[mandothari]

ரெண்டு மூணு முறை அந்த விடியோவை ஓட விட்டு மீண்டும் மீண்டும் பார்த்தார் இன்ஸ்பெக்டர்

அதில் இருந்த பெண்ணின் சூத்தை பார்த்ததும் ரஞ்சித் கிஷோருக்கு சுன்னி தானாய் டெம்ப்பர் ஏறியது

யார் அனுப்பி இருப்பா? என்று கேட்டு கொண்டே அந்த நம்பருக்கு கால் போட்டார்

அந்த 'நம்பர் டஸ் நாட் எக்சிஸ்ட்' என்று வந்தது

அவர் கிரிமினல் மூளை யோசித்தது

நம்பரே இல்லாம யாரோ நெட் மூலமாதான் இந்த வீடியோவை அனுப்பி இருக்க வேண்டும் என்று நினைத்தார்

கிளிங் என்று ஒரு சத்தம்

அவர் நினைத்தது சரி தான் ஒரு வாய்ஸ் மெசஜ் வந்து இருந்தது

அதுவும் நெட் மூலமாகத்தான் அனுப்பட்டு​​​ இருந்தது

வாய்ஸ் நோட்ஸ் ஆன் பண்ணார்

யோவ் போலீஸ்​காரரே ! ஸ்டேஷன் வந்தோமா பிக் பாக்கட்​ கேஸ் நாலு புடிச்சோமா திருட்டு கேஸ் ல வந்தவனை உள்ள தள்ளுனோமான்னு இருக்கணும்

இன்னைக்கு வந்த 'காணாமல் போன அம்மா' கேஸ் ல ஆர்வம் காட்டி அந்த அம்மாவை கண்டு புடிக்க நினைச்ச! அப்புறம் அவ்ளோ தான்

இப்போ சூத்த மட்டும் வீடியோ எடுத்து அனுப்பி இருக்கோம்

நீ இந்த கேஸ் ல ரொம்ப இன்வால்வ் ஆன​ன்னா இந்த அம்மாவை முன்பக்கம் திருப்பி நிக்கவச்சி ஒரே நேரத்துல நாலு பசங்க அவளை ஓக்குற மாதிரி வீடியோ எடுத்து நெட் ல போட்டுடுவோம் ஜாக்கிரதை என்று அந்த வாய்ஸ் நோட்டில் மிரட்டல் செய்தி வந்து இருந்தது

அடப்பாவிங்கள சந்துரு அம்மா சந்திரபிரபாவை ஏதோ ஒரு கடத்தல் கேங் கடத்தி வச்சி இப்படி தன்னை பிளாக் மெயில் பண்ணுகிறது என்பதை தெரிந்து கொண்டார்

யாரா இருக்கும் ? என்று யோசித்து கேபி கொண்டே படுக்கையில் பொத் என்று அமர்ந்தார்

ஸ்பீக்கரில் போட்டு கேட்டதால் அதை மலரும் கேட்டாள்

இப்போது அவள் முகத்தில் ஒரு தெளிவு தெரிந்தது

யாருங்க? என்று கேட்டபடி அவர் அருகில் அவர் தோளை ஆறுதலாய் தொட்டு அணைத்தபடி அவர் அருகில் அமர்ந்தாள் ​

ஆரம்பத்தில் வெறும் வீடியோ மட்டும் பார்த்த மலருக்கு ஏதோ பெண்ணின் கள்ள தொடர்பா இருக்குமோ என்று பெண்களுக்கே வரும் வழக்கமான சந்தேகம் இருந்தது

ஆனால் வாய்ஸ் நோட்ஸ் கேட்டதும் இது ஏதோ ஸ்டேஷன் விவகாரம் என்று புரிந்து கொண்டாள்

தெரில மலர்! காலைல ஒரு பையன் வந்து அவன் அம்மாவை காணம்னு கம்ப்லைண்டு பண்ணான்

இந்த வீடியோ ல இருக்குறது அவன் அம்மாவாதான் இருக்கும்னு எனக்கு தோணுது

பாவம்ங்க அந்த பையன்! அவன் அம்மாவை அந்த கடத்தல்காரங்க ஏதாவது தப்பு பண்றதுக்குள்ள அவங்களை கண்டு புடிச்சி காப்பத்தி அந்த தம்பிக்கிட்ட ஒப்படைச்சிடுங்க என்று மலர் ரொம்ப கரிசனையாய் சொன்னாள்

சரி மலர் கண்டிப்பா நீ சொன்னபடியே செய்றேன்! நம்ம சாப்பிடுவோமா? என்று கேட்டார்

ம்ம் சரிங்க! என்று சொல்லி படுக்கையில் மல்லாந்து படுத்தாள் மலர்

அடச்சீ ! இந்த சாப்பாடு இல்லடி! சோறு சோறு! சோறு சாப்பிடலாமான்னு கேட்டேன் என்றார்

கணவன் மூடு இப்படி மாறிடுச்சே என்று நொந்து போன மலர் படுக்கையில் இருந்து எழுந்து ம்ம் சரி வாங்க என்று சொல்லி அவரை கிட்சன் டைனிங் டேபிளுக்கு அழைத்து சென்றாள் ​​

தொடரும் 10

[mandothari]

டைரக்டர் மகேஷ் கிருஷ்ணா !

தன் விளம்பர கம்பெனிக்கு "மாடல்ஸ் தேவை" என்று ஒரு வித்தியாசமான விளம்பரம் கொடுத்து இருந்தார்

ஒரு விளம்பரத்தில் நடிக்க உண்மையான அம்மா மகன் தேவை என்பதுதான் அந்த விளம்பரத்தின் வாசகம்

விளம்பரம் கொடுத்த அடுத்த நொடியே 53 அம்மா மகன் ஜோடிகள் அந்த விளம்பரத்தில் நடிக்க விண்ணப்பித்து இருந்தார்கள்

கோபி - அவர் அசிஸ்டன்ட்

வந்த அத்தனை விண்ணப்பங்களையும் சரியாக விசாரித்து 13 உண்மை அம்மா மகன் ஜோடிகளை பில்டர் பண்ணி இருந்தான்

மகேஷ் கிருஷ்ணா அதிலும் பில்ட்டர் பண்ணி 4 அம்மா மகன் ஜோடிகள் அப்ப்ளிகேஷன்ஸ் மட்டும் செலெக்ட் பண்ணார்

அது அம்மாவின் வெள்ளை கோதுமை ஸ்கின் டோன், முலை சைஸ், சூத்து சைஸ், இடுப்பு மடிப்பு, கவர்ச்சியான கண்கள் + உதடுகள்.

மகன்கள் ஒல்லியாக இருக்கவேண்டும். கருப்பாக இருக்கவேண்டும். உயரம் கம்மியாக குள்ளமாக இருக்கவேண்டும்.

இவற்றை வைத்துதான் அந்த 4 ஜோடிகளை தேர்வு செய்து இருந்தார்

கோபி இவங்க 4 அம்மா மகன் ஜோடிகளை மட்டும் நாளைக்கு காலைல ஆடிஷனுக்கு வர சொல்லிடு சரியா ?

ம்ம் சரி சார்

கோபி போன் பண்ணி செலெக்ட் ஆன அந்த 4 ஜோடிகள் அம்மா மகன்களுக்கு மட்டும் தகவல் தெரிவித்தான்

மறுநாள் காலை

4 ஜோடி அம்மா மகன்களும் ஆடிஷனுக்கு வந்து இருந்தார்கள்

கோபி முதல் ஜோடிய உள்ள அனுப்பு என்று அடிக்ஷன் ரூமில் இருந்து மகேஷ் கிருஷ்ணா கோபிக்கு கட்டளையிட்டார்

அந்த ஆடிஷன் ரூமில் ஒரு சின்ன க்ரீன் மேட் மேடை அமைத்து இருந்தார்கள்

மேடைக்கு நேர மினி ஷூட் கேமரா ஒன்று பிக்ஸ் பண்ண பட்டு இருந்தது

மேடைக்கு பின்னால் ஒரு பெரிய சைஸ் எல்.ஈ.டி ஸ்கிரீன் இருந்தது

முதல் ஜோடி அம்மா மகன் உள்ளே வந்தார்கள்

வணக்கம் சார் ! என்று இருவரும் கைகூப்பி வணங்கினார்கள்

வணக்கம் உங்க பேரு ?

என் பேரு சீதா சார் இவன் ஷாஷா சார்

ஓகே ! நீங்க ரெண்டு பேரும் அந்த ப்ளூ ஸ்க்ரீன் கிட்ட போய் நில்லுங்க

தொடரும் 1

[mandothari]

சீதாவின் பிளாஷ் பேக் :

சீதா தன் மகன் ஷண்முக சரவணனுடன் ஒரு சின்ன வீட்டில் ஒண்டி குடித்தனம் இருந்தாள்

என்ன சீதா வாயே திறக்க மாட்ற? இந்த மாசத்தோட நீ வாடகை குடுத்து 11 மாசம் ஆச்சி என்று இறுக்கமான முகத்துடன் விஸ்வநாதன் கடுப்பாக சொன்னார்

அண்ணே இந்த மாசம் எப்படியாச்சும் வாடகை குடுத்துட்றேன் அண்ணே கொஞ்சம் கருணை காட்டுங்கண்ணே

வந்தவரை உக்கார வைத்து தண்ணீர் செம்பை அவர் முன் நீட்டினாள்

அவள் கையை லேசாய் தொட்டு வாங்கி தண்ணீர் குடித்தார்

நான் உனக்கு கருணை காட்டலாம்மா ஆனா​ கரூர் வைசியா பேங்க் என் மேல கருணை காட்டாதே

செம்பை திரும்ப கொடுத்தார்

மீண்டும் அவர் விரல்கள் அவள் கையை உரசியது

உன் வீட்டு வாடகையை நம்பிதான் நான் மாசம் மாசம் கட்டுற​ மாதிரி பேங்க் லோன் எடுத்தேன்

உன் புருஷன் உயிரோட இருந்தவரை டான்னு மாசமானா வாடகை குடுத்துடுவான்

உன் புருஷன் செத்ததுக்கு அப்புறம் அந்த மாசம் வாடகை வாங்க வேண்டாம் ன்னு விட்டுடேன்

சரி அடுத்த மாசம் குடுப்பன்னு பார்த்தா அப்பவும் இந்த வீடு துக்க வீடா இருந்தது

இப்படியே மாசம் மாசம் வாடகை குடுக்காம தள்ளி போட்டு இப்போ வருஷம் 1 ஆக போகுது

எக்ஸ்போர்ட் வேலைக்கு போயிட்டு இருந்த! அதையும் திடீர்னு விட்டுட்ட

(சீதா எக்ஸ்போர்ட் வேலையை விட்டதுக்கு இன்னொரு பிளாஷ் பேக் இருக்கு - விருப்பம் உள்ளவர்கள் ஒரு நாள் எனக்கு நியாபக படுத்துங்கள் சொல்கிறேன்)​

இப்படி வீட்ல தையல் மிஷின் வச்சி ஒட்டு​ துணியும் கிழிஞ்ச துணியும் தச்சி வியாபாரம் பண்ணி என்னைக்கு வாழ்க்கைல முன்னேற போற ? என்னைக்கு என் வாடகையை குடுக்க போற ? எனக்கு நம்பிக்கை இல்ல! நீ வீட்டை காலி பண்றது தான் நல்லது

இன்னைக்கு நீ ஒரு முடிவு சொல்லியாகணும்

இல்லண்ணே எப்படியாவது உங்க வாடகையை... !

அதான் எப்படி சீதா ? எப்படி ??

குடுத்துட்றேண்ணே

இந்த டைலரிங் தொழிலை வச்சிட்டு உன்னால கண்டிப்பா என் வாடகையை செட்டில் பண்ண முடியாது சீதா

ஒரு வேலை இருக்கு! அதை செஞ்சா நீ ஒரே நாள்ல என் ஒரு வருஷத்து வாடகையை செட்டில் பண்ணிடலாம்

அந்த வேலையை செய்றியா ?

என்ன வேலைண்ணே ?

வீட்டு ஓனர் சொன்னார்

சீதா அதிர்ந்தாள்

சீதாவின் ஹவுஸ் ஓனர் அப்படி என்ன சொல்லி இருப்பார் ?

தொடரும் 3

[mandothari]

யப்பா உங்க அம்மா லிஸ்ட் ரொம்ப பெரிய லிஸ்ட் ப்ரோ

உங்க லிஸ்ட் ல எனக்கு சுகாசினி அம்மா பிடிக்கும் ப்ரோ

முக்கியமா அவங்க பெரிய வாய் ரொம்ப புடிக்கும் ப்ரோ

நம்ம சுன்னிய அவங்க வாயில விட்டு ஊம்ப குடுத்தா செமையா ஊம்புவாங்க ப்ரோ

அடுத்ததா சொன்ன மீனா அம்மா ப்ரோ

Drishyam 3 படத்துல ஐயோ மீனா அம்மாவை பார்க்கணுமே

புடவைல பார்க்கும் போதே மீனா அம்மாவை பார்த்து கையடிக்க தோணும் ப்ரோ

அவ்ளோ ஹாட் உடம்பு மீனா அம்மாவுக்கு

ஆண்ட்ரியா அம்மா ஸ்லிம் உடம்பு செக்சி லிப்ஸ் ரொம்ப புடிக்கும் ப்ரோ

வயசும் அவங்களுக்கு ரொம்ப கம்மி

இளமையான அம்மா ஆண்ட்ரியா அம்மா

அடுத்து துஷ்ரா விஜயன் அம்மா லிப்ஸ் செம ஹாட் ப்ரோ

இவர்களுக்கும் நல்ல ஊம்ப குடுக்கலாம் ப்ரோ

அவ்ளோ சூப்பர் வாய் + லிப்ஸ் ப்ரோ

ஜோதிகா அம்மா பெரிய ரவுண்டு ஷேப் சூத்து ரொம்ப புடிக்கும் ப்ரோ

ஜோதிகா அம்மாவை சூத்தடிக்க ரொம்ப புடிக்கும் ப்ரோ

என்னோட விருப்பத்தை பகிர்ந்து இருக்கேன் ப்ரோ

உங்கள் விருப்பத்தை சொல்லவும்

நன்றி

[mandothari]

என் பெயர் மீனா...

