[antibull007]

பாகம் - 20

ஹேமா வண்டியை விட்டு இறங்க முயற்சிக்க, 

சதிஷ்: இறங்காத இரு!

என்று சொல்லிவிட்டு, பைக்கை நகர்த்த, ஹேமா குழப்பம் கொண்டாள்.  

ஹேமா:  எங்கடா போற ? நான் தான் இந்த ஹோட்டல் ஓகே சொல்லிட்டேன்ல? 

சதிஷ்: இங்க தான் வரப்போறோம்! பைக் மட்டும் பக்கத்துல எங்கயாவது பார்க் பண்ணிட்டு வருவோம்!

ஹேமா: ஏன்டா?

சதிஷ்: சொல்றேன் இரு!

என்று சொல்லிவிட்டு, பைக்கை நிறுத்த இடம் தேடிய படி பொறுமையாக ஒட்டிக்கொண்டிருந்தான். பக்கத்தில் நிறைய மரங்கள் இருக்கும் ஒரு சந்து தென்படவே, அதனுள் தன் பைக்கை திருப்பினான். அங்கே சில கார்களும், பைக்குகளும் நிறுத்தி வைக்கப்பட்டிருந்தன. அங்கே ஒரு காரின் பக்கத்தில், வீட்டின் சுவற்றை ஒட்டியபடி மறைமுகமாக ஒரு, மரத்தடியின் கீழ் பைக்கை நிறுத்தினான்.

சதிஷ்: சரி இறங்கு!

ஹேமா பைக்கை விட்டு இறங்கினாள். சதீஷும் பைக்கை ஸ்டாண்ட் போட்டு விட்டு இறங்கி, இருவரும் ஹோட்டலை நோக்கி நடக்க ஆரம்பித்தனர்.  

ஹேமா: எதுக்குடா இங்க கொண்டு வந்து நிறுத்தின?

சதிஷ்: காரணமா தான் 

ஹேமா: அதான் என்ன காரணம்?

சதிஷ்: யாராவது பைக் ஹோட்டல் பார்க்கிங்கில நிக்குறத பாத்துட்டா, என்னனு சொல்லி எக்ஸ்ப்ளெய்ன் பண்ணுறது? இங்க நின்னுட்டிருந்தா, ஃபிரெண்ட் வீட்டுக்கு வந்திருந்தேன்னு சொல்லி சமாளிச்சிக்கலாம்.

ஹேமா: இவ்ளோ தூரம் தள்ளி வந்து யார்க்கு உன்ன தெரிய போகுது?

சதிஷ்: வேற யாரு? என் அப்பா தான்!

ஹேமா: அவரு ஏன் இங்க வராரு?

சதிஷ்: சொல்லிருக்கேன்ல அவரு மார்கெட்டிங்க்ல இருக்காருன்னு. அதனால அவரு அப்போப்போ ரௌண்ட்ஸ்ல இருப்பாரு.

ஹேமா: இருக்கட்டும். அப்டி பாத்தா கூட, பைக் ரோட்டுல நிக்குறது தான் டேஞ்சர். ஹொட்டலுக்குள்ள நின்னா சேஃப் தான?

சதிஷ்: என் அப்பா அவரு வேலைய பத்தி என் கிட்ட நெறய பேசிருக்காரு. எல்லா வேலையையும் நேராவே பண்ணிட முடியாதாம். சில வேல ஆகணும்னா, சில பேர கவனிக்க வேண்டி இருக்குமாம். அதாவது ஒரு எக்ஸ்சாம்பில்க்கு சொல்லனும்னா, அவரு கம்பெனி ஏதாவது புதுசா ப்ராடக்ட் லான்ச் பண்ணா, அதுக்காக நெறய கேம்பெய்ன் பண்ணுவாங்க. லைக் ஆட்ஸ், ஈவென்ட் ஸ்பான்சர் பண்றது, சோசியல் மீடியா மார்க்கெட்டிங் அது இதுனு.

ஹேமா: ஹ்ம்ம் 

சதிஷ்: ஆனா சில சமயம் அது மட்டும் பத்தாது. சில சமயம் காம்பிட்டிடரும் ஒரே டைம்ல அவங்க ப்ராடக்ட் லான்ச் பண்றாங்கனு வச்சிக்கோ, அப்போ இவங்க பண்ற கேம்பெயினிங்க்லாம் பாதி வேஸ்ட் ஆகும். அதனால என்ன பண்ணுவாங்கனா, ஆப்போனேன்ட் கம்பெனிய பத்தி தப்பா ஏதாவது நியூஸ் பரப்பி விடுறது, அந்த கம்பெனி எம்ப்லாயீச வச்சு முடிஞ்ச அளவுக்கு அவங்க ப்ராடக்ட்ல டிஃபெக்ட் ஏதாச்சு உண்டாக்குறது, இவங்க ப்ராடக்ட்ட பத்தி நல்லா பேசி, ஆப்போனேன்ட் ப்ராடக்ட்டா பத்தி தப்பா பேசணும்னு பெரிய இன்ஃப்பிலுயென்சர்ஸ் கிட்ட டீல் பேசுறது, மாதிரி விஷயம்லாம் பண்ண வேண்டி இருக்கும்.

ஹேமா: சரி!

சதிஷ்: அதெல்லாம் நல்ல கான்ஃபிடென்ஷியலா நடக்கும். பிரைவசி அதிகமா இருக்க பெரிய ஹோட்டல்ஸ்ல தான் நடக்கும். இந்த ஹோட்டல பாத்தா, கண்டிப்பா அந்த மாதிரி டீலிங்ஸ்லாம் நடக்குற ஹோட்டல் மாதிரி தான் இருக்கு. அதான் கொஞ்சம் உஷார் ஆகிட்டேன்.

ஹேமா: யார் கண்டா? உள்ள உன் அப்பா யார் கிட்டயாவது டீல் பேசிட்டு இருந்தாலும் இருக்கலாம்.

சதிஷ் பதறி அடித்து,
 
சதிஷ்: ஏன்டி வாய வைக்கிற? நாம வேற ஹோட்டல் பாத்துக்கலாம்.

ஹேமா: சும்மா சொன்னேன்டா. யோசிச்சு பாரேன்.  ஊருல இந்த மாதிரி பல பெரிய ஹோட்டல் இருக்கப்போ,  அவரு ஏன் சரியா இந்த ஹோட்டலுக்கு, நாம போற நேரத்துக்கு வரணும்?

சதிஷ்: அதுவும் சரி தான்! அவரு ஏன் சரியா இந்த ஹோட்டலுக்கு அதுவும் நம்ம போற நேரத்துக்கு வரணும்? இருந்தாலும் ஒரு சேஃப்டிக்கு தான்.

பேசிக்கொண்டே அவர்கள் 11:45 மணி அளவில் ஹோட்டலுக்குள் நுழைய, சுகுமாரனின் கார் அந்த ஹோட்டல் இருக்கும் ரோட்டினுள் நுழைந்தது.

ஹேமா அங்கு இருந்த சோஃபாவில் பேப்பரை படிக்கும் சாக்கில், அந்த பேப்பரை கொண்டு தன் முகத்தை மூடிய படி அமர்ந்திருக்க, சதிஷ் சென்று, தேவையான ஃபார்மாலிட்டீஸ் அனைத்தையும் முடித்து விட்டு, 11:55 மணி அளவில் அறையின் சாவியை வாங்கிக்கொண்டு வந்தான்.

ஹேமா: ரூம் நம்பர் என்னடா?

சதிஷ்: 306!

ஹேமா: நல்லாருக்கு ரூம் நம்பர்.

சதிஷ்: சரி வா போவோம்!

என்று சொல்லிவிட்டு இருவரும் லிஃப்ட்டின் முன்னே லிஃப்ட்டின் வருகைக்காக காத்திருக்க, சுகுமாரனின் கார் ஹோட்டல் வாசலில் வந்து நின்றது. கீதா இறங்க, சுகுமாரன் வேலேவிடம் காரை ஒப்படைத்து விட்டு, சுகுமாரனும் கீதாவும் ஹோட்டலின் வாசல் கதவை நோக்கி நடந்து வந்தனர்.

லிஃப்ட் திறந்து ஹேமாவும் சதீஷும் உள்ளே சென்று நிற்க, சுகுமாரனும் கீதாவும் ஹோட்டலின் வாசலின் முன்னே இருக்கும் முதல் படியில் காலெடுத்து வைத்தனர். அவர்கள் இருவரும் படியில் ஏறி வந்து கதவு திறக்க, லிஃப்ட்டின் கதவு மூடியது. சுகுமாரன் அங்கு ரெகுலர் வாடிக்கையாளர் என்பதால், ரிசப்ஷனில் உள்ள அனைவரையும் தெரிந்து வைத்திருந்தார். கீதா சென்று சோஃபாவில் அமர, சுகுமாரன் சென்று ரூம் புக் செய்ய சென்றார்.

மறுபுறம், சதீஷும் ஹேமாவும் மூன்றாவது மாடியில் லிஃப்டில் இருந்து வெளியே வந்து தங்களுடைய அறையை நோக்கி சென்றனர். அறையை அடைந்தவுடன், சதிஷ் சாவியைக் கொண்டு அறையின் கதவைத் திறந்து அறைக்குள் செல்லும் நேரத்தில்,

"சார், ப்ளீஸ் வெயிட்!!!" என்ற சத்தம் கேட்க ஹேமாவும் சதீஷும் திரும்பிப் பார்த்தனர். ஹோட்டல் பணியாளர் ஒருவர் படி அருகே மூச்சிரைக்க நின்றுகொண்டிருந்தார். சதிஷ் கதவைத் திறப்பதை நிறுத்தியவுடன் அந்த நபர் அவர்கள் இருவரிடம் வந்தார்.  

சதிஷ்: யா?? 

பணியாளர்: சார், வி ரிக்ரெட் டு இன்ஃபோர்ம் தட் தேர் ஹேஸ் பீன் அ மிஸ்டேக் ஃபிரம் அவர் சைட். 

சதிஷ்: வாட் ஹேப்பண்ட்?  

பணியாளர்: வி மிஸ்டேக்கன்லி கேவ் யு தி ராங் கீஸ். திஸ் ரூம் வாஸ் அல்ரெடி புக்ட் பை அனதர் கிளைண்ட். சோ வி ரெக்வஸ்ட் யு டு ப்ளீஸ் ஹேன்ட் ஓவர் தி கீஸ், அண்ட் அக்ஸப்ட் தி அதர் ரூம்.

ஹேமா அவரிடம் வாதிட போக, சதிஷ் அவளை நிறுத்தி,
  
சதிஷ்: ஆல்ரைட். 

என்று தயக்கமாக சம்மதித்து, கதவை மீண்டும் தாழிட்டு, அந்த சாவியை வந்திருப்பவரிடம் கொடுத்தான். வந்திருப்பவர், வேறொரு அறையின் சாவியை சதீஷிடம் கொடுத்தார்.

ஹேமா: எந்த ரூம்?

சதிஷ்: அவளிடம் சாவியை உள்ள அறை எண்ணைக் காட்ட,

ஹேமா: 307! பக்கத்து ரூம் தான். பிரச்சன இல்ல.

சதிஷ் வந்திருப்பவரை பார்த்து,

சதிஷ்: ஓகே பிரதர்! வி வில் டேக் கேர்.

என்று சொல்ல,

பணியாளர்: சார், வி வில் கிவ் யு 20% டிஸ்கவுண்ட் ஃபார் தி இன்கண்வீனியன்ஸ் காஸ்ட்.

சதிஷ்: ஓஹ், கூல்!

பணியாளர்: தேங்க் யு!

என்று சொல்லிவிட்டு அவர் நடந்து சென்று லிஃப்டை பார்க்க, லிஃப்ட் சரியாக 4ஆவது ஃப்ளோரில் இருந்து கீழே வந்து கொண்டிருக்க, அவர் கீழே போகும் பட்டனை அழுத்தினார். சதீஷும் ஹேமாவும் பக்கத்து அறைக்கு சென்று சதிஷ் மீண்டும் அந்த சாவியைப் போட்டு அறையைத் திறக்க முயன்றான். திறக்க முடியவில்லை. சிறிது நேரம் முயற்சி செய்தான். முடியவில்லை என்றதும் அந்த நபரைப் பார்த்தான். அவர் அங்கு இல்லை. லிஃப்டில் ஏறி கீழே சென்று விட்டார்.

அவர் கீழே சென்று, மேனேஜரிடம் சாவியை கொடுக்க, மேனேஜர் அவரைப் பார்த்து "கிரேட் ஜாப்!!" என்று பாராட்டி விட்டு, சுகுமாரனிடம் வந்து, சிரித்தபடியே,

ஹோட்டல் மேனேஜர்: சுகுமாரன் சார், இந்தாங்க நீங்க கேட்ட அந்த ரூமோட சாவி! என்ஜாய்! 

சுகுமாரன்: தேங்க்ஸ் திவாகர்! யு ஆர் த மேன்! 

என்று பாராட்டிவிட்டு, அவரிடம் இருந்து சாவியைப் பெற்றுக்கொண்டு, ரிஸப்ஷனிஸ்ட்டைப் பார்த்து, "தேங்க் யூ டூ ஷ்வேதா" என்று சிரித்தபடி சொல்லிவிட்டு, கீதாவை கூட்டிக்கொண்டு, லிஃப்டை நோக்கி சென்றார்.

மேலே அறை எண் 307ன் முன்,

ஹேமா: என்னடா ஆச்சு?

சதிஷ்: தொறக்க முடியலடி!

ஹேமா: இதையே தொறக்க முடியலையே! நீ எப்படி..

சதிஷ் ஹேமாவின் தலையில் தட்டி,

சதிஷ்: காலைல இருந்து அசிங்கமாவே பேசிட்டு இருக்க. சும்மாரு கொஞ்ச நேரம்!

என்று சொல்லிவிட்டு,

சதிஷ்: இவரு வேற கீழ போய்ட்டாரு.. 

என்று சொல்லிக்கொண்டே திறக்க முயற்சிக்க,

ஹேமா: டேய், அத குடு நான் தொறக்கறேன்.

என்று ஹேமா சாவியை வாங்க,

சதிஷ்: சரி, நீ தொறந்துட்டு இரு! நான் போய் அவர கூட்டிட்டு வரேன்!

என்று சொல்லிவிட்டு லிஃப்டை நோக்கி சென்று லிஃப்ட்டின் முன் நின்றான். லிஃப்ட் கிரௌண்ட் ஃப்ளோரில் நிற்க, கீழே போகும் பட்டனை அழுத்தி விட்டு லிஃப்ட் வரும் வரை காத்திருந்தான்.

கீழே கிரௌண்ட் ஃப்ளோரில், உள்ள லிஃப்டில் சுகுமாரனும் கீதாவும் ஏறினர். லிஃப்ட் மேலே சென்றது. மேலே சதீஷும் லிஃப்ட்டிற்காக காத்திருந்தான். லிஃப்ட்டின் கதவு திறந்தது. சுகுமாரனும், கீதாவும் லிஃப்ட்டிலிருந்து வெளியே வந்தனர்.

2ஆம் ஃப்ளோரில் திறந்த லிஃப்ட்டின் வெளியே ஒரு மாற்று திறனாளியுடன் அவருடைய உறவினர், இருக்கவே அந்த மாற்று திறனாளியை உள்ளே வர விடுவதற்காக, சுகுமாரனும் கீதாவும் வெளியே வந்து அவர்கள் உள்ளே சுலபமாக செல்ல வழியை உருவாக்க வெளியே வந்து நின்றனர். மாற்று திறனாளியும், அவருடைய உறவினரும் உள்ளே சென்று நின்றவுடன், சுகுமாரனும், கீதாவும் மீண்டும் லிஃப்ட்டின் உள்ளே சென்று நின்றனர். லிப்ட்டின் கதவு மூடியது. லிஃப்ட் மேலே சென்றது.

மேலே சதிஷ் லிஃப்டிற்காக காத்திருக்கும்போது, "டேய், தொறந்துடுச்சு வாடா!" என்ற ஹேமாவின் சத்தம் கேட்டது. சதிஷ் ஹேமாவிடம் ஓடி சென்றான். ஹேமா கதவை திறந்திருந்தாள். "எப்படிடி?" என்று கேட்க, ஹேமா கதவைத் திறந்து உள்ளே சென்றபடி, "அதுக்கெல்லாம் ஒரு தெறம வேணும்டா" என்று சொல்ல, சதீஷும் உள்ளே சென்று, "போய் தொல" என்று சொல்லியபடி கதவை மூட, லிஃப்ட்டின் கதவு திறக்க, சுகுமாரனும் கீதாவும் லிஃப்டை விட்டு வெளியே வந்தனர்.

இருவரும் நடந்து சென்று தங்களுடைய அறையின் கதவைத் திறந்து உள்ளே சென்று கதவைத் தாழிட்டனர். 

