[antibull007]

நண்பர்களே! இது இந்த தளத்தில் நான் எழுதும் மூன்றாவது கதையாகும். இது வரை எழுதிய இரண்டுமே அம்மாவைப் பற்றியதாகும். ஏற்கனவே இருக்கும் பல அம்மா கதைகளையும் சேர்த்துப் பார்க்கும்போது, வாசகர்களின் சலிப்பைப் போக்குவதற்காக, என்னால் முடிந்த முயற்சியே இது. உங்களின் வரவேற்பைப் பெறும் என்று ஆவலுடன் கதையைத் தொடங்க உள்ளேன். நன்றி!!

[antibull007]

பாகம் - 1

மார்கழி மாதத்தில், கும்பகோணத்தில் உள்ள ஒரு அக்ராஹாரத்தில் ஒரு நாள் காலை 5 மணி போல், 10 அடி தூரம் தாண்டிப்  பார்க்க முடியாத படி மூடுபனி. அந்த அக்ராஹாரத்தின் ஒரு முனையில் இருக்கும் பெருமாள் கோவிலின் மணி அடித்தது. பெருமாள் கோவிலில் இருந்து சுப்ரபாதம் கேட்டது. அப்போது, ஒரு பருவ வயது வாலிபன், அந்த பெருமாள் கோவிலின் பக்கத்தில் இருக்கும் திருப்பத்திலிருந்து வேகமாக சைக்கிள் ஒட்டிக்கொண்டு வந்தான். எவ்வளவு வேகமாக சைக்கிளை மிதிக்க முடியுமோ, அவ்வளவு வேகமாக மிதித்துக் கொண்டு ஒவ்வொரு வீடாக, அந்த வீடுகளை எட்டியும் பாராமல் ரோட்டை மட்டுமே பார்த்தப்படி, பேப்பரை தூக்கி வீசிக் கொண்டு வந்தான். பல வீடுகளில் பேப்பர் சரியாக சென்று விழுந்தது. அனால் சில வீடுகளில், அப்படி இல்லை. இருந்தும் அந்த வாலிபன் அதனைப் பற்றி எல்லாம் கண்டு கொள்ளாமல், வேகமாக சைக்கிள் ஒட்டியபடி அடுத்த வீட்டிலும் அதே மாதிரி பேப்பரைத் தூக்கி வீசினான். திடீரென்று சைக்கிளின் வேகம் குறைய துவங்கிற்று. அந்த வாலிபன் சைக்கிளை மிதிப்பதை நிறுத்தி விட்டு, பிரேக் அடித்து, எவ்வளவு மெதுவாக உருட்ட முடியுமோ, அவ்வளவு மெதுவாக உருட்டிக்கொண்டே 3 வீடுகளுக்கு பேப்பரை வழக்கம் போல தலையை திருப்பாமல் தூக்கி வீசினான். கடைசியாக ஒரு வீட்டிற்கு பேப்பர் போடும்போது, அவன் தலை முதல் முறையாக அந்த வீட்டின் பக்கம் திரும்பியது. சைக்கிளும் நிற்கின்றதா அல்லது நகர்கின்றதா என்று அறிய முடியாத வேகத்தில் சென்றது. அவன் அந்த வீட்டை எட்டிப் பார்த்த படியே அந்த வீட்டினுள் பேப்பரை போட்டு விட்டு, ஏமாற்றத்துடன் திரும்பி இருந்த தலையை நேராக்கி, சைக்கிளின் மிதிக்கட்டையை ஓங்கி அழுத்தினான். சைக்கிளின் வேகம் மீண்டும் கூடியது. மூடுபனியை கிழித்து கொண்டு அவன் சைக்கிள் கண் இம்மைக்கும் நேரத்தில் அக்ராஹாரத்தைத் தாண்டியது. 

சிறிது நேரம் கழித்து, பால் பாக்கெட் போடுபவனும், அதே போன்று, எல்லா வீட்டிலும், வண்டியை எப்போது நிறுத்தினான்; பால் பாக்கெட்டை எப்போது போட்டான்; மீண்டும் வண்டியை எப்போது எடுத்தான் என்று சொல்ல முடியாத வேகத்தில், அரக்கப் பறக்க போட்டுக்கொண்டு இருந்தான். அவனும் அதே போன்று, அந்த குறிப்பிட்ட வீட்டுக்கு 3 வீடுகளுக்கு முன், வேகத்தை குறைத்தான். குறிப்பாக அந்த ஒரு வீட்டிற்கு பால் பாக்கெட் போடும்போது, சாவகாசமாக வண்டியை நிறுத்தி, மாமனார் வீட்டுக்கு வரும் மாப்பிள்ளை போல் அலட்டிக் கொள்ளாமல் பால் பாக்கெட்டை எடுத்து, வீட்டின் உள்ளே எட்டிப்பார்த்தபடி, மெல்ல நடந்து வீட்டின் கேட்டில் உள்ள கூடையில் வைத்து விட்டு, ஒரு சோகம் கலந்த முகத்துடன், மீண்டும் வண்டியை எடுத்துக்கொண்டு வேகமாக கிளம்பினான்.

5 நிமிடம் கழித்து ஒரு 75  வயது தாத்தா, அந்த குறிப்பிட்ட வீட்டின் எதிர் வீட்டில் இருந்து வெளியே வந்து  ஸ்வெட்டரையும், மப்ளரையும் போட்டுகொண்டு, குளிரைப் பொருட்படுத்திடாமல், அந்த வாலிபன் வீசிச்சென்ற பேப்பரை தன் கையில் எடுத்து, தன்னுடைய மூக்கு கண்ணாடியை சரி செய்தபடி, வீட்டின் திண்ணையில் வந்து அமர்ந்தார். வயதாகி விட்டதால் மூக்கு கண்ணாடி போட்டும் பார்வை சற்றே மங்கலாக தெரிந்ததால், கண்களை உருட்டி உருட்டி, பேப்பரை படிக்கும் சாக்கில், எதிர்த்த வீட்டை பார்த்தபடியானார். 2 நிமிடம் கழித்து ஒரு பெண்மணி அதே வீட்டின் கதவுகளை மீண்டும் திறந்து, கையில் ஃபில்டர் காபியை ஆத்தியபடி வந்து, அந்த ஃபில்டர் காப்பியை அந்த பெரியவரிடம் கொடுத்து, 'ஏன் மாமா இப்படி பனில வந்து உக்காந்துட்டுருக்கேள்? ஜன்னி புடிச்சிக்க போகுது. உள்ள வாங்கோ!' என்று கூற அதை காதில் வாங்காத படி அந்த தாத்தா, மும்முரமாக பேப்பர் படிக்கும் நாடகத்தை நடத்தினார். சொல்லி பாடில்லை, என்று உணர்ந்த அந்த பெண்மணி, 'என்ன சொக்குபொடி போட்டாளோ தெரியல! 18 வயசு அம்பில இருந்து இருந்து பல்லு போன கிழவன் வரைக்கும், அவ பின்னாடியே மந்திரிச்சு விட்ட மாதிரி சுத்துறா' என்று யாரையோ சலித்துக்கொண்டு, வீட்டினுள் நடையை காட்டினாள். 

திடீரென்று அந்த வீட்டின் ஜன்னலின் கொக்கியை யாரோ கழட்டுவது போல் சத்தம் கேட்டது. அனால் ஜன்னல் திறக்கவில்லை. சற்றே உற்று பார்த்தால், ஜன்னலின் இடையில் இரு கண்கள் மட்டும் தெரிந்தது. அது வேறு யாரும் இல்லை, தாத்தாவிடம் காப்பியை கொடுத்து விட்டு, எதிர் வீட்டைப் பார்த்து யாரையோ சலித்து கொண்ட பெண்மணியின் கணவன் தான். மனைவியிடம் திட்டு வாங்குவதைத் தவிர்ப்பதற்காக, ஜன்னலை முழுவதும் திறக்காமல், மூடி இருப்பதை போல ஒரு காட்சிப் பிழையை உருவாக்கி, எதிர் வீட்டை ஆவலாக எட்டி பார்த்து கொண்டிருந்தார். 

திடீரென்று, அந்த குறிப்பிட்ட வீட்டின் கதவு திறக்கும் சத்தம் கேட்டது. பனியும், ஃபில்டர் காபியின் ஆவியும் படிந்து, மங்கலான கண்ணாடியை மீண்டும் அவசரமாக துடைத்துக்கொண்டு தாத்தா தன்னுடைய கண்களை விரித்து ஆவலுடன் யாரையோ எதிர்பார்த்தார். உள்ளே மாமாவும், மனைவி வந்து விடுவாளோ என்ற பதட்டத்துடன், ஜன்னலை இன்னும் சற்று திறந்து ஆவலுடன் தயாரானார். கதவு முழுதும் திறந்தது, ஆவலுடன் பார்த்திருந்த இருவரின் முகத்திலும் ஏமாற்றம்.

கதவைக் திறந்து ஒரு மாமா வெளியே வந்தார். அவர் பால் பாக்கெட்டையும், பேப்பரையும் எடுத்துக்கொண்டு உள்ளே செல்ல தயாராகும்போது, அந்த வீட்டின் பக்கத்து வீட்டில் கோலம் போட்டுக்கொண்டிருந்த ஒரு மாமி மாமாவை அழைத்தார்.

மாமி: மாமா

மாமா யார் அழைப்பது என்று தெரியாமல், சுற்றும் முற்றும் பார்த்தார்.

மாமி: (மீண்டும்) மாமா! இங்க பாருங்கோ!! நான் தான்.

மாமா: (மாமியை பார்த்தவுடன்) சொல்லும்மா

மாமி: காலம்பற எனக்கு முன்னாடியே எந்திரிட்சி, வாசல் பெருக்கி, தண்ணி தெளிச்சு, கோலம் போட்டுட்டு போயிருப்பாளே! இன்னும் கோலத்தக் காணோமே! என்னாச்சு?

பதிலைக் கேட்பதற்காக எதிர் வீட்டு தாத்தாவும் மாமாவும் தயாரானர்.

மாமா: பெருசா ஒன்னும் இல்லம்மா. ராத்திரி கொஞ்சம் வேல. அதனால சத்த தலைவலின்னு படுத்துட்டிருக்கா! அதான் நான் வந்து பால் பாக்கெட் எடுத்துண்டு போய், காபி போட்டு தரலாம்னு.

இதைக்கேட்ட அடுத்த நொடியே, தாத்தா பேப்பரையும் ஃபில்டர் காபியையும் கையில் எடுத்துக்கொண்டு வீட்டினுள் சென்றார். சற்றே திறந்திருந்த ஜன்னலும் மூடியது.

மாமி: என்ன மாமா?! ராத்திரி வேல அவளுக்கு மட்டும் தானா? இல்ல உங்களுக்குமா?

மாமா: அடப்போமா! னோக்கு எப்போவுமே இதே பேச்சு தான்.

மாமி: சரி மாமா! நான் அப்புறம்மா அவளாண்ட பேசிக்கறேன். 

மாமா: சரிம்மா!

மாமா பால் பாக்கெட்டையும், பேப்பரையும் எடுத்துக்கொண்டு உள்ளே சென்று கதவைத் தாழிட்டார்.

காலை 8 மணி போல, அக்ராஹாரத்தின் மற்றொரு முனையில், 2 வாலிபர்கள் வெகு நேரமாக யாரையோ எதிர்பார்த்துக்  காத்துக்கொண்டிருந்தார்கள்.

அம்பி 1: நாழியாயிடுத்து. என்னடா இன்னும் காணோம்? 

அம்பி 2: நேக்கும் தெரியலடா அம்பி. இந்நேரம் வந்திருக்கணுமே. 

அம்பி 1: இன்னைக்கு தரிசனம் கெடைக்காது போல. நமக்கும் காலேஜ்க்கு நாழியாயிடுத்து. போகலாம். நாளைக்கு வந்து பாக்கலாம்.

அம்பி 2: போகலாம் வா. 

வாட்டத்துடன் அந்த இரு வாலிபர்களும், நடையைக் கட்டினார்கள். அந்த இரு அம்பிகளும் நடையைக் கட்டுவதைப் பார்த்திருந்த, ஒரு மளிகைக்கடைக்காரர், தேங்காய் பத்தை வாங்க வந்திருக்கும் பாட்டியின் கூச்சலை சற்றும் காதில் வாங்காமல், பதற்றத்துடன், தலையை நீட்டி அந்த வீடு இருக்கும் திசையில் நோக்கினார். தான் எதிர்பார்த்த யாரோ வரவில்லை என்று தெரிந்து அவரின் முகமும் அந்த தேங்காய் பத்தையை போல் வாடிற்று.

அடுத்த முனையில் இருந்த ஒரு ஆட்டோக்காரரும் இந்த முனையை பார்த்தபடியே நின்று கொண்டு, வரும் சவாரிகளை எல்லாம் வேண்டாம் என்று உதறித்தள்ளிய படி, வாட்டத்துடன் நின்றிருந்தார்.

காலை ஒரு 9:30 மணி அளவில், ஒரு அலுவலகத்தில் வேலை பார்க்கின்ற இருவர், உரையாடுகின்றனர்.

பணியாளர் 1: என்ன சார், ஆபீஸ் இன்னைக்கு வெறிச்சோடி இருக்கு?

பணியாளர் 2: ஆமா சார், வர வேண்டியவங்க இன்னும் வரல. அதான் சார்.

பணியாளர் 1: சரியா நேரத்துக்கு வந்துடுவாங்களே! இன்னும் காணோமே!?

பணியாளர் 2: அதான் சார் எனக்கும் தெரியல. ஏதாவது காரணம் இருக்கும். கொஞ்ச நேரம் பொறுத்துப் பாப்போம்.

அவர்கள் இருவரும் உரையாடி கொண்டிருக்கையில், ஒரு பெண்மணி, அலுவலக கேட்டின் வெளியே, ஒரு ஆட்டோவில் இருந்து இறங்கி, இவங்களை நோக்கி வந்து,

பெண்மணி: என்ன சார்? வழக்கமா சீட்ட விட்டு எந்திரிக்கவே யோசிப்பீங்க. இப்டி வெளிய நின்னு பேசிட்டுருக்கீங்க? அதிசயமா இருக்கே!

பணியாளர் 1 : சும்மா காத்தோட்டமா நின்னு, ஆஃபீஸ் ஃபைல்ஸ் பத்தி டிஸ்கஸ் பண்ணிட்டு இருக்கோம் மேடம்.

பெண்மணி: (உள்ளே எட்டிப் பாத்து, ஓஹோ!! இதான் விஷயமா?) நல்லா சாவகாசமா நின்னு ஃபைல்ஸ் பத்தி டிஸ்கஸ் பண்ணிட்டு வாங்க சார். 

என்று சொல்லிவிட்டு ஒரு நக்கல் சிரிப்பு சிரித்து விட்டு அலுவலகத்தின் உள்ளே சென்றார். 

யார் இவர்கள்? யாரைப் பற்றி பேசிக்கொண்டுள்ளனர்? எதற்காக அந்த நபரை பார்க்க முடியாததால் வாழ்வின் ஒரு நாள் பறிபோன மாதிரி வாட்டமடைகின்றனர்?

கதையின் தலைப்பிலேயே வாசகர்களுக்கு தெரிந்திருக்கும், யாரைப்பற்றி பேசிக்கொண்டிருக்கிறோம் என்று. ஆம்!!! நம்முடைய கதையின் நாயகி மங்களா மாமியைப் பற்றித் தான் பேசிக்கொண்டிருக்கிறோம். யார் அந்த மங்களா மாமி? ஏன் ஆண்கள் அனைவரும் அவள் மீது பித்து பிடித்து அலைகின்றனர். அடுத்த பாகத்தில் பார்ப்போம்.

[antibull007]

பாகம் -  2

எங்கிருந்து ஆரம்பிக்க மங்களாவின் அழகை!!??

சராசரி இந்திய பெண்ணின் உயரம் 5 அடி 1 அங்குலம். மங்காளாவின் உயரம் 5 அடி 7 அங்குலம். 90% பெண்களை விட மங்களா உயரமானவள். அது மட்டுமல்ல. ஒரு இந்திய ஆணின் சராசரி உயரம் 5 அடி 5  அங்குலமாகும். ஆகவே, மூன்றில் இரண்டு ஆண்களை விட மங்களா உயரமானவளாவாள். சுமார் ஒரு 65 கிலோ எடையைக்  கொண்டிருந்தாள். 

மங்களாவிற்கு மிகவும் அடர்த்தியான கூந்தல். நடு வகுடு எடுத்து தலையைச் சீவி, பின்னல் போட்டிருப்பாள். மற்ற திருமணமான பெண்களைப்போல வகுட்டுப் பிளவில் குங்குமம் வைத்திருப்பாள். அவள் தலையை அசைத்து அவள் பின்னலை சுழற்றினால், பக்கத்திலிருப்பவர்கள் முகத்தை பழுது பார்க்கும் அளவுக்கு தடிமனாக இருக்கும் அந்த பின்னல். என்னதான் அடர்த்தியான கூந்தலாக இருந்தாலும், மங்களாவின் பின்னல், அவளின் நடு முதுகு வரை தான் நீண்டிருக்கும். 

அவளின் பொலிவான, பிசிறில்லாத முகத்திற்கு வெள்ளையடிப்பது அனாவசியம். எனவே மங்களா முகத்தில் உள்ளே மாசு மருக்களை மறைக்க உதவும் பொருள்களை பயன்படுத்துவதில்லை. 

நெற்றியில் சிவப்பு நிற ஸ்டிக்கர் பொட்டை ஒட்டியிருப்பாள். வில்போன்று வளைந்திருக்கும் அவள் இரு புருவங்களும், ஆண்களின் மீது எய்யக்கூடிய அம்பிலிருந்து தப்பிக்கக்கூடிய ஆண்மகன் இல்லை.

அந்த புருவங்களுக்கு கீழே உள்ளே, அவளின் வசீகரிக்கும் கண்களை சுற்றி மையிட்டுருப்பாள். அந்த மையினால் சூழப்பட்ட்ட அவளின் கண்களைப் பார்ப்பதற்கு, காதல் வயப்பட்டு சேரத்துடிக்கும் இரு மீன்களை, அவளின் மூக்கு என்னும் தடுப்பு சேர விடாமல் தடுப்பதைப் போல இருக்கும். அவள் கண்கள் என்னவோ மீன் போல காட்சியளிப்பது உண்மை தான். அனால் உண்மை என்னவென்றால், அவை தன்னை மீன் போல ஒரு காட்சிப்பிழையை உருவாக்கி ஆண்களை அதற்குள் சிக்க வைக்கும் தூண்டில்களாகும். 

மங்களா சிரித்தால் அவளுடைய இடது கன்னத்தில் குழி விழும். அந்த குழிக்குள் விழுந்து தப்பிய ஆண்மகன் இல்லை. அவளின் சிவந்த உதட்டுக்கு இளஞ்சிவப்பு நிற சாயம் பூசி இருப்பாள். 

இரு கைகளிலும், கண்ணாடி வளையல்கள் ஆசை தீர அணிந்திருந்தாள் மங்களா. இடது கையில் கண்ணாடி வளையல்களுடன் சேர்த்து, ஒரு கை கடிகாரத்தையும் அணிந்து இருந்தாள். 

தாலியை தன்னுடைய ஜாக்கெட், ப்ரா என்ற இரு வேலிகளுக்குள் இருந்த இரு மலைகளுக்கு இடையே உள்ளே பள்ளத்தாக்கில் பத்திரமாக பாதுகாத்து வைத்த மங்களா, அந்த தாலியின் மேலே ஒரு தங்க செயினையும் அணிந்திருந்தாள். அனால், மங்களாவின் அழகின் முன் அந்த மின்னும் தங்கம், தகரம் போலவே தெரிந்தது.

கழுத்திற்கு கீழே, ஒன்றிற்கு, இரண்டு வேலி போட்டும் அடங்காத, மங்களாவின் இரு முயல் குட்டிகள் வேலியைத் தாண்டி குதிக்கும் எண்ணத்துடன் முட்டிக்கொண்டு நின்றன. ஒரு பக்கம் மங்களாவின் மாங்கனிகளின் பாரத்தை சுமக்க முடியாமல் அந்த இரண்டு வேலிகளும் தடுமாறின. அது போதாதென்று, மங்களாவின் பழங்களின் நீண்ட காம்புகள், அந்த வேலியை குத்தி கிழித்துக் கொண்டிருந்தன. மங்களாவின் மாராப்பால் அந்த இரு மலைகளை முழுவதும் மறைக்க முடியவில்லை. 

அலுவலகத்தில் பணி புரிவதால், மடிசார் கட்டாத மாமி, மற்ற பெண்களைப் போலவே தன்னுடைய புடவையைக் கட்டி இருப்பாள். அதனால் மாமியின் வெண்ணிற இடுப்பு மற்றவர்களுக்கு தரிசனத்தை கொடுக்கும். மாமியின் பால்கோவா இடுப்பை சுவைக்க முடியாமல் பசியில் திண்டாடுவர் ஆண்கள். 