எனக்கும் மற்ற பெண்களைப் போல நிறைய ஆசைகள் இருந்தது. ஒரு அழகான குடும்பம், அன்பான கணவர், நிம்மதியான வாழ்க்கை... இதுதான் என்னுடைய கனவு.

ஆனால் அந்தக் கனவு ஒரே நாளில் உடைந்து போய்விட்டது.

என் கணவருக்கு திடீர்னு பக்கவாதம் வந்துவிட்டது. நடமாட முடியாமல் படுத்த படுக்கையாகிவிட்டார்.

அவரைக் காப்பாற்ற வேண்டும் என்பதற்காக என்னிடம் இருந்த நகை, சேமிப்பு எல்லாவற்றையும் விற்றேன். அதற்குப் பிறகும் மருத்துவச் செலவு குறையவில்லை.

வேறு வழியில்லாமல் கடன் வாங்கினேன். ஒருவர் கிட்ட வாங்கினேன்... இன்னொருவர் கிட்ட வாங்கினேன்... கடைசியில் பல லட்சம் ரூபாய் கடனில் மூழ்கிவிட்டேன்.

ஆனால் கடன் கொடுத்தவர்களுக்கு என் கஷ்டம் புரியவில்லை.

தினமும் வீட்டுக்கு வருகிறார்கள். வாசலில் நின்று கத்துகிறார்கள். பணத்தைக் கொடுக்கச் சொல்லி மிரட்டுகிறார்கள்.

சில நேரங்களில் என் கணவர் முன்னாலேயே என்னை அவமானப்படுத்துகிறார்கள்.

என் கணவர் என்னைப் பார்த்து அழுகிறார். அவருடைய கண்களில் ஒரே ஒரு கேள்வி...

நம்மால் உனக்கு இவ்வளவு கஷ்டமா?

அந்தக் கேள்விக்கு என்னிடம் பதில் இல்லை.

ஒரு பக்கம் கணவரின் உயிர்... இன்னொரு பக்கம் கழுத்தை நெரிக்கும் கடன்...

என்ன செய்வது என்று தெரியாமல் தவித்துக் கொண்டிருந்தபோதுதான் அந்த விளம்பரத்தைப் பார்த்தேன்.

ஒரு ப்ளூ ஃபிலிம் நிறுவனத்தில் நடிப்பதற்கு ஆட்கள் தேவை என்ற விளம்பரம்.

முதலில் அதைப் பார்த்ததும் அதிர்ச்சியாக இருந்தது. ஆனால் அடுத்த நிமிடமே என் கணவரின் முகம் ஞாபகத்துக்கு வந்தது.

என் மானம், என் மரியாதை, என் வாழ்க்கை எல்லாவற்றையும் விட என் கணவரின் உயிர்தான் எனக்கு முக்கியமாகத் தோன்றியது.

நான் எடுக்கப்போகும் முடிவு சரியா, தவறா என்று எனக்கே தெரியவில்லை.

ஆனால் ஒன்று மட்டும் தெரியும்...

இந்த உலகத்தில் ஒரு பெண் தவறான முடிவை எடுக்கிறாள் என்றால், அதன் பின்னால் அவளுடைய இயலாமையும், அவளுடைய கண்ணீரும், அவளுக்குத் தெரியாத ஆயிரம் வலிகளும் இருக்கலாம்.

இன்று நான் மீனா இல்லை...

கடனுக்கும், கணவரின் உயிருக்கும் இடையில் சிக்கித் தவிக்கும் ஒரு பெண்.

[mandothari]

காட்சி 2 – மீனா ப்ளூ ஃபிலிம் நிறுவனத்தை அணுகுதல்
இடம்: ஒரு தனியார் அலுவலகம்
நேரம்: மாலை 5 மணி

காட்சி தொடக்கம்:

மீனா கையில் ஒரு சிறிய கைப்பையை வைத்துக்கொண்டு தயக்கத்துடன் அந்த அலுவலகத்திற்குள் நுழைகிறாள். அங்கு அலுவலக நிர்வாகி அமர்ந்திருக்கிறார்.

நிர்வாகி: யாரைப் பார்க்கணும் மேடம்?

மீனா: சார்... உங்க கம்பெனியில் நடிக்க ஆட்கள் தேவைன்னு விளம்பரம் பார்த்தேன். அதைப் பற்றிப் பேச வந்திருக்கேன்.

நிர்வாகி: ஓ... நீங்கள்தான் போன் பண்ணினீங்களா? உட்காருங்க. என்ன வயசு?

மீனா: 32 வயசு சார்.

நிர்வாகி: இதற்கு முன்னாடி ஏதாவது நடிச்சிருக்கீங்களா?

மீனா: இல்லை சார். இதுதான் முதல் முறை.

நிர்வாகி: அப்படின்னா எதுக்காக இந்தத் துறைக்கு வர முடிவு பண்ணியிருக்கீங்க?

(மீனா சில நொடிகள் அமைதியாக இருக்கிறாள். கண்களில் கண்ணீர் தேங்குகிறது.)

மீனா: சார்... எனக்கு ஒரு குடும்பம் இருக்கு. என் கணவர் பக்கவாதத்தால் பாதிக்கப்பட்டு படுத்த படுக்கையா இருக்கார். அவரைக் காப்பாத்துறதுக்காக நிறைய கடன் வாங்கிட்டேன்.

கடன் கொடுத்தவங்க தினமும் வீட்டுக்கு வந்து அவமானப்படுத்துறாங்க. பணத்தைக் கேட்டுத் தொல்லை கொடுக்கிறாங்க.

என் கணவருக்கு மருந்து வாங்கக்கூட இப்போ என்னிடம் பணம் இல்லை சார்.

நிர்வாகி: அதுக்காகத்தான் இந்த முடிவுக்கு வந்தீங்களா?

மீனா: ஆமாம் சார். நான் ஆசைக்காக இங்கே வரலை. பணத்துக்காக வரலைன்னு சொன்னாலும் பொய். என் கணவரைக் காப்பாத்த பணம் வேணும்.

என்னுடைய வாழ்க்கையில் இதுவரைக்கும் யார்கிட்டயும் கையேந்தினதில்லை சார். ஆனா இப்போ வேற வழியே தெரியல.

நிர்வாகி: இந்த வேலையைப் பற்றி உங்களுக்கு முழுசா தெரியுமா? என்ன மாதிரியான படப்பிடிப்பு, என்ன நிபந்தனைகள் இருக்கும் என்று தெளிவாகப் புரிந்துகொள்ள வேண்டும். எதற்கும் கட்டாயம் கிடையாது.

மீனா: எனக்கு எல்லா விஷயங்களையும் தெளிவாகச் சொல்லுங்க சார். என்னால் ஏற்றுக்கொள்ள முடியாத விஷயம் இருந்தால் நான் மறுத்துவிடுவேன். என்னுடைய சம்மதம் இல்லாமல் எதுவும் நடக்கக்கூடாது.

நிர்வாகி: சரி. முதலில் உங்களுடைய குடும்பச் சூழ்நிலையைப் புரிந்துகொள்கிறேன். அவசரப்பட்டு எந்த முடிவும் எடுக்காதீங்க.

(மீனா தன் கைப்பையில் இருந்து கணவரின் மருத்துவ அறிக்கையை எடுத்துக் காட்டுகிறாள்.)

மீனா: இந்தப் பேப்பரைப் பாருங்க சார். இது என்னுடைய கணவருடைய மருத்துவ ரிப்போர்ட். அவருடைய முகத்தைப் பார்த்துட்டு என்னால் சும்மா இருக்க முடியல.

(மீனா அழுகிறாள்.)

மீனா – கேமராவை நேராகப் பார்த்து:

எனக்கு இந்த வாழ்க்கை வேண்டும்னு நான் ஆசைப்பட்டு தேர்ந்தெடுக்கல...

ஆனால் என் கணவரின் உயிரைக் காப்பாற்ற நான் எந்த எல்லை வரைக்கும் போகத் தயாராக இருக்கிறேன் என்று எனக்கே தெரியவில்லை.

ஒரு பெண்ணுக்கு பணம் இல்லாதபோது இந்தச் சமூகம் அவளை எப்படி நடத்துகிறது என்று நான் தினமும் அனுபவிக்கிறேன்.

என்னுடைய உடம்பைப் பற்றி ஆயிரம் பேர் பேசலாம்... ஆனால் என் மனசுக்குள் இருக்கிற வலியை யாராலும் புரிந்துகொள்ள முடியாது.

காட்சி முடிவு.

அடுத்த காட்சிக்கான திருப்பம்:

கடன் கொடுத்தவர்கள் மீண்டும் வீட்டுக்கு வந்து, மீனாவின் கணவரை அவமானப்படுத்துகிறார்கள். அதைப் பார்த்த மீனா, தனது முடிவை மாற்றாமல் இருக்க வேண்டிய கட்டாயத்தில் மேலும் மனதளவில் உடைந்து போகிறாள்.

[mandothari]

இடம்: மீனாவின் வீடு – இரவு 10 மணி.

காட்சி தொடக்கம்:

மீனாவின் கணவர் படுக்கையில் படுத்திருக்கிறார். மீனா அருகில் அமர்ந்து அவருக்கு மருந்து கொடுத்துக் கொண்டிருக்கிறாள்.

திடீரென்று கதவை பலமாகத் தட்டும் சத்தம்.

கடன்காரர்: ஏய் மீனா! வெளியே வா! எத்தனை நாள்தான் பணம் தராமல் ஏமாத்துவ?

(மீனா பயத்துடன் வெளியே வருகிறாள்.)

மீனா: அண்ணா... இன்னும் கொஞ்ச நாள் மட்டும் அவகாசம் கொடுங்க. ஏதாவது ஏற்பாடு பண்ணித் தரேன்.

கடன்காரர்: இதையேதான் ஒரு மாசமா சொல்லிட்டு இருக்க! நாளைக்குள்ள பணம் வரணும். இல்லன்னா நடக்கிறதே வேற!

(அவர்கள் கோபமாகச் சென்றுவிடுகிறார்கள்.)

மீனா கதவை மூடிவிட்டு தரையில் அமர்ந்து அழுகிறாள்.

கணவர்: (திக்கித் திணறி) மீனா... என்னாலதானே உனக்கு இவ்வளவு கஷ்டம்?

மீனா: அப்படிச் சொல்லாதீங்க. நீங்க நல்லபடியாக எழுந்து நடக்கிற நாளுக்காகத்தான் நான் இன்னும் உயிரோட இருக்கேன்.

(கணவரின் கையைப் பிடித்து அழுகிறாள்.)

காட்சி 4 – நிறுவனத்தின் அலுவலகம்
அடுத்த நாள் காலை.

மீனா அந்த நிறுவனத்தின் அலுவலகத்திற்கு மீண்டும் வருகிறாள்.

நிர்வாகி: மீனா, நன்றாக யோசிச்சிட்டீங்களா? இது உங்களுடைய வாழ்க்கை. யாருடைய வற்புறுத்தலுக்கும் முடிவு எடுக்காதீங்க.

மீனா: சார்... நான் நிறைய யோசிச்சிட்டேன். எனக்கு என்னுடைய கணவரைக் காப்பாற்றணும். அதற்காகத்தான் இங்கே வந்திருக்கேன்.

நிர்வாகி: உங்களுடைய சம்மதம், பாதுகாப்பு, ஒப்பந்தம், சம்பளம் எல்லாமே தெளிவாக இருக்கணும். உங்களுக்குப் பிடிக்காத எந்த விஷயத்தையும் ஏற்றுக்கொள்ள வேண்டிய அவசியம் இல்லை.

மீனா: எனக்கு ஒரு கேள்வி சார்...

நிர்வாகி: கேளுங்க.

மீனா: இந்தப் படத்தில் நடிச்சு நான் பணம் சம்பாதிச்சா... என்னுடைய கடனையெல்லாம் அடைக்க முடியுமா?

(நிர்வாகி சில நொடிகள் அமைதியாக இருக்கிறார்.)

நிர்வாகி: அதற்கு உத்தரவாதம் கொடுக்க முடியாது. ஆனால் எந்த முடிவையும் அவசரத்தில் எடுக்காதீங்க.

இறுதிக் காட்சி – உணர்ச்சிகரமான முடிவு
மீனா அலுவலகத்திலிருந்து வெளியே வருகிறாள். கையில் கணவரின் மருத்துவ அறிக்கை.

சாலையில் நடந்து செல்லும்போது அவளுடைய மொபைல் ஒலிக்கிறது.

மருத்துவர்: மேடம், உங்கள் கணவருக்கு ஒரு முக்கியமான சிகிச்சை செய்ய வேண்டியிருக்கிறது. அதற்கான ஏற்பாட்டை விரைவில் செய்ய வேண்டும்.

மீனா அதிர்ச்சியுடன் நிற்கிறாள்.

மீனா: டாக்டர்... எவ்வளவு செலவானாலும் பரவாயில்லை. என் கணவரை மட்டும் காப்பாத்திடுங்க.

தொலைபேசியை அணைத்துவிட்டு கேமராவைப் பார்க்கிறாள்.

மீனா – இறுதி வசனம்:

என்னுடைய வாழ்க்கையில் நான் தோற்றுப்போனதாக நினைக்கிறேன்.

ஆனால் என் கணவரைக் காப்பாற்ற வேண்டும் என்ற நம்பிக்கையில் இன்னும் தோற்கவில்லை.

இந்தச் சமூகம் என்னைப் பற்றி என்ன வேண்டுமானாலும் பேசட்டும்.

ஒரு பெண் எந்த முடிவை எடுக்கிறாள் என்பதை மட்டும் பார்த்து அவளைத் தீர்மானிக்காதீர்கள்.

அந்த முடிவுக்குப் பின்னால் அவள் சந்தித்த வேதனையையும் கொஞ்சம் புரிந்துகொள்ள முயற்சி செய்யுங்கள்.

