[vivastra]

హాయ్ మిత్రులారా నేను ఇంతకముందు కోరిక అనే కథ మొదలుపెట్టాను, కానీ అది పోస్ట్ అయిందో లేదో అన్న అనుమానంతో కొన్ని రోజులు ఎదురు చూసాను కానీ థ్రెడ్ కనపడకపోయేసరికి పోస్ట్ అవ్వలేదేమో అని ఈ సైట్ వైపు రావటం ఆపేసాను. కానీ ఇందాక యదాలాపంగా ఓపెన్ చేస్తే థ్రెడ్ కూడా పోస్ట్ అయి ఉంది. కాకపోతే ఆ స్టోరీ ప్లాట్ ఏంటని గుర్తు రావట్లేదు. అంతలోపు నా మనసుకి తట్టిన మరొక ఆలోచనని ఇలా మీ ముందు పెడుతున్నాను.

ఈ కథలో ముందు ముందు కొంచెం ఎక్స్ట్రీం సెక్స్ సీన్స్ ఉంటాయి. అవి నచ్చని వాళ్ళు మధ్యలోనే కథని చదవటం ఆపేయండి. నచ్చినవాళ్లు కంటిన్యూ చేయండి.

[vivastra]

"ట్రింగ్ ట్రింగ్" అంటూ అలారం మొగటంతో బద్ధకంగా నిద్ర లేచింది జాహ్నవి. మొగుతున్న అలారాన్ని ఆపి మళ్ళీ బెడ్ మీద పడుకుంది. 

"ఇంకా ఎంతసేపు పడుకుంటావే టైం చూడు 9 అయింది త్వరగా రెడీ అవ్వు" అంది రవళి అప్పుడే బాత్ రూమ్ నుండి బయటకు వస్తూ.

"ఏంటి అప్పుడే 9 అయిందా?" అంది జాహ్నవి కంగారుగా గడియారం వైపు చూస్తూ. అప్పుడు గుర్తొచ్చింది తనకి ఉదయం అలారం మొగితే దానిని ఆపేసి మళ్ళీ 9 కి అలారం పెట్టిన సంగతి.

క్షణం ఆలస్యం చేయకుండా బెడ్ దిగి, రవళి ని పక్కకి నెట్టి బాత్ రూమ్ లోకి దూరింది. శుభ్రంగా స్నానం పూర్తి చేసుకుని అద్దం ముందుకి వచ్చి నిలబడింది. అద్దంలో తడిసిన తన ముంగురులు ముందుకు పడుతూ తన మొహాన్ని కొంచెం కప్పేస్తూ తన అందమైన మొహాన్ని దాస్తూ ఉన్నాయి. తన చేతిని పైకి లేపి వాటిని పట్టుకుని తన చెవి వెనుక వేసుకుంది. ఆ క్షణం తన అందమైన మొహం అద్దంలో పూర్తిగా కనపడింది. తన ఛాయకి ఎలాంటి మేకప్ అవసరం లేదు కానీ తన ఉద్యోగంలో దానికి ఇంపార్టెన్స్ ఉంది కాబట్టి వైట్ టోన్ పౌడర్ తీసుకొని మెల్లగా మొహానికి అప్లై చేసుకుంది. పక్కనే ఉన్న ఐ లైనర్ తీసుకొని తన గుండ్రని కళ్ళకి దిష్టి తగలకుండా రాసుకుంది. తన లేత గులాబీ రంగు పెదాలని కప్పేసేలా నిండు గులాబీ రంగు లిప్స్టిక్ పులుముకుంది. మొహంలో ఎలాంటి వెలితి కనపడకుండా నల్లని స్టికర్ ఒకటి రెండు కనుపాపల మధ్యలో పెట్టుకుని బయలుదేరటానికి సిద్ధంగా ఉంది. తను సేల్స్ గర్ల్ టీ షర్ట్, ప్యాంటు లో ఉన్నా సరే తన అందం మాత్రం మగాళ్ల మతిపోగొట్టేలా ఉంది. 

"అయిందా?" అంది రవళి రూమ్ బయట ఎదురు చూస్తూ.

"హా అయిందే వస్తున్నాను" అంది జాహ్నవి.

జాహ్నవి బయటకు రావటంతో రూమ్ లాక్ చేసి కిందకి నడిచారు ఇద్దరు. 

"పదవే ఆకలి దంచేస్తుంది" అంది జాహ్నవి

"ఇంకాస్త లేట్ గా లేవాల్సింది తిని వెళ్ళేవాళ్ళం" అంది రవళి వెటకారంగా

"హీహీహీ" అంటూ చిలిపిగా నవ్వింది జాహ్నవి.

ఇద్దరు టిఫిన్ చేసి ఏవేవో మాట్లాడుకుంటూ మెల్లగా తాము పనిచేస్తున్న డిసైనర్ కలెక్షన్ స్టోర్ దగ్గరికి నడిచారు. వాళ్ళు వెళ్లేసరికే స్టోర్ ఓపెన్ అయి ఉంది. 

"ఆ మేనేజర్ గాడి కంట పడకు" అంది రవళి నక్కి నక్కి చూస్తూ.

లోపల ఉన్న మేనేజర్ ఆకాష్ తమని చూడట్లేదు అని తెలిసి వేగంగా స్టోర్ లోకి వెళ్లారు ఇద్దరు. సైలెంట్ గా వాళ్ళ వాళ్ళ ప్లేసెస్ లోకి వెళ్లి పని చేయటం మొదలుపెట్టారు. కాసేపటికి ఆకాష్ తన కేబిన్ నుండి బయటకు వచ్చి ఎదురుగా ఉన్న జాహ్నవిని చూసి

"జాహ్నవి ఆ మ్యానికిన్ కి కొత్తగా వచ్చిన డ్రెస్ వెయ్యి" అన్నాడు.

జాహ్నవి సరే అని కొత్త స్టాక్ లో నుండి ఒక కాస్ట్లీ వైట్ గౌన్ బయటకు తీసింది. దాని మీద కళ్ళు మిరిమిట్లు కొల్పేలా ఆ గౌన్ అందాన్ని ఇంకా పెంచేలే డిజైన్ ఉంది. గౌన్ ని చేత్తో తనివి తీరా తడిమింది. 

"ఇలాంటి గౌన్ ఎప్పటికి కొంటానో ఏమో?" అనుకుంది మనసులో. ఒకవేళ అది కొనాలని ఉన్నా తనకి వచ్చే జీతం మొత్తం పెట్టినా అది రాదు అనుకుంది దాని మీద ఉన్న రేట్ చూసి.

"ఏంటే బాగా నచ్చినట్టు ఉంది, అంతలా చూస్తున్నావ్?" అంది రవళి.

"నచ్చినా ఏం చేస్తాం కొనలేం కదా" అంది జాహ్నవి కొంచెం బాధ నిండిన గొంతుతో.

"బాధ పడకులే నీకు వచ్చే వాడు కొనిస్తాడు లే" అంది రవళి నవ్వుతూ

"హీహీ అయిందా నీ పని ఎప్పుడు ఇదే మాట నీకు" అంది జాహ్నవి కొంచెం అసహనంగా

"ఎందుకే అంత కోపం, ఎప్పటికైనా చేసుకోవాల్సిందేగా?" అంది రవళి నవ్వుతూ

"దానికి ఇంకా టైం ఉందిలే, అయినా వాడు ఎక్కడ ఉన్నాడో ఏమోలే" అంది జాహ్నవి మెల్లగా

అలా మెల్లగా మ్యానికెన్ కి ఆ గౌన్ వేసి సేల్స్ చేయటం మొదలుపెట్టింది. స్టోర్ రద్దీగా ఉండకపోయినా వచ్చిన కస్టమర్ ని మాత్రం బయటకు వెళ్లకుండా చూసుకోవాలి, అదే అక్కడ ఉన్న ప్రతీ సేల్స్ గర్ల్ కి ఉన్న పెద్ద టాస్క్. చూస్తుండగానే భోజనం సమయం వచ్చింది. పైన ఎటుతిరిగి సేల్స్ వాళ్ళకి భోజనం స్టోర్ వాళ్ళే తెప్పిస్తారు కాబట్టి జాహ్నవి, రవళి ఇద్దరు తినటానికి వెళ్లారు. ఇంతలో జాహ్నవి ఫోన్ మోగింది. ఎవరా అని చూస్తే తన తండ్రి మాధవరావు. వెంటనే ఫోన్ లిఫ్ట్ చేసి చెవి దగ్గర పెట్టుకుంది. 

"నాన్న" అంది ప్రేమగా

"అమ్మా తిన్నావా?" అన్నాడు మాధవరావు

"హా తింటానికి ఇప్పుడే వచ్చాను నాన్న" అంది జాహ్నవి

"మీ పిన్నే నిన్ను మంచిగా చూసుకుని ఉంటే నీకు ఈ బాధలు వచ్చేవి కావురా అంతా నేను చేసిన తప్పు" అన్నాడు మాధవరావు బాధ పడుతూ

అది విన్న జాహ్నవి కూడా కొంచెం బాధ పడింది. ఇది తనకి ఎప్పుడు ఉండేదే. చిన్నప్పుడే తన తల్లి చనిపోతే ఆడపిల్లకి అండగా ఉంటూ అమ్మలా చూసుకుంటుందని చుట్టాలు గొడవ పెట్టటంతో తప్పక మరొక పెళ్లి చేసుకున్నాడు మాధవరావు. మొదట్లో తన పిన్ని బాగానే చూసుకునేది కానీ మెల్లమెల్లగా తనలో ఎందుకో మార్పు వచ్చింది. అదిగాక ఆమెకి అబ్బాయి పుట్టిన దగ్గర నుండి జాహ్నవిని పూర్తిగా దూరం పెట్టటం మొదలుపెట్టింది. ఇంట్లో పనులు మొత్తం చేయించేది. చదువు కూడా సరిగ్గా చదవనిచ్చేది కాదు. దాంతో కేవలం ఇంటర్ వరకు చదివి ఇక చదువుని మధ్యలోనే ఆపేసింది. జాహ్నవి పడుతున్న టార్చర్ చూసి హైదరాబాద్ లో పనిచేసుకుంటున్న తన స్నేహితురాలు రవళి, జాహ్నవికి కూడా తన దగ్గరే ఉద్యోగం చూసి రమ్మని పిలిచింది. 15000 జీతం కావటంతో, అటు ఇంట్లో పిన్ని బాధ తట్టుకోలేక తన తండ్రి మాధవరావు దగ్గర మొండిగా పట్టుపట్టి హైదరాబాద్ వచ్చేసింది. ఏ పండగకో, పబ్బానికో మాత్రమే ఇంటికి వెళ్ళేది.

"బాధ పడకండి నాన్న, నాకేం నేను బాగానే ఉన్నాను. అసలు మీరు తింటున్నారా?" అంది జాహ్నవి.

"నేను బాగానే తింటున్నా అమ్మ" అన్నాడు మాధవరావు

"తమ్ముడు, పిన్ని ఏం చేస్తున్నారు?" అంది జాహ్నవి

"వాళ్లకేం బాగానే ఉన్నారులే నన్ను చంపుకుతింటూ" అన్నాడు మాధవరావు.

"అబ్బా అలా మాట్లాడొద్దు అని చెప్పా కదా నాన్న" అంది జాహ్నవి.

"వాళ్ళు నిన్ను సరిగ్గా చూసుకోకపోయినా వాళ్ళమీద ఒక్క మాట కూడా పడనివ్వవు" అన్నాడు మాధవరావు.

"వదిలేయండి నాన్న" అంది జాహ్నవి

"త్వరగా ఆ మూడు ముళ్ళు ఏదో వేయించుకుంటే నేను కూడా ప్రశాంతంగా ఉంటాను రా" అన్నాడు మాధవరావు.

"నాన్న చెప్పాను కదా అప్పుడే, ఇప్పుడల్లా అదేం వద్దని" అంది జాహ్నవి

"అలా కాదురా, నీ పెళ్లి అయిపోతే నా బాధ్యత, బాధ రెండు తీరిపోతాయి" అన్నాడు మాధవరావు.

"సరే నేను ఉంటాను నాన్న" అంది జాహ్నవి

తనకి కోపం వచ్చింది అనుకున్న మాధవరావు మెల్లగా మాట మారుస్తూ "సరే రా ఇంతకీ డబ్బులు ఉన్నాయా, పంపనా?" అన్నాడు

"ఉన్నాయి నాన్న" అంది జాహ్నవి

"అవసరం అయితే అడుగు రా" అన్నాడు మాధవరావు.

"హా నాన్న, నువ్వు జాగ్రత్త" అంటూ కాల్ ముగించింది.

"ఏంటే పెళ్లి టాపిక్ ఆ?" అంది రవళి నవ్వుతూ అన్నం తింటూ

"తెలిసిందేగా ఎప్పుడు ఇదే మాట" అంది జాహ్నవి

"చేసుకోవే, నీ అందానికి మహేష్ బాబులాంటి వాడు వస్తాడు" అంది చిలిపిగా నవ్వుతూ

"మూసుకొని తినవే ముందు" అంది జాహ్నవి చిరుకోపంగా

మెల్లగా ఇద్దరు తింటూ ఉన్నారు.

"అవునే ఆ నీరజని చూసావా?" అంది రవళి

"ఎవరు పోయిన నెలలో కొత్తగా చేరిన ఆంటీ యే కదా?" అంది జాహ్నవి

"హా అవునే" అంటూ రవళి చుట్టూ చూసి ఎవరు తమని గమనించట్లేదు అని నిర్దారించుకుని "వచ్చిన దగ్గర నుండి ఒక్కసారి కూడా సేల్ చేయలేదు అయినా కానీ ఆ ఆకాష్ గాడు ఒక్కసారి కూడా తనని ఏమనలేదు. ఇందాక కూడా చూడు ఒక కస్టమర్ ని పోగొట్టింది. అదే మనం చేసి ఉంటే ఈ పాటికి ఇద్దరి మీద పిచ్చి కుక్కలా పడేవాడు" అంది రవళి అక్కసుగా

"అదేనే నాకు అర్థం కావట్లేదు" అంది జాహ్నవి

"ఏమోనే నాకు ఇద్దరి మీద అనుమానంగా ఉంది" అంది రవళి

"ఏం అనుమానమే?" అంది జాహ్నవి

"ఇద్దరి మధ్య ఆ సంబంధం ఉందని" అంది మెల్లగా

అది విని జాహ్నవి బుగ్గలు సిగ్గుతో ఎర్రగా అయ్యాయి. "ఛీ ఆపవే అలా ఏం ఉండదు" అంది.

"నీ మొహం, నేనే కాదు మిగతావాళ్ళు కూడా అలానే అనుకుంటున్నారు" అంది రవళి

"ఏమోనే అయినా ఆవిడ వయసు ఒక 35 ఉంటాయి, వాడి వయసు ఎంత ఒక 28 లేదా 29 అంతేగా, అలాంటిది ఇద్దరి మధ్య ఆ సంబంధం అంటేనే...." అంది జాహ్నవి వింతగా మొహం పెట్టి

"ఈ రోజుల్లో అవన్నీ చాలా కామన్ యే, అంతదాక ఎందుకు? మన ఇంటి ఎదురు పద్మ ఉంది కదా?" అంది రవళి

"హా" అంది జాహ్నవి

"తన కొడుకు ఫ్రెండ్ తో" అంది రవళి

"నువ్వెప్పుడు చూసావే?" అంది జాహ్నవి

"మొన్న నేను, దినేష్ మిడ్ నైట్ షో నుండి వచ్చాం కదా, అప్పుడు చూసాను వాడు మెల్లగా ఇంట్లోకి వెళ్ళటం" అంది రవళి

"ఏమోనే అయినా నువ్వు కూడా ఏం తక్కువ కాదుగా, ఆ దినేష్ తో పెళ్లికి ముందే అన్నీ కానిచ్చేసావు కదా" అంది జాహ్నవి

"మేమంటే రేపో, మాపో పెళ్లి చేసుంటేమే అందుకే వాడేం అడిగినా కాదనడకుండా ఇచ్చేసా. అయినా రేపు నీకు కూడా ఒక లవర్ వచ్చాడు అనుకో వాడు అడిగితే ఇవ్వవా ఏంటి?" అంది రవళి, జాహ్నవి తొడ మీద గిల్లి.

"ఛీ ఆపవే" అంది జాహ్నవి సిగ్గు పడుతూ

"ఏంటి సిగ్గే" అంది రవళి నవ్వుతూ

అలా ఇద్దరు తినటం పూర్తి చేసారు. తిరిగి మళ్ళీ పనిలో మునిగిపోయారు. రాత్రి 10:30 అవుతుంది అనగా స్టోర్ క్లోజ్ అయింది. జాహ్నవి, రవళి ఇద్దరు స్టోర్ నుండి బయటకి వచ్చారు. రూమ్ అక్కడ నుండి దగ్గరే అవటంతో ప్రతీరోజు నడుచుకుంటూనే వెళ్తారు. దారిలో టిఫిన్ పార్సెల్ చేయించుకుని నడుస్తూ ఉన్నారు. ఇంతలో వెనుకగా విజిల్ వేసుకుంటూ ఎవరో వస్తున్న సౌండ్ వినపడింది.

"నీకు మహేష్ బాబు లాంటి వాడు వస్తాడు అనుకుంటే ఈ సంపూర్ణేష్ గాడి గోల ఏంటే?" అంది రవళి విసుగుగా.

"ఏమోనే సిగ్గులేని వెధవ వాడు" అంది జాహ్నవి కూడా కోపంగా

జాహ్నవి వెనుక వెనుక వస్తున్న వాడి పేరు సురేష్, ఈ వీధిలో చిల్లరగా తిరుగుతూ ఉంటాడు. ఇంతకముందు రవళిని గోకాలని చూసాడు కానీ తన బాయ్ఫ్రెండ్ దినేష్ వచ్చి నాలుగు పీకిన తర్వాత మానుకున్నాడు. ఆ తర్వాత రవళి పక్కన కొత్తగా వచ్చిన జాహ్నవిని చూసి వాడి మతిపోయింది. అప్పటి నుండి వెంట పడుతూనే ఉన్నాడు. మెల్లగా ఇద్దరు వాడిని తిట్టుకుంటూ ఇంటికి చేరుకున్నారు. రవళి కాసేపు దినేష్ మాట్లాడి ఫోన్ మాట్లాడి వచ్చింది. ఇద్దరు స్నానం చేసి, తెచ్చుకున్నది తిని పడుకున్నారు.

మరుసటిరోజు ఉదయాన్నే జాహ్నవి లేచేసరికి రవళి ఫోన్ మాట్లాడుతూ ఉంది.

"తప్పదా?" అంది మెల్లగా

"హ్మ్ సరే ఇంకేం చేస్తాను" అంది మళ్ళీ. ఫోన్ పెట్టేసి వెనక్కి తిరిగి జాహ్నవిని చూస్తూ

"ఈ రోజు నేను స్టోర్ కి రానే" అంది

"ఏమైంది?" అంది జాహ్నవి

"దినేష్ బయటకు వెళ్దాం అంటున్నాడు" అంది రవళి

"ఛీ నీ సావు నువ్వు సావు" అంటూ సిగ్గుగా బాత్రూమ్ లో దూరింది జాహ్నవి.

తను కూడా అందరిలాంటి అమ్మాయే. ఇప్పటికే 24 ఏళ్ళు వచ్చాయి. అందరికి ఉన్న కోరికలు తనకి కూడా ఉన్నాయి కానీ బయట ఎలాంటి వాళ్ళు ఉన్నారో అనుకుంటూ భయపడి ఎప్పుడు ముందడుగు వేయలేదు. ఎంతోమంది తన వెనుక పడ్డా కూడా ఎప్పుడు వాళ్ళని పట్టించుకున్నది లేదు. ఒక్కొక్కసారి ఇంట్లో వాళ్ళు చెప్పినట్టు పెళ్లి చేసుకుంటే బాగుంటుందా అనుకుంటుంది కానీ మళ్ళీ ఎలాంటి వాడు వస్తాడో అన్న భయం మాత్రం తనని ఆపుతూ ఉంది. 

బాత్రూమ్ లో ఎదురుగా ఉన్న అద్దంలో బంగారు రంగులో మెరిసిపోతున్న తన నగ్న దేహాన్ని చూసుకుంటూ

"ఎక్కడ ఉన్నావో ఏమో కానీ ఈ అందాలు మొత్తం నీకోసం ఎదురు చూస్తూ ఉన్నాయిరా" అనుకుంది జాహ్నవి మనసులో. 

మెల్లగా స్నానం పూర్తి చేసి బయటకి వచ్చింది. ఎప్పటిలానే తన పిరుదులు తాకే నల్లని పట్టు లాంటి కురులని చుట్టలా చుట్టుకుని ముడివేసి దానికి నల్లని పౌచ్ ఒకటి పెట్టింది. తన యూనిఫామ్ తీసుకొని వేసుకుని రూమ్ నుండి బయటకి వచ్చింది. చుట్టూ చూసింది. హమ్మయ్య ఆ దరిద్రుడు లేడు అనుకుంటూ నడవడం మొదలుపెట్టింది. దారిలో టిఫిన్ చేసి స్టోర్ కి చేరుకుంది. 

ఎప్పుడు పెద్దగా గమనించలేదు కానీ ఈ రోజు నీరజ ని గమనించింది జాహ్నవి. రవళి చెప్పినట్టు అసలు సరిగ్గా పని చెయ్యట్లేదు. వచ్చిన ఇద్దరు కస్టమర్స్ ని కూడా కొనకముందే బయటకి పంపింది. కానీ ఆకాష్ అసలు ఏం పట్టనట్టు ఉన్నాడు. కొంపదీసి రవళి చెప్పింది నిజమేనా ఏంటి? అనుకుంది.

సాయంత్రం స్టోర్ క్లోజ్ చేసే టైం దగ్గర పడింది. ఈ రోజు స్టాక్ సర్దే పని జాహ్నవిది. మెల్లగా ఒక్కొక్కరు వెళ్ళటం మొదలుపెట్టారు. పైన ట్రయిల్ రూమ్ లో ఏమన్నా స్టాక్ ఉందేమో అని పైన ఫ్లోర్ కి వెళ్లి ట్రయిల్ రూమ్స్ వైపు వెళ్ళింది. అంతే సడెన్ గా

"ఆఆహ్...." అన్న ఆకాష్ అరుపు వినపడింది.

ఒక్కక్షణం జాహ్నవి గుండె అదిరినంత పనైంది. 

"ఏం చీకుతున్నావే నీరు" అన్న మరొక మాట కూడా వినపడింది. 

అది విని జాహ్నవి గుండె వేగంగా కొట్టుకోసాగింది. కిందకి వెళ్ళిపోదాం అనుకుంది కానీ తన అడుగు ముందుకు పడట్లేదు. చూడు చూడు అంటూ తనలో కోరిక తనని ఉక్కిరి బిక్కిరి చేస్తుంది. మెల్లగా ధైర్యం చేసి ముందుకి వెళ్ళింది. ఎలాంటి చప్పుడు చేయకుండా తన తలని చాటుగా ముందుకి నెట్టింది. అంతే అక్కడ ఉన్న దృశ్యం చూసి జాహ్నవి గొంతులో తడి ఆరిపోయింది. 

ఆకాష్ అక్కడ ఉన్న గోడకి ఆనుకుని కళ్ళు మూసుకుని ఉన్నాడు. అతని ముందు నీరజ మోకాళ్ళ మీద కూర్చుని ఉంది. ఆకాష్ చేయి నీరజ తల మీద ఉంది. ఆమె తల ముందుకి, వెనక్కి ఊగుతూ ఉంది. అది చూసి అక్కడ ఏం జరుగుతుందో జాహ్నవి కి అర్థం అయింది. అప్పుడప్పుడు రవళి వీటి గురించి చెప్తే అసహ్యం అనుకునేది కానీ ఇప్పుడు తన కళ్ళ ముందు నీరజ అలా చేస్తుంటే తెలియకుండానే తన ఒళ్ళంతా ఏదోలా అయిపోతుంది. 

"ఆఆఆహ్..........." అంటూ ఆకాష్ మరోసారి అరిచాడు.

ఆ అరుపుతో జాహ్నవి ఈ లోకంలోకి వచ్చింది. కళ్ళు నలుపుకుని ముందుకి చూసింది, ఆకాష్ కళ్ళు తెరిచి ఉండటం చూసి భయంగా వెనక్కి జరిగింది. ఆకాష్ తనని చూడలేదు.

"అంత త్వరగా కార్చేసావు రా ఏంటి ఈ రోజు?" అంది నీరజ

ఆకాష్ ని పట్టుకుని రా అంటుంది ఏంటి అనుకుంది జాహ్నవి

"మరి అంత కసిగా చీకావే ఈ రోజు నువ్వు" అన్నాడు ఆకాష్

ఏంటి వీళ్ళు మొగుడు పెళ్ళాలు అనుకుంటున్నారా? ఇలా మాట్లాడుకుంటున్నారు అనుకుంది జాహ్నవి.

"మరి దీని ఆకలి ఎప్పుడు తీరుస్తావ్?" అన్న నీరజ మాట వినపడింది.

"రేపు నీదే కదా సర్దే డ్యూటీ, రేపు కసి తీరా దీనిని వాయిస్తాను" అన్నాడు ఆకాష్.

"సరే అయితే వెళ్దామా?" అంది నీరజ

అది విని వెంటనే కిందకి వచ్చేసింది జాహ్నవి.

ఎందుకో తన గుండె అంతా ధడ ధడగా ఉంది. కాసేపటికి నీరజ, ఆకాష్ కిందకి వచ్చారు.

"జాహ్నవి అయిందా నీ పని" అన్నాడు

"హా అయింది సార్" అంది జాహ్నవి

"సరే నువ్వు వెళ్ళు" అన్నాడు ఆకాష్

జాహ్నవి సరే అని అక్కడ నుండి వెళ్ళిపోయింది. దారిలో మనసంతా ఒకటే ఆలోచన అసలు వీళ్ళేంటి ఇలా ఉన్నారు అని. మెల్లగా రూమ్ చేరుకుంది. కానీ రవళి మాత్రం లేదు. ఫోన్ తీసుకొని రవళికి కాల్ చేసింది కానీ తను లిఫ్ట్ చేయలేదు. తన దగ్గర ఉన్న స్పెర్ కీ తో రూమ్ లాక్ ఓపెన్ చేసి లోపలికి వెళ్ళింది. 