அனால் இவை எல்லாவற்றயும் பின்னுக்கு தள்ளுவது, மாமியின் பின்னழகு தான். மாமியின் நடையை, நாட்டியமென காண்போரை ஏமாற்றும். மாமி எடுத்து வைக்கும் ஒவ்வொரு அடிக்கும், மாமியின் கொலுசுகள் அமைக்கும் இசைக்கு, பின் பாட்டு பாடிக்கொண்டிருக்கும் மாமியின் கண்ணாடி வளையல்களின் பாட்டிற்கு, மாமியின் பின்னிப்பிணைந்த இரு கருநாகங்கள் போன்ற தோற்றம் கொண்ட பின்னல் ஒரு புறம் நாட்டியம் ஆட, இரு கூண்டுகளுக்குள் சிறைப்பட்டிருக்கும் மாமியின் மாங்கனிகள் மற்றோரு புறம் துள்ளிக்குதிக்க, அவை இரண்டுடன், மாமியின் பின்னழகும் சேர்த்து போடும் ஆட்டத்தை பார்க்க இரு கண்கள் போதாது.

மாமி கொஞ்சம் வெகுளி. மனதில் பட்டதை வெளிப்படையாக பேசுவார். பாரபட்சம் பார்க்காமல் அனைவரிடமும் இயல்பாக பேசி பழகுவார்.  கட்டிய கணவனின் மீது மிகுந்த பாசம்.ஆனாலும் ஒரு பெண்ணின் உருவ அழகிற்கு மட்டுமே பிரதான முக்கியத்துவம் கொடுக்கும் ஆண்கள் இனம், அவளின் உள்ள அழகிற்கு முக்கியத்துவம் தருவதில்லை. மாமியும் அதற்கு விதிவிலக்கல்ல. புணர்வதற்கு பார்வை மட்டும் போதுமென்றால், மாமியை அந்த அக்ராஹாரத்தில் உள்ளே அத்தனை ஆண்களும் புணர்ந்திருப்பார்கள். அனால், அது சாத்தியம் இல்லை என்பதால், அவர்கள் தங்களின் பார்வையால் மட்டும் மாமியை எவ்வளவு அனுபவிக்க முடியுமோ அனுபவிக்கின்றனர். மாமி பருவம் அடைந்ததிலுருந்து அவளின், முழு அழகை காணும் வாய்ப்பு, மாமியின் கணவனான மாமாக்கு மட்டுமே இது வரை கிடைத்துள்ளது. 

மாமிக்கு ஊரில் உள்ளே ஆண்மகன்கள் அனைவரின் கண்களும், தன் மீது படுவது பழகி விட்டது. அவள் எதையும் பெரிதாக எடுத்துக்கொள்வதில்லை. அவர்கள் சொல்லும் இரட்டை அர்த்த சொற்களையும் மாமி சில நேரங்களில், சிரித்த படியே கடந்து செல்வாள். சில நேரம் அதை சமாளிக்கும்படி ஒற்றை அர்த்த பதிலால் நேர்த்தியாக பதிலடி கொடுப்பாள். 

மாமிக்கு ஆண்களிடம் இருக்கும் செல்வாக்கு பெண்களிடம் இல்லை. மாமியின் அழகில் பொறாமை கொண்ட அக்ராஹார பெண்கள் சிலர், மாமியைப் பற்றி வசை பாடினர். சிலர் தங்கள் வீட்டு ஆண்களை மாமி இருக்கும் திசையிலேயே அனுப்புவதில்லை. சிலர், ஒரு கட்டம் மேலே சென்று, மாமியின் நடத்தை பற்றி அவதூறு பேசவும் தயங்கவில்லை.

அடுத்த பாகத்தில், மாமியின் வாழ்க்கையில் உள்ள முக்கிய நபர்களை பற்றியும், தேவைப்பட்டால் மாமியை பற்றி மற்றும் சில விவரங்களையும், கதைக்குத் தேவையான மற்ற விவரங்களையும் விவரிக்கிறேன்.

மாமியைப் பற்றிய என்னுடையய வர்ணையை கேட்டு வாசகர்கள், தங்களுடைய மனதில் ஒரு மாமி பார்ப்பதற்கு எப்படி இருப்பாள் என்று கற்பனை செய்து இருப்பீர்கள். நீங்கள் கற்பனை செய்த அந்த உருவம், நிஜ வாழில் யாரையாவது ஒத்து இருந்தால் அதை தெரிவிக்கவும். அடுத்த பாகத்தில், என் மனதில் உள்ளே மாமியின் உருவத்தை பகிர்கிறேன்.

[antibull007]

Mangala mami ya vettai Ada povathu yarru nu Sekaram solluga

sorry bro. last 3 daysah sema fever. innaikku intense aagirukku. already ezhudhi vachirundha ennoda maththa 2 storiesoda new parts mattum thaan time kedaikrappo upload pannirukkan. Maami storyoda part 3 innum ezhudhala. next part vara, innum oru 3-4 days aagalam bro. sorry for the delay.

[antibull007]

Guys, மம்மி days are over; now back to மாமி!! update in few minutes!!

[antibull007]

பகுதி - 3

மங்களாவின் கணவர் திருவேங்கடம். வயது 33. மங்களாவை விட 5 வயது மூத்தவர். ஒரு பெரிய பொறியியல் கல்லூரியில், வேதியியல் பேராசிரியராக உள்ளார். 6 அடி உயரம், சற்றே மெலிந்த தோற்றம். அவரது உடலைப்போலவே நாமத்தையும், மெல்லியதாகவும், நீளமாகவும், நேர்த்தியாகவும் இட்டிருப்பார். தலையில் பாரத்தை விரும்பாத மாமா, தன்னுடைய முடியை முடிந்த அளவுக்கு சிறியதாக வெட்டி இருப்பார். மாமாவின் வேலையை சுலபமாக்க, மாமாவின் நெற்றியின் இருபுறமும் உள்ள முடிகள் அவ்வப்போது, மாமாவிடம் பிரியா விடை பெற்றுச் செல்லும். தான் உண்டு; தன் வேலை உண்டு என்று இருப்பார். இரக்க குணம் உடையவர். மங்களாவை 5 வருடங்கள் முன்பு மணந்தார். ஆனால், மாமாவுக்கும் மங்களாவிற்கும் இன்னும் குழந்தை பாக்கியம் இல்லை. அதனால் மாமாவிற்கு கட்டில் விளையாட்டு தெரியாது என்று எண்ணி விட வேண்டாம். வேதியியல் பேராசிரியரான மாமா, உயிரியல் பாடத்திலும் கை தேர்ந்திருந்தார். இன்னும் சொல்லப்போனால், பாதி நாட்களுக்கு மேல் மாமியை மாமா சரியாக தூங்க விடுவதில்லை. மார்கழி மாதம் என்பதால் மாமா இன்னும் மோசம். மாமிக்கு சேர்ந்தாற்போல 2 தினங்கள் நிம்மதியான தூக்கம் கிடைப்பதே அரிது. காமம் மட்டுமல்ல; காதலையும் மாமிக்கு திகட்ட திகட்ட அள்ளி கொடுப்பார். மாமியின் மீது அதீத நம்பிக்கை கொண்டவர். மாமியின் நடத்தை பற்றியம், குழந்தையின்மை பற்றியும் யார் குறை கூறினாலும், அவர்களின் பேச்சைக் காதில் வாங்காமல் சென்று விடுவார். அதனாலேயே, அக்ரஹார பெண்களின் அவதூறு பேச்சை சமாளிக்கும் தெம்பு மாமிக்கு உள்ளது.  

மங்களாவின் எதிர் வீட்டில் தாத்தாவிற்கு காபியை கொடுத்து விட்டு, மங்களாவைக் கடிந்து கொண்ட பெண்மணியின் பெயர் கமலம். வயது 35. உயரம் 5 அடி, 5 அங்குலம். எடை 50 கிலோ. மடித்தால் உடையும் அளவுக்கு மெல்லிய மேனி கொண்டவள்.  மாமிகளுக்கென்றே உரித்தான, எலுமிச்சை நிறம். நீள்வட்ட முகம் கொண்டவள். மங்களாவை விட நீளமான முடி. அனால், அடர்த்தியோ மங்களாவின் கூந்தலை விட பாதி தான். பின்னல் போடும் பழக்கம் கிடையாது. தலையை சீவி, நீளமான கூந்தலின் முனையில் மட்டும் முடிந்து விட்டுருப்பாள். நெற்றியில் பெரிய குங்குமம் இட்டிருப்பாள். குங்குமத்திற்கு கீழே சிறிய கருப்பு பொட்டையும் இட்டிருப்பாள். அடர்த்தியான இரு புருவங்களைக் கொண்டவள். அகண்ட கண்களை உடையவள். கண்களுக்கு மை இட்டிருப்பாள். என்ன தான் மெல்லிய உடல் கொண்டவளாக இருந்தாலும், அவளின் கன்னங்கள், சற்று புடைப்புடனே இருந்தன. அவளின் நிறம் மட்டும் எலுமிச்சை அல்ல. அவளின், மார்பகங்களும் எலுமிச்சை அளவே இருக்கும். மடிப்பில்லாத இடுப்பைக் கொண்டவள். நடக்கையில் மிடுக்குடன் நடப்பாள். முகத்தில் சிரிப்பையும், மனதில் வெறுப்பையும் ஒரு சேர காட்டக்கூடியதில் கெட்டிக்காரி. மங்களாவின் அழகில் பெரும் பொறாமை கொண்டவள். தன் கணவர் திருட்டுத்தனமாக மங்களாவின் தரிசனத்தை பெற தவம் இருப்பதை நன்கு அறிவாள். அவள் முழு நேர வேலையே தன்னுடைய கணவனை மங்களாவை பார்க்க விடாமல் வைத்திருப்பது தான். பொழுது போக்கு, மங்களாவை பற்றி மற்ற பெண்களிடம் அவதூறு பேசுவது. மங்களாவின் வீட்டைக் கடந்து எந்த ஆண் மகன் சென்றாலும், அவரை மங்களாவுடன் சேர்த்து வைத்து பேசும் குணமுடையவள். அவள் என்ன பேசினாலும், அது பெருமளவில் எடுபடாது. அதனால், அவளுக்கென்று ஒரு பிரம்மாஸ்திரம் உள்ளது. அது தான் மங்களாவின் குழந்தையின்மை. எந்த ஒரு விசேஷமாக இருந்தாலும், அவள் அதைக் காரணம் காட்டி மங்களாவின் மனதைப் புண்பட வைப்பதில் கெட்டிக்காரி. யாரேனும் அவளைக் கடிந்து கொண்டால் முதலைக்கண்ணீர் வடிப்பதிலும் கை தேர்ந்தவள். 

கமலத்தின் கணவன் பெயர் பலராமன். வயது, 42.  மனைவியை  போலவே  5 அடி 5 அங்குலம் உயரம். எடை 70 கிலோ.  மனைவியை போலவே, தன்னுடைய நீளமான கூந்தலை முனையில் மட்டும் சிறிய முடிச்சு போட்டிருப்பார்.  தடிமனாக, முகத்தில் கொழுப்புடனும்,வயிற்றில் தொப்பைடையுடனும் பார்ப்பதற்கு கொழுக்கட்டை போல் இருப்பார். இன்னும் சொல்லப்போனால், தன்னுடைய மனைவியின் மார்பகங்களை விட 2 மடங்கு பெரிதான மார்பகங்களை கொண்டவர். பக்கத்தில் உள்ள பெருமாள் கோவிலை நிர்வகித்து வருகிறார். தன் மனைவி எப்படி தான் அவரை வீட்டு சிறையில் வைத்திருந்தாலும், அவள் கண்ணில் மண்ணை தூவிவிட்டு, மாமியின் தரிசனத்தை பெறுவதில் கில்லாடி. 

அந்த தாத்தா பலராமனின் அப்பா தான். அவரின் பெயர் நவநீத கிருஷ்ணன். 6 அடி  உயரத்தில், வயது மூப்பினால் உடல் நலிவுற்று  காணப்படுவார். ஓய்வுபெற்ற ஆசிரியர். 

மாமாவிடம் மங்களாவை பற்றி விசாரித்தவள், மங்களாவின் நெருங்கிய தோழி, ருக்மணி. வயது 28. இதய வடிவ முகம் கொண்டவள். உயரம் 5 அடி 2 அங்குலம். எடை 52 கிலோ. சற்றே வெளிர் நிறம் கொண்டவள். பின்னல் போடும் பழக்கம் கிடையாது. கூந்தலை காற்றில் சுதந்திரமாக ஆட விட்டிருப்பாள். வேண்டுமென்றால் அவ்வப்போது கொண்டை போட்டு கொள்வாள். நேர்த்தியான புருவங்கள், குறை சொல்ல முடியாத கண்கள், நீளமான மூக்கு, சரியான அளவு  உதடு கொண்டவள். நெற்றிக்கு போட்டு, மூக்கிற்கு  மூக்குத்தி, காதிற்கு கம்மல், கழுத்திற்கு தாலி , கைக்கு தங்க வளையல்கள் அணிந்திருப்பாள். மங்களாவிற்கும் ருக்மணிக்கும் சிறு வயது முதலே பழக்கம். திருமணத்திற்கு பின்னரும், இருவரும், அடுத்தடுத்த வீட்டில் வாக்கப்படும் வாய்ப்பு கிடைத்தது. மாமாவை அடுத்து, மங்களா அந்த அக்ராஹாரத்தில் நம்பக்கூடிய ஒரே நபர் ருக்மணி தான். மங்களா தன்னுடைய அத்தனை குறைகளையும் ருக்மணியிடம் சொல்லுவாள். கொஞ்சம் வாயாடி. மனதில் படாமல் எதையும் பேசக்கூடியவள். அக்ராஹாரத்தில் நடக்கும் அனைத்து விஷயங்களையும் தன கைக்குள் வைத்திருப்பாள். வாய்ப்பு கிடைக்கும் போதெல்லாம் மங்களாவிடம் ஊர் கதை பேசுவாள். மங்களாவிற்கு ஊர் கதை பேச விருப்பமில்லை என்றாலும் தன் தோழிக்காக, அவள் பேசுவதையெல்லாம் கேட்டுக்கொண்டிருப்பாள். 

ருக்மணியின் கணவர் சங்கரன். வயது 31. திருவேங்கடத்தை போலவே அமைதியான பேர்வழி. அரசாங்க உத்தியோகம். நூலக மேலாளராக பணிபுரிகிறார்.   
 
மாமியின் தலைவலிக்கு காரணம் என்ன? பார்ப்போம். 

முந்தைய நாள் இரவு,

மாமியும், மாமாவும்  கட்டிலில் படுத்துக் கிடந்தனர். மங்களா மாமாவிற்கு பின்னழகுகை காட்டியபடி சுவற்றைப் பார்த்து படுத்திருந்தாள். மாமாவோ மாமியைப் பார்த்த படி படுத்திருந்தார். மார்கழி மாத குளிரின் தாண்டவத்தை சமாளிக்க இருவரும் கனத்த போர்வைக்குள் அடைக்கலம் பூண்டனர். 

அவர்களின் தலைக்கு பின்னே இருந்த சுவற்றில் இருந்த மஞ்சள் நிற இரவு விளக்கின் ஒளிக்கற்றைகள் சில, போர்வையின் தலை வாசலின் வழியே போர்வைக்குள் ஊடுருவின. போர்வைக்குள் நுழைந்த அந்த மஞ்சள் ஒளிக்கற்றைகள் மாமி உடுத்திருந்த நீல நிற புடவையை, மயில் பச்சை நிறமாய் மாற்றின. மாமியின் வெண்ணிற உடலை பொன்னிறமாய் மாற்றின. 

போர்வையின் தலைவாயிலில் நுழந்தவை விளக்கொளிக்கற்றைகள் மட்டும் அல்ல, குளிர் காற்றும் தான். அழையா விருந்தாளியாக போர்வையில் வாயிலில் புகுந்த குளிர்காற்று, மாமாவின் ட்ராகனை தட்டி எழுப்ப, டிராகன் அனலைக் கக்கிய படி மாமாவின் கூண்டுக்குள் இருந்து விடுபட்டு, மாமியின் கதகதப்பான வெந்நீரால் சூழப்பட்ட குகைக்குள் அடைக்கலம் பெறும் எண்ணத்துடன், மாமாவின் கூண்டை முட்டிக்கொண்டு நின்றது. அந்த பொன்னிற மேனி கொண்ட மயிலின் தோகையை உரித்தாள் மட்டுமே தன்னுடைய ட்ராகனின் ஆசை நிறைவேறும் என்று நினைத்த மாமா, மயிலின் தொகையை எப்படி உரிப்பது என்று திட்டம் தீட்டிக் கொண்டிருந்தார். புதிதாக ஒரு யோசனையும் கிடைக்கத்தால், மாமா வழக்கம் போல ஆரம்பித்தார். 
 
திருவேங்கடம்: மானஸ சஞ்சரரே! ப்ரம்மநீ மானஸ சஞ்சரரே!!

மாமியிடம் எந்த அசைவும் இல்லதாவே மாமா இன்னும் சத்தமாக,

திருவேங்கடம்: மானஸ சஞ்சரரே!

மாமி மாமாவின் பக்கம் தலையை திருப்பி, 

மங்களா; ஏன்னா! நீங்க முதல்ல பாடுறச்சவே கேட்டுது. நீங்க எதுக்கு ஆஷப்படறீங்கன்னு நேக்கு நன்னா தெரியும். நேக்கு காலம்பற சீக்கிரம் எந்திரிக்கணும். பேசாம படுங்கோ.

திருவேங்கடம்: நான் பாட்டுக்கு சிவனேனு பாடிண்டு தானடி இருந்தேன். நீயா ஏன் ஏதேதோ நெனச்சுக்கிற?

மங்களா: உங்க பாட்டுக்கு பக்க வாத்தியத்துக்கு என்ன வாசிக்க திட்டம் போடுறேள்னு நன்னா தெரியறது. சத்தம் போடாம படுங்கோ. நேக்கு தூக்கம் வர்றது. 

சிறிது நேரம் மௌனம் காமித்த திருவேங்கடம் மீண்டும் ஆரம்பித்தார்.

மங்களா: ஏன்டி!

மங்களாவிடம் இருந்து பதில் வரவில்லை.

திருவேங்கடம்: உன்ன தான்டி!!

மங்களா: கேக்குது சொல்லுங்கோ.

திருவேங்கடம்: நீ பாக்க எப்படி இருக்க தெரியுமா?

மங்களா: தெரியுமே! அதான் தெனம் கண்ணாடி பாக்குறனே!

திருவேங்கடம்: என் கண்ணுக்கு எப்படி தெரியுற தெரியுமா?

மங்களா : அதான் தெனமும் கேக்கறனே! பேசாம படுத்து தூங்குங்கோ.

திருவேங்கடம்: இன்னைக்கு ஒரு நாள் மட்டும்டி. அடுத்த ஒரு வாரத்துக்கு உன்ன தொந்தரவு செய்ய மாட்டேன்.

மங்களா: இதையே தான் ஒரு வாரமா சொல்லிண்டிருக்கேள். நான் ஒழுங்கா தூங்கி ஒரு வாரம் ஆகுது. தூங்க விடுங்கோண்ணா. காலம்பற சீக்கிரம் எந்திரிக்கணும். 

திருவேங்கடம்: இன்னைக்கு ஒரு நாள் மட்டும் டி. 

என்று சொல்லிக்கொண்டு மாமா மாமியின் மேடுகளை தொட,

மங்களா: (மாமாவின் கையை தட்டி விட்டு) கை எடுங்கோ. நான் தான் நாளைக்கு வச்சிக்கலாம்னு சொல்றேன்ல?

திருவேங்கடம்: நான் நோக்கு ஸ்பெஷலா ஒரு ஐட்டம் ரெடி பண்ணிருக்கேன் டி. அத பாத்துட்டு நீ என்ன சொன்னாலும் நான் கேக்கறேன்.

மங்களா: நீங்க எந்த ஐட்டத்த காட்டுவீங்கன்னு நேக்கு தெரியும். நேக்கு ஒன்னுத்தையும் பாக்க வேணாம்.

திருவேங்கடம்: அது இல்லடி. இது வேற ஐட்டம்!

மங்களா: ஏன்னா இப்டி பன்ரேள்? என்ன கருமம் அது? சீக்கிரம் காட்டி தொலைங்கோ! நேக்கு தூக்கம் வர்றது!

மாமி எழுந்து உட்கார்ந்தாள். மாமியின் பதிலை கேட்ட மாமாவின் முகம், சுவற்றில் இருந்த மஞ்சள் இரவு விளக்கை விட, பளீரென்று ஆனது.

திருவேங்கடம்: சத்த நேரம் அப்டியே உக்காரு. நான் 2 மினிட்ஸ்ல வந்துடறேன். தூங்கிடாதே!

என்று கூறி விட்டு, மாமா வேஷ்டியை தூக்கி பிடித்தபடி ஓட்டம் பிடித்தார். 2 நிமிடங்கள் கழித்து வேட்டியை சரியாக கட்டிக்கொண்டு, தன் இரு கைகளையும், பின்னால் வைத்தபடி நடந்து வந்தார். அவர் கையில் என்ன இருக்கும் என்று பார்க்க மாமிக்கு ஆவல் அதிகமானது. ஆனாலும் அதை காட்டிக்கொள்ளாமல் உட்காந்திருந்தாள்.

அவர் கையில் என்ன இருந்திருக்கும்? தங்களின் பதிலை பதிவிடுங்கள். 

சென்ற பகுதியில், என் மனதில் உள்ள மாமியின்  உருவத்தை பகிர்கிறேன் என்று கூறினேன் அல்லவா? இதோ உங்களுக்காக மங்களா மாமி!! 



