[அந்நியன்]

very hot....slowly he is getting her trust

Thanks bro.. Trust and closeness is the 1st key to seduce a woman.. :)

[அந்நியன்]

Very Nice Update Nanba

Thankyou nanba

[அந்நியன்]

Semmaya poguthu bro

Thanks bro

[அந்நியன்]

Good start... Update regularly

Thankyou. Im trying my best to update regularly

[அந்நியன்]

நெருக்கமான உரையாடல் ஒன்றினை மேற்கொண்டு இன்னும் இன்னும் அண்ணியுடன் நெருக்கமாகலாம் என்று யோசித்து வாய்க்கு வந்ததையெல்லாம் அடித்து விட்டும் கூட அவள் கொஞ்சம் கூட அசைவதாக இல்லை. பால் பொங்கி திரண்டு வருகிறது என நினைத்த சரியான நேரத்தில் அப்படியே விட்டுவிட்டு ஓடிவிட்டாள்.

உண்மையில் அவள் எவ்வளவு நல்லவள். அண்ணா ஏதோ தப்புப் பண்ணுகிறான் என்று அவளுக்குள் சந்தேகங்கள் இருந்தாலும் கூட அவள் என்னவோ அண்ணனுக்கு உண்மையாகத்தான் இருக்கின்றாள். நான் எவ்வளவு முயற்சி செய்தாலும் கூட கொஞ்சம் கூட அவள் எனக்கு மசியவில்லை.

ஆனாலும் நான் அவளை இப்படியே விடப்போவதில்லை. "எறும்பூரக் கற்குழியும்" என்ற பழமொழிக்கு அமைய இன்னும் இன்னும் முயற்சி செய்து அவளை எனது வழிக்குக் கொண்டு வராமல் நான் ஓயப்போவதே இல்லை.

முதலில் அண்ணனுக்கும் அக்காவுக்கும் இடையில் என்ன இருக்கின்றது என்று அறிய வேண்டும். ஆனால், அண்ணனுக்கும் அக்காவுக்கும் இடையில் எதுவும் தப்பாக இருக்காது என்று எனக்கு 100% நம்பிக்கை இருந்தது. அண்ணனுக்கு உண்மையில் என்னதான் நடந்தது என்று கண்டுபிடிக்க வேண்டும். அவனுக்கும் அக்காவுக்கும் இடையில் தப்பாக எதுவுமே இல்லை என்று அண்ணியிடம் கூறி அவளை மகிழ்ச்சிப்படுத்த வேண்டும். பின்னர் அதையே சாக்காக வைத்து அவளுடன் பேசி நெருங்கி அவளது பெட்ரூம் வரை செல்ல வேண்டும். என்ன செய்யலாம் என யோசிக்கும் பொழுது மனதில் ஒரு எண்ணம் தோன்றியது.

நேரம் 11.30 தான் ஆகி இருந்தது. அக்காவிடம் பேசி இதற்கொரு முடிவு கட்டலாம் என யோசனை வந்தது. ஆனாலும் அக்காவிடம் நேரடியாக எதனையும் கேட்டு உண்மையை எடுக்க முடியாது என்பது எனக்கு நன்றாகவே தெரியும். ஆகையால், எனக்கு எல்லாமே தெரியும் என்பது போல பேசி அவளிடம் போட்டு வாங்க முடிவு செய்தேன்.

உடனடியாக அவளுக்கு மெசேஜ் செய்தேன்.

"தூங்கிட்டியா?"

"இல்லடா.. பாப்பா இப்பதான் தூங்குனா. நானும் தூங்கத்தான் ரெடி ஆகுறேன். சொல்லு. என்ன விஷயம்?"

"நா ஒரு விஷயம் கேள்விப்பட்டேன். அது பத்தி உன்கிட்ட கேக்கலாமேன்னு தான் மெசேஜ் பண்ணேன்."

"என்ன விஷயம்?"

"உனக்கும் அண்ணனுக்கும் இடையில ஒரு ரகசியம் போயிட்டு இருக்குல்ல. அது தான்."

"என்ன ரகசியம்?"

"நடிக்காம உண்மைய சொல்லு. எனக்கு எல்லாமே தெரியும்."

"சரி. சொல்றேன். ஆனா உனக்கு எப்புடி தெரியும்? அண்ணா சொன்னானா?"

"இல்ல."

"இல்லன்னா வாசு சொல்லி இருப்பான்."

"இல்ல."

"இல்லன்னா வேற யாரு?"

வாசு அண்ணனின் நெருங்கிய நண்பன். அவனுக்கும் இது பற்றித் தெரிந்துள்ளது. அது போக அக்கா எதுவுமே தயக்கமாகப் பேசவும் இல்லை. எடுத்த எடுப்பிலேயே "அண்ணா சொன்னானா? வாசு சொன்னானா" என்றதும் எனக்கு அது வேறு ஏதோ ஒரு விடயம் தான் என்று பட்டது. இனிமேல் பயமில்லை. அவளிடமே நேரடியாகக் கேட்டு விடலாம் என்று முடிவு செய்தேன்.

"எனக்கு எப்புடியோ தெரியும்.. அத நா அப்புறமா சொல்றேன். நீ என்னன்னு சொல்லு."

"அதான் உனக்கே எல்லாம் தெரியுமே. அப்புறம் எதுக்கு என்கிட்ட கேக்குற?"

"இங்க பாருக்கா. உனக்கும் அண்ணனுக்கும் ஏதோ ரகசியம் இருக்குன்னு மட்டும் தான் எனக்குத் தெரியும். ஆனா, அது என்னன்னு தெரியாது. தயவு செஞ்சி அது என்னன்னு சொல்லு."

"எதுவுமே தெரியாதுன்னு சொல்ற? அப்புறம் எப்புடி எனக்கும் அண்ணனுக்கும் இடைல ஏதோ ரகசியம் போயிட்டு இருக்குன்னு சொல்ற?"

"அத நா அப்புறமா சொல்றேன். நீ முதல்ல என்னன்னு சொல்லு."

"சரி.. சொல்றேன். ஆனா இந்த விஷயத்த அண்ணா சொல்ற வரைக்கும் நீ யார்கிட்டயும் சொல்லக்கூடாது. முக்கியமா ஹேமாக்கிட்ட"

"ஹ்ம்ம். சொல்ல மாட்டேன். நீ விஷயத்த சொல்லு"

"நம்ம அண்ணா ஆன்லைன் டிரேடிங் ஆப் ஒண்ணுல டிரேடிங் செஞ்சிட்டு இருந்திருக்கான். அதுல அவன்கிட்ட இருந்த மொத்த பணத்தையும் இழந்துட்டான். அப்புறம் விட்டத பிடிக்கணும்ன்னு நெனச்சி அவனோட ஃப்ரெண்ட்ஸ்கிட்ட இருந்து கொஞ்சம் கொஞ்சமா பணம் வாங்கி அதையும் அதுல லாஸ் ஆக்கி இருக்கான். கிட்டத்தட்ட 3 கோடி வரைக்கும் கடன் வாங்கி இருக்கான். இப்போ கடன் குடுத்தவங்க எல்லாருமே குடுத்த கடன திருப்பிக் கேக்குறாங்க. அது தான் பிரச்சன"

எனக்கு இடியே விழுந்த மாதிரியாக இருந்தது. அவ்வளவு பணத்திற்கு என்ன செய்வது? அண்ணனை எப்படிக் காப்பாற்றுவது? நினைக்கும் போது தலையே சுற்ற ஆரம்பித்தது.

"அப்பா, அம்மா, அண்ணிகிட்ட சொல்லி இருந்தா அவங்க ஏதாச்சும் உதவி பண்ணுவாங்கல்ல?"

"அப்பா அம்மாக்குத் தெரிஞ்சா அவங்களுக்கு ஹார்ட் அட்டாக்கே வந்துடும்ன்னு நெனச்சி பயப்படறான்."

"அப்போ அண்ணிக்கிட்டயாச்சும் சொல்லி இருக்கலாமே.

"ஏற்கனவே அவன் ஹேமா நகையெல்லாம் எடுத்து வித்துட்டான். அதுவும் லாஸ் தான்."

"அப்போ அண்ணி நகைய காணோம்ன்னு தேடுனா இவன் மாட்டுவானே?"

"அதெல்லாம் பக்காவா பிளான் போட்டு போலியா அத மாதிரியே நகைகள செஞ்சி இருந்த இடத்திலேயே வைச்சிட்டான்."

"அப்போ அண்ணிக்கு தெரிஞ்சா அண்ணனுக்கு டபுள் ஆப்பா?"

"ஹ்ம்ம்."

"இதெல்லாம் உனக்கு எப்புடி தெரியும்?"

"அவனே தான் சொன்னான். கிட்டத்தட்ட ரெண்டு வருஷமா இந்தப் ப்ராப்ளம் அவனுக்கு இருக்கு. ஸ்ட்ரெஸ் தாங்க முடியாம ஒரு நாள் எனக்கு கால் பண்ணி அழுதான். நானும் இவருக்குக் கூடத் தெரியாம என்னால முடிஞ்ச அளவுக்கு அவனுக்கு உதவி பண்ணேன்."

"அத்தான் கிட்ட சொன்னா ஏதாச்சும் உதவி பண்ணுவாருல்ல?"

"பண்ணுவாரு தான். ஆனா அண்ணா இந்த விஷயத்த யார்கிட்டயுமே சொல்ல வேணாம்ன்னு சொல்றான். என்கிட்ட சத்தியம் வேற வாங்கிக்கிட்டான்."

"ஹ்ம்ம். இப்ப இதுக்கு என்ன பண்ணலாம்?"

"கடன் குடுத்த எல்லாருமே இவன் ஃப்ரெண்ட்ஸும் தெரிஞ்சவங்களும் தான்.. போதாததுக்கு அப்பா ஃப்ரெண்ட்ஸ்கிட்டயும் வாங்கி இருக்கான். அவங்க யாரும் இது வரைக்கும் வெளிய யார்கிட்டயும் சொல்லல. எல்லார்கிட்டயும் இன்னும் 3 மாசம் டைம் கேட்டிருக்கான். அதுக்குள்ள எல்லாத்தையும் செட்டில் பண்ணனும். இல்லன்னா பெரிய ப்ராப்ளம் ஆகும். ஆல்ரெடி ஒரு மாசம் முடிஞ்சிரிச்சி. எதுவுமே நடக்கல."

அவளிடம் பேசி முடிந்ததும் நான் யோசனையில் மூழ்கினேன்.

எங்களது குடும்பம் ஓரளவு வசதியானது தான். ஆனால், 3 கோடி கடன் செலுத்தும் அளவுக்கெல்லாம் எங்களிடம் சொத்துக்கள் இல்லை. நாங்கள் குடி இருக்கின்ற வீட்டையும் அண்ணனின் வீட்டையும், இரண்டு கார்கள் மற்றும் இதர சொத்துக்களையும் சேர்த்துப் பாத்தால்க் கூட 2 கோடிகளைத் தாண்டாது. அப்பாவின் வங்கிக் கணக்கில் குறிப்பிட்டு சொல்லும் அளவுக்கு சேமிப்பும் எதுவும் இல்லை. காரணம் அந்தப் பணம் எல்லாமே அப்பாவின் பிசினஸ்ஸில் ரொட்டேஷனில் தான் இருக்கும். ஆனாலும், ஏதாவது செய்து அண்ணனின் கடனை அடைக்கும் அளவுக்கு அப்பாவுக்கு சமூகத்தில் செல்வாக்கு இருக்கின்றது. அது எனது மனதிற்கு சிறிய ஒரு ஆறுதலைத் தந்தது.

ஆனால், அண்ணி கூறியது போல ஏதாவது எக்குத்தப்பாக இருந்திருந்தால் அதிலிருந்து அவர்களை மீட்டெடுப்பது என்பது முடியாத ஒரு காரியமாக இருந்திருக்கும். யாருக்குமே தெரியாமல் இருந்தால் எந்தப் பிரச்சனையும் இல்லை. ஆனால் ஏற்கனவே அண்ணிக்கு அது பற்றிய ஒரு சந்தேகம் இருக்கின்றது. அது மட்டும் உண்மையாக இருந்தால், காலப்போக்கில் அண்ணி அதனைக் கண்டுபிடித்து விடுவாள். பின்னர், இரண்டு குடும்பங்களுமே பிரிய வேண்டிய ஒரு சூழ்நிலை கூட ஏற்பட்டிருக்கும்.

இப்படியே யோசித்துக் கொண்டிருக்கும் பொழுது, அண்ணியிடம் "நாளை உங்கள் பிரச்சனையை தீர்த்து வைக்கின்றேன்" என்று கூறியது நினைவுக்கு வந்தது. ஆனால், அண்ணனின் பிரச்சனையைப் பற்றி எதுவுமே அண்ணியிடம் கூறவும் முடியாது. என்ன செய்வது என்று தெரியாமல் மிகவும் தடுமாற்றமாக இருந்தது. கை கால்கள் எல்லாம் நடுங்கியது. சோர்விழந்தவன் போல கட்டிலில் சாய்ந்தேன்.


அடுத்த நாள் காலையில் இருந்து அண்ணி சைகைகள் மூலமும் மெசேஜ்கள் மூலமும் என்னிடம் "என்ன செய்யப் போறீங்க?" என்று கேட்டுக்கொண்டே இருந்தாள்.

அவளிடம் இருந்து தப்பிக்க, வீட்டை விட்டு வெளியே வந்து நண்பர்களுடன் நேரத்தினைக் கடத்திக் கொண்டிருந்தேன். அவளுக்குப் பொய்யாக எந்தக் காரணமும் கூறவும் முடியாது. அதே சமயம், உண்மையையும் கூற முடியாது. அவள் கேட்டால் என்ன செய்வதென்று தெரியாமல் குழப்பத்துடன் அன்றிரவு வீட்டுக்கு வந்து சாப்பிட்டுவிட்டு பெட்டில் வந்து அமர்ந்தேன்.

எதிர்பார்த்த படியே சற்று நேரத்தில் அண்ணியிடம் இருந்து மெஸ்ஜ் வந்தது.

"என்னாச்சி? எனி அப்டேட்ஸ்?"

கொஞ்ச நேரம் யோசித்துவிட்டு அண்ணியிடம் ஒரு அப்பட்டமான பொய் ஒன்றை சமர்ப்பித்தேன்.

"எல்லா வகையிலயும் தேடிப் பாத்துட்டேன் அண்ணி. ஆனா இதுவரைக்கும் எனக்கு எந்த தகவலும் கிடைக்கல."

"எங்க போய் தேடுனீங்க?"

"எனக்கு நெறைய ஜீனியஸ் ஃப்ரெண்ட்ஸ் இருக்காங்க. அவங்க கிட்ட சொல்லி அண்ணனோட ஃபோன ஹேக் பண்ண ட்ரை பண்ணேன். ஆனாலும் முடியல."

"ஹ்ம்ம். இப்ப என்ன பண்ணலாம்?"

"தெரியல அண்ணி.

"எனக்கு ஒரு ஐடியா தோணுது."

"என்ன ஐடியா?"

"நம்ம ஊருக்குப் பக்கத்துல எங்கயோ ஒரு இடத்துல ஒரு சாமியார் இருக்கார்ன்னு கேள்விப்பட்டேன். சரியா எங்கன்னு தெரியல. ஆனா அவரு ஒரு புத்த பிக்குன்னு சொன்னாங்க. அவர்கிட்ட போனா எந்த பிரச்சனன்னாலும் கண்டுபிடிச்சி சொல்லுவாருன்னு கேள்விப்பட்டிருக்கேன்."

"ஹாஹா"

"என்ன சிரிப்பு? நா உண்மையிலேயே தான் சொல்றேன். நிறையப் பேரு அவர் பத்தி என்கிட்ட சொல்லி இருக்காங்க. போலீஸ்காரங்க கூட கண்டுபிடிக்க முடியாத பல கேஸ்கள அவர்கிட்ட கொண்டு போய் கேட்டு கண்டுபிடிக்குறாங்கன்னும் கேள்விப்பட்டேன்."

"சரி. அதுக்கு இப்ப என்ன பண்ணலாம்ன்னு சொல்றீங்க?"

"நாளைக்கே நீங்க அங்க போயி அவர்கிட்ட ஒரு தடவ கேட்டுப் பாத்தா என்ன?"

"சும்மா விளையாடாதீங்க அண்ணி. அதெல்லாம் சுத்த பைத்தியக்காரத்தனம். அதெல்லாம் சுத்தப் பொய். அதையெல்லாம் நம்பி சும்மா அங்க போயி ஏமாற வேணாம்."

"பொய்யா இருக்கலாம். உண்மையா கூட இருக்கலாம். ஆனா ஒரு முயற்சி தானே. பண்ணித்தான் பாக்கலாமே. ஒரு வேள அவரு உண்மைய சொல்லிட்டா என்ன பண்ணுவீங்க?"

நான் எவ்வளவு சொல்லியும் அவள் கேட்கவில்லை. எவ்வளவு படித்திருந்தாலும் கூட பெண்களின் இந்த மாதிரியான முட்டாள்தனங்களை யாராலும் மாற்றவே முடியாது என்று தெரிந்து கொண்டேன். இறுதியில் அவள் மனமுடைந்து போகக்கூடாது என்பதற்காக அங்கு செல்லலாம் என முடிவு செய்தேன்.

அவள் கூறியபடி, அடுத்த நாள் காலை நேரகாலத்துடன் பைக்கை எடுத்துக்கொண்டு கிளம்பினேன். எனக்கு எல்லாமே தெரிந்திருந்தும் கூட அவளுக்காக அந்த பிக்குவைத் தேடிச் சென்றேன். ஆனால் அவரைச் சந்திப்பதற்காக நான் அங்கு செல்லவில்லை. அவர் எங்கு இருக்கிறார். என்ன செய்கிறார் என்று அறிவதற்காகவே நான் அங்கு சென்றேன. முக்கியமாக அவள் கேட்கப்போகும் கேள்விகளுக்கு நான் பதில் சொல்லியாக வேண்டும்.

பலரிடம் விசாரித்து பாதைகளை அறிந்துகொண்டு அவர் இருக்கும் இடத்தினை நோக்கி விரைந்தேன். வழி முழுவதும் குன்றுகளும் குழிகளுமாகவும் ஒற்றையடிப் பாதையாகவும் பைக்கினை ஓட்டுவதற்கு மிகவும் சிரமமாகவும் இருந்தது. குன்றுகளையும் குழிகளையும் கடந்து செல்லும் ஒவ்வொரு நொடியும் அண்ணியும் என்னுடன் கூட வந்திருந்தால் நன்றாக இருந்திருக்கும் என்று தோன்றியது. பின்னால் இருந்து கொண்டு அவளது மென்பஞ்சு தேகத்தினால் என்னை உரசிக்கொண்டும் மென்பந்து போன்ற அவளது குலுங்கித் தழும்பும் முலைகளை என் மீது பதிந்துகொண்டும் வந்திருப்பாள். எனக்கும் இந்தப் பயணம் சுகமாக அமைந்திருக்கும் என்று தோன்றியது.

கிட்டத்தட்ட ஒன்றரை மணி நேரப் பயணத்தின் பின்னர் அந்த இடத்தினை அடைந்தேன். சும்மா சொல்லக்கூடாது. அழகான ஒரு குன்று. அதனை ஒட்டி ஒரு பௌத்த கோவில். பக்கத்திலேயே ஒரு நீர்நிலை. அமைதியான ரம்மியமான ஒரு சூழல். பசுமையாக இருந்தது. பல வகையான மக்களும் அவரைக் காண வந்திருந்தனர்.

எனக்கு உண்மையில் அதில் நம்பிக்கை எதுவும் இருக்கவில்லை. வந்தது வரைக்கும் போதும் என்று அவளை நம்ப வைப்பதற்காக போனை எடுத்து சில போட்டோக்களை எடுத்து அவளுக்கு அனுப்பி வைத்தேன். பின்னர் அவளை சமாளிப்பதற்காக அவளுக்கு மெசேஜ் செய்தேன்.

"நா அவர்கிட்ட கேட்டேன் அண்ணி. ஆனா, அவரு உங்களையும் நேர்ல வர சொல்றாரு."

"நா எதுக்கு?"

"சம்பந்தப்பட்டவங்கள வச்சித்தான் பிரச்சனைகள கண்டுபிடிக்க முடியும்ன்னு சொல்றாரு."

"நா எப்புடி அங்க வர முடியும்? இங்க அத்த கேட்டா நா என்ன பதில் சொல்றது?"