(மீனா கண்ணீரைத் துடைத்துக்கொண்டு மருத்துவமனை நோக்கி நடக்கிறாள்.)

THE END
இறுதித் திரை வாசகம்:

“வறுமை ஒரு குடும்பத்தை மட்டும் பாதிப்பதில்லை... சில நேரங்களில் ஒரு பெண்ணின் கனவுகளையும், சுயமரியாதையையும் சோதித்துப் பார்க்கிறது.”

[mandothari]

இடம்: தனியார் படப்பிடிப்பு அரங்கம்
நேரம்: காலை 10 மணி

காட்சி 1 – சூட்டிங் ஸ்பாட்டில் மீனா

மீனா ஒரு நாற்காலியில் அமைதியாக அமர்ந்திருக்கிறாள். அவளுடைய முகத்தில் பதற்றம் தெரிகிறது. கையில் கணவரின் மருத்துவ அறிக்கை இருக்கிறது.

அப்போது இயக்குநர் வருகிறார்.

இயக்குநர்: மீனா மேடம், எல்லாம் ஓகேவா? ஏதாவது தயக்கமா?

மீனா: கொஞ்சம் பயமாக இருக்கு சார். இதுவரைக்கும் இப்படிப்பட்ட சூழ்நிலையை நான் சந்திச்சதில்லை.

இயக்குநர்: பதற்றப்படாதீங்க. உங்களுக்கு வசதியாகவும் சம்மதமாகவும் இருந்தால் மட்டும்தான் படப்பிடிப்பு நடக்கும்.

மீனா: சரி சார்.

காட்சி 2 – இளம் நடிகனின் அறிமுகம்

சுமார் 24 வயதுடைய இளைஞன் ஒருவன் உள்ளே வருகிறான்.

இயக்குநர்: மீனா மேடம், இவர்தான் இன்றைய படத்தில் உங்களுடன் நடிக்கப்போகும் ஹீரோ. பெயர் அருண்.

அருண்: ஹலோ மேடம்.

மீனா: ஹலோ.

அருண்: உங்களுக்கு இது முதல் அனுபவமா மேடம்?

மீனா: ஆமாம். உங்களுக்கு?

அருண்: எனக்கும் இந்த மாதிரியான படப்பிடிப்பு புதுசுதான்.

மீனா: உங்களைப் பார்த்தால் ரொம்ப சின்னப் பையன் மாதிரி தெரியுது.

அருண்: (சிரித்துக்கொண்டு) எனக்கு 24 வயசு மேடம். உங்களுக்கு?

மீனா: 32.

அருண்: அப்படியா! ஆனாலும் உங்களைப் பார்த்தால் அப்படித் தெரியவில்லை.

மீனா சிறிய புன்னகையுடன் அமைதியாகிறாள்.

காட்சி 3 – இயக்குநரின் அறிவுரை
இயக்குநர் இருவரையும் அழைக்கிறார்.

இயக்குநர்: இருவரும் ஒரு விஷயத்தைப் புரிஞ்சுக்கோங்க. இது ஒரு தொழில்முறை படப்பிடிப்பு. யாருக்கும் சங்கடம் ஏற்படக்கூடாது. முன்கூட்டியே பேசித் தீர்மானித்த காட்சிகள் மட்டுமே படமாக்கப்படும். எப்போது வேண்டுமானாலும் நிறுத்தச் சொல்லலாம்.

மீனா: சார், எனக்கு ஒரு வேண்டுகோள்.

இயக்குநர்: சொல்லுங்க.

மீனா: கேமரா முன்னாடி நான் பதற்றப்பட்டால் கொஞ்சம் நேரம் கொடுங்க.

இயக்குநர்: நிச்சயமாக. உங்களுடைய மனநிம்மதிதான் முக்கியம்.

காட்சி 4 – கேமரா முன்பாக

அசிஸ்டன்ட் டைரக்டர்: சைலன்ஸ்! கேமரா ரோலிங்!

இயக்குநர்: மீனா மேடம், ரெடியா?

மீனா கேமராவைப் பார்க்கிறாள். ஒரு நொடி கண்களை மூடுகிறாள்.

அவளுடைய மனதில் கணவரின் முகம் தோன்றுகிறது.

மீனா (மனதுக்குள்):

என்னுடைய வாழ்க்கை என்னை எங்கே கொண்டு வந்து நிறுத்தியிருக்கிறது? ஒருகாலத்தில் குடும்பத்திற்காக வாழ்ந்த நான், இன்று குடும்பத்தைக் காப்பாற்றுவதற்காக என்னையே கேள்வி கேட்க வேண்டிய நிலை...

இயக்குநர்: கட்! மீனா மேடம், கொஞ்சம் ஓய்வெடுங்க.

காட்சி 5 – உணர்ச்சிகரமான திருப்பம்
மீனா தனியாக அமர்ந்து அழுகிறாள். அருண் அருகில் வருகிறான்.

அருண்: மேடம், சாரி. நான் ஏதாவது தவறாக நடந்துகிட்டேனா?

மீனா: இல்லை தம்பி. உன்னால எந்தத் தவறும் இல்லை.

அருண்: அப்புறம் ஏன் அழறீங்க?

மீனா: சில விஷயங்களை வெளியில் சொல்ல முடியாது. சில கண்ணீருக்கு காரணம் கேட்கவும் முடியாது.

அருண் அமைதியாகிறான்.

மீனா: உனக்கு இப்போதான் வாழ்க்கை ஆரம்பிக்குது. ஆனால் என்னுடைய வாழ்க்கை எங்கேயோ தொலைஞ்சு போயிடுச்சு.

அருண்: அப்படிச் சொல்லாதீங்க மேடம். ஒவ்வொருத்தருக்கும் ஒவ்வொரு போராட்டம் இருக்கும்.

மீனா கண்களைத் துடைத்துக்கொள்கிறாள்.

மீனா (கேமராவைப் பார்த்து):

என்னுடன் நடிக்க வந்த இந்த இளைஞனுக்கு இது ஒரு வேலை மட்டும்தான். ஆனால் எனக்கு இது ஒரு வாழ்க்கைப் போராட்டம்.

என்னுடைய வயதைவிட அவனுடைய வயது குறைவாக இருக்கலாம். ஆனால் நான் சுமக்கும் கவலைகளின் வயது என்னைவிட அதிகம்.

இறுதிக் காட்சி:

இயக்குநர் மீண்டும் அழைக்கிறார்.

இயக்குநர்: மீனா மேடம், அடுத்த ஷாட்டுக்குத் தயாரா?

மீனா மெதுவாக எழுந்து நிற்கிறாள்.

மீனா: ரெடி சார். ஆனால் இந்த முறை எனக்கு என்னுடைய மனசைத் தயார் செய்ய கொஞ்சம் நேரம் வேண்டும்.

கேமரா மீனாவின் முகத்தை நெருங்குகிறது.

[mandothari]

காட்சி 1 – படுக்கையறை செட் – பகல்

படுக்கையறை போன்ற செட் அமைக்கப்பட்டுள்ளது. கேமரா தயாராக இருக்கிறது. மீனா ஒரு பக்கம் அமர்ந்திருக்கிறாள். அவளுடன் நடிக்க வந்த 24 வயது இளைஞன் அருண் மறுபக்கம் நிற்கிறான்.

இயக்குநர்: மீனா மேடம், அருண்... ரெண்டு பேரும் கொஞ்சம் ரிலாக்ஸ் பண்ணுங்க. இது உங்களுக்கு முதல் அனுபவமாக இருக்கலாம். ஆனால் கேமராவுக்கு முன்னால் இயல்பாக இருக்கணும்.

அருண்: மேடம், நான் உங்களை மேடம் என்று கூப்பிடவா? இல்லை ஜோடி என்று கூப்பிடவா?

மீனா: (சிரித்துக்கொண்டு) முதல்ல உன்னுடைய வசனத்தைச் சரியா சொல்லக் கத்துக்கோ!

இயக்குநர்: சூப்பர்! இந்தக் குறும்புத்தனம்தான் வேண்டும். ஆனால் ஷாட்டில் நாம் முன்பே ஒப்புக்கொண்ட நடிப்பு எல்லைக்குள்தான் இருக்க வேண்டும்.

காட்சி 2 – முதல் டேக்
அசிஸ்டன்ட்: கேமரா ரோலிங்... சவுண்ட்... ஆக்ஷன்!

அருண்: மீனா, உங்களைப் பார்த்தால் எனக்கு ஒரு சந்தேகம்.

மீனா: என்ன சந்தேகம்?

அருண்: இந்த அறையில் யார் அதிகம் பதற்றப்படுகிறார்கள்? நானா, நீங்களா?

மீனா: உன்னைப் பார்த்தால் எனக்குத்தான் பயமா இருக்கு!

அருண்: ஏன்? நான் அவ்வளவு பயங்கரமான ஆளா?

மீனா: உன்னுடைய பேச்சுதான் பயங்கரம்!

இயக்குநர்: கட்! நல்லா இருக்கு. ஆனால் மீனா மேடம், கொஞ்சம் இயல்பான வெட்கம் வேண்டும்.

காட்சி 3 – இரண்டாவது டேக்
இயக்குநர்: இந்த முறை இருவரும் படுக்கையின் அருகில் அமர்ந்து பேசுகிற மாதிரி நடிங்க. வசனங்களுக்கிடையில் சிறிய இடைவெளி விடுங்க.

அசிஸ்டன்ட்: ரோலிங்... ஆக்ஷன்!

அருண்: மேடம், உங்களிடம் ஒரு கேள்வி கேட்கலாமா?

மீனா: கேளு.

அருண்: ஒரு ஷாட்டுக்கு எத்தனை டேக் எடுத்தால் அது ஹிட்டாகும்?

மீனா: நடிக்கத் தெரியாதவனுக்கு நூறு டேக் எடுத்தாலும் ஹிட் ஆகாது!

அருண்: அப்படியானால் உங்களுடன் நடிக்க எனக்கு இன்னும் நிறைய டேக் தேவைப்படும் போலிருக்கே!

மீனா: (சிரிக்கிறாள்) உனக்கு நடிக்கிற ஆசையைவிட பேசுற ஆசைதான் அதிகம்!

இயக்குநர்: கட்! நல்லா இருக்கு. இந்த வசனத்தில் இன்னும் கொஞ்சம் காமெடி டைமிங் வேண்டும்.

காட்சி 4 – மூன்றாவது டேக்: இயக்குநரின் டபுள் மீனிங்
இயக்குநர்: அருண், உன்னுடைய டயலாக் கொஞ்சம் அழுத்தமாக இருக்கட்டும். மீனா மேடம், நீங்கள் பதிலடி கொடுங்க.

அசிஸ்டன்ட்: கேமரா ரெடி... ஆக்ஷன்!

அருண்: மேடம், நான் ஆரம்பிக்கலாமா?

மீனா: முதலில் என்ன ஆரம்பிக்கப் போறேன்னு சொல்லு!

அருண்: இயக்குநர் சொன்னதைத்தான் ஆரம்பிக்கப் போறேன்!

மீனா: இயக்குநர் சொல்றதையெல்லாம் அப்படியே கேட்டா ஆபத்து!

இயக்குநர்: கட்! (சிரித்துக்கொண்டு) என்னம்மா, என்னையே வில்லனாக்கிட்டீங்களே!

அருண்: சார், இவங்க வசனம் பேசுறதுல என்னைவிட வேகமா இருக்காங்க!

மீனா: அனுபவம் பேசுது தம்பி!

இயக்குநர்: சூப்பர்! இந்த வசனத்தை அப்படியே வைத்துக்கலாம்.

காட்சி 5 – ரீடேக் பிரச்சினை
மீண்டும் படப்பிடிப்பு தொடங்குகிறது.

அசிஸ்டன்ட்: டேக் நம்பர் நான்கு!

அருண்: மேடம், இந்த முறை சரியாக முடிச்சிடலாம்.

மீனா: நீ சரியா நடித்தால் எனக்கும் அதுதான் ஆசை!

அருண்: உங்களுடைய எதிர்பார்ப்பை நிறைவேற்றுவது கொஞ்சம் கஷ்டம்தான் மேடம்!

மீனா: அதனால்தான் இயக்குநர் உன்னைத் திரும்பத் திரும்ப நடிக்கச் சொல்றார்!

இயக்குநர்: கட்! கட்! என்னப்பா இது? ரெண்டு பேரும் என்னை விட நல்லா வசனம் பேசுறீங்க!

செட்டில் அனைவரும் சிரிக்கிறார்கள்.

காட்சி 6 – உணர்ச்சிகரமான முடிவு
அனைவரும் சிறிது நேரம் ஓய்வெடுக்கிறார்கள். மீனா தனியாக அமர்ந்து தனது கணவரின் புகைப்படத்தைப் பார்க்கிறாள்.

அருண்: மேடம், இன்னும் ஒரு டேக் இருக்கிறது. ரெடியா?

மீனா: (கண்களைத் துடைத்துக்கொண்டு) ரெடி.

அருண்: உங்களுக்கு ஒரு விஷயம் தெரியுமா? கேமரா முன்னால் நீங்கள் சிரிக்கிறீர்கள். ஆனால் கேமரா அணைந்ததும் முகம் மாறிவிடுகிறது.

மீனா: சில சிரிப்புகளுக்குப் பின்னால் நிறைய கண்ணீர் இருக்கும் தம்பி.

அருண்: உங்கள் வாழ்க்கை நல்லபடியாக மாற வேண்டும் மேடம்.

மீனா: அதற்காகத்தான் இங்கே வந்திருக்கேன்.

இயக்குநர்: எல்லோரும் ரெடியா? கடைசி டேக்!

மீனா கேமராவை நோக்கித் திரும்புகிறாள்.

மீனா – மனதுக்குள்:

இந்த அறையில் பல டேக்குகள் எடுக்கப்படுகின்றன. ஆனால் என் வாழ்க்கையில் நடந்த தவறுகளுக்கு மட்டும் ரீடேக் கிடையாது.