[vivastra]

స్నానం చేద్దామని బాత్ రూమ్లోకి వెళ్ళబోతుంటే ఫోన్ మోగింది. ఎవరా అని చూస్తే రవళి దగ్గర నుండి వెంటనే ఫోన్ లిఫ్ట్ చేసి

"ఏంటే ఇంకా రాలేదు" అంది జాహ్నవి

"ఈ రోజు ఇక్కడే ఉండమని గొడవ చేస్తున్నాడే. ఇప్పుడే తింటానికి ఎమన్నా తీసుకొని వస్తాను అంటూ బయటకు వెళ్ళాడు. ఇందాక నువ్వు ఫోన్ చేసినప్పుడు నా మీదనే ఉన్నాడు" అంది రవళి చిలిపిగా

"ఒసేయ్ నీ బూతు పురాణం నాకు చెప్పకు. రేపు కాకపోతే మరునాడు రా" అంది జాహ్నవి

"నీకు చెప్పిన అనవసరమే, దీంట్లో ఉన్న సుఖం అనుభవిస్తేనే తెలుస్తుంది. నాలా నువ్వు కూడా ఎవరినన్నా లవ్ చేయవే అంటే మాట వినవు లేదా ఇంట్లో వాళ్ళు చెప్పినట్టు పెళ్లి కూడా చేసుకోవు" అంది రవళి

"ఒసేయ్ నీకు దణ్ణం, నేను ఉంటాను అసలకే ఈ రోజు పని చేసి చేసి చిరాకుగా ఉంది" అంది జాహ్నవి

"ఇప్పుడే తను కూడా వచ్చాడు, మేము కూడా తిని ఇంకొక రౌండ్ వేసుకోవాలి బాయ్" అంటూ రవళి కూడా ఫోన్ కట్ చేసింది.

జాహ్నవి ఫోన్ పక్కన పెట్టి తన టవల్ తీసుకొని బాత్ రూమ్ లోకి వెళ్ళింది. చల్లని నీరు తన ఒంటి మీద పడుతుంటే ఏవేవో ఆలోచనలు తన మనసులో మెదులుతూ ఉన్నాయి.

'దీంట్లో ఉన్న సుఖం అనుభవిస్తేనే తెలుస్తుంది' అన్న రవళి మాట చెవిలో మారుమోగింది. నిజంగా దాంట్లో అంత సుఖం ఉంటుందా? అనుకుంది. తెలియకుండానే తన ఒళ్ళు వేడెక్కుతూ ఉంది. ముచ్చికలు గట్టి పడుతూ ఉన్నాయి. తనకి అప్పుడప్పుడు ఇలాంటి ఫీలింగ్ వచ్చిన కూడా ఎప్పుడు ఇంతలా ఇవి గట్టి పడలేదు. బహుశా స్టోర్ లో ఆకాష్, నీరజల యవ్వారం చూసినందుకు ఇలా అవుతుందా అనుకుంది. తన చేతిని పైకి లేపి వాటి గట్టిదనాన్ని తడిమి చూసింది. తన వేళ్ళు గట్టిపడిన ముచ్చికలకి తాకుతుంటే మాటల్లో చెప్పలేని సుఖం కలిగింది. వీటిని ఇలా తాకుతూంటే ఏంటి ఇంత హాయిగా ఉంది అనుకుంది జాహ్నవి. మెల్లగా ముచ్చికలని తడుముతూ, చేతి వేళ్ళతో పట్టుకుని లాగుతూ, నలుపటం మొదలుపెట్టింది. తను అలా చేస్తుంటే కింద తన పువ్వు దగ్గర ఏదో జిల జిలగా ఉంది.

మెల్లగా చనుమోనల మీద ఉన్న చేయి కిందకి జారింది. నిదానంగా బొడ్డు మీద నుండి పూ తొనల మీదకి వెళ్ళింది. రెండు పూ తొనలు చేతికి తగలగానే 

"మ్మ్మ్మ్" అంటూ నోటి నుండి వేడి నిట్టూర్పు వచ్చింది. 

పైన కలిగిన సుఖం కన్నా ఇప్పుడు ఇంకా ఎక్కువ సుఖం కలుగుతున్నట్టు జాహ్నవికి అనిపించింది. అలా నిదానంగా కళ్ళు మూసుకుని తన పూ తొనల మీద చేత్తో రుద్దుకుంటూ, పైన మరొక చేత్తో చనుమోనలని తడుముతూ ఉంది. చూస్తుండగానే తన పువ్వు నుండి రసాలు శ్రవించాయి. చేతికి తగిలిన తడిని చూసి కళ్ళు తెరిచింది. ఏదో కొంచెం జిగటగా అనిపించింది.

"ఛీ నేనేంటి ఇలా చేస్తున్నాను" అనుకుంటూ నీళ్లతో చేయి కడుక్కుని, వీటి గురించి ఇక ఆలోచించకూడదు అనుకుని స్నానం పూర్తి చేసింది. వచ్చేటప్పుడు తెచ్చుకున్న పార్సెల్ ఓపెన్ చేసి తినటం పూర్తి చేసింది. 

తనకి తెలియకుండానే ఈ రోజు శ్రవించిన పూ రసాల వలన ఒళ్ళంతా తేలికగా మారింది. దానికి తోడు నిద్ర కూడా ముంచుకుని వచ్చింది. అలానే వెళ్లి తన బెడ్ మీద వాలి నిద్రలోకి జారుకుంది.

మరుసటి రోజు రవళి పిలుపుకి కళ్ళు తెరిచింది జాహ్నవి. ఎప్పుడు వచ్చిందో ఏమో కానీ శుభ్రంగా స్నానం చేసి ఉంది తను.

"ఎప్పుడు వచ్చావే?" అంది జాహ్నవి

"నేను వచ్చి గంట అవుతుంది, త్వరగా లే డ్యూటీ కి టైం అవుతుంది" అంది రవళి

"మరి నువ్వెంటి ఈ డ్రెస్ వేసుకున్నావ్?" అంది జాహ్నవి.

"ఎందుకంటే ఈ రోజు కూడా నేను రావట్లేదు. నిన్నటి దెబ్బకి ఒళ్ళంతా పోట్లు పుట్టిపోతుంది. రాత్రి 3 గంటల వరకు అసలు వదలలేదు" అంది రవళి నవ్వుతూ

ఎప్పుడు ఇలాంటివి చెప్తే జాహ్నవికి చిరాకుగా అనిపించేది, కానీ ఈ రోజు ఎందుకో కొత్తగా నచ్చుతూ ఉంది. దానికి తోడు మళ్ళీ ఒళ్ళంతా వేడి మొదలైనట్టు అనిపించింది. 

"3 వరకు ఏం చేశారే?" అంది మెల్లగా

ఈ టాపిక్ మాట్లాడితే కస్సుమని లేచే జాహ్నవి ఈ రోజు ఇలా అడిగేసరికి రవళి ఆశ్చర్యపోయింది. చిలిపిగా నవ్వుతూ

"ఏం చేసామో మొత్తం చెప్పమంటావా?" అంది నవ్వుతూ

"నిన్ను..... " అంటూ జాహ్నవి చిలిపిగా రవళి భుజం మీద తట్టింది. 

"హాహా లే ఇక, టైం అవుతుంది" అంది రవళి

జాహ్నవి మెల్లగా పైకి లేచి స్నానానికి వెళ్ళింది. కాకపోతే నిన్నటిలా తన ముచ్చికలు గట్టి పడలేదు. హమ్మయ్య అనుకుంది మనసులో. ఇంతలో 'రేపు కసి తీరా దీనిని వాయిస్తాను ' అంటూ ఆకాష్, నీరజ కి చెప్పిన మాట గుర్తు వచ్చింది. దాంతో ఒక్కసారిగా అవి బిరుసెక్కాయి. అమ్మో ఇప్పుడు వీటిని కదిలిస్తే నిన్నటిలా అవుతుంది అసలకే బయట రవళి కూడా ఉంది అనుకుంటూ మెల్లగా స్నానం పూర్తి చేసి బయటకు వచ్చింది. రవళి వచ్చేటప్పుడు తీసుకొని వచ్చిన టిఫిన్ తినేసి స్టోర్ కి బయలుదేరింది. 

మనసంతా అవే ఆలోచనలు, ఒక పక్క రవళి మాటలు, మరొక పక్క ఆకాష్, నీరజల మాటలు. ఇంతలో సడెన్ గా విజిల్ వేస్తూ సురేష్, జాహ్నవి వెనుక రావటం మొదలుపెట్టాడు. దాంతో జాహ్నవి ఒక్కసారిగా ఈ లోకంలోకి వచ్చింది. వెనక్కి తిరిగి వాడిని చూసి అసహ్యంగా మొహం పెట్టి

"ఎన్నిసార్లు చెప్పిన నీకు అర్థం కాదా?" అంది చిరాకుగా

"నీకు కూడా అర్థం కావట్లేదా నేను లవ్ చేస్తున్నా అంటే?" అన్నాడు వాడు కూడా వెకిలిగా నవ్వుతూ

"ఛీ" అనుకుంటూ కోపంగా స్టోర్ వైపు నడవటం మొదలుపెట్టింది. 

సురేష్, జాహ్నవి వెనుక నడుస్తూ టైట్ గా ఉన్న జీన్స్ లో కసిగా ఊరిస్తున్న తన పిరుదులని చూస్తూ ఎంజాయ్ చేయటం మొదలుపెట్టాడు. కాసేపటికి జాహ్నవి రోడ్ దాటి తన స్టోర్ లోకి వెళ్ళిపోయింది.

ఎప్పటిలానే రోజంతా సేల్స్, కస్టమర్స్ తో గడిచిపోయింది. క్లోసింగ్ టైం దగ్గర పడటంతో మెల్లగా ఒక్కొక్కరు వెళ్ళిపోవటం మొదలుపెట్టారు. 

"నీరజ, పైన ట్రయిల్ రూమ్స్ దగ్గర ఐటమ్ ఏమన్నా ఉందేమో చూడు" అన్నాడు ఆకాష్

అది విని జాహ్నవి గుండె వేగం పెరిగింది. 

"సరే సార్" అంటూ నీరజ పైకి వెళ్ళింది.

కాసేపటికి జాహ్నవితో ఉన్న ఇంకొక ఇద్దరు అమ్మాయిలు కూడా వెళ్లిపోయారు. 

"జాహ్నవి" అని పిలిచాడు ఆకాష్

"సార్" అంది జాహ్నవి

"నీరజ ఏంటో ఇంకా కిందకి రాలేదు నేను వెళ్లి చూసి వస్తాను. అంతలో నువ్వు ఇక్కడ చూస్తూ ఉండు, ఏం అనుకోకు ఎక్కువసేపు ఉంచానని" అన్నాడు ఆకాష్

జాహ్నవి ఏం మాట్లాడలేక సరే అన్నట్టుగా తల ఊపింది. ఆకాష్ మెల్లగా పైకి వెళ్ళాడు. అతను వెళ్లి దాదాపు పది నిముషాలు అవుతుంది కానీ ఇద్దరి జాడ మాత్రం లేదు. పైన ఏం జరుగుతుందో జాహ్నవికి అర్థం అయ్యి తెలియకుండానే ఒళ్ళంతా చెమట్లు పడుతున్నాయి. లోపల ఒకటే కూతుహలం పైకి వెళ్లి చూడు చూడు అని. కానీ వాళ్ళు చూస్తే ఏమన్నా ఉందా అనుకుంది. కొంతసేపటికి ధైర్యం తెచ్చుకుని షటర్ వైపు చూసింది. దాదాపు అది కిందకి దించేసి మనిషి వంగి రావటానికి వీలుగా ఉంది. ఇక్కడ ఎవరు లేకపోయినా ప్రాబ్లెమ్ లేదులే అనుకుంటూ మెల్లగా పైకి అడుగులు వేసింది. నిదానంగా ట్రయిల్ రూమ్ దగ్గరికి వెళ్ళింది.

"ఆఆహ్..... ఏం పొడిచావ్ రా" అన్న నీరజ అరుపు గట్టిగా వినిపించింది.

అది విని జాహ్నవి గుండె జల్లుమంది.  

"ఇది కూడా తీసుకోవే" అన్న ఆకాష్ అరుపు కూడా వినిపించింది.

"ఆఆఆఆహ్...." అంటూ వెంటనే నీరజ మరొక అరుపు.

అది విని జాహ్నవి ఒళ్ళంతా వణికింది. తెలియకుండానే తనలో వేడి రాజుకుంది. అసలు ఏం చేసుకుంటారు, ఎలా చేసుకుంటారు అనేది అప్పుడప్పుడు రవళి చెప్తుంటే విన్నది కానీ ఎప్పుడు చూడలేదు. కానీ ఇప్పుడు మొదటిసారి ఎందుకో అది చూడాలి అనిపించింది. ముందుకు తల వంచి చూసింది. 

ఆకాష్, నీరజ లు వెనక్కి తిరిగి ఉన్నారు. జాహ్నవికి కేవలం వాళ్ళ వీపు భాగాలు మాత్రమే కనపడుతున్నాయి. నీరజ ముందుకి ఒంగి ఎదురుగా ఉన్న గోడని పట్టుకుని ఉంది. ఆమె వెనుక ఆకాష్ నిలబడి ఉన్నాడు. ఇద్దరి ప్యాంటులు వాళ్ళ కాళ్ళ దగ్గర కుప్పలా పడి ఉన్నాయి. ఆకాష్ వేసుకున్న షర్ట్ అతని పిర్రలు కప్పేసింది. అతని రెండు చేతులు నీరజ నడుము మీద ఉన్నాయి. దానిని సపోర్ట్ గా పట్టుకుని వేగంగా అతని నడుముని ఊపుతున్నాడు. 

రవళి చెప్పినట్టు మగవాడి మగతనం మన పువ్వులోకి దిగబడుతుంది అన్న మాటలు గుర్తు వచ్చాయి. ఆ క్షణం అక్కడ ఏం జరుగుతుందో జాహ్నవి ఊహించుకుంది. ఆకాష్ తన నడుము వెనక్కి లాగి ముందుకి నేడుతుంటే అతని మగతనం నీరజ పూ లోతుల్లోకి దిగుతుంది అనుకుంది జాహ్నవి. అక్కడ జరుగుతున్న కామాకేళి చూసి జాహ్నవి చనుమొనలు మళ్ళీ రాటు దేలాయి. తెలియకుండానే తన చేయి పైకి లేచి తన కుడి సన్ను మీదకి వచ్చింది. లోపల బ్రా ఉండటంతో ముచ్చిక దొరకట్లేదు. ఇక చేసేది లేక అందిన మేరా సన్నుని పట్టుకుని మెత్తగా పిసుక్కుంది. ఆ మెత్తని సన్ను అలా చేతిలో నలుగుతుంటే ఇంకా సుఖంగా అనిపించింది. మధ్య మధ్యలో లోపలికి తొంగి చూస్తూ, వాళ్ళ అరుపులు వింటూ సమ్మగా తన రెండు సళ్ళని మార్చి మార్చి పిసుక్కోవటం మొదలుపెట్టింది జాహ్నవి. 

ఆ సుఖాన్ని తట్టుకోలేక వెనక్కి జరిగి అక్కడే ఉన్న గోడకి ఆనుకుని మత్తుగా కళ్ళు మూసుకుంది. అటు పక్క నుండి తప్ తప్ తప్ తప్ అంటూ ఇద్దరి మొత్తలు గుద్దుకున్న శబ్దాలు, వాటితో పాటు వాళ్ళ అరుపులు, మూలుగులు వింటూ తన పిసుకుడులో వేగం పెంచుకుంది. నిన్న రాత్రి కలిగినట్టే మళ్ళీ తన పువ్వు దగ్గర జిలగా అనిపించింది. సన్ను మీద ఉన్న ఒక చేతిని మెల్లగా కిందకి జార్చింది. ప్యాంటు మీద నుండే తన పూ తొనలని తడిమింది. నిన్న ఉన్నంత తృప్తిగా లేకపోయినా పర్లేదు ఈ మాత్రం అనుకుంది.

మత్తుగా తన సళ్ళని పిసుక్కుంటూ, మరొక చేత్తో తన పూ తొనలని కిందకి పైకి రుద్దటం మొదలుపెట్టింది. ఇంతలో జాహ్నవి ముక్కు పుటలకి మంచి పెర్ఫ్యూమ్ వాసనా తగిలింది. ఒక్కసారిగా కళ్ళు తెరిచి చూసింది జాహ్నవి. తన మొహం పక్కన ఉన్న గోడ మీద ఒక చేయి ఆనించి జాహ్నవి పెదాలకి దగ్గరగా తన పెదాలని తీసుకొని వెళ్లి చిరునవ్వు నవ్వుతూ తన కళ్ళలోకి చూస్తున్న ఒక 27 సంవత్సరాల అతను నిలబడి ఉన్నాడు. అతన్ని చూసి జాహ్నవి భయంతో అరవబోయింది. అతను వెంటనే తన చేత్తో జాహ్నవి నోరు మూసేసాడు.

"ష్ అరవకు, వాళ్ళకి మనం ఇక్కడ ఉన్నామన్న విషయం తెలిసిపోతుంది" అన్నాడు మెల్లగా నవ్వుతూ.

అది విని జాహ్నవి నిజమే కదా అనుకుంది. అతను ఆమె పెదాల మీద నుండి తన చేతిని పక్కకి తీసాడు. జాహ్నవి అతని కళ్ళలోకి చూస్తూనే ఉంది. అతను కూడా ఆమె కళ్ళలోకి చూస్తూ ఉన్నాడు. అతను ఎవరో అర్థం కాలేదు. కానీ తను అక్కడ ఉండి ఇందాకటి వరకు చేసింది మొత్తం చూసే ఉంటాడు అన్న ఆలోచన రాగానే జాహ్నవి సిగ్గు, భయం అన్నీ కలిసి వచ్చి తల దించుకుంది. 

అది చూసి అతను చిన్నగా నవ్వి జాహ్నవి చేయి పట్టుకున్నాడు. అతని చేయి తన చేతిని తాకగానే ఏదో షాక్ కొట్టినట్టు అనిపించింది జాహ్నవికి, దానికి తోడు గుండె వేగం పెరిగిపోయింది. అతను మెల్లగా అక్కడ నుండి జాహ్నవిని పక్కకి తీసుకొని వెళ్ళాడు. లోపల ఉన్న వాళ్ళకి వాళ్ళ మాటలు వినపడవు అన్నంత దూరం వెళ్ళాక జాహ్నవి చేయి వదిలాడు. 

జాహ్నవి మాత్రం ఇంకా సిగ్గు, భయంతో తల దించుకునే ఉంది. ఆమె మనసులో ఒకటే ఆలోచన ఇప్పుడు ఏమవుతుందో ఏమో అని. అతను తన చేత్తో ఆమె గడ్డం పట్టుకుని పైకి లేపాడు. మళ్ళీ ఇద్దరి కళ్ళు కలిసాయి. ఎందుకో జాహ్నవి శరీరం తన మాట వినట్లేదు. ఎవరో తెలియని వాడు ఇలా పట్టుకున్నా కూడా అతన్ని ఎందుకు ఏమనట్లేదు అనుకుంది. అతను సూటిగా తన కళ్ళలోకి చూసి నవ్వుతూ

"నాకు అర్జెంట్ గా ఒక డ్రెస్ కావాలి" అన్నాడు.

అది విని జాహ్నవి ఒక్క క్షణం ఆశ్చర్యపోయింది. అదేంటి అమ్మాయిల డ్రెస్ అడుగుతున్నాడు అని, ఆమె మనసులోని మాట అతనికి అర్థం అయినట్టు ఉంది.

"హాహా నాకు కాదు, నా ఫ్రెండ్ కి, తను అమ్మాయెలే" అన్నాడు నవ్వుతూ

అది విని జాహ్నవికి కూడా చిన్నగా నవ్వు వచ్చింది. మెల్లగా అతన్ని చూసి గడ్డం వదులు అన్నట్టుగా చూసింది. ఆమె చూపులు అర్థం చేసుకున్న అతను

"సారీ" అంటూ తన చేయి వెనక్కి లాగాడు. 

జాహ్నవి కౌంటర్ లోకి వెళ్లి అతను అడిగిన సైజుకి తగ్గట్టు ఒక డ్రెస్ తీసి చూపించింది. 

"నచ్చింది" అన్నాడు 

జాహ్నవి అక్కడ నుండి బిల్ కౌంటర్ దగ్గరికి వెళ్లి దానికి ఉన్న బార్ కోడ్ స్కాన్ చేసింది.

"ఈ డ్రెస్ ఎంత?" అన్నాడు తను అంతకముందు మ్యానికిన్ కి వేసిన గౌన్ పట్టుకుని.

"అది లేటెస్ట్ కలెక్షన్ డిజైనర్ గౌన్ సార్, 40 వేలు ఉంటుంది" అంది జాహ్నవి మెల్లగా

"అవునా ఇది కూడా ప్యాక్ చేయవా?" అన్నాడు అతను జాహ్నవి కళ్ళలోకి చూస్తూ

40 వేల గౌన్ అంత తేలికగా కొన్నాడు అన్న ఆనందం ఉన్నా కూడా తనకి నచ్చిన గౌన్ అప్పుడే ఇలా అమ్మడు పోవటంతో కొంచెం బాధగా చూసింది జాహ్నవి. మెల్లగా మ్యానికిన్ కి ఉన్న దానిని తీసి ఫోల్డ్ చేయటం మొదలుపెట్టింది. 

"నీకు ఈ గౌన్ అంటే బాగా ఇష్టమా ఏంటి?" అన్నాడు మెల్లగా అతను

జాహ్నవి వెంటనే అతన్ని చూసి

"ఇష్టం ఉన్నా కొనలేం కదా సార్" అంది మెల్లగా

ఇంతలో పై నుండి ఆకాష్, నీరజ కిందకి వచ్చారు. గౌన్ అమ్ముడుపోవటం చూసి ఆకాష్ మురిసిపోయాడు. 

బిల్ పేమెంట్ అయ్యాక అతను తన వాలెట్ బయటకు తీసి అందులో నుండి ఒక 2000 రూపాయల నోట్ బయటకు తీసి జాహ్నవి వైపు చాపి

"థాంక్యూ" అన్నాడు 

"అంత అమౌంట్ ఎందుకు సార్?" అన్నాడు ఆకాష్ మెల్లగా

మళ్ళీ ఆ వచ్చిన టిప్ ఎక్కడికి పోతుందో అని జాహ్నవి వెంటనే ఆ 2000 తీసుకుంది.

"పాపం తను చాలా ప్రశాంతంగా అన్నీ చూపించింది" అన్నాడు అతను జాహ్నవిని చూసి

తను కొన్న ఐటమ్స్ తీసుకొని అక్కడ నుండి వెళ్ళిపోయాడు. జాహ్నవి కూడా ఆకాష్ కి చెప్పి అక్కడ నుండి బయటకు వచ్చింది. ఇంటికి వెళ్ళే దారిలో ఒకటే ఆలోచన 'తను చాలా ప్రశాంతంగా చూపించింది' అన్నాడు అతను డ్రెస్ గురించి అన్నాడా లేక నేను పైన చేసిన దాని గురించి అన్నాడా అనుకుంది తల కొట్టుకుంటూ. కానీ తను ఉన్న పొజిషన్ లో అతను తనని ఏమైనా చేసి ఉండొచ్చు కానీ అలా చేయకుండా చాలా పద్దతిగా ప్రవర్తించాడు అనుకుంది. మనసులోనే అతన్ని మెచ్చుకుంది. కాసేపటికి మెల్లగా రూమ్ కి చేరుకుంది. 

[vivastra]

"ఏంటే అది చేతులో" అంది రవళి, జాహ్నవి చేతిలో ఉన్న కవర్ చూసి.

"నీకు ఇష్టం అని ప్రాన్స్ బిర్యానీ తీసుకొని వచ్చానే" అంది జాహ్నవి తన చేతిలోని కవర్ పక్కనే ఉన్న టేబుల్ మీద పెడుతూ.

రవళి వెళ్లి ఆ కవర్ మీద ఉన్న పేరు చూసింది.

"ఏంటే ఆ రెస్టారెంట్ లో తీసుకొని వచ్చావు, చాలా ఎక్కువ అయి ఉంటుంది కదా బిల్" అంది రవళి ఆశ్చర్యంగా

"హాహా ఏం కాదులేవే, వచ్చేముందు ఆ 40 వేల రూపాయల డ్రెస్ ఉంది కదా అది అమ్మాను. ఆ కస్టమర్ వెళ్తూ వెళ్తూ నాకు ఒక 2 వేలు టిప్ గా ఇచ్చాడు" అంది జాహ్నవి నవ్వుతూ

"2 వేలు టిప్ ఇచ్చాడా ఎవడే ఆ కుబేరుడు" అంది రవళి నోరు తెరిచి

రవళి అలా అనగానే అతని రూపం జాహ్నవి కళ్ళలో మెదిలింది. చూడటానికి చాలా బాగున్నాడు అనుకుంది మెల్లగా.

"ఏమోనే తెలియదు" అంది జాహ్నవి

"సరే వెళ్లి ముందు స్నానం చేసిరా, బిర్యానీ ని ఒక పట్టు పడదాం" అంది నవ్వుతూ

జాహ్నవి అక్కడ నుండి బాత్ రూమ్ లోకి వెళ్లి స్నానం పూర్తి చేసి వచ్చింది. తన తెల్లని తొడలు కనపడేలా షార్ట్ వేసుకుని, దాని మీద టీ షర్ట్ వేసుకుంది. అప్పటికే రవళి బిర్యానీని ప్లేట్స్ లో పెట్టింది. జాహ్నవి వెళ్లి రవళి పక్కన కూర్చుంది.