"ஏதாச்சும் ஒரு பொய்ய சொல்லிட்டு ரெடி ஆகுங்க. நா வரேன்."

"அதெப்புடி பொய் சொல்றது? எங்க போறதுன்னாலும் உங்க அண்ணாவையும் கூட்டிப் போக சொல்லுவாங்க. இல்லன்னா அவங்களும் கூடவே வருவாங்க. தனியாலாம் எங்கேயுமே அனுப்ப மாட்டாங்க. தெரியும்ல?"

"ஏதாச்சும் அவசரமா போகணும்ன்னு சொல்லி என்கூட போறேன்னு சொல்லுங்க."

"உங்ககூட அனுப்ப ஒத்துக்க மாட்டாங்க. அது மொற இல்லன்னு சொல்லுவாங்க. அன்னைக்கு கூட அனிதா வீட்டுக்கு போகும் போதும் இதையே தான் சொன்னாங்க. அப்புறமா வேலையா இருந்த உங்க அண்ணன கூப்டு அவர் கூட அனுப்பி வச்சாங்க."

"ஹ்ம்ம். இப்போ என்ன பண்றது?"

"நீங்களும் சம்பந்தப்பட்டவர் தானே. அவரு உங்க அண்ணா தானே. என்ன விட உங்களுக்குத் தான் சம்பந்தம் கூட."

"அவரு உங்ககிட்ட சில விஷயங்களையும் கேட்டுத் தெரிஞ்சிக்கனுமாம். அதனால தான் வர சொல்றாரு."

"சான்ஸே இல்ல. நா இல்லாம ஏதாச்சும் பண்ண முடியுமான்னு பாருங்க. ப்ளீஸ்."

"சரி ஓகே."

அவளுக்கு வர முடியாது என்று தெரிந்து தான் அப்படி ஒரு பொய்யைக் கூறினேன். அவளை இப்படியே சமாளித்து விடலாம் என்று நினைக்கும் போது சற்று நேரத்தில் மீண்டும் மெசேஜ் செய்தாள்.

"கேட்டிங்களா?"

"ஹ்ம்ம்"

"என்ன சொன்னாரு?"

என்ன செய்வது என்று தெரியாமல் யோசித்து மீண்டும் இன்னொரு பொய்யை எடுத்துவிட்டேன்.

"அவரு ஒரு விஷயம் சொன்னாரு. ஆனா அத எப்புடி உங்ககிட்ட சொல்றதுன்னு எனக்கு தெரியல."

"என்ன சொன்னாரு. பரவால்ல. சொல்லுங்க."

"உங்களுக்கு இங்க வர முடியலன்னா.. இன்னொரு விஷயம் பண்ண சொன்னாரு."

"அதுதான் என்னன்னு கேக்குறேன்"

"அத உங்களால பண்ண முடியாது அண்ணி."

"ஏன் பண்ண முடியாது? சீக்கிரமா சொல்லுங்க."

"அது வந்து....."

"ஐயோ.. சொல்லுங்க கிருஷ்ணா."

"உங்களுக்கு வர முடியலன்னா, உங்க அண்டர்வேர் ஏதாச்சும் எடுத்துட்டு வர சொல்றாரு."

"வாட்?"

"ஆமா.. உங்க பேன்ட்டி வேணுமாம்."

"அத எதுக்கு கேக்குறாரு?"

"உங்க கூட ரொம்ப நெருக்கமா இருக்குற ஒரு டிரஸ் வேணுமாம். அத வச்சி ஸ்மெல் பண்ணித் தான் உங்க சம்பந்தமான விஷயங்கள கண்டுபிடிக்க முடியும்ன்னு சொல்றாரு. அதுவும் நீங்க ஒரு நாள் முழுக்க யூஸ் பண்ணுனது வேணுமாம்."

"ச்சீ.. என்ன எழவு இது?"

"எனக்கு என்ன தெரியும்? அவர் தான் சொன்னாரு. இதுக்குத் தான் நா அப்பவே சொன்னேன். இதெல்லாம் நம்ப வேணாம்ன்னு. நீங்கதான் கேக்கல."

"இல்ல. எனக்குப் புரியல. எதுக்காக நா யூஸ் பண்ணுன பேன்ட்டிய கேக்குறாரு? அண்ணன பத்தி அறியனும்னா அவரோடது தானே கேக்கணும்?"

"இப்ப புரியுதா?"

"என்ன?"

"இவங்க எல்லாம் போலி சாமியாருங்க. காம அரக்கனுங்க. பொண்ணுங்க யாராச்சும் தேவைன்னு வந்தா அவங்கள யூஸ் பண்ணத்தான் நெனைப்பாங்க."

"அதுக்கு பொண்ணுங்க பேன்ட்டிய வச்சி அவரு என்ன பண்ணப் போறாரு?"

"சில பேருக்கு இந்த மாதிரி ஒரு நோய் இருக்கு."

"என்ன நோய்?"

"பொண்ணுங்க யூஸ் பண்ணுன பேன்ட்டிஸ ஸ்மெல் பண்ணி பாக்குறது"

"ச்சீ.. கருமம்.. கருமம்.."

"அவங்களுக்கு அது புடிச்சிருக்கு போல. அதனால பண்ணுறாங்க."

"என்ன எழவோ? இந்த ஆம்பளைங்க ஏன் தான் இப்புடி இருக்கீங்களோ தெரியல."

"அதுக்கு ஆம்பளைங்கள குத்தம் சொல்லி வேல இல்ல. எல்லாம் இந்த பொண்ணுங்கள படச்சவன சொல்லணும்."

"ஏன்?"

"பொண்ணுங்க உடம்ப கலையா படச்சது மட்டுமில்லாம, அவங்க உடம்புல ஒரு வாசனையையும் சேர்த்து படைச்சி இருக்கான். ஆம்பளைங்கள தூண்டுறதே அந்த வாசனைகள் தானே!"

"இதெல்லாம் உங்களுக்கு எப்புடி தெரியும்?

"நானும் ஆம்பள தானே!"

"சோ.. அதனால ஆம்பளைங்க செய்ற எல்லா தப்பையும் நீங்க ஞாயப்படுத்துறீங்க."

"ஞாயப்படுத்தல. இதே மாதிரி பொண்ணுங்களும் இருக்காங்க. ஆம்பளைங்க யூஸ் பண்ண டிரஸ் எல்லாம் எடுத்து ஸ்மெல் பண்ணிப்பாங்க."

"ஸ்மெல் பண்றதனால என்ன தான் கிடைக்குது அவங்களுக்கு?"

"என்ன கேட்டா எனக்கென்ன தெரியும்? அத அவங்ககிட்டத் தான் போய் கேக்கணும்."

"இவ்ளோ தெரிஞ்ச உங்களுக்கு அது தெரியாம இருக்காதே"

"தெரியும் தான். ஆனா அதெல்லாம் எப்புடி உங்ககிட்ட சொல்றது?"

"அதான் இவ்ளோ சொல்லிடீங்களே. பரவால்ல. சொல்லுங்க."

"ஒருத்தருக்கு இன்னொருத்தர் மேல இருக்குற காம ஆசைகள இந்த மாதிரி அவங்க அண்டர்வேர்ஸ ஸ்மெல் பண்ணி தீர்த்துப்பாங்க."

"ஹ்ம்ம். அப்போ இதே நோக்கத்துல தான் அவரும் கேட்டிருப்பாரா?"

"எனக்கு என்ன தெரியும்? நா இப்போ வீட்டுக்கு வாரேன். நீங்க அவர் கேட்டத எடுத்து வைங்க."

"ஐயோ. வேணாம் கிருஷ்ணா. அதெல்லாம் முடியாது என்னால."

"ஏன் முடியாது?"

"அது எனக்கு விருப்பம் இல்ல. முடியும்ன்னா நா அங்க வர ட்ரை பண்றேன்.. இன்னொரு நாளைக்கு பாக்கலாம். இது வேணாம். விட்ருங்க. நீங்க வீட்டுக்கு வாங்க."

"ஹ்ம்ம்"

தொடரும்...

[அந்நியன்]

அவளது மடத்தனத்தை நினைத்து எனக்கு சிரிப்பு சிரிப்பாக வந்தது. நான் என்ன சொன்னாலும் அவள் நம்பினாள். எனக்கும் அது பிடித்திருந்தது. சிரித்துக் கொண்டே வண்டியில் ஏறி வீட்டுக்கு வந்து சேர்ந்தேன். அண்ணி ஹாலில் அம்மாவுடன் அமர்ந்து பேசிக்கொண்டிருந்தாள்.

அவளது முகத்தில் ஏமாற்றம் கலந்த ஒரு வாட்டம் தெரிந்தது. அழகான அவளது வதனம் வாடி இருப்பது எனக்கு மிகவும் கவலையாக இருந்தது. என்னைக் கண்டதும் லேசாக அவளது வரிசைப் பற்களைக் காட்டி அழகாக சிரித்தாள். அவளது பற்களுக்கு இடையில் இருக்கும் மெல்லிய மயிரிழை இடவெளி அவளது சிரிப்புக்கு மேலும் மேலும் அழகு சேர்த்தது. அவளைக் காணும் ஒவ்வொரு நாளுமே புது வகையான ஏதோ ஒரு அழகு அவளிடமிருந்து வெளிப்பட்டுக்கொண்டே தான் இருந்தது. நானும் அவளைப் பார்த்து லேசான ஒரு சிரிப்புடன் உள்ளே சென்று ஃப்ரஷ் ஆகிக்கொண்டு வந்து சாப்பிட அமர்ந்தேன். அண்ணி எழுந்து வந்து எனக்கு சாப்பாடு பரிமாறினாள். எனக்கு சிரிப்பு சிரிப்பாக வந்தது. பரிமாறிவிட்டு நான் சிரிப்பதனைப் பார்த்து எனது தலையில் லேசாக கொட்டினாள். அவளது கை பட்டதுமே எனது உச்சந்தலை லேசாகக் கூசி சிலிர்த்தது.

நான் சிரித்துக் கொண்டே என்னவென்று கேட்டேன்.

"ஒண்ணுமே இல்ல. நீங்க சாப்பிடுங்க."

"ஹ்ம்ம்" மீண்டும் சிரித்தேன்.

"எதுக்கு சிரிக்கிறீங்க?"

"இல்ல. அந்த சாமியார் கேட்டத நெனச்சி சிரிச்சேன்."

"அதுக்கு சிரிக்கணுமா?"

"சிரிக்காம வேற என்ன பண்ண?"

"சிரிக்குறத விட்டுட்டு என்னோட நிலமைய கொஞ்சம் நெனச்சி பாருங்க. அப்புறம் சிரிப்பு வராது"

"ஐயோ! சாரி அண்ணி. நா வேணும்ன்னு சிரிக்கல. எனக்கு மட்டும் கவல இல்லையா என்ன?"

"சரி. அத விடுங்க. நாளைக்கே நாம அங்க போலாமா?"

"எப்புடி? அம்மாக்கிட்ட என்ன சொன்னீங்க?"

"ஒரு ஃப்ரெண்ட்டுக்கு உடம்பு சரி இல்ல. பாக்க போகணும்ன்னு சொன்னேன். அவர் கூட போயிட்டு வர சொன்னாங்க."

"அப்புறம் எப்புடி?"

"இன்னைக்கு நைட் அவர் வந்ததும் அவர்கிட்ட கேட்டுப் பாக்குறேன். எப்புடியும் அவரு வர முடியாது பிஸின்னு தான் சொல்லுவாரு. அந்த டைம்ல உங்க கூட போகவான்னு கேட்டுப் பாக்குறேன். அவரு ஓகேன்னா அம்மாவும் ஓகே சொல்லுவாங்க."

"ஹ்ம்ம். பாக்கலாம்."

அவள் அப்படிக் கூறியதும் எனக்கு மனதினுள் ஒரு இதமான குளிர்காற்று வீசியது. நான் நினைத்தது நடக்கப் போகும் சந்தோசத்துடன் நன்றாக சாப்பிட்டு முடித்தேன். அண்ணி யோசனையுடன் எதையோ வெறித்துப் பார்த்தபடி அமர்ந்திருந்தாள். நான் எழுந்து இடது கையை அவளது தலையின் மீது வைத்தேன். அவள் பார்வையை என் மீது செலுத்தினாள்.

"எதுவும் யோசிக்காதீங்க அண்ணி. எல்லாம் நல்லபடியா நடக்கும். இப்புடி நீங்க சோகமா இருக்குறத பாக்க சகிக்கல."

அவள் இதழ்களை நசித்து லேசாக சிரித்தாள். அந்த சிரிப்புடனே ஒரு பெருமூச்சும் வந்தது. அவளது வேதனைகள் முழுவதும் அந்த சிரிப்பில் ஒரு கணம் வெளிப்பட்டு மறைந்தது. அவளைக் கொஞ்சம் அந்த உலகிலிருந்து வெளியே கொண்டுவர நினைத்தேன்.

"நா ஒரு விஷயம் சொல்லட்டா?"

"என்ன?"

"நீங்க இந்த மாதிரி அண்ணன சந்தேகப்படுறது வேஸ்ட் அண்ணி."

"ஏன்?"

"எவனுமே உங்கள மாதிரி ஒரு அழகிய விட்டுட்டு இன்னொருத்திய தேடிப்போக மாட்டான் அண்ணி."

"ப்ப்ச்ச்"

"நா உண்மைய தான் சொல்றேன். இப்ப நீங்க சோகமா இருக்குறது கூட அவ்ளோ அழகா இருக்கு பாக்க."

"இப்ப தானே பாக்க சகிக்கலன்னு சொன்னீங்க."

"ஆமா. சிரிச்சா இதவிட இன்னும் அழகா இருப்பீங்களே. அதனால தான் அப்புடி சொன்னேன்."

"அதுக்காக எப்பவுமே ஈன்னு இருக்க சொல்றீங்களா?"

"இருந்தாலும் தப்பில்ல."

"ஈஈஈ... போதுமா?" என்று சிரித்தாள்.

அவளது நக்கல் கலந்த அந்த சிரிப்பை ஒரு நொடி ரசித்துக் கொண்டு, "உங்களுக்கு யாரு ஹேமானிகான்னு பேரு வச்சது?" என்று கேட்டேன்.

"எதுக்கு கேக்குறீங்க?"

"உண்மைலயே உங்க அழகுக்கு ஏத்த மாதிரியே பேரும் வச்சிருக்காங்க."

"நானே நொந்து போய் இருக்கேன் கிருஷ்ணா. நீங்க வேற என்னப் போட்டு பாடா படுத்துறீங்க."

"சரி விடுங்க. எதுவா இருந்தாலும் நாளைக்கே தெரியப் போகுது. அப்புறம் நிம்மதியா சந்தோசமா இருப்பீங்க."

"ஹ்ம்ம்ம். பாக்கலாம்."

அவளுடன் பேசிவிட்டு ரூமுக்குள் செல்லும் போது எனக்குள் ஒரு மாற்றத்தினை உணர்ந்தேன். இதுவரை காலமும் அவள் பக்கத்தில் வந்தால் எனக்குள் இருக்கும் படபடப்பும் பதற்றமும் அன்று எனக்குள் இல்லாமலாகி இருந்தது. அவ்வளவு தைரியமாக அவளுக்குப் பக்கத்தில் இருந்து அவளது கண்களையும் நேரடியாகப் பார்த்துப் பேசிவிட்டு வந்திருந்தேன். எனக்குள் ஏதோ ஒரு மாயம் நடப்பதனை நான் உணர ஆரம்பித்தேன்.

அந்த நாள் இரவு அண்ணி அண்ணனுடன் பேசி என்னுடன் அவளது ஃப்ரெண்ட்டைப் பார்க்கச் செல்ல அனுமதி எடுத்திருந்தாள். அம்மாவும் விருப்பமே இல்லாமல் சரி என்றார். ஆனால் காரில் தான் செல்லவேண்டும் என்று கூற வேறு வழியின்றி காரில் அவளை ஏற்றிக்கொண்டு வீட்டை விட்டு வெளியேறினேன்.

அண்ணி நீல நிறக் காட்டன் புடவை அணிந்துகொண்டு அட்டகாசமான அழகுடன் காரில் அமர்ந்திருந்தாள்.

"பிராடு சாமியாரப் பாக்க இவ்வளவு அம்சமா ரெடியாகி வந்திருக்கீங்களே. உங்கள பாத்ததும் அவன் என்ன ஆகப்போறானோ தெரியல."

"ஐயோ..! ஆரம்பிச்சிடீங்களா?"

"ஹாஹா. உங்ககிட்ட ஒண்ணு சொல்லணும்."

"என்ன?"

"அங்க கார்ல போக முடியாது. ரோடு ரொம்பவே மோசமா இருக்கும்."

"அப்போ எப்புடி போறது?"

"பைக்ல தான் போகணும்."

"அப்போ வீட்லயே வச்சி சொல்லியிருக்கலாமே?"

"பைக்ல போக அம்மா விடுவாங்களா என்ன?"

"இப்போ என்ன பண்றது?"

"கார என்னோட ஃப்ரெண்ட் சதீஷ்கிட்ட குடுத்துட்டு அவன் பைக்க எடுத்துட்டு வரேன். அதுல போகலாம்."

"வேணாம் கிருஷ்ணா. எனக்கு பயமா இருக்கு."

"என்ன பயம்?"

"நாம ரெண்டு பேரும் பைக்ல போறத யாராச்சும் பாத்து வீட்ல சொல்லிக் குடுத்துட்டா என்ன பண்றது?"

"ஹெல்மட் போட்டு மாஸ்க் போட்டுக்கலாம். அதெல்லாம் தெரியாது அண்ணி. டோன்ட் வொர்ரி"

"பட், எனக்கு உங்க கூட பைக்ல வர ஒரு மாதிரியா இருக்கு."

"ஏன்?"

"இதுவரைக்கும் நா எங்க அப்பா, அண்ணா, அப்புறம் இவரு கூடத்தான் பைக்ல போய் இருக்கேன். உங்க கூட பைக்ல அங்க போறது சரியா படல எனக்கு."

நான் காரை நிறுத்தினேன்.

"அப்ப ஓகே. நாம உங்க வீட்டுக்கே போய்டலாம். நீங்க உங்க அப்பா இல்லன்னா அண்ணா கூட அங்க போய்க்கோங்க." கொஞ்சம் கோபமாக கூறினேன்.

"எதுக்கு கோவப்படுறீங்க? ஒரு பொண்ணா நா இதெல்லாம் பாத்து நடந்துக்கணும்ல?"

"அதனால தான் சொல்றேன். நீங்க உங்க அப்பா இல்லன்னா அண்ணா கூட அங்க போய்ட்டு வாங்க."

"அவங்க கூட எப்புடி போறது? காரணம் கேட்டா என்ன சொல்றது?"

"புரிஞ்சா சரி"

"இப்போ என்ன பண்றது?"

"நீங்க என்கூடத்தான் வந்தாகணும். அதுவும் பைக்ல தான் நாம போயாகணும். விருப்பம்னா சொல்லுங்க. இல்லன்னா கார திருப்புறேன். நாம வீட்டுக்கே போகலாம்."

"கொஞ்சம் இருங்க. நா யோசிக்கணும்."

"ஏ மனசுல உங்கள பத்தின எந்த தப்பான நோக்கமும் இல்ல. உங்களுக்குத் தான் எல்லாமே தப்புத் தப்பா தோணுது."

"நா எப்போ அப்புடி சொன்னேன்?"

"இல்லன்னா இவ்ளோ யோசிக்கணுமா?"

"இல்ல. எனக்கு பயமா இருக்கு. அதே சமயம் கூச்சமாவும் இருக்கு."

"என்ன பயம்? பைக்ல போனா நா உங்கள ஏதாச்சும் பண்ணிருவேன்னு பயப்புடுறீங்களா?"

"அப்புடின்னு இல்ல. கல்யாணம் ஆன ஒரு பொண்ணு இன்னொருத்தர் கூட பைக்ல நெருக்கமா உக்காந்துகிட்டு போறது சரின்னு சொல்றீங்களா?"

"இல்லத்தான். ஆனா வேற வழி இல்லையே! ஆபத்துக்கு பாவம் இல்ல அண்ணி."

"இல்ல கிருஷ்ணா. இது வேணாம். நாம வீட்டுக்கே போகலாம். அத்தைக்கிட்ட நா ஏதாச்சும் காரணம் சொல்லிக்குறேன்."