இந்த புகைப்படம் தான் இந்த கதையை நான் ஆரம்பிப்பதற்கு காரணம். என் மனதில் உள்ள மாமிக்கும் இந்த புகைப்படத்திற்கு கிட்டத்தட்ட 80% பொருத்தம் இருக்கும். மீதி 20% வித்தியாசத்தில்  முக்கியமானவை, மாமியின் நிறம், முக வடிவமைப்பு, ஆடை அணிகலன்கள் போன்ற சிறு சிறு மாறுதல்கள் ஆகும். வரைந்து விடலாம் என்று முயன்றேன். அனால், கணினியில் வரைவதற்கான போதிய கருவிகள் என்னிடம் இல்லை. முடிந்தால் இந்த கதை முடிவதற்குள் என் மனதில் உள்ள மாமியின் முழு உருவத்தை வரைந்து தங்களிடம் பகிர்கிறேன்.

[antibull007]

next update in few hours!! adhukulla maama kaila enna irundhrukkum sollunga nanbargale!!

[antibull007]

பாகம் - 4

மாமா மெதுவாக தன்னுடைய இரு கைகளையும் முன்னே கொண்டு வந்து, மாமியிடம் தன் கையில் இருக்கும் பொருளை காட்டினார். மாமி அதைப் பார்த்த உடனே முகத்தில் அருவருப்புடன், 

மங்களா: என்ன கருமம்ணா அது? பாக்கவே அஷிங்கமா இருக்கு.

திருவேங்கடம்: கருமம் இல்லடி! ஸ்ட்ரேப் ஆன்!

மங்களா: பாப்கார்னா?

திருவேங்கடம்: பாப்கார்ன் பாக்க இப்படி தான் இருக்குமாடி அபிஷ்டு? ஸ்ட்ரேப் ஆன் டி!

மங்களா: அப்டினா என்னதுனு சொல்லி தான் தொலைங்களேன்!

திருவேங்கடம்: நோக்கு எப்படி இத புரிய வைக்கிறது?

மாமா யோசிக்கலானார்.  சிறிது நேரம் கழித்து,

திருவேங்கடம்: சூரியன் மறஞ்சப்புறம், வெளிச்சத்துக்காக லைட் போட்டுக்கிறதில்லயா? அந்த மாதிரி தான் இதுவும் 

மங்களா: என்னணா குழப்புறேள்? 

திருவேங்கடம்: டியூப்ல காத்து போய்ட்டா, வேற டியூப் யூஸ் பண்ணிக்கிற மாதிரி டி.

மங்களா: நீங்க இதே மாதிரி பேசிண்டுறுங்கோ! நான் தூங்குறேன்.

மாமி சலிப்பில் படுக்க, மாமா அவளை மீண்டும் எழுப்பி உட்கார வைத்தார்.

மங்களா: அப்போ என்னனு புரியுற மாதிரி தான் சொல்லுங்களேன்ணா

திருவேங்கடம்: என் சாமானுக்கு பதிலா இந்த சாமான உபயோகப்படுத்த டி.

மங்களா: உங்க சாமானுக்கு பதிலாவா? ஏன்? உங்க சாமானுக்கு என்ன கொறச்சல்?

திருவேங்கடம்: நீளம் தாண்டி குறை. 

மங்களா: (பதற்றத்துடன்) உங்க சாமான் நீளத்துல என்ன குறை? சரியா தான இருக்கு?

திருவேங்கடம்: பொய் சொல்லதேடி! நேக்கு நன்னா தெரியும். நோக்கு ஞாபகம் இருக்க நம்ம பரஸ்ட் நைட்?

மாமி அவர்களின் முதலிரவை நினைவு கூற ஆரம்பித்தாள். 

மாமா-மாமியின் முதலிரவில்,

மாமிக்கு அப்போது மிகுந்த கூச்ச சுபாவம் இருந்ததால், அனைத்து விளக்குகளும் அணைக்கப்பட்டன. முதலிரவு அறை முழுவதும் இருள் சூழ்ந்தது. இருவருக்கும் அடுத்தவர் உடலை தொடவோ, முகரவோ முடிந்ததே தவிர பார்க்க முடியவில்லை. அந்த அளவுக்கு இருட்டு. அந்த இருட்டிலும், மாமா தன்னுடைய பணியை திறம்பட செய்து, மாமியை தன்னுடைய மோக வலையின் கட்டுப்பாட்டிற்குள் கொண்டு வந்தார். கிட்டத்தட்ட அரை மணி நேரம், தன்னுடைய வாயாலும், கைகளாலும் மாமியை அனுபவித்த மாமா, தன்னுடைய அத்தனை செயல்களுக்கும் மாமி தன்னிடம் மயங்குவதை எண்ணி பெருமிதம் கொண்டார். மாமியின் அருவியிலிருந்து நீர் சுரக்க ஆரம்பித்ததை அறிந்த மாமா, தன்னுடைய மலைப்பாம்பை அந்த அருவியில் குளிப்பாட்ட முடிவெடுத்து, மாமியின் இருண்ட குகைக்குள், தன்னுடைய மலைப்பாம்பை அழுத்தி செலுத்தினார். மாமியை காமத்தின் உச்சிக்கே கொண்டு செல்லும் முனைப்புடன் மாமா, தன் முழு வேகத்துடனும் தன்னுடைய உலக்கையை கொண்டு மாமியின் உரலுக்குள் இடித்துக்கொண்டிருந்தார். 5 நிமிடம் கழித்து மாமி மாமாவை பார்த்து “ஏன்னா இன்னும் தடவிண்டே இருக்கேள்? உள்ள விட்டு குத்துங்கோ” என்றாள். மாமியின் சொற்கள் இடித்து கொண்டிருந்த மாமாவின் இதயத்தில் இடியாய் விழுந்தன. இத்தனை நாள் தான் வளர்த்து கொண்டிருந்தது மலைபாம்பல்ல; மண்புழு என்பதை உணர்ந்தார். மாமா இடிப்பதை நிறுத்திவிட்டு சிலையாய் மாறினார். மாமா அசைவின்றி கிடந்ததை உணர்ந்த மாமி, மாமாவை தான் காயப்படுத்தி விட்டதை உணர்ந்தாள். மாமாவை உற்சாக படுத்த முடிவெடுத்து, “ஏன்னா நிறுத்திட்டேள்? நான் உங்களாண்ட விளையாண்டேன். நீங்க தப்பா எடுத்துக்காதீங்கோ. நீங்க இடிக்கிற ஒவ்வொரு இடியும் என்ன சொர்கவாசலோட ஒவ்வொரு படிலையும் ஏற வைக்கறது. பாதி படில நிறுத்தி வச்சிருக்கேள். மீடி படியையும் ஏற வைங்கோண்ணா!” என்று சமாளிக்க, மாமாவும், ஒன்னும் இல்லடி, ஒரு கொசு என் கண்ல போயிடுத்து. அதான் நிறுத்தினேன். என்று பதிலுக்கு அவரும் சமாளிக்க, மீண்டும் இடிப்பதை தொடர்ந்தார். மாமியின் மலைக்குகைக்குள் மாமாவின் மண்புழு போனதும் தெரியாமல், வருவதும் தெரியாமல் இருந்தாலும் மாமாவின் மனம் நோகக்கூடாது என்பதற்காக மாமி “ஸ்ஸ்...ஆ ...ஆ .. நேக்கு உயிரே போய்டும்  போலயே.பொறுமையா குத்துங்கோன்னா” என்று நாடகம்  போட, மாமாவும் “நான் உன்ன முழுசா அனுபவிக்காம விட மாட்டேன்டி” என்று பதில் நாடகம் போட்டார். 
 
மங்களா நினைவு கூர்ந்து முடித்தாள். 

மங்களா: பரஸ்ட் நைட்டுக்கு என்னனா? எல்லாம் நன்னா தான நடந்தது?

திருவேங்கடம்:  பொய் சொல்லதேடி. நேக்கு தெரியும். நீ அன்னைல இருந்து இன்னைக்கு வரைக்கும், நான் குத்துறப்போ, உனக்கு புடிச்சிருக்க மாதிரி நடிக்குறேன்னு நன்னா தெரியும்.

மங்களா: அது வந்துணா....

மங்களா இழுக்க,

திருவேங்கடம்: நீ என்ன சொல்ல போறன்னு நேக்கு தெரியும். 'அதெல்லாம் ஒன்னும் இல்லண்ணா,நீங்களா ஏதோ நெனச்சிட்டிருக்கேள்'னு சொல்ல போற. அதான? ஏன்டி மறைக்கிற? 

மங்களா: சரின்னா. நீங்க சொல்லுறதெல்லாம் சத்தியம் தான். ஆனா,நேக்கு பழகிடுத்துண்ணா. 5 வருஷம் இல்லாம இப்போ, என்ன இதை பத்தி கிளறுறேள்?

திருவேங்கடம்: 5 வருஷமா இதுக்கு என்ன சொலுஷன்னு யோசிச்சிண்டு இருந்தேன் டி. போன வாரம் தான் தீர்வு கெடச்சுது.         
மங்களா: புரியுற மாதிரி சொல்லுங்கோண்ணா.

திருவேங்கடம்: சொல்லுறேன் கேளுடி. போன வாரம் என் கிளாஸ்ல, நான் பாடம் எடுத்துண்டிருக்கப்போ, கடைசி பெஞ்சுல 2 அம்பிங்க கீழ குனிஞ்சு என்னத்தையோ பாத்து பாத்து சிரிச்சிண்டுருந்தா. நான் கொஞ்ச நேரம் பாத்தும் பாக்காத மாதிரி இருந்தேன். ஒரு கட்டத்துல கோவம் வந்து, நேரா அவாளாண்ட போய் நின்னேன். அவா ரெண்டு பெரும் நான் வர்ரதையே பாக்கல. என் கைய விட்டு, அவா பாத்துண்டிருந்த போன எடுத்து என் பாக்கெட் குள்ள விட்டேன். “மீட் மீ இன் மை ரூம் ஆப்ஃடர் த கிளாஸ்[color=var(--bbQxAb)].”[/color]னு சொன்னேன். அவா ரெண்டு பெரும், “சார், சார், ப்ளீஸ் சார்[color=var(--bbQxAb)]”[/color]னு கெஞ்சிண்டு இருந்தா. நான் காதுலயே வாங்கல. “எதுவா இருந்தாலும், என் ரூம் ல வந்து பேசுங்கோ”னு சொல்லிட்டு க்ளாஸ கண்டின்யூ பண்ணேன். அடுத்த பீரியட்க்கு நேரம் ஆனத நான் கவனிக்கல; வேற ப்ரோபிஸர் வந்துட்டடா. நான் இடத்த காலி பண்ணினேன். அந்த  அம்பிங்களால வெளிய வர முடியல.   

மங்களா: அச்சோ பாவம்ணா. படிக்கிற புள்ளையாண்டாங்களாண்ட போய் ஏன்னா. வயசு பசங்க கொஞ்சம் சேட்ட பண்றதுலாம் சகஜம் தானே.  

திருவேங்கடம்:  படிக்குற புள்ளையாண்டாங்களா அவங்க?

மங்களா: ஏன்னா? என்ன ஆச்சு?

திருவேங்கடம்: நான் நேரா என் ரூம்க்கு போனேன். பாக்கெட்ல இருந்த போன டேபிள் மேல எடுத்து வச்சேன். நான் வர்றத கவனிக்காததால, அவா அந்த போன லாக் பண்ணல. போன்ல ஏதோ ஓடிட்டு இருந்தது. நமக்கெதுக்கு அதுனு லாக் பண்ணலாம்னு யோசிச்சிட்டிருக்கப்போ, கொஞ்சம் உத்து பாத்தேன். அதிர்ந்து போய்ட்டேன்.

மங்களா: என்னனா அது?

திருவேங்கடம்: ஆபாச படம்டி.

மங்களா: வகுப்பறைல ஆபாச படம் பாத்துண்டு இருந்தாளா அந்த ரெண்டு பெரும்? பெருமாளே! லோகத்துல என்ன தான் நடக்குது?

திருவேங்கடம்: நேக்கும் தெரியலடி. கலி முத்திப் போச்சு. 

மங்களா; சரிண்ணா. அவா எதையோ பாத்துட்டு போறா. அதுக்கும் உங்களுக்கு சொலுஷன் கெடச்சதுக்கும் என்ன சம்மந்தம். 

திருவேங்கடம்: சத்த நேரம் குறுக்க பேசாம கேளுடி. சொல்றேன்.

மங்களா: மன்னிச்சிக்கோங்கண்ணா. நான் ஒன்னும் பேசல. சொல்லுங்கோ 

திருவேங்கடம்: அது என்னனு கொஞ்சம் உத்து பாத்தேன். ஒரு பொம்மனாட்டி இடுப்புல பெல்ட் மாதிரி என்னத்தையோ கட்டிண்டு ஒரு ஆம்பளைய ஒத்துண்டு இருந்தா. 

மங்களா: (அசிர்ச்சியில்) என்னண்ணா சொல்லுறேள்?  

திருவேங்கடம்: உண்மைய தாண்டி சொல்லுறேன். பாத்து அதிர்ந்து போய்ட்டேன். யாராச்சு உள்ள வந்துடுவாங்களோன்னு போய் கதவ தாப்பாள் போட்டுட்டு வந்து பாத்தேன். 

மங்களா:  ச்சீ! அந்த கருமத்தையெல்லாம் நீங்க ஏன்னா பாக்குறேள்?

திருவேங்கடம்; அடி அஷடு! ஒரு பொம்மனாட்டி ஒரு ஆம்பளைய ஓத்துண்டிருந்தானு யாராவது சொன்னா நீ நம்பிருப்பியா?

மங்களா: நீங்க சொல்லுறதையே என்னால முழுசா நம்ப முடியலையே. மத்தவா சொல்றத எப்படி நம்புறது?

திருவேங்கடம்: அதனால தாண்டி அது உண்மையானு செக் பண்ணேன்.

மங்களா: சரி சொல்லுங்கோ. அது உண்ம தானா இல்ல ஏதாவது ஆக்ட்டிங்கா? இந்த சினிமா காரவாலாம் கிராபிக்ஸ் அது இதுனு என்னத்தையாவது மாய மந்திரம் பண்ணி இல்லாததெல்லாம் இருக்குற மாதிரி காட்டுவா. அந்த மாதிரி ஏதாவதா இருக்க போகுது?

திருவேங்கடம்: அதுக்காக தாண்டி நான் நன்னா உத்து பாத்தேன். உண்மையாவே அந்த பொம்மனாட்டி அந்த ஆம்பளையா ஒத்துண்டு தான் இருந்தா.

மங்களா: அந்த பொம்மனாட்டிக்கு அந்த ஸ்ட்ராப் ஆன்னு சொன்னீங்களே. அத வச்சு, ஓக்கிறதுக்கு சாமான் கெடச்சுதுனு ஒத்துக்கலாம். ஆனா, அந்த ஆம்பளைக்கு தான் சாமான வாங்குறதுக்கு எந்த துவாரமும் இல்லையே.

திருவேங்கடம்: ஏன்டி நீ வேற. அத பாத்ததுல இருந்து எனக்கு மனுஷா மேல இருக்க நம்பிக்கையே போயிடுத்து. காமத்துக்காக என்னலாம் செய்யுறா?

மங்களா; ஏன்னா? அப்படி என்ன பண்ணா?  

திருவேங்கடம்: அவனோட ஆசன வாயில்ல விட்டு ஒத்துண்டு இருந்தா டி.

அதைக் கேட்ட மங்களா தன் இரு காதுகளையும் பொத்திக்கொண்டாள். முகத்தில் அருவருப்புடன்,  

மங்களா: அபச்சாரம்! அபச்சாரம்! கேக்குறச்சவே பல்லெல்லாம் கூசறது! எப்படி தான் இதையெல்லாம் அவாளால கூச்சமில்லாம செய்ய முடியுதோ!
    
மாமா மௌனம் காத்தார். மங்களா, சிறிது நேரம் கழித்து, தன் காதுகளில் இருந்து கையை எடுத்தாள்.
 
மங்களா: ஏன்னா ஒன்னும் பேசாம இருக்கேள்? ஏதாவது சொல்லுங்கோ!
   
திருவேங்கடம்: நான் என்னத்தடி சொல்லுறது? லோகம் அப்படி கெட்டுப் போய் கெடக்குது.

மங்களா: சரிண்ணா!! அவ பொம்மனாட்டி. அவ கிட்ட சாமான் இருக்காதுன்றதால, நீங்க சொன்ன அந்த ஸ்ட்ரேப்பான மாட்டிண்டா. நீங்க எதுக்கு இத வாங்கிண்டு வந்தீங்கோ?  

திருவேங்கடம்: வாங்கிண்டு வரலடி. செஞ்சிண்டு வந்தேன்.

மங்களா: செஞ்சிண்டு வந்தீங்களா? இதையெல்லாம் உங்களுக்கு யாரு செஞ்சி குடுத்தது?

திருவேங்கடம்: நானே தாண்டி செஞ்சேன்.

மங்களா: எங்க? எப்போ? எப்படி?

திருவேங்கடம்: அடியே! நான் சொன்னா நோக்கு புரியாது. 

மங்களா: சொல்லுங்கோண்ணா! நேக்கு தெரிஞ்சுக்கணும்னு ஆஷயா இருக்கு.

திருவேங்கடம்: சொல்லுறேன் கேளுடி! என் லேப்ல, ஆராய்ச்சிக்காக 3D பிரிண்டர் ஒன்னு வாங்கி வச்சிருக்கோம். நாம எந்த டிசைன் குடுக்குறோமோ, அத அப்டியே உருவாக்கும் அது. நான் இன்டர்நெட்ல இருந்து ஒரு சாமானோட, 3D ஃபைல டவுன்லோட் பண்ணி, ஆராய்ச்சிக்காக வாங்கி வச்சிருந்த, ஃபிலமெண்ட வச்சி, லேப்ல இருந்து எல்லாம் போனப்புறம், பிரிண்ட் பண்ணேன். அப்புறம் ஒரு பெல்ட் வாங்கி, ஒர்க்  ஷாப்க்கு போய் எக்ஸ்பெரிமெண்ட்னு காரணத்த சொல்லி , அதுல தேவையான இடத்துலலாம் ஓட்டைய போட்டு பிக்ஸ் பண்ணி முடிச்சேன். அவ்ளோ தாண்டி.

மங்களா: ஏன்னா? இருக்க வேலையெல்லாம் விட்டுட்டு இத மெனக்கெட்டு பண்ணிண்டு இருந்தீர்களா?

திருவேங்கடம்: வாஸ்தவம் தாண்டி. ஆனா நம்மால வெளிய வாங்க முடியுமா சொல்லு? நேர்லயும் போய் வாங்க முடியாது. ஆர்டர் பண்ணி வாங்கலாம்னு பாத்தா, எந்நேரமும் நம்ம ஆத்த, 10 பேர் உத்து பாத்துண்டே இருக்கா. அவா அந்த பார்சல பிரிச்சு பாக்குற வரைக்கும் போமாட்டா. அதாண்டி

மங்களா: நீங்க சொல்லுறதும் வாஸ்தவம் தாண்ணா! சரி, இவ்ளோ ரிஸ்க் எடுத்து எதுக்கு இத செஞ்சு கொண்டந்தீங்கோ?  
 
திருவேங்கடம்: அதான் சொன்னனேடி. என் சாமான் சைஸ் குட்டியா இருக்கு. அதான்னு

என்று மாமா கூற, மாமாவின்  பேச்சில் நம்பிக்கை இல்லாத மங்களா மீண்டும் கேட்டாள்.

மங்களா: உண்மைய சொல்லுங்கோண்ணா! நீங்க ஏன் இத செஞ்சிண்டு வந்தீங்கோ? எதுவா இருந்தாலும் சொல்லுங்கோ
  
திருவேங்கடம்: அந்த படம் அதோட முடியலடி.


Andha padaththula aduththu enna vandhrukkum sollunga.

Self promotion: if you need any design to be 3D modelled or 3D printed, reach out to me. Ofcourse, I will charge. 

[antibull007]

பகுதி - 5

மங்களா: அச்சோ! இதுக்கே நேக்கு கொமட்டிண்டு வருது. இதுக்கப்புறம் வேற இருக்கா? சொல்லுங்கோ கேட்டு தொலையறேன்.
 
திருவேங்கடம்: அதுக்கப்புறம். அந்த ஆம்பள, தனியா வச்சிருந்த வேற ஒரு ஸ்ட்ரேப்பான இடுப்புல அவனோட சாமானுக்கு மேல மாட்டினான்.
   
மங்களா: ஏன்னா? அவன் சாமானும் சின்னதா?

மாமா முகம் வாட,

மங்களா: கோச்சுக்காதீங்கோண்ணா. சொல்லுங்கோ, அவன் ஏன் மாட்டுனான்?

திருவேங்கடம்: நேக்கும் அது புரியாம குழம்பி போயிருந்தேன்டி. அப்புறம் அந்த பொம்மனாட்டி அவ இடுப்புல இருந்தத கழட்டுனா. 

மங்களா: பரவால்ல. இப்போவாவது  பொம்மனாட்டி, பொம்மனாட்டி மாதிரி குத்து வாங்க போறாளே. அது வரைக்கும் நிம்மதி 

மாமா முகத்தில் புன்முறுவலுடன் தொடர்ந்தார்.