"నాకు ఇప్పుడు అర్థం అయిందే వాడు 2 వేలు ఎందుకు ఇచ్చాడో, ఆ టైట్ జీన్స్ లో నీ స్ట్రక్చర్ చూసి పిచ్చోడు అయిపోయి ఉంటాడు" అంది రవళి తన చేత్తో జాహ్నవి తొడ మీద చిన్నగా గిల్లి

"ఆఆహ్..." అంటూ అరిచింది జాహ్నవి.

తన చేత్తో రవళి చేతి మీద తట్టింది. ఇద్దరు తినటం మొదలుపెట్టారు. రవళికి మాత్రం ఆ బిర్యానీ పిచ్చ పిచ్చగా నచ్చేసింది. కాసేపటికి తినటం పూర్తయింది. మెల్లగా ఇద్దరు తమ తమ బెడ్స్ మీదకి చేరారు. రవళి తన ఫోన్ తీసుకొని చెవిలో ఇయర్ ఫోన్స్ పెట్టుకుని దినేష్ తో మాట్లాడటం మొదలుపెట్టింది. 

ఎప్పుడు జాహ్నవికి వెంటనే నిద్రపట్టేది, కానీ ఈ రోజు ఎందుకో అసలు నిద్ర అనేది రావట్లేదు. కళ్ళు మూసుకుంటుంటే అతనే కనపడుతూ ఉన్నాడు. అతని చూడ చక్కని మొహం ఇంకా కళ్ళలోనే ఉంది. 

"నిన్న అసలు గ్యాప్ లేకుండా ఇష్టం వచ్చినట్లు దెంగావు కదరా" అన్న రవళి మాట వినపడింది.

అప్పటివరకు జాహ్నవి ఆమె మాటలని పట్టించుకోలేదు కానీ ఇప్పుడు దెంగావు అన్న మాట విని మనసు మొత్తం రవళి మాటల మీదకి వెళ్ళింది. ఎందుకో తెలియకుండానే జాహ్నవి ఒళ్ళంతా నిప్పు రాజుకున్నట్టు వెచ్చగా అవుతూ ఉంది. 

"ఇప్పుడు ఎలా కుదురుతుంది రా" అంది రవళి

కొంపదీసి దినేష్ ఇక్కడికి వచ్చాడా ఏంటి ఇప్పుడు అనుకుంది జాహ్నవి.

"అబ్బా లైట్స్ కూడా ఆఫ్ చేసి ఉన్నాయి రా, జాహ్నవి కూడా పడుకుంది" అంది రవళి.

అటు నుండి అసలు దినేష్ ఏం మాట్లాడుతున్నాడో జాహ్నవికి తెలియట్లేదు. 

"వినవుగా నా మాట, ఆగు బాత్ రూమ్ లోకి వెళ్తున్నాను" అన్న రవళి మాటలు వినపడ్డాయి.

రవళి మెల్లగా పైకి లేచినట్టు అర్థం అవటంతో జాహ్నవి కళ్ళు మూసుకుంది తనకి అనుమానం రాకుండా.

కాసేపటికి బాత్ రూమ్ డోర్ క్లోజ్ చేసిన సౌండ్ రావటంతో జాహ్నవి కళ్ళు తెరిచింది. బాత్ రూమ్ లోపల లైట్ వెలగటం గమనించింది. అసలు ఇప్పుడు తను బాత్ రూమ్ లోకి ఎందుకు వెళ్ళింది. అసలు దినేష్ ఏం అడిగాడు అన్న ఆత్రుత జాహ్నవిలో పెరిగింది. ధైర్యం తెచ్చుకుని తను కూడా బెడ్ దిగి బాత్ రూమ్ డోర్ దగ్గరికి వెళ్లి నిలబడింది.

"చూడాలి చూడాలి అని గొడవ పెడుతున్నావ్ గా చూడు" అన్న రవళి మాటలు వినపడ్డాయి.

తను దేని గురించి మాట్లాడుతుందో జాహ్నవికి అర్థం కావట్లేదు.

"నిన్న నువ్వు చీకిన చీకుడికి ఎలా కందిపోయాయో నా సళ్ళు పాపం" అంది రవళి జాలిగా

జాహ్నవికి అప్పుడు అర్థం అయింది రవళి, దినేష్ కి తన సళ్ళు చూపిస్తుందని. ఇందాక స్టోర్ లో ఆకాష్, నీరజ ల దెంగుడు, ఇప్పుడు ఇక్కడ రవళి, దినేష్ ల సరసాలు చూస్తుంటే తనలో కూడా కోరికలు పెరిగిపోతూ ఉన్నాయి. మెల్లగా తన చేతిని పైకి లేపి టీ షర్ట్ మీద నుండే తన కుడి సన్ను మీద వేసుకుంది. అప్పటికే బాగా నిక్కబొడుచుకున్న తన ముచ్చిక గట్టిగా వేలికి తగిలింది. మత్తుగా కళ్ళు మూసుకుని తన చేత్తో కుడి సన్నుని పూర్తిగా నలిపింది. దాంతో ఒళ్ళంతా జివ్వుమని లాగినట్టు అనిపించింది.

నిదానంగా పక్కనే ఉన్న గోడకి ఆనుకుంది. మరొక చేతిని కూడా పైకి లేపి ఎడమ సన్నుని అందుకుంది. రెండు చనుమోనలు అర చేతుల రాపిడికి ఇంకా రాటుదేలిపోతున్నాయి. ఆ క్షణం తన మనసులో చిలిపి ఆలోచన ఒకవేళ ఇందాక అతను తను ఉన్న పరిస్థితిని అడ్వాంటేజ్ గా తీసుకొని ఏమైనా చేసి ఉంటే అన్న ఊహ రాగానే కింద పువ్వు దగ్గర ఏదోలా అనిపించింది. అడ్వాంటేజ్ తీసుకొని ఉంటే ఏం చేసి ఉండెవాడో తన మనసు ఊహించుకోవటం మొదలుపెట్టింది. 

ముందుగా తను అరవకుండా తన నోటిని పూర్తిగా మూసేసేవాడు. నేను కూడా షాక్ లో తనని చూస్తూ ఉండేవాడిని అతను ఆలస్యం చేయకుండా సళ్ళని నలుపుతున్న నా చేతుల మీద తన చేతులు వేసి పిసికేవాడు. 

"ఇప్పుడు ఇక పడుకుంటా పోయి లేకపోతే నా బట్టలు మొత్తం ఇక్కడే విప్పించేసేలా ఉన్నావ్" అన్న రవళి మాటలకి ఒక్కసారిగా ఈ లోకంలోకి వచ్చింది జాహ్నవి.

వెంటనే తన బెడ్ మీదకి వెళ్ళిపోయి కళ్ళు మూసుకుంది. కాసేపటికి రవళి బాత్ రూమ్ నుండి బయటకు వచ్చి తన బెడ్ ఎక్కింది. 

"ఛ నేను ఎందుకు ఇలా అయిపోతున్నాను" అనుకుంది జాహ్నవి. మెల్లగా ఆ ఆలోచన పక్కన పెట్టి నిద్రలోకి జారుకుంది.

మరుసటి రోజు జాహ్నవి, రవళి స్టోర్ కి వెళ్లారు. వర్క్ చేయటం, తినటం, ఇంటికి రావటం ఇదే తంతు అయింది. నీరజ, ఆకాష్ ఈ మధ్యలో మళ్ళీ కలుసుకోలేదు. జాహ్నవి కూడా వాళ్ళ గురించి రవళి చెప్పలేదు. అలా రోజులు గడుస్తూ ఉన్నాయి. 

"రవళి, జాహ్నవి కి బాయ్ఫ్రెండ్ లేడు కదా?" అన్నాడు దినేష్, రవళి తో కాల్ లో

"లేడు రా ఎందుకు?" అంది రవళి

"ఏం లేదే మొన్న మా ఫ్రెండ్ ఒకడు అడిగాడు, ఎవరు లేకపోతే ట్రై చేసుకుంటాను రా అని. అందుకని" అన్నాడు దినేష్

"అది అంత తేలికగా సెట్ అవ్వదు రా" అంది రవళి

"ఏమో వాడి ట్రైల్స్ వాడు వేస్తాడు, నువ్వు మాత్రం ఒక హెల్ప్ చేయాలి" అన్నాడు

"ఏంట్రా అది" అంది రవళి

"ఈ ఫ్రైడే నా బర్త్డే ఉంది కదా, తనని పబ్ కి తీసుకొని రా" అన్నాడు

"అబ్బా తనతో కష్టమే రా పబ్స్ అవి ఇవి అంటే" అంది రవళి

"అందుకే నువ్వు హెల్ప్ చేయాలి అన్నాను" అన్నాడు దినేష్

"సరే ట్రై చేస్తాను" అంది రవళి

"ట్రై కాదు తీసుకొని రా" అన్నాడు దినేష్

"ఉఫ్ఫ్ సరే" అంది రవళి

గురువారం రోజు స్టోర్ కి బయలుదేరారు రవళి, జాహ్నవి.

"జాహ్నవి రేపు లీవ్ అడగవే" అంది రవళి

"ఎందుకు?" అంది జాహ్నవి తల తిప్పి రవళి వైపు చూస్తూ

"రేపు దినేష్ బర్త్డే నే" అంది రవళి

"అయితే నువ్వు పెట్టాలి కానీ నేను ఎందుకే?" అంది జాహ్నవి

"పార్టీ ఇస్తున్నాడే, నాకు ఉన్న బెస్ట్ ఫ్రెండ్ నువ్వే అని వాడికి కూడా తెలుసు. అందుకే స్పెషల్ గా తీసుకొని రమ్మన్నాడు" అంది రవళి

"మీ మధ్య నేనెందుకు లేవే" అంది జాహ్నవి

"అవన్నీ కాదు వస్తున్నావ్ అంతే" అంది రవళి

"అది కాదు" అంటూ జాహ్నవి మాట్లాడబోతుంటే రవళి మధ్యలోనే ఆపి

"ఇంకేం మాట్లాడకు నువ్వు వస్తున్నావ్ అని కూడా చెప్పాను" అంది రవళి

ఇక చేసేది లేక జాహ్నవి సైలెంట్ గా ఉండిపోయింది. స్టోర్ లో ఎప్పటి లానే వర్క్ పూర్తి చేసారు. ఇంటికి వెళ్ళేటప్పుడు మరుసటి రోజు లీవ్ అని చెప్పి వచ్చారు.

రూమ్ కి వెళ్ళగానే రవళి కాల్ లో మునిగిపోయింది. జాహ్నవి మాత్రం మెల్లగా నిద్రలోకి జారుకుంది.

"ఇది వేసుకో" అంటూ రవళి ఒక గౌన్ సెలెక్ట్ చేసింది. దాని అంచులు జాహ్నవి మోకాళ్ళ పైకి వచ్చాయి. మోడర్న్ డ్రెస్ లు అలవాటే కాబట్టి జాహ్నవి ఏం మాట్లాడకుండా అది వేసుకుంది. తన తెల్లని కాళ్ళు అద్దంలో మెరుస్తూ కనపడుతున్నాయి. దానికి తోడు అది స్లీవ్ లెస్ కావటంతో తన అందం ఇంకా పెరిగింది. నడుము కిందకి ఉండే తన కురులని స్ట్రెయిట్నర్ తో స్మూత్ గా చేసుకొని లూస్ గా వదిలేసింది. పెదాలకి లైట్ గా లిప్ స్టిక్ అప్లై చేసి బయలుదేరటానికి సిద్ధంగా ఉంది.

అటు రవళి మాత్రం టూ పీస్ డ్రెస్ సెలెక్ట్ చేసుకుంది. అది కూడా తన టాప్ స్లీవ్ లెస్ గా ఉండి, తన బొడ్డు పైకి ఉంది. దాంతో తన నడుము, బొడ్డు రెండు కనిపిస్తూ ఉన్నాయి. కింద భాగం తొడల దగ్గరికి ఉంది. తను కూడా తన జుట్టుని లూస్ గా వదిలేసి పార్టీ కి రెడీ అయింది. 

అప్పటికే దాదాపు రాత్రి 9 అయింది. ఇద్దరు మెల్లగా తమ రూమ్ నుండి కిందకి వచ్చారు. అప్పటికే కింద దినేష్ తన కార్ లో వీళ్ళ కోసం ఎదురు చూస్తూ ఉన్నాడు. జాహ్నవి ఇబ్బంది పడుతూనే కార్ ఎక్కి వెనుక సీట్ లో కూర్చుంది. రవళి ముందు సీట్ లో కూర్చోగానే దినేష్ ని గట్టిగా వాటేసుకుని

"హ్యాపీ బర్త్డే రా" అంటూ పెదాల మీద చిన్న ముద్దు ఇచ్చింది.

అది చూసి జాహ్నవి చిన్నగా దగ్గింది.

రవళి వెనక్కి తిరిగి చిన్నగా నవ్వింది. దినేష్ మెల్లగా కార్ ని పబ్ వైపు పోనిచ్చాడు. జాహ్నవి కి అర్థం అయింది రవళి, దినేష్... దినేష్ అని ఎందుకు కలవరిస్తుందో. ఇంతకముందు ఏదో అలా అలా రవళితో పాటు కలిసింది కానీ దినేష్ ఇంత రిచ్ అని ఇప్పుడు వచ్చిన BMW కార్ చూసి అర్థం అయింది. దినేష్, రవళి ని పెళ్లి చేసుకుంటే తను కూడా రిచ్ అయిపోతుంది అందుకే అతను అడిగినవన్నీ కాదనకుండా ఇస్తూ వచ్చింది ఇప్పటి వరకు. అటు దినేష్ కూడా రవళి ని బాగా చూసుకుంటాడు. దానికి తోడు ఇప్పుడు ఉన్న పని ఆపేసి చదవమని కూడా ఫోర్స్ చేస్తూ ఉన్నాడు రవళిని. అలాంటి అవకాశం నాకు వస్తే బాగుండేది అనుకుంది ఒక్క క్షణం జాహ్నవి.

అలా ఒక 40 నిముషాల తర్వాత కార్ పబ్ ముందు ఆగింది. దినేష్ కార్ ని వాలెట్ పార్కింగ్ కి ఇచ్చి కిందకి దిగాడు. అటు జాహ్నవి, రవళి కూడా దిగారు. 

"హే బర్త్డే బాయ్" అంటూ ఎవరో ముగ్గురు నవ్వుతూ దినేష్ దగ్గరికి వచ్చారు. అందులో ఒక జంట, ఇంకొక అబ్బాయి ఉన్నాడు.

దినేష్ వాళ్ళని పలకరించాడు.

"హాయ్ రాజ్ అన్న" అంది రవళి నవ్వుతూ

తను కూడా నవ్వుతూ రవళి ని పలకరించాడు. 

"హాయ్ రవళి, అడుగుతూ ఉంటావ్ గా తనే నా గర్ల్ ఫ్రెండ్ శ్వేత" అన్నాడు రాజ్ తన గర్ల్ ఫ్రెండ్ ని పరిచయం చేస్తూ

రవళి కూడా శ్వేత ని పలకరించి జాహ్నవి ని అందరికీ పరిచయం చేసింది. ఇంతలో దినేష్ మాట్లాడుతూ

"వీడు మనీష్, నా ఫ్రెండ్" అన్నాడు

రాజ్, శ్వేత లకి మనీష్ ముందే తెలిసి ఉండటంతో రవళి, జాహ్నవి అతనికి షేక్ హ్యాండ్ ఇచ్చారు.

"అవును నీ గర్ల్ఫ్రెండ్ ఎక్కడ మనీష్?" అంది రవళి నవ్వుతూ

"వాడు ఇంకా సింగల్ యే" అన్నాడు దినేష్ నవ్వుతూ

"పాపం మరి సింగిల్స్ ని లోపలికి రానిస్తారు అంటావా?" అన్నాడు రాజ్ మనీష్ ని ఎక్కిరిస్తున్నట్టు.

"జాహ్నవి కూడా సింగల్ యే కదా, ఈ రోజు ఇద్దరు మింగిల్ అయి లోపలకి వస్తారు లే" అంది శ్వేత నవ్వుతూ

అది విని జాహ్నవి షాక్ అయింది. ఏం చెప్పాలో తనకి అసలు అర్థం కాలేదు. 

"అలా అయితే ఇప్పుడే మింగిల్ అవుతాం" అంటూ మనీష్ వెంటనే జాహ్నవి పక్కకి వచ్చాడు. 

జాహ్నవి తల పైకి లేపి రవళిని చూసింది. 

"లోపలికి వెళ్ళాలి అంటే తప్పదు రా, అర్థం చేసుకో" అంటూ రవళి జాహ్నవికి సర్ది చెప్పింది. జాహ్నవి కి ఇవన్నీ కొత్త కావటంతో ఇక ఏం అనలేక సరే అన్నట్టుగా తల ఊపింది.

ఇంతలో మనీష్ తన చేతిని పైకి లేపి జాహ్నవి భుజం మీద వేసాడు. మొదటిసారి ఒక అబ్బాయి చేయి మీద పడగానే, అది కూడా ఎవరో తెలియని వాడి చేయి తన భుజాన్ని తాకగానే ఇబ్బందిగా అనిపించింది. రవళి కి చెప్దామనుకుంది కానీ చూస్తే అటు రవళి, దినేష్ కూడా అలానే భుజాల మీద చేతులు వేసుకుని లోపలికి వెళ్తూ ఉన్నారు. వాళ్ళ వెనుక శ్వేత, రాజ్ లు కూడా ఉన్నారు. ఇక జాహ్నవి ఏం మాట్లాడకుండా మెల్లగా మనీష్ తో పాటు లోపలికి నడిచింది. ఇద్దరికీ స్టాంప్ వేసి లోపలికి పంపించారు స్టాఫ్.

లోపల మొత్తం చీకటి చీకటిగా, లౌడ్ మ్యూజిక్ తో నిండిపోయి ఉంది. బార్ టెండర్స్ వాళ్ళ వాళ్ళ యూనిఫామ్స్ లో సర్వ్ చేస్తూ ఉన్నారు.

ముగ్గురు జంటలు పబ్ లో ఒక మూలన ఉన్న సోఫాలో కూర్చున్నారు. కాసేపటికి వాళ్ళ ముందుకి ఒక కేక్, షాంపెన్ బాటిల్ వచ్చింది. దినేష్ దానిని కట్ చేసి షాంపెన్ ఓపెన్ చేసాడు. అది నురగలు కక్కుతూ పైకి ఎగజిమ్మింది. మిగిలిన దానిని తన నోట్లో పెట్టుకొని తాగి రవళి కి ఇచ్చాడు. రవళి కూడా ఒక గుటక తాగింది. అప్పటి వరకు రవళి తాగుతుంది అని జాహ్నవి కి తెలియదు అది చూసి షాక్ అయిపొయింది. ఆ బాటిల్ అలా అలా పాస్ అవుతూ మనీష్ దగ్గరికి వచ్చింది. మనీష్ కూడా తాగి జాహ్నవి కి ఇచ్చాడు. 

"నాకు అలవాటు లేదు" అంది జాహ్నవి

"ఎవరికి అలవాటు ఉండదు, చేసుకుంటే అవుతుంది" అన్నాడు మనీష్

"లేదు" అంది జాహ్నవి

"అలా అనకూడదు జాహ్నవి, ఒక్క సిప్ తాగు చాలు" అంది శ్వేత

"అవునే ప్లీజ్, బర్త్డే సెలెబ్రేషన్ రూల్ అది" అంది రవళి మెల్లగా బ్రతిమాలుతూ

జాహ్నవి ఇక తప్పదు అన్నట్టు మెల్లగా బాటిల్ అందుకుని ఒక సిప్ వేసింది. చేదుగా, ఘాటుగా అది గొంతులో పడగానే గట్టిగా దగ్గింది. మనీష్ వెంటనే తన చేత్తో జాహ్నవి తల మీద తట్టాడు నవ్వుతూ.

"ఇక నన్ను బలవంతం చేయొద్దు" అంది జాహ్నవి

"హాహా సరే" అన్నారు అందరు నవ్వుతూ

వాళ్ళందరూ తమకి కావాల్సిన డ్రింక్స్ & ఫుడ్ ఆర్డర్ చేసారు. జాహ్నవికి ఒక మాక్టైల్ ఆర్డర్ పెట్టారు. కాసేపటికి వాళ్ళ డ్రింక్స్ వచ్చాయి. అందరూ తాగుతూ, తింటూ ఉన్నారు. కొంత టైం గడిచాక దినేష్, రవళి అక్కడ నుండి డాన్స్ ఫ్లోర్ మీదకి వెళ్లారు. అక్కడ కొన్ని జంటలు డాన్స్ వేస్తూ ఉన్నాయి. 

"పద మనం కూడా వెళ్దాం" అంది శ్వేత, రాజ్ ని చూస్తూ

రాజ్ కూడా సరే అన్నాడు.

"జాహ్నవి మనం కూడా వెళ్దామా?" అన్నాడు మనీష్ సూటిగా జాహ్నవి కళ్ళలోకి చూస్తూ

"నాకు డాన్స్ అంతగా రాదు" అంది జాహ్నవి

"ఇక్కడ ఎవరికీ రాదు అయినా వేస్తున్నారు కదా, వేస్తే అదే వస్తుంది" అన్నాడు జాహ్నవి చేయి పట్టుకుని.

అసలు వీడెంటి నేనేదో వీడి లవర్ అన్నట్టు పద్దాక పట్టుకుంటున్నాడు అనుకుంది జాహ్నవి.

"నాకు ఇంటరెస్ట్ లేదు మనీష్" అంది మెల్లగా అతను చెప్పిన దానిని వద్దు అన్నట్టుగా

"అలా అంటే ఎలా, చెప్పా కదా అక్కడికి వెళ్తే డాన్స్, ఇంటరెస్ట్ అవే వస్తాయి" అంటూ జాహ్నవి చేయి పట్టుకొని పైకి లేపాడు.

"మనీష్.... అది కాదు...." అంటూ జాహ్నవి చెప్తున్నా కూడా వినకుండా తనని డాన్స్ ఫ్లోర్ మీదకి తీసుకొని వెళ్ళాడు.

[vivastra]

కథ బాగుంది,
ఫాంట్ కూడా చూడటానికి చక్కగా ఉంది

Thank you ramd420 bro

[vivastra]

Nice update andi..

Thank you Nani666 bro

[vivastra]

మసక మసకగా కనపడుతున్న స్టేజ్ మీదకి చేరారు మనీష్, జాహ్నవి. వాళ్ళకి కొంచెం దూరంలో రవళి, దినేష్ డాన్స్ చేస్తూ ఉన్నారు. అటు పక్కన శ్వేత, రాజ్ ఉన్నారు. జాహ్నవి చుట్టూ చూసింది. అందరూ జంటలుగానే డాన్స్ చేస్తూ ఉన్నారు. ఒక పక్కన మ్యూజిక్ బీట్ పెరుగుతూనే పోతుంది. ఇంతలో మనీష్ తన రెండు చేతులు జాహ్నవి నడుము మీద వేసాడు. అది చూసి జాహ్నవి ఆశ్చర్యపోయింది. తను అలా తన నడుము పట్టుకోగానే చాలా ఇబ్బందిగా అనిపించింది. 

మనీష్ అసలు ఇవేం పట్టించుకోకుండా జాహ్నవి నడుము పట్టుకుని మ్యూజిక్ కి తగ్గట్టు డాన్స్ చేయటం మొదలుపెట్టాడు. జాహ్నవి మళ్ళీ చుట్టూ చూసింది. ఆల్మోస్ట్ అందరూ అలానే ఉన్నారు. ఇప్పుడు తను ఎమన్నా రియాక్ట్ అయితే రవళి బాధ పడుతుంది అని సహించింది. మనీష్ ఒక చేతిని జాహ్నవి వెనక్కి పోనిచ్చి జాహ్నవిని తన మీదకి లాక్కున్నాడు దాంతో జాహ్నవి వచ్చి మనీష్ మీద పడింది. అతని ఛాతికి తన మెత్తని సళ్ళు తగిలి అదుముకుపోయాయి. మనీష్ అలా చేస్తుంటే జాహ్నవికి ఇబ్బందితో పాటు మెల్లగా కోపం కూడా రాసాగింది.

ఇంతలో మనీష్ తన రెండు చేతులని వెనక్కి తీసుకొని వెళ్లి జాహ్నవి రెండు పిరుదుల మీద వేసాడు. మరుక్షణమే రెండిటిని కస్సుమని పిసికాడు. ఇక సహనం పట్టటం తన వల్ల కాలేదు.

"మనీష్ వదులు...." అంది మెల్లగా గింజకుంటూ

మనీష్ ఆమె మాటలు పట్టించుకోకుండా ముందుకి ఒంగి జాహ్నవి మెడ ఒంపులో అతని మొహాన్ని దూర్చి మెడ మీద ముద్దు పెట్టాడు. దాంతో జాహ్నవి కోపం పట్టలేక తన బలం మొత్తం వాడి అతన్ని దూరంగా నెట్టి

"పిచ్చి పిచ్చి గా ఉందా?" అంటూ కోపంగా డాన్స్ ఫ్లోర్ మీద నుండి కిందకి వచ్చేసింది. 

దాంతో మనీష్ కూడా ఆగిపోయాడు. అక్కడ జరిగింది మిగిలిన వాళ్ళు గమనించలేదు. తను కూడా డాన్స్ ఫ్లోర్ దిగి సోఫాలో కూర్చున్నాడు. జాహ్నవి అలా చేసేసరికి కోపంగా ఉంది. వెంటనే డ్రింక్ ఆర్డర్ చేసి తాగటం మొదలుపెట్టాడు. ఇందాక వాళ్ళు కూర్చున్న సోఫా దగ్గర జాహ్నవి లేదు. ఆమె కోపంలో వేరే వైపు వెళ్లి కూర్చుంది. అసలు అనవసరంగా వచ్చాను అనుకుంది. తల పట్టుకుని కిందకి చూస్తూ కూర్చుంది.

