[prady12191]

தேவிகா அறையில் படுத்துக் கொண்டு ceiling-ஐ பார்த்துக் கொண்டிருந்தாள். ராம்லாலின் பார்வை அவள் மனதில் மீண்டும் மீண்டும் வந்துகொண்டிருந்தது. அவன் அவளைப் பார்த்த விதம் - அந்த கொடூரமான ஆசை நிறைந்த கண்கள். இதே மாதிரிதான் அந்த மறைமுக நபரும் அவளைப் பார்த்திருந்தான். அவன் தான் ராம்லாலா? ஆனால் அந்த நபரின் body structure வேறு மாதிரி இருந்ததே.

அவள் phone-ஐ எடுத்து மீண்டும் அந்த video-வை பார்த்தாள். ராஜீவன் அந்த பெண்ணின் lips-ஐ kiss பண்ணிக் கொண்டிருந்தான். அவள் heart-ல் ஒரு கூர்மையான வலி உண்டானது. ஏழு வருஷமாக marriage life, அவன் இப்படியா நடந்துகிட்டிருந்தான்?

Devika: "இந்த video real-ஆ இருக்குமோ? Fake-ஆ இருக்குமோ?"

அவள் மனசு குழப்பத்தில் சிக்கிக்கொண்டது. யார் கிட்ட பேசுவது? அந்த மறைமுக நபர் தான் அவளுக்கு நெருக்கமானவன். ஆனால் அவன் advantage எடுத்துக்கலாம். வைஷாலி தான் அவளுக்கு ஒரே நல்ல துணை. கடந்த முறை வைஷாலி இல்லாதபோது மிலிந்த் அவளை advantage பண்ணினான். ஆனால் இப்போ வேற choice இல்லை.

அவள் எழுந்து குல்கர்னிகளின் flat-ஐ நோக்கி நடந்தாள். அவள் door bell அழுத்தினாள்.

வைஷாலி கதவை திறந்தாள்.

Vaishali: "ஆஆ தேவிகா! வா வா, உள்ள வா."

Devika: "ம்ம் thanks வைஷாலி அக்கா."

மிலிந்த் hall-ல் TV பார்த்துக் கொண்டிருந்தான். தேவிகாவைப் பார்த்தவுடன் அவன் எழுந்து நின்றான்.

Milind: "ஹலோ தேவிகா, எப்படி இருக்கிங்க? கிட்ட ஒரு மணி நேரமா உங்க flat-ல கொஞ்சம் sound கேட்டுது. எல்லாம் ok-யா?"

தேவிகா உடனே nervous ஆனாள். மிலிந்த் கேட்டிருந்தானா அவள் ராஜீவனுடன் சண்டையையும், ராம்லாலுடன் argument-ஐயும்?

Devika: "ஆ... அது... nothing serious uncle."

Vaishali: "அதனால என்ன? வா, உட்காரு. Tea போடட்டுமா?"

தேவிகாவும் வைஷாலியும் kitchen area-ல் போய் உட்கார்ந்தார்கள். மிலிந்த் TV-ல் volume-ஐ கொஞ்சம் குறைத்துவிட்டு கேட்க ஆரம்பித்தான்.

Vaishali: "என்ன தேவிகா? நீ கொஞ்சம் sad-ஆ தெரியறே. ஏதாவது problem-ஆ?"

Devika: "இல்ல அக்கா, ஒன்னும் இல்ல."

Vaishali: "உன் கணவன் அந்த... ராஜீவன்-ஆ? அவனுடன் எல்லாம் சரியா?"

தேவிகாவின் கண்களில் கண்ணீர் முட்டியது. வைஷாலி உடனே புரிந்துகொண்டாள்.

Vaishali: "ஓ... அப்படியா? உன்னால பேச முடியலியா?"

Devika: "அக்கா, எனக்கு கொஞ்சம் fresh air வேணும். Out-க்கு போகணும்னு தோணுது."

Vaishali: "சரி தேவிகா, அது நல்ல idea. நானும் வரேன். எங்க ரெண்டு பேரும் Shaniwar Wada-க்கு போலாம். அங்க நல்ல environment இருக்கும்."