[mandothari]

இடம்: படுக்கையறை செட்
நேரம்: இரவு

காட்சி தொடக்கம்:

படுக்கையறை செட்டில் மங்கலான விளக்கு எரிகிறது. மீனா அழகான சேலையில் படுக்கையின் ஓரத்தில் அமர்ந்திருக்கிறாள். அருண் அருகில் வந்து நிற்கிறான்.

இயக்குநர்: மீனா மேடம், இந்தக் காட்சியில் நீங்கள் இருவரும் நீண்ட நாள் பழகியவர்கள் போல இயல்பாகப் பேச வேண்டும். அணைத்துக்கொள்ளும் நடிப்பும் முன்பே ஒப்புக்கொண்ட அளவில்தான் இருக்க வேண்டும்.

அசிஸ்டன்ட்: கேமரா ரெடி... ஆக்ஷன்!

அருண்: என்ன மேடம், இவ்வளவு அமைதியா இருக்கீங்க?

மீனா: புதுசா ஒரு இடத்துக்கு வந்தால் கொஞ்சம் பயமாகத்தான் இருக்கும்.

அருண்: அப்படியா? எனக்கும் கொஞ்சம் பதற்றமாகத்தான் இருக்கு.

மீனா: உனக்கா? நீயே இவ்வளவு தைரியமா பேசுறியே!

அருண்: பேசுறதுக்கு தைரியம் இருக்கு. நடிக்கிறதுக்குத்தான் கொஞ்சம் பயம்!

(மீனா சிரிக்கிறாள்.)

அருண்: ஒரு விஷயம் கேட்கலாமா?

மீனா: கேளு.

அருண்: நான் உங்களை அக்கான்னு கூப்பிடலாமா?

மீனா: (சிரித்தபடி) அப்படிக் கூப்பிட்டா இந்தக் காட்சிக்கு என்ன பெயர் வைப்பாங்க?

அருண்: அப்படின்னா மேடம்னே கூப்பிடுறேன்!

மீனா: அதுவே நல்லது!

காட்சி 8 – அணைத்துக்கொள்ளும் ஷாட்
இயக்குநர் இருவரையும் அழைக்கிறார்.

இயக்குநர்: அடுத்த ஷாட்டில் இருவரும் ஒருவரையொருவர் அணைத்துக்கொண்டு வசனம் பேச வேண்டும். முகத்தில் வெட்கமும், பேச்சில் இயல்பும் இருக்கட்டும்.

அசிஸ்டன்ட்: டேக் நம்பர் 2... ஆக்ஷன்!

அருண், மீனாவின் சம்மதத்துடன் அவளை மெதுவாக அணைத்துக்கொள்கிறான்.

அருண்: இப்போவாவது உங்களுடைய பயம் போயிடுச்சா?

மீனா: கொஞ்சம் குறைஞ்சிருக்கு.

அருண்: அப்படின்னா இன்னும் கொஞ்சம் பேசலாமா?

மீனா: பேசுறதுக்கு அனுமதி கேட்க வேண்டிய அவசியமில்லை. ஆனால் அளவோட பேசணும்!

அருண்: உங்களிடம் பேச ஆரம்பிச்சா நேரம் போறதே தெரியலையே!

மீனா: அதனால்தான் இயக்குநர் ரீடேக் மேல ரீடேக் வாங்குறார்!

(இருவரும் சிரிக்கிறார்கள்.)

இயக்குநர்: கட்! நல்லா இருக்கு. இன்னும் ஒரு டேக் எடுப்போம்.

காட்சி 9 – கடைசி டேக்
அசிஸ்டன்ட்: டேக் நம்பர் 3... ரோலிங்... ஆக்ஷன்!

அருண்: மீனா, இன்று இரவு உங்களுக்கு மறக்க முடியாத இரவாக இருக்கணும்!

மீனா: சில இரவுகள் மறக்க முடியாததாக மாறிவிடும் தம்பி. ஆனால் சில நினைவுகள் வாழ்நாள் முழுவதும் மனசில் இருக்கும்.

அருண்: அப்படின்னா இந்த இரவு?

மீனா: அது இயக்குநர் எடுக்கும் டேக்கைப் பொறுத்தது!

இயக்குநர்: கட்! சூப்பர்! இந்த ஷாட் ஓகே!

மீனா மெதுவாக அருணிடமிருந்து விலகி எழுகிறாள்.

[mandothari]

மழையில் ஒரு ரொமான்ஸ்!
இடம்: அழகிய தோட்டம் – வெளிப்புற படப்பிடிப்பு
நேரம்: மாலை 6 மணி

காட்சி 1 – படப்பிடிப்புக்கான ஏற்பாடு
தோட்டத்தின் நடுவில் அழகான படுக்கை அமைக்கப்பட்டுள்ளது. சுற்றிலும் வண்ண விளக்குகள். செயற்கை மழைக்கான ஏற்பாடுகள் செய்யப்பட்டுள்ளன.

மீனா அழகான ரொமான்டிக் உடையில் படுக்கையின் ஓரத்தில் அமர்ந்திருக்கிறாள். அருண் அருகில் நிற்கிறான்.

இயக்குநர்: மீனா மேடம், அருண்... இந்தப் பாடல் ஒரு காதல் பாடல். இருவருக்கும் இடையே நெருக்கம் இருக்க வேண்டும். ஆனால் இயல்பாக இருக்க வேண்டும்.

அருண்: சார், மழையில் நடிக்கிறது முதல் முறை.

மீனா: எனக்கும் முதல் முறைதான். மழையைவிட உன்னுடைய குறும்புதான் பயமாக இருக்கு!

அருண்: சாரி அக்கா... இனிமேல் அமைதியாக நடிக்கிறேன்!

இயக்குநர்: (சிரித்தபடி) இதுதான் வேண்டும்! சரி, முதல் ஷாட்டுக்குத் தயாராகுங்க.

காட்சி 2 – முதல் ரொமான்டிக் ஷாட்
இயக்குநர்: கேமரா ரெடி! மியூசிக் பிளே!

ரொமான்டிக் பாடல் ஒலிக்கிறது.

இயக்குநர் மைக்கில் அறிவுறுத்துகிறார்.

இயக்குநர்: அருண், மீனாவின் கையைப் பிடித்து அருகில் அமருங்க. மீனா மேடம், அவன் தோளில் மெதுவாகச் சாய்ந்து கொள்ளுங்கள். இருவரும் கேமராவைப் பார்க்க வேண்டாம். ஒருவரை ஒருவர் பார்த்துச் சிரியுங்கள்.

அருண் மீனாவின் கையைப் பிடிக்கிறான்.

அருண்: மேடம், ஓகேவா?

மீனா: ஓகே. ஆனால் வசனத்தை மறந்துடாதே!

அருண்: உங்களைப் பார்த்தால் வசனமே மறந்துபோகுது!

மீனா: நடிக்க வந்திருக்கியா? இல்ல கவிதை சொல்ல வந்திருக்கியா?

காட்சி 3 – செயற்கை மழையில் அணைப்பு

இயக்குநர்: ரெயின் ஆன்!

செயற்கை மழை இருவரின் மீதும் கொட்டுகிறது.

இயக்குநர்: அருண், மீனாவை மெதுவாக அணைத்துக்கொள்ளுங்கள். மீனா, உங்கள் தலையை அவனுடைய தோளில் வைத்துக்கொள்ளுங்கள். இருவரும் புன்னகையுடன் இருக்க வேண்டும்.

அருண் மீனாவை அணைத்துக்கொள்கிறான்.

அருண்: சாரி அக்கா... தண்ணீர் முகத்தில் விழுந்துடுச்சா?

மீனா: பரவாயில்லை தம்பி. மழையில் நனைஞ்சா இப்படித்தான் இருக்கும்!

அருண்: அடுத்த ஷாட்டில் கவனமாக இருக்கிறேன்.

மீனா: ஷாட்டில் மட்டுமல்ல, நிஜத்திலும் கவனமாக இரு!

இயக்குநர்: சூப்பர்! இந்த வசனத்தைப் பாடலுக்கு நடுவில் வைத்துக்கலாம்!

காட்சி 4 – கன்னத்தில் முத்தம்
இயக்குநர்: இப்போது பாடலின் அடுத்த வரி வருகிறது. அருண், மீனாவின் கன்னத்தில் ஒரு மென்மையான முத்தம் கொடுக்கும் ஷாட். முதலில் இருவரும் சம்மதமாக இருக்கிறீர்களா என்று உறுதி செய்துகொள்ளுங்கள்.

அருண்: மேடம், இந்த ஷாட் ஓகேவா?

மீனா: ஓகே. ஆனால் மெதுவாக நடிக்கணும்.

இயக்குநர்: கேமரா ரெடி! ஆக்ஷன்!

அருண் மீனாவின் கன்னத்தில் மென்மையாக முத்தமிடுகிறான். மீனா வெட்கத்துடன் சிரிக்கிறாள்.

அருண்: சாரி அக்கா!

மீனா: ஏன் இப்போ சாரி சொல்ற?

அருண்: அடுத்த ஷாட்டில் இன்னொரு முறை எடுக்கச் சொன்னால் என்ன செய்வது என்று யோசிக்கிறேன்!

மீனா: (சிரித்தபடி) உனக்கு ரீடேக் ஆசை அதிகம் போலிருக்கே!

இயக்குநர்: கட்! அருமை!

காட்சி 5 – ரீடேக் மற்றும் நகைச்சுவை
மழை மீண்டும் தொடங்குகிறது.

அசிஸ்டன்ட்: டேக் நம்பர் 4!

இயக்குநர்: இருவரும் ஒருவரையொருவர் அணைத்துக்கொண்டு கேமராவை நோக்காமல் சிரிக்க வேண்டும். பாடலின் முடிவில் நெற்றியில் மென்மையான முத்தம். சரியா?

அருண்: சரி சார்!

மீனா: இந்த முறை ரீடேக் வராமல் பார்த்துக்கோ!

அருண்: முயற்சி செய்கிறேன் அக்கா!

மீனா: மறுபடியும் அக்காவா? இயக்குநர் என்ன நினைப்பார்?

அருண்: வீட்டில் அக்கா... கேமரா முன்னால் ரொமான்ஸ்!

மீனா: (சிரித்தபடி) அடப்பாவி!

இயக்குநர்: கட்! எல்லோரும் சிரிக்கிறார்கள். சூப்பர்! இந்த ஷாட் ஓகே!

காட்சி 6 – இறுதி ஷாட்
மழை நின்றுவிடுகிறது. மீனாவும் அருணும் படுக்கையில் அருகருகே அமர்ந்திருக்கிறார்கள்.

இயக்குநர்: கடைசி ஷாட். இருவரும் ஒருவரையொருவர் அணைத்துக்கொண்டு புன்னகையுடன் கேமராவைப் பாருங்கள்.

அசிஸ்டன்ட்: ரோலிங்... ஆக்ஷன்!

மீனா அருணின் தோளில் சாய்கிறாள். அருண் அவளை மெதுவாக அணைத்துக்கொள்கிறான்.

பாடல் முடிகிறது.

இயக்குநர்: கட்! சூப்பர்! ஷூட்டிங் முடிந்தது!

அருண்: மீனா மேடம், இன்று நிறைய ரீடேக் வாங்கிட்டோம். சாரி!

மீனா: பரவாயில்லை தம்பி. வாழ்க்கையில் சில விஷயங்களுக்கு ரீடேக் கிடையாது. ஆனால் சினிமாவில் கிடைக்கிறது!

(இருவரும் சிரிக்கிறார்கள்.)

[mandothari]

கணவன் கண் முன்னே ரிகர்சல்
இடம்: மீனாவின் வீடு – படுக்கையறை
நேரம்: இரவு 10.30 மணி

காட்சி 1 – அருணின் வருகை
கதவு தட்டப்படுகிறது.

மீனா கதவைத் திறக்கிறாள். வெளியே அருண் நிற்கிறான்.

மீனா: வா தம்பி! இந்த நேரத்துல வருவதற்கு சிரமமா இல்லையா?

அருண்: பரவாயில்லை அக்கா. நாளைக்கு ஷூட்டிங் இருக்குல்ல. அதான் இயக்குநர் ரிகர்சல் பண்ணச் சொன்னார்.

மீனா: சரி, உள்ளே வா. மெதுவா பேசு. என் கணவர் தூங்கிக்கிட்டு இருக்கார்.

அருண்: அவருக்கு இப்போ உடம்பு எப்படி இருக்கு அக்கா?

மீனா: அதே நிலைதான் தம்பி. பேச முடியல. ஆனா நம்ம பேசுறதைப் புரிஞ்சுக்கிறார்.

அருண் கணவரைப் பார்த்துவிட்டு அமைதியாகிறான்.

காட்சி 2 – ஒத்திகைக்கான தயாரிப்பு
அறையில் இரண்டு படுக்கைகள் இருக்கின்றன. கணவர் ஒரு படுக்கையில் படுத்திருக்கிறார். மற்றொரு படுக்கையில் மீனா அமர்ந்திருக்கிறாள்.

அருண்: அக்கா, நாளைக்கு முதல் இரவு காட்சிதானே?

மீனா: ஆமாம் தம்பி. இயக்குநர் இயல்பாக நடிக்கச் சொன்னார்.

அருண்: அப்படின்னா முதலில் வசனத்தைப் பேசிப் பார்ப்போமா?

மீனா: சரி. ஆனால் எனக்கு ஏதாவது சங்கடமாக இருந்தால் நிறுத்திடலாம்.

அருண்: கண்டிப்பா அக்கா.

காட்சி 3 – முதல் இரவு காட்சி ஒத்திகை
மீனா: இந்தக் காட்சியில் நான் என்ன பேசணும்?

அருண்: நீங்க முதலில் வெட்கப்படுவது போல நடிக்கணும். நான் உங்களைப் பார்த்து காதல் வசனம் பேசணும்.

மீனா: (சிரித்தபடி) என்ன தம்பி, காதல் வசனம் பேச இவ்வளவு ஆர்வமா?

அருண்: அது என்னுடைய வேலை அக்கா!