துரோகம் செய்த நண்பனை பழிவாங்கும் எண்ணத்துடன் புத்தி மழுங்கி போய் நண்பன் மீதுள்ள பழிவாங்கும் வெறியை, நண்பனின் மனைவியிடம் காம வெறியாக காட்டத் துடிக்கும் இரு ஆண்களும், காதலியின் ஸ்பரிசத்தை தீண்டத் துடிக்கும் ஒரு ஆணும் என மூன்று ஆண்களும்,

விருப்பம் இல்லாவிட்டாலும் தன் வாழ்க்கையை காப்பாற்றிக்கொள்ள வேறு வழி இல்லை என்று சம்மதித்து  தன்னுடைய கணவனின் நண்பனாக இருந்து இன்று தான் எதிரியானார் என்று தெரியாமல், பல வருடங்கள் முன்பே எதிரியாக மாறிவிட்டார் என்று எண்ணி, கணவரின் தற்போதைய எதிரியுடன் உறவு கொள்ளப்போகும் ஒரு பெண்,

தன் கணவனின் நண்பன் அவருக்கு எதிரி ஆகி அவரைப் பழி வாங்கும் நோக்கம் கொண்டு தான் தன்னுடன் கட்டிலில் இருக்க சம்மதித்தார் என்று தெரியாமல், தன்னுடைய காமப் பசியை தீர்க்க தான் தன்னுடன் கட்டிலில் இருக்க போகிறார் என்று, கணவரின் நண்பன் என நினைத்து கணவரின் தற்போதைய எதிரியுடன் கலவி கொள்ளப்போகும் ஒரு பெண்,

இந்த இரு பெண்களுடன், காதலனின் கரங்கள் தன்னை எப்போது தீண்டும் என்று எதிர்பார்த்து காத்திருக்கும் ஒரு கன்னிகை என மூன்று பெண்களும்,

என இரு கள்ள ஜோடிகள் மற்றும் ஒரு நல்ல ஜோடி என அந்த மூன்று ஜோடிகளும், தங்களுடைய காமக் கூட்டாளிகளுடன் சேர்ந்து, ஒவ்வொரு ஜோடியும் ஒவ்வொரு விதம் என மூன்று விதமான காமப் பாடங்கள்  தயாராகின. 

அந்த மூன்று ஜோடிகளின் மூன்று விதமான காமப் பாடங்களையும் அடுத்த சில பகுதிகளில் பார்ப்போம்.

************************************************************************************************************************
Guest users can share your feedback anonymously here,

https://www.secretmessage.link/secret/679cdc4028c27/

************************************************************************************************************************

[antibull007]

Enna bro panradhu? feel panna vachitaangale!!

yaaravathu edhaavathu sonnaa thaana theriyum, kadha nallaa irukkaa illayaanu?

Naan ovvoru post podumbodhum, adhu nallaa irukkaa illayaanu pala thadava padichchu paathu thaan poduven. 

Aana, ellaarum apdi dhaana? nalla illadha kadhaya yaaru post pannuvaa?

padikravanga sonnaa thaana theriyum andha kadha unmailaye nallaa irukkaa illaiyaanu.

Bittu contentla podhuvaa feedback neraya varaadhunu enakku nallaave theriyum. aana, endha vidhamaana feedbackum varaadhunradhu,
konjam kashtamaa irukku.

eththana per en kadhaya padikraanga? avangalukku pudichirukkaa illayaa? nulaam theriyaama oru kuzhappamaa irukku.

Views count adha sariyaa explain panradhilla. yenna inga irukka sila komaaligal, naanum comment panni aadharavu tharennu ishtathukku,
ore neraththula 10-20 kadhaigalukku ore commenta copy paste panni kadhaya mela kondu vanthu vittuduvaanga. adhanaala yaaravathu chumma
click pannaale views yerum. adha vachchu naan enna panradhu?

enakku views evlo vandhrukku, comments evlo vandhrukkunradha vida eththana per padikraanganradhu thaan mukkiyam. ivanga panra velaiyaala,
unmaiyaana data kedaikka maattudhu.

inga ennoda ovvoru padhivukkum, vara commentsa ennuradhukku oru kaila irukka viralgal podhum. adhulayum, apopo indha maadhiri onnuthukkum
udhavaatha commentslaam vandhu kaduppeththum.

vegu silare, aarameduthhtu kadhaya padichchu adhukketha feedback kudukkuraanga.

indha sitela, registered users, 2% thaan iruppaanga. micham 98% guest users thaan. andha 2%la irukkavangalum, palar kadhaya padikradha vida,
maththa kaaranangalukkaga dhaan login panniruppaanga. adhanaala thaan naan guest usersa pottu torchure pannittu irukken, edhaavathu valid feedback kedaikkumaanu. adhanalaaye guest users neraya per en mela kaduppaavum irukkalaam. aana, enakku vera vazhi theriyalaye!

Naan enna torchure pannaalum, idhu varaikkum ungaloda serththu 2 feedback thaan vandhrukku.

Anyway, aarudhalaa edho sollirukeeenga! Romba thanks!



Kadhai padippavargalukku, update poduradhukku munnaadiye idha podanumnu nenachen. Marandhutten. Adhanaala updateku apram poda vendiyadha poiduchu. Sorry.

Part - 20 indha padhivukku mele ulladhu. padithu vittu karuthugalai koorungal.

[antibull007]

Usual update.  Like a thriller naval, very interesting situations.

Thanks for your good words bro! 

ரொம்ப நல்லா இருக்குது ப்ரோ தொடருங்கள்  
ஹேமா கீதா அம்மா பொண்ண இருக்குமோ சந்தேகம் நண்பா. அப்போ ரெண்டு பேரும் அண்ணா தங்கை ஆஹ்

நல்ல சந்தேகம் தான்! விரைவில் பதில் தெரிந்துவிடும்! 

Bro heart beat rised by ur update 24 hrs waiting ee kastam chance illa oru thriller cum hot story ithu maari romba yellaralayum mudiyathu u priven one of the best writter of xossipy kastam thnk for the update also one request don't stop in middle please

Wow! indha maadhiri comments thaan oru writer demotivate aagura timeslalaam motivate panni merkkondu ezhudha vaikkum. 

one of the best writer of xossipy - too early; but kekkuradhukku nallaa irukku!! :)

I wont stop this or any of my stories in the middle. Idaila eppovavadhu break eduthaalum, all the stories will be completed. But, andha storieslaam indha platormla complete pannuvanaanradhu mattum thaan question. Better platform kedachcha, switch panna vendiya nelamai varum. naan yen idha solrennu ungalukku purinjirukkumnu nenaikren! 

இது மர்ம நாவல் போல போகிறது !! You are talented writer

Short and sweet!! ஒரே வரியில் கதையை பற்றியும் எழுதும் என்னை பற்றியும் கருத்தை சொல்லி விட்டீர்கள். பாராட்டுக்கு நன்றி!!

Really Interesting bro twist Mela twist semaya kondu poreenga story ah super super please continue thanks for update

Beginningla irundhu support pannitrukkeenga! romba thanks bro!!


Guest users kitta irundhum sila feedbacks vandhrukku; but neram aagittadhaala, adhukku ennaala ippove reply panna mudiyala. But, naan ellathayum paidchen!! Surukkamaaga nandri solli ippodhaikku mudiththukolgiren. aduththa padhirivkku mun, naan avai enna enna endru theriviththu, adharkkerppa en badhilayum tharugiren!


Next update in few minutes!!

[antibull007]

பாகம் - 21

காம பாடம் ஒன்று


பாடத்தின் தலைப்பு: ராட்சசனும் ரதியும்!

பாடம் ஆரம்பிக்கும் நேரம்: காலை 11:00 மணி  

பாடம் நடக்கும் இடம்: சுகுமாரனின் வீடு
 
ஆசிரியர்கள்: விஜயன், கலையரசி

பாடத்தின் வகை: வேட்டை 


சுகுமாரனின் வீட்டினுள் வந்து கதவை தாழிட்ட விஜயன், கோபக்கனலை கக்கியபடி மேலும் அடி மேல் அடி வைத்து முன்னேற, கலையரசியோ அழுத படியே மன்றாடிக்கொண்டு, பின்னால் சென்று கொண்டிருந்தாள். ஒரு கட்டத்தில் அவளால் பின்னால் செல்ல முடியவில்லை. பின்னே சுவர் இருந்ததால், சுவற்றில் ஒட்டியபடி நின்றுகொண்டு பயத்துடன் தன் கால்கள் உதறியபடி அழுதுகொண்டே நின்று கொண்டிருந்தாள். விஜயன் அவளை மேலும் நெருங்கி வந்து அவருடைய சூடான மூச்சு காற்று அவளின் மீது படும் நெருக்கத்தில் நின்றுகொண்டிருந்தார்.

வேட்டையாடும் மிருகம் தன்னுடைய இரையை நுகர்ந்து பார்ப்பது போல், அவர் கலையரசியின் தலை, முகம் கழுத்து என்று நுகர்ந்து கொண்டிருந்தார். இந்த மிருகத்திற்கு இரையாவது தான் தன் வாழ்வை காப்பாற்றிக்கொள்ள ஒரே வழி என்று நினைத்த கலையரசி, வேறு வழியின்று அழுதபடி, தலையை  திருப்பிக்கொண்டு, பயத்துடன் கால்கள் நடுங்க நின்றிருந்தாள்.

கழுத்து பகுதியை சுற்றி கலையரசியை மோப்பம் பிடித்து விட்டு, அப்படியே மார்பு பகுதிக்கும் வந்தார். கலையரசி தன் கண்களை இறுக்க மூடிக்கொண்டு, உதடுகளையும் இறுக்க மூடிக்கொண்டு, மூச்சை இழுத்து இழுத்து விட்டுக்கொண்டிருந்தாள். அவளுடைய இதயத்துடிப்பு இரட்டிப்பானது. விஜயன் அப்படியே அவளுடைய அக்குள் பகுதிக்கு சென்றார்.

பதற்றத்தில் ஏ.சி அறையிலும் வேர்த்திருந்த கலையரசியின் வியர்வையுடன், கலையரசி போட்டிருந்த வாசனை திரவியம் கலந்து அது விஜயன் என்னும் மிருகத்தை மேற்கொண்டு வெறியேற்றியது. விஜயன் அப்படியே மோப்பம் பிடித்துக்கொண்டு, தன்னுடைய மூக்கை கலையரசியின் மூக்கின் மீது உரசியபடி,

விஜயன்: லாவெண்டர் பர்ஃப்யுமா? 

கலையரசி அழுதபடி மூச்சை இழுத்து இழுத்து விட்டபடி பேச தொடங்கினாள்,

கலையரசி: அண்.......

விஜயன் அவளை பேச விடாமல் இடது கையால் அவளுடைய கழுத்தை நெரித்தார்.

தன்னுடைய வலது கையின் ஆள்காட்டி விரலை தன் உதட்டின் மீது வைத்து,

விஜயன்: ஷ்.....ஷ்....ஷ்....ஷ்....ஷ்....ஷ்....ஷ்!! ஆமாவா?.... இல்லையா?.... தலைய மட்டும் ஆட்டு!

என்று அவளை மென்மையான குரலில் மிரட்ட,

கலையரசி அழுதுகொண்டே ஆமாம் என்று தலையை ஆட்டினாள். 

விஜயன்: உன்னோட வியர்வ வாசனைய கம்பேர் பண்ணும்போது, பர்ஃப்யும் வாசன கொஞ்சம் கம்மி தான்! 

என்று சொல்லிக்கொண்டே, அவளுடைய கழுத்தில் இருந்து தன் இடது கையை எடுத்தார்.

விஜயன் கழுத்தை நெரித்ததால் மூச்சு விட சிரமப்பட்ட கலையரசி,  அவர் கையை எடுத்ததும் இருமியபடி மூச்சிரைத்தாள். அவள் சுவாசத்தை சரி செய்து கொண்டிருக்கும் நேரத்தில், விஜயன் ஒரு அடி பின்னால் எடுத்து வைத்தார்.  தன் பார்வையால் அவளை அணு அணுவாக அளந்தார். அவர் அப்படி பார்ப்பதை விரும்பாத கலையரசி, தன் முகத்தை இடது பக்கமாக திருப்பி, தேம்பி தேம்பி அழுதாள்.   
 
விஜயன்: சும்மா சொல்லக்கூடாது. 20 வருஷம் முன்னால எப்படி பாத்தனோ, அதே மாதிரி தான் இருக்க!

என்று சொல்லி, தன்னுடைய தடித்த வலது கையால், அவளுடைய வலது பக்க இடுப்பை மொத்தமாக பற்றி, தன் பிடியை அழுத்தினார். கலையரசி தன் கண்களை மேலும் இறுக்கியபடி, கஷ்டப்பட்டு சத்தம் வெளி வரக்கூடாதென, தன் பற்களை கடித்துக்கொண்டு, தன் இரு உதடுகளையும் இறுக்கி மூடினாள். 
 
விஜயன் அவருடைய பிடியை லேசாக்கி, தன்னுடைய கையை பரப்பி, அவளுடைய வயிற்று பகுதியை சுற்றி தேய்த்து கொண்டே, தொப்புளின் அருகே வந்து, மீண்டும் தன் பிடியை இறுக்கி தொப்புள் பகுதியை பற்றினார்.

இம்முறை கலையரசியால், சத்தம் போடாமல் இருக்க முடியவில்லை. அவர் பற்றிய வலியில்,

கலையரசி: ஆஆஆஆ!!

என்று அலறினாள். அவளுடைய அலறலைப் பார்த்து விஜயன் ஏளனமாக சிரித்து, தன் பிடியை லேசாக்கினார்.

கலையரசி மீண்டும் பேச முயற்சித்தாள்.

கலையரசி: அண்ணா! ப்ளீஸ்....!

விஜயன் அவளுடைய இரு மார்பகங்களையும் தன் இரு கைகளால் எவ்வளவு இறுக்க முடியுமோ இறுக்கி பிடிக்க,

கலையரசி வலி தாங்காமல் துடித்தாள்.

கலையரசி: அம்மா......ஆஆ!!!!!! 

விஜயன் அவளுடைய தாடையைப் பற்றி தன் முகத்தைப் பார்க்க வைத்து, இருவரின் மூக்குகளும் அழுத்த,  அவள் உதட்டுக்கும், தன் உதட்டுக்கு நூல் நுழையும் அளவுக்கு மட்டும் இடைவெளி இருக்கும்படி,

விஜயன்: ஒரு தடவ சொன்னா உனக்கு புரியாதா?

கலையரசி கண்கள் பிதுங்கியபடி, மூச்சு வாங்க, விஜயன் எனும் ராட்சசனை பார்த்து பயம் கொண்டவளாய், ஒன்றும் பேசாமல் இருந்தாள்.

விஜயன்: இனிமேல் சொல்பேச்சு கேப்பியா?

கலையரசி வேறு வழி இல்லாமல் ஆம் என்று தலையை ஆட்ட,

விஜயன்: குட்!

என்று சொல்லியபடி, அவளுடைய தாடையின் பிடியை விட்டார்.

கலையரசி மீண்டும் தலையை இடதுபக்கமாக திருப்பிக்கொண்டு அழுதுகொண்டு நின்றிருந்தாள்.

விஜயன் குனிந்து பார்த்தார். கலையரசியின் கேட்பாரற்று கிடைக்கும் நிலையை கண்டு அவருடைய லாத்தி நீட்டிக்கொண்டு இருந்தது.விஜயன் கலையரசியை பார்த்து நக்கலாக சிரித்துவிட்டு,

தன்னுடைய வலது கையை கொண்டு கலையரசியின் வலது கையை பற்றி, அதை மெல்ல கொண்டு வந்து நீட்டிய லாத்தியால் புடைத்து கொண்டிருக்கும் தன்னுடைய பேண்ட்டின் மீது வைத்தார். கலையரசி அருவருப்புடன் தன் கண்களை மூடிக்கொண்டு, மூச்சிரைத்துக்கொண்டிருந்தாள். விஜயன் தன் கையால் அவளுடைய விரல்களை மடக்கி லாத்தியை அழுத்தி பிடிக்க வைத்தார்.

அவளும் தன்னுடைய கண்களை இறுக்கியபடி, தன் மேல் வரிசை பற்களால் கீழ் உதட்டை கடித்துக்கொண்டே, அதை பொறுத்துக்கொண்டாள்.

அவளுடைய முகத்தில் இருந்த அருவருப்பை பார்த்த விஜயன் கோபம் கொண்டு, தன் இடது கையால் அவளுடைய இரு கன்னங்களையும் இறுக்கி அவளுடைய உதடுகளைப் பிரித்து, அவள் தலையை திருப்பி நேராக்கி,

விஜயன்: ஏன்? மேடம் பாக்க மாட்டீங்களா? இதுக்கு முன்னாடி பாத்ததே இல்லையா?

என்று சொல்லியபடி, தன் இடது கையை அவளுடைய தலைக்கு பின்னால் கொண்டு சென்று அவளுடைய தலையை, விஜயனின் புடைத்து கொண்டிருக்கும் லாத்தியை பார்க்கும்படி அழுத்தினார்.

விஜயன்: நல்லா பாரு! பாத்துக்கிட்டே அத வெளிய எடு!

என்று சொல்ல, கலையரசி தயங்க,

விஜயன் தன் வலது கையை கொண்டு, அவளுடைய இடது மார்பகத்தை மீண்டும் அழுத்தி பிடித்தார்.

கலையரசி வலி தாங்காமல் ஸ்ஸ்ஸ்ஸ் என்று தன் பற்களை கடித்துக்கொண்டு சத்தம் போட்டாள்.  
 
அவள் தலைக்கு பின்னால் இருந்த அவருடைய இடது கையால் மீண்டும் அவள் தலையை நிமிர்த்தி தன் முகத்தை பார்க்க வைத்து, 

விஜயன்: பண்ண மாட்டியா? அவ்ளோ பெரிய பத்தினியா நீ?

என்று தன் பற்களை கடித்துக்கொண்டு கேட்க, கலையரசி மீண்டும் அழுதுகொண்டே அவரை பார்த்து பயந்த படி ஒன்றும் பேசாமல் இருக்க,

விஜயன் அவளின் மீது வைத்திருந்த தன் இரு கைகளையும் எடுத்து இரண்டு அடி பின்னே சென்றார். அவர் என்ன செய்ய போகிறார் என்று புரியாமல் கலையரசி பதற்றத்துடன் பார்த்துக்கொண்டிருந்தாள்.

விஜயன்: சரி! உன்ன பாத்தாலும் பாவமா தான் இருக்கு!

என்று சொல்ல, ஒரு கணம் தன் துன்பம் தீர்ந்ததா என்று நினைத்த கலையரசிக்கு அடுத்த கணமே அதிர்ச்சி காத்திருந்தது.