திருவேங்கடம்: அப்புறம் அவள கட்டில்ல படுக்க வச்சு, அவ மேல அந்த ஆம்பள பொய் உக்காந்தான்.
  
மங்களா: அடுத்து...

திருவேங்கடம்: அவன் ஸ்ட்ரேப்பான் சாமான எடுத்து, அவளோட புதைகுழில விட்டான்.

மங்களா: எதிர் பாத்தது தான். அதுக்கப்புறம் அவள அந்த சாமான உபயோகப்படுத்தி உழுது முடிச்சான். அவ்ளோ தான?

திருவேங்கடம்: அதான் இல்ல.

மங்களா: பின்ன? 

திருவேங்கடம்: அவனோட சொந்த சாமான தூக்கி அவளோட, ஆசன வாயில விட்டான்.
 
இதைக் கேட்ட மாமி, அதிர்ந்தாள்.
 
மங்களா: என்னன்னா சொல்லுறேள்?

திருவேங்கடம்: ஆமாடி. உண்மைய தான் சொல்லுறேன். அவளோட ரெண்டு துவாரத்துலயும் ரெண்டு தடி இருந்தது.

மங்களா; நெனச்சு பாக்கவே பயமா இருக்கே! எப்படின்னா ஒரு பொம்மனாட்டியால இதெல்லாம் தாங்க முடியும்? நான் ஒன்னு கேட்டா தப்பா நெனச்சுக்க மாட்டீங்களே.

திருவேங்கடம்: அவன் சாமான் சின்னதான்னு தான கேக்க போற?
 
மங்களா: அதே தான்னா. சின்ன சாமானா இருந்தா ஓரளவு சமாளிக்கலாம் பின்னால.

திருவேங்கடம்: அவன் சாமான் ஒரு 8 இன்ச் இருக்கும்டி.
  
மங்களா:  ஐயோ!!! அவ்ளோ பெருசா? நரக வேதனையா இருக்கும் போலயே. எப்படின்னா அவளால அந்த கொடுமையை தாங்க முடிஞ்சுது?  
 
திருவேங்கடம்: நேக்கு தெரியலடி. அனுபவிச்ச அவள கேட்டா தான் தெரியும். ஆனா படத்துல பாக்கும்போது, அவ சுகத்தோட எல்லைக்கே போயிருந்த மாதிரி தான் தெரிஞ்சது.

மங்களா: என்னமோன்னா. நேக்கு ஒன்னும் புரியல. ஏதேதோ சொல்லுறேள். பாத்த உங்களுக்கு தான் வெளிச்சம்! 

மாமா மௌனம் காக்க,

மங்களா: சரிண்ணா! நீங்க எதுக்கு இத வாங்கிண்டு வந்தீங்கோனு இன்னும் சொல்லலையே. உண்மைய சொல்லுங்கோ. எனக்காக தாண்ட்டு பொய் எல்லாம் சொல்லாதீங்கோ.

திருவேங்கடம்: உனக்காகவும் தாண்டி!!

மங்களா: அப்போ வேற ஏதோ காரணமும் இருக்கு.

மாமா அசட்டு சிரிப்பு சிரிக்க, மாமாவின் உள்நோக்கத்தை கண்டறிந்த மாமி, பதற்றத்துடன்,

மங்களா: ஏன்னா? என்ன அந்த மாதிரிலாம் பண்ண சொல்ல மாட்டீங்களே!!?

மாமா மீண்டும் மௌனம் காக்க,
  
மங்களா: ஏன்னா அமைதியா இருக்கேள்? வாய தொறங்கோ!
 
திருவேங்கடம்: அந்த படத்த பாக்க பாக்க, நேக்கும் ஆச வந்துடுத்துடி.

மங்களா; ஐயோ! ஏன்னா இந்த மாதிரிலாம் யோசிக்குறேள்!? அவா தான் ஏதோ ஆச்சாரம் கெட்டு போய் பன்றானா, நீங்களும் ஏன்னா இப்டி வந்து நிக்குறேள்?

திருவேங்கடம்: நோக்கு புடிக்கும்னு நெனச்சேண்டி.

மங்களா: நேக்கு இந்த கருமத்த பாத்தாலே பத்திண்டு வர்றது. நீங்க சொன்ன கதைய கேட்டா கொடல  பொரட்டிண்டு வர்றது. நேக்கு இதெல்லாம் வேணாம். இதெல்லாம் தூக்கி போட்டுட்டு, உங்க சாமானால செய்யுறதா இருந்த மட்டும் சொல்லுங்க. இல்லனா என்ன ஆள விடுங்கோ, நான் தூங்குறேன்.
    
திருவேங்கடம்: நோக்கு புடிக்கலைனா, நான் ஏன்டி உன்ன கட்டாய படுத்த போறேன்?

மாமா அதைக் கொண்டு போய் அறையின் ஒரு ஓரத்தில் வைத்து விட்டு, வாடிய முகத்துடன் மாமியின் அருகில் வந்து அமர்ந்தார். மாமி மாமாவை அணைத்து,  

மங்களா: ஏன்னா சோகமா இருக்கேள்? நேக்கு அது வேணாம்னா. உயிரில்லாத அந்த பிளாஸ்டிக் சாமான் எவ்ளோ பெருசா இருந்தாலும், அத விட எனக்கு உயிருள்ள உங்களோட சின்ன சாமான் போதும்ணா. நீங்க உங்கள போட்டு தேவையில்லாம வருத்திக்காதீங்கோ!   

மாமவின் மனதில் தன்னுடைய எண்ணம் நிறைவேறவில்லை என்ற ஏமாற்றம் ஒரு புறம் இருந்தாலும், மாமியை மேற்கொண்டு வற்புறுத்த விரும்பாததால், அவர் ஒன்றும் பேசாமல் உதட்டை மூடி சிரமப்பட்டு சிரிக்க முயன்றார். மாமி அவர் கன்னத்தில் முத்தமிட்டு,

மங்களா: ஏன்னா ஒன்னும் பேசாம இருக்கேள்?  என் மேல கோவமா?

திருவேங்கடம்: அடி அஷடு! உன் மேல கோவப்பட்டுண்டு நான் எங்கடி போறது?     

மங்களா: அப்போ சீக்கிரம் பஜனைய ஆரம்பிங்கோ!

துவண்டு போயிருந்த மாமா மாமியின் சொற்களைக் கேட்டு புத்துணர்வு கொண்டார்.

திருவேங்கடம்: ஆரம்பிச்சிட வேண்டியது தான்! இந்த ராத்திரி நமக்கு சிவராத்திரி தான்!
 
மாமா சொல்ல, பக்கத்து வீட்டில் அதிகப்படியான ஒலியுடன் ஓடிக்கொண்டிருந்த தொலைக்காட்சியிலிருந்து "சிவராத்திரி...தூக்கம் ஏது?" என்று பாடல் கேட்க, மாமி தன்னுடைய தூக்கம் பறிபோனதை உணர்ந்தாள். ஆனாலும் ஆசையைத் தூண்டி விட்டு, வேண்டாம் என்று சொல்ல மனமில்லாமல் தன விதியை நொந்து கொண்டு மாமாவின் பூஜைக்குத் தயாரானாள். 

மாமா மார்கழி மாத குளிரையும் பொருட்படுத்தாமல், தன்னுடைய அரைக்கை சட்டையை தூக்கி வீசி விட்டு வேட்டியுடன் அமர்ந்தார். மாமா மாமியின் மீது தன்னுடைய கண்களால் மோக வலையை வீசினார். பெருமூச்சு விட்டபடி, தன்னுடைய உதட்டைக் கடித்தார். மாமாவின் மோக வலையில் சிக்கிய மங்களா நாணம் கொண்டு தலை குனிய, மாமா தன்னுடைய கையால் மாமியின் தலையை நிமிர்த்தி "வேண்டாமா?" என்று மெல்லிய குரலில் கேட்க, மாமி வெட்கத்தில் சிரித்தபடி தலையை நாலா புறமும் ஆட்ட, மாமா "இப்டி ராட்டினம் மாதிரி தலைய ஆட்டுனா நான் என்னத்த புரிஞ்சுக்கிறது?" என்று கேட்க, பதிலுக்கு மங்களா "நான் வேண்டாம்னா விடவா போறேள்? பஜனைய ஆரம்பிங்கோ!" என்று மெல்லிய குரலில் கூறி வெட்கத்தில் சிரிக்க, மாமா, பக்கத்தில் அமர்ந்திருக்கும் மங்களா என்னும் பொன்னிற மேனி கொண்ட மரகத மயிலின் தோகையை உரிக்க ஆயத்தமானார்.

[antibull007]

பாகம் - 6 

மாமா தன்னுடைய கைகளால் மாமியின் முந்தானையை அவிழ்க்க முயற்சி செய்ய, முந்தானை வரவில்லை. காம போதையில், மாமி தன்னுடைய முந்தானையை ஜாக்கெட்டுடன் ஊக்கு என்னும் சங்கிலியால் பிணைத்து வைத்திருப்பதை மாமா மறந்தார். தன்னுடைய பலத்தைக் கூட்டி மீண்டும் இழுக்க, ஊக்கைத் திறந்து கொண்டு முந்தானை மாமா கையில் வந்தது. மாமி அந்த திறந்த ஊக்கை தன்னுடைய ஜாக்கெட்டில் இருந்து நீக்கிக்கொண்டே, "ஏன்னா அவசரப்படுறேள்? பின் போட்டு வச்சிருப்பேன்னு உங்களுக்கு தெரியதான்னோ? நல்ல வேள பின் வீணா போயிருக்கும். என் நல்ல நேரம். தப்பிச்சிது." என்று கூற, மாமியின் பேச்சு மாமாவின் காதிலேயே விழவில்லை.
              
இரு வேலிகள் இருந்தாலும், மார்கழி மாத குளிரில் விறைத்துக் கொண்டிருக்கும் மாமியின் மாங்கனிகள் திமிறிக்கொண்டு நின்றதைப் பார்த்து மாமா மெய்மறந்தார். "ஏன்னா ஒன்னும் பேச மாட்டுறேள்?" என்று கேட்டுக்கொண்டே மாமாவின் முகத்தைப் பார்த்தாள் மாமி. மாமாவின் மூச்சு அனலைக்கக்க, விழிகள் பிதுங்கியபடி, இமைகளை மூடாமல் மாமியின் மாங்கனிகளை, பார்த்த படி இருந்தார். மாமாவின் மூச்சுகாற்றிலிருந்த அனல், மார்கழி மாத குளிரிலும் மாமியை சூடேற்றியது.        

மாமா தன்னுடைய வலது கையை விரித்து மாமியின் இடது மாங்கனியை சூழ்ந்துள்ள ஜாக்கெட்டின் மீது படர  வைத்தார். தன்னுடைய படர்ந்த கையால் மாமியின் மார்பகங்களை, மெல்ல அழுத்தியபடி, மாமியின் மார்பங்களை சுற்றி தன் வலது கையால் வட்டமடித்து கொண்டிருந்தார். தன்னுடைய இடது கையையும் அதே போல் படர வைத்து மாமியின் வலது முலையின் மீது வைத்து அதிலும் வட்டமடித்தார். அதை பார்த்த மங்களா சலிப்புடன்,
 
மங்களா: ஏன்னா! நாழி ஆயிடுத்துனா. சீக்கிரம் பஜனைய ஆரம்பிக்காம, வழக்கம் போல ஆராய்ச்சி பண்ணிட்ருக்கேள். ஒரு நாளாவது தாயிங், பூயிங்னு ஆராய்ச்சிலாம் பண்ணாம ஆரம்பிங்கோளேன். 

திருவேங்கடம்: அபிஷ்டு! நான் எத்தன தடவடி சொல்லறது நோக்கு? நீயே தொட்டுப்பார். மார்கழி பனிக்கு எப்படி பாற மாதிரி கட்டிப் போய் கெடக்குனு. தாயிங்க் பண்ணா தாண்டி, பிசைய சத்த இலகுவாகும். சம்மர்ல இதெல்லாம் பண்ண வேண்டிய அவசியம் இருக்காது. பட் விண்ட்டர்ல, இதெல்லாம் பண்ணறது அவசியமடி. நோக்கெங்க தெரிய போறது? பெசையுற நேக்கு தாண்டி தெரியும் அந்த கஷ்டம்.  

'ஏன் தான் கெமிஸ்ட்ரி வாத்தியான கல்யாணம் பண்ணமோ!' என்று மனதிற்குள் சலித்துக்கொண்டு,

மங்கள: சீக்கிரம் பண்ணி முடிங்கோண்ணா! நான் தூங்கிட போறேன்!

மாமா தன்னுடைய தாயிங்கை தொடர்ந்தார். சிறிது நேரம் கழித்து, மாமியின் முலையை தன் இரு கைகளாலும் நன்கு அழுத்தி,

திருவேங்கடம்: பாத்தியாடி! நன்னா பதமா ஆயிடுத்து பாரு.

மாமி மாமாவை சலிப்புடன் பார்த்து,

மங்களா: சீக்கிரம் ஆரம்பிங்கோண்ணா.

திருவேங்கடம்: இப்போவே ஆரம்பிச்சிடுறேன்!

மாமியின் இரு ஹாரன்களையும் நன்கு அழுத்தி, பஜனையை இனிதே துவங்கினார்.

முந்தானை இல்லாமல் அமர்ந்திருக்கும் மாமியின் கன்னத்தை தன் இரு கைகளாலும் பற்றி, மெல்ல தன் முகத்தை மாமியின் முகத்தருகில் கொண்டு சென்று, தன்னுடைய அனல் பறக்கும் பெருமூச்சு மாமியை தீண்டும்படி, நெருக்கமாக வைத்திருந்தார். தன் இரு கைகளாலும் மாமியின் இரு கன்னங்களையும் அழுத்தி, ஒட்டியிருந்த உதடுகளைப் பிரித்து, இதழ்களைக் குவித்தார். குவிந்திருந்த மாமியின் கீழ் உதட்டை, மெல்லமாக தன்னுடைய பற்களால் கவ்வினார். மாமியின் கீழ் உதட்டை தன்னுடைய பற்களால் கவ்வி இழுக்க, மாமா தன் தாடைகளை இருக்க பிடித்திருந்ததால் மாமி பேச முடியாமல் வலியில் "ஸ்ஸ்ஸ்ஸ்" என்று துடித்தாள். மாமிக்கு வலிக்கிறது என்று உணர்ந்த மாமா மாமியின் கீழ் உதட்டை தன்னுடைய பற்களின் பிடியில் இருந்து விடுவித்தார். மாமியின் கன்னங்களிலிருந்தும் தன் கைகளை எடுத்தார். அவர் எடுத்த உடனே,

மங்களா: ஏன்னா இப்படி போட்டு கடிக்கறேள்? எத்தன தடவ சொல்லுறது? நேக்கு எவ்வளவு வலிக்கறது தெரியுமா?

திருவேங்கடம்: மன்னிச்சிக்கோடி! சத்த டோஸ் அதிகமாகிடுத்து.

மங்களா: பாத்து கடிங்கோண்ணா. உடம்புல மத்தவா கண்ணுக்கு தெரியாத மாதிரி எந்த எடத்துல வேணும்னா கடிச்சுக்கோங்கோ. நேக்கொரு பிரச்சனையும் இல்ல. உதட்டுல காயத்தலாம் மத்தவா பாத்தா கண்டத பேசுவா!!

திருவேங்கடம்: அச்சோ! ஆமாடி! ஐ ஆம் வெரி சாரி!!

மங்களா: இட்ஸ் ஓகே. கண்டின்யூ.      

சொல்லிக்கொண்டே மாமி தன்னுடைய கீழ் இதழை வருடிக்கொடுக்க, காமபோதையில் இருந்த மாமாவுக்கோ அது மாமி தன்னை பார்த்து தரக்கூடிய சமிக்ஞை என நினைத்துக்கொண்டு, மீண்டும் தன்  லீலையை தொடர்ந்தார். மார்கழி மாத பணியால், வறண்டு போயிருந்த மாமியின் உதடுகளை தன்னுடைய நாவால், நீர்ப்பாசனம் செய்து, மாமியின் உதட்டில் தன் உதட்டை பதித்தார். 

மாமி தன்னுடைய கண்களை இறுக்க மூடிக்கொண்டு, மாமாவைக் கட்டி அணைத்தாள். இருவரும் அடுத்தவரின் நெய் ஊற்றிய பருப்பு சாதத்தில் கலந்த எச்சிலை ருசித்தனர். காம போதையில் இருந்த மாமாவின் வாயிலிருந்து சற்று அதிகப்படியாகவே எச்சில் சுரக்க, அவர்கள் இருவருக்கும் இடையில் நடந்த எச்சில் பரிமாற்றத்தில், மாமா மாமியின் வாயின் கொள்ளளவைத் தாண்டி எச்சிலைப் பரிமாற, மாமியின் உதட்டோரத்தில் இருந்து எச்சில் வழிய, மாமியின் வாயிற்குள் சென்று வந்த அந்த எச்சிலை அமிர்தமென எண்ணி தன்னுடைய நாவால் மாமா அப்படியே நக்கினார். அந்த அமிர்தத்தைப் பருகிவிட்டு, மாமா மாமியின் முகம் முழுவதும் முத்த மழை பொழிந்தார். மாமியும் மாமாவின் முகமெங்கும் முத்த மழை பொழிந்தாள்.

மாமா மாமியின் முகமெங்கும் முத்தமிட்டபடி, கழுத்துக்கு வந்தார். மாமி தன் தலையை பின்னால் சாய்த்து, மாமா முத்தமிடுவதற்கு ஏதுவாக, தன்னுடைய கழுத்தைக் காட்டினாள். மாமா, மாமியின் கழுத்திலும் முத்த மழை பொழிந்துவிட்டு, கீழே வந்து மாமியின் ஜாக்கெட் எனும் திரையிட்ட இரு மலைகளுக்கு இடையில் தன்  முகத்தை பதித்தார். கொழு கொழுவென இருக்கும் மாமியின் மார்பில் கொலை கொலையாய் தொங்கும் மாங்கனிகளுக்கிடையில் சொர்க்கத்தை கண்டார்.

திருவேங்கடம்: வேலைக்கெல்லாம் போகாம சாகுற வரைக்கும் இங்கயே குடி இருந்துடலாம்னு தோணுதுடி.

மங்களா: தெனம் இதையே சொல்லிண்டுருக்கேளே தவிர செய்ய மாட்டுறேளே!

திருவேங்கடம்: என்னடி பண்ணுறது? உத்தியோகம் புருஷ லட்சணம்னு அந்த காலத்து கெழடுங்க சொல்லிட்டு போய்டுத்துங்க. வேலைக்கு போகலனா கண்டவா கண்டதெல்லாம் பேசுவா. வேலைக்கு போகணும்னு என் விதி.

மங்களா; வருத்தப்படாதீங்கோண்ணா!! குடி இருக்கலனா என்ன? அதான் தெனமும் பால் காய்ச்சுரீங்களே!!

திருவேங்கடம்: அதுவும் சரி தான்டி.

மாமாவின் வாட்டத்தை போக்க, மாமி தன இரு கைகளாலும், தன்னுடைய பஞ்சு மெத்தைகளை மாமாவின் முகத்தில் அழுத்தினாள். வாடிய மாமாவின் முகத்தில் அந்த பஞ்சு மெத்தைகளால் ஒத்தனம் கொடுத்தாள்.  வாடிய மாமாவின் முகம் மீண்டும் மலர்ந்தது. 

மாமியின் பஞ்சணைகளில் இருந்து தன்னுடைய முகத்தை எடுத்து, மாமியை படுக்க வைத்து, கீழே வந்து மாமியின் வயிற்றில் தன்னுடைய முகம் இருக்கும்படி மாமியின் மேல் படுத்துக்கொண்டு, மாமியின் தொப்புளுக்கு முத்தம் கொடுத்தார். மாமி சினுங்க, மாமா தலையை நிமிர்த்தி மாமியின் முகத்தை பார்த்தார். மாமியும் மாமாவின் முகத்தை பார்த்தாள். மாமா மாமியை பார்த்து, வில்லத்தனமாக சிரித்து விட்டு, தன்னுடைய வாயை மாமியின் தொப்புளில் வைத்து ஊதத் துவங்கினார். மாமிக்கு கூச்சம் தாங்காமல், நெளிந்து கொண்டே, சத்தம் வெளியே கேட்டு விடக்கூடாதென்று தன் வாயைப் பொத்திக்கொண்டாள். மாமாவோ மாமியின் இன்ப வேதனையை சற்றும் பொருட்படுத்தாமல், தன் லீலையை தொடர்ந்தார். தொப்புள் விளையாட்டு போதாதென, தன்னிரு கைகளையும் கொண்டு மாமியின் வயிற்றின் இரு புறங்களிலும் கிச்சு கிச்சு மூட்ட, சுக வேதனையில் மாமியின் கண்களிலிருந்து நீர் பெருகியது. மாமாவோ அடங்குவதாக தெரிவதில்லை. வேகத்தைக் கூட்டினார்.

மாமி நெளியும் வேகமும், அளவும் அதிகரிக்க, மாமியின் வலது இடுப்பெலும்பு மாமாவின் மாமாவின் இடது நெற்றியில் இடிக்க, மாமா வலி தாங்காமல், கத்தவும் முடியாமல் வாயை பொத்திக்கொண்டு உறுமினார். மாமாவிற்கு அடிப்பட்டு விட்டதோ என்று மாமி கவலை கொண்டால். எழுந்து உட்கார்ந்து,

மங்களா: ஏன்னா! உங்களுக்கு ஒன்னும் ஆகிடலையே!

