உதவுதல், வேலைக்காரியுடன் மெதுவாக சிரிப்பது.

ஒவ்வொரு நாளும், அவள் ஒரு மனைவி செய்வது போல ராமை நோக்கிப் பார்க்கிறாள் - அவனை கவனமாகக் குளிப்பாட்டுதல், அவனுக்கு உணவளித்தல், அவனது தலைமுடியைத் துலக்குதல், புதிய ஆடைகளை அணிவித்தல்.

அவளுடைய குற்ற உணர்வு மெதுவாக காதலாக மாறுகிறது.

ஒரு மாலை, அவன் அருகில் அமர்ந்திருக்கும்போது, ​​அவள் கிசுகிசுக்கிறாள்:

ரியா: நான் ஜானிடம் எல்லாவற்றையும் சொன்னேன். அர்ஜுன் அவளை சிக்க வைக்க முயன்றபோது மதுவை மீட்கச் சொன்னேன். அன்று நான் எவ்வளவு பயந்தேன் என்று உனக்குத் தெரியாது. ஆனால் ஜான் அவளைக் காப்பாற்றினான்... நீயும் கூட. நான் அவனுக்கு எல்லாம் கடன்பட்டிருக்கிறேன்.

அவள் ராமின் கண்களைப் பார்க்கிறாள் - உணர்ச்சிவசப்பட்டு, மங்கலான வெளிச்சத்தில் பிரகாசிக்கிறாள்.

ரியா (மென்மையாக): நீயும் நானும்... நாங்கள் இருவரும் உடைந்து போயிருந்தோம். அதனால்தான் நான் திரும்பி வந்தேன் - நான் அழித்ததை குணப்படுத்த.

அவள் அவன் கையை மெதுவாக முத்தமிடுகிறாள்.

ரியா: இனிமேல், நான் உனக்காக வாழ்வேன் ராம்

ராமின் கண்கள் மெதுவாக மூடுகின்றன — ஒரு கண்ணீர் அவன் கன்னத்தில் வழிகிறது, வலியால் அல்ல... ஆனால் அமைதியால்.



காலை சூரியன் திரைச்சீலைகள் வழியாக ஊடுருவுகிறது. ரியா ஜன்னலைத் திறந்து, மென்மையான ஒளியையும் மென்மையான காற்றையும் உள்ளே விடுகிறார்.

ரியா (புன்னகைத்து): காலை வணக்கம், ராம். இன்று நாம் கொஞ்சம் வெளியே செல்வோம், சரியா? மருத்துவர் உங்களுக்கு புதிய காற்று தேவை என்று சொன்னார்

அவர் இரண்டு முறை கண் சிமிட்டுகிறார் - ஆம் என்று அவர் சொல்லும் விதம்.

அவள் புன்னகைத்து, ஒரு சால்வையை கவனமாக சுற்றிக் கொள்கிறாள். சந்திரா அவரை சக்கர நாற்காலியில் அமர உதவுகிறாள். ரியா தனது போர்வையை சரிசெய்து, தலைமுடியை அழகாக சீவுகிறாள்.

ரியா (மெதுவாக கிண்டல் செய்கிறாள்):இப்போது நீ அழகாக இருக்கிறாய். பூங்காவில் உள்ளவர்கள் நான் என் கணவரை காலை நடைப்பயணத்திற்கு அழைத்துச் செல்கிறேன் என்று நினைப்பார்கள்.

ராமின் கண்கள் லேசாக பிரகாசிக்கின்றன - அந்த பழக்கமான அமைதியான புன்னகை.

பூங்கா அமைதியாக இருக்கிறது, குழந்தைகள் விளையாடுகிறார்கள் மற்றும் தம்பதிகள் நடந்து செல்கிறார்கள்.

ரியா மெதுவாக ராமை பாதையில் சக்கர நாற்காலியில் செலுத்துகிறார். சூரிய ஒளி இலைகளில் இருந்து மின்னுகிறது, மேலே பறவைகள் கிண்டல் செய்கின்றன.

அவள் பெஞ்சில் அவன் அருகில் அமர்ந்து, ஒரு சிறிய தெர்மோஸை அவனுக்குக் கொடுக்கிறாள்.

ரியா (மெதுவாக): நீ மதுவுடன் ஒரு முறை இங்கு வந்திருந்தாய் என்பது நினைவிருக்கிறதா? சந்திரா என்னிடம் சொன்னாள்... இது உனக்குப் பிடித்த இடம் என்று சொன்னாள்.

ராம் ஒரு முறை கண் சிமிட்டுகிறான். அவன் கண்களில் கண்ணீர் பெருமூச்சு விடுகிறது.

ரியா அவள் கையைப் பிடித்துக்கொண்டு மெதுவாக பெருமூச்சு விடுகிறாள்.

ரியா (சிரிப்புடன்):நான் அவளுடைய இடத்தைப் பிடிக்க முயற்சிக்கவில்லை, ராம். நீ மீண்டும் சிரிப்பதற்கு நான் காரணமாக இருக்க விரும்புகிறேன்.

அவள் வானத்தைப் பார்க்கிறாள்.

ரியா: நான் மன்னிப்புக்குத் தகுதியற்றவன் என்று எனக்குத் தெரியும்… ஆனால், நான் உண்மையிலேயே மதிக்கும் ஒருவரைப் பராமரிக்க வாழ்க்கை எனக்கு இன்னொரு வாய்ப்பைக் கொடுத்திருக்கலாம்.

ஒரு சிறுவன் அவர்களிடம் ஓடி வந்து, ராமுக்கு ஒரு பூவை வழங்குகிறான். நடுங்கும் விரல்களால் ரியா அதை எடுக்க அவனுக்கு உதவுகிறாள். அவள் கண்ணீரில் சிரிக்கிறாள்.

ரியா: பாருங்கள், உலகம் கூட உன்னிடம் இன்னும் நன்மையைக் காண்கிறது.



மறுநாள், ரியா ராமை தனது பிசியோதெரபி வழக்கத்திற்காக மருத்துவமனைக்கு அழைத்துச் செல்கிறாள்.

மருத்துவர் அவரைப் பரிசோதித்து, அவரது தசை அசைவைச் சரிபார்க்கிறார்.

மருத்துவர் (புன்னகையுடன்): அவர் மெதுவாக குணமடைந்து வருகிறார். இந்த கவனிப்பால், சில மாதங்களில் அவர் அதிகமாக பதிலளிக்கத் தொடங்கலாம்.

ரியாவின் கண்கள் நம்பிக்கையால் பிரகாசிக்கின்றன.

ரியா: உண்மையா, டாக்டர்?

மருத்துவர்: ஆம். பிசியோதெரபி, ஆரோக்கியமான உணவு மற்றும் வழக்கமான உடற்பயிற்சியைத் தொடருங்கள். அவருக்கு உடல் ரீதியாகவும் உணர்ச்சி ரீதியாகவும் உங்கள் ஆதரவு தேவை.

ரியா ஆர்வத்துடன் தலையசைக்கிறார்.

ரியா (ராமைப் பார்த்து புன்னகைக்கிறார்):பார், ராம்? நீ விரைவில் நடக்கப் போகிறாய். நான் அதை உறுதி செய்கிறேன்.

அவர்கள் வெளியேறும்போது, ​​அவள் மெதுவாக தன் சால்வையை சரிசெய்தாள்.

மருத்துவமனைக்கு வெளியே, அவள் இடைநிறுத்தப்பட்டு, சூரிய அஸ்தமனத்தைப் பார்க்கிறாள்.

ரியா (மெதுவாக):நான் முதலில் வந்தபோது, ​​நான் குற்ற உணர்ச்சியை ஈடுசெய்வதாக நினைத்தேன். ஆனால் இப்போது… எனக்குத் தெரியாது. நீ இல்லாத ஒரு நாளை என்னால் கற்பனை செய்து பார்க்க முடியாது.

ராமின் கண்கள் மீண்டும் கண்ணீரால் நிரம்புகின்றன. அவள் தன் கைக்குட்டையால் மெதுவாக அவற்றைத் துடைக்கிறாள்.

ரியா:அழாதே. நீ மீண்டும் தனிமையில் நிற்கும் வரை நான் இங்கேயே இருப்பேன்.

அவள் ஒரு கணம் விலகிப் பார்த்து, தனக்குள் இன்னும் அதிகமாக கிசுகிசுக்கிறாள்:

ரியா:ஒருவேளை அது என் தண்டனையாகவும் இருக்கலாம்... என் அமைதியாகவும் இருக்கலாம்.



ரியா அவனை படுக்க வைத்து, அவன் போர்வையை சரி செய்தாள். அவள் மெதுவாக சிரித்துவிட்டு தன் தலைமுடியை பின்னோக்கி வருடினாள்.

ரியா (அமைதியாக): குட் நைட், ராம். நாளை நாம் இன்னும் சில அடிகள் நடக்க முயற்சிப்போம்.

அவள் அவன் நெற்றியில் மெதுவாக முத்தமிட்டாள் - இனி குற்ற உணர்ச்சியால் அல்ல, மாறாக தூய்மையான அக்கறையால்.

பின்னர் அவள் அவன் அருகில் அமர்ந்து, அவன் தூங்கும் வரை அவன் கையைப் பிடித்துக் கொண்டாள்.

மங்கலான வெளிச்சத்தில் அவள் கண்கள் மின்னுகின்றன.

[sreejachandranhot]

hero john and heroine madhu have joined and ready to welcome the baby. The story has already ended. madhu should have told that she is pregnant with john child. bringing useless Ram and Riya together is just to reduce the guilt of madhu?

other than Madhu, another one is also carrying child of john

[sreejachandranhot]

மது ஜான் ராம் ரியா பற்றி கேட்டு .....

மது அமைதியாக படுக்கையில் அமர்ந்திருந்தாள், கைகள் வயிற்றில் ஊன்றின. ஜான் எல்லாவற்றையும் விளக்கி முடித்திருந்தான் - ரியா ஒரு மாதம் ராமை கவனித்துக்கொள்வது, அவனுக்கு உணவளிப்பது, குளிப்பாட்டுவது, பூங்காவிற்கும் மருத்துவமனைக்கும் அழைத்துச் செல்வது... மெதுவாக அவனிடம் காதல் கொள்வது.

மது உடனடியாகப் பேசவில்லை.

அவள் கண்கள் மென்மையாக இருந்தன... ஆனால் கனமாக இருந்தன.

ஜான் அவளை கவனமாகப் பார்த்தாள்.

ஜான்: ஏதாவது சொல்லு மது அமைதியா இருந்த எப்படி ?

அவள் உள்ளுக்குள் கலந்த உணர்ச்சிகளை விழுங்கினாள்.

மது: நான்... என்ன உணருவதென்று தெரியவில்லை, ஜான்.

சோகம் விஷயம் என்ன ... ஏனென்றால் ராம் அவ்வளவு கஷ்டப்பட்டான் .

ஆனால் மகிழ்ச்சி விஷயம் என்ன ... ஏனென்றால் குறைந்தபட்சம் யாராவது அவன் அருகில் இருந்தார்கள்ளே .

அவள் குரல் லேசாக உடைந்தது.

மது: நான் அவனுடன் பல வருடங்களாக வாழ்ந்தேன், ஆனால் அவனை அந்த அளவுக்கு உணர்ச்சிவசப்பட்டவனாக நான் பார்த்ததில்லை...

எனக்காகக் கூட இல்லை.

ஜான் அவள் அருகில் அமர்ந்தான், தொடவில்லை—அங்கேயே இருந்தான்.

ஜான் (அமைதியாக): இரண்டையும் உணருவது பரவாயில்லை, மது.

வாழ்க்கை குழப்பமானது... ஆனால் அது இரண்டாவது வாய்ப்புகளையும் எல்லாருக்கும் தரும் எனக்கும் தருகிறது.

மது மெதுவாக தலையசைத்து, அவள் கைகளைப் பார்த்தாள்.

மது (மென்மையாக): ரியா... அவள் அவனை உண்மையிலேயே கவனித்துக்கொண்டாள், ஆ?

ஜான்: ம்ம் ஆமா . இந்த முறை அவள் நடிக்கவில்லை.
அவள் குற்ற உணர்ச்சியில் உணர்ந்தாள்… அவள் அவனை நேசிக்க ஆரம்பித்தாள்.
அவள் ராமை விரும்புகிறேன்

மதுவின் மார்பில் ஒரு விசித்திரமான அரவணைப்பை உணர்ந்தாள். நிம்மதி. மூடல். அதே நேரத்தில், அவள் ஒரு காலத்தில் கற்பனை செய்த வாழ்க்கைக்காக சோகம்.

அவள் கண்ணீர் மல்க ஜானைப் பார்த்தாள்.

மது: உனக்குத் தெரியும்… இதையெல்லாம் கேட்டு நான் ஏதோ சாதித்தேன்.

ஜான்:என்ன?

மது நடுங்கிய மூச்சு விட்டாள். மது: அவள் அவனை எப்படி கவனித்துக்கொண்டாளோ அப்படித்தான் நீயும் என்னை கவனித்துக்கொள்கிறாய்
உண்மையில்… அதை விட.

என் உடைந்த திருமணத்திற்காக நான் அழுது கொண்டிருந்தேன்…
ஆனால் இவ்வளவு நேரமும்… நீதான் என்னைப் பிடித்துக் கொண்டாய்.

ஜான் ஒரு கணம் தன் சொந்த உணர்ச்சிகளால் சங்கடமாகப் பார்த்தான்.

ஜான் (மென்மையான ஆனால் கரடுமுரடான): மது... என்னை ஒப்பிடாதே.

நான் உன்னை காதலிக்கிறேன், அவ்வளவுதான்.

மது கண்ணீரைத் துடைத்துக்கொண்டு லேசாக சிரித்தாள்.

மது: எனக்குத் தெரியும் ஜான் ...
ராம் மற்றும் ரியாவின் பயணத்தைப் பற்றிக் கேள்விப்பட்டபோது...
நான்... சுதந்திரமாக உணர்கிறேன், ஜான்.
என் மார்பில் ஒரு முடிச்சு இறுதியாக திறந்தது போல.

அவள் வயிற்றை மெதுவாகத் தொட்டாள்.

மது (லேசாக வெட்கப்பட்டு): இந்தக் குழந்தை... இந்த ரவுடியின் குழந்தை நான் சுமப்பேன் என்று நான் நினைத்துகூடஇல்லை ...
நான் நினைக்கிறேன்... நான் ஏற்கனவே என் வாழ்க்கையைத் தேர்ந்தெடுத்தேன்

ஜானின் கண்கள் உடனடியாக மென்மையாகின.

ஜான்:அதாவது?

மது வெட்கப்பட்ட நம்பிக்கையுடன் அவனைப் பார்த்தாள்.

மது: அதாவது...நான் உன்னைத் தேர்ந்தெடுக்கிறேன், ஜான்.


மது ஜானுடன் அவன் வீட்டில் இருந்தாள்
ராம் மற்றும் மது டிவோர்ஸ் அப்ளை பன்னிட்டாங்க இருவரும் டிவோர்ஸ் சமரசம் முறை 2 அல்லது 3 மாதம் டிவோர்ஸ் வந்துரும் அதற்குள் ரியா தன் அணைத்து சொத்து நகை எல்லாத்தயும் வித்து கேரளாவில் ஒரு எஸ்டேட் வாங்கினால் ராம் மற்றும் அவள் வாழ அப்புறம் ரியா போதை பழக்கத்தை விட மறந்து மாத்திரை சாப்பிட்டு கொண்டு இருந்தாள் ..... நால்வரும் டிவோர்ஸ் வெயிட் பன்னிட்டு இருந்தாங்க ....