மீனா: சரி, அப்போ ஆரம்பி பார்ப்போம்.

அருண் தனது வசனத் தாளைப் பார்க்கிறான்.

அருண்: உன்னைப் பார்த்த பிறகு எனக்கு இந்த இரவு முடியவே கூடாதுன்னு தோணுது.

மீனா: அப்படியா? அப்போ காலையில் ஷூட்டிங்குக்கு எப்படி வருவ?

அருண்: (சிரித்தபடி) அக்கா, நீங்க வசனத்தை காமெடியாக்கிடுறீங்க!

மீனா: சரி சரி. மறுபடியும் சொல்லு.

காட்சி 4 – அணைப்பு மற்றும் முத்தக் காட்சிக்கான ஒத்திகை
அருண்: அக்கா, அடுத்த ஷாட்டில் அணைப்பு, கன்னத்தில் முத்தம் இருக்கிறது. இயக்குநர் சொன்னபடி ரிகர்சல் பண்ணலாமா?

மீனா: சரி. ஆனால் இது படத்துக்கான நடிப்பு மட்டும்தான். நமக்குள் எந்தத் தவறான புரிதலும் இருக்கக்கூடாது.

அருண்: புரியுது அக்கா.

இருவரும் முன்பே ஒப்புக்கொண்ட அளவில் அணைத்துக்கொள்ளும் நடிப்பையும், கன்னத்தில் முத்தமிடும் காட்சியையும் ஒத்திகை செய்கிறார்கள்.

அப்போது மீனாவின் கணவர் கண்களைத் திறக்கிறார்.

அவருடைய பார்வை இருவரையும் நோக்கித் திரும்புகிறது.

மீனா அதைக் கவனித்து உடனே விலகுகிறாள்.

மீனா: தம்பி... ஒரு நிமிஷம்.

அருண்: என்னாச்சு அக்கா?

மீனா: என் கணவர் விழித்துக்கிட்டார்.

அறையில் திடீரென்று அமைதி நிலவுகிறது.

காட்சி 5 – கணவரின் பார்வை
மீனா கணவரின் அருகில் செல்கிறாள்.

மீனா: என்னங்க... தூக்கம் கலைஞ்சிடுச்சா?

கணவர் அவளுடைய கையைப் பிடிக்க முயற்சி செய்கிறார்.

மீனா அவருடைய கையைப் பிடித்துக்கொள்கிறாள்.

மீனா (கண்ணீருடன்): கவலைப்படாதீங்க. இது நாளைய படப்பிடிப்புக்கான ஒத்திகைதான். நம்ம குடும்பத்தைக் காப்பாத்தத்தான் நான் இவ்வளவு கஷ்டப்படுறேன்.

அருண் தலைகுனிந்து நிற்கிறான்.

அருண்: அக்கா, நான் கிளம்பட்டுமா?

மீனா: இரு தம்பி. இன்னும் கொஞ்சம் பேசணும்.

காட்சி 6 – எதிர்பாராத முடிவு
கணவர் மீனாவின் கையை இறுக்கமாகப் பிடிக்கிறார். அவருடைய கண்களில் கண்ணீர் வருகிறது.

மீனா அதைப் பார்த்து உடைந்து அழுகிறாள்.

மீனா – வாய்ஸ் ஓவர்:

என் கணவர் பேச முடியாமல் இருக்கிறார். ஆனால் அவருடைய கண்கள் ஆயிரம் கேள்விகளைக் கேட்கின்றன. நான் நடிப்பது கேமராவுக்காகத்தான். ஆனால் என்னுடைய வாழ்க்கையில் நடக்கும் ஒவ்வொரு சம்பவமும் உண்மையாகவே வலிக்கிறது.

அருண் மெதுவாக அறையை விட்டு வெளியேறுகிறான்.

மீனா கணவரின் அருகில் அமர்ந்து அவருடைய கையைப் பிடித்துக்கொள்கிறாள்.

[mandothari]

ரிசார்ட்டில் ரகசிய ரிகர்சல்
இடம்: தனியார் ரிசார்ட்
நேரம்: இரவு 8 மணி

காட்சி 1 – ரிசார்ட் ரிசப்ஷன்

மீனாவும் அருணும் ரிசார்ட்டுக்குள் நுழைகிறார்கள்.

ரிசப்ஷனிஸ்ட்: குட் ஈவினிங் மேடம். ரூம் புக்கிங் இருக்கா?

மீனா: ஆமாம். ஒரு ரூம் வேண்டும்.

ரிசப்ஷனிஸ்ட்: உங்களுக்கு என்ன உறவு?

மீனா: நாங்க அக்கா தம்பி.

அருண்: ஆமாம் சார். நாளைக்கு ஒரு ஷூட்டிங் இருக்கு. அதுக்காக ஒத்திகை பார்க்க வந்திருக்கோம்.

ரிசப்ஷனிஸ்ட் பதிவு புத்தகத்தை நீட்டுகிறார்.

ரிசப்ஷனிஸ்ட்: சரி. இருவருடைய அடையாள அட்டைகளையும் கொடுங்க. விருந்தினர் விவரங்களைச் சரியாகப் பதிவு செய்ய வேண்டும்.

மீனாவும் அருணும் தேவையான விவரங்களைப் பதிவு செய்கிறார்கள்.

ரிசப்ஷனிஸ்ட்: ரூம் 204. இதோ சாவி.

காட்சி 2 – ரிசார்ட் அறை

அருண் அறைக்குள் சென்று படுக்கையின் ஓரத்தில் அமர்கிறான்.

அருண்: அக்கா, ரூம் நல்லா இருக்கே!

மீனா: ஆமாம் தம்பி. இங்கே நிம்மதியாக ரிகர்சல் பார்க்கலாம்.

அருண்: நாளைக்கு முதலிரவுக் காட்சி என்பதால் கொஞ்சம் அதிகமாகவே பயிற்சி செய்ய வேண்டியிருக்கும் போல!

மீனா: முதலில் வசனத்தைச் சரியாகப் பேசக் கற்றுக்கோ. அப்புறம் மற்றதெல்லாம் பார்க்கலாம்!

காட்சி 3 – உடை மாற்றத்திற்கான தயாரிப்பு
மீனா தனது பையைத் திறந்து நைட்டியை எடுத்துக்கொள்கிறாள்.

மீனா: தம்பி, நான் உடை மாற்றிக்கொள்ள வேண்டும். நீ கொஞ்சம் வெளியே காத்திரு.

அருண்: சரி அக்கா.

அருண் வெளியே செல்கிறான். மீனா உடை மாற்றிக்கொண்டு மீண்டும் அறைக்கு வருகிறாள்.

அருண்: இப்போ ஆரம்பிக்கலாமா அக்கா?

மீனா: ஆரம்பிக்கலாம். முதலில் இயக்குநர் கொடுத்த வசனங்களைப் பார்ப்போம்.

காட்சி 4 – முதலிரவு அணைப்பு ஒத்திகை
மீனா: இந்தக் காட்சியில் நீ பின்னாலிருந்து என்னை அணைத்துக்கொள்ள வேண்டும். அதற்குப் பிறகு நான் திரும்பிப் பார்த்து வசனம் பேச வேண்டும்.

அருண்: சரி அக்கா. உங்களுக்கு வசதியாக இருக்கிறதா?

மீனா: ஆமாம். நாம் ஒத்துக்கொண்ட நடிப்பு எல்லைக்குள் பயிற்சி செய்வோம்.

இருவரும் காட்சியை ஒத்திகை செய்கிறார்கள். அருண் மீனாவை மெதுவாக அணைத்துக்கொள்கிறான்.

அருண்: அக்கா... இந்தக் காட்சி சரியாக வந்ததா?

மீனா: நல்லா வந்தது. ஆனால் கேமரா முன்னால் இன்னும் இயல்பாக இருக்க வேண்டும்.

அருண்: புரிந்தது அக்கா!

காட்சி 5 – முத்தக் காட்சி ஒத்திகை
மீனா: அடுத்த காட்சியில் கன்னத்தில் முத்தம் கொடுக்க வேண்டும். அதற்குப் பிறகு நான் வெட்கப்பட்டுச் சிரிக்க வேண்டும்.

அருண்: சரி. முதலில் கேமரா கோணத்தைப் புரிந்துகொள்கிறேன்.

மீனா: அவசரப்படாதே. ஒவ்வொரு காட்சியையும் தனித்தனியாகப் பயிற்சி செய்வோம்.

அருண் மீனாவின் அனுமதியுடன் கன்னத்தில் முத்தமிடும் நடிப்பைப் பயிற்சி செய்கிறான்.

அருண்: அக்கா, இந்த டேக் ஓகேவா?

மீனா: ஓகே. இன்னும் கொஞ்சம் இயல்பான முகபாவனை வேண்டும்.

அருண்: நீங்க இயக்குநராகவே மாறிட்டீங்க அக்கா!

மீனா: என்ன செய்யறது? ரீடேக் வாங்காமல் நடிக்க வேண்டாமா?

இருவரும் சிரிக்கிறார்கள்.

காட்சி 6 – எதிர்பாராத தொலைபேசி அழைப்பு
அப்போது மீனாவின் மொபைல் ஒலிக்கிறது.

திரையில் கணவரின் மருத்துவமனை எண் தெரிகிறது.

மீனா: ஹலோ டாக்டர்...

மருத்துவர்: மேடம், உங்கள் கணவருடைய சிகிச்சை தொடர்பாக நாளைக்கு உங்களை மருத்துவமனைக்கு வரச் சொல்லியிருக்கிறோம்.

மீனா: சரி டாக்டர். கண்டிப்பாக வருகிறேன்.

அழைப்பை முடித்துவிட்டு மீனா அமைதியாகிறாள்.

அருண்: என்னாச்சு அக்கா?

மீனா: என் கணவரைப் பற்றித்தான். அவருக்காகத்தான் நான் இவ்வளவு தூரம் வந்திருக்கேன்.

அருண்: கவலைப்படாதீங்க அக்கா. எல்லாம் நல்லபடியாக நடக்கும்.

மீனா: நம்பிக்கையில்தான் வாழ்க்கை ஓடிக்கிட்டு இருக்கு தம்பி.

[mandothari]

ஷவரில் ஒரு ரொமான்டிக் ரிகர்சல்
இடம்: ரிசார்ட் படுக்கையறை மற்றும் குளியலறை
நேரம்: இரவு 10 மணி

காட்சி 1 – ரிகர்சல் தொடக்கம்

மீனாவும் அருணும் படுக்கையின் ஓரத்தில் அமர்ந்து நாளைய படப்பிடிப்புக்கான காட்சிகளைப் பற்றிப் பேசுகிறார்கள்.

மீனா: தம்பி, நாளைக்கு மழையில் ரொமான்டிக் பாடல் ஷூட்டிங் இருக்குல்ல?

அருண்: ஆமாம் அக்கா. மழையில் கட்டிப்பிடிக்கிற காட்சியும் இருக்கு.

மீனா: அப்படியென்றால் மழைக் காட்சிக்கான உடல் மொழியைப் பயிற்சி செய்ய வேண்டும்.

அருண்: எப்படி அக்கா?

மீனா: பாத்ரூமில் ஷவர் தண்ணீரில் நின்று அந்த மழைக் காட்சிக்கான நடிப்பை ஒத்திகை பார்க்கலாமே!

அருண்: நல்ல ஐடியா அக்கா!

மீனா: ஆனால் கவனமாக இருக்கணும். வழுக்கிவிடக் கூடாது!

காட்சி 2 – ஷவர் மழை ஒத்திகை

இருவரும் குளியலறைக்குச் செல்கிறார்கள். ஷவர் திறக்கப்படுகிறது. தண்ணீர் மழைபோல் கொட்டுகிறது.

அருண்: அக்கா, இப்போ நிஜமாகவே மழையில் நிற்கிற மாதிரி இருக்கு!

மீனா: ஆமாம் தம்பி. நாளைக்கு கேமரா முன்னாடி நடிக்கும்போது இந்த அனுபவம் உதவும்.

அருண்: அடுத்த ஷாட்டில் உங்களை அணைத்துக்கொள்ள வேண்டியிருக்குமே?

மீனா: சரி. முதலில் அணைப்பு ஷாட்டைப் பயிற்சி செய்வோம்.

இருவரும் பரஸ்பர சம்மதத்துடன் அணைத்துக்கொள்ளும் நடிப்பைப் பயிற்சி செய்கிறார்கள்.

அருண்: அக்கா, இந்தக் காட்சியில் முகத்தில் என்ன மாதிரி எக்ஸ்பிரஷன் கொடுக்கணும்?

மீனா: வெட்கமும் சிரிப்பும் கலந்த மாதிரி இருக்கணும்.

அருண்: அப்படியா? சரி, மறுபடியும் முயற்சி செய்கிறேன்.

மீனா: நல்லா இருக்கு தம்பி!

காட்சி 3 – முத்தக் காட்சிக்கான ஒத்திகை
அருண்: அடுத்தது கன்னத்தில் முத்தம் கொடுக்கும் ஷாட்தானே அக்கா?

மீனா: ஆமாம். அந்தக் காட்சியில் கேமரா கோணம் முக்கியம். உண்மையான முத்தம் இல்லாமல்கூட கேமரா கோணத்தில் அழகாகக் காட்ட முடியும்.

அருண்: புரியுது அக்கா.

மீனா: கழுத்துப் பகுதியில் முத்தமிடும் காட்சிக்கும் கேமரா கோணத்தைப் பயன்படுத்தலாம். முதலில் ஒப்புக்கொண்ட எல்லைகளைத் தெளிவாக வைத்துக்கொள்வோம்.

அருண்: சரி அக்கா. நாளைக்கு ஷூட்டிங் நல்லா வரணும்!

காட்சி 4 – பாத் டப் காட்சி

பாத் டப்பில் தண்ணீர் நிரம்பியிருக்கிறது.

மீனா: தம்பி, அடுத்த ஷாட்டில் பாத் டப்பில் தண்ணீரில் இருவரும் இருப்பது போலக் காட்டப் போறாங்க.

அருண்: அதற்கும் ஒத்திகை பார்க்கலாமா?