இருவரும் ready ஆக ஆரம்பித்தார்கள். வைஷாலி புடவையை மாற்றிக்கொண்டிருந்தாள். அப்போது அவள் phone ring ஆனது.

Vaishali: "ஹலோ? என்ன அக்கா? எங்க? ஹாஸ்பிட்டல்-ஆ? இப்பவே வரணுமா?"

அவள் phone-ஐ முடித்துவிட்டு தேவிகாவிடம் வந்தாள்.

Vaishali: "ஐயோ தேவிகா, என் சித்தி hospital-ல admit ஆயிட்டாங்க. உடனே போகணும். Sorry டா."

Devika: "Oh no! பரவாயில்லை அக்கா. நான் வேற நாள் போய்கிட்டேன்."

Vaishali: "இல்ல இல்ல. நீ upset-ஆ இருக்க, உனக்கு change வேணும். மிலிந்த், நீ தேவிகாவை கொஞ்சம் out-க்கு கூட்டிட்டு போய் வா."

மிலிந்த் தன் நம்பமுடியாத அதிர்ஷ்டத்தை நினைத்துப் பார்த்தான். அவன் innocent wife அவனுக்கு என்ன ஒரு opportunity கொடுத்துக்கொண்டிருக்கிறாள்!

Milind: "சரி வைஷாலி, நான் தேவிகாவை கூட்டிட்டு போய்ட்டு வரேன்."

Devika: "இல்ல uncle, நான் வீட்டிலேயே இருக்கேன். நீங்க போங்க."

நேற்று அவன் அவளுடன் எப்படி பேசினான், எப்படி அவளை touch பண்ணினான் என்பதெல்லாம் அவள் நினைவில் இருந்தது.

Vaishali: "ஏய் தேவிகா, நீ worry பண்ணாத. மிலிந்த் நல்லவன், அவன் உன்னை நல்லா கவனிச்சுக்கப்பான். நீ house-ல் உட்கார்ந்து இன்னும் அழுதுக்கிட்டே இருந்தா எப்படி? Mood change ஆகணும்னா out போகணும்."

தேவிகாவால் இன்னும் மறுக்க முடியவில்லை. வைஷாலி சொன்னது சரி தான். அவள் தனியா இருந்தால் ராஜீவன் பற்றியே நினைச்சுக்கிட்டே இருப்பாள்.

Devika: "சரி அக்கா."

Vaishali: "Good girl! மிலிந்த், அவளை எங்காவது nice place-க்கு கூட்டிட்டு போ. Tea shop-க்கு கூட்டிட்டு போய் chat பண்ணுங்க."

மிலிந்த் மனதுக்குள் சிரித்துக்கொண்டான். அவன் wife அவனுக்கு perfect setup கொடுத்துவிட்டாள்.

[prady12191]

மிலிந்த் bike-ஐ எடுத்துக்கொண்டு வந்தான். தேவிகா கொஞ்சம் தயக்கத்துடன் பின்னால் ஏறி உட்கார்ந்தாள். ராஜீவன் தவிர வேறு எந்த ஆணும் பின்னால் உட்கார்ந்ததில்லை.

"Ready-யா?" மிலிந்த் கேட்டான்.

தேவிகா மெதுவாக தலையாட்டினாள். மிலிந்த் bike-ஐ ஸ்டார்ட் செய்தான். அவன் ஸ்பீடாக ஓட்டத் தொடங்கியதும், தேவிகா seat-ஐ இறுக்கமாக பிடித்துக்கொண்டாள். அவள் தன்னை balance பண்ண முயற்சி செய்தாள், ஆனால் ஒவ்வொரு திருப்பத்திலும் சறுக்கி விழும் நிலையில் இருந்தாள்.

மிலிந்த் அவளது discomfort-ஐ கவனித்தான். அவன் bike-ஐ சாலை ஓரத்தில் நிறுத்தினான்.

Milind: "தேவிகா, நீங்க தவறி விழப்போறீங்க. என் shoulders-ஐ பிடிச்சிக்கோங்க."

Devika: "நான் OK, uncle."