[sreejachandranhot]

மும்பையில் இரண்டு வருடத்திற்கு முன்பு ........


விக்ரம் சிங் ஒரு ஊழல் நிறைந்த அரசு அதிகாரி, ஆனால் பலவீனமான, பயந்த மனிதரும் கூட.
அவர் பல ஆண்டுகளாக அபகரிப்புகளை மேற்கொண்டு வந்தார்...
ஒரு பெரிய வழக்கில், இரண்டு கார்ப்பரேட் குழுக்களுக்கு இரட்டை நில ஆவணங்களை வழங்கினார்.
இரு குழுக்களும் சண்டையிட்டனர்.
இரு குழுக்களும் புகார் அளித்தனர்.
இறுதியாக, இந்த விஷயம் மத்திய அமைச்சரை எட்டியது.
விக்ரமுக்கு ஒரு அறிவிப்பு வந்தது.
சஸ்பெண்ட், விசாரணை மற்றும் சாத்தியமான கைது.
விக்ரம் பீதியடைந்தார்.
அவரால் தூங்க முடியவில்லை, பேச முடியவில்லை, தன்னைத் தற்காத்துக் கொள்ளக் கூட முடியவில்லை.


அவரது மனைவி ஷனயா, துணிச்சலான மற்றும் புத்திசாலி, ஒரு விஷயத்தை மட்டுமே புரிந்து கொண்டாள்
விக்ரமால் இதைக் கையாள முடியாது.
அவர் சரிந்துவிடுவார்.
வேறு யாராவது அவரைக் காப்பாற்ற வேண்டும்.



அவள் வட்டாரத்தில் உள்ள அரசியலிலும் காவல்துறையிலும் அதிக தொடர்புகளைக் கொண்ட டெல்லி மினிஸ்டர் தொடர்பு உள்ள ஜானிடம் சென்றாள்.

அவள் ஜான் மும்பை வரும்போது ரகசியமாகச் சந்தித்து கெஞ்சினாள்

ஜான்...தயவுசெய்து என் கணவரைக் காப்பாற்றுங்கள்.
அவர்கள் அவரை அழித்துவிடுவார்கள்.
வேறு என்ன செய்வது என்று எனக்குத் தெரியவில்லை.
ஜான் உதவ ஒப்புக்கொண்டான் .


அவன் அரசியல் அழுத்தத்தை நிர்வகித்தார், அதிகாரிகளை சமாதானப்படுத்தினார், ஊடக கசிவுகளைக் கட்டுப்படுத்தினார்.

பின்பு அந்த கம்பெனி மோசமான விஷயங்களை வெளிய விட்டு அவங்களை சரவிக்கு கொண்டு வந்தான் பின்பு மினிஸ்டர் பயன்படுத்தி அவன் அந்த புகாரை பொய் என்று விக்ரமை விடுவித்தான்
அந்த பதட்டமான வாரங்களில்... ஷானயா ஜானுடன் இருந்தாள்
சந்திப்புகள் இரவு நேர சந்திப்புகளாக மாறியது.
மன அழுத்தம் ஈர்ப்பாக மாறியது.
விக்ரம் விட ஜானிடம் .ஈர்ப்பு ஒரு அவளுக்கு தந்தது
ஷானயா அதை விக்ரம் மோசமாக மறைத்தாள்.

ஒரு நாள் ஜான் ஹோட்டலில் பார்ட்டி

ஜான் விக்ரம் ஷானயா மூவரும் குடிக்க அப்போ அவள் பாத்ரூம் சென்றால் அப்பொழுது விக்ரம் மற்றும் ஜான் அவர்கள் அறையில் பேசிக்கொண்டு இறந்தனர்



விக்ரம் : ஓ ஜான் . இந்த உதவிக்கு மிக்க நன்றி. என்று

அவள் உள்ள நுழைய இதைக் கேட்டு உள்ளே செல்வதற்குப் பதிலாக, ஜன்னல் வழியாகப் பார்க்க முடிவு செய்தாள்.

அவள் சற்று முன்னோக்கி நடந்து சென்று உள்ளே நடக்கும் விஷயங்களைப் பார்க்கக்கூடிய ஒரு ஜன்னலைக் கண்டாள்.

அவள் ஜன்னல் வழியாகப் பார்த்தாள், ஜான் முதுகு தன்னை நோக்கி இருப்பதையும், விக்ரம் பக்கவாட்டில் அமர்ந்திருப்பதையும் கண்டாள்.

அவள் அவர்களின் உரையாடலை எளிதாகக் கேட்க முடிந்தது. விக்ரம் எளிதில் போதையில் இருந்தார். அவளுக்கு அவர் குடிக்கவில்லை என்பது தெரியும். இது ஜான் தான் குடிக்க வைத்திருக்க வேண்டும். அவள் அதை நிறுத்தியிருக்கலாம், ஆனால் அதை அவள் வெளியே கேட்க விரும்பினாள்.

ஜான் : சரி, விக்ரம் , உன் செக்ஸ் வாழ்க்கை எப்படி இருக்கிறது என்று சொல்லு?

இந்த சாதாரண உரையாடலைக் கேட்டு அவள் அதிர்ச்சியடைந்தாள்.

விக்ரம் : ஷானயா மிகவும் கவர்ச்சியாக இருக்கிறாள். அவளை திருப்திப்படுத்த என்னால் முடியாது என்று நினைக்கிறேன்.

அதைக் கேட்டு ஜான் மகிழ்ச்சியடைந்தான் . "உண்மையா, ஏன் அப்படி நினைக்கிறீங்க? நீங்க இளமையா, ஃபிட்டா இருக்கீங்க" என்று கேட்டான் .

விக்ரம் : நான் இளமையா, ஃபிட்டா இருக்கேன் , ஆனா அவ கட்டிலில் ஒரு சிங்கம். எனக்குத் தெரியும். அவ இப்படிச் சொல்லவே மாட்டேங்குது, ஆனா எனக்குத் தெரியும். நான் அவளை செய்யும் போது அவ புண்டை ரொம்ப சூடா இருக்கும், அப்போதே நான் கம்மி ஆயிடுவேன். அவ பொண்ணு ரொம்ப சூடா இருக்கு.

அவள் விக்ரம் மேல ரொம்ப கோபமா இருந்தாங்க. அவன் குடிபோதையில் இருப்பது அவளுக்குத் தெரியும், ஆனா இதுலயும் தன் கணவர் தன் மனைவியை ஃபக் செய்ய விரும்பும் ஒரு ஆணுடன் பேசுவார்னு எதிர்பார்க்கல. விக்ரம் இங்கே கூட்டிட்டு வந்த ஜானோட நோக்கம் அவளுக்கு முழுசாப் புரிஞ்சுது.

ஜான் : ஓ, அது வருத்தமா இருக்கு. உங்க பெரிய பூலு எப்படியும் அதை ரசிக்கும்னு நம்புங்க. ஜான் சொல்லும்போது, விக்ரமை நோக்கி கொஞ்சம் நகர்ந்து தன் பூளை பேண்ட் மேல பிடிக்க முயற்சி பண்ணேன். அவனால் அப்படிச் செய்ய முடியவில்லை. அவன் அப்படிச் செய்ய சில நொடிகள் ஆனது, விக்ரம் சுன்னி பிடிச்சதும் அவன் பொண்ணு மாதிரி சிரித்தான்.

ஜான் தன் பேண்டை தளர்த்தி தன் பூளை முன்னாடியே எடுத்துட்டான். விக்ரம் அவரைத் தடுக்க முயன்றார், ஆனால் ஜான் வலிமையாக இருந்ததால் அவன் கைவிட்டான் .

விக்ரம் பேண்ட் மற்றும் உள்ளாடை முழங்காலில் விழுந்தது. ஜான் தனது பூளை உடன் விளையாடிக் கொண்டிருந்தான் .

ஜான் : ஷானயாயின் தினமும் வரவேற்கும் அதிர்ஷ்டசாலி அவளுக்கு செய்யப்பட்டது இதுதான்.

நஸ்ரூஃப் தனது புண்டையையும் விஷாலின் பூளையும் அவளுக்கு செய்யப்பட்டது என்று கூப்பிடுவதை ஷாலினி கேட்டாள் . ஜான் விக்ரம் ஆடைகளை அவிழ்த்து, பின்னர் தன்னையும் அவளுடைய கணவரையும் பற்றிய அவரது கூற்றுகளைப் பார்த்து அவள் அதிர்ச்சியடைந்தாள். ஜன்னல் வழியாகத் தான் பார்க்க முடிந்ததைக் கண்டு அவள் அதிர்ச்சியடைந்தாள். விக்ரம் டிக் ஒரு டிக் அல்ல, அவளுக்கு செய்யப்பட்டது இல்லை என்று அவள் ஒப்புக்கொண்டாள், மேலும் அவளுடைய புண்டை பற்றிய ஜான் கருத்து அவளை புண்டை மேலும் நனைக்கத் ஒழுக தொடங்கியது.

ஜான் : உண்மையான பூலை நான் உங்களுக்குக் காட்டுகிறேன் விக்ரம் .

அதனுடன் ஜான் தனது பேண்டைத் தளர்த்தினார், அவரது பூல் விக்ரம்க்கு முன்னால் வெளிப்பட்டது.

விக்ரம் : ஐயோ கடவுளே ஜான் . இது கருப்பு ஆபாசத்தைப் போலவே மிகவும் பெரியது……. விக்ரம் ஜானின் பூல் ஐ தொட்டு “எனக்கும் இந்த மாதிரி ஒரு டிக் இருந்தா நல்லா இருக்கும். ஷானயா இந்த மாதிரி டிக்க்கு தகுதியானவளா….
அதனால விக்ரம் சுயநினைவை இழந்தான்.

அவள் நஸ்ரூஃபின் டிக் பார்க்க விரும்பினாள், ஆனால் அந்த கோணத்தில் இருந்து பார்க்க முடியவில்லை.

ஜான் : நீ எவ்வளவு துரதிர்ஷ்டசாலி. உனக்கு ரொம்ப அழகான மனைவி இருக்கா, ஆனா அவளை திருப்திப்படுத்த முடியாது. உன்னோட கர்ப்பத்தை நீ பண்ண முடிஞ்சதை நம்பவே முடியல. ஆமா, உன் மனைவி இதுக்கு தகுதியானவளா இருக்கா, கவலைப்படாதே, நான் அவங்கள எல்லாத்தையும் செத்துடுவேன்.
ஜான் அப்படி சொல்றதை அவள் கேட்டா. ஷாலினி மேல வெக்க பட்டுக்கொண்டு
ஜான் இன்னும் பெருமையா சொல்லிட்டு இருந்தாரு.

இன்னைக்கு அவள் வந்த டிரஸ்ல பிகினியில ரெண்டு ராத்திரியும் பார்த்திருக்கேன். நாங்க ரெண்டு பேரும் முயல் மாதிரி டிக் பண்ணுற நாள் ரொம்ப தூரத்துல இல்ல. அவளைப் பத்தி யோசிச்சு நான் ரொம்ப சுயஇன்பம் பண்ணிட்டேன். அவ என் படுக்கைக்கு ராணியா இருப்பா. ஆஹ்ஹ்ஹ்ஹ்”. அவன் ஆவேசமா சுயஇன்பம் பண்ணிட்டு இருந்தான்.

ஷாலினிக்கு அது அதிர்ச்சிகளின் மாலைப் பொழுதாக இருந்தது. அவள் அணிந்திருந்த சேலை நஸ்ரூப்பின் விருப்பப்படி இருந்தது என்பது அவளுக்குத் தெரிந்தது மட்டுமல்லாமல், இரண்டு சந்தர்ப்பங்களிலும் அலிபாக்கில் அவளை பிகினியில் பார்த்திருக்கிறான். அவன் இப்போது சுயஇன்பம் செய்து கொண்டிருந்தான், ஆனால் ஷாலினி இன்னும் அவன் பெருமையாகப் பேசிக்கொண்டிருந்த நஸ்ரூப்பின் ஆண்குறியைப் பார்க்க முடியவில்லை. அவன் வந்தான், ஷாலினிக்கு அடர்த்தியான சூடான விந்து விந்து வாசனை வந்தது. அது யூசுப்பின் வாசனையும் அலிபாக்கில் அன்று இரவும் இருந்தது போல இருந்தது. சரி, இப்போது நஸ்ரூஃப் தன்னைப் பார்த்து சுயஇன்பம் செய்து கொள்கிறான் என்பது அவளுக்குத் தெரியும்.

சுயஇன்பம் செய்த பிறகு, ஜான் ஒரு கரண்டியை எடுத்து தரையில் இருந்து தனது விந்துவின் ஒரு பகுதியை சேகரித்து விக்ரம்க்கு ஊட்டினாள். அவள் அதைப் பார்த்தாள், அவள் விஷாலின் உதடுகளை சுவைக்கும் தருணத்தில் அவள் ஜானின் விந்துவை சுவைப்பாள் என்பது அவளுக்குத் தெரியும். ஜான் தன் விந்துவை விழுங்கும்படி அவள் மீது கோபப்படவில்லை. பின்னர் ஜான் விக்ரம் பேண்டை இறுக்குவதைக் கண்டாள். அவன் இப்போது அறையிலிருந்து வெளியே வருவது தெளிவாகத் தெரிந்தது.

அவள் பிரதான விருந்து இருந்த பிரதான மண்டபத்தை நோக்கி ஓடினாள் . அங்கே இன்னும் போதுமான மக்கள் இருந்தனர். மக்கள் நடனத்தை ரசித்துக் கொண்டிருந்தனள் . அவள் அமைதியாக அங்கு சென்று அமர்ந்தாள் .

ஜான் விக்ரம் தோளில் சுமந்து செல்வதை அவள் பார்த்தாள். அவள் அதிர்ச்சியூட்டும் விதத்தில் ஜான் மற்றும் விக்ரம்ப் பார்த்தாள். கடைசி சில நிமிடங்களில் என்ன நடந்தது என்று அவளுக்கு தெரியாது என்றும், அவள் அவர்களின் உரையாடலைக் கேட்டாள் என்பது ஜான் அறிந்திருக்கவில்லை என்றும், குறிப்பாக அவர்கள் அவளைப் பற்றிப் பேசிக்கொண்டிருந்த பகுதியைக் கேட்டாள் என்றும் அவள் கூறினாள்.

விக்ரம் ஒரு புதிய வாய்ப்பைப் பெற்று உற்சாகமாக இருப்பதாகவும், நாம் எதிர்பார்க்கும் அளவை விட சற்று அதிகமாகக் குடிப்பதாகவும் ஜான் அவளிடம் கூறினார்.விக்ரம் ஒருபோதும் தனியாகக் குடிப்பதில்லை என்பது அவள்க்குத் தெரியும். அவர் அதில் ஏமாற்றப்பட்டார். ஆனால் அவள் அந்தக் கருத்துக்கு ஒப்புக்கொண்டாள்.

