[sreejachandranhot]

இது நடுதர குடும்பம் சேரந்த  விதவை டீச்சர் ( சுதா ) எப்படி பணக்காரன் மாணவனை ( ஜெகதீஷ்  ) காமம்  கடந்து காதல் 
அவள் காதல் சேருமா இல்லை செத்தருமா ?

சில கதைகள் சாயல் இருக்கலாம் ஆனால் காதல் காமம் அதிகமா இருக்கும்

[sreejachandranhot]

...........

[sreejachandranhot]

ஒரு நடுத்தரக் குடும்பத்தைச் சேர்ந்த, அழகும் அறிவும் கொண்ட 30 வயது பெண்தான் சுதா . அவள் காதலித்தவரைத் 23 வயதில் திருமணம் செய்தாள். ஆனால் அந்தத் திருமணத்திற்கு கணவரின் பெற்றோரின் ஒப்புதல் எதுவும் இல்லை. அந்த நாள்முதல் அவர்கள் தம்பதியரைப் புறக்கணித்து விட்டார்கள்.

சுதாவுக்கு கணவன் மட்டுமே உலகம். ஆனால் திருமண வாழ்க்கையின் 3 ஆண்டுகள் கூட முடியாமல் திடீர் விபத்தில் கணவன் உயிரிழந்தார். அந்த ஒரு நொடியிலேயே சுதா தனிமையிலும் துயரத்திலும் மூழ்கினார்.

சுதாவுக்கு ஒரே ஆதரவாக இருந்தது அவளது தாய். அப்பா இல்லாமல் வளர்ந்ததால் தாய்மீதே அவளுக்குப் பாசமும் பிணைப்பும் அதிகம். கணவன் மறைந்த பிறகு, சுதா சென்னைக்கு தனது அம்மாவின் வீட்டிற்குத் திரும்பி வாழத் தொடங்கினாள்.

தனிமையும் வேதனையும் உள்ளுக்குள் இருந்தாலும், தாய்க்காகவும் தனது வாழ்க்கைக்காகவும் மீண்டும் தன்னை எழுப்பிக் கொண்டு, ஆசிரியையாக பணியாற்றத் தொடங்கினாள். பள்ளி, மாணவர்கள், பாடம் – இவையே அவளுக்கான புதிய உலகம். ஆனால் அவளுக்கு தெரியாது அது புதிய வாழ்கை துடைக்கும் என்று



ஜெகதீஷ் – 20 வயது. ஒரு பெரிய தொழிலதிபரின் ஒரே மகன். பணக்காரக் குடும்பம் என்றாலும் அவனுடைய குழந்தைப் பருவம் சந்தோஷமாய் இருக்கவில்லை.

ஜெகதீஷின் தாயார் அவன் சிறு வயதில் அவன் தாய் அவர் தந்தை டிவோர்ஸ் பன்னிட்டு இன்னோரு லைப் தேடிட்டாங்க சோ அவனக்கு பெண்கள் என்றல் ஓர் வெறுப்பு அந்தத் தாய்ப்பாசம் அவனுக்குக் கிடைக்கவில்லை. அப்பா வியாபாரத்திலேயே மூழ்கி, மகனுக்கு நேரம் கொடுக்கவே இல்லை. அன்பைத் தேடி தவித்த குழந்தை, வளர வளரத் தனிமையோடு ஆணவமாக மாறிவிட்டான்.

அந்த வெறுமையை மறைக்க, அவன் சண்டை, ஆடம்பரம், திமிர் — இதை எல்லாம் போர்வையாக போட்டுக் கொண்டான். படிப்பில் கவனம் இல்லாமல் போனதால் பன்னிரண்டாம் வகுப்பு தேர்வில் தோல்வி அடைந்தான். அவனுடைய வயசு 20 ஆனாலும், இன்னும் பள்ளியில்தான் படிக்க வேண்டிய நிலை.

அப்பா மரியாதைக்காக, அவனை ஒரு சாதாரண பள்ளியில் சேர்த்தார்கள். அங்கே தான் அர்ஜுனின் வாழ்வை மாற்றப்போகும் ஆசிரியையைச் சந்திக்கிறான் — சுதா

தன்னுடைய தாயை இழந்தவன், மறைந்த பாசத்தைக் கண்டு கொள்ளாதவன், அவளிடம் தெரியாம தேடத் தொடங்குகிறான் அவன் அம்மா மாதிரி அக்கறையும், பெண் மாதிரி ஈர்ப்பையும்…

[sreejachandranhot]

முதல் சந்திப்பு


சுதாவுக்கு முதல் நாள்.
வகுப்பு முழுவதும் சத்தம், பேச்சு, சிரிப்பு, காகிதப்பந்துகள் பறக்கும் காட்சி.

அந்த நேரத்தில் சுதா உள்ளே வந்தாள். எளிமையான புடவையுடன், கையில் English புத்தகங்கள்.

அவள் முன்பாக நின்றதும், மாணவர்கள் மெதுவாக அமைதியாகினார்கள்.

சுதா :“Good morning, students. நான் உங்கள் புதிய ஆங்கில ஆசிரியர். என் பெயர் சுதா .”

அவளது குரல் மென்மையாக இருந்தாலும், ஒரு வலிமையான தாக்கத்தை ஏற்படுத்தியது.

அதே நேரத்தில், ஜெகதிஷ் கதவைத் தட்டிக் கொண்டு உள்ளே வந்தான்.
சட்டை சரியாக போட்டுக் கொள்ளாமல், முகத்தில் ஒரு திமிர் புன்னகை.

ஜெகதீஷ் :“Sorry mam … லேட் ஆயிடுச்சு.”

வகுப்பு முழுக்க சிரிப்பு.

சுதா அவனை நேராகக் கண்டாள். கண்ணோட்டம் சீரியஸ், ஆனாலும் குரல் அமைதியாக இருந்தது.

சுதா : இது college sirrrrrr . உங்க வீடு இல்லை. அடுத்த முறை லேட் ஆகக் கூடாது. போய் உட்கார்.”

ஜெகதீஷ் சிரித்துக் கொண்டு கடைசி பெஞ்சில் உட்கார்ந்தான். “சாதாரண டீச்சர்தான் ..... rules போடுறாங்க” என்று மனசில் அலட்சியம்.

ஆனால், சுதா பாடம் ஆரம்பித்ததும், அவள் சொற்களில் இருந்த ஆழமும், விளக்கம் கொடுக்கும் விதத்திலும் இருந்த உயிரும் — அவன் மனதை தெரியாம கவர ஆரம்பித்தது.

முன்பு ஒருபோதும் ஆங்கிலப் பாடத்துக்கு கவனம் செலுத்தாத அந்த நாளில் முதல் முறையாக teacher-ஐக் கவனிக்கத் தொடங்கினான்




Staffroom Scene – New Joinee


சுதா , ஆங்கில ஆசிரியையாக புதிதாக அந்த பள்ளியில் சேர்ந்திருந்தாள்.
முதல் நாள் staffroom-க்கு வந்து, நாணத்தோடு ஒரு மூலையில் அமர்ந்தாள்.

அந்த நேரத்தில் மற்ற ஆசிரியர்கள் சிரித்துக் கொண்டு பேசிக் கொண்டிருந்தனர்.

Maths Teacher: Madam, உங்களுக்கு ஜெகதீஷ் கிளாஸ்க்கு தானே class teacher responsibility வந்திருக்கு

சுதா (மெதுவாய்): “Yes…”

Science Teacher (சிரித்தபடி): அப்போ நீங்கள் தான் சிக்கிக்கிட்டீங்க. அந்த பையன் சாதாரண student இல்ல. Headmaster கூட சமாளிக்க முடியல.

PT Master: அவன் late-ஆ வருவான், homework எதுவும் செய்ய மாட்டான், class ரொம்ப lonely இருப்பான் Discipline எதுவுமே இல்ல.ஆனா ஸ்போர்ட்ஸ் நல்ல பண்ணான் ஆனால் அவன்னால மேட்ச்க்குல போக முடியாது age bar அருச்சுல

History Teacher: ஆனா எவரும் அவனுக்கு எதுவும் சொல்ல மாட்டாங்க. Because he is rich. Father is a big businessman. Sponsor பண்ணுறது college functions, donations எல்லாம். அதனால் ஜெகதீஷ் எதுவும் செய்ய முடியல , punish பண்ண முடியல”

சுதா அமைதியாகக் கேட்டுக் கொண்டிருந்தாள். மற்றவர்கள் எல்லாம் சிரித்தார்கள்.

Maths Teacher (கிண்டலாய்): Madam, நீங்க புதுசுல . உங்க idealism-ல அவனைக் correct பண்ணலாம் என்று நினைக்காதீங்க. அவன் மாறவே மாட்டான்.

சுதா சற்றே புன்னகை செய்தாள். அவள் குரல் மென்மையாக இருந்தாலும், கண்களில் ஒரு உறுதி தெரிந்தது.

சுதா : Every child deserves a chance. ஜெகதீஷ் ஏதோ பிரச்சனை அது மட்டும் தான் தெரியுது … பணக்கார family background இருக்கலாம்… ஆனாலும் teacher-ஆக எனக்கு first duty, அவனை புரிந்து கொள்வது. நான் try பண்ணி பார்கிறேன்.”

[sreejachandranhot]

சில வாரங்கள் கழித்து ...

ஜெகதீஷ் and சுதா

ஜெகதீஸ் class-ல அமர்ந்திருந்தான். சுதா வந்து அவனருகே நின்றாள்.

சுதா மெதுவாக :
ஜெகதீஷ் , can I speak to you for a moment

ஜெகதீஷ் : Yes, mam

சுதா: After class, come to the staff room.

ஜெகதீஷ் : yes mam

In Staff Room

சுதா: Your exam results show that you’ve failed in all subjects. This is serious. You need to improve.

ஜெகதீஷ் : I know… I tried, madam…

சுதா: I can help you, Arjun. But I need your father to be involved. Bring him to college tomorrow so that we can discuss a plan for your improvement.”

ஜெகதீஷ் : Okay, madam. I’ll inform him.”

சுதா: Good. Remember, failure is not the end. With guidance and effort, you can improve. I’ll help you, but you must be willing to try.


அவன் வீட்டில் போய் தன் அப்பாவை தொலைபேசியில் அழைத்தான்.

ஜெகதீஷ் : “Appa… college mam சுதா wants to meet you. She said it’s about my exam results and how to improve.

அப்பா :சரி weekend teacher வீட்டுக்கு வர சொல்லு .

ஜெகதீஷ் :…சரி, appa…



அவன் அவளிடம் சொன்னான் ...அவள் எதுவும் பொருட்டு படுத்தாமல் வரேன் என்று கூறினால் அவனிடம் அவன் அட்ரஸ்யை மொபைலில் நோட் செய்தால் புன்னகையுடன்

சுதா Visits ஜெகதீஷ் House

Weekend. சுதா auto-ல college-இருந்து ஜெகதீஷ் -வின் வீட்டுக்கு வந்தாள்.
புதிய இடம், சுத்தமான தெருக்கள், rich-ஆன ambience.

Auto-ல இருந்து வீட்டுக்கு சென்றபோது, சுதா அமைதியாக observe பண்ணினாள்.
Big doors, luxury interiors, but house-ல் warmth ஆனால் வெறுமையாக இருக்கிறது.
அவளது மனதில் ஒரு memorable first impression வந்து, curiosity-யும் interest-யும் கிளர்ந்தது.
வாய்யை புலந்து பார்த்தால் ஆனால் அப்பொழுது தெரியாது தான் வாழ போகும் வீடு என்று
சுதா தனக்குள் This is where he lives… so much wealth… but I wonder what kind of environment he grew up in. Maybe that’s why he behaves so rude
அவன் அப்பாவை (வருங்கால மாமனார் ) அவள் சந்தித்தாள்.

ஜெகதீஷ் அப்பா :
“Ah, welcome, Sudha. Come in. he told me about the meeting.”

சுதா : Thank you, sir. I wanted to discuss his progress and how I can support him.”

ஜெகதீஷ் அப்பா : Of course. Let’s sit. He is a bright boy…But I don't know what to do

சுதா: தட்'s why I want you to meet personally

அப்பா : coffee or tea

சுதா : நோ தேங்க்ஸ்

ரேகா ரேகா ...........


ரேகா வரேன் அய்யா ..........

ரேகா அந்த வீட்டின் வேலைகாரி ரொம்ப விஷயமான ஆளு 12 வருஷமாக வேலை செய்துகொண்டு இருக்காள்

அப்பா: ரெண்டு காபி

ரேகா சுதாவை பார்த்து மனதில் யாரு இவள் என்று யோசித்துக்கொண்டு கிட்சேன்க்கு சென்றால்

அப்பா : listen சுதா

நானும் அவனை கவுன்செல்லிங் கூட்டிட்டு போனேன் ஆனால் என்னால் ஒன்னுமே பண்ண முடியல அவன் future ஸ்பாயில்யிட்டு இருக்கு என்னால் ஒன்னுமே பண்ண முடியல

சுதா: Sir, if you don't mind, what happened to him, sir?

காபி வந்தது அதை பருகிகொன்டே
அப்பா : அவனுடைய அம்மா … affair வைத்ததால், அவள் என்னிடம் இருந்து விவாகரத்து செய்து அவனை சிறிய வயதில் விட்டுச் சென்றாள். அவனை அவளுடன் செல்லவில்லை . நான் குடும்பத்தை சேர்த்து வைத்திருக்க முயற்சி செய்தேன்… ஆனாலும் அவள் சென்றுவிட்டாள். அவன் ஒருபோதும் அம்மா பாசம் நா என்ன என்று அவனுக்கு தெரியவில்லை .

சுதா : அவனுக்கு அது மிகவும் கடினமாக இருந்திருக்கும்.

அப்பா :“ஆம்… மேலும் நான்… நான் பணம் தான் எங்கள் குடும்பம் உடை கரணம் என்று அதை நோக்கி ஓடினேன் பணம் மற்றும் வசதிகள் போதும் என்று நினைத்தேன். ஆனால் நான் அவனுடன் நேரம் செலவிடவில்லை, அவன் என்ன விரும்புவான், என்ன தேவை என்பதையும் கவனிக்கவில்லை. அவன் lonely, confused… angry ஆக வளர்ந்தான். அதிலும் மோசம் என்னவென்றால்… அவன் பெண்கள் மற்றும் பெண்களுக்கு வெறுப்பு வளர்த்தான்.இவ்ளோ ஏன் ரேகா 12 வர்ஷம் இந்த வசதி வர முன்பு இருந்து வேலை செய்யுற ஆனா அவள்கூட அவன் பேசியது இல்லை பெண்கள் மேல் வெறுப்பா இருக்கான் அதைனால நான் இன்னோரு கல்யாணம் பற்றி யோசிக்கல அவன் துரோகத்தை உணர்ந்ததால், இப்போதும் அந்த resentment உள்ளே இருக்கிறது.”

சுதா (கவலையுடன், மெல்ல):
அதனால் அவன் struggles அடிக்கடி… பள்ளியில் மட்டுமல்ல, trust கொடுக்கும் போது, குறிப்பாக பெண்களுக்கு… புரிகிறது.”

அப்பா :
“சரி. அவன் brilliant தான், ஆனால் இந்த கோபம் மற்றும் அவநம்பிக்கை அவனை உருவாக்கியுள்ளது. அதனால் நீ அவனை வழிநடத்த மிகவும் முக்கியம். நான் நம்புகிறேன், உங்கள் guidance-உடன், அவன் not just academically, ஆனாலும் emotionally trust கற்றுக் கொள்ளும்.”

சுதா (மெல்ல, உறுதியுடன் புன்னகை):
“நான் புரிந்துகொண்டேன், sir. நான் என் முழு முயற்சியையும் செய்வேன்… patience மற்றும் care உடன். மற்றவர்கள் செய்யாதபடி, அவனை நன்றாக reach செய்ய முயற்சி செய்வேன்.”

அப்பா (தலையிழுத்து, relieved):
“அதனால் தான் நான் உங்களைக் நம்புகிறேன். அவனுக்கு firm ஆனவரும் kind ஆனவரும் தேவையுள்ளது… அவன் கோபத்தை விடுபடுத்த முடியும் ஒருவரும்.”

சுதா மனதுக்குள் :
இப்பொழுது நான் அவனை புரிந்துகொண்டேன். அவன் திமிரு அல்ல—அது வலி . அவன் பெண்களை வெறுப்பது தலைகனம் அல்ல—it’s வலி . நான்… அவனை வழிநடத்த, நம்பிக்கை கற்றுக்கொள்ள உதவ, மெதுவாக guide செய்யவேண்டும் என்று உணர்ந்தேன்.