Milind: "Uncle, uncle-ன்னு சொல்லாதீங்க. என் பேரை சொல்லுங்க. மிலிந்த்-ன்னு சொல்லுங்க. And என்னை கெட்டியா பிடிச்சிக்கோங்க, இல்லாட்டி விழுந்துடுவீங்க."

தேவிகா தயங்கினாள். ஆனால் அவள் உண்மையிலேயே விழும் அபாயத்தில் இருந்தாள். மெதுவாக, அவள் தன் கைகளை மிலிந்தின் தோள்களில் வைத்தாள். அவன் மீண்டும் bike-ஐ ஸ்டார்ட் செய்தான்.

அவள் ஒரு வித்தியாசமான உணர்வை உணர்ந்தாள். ஏழு வருஷங்களுக்குப் பிறகு, தன் கணவன் அல்லாத ஒருவரின் தோள்களைத் தொடுவது அவளுக்கு விசித்திரமாக இருந்தது. வெட்கமும், குற்ற உணர்வும் அவளை ஆட்கொண்டன, ஆனால் அதே நேரத்தில் ஒரு புதிய உணர்வும் அவளை தொட்டது.

சிறிது நேரத்தில், அவர்கள் மால்-க்கு வந்து சேர்ந்தனர்.

Milind: "பசிக்குதா? Ice cream சாப்பிடலாமா?"

Devika: "சரி."

அவர்கள் ice cream பார்லர்-க்குள் நுழைந்தனர். மிலிந்த் அவளை ஒரு மேஜைக்கு அழைத்துச் சென்றான், அவர்கள் ஒருவருக்கொருவர் எதிரே அமர்ந்தனர்.

Milind: "என்ன flavor வேணும்? Chocolate? Vanilla?"

Devika: "Butterscotch இருந்தா..."

Milind: "Sure! ரெண்டு butterscotch sundaes!"

மிலிந்த் ஆர்டர் கொடுத்துவிட்டு, அவளை கவனித்தான். அவள் மனம் எங்கோ அலைபாய்வது தெளிவாக தெரிந்தது.

Milind: "தேவிகா, என்ன problem? நீங்க ரொம்ப upset-ஆ இருக்கீங்க. உங்க husband-ஆ? அவரோட என்ன பிரச்சனை?"

Devika: "ஒன்னும் இல்லை."

Milind: "பரவாயில்லை, சொல்லுங்க. Long-distance relationships-ல இது சாதாரணம்தான். நான் help பண்ண முடியுமா பார்க்கலாம். எனக்கு பல problems solve பண்ண தெரியும்."

தேவிகா சிறிது நேரம் தயங்கினாள். பிறகு, அவள் தன் போனை எடுத்து அந்த வீடியோவைக் காட்டினாள். மிலிந்த் அதைப் பார்த்துவிட்டு அதிர்ச்சி போல் முகத்தை வைத்துக்கொண்டான். ஆனால் உள்ளுக்குள், அவன் சந்தோஷப்பட்டான். தேவிகாவின் vulnerable நிலைமை அவனுக்கு perfect opportunity.

Milind: "இது என்ன? உங்க husband இப்படி பண்ணுவாரா? உங்களை மாதிரி wife இருக்கும்போது, எப்படி அவர் வேற பெண்ணோட..."

Devika: "பரவாயில்லை. அவர் என்னை விட்டுட்டு போயிடுவார்னு நினைக்கிறேன்."

Milind: "உங்க hope நல்லது. ஆனா இது marriage life-க்கு சரியில்லை. எப்படி ஒரு man தன் wife-க்கு இப்படி cheat பண்ண முடியும்? நான் கல்பனை கூட பண்ண முடியலை."

Ice cream வந்தது. இருவரும் சாப்பிட ஆரம்பித்தனர். மிலிந்த் தேவிகாவின் உதடுகளையும், நாக்கையும் கவனித்தான். அவள் ice cream-ஐ நக்கும்போது, அவன் கண்கள் அவள் உதடுகளில் சிக்கிக்கொண்டன. அவளது உதட்டின் ஓரத்தில் ஒரு சிறு துளி ice cream ஒட்டிக்கொண்டிருந்தது.