மாமா தன் முகத்தை நிமிர்த்தி மாமியிடம் காட்டி, 

திருவேங்கடம்:  நீயே பாருடி! 

மாமி இடித்த இடியில் மாமாவின் நெற்றியில் வீக்கம் உண்டாக, மாமிக்கு அதைப் பார்த்தது சிரிப்பை அடக்க முடியவில்லை. ஆனாலும் சத்தம் கேட்க கூடாதென்று வாயைப் பொத்தியபடி சிரித்தாள். 
 
மங்களா: உங்களுக்கு நன்னா வேணும்!! என்ன போட்டு எவ்ளோ அவஸ்த்த பண்னேள்?

திருவேங்கடம்: மன்னிச்சிக்கோடி! பெருசா தெரியறதா?

மங்களா: அவ்ளோ பெருசா தெரியல. காட்டுங்கோ! ஒத்தனம் கொடுத்தா சரி ஆகிடும்!

என்று கூறி வீக்கத்தில், மெல்லமாய் ஊத்தி பின்பு முத்தம் கொடுத்தாள். வலி பெரிதாக குறையவில்லை என்றாலும் மாமியின் முத்த வைத்தியத்தில் மெய்மறந்தார் மாமா. 

பஜனை தொடரும்

[antibull007]

Friends, purushan kooda matter panradhukka ivlo buildup kuduthaannu ungalukku thonalaam!! apdi thonuradhula oru thappum illa. but the story is big, the actual storyline is yet to start. it will take another 5-6 parts for that to start. maamikkum maamakkum andha night nadandha bajanai konjam detailaave irukkum. adha mudinja alavukku interestingaa ezhudha try pannuren. hope it will be interesting for the readers too! till then hold on!!

[antibull007]

பாகம் - 7 

மாமா மீண்டும் மாமியை படுக்கவைத்து, அவளின் வயிற்று பகுதியில் தன்னுடைய கைகளால் வருடினார். மாமி "ம்ம்ம்....ஸ்ஸ்ஸ்ஸ்" என்று சத்தம் போட்டபடி இருந்தாள். மாமா மாமியின் தொப்புளை தன்னுடைய நாவால் நக்கினார். தொப்புள் குழிக்குள் தன்னுடைய நாக்கை விட்டு நாலாபுறமும் வரம்பில்லாமல் சுழற்றினார். மாமிக்கு இப்போதும் கூச்சம் இருந்தாலும், முன்பு மாமா பண்ண சேட்டைக்கு இது எவ்வளவோ பரவாயில்லை என்று நினைத்துக்கொண்டு, லேசாக நெளிந்துகொண்டு முனகிக்கொண்டிருந்தாள். மாமா மாமியின் தொப்புளுக்கு முத்தம் கொடுத்துவிட்டு, மாமியின் வயிறு மற்றும் இடுப்பு பகுதியில், ஒரு குண்டூசி நுழையும் அளவுக்குக் கூட இடத்தை விட்டு வைக்காமல், அத்தனை பகுதிகளிலும், முத்தம் பொழிந்தார்.

மாமா மீண்டும் மேலே வந்தார். மாமியின் இரு முலைகளையும் ஜாக்கெட்டுடன் சேர்த்து பிசைந்தார். மாமியின் முலைக்காம்புகளை ஜாக்கெட்டுடன் சேர்ந்து உறிஞ்சி எடுத்தார். மாமா உறிஞ்ச உறிஞ்ச சுகம் தாங்காத மாமி தன் இரு கைகளையும் மேலே தூக்கி, கட்டிலின் பிடியை இறுக்கமாக பிடித்துக்கொண்டாள். மாமியின் தூக்கிய கைகளால், மாமியின் அக்குள்கள் மாமாக்கு தரிசனம் கொடுக்க, அதைக் கண்ட மாமாவின் மனது படபடக்க, மாமியின் காம்பிலிருந்து தன்னுடைய வாயை எடுத்து, உடனடியாக, மாமியின் இடது அக்குளிர்க்கு சென்றார். அக்குளின் மேல் ஜாக்கெட்டில் தன் மூக்கைப் புதைத்து, தன் மூக்கால் வருடியபடி, மாமியின் நறுமணத்தை ஆசை தீர முகர்ந்தார் மாமா. தன் இரு கைகளையும், மாமியின் இரு அக்குள்களின் மேல் உள்ள ஜாக்கெட்டின் மீது வைத்து தடவிக்கொண்டே, மாமியின் இடது அக்குளை ஜாக்கெட்டுடன் சேர்த்து தன நாவால் ஆசை தீர நக்கினார். அடுத்து ஜாக்கெட்டுடன் சேர்த்து அக்குளை நன்கு சப்பினார். மாமியின் காய்ந்த வியர்வையின் நறுமணமும், சுவையும் மாமாவை மேலும் போதையாக்கின. முடித்து விட்டு வலது அக்குளிலும் அதே போல் சில்மிஷம் செய்தார். மாமா வெகுநேரமாக மாமியின் அக்குளில் செய்த லீலைகளில், மாமி கூச்சத்துடன் சிரித்துக்கொண்டே, சிணுங்கிக்கொண்டிருந்தாள். மாமா விடுவதாக இல்லை. ஒரு கட்டத்தில் சலிப்படைந்து மாமி,  

மங்களா: போதும்ணா! எவ்ளோ நேரம் தான் அதையே நக்கிண்டு இருப்பேள்? அந்த மாதிரி இடத்த போய் இப்படி ரசிச்சு ரசிச்சு நக்கிண்டு இருக்கேளே! உங்களுக்கே இது நன்னாருக்கா? எத்தனை தடவ சொன்னாலும் கேக்க மாட்டுறேளே!  

திருவேங்கடம்: நோக்கென்னடி தெரியும் இதோட அரும! கழுதைக்கு தெரியுமோன்னோ கற்பூர வாசனை? இந்த வாசத்த விட ஒரு நல்ல வாசம் லோகத்துல வேற எங்கயும் இல்லடி அபிஷ்டு. 

மங்களா: என்ன வாசமோ! உங்களுக்கு தான்னா வெளிச்சம்! சரி, போதும். விடிஞ்சிட போறது. மத்த வேலையும் பண்ணுங்கோ. என்ன இப்படி காக்க வச்சு உங்க ஆஷய மட்டும் தீத்துக்கறேளே! 

திருவேங்கடம்: நீ சொல்லுறதும் சரிதாண்டி. மன்னிச்சிக்கோ! 2 மினிட்ஸ்ல முடிச்சிடுறேன்.   

என்று சொல்லிவிட்டு, மாமா ஜாக்கெட்டுடன் சேர்த்து மாமியின் இரு அக்குள்களையும் தன் இரு கைகளாலும் லேசாக கிள்ளி விட்டு, மாமியின் ஜக்கெட்ட்டின் கொக்கிகளை கழட்டினார். மாமியின் ஜாக்கெட்டை முழுவதும் அவிழ்க்காமல், கொக்கியை மட்டும் கழட்டி, ஜாக்கெட்டின் இரு கதவுகளையும் திறந்த படி வைத்திருந்தார். தன் இரு கைகளையும் மாமியின் ப்ராவுக்குள் நுழைத்து , மாமியின் மார்பகங்களை நன்கு பிசைந்தார். மாமா பிசைவது மாமிக்கு மிகவும் பிடித்திருக்க, 

மங்களா: அப்டி தான்னா. ம்ம்ம்ம். நன்னா பெசைங்கோ!

மாமா பிசைந்து கொண்டே மாமியின், காம்புகளைக் கிள்ளி இழுக்க,

மங்களா: ம்ம்ம்ம்....ஆஹ் ஆஹ் ஆஹ்...  இன்னும் நன்னா இழுங்கோண்ணா!  
 
என்று சொல்ல, மாமா பிசைந்து கொண்டே, அவ்வப்போது முலைக்காம்புகளை நன்கு இழுத்தார். சிறிது நேரம் கழித்து மீண்டும் ப்ராவுடன் சேர்த்து மாமியின் முலைக்காம்புகளை உறிஞ்சிக்கொண்டிருந்தார். 

மங்களா: நன்னா உறிஞ்சி என் மாம்பழத்துல இருக்க சாறையெல்லாம் துளி கூட விடாம குடிங்கோண்ணா! 

என்று மாமா முனகலுடன் மாமாவிற்கு கட்டளை பிறப்பித்தாள். ஜாக்கெட்டை விட ப்ரா, மாமியின் மார்பகங்களுடனே ஒட்டியிருந்ததால், நாள் முழுக்க மாமியின் வியர்வையையும், தன்னுள் காத்து வைத்திருந்தது. அன்னப்பறவை எப்படி பாலையும் நீரையும் கலந்து வைத்திருந்தாலும், நீரை விட்டு விட்டு பாலை மட்டும் பருகுமோ, அது போல மாமியின் ப்ரா வியர்வையில் உள்ள நீரை மட்டும் சுற்றுப்புறத்திற்கு அனுப்பிவிட்டு, வியர்வையின் மற்ற அம்சங்களை அப்படியே தன்னுள் தேக்கி வைத்திருந்தது. அதனால் காய்ந்த வியர்வையின் உப்பு சுவையம், மனமும் சற்று தூக்கலாக இருக்க, மாமாவை அது மேலும் வெறியேற்ற, மாமா மாமியின் முலைக் காம்புகளை நறுக்கென்று கடித்துவிட்டார். 

அதை சற்றும் எதிர்பாராத மாமியோ, "ஆஆஆ" என்று அலறி விட்டாள். சுதாரித்த மாமா உடனே மாமியின் முலைகளை விட்டு தன் பற்களை அகற்றி, தன் இரு கைகளையும் கொண்டு மாமியின் வாயைப் பொத்தினார். சிறிது நேரம் கழித்து மாமி அலறுவதை நிறுத்தியத்தை உணர்ந்ததும், மாமியின் வாயிலிருந்து தன்னுடைய கைகளை விடுவித்தார்.

மங்களா: ஏன்னா வெறிப்புடிச்ச மிருகம் மாதிரி கடிக்கிறேள்?

என்று மாமாவை திட்ட,

திருவேங்கடம்: நீ தானடி அடுத்தவா பாக்காத மாதிரி எந்த எடத்துல வேணாலும் கடிச்சிக்கோங்கன்னு சொன்ன?

மங்களா: அதுக்குன்னு இப்படி போட்டு கடிச்சீங்கன்னா, அடுத்த நாள் கடிக்கிறதுக்கு ஒண்ணுமே இருக்காது. சத்த பொறுமையா கடிங்கோ!

என்று மாமாவை கடிந்து கொள்ள,

திருவேங்கடம்: சரி டி. ஐ வில் கண்ட்ரோல் மைசெலஃப்! 

என்று சொல்லி விட்டு, மீண்டும் மாமியின் ப்ராவின் மீது பற்களை வைத்து மெல்ல கடித்தார். மாமி ஸ்ஸ்ஸ்ஸ்..அப்டி தாண்ணா. நன்னா கடிங்கோ. என்று முனகினாள். மாமா சிறிது நேரம் மாமியின் முலைக் காம்புகளை நன்கு கடித்துக்கொண்டே, பின் தன்னிரு கைகளாலும் மாமியின் முலைகளைத் திருகினார். முடித்ததும் மாமியின் ப்ராவின் கொக்கிகளைக் கழட்டி, ப்ராவைத் தூக்கி எறிந்து,  சிறைப்பட்டிருந்த மாமியின் முலைகளை விடுவித்தார். விடுவித்த மறுகணமே மாமியின் முலைகள் துள்ளி குடித்தன. அவை துள்ளி குதிப்பதை மாமா, கண்ணிமைக்காமல் பார்த்துக்கொண்டிருந்தார். துள்ளிகுதிக்கும் மாமியின் முயல்குட்டிகள் அடங்கியப்பின்னர், மாமா தன்னிரு கைகளாலும் அவ்விரு முயல்குட்டிகளையும் அள்ளி அணைத்தார். மெல்ல அவற்றிற்கு முத்தம் கொடுத்தார். இரண்டையும் தன்னிரு கைகளால் நன்கு பிசைந்த படி, மாற்றி மாற்றி இரண்டையும் நன்கு உறிந்து கொண்டிருந்தார். மாமி முனகிக்கொண்டே,

மங்களா: என்னனா பல்லில்லாத கெழவனாட்டம் சப்பிண்டு இருக்கேள்? நன்னா போட்டு கடிங்கோ. 

என்று சொல்ல, சிறிது நேரம் முன்பு கடித்ததற்கு தன்னை கடிந்து கொண்டு, இப்போது இப்படி பேசுவதை நினைத்து மாமா தன் மனதிற்குள் சிரித்துக்கொண்டார். இருந்தாலும் மனைவியிடம் வாக்குவாதம் வேண்டாம் என்று முடிவெடுத்து மாமியின் முலைகளை நன்றாக நக்கிக்கொண்டே, மாமியின் முலைக்காம்புகளில் தன்னுடைய பல்லச்சை பதித்தார். மாமா கடிக்க கடிக்க, மாமி மூர்ச்சை நிலைக்கு போக, முனகிக்கொண்டே, 

மங்களா: இன்னும் அழுத்தி கடிங்கோண்ணா. நன்னா கடிச்சு சாப்புடுங்கோண்ணா. நேக்கன்ன ஆனாலும் பரவால்ல. ரெண்டு மாம்பழத்தையும் கடிச்சு சாப்புடுங்கோண்ணா. 

என்று காம மயக்கத்தில் பிதற்றிக் கொண்டிருந்தாள். மாமியின் பிதற்றலை உணர்ந்த மாமா, தன் பற்களின் பிடியிலிருந்து மாமியின் முலைக்காம்புகளை விடுவித்து, மீண்டும் மேலே சென்று மாமியின் இதழ்களுக்கு முத்தம் கொடுத்து, மாமியை சற்று மூர்ச்சை நிலையிலிருந்து மீட்டார். மாமாவின் முத்தத்தை நன்கு சுவைத்துக் கொண்டிருந்த மாமி சிறிது நேரம் கழித்து விலகி,

மங்களா: ஏன்னா நிறுத்திட்டேள்? போய் கண்டின்யூ பண்ணுங்கோ.

என்று சொல்ல, மாமா தன் தலையை  ஆட்டி சம்மதம் தெரிவித்து, மாமா மீண்டும் கீழே வந்தார். முலைகளை தேடி வரும் வழியில் மாமியின் அக்குள் வாசம் மூக்கை துளைக்க, மாமாவின் பார்வை மீண்டும் மாமியின் அக்குள் பக்கம் திரும்பியது. ஜாக்கெட்டை முழுவதும் கழட்டி தூக்கி வீசினார். 2 வாரங்களுக்கு முன் சிரைக்கப்பட்ட மாமியின் அக்குள்களில் வளர்ந்திருந்த கரு நிற புற்கள் மாமாவை, வா என்று அழைப்பது போல் இருந்தன. மாமா சற்றும் தாமதிக்காமல், மாமியின் வலது அக்குளில் தன முகத்தைப் புதைத்து, விலை மதிக்க முடியாத மாமியின் அக்குளின் வாசனை திரவியம் சற்றும் வீணாகி விட கூடாதென, தன்னால் எவ்வளவு முடியுமோ, அவ்வளவு மூச்சை இழுத்தார். இடது அக்குளில் உள்ள முடிகளை தன கைகளால் வருடிக்கொண்டே, அவ்வப்போது இழுத்தார். மாமி மாமாவின் செயல்களால், கூச்சமும், வலியும், சுகமும் கலந்த ஒரு புது வித உணர்வில், மாமியின் கண்கள் இரண்டும் துடித்தபடி, "ம்ம்ம்ம்....ஆஆ....ஸ்ஸ்ஸ்ஸ்" போன்ற ஒலிகளில் முனகியபடி தன்னை மறந்து கிடந்தாள். மாமா மாமியின் வலது அக்குளின் வாசத்தையும் சுவையையும் ஆசை தீர அனுபவித்து, அது போலவே இடது அக்குளையும் அனுபவித்தார். மாமா விட்டதும், மாமி பெரு மூச்சு விட்டாள்.

அடுத்து மாமா கீழே மாமியின் பள்ளதாக்கருகே தன் முகத்தைக் கொண்டு வந்தார். அப்படியே மாமியின் புடவையின் மீது தன் முகத்தைப் புதைத்து, மாமியின் அதிரசத்தின் வாசம் வருகிறதா என்று முகர்ந்து பார்த்தார். வாசம் லேசாக வரவே, அந்த வாசத்தை முழுவதும் அனுபவிக்க முடிவு செய்து, மாமியின் கொசுவத்திற்குள் கைவிட்டு மாமியின் அதிரசத்தை தடவிக்கொண்டே, கொசுவத்தை வெளிய எடுத்து, மாமியின் புடவையை அவிழ்த்தார். தன் முகத்திற்கு கையை கொண்டு சென்று மாமியின் அதிரசத்தின் நறுமணத்தை முகர்ந்து பரவசமானார். பாவாடையுடன் இருக்கும் மாமியின், அதிரசத்தின் மேல் நன்கு வாசம் அனுபவித்தார். மாமியின் உள்ளாடையை நனைத்திருக்கும் மாமியின் சிறுநீரும், மாமாவின் செயல்களால் சற்றே சுரந்திருக்கும் அதிரசத்தின் பாகும் சேர்ந்து மாமாவை காமப்பித்துப் பிடிக்கவைத்தன. மாமா தன் கையை மாமியின் பாவாடை மீது, வைத்து, மாமியின் மாமியின் அதிரசத்தை நன்கு பிசைந்தார். பிறகு பாவாடையை கழட்டினார். மாமியின் மெரூன் நிற ஜட்டி உப்பியபடி, நீர் சுரந்து கொண்டிருந்தது. பிசுபிசுவென இருந்த மாமியின் ஜட்டியை மாமா நன்கு வருடி, கையை மீண்டும் தன் முகத்திற்கு கொண்டு வந்து அதை முகர்ந்தார். அந்த போதை வஸ்த்துவை முகர்ந்த அடுத்த கணமே மாமா தன்னிரு கண்களையும் மூடி மேல பார்த்தபடி மெய்மறந்தார். மற்றோரு புறம் தன்னிரு கண்களையும் மூடி, மாமாவின் லீலைகளில் மெய்மறந்த மாமியோ, மாமா தன் செயல்களை நிறுத்தியவுடன், கண்களைத் திறந்தாள்.

மங்களா: ஏன்னா!

மாமாவிடம் இருந்து பதில் ஏதும் வரவில்லை.

மங்களா: ஏன்னா உங்களத்தான்!

மீண்டும் ஒரு பதிலும் வரவில்லை.

மங்களா எழுந்து உட்கார்ந்து மாமாவைப் பிடித்து குலுக்கினாள். மாமா சுயநினைவுக்கு திரும்பினார்.

மங்களா: தெனம் உங்க கிட்ட இதே இம்சையா போச்சு!! அப்டி என்னத்த கண்டேள்னு இப்படி பித்து பிடிச்சு போய் கெடக்கேள்?

மாமா பதில் கூற வரும்போது, மங்களா இடைமறித்து,

மங்களா: நீங்க என்ன சொல்லபோறேள்ன்னு நேக்கு நன்னா தெரியும். நோக்கென்னடி இதோட அரும தெரியும். நேக்கு தான் தெரியும்னு சொல்லபோறேள். நீங்க ஒன்னும் சொல்லவேணாம். பித்துபிடிச்ச மாதிரி இருக்காம, வேலைய ஆரம்பிங்கோ.

மாமா மீண்டும் எதுவும் பேசாமல் சரி என்பது போல தன் தலையை மட்டும் அசைத்து, மங்களாவின் ஜட்டியின் மேல் தன் முகத்தை புதைத்தார். தன் முகத்தை மேலும் கீழும் அசைத்தார். மாமி மீண்டும் படுத்து, கட்டிலின் பின்னால் தன் கைகளை இறுக்கப் பிடித்தபடி, "ம்ம்ம்ம்" என்று முனகியபடி, மாமாவிற்கு வாட்டமாக தன் இடுப்பை தூக்கி, மாமாவின் முகத்தில் அழுத்தினாள். மாமா மாமியின் ஜட்டிக்கு அழுத்தி முத்தம் கொடுத்தார். மாமியின் ஜட்டியை நன்றாக நக்கிவிட்டு, தன்னுடைய ஆள்காட்டி விரலை ஜட்டியுடன் சேர்ந்து மாமியின் குழிக்குள் நுழைத்தார். மாமா தன் விரலை விட்டு, மாமியின் குழிக்குள் வட்டமடிக்க, ஏற்கனவே லேசாக பிசுபிசுவென இருந்த மாமியின் ஜட்டி, இப்போது முழுவதும் மாமியின் பசையால் நனைந்து மாமாவின் ஆள்காட்டி விரலை மொத்தமும் பிசுபிசுவென ஆக்கியது. சிறிது நேரம் கழித்து மாமா, தன் வேலையை நிறுத்தி, முழுவதும் நனைந்த மாமியின் ஜட்டியின் முன்பகுதியை தன் வலது கையால் பிழிந்து, மாமாவின் கை  முழுவதும் ஆன பசையை, மாமா தன் மார்பில் தேய்த்துக்கொண்டு, தன்னிரு கைகளையும் மாமியின் இடுப்புக்கு மீண்டும் கொண்டு வந்து, மெல்ல மாமியின் ஜட்டியை கழட்ட ஆரம்பித்தார். மாமா மாமியின் ஜட்டியை சுருட்டியபடி கழட்டிக் கொண்டிருக்கும்போது, மாமியின் பள்ளத்தாக்கின் பிளவு ஆரம்பிக்கும் இடத்தில் நிறுத்தினார். பள்ளத்தாக்கின் மேல் உள்ள மாமியின் வயலின் வளர்ந்த நாணல்களை தன்  கைகளால் வருடினார். மாமியின் அருவியிலிருந்து சுரந்த நீரால், அந்த நாணல்கள் மாமியின் விவசாய நிலத்தில் ஒட்டிக்கொண்டு  இருந்தன. அந்த நாணல்களை மீண்டும் நிமிர்ந்து நிற்க வைக்கும் நோக்கம் கொண்ட மாமா, அவ்விடத்தை மாமா நன்கு நக்கிவிட்டு, மீதி ஜட்டியையும் கழட்டி வீசினார். பல முறை பார்த்திருந்தாலும், முதல் முறை பார்ப்பது போலவே மாமா கண்ணிமைக்காமல் மாமியின் பூனையை பார்த்துக்கொண்டிருந்தார்.