நான் எதுவுமே பேசாமல் வண்டியை திருப்பினேன். வீட்டுக்குச் சென்று அவளை இறக்கிவிட்டு கோபமாக ரூமுக்குள் சென்று கதவை சாத்திவிட்டு கட்டிலில் சாய்ந்தேன்.

அவள் வெளியே அம்மாவுடன் கொஞ்ச நேரம் பேசிக்கொண்டிருந்துவிட்டு கதவினைத் திறந்துகொண்டு ரூமினுள் வந்தாள்.

"என்ன கிருஷ்ணா? கோவமா?"

"நா எதுக்கு கோவப்படனும்?"

"உங்க கோவம் எனக்குப் புரியுது. ஆனா, என்னோட டைப் அப்புடித்தான். ப்ளீஸ். தப்பா எடுத்துக்காதீங்க."

"ஹ்ம்ம். பரவால்ல அண்ணி. அது உங்க இஷ்டம். எனக்கு உங்கள கூட்டிட்டு போகணும்ன்னு ஆசையும் இல்ல. அவசியமும் இல்ல. நீங்க வரலன்னு எனக்கு கோவமும் இல்ல"

"இப்ப எதுக்கு மூஞ்சி இப்புடி இருக்கு?"

"அதெல்லாம் ஒண்டும் இல்ல. நீங்க போங்க. பேசுறது அம்மா காதுல விழுந்துடப் போகுது."

"அம்மா மாடிக்கு போறாங்க."

நான் அடுத்த பக்கம் திரும்பிப் படுத்தேன்.

"என்ன மன்னிச்சிருங்க கிருஷ்ணா. எனக்கு இப்புடி இன்னொருத்தர் கூட பைக்ல போக விருப்பம் இல்ல. அதனால தான் வரல. சாரி."

நான் எதுவும் பேசவில்லை. அவளும் சற்று நேரத்தில் எழுந்து கோபமாக வெளியே சென்று விட்டாள்.

எனக்கு அண்ணி மீது கோபம் இருந்தாலும் அவளது வளர்ப்பு பற்றி நினைக்கும் பொழுது பெருமையாக இருந்தது. தனக்குத் தேவை என்று இருந்தும் கூட என்னுடன் பைக்கில் வரத் தயங்கிய அவளை என்னவென்று சொல்வது என்று எனக்குத் தெரியவில்லை. கற்புக்கு அரசி என்னும் சொல் இவளுக்கும் பொருத்தமாக இருக்கும் என்று தோன்றியது. என்னுடன் கூட தேவையில்லாத பேச்சுக்கள் பேசுவதும் கிடையாது. அளவுக்கு மீறி பழகுவதும் கிடையாது. நானாக எதையாவது ஆரம்பித்தாலும் கூட அதனை ஸ்பீட் பிரேக்கர் போட்டுத் தடுத்தும் விடுவாள். உண்மையில் இப்படி ஒரு மனைவி அமைய அண்ணா குடுத்து வைத்திருக்க வேண்டும்.

இதற்கே இப்படி என்றால் என்னுடைய கற்பனைகளும் கனவுகளும் என்ன ஆவது என்று ஒரு கணம் நினைக்க எனக்கு தலையே சுற்றியது. அவள் ஒரு போதும் அவளைத் தொட என்னை அனுமதிக்க மாட்டாள். பேசாமல் அவளை மறந்து ஒதுங்கி விடுவது நல்லது எனவும் தோன்றியது.

இரண்டு மூன்று நாட்கள் வழமை போல சாதாரணமாகக் கடந்தன. நானும் கோபத்தினை மறந்து அவளுடன் ஆறுதலாகப் பேசிக்கொண்டிருந்தேன். அவள் ரொம்பவே நொந்து போய் இருந்தாள். கவலையில் ஏதேதோ பேசிக்கொண்டிருந்தாள். பேசாமல் உண்மையை அவளிடம் கூறிவிடலாம் என்று எனக்குத் தோன்றியது.

அன்றைய இரவும் அவள் வழமை போல எனக்கு மெசேஜ் செய்ய.. நான் உண்மை எல்லாவற்றையும் அவளுக்குக் கூறத் தயாரானேன்.

"அண்ணி. உங்ககிட்ட ஒரு உண்மைய சொல்லணும்."

"என்னது?"

"அண்ணா அக்காவோட பேசுறது நீங்க நினைக்கிற மாதிரி விஷயத்துக்கு இல்ல."

"அப்புறம் என்ன?"

"எனக்கு உண்மை எல்லாம் தெரியும்."

"என்ன தெரியும். சொல்லுங்க."

"நீங்க நினைக்கிற மாதிரி எதுவும் இல்ல. அண்ணா ஒரு ஆறுதலுக்காகத்தான் அக்கா கூட பேசி இருக்கான்."

"என்ன ஆறுதலுக்காக?"

"நா சொல்லுவேன். ஆனா நீங்க எந்த பிரச்சனையுமே பண்ணக்கூடாது. அண்ணா கூட எப்பவும் போல சந்தோசமா இருக்கணும்."

"ஹ்ம்ம். நா நெனச்ச மாதிரி இல்லன்னாலே எனக்கு சந்தோசம் தான். அதே மாதிரி வேற பொண்ணுங்க விஷயமும் இல்லாம வேற எதுவா இருந்தாலும் பரவால்ல.. சொல்லுங்க."

அவளிடம் இந்த விடயங்களைப் பற்றிக் கூறும் போது அவளது ரியாக்ஷன் எப்படி இருக்கும் என்று எனக்கு நேரிலே பார்க்க வேண்டும் போல இருந்தது. அவளை எங்கள் வீட்டு மொட்டை மாடிக்கு வருமாறு கூறினேன். அண்ணா நன்றாகத் தூங்கிய பிறகு அவள் வந்தாள். நானும் பொறுமையாக நடந்த அனைத்தையும் அவளிடம் கூறினேன். எல்லாவற்றையும் பொறுமையாகக் கேட்டுக்கொண்டிருந்தவள் அப்படியே கீழே அமர்ந்தாள். பின்னர் விம்மி விம்மி அழ ஆரம்பித்தாள். நானும் கீழே அமர்ந்து அவளது தோள்கள் இரண்டையும் பிடித்து அவளை ஆறுதல் படுத்தினேன்.

"அண்ணி"

"ஹ்ம்ம்"

"அழுது எதுவும் ஆகப்போறது இல்ல அண்ணி. இனிமே நடக்கப் போறது என்னன்னு பாக்கலாம்."

"இல்ல கிருஷ்ணா. எனக்கு இந்த பணம் நகை எல்லாம் ஒரு விஷயமே இல்ல. ஆனா உங்க அண்ணா இவ்வளவு நாளும் இது பத்தி ஒரு வார்த்த கூட என்கிட்ட சொல்லாம மறச்சி என்னையும் அவர் மேல சந்தேகப்பட வச்சி என்னோட வாழ்க்கையையே ரெண்டு வருஷமா நரகத்துல போட்டு வச்சிருந்திருக்காரு. இதனால அநியாயமா என்னோட கொழந்தயக் கூட நா கருவுலயே கலைச்சிட்டேனே.. அத நெனச்சா தான் என்னால தாங்கவே முடியல." என்று அழுதழுது கூறிவிட்டு மீண்டும் விம்மி விம்மி அழ ஆரம்பித்தாள்.

நான் என்ன செய்வது என்று தெரியாமல் அவளது தோளில் தட்டி ஆறுதல் படுத்தினேன். கொஞ்சம் கொஞ்சமாக அவள் அழுகையை நிறுத்தி சாறியின் தலைப்பால் கண்களைத் துடைத்துக் கொண்டாள். பின்னர் கொஞ்சம் நிதானமாக என்னுடன் பேச ஆரம்பித்தாள்.

"இதெல்லாம் என்னால தான் கிருஷ்ணா."

"என்ன உங்களால?"

"கல்யாணம் ஆக முதல்ல என்னோட ஜாதகத்த பாத்த ஜோசியக்காரங்க எல்லாருமே எனக்கு ஒரு தோஷம் இருக்குன்னு சொன்னாங்க. எனக்கு கல்யாணம் கேட்டு வந்த மாப்புளைங்க எல்லாருமே என்னோட ஜாதகத்த பாத்து எனக்கு இருக்குற தோஷம் என்னன்னு தெரிஞ்சதும் அப்புடியே ஓடிப் போய்ட்டாங்க. உங்க அம்மா அப்பா மட்டும் தான் ஜோசியம், ஜாதகம்ன்னு எதுவுமே பாக்காம என்ன உங்க அண்ணனுக்கு கல்யாணம் பண்ணிக் குடுத்தாங்க."

"இந்தக்காலத்துல யாரு அண்ணி அதெல்லாம் பாக்குறாங்க. எல்லாமே மூடநம்பிக்கைகள்."

"இல்ல கிருஷ்ணா. நானும் முதல்ல இதெல்லாம் நம்பல. ஆனா, அவங்க சொன்னது என்னோட விஷயத்துல உண்மையாயிடிச்சி."

"என்ன சொன்னாங்க?"

"என்ன கல்யாணம் பண்ணப் போறவங்க முறைதகாத ஒரு விஷயத்துல மாட்டி கஷ்டப்படப் போறாங்கன்னு சொன்னாங்க. ஆரம்பத்துல அத நா நம்பலன்னாலும் உங்க அண்ணனோட நடவடிக்கைகள வச்சிப் பாக்கும் போது ஒருவேள முறைதகாத இந்த உறவுல மாட்டி இருக்காரோன்னு சந்தேகப்பட்டேன். அதுக்கு ஏத்த மாதிரி அவரும் நடந்துக்கிட்டாரு. அதனால தான் அந்த சந்தேகத்த விட்டு என்னால வெளிய வரவே முடியாம போய்டிச்சி. எனக்குள்ள சந்தேகம் இருந்தாலும் கூட அது என்னோட அந்த தோஷத்துனால தான்னு நெனச்சி அத மனசுலயே பூட்டி வச்சிக்கிட்டு அவர் கூட இவ்ளோ நாளும் வாழ்ந்துட்டு இருந்தேன்." என்று மீண்டும் அழ ஆரம்பித்தாள்.

"சரி அண்ணி. இப்போ தான் அப்புடின்னு ஒரு விஷயம் இல்லன்னு ப்ரூவ் ஆயிடிச்சே. இனி என்ன?"

"இல்ல கிருஷ்ணா. ஆன்லைன் டிரேடிங்ன்னு சொல்றது ஒரு வகையான சூது தான். அதுவும் ஒரு முறைதகாத விஷயம் தான். அதுல உங்க அண்ணா மாட்டி இருக்காருன்னா அதுக்குக் காரணம் என்னோட இந்த தோஷம் தான்."

"ஐயோ அண்ணி. அதெல்லாம் ஒண்டும் இல்ல. இவன் புத்தி இல்லாம அப்புடி நடந்துகிட்டதுக்கு நீங்க என்ன செய்வீங்க? பாவம்."

"இல்ல கிருஷ்ணா. என்கிட்ட இருந்து சீதானமா ஒரு சதம் கூட வாங்காம என்ன கல்யாணம் பண்ணிக்கிட்டாரு உங்க அண்ணா. அப்புடி இருக்குற ஒருத்தர் பணத்துக்கு ஆசப்பட்டு இப்புடி ஆன்லைன் டிரேடிங் செய்ய போக மாட்டாரு. எல்லாமே என்னால தான் நடந்திருக்கு. இப்போ தான் எனக்கு மனசு நிம்மதியா இருக்கு. இவ்ளோ நாளும் நா மனசளவுல பட்ட கஷ்டங்கள் எல்லாத்துக்கும் ஒரு நிம்மதி இப்பதான் எனக்கு கெடச்சிருக்கு. பண விஷயம் பத்தி நீங்க எதுவுமே கவலப்பட வேணாம். அத நா பாத்துக்கொள்றேன். எங்க அப்பாக்கிட்ட பேசி நா எல்லாத்தையும் சரி செய்றேன்."

"ஹ்ம்ம்.. அண்ணா உங்க கூட சரியா பேசாம, கண்டுக்காம நடந்துகிட்டதுக்கு இந்த பண விஷயம் தான் காரணம் அண்ணி. அவன் மனசளவுல ரொம்பவே உடைஞ்சி போய்ட்டான். இதெல்லாம் சரி பண்ணுனா போதும். அவன் பழைய கார்த்திக்கா மாறி உங்கள ரொம்ப சந்தோசமா பாத்துப்பான்."

"ஹ்ம்ம். எனக்கும் நம்பிக்க இருக்கு. ரொம்ப தேங்க்ஸ் கிருஷ்ணா. இந்த உண்மைய கண்டுபிடிச்சி சொன்னதுக்கு."

"ஹ்ம்ம். இட்ஸ் ஓகே அண்ணி. நீங்க கெளம்புங்க. அண்ணா எழுந்துற போறான்."

"ஆமா.. இத எப்புடி கண்டுபிடிச்சீங்க?"

"நீங்க போங்க. நா அப்புறமா சொல்றேன்."

"நீங்க சொல்லுங்க. நா போறேன்."

அவளை கொஞ்சம் கலாய்க்கலாம் என முடிவு செய்தேன்.

"அது வந்து.."

"ஹ்ம்ம். சொல்லுங்க.."

"அந்த பிக்கு கேட்ட மாதிரி நா உங்களோட பேன்ட்டிய......"

"வாஆஆஆட்?"

"ஆமா அண்ணி. நீங்க ரொம்ப அப்செட்டாவே இருந்தீங்களா.. எப்புடியாச்சும் இந்த உண்மைய கண்டுபிடிச்சி உங்க கவலைகள எல்லாம் போக்கணும்ன்னு முடிவு பண்ணேன். அதனால நீங்க இங்க இருக்கும் போது நானே உங்க வீட்டுக்குப் போய்.. அத எடுத்து..."

"ச்சீ.. அசிங்கம் புடிச்சவன். பரதேசி"
கோபமாக திட்டினாள்.

"எதுக்கு திட்டுறீங்க? நா உங்களுக்கு நல்லது தானே பண்ணேன்?"

"அதுக்காக நீங்க... என்னோட.. ச்சீ.."

"நீங்க ச்சீ சொல்ற அளவுக்கு அது அவ்ளோ அசிங்கம் இல்ல அண்ணி."

"அப்போ?"

"எனக்கு அது அசிங்கமா தெரியல."

"அசிங்கமா தெரியலன்னா பின்ன புனிதமா தெரிஞ்சிதோ?"

"ஆமா.."

"ச்சீ.. இப்போ அது எங்க?"

"என்கிட்ட தான் இருக்கு. ரூம்ல.."

"இப்பவே போய்ட்டு எடுத்துட்டு வாங்க."

"இப்போ போயிட்டு மறுபடி வந்தா அம்மாக்கு டவுட் வந்துரும். நாளைக்கு காலைல வந்து எடுத்துகோங்க."

"இல்ல. எனக்கு அது இப்பவே வேணும். எடுத்துட்டு வாங்க."

"காலைல தாரனே?"

"அத வச்சி நீங்க என்ன பண்ணப்போறீங்க?"

"ரூம்ல கொசுத்தொல்ல தாங்க முடியல. அதனால அத வச்சித்தான் கொசுவ விரட்டப் போறேன்."

"நக்கலா?"
என்று சிணுங்கியபடி அவள் என்னை விளையாட்டாக அடிக்க வர நான் தடுக்கும் நோக்கில் அவளது கைகளைப் பிடித்துக் கொண்டேன்.

அவள் என்ன நினைத்தாளோ தெரியவில்லை. வெடுக்கென கையைப் பறித்து எனது கன்னத்தில் பளார் என அறைந்து விட்டு கீழே இறங்கி அவளது வீட்டினுள் ஓடி மறைந்தாள்.

தொடரும்....

[அந்நியன்]

Enakkum annan thangachi kulla ennamo nadakkura mari feel aguthu . Anniya avlo easy ah correct panna mudiyathu pola. Next update la papom

அவ்ளோ ஈஸியா மடியிற figure இல்ல bro

[அந்நியன்]

அவளது கை எனது கன்னத்தைப் பதம் பார்த்த அதிர்ச்சியில் நான் சிலையாகி நின்றிருந்தேன். நான் அவளது கையைப் பிடித்தது ஏதோ ஒரு தப்பான எண்ணத்தில் என நினைத்திருப்பாள் போல.. அடுத்த நொடியே எதிர்வினை ஆற்றிவிட்டு ஓடி மறைந்தாள். எனக்குக் கோபம் வரவில்லை. மாறாக சிரிப்புத்தான் வந்தது. கன்னத்தைத் தடவியபடி இறங்கி ரூமுக்குள் வந்து அவளுக்கு மெசேஜ் செய்தேன்.

"உங்களுக்கு ஏதோ ஒரு மன நோய் இருக்கு அண்ணி. எந்த விஷயத்தையுமே கொஞ்சம் கூட யோசிக்காம பண்றீங்க. அன்னைக்கு உங்கள அழகா இருக்கீங்கன்னு சொன்னதுக்கு நா உங்கள கரெக்ட் பண்ண ட்ரை பண்றேன்னு சொன்னீங்க. அண்ணா அக்கா கூட மெசேஜ் பண்ணதுக்கு அவங்க மேல சந்தேகப்படுறீங்க. அனிதா புருஷன் ஆக்சிடென்ட்ல செத்ததுக்கு அவ கொழுந்தன் தான் காரணம்ன்னு சொல்றீங்க. இப்போ விளையாட்டா உங்க கைய புடிச்சதுக்கு என்ன அறைஞ்சிட்டீங்க. உங்களுக்கு உதவி பண்ணதுக்கு எனக்கு இதுவும் வேணும். இன்னமும் வேணும். தேங்க்ஸ்"
என்று கோபமாக இருப்பது போல டைப் செய்து அனுப்பினேன்.

"ஆமா. எனக்கு மன நோய் இருக்கு. அதனால தான் நா உன்ன பத்தி தப்பா நெனைக்கிறேன்." உடனடியாக கோபமாக ஒரு பதில் வந்தது.

அவள் ஒருமையில் பேசுவதை வைத்து அவள் என்மீது எவ்வளவு கோபமாக இருக்கின்றாள் என்று தெரிந்து கொண்டேன். பதில் எதுவும் அனுப்பாமல் கொஞ்ச நேரம் நான் அமைதியாக இருக்க மீண்டும் அவள் மெசேஜ் செய்தாள்.

"ஐ நீட் மை பேன்ட்டி. அவசரமா கொண்டு வந்து தந்துட்டுப் போ."

அவள் கோபமாக எனக்கு கட்டளை பிறப்பிக்க நானும் கோபமாக, "முடியாது." என்றேன்.

"ஏன்?"

"சும்மா தான்"

"அத வச்சி நீ என்ன பண்ண போற?"

"என்னமோ பண்றேன். உங்களுக்கு என்ன?"

"டேய். அது என்னோட பேன்ட்டிடா.. அசிங்கமா இல்லையா உனக்கு?"

"இல்ல"

"அத கையால எடுக்க அருவருப்பா இல்லையா? கூசலையா உனக்கு?"

"இல்ல"

"ச்சீ.. பொறுக்கி"

"ஆமா.. பொறுக்கி தான்."

"ப்ளீஸ் கிருஷ்ணா. என்ன இன்னும் கோவப்படுத்தாம அத கொண்டு வந்து தந்துட்டு போ. ப்ளீஸ்."

"நாளைக்கு நீங்களே வந்து எடுத்துக்கோங்க."

"இங்க பாரு கிருஷ்ணா. நா உன்கிட்ட பல தடவ சொல்லிட்டேன். இப்பவும் சொல்றேன். நல்லா கேட்டுக்கோ. நா உன் அண்ணனோட வைஃப். என்கிட்ட நீ இப்புடியெல்லாம் நடந்துக்குறது ரொம்ப தப்பு."

"நா என்ன பண்ணேன்?"

"இதெல்லாம் உங்க அண்ணனுக்கு தெரிஞ்சா என்ன ஆகும்?"

"என்ன ஆகும்? நாளைக்கு வந்து எடுத்துக்கத் தானே சொல்றேன்."

"நாளைக்கு வரைக்கும் அத வச்சி நீ என்ன பண்ண போற?"

"அத வச்சி என்னதான் பண்ண?"

"நீயும் அந்த பைத்தியங்கள போல ஏதாச்சும் பண்ணுனா?"

"என்ன பண்ணுனா?"

"அன்னைக்கு ஏதோ சொன்னியே!"