Devika: "ஏன் என்னை அப்படி பார்க்கறீங்க?"

Milind: "உங்க உதட்டில் ice cream இருக்கு. இங்க..."

அவள் துடைக்க முயற்சித்தாள். ஆனால் சரியான இடத்தில் துடைக்கவில்லை.

Milind: "இல்ல, இப்படி... நான் எடுத்துடறேன்."

திடீரென, மிலிந்த் தன் விரலை அவள் உதட்டில் வைத்து அந்த ice cream-ஐ துடைத்தான். தேவிகா அவன் தொடுதலில் திடுக்கிட்டு பின்னால் சாய்ந்தாள்.

Devika: "என்ன பண்றீங்க?"

Milind: "Sorry, அந்த ice cream-ஐ எடுத்தேன்."

Devika: "என்னை தொட வேண்டாம். அது appropriate இல்லை."

Milind: "மன்னிக்கணும், தப்பா நினைக்காதீங்க. Ice cream-ஐ மட்டும்தான் எடுத்தேன்."

தேவிகா தன் உதட்டைத் துடைத்துக்கொண்டாள். அவள் மனதில் இருந்த confusion இன்னும் அதிகமானது. அவள் கணவன் cheat பண்ணுகிறான், இந்த மனிதன் அவளை touch பண்ணுகிறான்.

[prady12191]

Ice cream parlour-ல் தன் behaviour-ஐ நினைத்து தேவிகா மனதுக்குள் குற்ற உணர்வு அடைந்தாள். மிலிந்த் தன் நல்ல உள்ளத்தில் ice cream-ஐ எடுக்க முயற்சித்தான், ஆனால் அவள் அவனை கடுமையாக பேசிவிட்டாள். திரும்பி bike-ல் travel செய்யும்போது, திடீரென் வானம் மழை பொழிய ஆரம்பித்தது.

முதலில் சில drops மட்டும், பின்னர் கனமான மழை. இருவரும் முழுவதும் நனைய ஆரம்பித்தனர். மிலிந்த் ஒரு பெரிய மரத்தின் கீழ் bike-ஐ நிறுத்தினான். மழையில் இருந்து தப்பிக்க அங்கே சில பேர் நின்றுகொண்டிருந்தனர்.

தேவிகா தன் bag-ல் இருந்து ஒரு சிறிய umbrella-வை எடுத்தாள். அவள் அதை மரத்தின் கீழ் திறந்து, மழையில் இருந்து தன்னை protect செய்துக்கொண்டாள். மிலிந்த் கொஞ்சம் தூரத்தில் நின்றிருந்தான், மழையில் நனைந்துகொண்டே.

அவன் கருப்பு shirt முழுவதும் தன் உடலில் ஒட்டிக்கொண்டிருந்தது. அவன் மழையில் நனைந்துகொண்டிருக்கும் பார்வை தேவிகாவுக்கு பரிதாபமாக இருந்தது.

Devika: "மிலிந்த், இங்க வாங்க. Umbrella-ல வாங்க."

Milind: "பரவாயில்லை, நான் மழையில நின்னுக்கலாம்."

Devika: "ஏன்? நீங்க நனைஞ்சிடுவீங்களே."

Milind: "Ice cream parlour-ல நீங்க சொன்னது நியாயம்தான். என்னை தொடாதேன்னு சொன்னீங்க. அதனால umbrella-ல வரறது appropriate இல்லை."

தேவிகாவின் மனசு பாரமானது. அவள் வார்த்தைகள் அவனை hurt பண்ணியிருந்தன என்பது தெளிவாகத் தெரிந்தது.

Devika: "நீங்க umbrella-ல வரலைன்னா நானும் மழையில வந்து நிக்கிறேன்."

அவள் umbrella-வை மூட ஆரம்பித்தாள்.

Milind: "இல்லை, வேண்டாம். சரி, நான் வரேன்."

மிலிந்த் umbrella-ன் கீழ் வந்தான். Small umbrella-ல் இருவரும் நிற்க சிறந்த space இல்லை. அவர்கள் ஒருவருக்கொருவர் நெருக்கமாக நிற்க வேண்டியிருந்தது. மிலிந்தின் wet shirt அவள் blouse-ஐ தொட்டுக்கொண்டிருந்தது.