"ఏంటి బాయ్ ఫ్రెండ్ తో గొడవ పడ్డావా?" అన్న మాటకి తల పైకి లేపి పక్కకి చూసింది ఎవరా అని. ఎదురుగా ఉన్న మనిషిని చూడగానే షాక్ అయింది. అతను ఎవరో కాదు ఆ రోజు ఆకాష్, నీరజ దెంగుడు చూస్తున్నప్పుడు వచ్చిన కస్టమర్. అతన్ని అప్పుడే దగ్గర నుండి చూడటం వలన అతని రూపం ఇంకా జాహ్నవి కళ్ళలోనే ఉంది.

"మీరా? ఎలా ఉన్నారు సార్?" అంది జాహ్నవి మెల్లగా తనలో ఉన్న కోపాన్ని తగ్గించుకుంటూ.

"నేనా? బాగానే ఉన్నాను. నువ్వెలా ఉన్నావ్?" అన్నాడు నవ్వుతూ అతను

"నేను బాగున్నాను" అంది జాహ్నవి కూడా మెల్లగా నవ్వుతూ

"నేను ఇందాక అడిగిన దాని గురించి చెప్పనేలేదు నువ్వు?" అన్నాడు మెల్లగా అతను కూడా

"దేని గురించి?" అంది జాహ్నవి. ఇందాక అతను ఏం చెప్పాడో వినిపించుకోలేదు.

"ఇందాకే నిన్ను చూసాను వచ్చి పలకరిద్దాం అనుకున్నాను కానీ అంతలో నీ బాయ్ఫ్రెండ్ నీ చేయి పట్టుకొని డాన్స్ ఫ్లోర్ మీదకి తీసుకొని వెళ్తున్నాడు. అక్కడ ఏమన్నా గొడవ జరిగిందా ఏంటి?" అన్నాడు మెల్లగా పక్కన టేబుల్ మీద ఉన్న గ్లాస్ తీసుకొని సిప్ చేస్తూ

"ఛీ వాడు నా బాయ్ఫ్రెండ్ కాదు" అంది జాహ్నవి

"అవునా?" అన్నాడు అతను

"హా నా ఫ్రెండ్ రవళి అని ఉంటుంది దాని కోసం ఇక్కడికి వచ్చాను, ఇక్కడ వీడికి గర్ల్ఫ్రెండ్ లేదు అని నన్ను అంటించారు. వాడు దానిని అలుసుగా తీసుకొని ఛీ..." అంది కోపంగా

"సరే కూల్, కోపంలో నన్ను కొట్టేసేలా ఉన్నావ్?" అన్నాడు నవ్వుతూ

"మిమ్మల్ని ఎందుకు కొడతాను సార్, వాడినే కొట్టాలని ఉంది" అంది జాహ్నవి పళ్ళు నూరుతూ.

"అవునా అయితే నీ బదులు నేను కొట్టమంటావా?" అన్నాడు నవ్వుతూ

"నిజంగా కొడతారా?" అంది 

"చూస్తూ ఉండు" అంటూ పైకి లేచాడు అతను

"వద్దులెండి సార్ మళ్ళీ మా ఫ్రెండ్ మూడ్ అంతా పాడవుతుంది" అంది జాహ్నవి.

దానికి అతను కూడా తగ్గాడు. మెల్లగా జాహ్నవి పక్కన కూర్చున్నాడు. టేబుల్ మీద ఉన్న కాక్టైల్ షాట్ ఒకటి తీసుకుని జాహ్నవి కి అందించాడు.

"నాకు అలవాటు లేదు సార్" అంది జాహ్నవి

"అలవాటుది ఏముంది ఈ రోజు వద్దు అనుకుంటే ఉంటుంది లేకపోతే పోతుంది. కానీ లైఫ్ అలా కాదు కదా, ఉన్నప్పుడే అన్నీ చూసేయాలి. సో ఇది కూడా అంతే ట్రై చెయ్" అన్నాడు గ్లాస్ ని జాహ్నవి పెదాల దగ్గర పెట్టి

జాహ్నవి అతని వైపు చూసింది. అందమైన మొహం, ప్రశాంతంగా ఉన్న అతని కళ్ళు, నవ్వితే సొట్టలు పడుతున్న అతని బుగ్గలు చూసి మెల్లగా నోరు తెరిచింది. అతను గ్లాస్ పైకి లేపి దాంట్లో ఉన్న కాక్టైల్ ని జాహ్నవి నోట్లోకి పోసాడు. అది చాలా స్ట్రాంగ్ గా అనిపించింది. మింగిన వెంటనే మంటగా అనిపించి గట్టిగా దగ్గింది. అతను ముందుకు జరిగి జాహ్నవి తల మీద చేత్తో తట్టాడు.

"ఇలా జరుగుతుంది అనే తాగను అని చెప్పాను" అంది జాహ్నవి

"మొదటిసారి అలానే ఉంటుంది. ఇప్పుడు ఇంకొకటి తాగు అదే సెట్ అవుతుంది" అంటూ ఇంకొకటి తీసుకొని మళ్ళీ పెదాలకి అందించాడు. జాహ్నవి అతన్ని చూస్తూ అది కూడా తాగింది. కాకపోతే ఇప్పుడు మంటగా అనిపించలేదు, దగ్గు కూడా రాలేదు.

"చూసావా? ఇప్పుడు ఏం అనిపించట్లేదు నీకు" అన్నాడు నవ్వుతూ

"అవును సార్" అంది జాహ్నవి కూడా చిన్నగా నవ్వి

"ఇంకొకటి?" అన్నాడు 

"హ్మ్" అంది జాహ్నవి

మరుక్షణమే మరొకటి ఆమె పెదాలకి అందించాడు. దానిని కూడా తాగింది. అతను అలా తన పెదాలకి కాక్టైల్ అందిస్తుంటే, అతన్ని ఊహించుకుంటూ తన సళ్ళని పిసుక్కున్న దృశ్యం ఒక్కసారిగా కళ్ళ ముందు మెదిలింది. తెలియకుండానే బుగ్గలు ఎరుపేక్కాయి.

"కోపం పోయిందా?" అన్నాడు అతను మెల్లగా

"పోయింది సార్" అంది జాహ్నవి నవ్వుతూ. లోపల పడిన మందు కూడా తన ప్రభావం చూపించటం మొదలుపెట్టింది. 

ఇంతలో అతను ముందుకు ఒంగి జాహ్నవి చెంపల మీద పడిన కురులని తన వేళ్ళతో ఆమె చెవి వెనక్కి సర్దాడు. అతను అలా చేయగానే జాహ్నవి ఒళ్ళంతా చిన్నగా వణికింది. అతను నవ్వుతూ జాహ్నవినే చూస్తూ ఉన్నాడు. జాహ్నవి కూడా అతని కళ్ళలోకి చూస్తూ ఉంది. ఇద్దరి కళ్ళు కలుసుకున్నాయి. అర్ధం లేని భావాలని వెతుకుతున్నాయి అవి.

"మీ గర్ల్ఫ్రెండ్ రాలేదా?" అంది జాహ్నవి మెల్లగా

"ఉంటేనే కదా" అన్నాడు అతను నవ్వుతూ

"నిజం చెప్పండి సార్?" అంది జాహ్నవి

"నిజంగా నేను కూడా ఆ డాన్స్ ఫ్లోర్ మీదనే ఉండేవాణ్ణి కదా?" అన్నాడు

జాహ్నవి ఒకసారి డాన్స్ ఫ్లోర్ వైపు చూసింది. అందరూ జంటలుగానే ఉన్నారు. ఒకరినొకరు హత్తుకుని డాన్స్ చేస్తున్నారు.

"మీ మాటలు నమ్మొచ్చు అనిపిస్తుంది లెండి" అంది జాహ్నవి మెల్లగా

"హాహా" అంటూ నవ్వాడు అతను.

"ఇంతకీ మీకు గర్ల్ ఫ్రెండ్ ఎందుకు లేదు?" అంది జాహ్నవి

"ఎందుకు అంటే ఏం చెప్తాం చాలా రీసన్స్ ఉన్నాయి. అందులో మొదటిది నేను చూడటానికి బాగోను కదా?" అన్నాడు మెల్లగా

"ఏంటి ఇక్కడ నుండి వెళ్ళిపోమంటారా?" అంది జాహ్నవి

"ఏం అలా అన్నావ్?" అన్నాడు అతను

"మరి ఏంటి సార్, మీరు చాలా బాగుంటారు" అంది జాహ్నవి

"నిజంగా బాగుంటానా?" అన్నాడు అతను

"నిజంగా బాగుంటారు, ముఖ్యంగా ఈ సొట్ట బుగ్గలు" అంది తన చేతిని పైకి లేపి కుడివైపు ఉన్న సొట్టని అదుముతూ.

అతను మళ్ళీ జాహ్నవి కళ్ళలోకి చూసాడు. జాహ్నవి కూడా తన కళ్ళని కలిపింది. ఎందుకో అతని మీద మొదటిరోజు నుండే మంచి అభిప్రాయం వచ్చింది. 

"నీ కళ్ళకి కనపడినట్టు వాళ్ళ కళ్ళకి కనపడలేదు ఏమో నేను" అన్నాడు మెల్లగా అతను నవ్వుతూ

దానికి జాహ్నవి కూడా చిన్నగా నవ్వింది.

మళ్ళీ ఇద్దరి కళ్ళు కలుసుకున్నాయి. నిదానంగా అతని మొహం జాహ్నవి మొహానికి దగ్గరగా వస్తూ ఉంది. అటు జాహ్నవి కూడా ఏదో మాయలో ఉన్నట్టు తన మొహాన్ని కూడా అతని మొహానికి దగ్గరగా తీసుకొని వెళ్ళింది. ఒకరి ఊపిరి మరొకరి ముక్కు పుటలకి తగులుతూ ఉంది. ఇంతలో ఒక్కసారిగా జాహ్నవి వెనక్కి జరిగింది. దాంతో అతను కూడా వెనక్కి జరిగి

"సారీ" అన్నాడు.

జాహ్నవి తన పెదాలని పంటితో అదిమి పట్టుకుని "పర్లేదు" అంది. కానీ తన మొహంలో ఏదో ఇబ్బంది. డాన్స్ ఫ్లోర్ వైపు చూస్తూ ఉంది రవళి కోసం కానీ తను అక్కడ కనపడలేదు. చుట్టూ చూడటం మొదలుపెట్టింది.

"ఏమైంది ఎమన్నా ఇబ్బంది పెట్టానా?" అన్నాడు అతను మెల్లగా, అతని గొంతులో ఆదుర్ధ జాహ్నవి కి అర్ధం అయింది.

"లేదు లేదు" అని మళ్ళీ చుట్టూ చూసి "మా ఫ్రెండ్ కోసం చూస్తున్నాను" అంది

"వెళ్లాలా?" అన్నాడు

"కాదు" అని తల దించుకుని ఎడమ చేయి పైకి లేపి చిటికెనవేలు చూపించింది టాయిలెట్ అన్నట్టుగా.

అది చూసి అతను గట్టిగా నవ్వాడు.

"ఎందుకు నవ్వుతారు?" అంది జాహ్నవి బిక్క మొహం వేసుకుని.

"నువ్వు అలా చూపించగానే నవ్వు వచ్చింది. పద" అన్నాడు మెల్లగా పైకి లేచి

జాహ్నవి కూడా పైకి లేచింది. అతను ముందు నడుస్తూ దారి ఇస్తుంటే అతని వెనుక జాహ్నవి వెళ్ళింది. మెల్లగా స్టెప్స్ ఎక్కుతూ సెకండ్ ఫ్లోర్ కి వచ్చారు. అది ఇంకా చీకటిగా ఉంది. ఏవో చిన్నపాటి రూమ్స్ మధ్యలో దారిలా ఉంది. అతను ఆ దారిలో వెళ్తుంటే జాహ్నవి కూడా అతని వెనుక వెళ్ళింది. ఆ గదులలో నుండి "ఆఆహ్..... ఆఆఆహ్.... మ్మ్మ్మ్..... ఆఆహ్..... ఉఫ్ఫ్...... ఆఆఆహ్...." అంటూ ఒకటే మూలుగులు, అరుపులు వినపడుతూ ఉన్నాయి. అవేంటో జాహ్నవికి అర్థం అయ్యి గుండె జల్లుమంది. ఏంటి ఇతను కూడా ఇలాంటి వాడేనా? అనుకుంది మనసులో. కొంపదీసి నన్ను ఎమన్నా చేస్తాడా? అని భయపడసాగింది. 

కొంచెం ముందుకి వెళ్ళాక అతను ఆగి తన చేయి చూపిస్తూ

"అటు వెళ్ళు అక్కడ లేడీస్ వాష్ రూమ్ ఉంది" అన్నాడు మెల్లగా

జాహ్నవి అతను చూపించిన వైపు చూసింది. లేడీస్ వాష్ రూమ్ యే అది. హమ్మయ్య అనుకుంది మనసులో. వెంటనే లోపలకి వెళ్ళింది. తన మనసులో చిన్న గిల్టీ ఫీలింగ్ తప్పుగా అనుకున్నాను అతని గురించి అని, అయినా నన్ను ఏమన్నా చేయాలి అనుకుంటే ఆ రోజు స్టోర్ లోనే చేసి ఉండొచ్చు. ఆ టైం లో నేను కూడా ఆపేదాన్ని కాదేమో. అలాంటిది ఇప్పుడు ఇక్కడ ఇలా చేస్తాడు అనుకోవటం నా పిచ్చితనం అనుకుంది. ఇప్పటి వరకు అతని మీద ఉన్న అభిప్రాయం ఇంకా గట్టిగా మారింది. పని పూర్తి చేసుకుని బయటకు వచ్చి అతని కళ్ళలోకి చూడలేక తల దించుకుంది.

"వెళ్దామా?" అన్నాడు అతను

"హ్మ్" అంది

అతను వెనక్కి తిరిగి ఇందాకటిలా దారి ఇస్తుంటే జాహ్నవి అతని వెనుక నడుస్తూ ఉంది. ఎందుకో తెలియకుండానే ఆమె పెదాల మీద చిన్న నవ్వు వచ్చింది. ఇంతలో పక్కన ఉన్న రూమ్ లోకి రాజ్, శ్వేత వెళ్ళటం చూసింది జాహ్నవి. అంటే రవళి, దినేష్ కూడా ఇక్కడే ఉండి ఉంటారు. అమ్మో నేను సైలెంట్ గా ఉండి ఉంటే ఆ మనీష్ గాడు నన్ను కూడా ఇక్కడికి తీసుకొని వచ్చేవాడు అనుకుంది. ఇద్దరు మెల్లగా కిందకి దిగి తాము ఇందాక కూర్చున్న ప్లేస్ కి వెళ్లారు. 

"తాగుతావా ఏమన్నా?" అన్నాడు అతను

"వద్దు సార్" అంది జాహ్నవి

"ఇందాకటి నుండి మాట్లాడుకుంటూనే ఉన్నాం కానీ నిన్ను ఒకటి అడగటం మర్చిపోయాను" అన్నాడు అతను

ఏంటి? అన్నట్టుగా అతని కళ్ళలోకి చూసింది. ఆమె భావాన్ని అర్థం చేసుకున్న అతను

"నీ పేరు చెప్పలేదు" అన్నాడు

దానికి జాహ్నవి మెల్లగా నవ్వి

"జాహ్నవి" అంది.

"జాహ్నవి, చాలా మంచి పేరు, నీ అందానికి తగినట్టే పెట్టారు" అన్నాడు నవ్వుతూ

అతను తనని అలా పొగిడేసరికి సిగ్గుగా అనిపించింది. 

"ఇంతకీ మీ పేరు చెప్పలేదు సార్" అంది జాహ్నవి మెల్లగా అతని కళ్ళలోకి చూస్తూ

"నా పేరు సాత్విక్" అన్నాడు తన చేయి ముందుకు చాపి

జాహ్నవి కూడా తన చేయి ముందుకు చాపి అతని చేయి అందుకుంది. దాంతో ఆమెకి ఏదో చెప్పలేని అనుభూతి కలిగింది.

"మీకు కూడా మీ అందానికి, ప్రవర్తనకి తగినట్టే పేరు పెట్టారు" అంది నవ్వుతూ.

"అన్నింట్లో అంత సాత్వికంగా ఉండను లే, ఉండాల్సిన విషయాల్లో గట్టిగానే ఉంటాను" అన్నాడు తన చేతిని బిగిస్తూ. తన చేతిలో ఉన్న జాహ్నవి మెత్తని చేతిని ఆస్వాదిస్తూ.

అది విని జాహ్నవి నవ్వింది. అతను కూడా నవ్వాడు. ఇద్దరి కళ్ళు ఏదో మాయ చక్రంలో ఇరుక్కున్నట్టు ఒకదానినొకటి చూసుకుంటూనే ఉన్నాయి. కాసేపటికి అతను నోరు తెరిచి

"నీకు ఇబ్బంది లేకపోతే డాన్స్ చేద్దామా?" అన్నాడు మెల్లగా

"హ్మ్" అంది జాహ్నవి

అతని చేతిలో ఉన్న జాహ్నవి చేతిని అలానే పట్టుకుని పైకి లేచాడు సాత్విక్. జాహ్నవి కూడా పైకి లేచి నిలబడింది. అతను ముందు నడుస్తూ ఉంటే జాహ్నవి అతన్ని వెంబడించింది. ఇద్దరు డాన్స్ ఫ్లోర్ మధ్యలోకి చేరుకున్నారు. చుట్టూ కొన్ని జంటలు డాన్స్ చేస్తూ ఉన్నాయి. అప్పటి వరకు బీట్ సాంగ్స్ ప్లే అయ్యాయి కానీ ఇప్పుడు దాని స్థానంలో సన్నని రొమాంటిక్ సంగీతం వినపడుతూ ఉంది. సాత్విక్ తన తలని కిందకి దించి జాహ్నవి కళ్ళలోకి చూసాడు. జాహ్నవి కూడా తన తల పైకి లేపి అతని కళ్ళలోకి చూసింది.

[vivastra]

ఎవరు తప్పుగా అనుకోకండి ఇలా అంటున్నాను అని. ఇక్కడ ఎంతోమంది టాలెంటెడ్ రైటర్స్ ఉన్నారు. చాలా గొప్పగా కథలని నడిపిస్తున్నారు. నేను ఇప్పుడే కథని మొదలుపెట్టి ఇలా ఆశించటం తప్పే. కాకపోతే English థ్రెడ్ లో ఉన్నంత సపోర్ట్ తెలుగు థ్రెడ్ లోని పాఠకులు మాలాంటి తెలుగు రైటర్స్ కి ఇవ్వట్లేదు. చాలామంది చూసి వెళ్లిపోతున్నారు తప్ప కనీసం దానికి రిప్లై ఇవ్వకపోయినా ఒక లైక్ ఇచ్చినా రైటర్ కి చాలా సంతోషంగా ఉంటుంది. ఇలా చదివి వదిలేస్తే పాఠకుల అభిప్రాయం ఏంటో రైటర్ కి ఎలా అర్థం అవుతుంది. తెలుగు పాఠకులు కూడా ఇతర థ్రెడ్స్  లో ఉన్న పాఠకులలా మమ్మల్ని ప్రోత్సహిస్తారు అని కోరుకుంటున్నాను. 

[vivastra]

Wow soo romantic episode andi

Thank you Nani666 garu

Fantastic update

Thank you Bro304 garu

Nice..chala baaga raasaru...

Thank you Sushma2000 garu

Very good story

Thank you aravindaef garu

[vivastra]

ఇక్కడ రిప్లై ఇచ్చేవాళ్ళు తక్కువే. చదివేసి వెళ్ళిపోతారు. So మీరు views చెక్ చేసుకోండి. రిప్లై ఇవ్వాలి అంటే లాగిన్ అవ్వాలి. అలా లాగిన్ అయ్యి చదివి రిప్లై ఇచ్చేవాళ్ళు తక్కువే. జస్ట్ సైట్ ఓపెన్ చేసి చదివి వెళ్ళేవాళ్ళు ఎక్కువ. So మీరు ఈ విషయంలో నిరుత్సాహపడొద్దు. మీరు ఎలా రాయాలి అనుకుంటే అలా రెగ్యులర్ గా రాయండి. పక్కాగా మీకు మంచి వ్యూస్ వస్తాయి, రిప్లై ఇచ్చేవాళ్ళు ఎలాగూ ఇస్తారు. మీ రైటింగ్ స్టైల్ బాగుంది

Thank you so much Kumar4400 garu. Thappakunda regular updates ivvataniki try chestanu. Thanks once again.

[vivastra]

సాత్విక్ మెల్లగా తన కళ్ళని పక్కకి తిప్పి చుట్టూ చూసాడు. జాహ్నవి కూడా తల పక్కకి తిప్పి చూసింది. అక్కడ ఉన్న జంటలు అందరూ ఒకరినొకరు దాదాపు వాటేసుకున్నంత దగ్గరగా ఉన్నారు. వాళ్ళని అలా చూసి ఎదురుగా ఉన్న సాత్విక్ ని చూడగానే జాహ్నవి కి సిగ్గు ముంచుకుని వచ్చింది. సాత్విక్ కూడా తిరిగి జాహ్నవి కళ్ళల్లోకి చూసి

"పట్టుకోనా?" అన్నాడు మెల్లగా.

జాహ్నవి కళ్ళని పెద్దవి చేసి ప్రశాంతంగా అతన్ని చూస్తూ

"మ్మ్" అంది మెల్లగా

సాత్విక్ తన చేతిని కిందకి పోనిచ్చి జాహ్నవి చేయి పట్టుకున్నాడు. దాంతో జాహ్నవికి ఏదో తెలియని మైకం కమ్మినట్టు అనిపించింది. సాత్విక్ మెల్లగా ఆమె చేతిని అతని భుజం మీదగా తన వీపు వేసుకున్నాడు. ఆ చేతిని మెల్లగా కిందకి జార్చాడు. తన కుడి చేతిని మెల్లగా పైకి లేపి జాహ్నవి ఎడమ చేయి పట్టుకున్నాడు. నిదానంగా తన చేతి వేళ్ళని ఆమె చేతి వేళ్ళలోకి దూర్చి చేతిని బిగించాడు. దాంతో జాహ్నవి ఒళ్ళంతా చిన్నగా వణికింది. జాహ్నవి కూడా మెల్లగా తన చేతి వేళ్ళని బిగించింది. 

ఇద్దరి కళ్ళు మళ్ళీ కలుసుకున్నాయి. జాహ్నవికి ఈ అనుభూతి చాలా కొత్తగా ఉంది. తన మనసు ఈ క్షణం ఇలానే ఆగిపోతే బాగుండు అని చెప్తున్నట్టు అనిపించింది. సాత్విక్ తన ఎడమ చేతిని పైకి లేపి జాహ్నవి కుడి చెంప మీద పడిన ముంగురులని మెల్లగా సవరిస్తూ ఆమె చెవి వెనక్కి నెట్టాడు. అతని చెయ్యి తన చెవిని తాకగానే మత్తుగా ఒకసారి కళ్ళు మూసుకుని మళ్ళీ కళ్ళు తెరిచింది. సాత్విక్ తన చేతిని ఆమె చెవి మీద నుండి మెల్లగా ఆమె చెంప మీదకి తెచ్చాడు. చేతిని తెరిచి మెత్తని ఆ చెంపని పట్టుకున్నాడు. అతను అలా చేస్తుంటే జాహ్నవికి ఊపిరి ఆగిపోతుందా అన్నట్టు అనిపించింది. తెలియకుండానే తన ఒంట్లో వేడి రాజుకోసాగింది. 

"జాను" అంటూ ముద్దుగా పిలిచాడు సాత్విక్

"మ్మ్" అంది జాహ్నవి కూడా మత్తు ఆవహిస్తున్న గొంతుతో.

"యు ఆర్ సో బ్యూటిఫుల్" అన్నాడు తన బొటన వేలితో జాహ్నవి చెంపని రుద్దుతూ.

అది విని జాహ్నవి బుగ్గల మీద ఎరుపు ఇంకా ఎక్కువ అయింది. పెదవంచులు విచ్చుకుని సిగ్గుతో కూడిన చిరునవ్వు మెరిసింది ఆమె గులాబీ పెదాల మీద. సాత్విక్ కాసేపు బుగ్గని నిమిరి మెల్లగా తన చేతిని కిందకి జార్చాడు.

"ఇంకాసేపు పట్టుకోవచ్చు కదా" అనుకుంది జాహ్నవి మనసులో.

సాత్విక్ ఆమె కళ్ళలో కనిపించిన ఉస్సురుతనం చూసి చిన్నగా నవ్వాడు. మెల్లగా తన చేతిని ఆమె ఎడమ చేతికి, నడుముకి మధ్యలో ఉన్న ఖాళీ ప్రదేశంలోకి పోనిచ్చాడు. అలా అతని చెయ్యి వెళ్తున్నప్పుడు అది ఆమె నడుము మడతలని తాకుతూ వెళ్ళింది. ఆ స్పర్శకి జాహ్నవి ఒంట్లోని ప్రతీనరం మెలికలు తిరిగినట్టు అనిపించింది.

అతని చెయ్యి ఆమె వెనుక వైపు నుండి కుడి వైపుకి వచ్చింది. నిదానంగా కుడి వైపు ఉన్న నడుము మడతల మీద అతని చేతిని ఉంచి మెత్తగా ఒత్తాడు. దాంతో

"ఉఫ్ఫ్......" అంటూ చిన్న నిట్టూర్పు జాహ్నవి నోటి నుండి బయటకు వచ్చింది. ఆమె కళ్ళు కూడా పెద్దవి అయ్యాయి. 

ఇందాక మనీష్ తన నడుము పట్టుకున్నప్పుడు చాలా ఇబ్బందిగా, కోపంగా అనిపించింది కానీ ఇప్పుడు ఆ స్థానంలో సాత్విక్ ఉన్నాడు. అతని మీద కోపం లేదు, ఇబ్బంది అంతకన్నా లేదు. అతను తనని తాకుతూంటే నరాలు మొత్తం షాక్ కొట్టినట్టు జివ్వుమంటున్నాయి. 