எல்லா பெண்களும் ஒன்னு இல்லை நான் அவனக்கு புரிய வைக்க வேண்டும்

அப்பா : any idea sudha

சுதா : சார் பிரஸ்ட் அக்காடெமிக் அண்ட் ரிசல்ட் அண்ட் தென் ஹி வாண்ட் டு போகிஸ் ஒன ச்டுடிஎஸ்

அப்பா : நீங்க ஏன் டியூஷன் எடுக்க கூடாது

சுதா : சார் யோசித்து சரி சார் இ வில்ல டேக் கேர் ஒப் ஹிம்

அப்பா: ok, Sudha, take care of him. Thanks, and I have an important meeting in Delhi. I want to board a flight

சுதா கிட்சேன் உள்ள சென்று ரேகாவிடம் பேச சென்றால் அப்பொழுது தெரியாது ரேகாவால் தான் அவளுக்கு தன் வாழ்கை மறைமுகமாக மாற போகிறது என்று

[sreejachandranhot]

........

[sreejachandranhot]

கிட்சேன்க்கு சென்ற சுதா சுத்தியும் முத்தியும் பாத்து கிட்சேன் சூப்பர் வெச்ருகீங்க அக்கா

ரேகா : ரொம்ப நன்றி மா நீங்க ?

சுதா : ஓஹ் நான் சுதா ஜெகதீஷ்யுடைய டீச்சர்

ரேகா : ஓஹ் டீச்சர் ஆஹ் நான் கூட என்னமோ நினைச்சேன்

சுதா : என்ன நினைசீங்க

ரேகா : இல்ல நல்ல பப்பாளி பழம் மாதிரி இருக்கியே சின்ன அய்யா பாஞ்சுடரோ நினைச்சேன்



சுதா : அக்கா என்னகா சொல்லுறீங்க

ரேகா : சும்மா சொன்னேன் மா பயந்துட்டியா ? ஹாஹாஹா

சுதா சற்று புன்னகையுடன்

உங்க சின்ன அய்யாக்கு தான் பொண்ணுங்களே புடிக்காதுல

ரேகா : ம்ம் ஆமா மா பாவம் இந்த வயசுல இருக்கிற பசங்க மாதிரியா இருக்காரு எப்போ பாத்தாலும் சிடு சிடுனே இருக்காரு

இந்த 12 வருஷத்துல நான் சின்ன அய்யா சிரிச்சகு ஏன் என்கூட பேசிக்கூட நான் பார்க்கவே இல்லை

சுதா : விடுங்ககா பாத்துக்கலாம் மாறிருவான் எனக்கு நம்பிகை இருக்கு

ரேகா : பாக்கலாம் மா ...அய்யா என்ன சொன்னாரு ?

சுதா : டியூஷன் எடுக்க முடியுமா கேட்டாரு கா

ரேகா : அப்போ இனி சின்ன அய்யா உங்க வீட்டுக்கு டியூஷன் வருவாரா ?

சுதா : அதான் கா நான் யோசிக்கிறேன் அம்மா வேற வயசு ஆனவங்க ரெஸ்ட் தேவை

ரேகா : பேசாம நீங்க தினம் இங்க வந்திருமா

சுதா : இங்க இருந்து என் வீடு கொஞ்சம் தூரம் கா அதான் யோசிக்கிறேன் எனக்கும் வண்டில ஓட்ட தெரியாது

ரேகா : இதெல்லாம் ஒரு விஷயமா மா சின்ன அய்யா சூப்பர் கார் ஓடுவர் தினம் கூட்டிட்டு வந்து விட சொல்லு

சுதா : இது எப்படி கா பார்க்கலாம் என்று யோசித்தால்

சரிகா நான் வரேன்

ரேகா மனத்திற்குள் சிரித்தாள்

ஜெகதீஷ் ஹால்க்கு வந்தான்

அவன் அப்பா மிஸ் கொண்டுபோய் அவங்க வீட்ல விட்டுட்டு வா

வாங்க mam போலாம்

கார் பயணம் தொண்டர்ந்து அப்பொழுது தான் ஜெகதீஷ் கவனித்தால் நல்ல உயரம் மற்றும் silm body மாநிறம் அழகானஆளு நல்ல ஸ்மார்ட் தான் இருக்கான் ஒழுங்கா படிச்சு இருந்த இந்நேரம் காலேஜ் லவ் பன்னிட்டு சந்தோஷமா சுத்திட்டு இருக்க வேண்டிய பயன் இன்னும் ஸ்கூல் படிச்சுட்டு இருக்கான் ...
அப்பொழுது ..
ஜெகதீஷிடம் அப்பாவோட பேசிட்டேன் ஒன்னும் பிரச்சனை இல்லை நெஸ்ட் எக்ஸாம்ல நல்ல ஸ்கோர் பண்ணலாம் ஓகே வா monday இருந்து ஸ்கூல் முடிஞ்சஉடனே உனக்கு டியூஷன் நான் எடுக்கிறேன் எல்லா பாடமும் வந்து என்ன பிக்கப் பணிக்கோ உன் நம்பர் குடு .

ஜெகதீஷ் : சரிங்க மிஸ்


Monday – Tuition

Setting: ஜெகதீஷ் study room,

சுதா சிரித்தமுகத்தோடு : சரி இன்னைக்கு நாம என்னோட English சப்ஜெக்ட் தொடங்கலாம். step by step சொல்லிதரேன்

ஜெகதீஷ் : சரி, mam…

சுதா : முதலில் tense -ஐ focus பண்ணலாம். Present tense rules-ஐ மறுபடியும் பார்ப்போம்.

சுதாவின் notebook-ல் examples எழுத, ஜெகதீஷ்ன் attention-ஐ grab பண்ணினாள்.

ஜெகதீஷ் எழுதிய exercises-ஐ சரி பார்த்து, corrections-ஐ explain பண்ணினாள்.

சுதா :See, இதோ இப்படி செய்யலாம். ஒவ்வொரு sentence-ஐ நன்றாக படித்துப் பிழைகளை குறைத்துக்கொள்ளலாம்.”

ஜெகதீஷ் :Yes, madam. I understood this time.


பாடங்கள் முடித்து சிறுது நேரம் ரேகாவிடம் பேசி கொண்டு சென்றால்

தினமும் இப்படியே படிப்பை பற்றி தான் இருந்தது எந்த காமம்மும் காதலமும் என்னோடமும் இருவருக்கும் இல்லை

ஒரு சனிக்கிழமை ரேகா நாளைக்கு மதியம் லஞ்ச்க்கு வரும் மாரு கூறினால் சுதாவும் மகிழிச்சியுடன் வரேன் என்று சொன்னாள்


Sunday Lunch ....

ரேகா மீன் குழம்பு மீன் ப்ரை செஞ்சு இருந்தால்

ஜெகதீஷ் சுதாவை அழைத்து வந்தான் இருவரும் சாப்புற ஆய்தமானர்கள்

ரேகா பரிமாறினாள்

சாப்பிடப்போது ஜெகதேஷ் தொண்டையில் மீன் முள் குத்த அவன் இரும்மா

சுதா சாதத்தை உருண்டை புடித்து உட்டீ விட்டால்

அந்த நொடி அவன்க்கு அவள் மேல் ஒரு ஈர்ப்பு உண்டானது

ஒரு வித அக்கறை உணரதான்

சாப்பிட பின் ரேகாவிடம் சிறுது நேரம் சமயல் அறையில் பேசிவிட்டு சென்றால்

சுதாவை விட்டுட்டு வந்த அவனோ ஒரு சந்தோசத்தில் துள்ளி குதித்தான்
பிறகு ரேகாவிடம் சென்று தனக்கு ஒரு ஸ்வீட் செய்து தருமாறு கேட்டான்

இதை கண்ட ரேகா மகிழிச்சியுடன் செய்து அவனக்கு கொடுத்தால்

மனத்திற்குள் பப்பாளி கெட்டிக்காரி தான்


வரும் வாரங்களில் சுதாவை ரசிக்க ஆரமித்தேன் அவள் முகத்தை அவள் chubby body அவள் அழகிய லிப்ஸ்
ரசிக்க ஆரமித்தேன் அவன் அவளை காதல் ரசித்தான்



சுதாவிற்குயாக நன்றாக படிக்க ஆரமித்தேன் அவளை இம்ப்ரெஸ் செய்தான்

ஒரு நாள் டியூஷன்லில்

சுதா notebook-ஐ பார்த்துக்கொண்டு sums explain பண்ணுகிறாள்.

ஜெகதீஷ் கவனிக்காம, அவளைத் தான் பார்த்துக்கொண்டே இருக்கிறான்.

சுதா serious-ஆ sums சொல்லிக்கொண்டே இருக்கும்.

சுதா கோவமாக :
“என்ன ஜெகதீஷ் ? எதுக்கு இப்போ ஐ concentrate பண்ண மாட்டே?”

ஜெகதீஷ் : உண்மை சொல்லட்டும்மா இல்லை பொய் சொல்லட்டும்மா

சுதா : பொய் சொல்லு

ஜெகதிஷ் :ஏன் எனக்கு ஒன்னும் புரியல

சுதா : இப்போ உண்மையை சொல்லு

ஜெகதீஷ் : உன் முகம் தான் என் mind-ல இருக்கிறது.

அந்த bold confessionக்கு சுதா உறைந்துபோனால் .

அவள் அவன் பதிலை சற்றும் எதிர்பார்க்கவில்லை.

அப்படியே pen அவள் கையிலிருந்து விழுந்துவிடுகிறது.

இருவரும் pen எடுக்க ஒரே நேரத்தில் கீழே முயன்றார்கள்

இருவரும் முகம் மோதியது கொஞ்சம் தான் இடைவெளி .


அந்த நெருக்கத்தில் அவன் கொஞ்சம் கூட யோசிக்காமல் மெதுவாக அவளைப் பார்த்துக்கொண்டே அவன் லிபிசை அவள் லிப்ஸ்லில் மேன்மையாக பொருத்தினான
காந்தங்கள் போல் ஒற்றிக்கொண்டன
:
சுதா ஆச்சிரியயுடன்… கண்களை மூடினாள் .

அந்த முத்தம் ஆனது, நீண்ட நொடிகள் நீடிக்கிறது.

இருவரும் சுதாரித்துகொண்டு விலகினார்கள்

சுதா கண்களில் நீருடன் சற்று கோபமாக கிளாஸ் முடிகிறது கிளம்பலாம்


காரில் மயானம் அமைதியானது

சுதா மனத்திற்குள்
நன் ஏன் அவனை தடுக்ககள கடவுளே இது என்ன சோதனை எனக்கு
மனத்திற்குள் குமுறிகொண்டாள்

அவளை விட்டுட்டு வந்த ஜெகதீஷுகோ சோகத்துடன் இருந்தான்

வாட்ஸஅப்ப் சாரி சாரி மெசேஜ் அனுப்பினான் சுதா அதை பார்க்கவில்லை

ரேகாக்கு ஒன்றும் புலப்படவிலை

[sreejachandranhot]

மன்னிக்கவும் நண்பராகள்ளே கதைநாயகன் பெயர் அர்ஜுன் இல்லை ஜெகதிஷ் தான்


அதுத்த நாள் ஜெகதிஷ் ஸ்கூல்க்கு சென்றான் ஆனால் சுதா வராதை கண்டு சோகம் ஆனான் பிரின்சிபால்யிடம் சென்று தனக்கு உடம்பு சரியில்லை என்று கூறி விட்டு தன் வீட்டுக்கு சென்றான்

வீட்டுக்கு வந்த ஜெகதிஷ் கண்டால் ரேகா

ரேகா : என்ன ஆச்சு சின்ன அய்யா உடம்பு ஏதோ சரியில்லை ஆஹ் என்று ....அவள் கேக்க

அவன் அமைதியா அவன் அறைக்கு சென்றுவிட்டான்

சுதாக்கு மெசேஜ் அனுப்பினான்

சாரி சாரி சாரி என்று பல முறை அனுப்பினான்

ரேகா ஒன்றும் மட்டும் புரிந்தது சுதாக்கும் சின்ன அய்யாக்கும் இடையில் ஏதோ பிரச்சனை

மதியம் மீண்டும் அவளுக்கு மெசேஜ் அனுப்பினான்

சாரி டி சுதா தெரியாம பண்ணிட்டேன் என்று பிறகு தூங்க சென்றான்
சாரி டி புரிஞ்சுகோ

ரேகா அவனை கண்டு சரி சுதாவிடம் சென்று என்ன பிரச்சனை என்று கேக்கப்போம்

ரேகா பெரிய அய்யாவிடம் மறைமுகமாக சுதா அட்ரஸ் வாங்கி தரும்மாரு கேட்டு வாங்கி கொண்டு காரில் சுதா வீட்டுக்கு சென்றால்


அங்கு சுதா அழுது அழுது வீங்கியா கண்களோடு ரேகா வரவேற்றல்


ரேகா என்ன மா ஆச்சு என்று கேக்க அழுது கொன்டே அனைத்துயும் சொன்னால்

ரேகா சிர்த்து கொன்டே சரியா போச்சு போ என்றால்


சுதா அவளை கோபதோடு பார்க்க

ரேகா : ஏண்டி இதுக்காக டி கோச்சுகிட்டு இப்படி உக்காந்துட்டு இருக்க

சுதா : ஏன்கா சொல்ல மாட்டேங்க நானே அவருக்கு துரோகம் செஞ்சுட்டேன் வருத்தத்துல இருக்கேன் நீங்கவேற

ரேகா : உனக்கு என்ன இப்படியே இருக்கலாம் நினைப்புலகியது இருக்குயா

சுதா :. ......மௌனம். .....

இதுக்கு தான் அவன்கிட்ட கோச்சுகிட்டு பேசாம இருக்கியா? ??


சுதா : கோவம் தான் அவன் மேல இல்லை கா என்ன மேல என்னால அவனை தடத்திருக்க முடியம் ஆனா நான் தடுக்கலா


ரேகா : உனக்கு ஜெகதிஷ் புடிக்கலயா ? ?

சுதா : பேரு முச்சு விட்ட படி
மொதல எனக்கு அவன் டீச்சர் ஸ்டுடென்ட் மாதிரி தான் பழகுனோம் ஆனால் அவன் மாறனும் ஜெயிக்கணும் நினச்சேன்

ரேகா : உனக்கு அவன புடிக்கலயா? ? (அழுத்தி கேக்க )

சுதா : புடிக்கும் தான் ஆனா

ரேகா : அப்புறம் என்ன டி

சுதா : இது சரி பட்டு வராது

ரேகா : ஏன் டி

சுதா : எனக்கா நீங்க பேசுறீங்க?

ரேகா : நான் சுத்தி வளச்சு பேச விரும்புல மா

சுதா ரேகாவை உற்று நோக்கினாள்

ரேகா அவன் என் புள்ள மாதிரி அவன் சந்தோஷம் தான் எனக்கு முக்கியம்

அவன் சந்தோஷம் நீ தான்டி தங்கம் புரிஞ்சிக்கோ டி


சுதா அக்கா நீங்க என்ன சொல்லுறீங்க

ஆமா மா நீ அவன் வாழ்கைல வந்த அப்புறம் தான் மா சிரிக்கிறன் சிணுகிரான்

இது காதலா இல்ல என்ன கரும்மோ எனக்கு தெரியாது

ஆனா நீ அவன் விட்டு போய்ட்டானே அவ்ளோதான் நேத்து இருந்து சாப்ரால ஏன் இன்னைக்கு கூட ஸ்கூலுக்கு போய்ட்டு பாதில வந்துட்டு உர்னு போய்ட்டான்

அவன்கிட்ட கொஞ்சம் அன்பா நடந்துக்கோ டி மா

அக்கா நீங்க சொல்லுறது சரி தான் ஆனா என்ன பத்தி நீங்க நினைச்சி பாத்திங்களா?

சுதா :புருஷனா எழுந்துட்டு இப்படி நான் திருஞ்ச என்ன சொல்லுவாங்க


ரேகா (கண்களில் நிருடன் ): புரியுது டி தங்கம் என்னயும் அப்படி தான் பேசுனாங்க
ஏன் அங்க வேலைக்கு வந்த அப்புறம் தான் ஏன்யா அய்யா வெச்சிருக்காரு சொன்னாங்க அப்பறம் எல்லாருமே அவங்க அவங்க வேலைய பாத்துட்டு போய்ட்டாங்க

சுதா (கொஞ்சம் மனம் இறங்கி ): அக்கா நீங்க அப்படி இல்லான்னு தெரியும் அக்கா

ரேகா : யாரு டி சொன்ன (சற்று பெருமூச்சு விடப்பாடி )

சுதா அதிரிச்சி ரேகா பாக்க. ....