மீனா: ஆமாம். ஆனால் பாதுகாப்பாகவும் வசதியாகவும் இருக்க வேண்டும்.

இருவரும் தனித்தனியாகத் தயாராகி, காட்சிக்கான அமர்வு மற்றும் கேமரா கோணங்களைப் பயிற்சி செய்கிறார்கள்.

அருண்: அக்கா, நாளைக்கு இந்தக் காட்சி நல்லா வந்தால் இயக்குநர் நிச்சயம் பாராட்டுவார்!

மீனா: முதலில் வசனத்தை மறக்காமல் பேசு. அதுதான் முக்கியம்!

காட்சி 5 – இரவு முடிவு
இருவரும் மீண்டும் அறைக்கு வருகிறார்கள்.

அருண்: அக்கா, இன்றைய ரிகர்சல் நன்றாக இருந்தது.

மீனா: ஆமாம் தம்பி. நாளைய படப்பிடிப்பு நல்லபடியாக முடிய வேண்டும்.

மீனா தனது கணவரின் புகைப்படத்தை மொபைலில் பார்க்கிறாள்.

[mandothari]

இருட்டில் ஒரு ரொமான்டிக் ரிகர்சல்
இடம்: ரிசார்ட் படுக்கையறை
நேரம்: நள்ளிரவு

காட்சி 1 – விளக்குகள் அணைகின்றன
மீனாவும் அருணும் படுக்கையறையில் நாளைய முதலிரவுக் காட்சிக்கான ஒத்திகையைப் பற்றிப் பேசுகிறார்கள்.

மீனா: தம்பி, நாளைக்கு முதலிரவுக் காட்சியில் விளக்குகள் அணைந்த பிறகு நடக்கிற மாதிரி ஒரு ஷாட் இருக்கிறது.

அருண்: ஆமாம் அக்கா. இருட்டில் நடிப்பது கொஞ்சம் சிரமமாக இருக்குமே!

மீனா: அதனால்தான் வெளிச்சத்தை மங்கலாக்கி கேமரா கோணங்களைப் புரிந்துகொள்ள வேண்டும்.

அருண்: சரி அக்கா.

மீனா படுக்கை அருகில் இருக்கும் விளக்கை அணைக்கிறாள். அறை மங்கலான நீல வெளிச்சத்தில் மூழ்குகிறது.

காட்சி 2 – இருட்டில் நடிப்பு
அருண்: அக்கா, இப்போ நான் எங்கே நிற்க வேண்டும்?

மீனா: என் பக்கத்தில் நில். இயக்குநர் சொன்னபடி அணைப்பு ஷாட்டைப் பயிற்சி செய்வோம்.

அருண் மீனாவை அணைத்துக்கொள்கிறான்.

அருண்: இந்த ஷாட் சரியா அக்கா?

மீனா: நல்லா இருக்கு. ஆனால் கொஞ்சம் இயல்பாக நடிக்க வேண்டும்.

அருண்: சரி அக்கா. மீண்டும் முயற்சி செய்கிறேன்.

காட்சி 3 – தவறுதலான சங்கடம்
இருட்டில் இடம் மாறும்போது இருவரும் எதிர்பாராமல் மோதிக்கொள்கிறார்கள்.

அருண்: சாரி அக்கா! தெரியாமல் மோதிட்டேன்.

மீனா: பரவாயில்லை தம்பி. இருட்டில் அப்படித்தான் இருக்கும். கவனமாக இரு.

அருண்: இனிமேல் இன்னும் கவனமாக இருப்பேன்.

மீனா: (சிரித்தபடி) இவ்வளவு சாரி சொன்னா நாளைய ஷூட்டிங் முடியுறதுக்குள்ள நூறு தடவை சொல்ல வேண்டியிருக்கும்!

அருண்: அப்படின்னா முன்கூட்டியே மன்னிப்பு கேட்டுக்கிறேன் அக்கா!

இருவரும் சிரிக்கிறார்கள்.

காட்சி 4 – முத்தக் காட்சிக்கான கேமரா ஒத்திகை
மீனா: அடுத்ததாக கன்னத்தில் முத்தமிடும் காட்சி. இருட்டில் முகபாவனையும் கேமரா கோணமும் சரியாக வர வேண்டும்.

அருண்: சரி அக்கா. கேமரா எங்கே இருக்கிறது என்று நினைத்துக்கொண்டு நடிக்கிறேன்.

மீனா: கழுத்துப் பகுதியில் முத்தமிடும் ஷாட்டையும் கேமரா கோணத்தில் பயிற்சி செய்யலாம். உண்மையான தொடுதல் இல்லாமலேயே அதை அழகாகக் காட்ட முடியும்.

அருண்: புரிந்தது அக்கா.

காட்சி 5 – இறுதிப் பயிற்சி
மீனா மீண்டும் விளக்கைப் போடுகிறாள்.

அருண்: அக்கா, இருட்டில் நடிக்கும்போது சிரிப்பை அடக்கவே முடியவில்லை!

மீனா: அதுதான் சினிமா. சில காட்சிகள் பார்க்கும்போது ரொமான்ஸாக இருக்கும். ஆனால் அதை எடுக்கும்போது எவ்வளவு ஒத்திகை வேண்டியிருக்கிறது பாரு!

அருண்: நாளைக்கு நம்ம காட்சி சூப்பராக வரும்.

மீனா: நம்பிக்கையோடு போகலாம் தம்பி.

[mandothari]

மறுநாள் காலை

ராமதாஸ் ஹாலில் பேப்பர் படித்து கொண்டு அமர்ந்து இருக்கிறார்

ப்ரோக்கர் என்ட்ரி

அட வாங்க ப்ரோக்கர் ! உங்களுக்காகதான் ஆவலுடன் வெயிட்டிங் என்று ராமதாஸ் ப்ரோக்கரை வரவேற்றார்

ப்ரோக்கர் சின்ன மாப்ள விசு ஸ்டைலில் இருந்தார்

என்ன ராமதாஸ் ! நைட் போன் பண்ணீங்க ! விஷயம் எதுவும் சொல்லல ! வரன் பார்க்கணும் உடனே வாங்கன்னு சொன்னிங்க ! விடிஞ்சதும் முதல் வேலையா உங்க வீட்டுக்குதான் வந்து இருக்கேன் ! ஆமா யாருக்கு வரன் பார்க்கணும் ?

அடுக்கடுக்காக கேள்விகளை ராமதாஸை நோக்கி கேட்டு கொண்டே போனார்

புவனா கிச்சனில் இருந்து சுட சுட மனம் காமகமாக்க ஆவி பறக்க காபி கொண்டு வந்து இருவருக்கும் கொடுத்தாள்

ப்ரோக்கரும் ராமதாசும் அவள் கொடுத்த காப்பியை ரசித்து ருசித்து உறிஞ்சி உறிஞ்சி குடித்தார்கள்

ஆஹா புவனா ! உன் கையாள காப்பி வாங்கி குடிச்சா அப்படியே சொர்கத்துக்கே போயிட்டு வந்த மாதிரி இருக்கு புவனா ! என்று ப்ரோக்கர் அவளை பார்த்து பாராட்டினார்

ம்ம்.. வெளி ஆளு உங்களுக்கு என் அருமை தெரியுது ! இங்கே இருக்கதுங்களுக்கு தெரிய மாட்டேங்குதே ! என்று ஜாடை மாடையாக சலித்து கொண்டாள்

ராமதாஸ் புவனாவை பார்த்து செல்லமாய் முறைத்தார்

தன் நாக்கை வெளியே செக்சியாய் நீட்டி சுழட்டி ஒழுங்கு காட்டினாள்

அவர்கள் கள்ள பார்வையையும் பரஸ்பர தம்பதி குறும்பையும் ப்ரோக்கர் பார்த்து ரசித்தார்

ச்சே ! எப்படி பட்ட அன்னோன்னிய தம்பதிகள் ! புருஷன் பொண்டாட்டின்னா இப்படில இருக்கணும் ! இவ்ளோ வருஷம் கழிச்சும் இருவரும் எவ்ளோ அன்போட இருக்காங்க என்று நினைத்து கொண்டார்

விடும்மா புவனா ! வாயால சொன்னா தான் பாராட்டா ! உன் புருஷன் உன் மேல எவ்ளோ அன்பு வச்சி இருக்கானு எனக்கு மட்டும் தான் தெரியும்

நீ எதை கேட்டு அவன் வாங்கி தராம இருந்திருக்கான் ? எதை கேட்டு அவன் உனக்கு செய்யாம இருந்து இருக்கான் ? சரி சரி என்னை எதுக்கு இந்த காலங்காத்தால கூப்பிட்டிங்க அதை சொல்லுங்க ராமதாஸ் முதல்ல !

அதான் போன்ல சொன்னேனே ப்ரோக்கர் வரன் பார்க்கணும்

வரன் பார்க்கணுமா ? நம்ம பாப்பா மீனாவுக்குதான் ஏற்கனவே கல்யாணம் ஆயிடுச்சே ராமதாஸ் ?

யோவ் ப்ரோக்கர் ! நம்ம பொண்ணா ? மீனா என் பொண்ணுய்யா !

சரி சரி யார் பொண்ணா இருந்தா என்ன ?

(இந்த இடத்தில் புவனாவை பார்த்து நைசாக கண் அடித்தார் ப்ரோக்கர் ! சீச்சீ என்று அவளும் வெட்கப்பட்டாள்)

வரன் யாருக்குன்னு சொல்லுங்க ராமதாஸ் ! ஒரு வேலை உங்க இளைய பையன் அருணுக்கா ? அவன் இப்போதானே முதல் ஆண்டு காலேஜ் படிக்கிறான் ! கல்யாணம் பண்ற வயசா அவனுக்கு ? வேற யாருக்கு ராமதாஸ் ?

என்ன எங்கே ப்ரோக்கர் பேசவிடுறீங்க ? விசு மாதிரி வந்ததுல இருந்து நீங்க மட்டும்தான் பேசிட்டே இருக்கீங்க

சரி ராமதாஸ் ! நான் பேசல ! யாருக்கு மாப்பிள்ளை பார்க்கணும் இப்போவாவது சொல்லுங்க ராமதாஸ்

என் பொண்டாட்டி புவனாவுக்கு !

ப்ரோக்கர் அதிர்ந்தார்

தொடரும் 2

[mandothari]

மகேஷ் கிருஷ்ணா அறைக்குள் தமயந்தி மற்றும் அவள் மகன் தீபக் உள்ளே நுழைந்தார்கள்.

தமயந்திக்கும் அதே கேள்வி கணையை தொடுத்தார் மகேஷ் கிருஷ்ணா

தமயந்தி பிளாஷ் பேக் ஸ்டார்ட்ஸ் :

38 வயதான தமயந்தி, சென்னையில் உள்ள ஒரு பிரபலமான தனியார் கல்லூரியில் ஆங்கிலப் பேராசிரியையாகப் பணியாற்றி வந்தாள்.

செம ஸ்டன்னிங் உடல் வாகு.. அவள் அங்கத்தில் உள்ளது எல்லாமே எக்ஸ்ட்ரா ஒர்டினரி சைஸ்

திருமணம் ஆகி கணவருடன் கருத்துவேறுபாடு ஏற்பட்டு விவகாரத்து பெற்றவள்

தன்னுடைய வாழ்க்கையைத் தன்னுடைய உழைப்பால் கட்டமைத்துக் கொள்ள வேண்டும் என்பதில் உறுதியாக இருந்தாள்.

கல்லூரியில் அவளுக்கு நல்ல பெயர் இருந்தது.

மாணவர்களிடம் அன்பாகப் பழகுவாள். பாடங்களைச் சிறப்பாக நடத்துவாள்.

பத்து வருட அனுபவம் இருந்தும் அவளுக்கு எதிர்பார்த்த சம்பள உயர்வோ, பதவி உயர்வோ கிடைக்கவில்லை.

ஒருநாள் கல்லூரி நிர்வாகம் அவசரக் கூட்டத்திற்கு அனைத்து பேராசிரியர்களையும் அழைத்தது.

கல்லூரியின் நிர்வாக இயக்குநர் ஒரு புதிய சுற்றறிக்கையை வாசித்தார்.

"இனி இந்தக் கல்லூரியில் பணிபுரியும் ஒவ்வொரு பேராசிரியரும் ஒரு விளம்பரத் திரைப்படத்தில் நடித்து, அந்தப் படத்தைத் தங்களுடைய ப்ராஜெக்டாகச் சமர்ப்பிக்க வேண்டும். அவர்களுடைய நடிப்புத் திறன், படைப்பாற்றல், விளம்பரத்தின் தரம் ஆகியவற்றின் அடிப்படையில்தான் அடுத்த சம்பள உயர்வும் பதவி உயர்வும் வழங்கப்படும்."

கூட்டத்தில் சலசலப்பு ஏற்பட்டது.

"சார், நாங்கள் ஆசிரியர்கள். நடிகர்கள் கிடையாதே!" என்று ஒரு பேராசிரியர் கேட்டார்.

அதற்கு நிர்வாக இயக்குநர் சிரித்துக்கொண்டே,

"இன்றைய காலத்தில் ஆசிரியர் என்பவர் பல திறமைகளைக் கொண்டவராக இருக்க வேண்டும். இதுவும் ஒரு திறமைதான். விருப்பமில்லாதவர்கள் இந்த ப்ராஜெக்டில் இருந்து விலகி கொள்ளலாம். ஆனால் பதவி உயர்வை எதிர்பார்க்கக்கூடாது!" என்றார்.

தமயந்திக்கு அந்த அறிவிப்பு அதிர்ச்சியாக இருந்தது.

அடுத்த சில நாட்களில் கல்லூரி முழுவதும் இதைப் பற்றிய பேச்சுதான்.

சில பேராசிரியர்கள் சோப்பு விளம்பரத்தில் நடித்தார்கள். சிலர் ஆடை விளம்பரத்தில் நடித்தார்கள். ஆண் பேராசிரியர்கள் வாசனைத் திரவியம், கார், உடற்பயிற்சி மையம் போன்ற விளம்பரங்களைத் தேர்ந்தெடுத்தார்கள்.