"ஹாஹா. பயப்புடாதீங்க. எனக்கு அந்த மாதிரி நோயெல்லாம் இல்ல. ஓவரா ஒண்டும் யோசிக்காதீங்க. நானெல்லாம் எல்லாமே நேர்ல தான் பண்ணுவேன்."

"பொறுக்கி"

"உங்க கண்ணுக்கு நல்லவங்க எல்லாரும் பொறுக்கி தானே?"

"ஆமா.. இவரு ரொம்ப நல்லவரு."

"ஆமா.. நல்லவன் தான்."

"கல்யாணம் பண்ணாம ஒரு பொண்ணுகூட எல்லாமே பண்ணிட்டு இப்போ கழட்டிவிட்டுட்டு இருக்குற நீ நல்லவனா?"

"நா ஒண்ணும் அவள கழட்டிவிடல. அவதான் நா வேணாம்ன்னு போனா.. ரெண்டுக்கும் வித்தியாசம் இருக்கு."

"அப்போ அண்ணன் பொண்டாட்டியோட பேன்ட்டிய அவளுக்கே தெரியாம எடுத்து வச்சிருக்குற நீ நல்லவனா?"

"நா என்ன எனக்காகவா எடுத்தேன்?"

"எதுக்காக எடுத்தா என்ன? இப்ப நா கேட்டா எதுக்கு தர மாட்டேங்குற?"

"ஆஹ்.. அத வச்சி இன்னைக்கு ஒரு வேல இருக்கு. அதனால தான்."

"உண்மையிலேயே நீ ஒரு அசிங்கம் புடிச்சவன்டா. பேர்வர்ட். உன்கூட பேசுறதே பாவம். உன் அண்ணனுக்கு நா செய்ற துரோகம்."

"ஹாஹா"

"சிரிக்கிறியா? இரு. நாளைக்கே உன்ன அவர்கிட்ட சொல்லிக் குடுக்குறேன்."

"ஹ்ம்ம். தாராளமா சொல்லலாம்."

"சொல்ல மாட்டேன்னு நெனைக்கிறியா?"

"சொன்னாலும் எனக்கு ப்ராப்ளம் இல்ல."

"ஏன்?"

"நா தான் அத எடுக்கலயே."

"அப்போ வேற யாரு எடுத்தது?"

"யாருமே எடுக்கல. அத நீங்க எங்க போட்டீங்களோ.. அங்கேயே தான் இருக்கும்."

"அப்புறம் எதுக்கு பொய் சொன்ன?"

"சும்மா உங்கள கலாய்க்கலாம்ன்னு சொன்னேன்."

"வாட்?"

"நா பொய் சொன்னேன்."

"இரு. செக் பண்ணிட்டு வந்து உன்ன வச்சிக்கறேன்." என்றபடி கழுவ வேண்டிய துணிகள் போட்டிருந்த கூடையை ஆராய்ச்சி செய்துவிட்டு வந்து மீண்டும் எனக்கு மெசேஜ் செய்தாள்.

"எதுக்குடா மாடு பொய் சொன்ன?"

"சும்மா உங்கள கடுப்பேத்திப் பாக்கணும்ன்னு தோணிச்சி. அதனால தான்."

"எரும மாடு. கொஞ்ச நேரத்துல அவ்ளோ டென்ஷன் படுத்திட்ட என்ன."

"இதுல டென்ஷன் ஆக என்ன இருக்கு?"

"உனக்கு சொன்னா புரியாது. நீ ஒரு மண்டு. நா நல்லாவே பயந்து போய்ட்டேன். இடியட்"

"ஹாஹா. எதுக்கு பயப்படணும்?"

"அது என்னோட மானம் சம்பந்தப்பட்டது. அத கொண்டு போய் அடுத்தவங்க கைல குடுத்தேன்னு சொன்னா எனக்கு எப்புடி இருக்கும்?"

"ஹ்ம்ம். அதுவும் சரிதான். ஆனா, நா அந்த மாதிரி செய்வேனான்னு யோசிக்க மாட்டீங்களா?"

"நீ தானே சொன்ன. அதனால தான் நம்புனேன். செம்மையா கோவம் வந்திச்சி. உன்ன அடிக்கலாம்ன்னு வந்தா என்னோட கைய வேற பிடிக்குற. அதனால தான் ஒண்ணு வச்சேன். அது உனக்கு தேவ தான்."

"ஹ்ம்ம். தேவ தான்."

"எரும மாடு. இப்புடி பொய் சொல்லி அடி வாங்கணுமா என்ன?"

"ஐயோ அண்ணி.. நீங்க எனக்கு அடிச்சீங்களா?"

"பின்ன?"

"நா என்னமோ நீங்க என் கன்னத்த தடவிட்டு போறீங்கன்னு நெனச்சேன்."

"ஆமாடா.. நெனப்ப. நல்லா ஒண்ணு வச்சிருந்திருக்கணும் உனக்கு."

"பஞ்சு மாதிரி கைய வச்சிக்கிட்டு அதால அடிச்சா வலிக்குமா என்ன?"

"நாளைக்கு ஒண்ணு தாரேன். அப்போ தெரியும். பஞ்சா இரும்பான்னு."

"ஹாஹா. பாக்கலாம். பாக்கலாம்."

"நீ அங்க போகலன்னா.. அப்புறம் எப்புடி அண்ணனோட விஷயம் எல்லாம் தெரிய வந்திச்சி உனக்கு?"

"கொஞ்சம் புத்திய யூஸ் பண்ணேன்."

"அதான் எப்புடி?"

"விஷயம் என்னன்னு கண்டுபிடிச்சி சொல்லிட்டேன்ல. அது எப்புடி வந்தா என்ன?"

"ப்ளீஸ் கிருஷ்ணா. சொல்லுங்க."

"இவ்ளோ நேரம் வா போன்னு பேசிட்டு இப்ப என்ன திடீர்ன்னு மரியாத?"

"அப்போ கோவமா இருந்தேன். அதனால தான் அப்புடி பேசுனேன்."

"ஹாஹா."

"சரி. சொல்லுங்க. எப்புடி கண்டுபிடிச்சீங்க?"

"எனக்கு அண்ணா ஃப்ரெண்ட் வாசு சொன்னாரு. அப்புறம் அக்காக்கிட்ட கேட்டு கன்போர்ம் பண்ணேன். இப்போ அத விடுங்க. நாளைக்கு நீங்க என்ன பண்ணப்போறீங்க? அத சொல்லுங்க ஃபர்ஸ்ட்."

"தெரியல. ஃபர்ஸ்ட் அவர்கிட்ட இது பத்தி பேசணும். அதுக்கப்புறமா அப்பாகிட்ட பேசணும். ஏதாச்சும் பண்ணனும்."

"ஹ்ம்ம். இதெல்லாம் உங்களுக்கு எப்புடி தெரியும்ன்னு கேட்டா என்ன சொல்லுவீங்க?"

"ஏதாச்சும் சொல்லி சமாளிச்சிக்குறேன்."

"ஹ்ம்ம். இதெல்லாம் எனக்கும் தெரியும்ன்னு காட்டிக்க வேணாம். நீங்களே கண்டுபிடிச்ச மாதிரி ஏதாச்சும் பண்ணிக்கோங்க. சீக்கிரமே எல்லா பிரச்சனையும் தீர்ந்து நீங்க அவன் கூட ஹாப்பியா இருக்குறத நா என் கண்ணால பாக்கணும்."

"ஹ்ம்ம். தேங்க்ஸ் கிருஷ்ணா."

"அப்புறம். சீக்கிரமா உங்க குழந்தைய நா கொஞ்சணும். அதுக்கு ஏற்பாட்ட பண்ணுங்க முதல்ல."

"ஃபர்ஸ்ட் இந்த ப்ராப்ளம் எல்லாத்தையும் முடிச்சிக்கலாம். அப்புறமா கொழந்த பத்தி யோசிக்கலாம்."

"ஹ்ம்ம்."

கொஞ்ச நேரம் அவளுடன் பேசிக்கொண்டு இருந்துவிட்டு தூங்கிவிட்டேன். அடுத்த நாள் என்னுடைய காலேஜ் நண்பன் முகிலனிடமிருந்து எனக்கு ஒரு அழைப்பு வந்தது. அவனுக்கு ஒரு நல்ல கம்பெனியில் வேலை கிடைத்திருந்தது. அதன் துணை அலுவலகம் ஒன்றில் கணக்காளருக்கான வெற்றிடம் ஒன்று காலியாக இருப்பதாகவும் அந்த வேலையை எனக்கு பரிந்துரை செய்திருப்பதாகவும் கூறினான். நானும் சரி என்றவுடன் என்னை உடனடியாக கிளம்பி சென்னைக்கு வரும்படி கூறினான். நானும் அந்த நாள் இரவே சென்னைக்குக் கிளம்பினேன்.

என்னுடைய காம தேவதையை விட்டுப் பிரிந்து செல்வது எனக்கு மிகவும் கவலையாக இருந்தாலும், அவளை விட்டு விலகி இருப்பதும் ஒரு வகையில் நல்லது என்றே எனக்குத் தோன்றியது. காரணம்; அவள் நெருப்புப் போன்றவள். தொட்டாலே என்னை எரித்து சாம்பலாக்கி விடுவாள். ஆகையால், அவளை விட்டு விலகி இருந்தால் அவளைப் பற்றிய தீய எண்ணங்களும் என்னை விட்டு அகலும் என்று எனக்குத் தோன்றியது.

முகிலனின் பரிந்துரையில் அந்த வேலை எனக்கு இலகுவாகவே கிடைத்தது. ஆபிசில் வேலை செய்யும் பெண்கள் பலர் அழகாக இருந்தாலும் கூட யாரையுமே எனது ஹேமா அண்ணியின் பக்கத்தில் கூட வைக்க முடியாது என்றே எனக்குத் தோன்றியது. அவள் மீது நான் இவ்வளவு காலமும் பைத்தியமாக இருந்த காரணமும் எனக்குப் புரிந்தது.

நான் வேலைக்குச் சென்ற ஒரு சில நாட்களுக்குள் ஹேமா அண்ணி யாருக்குமே தெரியாமல் அவளது அப்பாவுடன் மட்டுமே பேசி அவரை சம்மதிக்க வைத்து, அவளுக்குச் சொந்தமான சில சொத்துக்களை விற்றும், அவரது செல்வாக்குகளைப் பயன்படுத்தி அவரது நண்பர்களிடமும், வங்கியிலும் சில கடன்களைப் பெற்றும் அண்ணனின் முழுக் கடன்களையும் அடைத்திருந்தாள்.

அவளைப் போல ஒரு மனைவி கிடைக்க எந்த ஒரு ஆணுமே ஏழேழு ஜென்மத்திலும் புண்ணியம் செய்திருக்க வேண்டும். அவள் சாதாரண பெண்கள் போன்றவள் இல்லை. அழகிலும் குணத்திலும் தேவதைகளுக்கு ஒப்பானவள். விதவிதமாகக் காதலிக்கப்பட வேண்டியவள்.

அவளுக்கு நன்றி கூறி ஒரு மெசேஜ் செய்தேன்.
"தேங்க்ஸ் அண்ணி. நீங்க இல்லன்னா அண்ணனோட நிலம ரொம்ப மோசமா போய் இருக்கும்."

"அவரு என்னோட புருஷன். அவருக்கு ஒண்ணுன்னா உதவ வேண்டியது என்னோட கடமை" என்று சாதாரணமாக பதில் கூறினாள்.

"ஒண்ணு சொல்லவா?"

"என்ன?"

"நீங்க என் மனசுல இன்னும் உயர்ந்துட்டீங்க. எங்கயோ போய்ட்டீங்க.'

"இப்ப எதுக்கு இவ்ளோ ஐஸ் வைக்கிறீங்க?"

"ஐஸ் இல்ல. உண்மைய தான் சொல்றேன். என்ன கஷ்டம் வந்தாலும் நகைகள கூட குடுக்க மாட்டாங்க சில பொண்ணுங்க. ஆனா நீங்க வேற மாதிரி இருக்கீங்க."

"புருஷன் கஷ்டத்துல இருக்கும் போது நாங்க மட்டும் நகைகள வச்சி அலங்கரிச்சின்னு இருந்து என்ன பண்ண?"

"ஹ்ம்ம். உண்ம தான்."

"சரி.. அத விடுங்க.. உங்க ஆபிஸ் பத்தி சொல்லுங்க."

"எல்லாம் ஓகே தான் அண்ணி. வேலையும் பரவால்ல. ஆல் ஓகே."

"ஹ்ம்ம். பொண்ணுங்க இருக்காங்களா?"

"ஹ்ம்ம்.. நெறைய பொண்ணுங்க இருக்காங்க."

"ஹ்ம்ம். புடிச்சவங்க யாராச்சும்?"

"யாரையுமே எனக்கு பெருசா பிடிக்கல."

"ஏன்?"

"யாருமே உங்கள மாதிரி இல்ல"

"அதுக்கு?"

"அழகுல மட்டும் இல்ல. குணத்துலையும் உங்கள மாதிரி ஒருத்தி தான் எனக்கு வைஃபா வரணும்."

"கண்டிப்பா வருவா. பயப்பட வேணாம். நானே நல்ல ஒரு பொண்ணா பாத்து உங்களுக்குக் கல்யாணம் பண்ணி வைக்கிறேன்."

"ஹ்ம்ம். பாக்கலாம்"

"ஹ்ம்ம். நல்லபடியா வேலைய பாருங்க. பணம் சம்பாதிங்க. உங்க வீட்ல பேசி சீக்கிரமே கல்யாணம் பண்ணி வைக்க சொல்றேன்."

"ஹாஹா"

"அப்புறம்? என்ன ஸ்பெஷல் அங்க?

"ஸ்பெஷல் எதுவும் இல்ல. உங்கள தான் ரொம்ப மிஸ் பண்றேன்."

"என்னையா? எதுக்கு?"

"வீட்டுல இருந்தா உங்க கூடவே தான் டைம் போகும். இப்போ இங்க வந்து தனியா இருக்கும் போது உங்க நினைப்பாவே இருக்கு. ரொம்ப மிஸ் பண்றேன்."

"கொஞ்ச நாள் போனா எல்லாம் சரியாகிடும். பிடிக்கலன்னு சொன்ன கேர்ள்ஸ்ல யாரையாச்சும் பிடிக்க ஆரம்பிக்கும். அப்புறமா லவ் அது இதுன்னு வீட்டையே மறந்துடுவீங்க. பாருங்க."

"அதெல்லாம் நடக்காது அண்ணி. எனக்கு இங்க இருக்கவே பிடிக்கல. வீட்டுக்கு வந்துரலாமான்னு தோணுது."

"இது என்ன சின்ன கொழந்த மாதிரி பேசுறீங்க? வீட்ட பத்தி நெனைக்கிறத விட்டுட்டு ஜாலியா இருக்க ட்ரை பண்ணுங்க."

"ஹ்ம்ம்.. ட்ரை தான் பண்றேன்."

தனியாக இருந்தாலும் அவ்வப்போது அவளிடம் பேசும் போது மனதுக்கு இதமாக இருந்தது. ஆனாலும், தனிமை என்னை மேலும் மேலும் வாட்ட ஆரம்பித்தது. அவளை விட்டு விலகி இருந்தால் அவளைப் பற்றிய தீய எண்ணங்கள் என்னை விட்டு விலகிப் போகும் என்று நினைத்தால், அவளது நினைவுகளோ இன்னும் இன்னும் அதிகரித்தன. அண்ணனின் மனைவி என்பதனையும் மறந்து அவளது உடல் அழகை நான் காதலிக்க ஆரம்பித்திருந்தேன். இந்தப் பிரிவு அவளையும் என்னையும் உடலளவில் தூரமாக வைத்திருந்தாலும், கிடைத்த சந்தர்ப்பங்களை எல்லாம் பயன்படுத்தி எனது பேச்சாற்றல் மூலம் அவளை வசியம் செய்து மனதளவில் எனது அருகில் கொண்டுவர முயற்சிகளை ஆரம்பித்தேன்.

தொடரும்....

[அந்நியன்]

[quote pid='6035638' dateline='1757926443']
"என்ன சொன்னாரு?"

என்ன செய்வது என்று தெரியாமல் யோசித்து மீண்டும் இன்னொரு பொய்யை எடுத்துவிட்டேன்.

"அவரு ஒரு விஷயம் சொன்னாரு. ஆனா அத எப்புடி உங்ககிட்ட சொல்றதுன்னு எனக்கு தெரியல."

"என்ன சொன்னாரு. பரவால்ல. சொல்லுங்க."

"உங்களுக்கு இங்க வர முடியலன்னா.. இன்னொரு விஷயம் பண்ண சொன்னாரு."

"அதுதான் என்னன்னு கேக்குறேன்"

"அத உங்களால பண்ண முடியாது அண்ணி."

"ஏன் பண்ண முடியாது? சீக்கிரமா சொல்லுங்க."

"அது வந்து....."

"ஐயோ.. சொல்லுங்க கிருஷ்ணா."

"உங்களுக்கு வர முடியலன்னா, உங்க அண்டர்வேர் ஏதாச்சும் எடுத்துட்டு வர சொல்றாரு."


[/quote]
?

[அந்நியன்]

ஒருநாள் ஆபிசில் வேலைகளில் மூழ்கி இருந்தேன். அப்பொழுது திடீரென முகிலன் எனது முன்னாள் காதலி மீராவை எனது ஆபிசுக்கு அழைத்து வந்திருந்தான்.

முகிலனும் அவளும் காலேஜ் நாட்களில் இருந்தே நல்ல நண்பர்கள். அவள் என்னுடன் தொடர்புகளைத் துண்டித்துக் கொண்டாலும் கூட முகிலனுடன் அவ்வப்போது தொடர்பிலே தான் இருந்திருக்கின்றாள். இப்பொழுது நான் சென்னை வந்திருக்கிறேன் என முகிலன் மூலமாக அறிந்துகொண்டு அன்று என்னை சந்திக்க வந்திருந்தாள்.

எங்களது காதல் கதை ஒன்றும் அவ்வளவு சுவாரஸ்யமானதெல்லாம் கிடையாது. எல்லா காதலர்களையும் போல எங்களது காதலும் பார்வையாலேயே ஆரம்பமானது. அவளும் கிட்டத்தட்ட எனது ஹேமா அண்ணி போன்றவள் தான். காதலிக்கும் போது அவளிடமிருந்து ஒரு முத்தத்தினைப் பெற்றுக்கொள்ளவே நாய் படாத பாடு படவேண்டி இருந்தது. அவளது கைகளைத் தவிர வேறு எங்குமே என்னைத் தொட விட்டதும் கிடையாது. நல்ல ஒழுக்கமானவள். ஆனால், விதியின் விளையாட்டு. காலேஜில் படித்துக் கொண்டிருக்கும் போதே அவளது வீட்டில் அவளது அத்தை மகனுடன் அவளுக்கு கல்யாண ஏற்பாடுகள் பண்ண ஆரம்பித்தனர். நான் நண்பர்கள் சகிதம் அவளின் வீட்டுக்குச் சென்று பேசியும் கூட அவர்கள் அதற்கு சம்மதிக்கவில்லை. வேறு வழியே இல்லாமல் எங்கள் காதலுக்கு முற்றுப்புள்ளி வைத்தாள் மீரா. அந்த நாட்களில் நான் மிகுந்த கவலையில் மூழ்கி இருந்தேன். ஆனால், அந்த சோகங்களையும் கவலைகளையும் கடந்து வர எனக்கு உதவியாக இருந்தவள் எனது ஹேமா அண்ணி தான். அவள் எங்கள் வீட்டுக்கு வந்ததிலிருந்து மனம் அவள் பின்னாலேயே அலைபாய்ந்து கொண்டிருந்த காரணத்தினால் தான் என்னால் மீராவை கொஞ்சம் கொஞ்சமாக மறக்க முடிந்தது.

அவளது திருமணம் நடந்து கிட்டத்தட்ட இரண்டரை வருடங்களின் பின்னர் அன்று தான் மீராவைப் பார்த்தேன். நல்ல முறையில் செழித்திருந்தாள். அவளை ஜீன்ஸ் பேண்ட், டீ சர்ட், சுடிதார் என்று பார்த்துப் பழகிய கண்கள், அன்று புடவையில் பார்த்ததும் ஒரு கணம் இமைப்பதையே மறந்தன. மிகவும் நேர்த்தியாக மெல்லிய பழுப்புநிறத்தில் ஒரு காட்டன் புடவை அணிந்திருந்தாள். அவளது முலைகளும் பின்னழகும் இருந்ததை விட இன்னும் கொஞ்சம் செழித்திருந்தன.