ரேகா : ஆமா டி தங்கம் எனக்கும் அய்யாவிக்கும் கொஞ்சம் அப்படி இப்படி தான்

சுதா : ஏன்கா

ரேகா : அடி போடி அந்த மனுஷன் எவ்ளோ நல்லவன் தெரியுமா பொண்டாட்டி ஓடி போய்ட்டா ஆனா அவரு எந்த பொண்ணுயும் தொடம இருந்தாரு

ஆனா அவருக்கு காமம் விட அன்பு அக்கறை தேவை பட்டது

நான் அக்கறை காட்ட அவரு என்கிட்ட மயங்கிட்டாரு

வெளி உலகம் பொறுத்த வரைக்கும் தான் நான் அவர் வீட்டு வேலைக்காரி கட்டில அவருக்கு தாலி கட்டதா பொண்டாட்டி

அவரு கூட பழகும் போது தான் தெரிஞ்சு அவரு அன்புக்குக எங்குற மனுஷன்

சுதா :இந்த விஷயம் ஜெகதீஷ்க்கு ? ??

ரேகா : தெரியாது

சுதா ஒரே வீட்ல அப்பறம் எப்படி தெரியாம இருக்கும் யோசிக்க




ரேகா : ஹாஹாஹா ஒரே வீட்ல இருந்துட்டு எப்படி யோசிக்கிறயா? ?

சுதா அசந்து வழிந்துகொன்டே சிரிக்க

ரேகா : நான் கெஸ்ட் ஹவுஸ் போயிருவன் மா அங்க நான் தான் மஹாராணி என்று கண்அடிக்க

சுதா : இது தப்பு இல்லையாகா?

ரேகா : புருஷன் இருக்கும் போது இப்படி அடுத்துவன் கூட போன தான்டி தப்பு

வீதி ஏன்யா என் புருஷனும் பிரிச்சு நான் என்ன பண்ணுறதுக்கு
எனக்கும் அன்பு பாசம் தேவை பட்டுச்சு

சுதா : இருந்தாலும். .... இழுக்க

ரேகா : தங்கம் ஒன்னு தெரிஞ்சுக்கோ நான் காமத்துக்கு அய்யா கூட படுக்கல காதல் அன்பு பாசம் அரவணைப்பு எங்க இருவருக்கும் தேவைனால தான் படுத்தேன்

சுதா : அமைதியா இருக்க. ....

ரேகா : எனக்கு உண்மை என்னனு தெரியும்ல மா

சுதா : யோசிக்க.........


ரேகா : இப்போ நான் உண்யா அவன் கூட படு சொல்லல நான் கூட அய்யா புரிஞ்சிகிட்டு அவருக்கு என்ன தேவை தெரிஞ்சுக்கிட்டு தான் கால விரிச்சியேன் சும்மா ஓத்துட்டு தேவிடியா மாதிரி நடத்துறது நமக்கு ஆகாது

சுதா : ....... அவனக்கு என்கிட்ட அப்படி என்ன தேவை தெரியலேகா

ரேகா : அதை நீ தான் டி தங்கம் கண்டு புடிக்கணும்

சுதா : உன் அன்பு அவன மாத்தும் எனக்கு தெரியும் டி

ரேகா : அய்யவிக்கு என்ன அவரு பொண்டாட்டி தாலி கட்டி குடும்பம் நடத்த ஆசை ஆனா ஜெகதிஷ்னால தான் பொறுமையாக இருக்காரு அவன் அம்மா பண்ண துரோகதுக்கு இப்படி ஆயிட்டான் அவரு அப்பாவும் இப்படி தெரிஞ்ச நொறுங்கிருவான் இங்க பாரு செல்லம் நம்மள புடிச்சவங்க நம்மள விட்டு போய்ட்டாங்க நாமளும் நம்ம வாழக்கை வாழக்கூடாதுனு அர்த்தம் இல்லை மா

சுதா : யோசிக்க. .......

ரேகா : சுதவை அணைத்து நெற்றில் முத்தம் கொடுக்க

அந்த முத்தம் ஆறுதளாக இருந்தது சுதாவுக்கு

ரேகா புறப்பட

சுதா : அந்த ரவுடி பயல வீட்டுக்கு வர சொல்லுங்க

ரேகா சுதவை கற்றி அணைத்து
அப்படி சொல்லு டி என் பப்பாளி அவனுக்கு ஏத்த பொண்ணு தான் டி நீ சொல்லி அவளை கணத்தை கிள்ள

சுதா வெக்கத்துடன் போங்க கா


roll a dice template

[sreejachandranhot]

ரேகா காரில் வரும்போது  சின்ன அய்யாயாட நாம  பேசணும் நல்ல பொண்ணு நாம அவசர பட்டு  அவ வாழ்க்கையை கெடத்திருக்க கூடாது  


வீட்டில். .......


ஜெகதிஷ் ரூம் சோகமான மனநிலை படுத்தரிக்க


ரேகா சென்று சின்ன அய்யா என்று அழைக்க

சற்று எரிச்சலுடன் என்ன மா எனக்கு எதுவும் வேண்டாம் என்று சத்தமாக சொல்லல


ரேகா : சுதாவை பாத்துட்டு தான் வரேன் என்று கூற

அவன் ரேகா பக்கத்துல சென்று அவ எப்படி இருக்க  என்று கேக்க

ரேகா : நல்ல தான் இருக்க  என்று இழுக்க. ...

மௌனம். ......


ரேகா : அய்யா உங்கள்ட்ட ஒன்னு கேக்கணும் உண்மையா சொல்லணும்

ஜெகதிஷ் : சொல்லுங்க மா. ...


ரேகா : உங்களுக்கு சுதாவை புடிக்கும் மா? ?


ஜெகதீஷ் : ரொம்ப புடிக்கும் மா இது என்ன கேள்வி

ரேகா : இல்ல உங்களுக்கு கேள்வி புரியலை  நினைக்குறேன்

ஜெகதிஷ் :. .............

ரேகா : உங்களுக்கு சுதவா அன்பிவிக்க ஆசையா இல்ல  அவ  கூட வாழனும் ஆசையா? ?

ஜெகதீஷ் : எனக்கு அவளை ரொம்போ புடிச்சருக்கு ஏன் தெரியல அவ கூடவே இருக்கனும் தோணுது மா

ரேகா :அவ உன்ன விட பெரிய பொண்ணு ஒரு பத்து வருஷம் களைச்சு அவளுக்கு அவளுக்கு முடியலாம் நிர்ச்சரும்
அப்போ அவளை விட்டுட்டு போயிருவியா ?

ஜெகதீஷ் :இல்லை என் சந்தோஷம் நானே எப்படி விட்டு கொடுப்பேன்  அவ அழகு தான் நான் இல்லைன்னு சொல்லல ஆனா எனக்கு அவ அழகா விட அவ கூட இருக்கும்போது
சந்தோஷம் இருக்கு எனக்கு வாழ்கை முழுசா அவ கூட இருந்த சந்தோஷம் இருப்பேன்

ரேகா :அவளை கல்யாணம் பண்ணிப்பியா ?

ஜெகதீஷ் :ம்ம்  அது தான் ஒரே வழினா அதையும் நான் செய்வேன் கல்யாணம் பண்ணி சந்தோஷம் இருக்கனும் தான் அசையா இருக்கு அவ ஒத்துபோல நான் வேற அவசர பட்டு என்று இழுக்கா .......

ரேகா : சிர்த்துகொன்டே ம்ம் சொன்ன ஒரு பொண்ணுக்கு உன்னயா புடிச்சருக்க தெரியாம இப்படி செய்யலாமா அய்யா

ஜெகதீஷ் : கோச்சுக்கிட்டாளா மா ?

ரேகா : இல்ல அவளுக்கும் உன்னயா  புடிக்கும் ஆமா ஆனா நீ அவசர படமா பொறுமையா இரு

ஜெகதீஷ் : சந்தோஷத்தில் என்ன கா  சொல்லுறீங்க ?

என்று ரேகாவை கட்டி கொண்டான் இங்க பாரு நீ அவசர படமா அவளை காதலி எல்லாம் நல்லதையே நடக்கும்

ம்ம் அப்பறோம் சொல்ல மறந்துட்டேன் உன்னிய அவ வீட்டுக்கு வர சொன்னா கிளம்பு


d12 generator

[sreejachandranhot]

ஜெகதீஷ் சுதா வீட்டுக்கு சென்றான்

உள்ளேயே சென்றதும்

சிறிது நேரம் மௌனம் ....................

அந்த மௌனத்தை களைத்த ஜெகதீஷ் வர சொன்னீங்களாமே ?

சுதா மனதிற்குள் பொறுக்கி ஒன்னுமே நடக்காத மாதிரி பேசுறான் பாரு

சுதா : வெளிய கூட்டிட்டு போ
ஜெகதீஷ் :எங்க போகணும்
சுதா : பீச்க்கு போலாம்

அன்று இரவு. அமைதியான கடற்கரை.

அலைகள் தூரத்தில் மெல்ல அடிக்க, நிலவொளி வெள்ளி பரப்பி இருந்தது.
அந்த வெள்ளி ஒளியில், சுதாவும் ஜெகதீஷ்வும் பக்கத்தில் நடந்தனர்.

இருவரும் மௌனம் .................


சுதாவின் மனதில் குழப்பம்.

"இது தவறு… நான் teacher… அவன் student… ஆனாலும் என் மனசு அவனை விட்டு விலகவே மாட்டேங்குது."
இந்த சமுதாயம் நம்மளையே கேவலமா பேசும்

ஜெகதீஷ்ன் மனதில் ஒரு clarity.
"எனக்கு அவளைத் தவிர வேறு யாரும் தேவையில்லை. அவள்தான் என் உலகம்."
என்ன நடந்தாலும் அவளை விற்றுகூடாது

அவன் மெதுவாக அவளது கையைப் பிடித்தான்.
சுதா தள்ளவில்லை. அந்த கையில், அவளுக்குத் தெரியாத ஒரு பாதுகாப்பு, ஒரு பாசம்.

ஜெகதீஷ் மௌனத்தை களைத்து

ஜெகதீஷ் அவளை நோக்கி மெதுவாக சொன்னான்:
I love you, சுதா . I need you

அந்த மூன்று வார்த்தைகள், அவளது மனசில் அடைக்கப்பட்டிருந்த கதவை உடைத்துவிட்டது.
அவள் கண்களில் கண்ணீர் வழிந்தது, ஆனால் அந்தக் கண்ணீரில் வலி இல்லை — ஒருவிதமான ஏக்கம் .

அவன் அவளது விரலைக் கொண்டு, அவன் கன்னத்தில் வைத்தான்.
அவள் துடித்தாலும், அவன் பார்வை அவளை உருக செய்து விட்டது.

அந்த நிலவொளி சாட்சியாக, ஜெகதீஷ் அவளை இடுப்பை அணைத்து அவளை அருகே இழுத்தான்.
அவள் கண்களை மூடியாள்.

அவன் lips அவளது lips-ஐ மெதுவாக தொட, அந்த kiss நீண்டது… மென்மையானது… ஆனால் உறுதியானது.
அந்த ஒரு முத்தம், இருவரின் வாழ்வையும் மாற்றியது.

சுதா மனதில் ஒலித்தது:
போச்சு பொறுக்கிபய ஏன்யா கிஸ் அடிச்சுடன்

அவன் விட்டுட்டு ஏன் இப்படி பண்ற என்று சுதா கேக்க


இது சரிப்பட்டு வராது ஜகா பபுருஞ்சுக்கோ

ஜெகதீஷ் (கோபத்துடன் ): ஏன் சரிப்பட்டு வராது ?

சுதா :நான் உன்ன விட பெரிய பொண்ணு

ஜெகதீஷ் : பரவலா சுதா ப்ளீஸ் புருஞ்சுக்கோ

சுதா : இன்னும் பத்து வருஷத்துல எங்கு முடி நிறைச்சு கேள்வி ஆயிருவேன்

ஜெகதீஷ் : அப்போவும் நீ தான் டி எனக்கு

சுதா : அப்போ எப்படி என்ன உன் பொண்டாட்டி ஊர்ல சொல்லுவா ?

ஜெகதீஷ் : உன்னிய நான் கல்யாணம் பன்னிட்டு நான் வேற யார சொல்லுறது அப்போவும் நீ தான் டி என் பொண்டாட்டி இருப்ப

சுதா : கொஞ்சம் practical யோசி டா

ஜெகதீஷ் : எவ்ளோ யோசிச்சு பாத்துட்டேன் டி நீ என் கூட இருந்த நான் சந்தோசமா இருப்பேன்

சுதா : இங்க பாரு நீ இப்போ ஸ்கூல் தான் அப்பறம் லைப்ல காலேஜ் இருக்கு ஜாப் இருக்கு இன்னும் நிறைய இருக்கு அதுக்குள்ள நீ அவசர படுற

ஜெகதீஷ் : நீ என் கூட மட்டும் இரு எனக்கு அது போதும் டி எனக்கு யாரும் வேண்டாம் எவளும் வேண்டாம்

சுதா : இது ஜஸ்ட் affection தான் ஜகா

ஜெகதீஷ் : இங்க பாரு சுதா எங்கு நீ வேணும் அது போதும்

சுதா : ஒரு டீச்சர் ஒரு பிரின்ட் உன் கூட எப்போவும் இருப்பேன்

ஜெகதீஷ் : ஐயோ சுதா எனக்கு உன் அன்பு பாசம் ஏன் நீ என்ன எவ்ளோ கேவலமா நினைச்சாலும் பரவலா உன் உடம்பு எனக்கு மட்டும் தான் வேணும் ,வேற யாருக்கும் நான் ஷேர் பண்ண மாட்டேன்

சுதா : உங்க அப்பா ஒத்துப்பாரா ?

ஜெகதீஷ் : ஒத்துப்பாரு ஒதுக்குள்ளான ஒதுக்க வெப்பேன்

சுதா : .........மௌனம் ................

ஜெகதீஷ் : அவள் இடுப்பை பிடித்து கசக்கிகொன்டெ ஓகே சொல்லு செல்லம் ப்ளீஸ்


image upload

[sreejachandranhot]

சுதா : எனக்கு கொஞ்சம் டைம் வேணும் ஜெகதீஷ் புரிஞ்சுக்கோ ப்ளீஸ் ....

ஜெகதீஷ் : என்ன ஏமாத்திர மாட்டாள

சுதா : மோதலா நீ நல்ல படி நல்ல மார்க் எடு என்ன சரியா ....

நண்பர்களே சுதாவை(sreeja chandran ) பற்றி பிறகு பார்க்கலாம் ஏன் என்றால் இப்பொழுது நாம் சுமதி(divya duraisamy ) பற்றி பார்ப்போம்
இவளும் கதைக்கு சுதாவிக்கு முக்கியமா கதாபாத்திரம்





திருவிழா போல இல்லாமல் இருந்தாலும், சுமதியின் வாழ்க்கை அமைதியாகச் சென்று கொண்டிருந்தது.
30 வயதை கடந்த அவள், பார்வையில் மெல்லிய அழகும், குரலில் மென்மையும் கொண்டவள்.
சாதாரண குடும்பத்தில் பிறந்தாலும், அவள் கனவுகள் சாதாரணமல்ல.

சுமதியின் கணவர் அர்ஜுன் சிவில் கம்பனியில் வேலை பார்த்து, தினமும் பிஸியாகச் சுற்றிக்கொண்டிருப்பவர். அந்த வேலை பளுவில், குடும்ப வாழ்க்கைக்கு அதிகம் நேரம் ஒதுக்க முடியாமல் போய்விடும். குழந்தைகள் இல்லாததால், சுமதி இன்னும் தனிமையை அதிகமாக உணர்ந்தாள்.
அவனுக்கு தான் பிரச்சனை என்று தெரியுந்தும் கணவருக்கு உண்மையாக இருக்கும் பத்தினி அவள் .
அவள் மனசுக்குள் எப்போதும் ஒரு குறை — யாரோ ஒருவரால் புரிந்து கொள்ளப்படவேண்டும், தன்னுடைய உள்ளம் யாரிடமாவது திறந்து பேசவேண்டும் என்ற ஆசை.
அவளது நண்பர்கள் அனைவரும் அவளை "நல்ல மனைவி, நல்ல பெண்" என்று பாராட்டினாலும், சுமதிக்கு தெரியும்… அவளின் இதயம் இன்னும் நிறைவு பெறவில்லை.