[sreejachandranhot]

ஜான் : மன்னிக்கவும் ஷானயா விக்ரம் அதிகம் குடிப்பதை நான் தடுத்திருக்க வேண்டும்.
அது பொய் என்று அவளுக்கு தெரியும்

ஷானயா : பரவாயில்லை ஜான் . பார்ட்டிகளில் எல்லாரும் குடிபோதையில் இருக்க வேண்டும்.

அவர்கள் இருவரும் கிளம்பும் நேரம்

அவன் கைகளை குலுக்க எடுத்தான்.

அவள் அவனுடன் உடலுறவு கொண்டால் அவன் தன் மரியாதையைப் பாதுகாப்பான் என்று அவளுக்கு இப்போது தெரியும். இதைத்தான் அவள் தேடிக்கொண்டிருந்தாள். அவன் சுயஇன்பம் செய்து கொண்டிருக்கும்போது அவன் பூல் பார்க்க முடியாததால் அவள் ஏமாற்றமடைந்தாள்.

ஷாலினி: ஓ, சரி! ஜான் .

அவள் தன் கையை வெளியே எடுத்தாள், இருவரும் கைகுலுக்கினர்.ஜான் மீண்டும் அவள் உள்ளங்கையை முத்தமிட்டான் .

ஷானயா : ஓ, தயவுசெய்து ஜான் . என் கணவர் இங்கே இருக்கிறார்.

ஜான் : சரி, அவர் இப்போதைக்கு தூங்கிக் கொண்டிருக்கிறார். உங்க கணவர் இங்கே இருக்கிறார் என்று நீங்கள் என்ன சொல்கிறீர்கள்? அவர் இங்கே இல்லையென்றால், நீங்கள் இலவச பாஸ் கொடுத்திருப்பீர்களா?

ஷானயா அவன் கண்களைப் பார்த்து, “இல்லை. ஆம். ஒருவேளை இல்லை. இருக்கலாம். யாருக்குத் தெரியும், இல்லையா?

ஷானயா ஜான்க்குக் சம்மதம் என்று முதல் தெளிவான குறிப்பு இது.

ஷானயா : சரி! நான் இப்போ கிளம்புறேன்.

அவள் காரில் ஏறி, ஜானிடம் விடைபெற்றாள்.

ஜான் : அப்புறம் பார்க்கலாம்.

ஷானயா : சரி, நீ இன்று நிறைய பார்த்திருக்கிறாய், இல்லையா? அவள் தன் மார்பகங்களைப் பார்த்து, இதைச் சொல்லிவிட்டு, தன் உதடுகளை நக்கி, காரை ஓட்டிச் சென்றாள்.

அவள் பின்புறக் கண்ணாடி வழியாக ஜான் பார்த்தாள், அவன் தன் பூளை தன் பேண்ட் மீது தடவுவதைக் கண்டாள். அவள் அவனுடைய பூளையும் பார்த்திருக்க வேண்டும் என்று விரும்பினாள்.

அவள் அடுத்த 10 நிமிடங்கள் வாகனம் ஓட்டிக் கொண்டிருந்தாள், விக்ரம் முணுமுணுத்ததைக் கேட்டதும், “ஓ ஜான் , உன் டிக் ரொம்பப் பெரியது. கருப்பு ஆபாசப் படங்கள் போல

ஷானயா அதைக் கேட்டாள். அவள், “சரி, விக்ரம் , நீ சொல்வது உண்மையாக இருந்தால், உன் மனைவி விரைவில் அந்தச் டிக் மீது சவாரி செய்வாள்” என்றாள்.

அவள் ஒரு மணி நேரத்தில் வீட்டை அடைந்தாள். விக்ரம் காரில் இருந்து இறக்கி படுக்கையில் படுக்க வைக்க வீட்டுப் பணிப்பெண்ணின் உதவியை நாடினாள். வீட்டுப் பணிப்பெண் அறையை விட்டு வெளியேறினாள், அவள் விக்ரமுடைய உடைகளை மாற்றத் தொடங்கினாள். அவள் உடை மாற்றிக்கொண்டு இருக்கும்போது, ​​விஷால் மீண்டும் முணுமுணுத்தாள், “ஷானயா , நான் மிகவும் வருந்துகிறேன். உன்னை திருப்திப்படுத்த முடியவில்லை. நீ சொல்லவில்லை என்றாலும் , ஆனால் நீ திருப்தி அடையவில்லை என்பது எனக்குத் தெரியும். ஜான்க்கு ஒரு பெரிய ஆண்குறி இருக்கிறது என்பது உனக்குத் தெரியும்... அந்த ஆபாசப் படங்களைப் போலவே...

அவள் விக்ரமை பார்த்து சிரித்து, அவன் உதடுகளை முத்தமிட்டாள். இறுதியாக அவளால் ஜானின் விந்தணுவின் சுவையைப் பெற முடிந்தது. அது கொஞ்சம் வறண்டு, இப்போது மிகவும் நீர்த்தமாக இருந்தது. அவள் விந்தணுவை ருசிக்கும் நேரம் வந்துவிட்டது. அவள் இன்னும் அதிகமாக விரும்பினாள், அவள் ஜான் விந்தணுவை விரும்பினாள், ஆனால் அவளிடம் இருந்ததெல்லாம் அவள் முன் விக்ரம் மட்டுமே. அவள் விக்ரமின் பைஜாமாவைத் திறந்து அவனது சுன்னியைப் பார்த்தாள். அதை உறிஞ்ச ஆரம்பித்தாள். விக்ரமின் ஆண்குறி அவள் வாயில் இருந்தது இதுவே முதல் முறை. சில நொடிகளில் விக்ரம் அவள் வாயில் வந்தது. ஷானயா முதல் முறையாக தன் கணவரின் ஆண்குறியை உறிஞ்சுவதில் மகிழ்ச்சியடைந்தாள்.

ஷானயா : கவலைப்படாதே பேபி . நான் உன்னை ஒருபோதும் விட்டுவிட மாட்டேன். எதுவாக இருந்தாலும் சரி. என்றாள். ஜான் அவனையும் அடக்கி நம்ம வாழ்கை முன்னேறலாம் அவள் உறுதி செய்ய வேண்டியிருந்தது. வார்த்தைகளுடன் விளையாடுவது எளிதானது, ஆனால் அவள் எச்சரிக்கையாக இல்லாவிட்டால் டிக் விளையாடுவது மிகவும் விலை உயர்ந்ததாக இருக்கும் என்று அவள் நினைத்தாள்.

ஷானயா தனது ஆடைகளைக் கழற்றிவிட்டு நிர்வாணமாக இருந்தாள். அவள் குளியலறைக்குச் செல்லும்போது அவளுடைய தொலைபேசியில் ஒரு குறுஞ்செய்தி ரிங்டோன் கேட்டது.

அவள் தனது தொலைபேசியைப் பார்த்தாள். அது ஜான்டமிருந்து வந்தது.

ஜான் விக்ரம் தொலைபேசியின் GPS ஐப் பின்தொடர்ந்து கொண்டிருந்தார். அவர்கள் வீட்டிற்கு வந்துவிட்டதைக் கண்டான். அவன் சில நிமிடங்கள் எடுத்துக்கொண்டு ஷானயாக்கு வாட்ஸ்அப்பில் குறுஞ்செய்தி அனுப்ப முடிவு செய்தான். அவனிடமிருந்து ஒரு வாட்ஸ்அப் குறுஞ்செய்தி வந்த நேரம் இது என்று அவள் நினைத்தாள்.

அவள் குறுஞ்செய்தியைப் படித்தாள். நீல நிற டிக் அடையாளத்தைப் பார்த்து ஜான் ஆண்குறி துடித்தது. "வீட்டுக்கு சென்றுவிட்டியா ?" என்று உரை எழுதப்பட்டது.

ஷானயா ஆழ்ந்த மூச்சை எடுத்து டிப்பே செய்யத் தொடங்கினாள்.

ஷானயா : ஆம்.

ஜான் : ஏதேனும் சிக்கல்களை எதிர்கொண்டீர்களா?

ஷானயா : இல்லை. பரவாயில்லை

விருந்தின் போது எல்லருடன் பழகும்போது ஜான் தனது சில புகைப்படங்களைப் பகிர்ந்து கொண்டார்.

அவள் புகைப்படங்களைப் பார்த்தாள். அவள் மீண்டும் அதிர்ச்சியடைந்தாள். ஜான் தனது புகைப்படங்களை எடுத்திருந்தாள்.

ஷானயா : என்ன? இது எப்போது?
ஜான் : எது, எப்போது முக்கியமில்லை ஷானயா .
ஷாலினி: அப்புறம் என்ன முக்கியம்?
ஜான் : முக்கியமான விஷயம் என்னவென்றால், நான் ஒரு அழகான பெண்ணை அழகான வசீகரத்தில் பார்த்திருக்கிறேன்.
ஷானயா : ஓ அப்படியா?
ஜான் : நீங்கள் மிகவும் கவர்ச்சியாகத் தெரிந்தீர்கள். அந்த சேலை மிகவும் அதிர்ஷ்டசாலி.
ஷானயா : அப்படியா தேங்க்ஸ் .

ஜான் : நான் அந்த சேலையாக இருந்திருக்க விரும்புகிறேன். நீங்கள் இன்னும் அந்த சேலையை அணிந்திருக்கிறீர்களா? ஒரு செல்ஃபியை பகிர்ந்து கொள்ள முடியுமா?

ஷானயா அந்த சேலை படுக்கையில் கிடப்பதைப் பார்த்தாள். அவள் தன் உடைகள் அனைத்தையும் தரையில் போட்டாள். ரவிக்கை அவளுடைய பிரா மற்றும் பேண்டி. ஷாலினி அவளுடைய பேண்டியின் வாசனையை உணர்ந்தாள். அது முற்றிலும் நனைந்திருந்தது, அவளுடைய புண்டை இன்னும் கசிந்து கொண்டிருந்தது.
ஷானயா எல்லா ஆடைகளின் நடுவிலும் உள்ளாடைகளை வைத்திருந்தாள், ஒரு புகைப்படத்தை எடுத்து ஜான்யுடன் பகிர்ந்து கொண்டாள்.

அவள் மேலும் சொன்னாள் இது உனக்கு .............

ஜான் புகைப்படத்தைப் பார்த்து சோபாவில் இருந்து குதித்தான். அவன் ஒரு கையால் சுயஇன்பம் செய்து கொண்டிருந்தான்,

[sreejachandranhot]

அன்று காலை விக்ரம் வழக்கத்திற்கு மாறாக நடந்து கொள்ளவில்லை. ஷானயாயும் வீடு வேலை செய்துகொண்டு இருந்தாள். ஜான் செய்தி அல்லது அழைப்பை அவள் எதிர்பார்த்திருந்தாள், ஆனால் இதுவரை எதுவும் இல்லை.

அவள் தன் தொலைபேசியை ஸ்க்ரோல் செய்து கொண்டிருந்தபோது மதியம், அவள் தன் தொலைபேசியில் என்ன இருக்கிறது என்று பார்க்க முயன்ற ....இப்படி செல்ல

ஷானயா இப்போது மிகவும் கவனமாக இருந்தாள். ஜானுடன் அவள் என்ன வகையான அரட்டைகள் செய்கிறாள் என்பது அவளுக்குத் தெரியும். அவள் தனது வாட்ஸ்அப், புகைப்பட கேலரியைப் பூட்டி, அறிவிப்புகளையும் மறைத்தாள். ஜான் குறுஞ்செய்தி அல்லது அழைப்பிற்காக அவள் காத்திருந்தாள்.

மறுபுறம், விக்ரம் சரியாக காலை 10 மணிக்கு ஜானின் பண்ணை வீட்டை அடைந்தாள். முன்பும் அவர் சில முறை இங்கு வந்திருந்தான் , ஆனால் பேச்சு வார்த்தைக்கு மட்டுமே. பண்ணை வீட்டிற்குள் மஞ்சு என்ற ஒரு ஆண்ட்டி மட்டுமே வேலை செய்கிறார்கள் என்பது அவனுக்கு தெரியும். ஜான் கூட மஞ்சு எப்படிப்பட்ட வாழ்க்கை முறையை வழிநடத்துகிறாள் என்பது அவனுக்கு தெரியும், அதனால்தான் அவன் ஜானிடம் அத்தகைய உதவியைக் கோரினான் .

அவன் படிக்கும் அறையில் ஜான்க்காகக் காத்திருந்தான் . ஜான் பதிவைச் சரிபார்த்தான் , அது வேலை செய்து கொண்டிருந்தது, மஞ்சு வந்து அவருக்கு தண்ணீர் பரிமாறினார். அவர் நன்றி சொல்லிவிட்டு அவள் வெளியேறினாள். அவள் அறையை விட்டு வெளியேறியவுடன், அவள் மாஸ்டர் படுக்கையறையை நோக்கி ஓடினாள். .

ஜான் படிக்கும் அறைக்குள் சென்றார். அவர் ஒரு லோயர் சேட்டை அணிந்திருந்தார், சட்டையின்றி வெறும் மார்புடன் வந்தான் . இதற்கு அவருக்கு ஒரு காரணம் இருந்தது.

ஜான் சோபா நாற்காலியில் தன்னை வசதியாகக் காட்டிக் கொண்டு, “என்ன நடந்தது என்று சொல்லுங்கள் விக்ரம் ?” என்றார்.

ஷானயா முதல் முறையாக அவர் மீது ஏறியபோது, ​​நேற்று இரவு ஷாலினியுடன் நடந்த உடலுறவு தொடர்ச்சியையும், அவர் கண்ட கனவையும் விக்ரம் விவரித்தார். ஷாலினியை ஃபக் செய்து அவளுடைய தேவைகளை பூர்த்தி செய்யுமாறு அவன் ஜானிடம் கெஞ்சினான் .

ஜான் அதிகம் எதிர்வினையாற்றவில்லை. அவன் முகம் முழுவதும் ஒரு தீவிரமான தோற்றத்தைக் கொண்டிருந்தார், இருப்பினும் அவர் உள்ளிருந்து மிகவும் மகிழ்ச்சியாக இருந்தான் .

ஜான் : அவ கூட படுக்க எனக்கு ஓகே தான் , ஆனால் எனக்கு என் நிபந்தனைகள் உள்ளன. நான் பெண்களை படுக்க செய்ய கட்டாயப்படுத்துவதில்லை, நான் அவர்களை மயக்கி பின்னர் அவளை செஸ் வெச்சுப்பேன் . நீங்கள் இதைப் பற்றி எவ்வளவு சீரியஸாக இருக்கிறீர்கள் என்பதை நான் அறிய விரும்புகிறேன். உங்களிடமிருந்து எனக்கு சில உறுதிமொழி வேண்டும்.

விக்ரம் : எதுவாக இருந்தாலும் ஓகே . நான் உங்களுக்காக எதையும் செய்வேன்.