సాత్విక్ నిదానంగా మ్యూజిక్ కి తగినట్టు కదలటం మొదలుపెట్టాడు. అతను జాహ్నవిని కంట్రోల్ చేస్తున్నట్టు తను కూడా అతను కదులుతున్నట్టు కదులుతూ ఉంది. అతనితో అడుగులు కడుపుతుంటే డాన్స్ ఇంత తేలిక అనిపించింది. సాత్విక్ మెల్ల మెల్లగా జాహ్నవిని తన వైపుకి లాక్కుంటూ ఉన్నాడు. నిదానంగా ఇద్దరి మధ్య దూరం తరుగుతూ వస్తుంది. చూస్తుండగానే జాహ్నవి గుండ్రని స్థనాలు మెత్తగా అతని ఛాతికి తగిలాయి. వాటి చనుమోనలు ఎప్పుడు నిక్కబోడుచుకున్నాయో ఏమో కానీ అతని ఛాతికి అవి తగలగానే జాహ్నవికి అర్థం అయింది. అతని ఛాతి రాపిడికే అవి చెప్పలేని సుఖాన్ని పొందుతున్నాయి. ఆ సుఖాన్ని తట్టుకోలేక జాహ్నవి మత్తుగా కళ్ళు మూసుకుని అతని ఎడమ భుజం మీద తన మొహాన్ని ఆనించింది. దాంతో అతని నుండి వస్తున్న పెర్ఫ్యూమ్ వాసన ఇంకా తనని రెచ్చగొడుతూ ఉంది.

అటు సాత్విక్ కూడా జాహ్నవి నుండి వస్తున్న మధురమైన ఆడవాసనని ఆస్వాదిస్తూ నిదానంగా తనతో డాన్స్ చేస్తూ ఉన్నాడు. దానికి తోడు ఆమె కురుల నుండి వస్తున్న షాంపూ వాసన అతని ముక్కుపుటలని ఇంకా ఉక్కిరి బిక్కిరి చేసింది. మెల్లగా తన తల కిందకి దించి జాహ్నవి తల మీద ముద్దు పెట్టాడు. పట్టులాంటి కురులు అతని పెదాలకి మెత్తగా తగిలాయి. అతను ముద్దు పెట్టగానే జాహ్నవి మెల్లగా తన తల పైకి లేపి అతని కళ్ళలోకి చూసింది. మళ్ళీ ఇద్దరి కళ్ళు కలుసుకున్నాయి. సాత్విక్ నిదానంగా మళ్ళీ జాహ్నవి నడుము మడతలని ఒత్తాడు. దాంతో జాహ్నవి మత్తుగా ఒకసారి కళ్ళు మూసి మళ్ళీ తెరిచింది. తనకి ముద్దు ఇష్టమే అన్నట్టుగా మళ్ళీ అతని ఎడమ భుజం మీద తల వాల్చింది. 

సాత్విక్ మెల్లగా ముందుకి ఒంగి జాహ్నవి ఎడమ చెవిని తన పెదాలతో పట్టుకుని నోట్లోకి తీసుకున్నాడు. అతని వెచ్చని పెదాలు తన చెవిని తాకగానే జాహ్నవి గట్టిగా ఊపిరి పీల్చుకుని అతని వీపు మీద ఉన్న తన చేతి గోర్లతో అతని చొక్కాని గట్టిగా పట్టుకుంది. 

సాత్విక్ ఎలాంటి కంగారు లేకుండా నిదానంగా జాహ్నవి చెవిని ముద్దు పెడుతూ ఉన్నాడు. అతని పెదాల తడి ఆ చెవి పై గుర్తులుగా పడుతూ ఉంది. మెల్లగా అతను తన తలని కిందకి తీసుకొని వెళ్లి జాహ్నవి మెడ ఒంపులో దూర్చాడు.

ఇందాక అదే స్థానంలో మనీష్ ముద్దు పెట్టాడు అప్పుడు పట్టరాని కోపం వచ్చింది. కానీ ఇప్పుడు సాత్విక్ ముద్దు పెడుతుంటే మాత్రం ఇంకా కావాలి అనిపిస్తుంది. ఏంటి ఇతన్ని నేను ఎందుకు ఏం అనలేకపోతున్నాను అనుకుంది జాహ్నవి మనసులో.

సాత్విక్ తన పెదాలని తెరిచి అందినమేరా జాహ్నవి మెడ ఓంపులోని ఆమె తెల్లని చర్మాన్ని నోట్లోకి తీసుకున్నాడు. అతను అలా చేస్తుంటే జాహ్నవి ఒళ్ళంతా తమకంతో నిండిపోయింది. ఊపిరి తీసుకోవటంలో కూడా వేగం పెరిగింది. మెల్లగా సాత్విక్ తన కుడి చేతిని వదులు చేసాడు. జాహ్నవి కూడా తన ఎడమ చేతిని వదులు చేసింది. దాంతో ఇద్దరి చేతులు విడిపోయాయి. ఆమె తన చేతిని ముందుకు తీసుకొని వచ్చి అతని ఛాతి మీద వేసింది. పిడికిలి బిగించి చొక్కాని గట్టిగా పట్టుకుంది. 

సాత్విక్ తన కుడి చేతిని కూడా జాహ్నవి నడుము వెనుకగా తీసుకొని వచ్చి ఆమె కుడి వైపు ఉన్న నడుము మడతల మీద వేసాడు. దాంతో ఇప్పుడు అతను దాదాపు ఆమెని పూర్తిగా కౌగలించుకున్నట్టు అయింది. కానీ ఇద్దరి మధ్య ఇంకా దూరం ఉంది అనుకున్నాడేమో జాహ్నవిని గట్టిగా తనకేసి హత్తుకున్నాడు. దాంతో జాహ్నవి చనుమొనలు అతని ఛాతికి పూర్తిగా అంటుకుపోతూ ఆమె స్థనాలు మెత్తగా అతని ఛాతి మధ్యలో నలిగిపోయాయి.

"ఉఫ్ఫ్ఫ్......" అంటూ జాహ్నవి వదిలిన వెచ్చని ఊపిరి అతని భుజానికి తగిలింది. మరలా తిరిగి ఆమె మెడ ఒంపులో ముద్దుల యుద్ధం మొదలుపెట్టాడు. జాహ్నవి మత్తుగా అతన్ని హత్తుకుని అలానే ఉండిపోయింది. 

సాత్విక్ చేతులు అందినమేరా ఆమె నడుముని చేతుల్లోకి తీసుకొని నిదానంగా పిసుకుతూ ఉన్నాయి. దాంతో జాహ్నవి తొడల మధ్యలో నిప్పుల కొలిమి రాజుకుంది. కాసేపటికి సాత్విక్ చేతులు నడుము మీద నుండి కిందకి జారాయి. మెల్లగా అవి ఆమె గుండ్రని పిరుదుల మీదకి చేరాయి. నిదానంగా ఆ పిరుదుల మెత్తదనాన్ని అవి తడుముతూ ఉన్నాయి. అతని చేతులు చేస్తున్న ఇంద్రజాలానికి జాహ్నవిలో కోరికలు ఉప్పొంగిపోతున్నాయి. దానికి తోడు పైన అతను తన మెడ ఒంపులో చేస్తున్న ముద్దుల దాడికి ఆమె శరీరం తట్టుకోలేకపోతుంది. 

సాత్విక్ మెల్లగా ఆమె రెండు పిరుదులని చేతుల్లోకి తీసుకొని మెత్తగా పిసికాడు. అప్పటి వరకు చిన్న చిన్న గాలి నిట్టూర్పులు వదిలిన జాహ్నవి ఇప్పుడు

"మ్మ్మ్మ్" అంటూ మత్తుగా మూలిగింది. 

అది విని సాత్విక్ పెదాల మీద చిరునవ్వు మెరిసింది. మళ్ళీ ముందుకి ఒంగి ఆమె మెడ ఒంపులో ముద్దులు పెడుతూ నిదానంగా ఆమె రెండు పిరుదులని మర్ధన చేయటం మొదలుపెట్టాడు. కాసేపటికి అతను తన తలని పైకి లేపి

"జాను" అని పిలిచాడు. అతని పిలుపులో ప్రేమ, కోరిక అన్నీ తెలుస్తూ ఉన్నాయి.

జాహ్నవి కూడా మెల్లగా అతని భుజం మీద నుండి తన తలని పైకి లేపి అతని కళ్ళలోకి చూసింది ఏంటి అన్నట్టుగా, ఆ చూపుల్లో ఎందుకు ఆపావు అన్న అసహనమే ఎక్కువగా కనపడుతూ ఉంది. 

సాత్విక్ ఆమె ఎడమ పిరుదు మీద ఉన్న తన కుడి చేతిని పైకి తీసుకొని వచ్చాడు. ఇందాకటి వరకు ఆమె మెడ ఒంపులో ముద్దులు పెట్టటం వలన ఆమె ముంగురులు మళ్ళీ ముందుకు పడ్డాయి. నిదానంగా వాటిని మళ్ళీ సవరించి ఆమె చెవి వెనక్కి నెట్టాడు సాత్విక్. ఇద్దరి కళ్ళు ఒకరినొకరు చూసుకుంటూనే ఉన్నాయి. కురులని సవరించి అదే చేత్తో జాహ్నవి చెంపని పట్టుకున్నాడు. తర్వాత ఏం జరగబోతుందో నాకు తెలుసు అన్నట్టుగా ఆమె శరీరం మొత్తం మత్తు ఆవహించింది. సాత్విక్ మళ్ళీ తన బొటన వేలితో ఆమె చెంపని తడిమాడు. అది జాహ్నవిలో కోరికని ఇంకా రెట్టింపు చేసింది. అతను మెల్లగా ముందుకు ఒంగాడు. జాహ్నవి మత్తుగా కళ్ళు మూసుకొని అతన్ని ఆహ్వానించింది. అతని పెదాలు మెల్లగా ఆమె నుదిటి మీదకి చేరాయి. వెచ్చని ముద్దుని ఆమె నుదిటి మీద ముద్రలా వేసాయి అవి. ఆ ముద్దు ఇద్దరి మనసుల్లో ఉన్న దూరాన్ని ఇంకా తగ్గించింది.

మెల్లగా అతను కిందకి జరుగుతూ వచ్చాడు. అతని పెదాలు ఆమె రెండు కనుబొమ్మల మధ్య మరొక వెచ్చని ముద్దు పెట్టాయి. అవి అక్కడ నుండి మళ్ళీ కిందకి జారాయి, ఈ సారి ఆమె ముక్కు మీద గట్టిగా ముద్దు ముద్రని వేసాయి. తరువాత మిగిలింది ఇక తన పెదాలే. ఆ ఊహ జాహ్నవి మదిలో మెదలగానే గట్టిగా ఊపిరి పీల్చుకుంది. అతను కూడా ఊపిరి పీల్చుకుని వెచ్చని శ్వాసని వదిలాడు. అది జాహ్నవి ముక్కుకి, పై పెదవికి తగిలి తనలో తమకాన్ని ఇంకా పెంచింది. మెల్లగా అతను తన తలని కిందకి దించాడు. జాహ్నవి కూడా తన తలని కొంచెం పైకి లేపింది అతనికి వీలుగా. ఇద్దరి పెదాల మధ్య దాదాపు దూరం తగ్గుతూ వస్తుంది. కేవలం ఇక అంగుళం దూరం మాత్రమే ఉంది అనగా

"జాహ్నవి" అన్న రవళి పిలుపు వినిపించింది.

దాంతో ఇద్దరు ఒక్కసారిగా ఈ లోకంలోకి వచ్చారు. జాహ్నవి వెంటనే దూరం జరిగింది. అతను కూడా జాహ్నవికి ఆ అవకాశం ఇచ్చాడు. 

రవళి మళ్ళీ జాహ్నవి అని పిలిచింది. అప్పుడు అర్థం అయింది తను వీళ్లని చూడలేదు అని. ఒకవేళ డాన్స్ ఫ్లోర్ దగ్గర ఉందేమో అని రవళి వెతుక్కుంటూ వచ్చింది. దాంతో జాహ్నవి హమ్మయ్య అనుకుంటూ ఊపిరి పీల్చుకుంది.

"మీ ఫ్రెండ్ పిలుస్తుంది" అన్నాడు సాత్విక్.

"హ్మ్" అంది జాహ్నవి

"వెళ్లాలా?" అన్నాడు బాధగా

"హ్మ్" అంది జాహ్నవి కూడా బాధ నిండిన గొంతుతో

"సరే" అన్నాడు సాత్విక్

జాహ్నవి మెల్లగా అక్కడ నుండి కిందకి దిగి రవళి వైపు వెల్లింది. వెళ్లేముందు వెనక్కి తిరిగి చూసింది. అతను తననే చూస్తూ ఉన్నాడు.

"ఎక్కడికి వెళ్ళావే" అంది రవళి

"డాన్స్ చూస్తూ ఉన్నాను ఇక్కడే" అంది జాహ్నవి

"ఆ మనీష్ గాన్ని ఏంటి అలా వదిలేసావ్?" అంది

"వాడి గురించి చెప్పకు, చెత్త వెధవ" అంది జాహ్నవి కోపంగా.

అది చూసి వాడేదో చెత్త పని చేసాడు అనుకుంది రవళి. ఇక ఇంకేం మాట్లాడలేదు. ఇద్దరు అక్కడ నుండి దినేష్ వాళ్ళ దగ్గరికి వెళ్లారు. 

"ఈ వెధవ ఫుల్ గా తాగి అవుట్ అయ్యాడు" అన్నాడు దినేష్ చిరుకోపంగా.

"ఏం చేస్తాం, పక్కన అమ్మాయిని పెట్టుకుని తాగి అవుట్ అయ్యాడంటే వేస్ట్ గాడే వీడు" అంది శ్వేత నవ్వుతూ.

జాహ్నవి వాళ్ళ మాటలు పట్టించుకోకుండా సాత్విక్ ఎక్కడ ఉన్నాడు అని కళ్ళతో వెతకటం మొదలుపెట్టింది. 

"ఇక వెళ్దామా?" అన్నాడు దినేష్

"హ్మ్" అంది రవళి

మెల్లగా అందరూ పబ్ నుండి బయటకు వచ్చారు. అప్పుడు గమనించింది జాహ్నవి, రవళి జుట్టు కొంచెం చెదిరిఉంది. అంటే ఖచ్చితంగా పైన రూమ్ కి వెళ్లారు వీళ్ళు అనుకుంది. 

"మేము వీణ్ణి తీసుకొని వెళ్తాము, నువ్వు వాళ్ళని డ్రాప్ చేసేయ్" అన్నాడు రాజ్

"సరే" అన్నాడు దినేష్, వెనక్కి తిరిగి కార్ వైపు వెళ్ళబోతుంటే ఒకతన్ని చూసి ఆగాడు.

"హాయ్ సాత్విక్ గారు మీరేంటి ఇక్కడ?" అన్నాడు దినేష్

"హాయ్ దినేష్, సరదాగా అలా వచ్చాను" అన్నాడు సాత్విక్.

సాత్విక్ పేరు వినగానే జాహ్నవి తలతిప్పి అటువైపు చూసింది. ఆ సాత్విక్ ఎవరో కాదు తన సాత్విక్ యే అని తెలిసి సంతోషపడింది. ఆమె కళ్ళలో ఒక తెలియని మెరుపు చేరింది.

"గైస్ ఇతను మీకు దాదాపు తెలిసే ఉంటుంది. ఇండియాలోనే యంగెస్ట్ బిలియనీర్. ట్రేడింగ్, ఇన్వెస్ట్మెంట్, బిజినెస్ ఇలా ఎన్నో చేస్తూ ఉంటారు. మా బిజినెస్ కూడా పూర్తిగా సాత్విక్ గారు చేసిన ఇన్వెస్ట్మెంట్ మీద రన్ అవుతుంది. సాత్విక్ గారు వీళ్ళు నా ఫ్రెండ్స్" అంటూ అందరిని పరిచయం చేసాడు దినేష్.

సాత్విక్ అందరికీ షేక్ హ్యాండ్ ఇచ్చాడు. జాహ్నవి దగ్గరికి వచ్చేసరికి చిరునవ్వు నవ్వుతూ తన చేతిని గట్టిగా ఒత్తాడు. జాహ్నవి కూడా ఆనందపడుతూ నవ్వింది. దినేష్ ఏం చెప్తున్నాడో వినిపించుకునే పరిస్థితిలో లేదు జాహ్నవి. కళ్ళ ముందు ఉన్న సాత్విక్ ని చూస్తూ ఉంది.

"మీకు లేట్ అవుతున్నట్టు ఉంది" అన్నాడు దినేష్

"అదేం లేదు దినేష్. పాపం మీకే లేట్ అవుతున్నట్టు ఉంది. మళ్ళీ కలుద్దాం" అన్నాడు సాత్విక్ ఇంతలో అతని ముందు రోల్స్ రోయిస్ కార్ వచ్చి ఆగింది. 

అతను కార్ ఎక్కి జాహ్నవి వైపు చూసాడు వెళ్తున్నాను అన్నట్టుగా. తను కూడా కళ్ళతోనే సైగ చేసింది సరే అన్నట్టుగా. కానీ ఇద్దరి కళ్ళలో బాధ స్పష్టంగా కనపడుతూ ఉంది. 

"అతనేంటి అంత సింపుల్ గా ఉన్నాడు" అంది రవళి దారిలో.

జాహ్నవి వెనుక సీట్ లో కూర్చుని అప్పటి వరకు పబ్ లో జరిగిన విషయాలు మొత్తం నెమరువేసుకుంటూ ఉంది. అసలు నేను ఎందుకు అతన్ని ఆపలేకపోయాను. కొంపదీసి దీనినే ప్రేమ అంటారా? అయినా రెండు సార్లు కలిసినంత మాత్రాన ప్రేమ ఎలా పుడుతుంది. ఇది ప్రేమ అయి ఉండదు. మరి ఏంటి? ఇలా తన మనసులో ప్రశ్నల యుద్ధం జరుగుతుంది.

"రవళి మీ లవ్ స్టోరి ఎలా స్టార్ట్ అయింది?" అంది జాహ్నవి

అది విని రవళి, దినేష్ ఇద్దరు నవ్వారు. 

"ఏం లేదు ఏదో డ్రెస్ కోసం తన ఫ్రెండ్స్ తో మన స్టోర్ కి వచ్చాడు. ఆ రోజు మా చూపులు కలిసాయి. తర్వాత రోజు నేనంటే ఇష్టం అని చెప్పాడు. నాకు కూడా చూసినప్పుడే నచ్చేసాడు. అలా మా లవ్ మొదలైంది" అంది రవళి

"ఒక్కరోజులో ప్రేమ పుడుతుందా?" అంది జాహ్నవి

"ఒక్కరోజు కాదు ఒక్క క్షణం చాలు" అన్నాడు దినేష్ నవ్వుతూ.

అంటే తనది ప్రేమేనా? నాది ప్రేమ అయితే మరి సాత్విక్ ది ఏంటి? ప్రేమనా లేక నా మీద కోరికనా? ఏం అర్ధం కావట్లేదు అనుకుంది జాహ్నవి. మనసంతా ఇలానే ఉంది ఇందాకటి నుండి.

కాసేపటికి కార్ తమ రూమ్ ముందు ఆగింది. 

"జాహ్నవి నువ్వు పైకి వెళ్ళు నేను వస్తున్నాను" అంది రవళి

జాహ్నవి ఏం మాట్లాడకుండా పైకి వెళ్ళింది. మరుక్షణమే కార్ లో లైట్స్ ఆగాయి. రవళి పక్కకి పక్కకి వాలి దినేష్ ఒడిలో మొహం పెడుతున్నట్టు వీధి లైట్ వెలుగులో జాహ్నవి కి మసకగా కనిపించింది. దినేష్ మత్తుగా కళ్ళు మూసుకొని తలని సీట్ ఆనించాడు. రవళి తల అతని ఒడి దగ్గర కదులుతూ ఉంది. అతని చెయ్యి ఆమె తల మీద ఉంది. లోపల ఏం జరుగుతుందో జాహ్నవి కి అర్థం అయింది. దానికి తోడు తన మనసంతా గందరగోళంగా ఉంది. అలానే ఆలోచిస్తూ మెల్లగా నిద్రలోకి జారుకుంది. 

[vivastra]

sexy update

Thank you krish1973 garu

[vivastra]

Me kadha lo detailing chala bagundi..cute love story la continue aithe baguntadi...

Thank you Sushma2000 garu, munduki vellekoddi story plot change avuthu untundi.

[vivastra]

చాలా బాగా కథను ముందుకు తీసుకెళ్తున్నారు. 

సాత్విక్ జాహ్నవిని స్టోర్లో చూసి దినేష్ వాళ్ళతో కావాలనే సెట్ అప్ చేయించాడేమో అనిపించింది. కాకపోతే సాత్విక్ స్థానంలో మనీష్ వుండడం, తాగి ఔట్ అయిపోవడం తో అది కాదు అని స్పష్టమైంది. 

మొదట మనీష్ చేస్తే జాహ్నవికి కోపమొచ్చింది అదే సాత్విక్ తో కోపం తెచ్చుకోక ఇంకా అడ్వాన్స్ అయ్యింది..దానికి నాకనిపించిన రెండు కారణాలు మొదటిది సాత్విక్ పైనున్న సాఫ్ట్ కార్నర్ ప్లస్ మనీష్ పైనున్న కోపం, రెండోది లోపల దిగిన కాక్టైల్ ప్రభావం...

బావుంది, కొనసాగించండి.

మీ విశ్లేషణకి థాంక్యూ ఉదయ్ గారు.

[vivastra]

"నిన్న దినేష్ చెప్తే ఏంటో అనుకున్న కానీ నిజమేనే అతను యంగెస్ట్ బిలియనీర్ అంట ఇదిగో ఇప్పుడే వే టూ న్యూస్ లో వచ్చింది చూడు" అంది రవళి

జాహ్నవి వెంటనే ఆసక్తిగా ఆ న్యూస్ చూసింది. 

"సాత్విక్ దేవ్ నందన్, ది తెలుగు యంగెస్ట్ బిలియనీర్" అంటూ హెడ్డింగ్ ఉంది. పైన అతని ఫోటో. చూడటానికి చాలా బాగున్నాడు. అది చూసి తెలియకుండానే జాహ్నవి బుగ్గలు ఎరుపేక్కాయి. కానీ అంతలోనే మనసులో మరొక ఆలోచన, అసలు నేను తనకి గుర్తు ఉంటానా? నిన్న ఏదో తెలియకుండా మా మధ్య అలా జరిగిపోయింది. అతని స్థాయి ఎక్కడ నేను ఎక్కడ. అంత ఆశించటం కూడా తప్పే అనుకుంది. 

"సరే పద టైం అవుతుంది" అంది జాహ్నవి

"హా పద" అంది రవళి పైకి లేచి

ఇద్దరు ఎప్పటిలానే అలవాటు అయిన దారిలో స్టోర్ కి బయలుదేరారు. మధ్యాహ్నం వరకు పని చేసి భోజనానికి పైకి వెళ్లారు. డ్రెస్సింగ్ రూమ్ దగ్గర ఉన్న గోడని చూస్తుంటే జాహ్నవి కళ్ళలో సాత్విక్ యే మెదులుతున్నాడు. 

"వద్దు అతని గురించి ఆలోచించకు" అని మనసుకి సర్ది చెప్పుకుని తినటానికి కూర్చుంది. రవళి ఏవేవో మాట్లాడుతూ ఉంది. తిందామని అన్నం కలుపుకుని ముద్దలా చేసుకుంటుంటే నీరజ పైకి వచ్చింది.

"త్వరగా తిని కిందకి వెళ్ళు జాహ్నవి, మొన్న నైట్ వచ్చిన కస్టమర్ వచ్చారు. ఆయన నువ్వు ఉంటేనే కొంటాను అని కింద కూర్చున్నారు" అంది

అది విని జాహ్నవి మనసు ఆనందంతో ఉప్పొంగిపోయింది.

"ఏంటి సాత్విక్ వచ్చారా?" అంది రవళి ఆశ్చర్యంగా

"ఏమో ఆయన పేరు నాకు తెలియదు, త్వరగా తిని రా జాహ్నవి" అని నీరజ అక్కడ నుండి వెళ్ళిపోయింది.

"మనల్ని గుర్తు పడతారు అంటావా?" అంది రవళి, జాహ్నవి ని చూసి

"ఏమోనే తెలియదు" అంది జాహ్నవి మెల్లగా

తనకోసం సాత్విక్ ఎదురుచూస్తున్నాడు అంటేనే తినాలి అనిపించలేదు. తన పార్సెల్ క్లోజ్ చేసి

"నేను మళ్ళీ వచ్చి తింటానే, అతన్ని వెయిట్ చేయించటం బాగోదు" అంది జాహ్నవి

"ఏం కాదులేవే తినేసి వెళ్ళు" అంది రవళి

"పర్లేదు లే వచ్చి తింటాను" అని హ్యాండ్ వాష్ చేసుకోవటానికి వెల్లింది.

మళ్ళీ తన మనసులో వంద ప్రశ్నలు. ఎందుకు వచ్చాడు ఇక్కడికి మళ్ళీ. డ్రెస్ యే కొనాలి అంటే కింద చూపించటానికి వేరే వాళ్ళు ఉన్నారు కదా నేనే ఎందుకు? నిన్న పబ్ లో జరిగిన విషయం గురించి మాట్లాడటానికా? అన్న ఆలోచన రాగానే ఒళ్ళంతా మెల్లగా వేడెక్కింది. కాసేపటికి లేదు లేదు అతనికి నేను సరిజోడీ కాదు, ఇలా ఆలోచించకు రా జాను అనుకుని తన నుదిటి మీద కొట్టుకుని కిందకి వెళ్ళింది. పై నుండి కింద చైర్ లో కూర్చున్న సాత్విక్ ని దొంగ చూపులు చూసింది. మళ్ళీ వద్దు చూడకు తల దించుకో అని సర్ది చెప్పుకుని తల దించుకుంది.