அவளைக் கண்டதும் எனக்கு என்ன செய்வதென்று தெரியவில்லை. குழப்பத்துடன் அவளை வரவேற்று உபசரித்தேன்.

என்னைப் பார்க்கவேண்டும் என்று அவள் பல நாட்களாக மனதில் நினைத்திருந்ததாகவும் இன்று தான் அதற்கு நல்லதொரு சந்தர்ப்பம் வாய்த்ததாகவும் கூறினாள். பக்கத்தில் ஏதோ ஒரு வேலையாக வந்தவள் அப்படியே என்னையும் சந்தித்துவிட்டுப் போகலாம் என வந்திருந்தாள். நடந்தவை எவற்றையும் பற்றி மீண்டும் கிளறாமல், சாதாரணமாக நட்பாக நீண்ட நேரம் பேசிக்கொண்டிருந்துவிட்டு விடை பெற்றாள்.

அன்றைய நாள் மாலை நேரம் அண்ணியுடன் பேசிக்கொண்டிருக்கும் பொழுது அவளிடம் மீராவைப் பற்றியும் கூறினேன்.

"அண்ணி. உங்ககிட்ட ஒண்ணு சொல்லணும்."

"என்ன? சொல்லுங்க"

"நா உங்ககிட்ட சொல்லியிருந்தேன்ல என்னோட எக்ஸ் லவர் பத்தி."

"ஆமா. அவளுக்கென்ன?"

"அவள நா இங்க மீட் பண்ணேன்."

"ஆஹ்! எங்க?"

"எங்க ஆபிசுக்கு வந்திருந்தா.."

"அவளே வந்தாளா?"

"ஹ்ம்ம்.. என்ன பாக்கணும் போல இருந்திச்சாம். அதனால முகில் கூட ஆபிசுக்கே வந்திருந்தா."

"ஹ்ம்ம். நல்லதா போச்சி. மறுபடியும் அவளையே லவ் பண்ணலாமே!"

"இல்ல அண்ணி. அவளுக்கு கல்யாணம் ஆய்டிச்சி."

"ஓஹ்ஹ். அப்புறம் எதுக்கு உங்கள மீட் பண்ண வரணும்?"

"நா என்ன பண்றேன், எப்புடி இருக்கேன்னு பாக்க வந்திருந்தா."

"அப்புடின்னா அவ இன்னும் உங்கள மறக்கல போல?"

"தெரியல. என்ன பாக்கணும்ன்னு தோணி இருக்கு. வந்திருக்கா."

"ஹ்ம்ம். அப்புறம் என்ன சொன்னா?"

"பெருசா ஒண்ணுமில்ல. சும்மா பேசிட்டு இருந்தோம். அப்புறம் கெளம்பி போய்ட்டா."

"ஹ்ம்ம். சும்மா பாக்க வந்திருந்தா ஓகே தான். ஆனா, அவகூட இனிமே பழக்கவழக்கம்லாம் வச்சிக்காதீங்க."

"ஏன்?"

"அவளுக்கு கல்யாணம் ஆய்டிச்சில்ல!"

அவளுடன் கொஞ்சம் நெருக்கமாகப் பேச வேண்டும் என்பதற்காக அன்று ஒரு நாள் நான் மீரா பற்றி பொய்யாக கூறியவற்றை நம்பியே இப்பொழுது என்னை எச்சரிக்கை செய்கிறாள் என்று நினைக்கும் போது எனக்கு சிரிப்பு சிரிப்பாக வந்தது. மீரா ரொம்ப ரொம்ப நல்லவள், ஒழுக்கமானவள். ஆனால், அவளைப் பற்றி நான் அண்ணியிடம் பொய்யாகக் கூறிய விடயங்கள் தான் எனக்கும் அண்ணிக்கும் இடையில் ஒரு காம நாடக அரங்கேற்றத்திற்குப் பாலமாக இருக்கப் போகின்றது என அன்று நான் அறிந்திருக்கவில்லை.

அன்று மீரா பற்றி கூறியதன் பின்னர், என்னுடன் பேசும்போதெல்லாம் மீரா பற்றியும் அடிக்கடி விசாரிப்பாள் அண்ணி. நானும் மீராவுடன் அடிக்கடி பேசுவது போல பொய் கூறி வந்தேன்.

ஒருநாள் இரவு.. அண்ணா வேலை நிமித்தம் ஒரு பயணம் சென்றிருந்தான். அந்த நாள் அண்ணியும் நானும் நீண்ட நேரமாக சாட் செய்துகொண்டிருந்தோம்.

இடையில் மீராவின் பேச்சு வந்த போது..
"எனக்கென்னமோ டவுட்டா இருக்கு" என்றாள்.

"என்ன டவுட்?"

"ஏற்கனவே உங்கள வேணாம்ன்னு சொல்லிட்டு போனவ இப்ப திடீர்னுன்னு உங்கள தேடி வந்திருக்கான்னா சம்திங் ராங்க்"

"என்ன ராங்க்?"

"அவளுக்கு உங்ககிட்ட ஏதோ ஒரு தேவ இருக்கு. அதனால தான் மறுபடியும் உங்கள அவ தேடி வந்திருக்கா"

"என்கிட்ட என்ன தேவ இருக்கப் போகுது அவளுக்கு?"

"நீங்க என்ன பச்சக் குழந்தையா? நா என்ன சொல்ல வாரேன்னு புரியலையா உங்களுக்கு?

"அப்புடியெல்லாம் இருக்காது அண்ணி. அவளுக்கு தேவையானத பண்ண அவ புருஷன் இருக்கான். என்கிட்ட என்ன தேவ இருக்கப் போகுது அவளுக்கு?"

"நீங்க வேணாம்ன்னு உங்கள விட்டுட்டுப் போன ஒருத்தி எதுக்காக கல்யாணத்துக்கு அப்புறமும் உங்கள மறுபடியும் நினைக்கணும்? ஒரு வேள, கல்யாணம் ஆனதுக்கு அப்புறமா அவ புருஷன விட நீங்க தான் பெஸ்ட்ன்னு அவளுக்குத் தோணியிருக்குமோ என்னவோ?"

"ஹாஹா. அது எப்புடி தோணாம இருக்கும்? எதுவா இருந்தாலும் பெஸ்ட்ட குடுக்குறது தானே நம்ம பழக்கம்?"

"அதனால தான் அவ உங்கள மறுபடியும் தேடி வந்திருக்கா போலருக்கு."

"அது என்னமோ எனக்கு தெரியல. ஆனா, நா அப்புடி இல்ல."

"எப்புடி இல்ல?"

"அவ புருஷன் பாவம். இவ அவனுக்கு துரோகம் பண்ண நெனச்சாலும் நா அதுக்கு காரணமா இருக்க மாட்டேன்."

"பார்ரா.. ஹ்ம்ம்.. அப்புறம்?"

"என்ன நக்கலா? என்ன பத்தி நீங்க என்னதான் நெனச்சிட்டு இருக்கீங்க?"

"நா எதுவும் நினைக்கல."

"அப்புறம் எதுக்கு அந்த நக்கல் பேச்சு?"

"அவ புருஷனுக்கு துரோகம் பண்ணக் கூடாதுன்னு அவ தான் நினைக்கனும். அவளே துரோகம் செய்ய தயாரா இருப்பாளா இருந்தா நீங்க எதுக்கு பின்வாங்கணும்? எப்ப ஒரு பொண்ணு புருஷனுக்கு துரோகம் செய்ய நெனச்சாளோ.. அப்பவே அவ துரோகம் செஞ்ச மாதிரித்தான்."

"அப்போ அவளுக்கு ஓகேன்னா என்னையும் சேர்ந்து அவ புருஷனுக்கு துரோகம் பண்ண சொல்றீங்களா?"

"நா அப்புடி சொல்லல. நீங்க ரெண்டு பேரும் ஆல்ரெடி லவ் பண்ணவங்க. பழைய காதலர்கள் மறுபடியும் ஒண்ணு சேரும் போது மறுபடியும் தப்புகள் நடக்கலாம்ல? அதனால தான் அன்னைக்கே சொன்னேன். அவ கூட பழக்கவழக்கங்கள் எல்லாம் வச்சிக்காதீங்கன்னு. ஆனா, நீங்க இன்னும் அவ கூட பேசிட்டு தானே இருக்கீங்க. சோ, உங்களுக்கு ஓகேன்னா யூ கேன் கேர்ரி ஆன்."

"ஹாஹா. அண்ணி மாதிரியா பேசுறீங்க?"

"வேற என்ன பேச?"

"நா அவகூட அவ்ளோவா பேசுறதில்ல அண்ணி. அவ பேசுனா சும்மா பேசுவேன். அவ்ளோ தான். எனக்கும் டைம் பாஸ் ஆகணும்ல இங்க?"

"டைம் பாஸ் ஆகணும்ன்னா வீட்ல உள்ளவங்களுக்கு கால் பண்ணி பேசுங்க."

"வீட்ல உள்ளவங்களோட பேசுறதும் ஒரு பொண்ணோட பேசுறதும் ஒண்ணா?"

"ஹ்ம்ம். நெனச்சேன். இப்புடித்தான் சொல்லுவீங்கன்னு"

"ஹாஹா"

"இங்க பாருங்க கிருஷ்ணா. நீங்க லவ் பண்ணும் போது என்ன வேணா பண்ணியிருக்கலாம். ஆனா அவளுக்கு கல்யாணம் ஆனதுக்கு அப்புறமா இதெல்லாம் பெரிய தப்பு."

"நா ஒண்டும் அவள தேடி போகலையே அண்ணி. அவ தானே என்ன தேடி வந்தா?"

"அதனால தான் சொல்றேன். அவ கூட பழக வேண்டாம்ன்னு. அவ இன்டன்ஷன் ஏதோ தப்பா இருக்கு."

"ஹ்ம்ம். ஆனாலும்.. தேவைன்னு வந்துட்டா அடுத்தவங்கள தேடி போற பொண்ணுங்கள நம்பி எப்புடி அண்ணி கல்யாணம் பண்றது?"

"எல்லாரும் அப்புடி இருக்க மாட்டாங்க. ஒரு சில பேர் இருப்பாங்க. அதே சமயம் ஆம்புளைங்களுக்கும் கடமைன்னு ஒண்ணு இருக்குல? பொண்ணுங்களுக்கு என்ன தேவைன்னு பாத்து அத சரியா பண்ணுனா அவ எதுக்கு இன்னொருத்தன தேடி போகப் போறா?"

"ஹ்ம்ம். எல்லா ஆம்பளைங்களும் நம்ம கார்த்திக் அண்ணன மாதிரி திறமையா இருந்துட்டா எந்த பிரச்சனையும் வராதுல்ல?"

"டேய்ய்.. நீ அடி வாங்கப் போற.."

"ஹாஹா."

"சோ.. உங்க அண்ணாவோட திறமையால தான் நா யாரையும் தேடிப் போகாம இருக்கேன்னு சொல்றீங்களா?"

"ஆமா.. இல்லையா பின்ன?"

"பொண்ணுங்களுக்கு சுய ஒழுக்கம்ன்னு ஒண்ணு இருக்கு. சுய ஒழுக்கம் இருக்குற பொண்ணுங்க அந்த மாதிரி பண்ண மாட்டாங்க."

"சோ.. உங்களுக்கு சுய ஒழுக்கம் இருக்கு. அதனால தான் அந்த மாதிரி யாரையும் தேடிப் போகலன்னு சொல்றீங்களா?"

"ஆமா. என்கிட்ட நிறையவே இருக்கு."

"அப்போ எங்க அண்ணன நீங்க திறம இல்லாதவன்னு சொல்றீங்க? அப்புடித் தானே?"

"ச்சே.. ச்சே.. நா அப்புடி சொல்லல. லூசு மாதிரி பேசாதீங்க கிருஷ்ணா."

"அப்போ... அண்ணா திறமையானவன். அதனால நீங்களும் ஒழுக்கமா இருக்கீங்க. அப்புடி எடுத்துக்கலாமா?"

"அவரு திறமையானவனா இல்லன்னா கூட என்னோட ஒழுக்கம் குறையாது."

"ஹாஹா"

"என்ன சிரிப்பு?"

"உங்களுக்கு ஒரு உதாரணம் சொல்றேன்."

"என்ன உதாரணம்?"

"போதுமான அளவு பணம் இருக்குறவன் பசிச்சா என்ன பண்ணுவான்?"

"சாப்பாடு வாங்கி சாப்புடுவான்."

"அதே போல நாலு நாளா எந்த வேலையுமே இல்லாம கைல சுத்தமா காசும் இல்லாம பசியோட அலையுற ஒருத்தன் என்ன பண்ணுவான்?"

"யார்கிட்டயாச்சும் பிச்ச எடுத்தாவது சாப்புடுவான்."

"ஹ்ம்ம். இல்லன்னா திருடியாச்சும் வாங்கி சாப்பிடுவான். இல்லையா?"

"ஹ்ம்ம். சோ?"

"அத மாதிரி தான் இதுவும்."

"எது?"

"வீட்ல எல்லாமே சரியா கிடைக்கிற பொண்ணுங்க யாரும் இன்னொருத்தன தேடி போக மாட்டாங்க. ஆனா, தனக்கு தேவையானது சரியா கிடைக்கலைன்னா அதே பொண்ணுங்க இன்னொருத்தன தேடி போகத்தான் செய்வாங்க. இங்க ஒழுக்கம்லாம் எல்லாம் இருக்குற வரைக்கும் தான் அண்ணி."

"இங்க பாருங்க கிருஷ்ணா. உங்க அண்ணன பத்தி தப்பா சொல்றேன்னு நெனைக்காதீங்க. நீங்க என்னோட ஒழுக்கத்துல சந்தேகப் பட்டதனால தான் இத சொல்றேன். உங்க அண்ணா எப்பவாச்சும் தான் என்ன 100% திருப்திப்படுத்துவாரு. அது போக.. இந்த ப்ராப்ளம் வந்ததுக்கு அப்புறமா அதுவும் இல்ல. அதுக்காக நா ஒண்டும் வேற ஆம்பளைங்கள தேடி போகல. எனக்குன்னு என்ன எழுதி இருக்கோ.. அது தான் நடக்கும்ன்னு நெனச்சி வாழ்ந்துட்டு இருக்கேன்."

"எதுக்காக அப்புடி வாழணும்?"

"பின்ன என்ன பண்ணனும்?"

"உங்களுக்கு என்ன தேவையோ.. அத அவன்கிட்ட கேட்டு வாங்குறது தானே..!"

"கேட்டு வாங்க அது என்ன சந்தைல கிடைக்கிற பொருளா என்ன? எல்லாம் அதுவா அமையணும்."

"பொண்ணுங்கள எப்புடி திருப்திப் படுத்தணும்ன்னு ஒரு ஆம்பள சரியா தெரிஞ்சிக்கிட்டா போதும். நீங்க எதுவுமே கேக்க தேவல."

"அத அவர்தான் தெரிஞ்சிக்கனும். நானா பாடம் நடத்த முடியும்?"

"முடியும்."

"எப்புடி?"

"மீரான்னு ஒருத்தி இருக்கா.. நீங்க அவகிட்ட பேசி பாருங்க. அவ சொல்லுவா.."

"என்ன சொல்லுவா?"

"எல்லாமே சொல்லுவா... கேட்டுத்தான் பாருங்களேன்."

"அவகிட்ட நா என்ன பேச? வேற வேல இல்ல எனக்கு?"

"ஹாஹா.. சரி.. ஓகே.. நானே சொல்றேன்."

"வேணாம்."

"ஏன்?"

"தப்பா ஏதும் பேசுனா எனக்கு பிடிக்காது."

"தப்பா எதுவும் பேசாம சொல்லித் தாரேன்."

"அதெப்புடி?"

தொடரும்.....

[அந்நியன்]

வழமையாக இந்த மாதிரியான பேச்சுக்களின் போது கோபமாகப் பேசி என்னை மேலும் பேச விடாமல் தடுப்பவள் இன்று ஓரளவு சகஜமாக பேசிக்கொண்டிருந்தாள். காரணம் புரியவில்லை.. ஒருவேளை அது இரவின் மாயாஜாலாமா? யாருக்குத் தெரியும். நல்ல ஒரு சந்தர்ப்பத்தினை நழுவவிடாமல் அவளது மனதில் சில சலனங்களை உண்டு பண்ண நான் தயாரானேன்.

"நா இந்த விஷயம் பத்தி ஒரு கவித வாசிச்சி இருக்கேன் அண்ணி." என்றேன்.

"கவிதையா? இதெல்லாம் நல்லா வாசிச்சி தெரிஞ்சி வச்சிருக்கீங்க நீங்க."

"படிப்புன்னு வந்துட்டா நா எப்பவுமே அப்புடித்தான். கவிதா கிவிதன்னு எதையும் மிச்சம் வைக்க மாட்டேன்."

"ஆமா.. இது பெரிய IAS படிப்பு.."

"ஹாஹா"

"என்ன கவித?"

"ஒரு பொண்ணோட ஏக்கத்துக்கான பதில் கவித."

"ச்சீ.. அதெல்லாம் வேணாம். அந்த அளவுக்கு யாரும் இங்க ஏங்கி போய் இருக்கல."

"சும்மா ஒரு தடவ பாருங்க. எல்லாமே தூய தமிழ்ல தான் இருக்கும்."

"வேணாம். அது தப்பு."

"என்ன தப்பு இருக்கு இதுல?"

"இந்த மாதிரி விஷயங்கள் எல்லாம் எனக்குப் பிடிக்காது."

"அப்போ நீங்க கல்யாணமே பண்ணி இருக்க கூடாது."

"ஏன்?"

"இதெல்லாம் தப்புன்னா அப்புறம் எதுக்கு கல்யாணம் பண்ணீங்க?"

"நா கவிதைய தான் சொன்னேன்."

"சரியோ தப்போ.. அத விட்டுட்டு அந்த கவிதைல என்ன சொல்லியிருக்காங்கன்னு பாருங்க. உங்களுக்கும் யூஸ் ஆகும்."

"அதுல என்ன புதுசா சொல்லி இருக்க போறாங்க? எல்லாமே தெரிஞ்ச விஷயங்கள் தானே!"

"எல்லாம் தெரிஞ்ச விஷயங்கள்னா அப்புறம் ஏன் உங்களுக்கு சரியான திருப்தி கிடைக்கலன்னு சொல்றீங்க?"

"ஐயோ கிருஷ்ணா.. அந்த விஷயத்த விட்ருங்க. நா தெரியாம சொல்லிட்டேன்."

"அப்போ எதுக்கு எங்க அண்ணன பத்தி தப்பா சொன்னீங்க?"

"நா ஒண்டும் தப்பா சொல்லல. ஆனா இதெல்லாம் பத்தி உங்ககூட எப்புடி என்னால பேச முடியும்?"

"என்ன ஒரு ஃப்ரெண்டா நெனச்சி சொல்லுங்க."

"என்ன சொல்ல?"

"எல்லாமே தெரிஞ்ச விஷயங்கள்னு சொல்றீங்க. ஆனா அண்ணா சரியா திருப்தி பண்றதில்லன்னு சொன்னீங்க. எப்புடி?"

"இங்க 95 வீதமான பொண்ணுங்களுக்கு அது தான் நிலம கிருஷ்ணா. எல்லா ஆம்பளைங்களுக்கும் எல்லாமே தெரியும். நாம ஒண்டும் அவங்களுக்கு புதுசா சொல்லிக் குடுக்கணும்ன்னு இல்ல. எல்லாம் கல்யாணமாகி கொஞ்ச நாளைக்கு தான். 'ஆசை அறுபது நாள். மோகம் முப்பது நாள்'ன்னு சும்மாவா சொன்னாங்க? கல்யாணமாகி கொஞ்ச நாள்லயே அவங்களுக்கு பொண்டாட்டி மேல இருக்குற ஆச போய்டும். அதனால தான் இந்த நிலம பொண்ணுங்களுக்கு."

"அது ஓகே தான். ஆனாலும் ஒரு கடமைக்காகவாவது பொண்டாட்டிக்கு பண்ண வேண்டியத கரெக்ட்டா பண்ண வேண்டியது தானே.?"

"அது ஆம்பளைங்க மைண்ட்ல தான் தங்கி இருக்கு. தங்களுக்கு திருப்தி கெடச்சா போதும்ன்னு நெனச்சி தூங்கிட்டா என்ன பண்றது?"