பஜனை தொடரும்.

[antibull007]

தாமதத்திற்கு மன்னிக்கவும் சகோதரா! கதை நிறுத்தப்படவில்லை. எழுதிக்கொண்டிருக்கிறேன்.

கணவன் - மனைவி இடையிலான கலவி இங்கு சிறிதளவிலும் வரவேற்கப்படவில்லை. அதே சமயம், வரவேற்க படாத ஒரே காரணத்தால், நான் எழுதும் விதத்திலும் மாற்றம் செய்யவும் விரும்பவில்லை. நான் ஏற்கனவே சொன்னதை போல் மாமிக்கும் மாமாக்கும் இடையில் நடக்கும் பஜனை சற்று விரிவாகவே எழுதப்படும். அது இன்னும் 2-3 பாகங்கள் செல்லும். ஆனால், நான் அதை ஒன்று ஒன்றாக பதிவிட்டால், எஞ்சி இருப்பவர்களுக்கும் கதையின் மீதுள்ள ஆர்வம் தீர்ந்து விடும்.

எழுத நினைத்ததில் மாற்றம் செய்ய விருப்பம் இல்லை என்றாலும், பதிவிடும் முறையிலாவது ஒரு சிறு மாற்றம் செய்ய முடிவெடுத்தேன். எனவே, அடுத்த பதிவு பெரிதாக இருக்கும். 3-6 பதிவுகள் சேர்ந்து ஒரே நேரத்திலோ, அல்லது சீரான இடைவெளியிலோ, இந்த வார இறுதிக்குள் பதிவிடுவேன். தேவைப்பட்டால், இந்த கதையின் கரு என்ன என்பதையும் படிப்பவர்களுக்கு சொல்லும் வகையில், மேற்கொண்டு சில பதிவுகளையும் சேர்த்து பதிவிடலாம்.

இதை தெரியப்படுத்தலாம் என்று நினைத்தேன். ஆனால், அது தேவை இல்லாமல் இரண்டாம் பக்கத்தில் இருக்கும் கதையை முதல் பக்கத்திற்கு கொண்டு வந்து விடும் என்று விட்டுவிட்டேன். மன்னிக்கவும்!

கதையின் ஆரம்பம் படிப்பவர்களை ஈர்க்கும் வண்ணம் எழுதப்படாததால், இன்றளவும் தவித்துக் கொண்டிருக்கும் என்னுடைய கதையான ஆட்டோ பயணத்தால் ஆட்டம் கண்ட குடும்பம் கதையின் நிலைமை இந்த கதைக்கும் வந்து விட கூடாது, என்று நான் நினைத்ததனாலே இந்த முடிவு!

[antibull007]

Your story is good nanba , pls do it in your own style

Unga style kadhaiya kondu ponga bro

naan ezhudha nenachadha oru variyayum maathi ezhudha maatten brothers. just storykkulla pora varaikkum update methods mattum maathalaamnu thaan irundhen. 

Irundhaalum, one more update pottutu, adhukkeththa response paathuttu decide pannalaamnu mudivu pannirukken. 

Update in 5 mins!!

[antibull007]

பாகம் - 8

மாமா மாமியின் பூனையில் முகத்தைப்  புதைத்து, அதன் வாசத்தை அனுபவித்து, தன்னுடைய மூக்கால் மாமியின் பூனையை வருடிக்கொடுத்தார். கூச்சத்தில் மாமி தன் இரு தொடைகளையும் இறுக்க, மாமா அலறி விட்டார்.

திருவேங்கடம்: ஆஆஆ.!!!

என்று அலறிக்கொண்டே தன் கைகளால் மாமியின் தொடையை திரும்ப திரும்ப தட்டினார்.

சுதாரித்த மாமி, தன் தொடைகளை அகட்ட,

திருவேங்கடம்: தொடைய அகட்டி வைடி! நேக்கு சுவாசம் முட்டுறது!

மங்களா: மன்னிச்சிக்கோங்கன்னா! நன்னா கூசிடுத்து!

திருவேங்கடம்: சரி!! நெருக்காதே!

என்று சொல்லிவிட்டு, மீண்டும் வேலையை தொடர்ந்தார். மாமியின் சர்க்கரைப் பாகு வழிந்து கொண்டிருக்கும் அதிரசத்தைப் பார்க்க பார்க்க மாமாவின் வாயில் எச்சில் ஊறியது. அதிரசத்தின் மீதுள்ள சர்க்கரைப்பாகு மொத்தத்தையும் தன் நாவால் நக்கி சுவைத்தார். 

முடித்துவிட்டு, தன் இரு கைகளையும் மாமியின் இரு தேன் கேக் துண்டுகளிலும் வைத்து, இரு துண்டுகளையும் பிரித்தார்.

உள்ளே மாமியின் ரோஜாப்பூ தேன் சுரந்து கொண்டிருந்தது. மாமா தன் நாவை மெல்ல நீட்டி, மாமியின் ரோஜாப் பூவின் மையத்தினை மெல்ல தொட்டார். மாமிக்கு அது மின்சாரம் பாய்ந்தது போல் இருந்தது. மாமி துடித்து விட்டாள்.

மாமா தன் நாவை சுழட்டி மாமியின் ரோஜாப்பூவில் இருந்து வழிந்த மொத்த தேனையும் சுவைத்து போதையானார். 

வெகு நேரமாக தனக்கு இன்பமளிக்கும் பொருட்டு மாமா படும் கஷ்டத்தை பார்த்த மாமி, மாமாக்கு சிறிது நேரம் ஓய்வளிக்க முடிவு செய்தாள். மாமி மாமாவைப் பார்த்து,

மங்களா: ஏன்னா!! எவ்ளோ நேரம் தான் நீங்களே சிரமபட்டுண்டு இருப்பேள்?!! உங்கள சந்தோஷப்படுத்த நேக்கும் ஒரு வாய்ப்பு குடுங்கோ!

என்று கேட்க,

மாமா கட்டிலிலே எழுந்து நின்றார். மாமி மண்டி போட்டு மாமாவின் வேட்டியை அவிழ்த்து எறிந்தாள். மாமாவின் ஜட்டியின் மீது தன் வலது கையை வைத்து தடவி, மாமாவின் சாமானை அழுத்திப் பிடித்தாள். 
மாமாவைப் பார்த்து,

மங்களா: ஏன்னா! அம்பி வெளிய வர்றத்துக்கு ரொம்ப துடிக்கிறான்னா!!

திருவேங்கடம்: அப்போ சீக்கிரம் அவன தொறந்து விடு டி!

மங்களா மாமாவின் ஜட்டியின் அருகே முகம் வைத்துக்கொண்டு, மாமாவின் ஜட்டியைக் கழட்ட, அது வரை ஜட்டியினுள் சிறைப்பட்டு எப்போது வெளிவருவோம் என்று துடித்துக்கொண்டிருந்த மாமாவின் சாமான், மாமி ஜட்டியை கழட்டிய மறுகணமே 'டிங்' என நீட்டியது. நீட்டிய மாமாவின் சாமான் மாமியின் வலது கண்ணில் அடித்தது. மாமி வலியில் "ஸ்ஸ்ஸ்...ஐயோ!!" என்று அலறிவிட்டாள்.

தன் வலது கையால் தன் கண்ணை நன்கு கசக்கி விட்டு, வலி சற்று குறைந்ததும் மாமாவின் சாமானுடன் பேசத் துவங்கினாள்!! மாமி தன் வலது கையால் நீட்டியிருந்த மாமாவின் சாமானை அறைந்து, 

மங்களா: ஏன்டா அபிஷ்டு! நான் நோக்கு உபகாரம் பண்ணா, நீ நேக்கு உபத்திரம் பண்றியாடா படவா?

என்று மாமாவின் சாமானைத் திட்ட,

திருவேங்கடம்: பாவம்டி! உன் மேல இருக்க ஆசைல அவசரப்பட்டுட்டான்! திட்டாத!! அம்பி கோச்சுட போறான்!?

மங்களா: நீங்க சத்த நேரம் சும்மா இருங்கோண்ணா! நீங்க இவனுக்கு நன்னா செல்லம் குடுத்து வச்சிட்டேள்! அதான் இப்டி நடந்துக்குறான்!

என்று சொல்ல, மாமா ஒன்றும் பேசாமல் நின்று கொண்டிருந்தார். சில நேரமாக ஒரு வேலையும் செய்யப்படாததால், நீட்டிக்கொண்டிருந்த மாமாவின் சாமான் சற்று மடங்க ஆரம்பித்து விட்டது. அதை பார்த்த மாமி மாமாவின் கிளியை தன் இடது கையால் தாங்கி புடித்து, வலது கையால் தடவிக்கொண்டே,

மங்களா: அச்சோ! கோச்சிண்டியாடா என்னாண்ட? நீ என்ன அடிக்கவே தான நான் உன்ன திட்டினேன்? இல்லனா நான் ஏன் உன்ன திட்ட போறேன்?

என்று கொஞ்ச, 

மாமாவின் கிளி பதில் ஒன்றும் கூறாமல், மேலும் கொஞ்சம் துவண்டு போக ஆரம்பிக்க,

மங்களா: படவா! நீ சொன்னா கேக்க மாட்ட! உன்ன எப்படி சமாதான படுத்தணும்னு நேக்கு தெரியும்டா!

என்று சொல்லி தன் நாக்கை நீட்டி, மாமாவின் கிளியின் அலகில் லேசாக தொட, மாமாவுக்கும் இப்போது  உடலில் மின்சாரம் பாய்வது போல இருந்தது. பாய்ந்த மின்சாரத்தில், மாமாவின் சாமான் மீண்டும் நீட்டியது. அதைப் பார்த்த மங்களா அவனைப் பார்த்து ஏளனமாக சிரித்துவிட்டு, தடவிக்கொண்டிருந்த தன் வலது கையால் மாமாவின் சாமானை அறைந்து,

மங்களா: நேக்கு தெரியாதாடா உன்ன பத்தி!! படவா!! நீ மாமாவ வேணும்னா ஏமாத்தலாம்! ஆனா என்ன ஏமாத்த முடியுமோன்னோ?

என்று மாமாவின் சாமானிற்கு சவால் விட்டாள்.

திருவேங்கடம்: மறுபடியும் ஏன்டி திட்டுற?

என்று மாமா மாமியை பார்த்து கேட்க,

மங்களா: இது எங்க ரெண்டு பேருக்கும் இடையிலான விஷயம். நாங்க எப்போ வேணும்னா அடிச்சிப்போம்; அடுத்த நிமிஷமே கூடிப்போம்! நீங்க இதுல தலையிடாதீங்கோ!

என்று கறாராக சொல்ல மாமா தன் வாயை மூடிக்கொண்டார்.

மாமி தன் இரு கைகளையும் மாமாவின் சாமானிற்கு அடியில் கொண்டு சென்று, மாமாவின் சாமானை ஏந்தி தன் கன்னத்தில் ஒத்திக்கொண்டாள். சில நேரம் அப்படியே கிடக்க,

திருவேங்கடம்: போதும்டி நீங்க கொஞ்சுனது! நாழி ஆர்றது! சீக்கிரம்!

என்று சொல்ல, மாமி மாமாவின் சாமானிலிருந்து தன் கன்னத்தை எடுத்தாள். 

தன் இரு கைகளாலும் மாமாவின் நாதஸ்வரத்தை கெட்டியாக பிடித்துக்கொண்டு, அதை மெல்லமாக தன் வாய்க்குள் நுழைத்தாள். நாதஸ்வரத்தை எப்படி வாசிக்க வேண்டும் என்று அறியாத மாமி, முன்னும் பின்னும் தன் தலையை ஆட்டிக் கொண்டிருந்தாள். அது மட்டுமல்லாமல் நாதஸ்வரத்தை ஊதினால் தான் இசை வரும் என்று அறியாத மாமி, உறிஞ்சிக்கொண்டிருந்தாள்.

ஆனால் மாமியை பேதை என்று இது வரை நினைத்துக்கொண்டிருந்த நாம் தான் அறிவிலிகள். மாமாவின் அந்த அதிசய நாதஸ்வரத்தை மாமி உறிஞ்ச உறிஞ்ச, நாதஸ்வரத்தில் இருந்து சத்தம் வராமல், மேலே மாமாவின் வாயிலிருந்து சத்தம் வந்தது.  

திருவேங்கடம்: ஸ்ஸ்ஸ்ஸ்...ஆஆஆ.............ஸ்ஸ்ஸ்ஸ்...ஆஆஆ...........நன்னா!!....அப்படி தான்டி!!

என்று மாமா தன் வாயால் இசை எழுப்பிக்கொண்டிருந்தார்.

மாமியின் நாதஸ்வர வாசிப்பின் சுகத்தில் மெய்மறந்த மாமா,

திருவேங்கடம்: ஸ்ஸ்ஸ்...ஆஆஆ....அத நன்னா கடிச்சு சாப்பிடுடி!

என்று பிதற்ற, மாமி அதை பொருட்படுத்தாமல் மாமாவின் நாதஸ்வரத்தை வாசித்துக் கொண்டிருந்தாள்.  

மாமாவின் வாயும் இசையோடு சேர்ந்து பிதற்றலையும் நிறுத்தாமல் தொடர்ந்தது.

ஒரு கட்டத்தில் மாமா பதற்றமாக மாமியை பார்த்து,

திருவேங்கடம்: போதுமடி! நிறுத்து! நிறுத்து! நிறுத்து.. வரப்போகுது..வரப்போகுது!!! 

என்று சொல்ல, மாமி மாமாவின் நாதஸ்வரத்தில் இருந்து தன் வாயை எடுத்தாள். மாமி மாமாவைப் பார்த்து, 

மங்களா: என்னன்னா! குலாப் ஜாமுன் நன்னா காஞ்சி போய் இருக்கு!? என்னாண்ட காட்டுங்கோ!! ஜீரா போட்டு தரேன்!

என்று சொல்லி, மாமாவின் இரு குலாப் ஜாமூன்களையும் தன் நாக்கால் ஜீரா போட்டுக்கொண்டிருந்தாள். சிறிது நேரம் கழித்து ஜீரா போட்ட மாமாவின் இரு குலாப் ஜாமூன்களின் சுவை எப்படி இருக்கிறதென்று பார்க்க, மாமி மாமாவின் இரு குலாப் ஜாமூன்களையும் ஒரு சேர தன் வாய்க்குள் விட்டு சுவைத்தாள். மாமி செய்யும் செயலால் திருப்தி ஆனா மாமா, மாமியின் தலையை தடவி விட்டுக்கொண்டிருந்தார். 

முடிந்ததும் மாமா மாமியை மீண்டும் படுக்க வைத்து, மாமா தன் வலது கையின் நடுவிரலை மாமியின் சொர்கவாசலுக்குள் விட்டு,  மாமியின் ரோஜாப்பூவின் இதழ்களை வருடினார். மாமா மாமியின் ரோஜா பூ இதழ்களை வருட கூச்சம் தாங்காமல் மாமி துடித்தாள். மாமா மெல்ல தன் விரலை மாமியின் சொர்கவாசலுக்குள் நுழைத்து, அமிர்தம் எடுக்க மாமியின் சொர்கவாசலை கடைந்துகொண்டிருந்தார். 

அவர் கடைய கடைய மாமி தன உதடுகளை இறுக்கமாக மூடி "ம்ம்ம்ம்ம்......ஆஆஆஆ.....ஸ்ஸ்ஸ்ஸ் ஸ்ஸ்.." என்று முனகியபடி, தன் இரு கைகளாலும் பின்னே இருந்த தலையணையை இறுக்கப் பற்றிக்கொண்டு, தன்  முதுகை வளைத்து நெளிந்து கொண்டிருந்தாள்.

மாமா வேகத்தைக் கூட்டினார். மாமியின் நெளிவும் முனகலும் அதிகமானது. 

மாமா கட்டைவிரலுடன் சேர்த்து ஆள்காட்டி விரலையும் உள்ளே சொருகினார். அதை எதிர் பார்க்காத மாமி,
"ஆஆஆ....." என்று அலற, மாமா அந்த இரு விரல்களுடன் சேர்த்து  மோதிரவிரலையும், சுண்டு விரலையும் மாமியின் சொர்க வாசலுக்குள் நுழைத்தார். தன் நான்கு விரல்களையும் மாமியின் சொர்க வாசலுக்குள் விட்டு, ரம்பத்தினால் மரம் அறுப்பது போல, மெல்ல உள்ளே வெளியே என்று தன் கையை ஆட்டினார். 

ஒரு கட்டத்தில் வேகத்தை கூட்ட, துணி நெய்யும் இயந்திரத்தை போல் வேகமாக குத்தினார். மாமி தன் தலையை தூக்கி ஆ என வாயை பிளந்த படி அவள் கண்களின் ஓரத்தில் நீர் வழிய "ஆஹ்...ஆஹ்ஹ...அஹ்ஹ்ஹ" என்று உரக்க கத்திக்கொண்டிருந்தாள். 

அது வரை மாமிக்கு கொடுத்த சுக வேதனை போதாதென்று, ஒரு பக்கம் தன் வலது கையால் மரம் அறுத்துக்கொண்டு, தன் இடது கையை கொண்டு மாமியின் முந்திரி பருப்பில், விளையாட ஆரம்பிக்க, மாமியால் சுக வேதனையை பொறுக்க முடியாமல், பின்னே தன் கைகளை தலையணையில் கட்டியபடி, இடது புறமாகவும் வலது புறமாகவும் மாற்றி மாற்றி மாமாவை நிறுத்த சொல்லல பேச்சும் வராமல் "ம்ம்மம்மம்" என்று முனகியபடி, வேகமாக நெளிந்து கொண்டிருந்தாள்.

திடீரென்று மாமி நெளிவதை நிறுத்தினாள். மாமாவும் மரம் அறுப்பதை நிறுத்திவிட்டு தன் கைகளை வெளியே எடுத்தார்.  அவர் கைகள் முழுவதும் அமிர்தமால் நனைந்திருந்தது. மாமியின் சொர்கவாசலிலிருந்து அமிர்தம் ஆறு போல வலிந்து அவர்களிடையே மெத்தை விரிப்பை நனைத்திருந்தது!!

மாமி ஹா......ஹா.......ஹா என்று தன் வாயால் பெருமூச்சு வாங்கியபடி தன் தலையை தலையணையின் மீது வைத்தாள்.

சிறிது நேரம் கழித்து மாமி எதிர்த்து உக்கார்ந்து, தன் சொர்கவாசலில் இருந்து கடலென ஊற்றிய அமிர்தம் மெத்தை விரிப்பை ஈரம் ஆக்கியதை பார்த்து,

மங்களா: இன்னைக்கும் ஈரம் ஆகிடுத்தா? நாளைக்கும் துவைக்கணுமா?!

என்று சலித்துக்கொண்டு, மாமாவைப் பார்த்து,

மங்களா: ஏன்னா!! கொஞ்சம் பொறுமையா பண்ணுங்கன்னு உங்களுக்கு எத்தன முற சொல்லுறது? தெனம் பெட்ஷீட்ட துவைக்க வேண்டியதா இருக்கு! துவைக்குற நேக்கு தான் தெரியும் அந்த கஷ்டம்!

திருவேங்கடம்: வாஷிங் மெஷின்ல தான்டி போட போற?

மங்களா: இதெல்லாம் நன்னா பேசுங்கோ! ஆனா ஏதாவது சொன்னா மட்டும் கேக்காதீங்கோ!

என்று மாமாவை திட்ட,

திருவேங்கடம்: ஐ அம் வெரி சாரிடி! ஆரம்பத்துல கவனமா தான் இருக்கேன்! போக போக ஏதேதோ பண்ணிடுறேன்! இவ்ளோ அழகா இருக்க பொம்மனாட்டி நேக்கு ஆத்துகாரியா வாய்க்குற பாக்கியம் கிடைச்சிருக்கு. உன்ன பாக்க பாக்க நேக்கு கண்ட்ரோல் பண்ண முடியலடி!

மாமி வெட்கம் கொண்டாள்! இருந்தும் காட்டிக்கொள்ளாமலே,

மங்களா: சரி விடுங்கோ! இன்னைக்கு மன்னிக்குறேன்! இனிமேல் இது மாதிரி செய்யாதீங்கோ!