சுமதியின் நடை, புன்னகை, பார்வை — இவை அனைத்திலும் ஒரு இயல்பான ஈர்ப்பு இருந்தது.
அவளைப் பார்த்தால், ஒரு ஆணின் ஆண்மையை சவாலுக்கு உட்படுத்தும் மாதிரி ஒரு சக்தி இருந்தது.
அவள் அல்பா படைக்கபட்டவள் (எவ்ளோ பெரிய பூலு இருந்தாலும் சமாளிக்கும் தன்மை ) கொண்டவர்களையே மனதாரக் கவர்ந்துவிடுவாள்

அவள் மனதில் ஒரே குறை தான் ....

அர்ஜுன்க்கு தான் பிரச்சனை என்று தெரிந்ததும் அவள் அவனை ஏற்று கொண்டு வாழும் அவளை விட்டு தூரமாக வைத்து கொண்டு இருக்கான் அவன் ஏன் என்று தெரியாமல் தினமும் மனத்திற்குள் புழுகிக்கொண்டு இருக்காள் காதலித்து கல்யாணம் செய்து கொண்டவனேச்சே

வாசீம் — வட இந்தியாவைச் சேர்ந்தவர். வயது 50 நெருங்குடியது வாழ்க்கை ஒரு ரவுடி ஆரமித்து முழுக்க போராடிப் பெற்ற இப்பொழுது .அவர் ஒரு வெற்றிகரமான பிசினஸ்மேன், அதே சமயம் அரசியலிலும் கால் பதித்தவர். இரண்டு முறை எம்.எல்.ஏ. பதவி பெற்றவர். பேச்சு வந்தாலே கூட்டத்தை வசீகரித்து விடக்கூடிய காந்த சக்தி இருந்தது.ஆனால்… தனிப்பட்ட வாழ்க்கை அவ்வளவு வெற்றிகரமாக இல்லை.
இரண்டு முறை திருமணம் செய்திருந்தாலும், இரண்டுமே விவாகரத்திலேயே முடிந்துவிட்டது. ஏன் என்றால் அவனது பூலுக்கு ஏத்த புண்டை இல்லை இரண்டு மனைவிகளும் ஹலால் செய்து கொண்டு சென்று விற்றார்கள் தன் அரசியல் வாரிசு என்று குழந்தைகள் எதுவும் இல்லை என்று சோகம் உண்டு . ஆனால் அதற்காக வாசீம் மனம் உடைந்தவர் அல்ல. அவரது வாழ்க்கை முறையே சிங்கத்தின் நடை. அவர் சென்றிடும் இடத்தில் ஒரு வலுவான ஆணின் காந்தம் உணரப்படும் . அவரைச் சுற்றி எப்போதும் அரசியல் நண்பர்கள், பிசினஸ் உலகம், பாதுகாப்பு ஊழியர்கள், கூட்டம் — ஆனாலும் உள்ளுக்குள் வாசீம் ஒரு தனிமை மனிதன்.வெற்றியின் உச்சியில் இருந்தாலும், படுக்க எத்தனை பெண்கள் முன் வந்தாலும் புள்ளை பெத்துக்க எவளும் முன் வரவில்லை அந்த தனிமையை மற்றும் அரசியல் வாரிசுயை யாரோ ஒருவரால்தான் பூர்த்தி செய்ய முடியும் என்ற நம்பிக்கை அவருக்குள் எப்போதும் எரிந்து கொண்டே இருந்தது. அப்பொழுது தான்

அந்த ஆண்டு விழாவில், அர்ஜுனின் பாஸ்(மூர்த்தி ), கம்பனியின் தலைமை அதிகாரி, அர்ஜுனையும் சுமதியையும் வாசீமைச் சந்திக்க அறிமுகம் செய்தார்.
வாசீம் சார், இதோ என் சீஃப் இன்ஜினியர் அர்ஜுன். அவரது மனைவி சுமதியுடன், என்று பாஸ் பேசின.
வாசீம் புன்னகையுடன் கையைக் கொடுத்தார்
அர்ஜுன் ஹி ஐஸ் எ பார்ட்னர் அண்ட் இன்வெஸ்டவ்ர் ஓபி ஓவர் பிஸ்ஸின்ஸ்
அந்த அறிமுகம், பார்ட்டியின் சாதாரண உரையாடலை கடந்து ஒரு தனி உற்சாகத்தை உருவாக்கியது.
அர்ஜுன் பாஸின் அறிமுகத்தால் சர்வதேச பேச்சு சாதாரணமாகச் சென்றாலும், வாசீம் நேராக சுமதியின் கண்களுக்குள் விழுந்தார். அவளது அழகை கணவன் பக்கத்தில் இருப்பினும், அவரது கவனத்தை முழுமையாக ஈர்ந்தது..



பார்ட்டி முடிந்து, அனைவரும் வீட்டுக்குச் செல்லத் தொடங்கினர். ஆனால் வாசீம் இன்னும் அந்த அழகும் சுமதியின் நினைவில் மூழ்கியிருந்தார்.

அவர் மூர்த்தியிடம் அணுகி, மெதுவாகக் கேட்டார்,
“அவள் யார்?”
அர்ஜுனின் பாஸ் சிறிது சிரித்தார். அந்தக் பெண் சுமதி. அர்ஜுன் மனைவி. அவளுக்கு 30 வயது. குழந்தைகள் இல்லை. சுமதி தனிமையை கொஞ்சம் விரும்பும் மாதிரியானவர். அர்ஜுன் கம்பனியில் சீஃப் இன்ஜினியராக உள்ளார். அவர் மிகவும் திறமையானவர், ஆனால் வேலைக்கு நேரம் கொடுக்கும்போது குடும்பம் ஒரே நேரத்தில் பக்கமாக தவறிவிடுகிறான்.

அவர்களது வாழ்க்கை பொதுவாக அமைதியானது. ஆனால் சுமதி மனதில் சில வெற்றிடங்கள் இருக்கிறார். அர்ஜுன் பணியிலும் நல்லவர், நல்ல கணவர்—ஆனால் சுமதியின் உள்ளம் இன்னும் முழுமையாக பூர்த்தியடைந்ததே இல்லை,” என்று சொல்லி, மேலும் சில விவரங்களை பகிர்ந்தார்.

மூர்த்தி நீ எனக்கு ஒரு உதவி பண்ணணுமே ..........

[sreejachandranhot]

அவளை பற்றி எனக்கு நிறைய தெரிஞ்சுக்கணும் ...

மூர்த்தி விசாரிக்க சொல்லுறேன்

அர்ஜுன் மலேஷியாக்கு ப்ராஜெக்ட் விஷயமா 6 மாதம் செல்ல வேண்டிய நிபந்தனை

அர்ஜுன் மலேசியாவுக்குப் புறப்பட்டு, ஒரு பெரிய construction project மேற்பார்வைக்கு சென்றார். அங்குள்ள பணிகள் மிகவும் பரபரப்பாக இருந்தாலும், தனிமை கூட அவனைச் சூழ்ந்தது.

அந்த நாட்டில், அவன் சந்தித்தவர் ரொஸ்ஸி என்ற வெளிநாட்டு பெண். அழகான முகம், புத்திசாலித்தனம்—ஆனால் அவளில் ஒரு வெறும் பணமே முக்யம் என்ற குணம் இருந்தது. ரொஸ்ஸி, ஒரு “gold digger” மாதிரி, என்று நினைத்து கொள்ளுங்கள் அர்ஜுனின் பணத்தை, சக்தியை ஏற்றுக்கொண்டு தனது விருப்பங்களுக்கு பயன்படுத்த தொடங்கியது.

சிறிது நாளில் , அவள் அர்ஜுனின் நம்பிக்கையை வென்று, அவனைத் அதிகாரத்தை தவறாக பயன்படுத்தி, கம்பனியின் பணத்தை திருட பிரேரித்தாள்.அதோடு
அதோடு இல்லாமல் cocaine பயன் படுத்தி ரோசிஸிஉடன் சந்தோசமாக இருந்தான்
அர்ஜுன், சுமதி நினைவுகளையும், வீட்டின் அமைதியையும் புறக்கணித்து, ஒரு பரபரப்பான, ஆனால் தவறான வழியில் இறங்கிவிட்டார்.

இங்க சுமதி அர்ஜுன் நினைத்து கொண்டு தன் வாழ்கை வாழ்ந்து கொண்டு இருந்தால்


ஒரு நாள் மலேசியாவில்…

அர்ஜுன் தனது தவறான செயல்களுக்கு பிடிபட்டார். கம்பனியின் மேலாளர் கண்காணிப்பில், ரொஸ்ஸியால் தூண்டப்பட்ட பணம் திருட்டு சம்பந்தமாக அர்ஜுன் கைது செய்யப்பட்டார்.

போலீசார் வந்து, அவனை அதிகாரப்பூர்வமாக கைது செய்தனர். அலுவலகக் கணக்குகள், ஆவணங்கள்—all scrutinized—பற்றிக் கொண்டன.

மூர்த்திக்கு தாகவல் சென்றுது ...

முர்த்தி வசிம்யிடம் சொல்ல

வசிம் : நான் பாத்துக்குறேன் .......

(மனதறிக்குள் நாம எதுமே செய்யல எல்லாம் தான நடக்குது எல்லாம் நலத்துக்கு தான் )

அன்று மாலை, சுமதிக்கு ஒரு அதிர்ச்சி தகவல் வந்தது.
வாசீம் தொலைபேசியில் சுமதி அழைத்தார்

வாசிம் : “மிஸஸ் சுமதி, அர்ஜுன் மலேசியாவில் போலீசாரால் கைது செய்யப்பட்டுள்ளார்.
சுமதி : புரியல . அர்ஜுன் எதுக்கு கையுது பண்ணனும்
வாசீம் :சுமதி மேடம், நான் உங்களை ஏமாற்ற விரும்பவில்லை. நீங்கள் உண்மையை நேரடியாக காண வேண்டும். இது மிக முக்கியம்.

அவர் தனது பையில் இருந்து ஒரு தொகுப்பு ஆவணங்கள் மற்றும் சில புகைப்படங்களை எடுத்தார்.
“இவை ரொஸ்ஸி பற்றிய தகவல்களும், அர்ஜுனின் தவறுகளையும் நிரூபிக்கும் ஆதாரங்களும்,” என்றார்.

சுமதி முதலில் அவ்வாறானதை ஏற்கவில்லை. “இல்ல… இது சாத்தியமில்லை! அர்ஜுன் என் கணவர்… அவர் அப்படி செய்யமாட்டார்!” என்று குரல் கம்பித்தது.

ஆனால் வாசீம் அவளுக்கு படிமங்கள், bank statements, chat history—all காட்டினார்.
சுமதி கண்களில் அதிர்ச்சி, மற்றும் குறுகிய சுவாசத்துடன் அவற்றை நோக்கியாள்.
முதல் நொடியில் மனம் இன்னும் மறுக்க முயன்றாலும், உண்மை வெளிச்சம் போல மெதுவாக அவளைச் சூழ்ந்தது.
சுமதி ஒரே நேரத்தில் நின்று, அந்த செய்தியை நெஞ்சத்தில் உருட்டி கொண்டாள்.
அவளது கண்கள் கண்ணீர் கொண்டு நிரம்பின. துயரமும் கவலையும் அவளை முழுமையாக கலங்கச் செய்தன.
வாசீம் அருகில் இருந்தார். மெதுவாக அவளது தோளில் கை வைக்க, அவளுக்கு தேவையானது என்னவோ நான் இருக்கிறேன்,” என்றார்.
அந்த வார்த்தைகள் சுமதியின் உள்ளத்தை நெருங்கி சென்றன.

அவள் உடனே முடிவு செய்தாள்—மலேசியாவுக்கு போக வேண்டும், அர்ஜுன் இருக்கிற இடத்துக்கு.
“நான் அவனை பார்க்க வேண்டும் ,” என்று அவள் சொன்னாள். வாசீம் அந்த உணர்வை புரிந்து கொண்டு, அவளை உடனே விமானம் எடுப்பதற்கான ஏற்பாடுகளை செய்தார்.

அந்த இரவு, கண்ணீர் சிந்திக்கச் செய்தாலும், சுமதி மனதில் ஒரு வலிமை உணர்ந்தாள். வாசீம் அருகில் இருக்க, அவளை பாதுகாக்க, அந்த பயணத்தில் அவளுக்கு அவன் துணை.

அவ்வாறு, இருவரும் மலேசியா பயணம் செய்யதனார்


மலேசியாவில் நடந்த விசாரணைகள் முடிந்து, சுமதி அர்ஜுன் செய்த தவறுகளின் முழு உண்மையை அறிந்தாள்.
அர்ஜுன் ரொஸ்ஸியுடன் இருந்தது, பணத்தை திருடியதும், அது மட்டும் இல்லாமல் கோக்கெயின் மாதிரியான மோசடியான மருந்துகளை வீட்டில் வைத்திருந்தது.

அந்தத் தகவல்கள் வெளியிடப்பட்டதும், போலீசார் சுமதியை நேரடியாக விசாரித்தனர்.

சுமதி தற்கொலையாக கருதாமல், விசரானை எதிர்கொண்டு போராடினாள். ஆனால் மலேசியா சட்டத்தில், அர்ஜுனின் மோசடியும், மருந்து சம்பந்தப்பட்ட குற்றமும் மிகப்பெரியதாக இருந்தது.

அந்தச் சம்பவத்தில் வாசீம் உதவ விரும்பினாலும், அர்ஜுன் செய்யும் குற்றங்கள் மட்டும் அல்ல, மருந்து குற்றமும் உள்ளதால், அர்ஜுனை அவன் காக்க முடியவில்லை.

அர்ஜுன், அந்த நேரத்தில் மலேசியா சிறையில் ஆயுள் சிறை வசித்து இருக்கிறார்.
அந்த நடத்தை, சுமதியின் மனதை மிகவும் சிதறடித்தது. நம்பிக்கை உடைந்தது, துயர், ஏமாற்றம்—all கலந்திருந்தது.

அடுத்த நாள் ..
சுமதி ஹோட்டல் அறை வெளியே வந்து, வாசீம்யுடன் கம்பனி அலுவலகத்திற்கு சென்றால் . மனதில் கலக்கமும் பயமும்தான்.

மலேசியா கம்பனி பாஸ் (ஸ்டெல்லா)(மிக முக்கியமான குரலில், கடுமையாக):
“மிஸஸ் சுமதி, நிச்சயம் அர்ஜுன் உங்கள் கணவர். ஆனால் அவர் பணத்தை திருடியதால், இப்போதும் companyக்கு நட்டம் ஏற்பட்டுள்ளது. அந்த பணத்தை நீங்கள் somehow கொடுக்க வேண்டும்.”

சுமதி (முட்டிய கண்ணோட்டம், குரல் நடுங்கி):
“எ…என்ன செய்ய வேண்டும்? நான் அதை எப்படி தரமுடியும்? நான் இதைப் பற்றி ஏதுவும் தெரியாது ”

ஸ்டெல்லா : ஐ டோண்ட் கேர்

சுமதி : எவ்ளோ பணம் தரணும் ?

ஸ்டெல்லா : சோமேஹோவ் 100cr

சுமதிக்கு மயக்கமே வந்துவிட்டது 5 லட்சம் பத்து லட்சம் பரவலை இது என்ன 100 கோடி

சுமதி : அவ்ளோ பணத்துக்கு நான் எங்க போறது ?நான் அதை எப்படி தரமுடியும்?

ஸ்டெல்லா : வி காண்ட் ரெகவரி பிரேம் அர்ஜுன் அண்ட் ரோசிஸி ஐஸ் அப்ஸ்காண்ட்

வாசீம் (அவள பக்கத்தில் அமைதியாக, கைகள் பிடித்து):
“சுமதி, நான் உங்களுடன் இருக்கிறேன்.

சுமதி (உள்ளம் கலங்கியவாறு, கண்ணீர்):அவன் என் கணவர், ரொஸ்ஸி, பணம்… நான் எதுவும் புரிந்துகொள்ளவில்லை. இப்போது என்ன செய்ய வேண்டும், என்னதான் சரி என்று தெரியவில்லை

ஸ்டெல்லா :நேரம் இல்லை. உங்கள் கணவரின் தவறுகள் company-க்கு பெரிய நட்டம் செய்தது. அதற்கான வழிமுறைகளை நீங்கள் உடனே மேற்கொள்ள வேண்டும்.