விஜயன்: உன் கிட்ட பேசி என்ன பிரயோஜனம்? நான் யார் கிட்ட பேசணுமோ அங்க பேசிக்கிறேன்!

என்று சொல்லி, திரும்பி நின்று வாசலை நோக்கி சென்று வீட்டை விட்டு போவதை போல் நாடகம் போட,

அவர் இரண்டு எடுத்ததுமே, அவரால் நடக்க முடியாத படி கலையரசி அவருடைய கால்களை பற்றிக்கொண்டு மன்றாடினாள்.

கலையரசி: என்ன மன்னிச்சிடுங்கண்ணா! இனிமேல் நீங்க என்ன சொன்னாலும் கேக்குறேன்! தயவு செஞ்சு அவர் கிட்ட மட்டும் சொல்லிடாதீங்கண்ணா! 

என்று கதற,

அதை பார்த்த விஜயன் வில்லத்தனமான சிரித்துக்கொண்டே,

சற்று குனிந்து, தன் இடது கையை அவளுடைய தலை பின்னால் கொண்டு அவள் முடியை பற்றி அவளை மேலே தூக்கி நிற்க வைத்து, தன் வலது கையை கொண்டு அவள் இடது மார்பகத்தை மீண்டும் பற்றி அவளை சுவற்றில் தள்ளி, பழையபடி நிற்க வைத்து, தன் இடது கையால் அவள் முடியை இழுத்து அவர் முகத்தை பார்க்க வைத்து, 

விஜயன்: நான் இதுக்கு மேல உன் கிட்ட கெஞ்சிட்டு இருக்க மாட்டேன்! கெஞ்சுற நெலமைல நான் இல்ல. நீ தான் இருக்க! இதுக்கு மேல நீ என் பேச்ச மீறின, நான் அடுத்த செகண்டே இங்கிருந்து கெளம்பிடுவேன். எங்க பேசணுமோ அங்க பேசிப்பேன்! புரியுதாடி முண்ட!?

அவள் ஆமாம் என்று தலையை ஆட்ட,

விஜயன்: அப்போ நான் சொன்னத பண்ணு!

என்று சொல்லி, அவளுடைய இடது மார்பகத்தை அழுத்தி கொண்டிருந்த அவருடைய வலது கையை எடுத்து, அவளுடைய ஜாக்கெட்டை திரையிட்டுருக்கும் முந்தானையை எடுத்து கீழே போட்ட்டார். அவள் மூச்சு வாங்குவதில், அவளுடைய மார்பகங்கள் மேலும் கீழும் சென்று வருவதை பார்த்து ரசித்தார். மீண்டும் அவள் முகத்தை பார்த்து,

விஜயன்: ம்ம்ம். ஆரம்பிக்கட்டும்!

என்று சொல்லி, அவளுடைய ஜாக்கெட்டின் மீது தன் வலது கையை வைத்து அவள் இடது முலையை அழுத்தினார்.

கலையரசி, அழுதபடியே மூச்சு வாங்கிக்கொண்டு, வேறு வழி இல்லாமல், நடுக்கத்துடன் தன் வலது கையை அவருடைய புடைத்துக்கொண்டிருக்கும் லாத்திக்கு கொண்டு சென்று அதை அழுத்தி பிடித்தாள்.   

விஜயன்: என்ன தயக்கம்? பேண்ட்ட கழட்டி அத வெளிய எடு!!

கலையரசி தன் இடது கையையும் அங்கு கொண்டு சென்று, அவளுடைய இரு கைகளையும் அவர் அணிந்திருந்த பெல்ட்டை கழட்டி, பேண்ட் பட்டனையும் கழட்டினாள். அவருடைய ஜிப்பை அவிழ்க்க, அவள் கைகளை ஜிப்பின் மீது வைக்க, அவள் கைகள் மிகவும் நடுங்கியது.  

விஜயன்: இப்போ ஏன் உனக்கு இப்படி கை நடுங்குது? 

என்று சொல்லி கலையரசியின் ஜாக்கெட்டின் மீது அழுத்தியிருந்த கையை எடுத்து அவளுடைய, இடுப்பு பகுதிக்கு கொண்டு வந்து அவருடைய கையை அவள் புடவைக்குள் விட்டு தடவி, மீண்டும் அந்த கையை வெளியே எடுத்து,

விஜயன்: பாத்தியா? நான் எவ்ளோ சுலபமா பண்ணேன்? நீ ஏன் இப்டி நடுங்குற? சீக்கிரம் பண்ணு. நாள் முழுக்க என்னால இங்கயே உக்காந்துட்டு இருக்க முடியாது.

என்று சொல்லி, அந்த கையை முகர்ந்து, மீண்டும் அந்த கையை அவளுடைய ஜாக்கெட்டின் மீது வைத்து அவள் முலையை அழுத்தினார்.

கலையரசி விஜயன் செய்ததை சற்றும் எதிர் பார்க்காததால், குலுங்கி குலுங்கி அழுத படி, வேறு வழி இல்லாமல் பொறுத்துக்கொண்டு, ஜிப்பை கழட்டினாள். அவருடைய ஜட்டியை தொட மீண்டும் தயக்கம் கொண்டாள்.

விஜயன்: அதான் இவ்ளோ பண்ணிட்டியே! இனி என்ன தயக்கம்! சீக்கிரம்!   

என்று சொல்ல, அருவருப்புடன், அவருடைய ஜட்டியை லேசாக இறக்கி விட்டு, அவருடைய லாத்தியை வெளியே எடுத்தாள்.

விஜயன்: எப்படி இருக்கு?

நல்லா இருக்கு என்பதை போல் தலையை ஆட்ட,

விஜயன்: உன் புருஷனோடத விட பெருசா சின்னதா?

என்ன சொல்வதென்று கலையரசி தவித்தாள்.

விஜயன்: சொல்லு! யாரோடது பெருசு?

வேறு வழி இல்லாமல், விஜயன் எதிர்பார்த்த பதிலை சொல்ல முடிவெடுத்து, உங்களோடது என்பது போல தலையை ஆட்டினாள்.

விஜயன்: வாய தொறந்து சொல்லு! பரவால!

தன்னால் எவ்வளவு முயன்றும் வார்த்தை வெளியே வரவில்லை.

விஜயன்: சொல்லுடி!

கலையரசி: உங்.....

வார்த்தை தொண்டையிலேயே சிக்க,

விஜயன்:  அதான் வந்துடுச்சே! சொல்லு!

கலையரசி: உங்க...லோ..டது!

என்று திக்கி திக்கி ஒரு வழியாக சொன்னாள். விஜயன் வில்லத்தனமான சிரித்துக்கொண்டே,              

விஜயன்: குட்!! சரி, ஊம்பு!

என்று சொல்ல, அதிர்ச்சி கொண்ட கலையரசி, அவர் முகத்தை மீண்டும் மிரட்சியுடன் பார்க்க,

விஜயன்: என்ன பாக்குற? கண்ட கண்ட பொறுக்கிங்க பூலலாம் ஊம்புவ! என்னோடத மாட்டியா? ஊம்புடி!

என்று சொல்லி, அவர் இடது கையால் அவளுடைய தலையை கீழே அழுத்தி, அவளை மண்டி போட வைத்தார்.
தன் வலது கையை அவள் முலையின் மீது இருந்து எடுத்து, தன் லாத்தியை அவளுடைய வாயின் மீது அழுத்தினார். கலையரசி அவளுடைய வாயை  இருக்க மூடிக்கொண்டு, தலையை திருப்பிக்கொண்டிருந்தாள். அவளின் முடியை பிடித்து அவளின் முகத்தை மேலே தன் முகத்தை பார்க்கும்படி தூக்கி, 

விஜயன்: எத்தன தடவ சொன்னாலும் கேக்க மாட்டியாடி? பெத்த புள்ள கூட படுத்தியேடி, தெவிடியா முண்ட! ஊம்புடி!

என்று சொல்லி, மீண்டும் அவள் தலையை கீழே அழுத்தி தன் வலது கையால் தன் லாத்தியை அவள் வாய்க்கு கொண்டு வந்தார்.

************************************************************************************************************************
Guest users can share their feedback anonymously here,

https://www.secretmessage.link/?pfrom=refresh
************************************************************************************************************************

[antibull007]

Thank you so much bro!! 




Currently I dont have anything about celebrities, will see if I can write in near future!



கதைகளை எழுத சரியான தளம் எதுவாக இருக்கும் என்று தெரியாமல் குழம்பிக்கொண்டிருந்தேன். தாங்கள் எனக்கொரு வழி காட்டி உள்ளீர்கள். நெடுநாவல்கள் மனதில் உள்ளன. விரைவில் எழுத ஆரம்பிப்பேன்! நான் கேட்காமலே என் மனதில் உள்ள கேள்விக்கு விடை அளித்து விட்டீர்கள்! நன்றி!  




In tears bro!!

[antibull007]

Wow wow super oo super nanba

Thanks for the good words bro!

Hot and interesting update bro please continue thanks for update

thanks for the wonderful feedback bro!

நண்பா மிகவும் அருமையான பதிவு அதிலும் குறிப்பாக கலையரசி பயத்தை விஜயன் தனக்கு சாதகமாக அமைத்து அதன் மூலமாக அவனின் ஆண்மையை விறைப்பு பற்றி சொல்லி அவளுக்கு வாய் வேலை செய்ய கட்டாயம் படுத்துவதை சொல்லியது பார்க்கும் போது பிற்பகுதியில் விஜயன் ஆட்டம் வேற லெவல் இருக்கு என்று அறிய ஆவலுடன் எதிர்பார்த்து காத்திருக்கிறேன்

விஜயன் என்ன செய்ய போகிறாரோ? அடுத்த பாகத்தில் பார்ப்போம்!


Next update in few minutes!!

[antibull007]

பாகம் - 22

விஜயனின் அந்த வார்த்தைகளை கேட்டதும், அவள் நிலை தடுமாறி போக, சில நேரம் எந்த விதமான எதிர்ப்பையும் காட்டாமல் இருந்தாள். அந்த நேரத்தில் விஜயன் அவருடைய லாத்தியை கலையரசியின் வாயில் திணிக்க, அது அவளுடைய வாய்க்குள் சென்றது. அவர் தன் இரு கைகளையும் கலையரசியின் தலைக்கு பின்னால் கொண்டு சென்று, அவள் தலையை அழுத்தி தன் இடுப்பை லேசாக முன்னும் பின்னும் அசைத்தார்.

கலையரசி மீண்டும் சுயநினைவுக்கு வந்து ஓரளவு எதிர்ப்பு காட்ட நினைத்தாலும், அவள் அப்போது இருந்த நிலைமைக்கு அவளால் முடியவில்லை. வேறு வழியின்று அவளும் அவருடைய லாத்திக்கு தன்னுடைய வாயால் பாலிஷ் போட்டுக்கொண்டிருந்தாள். விஜயன் வேகத்தை கூட்ட துவங்கினார். தன்னால் முடிந்த வரை வேகமாக இடுப்பை ஆட்டி, தன் லாத்தியை கலையரசி வாய்க்குள் எவ்வளவு நுழைக்க முடியுமோ நுழைத்தார். ஒரு கட்டத்தில் விந்து வெளியே வரும் அறிகுறி தென்படவே, அவர் உடனடியாக அவர் லாத்தியை அவள் வாயில் இருந்து எடுத்தார்.

அவர் எடுத்தவுடன் கலையரசி இருமியபடி அந்த எச்சிலை கீழே துப்பிவிட்டு வாயை கழுவ எண்ணினாள். ஆனால் அப்படி செய்தால், விஜயன் தன்னை என்ன செய்வாரோ என்ற பயத்தில், அதே சமயம் அதை வாயிலேயே வைத்திருந்தால், அந்த வேண்டாத சுவையை வெகு நேரம் சுவைத்துக்கொண்டிருக்க வேண்டும் என்று வேறு வழி இல்லாமல் அதை விழுங்கினாள். உலகிலேயே மிகவும் மோசமான சுவை கொண்ட பாணத்தை விழுங்குவது போல, மிகவும் சிரமப்பட்டு விழுங்கினாள்.அதன் பின் வந்த இருமலையும் அவளால் அடக்க முடியவில்லை.

அவள் விஜயனை பார்த்து தண்ணீர் குடிக்க வேண்டும் என்று சைகை காட்ட,

அவளைப் பார்த்து கொஞ்சம் இரக்கம் கொண்ட விஜயன் டைனிங் டேபிளில் இருந்து தண்ணீர் குவளையை  எடுத்து அவளிடம் கொடுத்து தண்ணீர் பருக சொன்னார். அவள் தண்ணீர் பருகும் நேரத்தில் விஜயன் டைனிங் டேபிளில் இருக்கும் பொருட்கள் அனைத்தையும் ஓரம் காட்டினார். என்ன செய்ய போகிறார் என்று புரியாமல் அவர் செய்வதை ஓரக்கண்ணால் பார்த்தபடியே தண்ணீர் குடித்து, அந்த நாராசமான சுவையை தன்  நாக்கிலிருந்து நீக்க, முடிந்த வரை தண்ணீர் குடித்தாள்.  

விஜயன் அவள் பக்கம் திரும்பி, 

விஜயன்: போதுமா?

என்று சொல்ல, அவள் 'போதும்' என்பதை போல் தலையை ஆட்ட, அவள் கையில் இருந்த தண்ணீர் குவளையை வாங்கி தானும் கொஞ்சம் குடித்துவிட்டு, அதையும் ஓரம் கட்டிய மற்ற பொருள்களுடன் வைத்தார்.

விஜயன்: சரி! எந்திரி!

என்று சொல்லி, தன் இருகைகளாலும் அவளுடைய தோள்களை பற்றி அவளை தூக்கினார்.

மீண்டும் அவள் புடவைக்குள் கையை விட்டு கொசுவத்தை வெளியே எடுத்து போட்டு, சரிந்திருந்த அவள் முந்தானையை தன் வலது கையால் பற்றி, அதை வேகமாக உருவ, கலையரசி பம்பரத்தை போல் சுழன்று கொண்டு, பக்கத்து சுவற்றில் சென்று இடித்தாள். அவள் சுழல சுழல, அவள் புடவை ஒவ்வொரு அடுக்காக கழண்டு, அவள் சுவற்றில் சென்று இடிக்கும் நேரத்தில், மொத்தமும் விஜயன் கையேடு வந்தது.

அவர் அதை தூக்கி வீசிவிட்டு கலையரசியை காமக்கண்ணோடு பார்த்தார். அவர் பார்ப்பதை விரும்பாத கலையரசியின் கைகள் தன்னை அறியாமல் அவள் மார்பகங்களை மறைத்தன. அதை பார்த்த விஜயன், நக்கலாக சிரித்து விட்டு, 'சென்று விடுவேன்' என்று சைகை காட்ட, கலையரசி தன் கைகளை இறக்கினாள்.
அவள் தன் கைகளை இறங்குவதை பார்த்த விஜயன் சிரித்துவிட்டு,

விஜயன்: கழட்டு!!

என்று சொல்ல, இறக்கிய கைகளை மீண்டும் நடுக்கத்துடன் மேலே கொண்டு வந்து, கைகள் நடுங்கிய படியே தன் ஜாக்கெட்டின் கொக்கிகளை கழட்ட ஆரம்பித்திடாள். அவளுடைய கைகளின் நடுக்கத்தை பார்த்த விஜயன்,

விஜயன்: என்னோடத கழட்ட சொன்னப்போ நடுங்குன! ஒரு நியாயம் இருக்கு! உன்னோடத கழட்ட சொன்னாலும் நடுங்குறியே! தெனமும் கழட்டி மாட்டுறது தான? சீக்கிரம்!

கலையரசி அவளுடைய ஜாக்கெட்டின் கொக்கிகளை மொத்தமாக அவிழ்த்ததும், விஜயன் அவளிடம் சென்றார். அவருடைய கைகளை கலையரசியின் அக்குள்களில் விட்டு அவளை அப்படியே தூக்கிக்கொண்டு வந்து, டைனிங் டேபிளின் மீது உட்கார வைத்தார். குறுக்கே இருந்த இரு சேர்களை இரு புறமும் நகர்த்தி, அவற்றுக்கிடையே நின்று, கலையரசியின் கால்களை அந்த சேர்களின் மீது நிற்க வைத்து கலையரசியை அப்படியே டைனிங் டேபிளின் மீது படுக்க வைத்தார்.

திறந்திருந்த அவளுடைய ஜாக்கெட்டின் இரு கதவுகளையும், இரு புறமும் தள்ளி விட்டு, கலையரசி அணிந்திருந்த கருப்பு நிற ப்ராவை கண்கொட்டாமல் பார்த்தார். அதை வெறிகொண்டு பார்த்தபடி, அனலை கக்கும் பெருமூச்சு விட்டபடி, தன் கைகளால், அவளுடைய ப்ராவின் மீது தடவினார்.

அப்படியே அவளுடைய ப்ராவை கீழிறக்கி, அவளுடைய மார்பங்களின் தரிசனத்தை கண்டார்.
 
சுகுமாரன் தொட்டதிலிருந்து, தன் மனைவியையும் சேர்த்து வேறெந்த பெண்ணையும் தொடாமல் இருந்த விஜயனின் 21 வருட காமப்பசிக்கு கலையரசியின் கொங்கைகள் விருந்தாக இருந்தன. 

21 வருடங்கள் கழித்து ஒரு பெண்ணின் மார்பங்களை தீண்டும் விஜயனுக்கு பதற்றம் ஏற்பட, அவர் கைகள்  கைகள் நடுங்க, அவற்றை மெல்ல கலையரசியின் மார்பகங்களின் மீது வைத்தார். மாநிறம் கொண்ட கலையரசியின் மாம்பழம் போன்ற முலைகள் விஜயனின் வாயில் எச்சில் ஊற வைத்தன. 