మెట్లు దిగుతూ వస్తున్న జాహ్నవిని నవ్వుతూ అలానే చూస్తున్నాడు సాత్విక్. జాహ్నవి అప్పుడే మెల్లగా తల పైకి లేపి అతన్ని చూసింది. అతని కళ్ళు, నవ్వు చూసి మనసు మళ్ళీ మెల్లగా కరగటం మొదలుపెట్టింది. అడుగులో అడుగు వేసుకుంటూ అతని వైపు నడిచింది. 

"జాహ్నవి సార్ కి ఏం కావాలో చూడు" అన్నాడు ఆకాష్.

"సరే ఆకాష్" అంటూ సాత్విక్ దగ్గరికి నడిచింది.

ఎలా మాట్లాడాలి, ఏమని మాట్లాడాలి అని ఒకటే టెన్షన్ గా ఉంది. కింది పెదవిని పంటితో కొరుకుతూ అతని ముందు వెళ్లి నిలబడింది. మెల్లగా అతని కళ్ళలోకి చూసింది. అతని కళ్ళు కూడా జాహ్నవి కళ్ళతో కలిసాయి. వాటి భాష ఏంటో ఇద్దరికీ అర్థం కావట్లేదు. జాహ్నవి మెల్లగా నోరు తెరిచి అడగబోతుంటే

"తినకుండా ఎందుకు వచ్చావ్? ఇప్పుడే పైకి వెళ్ళావ్ అన్నారు. నేను వెయిట్ చేసేవాణ్ణి కదా" అన్నాడు సాత్విక్.

ఇంత మంచోడివి ఏంట్రా బాబు అనుకుంది జాహ్నవి మనసులో.

"పర్లేదు సార్" అంది మెల్లగా

ఇద్దరి మధ్య మౌనం.

"ఏం కావాలి సార్" అంది మళ్ళీ జాహ్నవి

"నిజం చెప్పనా?" అన్నాడు సాత్విక్ మెల్లగా చుట్టూ చూసి. జాహ్నవి కూడా చుట్టూ చూసింది. లంచ్ టైం కావటంతో ఎక్కువ స్టాఫ్ కూడా లేరు, ఉన్న కొంతమంది కూడా కొంచెం దూరంగా ఉన్నారు. 

"హ్మ్ చెప్పండి" అంది జాహ్నవి. అతను ఏం చెప్తాడా అని మనసులో ఒకటే అలజడి. పబ్లో జరిగినదాని గురించి మాట్లాడతాడా అని.

"నిన్ను చూడాలి అనిపించింది. అందుకే వచ్చేసాను" అన్నాడు.

అది విని జాహ్నవి గుండె వేగం పెరిగింది. తన ఒళ్ళంతా సీతకోకచిలుకలు వాలి గిలిగింతలు పెట్టినట్టు అనిపించింది. బుగ్గలపై తెలియకుండానే సిగ్గు మొగ్గలేసింది. కళ్ళు పెద్దవి అయ్యాయి, పెదాల మీద ఉండాల్సిన నవ్వు తన కళ్ళలో కనపడుతుంది.

"ఎందుకు?" అంది ఒక్కొక్క మాట కూడబలుక్కుని.

"ఎందుకు అంటే ఏం చెప్తాను? నీకు తెలియదా?" అన్నాడు సాత్విక్ నవ్వుతూ.

ఆ మాటకి జాహ్నవి కి గుండె ఆగినట్టు అనిపించింది. 

"తెలియదు" అంది మెల్లగా

"అయితే మెల్ల మెల్లగా తెలుస్తుంది లే" అన్నాడు నవ్వుతూనే.

జాహ్నవి ఏం మాట్లాడలేదు, అతని కళ్ళలోకి చూస్తూనే ఉంది. అతను కాసేపటికి నోరు తెరిచి

"జాను" అంటూ పిలిచాడు. 

తన పేరు అతని నోటి వెంట వింటుంటే ఎంత బాగుందో అనుకుంది.

"హ్మ్" అంది మెల్లగా

"ఆ డ్రెస్ తీసి ప్యాక్ చేయించు, నేను ఏం తీసుకోకపోతే వీళ్ళు నిన్ను ఏమన్నా అంటారు" అన్నాడు మెల్లగా

జాహ్నవి మెల్లగా అతను చూపించిన డ్రెస్ తీసి ఫోల్డ్ చేస్తూ ఉంది. సాత్విక్ మెల్లగా తన దగ్గరికి వెళ్లి 

"ఇలా ప్రతీరోజు నిన్ను చూడటానికి వచ్చి, ఇలా కొనాలి అంటే అవ్వదేమో. నీకు ఇబ్బంది లేకపోతే నీ ఫోన్ నెంబర్ ఇస్తావా?" అన్నాడు

అది విని జాహ్నవి గుండె జల్లుమంది. ఒక పక్క సంతోషం తను నెంబర్ అడిగాడు, తనకోసమే ఇక్కడికి వచ్చాడు అని, మరొక భయం తనకి నేను తగిన దానిని కాదు, అతని చేతి వాచ్ అంత ఉండదు నా జీవితం ఖరీదు అని. తన సంతోషాన్ని ఆ భయం పక్కకి నెట్టేసింది.

"నో సార్" అంది జాహ్నవి మెల్లగా అతని కళ్ళలోకి చూస్తూ

ఆ క్షణం అతని కళ్ళలో ఏదో బాధ కనిపించింది. అది చూసి జాహ్నవి కూడా బాధ పడింది. అతని పెదాల మీద ఉన్న చిరునవ్వు మాయం అయింది. 

"హ్మ్ సరే జాను వెళ్తున్నాను" అన్నాడు మెల్లగా

"హ్మ్" అంది ప్యాకెట్ కౌంటర్ దగ్గర ఇచ్చి

సాత్విక్ కౌంటర్ దగ్గరికి వెళ్లి బిల్ పే చేసి వెళ్ళిపోయాడు. వెళ్ళేటప్పుడు మళ్ళీ ఒకసారి వెనక్కి తిరిగి జాహ్నవిని చూసాడు. జాహ్నవి కి కూడా ఎందుకో బాధగా అనిపించింది. మళ్ళీ ఒక్కసారి తనని చూడాలి అనిపించింది. మెల్లగా బయటకు వెళ్ళింది. కానీ అతను కనిపించలేదు. ఛ అనుకుంది నిరాశగా.

అలానే మెల్లగా పైకి వెళ్ళింది కానీ ఆకలి అనిపించట్లేదు. నెంబర్ యే కదా ఇస్తే ఏమవుతుంది అని మనసు ఒకటే గొడవ పెట్టింది. మరొకపక్క వద్దు, ఎందుకు అతని గురించి ఆలోచిస్తున్నావు అని మరొక గొడవ. ఆ రోజు మొత్తం తన పరిస్థితి అలానే ఉంది.

"ఏంటే ఏదో ఆలోచనలో మునిగిపోయావ్?" అంది రవళి

"ఏం లేదే?" అంది జాహ్నవి

"సాత్విక్ ఏమన్నా అన్నారా ఏంటి నిన్న పబ్ దగ్గర చూసాను అని" అంది రవళి

"లేదు" అంది జాహ్నవి

"మరి ఎందుకు అలా ఉన్నావ్?" అంది రవళి

"ఏమోనే? ఎందుకో నీరసంగా ఉంది" అంది జాహ్నవి

"అవునా మరి చెప్పేసి వెళ్ళిపో, వెళ్లి రెస్ట్ తీసుకో" అంది రవళి

"అంతే అంటావా?" అంది జాహ్నవి

"అంతే వెళ్ళు" అంది రవళి

జాహ్నవి, ఆకాష్ దగ్గరికి వెళ్లి ఒంట్లో బాలేదు అని చెప్పి ఇంటికి వెళ్ళటానికి పర్మిషన్ అడిగింది. ఆకాష్ సరే అని ఒప్పుకున్నాడు. జాహ్నవి వెళ్ళబోతుంటే కౌంటర్ లో నుండి 2000 తీసి జాహ్నవికి ఇస్తూ

"ఇందాక ఆ సార్ మళ్ళీ ఈ టిప్ ఇచ్చారు. నువ్వు ఇంటికి వెళ్ళేటప్పుడు ఇద్దాం అనుకున్నాను. ఇప్పుడే వెళ్తున్నావ్ కదా తీసుకుని వెళ్ళు" అన్నాడు 

అది చూసి జాహ్నవి మెల్లగా చేయి చాపి ఆ నోటుని తీసుకుంది. చూసావా నువ్వు రెండు రోజులు కష్టపడితే వస్తాయి ఈ 2000 అలాంటిది అతను దీనిని టిప్ లా ఇస్తున్నాడు. ఇప్పుడైనా అర్థం అయిందా నీ స్థాయి ఏంటో? అంటూ మనసులో మరొక ప్రశ్న.

మెల్లగా అక్కడ నుండి బయటకు వచ్చింది. ఇంటికి వెళ్తుంటే దారిలో సురేష్ ఎదురు వచ్చాడు. జాహ్నవిని ఆట పట్టిస్తూ తన వెనుక వెళ్తుంటే జాహ్నవికి పట్టరాని కోపం వచ్చింది. వెనక్కి తిరిగి వాడి చెంప మీద ఒక్కటి పీకింది.

"పిచ్చి పిచ్చి వేషాలు వేస్తున్నావ్ ఒళ్ళు ఎలా ఉంది?" అంది కోపంగా

దాంతో చుట్టు పక్కన వాళ్ళు కూడా అక్కడికి చేరారు. ఆడపిల్లని ఏడిపిస్తున్నావా రా అంటూ నలుగురు నాలుగు తన్ని వాడిని తరిమేసారు. జాహ్నవి చిరాకుగా ఇంటికి వచ్చి పడుకుంది. నెంబర్ ఇవ్వాల్సింది అంటూ మనసులో చిన్న గొడవ, దానికి సమాధానం గా మనసులో మరొక ఆలోచన. అలా సతమతమవుతూ కళ్ళు మూసుకుంది. కళ్ళముందు సాత్విక్ రూపం, పబ్ లో దాదాపు ఇద్దరి పెదాలు కలుసుకునేంత దగ్గరికి వచ్చాయి. అప్పుడు కలిసి ఉంటే నా ఆలోచన ఇలానే ఉండేదా అనుకుంది. అలా మెల్లగా నిద్రలోకి జారుకుంది.

రాత్రి 8 అవుతుంది అనగా మెలుకువ వచ్చింది. లేచి ఇంట్లో పనులు పూర్తి చేసి, వంట చేయటం మొదలుపెట్టింది. తన ఫోన్ తీసుకొని రవళి కి మెసేజ్ చేసింది వంట చేస్తున్నాను బయట నుండి ఏం తీసుకొని రావొద్దు అని. దానికి రవళి కూడా సరే అని రిప్లై ఇచ్చింది. 

సరిగ్గా 11:00 గంటలకి రవళి వచ్చింది. రాగానే స్నానం పూర్తి చేసి వచ్చింది. 

"తిన్నావా ఏమన్నా?" అంది రవళి

"లేదు" అంది జాహ్నవి

"మైండ్ ఉందా అసలు, ముందు తిందాం రా" అంది రవళి కూర్చుంటూ

ఇద్దరు కూర్చుని తినటం మొదలుపెట్టారు. 

"అసలు మధ్యాహ్నం ఏమైంది?" అంది రవళి

"ఏమైంది?" అంది జాహ్నవి

"నా దగ్గర యాక్టింగ్ చేయకు, నీకు, సాత్విక్ మధ్యలో ఏం జరిగింది" అంది సూటిగా తన కళ్ళలోకి చూస్తూ

"ఏం జరగలేదు" అంది జాహ్నవి

"ఏం జరగకుండానే, నీ కోసం అతను స్టోర్ కి వచ్చాడా?" అంది రవళి

అది విని గుండె ఆగినట్టు అయింది. 

"నా కోసం ఎందుకు వస్తాడు?" అంది జాహ్నవి తడబడుతూ

"మరి నా కోసం వచ్చాడా ఏంటి?" అంది రవళి

"ఏమో నాకేం తెలుసు" అంది మెల్లగా

"మళ్ళీ అబద్దం చెప్తున్నావ్" అంటూ తన చేత్తో జాహ్నవి తొడని గిల్లింది.

"ఆఆహ్" అంటూ అరిచింది జాహ్నవి

"మనిద్దరం బెస్ట్ ఫ్రెండ్స్ అనుకున్నాను కానీ నా దగ్గర కూడా చాలానే దాచిపెడుతున్నావ్" అంది రవళి మెల్లగా

అది విని జాహ్నవి కి బాధగా అనిపించింది.

"అది కాదే" అంటూ నిన్న పబ్ లో మనీష్ చేసిన పని, ఆ తర్వాత సాత్విక్ తో కలిసి డాన్స్ చేసిన విషయం మొత్తం చెప్పింది సాత్విక్ పెట్టిన ముద్దు విషయం తప్ప.

"అంత జరిగితే అసలు కొంచెం కూడా చెప్పాలి అనిపించలేదా?" అంది మళ్ళీ తొడని గిల్లుతూ

"ఆహ్" అంటూ మళ్ళీ అరిచింది జాహ్నవి

"అసలు చెప్పాలి అంటే ఆ మనీష్ గాడిని నీకు సెట్ చేద్దాం అనుకున్నాం. కానీ నువ్వు చెప్తుంటే అర్థం అయింది వాడు పెద్ద ఎదవ అని. దూరం పెట్టి మంచి పని చేసావ్" అంది రవళి

"అంటే ప్లాన్ చేసి నన్ను తీసుకొని వెళ్ళావా?" అంది జాహ్నవి ఈ సారి తన చేత్తో ఆమె తొడని గిల్లుతూ

"హాహా, మరి సాత్విక్ మీద నీ ఒపీనియన్ ఏంటి?" అంది మెల్లగా రవళి చేయి కడుక్కుంటూ

"ఏముంది, ఏం లేదు?" అంది జాహ్నవి

"నిజంగా ఏం లేదా?" అంది రవళి

"చూసావ్ కదా అతను ఎంత డబ్బు ఉన్న వాడో, మనల్ని ఎందుకు పట్టించుకుంటాడు చెప్పు" అంది జాహ్నవి

"నేను అతని గురించి అడగలేదు, అయినా డబ్బు విషయానికి వస్తే దినేష్ కూడా బాగా ఉన్నవాడే మరి నన్నెందుకు లవ్ చేసాడు అంటావ్?" అంది రవళి

జాహ్నవి నోటి వెంట సమాధానం రాలేదు.

"చూడు జాహ్నవి, ప్రేమ వేరు, డబ్బు వేరు రెండిటిని కలిపి చూడకు" అంది రవళి

"హ్మ్" అంది జాహ్నవి

"ఇప్పుడు చెప్పు అతని మీద నీ ఒపీనియన్ ఏంటి?" అంది రవళి

"ఏం చెప్పమంటావ్? ఒకవేళ ఉన్నా అతనెక్కడ, నేనెక్కడ? మళ్ళీ కలుస్తామో లేదో" అంది జాహ్నవి

"హాహా అనుకుంటే ఇప్పుడే కలవొచ్చు ఎందుకంటే నువ్వు ఏమో ఇక్కడ, అతనేమో కింద" అంది రవళి నవ్వుతూ.

"ఏంటి?" అంది జాహ్నవి ఆశ్చర్యంగా

"హా క్లోసింగ్ టైంలో నీ కోసం స్టోర్ బయట ఎదురు చూస్తూ ఉన్నాడు పాపం, నన్ను చూసి జాహ్నవి లేదా అన్నాడు, తనకి హెల్త్ బాలేక ఇంటికి వెళ్ళింది అని చెప్పాను. నిన్ను చూడాలి అని ఇక్కడ వరకు వచ్చాడు." అంది రవళి

"మరి ఈ విషయం ముందే ఎందుకు చెప్పలేదు" అంది జాహ్నవి చిరుకోపంతో

"తనే చెప్పొద్దూ అన్నాడు. తన కార్ లోనే నన్ను డ్రాప్ చేసాడు. మాటల్లో చెప్పాను నువ్వు మధ్యాహ్నం కూడా ఏం తినలేదని. అందుకే నువ్వు తినేవరకు ఉంటాను అని చెప్పాడు" అంది రవళి నవ్వుతూ

"అసలు నిన్ను......" అంటూ మళ్ళీ రవళి తొడని గిల్లింది జాహ్నవి

"ఆఆహ్....." అంటూ రవళి నవ్వుతూ అరిచి "ఇందాక నువ్వు చెప్పిన పిచ్చి ఆలోచనలు కాసేపు పక్కన పెట్టి వెళ్లి మాట్లాడి రా. నాకెందుకో నీకు పడిపోయాడు అనిపిస్తుంది" అంది రవళి నవ్వి

అది విని జాహ్నవి బుగ్గలు ఎరుపేక్కాయి.

"ఆపవే అదేం లేదు" అంటూ మెల్లగా పైకి లేచింది.

"త్వరగా వచ్చేయ్, ఏమన్నా అడిగితే కాదనకుండా ఇచ్చేసేయ్" అంది రవళి కన్ను కొట్టి

"చంపుతా నిన్ను" అంటూ జాహ్నవి నవ్వి రూమ్ నుండి మెల్లగా బయటకి వచ్చింది. 

కిందకి ఒంగి చూసింది, ఎల్లో కలర్ మినీ కూపర్ కార్ కి ఆనుకుని సిగరెట్ తాగుతూ ఉన్నాడు సాత్విక్. అయ్యగారికి సిగరెట్ అలవాటు కూడా ఉన్నట్టు ఉంది అనుకుంటూ మెల్లగా కిందకి దిగింది. ఒక్కొక్క అడుగు కిందకి పడుతుంటే దానికి తగ్గట్టు గుండె వేగం కూడా పెరుగుతూ వెళ్తుంది. గేట్ చప్పుడికి సాత్విక్ తల ఎత్తి చూసాడు. ఎదురుగా జాహ్నవి నిలబడి ఉంది. వెంటనే సిగరెట్ పక్కన పడేసి చిన్నగా నవ్వాడు. ఇద్దరి కళ్ళు మళ్ళీ కలుసుకున్నాయి. 

[vivastra]

B2b updates istunaru.. Nice...story ni complete cheyandiiii...

Thank you Sushma2000 garu

Nice update

Thank you Bro304 garu

[vivastra]

తనది అనుకున్న తరువాత ఈ ఆడవాళ్ళు భలే కనిపెడతారు మగాళ్ళ వీక్నెస్సులు, కంట్రోల్ చేయగల అంశాలు

హహ నిజమే ఉదయ్ గారు

[vivastra]

నైట్ డ్రెస్ లో లేత అందాలు ఒలకబోస్తూ, పిరుదులు తాకే కురులని ఒక చిన్న రబ్బర్ బ్యాండ్ తో పోనీటైల్ వేసుకుని తనని చూస్తున్న జాహ్నవిని అలా చూస్తుంటే ఒక్క క్షణం తనని తాను మర్చిపోయాడు సాత్విక్. అతని కళ్ళు మెల్లగా కిందకి జరిగాయి. 

నిన్న పబ్ లో అక్కడ ఉన్న చీకట్లో సరిగ్గా అర్థం కాలేదు కానీ, అరచేతిలో ఇమిడిపోయెంత ఉన్న గుండ్రని స్థనాలని చూస్తుంటే మతిపోయింది. కొంచెం కూడా కొవ్వు పట్టని నున్నని నడుము యొక్క షేప్ అతనిని ఇంకా పిచ్చి వాడిని చేసింది. అతని చూపులు మెల్లగా ఇంకాస్త కిందకి వెళ్లాయి, అరటిబోదల్లాంటి కండపట్టిన తొడల షేప్ చూస్తుంటే ఊపిరి ఆగిపోతున్నట్టు అనిపించింది. మెల్లగా మళ్ళీ కళ్ళు పైకి లేపి జాహ్నవి కళ్ళలోకి చూసాడు.

"ఏంటి అలా చూస్తున్నారు?" అంది జాహ్నవి కళ్ళు ఎగరేసి

"ఎదురుగా ఇంత అందం ఉంటే చూడకుండా ఎలా ఉండగలను" అన్నాడు.

తన అందాన్ని అలా పొగిడేసరికి జాహ్నవిలో ఉన్న ఆడతనం ఉప్పొంగింది. దానికి గుర్తుగా ఆమె బుగ్గలు ఎర్రగా అయ్యాయి. వస్తున్న నవ్వు, సిగ్గుని ఆపుకుంటూ

"ఎందుకు వచ్చారు?" అంది

సాత్విక్ మెల్లగా ముందుకి జరిగి జాహ్నవి ముందు నిలబడ్డాడు. ఇద్దరికీ కేవలం కొన్ని అంగుళాల దూరం మాత్రమే ఉంది. ఇందాక తను గమనించలేదేమో సిగరెట్ తాగి మౌత్ ఫ్రెష్నర్ వేసుకున్నట్టు ఉన్నాడు, అతని దగ్గర నుండి ఇప్పుడు మంచి వాసన వస్తుంది.

"రవళి నీకు హెల్త్ బాలేదు అని చెప్పింది. ఇప్పుడెలా ఉంది" అంటూ తన చేయి పైకి లేపి జాహ్నవి నుదిటి మీద పెట్టాడు.

తను అలా చేయగానే జాహ్నవి ఒళ్ళంతా షాక్ కొట్టినట్టు అనిపించింది. అలా పట్టుకోకురా ఇప్పుడు వేడిగా అవుతుంది అనుకుంది మనసులో.

"బాగానే ఉంది" అంది జాహ్నవి మెల్లగా

"హమ్మయ్య" అన్నాడు సాత్విక్.

"అయినా ఎందుకు వచ్చారు?" అంది.

"ఇప్పుడైనా నెంబర్ ఇస్తావేమో అని" అన్నాడు సూటిగా జాహ్నవి కళ్ళలోకి చూస్తూ.

"అక్కడే ఇవ్వను అని చెప్పాను కదా" అంది జాహ్నవి

"ఇవ్వటం ఇష్టం లేనప్పుడు, మరి బయటకి వచ్చి నా కోసం ఎందుకు చూసావ్?" అన్నాడు.

అది విని ఆశ్చర్యపోయింది. ఒక కన్ను మూసి నాలుకని చిన్నగా పంటితో కొరికింది. అది చూసి సాత్విక్ చిన్నగా నవ్వాడు.

"అయినా నేనేమి మీకోసం రాలేదు" అంది జాహ్నవి

"మరి ఎవరి కోసం వచ్చావ్?" అన్నాడు

"నేనేదో అలా సరదాగా వచ్చాను" అంది

"అవునా ఇంకా నాకోసం వచ్చావేమో అని నీకోసం ఇంత దూరం వచ్చాను. ఏం చేస్తాం నా బ్యాడ్ లక్. సరే వెళ్తున్నాను" అన్నాడు మెల్లగా

జాహ్నవి అతని కళ్ళలోకి అలానే చూస్తూ ఉంది. 

"ఏంటి ఏం చెప్పవు" అన్నాడు సాత్విక్

"వెళ్తాను అంటున్నావు కదా వెళ్ళు, నేనేమన్నా వెళ్ళమని చెప్పానా?" అంది మెల్లగా జాహ్నవి

"అంటే ఉండమంటావా?" అన్నాడు మెల్లగా

జాహ్నవి ఏం మాట్లాడలేదు. ఇద్దరి కళ్ళు ఒకరి కళ్ళలోని భావాలని మరొకటి వెతుకుతూ ఉన్నాయి.

సాత్విక్ తన చేతిని మెల్లగా జాహ్నవి వెనక్కి పోనిచ్చి తనని మీదకి లాక్కున్నాడు. దాంతో జాహ్నవి వచ్చి అతని ఛాతికి అతుక్కుపోయింది. 

"ఆఆహ్.... ఎవరైనా చూస్తారు" అంది మెల్లగా

సాత్విక్ చుట్టూ చూసాడు. రాత్రి వేళ కావటంతో రోడ్ అంతా ఖాళీగా ఉంది. 

"చూస్తే చూడనివ్వు" అన్నాడు సాత్విక్ తన చేత్తో జాహ్నవి ముంగురులని సరిచేస్తూ.

జాహ్నవి మత్తుగా అతని కళ్ళలోకి చూసింది. 

"జాను" అన్నాడు సాత్విక్ తియ్యగా.

"మ్మ్" అంది జాహ్నవి

సాత్విక్ ముందుకి ఒంగి జాహ్నవి నుదిటి మీద వెచ్చని ముద్దు పెట్టాడు. ఆ ముద్దుకి తను మత్తుగా కళ్ళు మూసుకుంది. ముద్దు పెట్టి తలని వెనక్కి జరిపాడు. మళ్ళీ ఇద్దరి కళ్ళు కలుసుకున్నాయి.

"అసలు మన మధ్య ఏముంది?" అంది జాహ్నవి మెల్లగా

సాత్విక్ మెల్లగా తన కుడి చేత్తో జాహ్నవి చెంపని అందుకున్నాడు. తన బొటన వేలితో ఆమె బుగ్గల మీద రుద్దుతూ

"ఏముందో నాకు తెలియదు కానీ, నువ్వంటే నాకు ఇష్టం. ఇది ఎలా మొదలైంది? ఏంటి? అని నన్ను అడగకు కానీ నువ్వంటే మాత్రం చాలా ఇష్టం" అన్నాడు సూటిగా ఆమె కళ్ళలోకి చూస్తూ.

అది విని జాహ్నవి గుండె ఇంకా గట్టిగా కొట్టుకుంది. మనసంతా సంతోషంతో ఉప్పొంగిపోతుంది. మెల్లగా నోరు తెరిచి

"నాతో లైఫ్ లాంగ్ ఉంటారా?" అంది మెల్లగా

"ఉంటారా కదా ఉంటావా అనాలి, గారు సారు ఇలాంటివి ఇంకేం వద్దు. అయినా నువ్వు చెప్పు నాతో ఉంటావా లైఫ్ లాంగ్. నా ప్రపంచం నీలాంటిది కాదు జాను, ఎలా ఉన్నా నాతో ఉండగలవా?" అన్నాడు.