பெண் பேராசிரியர்கள் அழகு சாதனப் பொருட்கள், நகைகள், ஆடைகள் போன்ற விளம்பரங்களில் நடித்தார்கள்.

ஆனால் தமயந்திக்கு ஒரு பெரிய பிரச்சினை இருந்தது.

அவளுடைய குடும்பப் பொருளாதார நிலைமை மிகவும் மோசமாக இருந்தது.

வயதான தாயின் மருத்துவச் செலவு, வீட்டுக் கடன், தன்னுடைய எதிர்காலம் எனப் பல பொறுப்புகள் அவளுடைய தோளில் இருந்தன.

சம்பள உயர்வு அவளுக்கு மிகவும் அவசியமாக இருந்தது.

அவள் பல விளம்பர நிறுவனங்களை அணுகினாள். ஆனால் எல்லோரும் ஏற்கெனவே பல நடிகைகளை வைத்திருப்பதாகக் கூறினர்.

ஒருநாள் அவளுடைய கல்லூரி நண்பி லதா ஒரு செய்தியைக் கூறினாள்.

"தமயந்தி, இப்போது இணையத்தில் ப்ளூ பிலிம் திரைப்படத் தயாரிப்பு நிறுவனங்கள் நிறைய இருக்கின்றன. சில நிறுவனங்கள் நல்ல தொகையும் கொடுக்கின்றன. நீ ஏன் அந்தத் துறையையும் ஒரு வாய்ப்பாகப் பார்க்கக்கூடாது?"

தமயந்தி அதிர்ச்சியுடன் பார்த்தாள்.

"என்ன லதா, நீ சொல்வது ப்ளூ ஃபிலிம் பற்றியா?"

"ஆமாம். ஒரு விளம்பரப்படத்தில் நடிப்பதற்கும் திரைப்படத்தில் நடிப்பதற்கும் அடிப்படையில் கேமரா முன்னால் நடிப்பதுதானே? ஆனால் அது உன்னுடைய தனிப்பட்ட முடிவு. உனக்கு விருப்பமில்லையென்றால் வேண்டாம்."

அந்த வார்த்தைகள் தமயந்தியின் மனதில் ஓடிக்கொண்டே இருந்தன.

அன்று இரவு அவளால் தூங்க முடியவில்லை.

தன்னுடைய கல்லூரி நிர்வாகம் ஒரு பேராசிரியையின் அறிவையும், கற்பிக்கும் திறனையும் மதிப்பிடாமல், கேமரா முன்னால் அவள் எப்படிச் செயல்படுகிறாள் என்பதை வைத்து எதிர்காலத்தைத் தீர்மானிக்கிறது.

அப்படியிருக்கும்போது தான் தேர்ந்தெடுக்கும் நடிப்புத் துறையை மட்டும் ஏன் சமூகம் தவறாகப் பார்க்க வேண்டும் என்று அவள் சிந்தித்தாள்.

ஆனால் இன்னொரு பக்கம், தன்னுடைய முகம், பெயர், தொழில், குடும்பம் ஆகியவற்றுக்கு ஏற்படக்கூடிய விளைவுகளையும் அவள் எண்ணிப் பார்த்தாள்.

அவள் தன்னுடைய முடிவை அவசரமாக எடுக்க விரும்பவில்லை.

பல நாட்கள் யோசித்த பிறகு, ப்ளூ பிலிம் திரைப்படத் தயாரிப்பு நிறுவனங்களைப் பற்றித் தகவல் சேகரித்தாள். அங்கு பணிபுரியும் பெண்களின் அனுபவங்களையும் கேட்டறிந்தாள்.

சிலர் அந்தத் துறையைத் தங்களுடைய விருப்பமாகத் தேர்ந்தெடுத்திருந்தார்கள். சிலர் பொருளாதார நெருக்கடியால் வந்திருந்தார்கள். சிலருக்கு அந்த அனுபவம் மகிழ்ச்சியாக இருந்தது; சிலருக்கு ஏமாற்றமாக இருந்தது.

தமயந்தி ஒரு முடிவுக்கு வந்தாள்.

தன்னுடைய சம்மதமின்றி எந்தக் காட்சியிலும் நடிக்க மாட்டேன். ஒப்பந்தம், சம்பளம், பாதுகாப்பு, படத்தின் வெளியீடு, தனியுரிமை ஆகிய அனைத்தையும் தெளிவுபடுத்தாமல் எந்தப் படத்திலும் பங்கேற்க மாட்டேன் என்று தீர்மானித்தாள்.

ஒருநாள் தனக்கு தெரிந்த ஒரு ப்ளூ பிலிம் திரைப்படத் தயாரிப்பு நிறுவனத்தின் இயக்குநரைச் சந்தித்தாள்.

அவர் தமயந்தியைப் பார்த்ததும்,

"உங்களுக்கு 38 வயதா? நீங்கள் ஒரு கல்லூரிப் பேராசிரியையா?" என்று கேட்டார்.

"ஆமாம். நான் இங்கே வந்திருப்பதற்குக் காரணம் ஒரு நடிப்புத் திட்டத்தில் பங்கேற்க வேண்டும் என்பதுதான். ஆனால் எனக்கு சில நிபந்தனைகள் இருக்கின்றன."
அவள் தன்னுடைய நிபந்தனைகளைத் தெளிவாக எடுத்துரைத்தாள்.

இயக்குநர் அவளுடைய பேச்சைக் கவனமாகக் கேட்டார்.

"மேடம், இது உங்களுடைய வாழ்க்கை. உங்களுடைய சம்மதமும் விருப்பமும் இல்லாமல் எதுவும் நடக்காது. எங்களுடைய படத்தில் நடிப்பதற்கு நீங்கள் தயாராக இருந்தால், முதலில் முழு ஒப்பந்தத்தையும் படித்துவிட்டு முடிவெடுங்கள்."
தமயந்தி ஒப்பந்தத்தைப் பெற்றுக்கொண்டு வீட்டிற்குத் திரும்பினாள்.

அன்று அவள் தன்னுடைய முடிவைப் பற்றி மீண்டும் ஒருமுறை சிந்தித்தாள்.

இறுதியில், ப்ளூ பிலிமில் நடிக்க ஒப்புக்கொண்டாள். அது அவளுடைய தனிப்பட்ட தேர்வு. கல்லூரி நிர்வாகத்தின் கட்டாயத்திற்காகத் தன்னுடைய உடலை வெளிப்படுத்த வேண்டிய அவசியமில்லை என்பதையும் அவள் புரிந்துகொண்டிருந்தாள்.

சில வாரங்களுக்குப் பிறகு கல்லூரியில் அனைத்து பேராசிரியர்களும் தங்களுடைய விளம்பரப் ப்ராஜெக்டுகளைச் சமர்ப்பித்தனர்.

தமயந்தியும் ஒரு திரைப்படத் திட்டத்தைச் சமர்ப்பித்தாள்.

அதைப் பார்த்த நிர்வாக இயக்குநர் அதிர்ச்சியடைந்தார்.

"இது என்ன? நாங்கள் கேட்டது விளம்பரப் படம். நீங்கள் சமர்ப்பித்திருப்பது வேறொரு வகையான திரைப்படம்!"

தமயந்தி அமைதியாகப் பதிலளித்தாள்.

"சார், உங்களுடைய சுற்றறிக்கையில் ஒவ்வொரு பேராசிரியரும் ஒரு திரைப்படத்தில் நடிக்க வேண்டும் என்றுதான் இருந்தது. எந்த வகையான திரைப்படம் என்று குறிப்பிடப்படவில்லை. நான் ஒரு நடிகையாக என்னுடைய விருப்பத்தின் அடிப்படையில் ஒரு திரைப்படத்தில் நடித்திருக்கிறேன்."

"ஆனால் நீங்கள் ஒரு கல்லூரிப் பேராசிரியர்!"

"அப்படியானால், ஒரு பேராசிரியரின் தனிப்பட்ட வாழ்க்கையையும், அவர் தேர்ந்தெடுக்கும் நடிப்புத் துறையையும் தீர்மானிக்கும் உரிமை கல்லூரிக்கு எங்கிருந்து வந்தது?"

அறையில் அமைதி நிலவியது.

அவள் மேலும் தொடர்ந்தாள்.

"மாணவர்களுக்கு ஒழுக்கத்தையும் சுதந்திரத்தையும் கற்றுக்கொடுக்கும் கல்லூரி நிர்வாகம், தன்னுடைய ஊழியர்களின் சம்பள உயர்வையும் பதவி உயர்வையும் நடிப்புத் திறனுடன் இணைப்பது எந்த வகையில் நியாயம்? ஒரு ஆசிரியரின் தகுதி அவருடைய கற்பிக்கும் திறனில் இருக்க வேண்டுமே தவிர, கேமரா முன்னால் அவர் என்ன செய்கிறார் என்பதில் அல்ல!"

நிர்வாக இயக்குநரால் உடனடியாகப் பதில் சொல்ல முடியவில்லை.

அடுத்த நாள் தமயந்தி ஒரு அதிர்ச்சியான முடிவை எடுத்தாள்.

தன்னுடைய ராஜினாமா கடிதத்தை நிர்வாகத்திடம் கொடுத்தாள்.

அதனுடன் ஒரு கடிதத்தையும் இணைத்திருந்தாள்.

"நான் ஒரு பேராசிரியையாகப் பணியாற்றிய காலத்தில் என்னுடைய அறிவையும் உழைப்பையும் பயன்படுத்தி இந்தக் கல்லூரிக்கு சேவை செய்திருக்கிறேன். ஆனால் என்னுடைய தனிப்பட்ட வாழ்க்கையைப் பணியிடத்தின் பதவி உயர்வுக்கான நிபந்தனையாக ஏற்றுக்கொள்ள முடியாது.

ஒரு பெண் எந்தத் துறையில் நடிக்க வேண்டும், எந்தத் துறையில் நடிக்கக்கூடாது என்பதை அவள்தான் தீர்மானிக்க வேண்டும். அவளுடைய சம்மதம் இல்லாமல் யாருக்கும் அவளுடைய உடலின் மீதோ, வாழ்க்கையின் மீதோ அதிகாரம் கிடையாது.

நான் ஒரு ப்ளூ பிலிமில் நடித்தது தவறா சரியா என்பதைவிட, ஒரு கல்வி நிறுவனம் தனது ஊழியர்களை இப்படிப்பட்ட கட்டாயத்திற்குள் தள்ளுவது சரியா என்பதுதான் முக்கியமான கேள்வி."

அந்தக் கடிதம் கல்லூரி முழுவதும் பரவியது.

மற்ற பேராசிரியர்களும் தங்களுடைய எதிர்ப்பைத் தெரிவித்தனர். நிர்வாகம் தனது சுற்றறிக்கையைத் திரும்பப் பெற வேண்டிய சூழ்நிலை ஏற்பட்டது.

தமயந்தி தொடர்ந்து அடுக்கடுக்கான ப்ளூ பிலிமில் நடிக்க ஆரம்பித்தாள்

மகேஷ் கிருஷ்ணா கொடுத்த விளம்பரம் கொஞ்சம் வித்தியாசமாக இருந்தது

உண்மையான அம்மா மகன் நடிக்க வேண்டிய விளம்பர படம் என்று

எத்தனையோ அந்நிய இளைஞர்களுடன் முழு அம்மணமாக நடித்திருந்த தமயந்தி ஒரு வித்தியாசத்துக்காக தன் சொந்த மகனுடன் நடிக்க தீர்மானித்தாள்

அதன் விளைவு தான் இப்போது தன் மகன் தீபக்குடன் இப்போது மகேஷ் கிருஷ்ணாவை பார்க்க வந்திருக்கிறாள்

மகேஷ் அவள் கதையை கேட்டு அசந்து போனார்

நீங்க நடிச்ச ஒரு ப்ளூ பிலிம் கூட நான் பார்த்து இல்லையே தமயந்தி என்று சொன்னார்

சார் நான் நடிச்சது எல்லாமே பெரிய பெரிய பணக்கார ஸ்பான்சர்ஸ் மட்டும்தான் பாக்க முடியும் ! அதுவும் ஒன் கிளிக்கில் ஒன் டைம் மட்டும் தான் பார்க்க முடியும்

நான் நடித்த ப்ளூ பிலிம் பார்க்க வேண்டும் என்றாள் ஒரு பட காட்சிக்கு பல லட்சங்கள் தொகை கட்டிதான் பார்க்க முடியும்

நான் நடித்த படங்களை டவுன்லோட் பண்ணவோ ஸ்கிரீன் ஷாட் கூட எடுக்க முடியாத பாதுகாப்பு முறையில்தான் நெட்டில் அப்லோட் பண்ண பட்டு இருக்கும்

பணம் கட்டியவர்கள் கூட ஒரு முறைக்கு மேல் மறு முறை பார்க்க முடியாது ! அத்தகைய பாதுகாப்புடன் என் படங்கள் எடுக்க பட்டு இருக்கு என்று சொன்னாள்

மீண்டும் பார்க்கவேண்டும் என்றால் மீண்டும் பல லட்சங்கள் செலுத்தி பார்க்க வேண்டும்.