திருவேங்கடம்: சரிடி! நான் மத்த வேலைய பாக்குறேன் என்று சொல்லி, தன் பூஜை சாமானை தேய்த்துக்கொண்டு சொல்ல,

மங்களா: எங்க போக அவசர படுறேள்? இவ்ளோ கஷ்டப்பட்டு என்ன போட்டு அவஸ்தபடுத்திட்டு, எல்லாம் வீணா கீழ போறதுக்கு தானா? வந்து மீதி இருக்குரதையாவது உபயோகப்படுத்துங்கோ! 

என்று மாமாவை கீழே தள்ளி மாமாவின் முகத்தின் மீது மாமி அமர்ந்தாள்.

மாமி தன்னுடைய அதிரசத்தை மாமாவின் வாயின் மீது வைத்தாள். மாமா அதை தன் நாவை நீட்டி  மொத்தமாக வழிந்திருக்கும் அமிர்தத்தையெல்லாம் நக்கினார். மீண்டும் மாமியின் ரோஜாப்பூவின் மையத்தில் நாவை வைத்து சுழட்ட, மாமியும் தன் இடுப்பை சுழட்டி மாமாவிற்கு வாட்டமாக வைத்திருந்தாள்.
சிறிது நேரம் கழித்து மாமி சுகம் தாங்காமல் மாமாவின் முகத்தின் மீது மொத்தமாக அமர்ந்து விட்டாள். மாமாவிற்கு மூச்சு முட்டி விட்டது. தன் இரு கைகளையும் கொண்டு மாமியின் புட்டத்தில் அறைந்து மாமியை எந்திரிக்க சொல்ல, மாமி எந்திரித்தாள். மாமா மூச்சிரைத்த படி தன் இரு கைகளையும் தன்னுடைய இதயத்தின் மீது வைத்து அமர்ந்திருந்தார். சிறிது நேரம் கழித்து, சுவாசம் சீரான பின்பு பேசினார்.

திருவேங்கடம்: ஆத்துக்காரர கொல்லுறது எவ்ளோ பெரிய பாவம் தெரியுமோடி நோக்கு?

மங்களா: நீங்க தெனமும் என்ன போட்டு கொல்லுரேளே!! அது மட்டும் பாவம் இல்லையா சொல்லுங்கோ!

திருவேங்கடம்: சரி விடு! நான் ஒன்னும் பேசல! 

மங்களா: அதான் உங்களுக்கு நல்லது! போய் வேலைய கண்டின்யூ பண்ணுங்கோ!   

என்று சொல்ல, மாமா வேலை பார்க்க, மாமியின் தொடையில் வழிந்தோடியிருக்கும் மாமியின் சொர்கவாசலில் இருந்து ஊற்றிய அமிர்தத்தை தன கையால் வழித்தெடுத்து தன்னுடைய சாமானை துலக்கிக்கொண்டிருந்தார். முடித்து விட்டு தன் சாமானை மாமியின் சொர்கவாசலக்கருகில் கொண்டு வந்து, மாமியின் சொர்க வாசலின் இரு கதவுகளின் மத்தியில் மேலும் கீழுமாக தேய்த்துக் கொண்டிருந்தார்.

சிறிது நேரம் கழித்து மாமா தன் மண்புழுவை மாமியின் மலைக்குகைக்குள் விட்டார்!!

************************************************************************************************************************
Guest users can share their thoughts anonymously here,

https://www.secretmessage.link/secret/67a6c607dc9f1/
************************************************************************************************************************

[antibull007]

பாகம் - 9

மாமியின் மலைக்குகைக்குள் மாமாவின் மண்புழு சென்று வருவதை மாமி பெரிதும் உணரவில்லை என்றாலும், 5 வருடங்களாக மாமி வழக்கமாக கொடுத்து வரும் "ஆஹ்...ஆஹ்...உம்ம்ம்..". என்ற ஒலிகளை எழுப்பிக்கொண்டு மாமாவிடம் குத்து வாங்கிக்கொண்டிருந்தாள். மாமாவும் மாமி நடிக்கிறாள் என்று தெரிந்தும், பழகி போனதால், அவரும் தன்னுடைய சிறிய உலக்கையை கொண்டு மாமியின் பெரிய உரலுக்குள் இடித்துக்கொண்டிருந்தார்.

தன் கண்களை மூடி மாமாவிடம் மாமாவிடம் இடிவாங்கிக்கொண்டிருந்த மாமிக்கு திடீரென்று மாமா கூறிய அந்த ஆபாச படம் நினைவுக்கு வந்தது. கண்களை மெல்ல திறந்து தலையை திருப்பி ஸ்ட்ரெப் ஆணை பார்க்க, அந்த செயற்கை சாமானின் அளவை பார்த்து மாமி அதன் மூலம் குத்து வாங்கினால் எப்படி இருக்கும் என்று கற்பனை செய்து கொண்டு, மாமாவின் உயிருள்ள மண்புழு இடிப்பதை, அந்த உயிரில்லாத மலைப்பாம்பு இடிப்பதை போல் கற்பனை செய்தாள்.

கற்பனை செய்ய செய்ய மாமியின் முனகலும் சத்தத்தில் அதிகரிக்க,

5 வருடங்களாக மாமி கொடுத்து வந்த கருணை முனகலை விட, இப்போது மாமி கொடுக்கும் முனகல் வித்தியாசமாகவும் உயிருள்ளதாகவும் இருப்பதை அறிந்த மாமா, காரணம் என்னவாக இருக்கும் என்று யோசித்துக்கொண்டே மாமியின் மலைக்குகையை தன் மண்புழுவால் இடித்துக்கொண்டிருந்தார். சிறிது நேரம் கழித்து தான் செய்த செயல்களால் மாமி மோக எல்லைக்கு போகவே, அவள் வழக்கத்துக்கு மாறாக இவ்வாறு உயிரோட்டத்துடன் முனகிக்கொண்டிருக்கிறாள் என்று தன்னை பற்றி பெருமையாக எண்ணிக்கொண்டார்.

செயற்கை சாமானால் குத்து வாங்குவதை பற்றி கற்பனை செய்து கொண்டிருந்த மாமிக்கு திடீரென்று, அந்த கற்பனை நிஜமானால் என்ன என்று ஒரு எண்ணம் வந்தது. முன்பு "உயிரில்லாத அந்த சாமானை விட உயிருள்ள உங்க சின்ன சாமான் போதும்" என்று வசனம் பேசி விட்டு இப்போது, மாமாவிடம் தன் கோரிக்கையை முறையிட்டால் மாமா தன்னிடம் கடிந்து கொள்வார் என்று நினைத்து பேசாமல், கற்பனை மட்டும் போதும் என முடிவெடுத்தது, "நமக்கு குடுத்து வச்சது மாமாவோட சின்ன சாமான் தான்." என்று நினைத்துக்கொண்டு மாமாவின் உயிருள்ள சிறிய சாமானிடம் குத்து வாங்கிக்கொண்டு கற்பனை உலகத்தில் செயற்கை சாமானிடம் குத்து வாங்கிக்கொண்டிருந்தாள்.

ஆனால் என்ன தான் தன் மனதை தேற்றினாலும், மாமியின் கண்கள் மீண்டும் மீண்டும் அந்த செயற்கை சாமானிடமே சென்றன. மாமி ஓரக்கண்ணால் செயற்கை சாமானை பார்த்து கொண்டே மாமாவிடம் இடி வாங்கிக்கொண்டிருந்தாள். மாமி ஓரக்கண்ணால் செயற்கை சாமானை பார்ப்பதை பார்த்த மாமா, "ஓஹோ! அப்டியா விஷயம்? நானும் சத்த நேரத்துல அவ முனகுறதுக்கு காரணம் நாம தான்னு நெனச்சீட்டோமே" என்று லேசாக தன்னை நொந்து கொண்டார். ஆனால் மாமியிடம் ஒன்றும் கேட்டுக்கொள்ளாமலே, அவளே கேட்கட்டும் என்று மாமியை இடித்துக்கொண்டிருந்தார்.

ஒரு கட்டத்தில் மாமி, மாமா தன்னை திட்டினாலும் பரவாயில்லை என்று முடிவெடுத்து மாமாவிடம் கேட்க வாயை திறந்தாள்.

மங்களா: ஏன்னா!

மாமி என்ன கேட்க போகின்றாள் என்று நன்கு அறிந்திருந்த மாமா ஒன்றும் காட்டிக்கொள்ளாமல் இடித்துக்கொண்டே மாமா பதிலளித்தார்.

திருவேங்கடம்: சொல்லுடி!

மங்களா: நான் ஒன்னு கேட்டா தப்பா எடுத்துக்க மாட்டேளே!?

திருவேங்கடம்: நான் ஏன்டி உன்ன தப்பா எடுத்துக்க போறேன்? எதுவா இருந்தாலும் கேளு!

மங்களா: அது....அது வந்து...ண்ண்ணா...

திருவேங்கடம்: சொல்லுடி! ஏன் தயங்குற?

மங்களா: அது....அந்த......ஸ்ட்ரேப் ஆன்.......

மாமா மனதிற்குள் சிரித்துக்கொண்டு,
 
திருவேங்கடம்: அத விடுடி! நீ சொன்னதுமே நேக்கு அத பாத்தா பத்திண்டு வர்றது! நாளைக்கே அத குப்ப  தொட்டில போட்டுடலாம்.

மங்களா: இல்லேண்ணா. அது...

திருவேங்கடம்: விடுடி! நான் ஏதோ தப்பு பண்ணிட்டேன். திரும்ப திரும்ப சொல்லிக் காட்டிண்டு இருக்க போறியா? நீ சொன்ன மாதிரி அந்த உயிரில்லாத சாமானால பண்ணா என்ன சுகம் வந்துட போர்றது? உயிருள்ள என் சாமோட மதிப்பு தெரியாம நடந்துக்கிட்டேன். மன்னிச்சிக்கோடி!

மாமாவை எப்படி சொல்லி சம்மதிக்க வைப்பது என்று திணறிக்கொண்டிருந்தாள் மங்களா.

மங்களா: நீங்க அத்தன தடவ கேட்டும் முடியாதுனு சொல்லி உங்கள திட்டிட்டேன்! அதனால நேக்கு மனசு கஷ்டமா இருக்கு. அதான்.....

மாமா மீண்டும் தன் மனதிற்குள் சிரித்த்துக்கொண்டு,
 
திருவேங்கடம்:  நீ வருத்தப்படாதேடி! சில சமயத்தத்துல நான் இந்த மாதிரி புத்தி இல்லாம பண்ணிடுறேன். நீ நேக்கு நல்ல புத்தி தான சொன்ன? நான் ஒன்னும் தப்பா எடுத்துக்கல!

என்று மீண்டும் மாமியின் மனம் என்ன எதிர் பார்க்கிறது என்று தெரிந்தும் வேண்டுமென்றே, ஒன்றும் தெரியாததைப் போல பேசினார்.

மாமி மீண்டும் முயற்சித்தாள்.

மங்களா: இல்லன்னா ஆத்துக்காரர் ஆஷய நிறைவேத்துறது ஆத்துக்காரியோட பொறுப்பு தான? அதான்னா!!

திருவேங்கடம்: நேக்கு ஆஷ போய்டுத்துடி! நீ ஒன்னும் கவலைப்படாத!

சற்றே கோபம் கொண்டாள் மாமி.
 
மங்களா: உங்களுக்கு ஆஷ போயிடுத்து. நேக்கு ஆஷ வந்துடுத்தே!

என்று சொல்ல, மாமா சிரித்துக்கொண்டே,

திருவேங்கடம்: அப்படி சொல்லுடி! உன் வாயால கேக்கணும்னு தான் வெயிட் பண்ணேன்!

மங்களா: அதான் சொல்லிட்டேனே! சீக்கிரம்!

என்று சொல்ல மாமா மாமியின் மலைக்குகையில் இருந்து தன் மண்புழுவை எடுத்து, நடந்து சென்று ஸ்ட்ரேப்பானை தன் கையில் கொண்டு வந்தார்.

தூரத்தில் இருந்து பார்க்கும்போது, மாமியின் ஆசையை தூண்டிய 10 அங்குல நீளம் அந்த செயற்கை சாமானின் அளவு, பக்கத்தில் வர வர மாமிக்கு ஆசையுடன் சேர்ந்து கொஞ்சம் பயத்தையும் தூண்டியது. ஆனாலும் தன்  வாழ்வின் முதல் முறையாக தன்னுடைய மலைக்குகையை சரியாக அடைக்க, மலைப்பாம்பு கிடைத்ததை எண்ணி பூரிப்படைந்திருந்தாள்.  

மாமா தானே செய்த அந்த ஸ்ட்ரேப்பானின் பெல்ட்டை இறுக்கமாக தன் இடுப்பில் கட்டிக்கொண்டார். மாமாவின் உயிருள்ள சிறிய சாமானின் மீது இருந்த அந்த உயிரில்லாத பெரிய சாமான் மாமாவின் சாமானை முழுவதும் மறைத்தது.

மாமி படுத்துக்கொண்டே, தன் கைகளால் அந்த செயற்கை சாமானை தடவிக்கொண்டிருந்தாள். நேரம் ஆக ஆக அந்த சாமானின் அளவு அவளுக்கு இருந்த பயத்தை அதிகப்படுத்தியது. பதற்றத்தில் பெருமூச்சு வாங்கிக்கொண்டிருந்தாள். மாமாவிடம் வேண்டாம் என்று சொல்லி விடலாமா என்று எண்ணினாள். ஆனால், மாமாவை வறுபுறுத்தி ஆசையை தூண்டிவிட்டு, வேண்டாம் என்று சொன்னால் மாமா தன் மீது கோபம் கொள்வார் என்று எண்ணி, ஒன்றும் பேசாமல் பதற்றத்தில் பெருமூச்சு வாங்கிக்கொண்டிருந்தாள்.

மாமா ஸ்ட்ரேப்பான் சரியாக கட்டப்பட்டுள்ளதா என்று மீண்டும் ஒரு முறை சரி செய்துகொண்டு,

திருவேங்கடம்:  ஆயிடுத்துடி! எப்படி இருக்கு? நன்னா இருக்கா?

என்று சிரித்த்துக்கொண்டே மாமியை கேட்க, மாமி பதற்றத்தில் பதில் ஒன்றும் பேசாமல், தன் தலையை மட்டும் ஆமாம் என்பது போல ஆட்டினாள்.

திருவேங்கடம்: சரி! நான் போய் ஆரம்பிக்கிறேன் 

என்று சொல்லி, படுத்திருக்கும் மாமியின் கால்களை சற்று அகற்றி, அந்த கால்களுக்கிடையில் மண்டி போட்டு அமர்ந்தார். சாமானை சொருகுவதற்கு வாட்டமாக இருக்க, மாமியின் இடுப்பை லேசாக தூக்கி மாமியின் முதுகின் கீழ் தலையணையை வைத்தார்.

தன் சாமானில் உள்ள மாமியின் பசையை வழித்தெடுத்து செயற்கை சாமானில் தடவினார். செயற்கை சாமானின் அளவு பெரிது என்பதால் மாமாவின் சாமானில் உள்ள பசையின் அளவு பத்தவில்லை. எனவே மாமா மாமியின் தேன்கூட்டிற்குள் கைவிட்டு, மேலும் கொஞ்சம் தேனை எடுத்து செயற்கை சாமானில் தேய்த்தார்.

லேசாக அந்த சாமானைக் கொண்டு மாமியின் பிளவில் மேலும் கீழும் தேய்த்தார். தனக்கு ஒரு உணர்வுமில்லை என்றாலும் மாமியின் உணர்ச்சியை பார்த்து மகிழ்ந்தார். சில நேரம் கழித்து, மாமா இன்னும் சாமானை மாமியின் குழிக்குள் திறக்காததால்,

மங்களா: என்னெண்ணா பண்ணின்றுக்கேள்? சீக்கிரம் விடுங்கோ!

திருவேங்கடம்: நானாடி விட மாட்டேன்னு சொல்லுறேன்? உள்ள போக மாட்டேன்றதே!

அதை கேட்ட மாமி மேலும் பதறினாள். இருந்தாலும் ஆசை யாரை விட்டது?
  
மங்களா:  நன்னா அழுத்தி விடுங்கோ!!

மாமாவும் தன் முழு வலுவையும் பயன்படுத்தி அந்த உயிரில்லாத மலைப்பாம்பை மாமியின் மலைக்குகைக்குள் தள்ள முயன்றார். வெகு நேரத்திற்கு பின்,

திடீரென்று மாமி பதறி அடித்து பாதி எழுந்து உட்கார்ந்தாள், தன் வாயை பிளந்தபடி,

'ஆஅஹ்ஹ்ஹஹ்ஹ்ஹ்ஹ'

என்று அலறினாள்.            

************************************************************************************************************************
Guest users can share their thoughts anonymously here,

https://www.secretmessage.link/secret/67a6c607dc9f1/
************************************************************************************************************************

[antibull007]

Next update in an hour!!

And possible change in title too!! Will remove this placeholder title and put the original title I thought!!

[antibull007]

சூப்பர் ப்ரோ அடுத்த அப்டேட் podunga

Idaila oru work vanthuduchu. 20-30 minsla adutha update varum!

[antibull007]

பாகம் - 10

வெகு நேரமாக முயன்றும் அந்த உயிரில்லாத மலைப்பாம்பு மாமியின் மலைக்குகைக்குள் செல்லாததால், மாமா நன்றாக மூச்சிழுத்து, தன்னுடைய முழு வலுவையும் பயன்படுத்தி உள்ளே இடிக்க, அந்த உயிரில்லாத மலைப்பாம்பு மாமியின் குகையின் வாசலை திறந்துகொண்டு, குகையின் இரு சுவர்களிலும் உராய்ந்த படி புயல்வேகத்தில் சென்று மாமியின் மலைக்குகையின் பின் சுவற்றில் ஓங்கி இடித்தது. இது வரை மாமாவின் அளவுகோலால் பாதி மட்டுமே அளக்கப்பட்ட  மாமியின் குகையின் பின் சுவர் முதன் முறையாக இடிக்கப்பட்டதில் வலி தாங்காமல் மாமி கண்களில் நீர் வழிய பாதியளவு எழுந்து உட்கார்ந்து, 

'ஆஅஹ்ஹ்ஹஹ்ஹ்ஹ்ஹ'

என்று அலறினாள். அந்த மலைப்பாம்பு முழுவதுமாக உள்ளே சென்று விட்டதோ என்று எண்ணி எட்டி பார்த்தாள். கிட்டத்தட்ட அந்த செயற்கை சாமானின் இரண்டு அங்குலம் வெளியில் இருந்ததை கண்டு மிரண்டாள்.

மாமியின் மிரட்சியையும் அலறலையும் பார்த்த மாமா, மாமிக்கு என்ன ஆயிற்றோ என்று பதறி விட்டார்.

திருவேங்கடம்: ஐயோ! என்னாச்சுடி நோக்கு? என்று கேட்க,

மாமி "ஹா......ஹா.......ஹா" என்று மூச்சு வாங்கிக்கொண்டே மாமாவை சிறிது நேரம் பொறுக்கும்படி கையை காட்டினாள். மாமாவும் தன் மனைவிக்கு என்ன ஆனதோ என்று பதற்றத்துடன் நின்றிருந்தார்.

சிறிது நேரம் கழித்து மாமி ஓரளவு சுவாசம் சீரான பிறகு பேசினாள்.

மங்களா: ஹப்பா!! முடியல!!

என்று லேசாக மூச்சிரைத்துக்கொண்டு  சொல்ல,

திருவேங்கடம்: என்னடி ஆச்சு மங்களா நோக்கு? நான் வெளிய எடுத்துடட்டுமா?

மங்களா: இருக்கட்டும்ணா! நீங்க வேகமா இடிக்கவே, உள்ள போய் இடிச்சிடுத்து. உயிர் போய் உயிர் வந்தது சத்த நேரத்துல!!

திருவேங்கடம்: அச்சோ!! வேண்டாம்டி நமக்கு இந்த விபரீத விளையாட்டு. இந்த கருமத்த தூக்கி போட்டுடுறேன் என்று சொல்லி மாமா அந்த பொம்மை மலைப்பாம்பை வெளியே இழுக்க,

மாமி "ஆஹ்ஹ்ஹ்ஹ்ஹ்ஹ்" என்று தன் தலையை பின்னால் சாய்த்துக்கொண்டு கண்களை மூடி  முனகினாள்.

மாமியின் மோக நிலையை பார்த்த மாமாவும் பரவசம் கொண்டு, வெளியே எடுத்துக்கொண்டிருந்த பொம்மை மலைப்பாம்பை மீண்டும் உள்ளே விட்டார்.

மாமி மீண்டும் "அம்ம்ம்ம்ம்ம்மா!!!! ஸ்ஸ்ஸ்ஸ்" என்று சத்தமாக முனக மாமா மேலும் வெறிகொண்டார்.

அடுத்து சற்று வேகமாக இடித்துப் பார்த்தார்.

மாமி "ஐய்யோஓஒ!!!" கத்தி பின்பு "ஹு....ஹூ!!" என்று மூச்சிரைத்த்துக்கொண்டு தன் இருகைகளையும் நீட்டினாள். மாமாவும் தன் இரு கைகளையும் நீட்டி மாமியின் கைகளை பற்றிக்கொண்டு, வேகத்தை கூட்டினார். அவர் குத்தும் வேகத்தில், மாமியின் பந்துகள் இரண்டும் அவள் மேலும் கீழும் அவள் மார்பை விட்டு பிரிந்து போகும் அளவுக்கு வரம்பின்றி குதித்தன. 