ஜான் : சரி, முதலில் நீங்கள் என்ன நடந்தாலும் அவளை விவாகரத்து செய்ய கூடாது என்று எனக்கு சத்தியம் செய்ய வேண்டும். பாருங்கள், நீங்கள் பார்த்தபடி எனக்கு ஒரு பெரிய லண்ட் உள்ளது, மேலும் நீங்கள் உடலுறவு கொள்ளும்போது ஷாலினி காட்டுத்தனமாக ஒப்பேன் .அவளுக்கு புடிச்சுருந்தா ரெளஷன்ஷிப் வரும் அனா நான் அவ லவ் கல்யாணம் செஞ்சுக்க மாட்டேன் ,குழந்தை வாய்ப்பே இல்லை நீங்க பிளான் பண்ண அந்த டைம் நான் உங்களை டிஸ்டர்ப் பண்ண மாட்டேன் , அவ எனக்கு வப்பாட்டி இருக்கனும் தோணும் போது படுக்கணும் நீங்கள் அவளை விவாகரத்து செய்ய கூடாது . நான் இதைச் சொல்றதுக்குக் காரணம் என்னன்னா, என் பூல் ஷாலினியை திருப்திப்படுத்தும்னு எனக்குத் தெரியும், ஆனா அவளுக்கு இன்னும் தேவைன்னா நான் இல்லாத போது யாராவது கூட்டிட்டு வந்து ஒத்த எனக்கு சுத்தமா புடிக்காது .....

நான் வப்பாட்டி இருந்தாலும் எனக்கு தான் வப்பாட்டி இருக்கனும் ......எதிர்காலத்துல மாறலாம் நான் அவளை யாரு கூடவும் படுக்க சொல்ல மாட்டேன் நீங்க வேற யாராவது கூட்டிட்டு வந்து படுக்க சொல்லி அவளை இழந்துட்டா அதுக்கு நான் பொறுப்புங்கமாட்டேன் ....

நமக்கு எதிரிகள் அதிகம் அதான் சொல்லுறேன்

விக்ரம் : எதுவா இருந்தாலும் நான் அவளை விவாகரத்து பண்ண மாட்டேன். நான் இன்னும் அவளை நேசிக்கிறேன், நான் அவளுக்கு இணையானவள் இல்லை.

அப்போது மஞ்சு ஜூஸ் கொண்டு வர
ஜான் மஞ்சுவை அவன் மடில உக்கார வெச்சுகிட்டு விக்ரம் பார்த்து ,

ஜான் : இதோ இருக்காளே மஞ்சு அவ புருஷனும் இப்படி தான் வந்து நின்னான் ......நான் அவளை வப்பாட்டி வெச்சுக்கிட்டேன் ஆனா அவன் புருஷன் ஆசை அதிகம் ஆகி எல்லாருக்குடையும் படுக்கணும் ஆசை பட்டான் என் எதிரிகள் கூட சவகாசம் வெச்சுக்கிட்டான் ....நான் அவ்ளோ சொல்லி கேக்காம .....இவ அவங்க கிட்ட மாட்டிக்கிட்டா என் ரகசியம் தெரிஞ்சுக்க ஆசை பட்டாங்க ...அப்பறம் அவன் புருஷன் கொண்டுட்டேன் ...இவளை மும்பை கூட்டிட்டு வந்து வெச்சுக்கிட்டேன் ......

என்று சொல்லி மஞ்சு மாற கசக்க

மஞ்சு : ஆஹ் ............................ஷ் ..................மாமா

விக்ரம் பயத்தில் நடுங்க ..........

ஜான் : பயப்பட வேண்டாம் விக்ரம் நம் கிட்ட கரெக்ட் இருந்த எல்லாம் கரெக்ட் நடக்கும் ........


விக்ரம் ஜான் விடை பெற்று கிளம்ப

மஞ்சு : ஏன் மாமா இப்படி பயமுத்தனா எப்படி அவன் பொண்டாட்டி கூட்டி குடுப்பான்

ஜான் மஞ்சு தூக்கி தோளில் போட்டுகொண்டு பெடறூம் நடக்க

ஜான் : அதெல்லாம் குடுப்பான் டி ............................நீ வா

மஞ்சு : உனக்கு என் மேல ஆசை அடங்கவே அடங்காதுல .........

ஜான் : இப்படி கொழுத்து இருந்த யாருக்குதான் அடங்கும் டி



manju

[sreejachandranhot]

மஞ்சு ஜான்பைப் பார்த்து நிலைகுலைந்து நின்றாள். அவளால் அவனது அரை நிமிர்ந்த சுன்னியை மட்டுமே கவனிக்க முடிந்தது, ஆனால் இப்போது அவள் அவனது முழு உடலையும் ஸ்கேன் செய்தாள். அவன் உண்மையில் தசைநார் உடல் கொண்டவன் என்பதைக் கண்டாள். ஒருவேளை சிக்ஸ் பேக் ஏபி மற்றும் அனைத்தும் இல்லை, ஆனால் அவன் உண்மையில் நன்றாக கட்டமைக்கப்பட்டிருந்தான். அவன் வயிற்றில் கொழுப்பு இல்லை, அது தட்டையாக இருந்தது. அவன் சுன்னி அவன் உள்ளாடைக்குள் குத்தியது. அவளுடைய பெண்குறி ஈரமாக இருப்பதையும் அவளால் உணர முடிந்தது. அவன் அவளைப் பார்த்து அவன் உதடுகளை நக்குவதை அவள் பார்த்தாள். அவள் அவனது கரடுமுரடான உதடுகளைப் பார்த்தாள். அவன் உதடுகள் அவளது புண்டையில் கொடுக்க விரும்பினாள்.

ஜான் : நீ ஒரு ஆபாச நட்சத்திரம் போல என்று நான் சொல்ல வேண்டும்.

மஞ்சு : ஓ ஆமாம்! என் கணவரும் அப்படித்தான் சொல்கிறார், ஆனால் நான் அவருக்கு மிகவும் அதிகமாக இருக்கிறேன்.அதான் நீ என்னை தூக்கிட்டு வந்துட்ட

ஜான் உள்ளாடை மேல தன் டிக் கீறிட்டு மஞ்சு யை நோக்கி நகர்ந்தான். அவன் அவளுக்கு மிக அருகில் வந்து, “அப்போ உன்னை அங்க கூட்டிட்டு போகலாம், சரியா”ன்னு சொல்லி, அவளை வலது கையால பிடிச்சுக்கிட்டு தன்னோட இழுத்துக்கிட்டான். மஞ்சுவின் பெரிய மார்பகங்கள் அவன் மார்பில் நசுங்கின. அவன் தொடும்போது அவள் புலம்பினாள். அவன் கைகள் அவள் முதுகில் சுற்றின.

ஜானும் மஞ்சுயும் ஒருவரையொருவர் கண்களைப் பார்த்துக் கொண்டிருந்தார்கள்.

உன் உதடுகள் ரொம்ப ஜூசியா இருக்கு..." என்று ஜான் சொல்லிவிட்டு, தன் உதடுகளை அவள் அருகில் நகர்த்தினான். அவர்களின் உதடுகள் சந்தித்தன. மஞ்சு பதிலுக்குப் பதிலளித்தாள். அது மெதுவாகத் தொடங்கியது, ஆனால் விரைவில் ஒரு சலிப்பான முத்தமாக மாறியது. . அவர்களின் உதடுகள் ஒன்றுக்கொன்று விளையாடியது. 46 வயதுடைய இந்த முதியவருடன், ஒரு மாஃபியாவுடன் தான் எவ்வளவு வேடிக்கையாக இருக்கிறாள் என்று மஞ்சு தனக்குள் நினைத்துக் கொண்டாள். ஜானின் வலது கை இப்போது அவள் குண்டியை நொறுக்கியது, அவருடைய இடது கை அவள் மீது இருந்தது. வலது மார்பகம்.

மஞ்சு முனகிகொண்டிருந்தாள், ஆனால் முத்தத்தில் அவள் குரல் தொலைந்தது. 15 நிமிடங்களுக்குப் பிறகு முத்தம் உடைந்தது. மஞ்சு கடிகாரத்தைப் பார்த்தான், முத்தம் 15 நிமிடங்கள் நீடித்தது.

ஜான் அவளைத் தூக்கி, தன் இரண்டு கைகளாலும், அவளைத் தன் படுக்கையில் தோராயமாக இறக்கிவிட்டான். மஞ்சு ஒரு பந்து போல படுக்கையில் குதித்தாள். படுக்கை மென்மையாக இருப்பதையும், வேண்டுமென்றே உடலுறவுக்காக மட்டுமே உருவாக்கப்பட்டிருப்பதையும் அவள் கண்டாள். மஞ்சு படுக்கையில் அமர்ந்தவுடன், சைகை செய்தாள். ஜான் அவளை அவள் அருகில் வரச் சொன்னான்.

ஜான் அவளை நெருங்கினான். அவன் அருகில் வந்து அவள் மார்பகங்களைப் பிடித்தான்.
“மெதுவாக இல்லை...” மஞ்சு முனகினாள்.

என்ன டி புதுசா புடிக்கிற மாதிரி சிணுங்கிற
“சரி, எந்தத் தடையும் இல்லாமல் அவற்றைப் பிடித்துக்கொள்.. இல்லை” மஞ்சு சொன்னாள்.

ஜான் அவள் சேலை டிரஸ்ஸைத் தூக்கத் தொடங்கினாள், மஞ்சு அதற்கு உதவினாள்.

சேலை கழற்றப்பட்டவுடன், மஞ்சு தன் சிவப்பு பேண்டியில் இருந்தாள், அவளுடைய மார்பகங்கள் முழு அழகில் வெளியே இருந்தன. மஞ்சு தன் குழந்தைக்கு தாய்ப்பால் கொடுப்பதால் அவற்றில் இன்னும் பால் இருந்தது.

“ஐயோ, என் முன்னாடி பால்... நான் அதை முழுவதுமாகக் குடிக்கப் போகிறேன்”, ஜான் கூறினான்.

“அப்போ என்ன காத்திருப்பு, அவற்றை காலி செய்”, மஞ்சு தன் காமத்தை முற்றிலுமாக கைவிட்டிருந்தாள்.

ஜான் அவள் மீது பாய்ந்தான். அவன் நக்க, கிள்ள, உறிஞ்ச ஆரம்பித்தான். அவள் முலைக்காம்புகள். அவன் அவள் மார்பகங்களை முழுவதுமாகக் கடித்தான்.
மஞ்சு பரவசத்தில் முனகிக் கொண்டிருந்தாள், “ஆமாம், இன்னும் அதிகமாக உறிஞ்சு. இன்னும் அதிகமாகக் கடி, என்னைக் கடி.”
அவளது காமக் குரல் ஜான்பை இன்னும் தூண்டிவிட்டது.
அவன் மாறி மாறி ஒரு மார்பகத்தை எடுப்பான். அவள் மார்பகங்கள் முழுவதும் கடித்த அடையாளங்களை ஏற்படுத்தினான். அவளது முலைக்காம்புகளிலிருந்து பாலை ருசிக்க முடிந்தது, அவற்றிலிருந்து பாலை உண்மையில் உறிஞ்சினான். பின்னர் அவன் அவளுடைய இரண்டு மார்பகங்களையும் ஒன்றாகப் பிடித்து இரண்டு முலைக்காம்புகளையும் ஒன்றாக உறிஞ்சினான்.

மஞ்சுக்கு அவ்வளவுதான். அவளுக்கு அன்றைய முதல் உச்சக்கட்டம் ஏற்பட்டது. அவளால் இனி அதைக் கட்டுப்படுத்த முடியவில்லை. அவள் சுயஇன்பம் செய்வதிலிருந்து தன்னைத்தானே கட்டுப்படுத்திக் கொண்டிருந்தாள். அவள் சுயஇன்பம் செய்திருந்தால், ஜான் இன்றிரவு அதிர்ஷ்டசாலியாக இருந்திருக்க மாட்டார். ஆனால் அவன் அதிர்ஷ்டசாலி. அவளுக்கு ஒரு உச்சக்கட்டம் இருப்பது ஜான்க்குத் தெரியும், ஆனால் இன்றிரவு அவளுக்கு பல உச்சக்கட்டங்கள் ஏற்படும் என்பதையும் அவன் அறிந்திருந்தான். அவள் இதற்கு முன்பு பல உச்சக்கட்டங்களை அடைந்ததில்லை என்பதில் அவன் உறுதியாக இருந்தான்.

ஜான் நினைத்தாள், அவன் இன்னும் என் புண்டையைத் தொடவில்லை, அவன் மார்பை உறிஞ்சும் திறமையால் என்னைப் படபடக்க வைத்தான்.

யஜான் மெதுவாகக் கீழ்நோக்கிச் சென்றான். அவள் வயிறு முழுவதையும் நக்க ஆரம்பித்தான். அவளுடைய வயிற்றுப் பகுதி அவனது எச்சிலால் பிரகாசித்தது. இப்போது அவளைக் கவனித்துக் கொண்டிருந்தான். தொப்புள். அது அவன் இதுவரை பார்த்ததிலேயே மிகவும் கவர்ச்சியான தொப்புள்களில் ஒன்று. அவன் நேரத்தை வீணாக்காமல், தன் நாக்கை அதற்குள் செலுத்தினான். மஞ்சு மீண்டும் முனகினாள். அவளுடைய தொப்புள் எவ்வளவு ஆழமாக இருக்கிறது என்பதை ஜான் உணர முடிந்தது. மஞ்சு மீண்டும் அவனது நாக்கு எவ்வளவு நீளமாக இருக்கிறது என்பதை உணர முடிந்தது. அவளுடைய புழை மீண்டும் சாறுகளை சுரக்கத் தொடங்கியது. அவனது திறமைகள் மிகவும் நன்றாக இருந்ததால் மஞ்சுக்கு மீண்டும் ஒரு உச்சக்கட்டம் ஏற்பட்டது. ஜான் அதை உணர்ந்து அவள் தொப்புளை விட்டு வெளியேறினாள். மஞ்சு பெருமூச்சு விட்டாள், அவளுடைய மலை போன்ற மார்பகங்கள் அந்த சத்தத்தால் பாய்ந்தன. அது ஜான்ற்கு ஒரு காட்சியாக இருந்தது.

அவன் மஞ்சுயைப் பார்த்தான். அவளும் அவனைப் பார்த்துக் கொண்டிருந்தாள்.
“உன் தொப்புள் இவ்வளவு ஆழமாக இருந்தால், உன் சதை எவ்வளவு ஆழமாக இருக்கும் என்று என்னால் கற்பனை செய்து பார்க்க முடிந்தது”, சொன்னான்.
மஞ்சு வெட்கப்பட்டு, அவன் அவள் மீது சாய்வதைப் பார்த்தாள். அவன் இப்போது உடனே விலகிச் செல்வான் என்று அவள் நினைத்தாள், ஆ

[sreejachandranhot]

மஞ்சுவை நல்ல காட்டு தனமா ஒத்து அவளை காஞ்சி குடிக்க வைத்து அவளை நெஞ்சில் படுக்க வைத்தான்


ஜான்: உனக்கு எதுவும் கோவமா டி என் மேல ?

மஞ்சு: எனக்கு என்ன மாமா உன் மேல கோவம் ??

ஜான்: உன் புருஷனா கொன்னுட்டேன் ..............?

மஞ்சு: இல்ல அவன் தான உனக்கு என்ன கூட்டி கொடுத்தான் ...

ஜான்: அதான் டி நான் ஏன் அவனை கொ ........................

மஞ்சு :ஷ் எதுவும் சொல்ல வேண்டாம் எனக்கு எல்லாம் தெரியும் மாமா .....