அளவுக்கு அதிகமான பணம் வைத்து இருக்கும் காமுகர்கள் மட்டும் தான் என் ப்ளூ பிலீமை பார்க்க முடியும்

அவள் சொன்ன டெக்நாலஜியை கேட்டு மகேஷ் கிருஷ்ணா திகைத்து போனார்

சினிமா துறையில் பல ஆண்டுகள் பணியாற்றி இருந்தும் இது போன்ற வியாபார டெக்நாலிஜி யுக்தியை அவர் அறிந்திருக்கவில்லை

நிச்சயம் தமயந்தியின் உதவி தனக்கு வேண்டும் என்று தீர்மானித்தார்

எதிர் காலத்தில் தமயந்தி படங்களை போலவே தன்னுடைய படங்களையும் "ஒன் கிளிக் ஒன் டைம் வியூ" மெத்தட்டில் நெட்டில் அப்லோட் பண்ணி பல லட்சங்கள் வருமானம் ஈட்டும் அளவிற்கு டேகினாலஜி உபயோக்கிய வேண்டும் என்று முடிவெடுத்தார்

அதை தமயந்தியிடம் இருந்து நாசுக்காக கற்று கொள்ள வேண்டும் என்றும் மனதுக்குள் நினைத்து கொண்டார்

தமயந்தி உங்களுக்கு ஸ்கிரீன் டெஸ்ட் எல்லாம் வேண்டாம். உங்களுக்கு பக்கா எக்பீரியன்ஸ் இருப்பதால் நேரடியாக ஷூட்டிங் போய் விடலாம் என்று சொல்லி அவளுக்கு மிக பெரிய தொகை ஒன்றை அட்வான்ஸாக கொடுத்து ஷூட்டிங் தேதியை அவர் சொல்லாமல் அவள் பிரியாக இருக்கும் தேதிகளை கால் ஸீட்டாக வாங்கி கொண்டார்

4 ஜோடிகள் அம்மா மகன் தேர்வு மிக மிக நேர்த்தியாய் வெற்றிகரமாய் முடிவடைந்தது

ஒவ்வொரு ஜோடிகளின் நேர்காணலும் மகேஷ் கிருஷ்ணாவுக்கு புது புது அனுபவத்தை கொடுத்தது என்றே சொல்லலாம் !

இனி ஷூட்டிங் தான் ! முதல் 3 ஜோடிகளுக்கு ஸ்கிரீன் டெஸ்ட் ஷூட் என்று கோபியிடம் அறிவித்திட்டார் ! தமயந்தி தீபக் அம்மா மகன் ஜோடிக்கு நேரடி ஸ்கிரிப்ட் ஷூட்டிங் !

வாசக நண்பர்களே ! கதை பிடித்து இருந்தால் சொல்லுங்கள் தொடர்ந்து எழுதுகிறேன்

இல்ல வழக்கம் போல என் மற்ற கதைகள் போலவே இதுவும் செம மொக்க ஸ்டோரியாக இருக்கிறது என்று நீங்கள் நினைத்தால் அதையும் சொல்லி விடுங்கள் ! இந்த பதிவுடன் நிறுத்தி கொள்கிறேன்

நன்றி !

தொடரும் 9

குறிப்பு : தொடருமா என்று தெரியவில்லை !!!! அது உங்கள் கையில் (கம்மெண்ட்டில்) தான் உள்ளது

முற்றும் ! (end of an unknown beginning)

[mandothari]

12B

அன்பு வாசக நெஞ்சங்களுக்கு வணக்கம்

ஷயாம் ஜோதிகா நடித்த ஒரு பழைய திரைப்படம் 12B

அந்த படம் பார்த்தவர்கள் மட்டும் இந்த கதையை படிக்கவும்

படம் பார்க்காதவர்கள் தயவு செய்து படிக்க வேண்டாம் ஸ்கிப் பண்ணி விடவும் அல்லது 12B பார்த்து விட்டு இந்த கதையை படிக்கலாம்

நன்றி !​

கதைக்குள் போகலாமா....!

[mandothari]

Wifescuck
சூப்பரான அப்டேட் நண்பா.. சந்திர பிரபாவை விட மலர் தனது அன்பு கணவர் கரும்பண்ணி ரஞ்சித் கிஷோர் மேல் வைத்திருக்கும் காதலும் அவனின் உடல் மேல் வைத்திருக்கும் காமமும் அருமை..சில அழகான இளவயது பெண்களுக்கு ரஞ்சித் கிஷோர் மாதிரி வியர்வை நாத்தம் எடுத்த கருப்பு காண்டாமிருகங்களை பிடிக்க தான் செய்கிறது அது போன்ற உடல்களின் மேல் அளவில்லா காமம் வைத்திருக்கிறார்கள்..கடைசி ட்விஸ்ட் சூப்பர் அந்த வீடியோவில் இருப்பது மலர் தான் போல.. தொடர்ந்து எழுதுங்கள் நண்பா ஆவலுடன் காத்திருக்கிறார்கள்

[mandothari]

கதையின் மையக்கரு வித்தியாசமானது. ஒரே நாளில் தந்தைக்கும் மகனுக்கும் திருமணம்; அதுவும் மணமகளாக வந்த தாயும் மகளும் ஒரே வீட்டில் மருமகள்களாகவும் மனைவிகளாகவும் மாறுவது என நகைச்சுவை, காதல், வெட்கம், எதிர்பாராத திருப்பங்கள் நிறைந்த திரைக்கதை

இரண்டு ஜோடிகளுமே வயது வந்தவர்கள் என்றும், இருவரின் திருமணமும் முழு சம்மதத்துடன் நடைபெறுகிறது 

தலைப்பு: இரண்டு முதலிரவுகள்
வகை: காதல் – நகைச்சுவை – குடும்ப ரொமான்ஸ்

காட்சி 1 – சண்முகத்தின் வீடு – இரவு
திருமணம் முடிந்து வீடு முழுவதும் அலங்கரிக்கப்பட்டிருக்கிறது.

சண்முகம் தனது மகன் ஷியாமைப் பார்த்து சிரிக்கிறார்.

சண்முகம்: என்னடா ஷியாம்... இன்னைக்கு நம்ம ரெண்டு பேருக்கும் ஒரே நாள்ல கல்யாணம். எப்படி இருக்கு?

ஷியாம்: எனக்குப் பயமா இருக்கு அப்பா!

சண்முகம்: எதுக்குடா?

ஷியாம்: உங்களுக்கு மாமியார் கிடைச்சிருக்காங்க. எனக்கு மாமியார் கிடைச்சிருக்காங்க. ஆனா நம்ம ரெண்டு பேருக்கும் உறவுமுறை எப்படி சொல்லப் போறோம்னுதான் தெரியல!

இருவரும் சிரிக்கிறார்கள்.

காட்சி 2 – ஷியாம் மற்றும் சுந்தரியின் படுக்கையறை

அறை முழுவதும் மல்லிகைப்பூ வாசம். சுந்தரி வெட்கத்துடன் கட்டிலின் ஓரத்தில் அமர்ந்திருக்கிறாள்.

ஷியாம் மெதுவாக அறைக்குள் வருகிறான்.

ஷியாம்: என்ன சுந்தரி... இன்னும் என்னைப் பார்த்து பயப்படுறீங்களா?

சுந்தரி: பயமில்லை. கொஞ்சம் புதுசா இருக்கு.

ஷியாம்: எனக்கும் புதுசுதான். ஆனால் உங்களைப் பார்த்ததும் பழகின மாதிரி தோணுது.

சுந்தரி: உங்களுக்கு நான் அம்மா வயசுல இருக்கேன்.

ஷியாம்: வயசு என்பது காலண்டரில் இருக்கிற எண். மனசுக்குப் பிடித்தவங்க அருகில் இருக்கும்போது அந்த எண் தெரியாது.

சுந்தரி புன்னகைக்கிறாள்.

சுந்தரி: பேச்சைப் பாருங்க... கல்யாணத்துக்கு முன்னாடி இவ்வளவு பேசலையே!

ஷியாம்: அப்போ பெண் பார்க்க வந்தேன். இப்போ என் வாழ்க்கையைப் பார்க்கிறேன்.

அவன் அவளருகில் அமர்கிறான்.

ஷியாம்: உங்க கையைப் பிடிக்கலாமா?

சுந்தரி வெட்கத்துடன் கையை நீட்டுகிறாள்.

அவன் அவளது கையை மென்மையாகப் பிடிக்கிறான்.

சுந்தரி: இந்த வயசுல எனக்கும் இப்படியொரு காதல் கிடைக்கும்னு நினைக்கவே இல்லை.

ஷியாம்: எனக்கு உங்களைப் பிடித்தது உங்கள் அழகுக்காக மட்டுமில்லை. உங்கள் மனசுக்காகவும்.

அவன் அவளை அன்புடன் அணைத்துக்கொள்கிறான். சுந்தரியும் அவனை அணைத்துக்கொள்கிறாள்.

சுந்தரி: இவ்வளவு இறுக்கமா அணைச்சா எப்படி மூச்சு விடுறது?

ஷியாம்: உங்களைப் பிரிஞ்சிருந்த நாட்களுக்கான மூச்சையெல்லாம் இப்போ ஒரே தடவையா எடுத்துக்கிறேன்!

இருவரும் சிரிக்கிறார்கள்.

ஷியாம் அவளது நெற்றியில் முத்தமிடுகிறான். அவள் வெட்கத்துடன் கண்களை மூடுகிறாள்.

சுந்தரி: நெத்தியில் மட்டும் தானா?

ஷியாம்: அடுத்த முத்தத்துக்கு அனுமதி கிடைக்குமா என்று காத்திருக்கிறேன்!

சுந்தரி சிரித்தபடி அவன் கன்னத்தில் முத்தமிடுகிறாள்.

கேமரா: இருவரும் அன்புடன் அணைத்துக்கொள்ளும் காட்சியுடன் மெதுவாக மங்குகிறது.

காட்சி 3 – சண்முகம் மற்றும் சுமதியின் படுக்கையறை

சுமதி கண்ணாடி முன் அமர்ந்து தனது கூந்தலைச் சரிசெய்து கொண்டிருக்கிறாள்.

சண்முகம் அறைக்குள் வருகிறார்.

சண்முகம்: சுமதி... என்ன யோசனை?

சுமதி: ஒன்றுமில்லைங்க.

சண்முகம்: கல்யாணம் முடிந்த பிறகும் என்னைப் பார்த்து வெட்கப்படுறீங்களே!

சுமதி: வெட்கம் இல்லாம எப்படி இருக்க முடியும்?

சண்முகம்: அப்படின்னா இந்த வெட்கத்தை நான் கொஞ்சம் கொஞ்சமா குறைக்கட்டுமா?

சுமதி சிரிக்கிறாள்.

சண்முகம் அவளருகில் அமர்கிறார்.

சண்முகம்: உன்னிடம் ஒரு விஷயம் கேட்கணும்.

சுமதி: கேளுங்க.

சண்முகம்: இந்தத் திருமணத்தில் உனக்கு ஏதாவது தயக்கம் இருக்கா?

சுமதி: இல்லைங்க. நீங்க என்னை மதிக்கிற விதம் எனக்குப் பிடிச்சிருக்கு.

சண்முகம்: அப்படின்னா இனிமேல் உன் சந்தோஷம்தான் என்னோட முதல் கடமை.

அவர் அவளது கையைப் பிடிக்கிறார்.

சுமதி: இவ்வளவு அன்பு காட்டினா நான் என்ன செய்வேன்?

சண்முகம்: பதிலுக்கு கொஞ்சம் அன்பு கொடு. வட்டியெல்லாம் வேண்டாம்!

இருவரும் சிரிக்கிறார்கள்.

சுமதி: உங்களுக்கு ரொம்ப குறும்பு!

சண்முகம்: கல்யாணம் ஆன பிறகுதான் குறும்பு ஆரம்பிக்கணும்னு ஏதாவது சட்டம் இருக்கா?

சுமதி வெட்கத்துடன் அவரது தோளில் சாய்கிறாள்.

சண்முகம் அவளது நெற்றியில் முத்தமிடுகிறார். அவள் அவரது கன்னத்தில் முத்தமிடுகிறாள்.

சண்முகம்: இந்த இரவு சீக்கிரம் முடியக்கூடாது போல இருக்கே!

சுமதி: அப்படின்னா கடிகாரத்தைப் பார்க்காதீங்க!

இருவரும் சிரித்தபடி அணைத்துக்கொள்கிறார்கள்.

கேமரா: ஜன்னல் வழியாக வரும் நிலவொளியில் இருவரின் நிழல்கள் ஒன்றாக இணைகின்றன.

காட்சி 4 – இரண்டு அறைகளுக்கும் இடையிலான நகைச்சுவை
இரவு நேரம்.

ஷியாம் தண்ணீர் குடிக்க வெளியே வருகிறான். அதே நேரத்தில் சண்முகமும் வெளியே வருகிறார்.

ஷியாம்: என்னப்பா... தூக்கம் வரலையா?

சண்முகம்: உனக்கும்தானே வரல?

ஷியாம்: நம்ம ரெண்டு பேருக்கும் ஒரே பிரச்சினை போல!

சண்முகம்: என்ன பிரச்சினை?

ஷியாம்: கல்யாணத்துக்கு முன்னாடி வாழ்க்கை எப்படி இருக்கும்னு யோசிச்சோம். இப்போ தூங்கவே நேரம் இல்லையே!

சண்முகம் சிரித்துவிட்டு மகனின் தோளில் தட்டுகிறார்.

சண்முகம்: சரி, நாளையிலிருந்து வீட்டில் யாரு யாருக்கு என்ன உறவுன்னு ஒரு பட்டியல் போடணும்!

ஷியாம்: அதைவிட முக்கியம் அப்பா...

சண்முகம்: என்னடா?

ஷியாம்: இனிமேல் உங்களை அப்பான்னு கூப்பிடும்போது, என் மனைவியைப் பார்த்து அம்மான்னு சொல்லிடக்கூடாது!

இருவரும் சிரித்துக்கொண்டே தங்கள் அறைகளுக்குச் செல்கிறார்கள்.

இறுதிக்காட்சி
இரண்டு அறைகளிலும் புதுமணத் தம்பதிகள் மகிழ்ச்சியுடன் இருக்கிறார்கள்.

ஒரு அறையில் சுந்தரி ஷியாமின் தோளில் சாய்ந்திருக்கிறாள்.

மற்றொரு அறையில் சுமதி சண்முகத்தின் கையைப் பிடித்திருக்கிறாள்.

The End :

"காதலுக்கு வயது தடையில்லை... உறவுகளுக்குப் பெயர்கள் பல இருக்கலாம். ஆனால் அன்பும் மரியாதையும் மனம் நிறைந்த சம்மதமும் இருந்தால், வாழ்க்கையின் எந்தப் புதிய அத்தியாயமும் அழகானதாக மாறும்!"