பெருமூச்சு வாங்கிய விஜயன் தன் முகத்தை பக்கவாட்டாக கலையரசியின் முலைகளுக்கிடையில் பதித்தார். 
பல நாள் தனக்கு தானே காரணமில்லாமல் கொடுத்துக்கொண்ட தண்டனை காலம் அந்த நொடியுடன் முடிந்தது என்று நிம்மதி கொண்டவராய் தன் கண்களை மூடி அந்த பஞ்சு மெத்தையின் மீது சில மணித்துளிகள் துயில் கொண்டார்.

கலையரசியின் உடலின் கதகதப்பும், அவள் அணிந்திருந்த லாவெண்டர் பர்ஃபியூமுடன், அவளுடைய வியர்வை வாசமும் கலந்த அந்த வாசமும் கலந்து அவரை தான் வந்திருக்கும் காரணத்தை மறக்க செய்தன. கலையரசி விடும் பெருமூச்சால், மேலும் கீழும் செல்லும் அவளுடைய மார்புக்கூட்டுடன் சேர்ந்து செல்லும் அவளுடைய மார்பகங்களின் மீது முகம் புதைத்த அவருக்கு, தான் யாருமில்லாத நடுக்கடலில் மிதந்து கொண்டு கடலின் தத்தளிப்புடன் இருப்பதை போல உணர்ந்தார்.

என்னசெய்வதென்று தெரியாமல் கலையரசி தன் இரு கைகளையும் விரித்தவளாய் பெருமூச்சு விட்ட படி எச்சிலை முழிங்கி கொண்டிருந்தாள். திடீரென்று அவளுக்கு இருமல் ஏற்பட, விஜயனும் தன் கனவு உலகத்திலிருந்து விழித்தார். தன் முகத்தை கலையரசியின் பஞ்சு மெத்தைகளிலிருந்து எடுத்தார்.

தன் இரு கைகளாலும் கலையரசியின் இரு முலைகளையும் சுற்றி வளைத்து மெல்ல பிசைந்தார். விஜயனின் கைகளில் கலையரசியின் முலைகள் கச்சிதமாக அடங்க, அவர் தன் கட்டை விரலை மேலே நீட்டி அவளுடைய முலைக்காம்பின் மீது வைத்தார். ஒரு பக்கம் நான்கு விரல்களால் கலையரசியின் முலைகளை அழுத்திக்கொண்டே, மறுபுறம் அவருடைய கட்டை விரலை வீடியோ கேம் விளையாடும் ஜாய் ஸ்டிக்கில் உள்ள    கட்டை விரலுக்கென்று உள்ள பட்டன்களை போல் அவற்றை, உள்ளே அழுத்தியவாறு நாலாபுறமும் ஆட்டிக்கொண்டிருந்தார்.

அவர் செய்யும் செயலுக்கு அவளுடைய மனம் இணங்கவில்லை என்றாலும், அவளுடைய உடல் கொஞ்சம் கொஞ்சமாக இணங்கிற்று. அவள் எவ்வளவு அவளுடைய வாயை மூடினாலும், அவளுடைய முனகல் சத்தம் வெளியே கேட்டது. அவள் துடிப்பதும் வெளியே தெரிந்தது.

விஜயன் அவளுடைய வலது முலையின் காம்பிலிருந்து அவருடைய இடது கை கட்டை விரலை எடுத்து, மீதமுள்ள 4 விரல்களுடன் சேர்த்து, மொத்தமாக அவளுடைய முலையை அழுத்தி பிடித்து, தன் முகத்தை அவளின் முலைக்காம்பருகில் கொண்டு சென்று, மெல்ல தன் நாக்கை நீட்டி, அவளுடைய முலைக்காம்பை தொட்டார்.

21 வருடங்களுக்கு பிறகு ஒரு பெண்ணின் மார்பகத்தை சுவைக்கப்போவதை எண்ணி பூரிப்படைந்தார். அவருடைய கைகளால் அழுத்தி பிடித்தவாறே, அவளுடைய முலைக்காம்பை, தன் வாய்க்குள் விட்டார். 
மெல்லமாக சப்ப ஆரம்பித்தார். விஜயன் 'சப்...சப்..சப்' என்று அவளுடைய முலைக்காம்பை சப்பிகொண்டிருக்க, கலையரசி நெளிய ஆரம்பித்தாள்.

கலையரசி: ம்ம்ம்ம்ம் .....ஸ்ஸ்ஸ்ஸ்....

முலையை சப்பிகொண்டே, விஜயன் தன் வாயால் எவ்வளவு முடியுமோ அந்த அளவுக்கு அவளுடைய முலையை தன் வாய்க்குள் நுழைத்து உரிய ஆரம்பித்தார்.

கலையரசி 'ஷ்ஹ்ஷ்ஸ்....ஹ்ம்ம்.ஹ்ஹம்ம்ம்' என்று முனகியபடி நெளிந்துகொண்டிருந்தாள். பிடிப்பதற்கு ஏதாவது கிடைக்குமா என்று பல நேரம் தேடிக்கொண்டிருந்த கலையரசிக்கு ஒன்றும் தென்படாததால், தன்னை அறியாமல் வேறு வழியின்று, அவளுடைய கால்களை விஜயனின் இடுப்பை சுற்றி வளைத்து கொண்டாள். விஜயன் தன் இடுப்பின் பின்னால் அவள் கால்கள் சுற்றி வளைத்திருப்பதை பார்த்து, லேசாக சிரித்து, 

விஜயன்: ஓஹ்!! யூ லைக் இட்?

என்று கேட்க, கலையரசி 'இல்லை' என்பது போல தலையை ஆட்ட,

விஜயன்: டோன்ட் லை! யூ ஷூர் டூ லைக் இட்!   

என்று சொல்லி, வலது முலையில் செய்த அதே காரியத்தை இடது முலையிலும் செய்து முடித்தார். முடித்ததும் தன் முகத்தை நேராக அவள் முலைகளுக்கு இடையில் பதித்து, சுற்றி இருந்த அவருடைய இரு கைகளாலும் அவளுடைய முலைகளை தன் முகத்தின் மீது அழுத்தினார். சில நேரம் முடிந்த பின் தன் முகத்தை மேலே எடுத்து அவளுடைய முலைகளையும் தன் பிடியிலிருந்து விடுவித்து, அவள் முகத்தை பார்த்தார்.

அவர் விட்ட மறுகணமே அவரை சுற்றி வளைத்த தன் கால்களை எடுத்து மீண்டும் நாற்காலிகள் மீது வைத்து,  என்ன சொல்ல போகிறார் என்று புரியாமல் பார்த்துக்கொண்டிருந்தாள் கலையரசி.

விஜயன்: யு நோ ஹௌ மச் ஐ மிஸ்ட் இட்?

அவள் ஒன்றும் பேசாமல் அவர் முகத்தை பார்க்க,

விஜயன்: ஹௌ உட் யூ நோ? இத்தன நாள் எனக்கே தெரியாதே! இப்போ தான் தெரியுது. அதுக்கு காரணம் நீ தான்! தேங்க்ஸ்.

என்று சொல்ல, தன் மேல் அருவருப்பு கொண்டு தன் கண்களை இருக்க மூடினாள். 

விஜயன்: இட்ஸ் கெட்டிங் லேட்!

என்று சொல்லிவிட்டு, உடனடியாக அவளுடைய பாவாடை நாடாவை கழட்டி, அவளுடைய பாவாடையை தூக்கி வீசினார். அவளுடைய ஜட்டியில் முகத்தை புதைத்து வாசம் பிடித்து விட்டு நேரத்தை கடத்தாமல், ஜட்டியையும் கழட்டி வீசினார். கலையரசியின் பெண்மை அடுத்த கணமே அவளுடைய கால்களை மடக்கி அவளுடைய பெண்ணுறுப்பிற்கு திரையிட்டது. விஜயன் அவள் முகத்தை பார்த்து சிரித்துக்கொண்டே 'வேண்டாம்' என்பது போல தலையை ஆட்டி, அவளுடைய கால்களை மீண்டும் விரித்தார்.   

கலையரசியின் பெண்ணுறுப்பை சில நேரம் உற்றுப்பார்த்த விஜயன் சற்றே கண் கலங்கினார். அவர் ஏன் கண் கலங்குகிறார் என்று புரியாமல் கலையரசி பதற்றத்துடன் பார்த்துக்கொண்டிருந்தாள். விஜயன் கலையரசியின் பெண்ணுறுப்பின் மீது முகத்தை புதைத்தார். 
 
21 வருடங்களுக்கு பிறகு ஒரு பெண்ணின் பெண்ணுறுப்பை தொடும் விஜயன் அதன் மிருதுவையும், வாசத்தையும் அனுபவித்துக்கொண்டு தன் முகத்தை பக்கவாட்டில் திருப்பி, கொஞ்சமாக முடி இருந்த அவளுடைய பெண்ணுறுப்பில் தேய்க்க, கூச்சம் தாங்காமல் கலையரசி தன் இரு கால்களையும் இறுக்கினாள்.
அவளுடைய தொடைகள் விஜயனின் முகத்தை இறுக்கி மூச்சு முட்ட வைக்க, விஜயன் தன் கைகளால் அவளுடைய கால்களை மீண்டும் அகற்றி,

விஜயன்: இறுக்கியே கொன்னுடுவ போலயே! கால கொஞ்சம் அகட்டி வை. வேல பாக்க வேணாமா?

என்று சொல்ல, அவர் சொல்லும் வார்த்தையை கேட்ட கலையரசி மீண்டும் தன் மீது அருவருப்பு கொண்டாள்.

விஜயன் தன் இரு கைகளையும் அவளுடைய பிளவின் இரு பக்கங்களிலும் வைத்து, தசைகளை விரித்தார்.
21 ஆண்டுகள் கழித்து சொர்கவாசலின் தரிசனம் கண்ட விஜயன் அதை மெய்மறந்து ரசித்து கொண்டிருந்தார். விஜயன் அதை ரசிப்பதை பார்க்க பிடிக்காமல் கலையரசி முகத்தை திருப்பிக்கொண்டாள்.
விஜயன் தன் நாவை உள்ளே விட்டு அவளுடைய பிளவின் கீழ் எல்லையிலிருந்து மேல் எல்லை வரைக்கும்  அளந்தார். அவர் என்ன செய்கிறார் என்று பார்க்காத கலையரசிக்கு அது அதிர்ச்சியை கொடுக்கவே, அவளால் தன்னுடைய முனகலை அடக்க முடியவில்லை.

கலையரசி:  ஆஹ்.......அஹ்ஹ்

அவளுடைய பருப்பை கண்டு பிடித்து, அதன் மேல் தன் நாவை கொண்டு நாட்டியம் ஆடினார். அவர் நாக்கு கலையரசியின் பருப்பில் நாட்டியம் ஆட ஆட, மேலே கலையரசியும் கூச்சம் தாங்க முடியாமல் நாட்டியம் ஆடினாள். நாட்டியத்திற்கு ஏற்றவாறு இசையும் எழுப்பினாள்.

கலையரசி: ம்ம்ம் ,,,,ஆஹ்....ஸ்ஸ்ஸ்ஸ்...ஸ்.ஸ்.ஆஆ

விஜயன் தன் இடது கையால் அவளுடைய ஆட்டத்தை அடக்க்கியபடி வலது கையின் நடுவிரலை அவளுடைய குழிக்குள் விட்டார். மெல்ல அவர் விரல் அவளுடைய குழிக்குள் சென்றது. மெல்ல வெளியே எடுத்தார். அந்த விரலை அப்படியே தன் வாய்க்குள் விட்டு வழித்து நக்கி விட்டு, மீண்டும் அந்த விரலை அவளுடைய குழிக்குள் விட்டு விட்டு எடுத்தார். கலையரசி 'ம்..ம்ம்ம்..ம்ம்ம்...ம்ம்ம்' என்று உதட்டை இறுக்க மூடியபடி முனகிக்கொண்டிருந்தாள். விஜயன் வேகத்தைக் கூட்டினார். அவர் வேகத்தை கூட்ட கூட்ட, கலையரசியின் முனகலின் சத்தமும் அதிகரித்தது. தன்னால் முடிந்த அளவுக்கு தன் உடல் அவரின் செய்கைகளுக்கு கட்டுப்படுவதை தடுத்து நிறுத்த முயன்றாள். அடுத்து விஜயன் அவளுக்கு வேகமாக விரல் போட்டுக்கொண்டே, தன் நாவால் அவளுடைய பருப்பில் மீண்டும் நாட்டியம் ஆட, அவளுடைய தடுப்பை தாண்டி அவளுடைய உடல் விஜயனின் செய்கைக்கு பணிந்தது. கலையரசி அத்தனை நேரம் அடக்கி வைத்திருந்த அழுத்தத்துடன், நீர் பீறிட்டு விஜயனின் முகத்தில் அடித்தது. 

அதை பார்த்த விஜயன் எழுந்து நின்று, அங்கிருந்த அவளுடைய புடவையால் தன் முகத்தை துடைத்துக்கொண்டு,

விஜயன்: சோ, யு லைக் இட்!!! இனி நீ என்ன நடிச்சாலும் நான் நம்ப மாட்டேன்!

மூச்சு வாங்கிக்கொண்டிருந்த கலையரசிக்கு விஜயன் பேசுவதை கேட்டு கொண்டிருப்பதற்கு தன் காதுகளை அறுத்தெறிந்திருக்கலாம் என்று எண்ணி படுத்திருந்தாள்.

விஜயன் தன் லாத்தியை கொண்டு சென்று கலையரசியின் மன்மத காட்டு சந்தனத்தை கொண்டு பாலிஷ் போட்டுக்கொண்டிருந்தார். அடுத்து என்ன நடக்க போகிறது என்று அறிந்த கலையரசி தேம்பி தேம்பி அழுதுகொண்டே,

கலையரசி: அண்ணா! போதும்ணா! இது வரைக்கும் பண்ணாதே போதும்! உள்ள விடாதீங்க ப்ளீஸ்!

விஜயன்: ஓஹ்! சரி! நீங்க கெஞ்சுறத பாக்குறப்போவும் பாவமா தான் இருக்கு. நான் கிளம்புறேன் 

என்று சொல்லி, அவளை பார்த்து சிரிக்க, கலையரசி பதில் ஏதும் பேசாதவளாய் தலையை திருப்பிக்கொண்டு தேம்பி தேம்பி அழுதுகொண்டிருந்தாள்.

விஜயன் மீண்டும் நக்கலாய் சிரித்து விட்டு, தேவையான அளவு தன்னுடைய லாத்திக்கு பாலிஷை போட்டு விட்டு கலையரசியின் பாதாள சிறைக்குள் லாத்தியை விட்டார். கலையரசி 'அய்யோஓஓஓஓ!!!' என்று அலறிவிட்டாள். விஜயன் மெதுவாக இடுப்பை ஆட்டி தன்னுடைய லாத்தியால் முடிந்த அளவுக்கு அந்த பாதாள சிறையின் ஆழத்தை அளந்தார். கலையரசியின் கையை பிடித்து இழுத்து அவளை நிமிர்த்தி தன் இரு கைகளாலும் அவளுடைய மார்பாகங்களை கசக்கிக்கொண்டே அவர் கீழே வேகா வேகமாக கலையரசியின்  குறிகிய அந்த பாதாள குகைக்குள், தன் லாத்தியை விட்டு குத்திக்கொண்டிருந்தார். கலையரசியோ, தன் இரு கைகளாலும் டைனிங் டேபிளின் முனையை பிடித்துக்கொண்டு, வாயை மூடிக்கொண்டு 'ம்ம்ம்ம்ம்..ம்ம்ம்..ம்ம்ம்' என்று முனகியபடி குத்து வாங்கிக்கொண்டிருந்தாள். விந்து வரும் நேரத்தில், அவருடைய லாத்தியை மீண்டும் வெளியே எடுத்தார். 

அதை பார்த்த கலையரசி தன் வேதனை இன்னும் முடியவில்லை என்று உணர்ந்தாள்.  

கலையரசி அப்படியே இருக்க, விஜயன் தன் விந்து குழாயின் முனையிலிருந்து உள்ளே சென்று அடங்க சிறிது நேரம் காத்திருக்க முயற்சி செய்தார். அப்படியே தன் கைகளை நீட்டி டைனிங் டேபிளின் மீது இருந்த தண்ணீர் குவளையை எடுத்து, பொறுமையாக தண்ணீர் குடித்தார். குடித்து முடித்து விட்டு கலையரசியை பார்த்து,

விஜயன்: தண்ணி வேணுமா?

என்று கேட்க, 'வேண்டாம்' என்று தலையை ஆட்டினாள் கலையரசி.

விஜயன்: சரி ஓகே. என்று சொல்லிவிட்டு அந்த தண்ணீர் குவளையை மீண்டும் பழைய இடத்திலேயே வைத்து விட்டு, பழையபடி நின்று, கலையரசியை திருப்பி போட்டார்.  அவருடைய தடியை பின்னால் இருந்த படி அவளுடைய குழிக்குள் நுழைத்து மீண்டும் வேகமாக குத்தினார். கலையரசி தன் முகத்தை பக்கவாட்டில் சாத்திக்கொண்டு டைனிங் டேபிளில் படுத்திக்கொண்டு, அவர் குத்த குத்த 'ஆஹ்... ஆஹ்..ஆஅஹ்' என்று சத்தம் போட்டுகொண்டு இருந்தாள். சிறிது நேரம் கழித்து மீண்டும் விந்து வரும் நிலையில் அவர் தன் தடியை வெளியே எடுத்தார்.