திடீரென், thunder அடித்தது. பயங்கரமான sound. தேவிகா அதிர்ச்சியில் மிலிந்தின் பக்கம் சாய்ந்தாள், அவன் body-ல் சாய்ந்து நின்றாள்.

Milind: "தேவிகா, பயப்படாதீங்க."

அவன் தன் கையை அவள் இடுப்பில் வைத்து, அவளை தன் பக்கம் இழுத்துக்கொண்டான். அவள் wet saree அவன் கைகளில் slippery-ஆக இருந்தது. அவள் bare இடுப்பின் மேல் அவன் fingers பட்டன.

Devika: "என்ன பண்றீங்க?"

Milind: "நீங்க பயப்படக் கூடாதுன்னு தான். Thunder அடிக்கும்போது சப்போர்ட் பண்றேன்."

தேவிகா ஒன்றும் சொல்லவில்லை. Ice cream parlour-ல் அவன் feelings-ஐ hurt பண்ணியிருந்தாள். இன்னொரு முறை அவனை hurt பண்ண விரும்பவில்லை. மிலிந்தின் விரல்கள் அவள் இடுப்பின் மென்மையான சதையை உணர்ந்தன. அவள் மழையில் நனைந்த skin-ன் warmth அவன் கைகளில் பட்டது.

ராஜீவனுடன் சண்டைக்குப் பிறகு, இந்த physical closeness அவளுக்கு strange comfort கொடுத்தது. அவன் hands அவள் இடுப்பை gently hold செய்திருந்தன, protective-ஆக.

மிலிந்த் அவள் காதுக்கு அருகில் வந்து whisper செய்தான்.

Milind: "இப்போ நான் கூட அந்த stranger மாதிரி lucky-ஆ இருக்கேன்."

தேவிகா அவன் என்ன சொல்ல வருகிறான் என்பதை புரிந்துகொண்டாள். அந்த masked stranger அவளை courtyard-ல் தொட்டது போல, இப்போது மிலிந்தும் அவளை தொட்டுக்கொண்டிருந்தான். அவள் முகம் சிவந்தது, கொஞ்சம் blush ஆனாள்.

சில நிமிடங்கள் கழித்து மழை நின்றது. இருவரும் bike-ல் ஏறி flat-ஐ நோக்கி ride பண்ணினர். வீட்டுக்கு வந்ததும், தேவிகா ஒன்றும் சொல்லாமல் தன் flat-ஐ நோக்கி நடந்தாள்.

Milind: "தேவிகா..."

அவள் திரும்பி பார்க்காமல் தன் கதவை திறந்து உள்ளே போய்விட்டாள். மிலிந்த் corridor-ல் நின்று அவளை பார்த்துக்கொண்டிருந்தான். அவன் lips-ல் சிறிய smile.

Inside flat, தேவிகா mirror-ல் தன்னை பார்த்தாள். அவள் முழு உடலும் மழையில் நனைந்திருந்தது, hair messy-ஆக இருந்தது. ஆனால் அவள் mind-ல் மிலிந்தின் touch இன்னும் feel ஆகிக்கொண்டிருந்தது. அவன் fingers அவள் இடுப்பில் இருந்த sensation இன்னும் அவள் skin-ல் இருந்தது.

"என்ன நடக்குது? நான் ஏன் அவனை resist பண்ணல?" அவள் தனக்குத் தானே கேட்டுக்கொண்டாள்.

ஆனால் அவளுக்கு answer தெரியாது. அவள் ராஜீவனின் betrayal, அவள் loneliness, இந்த new feelings எல்லாம் ஒரு confusing mix ஆக இருந்தது.

[prady12191]

back to college

சீனு தன் அறையில் தனியாக அமர்ந்திருந்தான். கதவு மூடப்பட்டிருந்தது. ஆனால் அவன் மனம் வேறு எங்கோ இருந்தது. அவன் நினைவில் தேவிகாவின் முகம்தான் நிறைந்திருந்தது.