சுமதி : அவ்ளோ பணத்துக்கு நான் எங்க போவேன் என்று அழ .......

வாசிம் :லுக் மிஸஸ் ஸ்டெல்லா இ வில்ல பெ அமௌன்ட் டு யு ...மொபைல் எடுத்து ஒரு கால் பேசி பணத்தை புரட்டி ஸ்டெல்லா கொடுத்தவிட்டான்

சுமதி கண்கள் நீருடன் நன்றி கூறினால் ......

(சுமதி அந்த நொடி வாசிம் செய்யத உதவிக்கு என்ன வேணாலும் செய்ய துணிந்தால் ஆனால் அவளுக்கு சந்தேகம் எதுக்கு வாசிம் தனக்கு இவ்ளோ செய்யராறு அவளுக்கு அப்போது தெரியாது அவள் அவன் வாரிசு சும்மாகமாறு ஆகும் என்று )


இடம்: விமானத்தின் economy class. சுமதி & வாசீம் பக்கத்தில் அமர்ந்துள்ளனர்.
நேரம்: company பணம் திருப்பப்பட்டதும், விமானம் இந்தியா நோக்கி பறக்கிறது.

சுமதி மனதில் கலக்கத்துடன் வாசீம் நோக்கி கேட்டாள்:
“வாசீம்… நீங்கள் என்னைக்காக உதவியது ஏன்?

வாசீம் (சுமதியை நேரடியாக அவள் கண்களை பார்த்து, அமைதியாக):
(இப்போவே சொல்லலாம் இல்லனா ஜவுவ இழுக்க வேண்டாம் )
அவன் அவனை பற்றி எல்லாம் உண்மையும் கூறினான்

சுமதி : இதுலாம் எதுக்கு என்கிட்ட சொல்லுறீங்க நான் கேட்ட கேள்விக்கு பதில் இது இல்லையே

வாசிம் சற்று பெருமூச்சு விட்டபடி

இங்க பாரு சுமதி எனக்கு உன்ன புடிச்சருக்கு நான் உன்ன திருமணம் செய்ய விரும்புகிறேன்… என் குழந்தையைப் நீ தான் தாய் இருக்கனும்

சுமதி அதிர்ச்சி அடைந்தாள். அவர் இதைப் பாவமாகச் சொன்னாரா, சிரமமாகச் சொன்னாரா என உறுதியாக தெரியவில்லை. மனம் நொறுங்க, கண்கள் சிறிது பெரியவாறு திறந்துவிட்டன.

சுமதி (சத்தமின்றி, அதிர்ச்சியுடன்):
“நீ… நீங்கள் உண்மையாக சொல்கிறீர்களா?”

வாசீம் (மெல்ல நகைத்து, கைகளை பிடித்து): கல்யாணம் பணிகிட்ட குழந்தை பெத்துக்கலாம் சேரி இல்ல இந்த கிழவனனை கல்யாணம் பன்ன முடியாது குழந்தை ஆச்சு பெத்துகொடு கல்யாணம்ல வேண்டாம் எனக்கு ஓகே தான் . என் குழந்தைக்கு தாய்யாக நீ இருக்கனும் விரும்புகிறேன்.

சுமதி மனதில் கலவையான உணர்வுகளை உணர்ந்தாள்

வாசிம் : நீ உன் முடிவை இப்போ சொல்லணும் அவசியம் இல்லை நல்ல யோசி ..முடிவை சொல்லு

இந்தியா வந்த உடன் அவள் வீட்டில் விட்டுட்டு அவன் செல்லும்போது நல்ல முடிவை சொல்லு சுமதி உன் முடிவுக்கு நான் காத்துட்டு இருப்பேன்

அவள் முடிவு என்ன இருக்கும் ?

[sreejachandranhot]

super bro bur sudha story nalla pogum bothu break potta mathiri sumathi story please continue with sudha and jagadeesh

sumathi is important character to sudha

[sreejachandranhot]

..................

[sreejachandranhot]

சில நாட்கள் கழித்து , சுமதி தன் வாழ்கை மெதுவாக நடத்த
அதற்குள் அர்ஜூனுடன் விவாகரத்து வந்துவிட்டது

ஒரு நாள் வாசிம் சுமதி வீட்டுக்கு வந்து ...


வாசிம் : சுமதி… நீ என்ன முடிவு எடுத்திருக்க ?

சுமதி : முடிவு? எதைப் பற்றி, வாசிம்? உனக்கு குழந்தை மட்டும் வேண்டும்… மனைவி இல்லாமல்? திருமணத்தின் அர்த்தம் உனக்கு தெரியுமா ?

வாசிம் : எனக்கு தெரியும் …. நான் இரு முறை திருமணம் செய்தேன்… பிறகு பிரிந்து விட்டேன். என் அம்மா…என்னால் தினமும் கவலைபடுகிறார்.

சுமதி : (கோபமாக) அதற்காகதான்? நான் உன்க்கு குழந்தைக்கு மட்டும் பெத்துதரணும் நினைக்கிறாய்?

வாசிம் : இல்லை! நான் அப்படி பொருட்படுத்தவில்லை. நான் உன்னை மதிக்கிறேன், ஆனா பயமா இருக்கு உன்ன கல்யாணம் பன்னிட்டு நீயும் என்னை விவாகரத்து பன்னிட்டு போயிட்டு எங்க அம்மா ஒடச்சிருவாங்க சுமதி

சுமதி: (தடைசெய்து) அதுக்கு ? நான் உன் அரசியல் ஆசைகள் மட்டும் நிறைவேற்றும் கருவி என்று நினைக்கிறாயா? நான் உன் வாரிசுக்கு தாய் மட்டுமே ஆகி மகிழ்வேன் என்று நினைக்கிறாயா?
உங்க அம்மா அதுக்கு சந்தோஷம் படுவாங்களா ?

வாசிம் : (சிறிது இடைவெளி வைத்து, மென்மையாக) சுமதி… நீ கோபமாக இருக்கிறாய் என்று புரிந்து கொள்கிறேன். ஆனாலும்… நான் உண்மையில் அந்த அர்த்தத்தில் கேக்கல .

சுமதி : (கடுமையாக) உன் கடந்த காலத்தால்… உன் பயத்தால் எங்க நானும் ஓடிபோய்ர்வோனோ பயப்படுறீங்க அன்ப இருந்த யாரும் ஓடிப்போக மாட்டாங்க

வாசிம் : உனக்கு நான் எப்படி சொல்லி புரிய வைக்கிறது ....?

சுமதி: குழந்தை பெத்துகூடு கேக்க தெரியுமா அனா இதுக்கு யோசிப்பறமா ? என்று சொல்ல

வாசிம் அவள் காது அருகை வந்து ...

எனக்கு ஏன் ரெண்டுபேரோடு டிவோர்ஸ் ஆச்சு ஏன் தெரியுமா ஏன் நா எனக்கு என் சுன்னி சைஸ் நோர்மல் பேர்சொன் விட அதிகம் அவங்க ரெண்டு பேர் நாலும் சமாளிக்க முடியல உன்னால் முடியும் ஆனா ஒருவேளை கலயாணம் பன்னிட்டு உன்னால சமாளிக்க முடியாம நீ போய்ட்டீனா எங்க அம்மா ஓடிச்ரும் டி ..என்று கூற

இதை கேட்ட சுமதி அதிர்ந்தாலும் அவள் மனம் ஒப்பிக்கவில்லை

சுமதி: இதெல்லாம் சகா வெச்சுக்குட்டு என்ன உங்க வப்பாட்டிய வெச்சுக்கா தான் உங்கள் எண்ணம்

வாசிம் : (நேராக பார்த்து) அப்படியா … நீ என்ன கல்யாணம் செஞ்சுக்கிறயா ?

சுமதி : (சிறிது அமைதியாக, மெதுவாக) வாசிம்… முதலில் உன் வார்த்தைகள் எனக்கு ரொம்ப கோபம் தந்தது. ஆனா…

Wassim: (அவளை பார்த்து) அப்படியென்றால்… என்ன பதில் சுமதி?

Sumathi: (சிறிது சிரித்து, கண்களில் கண்ணீர்) எனக்கு இப்போ யாரும் இல்ல வாசிம்… என் வாழ்க்கையில் யாருமில்லை. நான் ஒருவனை காதலிச்சு ஓடி வந்து கல்யாணம் பண்ணிக்கிட்டேன் அவனால் எனக்கு ஒரு புள் பூச்சி கூட தர முடியாது தெரிஞ்சும் அவனுக்கு நான் பத்தினி பொண்டாட்டி தான் இருந்தேன் ஆனால் அவன் என்னை ஏமாற்றுவான் நான் நினைச்சு கூட பார்க்கல இப்போ எனக்கு என் வாழ்க்கை எப்படி எதை நோக்கி போகுதுன்னு தெரியல பயமா இருக்கு உங்கள நம்பி வந்து நான் எமதருவேனோ .

வாசிம் : (மெதுவாக அவளின் கையை பிடித்து) சுமதி… நான் உன்னை ஒருபோதும் தனியாக விட மாட்டேன்.

சுமதியை : (மெதுவாக) சரி வாசிம்… நான் ஒத்துக்கிறேன். நான் ரெடி.

வாசிம் : (மகிழ்ச்சியாக) நன்றி சுமதி… இனிமேல் நீ எதற்கும் கவலைபடாத .

சுமதி : (சிரித்துக் கொண்டு) சரிங்க வாசிம்…

வாசிம் : எனக்கு பிரீ இருக்கானு சொல்லு அம்மா கிட்ட கூட்டிட்டு போய் கல்யாணத்துக்கு சம்மதம் வாங்கணும் .
சுமதி : உங்களுக்கு எப்போ போகணும் சொல்லுங்க நான் வரேன் என்று கூற .....

ஒரு நாள் ...
பாத்திமா வாசிம் ஓட அம்மா வயது எப்படியும் 55 - 60 நெருங்கும்

(பாத்திமா சமையலறையில் இருக்கிறார். வாசிம் உள்ளே வருகிறார், சுமதி அவருடன்.)

பாத்திமா : வாசிம்… நீ என்ன இப்படி திடீர்னு வந்தே? யார் இது உன்னோட?

வாசிம் : (சிரித்து) அம்மா, இவள்\ சுமதி. நான் உங்க முன்னாடி அறிமுகப்படுத்தணும் என்பதற்காகவே இவளை கூட்டிக்கிட்டுவந்தேன்.

பாத்திமா : (ஆச்சரியமாக) சுமதி? நீ இவளை முன்னாடி சொல்லவே இல்லே வாசிம்!

வாசிம் : (சிரித்து) சொல்லாம தான் நினச்சேன் அம்மா… ஏன்னா முதல்ல நீயே பார்க்கணும் என்று நினைத்தேன். சுமதி தான் நான் திருமணம் செய்ய நினைக்கிற பெண்

பாத்திமா : (சிறிது அதிர்ச்சி) என்ன? நீ ரொம்ப சீக்கிரமா முடிவு பண்ணிட்டே! (சுமதியைப் பார்த்து) நீ எங்கிருந்துமா உன்ன தூக்கிட்டு வந்திருக்கான் ?

சுமதி : (அமைதியாக) வணக்கம், அம்மா. நான் சென்னைல்தான் இருக்கேன்.

பாத்திமா : (மெதுவாக) நீ ஹிந்து தானே, மா? நம்ம கலாசாரத்தோட நீ கம்ஃபர்டபிளா இருப்பியா?

சுமதி : ஆம், அம்மா. மதம் வேற ஆனாலும் மனசு ஒன்றுதான். நான் வாசிம் அன்பையும், உங்களையும் உங்க மதத்தையும் மதிக்க தெரியும்.

பாத்திமா : (சிறிது சிரித்து, நெஞ்சில் நிம்மதி அடைந்து) நீ ரொம்ப நல்லா பேசுற, மா. உன் கண்களில் உண்மை தெரிகிறது.

வாசிம் : (மெதுவாக) அதனால்தான் நான் அவளை தேர்ந்தெடுத்தேன், அம்மா.

பாத்திமா : (சிரித்து, சுமதியின் கையை பிடித்து) நீ ரொம்ப நிதானமானவள், மா. எனக்கு உன்னைய ரொம்ப பிடிச்சிருக்கே. இனிமேல் உன்ன நானே பார்த்துக்கறேன்.

சுமதி : (மெதுவாக சிரித்து) நன்றி, அம்மா… நீ சொன்னது எனக்கு ரொம்ப சந்தோஷம் .

பாத்திமா : வா மா, உள்ளே வா. நீ சோர்ந்துட்ட மாதிரி இருக்கே… சாப்பாடு போட்றேன்.

வாசிம் : (சிரித்து) அம்மா, இப்போ நீங்க அவளைப் பார்த்தா சந்தோஷமா இருக்கீங்கலே. எனக்கு இதுவே போதும்.


(Scene – Kitchen, Later That Evening)

(Sumathi helps Fathima arrange dinner. Fathima looks at her kindly.)

பாத்திமா : சுமதி, வா மா… உக்காந்துக்கொள். கொஞ்சம் பேசணும்.

சுமதி : சொல்லுங்க, அம்மா.

பாத்திமா : (சிறிது ஆழமாக சுவாசித்து) வாசிம் பற்றி உனக்கு எவ்வளவு தெரியும், மா?

சுமதி : அவர் வாழ்க்கை பற்றி அதிகமா தெரியாது.

பாத்திமா : (மெதுவாக, கண்களில் கண்ணீர்) அவன் சிறியவயசிலே ரொம்ப கஷ்டப்பட்டான், மா. நம்ம குடும்பம் அந்த நேரத்துல ரொம்ப ஏழ்மையில இருந்தது. அவன் அப்பா இல்லாமல்னா நாங்க ரொம்ப சிரமப்பட்டோம்.

(சுமதி அமைதியாக கேட்டுக்கொண்டிருக்கிறாள்)

பாத்திமா : அப்போ அவன் தவறான வழியில போயிட்டான்… கொஞ்சம் கரடு மொரடு மாதிரி வாழ்க்கை. மக்கள் அவனை பயந்தாங்க. ஆனா பின்னாடி அவன் மாறினான். இப்போ அரசியலுக்குள் வந்திருக்கான். எல்லாம் குடும்பத்துக்காகத்தான், மா.

சுமதி : (மெதுவாக) அவர் உண்மையிலே நல்ல மனசு கொண்டவன், அம்மா. அது எனக்கு தெரியும்.

பாத்திமா : (சிறிது நடுங்கும் குரலில்) அவன் இரு முறை திருமணம் செய்தான், மா. இரண்டும் நீடிக்கல. அவன் மனசு உடைந்துபோயிற்று. ஒவ்வொரு முறைவும் அவன் தோல்வி அடைந்தான். ஆனா ஒரே ஆசை — யாராவது அவனை உண்மையா புரிந்து, அவனை விட்டுப் போகாம இருக்கணும்.

(பாத்திமா அவளது கையை பிடிக்கிறார்)

பாத்திமா : சுமதி… நீ அவனை விட்டுப் போகாதே மா. அவன் வெளியில் கடினமா தெரிந்தாலும், உள்ளே ரொம்ப மெத்தனமானவன். அவன் சிரமம் எல்லாம் பார்த்தவன். அவன் வாழ்க்கை நிம்மதியா இருக்கணும். அதுக்கான ஒரே நம்பிக்கை நீதான்.

சுமதி : (கண்ணீர் வந்தபடி) அம்மா… நீ கவலைப்படாதீங்க. நான் அவரை விட்டுப் போக மாட்டேன். அவருக்கு எப்போவும் நான் துணையாக இருப்பேன்.

பாத்திமா : (மெதுவாக சிரித்து, கண்ணீர் துடைத்து) அதுதான் கேக்கணும்னு நினைத்தேன், மா. நீ என் மகனுக்கு ஒரு வரம் மாதிரி இருக்கிறே.

(அவள் சுமதியை அணைத்துக்கொள்கிறாள், இருவரும் அமைதியாக இருக்கிறார்கள்.)


பிறகு சிறிது நாட்கள் கழித்து திருமணம்

(Sumathi is dressed in a traditional bridal burqa gifted by Fathima. Family and close relatives are present.)

வாசிம் : (சுமதியின் கையை பிடித்து) இன்று முதல் நீ என் மனைவி.