கலையரசியை பக்கவாட்டில் திருப்பி அவளுடைய ஒரு கால் தரையில் இருக்க வைத்து மற்றோரு காலை தன்  தோள் மீது போட்டுக்கொண்டு, சிறிது நேரம் விந்து உள்ளே சென்று அடங்க இடைவெளி கொடுக்க, அவளுக்கு விரல் போட்டுக்கொண்டிருந்தார். முடித்துவிட்டு, மீண்டும் தன் தடியை உள்ளே விட்டு ஓங்கி ஓங்கி குத்த ஆரம்பித்தார். அவர் குத்த குத்த கலையரசியின் முலைகள் மேலும் கீழும் குதிக்க, அதை பார்த்த விஜயன் அந்த முலைகளை தன் கைகளால் தாங்கி பிடித்து பிசைந்து கொண்டே வேகமாக குத்தினார். கலையரசியோ 'ஆஹ்...ஐயோ...அம்மா....'போன்ற ஒலிகளை எழுப்பிக்கொண்டு அவரிடம் குத்து வாங்கிக்கொண்டிருந்தாள். சிலநேரம் குத்தியபிறகு மீண்டும் விந்து வரும் நிலை ஏற்பட, இம்முறை விஜயன் கலையரசியின் குழிக்குள்ளேயே 'ஆஅஹ்ஹ்ஹ்ஹ....ஷ்ஷ்ஷ்ஷ்' என்று கத்தியவாறே பீய்ச்சி அடித்தார். முடிந்தவுடன் தன் தோளில் இருந்த கலையரசியின் காலை இறக்கி விட்டு, அவளை மீண்டும் மல்லாக்க படுக்க வைத்தார்.  

முடித்து விட்டு 'ஹா..ஹா...ஹா' என்று வாயால் பெரு மூச்சு விட்டபடியே ஒரு சேரை இழுத்து அதன் மீது அமர்ந்தார். கலையரசியும் ஒரு வழியாக வேதனை முடிந்தது என்று பெருமூச்சு வாங்கிக்கொண்டிருந்தாள்.

ஒரு வழியாக காம பாடம் ஒன்று முடிந்தது. பாடம் எடுத்த களைப்பில் ஆசிரியர்கள் இருவரும் பெருமூச்சு வாங்கிக்கொண்டு இருந்தனர். 

விந்து வெளியே வந்ததும் அவருக்குள் இருந்த காம அரக்கனும் வெளியே சென்றான். தன்னுடைய ஜட்டியை மேலே ஏற்றி விட்டு பேண்ட் ஜிப்பையும் பட்டனையும் போட்டுகொண்டு, பெல்ட்டையும் மாட்டிக்கொண்டு, டைனிங் டேபிள் நாற்காலியில் அமர்ந்து மூச்சு வாங்கியபடி, கலையரசியை பார்த்தார்.

திறந்திருந்த ஜாக்கெட்டுடன், ப்ரா கீழே இழுக்கப்பட்டு அவளுடைய முலைகள் அவளுடைய முலைகள் தெரிய டைனிங் டேபிளின் கீழ் அவளுடைய கால்கள் தொங்கிக்கொண்டிருக்க, பரிதாபமான நிலையில் தன் மீதே அருவருப்பு கொண்டவளாய் தேம்பி தேம்பி அழுதுகொண்டிருந்தாள். துரோகம் செய்ததாக நினைத்த தன் நண்பனை பழி வாங்கும் எண்ணத்தால் மழுங்கி போயிருந்த அவருடைய மூளையை, விந்து வெளி வந்ததால், போஸ்ட் நட் க்ளேரிட்டி என்று அழைக்கப்படும் பின் கொட்டைத் தெளிவு தெளிவாக்க, தான் செய்த செயலால் ஏற்பட்ட விளைவை பார்த்து சற்று மனம் வருந்தினார்.

எழுந்து நின்று, அங்கு சிதறிக்கிடந்த கலையரசியின் ஜட்டி, பாவாடை, மற்றும் புடவையை சேகரித்து மெல்ல அவளருகில் வந்தார். அவளிடம் கைகளை நீட்டி, 

விஜயன்: இந்தாங்க. போட்டுக்கோங்க!

என்று சொல்ல ஒரு பதிலையும் சொல்லாமல், அழுதுகொண்டு இருந்தாள்.

விஜயன் அவளுடைய ஜட்டியையும் ப்ராவையும் கொண்டு கீழ் பகுதியை மறைத்து விட்டு, அவளுடைய சேலையை விரித்து அவள் மீது போர்த்தினார். கலையரசி அவளுடைய சேலையை இறுக்க அணைத்துக்கொண்டு கதறி கதறி அழுதாள். தன் கோபத்தின் விளைவை கண்கூடாய் பார்த்த விஜயன் சற்றே மனம் வருந்தினார். அவளை எப்படி தேற்றுவது என்று புரியாமல் தவித்தார். என்ன சொன்னாலும் கேட்கும் நிலைமையில் கலையரசி இல்லை. ராட்சசனை போல் நடந்து கொண்டு, கலையரசி என்னும் ரதியை இவ்வளவு நேரம் சித்திரவதை செய்து விட்டு இப்போது ஒன்றும் தெரியாதவன் போல் பேசினால் அனைத்தும் சரியாகி விடாது என்று உணர்ந்தார். இருந்தாலும் கலையரசிக்கு இதற்கு பின் அந்த பிரச்சனையை முழுவதும் தீர்ந்தது என்று சொல்ல முடிவெடுத்தது அவளை ஓரளவாவது நிம்மதியாக இருக்க விடலாம் என்று முடிவெடுத்து பேச ஆரம்பித்தார்.
 
விஜயன்: என்ன மன்னிச்சிக்கோங்க! நான் ரொம்ப முரட்டுத்தனமா நடந்துக்கட்டிட்டேன்.

கலையரசி பதில் ஒன்றும் பேசாமல் அவர் முகத்தையும் பார்க்க விரும்பாமல், பக்கவாட்டில் திரும்பிக்கொன்னு அழுதுகொண்டிருந்தாள்.

விஜயன்: நான் அவன் மேல இருக்க கோவத்த உங்க மேல காட்டிட்டேன்! அது சரியான ரீசன் கெடயாது. ஆனாலும் எனக்கு வேற என்ன சொல்றதுனு தெரியல.

கலையரசியிடம் இருந்து பதில் வரவில்லை. 

விஜயன்: இனிமேல் உங்களுக்கு என் மூலமாவோ இல்ல, அவங்க மூலமாவோ ஒரு பிரச்னையும் வராது. நீங்க நிம்மதியா இருக்கலாம்.

என்று சொல்ல, அவள் அவருடைய முகத்தை பார்க்க விருப்பம் இல்லாமல், பக்க வாட்டில் தலையை திருப்பி அழுதுகொண்டே, தன் இரு கைகளையும் கூப்பினாள்.

விஜயன்: சரி! நான் இனிமேலும் இங்க இருந்து உங்கள கஷ்டப்படுத்த விரும்பல ! சாரி!

என்று சொல்லிவிட்டு அங்கிருந்து வெளியே வந்து கதவை திறந்தார். வெளியே சென்று கதவை மூடும்போது மீதும் ஒரு முறை கலையரசியின் நிலையை பார்த்து மனம் நொந்துகொண்டு யோசித்த்துக்கொண்டே தன் காருக்குள் வந்து, 12:00 மணிக்கு காரை எடுத்துக்கொண்டு கிளம்பினார்.

கார் ஒட்டிக்கொண்டிருக்கும்போது அவர் எண்ணம் முழுவதும் தான் பழி வாங்குகிறேன் என்ற பெயரில் தான் செய்த அக்கிரமத்தை பற்றி அருவருப்பு கொண்டவராய் இருந்தார்.

'அவசரப்பட்டுட்டமோ!?

சுகுமாரன் மேல இருந்த கோவத்த எதுக்கு அவனோட மனைவி மேல காட்டினோம்?

அவங்க என்ன பாவம் பண்ணாங்க? ஏற்கனவே ஒரு டிராமால சிக்கி கொஞ்சம் கொஞ்சமா மீண்டுட்டு இருந்த அவங்களுக்கு இன்னொரு டிராமாவ கொடுத்துட்டோமே!

அப்டியே சுகுமாரன பழி வாங்குறதுக்காக அவன் மனைவி கூட படுக்கணும்னு நெனச்சாலுமே, அது இந்த விதத்துல தான் பண்ணனுமா?

கீதா இன்னமும் அவன் கூட பழகிட்டு இருக்கானா, அவன் அவள எவ்ளோ ரெஸ்பெக்ட்ஃபுல்லா நடத்திட்டு இருப்பான்?'

என்று வேதனை கொண்டு, தன் வாட்ச்சை பார்த்தார். 12:20 ஆனது.

12:20 மணிக்கு, தி ராயல் இன், அறை எண் 306யில்,

சுகுமாரன்: கீதா, நீ ஒரு பஸ் ஸ்டாண்ட் தெவுடியா!!
     
************************************************************************************************************************
Guest users can share their feedback anonymously here,

https://www.secretmessage.link/secret/679cdc4028c27/

************************************************************************************************************************

[antibull007]

ithuke ivlo tension aagitiye pa, Forum keela first ah onnula oruthan ethana story eluthirukan theriyuma, last year daily 5 story start pani few hours once 2 line update potu entha author oda storyum first page la iruka vidama ivan stories mattum irukura maathiri panirukaan, antha time nee irunthuruntha evlo nalla irukum, enga pa poita raaasa? athuku piragum VV nu new id la vanthu news stories ah potutu than irunthan avan, comments mattum nalla potu encourage panuvan athu than good avankita

These kind of idiots are the ones that ruin the platform for both the writers and readers. innum sollappona, they ruin it for themselves too.

idha pannuradhaala yaarukku enna prayojanam? like, rendu linea padikradhukku evanaavathu varuvaananu oru basic common sense kooda irukkaadhu. chummaa naanum kadhai ezhudhurennu sollittu mathavanga uyira vaanga vendiyadhu!

maththa authors kadhaya keduthukittu, readersoda experiensayum keduthukittu thevai illaadha vela idhellaam.

indha maadhiri paithyangalalaam valara vidaama aarambaththulaye eradicate pannirundhaa, platform betteraa irukkum.

Andha vagaila there is some disconnect with the authors.

Maththa authors ellarume unify aagi, moththamaa indha maadhiri komaalingala report panni vittrundhaa, ivanunga ipdilaam panradha niruthiruppaanunga.

To the readers, 

mela part-22 update potrukken. padinga

naalaikku nightkulla next part upload aagidum.

[antibull007]

Next part in an hour!!

[antibull007]

Hot and interesting update bro semaya kondu poreenga story ah super super please continue thanks for your story

thanks for the feeback bro!!

Podu kolamass nalla irukku

haha.. thanks bro!!

மிக அருமை!  நல்ல கற்பனைத் திறன் உங்களுக்கு!!

மூன்று ஜோடிகளுக்கும் ஒரே நேரத்தில் கச்சேரி நடப்பது போல் கதையை அமைத்திருப்பது அருமை. 

மூன்று ஜோடிகளுமே ஒரே விடுதியில் சல்லாபித்து, பின் எதிர்பாராத விதமாக சந்திக்க நேர்ந்தால் எப்படி இருந்திருக்கும் என்று கற்பனை செய்து பார்த்தேன். ஒருவேளை அப்படி நடந்திருந்தால் வேற மாதிரி இருந்திருக்கும் !. அந்த இரண்டு ஜோடிகளாவது சந்தித்து கொள்வார்களா? என்று அறிய ஆவல்!

"விஜயன்: கீதா இன்னும் அவன் கூட பழகுறான்னா எவ்வளவு ரெஸ்பெக்ட்ஃபுல்லா நடத்தியிருப்பான்.

சுகுமாரன் : கீதா நீ ஒரு பஸ் ஸ்டாண்ட் தெவுடியா. "

ஹாஹாஹா சூப்பரு!
 

yr):

தங்களுக்கும் நல்ல கற்பனை திறன் உள்ளது!!! பார்ப்போம்! இரு ஜோடிகளும் சந்தித்துக்கொள்கிறார்களா என்று? விரைவிலேயே தெரிந்துவிடும்! கருத்திற்கு நன்றி!    

[antibull007]

பாகம் - 23

காம பாடம் இரண்டு 

பாடத்தின் தலைப்பு: ஓநாயும் ஆட்டுக்குட்டியும்
பாடம் ஆரம்பிக்கும் நேரம்: மதியம் 12:05 மணி 
பாடம் நடக்கும் இடம்: அறை எண் 306, தி ராயல் இன்   
ஆசிரியர்கள்: சுகுமாரன், கீதா 
பாட வகை: விளையாட்டு

சுகுமாரனும் கீதாவையும் அறை என் 306க்குள் சென்று கதவைத் தாழிட்டனர். இருவரும் தங்கள் காலணிகளை கழட்டி வைத்து விட்டு, சுகுமாரன் அறையின் லைட், ஃபேன் மற்றும் ஏ.சியை போட்டு விட்டு, கீதாவைப் பார்த்து,

சுகுமாரன்: கீதா, நீங்க ஃபிரெஷ் அப் பண்றதுனா பண்ணிட்டு வாங்க. 

என்று சொல்ல கீதா கழிவறைக்குள் சென்று சிறுநீர் கழித்துவிட்டு, முகம், கை, கால்களை கழிவிக்கொண்டு  வெளியே வந்தவுடன், சுகுமாரன் உள்ளே சென்று அவரும் தன் வேலைகளை முடித்து விட்டு  வெளியே வந்து பார்த்தபோது, கீதா கட்டிலில் அமர்ந்திருந்தாள். அதைப் பார்த்த சுகுமாரன் அவளிடம் சென்று,

சுகுமாரன்: கீதா, எந்திரிங்க ஒரு நிமிஷம்!!

எதற்கு எந்திரிக்க சொல்கிறார் என்று புரியாமல்,

கீதா: என்னாச்சு சுகு? ஏன் எந்திரிக்க சொல்றீங்க?

சுகுமாரன்: எந்திரிங்க சொல்றேன் 

என்று சொல்ல கீதா எழுந்து நின்றாள். சுகுமாரன் அங்கு ஓரமாக இருந்த நாற்காலியை நகர்த்தி கொண்டு வந்து கட்டிலின் பக்கத்தில் போட்டு, 

சுகுமாரன்: உக்காருங்க கீதா!

என்னவென்று புரியாமல் கீதா சிரித்தபடியே,

கீதா: எதுக்கு சுகு?

சுகுமாரன்: நீங்க என்னோட ஸ்பெஷல் கெஸ்ட்! சோ உங்களுக்காக ஸ்பெஷலா!

கீதா: ஐயோ!! போங்க சுகு!

என்று வெட்கம் கொண்டு சிரித்தபடி, நாற்காலியில் அமர்ந்தாள்.

சுகுவும் மெத்தையில் அமர்ந்தார். சுகுமாரன் நாற்காலியில் அமர்ந்திருக்கும் கீதாவை ப் பார்த்தார். சில நேரம் பார்த்த சுகுமாரன் சத்தம் போட்டு சிரிக்க ஆரம்பித்து விட்டார். ஏன் சிரிக்கிறார் என்று புரியாமல் கீதாவும் சிரித்துக்கொண்டே,

கீதா: என்னாச்சு சுகு? ஏன் இப்டி சிரிக்கிறீங்க?

சுகுமாரனால் சிரிப்பை நிறுத்த முடியவில்லை.

ஒன்றும் புரியாத கீதா, மீண்டும் சிரித்துக்கொண்டே,

கீதா: சொல்லுங்க சுகு! சொன்னா நானும் சிரிப்பேன்ல?

ஒரு வழியாக சுகுமாறன் சிரிப்பதை நிறுத்திவிட்டு பேச ஆரம்பித்தார்.

சுகுமாரன்: அது....

என்று ஆரம்பித்தபோதே மீண்டும் சிரிக்க தொடங்கி, கட்டுக்கடங்காமல் சிரித்துக்கொண்டிருந்தார்.

என்ன நடக்கிறதென்று கீதாவால் புரிந்துகொள்ள முடியவில்லை. அவளும் சிரித்தபடி உட்காந்திருந்து, சுகுமாரன் சிரிப்பை நிறுத்தும் வரை பொறுத்திருந்தாள். ஒரு வழியாக, 

சுகுமாரன்: ஹ்ஹ்ஹ்ஹ......ஹா ஹா... ஹய்யோ....ஹா..ஹா !!

என்று வாயில் வைத்துக்கொண்டு கடைசியாக சிரிப்பை நிறுத்தினார்.

கீதா: சொல்லுங்க சுகு!

சுகுமாரன் தன்னை தெளிவுபடுத்திக்கொண்டு பேச ஆரம்பித்தார்.

சுகுமாரன்: ஒன்னும் இல்ல கீதா. இன்னைக்கு காலைல ஆஃபிஸ்ல ஒரு இன்ஸிடண்ட். 

கீதா: அது என்னனு சொல்லுங்க சுகு. நானும் சிரிப்பேன்ல?

சுகுமாரன்: பெருசா ஒன்னும் இல்ல. கம்பெனியோட மார்க்கெட்டிங் டைரக்டர் இன்னைக்கு மத்த எக்சிக்யூட்டிவ்ஸ் கூடலாம் மீட்டிங் வச்சிருந்தார். ரொம்ப ஸ்ட்ரிக்டான ஆளு. எனக்கும் அவருக்கும் கொஞ்சம் ஆகாது. சீரியஸா சில கம்பெனி விஷயத்தெல்லாம் நின்னுட்டு பேசிட்டு இருந்தாரு. அப்புறமா அவரு உக்காந்தாரு. சேர் உடைஞ்சிருந்துச்சு போல. அப்டியே கீழ விழுந்து வாருனாரு. சிரிப்ப அடக்க முடியல. அங்கேயே சிரிச்சிட்டேன். அவரு என்ன பாத்து முறைக்கவே சிரிப்ப நிறுத்தினேன். இங்க இந்த சேர பாத்ததும் அந்த இன்ஸிடண்ட் ஞாபகம் வந்துச்சு. அதான்!