"మ్మ్" అంటూ నవ్వుతూ తన రెండు చేతులు అతని వీపు మీద వేసి అతన్ని గట్టిగా హత్తుకుంది.

సాత్విక్ కూడా తన కుడి చేతిని జాహ్నవి వీపు వెనుక వేసి తనని గట్టిగా హత్తుకున్నాడు. ఇద్దరు దాదాపు ఒక పది నిముషాలపాటు అలానే ఉండిపోయారు. కాసేపటికి ఇద్దరి తలలు వెనక్కి జరిగాయి. మళ్ళీ ఇద్దరి కళ్ళు కలుసుకున్నాయి. 

గులాబీరంగు లో ఉన్న జాహ్నవి పెదాలని చూస్తుంటే సాత్విక్ నోరు ఊరిపోయింది. మెల్లగా తన తన పెదాలని జాహ్నవి పెదాలవైపు తీసుకొని వెళ్ళాడు. జాహ్నవి కూడా తన తలని కొంచెం వెనక్కి వంచి అతనికి వీలు కల్పించింది. 

ఇద్దరి మధ్యలో దూరం తగ్గుతున్నకొద్ది ఒకరి శ్వాస మరొకరికి తగులుతూ గిలిగింతలు పెడుతూ ఉంది. జాహ్నవి మత్తుగా కళ్ళు మూసుకుని తన జీవితంలో మొదటిముద్దుకి స్వాగతం పలికింది. సాత్విక్ పెదాలు నిదానంగా జాహ్నవి పెదాల మీద వాలాయి. జాహ్నవి భారంగా ఊపిరి పీల్చుకుంది. ఆమె సున్నిత పెదాల మెత్తదనాన్ని ఆస్వాదించాడు సాత్విక్. అప్పటివరకు జాహ్నవి ముద్దంటే తియ్యగా ఉంటుంది అనుకుంది అక్కడక్కడా సినిమాల్లో చూసి, కానీ ఇప్పుడు దానికి ఎలాంటి రుచి లేదు కాకపోతే మాటల్లో చెప్పలేని అనుభూతి మాత్రం కలుగుతుంది. 

సాత్విక్ మెల్లగా తన నోరు తెరిచి జాహ్నవి కింది పెదవిని నోట్లోకి తీసుకున్నాడు. ఒక తుమ్మెద, పూ మకరందంలో నుండి తేనేని ఎలా జుర్రుకుంటుందో, సాత్విక్ కూడా జాహ్నవి పెదవుల్లోని తేనేని అలా జుర్రుకుంటున్నాడు. జాహ్నవి మత్తుగా తన పెదాలని సాత్విక్ కి అప్పగించేసింది. 

ఇంతలో పై నుండి "హ్మ్..... హు....." అంటూ సౌండ్ వినపడింది. దాంతో ఇద్దరు దూరం జరిగారు. సాత్విక్ పైకి చూసాడు. రవళి అక్కడ నిలబడి ఇద్దరినీ నవ్వుతూ చూస్తూ ఉంది.

"మీ ఫ్రెండ్ చూస్తుంది" అన్నాడు నవ్వుతూ

దానికి జాహ్నవి బుగ్గలు సిగ్గుతో ఇంకా ఎరుపేక్కాయి.

"తను రాకపోయి ఉంటే బాగుండేది కదా" అన్నాడు మెల్లగా

"హ్మ్" అంది జాహ్నవి కూడా

"రేపు కలుద్దామా?" అన్నాడు

"హ్మ్" అంది

"సరే వెళ్లేముందు ఇంకొక చిన్న ముద్దు" అంటూ మరోసారి జాహ్నవి పెదాల మీద చిన్న ముద్దు పెట్టి, జాహ్నవిని వదిలి తన కార్ దగ్గరికి వెళ్ళాడు. 

"ఓయ్ నెంబర్ వద్దా?" అంది జాహ్నవి సిగ్గుతో నవ్వుతూ

"ప్చ్.... మర్చిపోయా" అంటూ తన ఫోన్ తీసి జాహ్నవికి ఇచ్చాడు. జాహ్నవి దానిని తీసుకొని

"వావ్ ఐ ఫోన్ లేటెస్ట్ మోడల్ ఆ?" అంటూ తన నెంబర్ టైప్ చేసింది. 

సాత్విక్ దానిని జాను అని సేవ్ చేసుకుని పేరు పక్కన ఒక లవ్ సింబల్ పెట్టాడు. 

"గుడ్ నైట్ రా జాను" అన్నాడు ప్రేమగా

"గుడ్ నైట్ సాత్విక్" అంది జాహ్నవి కూడా ప్రేమగా.

జాహ్నవికి మరోసారి బాయ్ చెప్పి అక్కడ నుండి రిటర్న్ అయ్యాడు సాత్విక్. అతని కార్ కనపడేవరకు అక్కడే ఉండి ఆ తర్వాత మెల్లగా అక్కడ నుండి పైకి వెళ్ళింది జాహ్నవి. 

"మంచి మూమెంట్ లో వచ్చి డిస్టర్బ్ చేసినట్టు ఉన్నాను" అంది చిలిపిగా నవ్వుతూ రవళి.

"ఛీ ఆపవే" అంది జాహ్నవి సిగ్గు పడుతూ.

అలా ఇద్దరు మాట్లాడుకుంటూ పడుకున్నారు. ఒక అరగంట తర్వాత జాహ్నవి ఫోన్ మోగింది.

"ఆహా ఈ రోజు నుండి నీ ఫోన్ కి ఇక రెస్ట్ ఉండదు అనుకుంట" అంది రవళి నవ్వుతూ.

జాహ్నవి సిగ్గుతో నవ్వుతూ వాట్సాప్ ఓపెన్ చేసి చూసింది. ఒక ఫ్యాన్సీ నెంబర్ నుండి మెసేజ్ ఉంది. 

"ఇప్పుడే రీచ్ అయ్యాను" అని, సాత్విక్ స్టైలిష్ లుక్ తో ఉన్న డీపీ ఉంది దానికి.

"అడగటం మర్చిపోయాను" అంది జాహ్నవి

"ఏంటిది?" అన్నాడు సాత్విక్

"తిన్నావా ఎమన్నా?" అంది

"ఇప్పుడే తిన్నాను కదా అక్కడ తియ్యని ముద్దుని" అన్నాడు నవ్వే ఎమోజి పెట్టి

అది చూసి జాహ్నవిలో సిగ్గు ఇంకా పెరిగింది. సాత్విక్ నోట్లోకి తీసుకొని తన కింది పెదవిని మెల్లగా పంటితో కొరుకుతూ

"మరి సరిపోతుందా అది" అంది

"లేదు ఏదో భోజనానికి ముందు సూప్ లా అనిపించింది" అన్నాడు

"అయ్యో మరి ఇప్పుడెలా?" అంది జాహ్నవి చిలిపిగా నవ్వుకుంటూ. ఆ క్షణం అనిపించింది ఇద్దరు ఒకటయ్యాక ఇద్దరి మధ్య సిగ్గు అనే గోడ పగిలిపోతుందని, దాని అర్థం ఏంటో ఇప్పుడు జాహ్నవి కి తెలిసింది.

"నువ్వు చెప్పాలి నిన్ను ఎప్పుడు తిననిస్తావో" అన్నాడు నవ్వుతూ.

సాత్విక్ అలా అడిగేసరికి ఒళ్ళంతా జివ్వుమంది.

"ఇప్పుడే సూప్ తాగవు కదా, తింటానికి ఇంకా టైం ఉందిలే" అంది జాహ్నవి కూడా నవ్వుతూ.

"మరి నా ఆకలి ఎక్కువ, తట్టుకుంటావా నువ్వు?" అన్నాడు

అది చూసి తనలో ఆడతనం ఇంకా సిగ్గు పడింది. 

"ఏమో చెప్పలేను, కొంచెం కొంచెంగా తిను" అంది సిగ్గు పడుతూ

"హాహా అలా తింటేనే బాగుంటుంది లే" అన్నాడు సాత్విక్

"మ్మ్" అంది సిగ్గు పడుతున్న ఎమోజి పెట్టి

"రేపు నీ ప్లాన్స్ ఏంటి?" అన్నాడు.

"ఏముంది స్టోర్ కి వెళ్ళాలి" అంది

"అయితే రేపు లీవ్ పెట్టు" అన్నాడు.

"ఎందుకు?" అంది

"రేపు నిన్ను కొంచెం తిందామని" అన్నాడు నవ్వుతూ

"చంపుతా.... అప్పుడే కాదు దానికి ఇంకా టైం ఉంది" అంది జాహ్నవి

"హాహా అలా బయటకు వెళ్దాం" అన్నాడు సాత్విక్.

"హ్మ్మ్...... సరే" అంది జాహ్నవి.

"అయితే రేపు కలుద్దాం రా జాను, గుడ్ నైట్" అన్నాడు సాత్విక్

"గుడ్ నైట్" అంది జాహ్నవి

ఆ వెంటనే ఒక హార్ట్ ఎమోజి వచ్చింది. జాహ్నవి కి నవ్వుతూ ఒక హార్ట్ ఎమోజి పెట్టింది. 

అలా సంతోషంగా ఫోన్ పక్కన పెట్టి సాత్విక్ విషయం ముందు నాన్నకి కూడా చెప్పాలి అనుకుంది.

అంతలో అటు రవళి కూడా దినేష్ తో మాట్లాడి పడుకోవటానికి రెడీ అయింది.

"రవళి నేను రేపు స్టోర్ కి రావట్లేదే?" అంది జాహ్నవి

"అవునా ఏమైంది?" అంది రవళి

"బయటకు వెళ్దాం అన్నాడు" అంది జాహ్నవి సిగ్గుగా

"ఓయ్ అప్పుడే అన్నీ ఇచ్చేయకు అలుసైపోతాం" అంది రవళి

"నేను కూడా అది కుదరదు అనే చెప్పాలే" అంది జాహ్నవి మెల్లగా

"ఆహా అప్పుడే అడిగేసాడా గురుడు?" అంది రవళి చిలిపిగా నవ్వుతూ.

"మ్మ్మ్" అంది సిగ్గుపడుతూ జాహ్నవి

"మా వాడు నయం వారం తర్వాత అడిగాడు. నేను కూడా ఇక ఆగలేకపోయాను అనుకో అది వేరే విషయం. ఇంతకీ రేపు ఎక్కడికి?" అంది రవళి

"అలా బయటకి వెళ్దాం అన్నాడు తప్ప ఇంకేం చెప్పలేదు" అంది రవళి.

"హా సరే వెళ్ళు కానీ చెప్పా కదా అప్పుడే మాత్రం ఇచ్చేయకు" అంది నవ్వుతూ

"ఎప్పుడు అదే ఆలోచన నీకు పడుకో ఇక" అంది జాహ్నవి నవ్వుతూ. 

మరుసటిరోజు మెలుకువ వచ్చేసరికి 8 అయింది. అప్పటికే రవళి లేచి రెడీ అయింది. 

"త్వరగా రెడీ అవ్వవే పాపం నీకోసం కిందనే ఎదురు చూస్తున్నాడు" అంది రవళి

"ఏంటి అప్పుడే వచ్చేసాడా?" అంది జాహ్నవి కంగారుగా లేచి.

"హా" అంది రవళి.

జాహ్నవి వెంటనే బెడ్ దిగి బయటకు వచ్చి కిందకి చూసింది. నిన్నటి కార్ కే ఆనుకుని జాహ్నవిని చూసి హాయ్ చెప్పాడు సాత్విక్.

"ఒక్క అరగంట ప్లీజ్" అంది జాహ్నవి

"పర్లేదు ఉంటాను" అన్నాడు సాత్విక్ నవ్వుతూ.

జాహ్నవి వెంటనే స్నానానికి వెళ్ళింది. కాసేపటికి బయటకు వచ్చి

"ఏం వేసుకోమంటావే?" అంది రవళిని చూస్తూ

"హ్మ్ ఇది వేసుకో" అంటూ ఒక ఒక టాప్, దానికి తగ్గ లెగ్గిన్ తీసి ఇచ్చింది రవళి.

జాహ్నవి వెంటనే వాటిని వేసుకుంది. మెహనికి లైట్ గా వైట్ టోన్ రాసి, పెదాలకి కొంచెం లిప్ స్టిక్ పెట్టింది. తలకి ఉన్న క్లిప్ తీసి కురులని అలా ఫ్రీగా వదిలేసింది. 

జాహ్నవి, రవళి ఇద్దరు కిందకి వెళ్లారు. 

"హాయ్" అంది జాహ్నవి మెల్లగా సిగ్గు పడుతూ

"హాయ్" అన్నాడు సాత్విక్ నవ్వుతూ

రవళి కూడా హాయ్ చెప్పింది.

"సారీ వెయిట్ చేయించాను" అంది జాహ్నవి మెల్లగా

"నీ కోసమే కదా పర్లేదు" అన్నాడు సాత్విక్ నవ్వుతూ.

"రవళి నువ్వు కూడా రా, వెళ్లేదారిలో డ్రాప్ చేస్తాను" అన్నాడు 

రవళి ముందు సీట్ నుండి ఉన్న దారి నుండి వెళ్లి వెనుక సీట్ లో కూర్చుంది. జాహ్నవి ముందు సీట్ లో కూర్చుంది. ముగ్గురు సైలెంట్ గానే ఉన్నారు. కాసేపటికి కార్ స్టోర్ ముందు ఆగింది.

జాహ్నవి కిందకి దిగి రవళి రావటానికి దారి ఇచ్చింది. రవళి వెంటనే కిందకి దిగి సాత్విక్ వైపు వెళ్లి 

"జాహ్నవి జాగ్రత్త" అంది నవ్వుతూ

దానికి సాత్విక్ కూడా చిన్నగా నవ్వి సరే అన్నాడు.

అంతలో జాహ్నవి మెల్లగా కార్ ఎక్కింది. 

"ఎక్కడికి వెళ్దాం?" అంది అతని కళ్ళలోకి చూస్తూ

"ముందు అయితే ఆకలి వేస్తుంది" అన్నాడు జాహ్నవిని చూస్తూ

"చంపుతాను" అంది చిలిపిగా అతని చేతి మీద కొట్టి

"హాహా నిజంగానే ఆకలి వేస్తుంది. ముందు ఎమన్నా తిందాం వెళ్లి" అంటూ కార్ ని కేఫె వైపుకి పోనిచ్చాడు. 

[vivastra]

ప్రస్తుతానికి రాసినంత వరకు అప్డేట్స్ ఇస్తూ వచ్చాను. ఇక మళ్ళీ ఈ రోజు నుండి రాయటం మొదలుపెట్టాలి. వచ్చే శుక్రవారం లేదా శనివారం రాసినంత వరకు ఒక పెద్ద అప్డేట్ ఇస్తాను. అంతవరకు సైట్ లో ఉన్న మిగతా కథలని చదువుతూ ఎంజాయ్ చేయండి. 

[vivastra]

కంచి కేఫె ముందు తన కార్ ఆపాడు సాత్విక్. జాహ్నవి, తను కార్ దిగి లోపలికి వెళ్లారు. ఎప్పుడు రోడ్ సైడ్ టిఫిన్ సెంటర్ లో టిఫిన్ చేయటమే కానీ ఇంత పెద్ద కేఫెకి వచ్చి తినలేదు జాహ్నవి. అక్కడ ఉన్న మెనూ కార్డు లో ఉన్న రేట్స్ చూసి మతిపోయింది. 

"ఏంటి ఇంత ఉన్నాయి ఇక్కడ?" అంది ఆశ్చర్యంగా

"నీ కంటే తక్కువగానే ఉన్నాయి కదా?" అన్నాడు సాత్విక్ నవ్వుతూ

జాహ్నవి కి అర్ధం కాక అతని వైపు చూసింది. అతని కళ్ళు తన కళ్ళవైపు కాకుండా కొంచెం కిందకి ఉన్నాయి. అప్పుడు అర్థం అయింది అతను వేటి గురించి మాట్లాడాడో. ఆ క్షణం బుగ్గల మీద సిగ్గు మొగ్గలేసింది. వెంటనే తన చేత్తో అతని చేతి మీద కొట్టి

"అసలు నిన్ను....." అంది నవ్వుతూ

"హా నన్ను?" అన్నాడు సాత్విక్ మెల్లగా ఆమె కళ్ళలోకి చూస్తూ

"మంచోడివి అనుకున్నాను కానీ అసలు కాదు నువ్వు" అంది జాహ్నవి

అది విని సాత్విక్ నవ్వాడు. జాహ్నవి కూడా నవ్వు కలిపింది.

"మొహమాటపడకుండా, ఈ రేట్స్ గురించి ఆలోచించకుండా నచ్చింది తిను" అన్నాడు.

జాహ్నవి సరే అన్నట్టుగా తల ఆడించింది. ఇద్దరు నచ్చింది ఆర్డర్ పెట్టుకుని తిన్నారు. కాసేపటికి అక్కడ నుండి బయటకి వచ్చారు. 

"ఇప్పుడు ఎక్కడికి?" అంది జాహ్నవి మెల్లగా

"చెప్తాను పద" అన్నాడు ఆమె భుజం మీద చేయి వేసి

సాత్విక్ అలా తన భుజం మీద చేయి వేయగానే ఒళ్ళంతా షాక్ కొట్టినట్టు అనిపించింది. అసలు ఈ ఫీలింగ్ యే చాలా కొత్తగా ఉంది తనకి. ఇద్దరు నడుచుకుంటూ కార్ పార్కింగ్ దగ్గరికి వెళ్లారు. 

తన చేత్తో జాహ్నవికి కార్ డోర్ ఓపెన్ చేసాడు. సాత్విక్ తనని అలా ట్రీట్ చేస్తుంటే జాహ్నవి కి చెప్పలేని ఆనందం కలుగుతూ ఉంది. సాత్విక్ తిరిగి డ్రైవింగ్ సీట్ లోకి వచ్చి కార్ ని ముందుకు పోనిచ్చాడు. కొంత దూరం వెళ్ళాక ఒక మొబైల్ షాప్ ముందు కార్ ఆపాడు.

ఇక్కడికి ఎందుకు తీసుకొని వచ్చాడు అనుకుంది జాహ్నవి. సాత్విక్ కిందకి దిగుతుంటే తను కూడా దిగింది. ఇద్దరు కలిసి మొబైల్ షాప్ లోకి వెళ్లారు.

"నీకు యే కలర్ ఇష్టం రా జాను" అన్నాడు సాత్విక్

"ఎందుకు?' అంది జాహ్నవి మెల్లగా

"చెప్తాను కానీ ముందు నువ్వు చెప్పు" అన్నాడు

"బ్లాక్" అంది జాహ్నవి

సాత్విక్ వెంటనే సేల్స్ పర్సన్ వైపు తిరిగి "బ్లాక్ కలర్ లేటెస్ట్ ఐ ఫోన్ ప్రో మోడల్ ఇవ్వండి" అన్నాడు.

అది విని జాహ్నవి షాక్ అయింది. 

"ఇప్పుడెందుకు ఇది?" అంది ఆశ్చర్యంగా

"ష్......" అంటూ జాహ్నవి పెదాల మీద తన చూపుడు వేలుని పెట్టాడు సాత్విక్.

అది చూసి సేల్స్ పర్సన్ నవ్వుకున్నాడు. 

సాత్విక్ చెప్పినట్టు ప్రో మోడల్ తీసి ఇచ్చాడు సేల్స్ పర్సన్. దానిని జాహ్నవి చేతిలో ఉంచి

"నువ్వే ఓపెన్ చెయ్" అన్నాడు.

జాహ్నవి నోటి వెంట మాట రావట్లేదు. నిన్న సరదాగా ఐ ఫోన్ ఆ అన్నందుకు ఈ రోజు ఇలా దానిని ఇస్తాడు అని అసలు అనుకోలేదు. ఆమె మనసులో సంతోషాన్ని ఎలా చెప్పాలో కూడా అర్థం కాలేదు. అతని కళ్ళలోకి ఆరాధనగా చూస్తూ ఫోన్ బాక్స్ అందుకుంది. మెల్లగా దానికి ఓపెన్ చేసింది.

"పవర్ ఆన్ చెయ్" అన్నాడు సాత్విక్

జాహ్నవి సరే అన్నట్టుగా తల ఆడించి పవర్ బటన్ క్లిక్ చేసింది. ఆపిల్ లోగో డిస్ప్లే అవుతూ ఫోన్ ఆన్ అయింది. సాత్విక్ ఆమె చేతిలో నుండి ఫోన్ తీసుకొని మిగతా సెట్టింగ్స్ సెట్ చేసాడు. అప్పటికప్పుడే ఆమె సిం తీసి అందులో వేయించాడు. అంతా అయ్యాక బిల్ పే చేయటానికి వెళ్లి తన అమెరికన్ ఎక్ష్ప్రెస్స్ కార్డ్ ఇచ్చాడు. మిగిలిన యాక్ససరీస్ అన్నీ కలిపి దాదాపు 2 లక్షల పైనే బిల్ అయింది. అది చూసి ఒక్క క్షణం జాహ్నవి కాళ్ళు వణికాయి. 

షాక్ లో ఉన్న జాహ్నవి చేయి పట్టుకుని బయటకు తీసుకొని వెళ్ళాడు సాత్విక్. అంత డబ్బు సంపాదించాలి అంటే తనకి దాదాపు రెండు సంవత్సరాలు పడుతుంది. అది కూడా ఏం తినకుండా పని చేస్తేనే అవుతుంది అలాంటిది ఇతను చాలా తేలికగా ఖర్చు పెడుతుంటే మతిపోతుంది. ఇద్దరు మెల్లగా కార్ ఎక్కారు.

"సంతోషంగా ఉంటావ్ అనుకుంటే ఏంటి ఇలా షాక్ లో ఉన్నావ్?" అన్నాడు సాత్విక్ నవ్వుతూ

"ఫోన్ తీసుకున్నప్పుడు హ్యాపీగానే ఉన్నాను కానీ బిల్ చూసాక మాత్రం ఇలా అనిపిస్తుంది. నాకు ఇంత కాష్ట్లి ఫోన్ అవసరమా?" అంది.

"ఇది మన ప్రేమకి గుర్తుగా ఇస్తున్న మొదటి గిఫ్ట్, కాదు అనకుండా తీసుకో" అన్నాడు సాత్విక్.

"కానీ ఇంతది నాకెందుకు సాత్విక్. ప్లీజ్ వద్దు" అంది జాహ్నవి

"ష్, ప్రేమగా ఇస్తున్నప్పుడు ప్రైస్ గురించి ఆలోచించకూడదు" అన్నాడు సాత్విక్ తన చేయి జాహ్నవి చేయి మీద వేసి చిన్నగా వొత్తుతూ

జాహ్నవి వెంటనే పక్కకి జరిగి సాత్విక్ ని గట్టిగా వాటేసుకుంది. సాత్విక్ కూడా తన చేతులు జాహ్నవి వీపు మీద వేసి గట్టిగా హత్తుకున్నాడు. 

ఇద్దరు మెల్లగా తమ తలని వెనక్కి జరిపారు. ఒకరి కళ్ళలోకి మరొకరు ప్రేమగా చూసుకున్నారు. ఆ గులాబీ రంగు పెదాలని చూసి సాత్విక్ ఆగలేకపోయాడు. మెల్లగా ముందుకి జరిగి వాటిని అందుకోబోతుంటే అతని ఫోన్ మోగింది.

"ఛ ఏంటి ఇది మనకి ఎప్పుడు ఇలానే జరుగుతుంది?" అన్నాడు సాత్విక్

అది చూసి జాహ్నవి చిన్నగా నవ్వింది. మెల్లగా వెనక్కి జరిగి తన సీట్ లో కూర్చుంది. సాత్విక్ తన ఫోన్ లిఫ్ట్ చేసి మాట్లాడాడు. 

"ఏమైంది? అంతా అనుకున్నట్టే పెట్టాం కదా ఇన్వెస్ట్మెంట్?" అన్నాడు సాత్విక్

అటు నుండి ఎవరిదో ఆడగొంతు వినపడుతూ ఉంది. 

"సరే దగ్గరలోనే ఉన్నాను, వస్తున్నాను" అంటూ కాల్ కట్ చేసాడు. వెంటనే జాహ్నవి వైపు తిరిగి

"మన ఆఫీస్ చూస్తావా?" అన్నాడు నవ్వుతూ

మా అనకుండా మన అన్నాడు అని జాహ్నవి ఇంకా ఉప్పొంగిపోయింది. 

"మ్మ్" అంది నవ్వుతూ.

కాసేపటికి కార్ ఒక పెద్ద బిల్డింగ్ ముందు ఆగింది. అది చూసి జాహ్నవి మతిపోయింది. ఇద్దరు లిఫ్ట్ లో పై అంతస్తుకి వెళ్లారు. అద్దాల లిఫ్ట్ లో నుండి కింద కనిపిస్తున్న వాటిని జాహ్నవి ఆశ్చర్యంగా చూస్తూ ఉంది. తనకి ఏదో కొత్త ప్రపంచానికి వచ్చినట్టు అనిపించింది. సాత్విక్ అన్నట్టు నిజంగా తన ప్రపంచం, అతని ప్రపంచం వేరు అనిపించింది. 

"నచ్చిందా ఆఫీస్?" అన్నాడు

"చాలా బాగా నచ్చేసింది" అంది జాహ్నవి నోరు తెరిచి

"హాహా ఇదంతా మనదే" అన్నాడు సాత్విక్ నవ్వుతూ

కాసేపటికి లిఫ్ట్ ఆగింది. 

"పద" అంటూ జాహ్నవి కి దారి ఇచ్చాడు సాత్విక్. 

ఇద్దరు అలా నడుచుకుంటూ అతని కేబిన్ కి వెళ్లారు. అతని కేబిన్ యే తమ బెడ్ రూమ్ అంత ఉంది. విశాలామైన టేబుల్, మధ్యలో ఆపిల్ కంప్యూటర్. బాస్ కూర్చునే ప్లేస్ అన్నట్టుగా చైర్ వాటిని చూసి ఆశ్చర్యపోయింది.