"ஹ்ம்ம். இது ஒரு நேஷனல் ப்ராப்ளம் தான் போல."

"ஆமா.. நீங்களாச்சும் உங்க வைஃப நல்ல படியா பாத்துக்கோங்க. இப்புடி எல்லா பொண்ணுங்கள மாதிரியும் புலம்ப விடாதீங்க."

"எனக்கு வரப்போறவ கண்டிப்பா குடுத்து வச்சவளா தான் இருப்பா.. அது பத்தி பயப்படாதீங்க. ஐ வில் கிவ் மை 100 பெர்ஸன்ட்டேஜ்"

"ஹ்ம்ம். அது தான் தெரியுமே.."

"என்ன தெரியும்?"

"மீரா உங்கள தேடி வந்ததும், உங்ககூட டெய்லி பேசுறதயும் வச்சி பாக்கும் போது நல்லாவே புரியுது."

"என்ன புரியுது?"

"ஆஹ்ஹ்.. நீங்க ரொம்ப நல்லவர்ன்னு புரியுது."

"ஹாஹா."

"என்ன சிரிப்பு?"

"என்ன நீங்க புகழ்ந்து பேசுனதும் எனக்கு சிரிப்பு வந்துடிச்சி."

"நா எப்ப புகழ்ந்தேன்?"

"என்ன ரொம்ப நல்லவர்ன்னு சொன்னீங்களே"

"ஹ்ம்ம். சரி.. பரவால்ல.. வச்சிக்கோங்க."

"அண்ணி"

"நா பர்சனலா ஒண்ணு கேப்பேன். நீங்க கோவப்படாம எனக்கு பதில் சொல்லணும்."

"கோவம் வராம கேளுங்க. சொல்றேன்."

"சரி. வேணாம். கேக்கல."

"கேளுங்க பரவால்ல. ஆனா கோவம் வராத மாதிரி கேளுங்க."

"சரி. கோவம் வராம கேக்குறேன்."

"ஹ்ம்ம்."

"அண்ணனுக்கு ஏதாச்சும் ப்ராப்ளம் இருக்கா இந்த விஷயத்துல?"

"ப்ராப்ளம்னா?"

"அத உங்ககிட்ட எப்புடி கேக்குறதுன்னு தெரியல."

"அதனால தான் சொன்னேன். வேணாம்ன்னு."

"நீங்களாவே நா என்ன கேக்க வாரேன்னு புரிஞ்சிகிட்டு பதில் சொல்லுவீங்கன்னு நெனச்சேன்."

"சிம்பிளா ஒண்ணு சொல்றேன். இதுக்கு மேல என்கிட்ட எதுவும் கேக்காதீங்க. நீங்களாவே புரிஞ்சிக்கோங்க. அவரு ரொம்ப சென்சிடிவ்."

அவள் சொன்னது என்னவென்று எனக்குப் புரிந்தாலும், புரியாதது போல நடித்தேன்.

"சென்சிடிவ்ன்னா நல்லது தானே. தொட்டாலே ஷாக் அடிக்குமே."

"ஷாக் அடிச்சா பரவால்லயே. இது வேற."

"எனக்கு புரியல அண்ணி."

"சரியான டியூப்லைட்தான் நீங்க."

"ஏதாச்சும் ஒரு உதாரணம் சொல்லுங்க. கப்புன்னு பத்திக்கிறேன்."

"ஐயோ..!"

"சொல்லுங்க அண்ணி."

"சில பேர் நல்லா குடிச்சா மட்டையாவாங்க. சில பேர் மூடிய மோந்து பாத்தே மட்டையாகிடுவாங்க. அந்த மாதிரித் தான் உங்க அண்ணனும் இந்த விஷயத்துல."

"உண்மையாவா?"

"ஹ்ம்ம்"

"அதுக்கு ஏதாச்சும் ட்ரீட்மென்ட் இருக்குமே. இல்லன்னா யோகா, மெடிடேஷன் இந்த மாதிரி ஏதாச்சும் இருக்கும்ல?"

"இருக்கும் தான். அதெல்லாம் அவர்தானே பாத்து பண்ணனும். நானா சொல்ல?"

"நீங்க அவனோட வைஃப் தானே. சொன்னா என்ன?"

"எப்புடி சொல்றது? சொன்னா அவரு மனசு என்ன பாடுபடும்? பாவம்."

"அப்புடின்னா என்கிட்டயாச்சும் சொல்லியிருக்கலாமே?"

"நா தான் சொன்னேன்ல கிருஷ்ணா. செக்ஸ் மட்டுமே வாழ்க்கை இல்ல. அத தாண்டியும் நிறைய விஷயங்கள் இருக்கு. அவரு எனக்கு என்ன குடுக்குறாரோ.. அது போதும் எனக்கு. அத தாண்டி நா வேற எதுவும் யோசிக்க மாட்டேன். எனக்கு அவர்கூட சந்தோசமா வாழ்ந்தா போதும். அந்த அளவுக்கு நா அவர லவ் பண்றேன்."

"சரி. இந்த விஷயத்த நா பாத்துக்குறேன். நீங்க கவலப்படாதீங்க."

"ஐயோ..! சும்மா இருங்க கிருஷ்ணா. அப்புறம் இதெல்லாம் நா தான் உங்ககிட்ட சொன்னேன்னு நெனச்சிற போறாரு."

"நா ஒண்டும் உங்கள மாட்டிவிட மாட்டேன். டோன்ட் வொர்ரி."

"ஹ்ம்ம். தேங்க்ஸ்."

"ஆனா, நா கேக்குற கேள்விக்கெல்லாம் நீங்க பதில் சொல்லணும்."

"என்ன கேள்வி?"

"அண்ணனுக்கு எரெக்ஷன் ப்ராப்ளம் ஏதாச்சும் இருக்கா?"

"ச்சே.. ச்சே.. அதெல்லாம் இல்ல."

"அப்புறம் எப்புடி?"

"என்னன்னு சொல்றது? நார்மலா ஒருத்தருக்கு 5 நிமிஷத்துல வரும்ன்னா இவருக்கு 1 நிமிஷத்துலயே வந்துடும்."

"ஹாஹா."

"எதுக்கு சிரிக்குறீங்க?"

"ஆக்சுவலி அது அவனோட ப்ராப்ளம் இல்ல. உங்க ப்ராப்ளம்."

"நா என்ன பண்ணேன்?"

"சொல்றனேன்னு தப்பா எடுத்துக்காதீங்க. அவன் நார்மலா ஒரு பொண்ண கல்யாணம் பண்ணியிருந்தா அவனுக்கு இந்த ப்ராப்ளம் வந்திருக்காது. உங்கள மாதிரி ஒரு அழகு தேவதைய கல்யாணம் பண்ணிக் குடுத்தா அவன் தான் என்ன ஆவான்? பார்த்ததும் அவன் காலி ஆயிட்றான்."

"இதெல்லாம் ரொம்ப ஓவர் கிருஷ்ணா. கொஞ்சம் அடக்கி வாசிங்க."

"நா உண்மைய தான் சொன்னேன்."

"அதுக்காக இப்புடிலாம் பேசுவீங்களா?"

"நா சொன்னதுல என்ன தப்பிருக்கு?"

"பேசுறது பூரா தப்பா தான் இருக்கு."

"ஐயோ..!"

"என்ன ஐயோ..? பக்கத்துல இல்லன்னு பயம் விட்டு போய்டிச்சின்னு நெனைக்கிறேன். இருங்க. உங்கள அங்க வந்து வச்சிக்குறேன்."

"இங்கயா? எப்புடி வருவீங்க?"

"உங்க அம்மா தான் புள்ளைய பிரிஞ்சி இருக்க முடியலன்னு பொலம்பிட்டு இருக்காங்க. சீக்கிரமா ஒரு நாளைக்கு அங்க வரணும்ன்னு பேசிக்கிட்டாங்க. உங்ககிட்ட எதுவுமே சொல்லலயா?"

"சொன்னாங்க தான். நா தான் வேணாம்னு சொன்னேன். இங்க வந்து இன்னும் ஒரு மாசம் கூட ஆகல. அதுக்குள்ள எதுக்கு வரணும்? லீவ் கெடச்சதும் நானே வருவேன்."

"எப்போ?"

"கூடிய சீக்கிரமே."

"ஹ்ம்ம். தூங்கலயா நீங்க?"

"எனக்கு தூக்கம் வரல. தூக்கம் வந்தா நீங்க தூங்குங்க."

"எனக்கும் தூக்கம் வரல."

"ஏன்?"

"தனியா இருக்கேன்னு அம்மா இங்கயே தூங்க சொன்னாங்க. உங்க ரூம்ல தான். சோ.. தூக்கம் வரல."

"ஹாஹா. பாத்து. என்னோட ஆவி அங்கதான் சுத்திட்டு இருக்கு. உங்கள தூங்க விடாது."

"ஆமா.. ஃபேன்ல உக்காந்து சுத்திட்டு இருக்கு."

"ஹாஹா. பாத்து. அந்த ஆவி உங்கள ஏதாச்சும் பண்ணிட போகுது."

"அன்னக்கி உங்களுக்கு கன்னத்துல ஒண்ணு வச்சது அந்த ஆவிக்கும் தெரியும்ன்னு நெனைக்கிறேன். அதனால பக்கத்துலயே வராது."

"அதுக்கு பழி வாங்கத்தான் என்னோட ஆவிய அனுப்பி இருக்கேன்."

"ஹ்ம்ம். அதுக்கென்ன? அதுக்கும் இன்னும் ரெண்டு வச்சி அனுப்புறேன். வர சொல்லுங்க."

"ஹாஹா. சரியான ரௌடி தான் போல நீங்க?"

"ஆமா. ரௌடி தான். இல்லன்னா உங்கள மாதிரி ஆளுங்கள எப்புடி சமாளிக்கிறது?"

"நா மட்டும் உண்மைலயே ஆவியா இருந்திருக்கணும். அண்ணா உடம்புல புகுந்திருப்பேன்."

"பாத்தீங்களா? உங்க மைண்ட் எங்க போகுதுன்னு? இன்னொன்னு வச்சா தான் அடங்குவீங்க போல?"

"உங்களுக்கு நல்லது பண்ணலாம்ன்னு நெனச்சேன்."

"நீங்க ஒரு ஆணியும் புடுங்க வேணாம். நா நல்லாத்தான் இருக்கேன். வேணும்ன்னா போய் மீரா ஹஸ்பண்ட் உடம்புல புகுந்துக்கோங்க."

"அதுக்கு எதுக்கு அவ ஹஸ்பண்ட் உடம்புல போகணும்? நா கூப்டா அவளே வருவா."

"ச்சீ.. ரொம்ப மோசம் நீங்க.. எப்புடி இப்புடிலாம் பச்சையா பேசுறீங்க? பயமே இல்ல உங்களுக்கு.."

"எதுக்கு பயப்படனும்?"

"இதெல்லாம் நா யார்கிட்டயாச்சும் சொன்னா என்ன ஆகும்ன்னு யோசிச்சி பாக்கலயா நீங்க?"

"நீங்க சொல்ல மாட்டீங்கன்னு எனக்கு தெரியும். அதனால பயம் இல்ல எனக்கு."

"நா சொல்ல மாட்டேன்னு நீங்க எப்புடி சொல்லுவீங்க?

"ஒரு நம்பிக்க தான்."

"உங்கள நா பாவம் பாத்து விட்டுட்டு இருக்கேன். அத மைண்ட்ல வச்சிக்கோங்க."

"பாவம்லாம் ஒண்ணும் பாக்க தேவல. உங்களுக்கு தோணுனா சொல்லிக்கோங்க."

"அவ்வளவு தைரியமா?"

"ஹ்ம்ம்."

"சொன்னா என்ன ஆகும்ன்னு யோசிச்சி பாக்கலயா நீங்க?"

"என்ன ஆகும்? வீட்ட விட்டு வெளிய தொரத்துவாங்க. அவ்ளோ தானே?"

"சொந்த அண்ணிக்கே செக்ஸ் டார்ச்சர் குடுத்தீங்கன்னு உங்கள புடிச்சி ஜெயில்ல போடுவாங்க."

"ஆளயும் மூஞ்சயும் பாரு. நா எப்ப உங்களுக்கு செக்ஸ் டார்ச்சர் பண்ணேன்?"

"அப்போ இதெல்லாம் என்ன?"

"எது?"

"நீங்க பேசுறது?"

"இதுல நா ஏதாச்சும் அந்த மாதிரி பேசி இருக்கேனா?"

"இல்லையா பின்ன?"

"இல்ல."

"அப்போ அண்ணன் உடம்புல புகுந்து எனக்கு ஏதோ நல்லது பண்ணனும்னு சொன்னீங்களே."

"நல்லது பண்ணனும்ன்னு சொன்னேன். மேட்டர் பண்ணனும்னு சொல்லலயே..!"

"இடியட்"

"என்ன?"

"இந்த மாதிரி மட்டமா பேசாதீங்க. ப்ளீஸ்."

"நீங்கதான் பேச வைக்கிறீங்க. நா எப்போ உங்களுக்கு செக்ஸ் டார்ச்சர் பண்ணேன்? சும்மா ஜோக் பண்றத இப்புடி சீரியஸ்ஸா எடுத்துக்குறீங்களே..! நீங்க உங்க கவலைய என்கிட்ட சொன்னீங்க. அது எனக்கு ரொம்ப அப்செட்டா இருந்திச்சு. அதனால தான் அப்புடி சொன்னேன். மத்தபடி மைண்ட்ல எதுவும் வச்சி பேசல. ஐ ஆம் சாரி."

"என்ன கவல? நா கவலையா இருக்கேன்னு உங்களுக்கு எப்ப சொன்னேன்?

"ஏதோ ஒண்ணு. நீங்க சொன்னத கேட்டு எனக்கு அப்செட் ஆயிடிச்சு"

"சரி. ஓகே விடுங்க. நீங்க நல்லவர் தான். நா தான் உங்கள தப்பா நெனச்சிட்டேன். போதுமா?"

"நல்ல வேல. நா பக்கத்துல இல்ல. இருந்திருந்தா இதுக்கும் எனக்கு கன்னத்துல ரெண்டு வச்சிருப்பீங்கல்ல?"

"ச்சே.. ச்சே.. கூப்டு வச்சி கொஞ்சி இருந்திருப்பேன்."

"ஐயோ.. இது தெரியாம போய்டிச்சே. நா வேணா லீவ் போட்டு ஊருக்கு வரவா?"

"எதுக்கு?"

"நீங்க தான் கொஞ்ச போறேன்னு சொன்னீங்களே.."

"ஹ்ம்ம். வாங்க. கொஞ்சுறது மட்டும் இல்ல. கன்னத்துல ரெண்டு கிஸ்ஸும் தாரேன்."

"ஹாஹா.."

"ஆளப் பாரு.. மூஞ்சியும் மொகரக்கட்டும்.."

"ஏன்? இந்த மொகரக்கட்டுக்கு என்ன ப்ராப்ளம்?"

"ஒரு ப்ராப்ளமும் இல்ல. நா தூங்கபோறேன். குட் நைட்."

"தூக்கம் வரலன்னு சொன்னீங்க?"

"அது அப்போ. இப்ப தூக்கம் வருது."

"கோவமா என் மேல?"

"எனக்கு உண்மையிலேயே தூக்கம் வருது."

"ஹ்ம்ம்.. அப்போ தூங்குங்க. இன்னைக்கு உங்க கனவுல ஆவியா வாரேன்."

"போடா டேய்ய்.. குட் நைட்."

"ஹாஹா. குட் நைட்."

என்னுடைய ஆசைகளை அவளிடம் ஏதோ ஒரு வகையில் கொட்டித் தீர்த்த திருப்தியில் எனது மனம் நிறைவாக இருந்தது. தூக்கம் எங்கோ பறந்து காணாமல் போனது. அவளுடன் இன்னும் கொஞ்ச நேரம் பேச வேண்டும் என்று மனமோ துடியாய் துடித்தது.

யாரோ எழுதிய கவிதை என்று நான் ஏற்கனவே குறிப்பிட்ட கவிதையை அவசர அவசரமாக எழுதி அவளுக்கு மெசேஜ் செய்தேன்..

ஒரு பெண் தன்னுடைய துணையைக் கவரவும் கூடலில் பூரண திருப்தியினை பெற்றுக்கொள்ளவும் என்னென்ன செய்ய வேண்டும் என்பதனை கவிதையாக எழுதி அவளுக்கு அனுப்பி வைத்தேன்.


சுத்தமாக இரு..
தேகமெங்கும் வாசனைகளை கமலச் செய்..
ஆடைகளை கவர்ச்சியாக்கு..
பேச்சுக்களில் மாயம் செய்..
பார்வையிலும் மோகிக்கப் பழகு..
அவனை அழையா விருந்தாளியாக்கு..
சிறுகச் சிறுக விருந்தளி..
சட்டென ஆடைகள் களைய மறுதலி..
முத்தங்களை யாசகம் கேள்..
எச்சிலில் குளிப்பாட்டச் சொல்..
காதோரம் குளிர் மூட்ட ஆணையிடு..
கழுத்தின் சுவையை உணரச் செய்..
இதழ்களை பூவாக்கு..
எச்சிலை தேனாக்கு..
அவனை மதிமயக்கு..
மேலிருந்து கீழாக ஆடை அவிழ்..
முறை தவற அனுமதி மறு..
அவசரம் கூடாது என மண்டையில் கொட்டு..
கெஞ்சவிட்டு மேலாடை அவிழ்..
மாருக்கு விடுதலை கொடு..
அள்ளிக்கொள்ள அனுமதியளி..
மாவு பிசைந்து சமைக்கக் கற்றுக்கொடு..
எச்சிலால் உப்பிடச் சொல்..
நாவைக் கோலாக்கு..
தேகமெங்கும் அகரவரிசை எழுதப் பழக்கு..
தொப்புள் குழியில் விழுந்து குளிக்கச் சொல்..
உணர்நரம்பூற்றுக்களை தேடித் தூர்வாரி நன்னீர் சுவையை அறியச் சொல்..
பெண்மை என்னும் நீர்ச்சுரங்கத்தில் அரை நாழிகையேனும் மூழ்கி முத்தெடுக்க விடு..
அவனது ஆண்மை கொண்டு மெதுவாக உன்னை கொல்லச் சொல்.
அரை நிமிடம் போதும்..
சற்று நிறுத்து..
மீண்டும் தொடங்கு..
நீ உன் இன்பச் சக்கரத்தில் சுழலுவாய்..

ஏதோ ஒரு தைரியத்தில் அனுப்பிவிட்டேன்.
ஆனால், அனுப்பிய பின்னர் மிகவும் பயமாக இருந்தது.. கை கால்கள் எல்லாம் உதறல் எடுத்தது.. உடம்பெல்லாம் குளிர்ந்து போக அனுப்பியதை அழித்து விடலாம் என்றும் எண்ணம் தோன்றியது.. ஆனால், அடுத்த நொடியே ப்ளூ டிக் விழுந்தது..


தொடரும்...

[அந்நியன்]

நன்றி.. நன்றி.. நன்றி நண்பர்களே..!

[அந்நியன்]

Please change the concept incest to
Adultery , the great story...
The only reason not read incest...

Changed nanba.. ❤️

[அந்நியன்]

Thankyou everyone for ur comments and compliments.

And sorry for the delay, i couldn't even write a single letter as i got ill these days, will update tonight.

Thankyou for ur support and love. ❤️

[அந்நியன்]

எனக்கு உதறல்கள் மேலும் அதிகரித்தன. நான் அனுப்பிய கவிதை அவளை மிகவும் கோபப்படுத்தும் என்று எழுதும் வரை எனக்குப் புரியவில்லை. ஆனால் கவிதையை அனுப்பிய பின்னர் தான் ஏதோ மிகப்பெரிய ஒரு தப்பினை செய்து விட்டதாக உணர்ந்தேன்.

கவிதையை வாசித்ததன் பின்னர் அவள் கோபமாக என்னைக் கடிந்துகொள்வாள் என்று எதிர்பார்த்தேன். ஆனால், எதுவுமே பேசாமல், வாசித்த அடுத்த நொடியே என்னை பிளாக் செய்தாள். பிளாக் செய்தது தெரிந்ததும், அவசரமாக அவளுக்கு கால் செய்தேன். ஆனால், காலும் போகவில்லை. 'பிஸி பிஸி' என்றே வந்தது. எல்லா வகையிலும் அவள் என்னை பிளாக் செய்திருந்தாள். அவசரப்பட்டு இந்த மாதிரியான ஒரு கவிதையை அனுப்பி அவளைக் கோபப்படுத்தி, என்னை பிளாக் பண்ணும் அளவுக்கு வைத்து விட்டோமே என்று எனக்கு மிகவும் கவலையாகிப் போனது...!