ஜான்: அப்பறம் ஏன் டி என் மேல உனக்கு கோவம் வரல

மஞ்சு: ஏன்னா கட்டுன பொண்டாட்டி தேவிடியா மாதிரி மாத்தணும் நினைச்சான் ..... நீ சொல்லு மாமா உனக்கு 2 வருஷமா வப்பாட்டி இருக்கேன் இங்க ஒருத்தன் தொட விட்டுருப்பியா நீ .... அவன்னால எனக்கு ஒரு புள்ள குடுக்க வக்கு இல்ல இதுல அவனக்கு நான் தேவிடியா மாதிரி நான் எல்லாரதுக்குடியம் ஒழு வாங்கணுமா

ஜான்: புள்ள பெத்துக்க ஆசை டி உனக்கு ?
மஞ்சு: ஒரு காலத்துல இருந்துச்சு அப்பறம் எல்லாரும் கேக்க அரமிச்சுட்டாங்க அப்பறம் செஸ் ஆசை புள்ள பெத்துக்குற போயிருச்சு உன் கூட படுத்த அப்றம் தான் ஒழு வாங்க ஆசை வந்துச்சு மாமா
ஜான் இழுத்து அவள் மேல் போட்டுகொண்டு அவன் கணத்தில் முத்தம் கொடுக்க
ஜான் திரும்பி அவள் முலை கசக்க
மஞ்சு: மாமா வலிக்குது .............. டா நான் போய் கழுவிட்டு வரேன்

ஜான் சுர் என்று அவள் குண்டி பளார் என்று அடிக்க அவள் குண்டி குலுங்க பாத்ரூம் நோக்கி நடந்தாள்

[sreejachandranhot]

அது எப்போது தொடங்கியது என்று ஷனாயாவுக்குப் தெரியவில்லை, ஆனால் ஜானைப் பற்றிய ஏதோ ஒன்று அவளால் நினைக்காமல் இருக்க முடியவில்லை விதங்களில் அவளை அமைதியடையச் செய்தது. அவன் நடந்த விதம், அவன் பேசிய விதம் அவனில் ஒரு வலிமை, அவன் குரல் எழுப்பாமல் ஒரு அறையை நிரப்பும் ஒரு வகையான நம்பிக்கை. அவன் அருகில் வரும்போதெல்லாம், உலகில் எதுவும் அவளைத் தொட முடியாது என்பது போல ஒரு விசித்திரமான பாதுகாப்பை அவள் உணர்ந்தாள். அவள் அவனைப் பார்க்கும் ஒவ்வொரு முறையும், கவலைப்படாமல், பயமின்றி, அவள் மனம் அவளைக் காட்டிக் கொடுத்து தன் கணவனிடம் சென்றது. அவனது தயக்கமான தொனி, அனைவரையும் மகிழ்விக்க வேண்டும் என்ற அவனது நிலையான தேவை, அவன் ஒருபோதும் தனக்காக நிற்காத விதம் இவை அனைத்தும் ஜானின் தைரியத்திற்கு அருகில் மிகவும் சிறியதாக உணர்ந்தாள் . வித்தியாசத்தைக் கவனித்ததற்காக அவள் தன்னை வெறுத்தாள், ஆனாலும் அவளால் நிறுத்த முடியவில்லை. ஜானின் துணிச்சல் அவளை உயிருடன் உணர வைத்தது, அதே நேரத்தில் அவளுடைய கணவரின் பணிவான, உதவியற்ற வழிகள் அவள் எவ்வளவு காலமாக மூச்சுத் திணறிக் கொண்டிருந்தாள் என்பதை நினைவூட்டின. அது இன்னும் காதல் அல்ல... ஆனால் அது நிச்சயமாக ஆர்வத்தை விட அதிகம்.


ஜான் உனக்கு ஒரு வேலை தரப்போறாரு என்று விக்ரம் சொன்னதும், ஷனாயா முகம் சுளித்தாள்.
என்ன மாதிரியான வேலை? என்று குழப்பத்துடன் கேட்டாள்.

விக்ரம் ஒரு கணம் தயங்கி கடைசியாக அதைச் சொன்னான்.
அவனுடைய வப்பாட்டியா இருக்க வேண்டும்.

ஷனாயாவின் கண்கள் அதிர்ச்சியில் விரிந்தன.

அவன் தொடர்ந்தான், கட்டாயப்படுத்தப்பட்ட அமைதியான குரலின் கீழ் குற்ற உணர்வு மறைந்திருந்தது.
மேலும் ஜான்... உன்னை சமாதானப்படுத்த அவன் எனக்கு கூடுதல் பணம் கொடுத்தான். நீ சம்மதிக்க வேண்டும் என்பதற்காக அவன் எனக்கு பணம் கொடுத்தான்.



ஷனாயாவுக்கு தொண்டையில் மூச்சு முட்டுவது போல் இருந்தது.
சில நொடிகள், அவள் விக்ரமை வெறுமனே வெறித்துப் பார்த்தாள் - பேச முடியாமல், கண் சிமிட்ட முடியவில்லை.

நீ... என்னை விற்றுவிட்டாயா? அவள் குரல் நடுங்க, அவள் கிசுகிசுத்தாள். கேவலம் பணத்திற்காக?

விக்ரம் தாடை இறுக்கமாகப் பார்த்தாள்.
அப்படி இல்லை - ஜான் சக்தி வாய்ந்தவர். அவர் நமக்கு ஒரு சிறந்த வாழ்க்கையைத் தர முடியும். நீங்கள் சிறிது காலம் அவருடன் இருந்தால் போதும்.

ஷனாயா பின்வாங்கி, அவநம்பிக்கையாக மாறி, வேதனையுடன் பின்வாங்கினாள்.
அப்போ நீ என் உணர்வுகளைப் பற்றி யோசிக்கவில்லையா? என் கண்ணியமா? நீ ஏற்கனவே எனக்காக முடிவு செய்தாயா?

விக்ரம் விரக்தியில் முகத்தைத் தேய்த்தான்.
நான் போராடுவதில் சோர்வாக இருக்கிறேன், ஷனாயா. ஜான் என் கடன்களையெல்லாம் அடைப்பதாக உறுதியளித்தார். உனக்குப் புரியும் என்று நினைத்தேன்.

அவள் கண்கள் கண்ணீரால் நிரம்பியிருந்தன - மென்மையான கண்ணீர் அல்ல, ஆனால் எரியும் கண்ணீர்.

நான் ஒன்றுமில்லாதது போல் என்னை வேறொருவருக்கு வழங்குவதை நான் புரிந்துகொள்வேன் என்று நினைத்தாயா?

அவள் ஒரு கணம் திரும்பி, மூச்சு விட முயன்றாள், அவளுக்குள் புயலை அடக்க முயன்றாள். பிறகு அவள் முன்பு எப்போதும் பயன்படுத்தாத குளிர்ந்த, கூர்மையான குரலில் அவனைத் திரும்பிப் பார்த்தாள்.

நான் உன்னை நம்பினேன். நீ அந்த நம்பிக்கையை பணத்திற்காக விற்றுவிட்டாய்.


விக்ரமுடனான வாக்குவாதத்தில் இருந்து ஷனாயா இன்னும் நடுங்கிக் கொண்டிருந்தபோது, ​​திடீரென ஒரு உறுதியான கதவைத் தட்டு தட்டியது.

இடி. இடி.

அவள் எதிர்வினையாற்றும் முன்பே, கதவு திறந்தது - ஜான் அனுமதிக்காகக் காத்திருக்கவில்லை.

தான் நுழையும் ஒவ்வொரு அறைக்கும் சொந்தக்காரனாக, உயரமாகவும், தன்னம்பிக்கையுடனும், காற்றை கனமாக உணர வைக்கும் அதிகாரத்தை சுமந்தும் ஒரு மனிதனைப் போல அவன் உள்ளே நுழைந்தான்.

ஷனாயா அவள் நின்ற இடத்தில் உறைந்தாள்.

ஜானின் கண்கள் அவளுடைய சிறிய வீட்டைச் சுற்றி பயணித்து, எல்லாவற்றையும் உள்வாங்கிக் கொண்டு, இறுதியாக அவள் மீது விழுந்தன.

“சரி,” என்று அமைதியாகச் சொன்னான், நீங்க வசிக்கும் இடம் இதுதான்.

அவன் அவளை நோக்கி இரண்டு மெதுவான அடிகளை எடுத்து வைத்தான், அவன் குரல் தாழ்வாகவும் கட்டுப்படுத்தப்பட்டதாகவும் இருந்தது.

விக்ரம் உனக்கு எல்லாத்தையும் சொன்னான்.

ஷனாயா கடுமையாக விழுங்கினான்.
நான்... அதுக்கு ஒதுக்குலா

ஜான் மெல்லியதாகச் சிரித்தான், அவளுடைய வார்த்தைகளைக் கேட்டான், ஆனால் அவன் கவலைப்படவில்லை என்று பொருள்படும் புன்னகை.

உன்னை கேட்க வேண்டியதில்லை. விக்ரம் ஏற்கனவே பணத்தை எடுத்துக்கொண்டான்.

அவள் இதயம் தளர்ந்தது.

அவன் அவளைக் கடந்து நடந்து, தன் இருப்பைத் தவிர வேறு எதையும் அவள் தோளில் தடவி, தன் ஜாக்கெட்டை அவள் நாற்காலியில் வைத்தான் - அதை நூறு முறை செய்தது போல.

நீ எளிமையான ஒன்றைச் செய்வதன் மூலம் தொடங்குவாய், என்று அவன் சொன்னான், அவளைப் பார்க்கக்கூடத் திரும்பவில்லை.
எனக்காக போய் சமைக்க.

ஷனயா கண் சிமிட்டினான், அதிர்ச்சியடைந்தான்.
என் வீட்டில்...?

ஜான் இறுதியாகத் திரும்பி, கண்கள் அவளையே நோக்கி நிலைத்திருந்தன.

ஆமாம். இதோ. இப்போது.

அவன் தன் சுற்றுப்பட்டை பொத்தான்களை தளர்த்தி, அவளை மேலும் பதட்டப்படுத்திய அமைதியுடன் தன் கைகளை உருட்டினான்.

நான் புத்துணர்ச்சி அடையும் போது, அவன் மேலும் சொன்னான், "நீ எல்லாவற்றையும் தயாராக வைத்திருப்பாய் என்று நான் எதிர்பார்க்கிறேன். லேட் அனா எனக்கு புடிக்காது .

அவள் வீட்டின் அமைப்பை ஏற்கனவே அறிந்திருப்பது போல, அவன் கழிவறையின் திசையை நோக்கி நடக்கத் தொடங்கினான்.

ஷனயா அசையாமல் நின்றாள், அவள் மூச்சு நடுங்கியது.

இதில் எதுவும் ஒரு வேண்டுகோளாகத் தெரியவில்லை.
எல்லாம் கட்டளையாகத் தோன்றியது.

ஜான் அவளை கட்டுப்பாட்டை எடுத்துக்கொள்வதன் ஆரம்பம் இது என்பதை அவள் உணர்ந்தாள் - அவளுடைய சொந்த இடத்திற்குள்.

விக்ரம் அமைதியாகிவிட்டான்.

ஷனாயா வேகவைக்கும் காய்கறி கறி மற்றும் ரொட்டி தட்டை மேசையில் வைத்தாள், அவளுடைய கைகள் இன்னும் நிலையற்றவை.

ஜான் முகம் கழுவிவிட்டு திரும்பி, வீடு அவனுடையது போல தன் துண்டால் கைகளை உலர்த்தினான்.

அவன் தட்டை ஒரு முறை பார்த்தான்... அவன் முகம் குளிர்ந்தது.

இதுதானா? என்று கேட்டான்.

ஷனாயா பதட்டமாக தலையசைத்தான். நான்... நான் சைவ உணவு உண்பவன். எனக்கு இதை மட்டுமே சமைக்க தெரியும் .

ஜான் கண்கள் சுருங்க நாற்காலியில் சாய்ந்தான்.

நான் உன்னை இரவு உணவு தயாரிக்கச் சொன்னேன். நான் அசைவம் சாப்பிடுகிறேன்.

ஷனாயா தயங்கி, தன் துப்பட்டாவைப் பிடித்துக் கொண்டாள்.
எனக்கு அதை எப்படி சமைக்க வேண்டும் என்று தெரியவில்லை. நான் அதை சாப்பிடுவதில்லை.

ஒரு கணம், அறை முற்றிலும் அமைதியாகிவிட்டது.

பின்னர் ஜான் மெதுவாக எழுந்து நின்று, அமைதியான, கனமான தீவிரத்துடன் அவளை நோக்கி நடந்தான், அது அவளுடைய இதயம் துடித்தது.

நீ கற்றுக்கொள்வாய், அவன் குரலில் தாழ்ந்த ஆனால் உறுதியானவன்.
நீ என் வப்பாட்டி இருக்கப் போகிறாய் என்றால், நான் சாப்பிடுவதை நீ சமைப்பாய். நீயும் சாப்பிடணும்

ஷனயா தலையை ஆட்டினாள், அது நான் ஒருபோதும் - என்னால் முடியாது

ஜான் அருகில் வந்தான், அவன் நிழல் அவள் மீது விழுந்தது.

உன்னால் முடியும், என்று அவன் சொன்னான். "நீயும் செய்வாய். இன்று முதல்.

அவள் அவனைப் பார்த்தாள், வலியுடனும் குழப்பத்துடனும்.
இது என் வீடு... என் விதிகள்...

ஜானின் தாடை இறுக்கமாக இருந்தது, ஆனால் அவன் குரல் கட்டுப்படுத்தப்பட்டது.

இனி இல்லை, ஷனயா. இனி இது நம்ம வீடு செல்லம்

அவள் மூச்சு வாங்கியது.

இந்த ஏற்பாட்டில் நீ உயிர்வாழ விரும்புகிறாயா? அவன் கேட்டான். அப்படியானால் ஒன்றைப் புரிந்துகொள் - இந்த தருணத்திலிருந்து உன் வாழ்க்கை மாறுகிறது. உன் பழக்கவழக்கங்கள், உன் உணவு, உன் வழக்கம்... எல்லாம்.

ஷனயா அவனை முறைத்துப் பார்த்தாள், அவன் தொனியில் இருந்த இறுதியைக் கண்டு திகைத்தாள்.

ஜான் மீண்டும் மேசையைத் தட்டிக் கொண்டே அமர்ந்தாள்.

விக்ரம் பார்த்து மட்டன் பிரியாணி ஆர்டர் போடு என்று சொன்னான்


ஜான் ஹோட்டல் உணவைத் திறந்தார், அவளுடைய சிறிய வீட்டை நிரப்பும் கடுமையான நறுமணம்.

ஷனாயா சமையலறைக்கு அருகில் உறைந்து, சங்கடமாகவும் பதட்டமாகவும் இருந்தாள்.

இங்கே வா, ஜான் சொன்னான், அவன் குரல் ஆழமாகவும் கட்டளையிடுவதாகவும் இருந்தது - கடுமையாக இல்லை, தன்னைப் பற்றி உறுதியாக இருந்தது.

ஷனாயா மெதுவாக அவனை நோக்கி நடந்தான், இதயம் துடித்தது.

அவன் நாற்காலியை அருகில் இழுத்து, தன் சிம்மாசனத்தில் இருக்கும் ஒரு ராஜாவின் நம்பிக்கையுடன் அமர்ந்தான்.