"రా కూర్చో" అన్నాడు ఒక చైర్ వెనక్కి లాగి. 

జాహ్నవి అందులో కూర్చుంది.

"టీ తాగుతావా కాఫీ ఆ?" అన్నాడు నవ్వుతూ

"కాఫీ" అంది జాహ్నవి

తన టేబుల్ మీద ఉన్న బటన్ ఒకటి ప్రెస్ చేసాడు. కాసేపటికి ఎవరో వచ్చారు.

"రెండు కాఫీ తీసుకొని రండి" అన్నాడు సాత్విక్.

అతను సరే సార్ అని వెళ్ళిపోయాడు. కాసేపటికి కాఫీ వచ్చింది. ఇద్దరు తాగుతుంటే

"ఎక్స్క్యూస్ మీ సార్" అంటూ ఒక అమ్మాయి గొంతు వినపడింది. 

జాహ్నవి తల తిప్పి వెనక్కి చూసింది. ఒక అందమైన అమ్మాయి నిలబడి ఉంది. ఆమె చేతిలో ఏదో ఫైల్.

"రా రేష్మ" అన్నాడు సాత్విక్

ఆమె లోపలికి వచ్చింది. జాహ్నవి పక్కన ఉన్న చైర్ లో కూర్చొని

"ఇందాక చెప్పాను కదా సార్" అంటూ ఆమె చేతిలో ఉన్న ఫైల్ అతనికి చూపిస్తూ ఏవేవో చెప్తూ నవ్వుతూ ఉంది.

అవేం జాహ్నవికి అర్థం కావట్లేదు కానీ. ఆ అమ్మాయి అలా నవ్వుతూ మాట్లాడుతుంటే ఎందుకో తనకి నచ్చట్లేదు. నా వాడు అనుకున్న తర్వాత వేరే అమ్మాయి అతనితో మాట్లాడితే అసలు తట్టుకోలేకపోతుంది జాహ్నవి. మెల్లగా ఆమె మొహం డల్ గా మారిపోయింది. దానికి తోడు ఆమె ముందుకి ఒంగి ఉండటం వలన ఆమె షర్ట్ లో నుండి కొంచెం క్లీవేజ్ కనపడుతూ ఉంది. అది చూసి జాహ్నవి ఇంకాస్త ఇబ్బందిగా ఫీల్ అయింది.

"ఏమైంది అలా ఉన్నావ్?" అన్నాడు సాత్విక్ మెల్లగా జాహ్నవిని చూస్తూ

ఏం చెప్పలేక అతని కళ్ళలోకి చూస్తూ ఉంది. 

"రేష్మ మీటింగ్ నైట్ కి పోస్ట్ పోన్ చెయ్" అన్నాడు 

"ఒకే సార్" అంది రేష్మ, మెల్లగా తన ఫైల్ తీసుకొని అక్కడ నుండి వెళ్ళిపోయింది. 

"ఇప్పుడు చెప్పు ఏమైంది?" అన్నాడు సాత్విక్ మెల్లగా తన చైర్ లో నుండి పైకి లేచి జాహ్నవి దగ్గరికి వచ్చి.

"ఏం లేదు ఇంటికి వెళ్దాం" అంది జాహ్నవి అక్కడ ఉండలేక. ఆమె మనసంతా ఏదో గందరగోళంగా అనిపించింది.

"ఏమైంది రా జాను సడెన్ గా?" అన్నాడు మెల్లగా జాహ్నవి కళ్ళలోకి చూస్తూ

"ఏమో తలనొప్పిగా ఉంది" అంది జాహ్నవి అబద్దం చెప్తూ. సాత్విక్ తన చేతిని జాహ్నవి నుదిటి మీద పెట్టాడు ఎమన్నా జ్వరం వచ్చిందేమో అన్నట్టుగా. కానీ నార్మల్ గానే ఉండటంతో తన చేయి వెనక్కి తీసుకొని.

"సరే పద" అన్నాడు మెల్లగా

ఇద్దరు అక్కడ నుండి కిందకి వచ్చారు. తిరిగి కార్ లో బయలుదేరారు. దారిలో అసలు జాహ్నవి ఏం మాట్లాడలేదు. కార్ విండోలో నుండి బయటకు చూస్తూ ఉంది. తలనొప్పిగా ఉంది అన్నదని సాత్విక్ కూడా ఆమెని కదిలించలేదు. 

కాసేపటికి కార్ ఒక చోట ఆగింది. జాహ్నవి ఏంటా అని చూస్తే అది ఒక రెస్టారెంట్. 

"ఏమన్నా తినేసి వెళ్దాం" అన్నాడు సాత్విక్.

"నాకేం ఆకలిగా లేదు" అంది జాహ్నవి మెల్లగా

"అలా అంటే ఎలా, ఏమన్నా తినురా జాను" అన్నాడు సాత్విక్ బ్రతిమాలుతూ

అతను తనని అలా ముద్దు చేస్తుంటే చాలా సంతోషంగా ఉంది కానీ ఎందుకో రేష్మ వల్ల ఆమె మూడ్ మొత్తం మారిపోయింది.

"లేదు సాత్విక్, తినాలి అనిపించట్లేదు. ఇందాకే కదా తిన్నది. ఇప్పుడు ఏం తింటాను" అంది

ఇక సాత్విక్ ఏం మాట్లాడలేదు. కార్ స్టార్ట్ చేసి ముందుకి పోనిచ్చాడు. దారిలో మెడికల్ షాప్ దగ్గర ఆగి వెంటనే కిందకి దిగాడు. జాహ్నవి చెప్పేలోపు మెడికల్ షాప్ లోకి వెళ్లి టాబ్లెట్స్ తీసుకొని వచ్చి జాహ్నవి చేతికి ఇస్తూ

"వెళ్ళాక ఇవి వేసుకుని కాసేపు పడుకోరా తగ్గిపోతుంది" అన్నాడు మెల్లగా

అతనికి అబద్దం చెప్పినందుకు ఇప్పుడు కొంచెం బాధగా అనిపించింది. ఆ రేష్మ వల్ల ఇలా జరిగింది అనుకుని ఆమెని తిట్టుకుంది. మెల్లగా అతని చేతిలోని మెడిసిన్ తీసుకుంది. దాదాపు ఇరవై నిముషాల తర్వాత జాహ్నవి వాళ్ళ రూమ్ ముందు కార్ ఆగింది. 

"జాగ్రత్త రా ఎమన్నా అవసరం అయితే కాల్ చెయ్" అన్నాడు సాత్విక్ మెల్లగా జాహ్నవి చేయి తన చేతిలోకి తీసుకుంటూ.

అతను చూపిస్తున్న ప్రేమకి జాహ్నవి అక్కడే కరిగిపోయింది. అతని కళ్ళలోకి చూసి

"హ్మ్, నువ్వు జాగ్రత్తగా వెళ్ళు" అంది మెల్లగా.

ఇద్దరు కాసేపు ఒకరినొకరు చూసుకున్నారు. జాహ్నవి మెల్లగా కిందకి దిగింది. తను పైకి వెళ్లెవరకూ అక్కడే ఉన్నాడు సాత్విక్. జాహ్నవి కూడా పైకి ఎక్కుతూ అతన్ని చూస్తూ ఉంది. లోపలికి వెళ్తూ మెల్లగా బాయ్ చెప్పింది. సాత్విక్ కూడా చిన్నగా నవ్వి బాయ్ చెప్పాడు. 

ఆ రోజు రాత్రి రవళి స్టోర్ నుండి తిరిగి వచ్చింది. రావటంతోనే జాహ్నవి భుజాలని పట్టుకొని

"ఎలా జరిగింది ఈ రోజు?" అంది నవ్వుతూ

"మ్మ్ బాగానే జరిగింది" అంది జాహ్నవి మెల్లగా

"ఏంటే అంత నీరసంగా చెప్తున్నావ్, కొంపదీసి అన్నీ ఇచ్చేసావా?" అంది 

"ఛీ నీకు ఎప్పుడు అదే ఆలోచన ఏంటే?" అంది జాహ్నవి

"మరి నీ వాలకం చూస్తుంటే అలానే ఉంది" అంది రవళి

"అదేం లేదు. నిన్ను డ్రాప్ చేయగానే టిఫిన్ చేసాం, తర్వాత నాకు ఐ ఫోన్ గిఫ్ట్ ఇచ్చాడు. తర్వాత వాళ్ళ ఆఫీస్ కి వెళ్ళాం" అంటూ జాహ్నవి చెప్తుంటే

"ఏంటి ఐ ఫోన్ గిఫ్ట్ ఇచ్చాడా?" అంది రవళి 

"హా అవును" అంటూ జాహ్నవి తన ఫోన్ చూపించింది.

"నా కన్నా కాస్ట్లీ ఫోన్ ఇచ్చాడుగా" అంది దానిని చూస్తూ

"హ్మ్" అంది జాహ్నవి

ఇంతలో జాహ్నవికి సాత్విక్ దగ్గర నుండి కాల్ వచ్చింది. 

"ఇప్పుడే అతని గురించి మాట్లాడుకుంటున్నాం. వెంటనే కాల్ చేసాడు. ఇదిగో మాట్లాడు" అంది రవళి నవ్వుతూ.

జాహ్నవి మెల్లగా ఆ ఫోన్ తీసుకొని లిఫ్ట్ చేసింది. అటు రవళి కూడా స్నానం చేయటానికి బాత్ రూమ్ లోకి వెల్లింది.

"ఎలా ఉంది ఇప్పుడు?" అన్నాడు సాత్విక్

"మ్మ్ తగ్గింది" అంది జాహ్నవి

"కిందనే ఉన్నా ఒకసారి వస్తావా?" అన్నాడు సాత్విక్.

అతను కింద ఉన్నాడు అనగానే మనసులో ఒక్కసారిగా సంతోషం వేసింది. వెంటనే డోర్ ఓపెన్ చేసి కిందకి చూసింది. కిందనే కార్ కి ఆనుకుని నిలబడి ఉన్నాడు. జాహ్నవి షార్ట్, టీ షర్ట్ వేసుకుని ఉంది. అతను వచ్చాడు అన్న కంగారులో అవేం పట్టించుకోకుండా కిందకి వచ్చింది. షార్ట్ లో జాహ్నవి తెల్లని తొడలు చూసి సాత్విక్ మతిపోయింది. ఒక్క క్షణం అతని మొడ్డ తెలియకుండానే ఊపిరి పోసుకుంది. దానికితోడు టీ షర్ట్ లో పొంగుకుని వస్తున్న జాహ్నవి గుండ్రని సళ్ళ షేప్ అతన్ని ఇంకా పిచ్చోన్ని చేసింది. జాహ్నవి మెల్లగా వచ్చి అతని ముందు నిలబడింది.

"నిజంగా తగ్గిందా?" అన్నాడు

"మ్మ్ తగ్గింది" అంది జాహ్నవి

"అప్పటివరకు బాగానే ఉన్నావ్ కదా సడెన్ గా అలా ఎందుకు వచ్చింది?" అన్నాడు

"అసలు ఆ అమ్మాయి ఎవరు?" అంది జాహ్నవి 

"యే అమ్మాయి?" అన్నాడు సాత్విక్

"అదే ఇందాక నీ టేబుల్ మీదకి వంగి మరి చెప్తుంది కదా ఆవిడ?" అంది

"హాహా తనా, నా PA అని చెప్పా కదా?" అన్నాడు

"PA అయితే, అలా ముందుకి ఒంగి మాట్లాడాలా?" అంది

సాత్విక్ కి అప్పుడు అర్థం అయింది జాహ్నవి ఎందుకు అలా ఉందో, వెంటనే జాహ్నవి నడుము చుట్టూ వేసి తన మీదకి లాక్కున్నాడు.

"వదులు ఎవరైనా చూస్తారు" అంది జాహ్నవి

"చూస్తే చుడనివ్వు. నీకు తలనొప్పి ఎందుకు వచ్చిందో ఇప్పుడు అర్థం అయింది. అయినా తను నాకు PA మాత్రమే. నువ్వు అలా కాదు కదా లైఫ్ లాంగ్ నీతో ఉండాలి అంటే ఏంటన్న విషయం నీకు అర్థం కావట్లేదా?" అన్నాడు.

"అది కాదు" అంది జాహ్నవి మెల్లగా మూతిని తిప్పుతూ

"ష్... ఇంకేం మాట్లాడకు. నాకు అమ్మ, నాన్న ఇలా నా అనేవాళ్ళు ఎవరు లేరు. ఇప్పుడు నాకు ఎవరైనా ఉన్నారు అంటే అది నువ్వే. బిజినెస్ విషయాల్లో, ఆఫీస్ లో అందరూ అలానే ఉంటారు. నువ్వు ఇదే మొదటిసారి చూడటం కాబట్టి నీకు అలా అనిపించినట్టు ఉంది. అయినా నన్ను నువ్వు చాలా అర్థం చేసుకోవాలి రా జాను" అన్నాడు మెల్లగా ఆమె కళ్ళలోకి చూస్తూ

"మ్మ్మ్, సారీ" అంది జాహ్నవి మెల్లగా, అతను అలా మాట్లాడేసరికి చాలా ఎమోషనల్ అయిపొయింది.

"సారీ కాదు, నన్ను అర్థం చేసుకుంటావా?" అన్నాడు

"మ్మ్ చేసుకుంటాను" అంది జాహ్నవి అతని మెడ చుట్టూ తన చేతులు వేసి

"అయితే ఉదయం కార్ లో ఎక్కడ ఆపామో అక్కడ నుండి మొదలుపెడదాం" అని ముందుకు ఒంగాడు.

జాహ్నవి కూడా ఆమె తలని ముందుకి తీసుకొని వచ్చింది. ఇద్దరి పెదాలు మెల్లగా కలుసుకున్నాయి. ముద్దులో నిదానంగా తీవ్రత పెరిగింది. అతను తన నోరు తెరిచి జాహ్నవి కింది పెదవిని నోట్లోకి తీసుకున్నాడు. అటు జాహ్నవి కూడా అతని పై పెదవిని చప్పరించింది. కాసేపటికి అతను ఆమె పై పెదవిని, ఆమె అతని కింది పెదవిని అందుకుంది. అలా మెల్లగా ఆ ముద్దు చిలికి చిలికి గాలివానలా మారింది. ముద్దులోని అసలైన మాధుర్యం ఏంటో జాహ్నవికి ఇప్పుడు అర్థం అయింది. ఒకరి పెదాలలోని తేనేని మరొకరు తమ పెదాలతో జుర్రుకుంటున్నారు. కాసేపటికి సాత్విక్ మెల్లగా తన నాలుకని జాహ్నవి నోటిలోకి తోసాడు. అది ఆమె పెదాలని తాకుతూ మెల్లగా ఆమె నోట్లోకి వెళ్ళింది. ఆమెకి ఏం చేయాలో అర్థం కానట్టు మెదలకుండా ఉండిపోయింది. సాత్విక్ తన నాలుకతో కుడివైపు తిప్పాడు. అది కుడివైపు ఉన్న నోటి భాగాన్ని తాకుతూ వెళ్ళింది. మళ్ళీ దానిని ఎడమవైపుకి తిప్పాడు దాంతో ఈ సారి ఎడమవైపు భాగం మొత్తాన్ని అది తాకింది. అతని నాలుక అలా తన నోటి ముందు భాగంలో కదులుతుంటే జాహ్నవి కి గిలిగింతలు పెట్టినట్టు అనిపించింది. కాసేపటికి ఆమెకి అర్ధం అయింది అతని నాలుక తన నోట్లోకి వెళ్ళటానికి ప్రయత్నం చేస్తుంది అని దాంతో ఇంకొంచెం నోటిని తెరిచింది జాహ్నవి. దాంతో అతని నాలుక సరాసరి జాహ్నవి నాలుకని తాకింది. దాంతో జాహ్నవి ఒళ్ళంతా చిన్నగా వణికింది. 

సాత్విక్, ఆమె నడుము మీద ఉన్న తన చేతులని మెల్లగా కిందకి తీసుకొని వెళ్ళాడు. షార్ట్ లో గుండ్రంగా ఊరిస్తున్న ఆమె రెండు పిరుదుల మీద చేయి వేసి కస్సుమని పిసికాడు. ఆ పిసుకుడికి.

"మ్మ్మ్......." అంటూ అతని నోట్లోనే మూలిగింది జాహ్నవి. దాంతో పాటు ఆమె నాలుక కూడా అతని నాలుకని పెనవేసుకుంది. దాని కోసమే ఎదురు చూస్తున్న సాత్విక్ తన నాలుకని ఆమె నాలుకకి చుట్టేసాడు. దాంతో ముద్దు ఇంకాస్త గాఢంగా మారింది. సాత్విక్ ఆమె నోట్లోని అమృతాన్ని తన నోట్లోకి జుర్రుకోవటం మొదలుపెట్టాడు. అటు జాహ్నవికి కూడా అర్ధం అయ్యి ఆమె కూడా అతని నోట్లోని అమృతాన్ని ఆమె నోట్లోకి జుర్రుకోసాగింది. దానికి తోడు కింద అతని చేతులు ఆమె రెండు పిరుదులని మెత్తగా పిసుకుతూ ఉన్నాయి. అతను చేస్తున్న దాడికి జాహ్నవి ఒళ్ళంతా వేడెక్కుతూ ఉంది. 

"జాహ్నవి ఎక్కడ ఉన్నావే?" అన్న పిలుపుకి ఇద్దరు ఈ లోకంలోకి వచ్చారు. 

మెల్లగా ఇద్దరి పెదాలు విడిపోయాయి. అతని చేతులు కూడా ఆమె పిరుదుల నుండి నడుము మీదకి వచ్చాయి. ఒకరినొకరు చూసుకుని మెల్లగా నవ్వుకున్నారు.

"మళ్ళీ డిస్టర్బ్ చేసానా?" అంది రవళి బయటకి పై నుండి వీళ్ళని చూస్తూ.

"అదేం లేదు లే" అంది జాహ్నవి మెల్లగా

"సాత్విక్ గారు మీరు కూడా వస్తే ఒకేసారి ముగ్గురం తినేయొచ్చు" అంది రవళి

"రా తిందువు" అంది జాహ్నవి కూడా

"నాకు ఫుడ్ కాదు నిన్ను తినాలని ఉంది" అన్నాడు నవ్వుతూ

అతని మెడ మీద ఉన్న ఆమె చేతులతో మెల్లగా అతన్ని గిచ్చుతూ

"చంపుతా, దానికి ఇంకా చాలా టైం ఉంది" అంది

"హాహా సరే, ఇప్పుడు వచ్చి తినలేను రా, అర్జంట్ గా పూణే వెళ్ళాలి. అక్కడనే బిజినెస్ ప్రాబ్లెమ్ వచ్చింది. ఇంకొక గంటలో ఫ్లైట్ ఉంది. ఈసారి వచ్చి తింటాను నీ వంటని, నిన్ను కూడా" అన్నాడు నవ్వుతూ

అతను పూణే వెళ్తున్నాడని తెలిసి జాహ్నవి ఒక్కసారిగా డల్ అయింది.

"నువ్వు అలా డల్ అవ్వకు రా, నాకు ఏదోలా ఉంటుంది. అక్కడ ప్రాబ్లెమ్ సాల్వ్ చేసుకుని త్వరగా వచ్చేస్తాను. వెళ్లేముందు నిన్ను ఒకసారి చూసి వెళ్దాం అని ఇటు వచ్చాను" అన్నాడు.

"మ్మ్ లవ్ యు సో మచ్" అంది జాహ్నవి వెంటనే అతన్ని గట్టిగా వాటేసుకుని

"లవ్ యు టూ రా జాను" అన్నాడు సాత్విక్ కూడా ఆమెని గట్టిగా తనకేసి హత్తుకుని.

ఇద్దరు కాసేపు అలానే ఉండిపోయారు. 

"సరే నేను వెళ్ళొస్తాను, అసలు ఈ రోజు మొత్తం నీతోనే ఉందాం అనుకున్నాను కానీ నువ్వు అలా వెళ్ళిపోవటం. నా బిజినెస్ లో ఇలా ప్రాబ్లెమ్ రావటం ఒకేసారి జరిగింది" అన్నాడు

"సారీ అర్ధం చేసుకోలేకపోయాను. ఇంకోసారి ఇలా చేయను" అంది జాహ్నవి.

"పర్లేదు రా" అంటూ జాహ్నవి నుదిటి మీద ముద్దు పెట్టి "జాను నా కోసం ఒక్కసారి గేట్ వరకు వెళ్లి మళ్ళీ నా దగ్గరికి రావా?" అన్నాడు.

"ఎందుకు?" అంది జాహ్నవి మెల్లగా అతన్ని చూస్తూ

"నువ్వు కొంచెం దూరంగా ఉంటేనే నీ అందాలు అన్నీ నాకు కనపడుతున్నాయి" అన్నాడు సాత్విక్ నవ్వుతూ

"నిన్ను....." అంది జాహ్నవి

"ప్లీజ్" అన్నాడు మెల్లగా సాత్విక్.

"హ్మ్ సరే" అంది జాహ్నవి

మెల్లగా అతని నుండి విడిపోయి వెనక్కి తిరిగి ముందుకి నడిచింది. షార్ట్ లో నుండి వెనక్కి తన్నుకుని వచ్చి గుండ్రంగా ఊరిస్తున్న ఆమె పిరుదులని చూసి సాత్విక్ మొడ్డ ఒక్కసారిగా అదిరిపడింది. ఆమె నడుస్తున్నప్పుడు అవి కిందకి పైకి అదురుతున్నట్టు కనిపించటంతో అతని మొడ్డ కూడా వాటికి తగ్గట్టుగా అదురుతూ ఉంది లోపల. 

గేట్ దగ్గరికి వెళ్లి జాహ్నవి తన తల పైకి లేపి రవళి ని చూస్తూ "ఇద్దరికీ అన్నం పెట్టు నేను వస్తున్నాను" అంది.

"సాత్విక్ మీరు రావట్లేదా?" అంది రవళి

"తనకి వేరే పని ఉంది ఈ సారి వస్తాను అన్నారు" అంది జాహ్నవి

రవళి సరే అని రూమ్ లోకి వెళ్ళిపోయింది. ఆమె వెళ్ళగానే జాహ్నవి అతని వైపు తిరిగి నిలబడింది. 

"జాను" అన్నాడు సాత్విక్ మత్తుగా

"హ్మ్" అంది జాహ్నవి

"ఒకసారి నీ టీ షర్ట్ వెనుక పట్టుకుని లాగవా?" అన్నాడు.

అతను ఎందుకు అలా చెప్తున్నాడో అర్థం కాక జాహ్నవి మెల్లగా అతను చెప్పినట్టు వెనుక పట్టుకుని వెనక్కి లాగింది. దాంతో ముందు ఉన్న లూస్ మొత్తం పోయి ఆమె చనుమోనలతో సహా పూర్తి సళ్ళ షేప్ క్లియర్ గా కనపడుతూ ఉంది. అది చూసి అప్పుడు అర్థం అయింది జాహ్నవి కి, వెంటనే బుగ్గలు సిగ్గుతో ఎరుపేక్కాయి.

ఆమె సళ్ళ షేప్ ని ఆశగా చూస్తూ ఉన్నాడు సాత్విక్. ఆమె సన్ను సరిగ్గా అతని చేతిలో ఇమిడిపోతుంది అనిపించింది. జాహ్నవిని దగ్గర నుండి కన్నా దూరం నుండి చూస్తుంటేనే అతనిలో కోరిక ఇంకా ఎక్కువ అవుతూ ఉంది.

"జాను, ఇప్పుడు నడుచుకుంటూ రా" అన్నాడు

జాహ్నవి అలానే సిగ్గు పడుతూ ముందుకి నడిచింది. మెల్ల మెల్లగా దగ్గరవుతున్న పెద్ద సైజు మామిడి పళ్ళలా ఉన్న ఆమె సళ్ళని కసిగా చూస్తూ ఉన్నాడు సాత్విక్. జాహ్నవి పూర్తిగా అతని ముందుకి వచ్చి నిలబడి తన సళ్ళని అతని ఛాతికి అదిమింది. మెత్తని ఆమె సళ్ళు అతని ఛాతి మధ్యలో స్పాంజ్ లా నలిగిపోయాయి. దాంతో అతనిలో కోరిక నషాలానికి అంటుకుంది. మరోసారి జాహ్నవి పెదాలని అందుకున్నాడు. జాహ్నవి కూడా అతని ముద్దు అలవాటు చేసుకున్న దానిలా అతని ముద్దుకి పూర్తిగా సహకరించింది. ఇద్దరు కాసేపు మళ్ళీ గాఢంగా ముద్దు పెట్టుకుని దూరం జరిగారు. అతని చేతులు ఆమె మామిడి పళ్ళని పట్టుకోమని గొడవ చేస్తూ ఉన్నాయి. అతను వాటిని అందుకోబోతుంటే జాహ్నవి వాటిని పట్టుకుని

"ఇప్పుడు కాదు, జాగ్రత్తగా పూణే నుండి రా, ప్రశాంతంగా వీటిని పట్టుకుందువు" అంది చిన్నగా నవ్వుతూ.

దానికి సాత్విక్ కూడా మెల్లగా నవ్వాడు. మరోసారి అతన్ని గట్టిగా వాటేసుకుని, అతని పెదాల మీద ముద్దు పెట్టింది జాహ్నవి.

"జాగ్రత్త రా" అన్నాడు సాత్విక్

"నువ్వు కూడా జాగ్రత్త" అంది జాహ్నవి మెల్లగా.

ఆమె కళ్ళు మెల్లగా చెమర్చాయి. అతను తన కార్ ఎక్కి కార్ స్టార్ట్ చేసాడు. అతను వెళ్లెవరకూ అక్కడే నిలబడి చూస్తూ ఉంది జాహ్నవి. కాసేపటికి మెల్లగా పైకి వెల్లింది. మనసంతా కొంచెం ప్రశాంతంగా, కొంచెం భారంగా అనిపించింది.