என்ன செய்வது என்று தெரியவில்லை. மிகுந்த கவலையுடனும் அந்த இரவினைக் கழித்தேன். அடுத்தநாள் காலை ஆபிஸ் சென்றதும் ஆபிஸ் ஃபோனிலிருந்து அவளுக்கு கால் செய்தேன். ஆனாலும் அது நான் தான் என்று தெரிந்துகொண்டாளோ என்னவோ.. என்னுடைய எந்தவொரு அழைப்பையும் அவள் கண்டுகொள்ளவே இல்லை.

அவளது கோபம் என்னை நிலைகுலையச் செய்தது. கோபத்தில் அம்மாவிடம் ஏதாவது உளறி வைத்திருப்பாளோ என்றும் சந்தேகமாக இருந்தது. எனக்கு மனம் இருப்புக் கொள்ளவில்லை. உடனே அம்மாவுக்கு கால் செய்து பேசினேன். ஆனால், அம்மா சாதாரணமாகவே பேசினார். ஆகையால், அவள் எதுவும் பற்ற வைத்திருக்கவில்லை என்று மனம் சற்று நிதானமடைந்தது. பின்னர் மெல்ல அம்மாவிடம் அவளைப் பற்றியும் விசாரித்தேன். அவள் ரூமில் ஏதோ வேலையாக இருப்பதாகக் கூறினார்.

சரியென்று நான் ஃபோனை வைத்துவிட்டு, வேலைகளில் கவனத்தினை செலுத்த ஆரம்பித்தேன். ஆனாலும், மனம் அவளைச் சுற்றியே வலம் வந்துகொண்டிருந்தது. கோபத்தில் அவள் என்னை வெறுத்து ஒதுக்க முன்னர், அவளுடன் பேசி சமாளித்து சமாதானப்படுத்த வேண்டும் என்று நினைத்தேன். உடனடியாக லீவினைப் பெற்றுக்கொண்டு வீட்டுக்குச் செல்லலாம் என்று முடிவு செய்தேன். மேனேஜரிடம் பொய்யாக ஒரு காரணம் சொல்லி ஊருக்குச் செல்ல லீவுக்கு அனுமதி வாங்கிக்கொண்டு அந்த நாள் இரவே பஸ் ஏறினேன்.

பஸ்ஸில் சென்னையிலிருந்து எங்கள் ஊருக்குச் செல்ல கிட்டத்தட்ட 4 மணித்தியாலங்கள் தேவைப்படும். ஆகையால் நான் வேலை முடிந்ததும் தாமதிக்காமல் உடனடியாக ரூமுக்குச் சென்று ரெடியாகிக் கொண்டு வந்து 7 மணிக்கே பஸ் ஏறினேன். அம்மாவுக்கும் அண்ணிக்கும் ஒரு சர்ப்ரைஸ் கொடுக்கலாம் என்று நினைத்து வீட்டில் யாரிடமும் வருகிறேன் என்று சொல்லவும் இல்லை. அதே நேரம், அண்ணியை எப்படியாவது பேசி சமாளித்துவிட வேண்டும் என்றும் மனம் தவியாய்த் தவித்துக் கொண்டிருக்க, நான் ஒரு வகையான பதற்றத்துடன் ஜன்னலோரமாக அமர்ந்திருந்தேன். எனக்கு கொஞ்சம் அசதியாகவும் இருந்தது. கொஞ்சம் தூங்கினால் நன்றாக இருக்கும் என தோன்றியது. ஆனாலும் மனம் இவ்வாறு சஞ்சலப்பட்டுக்கொண்டிருக்கும் பொழுது தூக்கம் எப்படி வரும்?

எனக்குப் பக்கத்து சீட்டில் வயதான பெரியவர் ஒருவர் அமர்ந்திருந்தார். முன் சீட்டிலும் யாரும் இன்னும் வந்திருக்கவில்லை. அந்த சீட்டின் சாயும் பகுதிக்கும் அமரும் பகுதிக்கும் இடையில் ஒரு சிறிய இடைவெளி இருந்தது. ஆகையால் எனது வலது முட்டுக் காலைத் தூக்கி முன் சீட்டின் பின் பகுதியில் முட்டுக் கொடுத்து வலது கால் விரல்களை முன் சீட்டின் அமரும் பகுதியும் சாயும் பகுதியும் இணையும் அந்த சிறிய இடைவெளியில் உள்ளே புகுத்தி சௌகாரியமாக சாய்ந்து உட்கார்ந்து கொண்டேன்.

சற்று நேரத்தில் ஒரு அழகான பெண்ணும் அவளது புருஷனும் பஸ்ஸில் ஏறினார்கள். அந்தப் பெண்ணுக்கு சுமார் 25 வயது இருக்கும். மஞ்சள் நிற சுடிதார் அணிந்திருந்தாள். சிறிய முலைகள். ஆனாலும் அவளுக்கு அது அம்சமாகவே இருந்தது. எனக்கு முன்பாக நான் கால் வைத்திருந்த அந்த சீட்டில் அந்தப் பெண் வந்து அமர்ந்து கொள்ள, அவளுக்குப் பக்கத்தில் அவளது புருஷனும் அமர்ந்துகொண்டான்.

பஸ்ஸினுள் இருந்த அந்த மெல்லிய வெளிச்சத்தில் நான் கால் வைத்திருப்பதனை அவள் கண்டிருக்க வாய்ப்பில்லை. அதனால் அவளுக்குத் தொந்தரவாக இல்லாத முறையில் காலை சற்று பின்னால் இழுத்து ஒரு இன்ச் அளவுக்கு அவளது சீட்டில் வைத்துக்கொண்டு சௌகரியமாக அமர்ந்துகொண்டு நான் கண்களை மூடினேன்.

பஸ் கிளம்ப ஆரம்பித்ததும் அவள் சற்று பின்னால் அசைந்து அமர்ந்தாள். அப்பொழுது எனது பெருவிரல் நுனியில் மெல்லிய அவளது ஆடைகளுக்கு மேலாக அவளது பின்னழகு மென்பஞ்சு புட்டங்களின் ஸ்பரிஷத்தினை நான் உணர்ந்தேன். ஒரு இளஞ்சூட்டு நீர்ப்பந்தினைத் தொட்ட ஒரு உணர்வு எனக்குள் ஏற்ப்பட்டது. அந்த உணர்வு எனக்கு மிகவும் புதுவிதமாக இருந்தது. நானும் அசையாமல் அப்படியே அமர்ந்திருக்க பஸ்ஸின் குலுங்கல்களுக்கேற்ப அவள் அசையும் பொழுதுகளில் அவளது பின்னழகின் நடுப்பிளவின் குழிவான சுவற்றிலும் பஞ்சு சதைகள் மீதும் எனது கால் பெருவிரல் மீண்டும் மீண்டும் உரசிக்கொள்ள, எனது ஆண்மை வீரியம் கொள்ள ஆரம்பித்தது. அவளுக்கோ அது பற்றி எதுவும் தெரிந்ததாகத் தெரியவில்லை. கலகலவென புருஷனுடன் ஏதேதோ பேசிக்கொண்டிருந்தாள்.

பஸ்ஸினுள் பரவியிருந்த அந்த மெல்லிய மஞ்சள் நிற வெளிச்சமும் ஜன்னலால் உள்ளே வந்துகொண்டிருந்த கூதல் காற்றும் ஒரு விதமான காம உணர்வினை எனக்குள் ஊட்டிக்கொண்டிருக்க அவளது உரசல்களும் அதற்கேற்ப என்னை இசைத்துக் கொண்டிருந்தன.

பஸ்ஸின் ஆட்டங்கள் மூலம் உரசல்கள் தன்னாலேயே நடைபெற்றுக்கொண்டிருக்க, எனது உணர்ச்சி நரம்புகளை சாதாரணமாக எனது ஒரு கால் விரலின் நுனிப்பகுதி மூலம் அவள் தூண்டிக்கொண்டிருந்தாள்.

நான் காலை வைத்திருப்பது அவளுக்குத் தெரியுமா தெரியாதா என்று எனக்குப் புரியவில்லை. எனது விரல்களில் அவளது பின்னழகு உரசும் பொழுது அது அவளுக்கும் ஏதாவது ஒரு உணர்ச்சியை கொடுக்காமலும் இருக்காது. ஆனாலும் அவள் அது பற்றி எதுவுமே அலட்டிக் கொள்ளவில்லை. ஒருவேளை, அவளுக்கும் இதில் சம்மதமாக இருக்குமோ என்று மனதளவில் லேசான ஒரு சந்தேகம் எனக்குத் தோன்ற ஆரம்பித்தது. ஆனாலும் எதையாவது எடக்குமுடக்காகச் செய்யப் போய் அவளது புருஷனின் கையால் தர்ம அடி வாங்க நேரிடுமோ என்று பயமாகவும் இருந்தது. ஆகையால், நானும் அப்படியே அமர்ந்து அவளது பின்னழகின் மென் ஸ்பரிஷங்களை மனதால் அனுபவித்து ரசித்துக் கொண்டிருந்தேன்.

இது இப்படி இருக்க, பஸ் வேகமாகச் சென்றுகொண்டிருந்தபோது டிரைவர் திடீரென ஒரு இடத்தில் பிரேக் போட, சீட்டில் பேலன்ஸ் இல்லாமல் அவளும் சற்று முன்னால் செல்ல, நானும் இதுதான் சாக்கு என காலை இன்னும் ஒரு இன்ச் அளவுக்கு உள்ளே நுழைத்தேன். அவள் சுதாகரித்துக் கொண்டு எழுந்து சீட்டின் பின் ஓரத்துடன் நன்றாக ஒட்டி அமர்ந்துகொள்ள, எனது கால் விரல்கள் அவளது பின்னழகின் கீழே மாட்டிக்கொண்டன. அதிலும் எனது பெருவிரல் சரியாக அவளது பிளவின் இடையில் மாட்டிக்கொள்ள அடுத்த விரல்கள் அவளது புட்டத்தின் சதையின் கீழ் மாட்டிக்கொண்டன.

அப்பப்பா...! அவளது சதைகளின் மென்மையும், கதகதப்பும் ஒரு நொடியில் என் விரல்கள் மீது பரவ, நான் ஒரு விதமான பரவசத்தில் மூழ்கினேன். எனது ஆண்மை மீண்டும் விரைக்க ஆரம்பித்தது. எனது கால் விரல்கள் அவளது புட்டங்களின் கீழே இருப்பதனை உணர்ந்ததும், அவள் சற்று முன்னோக்கி நகர, நானும் எனது பெருவிரலை மேல் நோக்கி உயர்த்தி அவளது பிளவினுள் அழுத்தம் கொடுத்து உராய முற்பட்டேன். ஆனாலும், அவளது உள்ளாடை மிகவும் இறுக்கமாக இருந்ததனால் என்னால் அவளது பிளவின் ஆழம் வரை செல்ல முடியவில்லை.

அவள் முன்னோக்கி நகர்ந்து எனது விரல்களைத் தாண்டி அமர்ந்து கொண்டாள். நானும் சற்று நேரம் அமைதியாக இருந்துவிட்டு மீண்டும் ஆரம்பித்தேன். அவள் நகரவில்லை. அவளும் அந்த உரசல்களை மெல்ல மெல்ல அனுபவிக்க ஆரம்பித்தாள். எனது ஆணுறுப்பில் காம நீர் ஊற்றெடுத்து உள்ளுக்குள் ஊர ஆரம்பித்தது.

ஆரம்பத்தில் இது அவளுக்குத் தெரிந்து நடக்கின்றதா இல்லையா என்று ஒரு சந்தேகம் இருந்தது. ஆனால், இப்பொழுது அது அவளுக்குத் தெரிந்தே தான் நடைபெறுகின்றது என்று தோன்றியது.

அதற்கு மேலும் எனக்குப் பொறுமை இல்லை. நான் அவளது புருஷனை நோக்கினேன். அவன் சற்று சாய்ந்து அமர்ந்திருந்தான். அரைத்தூக்கத்தில் இருப்பது போலத் தெரிந்தது. சற்று நேரம் அவளது உரசல்களின் பரவசத்தில் மூழ்கிக்கொண்டிருந்த நான், கொஞ்சம் தைரியத்தினை வரவழைத்துக் கொண்டு, எனது பெருவிரலை சீட்டில் அழுத்தி சற்று முன்னோக்கி நகர்த்தி, அவளது பிளவின் சுவற்றின் அடியில் உள்ளே நுழைத்து நன்றாக அழுத்தி நிமிண்டினேன். அவள் சட்டென்று விலகி முன்னால் நகர்ந்து அவளது வலது கையை பின்னால் கொண்டு வந்து எனது விரல்களைப் பிடித்து பின்னால் தள்ளி விட்டாள்.

நான் அரண்டு போனேன். புருஷனிடம் சொல்லிவிடுவாளோ என்று மிகவும் பயமாக இருந்தது. ஆனாலும் காலை ஒரேயடியாக வெளியே எடுத்தால் நான் தப்பானவனாக ஆகிவிடுவேன். ஆகையால் நடப்பது நடக்கட்டும் என்று காலை அப்படியே வைத்துக் கொண்டு தூங்குவது போல நடித்துக் கொண்டு கண்ணை லேசாகத் திறந்து அவளைப் பார்த்தேன். அவள் பின்னால் திரும்பி எட்டி என்னை ஒருமுறை ஏறிட்டுப் பார்த்துவிட்டு மீண்டும் திரும்பி அமர்ந்து கொண்டாள். எனக்குள் மீண்டும் தைரியம் துளிர்விட நான் பஸ்ஸின் ஆட்டங்களுக்கேற்ப அசைவது போல மீண்டும் காலை மெல்ல மெல்ல உள்ளே நுழைத்து அவளது பிளவின் சுவரை உரச ஆரம்பித்தேன்.

சற்று நேரம் சென்றதும் அவள் அவளது புருஷனின் பக்கம் திரும்பி அவனை எழுப்பி அவன் காதில் ஏதோ சொல்ல, நான் பயந்தே போனேன். மெல்ல காலை பின்னால் எடுத்தேன். ஆனால், அவனோ எழுந்து மேலே வைத்திருந்த சிறிய பேக் ஒன்றை எடுத்து, அதிலிருந்த தண்ணீர்ப் போத்தலை எடுத்து அவளிடம் நீட்டினான். அவள் அதனைக் குடித்துவிட்டுக் கொடுத்ததும் அவன் அதனை மீண்டும் பேக்கில் வைத்து மேலே வைத்துவிட்டு, இன்னும் ஒரு சிறிய பேக்கை எடுத்து அவளிடம் கொடுத்துவிட்டு அமர, அவள் அதனை வாங்கி அவளது தொடைகள் மீது வைக்க அவன் அதில் சரிந்து படுத்துக் கொண்டான்.

அவனிடம் போட்டுக் கொடுத்து விடுவாளோ என்று நான் பயந்துகொண்டிருந்த சமயம், அவளோ அவனை மடியில் படுக்க வைத்துக்கொண்டு மீண்டும் சீட்டின் ஓரத்துடன் ஒட்டிக்கொண்டாள். எனக்கோ நான் செய்யும் செயல்களுக்கு அவள் பச்சைக் கொடி காட்டிய மாதிரியான ஒரு உணர்வு கிடைத்தது. அவளும் எனது தொடுகைகளை ரசிக்கின்றாள் என்றே தோன்றியது.

நான் மீண்டும் அவளது பிளவின் சுவற்றினை மெல்ல மெல்ல வருட ஆரம்பித்தேன். பின்னர் மெல்ல அவளது பிளவின் வழியாக விரலை உள்நோக்கி அழுத்த முயற்சித்தேன். ஆனால், அடியில் அவளது உள்ளாடையின் இறுக்கம் காரணமாகவும் சீட்டின் அழுத்தம் காரணமாகவும் அவளது புட்டங்களின் மென்பஞ்சுச் சதைகள் இரண்டும் ஒன்று சேர்ந்து அவளது பிளவின் இடைவெளியை நிரப்பியிருந்தன. அதனால் எனக்கும் விரலை உள்ளே நுழைப்பது கொஞ்சம் கடினமாக இருந்தது. அவளது எண்ணம் என்னவென்று முழுமையாக அறியாமல் நான் அவளிடம் உரிமை எடுத்துக் கொள்வது சரியில்லை. ஆகையால், அவளே மனசு வைத்தால் மாத்திரமே எனக்கு இலகுவாக காலை உள்ளே நுழைக்க முடியும் என்று யோசித்துக் கொண்டிருக்கும் பொழுது, அவள் சற்று சரிந்து அவளது புருஷனின் முதுகின் மேல் படுத்துக் கொண்டாள். அவளது புட்டங்களின் அடிப்பகுதி லேசாக உயர்ந்து எனது கால் விரல் உள்ளே செல்ல அனுமதியளித்தன...

தொடரும்....

[அந்நியன்]

Ivanoda anni maathiriyi idhuvum oru aripedutha koodhi pola.

என்ன bro? இப்புடி பொசுக்குன்னு சொல்லிட்டீங்க? அண்ணிய கரெக்ட் பண்ண நா பட்ட பாடு எனக்குத்தான் தெரியும் bro..

[அந்நியன்]

Bro story semma interesting. Udanae sex pandra mathiri venam ithu mathiri pogatum please ?

உங்கள் விருப்பம் போலவே கதையும் நகரும். அதையே தான் நான் ஆரம்பத்திலேயே சொல்லி இருக்குறேன்.

[அந்நியன்]

உங்கள் கருத்துக்களுக்கு நன்றி நண்பர்களே..

[அந்நியன்]

அண்ணியை சமாளிக்க கவலையுடன் வீடு செல்ல பஸ் ஏறிய எனக்கு இந்த மாதிரியான ஒரு சந்தர்ப்பம் வாய்க்கும் என்று நான் நினைத்தும் பார்க்கவில்லை. அதுவும் புருஷன் பக்கத்திலேயே இருக்கும் பொழுது யாரென்றே தெரியாத ஒருத்தனுடன் அந்தப் பெண் இப்படியான ஒரு காமக் களியாட்டத்தில் ஈடுபடத் துணிகின்றாளே என்று நினைக்கும் பொழுது எனக்கு மிகவும் ஆச்சரியமாக இருந்தது. ஆனாலும், தனது காமத் தாகங்களை புருஷனிடம் தணிக்க முடியாத பெண்கள் இப்படியாவது தணிக்க முயலுவார்கள் தானே என்று எனக்குத் தோன்றியது.

நான் அவளுக்கு என்னால் முடியுமான அளவு இன்பத்தினை வாரி வழங்க முடிவு செய்தேன். சுற்றும் முற்றும் பார்த்தேன். பக்கத்தில் இருந்த பெரியவர் நன்றாகத் தூங்கிக் கொண்டிருந்தார். பஸ்ஸினுள்ளும் பெரிதாக வெளிச்சம் இல்லை. இருந்தாலும் யாருக்கும் எதுவுமே தெரியாதவாறு எனது பேக்கை இடது தொடையில் வைத்து வலது காலை மறைத்துக் கொண்டு எனது திருவிளையாடலை ஆரம்பித்தேன்.

அவள் ஏற்படுத்தித் தந்த அந்த சிறிய இடைவெளி மூலமாக எனது கால் விரல்களை அட்டை ஊர்வது போல உள்நோக்கிச் செலுத்தினேன். அவளது கீழ்ப்பகுதியிலிருந்து ஒருவகையான சூடு மீண்டும் எனது காலில் பரவ ஆரம்பித்தது. நான் அவளது பெண்மையின் திறவுகோலினை நோக்கி இன்னும் அடியெடுத்து வைக்க முயல, அவளது பாரம் காரணமாகவும் சீட்டின் இடைவெளி போதாத காரணத்தினாலும் கிட்டத்தட்ட ஒரு 3 இன்ச் அளவுக்கு மேல் என்னால் காலை உள்நுழைக்க முடியவில்லை. அதே சமயம் அவளது கீழ்ப்பகுதியும் சீட்டும் எனது காலை நெருக்க, என்னால் கால் விரலை அசைக்கவும் முடியாமல் இருந்தது. அவளது புருஷன் அவளது தொடைகளின் மேல் படுத்திருந்ததனால் அவளாலும் அதற்கு மேல் நகரவும் முடியவில்லை என்பதனை உணர்ந்தேன்.