சுமதி : (தலை ஆட்டி, உறுதியாக) ஆம், வாசிம்… நான் ரெடி. என் பழைய திருமணத்தை சட்டப்படி முடித்துவிட்டேன். இப்போது நம்ம வாழ்க்கை புதியதாக தொடங்குகிறது.

பாத்திமா : (சுமதியை அணைத்து, கண்ணில் மகிழ்ச்சி) நீ ரொம்ப அழகாகவும் நேர்மையாகவும் இருக்கிறாய். இன்று முதல் நீ நம்ம குடும்பத்தின் ஒரு உண்மையான பாகம்.

இமாம் : இவர்கள் இருவரும் ஒருவரை ஒருவர் வாழ்வில் துணையாக ஏற்கின்றனர் என்று அறிவிக்கிறேன்.

வாசிம் & சுமதி : (ஒரே நேரத்தில்) ஆமாம்.

பாத்திமா : (சிரித்து, சுமதியின் கையை பிடித்து) இனிமேல் நீ என் மகனோடு சந்தோஷமாகவும் பாதுகாப்பாகவும் வாழ வேண்டும். நான் உன்னை என் மகள் மாதிரி பார்த்துக்கொள்கிறேன்.

சுமதி : (சிரித்து) நன்றி, அம்மா… உங்கள் ஆசீர்வாதத்துடன் நம்ம வாழ்க்கை இனிமையாக அமையும்.

வாசிம் : (மெதுவாக) நீ இன்று என் மனைவி. நம்ம வாழ்க்கை இனிமையானது, மா.

[sreejachandranhot]

அவன் அவள்கிட்ட வந்து உதட்டை கவ்வி இழுத்து அவன் சட்டையை கழட்டினாள்… அவள் பச்சை நிற சேலையில் படு கவர்ச்சியாக இருந்தாள். அவள் சேலையை உருவி போட்டு அவளை சுவருடன் அனைத்து முலையை கசக்கி கொண்டு அவள் உதட்டை கடித்து சுவைத்தான் …

மூடு தாங்காமல் அவள் ஜாக்கெட்டை கிழித்து எரிந்து பாவடையை அவுத்துவிட்டான் . அவள் ப்ரா ஜட்டியுடன் நின்று என்ன சீக்கிரமா ஓளு மாமா….. என்று கத்தினாள்

அவன் பேன்ட் ஜட்டியை கழட்டி நிர்வாணமாக அவள் அவன் பூலை பார்த்து அதிர்ந்துபோனால் அவளை தூக்கிக்கொண்டு அவள் படுக்கை போட்டான் . அவளை மெத்தையில் போட்டு அவள் மீது ஏறி முலையை வெறித்தனமாக கசக்கி சப்பினேன்..
அப்படியே அவள் ஜட்டிக்குள் கை விட்டு மயிர் இல்லாத அவள் புண்டயை தேய்த்து விரல் போட்டேன்…

அவள் ஆ… ஹா… ஸ்ஸ்… ம்ம்… மாமா மாமா அய்யோ… என்று கதறினாள்.. அவன் அவள் ஜட்டியை கிழித்து எரிந்து அவன் வாய் வைத்து அவள் புண்டைய கவ்வி சப்பினேன்.. அவள் உட்சம் அடைந்து மதன நீரை கொட்டினாள்… அவன் விடாமல் உறிந்து எடுத்தான் …

பாத்திமா அந்த அலறல் கேட்டு சிறிது கொண்டு சும்மாவே விடமாட்டான் .இவ வேற அழகா இருக்கா

இப்பொழுது எழுந்து அவள் முடியை கொத்தாக பிடித்து அவள் வாயில் அவன் சுண்ணியை வைத்து இடிக்க ஆர்மிதான் … மூச்சு விட முடியாமல் ஸ்லருப் ஸ்லாருப் என்று சத்தத்துடன் அவன் சுண்ணியை அவள் ஊம்பினாள்… அவன் சுன்னி அவள் தொண்டை வரை இடித்தது… சுமார் 20 நிமிடங்கள் விடாமல் ஊம்பியவலை இழுத்து போட்டு அவள் புண்டையினுள் அவன் சுண்ணியை வெறித்தனமாக வேகமாக இடித்தான்
கதறி அழுதபடி பிளீஸ் மாமா பொறுமையா பண்ணு என்று கெஞ்சினாள்… அவன் அவள் கெஞ்சலை கேட்டு இன்னும் வேகமாக அவளை ஓக்க ஆர்மிதான்

அவள் அவன் முதுகை வருட அதில் நிறைய தளும்பகள் இருக்க அதை வருடினாள்
அவள் அய்யோ அய்யோ ஆ… அம்மா… வலிக்குது மாமா… என்று அலறி கொண்டிருந்தாள்…

அவள் காம்பை சப்பி கடித்து இழுத்து உரிந்தான் … அவள் முலையில் அறந்து சுமதி ...... .. என் சுன்னி உனக்காக உருவானது டி… அவள் உதட்டை சப்பி கவ்வி இழுத்து கன்னம் சிவக்க கொண்டே வெறித்தனமாக ஒலுத்தான் …

அவள் குண்டியின் அவன் தொடை பட் பட் பட் என்று அடித்து அறை முழுக்க சுமதியின் அலறல் சதமும் அவங்கள் ஓழ் சதமுமாக இருந்தது…

சுமார் 25 நிமிடங்கள் அவளை கதற விட்டு அடித்து அவன் சுன்னி அவள் புண்டையினுள் அவனது சூடான கஞ்சியை 6 7 முறை துடித்து கக்கி அவள் புண்டைய நிரப்பியது…

அந்த கஞ்சியை வாங்கிய சுமதி மனதிற்க்கு நினைத்தால் கண்டிப்பா புள்ள பெத்தருவேன்

அவள் துடித்து போ அவனை அழுதுகொண்டே கட்டி பிடித்துக்கொண்டாள்…

பிறகு அவளை சமாதானம் செய்து எழுப்பி அவளை இரவு 12 மணிக்கு குளியல் அறையில் குளிக்க வைத்து அந்த தரையில் அவளை கிடத்தி அங்கு ஒரு ரவுண்டு ஓழ் போட்டு புண்டை முழுக்க அவன் கஞ்சியை நிரப்பினான் …

பிறகு ஒரு மணி நேரம் தூங்கினோம்… 3 மணிக்கு அவள் எழுந்து அவன் சுண்ணியை ஊம்பி கொண்டு இருந்தாள்… திரும்ப அவளை இழுத்து போட்டு கதற கதற புண்டைய ஓத்து மறுபடியும் கஞ்சி நிர்ப்பணினான் …

பிறகு இருவரும் கட்டி பிடித்து இருவரும் தூங்க

[sreejachandranhot]

(Wassim is outside checking the car. Inside, Fathima helps Sumathi pack her bag.)

Fathima: சுமதி… எல்லாம் ready ஆச்சா மா?

Sumathi: ஆம் அம்மா, வாசிம் car check பண்ணிட்டு இருக்கார்.

Fathima: (சிரித்து, மெதுவாக) ஹ்ம்ம்… சரி. நீ போற honeymoon ஒரு சின்ன trip இல்ல மா… அது வாழ்க்கை ஆரம்பம்.

Sumathi: (சிரித்து) தெரியும் அம்மா… நானும் கொஞ்சம் nervous-ஆ இருக்கு.

Fathima: (சிரித்து, நிதானமா) nervous ஆவதை விட்டுட்டு… நீ கொஞ்சம் strong-ஆ இரு. வாசிம் நல்லவன் தான், ஆனா stubborn. அவனோட வாழ்க்கைல ரொம்ப கஷ்டம் பார்த்தவன். சில சமயம் கோபம் வரும், சில சமயம் சிந்திக்காம பேசுவான். அப்போ நீ அவனை control பண்ணணும்.

Sumathi: (ஆச்சரியமாக) நான்? நான் எப்படி அவனை control பண்ண முடியும் அம்மா?

Fathima: (சிரித்துக்கொண்டு) அது தான் secret, மா! பாசத்தாலே control பண்ணணும் இல்லனா கால் விரிச்சு தான் இதுல தான் ஒரு மனைவியின் வலிமை இருக்கிறது.

Sumathi: (சிரித்து வெக்கத்துடன் ) ஹா ஹா, சரி அம்மா… நீ ரொம்ப clever.

Fathima: (சிரித்து) நான் இருந்துதான் இப்படி ஒரு gangster-ஐ politician ஆக்கினேன் மா! நீயும் அவனை சமாதானமா, சரியான பாதையில் கொண்டு போ டி செல்லம் . நீ வேற அழகா கும்னு இருக்க

Sumathi: (வெட்கத்துடன்) சரி, அம்மா… நான் உங்க சொல் மறக்க மாட்டேன்.

Fathima: சரி மா, போங்க. honeymoon-ல மட்டும் இல்ல, சீக்ரம் புள்ள பெத்துக்கோடு .


Wassim: அம்மா, ready ஆச்சா? நாங்க போறோம்.
Fathima: போங்க மா… நான் சொன்னது நாயபகம் வெச்சுக்கோ டி செல்லம்


இருவரும் ரிசார்ட் ரூம் சென்று

அவள் வளைவுகளைக் காட்டும் இறுக்கமான ஆடையை அணிந்திருந்தாள். அவளிடமிருந்து அவன் கண்களை விலக்க முடியவில்லை.

அவள் திரும்பிய போது, அவளது புடவையின் ஓரம், அவளது இடுப்பை மெதுவாக அசைத்தது. அந்த அசைவில் வயதோ, தூரமோ எதுவும் இல்லை — அது ஒரு முழுமையான பெண்மையின் வெளிப்பாடு.

அவளிலிருந்து ஒரு அங்குல தூரத்தில், சுமதி , நான் உன்னை முத்தமிட விரும்புகிறேன் என்று கிசுகிசுத்தேன்.

அவள் புன்னகைத்தாள், அவள் உதடுகள் ஆவலுடன் காத்திருந்தன. சுமதி தலையசைத்தாள், அவள் கண்கள் காமத்தால் நிரம்பின

அவர்கள் இரவு உணவு முடிந்தபின், சிறிது நேரத்திலேயே அவர்கள் முத்தங்களை பகிர்ந்துந்தோம், அவர்கள் ஒருவருக்கொருவர் ஆடைகளைக் கிழித்துக் கொண்டிருந்தோம்.

சுமதி மார்பகங்கள் , அவற்றில் அவன் வாயைப் பெற என்னால் காத்திருக்க முடியவில்லை. அவள் அவனை சோபாவில் தள்ளி, அவனை இழுத்து, அவளுடைய புண்டையை அவன் பூலுக்கு எதிராக வைத்தால். அவள் எவ்வளவு மூட் இருந்தாள் என்பதை அவனால் உணர முடிந்தது,

அவன் அவளை தூக்கி படுக்கை அறைக்கு அழைத்துச் சென்றேன். அவர்கள் இருவரும் படுக்கையில் விழுந்தோம், அவர்கள் உடல்கள் சிக்கிக் கொண்டன. அவன் அவளை ஆழமாக முததமிட்டேன், அவர்கள் நாக்குகள் ஒன்றாக நடனமாடின. அவன் அவள் முலைக்காம்புகளை உறிஞ்சி, அவள் மார்பகங்களுக்கு கீழே சென்றேன். அவள் மகிழ்ச்சியில் முன்னாகினால் அவள் கைகள் அவன் தலைமுடியின் வழியாக ஓடின.

அவன் மேலும் கீழே நகர்ந்து, அவளுடைய கால்களை விரித்தேன். ஆசையால் ஏற்கனவே நனைந்திருந்த அவளுடைய அவனால் புண்டையை என்னால் பார்க்க முடிந்தது.

“நான் உன் புண்டையை ருசிக்க விரும்புகிறேன்”, ஆசையால் நிரம்பிய அவன் குரலில் கூறினேன்.
அவன் அவளை நக்க ஆரம்பித்தேன், அவன் நாக்கு அவளுடைய புண்டை மீது அசைந்தது.

ஸ்ஸ் ஆஹ் ம்ம்ம்ம் நல்லா நக்குடா மாமா அது மிகவும் நன்றாக இருக்கிறது”, என்று அவள் கதறினாள்.
தனது விரல்களின் இறுதி உந்துதலுடன், சுமதி உடல் மகிழ்ச்சியில் நடுங்கியது, அவளுடைய புணர்ச்சி ஒரு அலை போல அவளைக் கழுவியது.அவன் தொடர்ந்து அவளுடைய புண்டையை நக்கி உறிஞ்சி, அவனது விரல்கள் வாயுடன் இணைந்து வேலை செய்தன.

அவன் தொடர்ந்து அவளை நக்கினேன், அவன் விரல்கள் அவளுடைய புண்டைக்கு உள்ளேயும் வெளியேயும் சறுக்கிக்கொண்டிருந்தன. அவள் புணர்ச்சிக்கு நெருங்கி வருவதை அவனால் உணர முடிந்தது.

அவன் அவளை தொடர்ந்து நக்கினேன், அவளுடைய புண்டை தண்ணி அவன் விரல்களைச் சுற்றி இருப்பதை உணர்ந்தேன், ஐயோ மாமா மாமா அவளுடைய உடல் அவளுடைய புணர்ச்சியின் சக்தியால் அசைந்தது.

அவன் மேலே நகர்ந்தேன், அவன் சாமான் அவள் நுழைவாயிலில் அழுத்திக் கொண்டிருந்தது. அவள் கண்கள் ஆசையால் நிரம்பியபடி என்னைப் பார்த்தாள்.
உள்ள விட்டு ஓலு டா என் புருஷா என்று அவள் கிசுகிசுத்தாள்.

அவன் உள்ளே தள்ளினேன், அவன் குச்சியைச் சுற்றி அவள் புண்டையிருப்பதை உணர்ந்தேன். அவள் மகிழ்ச்சியில் கதறினாள், அவள் கைகள் அவன் முதுகைப் பிடித்தன. அவன் தள்ள ஆரம்பித்தேன், அவர்கள் உடல்கள் சரியான இணக்கத்துடன் ஒன்றாக நகர்கின்றன.

“நீங்கள் மிகவும் நன்றாக உணர்கிறீர்கள்”, அவன் பெருமூச்சுவிட்டேன். அவன் ஒரு நாற்ப்பது நிமிடம் அவளை ஓத்துருப்பேன்.

உச்சக்கட்டத்தை நெருங்குவதை அவனால் உணர முடிந்தது. அவன் மேலும் கடுமையாகத் தள்ளிக்கொண்டேன், அவன் உடல் அவளுக்கு எதிராகத் தாக்கியது. அவள் மேலும் சத்தமாகக் கதறினாள்.
ஐயோ மாமா மாமா ............

அவன் கடைசியாக ஒரு முறை அழுத்தினான் , அவன் டிக் அவளுக்குள் வெடித்தது. அவன் உடலில் இருந்து ஒவ்வொரு கடைசி துளி பாலை ஊற்றி, அவளுடைய புண்டையை நிரப்பினேன்.

அவன் மணிக்கணக்கில் புணர்ந்திருக்க வேண்டும், அவன் சொந்த இன்ப உலகில் இழந்திருக்க வேண்டும். நஅவர்கள் இறுதியாக செலவழித்தபோது, அவர்கள் வியர்வையுடனும் சோர்வுடனும் படுக்கையில் சரிந்தோம். சுமதி அவனை பார்த்து, அவள் முகத்தில் ஒரு திருப்தியான புன்னகை. “நீங்கள் அற்புதமாக இருக்கிறீர்கள், வாசிம் ” என்று அவள் சொன்னாள்.


சுமதி :புருஷா இப்படி ஒத்த கண்டிப்பா நான் சேனையிருவேன்

வாசிம் : நல்ல கும்னு இருக்க டி சீக்ரம் போட்ட புள்ளை பெத்துக்குடு

சுமதி :போட்ட புள்ள பேக்குறவர்க்கும் ஏன்யா ஓழுடா மாமா .........

[sreejachandranhot]

இருவரும் நாளை இல்லை என்பது போல் ஓல் போட்டு மலிந்தனர்

சரியாக ஒரு வருடம் கழித்து

(Fathima waits outside the delivery room, hands trembling in excitement. The nurse steps out with a big smile.)

Nurse: வாழ்த்துக்கள்! சுமதி இரண்டு ஆண் குழந்தைகளுக்கு பிறந்திருக்காங்க! இருவரும் நலமா இருக்காங்க!

பாத்திமா : (மகிழ்ச்சியுடன்) அல்லாஹ்! இரண்டு பேரும் ஆண் குழந்தையா? இது நம்ம குடும்பத்துக்கு பெரிய வரம்!