மாமியின் பந்துகள் குதிப்பதும், மாமியின் முனகலும், அலறலும், மோக நிலையும் மாமாவை மேலும் வெறியேற்றின. மாமா உள்ளே விடுவதும், வெளியே எடுப்பதும் தெரியாத அளவுக்கு தன்னால் முடிந்த வரை வேகமாக மாமியின் மலைக்குகையில் பின்சுவற்றை அந்த பொம்மை மலைப்பாம்பால் இடித்துக்கொண்டிருந்தார்.

சில நேரம் பிறகு அந்த பொம்மை பாம்பிற்கும் மாமியின் குகையின் வாசலுக்கும் இடையில் நீர் கசிய துவங்கியது.

மாமியும் மாமாவின் கைகளை விட்டு, தொப்பென்று கட்டிலில் விழுந்து பெருமூச்சு வாங்கிக்கொண்டிருந்தாள். அவள் முகத்தில் அப்படி ஒரு ஆனந்தம். 5 வருடங்களாக தன் கணவர் மூலமாக கிடைக்காத அந்த ஆனந்தம், தன் கணவர் மூலமாகவே இன்று கிடைத்தது. தன்னை மகிழ்வூட்டுவதற்காக தன் சாமானை மிஞ்சும் அளவுக்கு வேறொரு சாமானை மாமா கொண்டு வந்ததை எண்ணி தன் கணவர் மீது மேலும் காதல் கொண்டாள்.

மாமா மெல்ல தன் பொம்மை பாம்பை மாமியின் குகையிலிருந்து உருவினார். அவர் வெளியே எடுத்ததும், அத்தனை நேரமாக அடைபட்டிருந்த மாமியின் நீர் அனைத்தும், அவள் குகையிலிருந்து நீர் வீழ்ச்சி போல கீழே ஊற்றியது. 

உபயோகப்படுத்தியது பொம்மை சாமான் என்பதால், மாமா இன்னும் காம நிலையிருந்து மீளவில்லை.

திருவேங்கடம்: என்னடி படுத்துட்ட? 

மங்களா: போதும்ணா!! நேக்கு திருப்தி ஆகிடுத்து!

திருவேங்கடம்: நோக்கு திருப்தி ஆகிடுத்து. நேக்கு ஆகலையே!

மங்களா: நாளைக்கு பாத்துக்கலாம்ணா! 

என்று சொல்ல, மாமாவின் முகம் வாடியது. மாமாவின் முக வாட்டத்தை பார்த்த மாமி, தன்னை சொர்க்கலோகம் கூட்டிச்செல்ல மாமா செய்த தியாகத்தை எண்ணி, அதற்க்கு கைமாறாக மாமாவை திருப்தி படுத்த எண்ணினாள்.

மங்களா: ஏன்னா முகம் வாடி போயிடுத்து? நான் விளையாண்டேன் உங்களாண்ட!

என்று சொல்ல மாமாவின் முகம் மீண்டும் மலர்ந்தது.

மாமி தன் இரு கைகளையும் நீட்ட மாமா மாமியின் இரு கைகளையும் பற்றி மாமியை தூக்கினார். அவர் தூக்கியதில் மாமி பொத்தென்று அவர் மீது விழுந்தாள்.  மாமா அப்படியே படுத்துகிடக்க, மாமி அவரின் பொம்மை பாம்பை எடுத்து அவள் குகைக்குள் அழுத்தி திணித்தாள். மேலும் கீழும் குதித்தாள். மாமி குதிக்க மாமியின் பந்துகளும் ஆவலுடன் சேர்ந்து மேலும் கீழும் குதிக்க, மேலே அவளுடைய கழுத்திலும், கீழே அவளுடைய மார்பிலும் வேகமாய் இடித்தன. மாமி அவை இடிப்பதன் வலியை பொருட்படுத்தாமல், குதித்துக்கொண்டிருந்தாள். ஆனால் தன் மனைவியின் மீது அக்கறை கொண்ட மாமாவால் அதை பொறுத்துக்கொள்ள முடியவில்லை.           

அவர் தன் கைகளை நீட்டி மாமியின் பந்துகள் குதிப்பதை தடுக்க முயன்றார். ஆனால் மாமியோ கட்டுப்பாடின்றி குதித்துக்கொண்டிருந்தததால், அவரால் தடுக்க முடியவில்லை. எனவே அவர் மாமியின் பந்துகளை நன்கு அழுத்தி பிடித்தார். 

கீழே அந்த பொம்மை பாம்பு கொடுக்கும் வலியோடு சேர்த்து, மேலே தன் வலியை குறைக்கிறேன் என்று மாமா செய்த செயலும் சேர்ந்து மாமியை "ஆஆஆஆ.....ஸ்ஸ்ஸ்ஸ்....அய்யோஓ...அம்மா" என்று துடிக்க வைத்தன. கைகள் லேசாக வலித்ததால் மாமா லேசாக எழுந்து அமர்ந்து தன் வாயை கொண்டு மாமியின் பந்துகள் குதித்து அவளை காயப்படுத்துவதை தடுக்க முயன்றார். மாமா ஒரு கையால் மாமியின் ஒரு பந்தை பிடித்துக்கொண்டு மற்றோரு பந்தை தன் வாயால் சப்பிக்கொண்டே அவை குதிப்பதை தடுத்துக்கொண்டிருந்தார். மாமியோ தலை பின்னே சாய, மேலே பார்த்து கண்கள் சொக்க, "ம்ம்ம்ம்ம்" என்று தன் வாயை மூடி முனகியபடி குதித்துக்கொண்டிருந்தாள்.

திடீரென்று அவளுக்கு அந்த மீண்டும் ஞாபகம் ஆபாசப்படம் ஞாபகம் வந்தது. அதில் வந்ததை போல் தன் ஆசன வாயில் மாமாவின் சாமான் இருந்தால் எப்படி இருக்கும் என்று கற்பனை செய்து கொண்டு குதித்துக்கொண்டிருந்தாள். அந்த கற்பனையே அவளை சொர்க்கலோகம் கொண்டு சென்றது. அப்போது மாமாவை கடிந்து கொண்டு இப்போது எப்படி கேட்பது என்று மீண்டும் யோசித்து திட்டம் தீட்டிக்கொண்டிருந்தாள். சிறிது நேரம் கழித்து தைரியத்தை வரவழைத்துக்கொண்டு மாமாவிடம் பேச தயாரானாள்.

மங்களா: ஏன்னா!!

மாமியின் பால் குடத்தில் பால்குடித்துக்கொண்டிருந்த மாமா தன் வாயை அதிலிருந்து எடுத்து,

திருவேங்கடம்: சொல்லுடி!

மங்களா: அது வந்துண்ணா....   

என்று இழுக்க, மாமியின் மனதை அறிந்த மாமா பூரிப்படைந்தார். இம்முறை மாமியிடம் விளையாடாமல் நேரடியாக விஷயத்திற்கு வந்தார்.

திருவேங்கடம்: நோக்கு அந்த ஆபாச படத்துல வந்த மாதிரி பண்ணனும். அதானேடி?

மாமா அப்படி கேட்டதை எண்ணி மாமி மிகவும் மகிழ்ந்தாள். அவரை கட்டி அணைத்து, அவருடைய கன்னத்தில் முத்தமிட்டு,

மங்களா: ஏன் ஆத்துகாரர்னா, ஆத்துக்காரர் தான்!

என்று அவரை பெருமையாக பேசினாள்.

ஆபாசப்படத்தில் வந்த செயலை  முனைப்புடன் மாமி மாமாவின் மீது இருந்து எழுந்து மீண்டும் படுத்தாள். மாமா எழுந்து மண்டியிட்டு, மீண்டும் மாமியின் முதுகு பின்னால் தலையணையை வைத்து அவளுடைய இடுப்பு வாட்டமாக இருக்கும்படி செய்து, மாமியின் இரு கால்களையும் தன் தோளில் போட்டுகொண்டு, மெல்ல அந்த பொம்மை பாம்பை மாமியின் முன் வாசலில் நுழைத்தார். அப்படியே மாமியின் இடுப்பை லேசாக மேலே தூக்கி தன் உயிருள்ள மண்புழுவை, பின் வாசலில் நுழைத்தார். பின் வாசல் மிகவும் குறுகியது என்பதால் மாமாவின் மண்புழு அங்கு மலைப்பாம்பாக தான் தெரிந்தது.

அவர் பின் வாசலில் தன் பாம்பை சொருக மாமி வலி தாங்க முடியாமல் தன் உதட்டை இறுக்கமாக மூடிக்கொண்டு, தன் இரு கைகளையும் பின்னால் கட்டியின் பிடியில் இறுக்க பிடித்துக்கொண்டு, தன் தலையை இருபுறமும் ஆட்டினாள். ஒரு கட்டத்தில் வலி தாங்க முடியாமல்,

மங்களா: வேண்டாம்ணா! வேண்டாம்ணா!! எடுத்துடுங்கோ நேக்கு வலி தாங்க முடியல!!

என்று சொல்ல,

திருவேங்கடம்: உள்ள போயிடுத்துடி! சத்த நேரத்துல வலி போய்டும் 

என்று சொல்லிக்கொண்டு,

லேசாக தன் இடுப்பை ஆட்டினார். மாமிக்கு முன் வாசலில் வலியுடன் சேர்ந்து சுகமும் கிடைத்தது. ஆனால் பின் வாசலில் வலி மட்டும் கிடைத்தது. அவள் கண்கள் கலங்கியபடி முனகிக்கொண்டிருந்தாள்.

சிறிது நேரம் கழித்து பின்வாசலிலும் வலி குறைந்து, முன்வாசலில் பொம்மை மலைப்பாம்பால் கிடைக்கும் சுகத்தை விட, பின்வாசலில் உயிருள்ள மாமாவின் பாம்பால் கிடைக்கும் சுகம் அதிகமானது. மாமியோ முனகுவதை நிறுத்தி விட்டு மெய் மறந்து அவள் கண்கள் துடிக்க, சொர்கலோகத்தின் மேல்படியில் சென்று அமர்ந்தாள். மாமா கொடுக்கும் சுகம் மாமியை உடலைத் தாண்டி அவள் ஆத்மாவையும் தொட்டது. மாமியின் அந்த நிலை பார்த்து பயம் கொண்ட மாமா அவள் பெயரை அழைத்தார். மங்களாவிடமிருந்து பதில் வரவில்லை. மாமா கவலை கொண்டு இரு பாம்புகளையும் மாமியின் இரு வாசல்களிலும் இருந்து வெளியே எடுத்தார். மாமியின் கன்னத்தை தட்டி,

திருவேங்கடம்: இங்க பாருடி! என்னடி ஆச்சு நோக்கு!

என்று பதற்றத்துடன் சொல்ல, மாமி சுயநினைவுக்கு வந்தாள். தன் தலையை இருபுறமும் ஆட்டி, கொஞ்சம் தெளிந்து கொண்டாள். ஒன்றும் தெரியாதவள் போல்,

மங்களா: என்னண்ணா ஆச்சு? ஏன் நிறுத்திட்டிங்கோ!

என்று கேட்க, 

திருவேங்கடம்: என்ன ஆச்சா? உன் நெலமைய பாத்து பயந்து போய்ட்டேன்டி! கூப்பிட கூப்பிட ப்ரம்ம புடிச்ச மாதிரி இருக்கியே?

மங்களா: அச்சோ!! அந்த பொம்மனாட்டி எப்படி தங்குனான்னு நேக்கு இப்போ தான்னா புரியுது. என்ன எங்கயோ கொண்டு போயிடுத்து!

திருவேங்கடம்: அடி போடி! நான் பயந்தே போய்ட்டேன்!

என்று சொல்லி, 

திருவேங்கடம்: சரி முடிச்சிக்குவோம்!

என்று மாமா சொல்ல, மங்களாக்கு மீண்டும் ஒரு விபரீத யோசனை தோன்றியது.

மங்களா: ஏன்னா! நீங்க ஏன் அந்த சாமான என் ஆசன வாயில விட்டு உங்க சாமானை முன்னால விட கூடாது 

என்று  கேட்க,

மாமா நிலைகுலைந்து போனார்.

திருவேங்கடம்: ஆசன வாயில இத்தன பெரிய சாமனலாம் விட்டா, என்னடி ஆகுறது? ஏன்டி நோக்கு இப்படி தோணுறது?

என்று மாமியை லேசாக திட்ட,

மங்களா: ஒரே ஒரு தடவ ட்ரை பண்ணி பாப்போம்ணா. வலிச்சா சொல்றேன். எடுத்துடுங்கோ!

என்று சொல்லி, மாமாவை தயக்கமாக சம்மதிக்க வைத்தாள்.

மாமா மாமியை குப்புற படுக்க வைத்து அவள், அவள் இடுப்பை மட்டும் தூக்கி, அவளுடைய புட்டம் தனக்கு வாட்டமாக இருக்கும்படி வைத்து, மண்டி போட்டு, மெல்ல அந்த பொம்மை பாம்பை மாமியின் ஆசன வாயில் நுழைக்க முயன்றார். முயன்று கொண்டே மாமியை பார்த்து,

திருவேங்கடம்: இன்னும் ஒரு தடவ யோசிச்சுக்கூடி!   

என்று சொல்ல,

மங்களா: பண்ணுங்கோண்ணா பாத்துக்கலாம்!

என்று தைரியமாக பதிலளிக்க,

மாமா அந்த பொம்மை மலை பாம்பை மாமியின் பின்வாசலில் கஷ்டப்பட்டு திணித்தார். 

மாமி வலியில் அலற, மாமா அதை வெளியில் எடுக்க அவள் தன் கைகளை பின்னால் நீட்டி, அந்த பொம்மை பாம்பை அழுத்தி உள்ளே செலுத்தினாள். அதன் பின் மாமா தன் உயிருள்ள மண்புழுவை மாமியின் முன்வாசலில் செலுத்திவிட்டு, மாமா நெல்குத்த துவங்கினார். மாமாவின் உயிருள்ள மண்புழு எளிதாக அவள் முன்வாசலில் சென்று வந்தது. ஆனால் அந்த பொம்மை  மலைப்பாம்போ செல்வதற்கு மிகவும் சிரமப்பட்டது. மாமா எடுத்து விடுவாரோ என்ற பயத்தில் மாமியின் தன் கையை பின்னால் பொம்மை பாம்பின் மீது வைத்துக்கொண்டே, கண்கலங்க குத்து வாங்கிக்கொண்டிருந்தாள்.   

சிறிது நேரம் கழித்து பொம்மை மலைப்பாம்பும் சற்று சுலபமாக சென்று வந்தது. மாமா வேகத்தை கூட்டினார்.  மாமி பொம்மை மலைப்பாம்பில் இருந்து கைகளை எடுத்து மெத்தையின் மீது ஊன்றி கொண்டிருந்தாள். மாமா சற்று வளைந்து மாமியின் காம்புகளை திருகிக்கொண்டே வேக வேகமாக குத்திக்கொண்டிருந்தார். ஒரு கட்டத்தில் முன்வாசலில் இருந்த மாமாவின் மண்புழுவிற்கு வாந்தி வருவதை போல் இருக்க, மாமா இரண்டு சாமான்களையும் மாமியின் இரு வாயில்களில் இருந்து வெளியே எடுத்தார்.

ஸ்ட்ரேப்பானை கழட்டி தூக்கி போட்டு, மாமியை மண்டியிட வைத்து எழுந்து நின்று, தன் சாமானை மாமியின் இரு மலைகளுக்கு இடையில் விட்டு தேய்த்துக்கொண்டிருந்தார். மாமியின் தன் இரு கைகளாலும் தன் இரு பந்துகளையும் மாமாவின் சாமானை அழுத்தும் படி செய்தாள். மாமா தேய்க்கும் வேகத்தை கூட்டினார். சிறிது நேரம் கழித்து மாமாவின் நாகம் வெள்ளை நிற விஷத்தை கக்கியது. அந்த வெள்ளை நிற விஷம் மாமியின் இரு மலைகளின் மீதும் வழிந்து அவற்றை பனிமலைகள் போன்று தோன்ற வைத்தது. முடித்து விட்டு மாமா தொப்பென்று உட்கார்ந்து மூச்சிரைத்தார். மாமியும் மறுபுறம் மூச்சிரைத்துக்கொண்டிருந்தாள்.

ஒரு 10 நிமிடம் கழித்து, மாமாவும் மாமியும் கட்டி அணைத்து ஒருவரை ஒருவர் பார்த்தபடி படுத்திருந்தனர். 

திருவேங்கடம்: ஏன்டி!! எப்படிடி இருந்தது?

மங்களா: நன்னா இருந்ததுண்ணா!! 

திருவேங்கடம்: தெனம் இதே மாதிரி பண்ணலாமா?

மங்களா: ஆஷய பாரு! நேக்கு இதுக்கே உள்ள எல்லாம் ஆடி போயிடுத்து. என்னால நடக்க முடியுமான்னே தெரியல! ஏதோ ஆஷாபாட்டேள்னு ஒத்துகிட்டேன். இனி இதோட இதெல்லாம் மறந்துடனும். இன்னைக்கே இந்த கருமத்த குப்ப தொட்டில போட்டுட்டு வாங்கோ!

என்று சொல்ல, மாமாவும் சிரித்துக்கொண்டே சரி என்று சொல்லி,

திருவேங்கடம்: சரி! அதெல்லாம் போட்டுடலாம். வா! இன்னொரு முறை வழக்கமா பண்ணுற மாதிரி பண்ணுவோம்!

என்று சொல்ல, 

மங்களா: இத்தன நேரம் பண்ணது பத்தாதா உங்களுக்கு? இதுக்கப்புறமுமா?

என்று பதிலளிக்க,

திருவேங்கடம்: 10 மினிட்ஸ்ல முடிச்சிடுவோம்!

என்று சொல்லி மங்களாவை சம்மதிக்க வைத்து, பஜனையை முடிக்க ஏற்பாடு செய்தார்.

பேப்பர் போடும் பையன் சைக்கிளில் பெல் அடிக்க, மாமாவோ தன் பெல்லால் மாமியின் முன்வாசலை இடிக்க, 
 
பால் போடுபவன் தன் வண்டியில் ஹார்ன் அடிக்க, மாமாவோ மாமியின் ஹாரனில் பால் குடிக்க,  

எதிர்வீட்டில் நவநீதன் ஃபில்டர் காபியை ஆத்தியபடி பேப்பரை புரட்ட, மாமாவோ மாமியை புரட்ட,

பலராமன் அங்கு ஜன்னல் கதவுகளை திறக்க, மாமாவோ மாமியின் கதவுகளை அடைக்க

மார்கழி மாத சிவராத்திரி சிறப்பு பஜனை இனிதே முடிந்தது.

பொழுதும் விடிந்தது.

மங்களாவால் எழுந்து நிற்கவே முடியவில்லை. எனவே மாமா சென்று ஒன்றும் தெரியாதவரை போல் பேப்பரையும் பால் பாக்கெட்டையும் எடுத்துக்கொண்டு வரும்போது, அக்ராஹாரத்தில் நடக்கும் அனைத்து விஷயங்களையும் அறிந்து வைத்திருக்கும் வாயாடி ருக்மணியிடம் மாட்ட, ருக்மணி மாமாவை கிண்டல் செய்ய, "போமா! நோக்கு எப்போவுமே இதே பேச்சு தான்" என்று ஒன்றும் அறியாதவரை போல் அவளிடம் சொல்லிவிட்டு, அசட்டு சிரிப்பு சிரித்துக்கொண்டே உள்ளே வந்து கதவை தாழிட்டார். 

************************************************************************************************************************
Guest users can share their thoughts anonymously here,

https://www.secretmessage.link/secret/67a6c607dc9f1/
************************************************************************************************************************

[antibull007]

மாமிக்கும் மாமாக்கும் நடந்த பஜனைய 5 பாகங்கள் எழுதிருக்கேன். அப்டியே copy&paste பண்ணி microsoft wordla போட்டா 35 pages வருது. More than 5500 words.

5500 words describing a sexual act without including any expliicit words like பூலு, சுன்னி, புண்டை, கூதி, ஒலு/ஓக்குறது. 

Tried my best to make it as interesting, humorous, hot and weird.

But, husband and wifekku idaila nadakkudhunra ore kaaranathukaaga indha kadhaiya ellaarum kai kazhuvittaanga. Idhaye Mangalaakkum, Rukmaniyoda husbandkum nadakkura maadhiri vachirundha, aaha ohonu sollirundhalum sollirukkalaam.

As a writer its very frustrating but Im helpless.

husband and wifeku idaila nadakkura sex perusa mathavangalukku pidikkaadhunu theriyum. But apdi enna dhaan ezhudhi iruppaannu open panni paakka kooda yaarum thayaara illa.

Husband and wifeku idaila nadakkura sex perusaa mathavangalukku pudikkaadhunu therinjum yen apdi adam pudichu ezhudhunennu neenga kekkalam. Because,

Mangalaa wont sleep with any other guy except her husband thiruvengadam in this story!!

தமிழிலும் சொல்கிறேன்.

மங்களா தன் கணவன் திருவேங்கடத்தை தவிர வேறொரு ஆண்மகனுடன் கலவி கொள்ள மாட்டாள்.