அதனால், விரல்களை அசைக்க முடியுமான அளவுக்கு நான் காலை பின்னால் இழுத்து பின்னர் மெல்ல எனது பெருவிரலை மேலும் கீழும் அசைத்து எனது நகத்தின் மூலம் அவளது கீழ்ப் பிளவின் சதைகளையும் சுவற்றினையும் உராய்ந்து உராய்ந்து அவளுக்குக் கிளர்ச்சியூட்டினேன். அவளால் அசையமுடியாவிட்டாலும் அவளது கீழ் சதைகள் மூலம் அவள் லேசாக நெளிவதனை உணர்ந்தேன்.

எனது ஆணுறுப்பு ஓட்டை விழுந்த நீர்குழாய் போல கீழே ஒழுக ஆரம்பித்திருந்தது. ஜட்டியின் முன்பகுதி முழுவதுமாக நனைந்து ஊறி ஒரு விதமான குளிர்ச்சியான உணர்வினையும் உண்டு பண்ணியது. அதே போல அவளுக்கும் கீழே ஒழுக ஆரம்பித்திருக்கும். ஆனால், அவள் போட்டிருக்கும் மெல்லிய துணியிலான ஆடையில் ஒழுகி அது அப்படியே கீழே ஊறி அவளது ஷல்வாரின் கீழ்ப் பகுதியையும் நனைத்து விடக் கூடும். அப்படி நனைந்திருந்தால், அவள் பஸ்ஸிலிருந்து கீழே இறங்கிய பின்னர் அவளது புருஷன் அவள் மீது சந்தேகம் கொள்ளவும் கூடும் என்று எனக்கு ஐயமாக இருந்தது.

நான் காலை வெளியே எடுத்து கீழே வைத்துவிட்டு அவள் அமர்ந்திருந்த சீட்டில் பின்பக்கமாக தலையை வைத்து சாய்ந்து படுத்துக் கொண்டு யாரும் காணாதவாறு பேக்கினால் மறைத்துக் கொண்டு எனது வலது கையை உள்ளே நுழைத்து அவளது ஷல்வாரின் கீழ்ப்பகுதியைப் பிடித்து இழுத்தேன். ஆனால், என்னால் அதனை இழுத்து எடுக்க முடியவில்லை. அவளும் மெல்ல மெல்ல அசைந்து முயற்சி செய்தாள். அவளாலும் முடியாமல் போக, என்ன செய்வது என்று தெரியாமல் அப்படியே அமர்ந்துகொண்டு எனது கை விரல்களை அவளது பின்னழகு மென்பந்துகளின் கீழ் நுழைத்து என்னால் இயலுமானவரை பிசைந்தேன், வருடினேன், உராய்ந்தேன். அவளும் அதனை ரசித்தபடியே அமர்ந்திருந்தாள். பின்னர், என்ன நினைத்தாளோ தெரியவில்லை. எழுந்து நிமிர்ந்து அமர்ந்தாள். பின்னர், அவளது புருஷனைத் தட்டி எழுப்பி அவனது சீட்டிலேயே சாய்ந்து படுக்க வைத்தாள். பின்னர் எனது கையை அவளது கையால் பிடித்து பின்னால் தள்ளிவிட்டாள். நான் எழுந்து நேராக உட்கார்ந்ததும், என்னைத் திரும்பி ஒரு தடவை பார்த்துவிட்டு, எழுந்து அவளது தொடையின் மேல் வைத்திருந்த அந்த பேக்கினை மீண்டும் மேலே வைத்துவிட்டு ஆடைகளை சரி செய்வது போல சரி செய்து கொண்டு மீண்டும் அமர்ந்தாள். பின்னர், மீண்டும் என்னைத் திரும்பிப் பார்த்துவிட்டு அவளது புருஷனையும் பார்த்துக் கொண்டு அவளது ஷல்வாரின் கீழ்பகுதியை தூக்கி விட்டுக் கொண்டு வசதியாக அமர்ந்துகொண்டாள்.

அவளது செய்கைகள் என்னை வியப்பில் ஆழ்த்தியது. பொதுவாக பெண்கள் இந்த மாதிரியான விடயங்களை விரும்ப மாட்டார்கள். அதிலும் குறிப்பாக புருஷன் பக்கத்திலேயே இருக்கும் பொழுது ஒரு போதும் அந்நிய ஆண்களின் தொடுகைகளை அனுமதிக்க மாட்டார்கள். ஆனால், இவளோ இவ்வளவு தாராளமாக நடந்து கொள்கின்றாளே என்று நினைக்கும் பொழுது அவள் எவ்வளவு தூரம் காய்ந்து போய் இருப்பாள் என்பது எனக்குப் புரிந்தது. ஹேமா அண்ணியும் இவளைப் போல இருந்துவிட்டால் எவ்வளவு நன்றாக இருக்கும் என்று நினைத்து ஒரு பெருமூச்சினையும் விட்டுக்கொண்டு, மீண்டும் சீட்டின் இடைவெளியில் காலை வைத்தேன். எனது பெருவிரல் அவளது பிளவின் ஆரம்பப் புள்ளியில் அமைந்திருந்த அந்த சிறிய முக்கோணப் பள்ளத்தாக்கின் சுவற்றில் உரசி லேசாக வழுக்கியது. விரலினால் ஈரலிப்பினை உணர்ந்ததும் அது அவளது ஆடையற்ற மேனி என்று புரிந்து கொண்டேன். அவள் ஷல்வாரின் கீழ்ப்பகுதியைத் தூக்கி அந்த இடைவெளியின் மேலே சீட்டுக்கும் அடி முதுகுக்கும் இடையில் அழுத்தி வைத்திருக்கிறாள் என்பது புரிந்தது.

அவளது குழிவான அந்த பள்ளத்தாக்கினை நான் எனது கால் விரலினால் அழுத்தி வருடினேன். பின்னர், அப்படியே விரலைக் கீழ் நோக்கி கொண்டு செல்ல, அவளது பேண்ட்டின் இலாஸ்டிக் பட்டி விரலில் அகப்பட்டது. நான் அதை மெல்ல விரலினால் கீழ் நோக்கி அழுத்த அவளது பேண்டியின் இலாஸ்டிக் பட்டியும் விரலில் அகப்பட்டது. பின்னர், பேண்ட்டையும், பேண்டியையும் சேர்த்து விலக்கி அதனுள் விரலை நுழைத்து அவளது பிளவின் உள்ளே உரசலுடன் ஊர ஆரம்பித்தேன். ஈரமான வியர்வை கலந்த அவளது இளஞ்சூட்டுப் பிளவின் வழியாக அவளது மர்மதேசத்தினை நோக்கி நான் நகர, அவளும் முன் சீட்டில் தலை வைத்து சாய்ந்து கொண்டு அவளது இடுப்பினை மேல் நோக்கி கொஞ்சம் கொஞ்சமாக உயர்த்தி எனக்கு ஒத்துழைப்பு நல்கினாள். நான் அவளது பேன்ட்டியின் உள்ளே எனது காலின் ஐந்து விரல்களையும் நுழைத்து சீட்டில் அழுத்தி வைத்துக் கொள்ள அவள் எனது பெருவிரல் அவளது சொர்க்கவாசல் அருகில் வரும் வரை பின்னோக்கி நகர்ந்தாள். நானும் வழுவழுப்பான அவளது பிளவில் விரலை நுழைத்து அவளது சொர்க்கவாசலில் கோலம் போட ஆரம்பித்தேன். அவள் நெளிய ஆரம்பித்தாள். பின்னர் நான் வேகமாக விரலை மேலும் கீழுமாக ஆட்ட அவள் துடிக்க ஆரம்பித்தாள். பின்னர் எனது விரல்களை அசைய விடாத வண்ணமாக அவள் என் கால் மீது நன்றாக அமர்ந்து கொண்டு முன்னும் பின்னுமாக மெல்ல அசைய ஆரம்பித்தாள். சற்று நேரத்தில் எனது கால் விரல்கள் மீது அவளது சூடான மதன நீர் ஒழுகி பரவ ஆரம்பித்ததனை நான் உணர்ந்தேன். வழுவழுப்பும் இளஞ்சூடும் கலந்த அவளது பெண்மையின் சொர்க்கவாசலின் பிளவின் வருடலில் எனது பெருவிரல் மாத்திரம் இன்பத்தில் மூழ்கிக்கொண்டிருக்க, எனது பொறுமையோ எல்லை கடந்துவிட்டிருந்தது.

என்னால் அதற்கு மேலும் அப்படியே இருந்துகொண்டிருக்க முடியவில்லை. அவளைக் கட்டி அணைத்து இதழ்களில் முத்தமிட்டு அவளது முலைகளைக் கசக்கிப் பிழிந்து, சூடான அவளது பெண்ணுறுப்பின் பிளவை நாக்கால் பிளந்து வருடி அவளது பெண்ணுறுப்பின் முத்தினைக் கடித்து நக்கி அவளை மேலும் வெறியேற்றி புலம்பவிட்டு எனது வீரியமான ஆணுறுப்பை அவளது பெண்மையினுள் சொருகி அவளைக் கதறக்கதற அனுபவிக்க வேண்டும் என்று மனம் தவியாய்த் தவித்தது. ஆனாலும், கைக்கு எட்டியது வாய்க்கு எட்டவில்லை. என்ன பண்ணுவது?

நான் மீண்டும் காலை கீழே வைத்து விட்டு எனது வலது கையை உள்ளே நுழைத்து அவளது பேண்டியினுள் செலுத்தி அவளது பெண்மையின் பொக்கிஷத்தினை அடைந்தேன். இந்த 24 வருட வாழ்க்கையில் அன்று தான் முதல் முறையாக ஒரு பெண்ணின் அந்தரங்கத்தினை நான் கைகளால் தொட்டிருந்தேன்.

உண்மையிலேயே அதனைப் பெண்மையின் பொக்கிஷம் என்று தான் கூற வேண்டும். அதன் மென்மையான சதைகள் பஞ்சே தோற்றுப் அளவுக்கு அவ்வளவு மிருதுவாக இருந்தன. அதில் விரல்களை வைத்து வருட ஆரம்பித்ததும் அதிலிருந்து ஆயிரக் கணக்கான இலத்திரன்கள் விரல்கள் வழியாக எனக்குள் பாய்வது போல உணர்ந்தேன். எனது ஆண்மை மீண்டும் சீற்றம் கொள்ள, நான் அவளது பிளவினுள் விரலை நுழைத்து அவளது பெண்மையின் முத்தினை அழுத்தி வட்டமடித்தேன். பின்னர் இரண்டு விரல்களின் இடையில் அதனை வைத்து அழுத்தி வருடினேன். அவளது கீழ்ப் பகுதி முழுவதும் நடுங்க ஆரம்பித்தன. அப்படியே எனது கை விரல்கள் முழுவதிலும் அவளது காம ரசத்தினை தாராளமாகப் பாய்ச்சவும் ஆரம்பித்தாள். அவள் உச்சநிலையை அடைந்தாளா இல்லையா என்று எனக்குப் புரியவில்லை. ஆனாலும், அவள் எனது தீண்டல்களை நன்றாகவே ரசித்து அனுபவிக்கின்றாள் என்பது மட்டும் அவளது துடிப்புக்கள், நெளிவுகள் மூலம் எனக்குப் புரிந்தது. நானும் என்னால் முடியுமான அளவுக்கு அவளது பெண்மையின் பொக்கிஷத்தினை விரல்களால் வருடியும் பிசைந்தும், உராசியும் அவளை சொர்க்கலோகத்துக்கே அழைத்துச் சென்றேன். பின்னர் அவளது பிளவின் வழியாக எனது நடு விரலை மேல் நோக்கி அழுத்தி அவளது சொர்க்கவாசலுக்குள் நுழைத்து, அவளது வழுவழுப்பான உட்சுவர் முழுவதும் அழுத்தி வட்டமடித்தேன். பின்னர், விரலை உள்ளே நுழைத்தவாறே எனது கையை நான் வெளியே இழுக்க, அவளும் அவளால் முடியுமானவரை இன்னும் பின்னால் நகர்ந்து அவளது சொர்க்கவாசலை சீட்டின் இடைவெளிவரை நகர்த்தி எனது வேலையினை இன்னும் இலகுவாக்கினாள். பின்னர் அந்த விரலை வெளியே எடுப்பதும் மீண்டும் உள்ளே நுழைப்பதுமாக நான் மீண்டும் மீண்டும் பண்ணிக்கொண்டே இருக்க, அவள் நெளிய ஆரம்பித்தாள். நானும் வெறிகொண்டு வேகத்தினை இன்னும் அதிகரிக்க சற்று நேரத்தில் அவளது கீழ்ப்பகுதி முழுவதும் வேகமாக துடிக்க ஆரம்பித்தது.

அவள் உச்சநிலையை அடைந்து விட்டாள் என்று எனக்குத் தோன்றியது. ஆனாலும் நான் விடாமல் அப்படியே வேகமாகப் பண்ணிக் கொண்டே இருக்க, அவளது பிளவினால் எனது விரலை இறுக்கினாள். சற்று முன்னால் நகர்ந்து அவளது கையால் எனது கையைப் பிடித்துக்கொண்டாள். நானும் விருப்பமே இல்லாமல் இயக்கத்தினை நிறுத்தினேன். அவளது சூடான மதன நீர் எனது கை விரல்களை மேலும் மேலும் நனைத்துக் கொண்டிருக்க, அவளது கர்ச்சீப்பினை எனது கையில் திணித்தாள். நான் கர்ச்சீப்பினை அப்படியே அவளது பெண்ணுறுப்பின் கீழ் வைத்துவிட்டு, எனது கையை வெளியே எடுத்து, விரல்களில் பரவியிருந்த அவளது மதன நீர்ச் சொட்டுக்களை யாரும் காணாத வண்ணமாக வாயில் நுழைத்து சுவைத்துக் கொண்டு மீண்டும் சாய்ந்து அமர்ந்தேன்.

முதன் முதலில் ஒரு பெண்ணின் மதன நீரினை நான் சுவைத்திருந்தேன். அதனை என்ன வகையான சுவை என்று என்னால் கூற முடியவில்லை. ஆனால், சுவைக்க சுவைக்க தெவிட்டாத ஒரு சுவையாக அது இருந்தது.

சற்று நேர அமைதிக்குப் பின் மீண்டும் காலை எடுத்து இடைவெளியில் நுழைத்தேன். அவளும் அதனை எதிர்பார்த்துக் கொண்டிருந்தவள் போல எனது காலை வரவேற்று, நகர்ந்து அமர்ந்தாள். நான் அவளது பேண்டியினுள் விரல்களை நுழைத்து மீண்டும் எனது விளையாட்டுக்களை ஆரம்பித்தேன்.

என்னுடைய நேரமா இல்லை துரதிஷ்டமா என்று எனக்குத் தெரியவில்லை. அந்த சந்தோசம் எனக்கு நீண்ட நேரம் நிலைக்கவில்லை. வேகமாகச் சென்றுகொண்டிருந்த எங்களது பஸ் திடீரென பாதையிலிருந்து விலகி பாதையோரமாக இருந்த சிறிய பள்ளத்தில் விழுந்து கொஞ்ச தூரம் ஓடி பெரிய மரம் ஒன்றில் மோதி அடங்கி நின்றது. பஸ்ஸில் பயணித்த எல்லோரும் தூக்கி வீசப்பட்டு பஸ்ஸின் மேல் கூரையிலும் சீட்டுக்களிலும், கம்பிகளிலும் அடிபட்டு பலத்த காயங்களுக்கு உள்ளாகினர்.

கண்ணிமைக்கும் நேரத்தில் நடைபெற்ற இந்த சம்பவத்தால் நான் தூக்கி மேலே வீசப்பட, எனது கால் அவளது பேண்டியினுள் இருந்ததன் காரணமாக, கால் அதில் சிக்குண்டு ஏதோ ஆகி இருந்தது. சுளுக்காக இருக்குமா இல்லையென்றால் காலின் என்புகளில் ஏதும் முறிவு ஏற்பட்டு இருக்குமா என்று புரியவில்லை. இருட்டில் எதுவுமே தெரியவில்லை. எனக்கு நடக்கக் கூட முடியவில்லை. வலியில் உயிரே போனது.

எல்லோரும் மெல்ல மெல்ல பஸ்ஸிலிருந்து கீழே இறங்க, நானும் எனது பேக்கினை எடுத்துக்கொண்டு வலியுடன் கீழே இறங்கினேன். ஒரு சிலரைத் தவிர பயணிகள் பலருக்கு நன்றாகவே அடிபட்டிருந்தது. அடிபட்டவர்கள் வலியில் துடித்துக் கொண்டிருப்பதனைப் பார்த்ததும், நான் எனக்கு முன்னால் அமர்ந்திருந்தவளைத் தேடினேன். அவள் அவளது புருஷனின் பக்கத்தில் பதட்டமாகவும் வெம்பியபடியும் நின்று கொண்டு அவனது தலையிலிருந்து வழியும் இரத்தத்தினை துப்பட்டாவால் துடைத்துக் கொண்டிருந்தாள். அவளது புருஷனின் கையிலும் காலிலும் தலையிலும் இருந்து இரத்தம் கசிந்து கொண்டிருந்தது. அவன் தூங்கிக் கொண்டிருந்ததனாலும் சீட்டின் ஓரத்தில் அமர்ந்திருந்ததனாலும் முன் சீட்டில் மோதி கீழே விழுந்து அவனுக்கு நன்றாகவே அடிபட்டிருந்தது. ஆனால், அவளுக்கு உடம்பில் எந்த விதமான காயங்களோ இரத்தக் கசிவுகளோ ஏற்பட்டிருக்கவில்லை. எனது கால் அவளது பேண்டிக்குள் இருந்ததனால் அவள் தூக்கி வீசப்படாமல் காப்பாற்றப்பட்டிருந்தாள். அவளது பேண்ட்டையும் பேன்ட்டியை நான் காலால் அழுத்தி வைத்திருந்ததனால், அது ஒரு சீட் பெல்ட் போல தொழிற்பட்டு அவளை அசைய விடாமல் காப்பாற்றியிருந்தது. ஆனால் எனக்குத்தான் காலை கீழே வைத்து நடக்கவே முடியாத அளவுக்கு வலியாக இருந்தது. நான் அவளைப் பார்த்து வலியுடன் லேசாகப் புன்னகைத்தேன். அவளோ என்னைப் பார்த்தும் பார்க்காதது போல அவளது புருஷனின் காயங்களை துடைத்துக் கொண்டிருந்தாள்.

சற்று நேரத்தில் அக்கம்பக்கத்தில் இருந்த மக்கள் எல்லோரும் ஒன்று கூடி காயமடைந்தவர்களை எல்லாம் பக்கத்தில் இருந்த ஹாஸ்பிடல் ஒன்றிற்கு அழைத்துச் சென்றனர்.

அங்கு சென்ற பின்னர் எனது காலை எக்ஸ்-ரே எடுத்துப் பரிசோதனை செய்த டாக்டர் எனது பெருவிரலின் ஜாயின்ட்டில் சிறிய வெடிப்பு ஒன்று ஏற்பட்டு இருப்பதாகவும் அவசரமாக சிறிய ஒரு அறுவைச் சிகிச்சை செய்ய வேண்டும் என்றும் வீட்டிலிருந்து யாரையாவது அவசரமாக ஹாஸ்பிடலுக்கு வரச்சொல்லும் படியும் கூறினார்.

எனக்கு என்ன செய்வது என்று தெரியவில்லை. வலியும் உயிர் போனது. உடனடியாக அண்ணனுக்கு கால் செய்து விஷயத்தினைக் கூறி, அம்மா அப்பாவுக்குத் தெரியாமல் அவசரமாக அந்த ஹாஸ்பிடலுக்கு வரும்படி கூறினேன்.

அவனும் உடனே கிளம்பி ஒரு இரண்டு மணி நேரத்தில் ஹாஸ்பிடலுக்கு வந்து சேர்ந்தான். கூடவே அவளும் வந்திருந்தாள்..


தொடரும்...

[அந்நியன்]

Why ?
Enn ?
Track change ?

இது Track change இல்ல.. கதை ஒரே கோட்டில் தான் பயணிக்கின்றது. கதைக்கு எது தேவையோ அதனை மாத்திரம் தான் எழுதுகிறேன்.