கீதா: ஓஹ்! ஹிலேரியஸ்! 

என்று அவர் சொன்ன விஷயம் அவளை பெரிதும் கவரவில்லை என்றாலும், பேச்சுக்காக சிரிப்பதைப் போல் ஒரு நாடகம் போட்டாள். 

அவள் மட்டுமா நாடகம் போட்டாள்? 

கீதா, விஜயன் அமர்ந்திருந்த அந்த நாற்காலியில் அமர்ந்திருந்ததைப் பார்த்த சுகுமாரன் கண்ணுக்கு, அந்த நாற்காலி விஜயனாக தெரிய, விஜயனே அவருடைய மனைவியை அவருடைய மடியில் வைத்து தனக்கு பரிசளிப்பதற்க்காக அமர்ந்திருக்கிறார் என்று நினைத்து கட்டுக்கடங்காமல் சிரித்துவிட்டு, கீதா கேட்டதற்கு உடனே ஒரு கற்பனையை கலந்து விட்டு ஒரு நாடகம் போட்டார்.

கீதா: சரி சுகு! வந்த வேலைய பாக்கலாமா? ப்ளீஸ்! ரொம்ப லேட் ஆகிட போகுது. 

சுகுமாரன்: ஓஹ்! சாரி கீதா! ஆரம்பிச்சிடலாம். என்ன எக்ஸ்பெக்ட் பண்றீங்கனு சொன்னீங்கன்னா கொஞ்சம் வசதியா இருக்கும்.

கீதா: 21 வருஷம் ஆச்சு சுகு நான் செக்ஸ் வச்சிட்டு. இதுக்கப்புறமும் செக்ஸ் வச்சிக்க முடியுமான்னும் தெரியல. இது வரைக்கும் முடிஞ்ச 21 வருஷத்துக்கும், இனி வரப்போற காலத்துக்கும் சேந்து என்ன திருப்தி படுத்துற மாதிரி உங்களால என்ன பண்ண முடியுமோ அத பண்ணுங்க சுகு!!

சுகுமாரன்: ஐயோ! என்ன கீதா என் மேல இவ்ளோ பெரிய பாரத்த சுமத்துறீங்க? நான் சும்மா லைட்டா செக்ஸ் வச்சிக்கலாம்னு நெனச்சு தான் வந்தேன். நீங்க எதிர் பாக்கிறது ரொம்ப பெருசா இருக்கே!

கீதா: என் நெலமைய யோசிச்சு பாத்தா உங்களுக்கே புரியும் சுகு!

சுகுமாரன்: உங்க நெலம எனக்கு புரியுது கீதா. ஆனாலும்....

கீதா: ப்ளீஸ் சுகு! என் தாகத்த தீத்து வைங்க. இன்னைக்கு ஒரு நாள் மட்டும். இதுக்கப்புறம் நான் கேக்க மாட்டேன்.  ப்ளீஸ்!  

என்று தன் இரு கைகளையும் விரித்துக்கொண்டு கேட்க, 

சுகுமாரன்: ஐயோ கீதா! கைய மடக்குங்க. நான் தீத்து வைக்கிறேன்!! ஆனா எப்படி தீத்து வைக்கிறதுனு தான் தெரியல. சரி, நீங்க இவ்ளோ நாள் எப்படி சமாளிச்சீங்க?

கீதா: செக்ஸ் ஸ்டோரீஸ், பார்ன் விடியோஸ் அந்த மாதிரி.

சுகுமாரன்: பார்ன்லாம் பாப்பீங்களா?

கீதா: வேற வழி! எப்படியாவது உடம்ப ஏமாத்தணுமே!!

சுகுமாரன்: என்ன கேட்டகரிலாம் பாப்பீங்க?

கீதா: மோஸ்ட்லி ரோல் பிளே, அப்பப்போ எரோடிக் ரொமான்ஸ், சம் டைம்ஸ் ஃபெம்டாம்!  

சுகுமாரன்: ஹ்ம்ம். அப்போ நாம ரோல் பிளே பண்ணலாமா?

கீதா: இதுக்கு முன்னாடி பண்ணதில்ல. ஆனா நீங்க கேட்டப்புறம் ஆசையா இருக்கு!

சுகுமாரன்: நானும் பண்ணதில்ல! நீங்க சொன்னதால எக்ஸ்பீரியன்ஸ் பண்ண ஆச வந்துடுச்சு!

கீதா: அப்போ ரெண்டு பேருக்கும் இது பர்ஸ்ட் டைம் தானா? நைஸ்..

சுகுமாரன்:  உங்களுக்கு புடிச்ச ரோல் பிளே செனேரியோஸ் ஏதாவது இருக்கா?

கீதா: ஹ்ம்ம். சிலது இருக்கு. பட் நான் அடிக்கடி பாக்குறதுனா, கார்பொரேட் பாஸ் அண்ட் செக்ரட்டரி, டாக்டர் அண்ட் பேஷண்ட்...

சுகுமாரன்: குட் சாய்ஸ்!

கீதா: அப்புறம் ஒரு ப்ராஸ்டிட்டியூட் போலீஸ் ஆஃபிசர சேர்ல கட்டி போட்டு அவரை டாமினேட் பண்ணுவா! அது எனக்கு ரொம்ப புடிக்கும்.

சுகுமாரன் சிரித்து கொண்டே,

சுகுமாரன்: உங்களுக்கு ஏன் அது புடிக்கும்னு நல்லா தெரியுது!

என்று சொல்ல,

கீதாவும் சிரித்தாள். சுகுமாரன் திடீரென்று,

சுகுமாரன்: நீங்க ப்ராஸ்டிட்யூட்னு சொல்லும்போது தான் ஞாபகம் வருது. ஒரு தடவ ப்ராஸ்டிட்யூட் வச்சு ரோல் பிளே செனேரியோ எங்கயோ படிச்சேன். மெரண்டுட்டேன். 

என்று கீதாவின் ஆர்வத்தை தூண்ட தூண்டில் போட, 

கீதா: மெரண்டு போற அளவுக்கு அப்டி என்ன சுகு இருந்துச்சு?

என்று கீதாவும் சுகுமாரனின் தூண்டிலில் சிக்க,
 
சுகுமாரன்: ஐயோ கீதா! வேண்டாம் விடுங்க. கொஞ்சம் ராவா இருக்கும்.

கீதா: ராவாவா? ஹ்ம்ம்....

என்று சிறிது நேரம் யோசித்தாள். 

கீதா: பரவால்ல சொல்லுங்க. என்னனு தெரிஞ்சுக்க ஆசையா இருக்கு.

சுகுமாரன்: ஐயோ!! வேணாம் கீதா! நான் சொன்னா கேளுங்க! 

கீதா: சொல்லுங்க சுகு! ப்ளீஸ். எனக்காக!

என்று கேட்க,

சுகுமாரன்: என்ன கீதா இப்டி வற்புறுத்துறீங்க?

என்று சலித்துக் கொள்வது போல் நடிக்க, 

கீதா: ப்ளீஸ் ப்ளீஸ். ரொம்ப க்யூரியஸா இருக்கு.

சுகுமாரன்: சரி சொல்றேன். பட் புடிக்கலைனா இடையிலேயே சொல்லிடுங்க!

கீதா: ஆல்ரைட்!

சுகுமாரன்: கீதா, நீங்க ஒரு பஸ் ஸ்டாண்ட் தெவிடியா!

கீதா அதிர்ந்து விட்டாள்.

கீதாவின் அதிர்ச்சியைப் பார்த்த சுகுமாரன்,

சுகுமாரன்: ஓஹ் சாரி கீதா! சின்ஸ் வி ஆர் தி ஒன்ஸ் வில் பி டூயிங், ஃபிமேல் கேரக்டர உங்கள சொல்லுற மாதிரி சொல்லிட்டேன். ஆக்ச்சுவல்லி தி ஃபிமேல் கேரக்டர் இஸ் அ ப்ராஸ்டிட்யூட் டூயிங் ஹர் பிசினெஸ் இன் பஸ் ஸ்டாண்ட். ப்ராஸ்டிட்யூட் வார்த்தைய தமிழ்ல சொல்ல தெரியாம அப்டி சொல்லிட்டேன். வாட் இஸ் தி தமிழ் வர்ட் பார் தட்?.....

என்று யோசிப்பது போல் நாடகம் போட்டுக்கொண்டு,

சுகுமாரன்: ஐ கெஸ் தட்...அ...ப்ச்...ஐ மீன்.....

என்று வேண்டுமென்ற திக்கிக்கொண்டு,

சுகுமாரன்: தட் ஷுல்டு பி விலை.....அ...ப்ச்...அ...மாதர்.. ஐ கெஸ்..

எனக்கு தங்கு நன்கு தெரிந்த வார்த்தையையே தெரியாதது போல் திக்கி திக்கி சொல்ல, சுகுமாரன் திணறுவதைப் பார்த்த கீதா,

கீதா: ஐயோ சுகு! இட்ஸ் ஆல்ரைட்! நீங்க முதல்ல சொன்ன மாதிறியே சொல்லுங்க. எனக்கொரு பிரச்னையும் இல்ல. இன்ஃபபேக்ட்  அப்டி சொன்னா தான் கரெக்ட்டா புரியும் சிச்சுவேஷன்.

சுகுமாரன்: ஆல்ரைட்!! அதாவது அந்த லேடி பஸ் ஸ்டாண்ட்ல தொழில் பண்ணுற ஓரு விலைமாதர்.

கீதா: சுகு! நீங்க இவ்ளோ கஷ்டப்பட்டு தூய தமிழ்லலாம் சொல்லாதீங்க. அப்போ சொன்ன வார்த்தையே யூஸ் பண்ணுங்க.

சுகுமாரன்: எது? தெவிடியான்ற வார்த்தையா?

என்று தயங்கியபடி கேட்க, 

கீதா: ஆமா சுகு!

சுகுமாரன்: சரி ஓகே. உங்களுக்கு பிரச்சன இல்லனா சொல்றேன். அந்த லேடி ஒரு பஸ் ஸ்டாண்ட் தெவிடியா!

கீதா: நீங்க முதல்ல சொன்ன மாதிரி நம்மள ரெஃபர் பண்ற மாதிரியே சொல்லுங்க. அப்போ தான் சிச்சுவேஷன் நல்லா புரியும்! 

சுகுமாரன்: ஐயோ சாரி கீதா! நான் முதல்ல ஏதோ தெரியாம சொல்லிட்டேன். இப்போ சொல்ல உறுத்துது. ப்ளீஸ் என்ன ஃபோர்ஸ் பண்ணாதீங்க!  

கீதா: பரவால்ல சுகு! உண்மையாவா சொல்ல போறீங்க? ரோல் பிளே தான? தாராளமா சொல்லுங்க!

சுகுமாரன்: ஹ்ம்ம்..அதுவும் சரி தான்!! நான் ஏன் உங்கள உண்மையா சொல்ல போறேன்?!! ரோல் பிளேக்கு தான? சரி!! அதாவது நீங்க ஒரு பஸ் ஸ்டாண்ட் தெவிடியா!

கீதா: குட்!! பட் ஏதோ இடிக்குது!!

சுகுமாரன்: என்ன இடிக்குது? 

என்று கொஞ்சம் பதற்றத்துடன் கேட்க,
 
கீதா: இந்த கேரக்டருக்கு இவ்ளோ மரியாத கொடுக்குறது நீங்க எனக்காக பண்ணுற மாதிரி இருக்கு. நீங்க நீ வா போனே சொல்லுங்க! அப்போ தான் சரியா இருக்கும். 

சுகுமாரன்: ஐயோ ப்ளீஸ் கீதா! அது மட்டும் என்னால முடியாது. நான் உங்க மேல ரொம்ப ரெஸ்பெக்ட் வச்சிருக்கேன்.

கீதா: அது எனக்கு தெரியாதா சுகு? இது ரோல் பிளேக்கு தான? இட்ஸ் ஆல்ரைட்!

சுகுமாரன்: என்ன தப்பா எடுத்துக்க மாட்டீங்களே!?

கீதா: நான் ஏன் சுகு உங்கள தப்பா எடுத்துக்க போறேன்!? நானே தான கூப்பிட சொல்றேன்!

சுகுமாரன்:  சரி ஓகே. 

என்று சொல்லிவிட்டு, அதை சொல்ல சிரமப்படுவதைப் போல் சில நேரம் நாடகம் போட்டுவிட்டு,  

சுகுமாரன்: கீதா, நீ ஒரு பஸ் ஸ்டாண்ட் தெவுடியா!!!

கீதா: ஹ்ம்ம். இப்போ கரெக்ட்டா இருக்கு!

சுகுமாரன் மனதிற்குள் சிரித்துக்கொண்டே தொடர்ந்தார்.

*************************************************************************************************************************
Guest users can share their thoughts here anonymously,

https://www.secretmessage.link/secret/67a6c607dc9f1/
*************************************************************************************************************************

[antibull007]

Thanks for all the comments here and the feedbacks by guest users!! I will post them and respond before the next update!

Update in an hour!

[antibull007]

பாகம் - 24

சுகுமாரன்: நான் கார்பொரேட்ல ஒரு பெரிய பொசிஷன்ல இருக்க, பாக்க ஹேண்ட்ஸம்மா ஸ்டைலிஷா இருக்க ஒரு பர்சன்.

கீதா:  சோ, பேஸிக்கல்லி உங்கள மாதிரி இருக்க ஒரு பர்சன்.

சுகுமாரன்: ஐயோ, நான் ஹேண்ட்ஸம்மாவா இருக்கேன்?

கீதா: சுகு! என்ன இப்டி கேட்டுடீங்க? நீங்க பாக்க ஹாலிவுட் ஆக்டர் ஜார்ஜ் க்ளூனி மாதிரி இருக்கீறீங்க. நீங்க இப்போ நெனச்சாலும், உங்க கால சுத்தி பல பொண்ணுங்க வருவாங்க. ஆனா நீங்க நெனைக்க மாட்டீங்க! 

சுகுமாரன்: ஐயோ கீதா! ஆம்பளைங்க வெக்கப்பட்டா நல்லாவா இருக்கும்? ப்ளீஸ்!!

கீதா: உண்மைய தான சொன்னேன்?

சுகுமாரன்: ப்ளீஸ் கீதா! போதும்!

கீதா: சரி! கண்டின்யூ பண்ணுங்க!

சுகுமாரன்: நான் ஒரு நாள் நைட் 9:30 மணி போல ஒரு பஸ் ஸ்டாண்ட் பக்கத்துல என் கார நிறுத்திட்டு காருக்கு வெளிய நின்னுட்டு இருக்கேன்!

கீதா: ஹ்ம்ம்

சுகுமாரன்: நீ அந்த பஸ் ஸ்டாண்ட்ல யாராவது படுக்க வருவங்களானு பாத்துட்டு சிக்னல் குடுத்துட்டு இருக்க! ஆனா, யாரும் உன்ன கண்டுக்கல!

கீதா: ம்ம்..

சுகுமாரன்: சரினு நீ அப்டியே, வெளிய யாராவது சிக்குவாங்களானு பாத்துட்டு, நான் இருக்க பக்கமா நடந்து வந்துதிட்டு இருக்க!

கீதா: அடுத்து?

சுகுமாரன்: நான் அங்க இருந்து கார எடுத்துட்டு கெளம்பலாம்னு கார்குள்ள போய் உக்காந்து கார எடுக்கலாம்னு நெனைக்கிறப்போ, என் முன்னாடி இன்னொருத்தன் கார ஒட்டி நிறுத்தி வைக்கவே, என்னால கார திருப்பிட்டு போக முடியல. அதனால நான் கார ரிவெர்ஸ் எடுத்து கொஞ்ச தூரம் பின்னாடி வந்து அப்புறமா திருப்பிட்டு முன்னாடி போகலாம்னு நெனச்சிட்டு, பின்னாடி யாராவது வரங்களானு நல்லா பாத்துட்டே கவனமா கார ரிவெர்ஸ் எடுக்குறேன்.      

கீதா: ஹ்ம்ம்... நல்லா பில்ட் பண்றீங்க! கண்டின்யூ!

சுகுமாரன்: ஆனா நீ கஸ்டமர் எவனாவது கெடைப்பானான்னு பாத்துட்டே நடந்து வந்ததால, முன்னாடி இருந்த பிளாட்ஃபார்ம் கொஞ்சம் உடஞ்சிருந்தத கவனிக்காம, அதுல கால வைக்கவே, தடுமாறி ரோட்டுல வந்து விழுற. 

கீதா: ஹ்ம்ம் 

சுகுமாரன்: நீ திடீர்னு வந்து விழுந்ததால  நான் உன்ன சுத்தமா கவனிக்கல. ரிவெர்ஸ்ல வந்துட்டு இருந்த என் கார் உன் மேல மோதிடுது. பின்னாடி யாரையோ இடிச்சதால நான் உடனே சுதாரிச்சு பிரேக் போட்டு, வண்டிய மறுபடியும் முன்ன தள்ளி நிறுத்தி, பின்னாடி உன்ன ஓடி வந்து பாக்குறேன்.

கீதா: என்னாச்சு எனக்கு?

சுகுமாரன்: பெருசா ஒன்னும் ஆகல. நீ கீழ விழுந்து கிடக்குற. நான் உன்ன பாத்த உடனே நீ கண்டிப்பா பஸ் ஸ்டாண்ட் தெவிடியவா தான் இருப்பன்னு முடிவு பண்ணிட்டேன். இருந்தாலும், ஒரு மனிதாபிமான அடிப்படையில, உன்ன தூக்கி உன் கிட்ட மன்னிப்பு கேக்குறேன்.

கீதா: ஹ்ம்ம்... 