(அவள் உடனே அறைக்குள் ஓடுகிறாள். சுமதி படுக்கையில் சோர்வான முகத்துடன் இருந்தாலும் கண்களில் அமைதி, பாசம், பெருமை.)

வாசிம் : (அவள் அருகில் நின்று, அவள் கையை பிடித்து) சுமதி… நீ என்னை முழுமையாக்கிட்டாய்.

சுமதி : (மெதுவாக சிரித்து) பாரு மாமா …நீ கேட்ட மாதிரி புள்ள பெத்து போட்டன் .

(நர்ஸ் இரண்டு குழந்தைகளையும் கொண்டு வந்து தருகிறாள் — இருவரும் சிறிய பிங்க் கம்பளத்துக்குள் சிரித்துக் கொண்டிருக்கிறார்கள்.)

பாத்திமா : (கண்களில் கண்ணீருடன்) மா… நீ என் மகனுக்கு வாழ்க்கை கொடுத்தாய். இந்த இரண்டு பேரும் நம்ம வீட்டை மீண்டும் புன்னகையால் நிறப்பும்.

சுமதி: (சோர்வான சிரிப்புடன்) அம்மா… நான் மகிழ்ச்சியாக இருக்கிறேன். இது நம்ம குடும்பத்துக்கு புதிய தொடக்கம்.

(Wassim இரண்டு குழந்தைகளையும் தழுவி, கண்களில் நீர் வழிகிறது.)

வாசிம் : (மெதுவாக) நன்றி அல்லாஹ்… இவர்கள் என் இரு இதயம்.

(Fathima கைகளை தூக்கி பிரார்த்தனை செய்கிறாள். கேமரா மெதுவாக மெல்ல வெளியே நகர்கிறது — சுமதி, வாசிம், மற்றும் இரு குழந்தைகள் சேர்ந்து ஒரு பாசமிகு காட்சி.)

ஒரு வாரம் கழித்து .......

(The house is filled with joy. Relatives, neighbours, and friends have gathered. The twins are lying in two small cradles decorated with jasmine and roses.)

பாத்திமா : (பெருமையுடன்) இன்று நம்ம குடும்பத்துக்கு மிகப் பெரிய நாள். என் மகனுக்கும் மருமகளுக்கும் அல்லாஹ் இரண்டு ஆண் குழந்தைகள் கொடுத்திருக்கான்.

(அவள் இரு குழந்தைகளையும் பார்த்து, பாசமாக சிரிக்கிறாள்.)

பாத்திமா : இந்தப் பெரியவனுக்கு பெயர் “அயான்” — அதாவது, “அல்லாஹ்வின் வரம்.”
இது சிறியவனுக்கு “இம்ரான்” — அதாவது, “பழுதில்லாத நம்பிக்கை.”

சுமதி : (கண்களில் கண்ணீருடன், சிரித்து) ரொம்ப அழகான பெயர்கள், அம்மா… இருவருக்கும் அர்த்தமுள்ள பெயர்கள்.

வாசிம் : (பெருமையுடன்) அம்மா, நீ சொன்ன பெயர்கள் நம்ம மனசுக்கு சரியாக இருக்கிறது. அயான், இம்ரான் — என் இரண்டு சக்திகள்.

பாத்திமா : (சுமதியை நோக்கி) சுமதி… நீ இப்போ சுமதி இல்ல மா, நீ இப்ப “உம்மி” (அம்மா ) — அயான், இம்ரான் அம்மா.

Sumathi: (வெட்கத்துடன் சிரித்து) உம்மி... ரொம்ப நன்றாக இருக்கிறது அம்மா.

(அவள் இரண்டு குழந்தைகளையும் தழுவி, மெல்ல முத்தமிடுகிறாள். வாசிம் அவளருகே நின்று பாசமாக அவளைப் பார்க்கிறார். Fathima பிரார்த்தனை செய்கிறாள்.)

பாத்திமா : அல்லாஹ், இந்தக் குழந்தைகளுக்கு நல்ல வாழ்க்கை, நிம்மதி, ஆரோக்கியம் கொடு. நம்ம குடும்பம் எப்போதும் ஒன்றாக இருக்கட்டும்.

[sreejachandranhot]

மீனா – முப்பது வயதுக்கு அருகில் இருக்கும் ஒரு பெண். அமைதியான, அன்பான, ஆனால் உள்ளுக்குள் பல காயங்கள் வைத்திருப்பவள். தன் கணவன் ராகவுக்காக எல்லாமே தாங்குகிறாள். தன் மகன் அர்ஜுன்தான் அவளின் உலகம். அவள் சிரிப்பு மென்மையாக இருந்தாலும், அவள் கண்களில் நிறைந்திருப்பது சொல்ல முடியாத துயரம்.

ராகவ் – ஒரு சிறிய வியாபாரி. பணம், புகழ், அந்தஸ்து என்ற ஆசையில் மூழ்கி, பல தவறுகள் செய்தவன். கடன் வாங்கி வியாபாரம் செய்தாலும், தோல்வி அவனை நசுக்கியது. பயம், மன அழுத்தம் ஆகியவற்றால் தனது குடும்பத்திலிருந்து விலக ஆரம்பிக்கிறான்.

அர்ஜுன் – பத்து வயது சிறுவன். தைரியமானவன், நேர்மையானவன். தன் அம்மாவை அதிகம் நேசிக்கிறான். தந்தையின் பாசம் குறைந்ததால், அவனுள் ஒரு வெறுமை.

பீட்டர் – மக்கள் கண்களில் ஒரு ரவுடி , அவன் குரல் ஆழமாக, திடமாக இருக்கும்; ஒரு வார்த்தை பேசினாலும் மக்கள் அமைதியாகி விடுவார்கள். உயரமான உடல், தடித்த தோள்கள், கறுப்புக் கண்கள் — அவன் பார்வையில் ஒரு விதமான தீ இருந்தாலும், அதே நேரம் ஒரு வலி கலந்த அமைதியும் இருக்கும்.
கன்னத்தில் சிறிய காயம், கையில் பழைய குத்துக் குத்துகள் — அவன் கடந்த காலத்தின் சாட்சி.

meena

[sreejachandranhot]

ஒரு நாள் மாலைச் சூரியன் மெல்ல மறைந்துக்கொண்டிருந்தது.
காற்றில் தூசி, நகரத்தின் சத்தங்கள் மந்தமாக மாறின.
சிறிய வீட்டின் அவள் அடுக்களையில் மீனா வைத்த சமையல் இன்னும் புகை விடவில்லை.
அவள் மகன் அர்ஜுன் படிப்பது போல நோட்டுப் புத்தகத்தில் வண்ணம் பூசிக் கொண்டிருந்தான்.

அந்த நேரம் கதவில் —
தட்… தட்… தட்!
கதவு மூன்று முறை கடுமையாக தட்டப்பட்டது.

ராகவ், மீனாவின் கணவன், அந்த ஒலியைக் கேட்டு பயந்து நின்றான்.அவனது கைகள் சிறிது நடுங்கின.
“திறக்காதே… யாரும் இல்லைன்னு சொல்லு,” அவனது குரல் தளர்ந்தது.

ஆனால் மீனா மெல்ல கதவுக்குச் சென்றுவிட்டாள்.
கதவு திறந்ததும், வெளிச்சத்தில் நின்ற உயரமான மனிதனை அவள் பார்த்தாள். (அப்பொழுது தெரியாது அவன் குழந்தை சும்மக்க நேரும் என்று )
கருப்பு சட்டையும் ஜீன்சும், கண்ணில் ஒரு விதமான குளிர்ந்த அமைதி. அவனது பெயர் பீட்டர்.
அவனும் அவளை பாத்துதான் அவனுக்கு அவள் அழகை கண்டு பிடித்துவிட்டது
“ராகவ்,” அவன் அமைதியாக சொன்னான், “பாஸ் அனுப்பினார். கடன் திருப்பி கொடுக்கும் நேரம் கடந்து போயிடுச்சு.”

ராகவ் தள்ளாடினான். “சார்… கொஞ்சம் நேரம் வேண்டும். வியாபாரம் இப்ப சரியில்லை…”

பீட்டர் அவனைக் நோக்கி சிரிக்காமல் நின்றான். பின் மெதுவாக உள்ளே நடந்தான்.
அவனது பாதநாதம் வீடு முழுக்க ஒலித்தது.
மீனா அமைதியாக நின்றாள், அர்ஜுனின் கையை பிடித்தபடி.
அவனது கண்கள் அவளை சில விநாடிகள் பார்த்தன—
பயமில்லை, ஆசையில்லை— ஆனால் ஒரு அர்த்தமில்லா மென்மை.

“வியாபாரம் சரியில்லைன்னா சரி,” பீட்டர் சொன்னான். “ஆனா உனக்கு குடுத்த நேரம் முடிஞ்சுடுது.”

அந்த நேரம் அர்ஜுன் திடீரென முன்னே வந்தான்.
“என் அப்பாவிடம் சத்தம் போடாதே!” என்று கத்தினான்.

அவனது தைரியத்தைக் கண்டு பீட்டர் சிறிது சிரித்தான்.
முட்டிகால் போட்டு அவனது நிலைக்கு வந்தான்.
“நான் சத்தம் போடல, குட்டி குஞ்சான் ” என்றான். “என் வேலைய தான் பண்ணுறேன்.”

மீனா குழம்பி அர்ஜுனை பின்வாங்கச் செய்தாள். “அர்ஜுன், உள்ள போ.”

பீட்டர் அமைதியாக அவளை நோக்கி,
“இந்த பையனில் தைரியம் இருக்குது. அந்த தைரியத்தை அழிக்காதீங்க. உலகம் தைரியமானவங்க தான் மதிக்கும் ,” என்றான்.

அவனது வார்த்தைகள் மீனாவின் மனத்தில் ஒட்டிக் கொண்டது.

அந்த இரவு பீட்டர் வெளியே போன பின், ராகவ் தன் அறைக்குள் பூட்டிக்கொண்டான்.
மீனாவால் தூங்க முடியவில்லை. பீட்டரின் பார்வை, அந்த நிசப்தமான குரல், அவளின் இதயத்தில் ஓசையாய் இருந்தது.
அவள் அணைத்துக்கொண்டது அர்ஜுனை அல்ல, தனிமையைத்தான்


அந்த இரவு மழை பெய்தது.
வீட்டின் மேல்கூரை வழியாக துளிகள் சிந்தின.
மீனா அவளது பையன் அர்ஜுனை படுக்கவைத்து, தண்ணீர் குடிக்கச் சென்றாள்.
அவளுக்கு தெரியவில்லை — அந்த வீட்டில் இன்னும் ஒருவரின் மனம் மழை போலக் கொட்டிக் கொண்டிருந்தது.

ராகவ். அவன் டேபிளில் ஒரு காகிதத்தை வைத்திருந்தான். கை நடுங்கியது. கண்களில் நீர்.

“மீனா,
நான் தோற்றுட்டேன். பணத்திலும், மனிதத்திலும்.
நீயும் அர்ஜுனும் என்னை மன்னிச்சிருப்பீங்கன்னு நம்புறேன்.
என்னால் இங்க இருக்க முடியாது. நான் போறேன்.
உங்க வாழ்க்கை நான் இல்லாமல் நிச்சயமாக நல்லா இருக்கும்.
– ராகவ்.”

அவன் கடிதத்தை மடித்தான். கதவை திறந்து வெளியே சென்றான்.
மழை அவனை நனைத்தது, ஆனால் அவன் திரும்பிப் பார்க்கவில்லை.

அடுத்த நாள் காலை.
மீனா எழுந்து சமையல் செய்யச் சென்றபோது மேசையில் அந்த கடிதம் இருந்தது.
அவளது கைகள் நடுங்கின. வாசித்ததும், அவள் அமர்ந்தே போனாள்.

அம்மா… அப்பா எங்கே?
அர்ஜுனின் மெதுவான குரல் அவளது இதயத்தை நெரித்தது.

அவள் தைரியமாகக் கூற முயன்றாள். “அப்பா வேலைக்குப் போயிருப்பார்…”
ஆனால் அவளது குரல் முறிந்தது. கண்களில் கண்ணீர் வழிந்தது.

அர்ஜுன் அவளது மடியில் வந்து அமர்ந்தான்.
“அவர் திரும்ப வருவாரா?” என்று கேட்டான்.
மீனா பதில் சொல்ல முடியவில்லை. அவளது நெஞ்சில் ஒரு வெற்றிடம்.

மாலை நேரம்.
மழை நின்றது.
அவள் கதவை திறந்து வெளியே பார்த்தாள் —
அங்கொரு பைக்கின் சத்தம்.

கருப்பு சட்டை, கருப்பு ஜீன்ஸ்.
அவள் பயந்து நின்றாள்.
அவன் மெதுவாக வந்து கதவின் முன் நின்றான்.

“ராகவ் எங்கே?” என்று கேட்டான் பீட்டர்.

மீனாவின் கண்கள் சிவந்து போனது. அவள் பதிலளிக்க முடியவில்லை.
அவனது பார்வை மென்மையாக மாறியது.
குறுகிய அமைதிக்குப் பிறகு, அவன் சொன்னான் —

அவன் ஓடி போயிட்டான்… இல்லையா?

அவள் தலைகுனிந்தாள்.
அந்த மௌனத்தில் பீட்டர் ஒரு மூச்சு விட்டான்.
“நீ பையனும் கவலையா இருங்காதீங்க. யாரும் உங்க வீட்டை தொடமாட்டாங்க.”

அவள் அந்தக் கணத்தில் உணர்ந்தாள் —
ஒரு ரவுடி அவளுக்குக் காவலராக மாறிக் கொண்டிருந்தான்.

மாலை வானம் சாம்பல் நிறமாக, மழை வாசம் நிறைந்த காற்று வீசிக்கொண்டிருந்தது.
மீனா வீட்டின் வாசலில் நின்று சிந்தித்தாள் — இப்போ நான் என்ன பண்ணுறது ?
ராகவ் விட்டுச் சென்ற கடிதம் இன்னும் மேசையில் கிடந்தது.
அதன் ஒவ்வொரு வரியும் அவளது இதயத்தில் கத்தியாகப் பாய்ந்தது.

அந்த நேரம் கதவின் அருகே ஒரு நிழல் நின்றது.
அவள் திரும்பி பார்த்தாள் — அது பீட்டர்.
அவனது முகத்தில் வழக்கமான கடினம் இல்லை; கவலையுடன் வந்திருந்தான்.

இங்க நீங்க இன்னும் இருப்பீங்கள்னு நினச்சேன் என்றான் அவன் மெதுவாக.
“இந்த வீடு உங்களுக்குப் பாதுகாப்பு இல்ல, மீனா. ராகவ் கடன் வாங்கியவங்க இன்னும் நிறைய பேறு வருவாங்க. உங்களுக்கு இங்க பாதுகாப்பு இல்லை

மீனா சோர்வாகப் பேசினாள்.
எங்க போறது பீட்டர்? இதுவே என் வீடு... எனக்கு இங்க வேற யாரும் இல்ல.

அவன் சில நிமிடங்கள் அமைதியாக இருந்தான். பின்னர் சொன்னான்,
என்னோட கூட வாருங்க. நான் இருக்கும் இடம் பெரியதா இல்ல, ஆனா நிம்மதியா இருக்கலாம் .

மீனா உடனே தலை ஆட்டினாள்.
இல்ல பீட்டர்… நான் ஒரு பெண். மக்கள் என்ன சொல்லுவாங்க? என் கணவன் திரும்பி வந்தா?

பீட்டர் மெதுவாகப் பேசினான்
“ஒருவன் ஒருவரை உண்மையா நேசிச்சா, அவங்க விட்டு போவான் ஆஹ் ?. நீங்க இன்னும் அவனுக்காக காத்திருக்கிறீங்க, ஆனா அவன் ஏற்கனவே உங்களை விட்டு ஓடிட்டான்.”

அவள் கண்ணீர் விட்டாள். என்ன செய்றது தெரிவில்லை
அவள் பின் பார்த்தாள் — வெறும் சுவர்கள், குளிர்ந்த அடுப்பு, தன் குழந்தை கண்ணில் பதிந்த பயம்.
அவளது குரல் நடுங்கியது.

சரி… நாங்க உங்க கூட வர்றோம், என்றாள் மெதுவாக.