பின்னர் கேட்காத கண்களால் அவளைப் பார்த்தான் - அவர்கள் சவால் செய்தனர்.

உட்கார், அவன் அவளிடம் சொன்னான், அவன் தொடையை லேசாகத் தட்டினான்.

ஷனாயாவின் மூச்சு முட்டியது.
அவள் மனம் இல்லை என்று சொன்னது...
ஆனால் அவன் குரலில் இருந்த அதிகாரத்தைப் பார்த்து அவள் இதயம் நடுங்கியது.

அவன் அவளைப் பார்த்த விதம் வலிமையான, நம்பிக்கையான, முற்றிலும் அசைக்க முடியாத -

அவளுக்குள் ஏதோ உருக வைத்தது.

மெதுவாக... வெட்கத்துடன்... அவள் அருகில் சென்றாள்.
ஜான் அவளை இழுக்கவில்லை.
அவன் அவளைத் தொடவில்லை.
அவன் வெறுமனே காத்திருந்தான்.

அவள் மெதுவாக அவன் மடியில் உக்கார்ந்தாள் , அவளுடைய துடிப்பு மிக வேகமாக அவள் தலைச்சுற்றியது.

ஜானின் கை அவள் இடுப்பை , மேஜையில் இருந்தது - அவளுக்கு இடம் கொடுத்தது, ஆனால் அவன் இருப்பு மட்டும் இருந்ததால் அந்த தருணத்தை இன்னும் கட்டுப்படுத்தியது.

குட் செல்லம் இப்படி இருந்த நல்லது , அவன் முணுமுணுத்து, ஒரு கோழித் துண்டை எடுத்தான்.

அவள் கன்னங்கள் எரிந்தன.
வார்த்தைகள் அவளை எப்படி பாதித்தன என்பதை அவள் வெறுத்தாள்.
அவன் குரலில் இருந்த நிலையான, ஆண்மையுள்ள கட்டுப்பாட்டை அவள் எவ்வளவு விரும்பினாள் என்பதை அவள் வெறுத்தாள்.

உன் வாயைத் திற, என்று அவன் அமைதியாகச் சொன்னான்.

ஷனயா தயங்கினாள்... பின்னர் முதல் கடியை அவளுக்கு ஊட்டும்போது அவள் உதடுகளைத் திறந்தாள்.
சுவை அவளை ஆச்சரியப்படுத்தியது - சூடான, காரமான, சுவையான.
அவள் கண்கள் விரிந்தன.
ஜான் சிரித்தான்.

பார்த்தாயா? அவன் அவள் காதுக்கு அருகில் தாழ்ந்த குரலில் சொன்னான்.
நீ நினைப்பதை விட அதிகமாக நீ கையாள முடியும். என்னுடன்... நீ செய்வாய்.

ஷனயா பேசவில்லை.
அவள் மூச்சு மட்டும் விட்டாள் - கனமாகவும், பதட்டமாகவும், ரகசியமாகவும், ஆபத்தான முறையில் அவனிடம் ஈர்க்கப்பட்டாள்.

[sreejachandranhot]

இரவு உணவுக்குப் பிறகு, ஜான் தனது கார் சாவியை எடுத்தார்.

நாங்கள் கிளம்புகிறோம், என்று விக்ரமிடம் அவன் அமைதியாகச் சொன்னார்.

ஷனயா விறைத்தாள்.

“நேரமாகிவிட்டது... நான் செல்ல எனக்கு விரும்பவில்லை.”

ஜான் நிறுத்தி அவளைப் பார்த்தான் - நிலையாக, அசையாமல்.

ஒரு கணம், அவன் வாதிடுவான் என்று அவள் நினைத்தாள்.

அதற்கு பதிலாக, அவன் அருகில் சென்று அமைதியாக,
“என்னைப் பார்” என்றான்.

அவள் வாதிட்டாள்.

“பயப்பட ஒன்றுமில்லை,” என்று அவன் சொன்னான். “என்னை நம்பு.”

அவன் குரலில் ஏதோ ஒன்று - உறுதியான, அடித்தளமான, உறுதியான - அவளைத் தடுமாறச் செய்தது.

அவள் மேலும் எதுவும் சொல்வதற்குள், ஜான் சற்று குனிந்து அவளை எளிதாகத் தன் கைகளில் தூக்கினான்.
கரடுமுரடானதல்ல.

அவசரப்படவில்லை.

சிரமமின்றி.

ஷனயா மூச்சுத் திணறினான் - பயத்தில் அல்ல, ஆச்சரியத்தில்.

அவன் கஷ்டப்படவில்லை.

அவன் கைகளில் அவள் லேசானதாக உணர்ந்தாள்... பாதுகாக்கப்பட்டாள்.

அவள் இதயம் துடிக்கத் தொடங்கியது.

விக்ரம் என்னை ஒருபோதும் தூக்கவில்லை, அவள் திடீரென்று உணர்ந்தாள்.
அவன் எப்போதும் சோர்வாக இருப்பதாகவும்... பலவீனமாக இருப்பதாகவும்... பரபரப்பாக இருப்பதாகவும் கூறினான்.

ஆனால் ஜான் அவளை அவள் எடை இல்லாதது போல் சுமந்தாள்.

அவள் அவன் தோள்பட்டை, அவன் கைகள், அவன் நடக்கும் திடமான வழியைப் பார்த்தாள் - நம்பிக்கையுடன், சக்தி வாய்ந்தவள்.

அவள் சிறியவளாகவும்... பாதுகாப்பாகவும் உணர்ந்தாள்.

ஜான் ஒரு கையால் கார் கதவைத் திறந்து மெதுவாக உள்ளே வைத்தாள்.

அவன் கதவை மூடியதும், ஷனாயா திகைத்துப் போய் அமர்ந்தாள் - அவள் எங்கே போகிறாள் என்பதல்ல...

... ஆனால் அவன் எவ்வளவு வலிமையானவன் என்பதன் மூலம்.

எல்லா வகையிலும் விக்ரமிலிருந்து அவன் எவ்வளவு வித்தியாசமாக இருந்தான்.




பண்ணை வீட்டின் முன் கார் நின்றது. ஜன்னல்களில் இருந்து சூடான விளக்குகள் ஒளிர்ந்தன, வாசலில் ஒரு பெண்ணின் உயரமான உருவம் தோன்றியது.

மஞ்சு: ஜான்! நீ திரும்பி வந்துவிட்டாய்!

ஜான்: (லேசாக சிரித்தபடி) ஆமாம், நான் இவளை அழைத்து வந்திருக்கிறேன்.

அவர் கார் கதவைத் திறந்து ஷனாயாவை வெளியே வர உதவினார்.

ஜான்: ஷனாயா, இவள் மஞ்சு

ஷனாயா: (ஆர்வத்துடன், எச்சரிக்கையாக) ஹாய் ...

ஜான்: (ஷனாயாவைப் பார்த்து) மஞ்சு... சரி, அவள் வப்பாட்டி என்றும் சொல்லலாம்.

மஞ்சு: (சிரிக்கிறார், கண்ணியமாக ஆனால் நம்பிக்கையுடன்) நீ ஷனாயாவாகத்தான் இருக்க வேண்டும். உன்னைப் பற்றி நான் நிறைய கேள்விப்பட்டிருக்கிறேன்.

ஷனாயா: (கண் சிமிட்டுகிறார், நிச்சயமற்றவள்) நான்... எனக்குப் புரிகிறது.

ஜான்: (மஞ்சு பக்கம் திரும்பி) ஷனாயா ஒரு வாரம் இங்கேயே தங்குவாள். அவளை எப்படி நடத்தக்கணும் சொல்லி கூடு .

என்று சொல்லி பளார் பளார் என்று மஞ்சு குண்டி அடிக்க ..........

குண்டி தடவிக்கொன்டே

மஞ்சு: என்ன செய்வது என்று எனக்குத் தெரியும் மாமா

ஷனாயா: (அமைதியாக, தனக்குள்) சரி... அவள் என்னைப் போலவே ஒருவள் தான் போல ...

ஜான்: (மென்மையான ஆனால் உறுதியான, அவள் பார்வையைக் கவனிக்கிறாள்) ஆமாம். விரைவில் உனக்குப் புரியும். என்று சொல்லி அவள் குண்டி கசக்க ............







ஷனாயா தன் அறைக்குள் நுழைந்தாள், படுக்கையின் மென்மையான அமைப்புகளையும் திரைச்சீலைகளையும் வெளிச்சம் போட்டுக் காட்டிய சூடான மஞ்சள் ஒளி. அவள் ஒரு வசதியான, நவீன இரவு உடையாக மாறிவிட்டாள், ஆனால் அவளுடைய இதயம் இன்னும் மாலை நிகழ்வுகளிலிருந்து துடித்துக் கொண்டிருந்தது. மஞ்சு ஏற்கனவே அங்கே இருந்தாள், படுக்கையின் விளிம்பில் அமைதியாக அமர்ந்திருந்தாள். "ஷனாயா, நீ தயாரா?" அவள் கேட்டாள். "ஆமாம்... நான் அப்படித்தான் நினைக்கிறேன்," ஷனாயா பதட்டமாக பதிலளித்தாள். "நல்லது. நான் சொல்வதைக் கேளு ... ஜானுடன் ஒத்துழைக்கவும்," மஞ்சு அமைதியாக ஆனால் உறுதியான குரலில் சொன்னாள். "அவர் கண்டிப்பானவர், ஆம், ஆனால் அவர் தனது விதிகளைப் பின்பற்றுபவர்களை மதிக்கிறார். எதிர்க்க முயற்சிக்காதீர்கள். உங்கள் வாழ்க்கையில் ஜான் இருப்பது உங்களுக்கு அதிர்ஷ்டம்; இது போன்ற ஒரு வாய்ப்பு அனைவருக்கும் கிடைக்காது." ஷனாயாவின் நெஞ்சில் ஒரு படபடப்பு ஏற்பட்டது. "அதிர்ஷ்டசாலி...? நீங்கள் சொல்வது... அவர்... விக்ரமிலிருந்து வேறுபட்டவர்," என்று அவள் கிசுகிசுத்தாள். மஞ்சு மெதுவாகச் சிரித்தாள். "மிகவும் வித்தியாசமானவர். மேலும் அவர் எல்லாவற்றையும் கவனிக்கிறார். நீங்கள் ஒத்துழைத்தால், நீங்கள் அவரது மரியாதையைப் பெறுவீர்கள். அவருக்கு நம்பிக்கை பிடிக்கும்... விரைவாக ஒத்துழைப்பவர்களையும் பிடிக்கும்." ஜான் பற்றிய எண்ணங்கள் - அவரது வலிமை, அவரது அமைதியான அதிகாரம், அவர் தன்னைத்தானே சுமந்து செல்லும் விதம் - அவள் மனதை நிரப்பியபோது ஷனாயாவின் முகம் சிவந்தது. என்னால் நம்ப முடியவில்லை... அவரைப் பார்க்க நான் உண்மையில் உற்சாகமாக இருக்கிறேன், என்று அவள் நினைத்தாள். மஞ்சு நின்று கதவை நோக்கி நடந்தாள். "நான் இப்போது உன்னை விட்டுச் செல்கிறேன். அமைதியாக இரு, நீயே இரு... கேட்க மறக்காதே. ஜான் விரைவில் வருவான்." ஷனாயா தலையசைத்து, படுக்கையின் விளிம்பில் அமர்ந்தாள், அவளுடைய மனம் எதிர்பார்ப்புடன் துடித்தது. அமைதியான அறையில் கடிகாரத்தின் மென்மையான டிக் சத்தம் சத்தமாகத் தெரிந்தது, பண்ணை வீட்டின் ஒவ்வொரு நிழலும் மற்றும் சத்தமும் அவளுடைய இதயத்தை வேகமாக துடிக்க வைத்தது. அவள் ஒரு விஷயத்தை தெளிவாக உணர்ந்தாள்: இன்றிரவு, எல்லாம் மாறும், ஜான் அதன் மையத்தில் இருப்பார்.

????




ஜான் உள்ள நுழைந்தயுடன் அவளை கட்டி அணைத்து உதட்டோடு உதடு வைத்து முத்தமிட்டு முலையை கசக்க புளிய அவள் முலை சிவப்பு ஆனது .அவள் உடம்பு முழுக்க நக்கி முத்தமிட்டு தோப்புள் குழியில் வாய் வைத்து உறிய திமிர ஆரம்பித்தாள் சுகத்தில்.

அதன் பிறகு அவள் டாப்ஸ் கழட்டி ஏறிய உள்ளே எதுவும் போடவில்லை மஞ்சு சொல்ல போடவில்லை என்றால் ஜானிடம் அவள் முலையில் பால் பாயாசத்தை‌ உறற்றினேன் அது பரவி ஓட நாவால் தாக்கி உறிஞ்சி எடுத்து முலையை சப்பி கொண்டு ஸ்கிர்ட் உள்ளையே கை விட்டு புண்டையில் குத்தினேன் சத்தமாக முனகினாள். அவன் பேண்ட்டை கழட்டி கட்டில் உட்கார அவள் உடல் முழுக்க முத்தமிட்டு கீழே உட்கார்ந்து அவன் சுன்னியை ஊம்பி கொண்டு அவன் கொட்டையை தடவ கொட்டையை சப்பி சுன்னியை உருவ என நன்றாக செய்தாள்.அவன் முலையை நல்ல பிசைந்து எடுக்க வெறி பிடித்தவள் செய்தாள்..

அவளை கட்டிலில் படுக்க‌போட்டு அவன் சுன்னியை வாயில் வைத்து 69பொஷிசனில் புண்டை அருகே சென்று தடவி புண்டையை நக்க ஏற்கனவே புண்டையில்‌ஒழுகி கொண்டிருந்த விந்துவும் தேவாமிர்தமாக இருந்தது நக்கி எடுக்க‌ அவனுக்கு விந்து வர வாயிலேயே‌ விட சுன்னியை வெளியே எடுக்காமல்‌ 15 நிமிடம் ஊம்ப கம்பி போல்‌ நின்ற சுன்னி புண்டையில் விட்டு வேகமாக குத்த‌ அவள் கதற பேபி ப்ளீஸ் ஜான் பொறுமையா ................பேபி .....ஆஹ் .......என்று கத்திக்கொண்டு முனகினாள் . பிறகு அவனை படுக்க போட்டு மட்டை உறித்தால் ஆளு கொஞ்சம் ஒல்லியா இருப்பதால் ரொம்ப நேரம் அவளால் மட்டைஉறிக்க மமுடியைந்து மீண்டும் அவளை கீழே போட்டு அவள் மேலே படுத்து முலையை சப்பி கொண்டே ஓக்க‌ 20 நிமிடம் கழித்து விந்து வர பீச்சி அடித்தான் .அவள் 6 முறை உச்சம் அடைந்து விட்டால்.அதன் இரண்டு முறை ஓத்து ஒழுகவிட்டேன் விந்தை அவள் சிறிது படுத்து விட்டு குளிக்க ஹீட்டர் போட போனால் பாத் ரூமில் அங்கே நின்று கொண்டே அங்கு ஓல் போட்டான் .பிறகு அவனுக்கு ஒன்னுக்கு வந்த பொது அவள் அவன் சுன்னி பிடித்து கிளோஸ்ட் விட்டாள் ,பிறகு அவன் குண்டியை விரித்து அவள் நுனிநாக்கால் அவன் குண்டி ஓட்டை நக்கினாள் அவன் சுன்னி புடித்து ஆட்டுக்கொன்டே இரண்டு பேரும் சேர்ந்து குளித்தார்கள் அவள் அவனுக்கு தேய்க்க அவன் அவளுக்கு தேய்க‌என்று குளித்து முடித்து அவனை பார்த்து ரொம்ப சந்தோஷமாக இருந்தாள் ....