சுகுமாரன்: ஆனா நீ உதவி பண்ண வந்த என்னையே படுக்க கூப்புடுற! என்னா உன் நெலம அப்டி! அடுத்த நாள் சர்வைவ் பண்ண காசு வேணுமே! அதனால என் ரேஞ்க்குலாம் நான் உன் கூட படுக்க மாட்டேன்னு தெரிஞ்சாலும், வேற வழி இல்லன்னு என்ன கேட்டு பாக்குற!   

கீதா: ஹ்ம்ம்...நீங்க என்ன சொன்னீங்க?   
     
சுகுமாரன்: நான் உன் கூடலாம் படுக்க விருப்பம் இல்லாம, உன்ன ஒரு மனுஷியாவே மதிக்காம, வேணாம்னு சொல்லிட்டேன். நீயும் கொஞ்ச நேரம் கெஞ்சி பாக்குற! நான் முடியாதுனு கறாரா சொல்லிட்டேன்! 

கீதா: ஏன் சுகு? பாவம்ல நான்? என் கூட படுத்தா என்ன உங்களுக்கு?

என்று சொல்ல, சுகுமாரன் சிரித்துக்கொண்டே,

சுகுமாரன்: நீயும் இத ஏற்கனவே எதிர்பாக்கவே, அங்க இருந்து ஒன்னும் பேசாம கெளம்பிட்ட!

கீதா: அவ்ளோ தானா?

சுகுமாரன் சிரித்துக்கொண்டு,

சுகுமாரன்: அவசரப்படாதீங்க இருங்க!! 

கீதா: சரி சரி!!  ஐ வில் ஷட் மை மவுத்!!

சுகுமாரன்: நீ பாட்டுக்கு நடந்து போயிட்ருக்க! திடீர்னு நான் உன்ன கூப்புடுறேன்!

கீதா: ட்விஸ்ட்!!!

சுகுமாரன்: நீயும் நான் கூப்பிட்டதும் ஒரு வேள நான் படுக்க சம்மதிச்சிட்டானோன்னு எதிர்பார்த்து ஆசையா ஓடி வர!

கீதா: ஹ்ம்ம்...

சுகுமாரன்: நீ எதிர் பார்த்த மாதிரியே நான் உன் கூட படுக்க சம்மதிக்கிறேன்!

கீதா: ஆஹ்... சூப்பர்!

சுகுமாரன்: பஸ் ஸ்டாண்ட் தெவிடியாவான உன்ன என்னோட கார்ல என் பக்கத்து சீட்ல உக்கார வச்சிட்டு, ஒரு பெரிய ஹோட்டளுக்கு கூட்டிட்டு வந்து உக்கார வச்சிருக்கேன்!

கீதா: ஹ்ம்ம்... தென் வி ஹேவ் செக்ஸ்!! அவ்ளோ தான?

சுகுமாரன்: கிட்டத்தட்ட!!    

என்று சொல்லிவிட்டு,
 
சுகுமாரன்: ஷுட் ஐ ஸ்டாப் நவ்?

கீதா: நோ வே! இட்ஸ் கெட்டிங் இன்டரெஸ்ட்டிங்!

சுகுமாரன்: ஆனா உனக்கு நான் என்ன மாதிரி மைண்ட் செட்ல இருக்கேன்னு சுத்தமா தெரியாது.

கீதா: ஏதோ பயங்கர சஸ்பென்ஸ் ஒன்னு வைக்க போறீங்க போல. ஹுக்ட்!!     

சுகுமாரன்: என்னோட வாழ்க்கையே ஒரு தெவிடியா.... ஐ மீன் ஒரு ப்ராஸ்டிட்யூட்டால கேள்விக்குறி ஆகியிருக்கு!

கீதா: தெவிடியானே சொல்லுங்க சுகு. அப்போ தான் கதையோட மூட்க்கு சரியா இருக்கும்!

சுகுமாரன்: சரி தான்! என்னோட வாழ்க்கையே ஒரு தெவிடியவால கேள்விக்குறி ஆகியிருக்கு! என் குடும்பம் சின்னாபின்னம் ஆகிடுமோனு நான் பயந்துட்டு என்ன பண்ணுறதுனு புரியாம திண்டாடிட்டு இருக்கேன்!

கீதா: ஓஹ் மை காட்! இட்ஸ் கெட்டிங் சீரியஸ்!

சுகுமாரன்: எப்படி அந்த பிரச்சனைல இருந்து வெளிய வரதுன்னு புரியாம என்னோட ஃபிரெண்ட் ஒருத்தன் கிட்ட இந்த பிரச்சனைய சொல்லி உதவி கேட்டேன்.

கீதா: பண்ணாரா?

சுகுமாரன்: அவன் உதவி பண்ற மாதிரி நடிச்சு, எனக்கு துரோகம் பண்ணிட்டான்!     

கீதா: ஓஹ் மை காட்! ரொம்ப பாவம் நீங்க!

சுகுமாரன்: ஹ்ம்ம்...      

சுகுமாரன்: ஐ திங்க் ஐ ஷுட் ஸ்டாப் நவ்!

கீதா: ப்ளீஸ் டோன்ட்! இப்போ தான் சூடு புடிச்சிருக்கு!!

சுகுமாரன்: நான் எந்த அளவுக்கு கோவத்துல இருக்கேன்னா..........

என்று சொல்லிவிட்டு அமைதி காக்க,  

கீதா: ஹ்ம்ம்.... சொல்லுங்க....

என்று ஆர்வத்துடன் கேட்க,

சுகுமாரன்: ஆக்ச்சுவல்லி இத நடிச்சு காட்டுனா தான் உன்னால என்னோட மைண்ட் செட்ட சரியா புரிஞ்சுக்க முடியும்! யு நோ ஐ ஆம் அ குட் ஆக்டர்! ஐ யூஸ்ட் டு ஆக்ட் இன் பிலேஸ்! 

கீதா: அசத்துறீங்க சுகு! தெரியுமே நீங்க எவ்ளோ நல்லா ஆக்ட் பண்ணுவீங்கன்னு!  நானே பல தடவ அவர் கூட வந்திருக்கனே உங்க பிலேஸ் பாக்க! சூப்பரா ஆக்ட் பண்ணுவீங்களே!! ப்ளீஸ் டூ இட்!

சுகுமாரன்: ஹ்ம்ம்! பட் இட்ஸ் பீன் அ வைல்! சோ, கொஞ்சம் சொதப்பவும் வாய்ப்பிருக்கு!

கீதா: பரவால்ல சுகு! நீங்க சொதப்புனாலும் நல்லா தான் பண்ணுவீங்கன்னு தெரியும்!

சுகுமாரன்: ஆல்ரைட்! 

என்று சொல்லி, எழுந்து நின்று, கட்டிலைப் பார்த்தபடி நாற்காலியில் அமர்ந்திருந்த கீதாவின் நாற்காலியை கதவு பக்கம் திருப்பி கொஞ்சம் பின்னால் தள்ளி, தானும் கொஞ்சம் முன்னே சென்று நின்றார்.

சுகுமாரன்: சோ, நான் அங்க என்ன எழுதி இருந்ததோ அப்டியே எனேக்ட் பண்றேன். கொஞ்சம் வயலென்ஸ் இருக்கும். கெட்ட வார்த்தைகளும் இருக்கும். தமிழும் இங்கிலீஷும் கலந்து இருக்கும். கூல்? வேண்டாம்ன்னு சொல்லுங்க! நான் நிறுத்திடுறேன்!

கீதா: ஐயோ சுகு! ஏதோ பயங்கரமா இருக்கும் போல! உங்க ஆக்ட்டிங் பாத்தும் பல வருஷம் ஆச்சு! ப்ளீஸ்! அ ஃபேன் ஹியர் வைட்டிங்! ப்ளீஸ் ஸ்டார்ட்!!

சுகுமாரன் சிரித்தபடி,

மெத்தையின் மீது இருந்த ஒரு தலையணையை கையில் எடுத்தார்.

சுகுமாரன்: இத செட் ப்ராப்ஸ்காக யூஸ் பண்ணிக்கறேன்! மேக்சிமம் 500 ரூபா இருக்கும் அவ்ளோ தான். என்னோட ஆக்டிங் திறமைய மறுபடியும் காட்டுறதுக்காக 500 ரூபா செலவு பண்றது தப்பில்ல!

கீதா: ஹ்ம்ம். சீக்கிரம் சுகு! காண்ட் வெயிட் மோர்!

சுகுமாரன்: இருங்க. கொஞ்சம் அந்த கேரக்டர்குள்ள போக என்ன ப்ரீபெர் பண்ணிக்கறேன் என்று சொல்லி, அந்த தலையணையை தன் இரு கைகளாலும் பிடித்து அணைத்தபடி, கீழே குனிந்து கண்களை மூடி சில நேரம் தன்னை தயார் படுத்திக்கொண்டிருந்தார். சிறிது நேரம் கழித்து கண்களைத் திறந்து தலையை நிமிர்த்தி,

சுகுமாரன்: ஓகே! லெட்ஸ் ஸ்டார்ட்!!

என்று சொல்லிவிட்டு ஆரம்பித்தார்.

சுகுமாரன்: நான் எந்த மாதிரி மைண்ட் செட்ல இருக்கேன்னா,

"என் குடும்பத்தோட எதிர்காலத்த கேள்விக்குறி ஆக்குன அந்த தெவிடியா முண்ட மட்டும் என் கைல கெடச்சான்னா,"  

என்று சொல்லி,
 
அந்த தலையணையை கீழே நீள வாக்கில் போட்டு, அந்த தலையணை தன் இரு கால்களுக்கிடையில் இருப்பது போல மண்டியிட்டு அமர்ந்து, தன் முட்டி அருகே இருக்கும் தலையணையின் எல்லையை தாசியின் பாதங்கள் எனவும், அதற்கு எதிரே உள்ள எல்லை தாசியின் தலை எனவும் நினைத்துக்கொண்டு , 

"அவள என் கையாலேயே அடிச்சு அவ மூஞ்சுல இருக்க ஒவ்வொரு எலும்பையும் ஒடச்சு, அவ மூஞ்சையே செதச்சு," 

என்று சொல்லிக்கொண்டே,

தன் இரு கைகளையும் மடக்கி, தன் இரு கைகளாலும் மாறி மாறி, தாசியின் முகம் என நினைத்த தலையணையின் முனையை, ஓங்கி ஓங்கி குத்தினார். 48 வயதானாலும் தினமும் உடற்பயிற்சி செய்து, உடற்பயிற்சி இயந்திரங்களைப் பிடித்து இறுகிப்போன அவருடைய கைகளால் அவர் குத்திய ஒவ்வொரு குத்தும், அந்த தலையணையின் பஞ்சு தடுப்பை தாண்டி தரையில் விழுந்தது. வலியையும் பொருட்படுத்தாமல் வெறி பிடித்ததைப் போல் ஓங்கி ஓங்கி குத்தினார்.

அடுத்து,
 
"அவளோட மார்புகூட்ட என் ரெண்டு கையாலையும் பிச்சு எறிஞ்சு, இதயமே இல்லாத அந்த தெவிடியா முண்டையோட இதயத்த என் கைய விட்டு பிச்சு எடுத்து என் கால்ல போட்டு நசுக்கி, அது நசுங்கி போய் அதுல இருந்து ரத்தம் எல்லா பக்கமும் செதர,"

என்று சொல்லியபடி,

அந்த தலையணையின் உறையை உருவி எடுத்து, தூக்கி எறிந்து தன் இரு கைகளையும் தாசியின் முகம் இருக்கும் தலையணையின் எல்லைக்கு கொண்டு சென்று, தன் கைகளின் வலுவை பயன்படுத்தி அந்த தலையணையின் பக்கவாட்டின் நடுப்பகுதியில் கிழித்து, அந்த தலையணையின் நீள வாக்கின் பாதி வரை கிழித்து விட்டு, தாசியின் இதயம் எங்கு இருக்கும் என்று தான் நினைத்த இடத்தில் தன் கையை உள்ளே விட்டு இதயமளவு பஞ்சை எடுத்து, கீழே போட்டு, எழுந்து நின்று, தன் வலது காலால் ஓங்கி அதை மிதித்து ரத்தம் சிதறுவதைப் போல கற்பனை செய்து, ரத்தக்காட்டேரியை போல் ரசித்து சிரித்தார்.

அடுத்து,
 
"அத பாத்து ரசிச்சிட்டே அந்த தேவிடியா முண்டையோட முதுகெலும்ப என் ரெண்டு கையாலையும் ஒடச்சு," 

என்று சொல்லியபடி தன் இரு கைகளையும் தற்போது கிழிந்துள்ள பகுதியின் இரு எல்லைகளிலும் வைத்து, அந்த உள்ளே முதுகெலும்பு அளவில் பஞ்சை தன் இரு கைகளையிலும் பிடித்து அவற்றை எதிர் எதிர் திசையில் முறுக்கி, தாசியின் முதுகெலும்பை உடைப்பது போல் நினைத்து, கிழித்த பஞ்சை தன் வலது கையில் எடுத்து,    
 
"அந்த முதுகெலும்போட துண்ட எடுத்து அவ கூதில ஓங்கி குத்தி, அவ கூதிய டாரா கிழிச்சு, "

என்று சொல்லிக்கொண்டு,
 
தலையணையின் கிழிந்த எல்லையும் கிழியாத எல்லையும் சங்கமிக்கும் இடத்தில், தாசியின் பெண்ணுறுப்பு இருக்கும் இடம் என நினைத்துக்கொண்டு, அந்த பஞ்சால் அங்கு ஓங்கி ஓங்கி பல தடவை குத்தி, பின்பு மீண்டும் ஒரு முறை ஓங்கி குத்தி அந்த பஞ்சை கீழே இழுத்து தாசியின் பெண்ணுறுப்பை கிழிப்பது போல் நினைத்துக்கொண்டு,   

அடுத்து, 
 
"அவளோட ரெண்டு காலையும் பிச்சு எடுத்து, ஐ வில் ஃபீட் ஒன் லெக் டு ஹங்க்ரி ஸ்ட்ரீட் டாக்ஸ், அண்ட் ஷோவ் தி அதர் லெக் அப் தி ஆஸ் ஹோல் ஆஃப் த பாஸ்டர்ட் ஹூ பேக் ஸ்டாப்ட் மீ அண்ட் வில் ப்ருடல்லி ஃபக் ஹிஸ் வைஃப் ரயிட் இன் ஃபிரண்ட் ஆஃப் ஹிஸ் ஐஸ் அண்ட் வில் மேக் தட் பிட்ச் மை செக்ஸ் ஸ்லேவ்!!"

என்று சொல்லியபடி,
 
எழுந்து நின்று முக்கால் வாசி கிழிந்திருந்த தலையணையை தன் மாரோடு சேர்த்து அனைத்து, தன் இரு கைகளாலாலும் அதை முழுவதும் கிழித்து, இரண்டு துண்டுகளாக்கி ஒவ்வொரு துண்டையும் ஒரு கையில் வைத்துக்கொண்டு, இடது கையில் இருக்கும் துண்டை தாசியின் இடது கால் என்று நினைத்து அதை தெரு நாய்களுக்கு தூக்கி வீசுவதை போல் தூக்கி வீசி, வலது கையில் இருக்கும் துண்டை விஜயனின் புட்டத்தில் சொருகுவதை போல் செய்து, பின்பு பின்னால் திரும்பி அதையும் தூக்கி எறிந்தார்.

எறிந்து விட்டு "ஹூ....ஹூ....ஹூ" என்று தன் வாயால் வேக வேகமாக பெருமூச்சு வாங்கிக்கொண்டிருந்தார்.
  
நடித்துக்காட்டுகிறேன் என்ற பெயரில் சுகுமாரன் செய்த மூர்க்க தனமான காரியங்களை பார்த்த கீதாவுக்கு நெஞ்சம் பதை பதைக்க, இதயத்துடிப்பு அதிகரிக்க, கால்கள் நடுங்க, கண்கள் பிதுங்க, கண்ணிமைக்காமல் பெருமூச்சு வாங்கிக்கொண்டிருக்கும் சுகுமாரனை பேயைப் பார்த்த படி பார்த்த்துக்கொண்டு, ஒன்றும் பேசாமல் அமர்ந்திருந்தாள். 

சிறிது நேரம் கழித்து சுகுமாரன் பெருமூச்சு வாங்கும் வேகம்  மெல்ல மெல்ல குறைந்து, கடைசியாக, "ஹூ........................ஹூ" என்று பெருமூச்சை முடித்துவிட்டு, தன் தலையை வலது பக்கமாக திருப்பி பின்னால் இருக்கும் கீதாவை பார்த்து சைக்கோவை போல் சிரித்து விட்டு, முழுவதுமாக கீதாவை பார்த்தபடி திரும்பி நின்றார்.

கீதாவை பார்த்து மீண்டும் ஒரு முறை சைக்கோவை போல் பல் தெரியாமல் உதட்டை மூடி சிரித்துவிட்டு, நீட்டியிருந்த தன் வலது முழங்கையை பாதி மடக்கி, தன் தலையை குனிந்து சில நேரம் தன் உள்ளங்கையை பார்த்துக்கொண்டிருந்தார். சிறிது நேரம் கழித்து மெல்லமாக தன் வலது கையின் சுண்டு விரல், மோதிர விறல், நடு விரல் ஆகிய மூன்று விரல்களை அதே வரிசையில் மெல்லமாக மடக்கி, ஆள்காட்டி விரலையும் கட்டை விரலையும் மட்டும் நீட்டியிருக்கும்படி வைத்திருந்து, மெல்ல தன் முழங்கையை மேலும் கொஞ்சம் மடக்கி, தன் வலது கையின் ஆள்காட்டி விரல் தன் முகத்தைக் காட்டும்படி வைத்து, தன் தலையை நிமிர்த்தி  கீதாவை பார்த்து,

"நான் அந்த மாதிரி மன நிலைல இருக்க ஒரு ஆள்!"