கடந்த சில நாட்களாக தேவிகாவின் உடை அணியும் விதம் மாறியிருந்தது. சரத்தாவின் ஆலோசனைப்படி, தேவிகா தன் சேலையை சற்று தாழ்த்தி கட்டத் தொடங்கியிருந்தாள். அவளது இடுப்பும், வயிற்றின் மேற்பகுதியும் வெளியே தெரிந்தன. இது சீனுவை ஆழமாக பாதித்திருந்தது.

"தேவிகா மேடம், எனது அறைக்கு வரமுடியுமா? சில புதிய syllabus பற்றி discuss பண்ணணும்."

தேவிகா அவன் அறைக்கு வந்தாள். அவளது பச்சை நிற சேலை அவளை இன்னும் அழகாக காட்டியது. சீனுவின் கண்கள் அவள் முகத்திலிருந்து மெதுவாக அவளது கழுத்து, பின் உதடுகள் என அலைந்தன. அவன் முகத்தில் ஒரு புன்னகை.

சீனு: "உட்காருங்க மேடம். நான் சில புதிய reference books order பண்ணியிருக்கேன். ஒரு minute, அதை எங்கே வைத்தேன்..."

சீனு தன் நாற்காலியை சுற்றி அந்த புத்தகத்தை தேடுவது போல் நடித்தான்.

சீனு: "அந்த top shelf-ல இருக்கலாம். நீங்க check பண்ண முடியுமா? என் height போதாது."

தேவிகா: "Sure sir."

தேவிகா அவன் நாற்காலிக்கு அருகில் சென்று, மேல் அலமாரியை பார்த்தாள். அவள் தன் கைகளை உயர்த்தி ஒவ்வொரு புத்தகமாக எடுத்து பார்க்க ஆரம்பித்தாள். அந்த நேரத்தில், அவளது சேலை சற்று தளர்ந்து, இடுப்பின் மேலும் கீழும் தெளிவாக தெரிந்தது.

சீனுவின் கண்கள் விழுந்தன. அவளது இடுப்பின் வளைவுகள், வயிற்றின் மென்மையான சதை, அவளது blouse-ல் இருந்து தெரிந்த பக்கவாட்டு காட்சி - எல்லாமே அவனை பைத்தியம் பிடிக்க வைத்தன. அவன் தன் முகத்தை அவளது இடுப்பில் புதைத்து, அவளது தொப்புளை முத்தமிட வேண்டும் என்ற வெறி அவனுள் எழுந்தது.

தேவிகா: "இந்த புத்தகமா sir?"

சீனு பதில் சொல்லவில்லை. அவன் கண்கள் அவளது இடுப்பில் உறைந்திருந்தன.

திடீரென, தேவிகா கீழே பார்த்தாள். சீனுவின் கண்கள் தன் உடலை ஊடுருவுவதை உணர்ந்தாள். அவள் நெஞ்சில் ஒரு அசௌகரியம். அவள் சேலையை சரிசெய்துகொண்டாள்.

சீனு உடனே தன் பார்வையை திருப்பிக்கொண்டான். கைகளை நடுங்க, காலணியை சப்தம் போட, கண்களை வேறு திசையில் திருப்பிக்கொண்டான்.

சீனு: "அ...அந்த புத்தகம் இல்லை. சரி... நாளை department meeting பற்றி discuss பண்ணலாம்."

தேவிகா முதன்முறையாக சீனுவின் பார்வையின் உண்மையான அர்த்தத்தை புரிந்துகொண்டாள். அவனது கண்களில் இருந்த ஆசை, அவனது body language - எல்லாமே ஒரே விஷயத்தை சொன்னது. அவனுக்கும் அவள் மீது ஆசை இருந்தது.

தேவிகா அதை புறக்கணித்தாள். வேலையை முடித்து அறையை விட்டு வெளியேறினாள். ஆனால் அவள் மனதில் ஒரு புதிய விழிப்புணர்வு. அவளை சுற்றியுள்ள ஆண்கள் அனைவரும் அவளை ஒரே விதமாக பார்ப்பது ஏன் என்று இப்போது புரிந்தது.