பிறகு அவளை மறுபிடியும் ஒக்கும் பொது அவளை நன்றக ஒத்து ஒழுகவிட்டான் எந்த அளவுக்கு என்றாள் அவள் உடம்பு முழுக்க செவந்து இருக்க .......





அன்று முதல் மஞ்சுவும் ஷானயாவும் அதையே வீட்டில் ஜான் மும்பை வரும் போதெல்லாம் நன்று அவனோடு ஒத்து மகிழிந்தனர்

அவனும் அவர்கள் இருவரும் காசு பணம் என்று நன்று குடுத்து ஒத்து ஒழுக விட்டான் .......


ஜான் மும்பை வரும்போது அவன் பார்ம் ஹவுஸ் இருப்பாள் மீது நாட்கள் விக்ரம்யுடன் வாழ்வாள்
ஜான் வைத்து விக்ரம் நிறைய பணம் சம்பாதித்தான் மற்றும் அவன் கேஸ் இருந்து தப்பித்தான் ..........





remove repeated lines online




ஒரு நாள் ஜான் மும்பையில் இருந்தபோது, ​​வணிக புதுப்பிப்புகளை மதிப்பாய்வு செய்யவும் செயல்பாடுகளை மேற்பார்வையிடவும் அவனது ஹோட்டலில் சென்றான் . வழக்கமான செயல்முறையின் ஒரு பகுதியாக, அன்றைய தினம் நேர்காணல்கள் திட்டமிடப்பட்டன. அதிதி என்ற பெண் நேர்காணலுக்கு வந்தாள் . அவள் கொஞ்சம் சோகமாகவும் சோர்வாகவும் தோன்றினாள் , ஆனால் ஜான் அவனது உணர்ச்சிகளுக்கு அதிக கவனம் செலுத்தவில்லை; அவன் அவரது விண்ணப்பம் மற்றும் பதில்களில் மட்டுமே கவனம் செலுத்தினார். நேர்காணல் மற்றதைப் போலவே நடந்தது - முறையான, சுருக்கமான மற்றும் தொழில்முறை. அவரது தகுதிகள் மற்றும் அந்தப் பாத்திரத்திற்கான பொருத்தத்தின் அடிப்படையில், ஜான் அவளை தேர்வை அங்கீகரித்து, அவளுக்கு வேலையை வழங்கினான் . இந்த முடிவின் பின்னால் தனிப்பட்ட ஆர்வம், உணர்ச்சி ரீதியான தொடர்பு மற்றும் சிறப்பு சிந்தனை எதுவும் இல்லை. ஜானுக்கு, இது வெறுமனே ஒரு வணிகத் தேர்வாகும், அதற்கு மேல் எதுவும் இல்லை.


அப்பொழுது அவனுக்கு தெரியாது ........
அவளும் அவன் குழந்தை சுமாம்பாள் என்று .............

[sreejachandranhot]

பிளஷ்பக் முடிந்து இரண்டு வருடம் கழித்து ........

ஜான் மற்றும் மது கல்யாணம் செய்துகொண்டு மதுவக்கு ஆண் குழந்தை பிறந்தது டேவிட் என்று பெயர் சூட்டினார் ......

2 வயது டேவிட்க்கு திடீர் என்று உடம்பு செய்யமகாமல் போனது
மது மற்றும் ஜான் இருவரும் ஹாஸ்பிடல் சென்றனர்

டாக்டர்ஸ் டேவிட் செக் செய்யது
மதுவின் உலகம் அமைதியாகச் சரிந்தது.
.

டெல்லியில் மருத்துவமனை படுக்கைக்கு அருகில் நின்று கொண்டிருந்த ஒரு மருத்துவர், உண்மையற்றதாகத் தோன்றும் வார்த்தைகளைப் பேசினார்.

உங்கள் குழந்தைக்கு அவசரமாக இரத்தமாற்றம் தேவை. அவனது இரத்த வகை மிகவும் அரிதானது. எங்களுக்கு கிட்டத்தட்ட சரியான மரபணு பொருத்தம் தேவை.

மது தனது குழந்தையை இறுக்கமாகப் பிடித்தாள் .

ஜான் உடனடியாக முன்னேறினான் .

நான் தான் தந்தை. என் இரத்தத்தை எடுத்துக் கொள்ளுங்கள்.

சில மணி நேரங்களுக்குள் சோதனை முடிவுகள் வந்தன.

மருத்துவர் முகம் சுளித்தார்.

ரத்தம் இணக்கமானது... ஆனால் போதுமானதாக இல்லை. எங்களுக்கு நெருக்கமான பொருத்தம் தேவை.

மது மெதுவாகக் கேட்டாள் ,

தந்தையை விட நெருக்கமானவரா?

மருத்துவர் தயங்கினார், பின்னர் எல்லாவற்றையும் மாற்றிய ஒரு கேள்வியைக் கேட்டார்:

குழந்தைக்கு உடன்பிறந்தவர்கள் யாராவது இருக்கிறார்களா?

மதுவுக்கு மூச்சுத் திணறல் ஏற்பட்டது.

அவள் ஜானை நோக்கித் திரும்பினாள்.

அவன் பதில் சொல்லவில்லை.

அந்த அமைதிதான் முதல் விரிசல். மதுவுக்கு என்ன செய்வது என்று தெரியாமல் டேவிட் கையில் வைத்து அழ தொடங்கினால்

ஜான் சமாதானம் செய்யதாலும் அவள் அழுவதை நிறுத்தவில்லை

அன்றிரவு, ஜான் மருத்துவமனை படிக்கட்டில் தனியாக நின்று, தனது தொலைபேசியைப் பார்த்துக் கொண்டிருந்தான் .


இப்படி ஒரு நாள் வரும் என்று அவன் நினைத்துக்கூட பார்கவில்லை
மண்டத்திற்குள் இந்த உண்மை மதுவுக்கு தெரியத்தால் அவனை விட்டு சென்றுவிடுவாள் என்று பயந்தான்
இருந்தும் டேவிட் காப்பாத்த அவனுக்கு வேற வழி தெரியவில்லை



அவன் ஆதிதியை அழைத்தான் .

இரண்டாவது அழைப்பில் அவள் பதிலளித்தாள்.


அவன் ஒரே ஒரு வார்த்தை மட்டுமே சொன்னான் :

என் குழந்தை ஒரு பிரச்னை . எனக்கு உன் உதவி தேவை.

தொலைபேசி எண்ணில் அமைதி நிலவியது.

பின்னர் ஆதிதி அமைதியாகக் கேட்டாள் :

மது உன்னோடு இருக்கிறாராளா ?

ஜான் உறைந்து போனான் .

அவள் பெயர் உனக்கு எப்படித் தெரியும்?

ஆதிதி அதற்கு பதிலளிக்கவில்லை.

அவள் என்னை பிரச்சனை என்று கேட்டு

மருத்துவமனை விவரங்களை எனக்கு அனுப்பு. என்று சொல்லிவிட்டு கால் கட் செய்தாள்


மும்பையில், ஆதிதி தனது சிறிய குடியிருப்பில் அமர்ந்து, இன்ஸ்டாகிராமில் ஸ்க்ரோலிங் செய்தாள் .

மதுவின் சுயவிவரம் திறந்திருந்தது.

சிரிக்கும் பெண்.
திருமண புகைப்படங்கள்.
நீல நிறத்தில் போர்த்தப்பட்ட ஒரு குழந்தை.

ஒரு போஸ்டில் : மை வேர்ல்ட் .

ஆதிதி செயலியை மூடினாள்.

தன் அருகில் தூங்கிக் கொண்டிருக்கும் தன் சொந்தக் குழந்தையைப் பார்த்தாள்.

மதுவைப் பற்றி அவளுக்கு பல மாதங்களாகத் தெரியும்.

ஜானிடமிருந்து அல்ல.
இணையத்திலிருந்து.
டேக் செய்யப்பட்ட புகைப்படங்களிலிருந்து.
அவள் இல்லாமல் தொடர்ந்த வாழ்க்கையிலிருந்து.

மறுநாள் காலை, ஆதிதி தனியாக மருத்துவமனைக்குச் சென்றாள்.

செவிலியர் விளக்கியபோது: இந்த இரத்தம் இன்னொரு குழந்தைக்குச் செல்லும். ஒரே தந்தை இருந்தாள் மட்டுமே .

ஆதிதி தலையசைத்தாள்.

எனக்குப் தெரியும்

அவள் சம்மதப் படிவத்தில் கையெழுத்திட்டாள்.

புறப்படுவதற்கு முன், அவள் ஒரே ஒரு விஷயத்தை மட்டும் சொன்னாள்:

தயவுசெய்து இது எங்கிருந்து வந்தது என்று யாரிடம் சொல்லாதே.


இரண்டு நாட்களுக்குப் பிறகு, டெல்லியில் உள்ள மருத்துவர்கள் சிரித்தனர்.

இரத்தம் ஏற்றப்பட்டது வேலை செய்தது. மும்பையிலிருந்து இரத்தம் வந்தது. சரியான பொருத்தம்.

மது நிம்மதியுடன் அழுது, தன் குழந்தையின் நெற்றியில் முத்தமிட்டாள்.

அவள் ஜானிடம் கேட்டாள்,

யார் எங்களுக்கு உதவினார்கள்?

ஜான் கவனமாக பதிலளித்தார்,

யாரோ... யார் தெரியப்பட விரும்பவில்லை?

மது தலையசைத்தாள் .

அப்படியானால் அவள் ஒரு நல்ல மனிதராக இருக்க வேண்டும்.

ஜானால் அவளைப் பார்க்க முடியவில்லை.

இணையான அமைதி

மும்பையில், ஆதிதி தனது ஜன்னல் அருகே அமர்ந்து மழையைப் பார்த்துக் கொண்டிருந்தாள் .

அவள் மீண்டும் இன்ஸ்டாகிராமைத் திறந்தாள்.

மது ஒரு போஸ்ட் போட்ருந்தாள் :
வார்த்தைகளுக்கு அப்பாற்பட்ட நன்றி. அற்புதங்கள் உள்ளன.

ஆதிதி அதை அமைதியாகப் பார்த்தாள்.

அவள் தூங்கிக் கொண்டிருக்கும் தன் குழந்தையிடம் கிசுகிசுத்தாள்:

உன் சகோதரன் பாதுகாப்பாக இருக்கிறான் டேனியல் .

அவள் மதுவுக்கு ஒருபோதும் செய்தி அனுப்பவில்லை.

ஒருபோதும் கருத்து தெரிவிக்கவில்லை.
ஒருபோதும் பின்தொடர்ந்ததில்லை.

மது தன் வாழ்க்கையைத் தொடர்ந்தாள், அவளுடைய முகம், அவளுடைய புன்னகை, அவளுடைய மகிழ்ச்சியை அறிந்த மற்றொரு பெண் - நிழலில் நின்று அதைக் காப்பாற்றினாள் என்பதை அறியாமல்.



மதுவிற்கு யார் டேவிட் காப்பாத்துங்க என்று தெரியவேண்டும் என்று முயன்றாள்.

கடந்த காலம் இனி ஒரு பொருட்டல்ல என்று அவள் தனக்குத்தானே சொல்லிக் கொண்டாள்.

அவளுடைய குழந்தை பாதுகாப்பாக இருந்தது. அது போதுமானதாக இருந்திருக்க வேண்டும்.

ஆனால் யார்யாக இருக்கும் சகதோர் ரத்தம் தான் மேட்ச் ஆகும் என்று டாக்டர் சொன்னார்களே அப்படினா டேவிட்க்கு ??

ஒவ்வொரு இரவும், அவளால் அமைதியாக தூக்கம் வரமால் இருக்க முடியாத ஒரு கிசுகிசுப்பு போல ஒரு கேள்வி திரும்பியது:

என் குழந்தையை யார் காப்பாற்றினார்கள்?

ஜான்,

நான் தெரிந்து கொள்ள விரும்பாத ஒருவர்" என்று கூறியிருந்தான் ர்.

அந்த வாக்கியம் மதுவை உண்மையை விட அதிகமாகத் தொந்தரவு செய்தது.

அறியப்பட விரும்பாதவர்களுக்கு பொதுவாக காரணங்கள் இருந்தன.

மது விசாரிக்கத் தொடங்குகிறாள் - டெல்லி

மது ஜானை எதிர்கொள்ளவில்லை.

அதற்கு பதிலாக அவன் மொபைல் லேப்டாப் அவள் பார்த்தாள்.

அவள் முன்பு கவனிக்காத விஷயங்களை அவள் கவனித்தாள்:

பழைய மும்பை மருத்துவமனை ரசீதுகள் ஒரு கோப்புறைக்குள் மறைத்து வைக்கப்பட்டிருந்தன

சார்பு என்று குறிக்கப்பட்ட ஒரு தனி காப்பீட்டு உள்ளீடு - பெயர் இல்லை

மும்பை மத்திய மருத்துவமனையைச் சேர்ந்த ஒரு இரத்த தானம் செய்பவர் குறியீடு

அவள் அமைதியாகப் பாதையைப் பின்தொடர்ந்தாள்.

ஒரு இரவு தாமதமாக, ஜான் தூங்கிக் கொண்டிருந்தபோது, ​​டேப்லெட்டில் ஒத்திசைக்கப்பட்ட அவரது பழைய மின்னஞ்சல்களை மது சரிபார்த்தாள்.

காதல் கடிதங்கள் இல்லை.


மருத்துவ அஞ்சல்கள் மட்டுமே.

சந்திப்பு நினைவூட்டல்கள்.

மீண்டும் மீண்டும் வரும் ஒரு பெயர்:

அதிதி ராவ்

மது அதை நீண்ட நேரம் வெறித்துப் பார்த்தாள்.

அவள் அழவில்லை.

அவள் பெயரை ஒரு பேப்பர் எழுதி வைத்தாள்.

மும்பை - உண்மைக்கு நெருக்கமானவர்

மது ஜானிடம் மும்பைக்குச் செல்வதாகக் கூறினாள் .

அவன் அவளைத் தடுக்கவில்லை.

ஜான் வழக்கமாக தங்கும் அவன் ஹோட்டலில், மது தனியாகச் செக்-இன் செய்தாள் .

அது ஒரு சொகுசு ஹோட்டல் - அமைதியான, தனிப்பட்ட, பெயர் தெரியாத.

அவள் இரண்டாவது மாடியில் மாலையில், லாபியில் காத்திருந்தபோது, ​​மது நுழைவாயிலுக்கு அருகில் ஒரு பெண்ணைக் கவனித்தாள்.

அவள் ஒரு குழந்தையைத் தூக்கி வைத்திருந்தாள்.

அவளிடம் ஏதோ ஒன்று இருந்தது - பயம் அல்ல, கோபம் அல்ல

அந்தப் பெண் மதுவைப் பார்த்தாள்.