அடுத்த நாள் காலை.
பீட்டரின் பழைய பைக் வீட்டின் முன் நின்றது.
அவன் சொன்னான், “பயப்படாதீங்க. எல்லாம் நன்றாக ஆகும்.”
மீனா சிறிய பையை எடுத்தாள். அர்ஜுன் அதில் தன் புத்தகங்களையும் ஒரு விளையாட்டுக் காரையும் வைத்தான்.

பைக் நகரத்தின் எல்லையை விட்டு மெதுவாகச் சென்றது.
சாலைகள் குறைந்து, மண் பாதைகள் தொடங்கின.
அவர்கள் சென்றது ஒரு பழைய குடிசைப்பகுதி — சின்ன சின்ன வீடுகள், தகரை கூரைகள், குழந்தைகள் விளையாடும் குரல்கள்.

பீட்டர் பைக்கை நிறுத்தினான்.
“இதுதான் என் வீடு,” என்றான்.

மீனா அவனுடன் உள்ளே சென்றாள்.
அவள் நின்றது —
வீடு சுத்தமில்லாது இருந்தது.
மூலையில் காலியான பீர் பாட்டில்கள், தரையில் சிகரெட் சாம்பல், பிளாஸ்டிக் பைகளில் மூடிய உணவு, சுவர்களில் நடிகைகள் பழைய போஸ்டர்கள்.
அவள் மூச்சை இழுத்துக் கொண்டாள்; மனம் கலங்கியது.

அவளது முகத்தைப் பார்த்த பீட்டர் சிறிது நாணத்துடன் சிரித்தான்.
ஆம்… சுத்தம் பண்ணணும் எனக்கே தெரியும். இதுவரை யாரும் என் வீட்டை வீடா பார்க்கல.
பெண் இல்லாத வீடு அப்படித்தான் இருக்கும்

அவள் மெதுவாகச் சொன்னாள், “பரவாயில்லை… நம்ம சேர்ந்து சுத்தம் பண்ணலாம்.

மதிய சூரியன் குடிசையின் சாளர வழியாக உள்ளே விழுந்து, தூசி துகள்களை ஒளிரச் செய்தது.
மீனா தன் சேலை நன்றாக கட்டிக்கொண்டு, ஒரு பழைய துணியை எடுத்துக்கொண்டு சுத்தம் செய்யத் தொடங்கினாள்.
பீட்டர் பக்கத்தில் நின்று, அவளை அமைதியாக ரசித்து பார்த்துக்கொண்டிருந்தான்.

நீங்க எதுக்கு இதெல்லாம் பண்ணுறீங்க, ஆளுங்கள சொன்ன அவங்க செய்வாங்க என்றான் அவன்.
அவள் சிரித்தாள். “இது இப்போ நம்ம வீடு, இல்லையா? நாம் தான் சுத்தமா செய்யணும் .”

அவள் தாழ்ந்த இடத்தில் குனிந்து பீர் பாட்டில்களை எடுத்தாள், பழைய பிளாஸ்டிக் பைகளை குப்பை பையில் போட்டாள்.
அந்த நேரம் அவள் கையில் ஒரு சாம்பல் நிற சட்டை மாட்டிக்கொண்டது.
அதை எடுத்தபோது — அதனுடன் பீட்டரின் ஜட்டியும் இருந்தது.

அவள் திடீரென நின்றாள். முகம் சிவந்தது.
அவள் அதை விரைவாக ஒரு பெட்டிக்குள் வைத்தாள், கண்களில் ஒரு சிறிய வெட்கம் மின்னியது.

பீட்டர் அதை கவனித்தான்.
அவன் மெதுவாக சிரித்தான் — ஒரு சின்ன சிரிப்பு,

“ஐயே அதையே ... அப்படியே வச்சிடுங்க,” என்றான் அவன் மெதுவாக.
அவள் தலை குனிந்தபடியே, “எல்லாம் சுத்தமா பண்ணிடுறேன்,” என்றாள்.

அவளது முடி வியர்வையால் முகத்தில் ஒட்டிக்கொண்டது.
அவன் பார்வை சில நொடிகள் அவளைப் பார்த்தபடி நின்றது.
அந்த சாதாரணப் பெண்ணின் சிரிப்பிலும், அவள் செய்வதிலும்கூட ஒரு அழகான அமைதி இருந்தது.

அவள் திரும்பி பார்த்தபோது, அவனது பார்வையைப் பார்த்தாள் —
ஒரு நொடி இருவருக்கும் மௌனம்.
அதில் சொல்லாத உணர்வுகள் நிறைந்திருந்தது.

மீனா அவசரமாக தன் முடியைச் சரிசெய்து, பக்கத்தில் சென்று சுத்தம் செய்யத் தொடங்கினாள்.
பீட்டர் பக்கத்தில் நின்று மெதுவாகச் சொன்னான்,
இப்போ இங்க எல்லாம் சுத்தமா இருக்கும்… ஆனா நீங்க வந்ததால தான் இந்த வீடு இப்படி சுத்தமா இருக்குது.

இரவு மழை துளிகள் குடிசை கூரையில் தட்டித் தட்டிப் விழுந்துக்கொண்டிருந்தது.
பீட்டர் கதவைத் தட்டியவுடன், மீனா உடனே திறந்தாள்.
அவன் கையில் ஒரு பிளாஸ்டிக் பை — அதில் ஹோட்டல் சாப்பாடு.

இந்த சாப்பாடு வாங்கிட்டு வந்திருக்கேன் என்றான் பீட்டர்.
அவனது குரலில் ஒரு பராமரிப்பு,

அவன் வந்து சட்டை கழட்டி லுங்கி மாத்தினான்

மீனா சிறிது சிரித்தாள்.

அவர்கள் மூவரும் தரையில் அமர்ந்தனர்.
மீனா பாக்ஸை திறந்து, சாப்பாடு பகிர்ந்தான்.
அவள் சாமானியமாக அவனைப் பார்த்தாள் — அவன் எளிமையான மனிதன், ஆனால் ஒவ்வொரு செயலும் அன்பாக இருந்தது.

சில நிமிடங்கள் அமைதியாக சாப்பிட்டனர்.
அதன் பிறகு மீனா மெதுவாகக் கேட்டாள்,
பீட்டர்… உங்க வீட்டுல அடுப்பு, சிலிண்டர் எதுவும் இல்லையா? ஏன் ?

அவன் தலையசைத்தான்.
இல்ல. நான் இதுவரைக்கும் வீட்டுல சமைக்கவே இல்ல. எப்போதும் ஹோட்டலில்தான் சாப்பிடுவேன்.

மீனா சில நொடிகள் யோசித்து, மெதுவாகப் பேசினாள்.
நாளைக்கு நாம மார்க்கெட்டுக்கு போகலாமா?
ஒரு அடுப்பு, சிலிண்டர் வாங்கிக்கணும்.

பீட்டர் அவளை நோக்கி சிரித்தான்.
ரி, நாளைக்கு போலாம். நீங்க சொல்லினா போதும்.

அவள் சிரித்தாள் — அந்த சிரிப்பில் ஒரு நம்பிக்கை இருந்தது.

இதுவரை அந்த குடிசை இன்னும் சிதைந்த இடம்தான், ஆனால் அவன் மனதில் முதல் முறையாக ஒரு வீடு என்ற உணர்வு வந்தது.

அர்ஜுன் சாப்பிட்டு முடித்து சின்ன சிரிப்புடன் சொன்னான்,
“அம்மா, இங்க ரொம்ப சும்மா இருக்கு. மழை சத்தம் நல்லா இருக்கு.”
அவன் தாயின் மடியில் சாய்ந்தான்.

பீட்டர் அந்த காட்சியைப் பார்த்தபடி மெதுவாகச் சொன்னான்,
“இப்போ நீங்க பயப்பட வேண்டாம், மீனா. நாளை முதல் நம்ம வாழ்க்கை கொஞ்சம் மாறும்.”

மீனா அந்த வார்த்தையை கேட்டு சிறிது நேரம் அமைதியாக இருந்தாள்.
மழை வெளியில் விழ, அந்த சிறிய குடிசையின் உள்ளே ஒரு புதிய உறவு அமைதியாக உருவாகிக் கொண்டிருந்தது.

அடுத்த நாள் காலை.
பீட்டர் வெளியே புகை புடித்து கொண்டு இருந்தான் .
மீனா மெதுவாக வந்து, இன்று மார்க்கெட்டுக்கு போகலாமா? அடுப்பு, சிலிண்டர் வாங்கணும்,” என்றாள்.

பீட்டர் தலை தூக்காமல் சொன்னான்,
சரி, ரெடியா இரு. அரை மணி நேரத்துல கிளம்பலாம.

அவள் தலை அசைத்தாள்.

சில நேரத்துக்குப் பிறகு, இருவரும் பைக்கில் புறப்பட்டார்கள்.
பீட்டர் வழியிலே எதுவும் பேசவில்லை.

மார்க்கெட்டில் மீனா பொருட்களை தேர்வு செய்தாள்.
இது சரியா இருக்கும்?” என்று அவள் கேட்டால், அவன் எனக்கு இதை பத்தி ஒரு மயிரும் தெரியாது உனக்கு என்ன தோணுதோ அதை வாங்கிக்கோ என்றே சொன்னான்.

அவள் ஒரு நிமிடம் அவனைப் பார்த்தாள்

அவர்கள் அடுப்பு, சிலிண்டர், சில சமையல் பொருட்கள் வாங்கி, அவன் சலித்து கொன்டே எல்லாவற்றையும் தோளில் தூக்கிக் கொண்டான்.

அதை பார்த்த அவள் இதெல்லாம் நாம வீட்டுக்காக, என்றாள்.

அவன் அவளைப் பார்த்தான், வீடு ஒன்னு இருந்தா சமைக்கணும். அதானே ”

அவள் சிரிக்கப் போய்த் தடுத்துக் கொண்டாள்.

வீட்டுக்கு வந்ததும், அவள் அனைத்தையும் ஒழுங்காக வைத்தாள்.
பீட்டர் ஓரமாக நின்று, அவள் பொருட்களை ஒழுங்குபடுத்துவது பார்த்தான்

சிறிது நேரம் கழித்து ...அவன் வெளியே புறப்பட்டான்

மாலையில் பீட்டர் வீட்டை விட்டுப் போனான்.
அவன் எங்கே போனான், என்ன செய்கிறான் என்று மீனாவுக்கு தெரியவில்லை.
அவள் சமையலறையில் அடுப்பை ஏற்றி, அர்ஜுனுடன் அமைதியாக உணவு உண்டாள்.
வீட்டில் ஒரே அமைதி

இரவு தாண்டி, கடிகாரம் பதினொன்று அடித்தது.
அப்போது கதவுக்குப் புறம் ஒரு சத்தம்
மீனா… கதவு திற! என்று ஒரு வெளி குரல்.

அவள் கதவைத் திறந்தாள்.
பீட்டர் — மயக்கத்தில் — கையில் சிகரெட் வாசனை, கூட ஒருவன்.
அவனது நண்பன் தான் பேசினான்,
அக்கா… அண்ணன் செம போதை அருச்சு … கவனிங்க…

மீனா ஒரு நிமிடம் நின்றாள்.
அவன் மயக்கத்துடன் சிரித்தான் — வீடு வந்தாச்சு… என்று சொல்லி தடுமாறினான்.

அவன் கூட இருக்கும் ஷங்கரிடம் டேய் இவ தான் டா எங்கயோ இருந்து வந்து என் வீட்டை வீடு அக்குண

அவள் மூச்சு விட்டாள்.
“சரி, அவரை உள்ளே வைங்க,” என்றாள்.
அவனது நண்பன் பீட்டரை உட்கார வைத்துப் போனான்.

மீனா அவனை மெதுவாகப் பிடித்து எழுப்பினாள்.
அவன் சாய்ந்து, அவளது தோளில் தலையைக் வைத்து மயக்கமாகக் கூறினான்,
நீ ஏன் இங்க இருக்கே… எதுக்கு இதெல்லம் பண்ற

அவள் எதுவும் சொல்லவில்லை.
அவனை பிடித்து படுக்கையில் அமர வைத்தாள்.
அவன் முழுக்க வியர்வை, புகை, மற்றும் மது வாசனையால் நிறைந்திருந்தான்.

அவள் அவனது காலணியை அகற்றினாள், தலைக்கு ஒரு துணியால் தண்ணீர் தட்டினாள்.
அவன் மெல்ல தூங்க ஆரம்பித்தான்.


மீனா மெதுவாக விளக்கை அணைத்தாள்.
அவளது கண்களில் சிறிய கவலை —
“இவனிடம் என் வாழ்க்கை எங்கே போகும்?” என்ற கேள்வி மட்டும் நிழலாகி இருந்தது.

பீட்டர் மயக்கத்தில் படுத்திருந்தான்.
அவனது முகம் சோர்வாக, கண்கள் பாதி திறந்தவாறு.
மீனா அவனைக் கண்டு ஒரு நொடிக்கு தயங்கினாள்
பின் அடுப்பில் வைத்திருந்த சோறு மற்றும் மீன் குழம்பை எடுத்து வந்தாள்.

பீட்டர்… சாப்பிடணும், என்றாள் மெதுவாக.

அவன் சிரித்தான், நான் சாப்பிட மாட்டேன்… என்று சொன்னான்.
ஆனால் அவள் கேட்டுக்கொண்டே இருந்தாள்,
கொஞ்சம் சாப்பிடு… வயிற்றில் ஒன்றும் இல்லாம தூங்கக்கூடாது.

அவள் ஒரு சிறிய கிண்ணத்தில் மீன் வைத்து, அவனைக்கு ஊட்டி வைத்தாள்.
அவன் மெதுவாக ஒரு துண்டை தின்றான்.

ஏன் மீன்? அவன் மயக்கத்துடன் கேட்டான்.

அவள் சிறிது சிரித்தாள் வீட்டில முதல் முறை சமைக்குறது மீன் தான் சமைக்கணும் … அது நல்ல சகுனம்…குடும்பம் நல்ல இருக்கும்

அவன் அவளை பார்த்தான்.
அவளது கண்களில் இருந்த நெகிழ்ச்சி அவனைக் குழப்பியது.

மீனா அவனுக்கு உணவு ஊட்டிக் கொண்டு முடித்தாள்.

அவன் மெதுவாக அவளது இடுப்பைச் கிள்ளி

ஏண்டி நீ இதெல்லாம் செய்றே?என்றான் நகைச்சுவை கலந்த குரலில்.

மீனா திடுக்கிட்டாள் — முகத்தில் வெக்கம் சிவப்பு பரவியது.
அவள் கண்ணைத் தாழ்த்தி, மெதுவாக “ஏன் எனக்கே தெரியல…” என்று மனதுக்குள் நினைத்தாள்.

அவள் சொற்களைத் தவிர்த்தாள், அவனது கிண்ணத்தை எடுத்துக் கொண்டு சமையலறைக்கு சென்றாள்.
பீட்டர் அவளது பின்னால் பார்த்தான் —

அவன் கைகளில் சாப்பாட்டு தடங்கள் இருந்ததால், அவள் ஒரு பாத்திரத்தில் தண்ணீர் கொண்டு வந்து அவனது கைகளை கழுவினாள்.

அவன் மயக்கமாக படுத்தான், அவளும் விளக்கை அணைத்து, தரையில் படுத்துக் கொண்டாள்.
அர்ஜுன் கட்டிலில் ஆழ்ந்த உறக்கத்தில்

வெளியில் மெல்லிய காற்று வீசுகிறது. பீட்டரின் சுவாசம் துரிதமாய் கேட்டது
மதுவின் வாசனை இருந்தாலும், அந்த சுவாசத்தில் ஒரு அமைதி இருந்தது.

தூக்கத்தின் மயக்கத்தில், அவன் மெதுவாக அவளருகே நெருங்கினான்.
மீனா கண்களைத் திறந்து பார்த்தாள் . அவன் குழந்தை போல அவளது தோளில் முகம் வைத்து அமைதியாக உறங்க ஆரம்பித்தான்.

அவள் இடுப்பு மேல் கை வைத்து அழுத்தி அவன் முகத்தை அவள் கழுத்து வைத்து கட்டி புடித்து தூங்க
அவளுக்கு ஒரு நொடி தயக்கம்.
ஆனால் பின் அவன் முகத்தை பார்த்தபோது, அந்தக் கடினமான மனிதன் எவ்வளவு சோர்வாகத் தெரிந்தான்.
அவன் வலிமை கண்டு வியந்தாள்

அவள் மெதுவாக மூச்சு விட்டாள்.
அவளது அமைதி அவளுக்கே கேள்வியாக இருந்தது.