அவர்களின் கண்கள் ஒரு நொடி கூட சந்தித்தன.

அந்தப் பெண்ணின் முகம் மாறியது.

அவள் உடனடியாகத் திரும்பி வெளியே நடந்தாள்.

அவள் இதயம் துடித்துக்கொண்டே அவள் வெளியேறுவதைப் பார்த்தாள்.

அன்று இரவு, மது இன்ஸ்டாகிராமில் தேடினாள்.

அவள் மனப்பாடம் செய்த பெயரைத் டைப் செய்தாள்.

அதிதி ராவ்

ப்ரொபைல் பிரைவேட் இருந்தது - ஆனால் டிபி படம் போதுமானதாக இருந்தது.

அது லாபியில் இருந்து வந்த அதே பெண்.

ஆதிதி வெளியேறுகிறாள்

அதிதி ஹோட்டல் பகுதிக்குத் திரும்பவில்லை.

அவள் நேராக வீட்டிற்குச் சென்றாள்.

அவள் எதையும் பேக் செய்தாள்.

அவள் வெறுமனே பூட்டினாள் அவள் கதவைத் திறந்து, தூங்கிக் கொண்டிருக்கும் தன் குழந்தையின் அருகில் அமர்ந்து, அடுத்து என்ன நடக்கும் என்று அறிந்திருந்தாள்.

இந்த தருணம் வரும் என்று அவளுக்கு எப்போதும் தெரியும்.


மறுநாள் காலை, மது கவனமாக நகர்ந்தாள்.

அவள் பேசினாள்: ஒரு மருத்துவமனை எழுத்தர்

ஒரு இரத்த வங்கி தொழில்நுட்ப வல்லுநர்

அதிதியின் மருத்துவ பதிவுகளுடன் இணைக்கப்பட்ட முகவரிக்கு அருகில் ஒரு கட்டிடக் காவலாளி


ஒவ்வொரு பதிலும் ஒரே இடத்தை சுட்டிக்காட்டியது.

மாலையில், மது மும்பையில் உள்ள ஒரு சாதாரண அடுக்குமாடி கட்டிடத்திற்கு வெளியே நின்றாள்.

ஆடம்பரம் இல்லை.

காவலர்கள் இல்லை.

சாதாரண வாழ்க்கை.

அவள் மெதுவாக படிக்கட்டுகளில் ஏறினாள்.

ஒவ்வொரு படியும் கடைசியை விட கனமாக உணர்ந்தாள்.

ஆதிதியின் பிளாட்டில்

மது தட்டினாள்.

பதில் இல்லை.

அவள் மீண்டும் தட்டினாள்.

கதவு திறந்தது.

ஆதிதி அங்கேயே நின்று, தன் குழந்தையைப் பிடித்துக் கொண்டாள்.

அவள் சோர்வாகத் தெரிந்தாள் - ஆனால் அமைதியாக.

மது முதலில் பேசினாள், அவளுடைய குரல் சீராக ஆனால் உடையக்கூடியதாக இருந்தது:

நான் சண்டையிட வரவில்லை.

ஆதிதி தலையசைத்தாள்.

எனக்குத் தெரியும்.

மது குழந்தையைப் பார்த்தாள்.

அதே கண்கள்.
அதே அமைதி.
அவள் கிசுகிசுத்தாள்:

மது அடக்கமான ஹால் நுழைந்தாள், அவள் கண்கள் உடனடியாக ஆதிதியின் தூங்கும் குழந்தையின் மீது விழுந்தன.

அறை முழுவதும் பேபி பவுடர் மற்றும் மல்லிகைப்பூவின் லேசான வாசனை வீசியது. அது எளிமையானது. அமைதியானது. பாதுகாப்பானது.

ஆதிதி மதுவின் பின்னால் கதவை மூடிவிட்டு அவளை நோக்கித் திரும்பினாள். அவளுடைய தோரணை அமைதியாக இருந்தது, ஆனால் அவளுடைய கண்கள் சோர்வைக் காட்டின - தூக்கமில்லாத இரவுகளில் இருந்து வந்த சோர்வையும் யாருக்கும் தெரியாத ரகசியத்தையும் சுமந்து சென்றது.

மதுவின் குரல் தாழ்வாகவும், வேண்டுமென்றே இருந்தது:

நான் என்ன எதிர்பார்த்தேன் என்று எனக்குத் தெரியவில்லை... ஒருவேளை கோபம், ஒருவேளை சாக்குப்போக்குகள். ஆனால்... நீ கையை நீட்டவில்லை. நீ என்னை அழைக்கவில்லை. நான் ஒருபோதும் கண்டுபிடிப்பேன் என்று நீ ஜானிடம் கூட சொல்லவில்லை.

ஆதிதி தன் குழந்தையைப் பார்த்து, விரல்கள் குழந்தையின் தலையை லேசாகத் தடவினாள்.

நான் உன்னையோ அல்லது உன் குடும்பத்தையோ தொந்தரவு செய்ய விரும்பவில்லை. நான் ஒரு தேர்வு செய்தேன்... கடினமான ஒன்று. அது என் இடம் இல்லாததால் நான் அமைதியாக இருந்தேன்.

மது அவள் உணர்ச்சிகளை விழுங்கி அருகில் வந்தாள்.

ஆரம்பத்திலிருந்தே என்னைப் பற்றி உனக்குத் தெரியும்.

ஆதிதி தலையசைத்தாள்.

தெரியும் நான் பார்க்கிறேன் . இன்ஸ்டாகிராம்... புகைப்படங்கள்... உன் புன்னகை, உன் வாழ்க்கை... எல்லாவற்றையும் நான் பார்த்தேன். நீ என்னைப் பற்றி அறிவதற்கு முன்பே நீ யார் என்று எனக்குத் தெரியும்.

மதுவின் உதடுகள் நடுங்கின.

மற்றும் ஜான்? அவன்... உன்னை முன்னோக்கி வரச் சொன்னானா?

ஆதிதியின் கண்கள் முதல் முறையாக அவள் கண்களைச் சந்தித்தன.

இல்லை. அவன் உதவி கேட்டான். அவ்வளவுதான். உன்னை தொந்தரவு செய்ய விரும்பவில்லை. தேவையானதைச் செய்ய என்னை நம்பினான் - அமைதியாக.

மதுவின் பார்வை மென்மையாகியது, ஆனால் வலி நீடித்தது.

மற்றும் என் குழந்தையா? அவன்... நீ இல்லாமல் அவன் இறந்திருப்பான்.

ஆதிதியின் குரல் கிட்டத்தட்ட ஒரு கிசுகிசுப்பாக இருந்தது:

நான் உனக்காக அதைச் செய்யவில்லை. நான் குழந்தைக்காக அதைச் செய்தேன்... அவன் சகோதரனுக்காக. அவ்வளவுதான்.

ஒரு கணம், அமைதி அறையை நிரப்பியது. வெளியே நகரத்தின் மெல்லிய முனகல் சத்தமும் உள்ளே இரண்டு குழந்தைகளின் மென்மையான சுவாசமும் மட்டுமே.

மது அமைதியைக் கலைத்தாள், அவள் குரல் நடுங்கியது, ஆனால் சீரானது:

மது : நீ என்னைப் பற்றி யோசித்து... அவனைப் பற்றி யோசித்து... இதையெல்லாம் தனியாக யோசித்து கழித்த இரவுகளை என்னால் கற்பனை செய்து பார்க்க முடியவில்லை.

ஆதிதி தன் கண்களைத் தாழ்த்தி, அவள் உதடுகளைத் தொட்ட ஒரு மெல்லிய புன்னகை.

இப்போது நல்லது. உனக்கு உன் வாழ்க்கை, உன் குடும்பம். எனக்கு என் வாழ்க்கை இருக்கிறது. குழந்தைகள்... அவர்கள் பாதுகாப்பாக இருக்கிறார்கள். அது போதும்.

மது அவளைப் படித்தாள், நன்றியுணர்வும் துக்கமும் கலந்த அவளது நெஞ்சை நிரப்பியது.

நீ... குறிப்பிடத்தக்கவள். நானும் அதையே செய்திருக்க முடியுமா என்று எனக்குத் தெரியவில்லை.

ஆதிதியின் குரல் மென்மையாக, கிட்டத்தட்ட ஒரு கிசுகிசுப்பாக இருந்தது:

சில நேரங்களில் சரியானதைச் செய்வது... எதுவும் செய்யாமல் இருப்பதை விட வலிக்கிறது.

மது தலையசைத்தாள், கண்ணீர் விழும் என்று அச்சுறுத்தினாள்.

மது : நான் இதை உனக்கு கடினமாக்க மாட்டேன். நான் உன்னைப் பார்க்க வேண்டும்... புரிந்துகொள்ள வேண்டும்.

ஆதிதி அவளைப் பார்த்தாள், அவள் கண்களில் அமைதியான மரியாதை.

இப்போது உனக்குத் தெரியும். இப்போது உனக்குத் தெரியும். அவ்வளவுதான் நான் கேட்க முடியும்.

மது ஒரு சிறிய தலையசைப்பைக் கொடுத்துவிட்டு கதவை நோக்கித் திரும்பினாள். புறப்படுவதற்கு முன், அவள் மெதுவாகக் கிசுகிசுத்தாள்:

மது : நன்றி... உண்மையிலேயே.

அதிதி வெளியேறும்போது அவள் கண்கள் அவளையே நோக்கின.

அதிதி :நீங்கள் மூவரும் நன்றாக இருங்கள்...


மது கோபத்துடன் டெல்லி வீட்டுக்கு வந்து வந்தாள்

மது: அம்மா... ஜான் எங்கே?

ரோஸி: அவன் இங்கே இல்லை.

மது: அவன் எங்கே போனான்?

ரோஸி: நாங்க சண்டை போட்டுக்கிட்டோம்.

மது: நீயும் ஜானும்? எதைப் பத்தி?

ரோஸி: அவனோட அப்பாவோட நினைவு நாள் வருது. சடங்குகள் செய்யணும்னு நான் சொன்னேன்.

மது: அவன் கோபப்பட்டான்.

ரோஸி: நான் அவங்க அப்பாவை சொன்ன உடனே, அந்த ஆளைப் பத்தி இனிமே பேசவே கூடாதுன்னு சொன்னான்.

மது: அப்புறம்?

ரோஸி: அவன் கோபமா வீட்டை விட்டு கிளம்பினான். அவன் லண்டனுக்குப் போயிருக்கான் அடியாட்கள் சொன்னாங்க .

மது: ரோஸி அம்மா... ஜான் ஏன் அவங்க அப்பாவைப் பத்தி கேள்விப்பட்டா இப்படி நடந்துக்கிறான்?

ரோஸி: ஏனென்றால் ஜான் பிறப்பதற்கு முன்பே அந்த ஆள் எங்களைக் கைவிட்டான்.

மது: ஜான் பிறப்பதற்கு முன்பே?

ரோஸி: ஆமாம். நான் ஜானை சுமக்குபோதையே சென்றுவிட்டார் .

அவன் அப்பாவை ஒரு தடவை கூடப் பார்த்ததில்லை.

மது: எனவே ஜான் அவரை அறியாமலேயே வளர்ந்தான் .

ரோஸி: நிறைய கேள்விகளுடன் மட்டுமே.

கோபத்துடன் மட்டுமே.

மது: அதனால்தான் அப்பா என்ற வார்த்தை அவரை காயப்படுத்துகிறது.

ரோஸி: ஆம். அவனுக்கு , ஒரு தந்தை வெளியேறுபவர்.

மது: மற்றும் மரண ஆண்டுவிழா...

ரோஸி: அவருக்கு ஒரு பொய்யாக உணர்கிறது.

தன் குழந்தையை கைவிட்ட ஒரு மனிதன் நினைவுகூரப்பட தகுதியானவன் என்று அவன் நம்பவில்லை.

மது: இப்போது எனக்குப் புரிகிறது.

ரோஸி: அவன் காரணமின்றி கோபப்படுவதில்லை, மது.

மது: இல்லை.

அதே மனிதராக மாற அவன் பயப்படுகிறான் . ஆனால் .......

மது: ரோஸி அம்மா... ஜானின் அப்பா யார்?

ரோஸி: நான் டெல்லியில் 12 ஆம் வகுப்பு படிக்கும் போது, ​​எனக்கு அம்மா இல்லை, என்க்கு அப்பா மட்டும்தான், அவர் ஒரு குடிகாரர். ஒரு நாள் பாஸ்டர் சாமுவேல் ஒகோய் என்ற கருப்பு மத போதகர் சர்ச் மூலம் எங்கள் வீட்டிற்கு வந்து எங்களுக்கு உணவு மற்றும் ஆதரவை வழங்கினார். நான் மிகவும் இளமையாகவும் தனிமையாகவும் இருந்தேன், நான் அவரை காதலித்தேன். எங்களுக்குள் ஒரு உறவு இருந்தது, நான் கர்ப்பமாகிவிட்டேன். மக்கள் அதை அறிந்ததும், அவரை அடித்து, அவமானப்படுத்தினர், சர்ச் அவரை வேலையிலிருந்து நீக்கியது. அவர் தனது நாட்டிற்கு திருப்பி அனுப்பப்பட்டாங்க , நான் அவரை மீண்டும் ஒருபோதும் பார்த்ததில்லை. ஜான் பிறந்த பிறகு, மக்கள் என்னைப் பற்றி எல்லா இடங்களிலும் மோசமாகப் பேசினர். என் தந்தை அவமானத்தைத் தாங்க முடியாமல் தற்கொலை செய்து கொண்டார். நான் முற்றிலும் தனிமையில் விடப்பட்டு ஜானை நானே வளர்த்தேன். ஜான் என் நிறத்தைச் சேர்ந்தவராக இருந்தாலும், அவரது தந்தை கருப்பு என்று மக்கள் அவரை கிண்டல் செய்தனர், அவனை மீண்டும் மீண்டும் அவமானப்படுத்தினர். அந்த கோபம் அவனுக்கு நிலைத்துவிட்டது. பல வருடங்கள் கழித்து, பாஸ்டர் சாமுவேல் ஒகோய் இறந்துவிட்டதாக எனக்கு ஒரு கடிதம் வந்தது.

மது: அதனால்தான் ஜான் தனது தந்தையைப் பற்றிக் கேட்கும் போதெல்லாம் கோபப்படுகிறான் .

ரோஸி: ஆமாம். அவனுக்கு அப்பா என்றால் அவமானம் மற்றும் கைவிடுதல் என்று பொருள்.

மது: இப்போது எனக்குப் புரிகிறது.


மது தூங்குவதற்கு அவள் அறைக்கு சென்று டேவிட் பால் கொடுத்து தூங்க வைத்தால் பின்பு அவள் படுக்கையில் அமர்ந்து அதிதி பற்றியும் ஜான் பற்றியும் யோசித்து கொண்டு இருந்தாள் .

டேவிட் பார்த்து

செல்லம் அம்மா இப்போ என்ன பண்ணுறது உனக்கு அப்பா வேண்டும் ஆனால் உன் அண்ணா அப்பா இல்லாமல் வளர்ந்து கொண்டு இருக்கிறான்

உங்க அப்பா அவரோடு அப்பாவால் தான் இப்படி ஒரு தொழில் செய்யகிறார்

நான் என்ன தான் செல்லம் பண்ணுறது ????