என்று சொல்ல ஏற்கனவே பதறிப்போய் இருக்கும் கீதா, மேலும் கொஞ்சம் பதட்டமாக அவளுடைய மூச்சு விடும் வேகமும் அதிகரித்து ஏசி அறையிலும், அவளுக்கு லேசாக வியர்க்க ஆரம்பித்து, அவளுடைய நெற்றியின் பக்கவாட்டில் வியர்வை துளி மெல்லமாக கீழே வழிந்துகொண்டிருந்தது. அவள் எச்சில் விழுங்க சிரமப்பட்டுக்கொண்டிருந்தாள். 

சுகுமாரன் மீண்டும் தன் தலையை குனிந்து, தன்னைக் காட்டிக்கொண்டிருக்கும் தன் ஆள்காட்டி விரலை கொஞ்ச நேரம் பாத்துக்கொண்டிருந்தார். சிறிது நேரம் கழித்து மெல்லமாக தன் கையை கீதாவை நோக்கி நீட்டி, வலது கையின் ஆள்காட்டி விரல் கீதாவை காட்டியபடி இருக்க, தன் தலையை நிமிர்த்தி, 

"நீ அது தெரியாம என் கிட்ட வந்து மாட்டிக்கிட்ட!"

என்று சொல்ல,

கதிகலங்கிப் போனாள் கீதா!!    



************************************************************************************************************************
Guest users can share their feedback anonymously here,

https://www.secretmessage.link/secret/67ac3b39d31d3/
*************************************************************************************************************************

[antibull007]

A small information!! I will be taking a week break from this story! So, the readers can expect the next update on next weekend.

I will be posting on my maami story though, you can check that out if interested!!

https://xossipy.com/thread-66806-post-58...pid5876293


Thanks!!

[antibull007]

செம்ம கலக்கலான கதைக்கு நன்றி நண்பா நன்றி

...

[antibull007]

செம்ம கலக்கலான கதைக்கு நன்றி நண்பா நன்றி

....

[antibull007]

....

....

[antibull007]

....

[antibull007]

கதைய படிச்சிட்டு எந்த விதமான அப்ரிசியேஷனும் பண்ணாத மத்த ரீடர்ஸ் எங்க? இப்படி பட்ட மேட்டர நோட் பண்ணி பாராட்டுர ப்ரோ எங்க?


ரொம்ப நன்றி ப்ரோ!!


அறை என் 306ல் சுகுமாரன்!!


பக்கத்துல மாமி கதை எழுதிட்டு இருந்தேனா... அதுல எப்போலாம் ஸ்டக் ஆச்சோ, கேப்ல இந்த கதையும் எழுதினேன். அடுத்த பார்ட் ரெடி!!



பாகம்-25 in 30 mins!

[antibull007]

பாகம் - 25

தன் முன்னால் நிற்பவர் தன் கணவரின் நெருங்கிய தோழரும், தன் நம்பிக்கைக்கு  உரியவருமான சுகுமாரனாக தெரியவில்லை. உண்மையில் தான் அப்படி பட்ட ஒரு மனநிலையில் உள்ள நபரிடம் மாட்டிக்கொண்டோம் என்று பயத்தில் நடுங்கிக்கொண்டு, அவருடைய ஆள்காட்டி விரலை கண்ணிமைக்காமல்  பார்த்தபடி ஒன்றும் பேசாமல் அமர்ந்திருந்தாள்.

சுகுமாரன் மீண்டும் பேச ஆரம்பித்தார்.    

சுகுமாரன்: ஆனா உன் நல்ல நேரம், கேள்விக்குறி இன்னும் கேள்விக்குறியா தான் இருக்கு. அந்த கேள்வியோட பதில் எனக்கு சாதகமாவும் இருக்கலாம்; பாதகமாவும் இருக்கலாம். ஒரு வேல இந்த கேள்வியோட பதில் எனக்கு சாதகமா இருந்தா, என்னோட குடும்பத்துக்காக, நான் அந்த தெவிடியாவையும், என்ன ஏமாத்துன அந்த துரோகியும்  சும்மா விடவும் வாய்ப்பிருக்கு. பட்....ஜஸ்ட் இன் கேஸ்...., ஜஸ்ட்..........இன்..........கேஸ்......அந்த கேள்வியோட பதில் எனக்கு பாதகமா வந்தா, நான் சொன்னது எல்லாத்தையும் பண்ணுவேன். இன்ஃபேக்ட், அதுக்கு மேலயும் பண்ணுவேன்.

கீதா ஒன்றும் பேசாமல் அவருடைய உதட்டசைவுகளை மட்டும் பார்த்துக்கொண்டிருந்தாள்.

சுகுமாரன்:  பட், தட்ஸ் ஃபார் தி ஃபியூச்சர். ஃபார் நவ் எனக்குன்னு ஒரு குடும்பம் இருக்கு. அதனால நான் அந்த மாதிரிலாம் ஒன்னும் பண்ண மாட்டேன். 

என்று சொல்ல, சற்றே பெருமூச்சு விட்டாள் கீதா.  

சுகுமாரன்: ஆனாலும், எனக்கு தெவிடியாங்க மேல பயங்கர கோவம் இருக்கு. சோ, என் கிட்ட சிக்குன உன்கிட்ட என்னோட கொலவெறிய, காமவெறியா காட்டப்போறேன்.

என்று சொல்லிவிட்டு, சுகுமாரன் தன் கைகளை தளர்த்துக்கொண்டு, கீதாவை பார்த்து புன்முறுவல் செய்து,  

சுகுமாரன்:  தட்ஸ் இட், கீதா! இதான் செனேரியோ!

என்று சொல்ல, 

கீதா தன் வாயை பிளந்தபடி, 

கீதா: வா.........................வ்!!  மார்..............வெல்ஸ்.!!

என்று சொல்லியபடி, லேசாக தன் இரு கைகளையும் மெதுவாக கொண்டு வந்து வெளியில் சத்தம் கூட வராமல் கைதட்டினாள். 

கீதா: சச் அ கன்வின்சிங் பர்ஃபார்மன்ஸ்!! உண்மையிலேயே அது நீங்க தானோன்னு மெரண்டு போய்ட்டேன்! 

என்று அவருக்கு பாராட்டு மழையை பொழிய, சுகுமாரன் அவளுடைய பாராட்டு மழையில் நனைந்துகொண்டே, கலைஞர்கள் வைக்கும் வணக்கத்தை அவளுக்கு வைத்து விட்டு,

சுகுமாரன்:  தட்ஸ் தி பெஸ்ட் காம்ப்ளிமென்ட் ஏன் ஆக்டர் கேன் கெட்!

என்று சிரித்துக்கொண்டே சொன்னார்.

கீதா: ஆனா, இப்டிலாம் யாரு சுகு யோசிக்குறா?

என்று வியப்புடன் கேட்க,

சுகுமாரன்: எனக்கும் தெரியல! எங்கயோ ஒரு தடவ படிச்சேன்! படிக்குறப்போவே மெரண்டு போய்ட்டேன். அதான் அந்த டைலாக்ஸ் எல்லாம் அப்படியே ஞாபகம் இருக்கு! 

கீதா: ஹ்ம்ம்... ப்பாஹ்! எப்டிலாம் யோசிக்கிறாங்க! 

என்ற பிரம்மிப்புடன் சில நேரம் மௌனம் காத்திருந்தாள். அவளுடைய முக பாவனைகளை நன்கு கவனித்துக்கொண்டிருந்தார் சுகுமாரன். கடைசியாக கீதா பேச வரும் நேரத்தில், சுகுமாரன் இடை மறித்தார்.      

சுகுமாரன்:  ஆனா, இதெல்லாம் அப்டியே கடந்து போய்டணும். இத பண்ணனும்னுலாம் யோசிச்சு பாக்க கூடாது. உங்களால இதலாம் பண்ண முடியாது.

என்று கீதாவின் திறமையை கேள்விகேட்க, கீழே குனிந்து கொண்டு சரிதான் என்பதை போல தன் தலையை மெதுவாக இரு புறங்களிலும் ஆட்டிக்கொண்டு, 

கீதா:  ஹம்ம்ம்ம்ம்ம்.....நீங்க.......சொல்.....றதும்.........சரி.......தா......     

என்று சொல்லியபடி, திடீரென, கீதா தன் தலையை நிமிர்த்தி சுகுமாரனை பார்த்து,

கீதா: ஆமா, ஏன் பண்ண முடியாது?!

என்று அவரைப் பார்த்து கேட்க, சுகுமாரன் அதிர்ச்சி கொண்டவராய், 

சுகுமாரன்: வாட் டூ  யூ மீன்?!!! இதெல்லாம் எப்படி உங்களால பண்ண முடியும்?

என்று மீண்டும் அவள் திறமையை குறைத்து மதிப்பிடுவதை போல் பேச, 

கீதா: அதான் சுகு கேக்கறேன்!  ஏன் பண்ண முடியாதுனு நெனைக்கிறீங்க? 

சுகுமாரன்: சொன்னா கேளுங்க கீதா! உங்களால முடியாது!

கீதா: அதான் ஏன்?

சுகுமாரன்: உங்களால எப்படி கீதா இந்த மாதிரி ஒரு கேரக்டர பண்ண முடியும்?

கீதா: ஏன் சுகு? உங்களால இப்படி ஒரு சைக்கோ கேரக்டரையே இவ்ளோ கன்வின்சிங்கா பண்ண முடியும்னா, என்னால ஒரு சாதாரண ப்ராஸ்டியூடுட் கேரக்டர் பண்ண முடியாதா? உங்களுக்கு மட்டும் தான் நல்லா நடிக்க தெரியும்னு அலட்டிக்காதீங்க. உங்க அளவுக்கு இல்லனாலும் ஓரளவுக்காவது எனக்கும் நடிப்பு வரும்.          

என்று சுகுமாரனுடன் நடிப்பில் போட்டு போட,

சுகுமாரன்: ஐயோ கீதா! நீங்க தப்பா எடுத்துக்காதீங்க. நான் அதுக்காக சொல்லல. இந்த கேரக்டர ரொம்ப டீக்ரெட் பண்ணுற மாதிரி இருக்கும். நெறய அபியூஸஸ், கர்ஸ் வேர்ட்ஸ் அப்புறம் ஹார்ஷ் ட்ரீட்மென்டலாம் இருக்கும். அதெல்லாம் உங்களால எப்படி தாங்க முடியும் சொல்லுங்க.

கீதா: இதெல்லாம் நெஜமாவா சுகு பண்ண போறீங்க? ரோல் பிளேக்கு தான? ஐ நோ ஹவ் மச் யூ ரெஸ்பெக்ட் மீ! இது சும்மா கொஞ்ச நேரத்துக்கு இந்த ரூம்ல மட்டும் தான? லைக் அ கேம். முடிஞ்சப்புறம் எல்லாம் நார்மலா ஆகிட போகுது! அதுல என்ன?      
 
சுகுமாரன்: கீதா ப்ளீஸ்! நீங்க சொல்றதும் சரி தான். ஆனா நான் எப்படி உங்க முகத்த பாத்து அப்டிலாம் சொல்லுறது? 

கீதா: ப்ளீஸ் சுகு!

சுகுமாரன்: ப்ளீஸ் கீதா! தயவு செய்து என்ன ஃபோர்ஸ் பண்ணாதீங்க.

என்று தன் கைகளை கூப்பி கீதாவிடம் மன்றாடுவதை போல் நடிக்க,

கீதா: ஹ்ம்ம்...

என்று வேண்டா வெறுப்பாக ஒத்துக்கொண்ட கீதாவின் முகம் வாட,

சுகுமாரன்: ஐயோ! என்னாச்சு கீதா? ஏன் ரொம்ப வாடி போயிட்டீங்க?

கீதா கீழே குனிந்து, தன் இரு கைகளாலும் தன் முகத்தை மூடிக்கொண்டி அழ ஆரம்பித்தாள்.

சுகுமாரன் உடனே அவளிடம் ஓடிச்சென்று,

சுகுமாரன்: ஐயோ கீதா, என்னாச்சு? ஏன் அழறீங்க?

கீதா லேசாக தலையை நிமிர்த்தி, அவள் கைகளை விலக்க, அவள் கண்கள் கலங்கி இருந்தன.

கீதா: சுகு! த ட்ராட் இஸ் பிக்! ஃப்ளட் ஹேஸ் டு கம்!

சுகுமாரன்: புரியல கீதா!!

கீதா: 21 இயர்ஸ் ட்ராட் சுகு! இதுக்கப்புறமும் நடக்குமானும் தெரியல. ஹோட்டல்லாம் பயங்கர ரிஸ்க். சோ, இன்னைக்கு நடக்கிறது தான் என் வாழ்க்கைல கடைசியா நடக்கிறதா இருக்கலாம். நீங்க சொன்னத பண்ணா தான், இதுக்கப்புறம் என்னால சமாளிக்க முடியும்னு தோணுது! அப்டி ஒரு சைக்கோ கிட்ட மாட்டி அவஸ்த பட்டா தான் வாழ்க்கைல இதுக்கப்புறம் செக்ஸ் பத்தி நெனப்பு வராதோனு எனக்கு ஒரு நம்பிக்க! அதான்!

சுகுமாரன் கீதாவை தேற்றிவிட்டு,

சுகுமாரன்: நீங்க சொல்றது புரியுது கீதா. பட் என் ஃபிரெண்டோட வைஃப், என்னோட சிஸ்டர் மாதிரி இருக்க உங்கள நான் எப்படி கீதா அப்டிலாம் பண்ணுறது? அதே மாதிரி வேற ஒன்னு இருக்கு...அத....

கீதா இடைமறித்து,

கீதா: அதே மாதிரிலாம் வேணாம் சுகு. நீங்க சொன்னத அப்டியே பண்றதா இருந்தா சொல்லுங்க! இல்லனா ஒன்னும் வேணாம். கெளம்பலாம்!

என்று அடம்பிடிக்க,

சுகுமாரன் மூச்சை இழுத்து விட்டு,

சுகுமாரன்: ப்ச். என்ன கீதா? என்ன இப்படி தர்மசங்கடமான நிலைமைக்கு தள்ளிட்டீங்க? 

என்று வாட்டமான முகத்துடன் சொல்லிக்கொண்டே,

சுகுமாரன்: சரி கீதா! உங்களுக்காக நான் ஒத்துக்கறேன்!

என்று சொல்ல, கீதா புன்னகைத்தாள்.

சுகுமாரன்: ஆனா....

கீதா: என்ன சுகு ஆனா?

சுகுமாரன்: இப்போ கேட்டுட்டு, அப்புறம் இடைல நான் அந்த கேரக்டரா இருக்கப்போ நீங்க வேணாம்னு சொன்னா நான் கேப்பனான்னு தெரியல! சோ, யோசிச்சிக்கோங்க!

கீதா: நான் வேணாம்னு சொன்னா தான? ஐ ப்ராமிஸ்! நீங்க என்ன பண்ணாலும், நான் கேரக்டர விட்டு வெளிய வர மாட்டேன்.

சுகுமாரன்: சரி ஓகே. நீங்க இவ்ளோ சொல்றதால நானும் சம்மதிக்குறேன். 

கீதா: கூல். கொஞ்சம் ரஃப்பா நடந்துக்க வேண்டி இருக்கும்ல? லைக் ட்ரஸ்லாம் கிழிக்கிற மாதிரி.

சுகுமாரன்: நீங்க என்ன நெனைக்கிறீங்க?

கீதா: ஆக்சுவல்லி, அதெல்லாம் பண்ணனும்.

சுகுமாரன்: நானும் அதான் நெனைக்கிறேன். பட் போகும்போது டிரஸ் வேணுமே?

என்று சிரிக்க, கீதாவும் சிரித்துக்கொண்டு,

கீதா: ஆமா...... நீங்க ரிஸப்ஷன்ல சில பேர் கூட நல்லா பேசுனீங்களே! உங்களுக்கு இங்க இருக்கவங்க நல்ல பழக்கம்னு நெனைக்கிறேன்.

சுகுமாரன்: ரெகுலர் க்ளையண்ட்னால, சில பேர தெரியும். அவ்ளோ தான். மத்த படி ரொம்ப நல்லா தெரியும்னுலாம் சொல்ல முடியாது.

கீதா: அவங்கள வேணும்னா வேற டிரஸ் அரேஞ்ச் பண்ண சொல்றீங்களா? வேற ஏதாவது ரீஸன் சொல்லி கேட்டு பாருங்க. 

சுகுமாரன்: ஹ்ம்ம்.....இது வரைக்கும் நான் எதுவும் கேட்டதில்ல. கிடைக்குமான்னு தெரியல. உங்களுக்காக கேட்டு பாக்கறேன்.   

சுகுமாரன் அறையில் இருக்கும் தொலைபேசி மூலம் ரிஸப்ஷனை தொடர்பு கொண்டு, ஹோட்டல் மேனேஜர் தீவாகரிடம் தன் கோரிக்கையை முன்வைக்க, அடுத்த 5 நிமிடத்தில் அறையின் கதவு தட்டப்பட்டது. ரூம்பாய் கையில் ஒரு கவருடன் வந்திருந்தார். அவர் அதை சுகுமாரனிடம் கொடுத்து விட்டு விடை பெற்று செல்ல,
சுகுமாரன் அதை கொண்டு வந்து கீதாவிடம் கொடுத்தார்.

அதில் ப்ராவும், ஜாக்கெட்டும், விலை மலிவான புடவையும் இருந்தது. கீதா அதை பார்த்துவிட்டு,

கீதா: சுகு! உங்களுக்கு இங்க பயங்கர செல்வாக்கு இருக்கும் போலயே! மொத்த பேக்கேஜும் வந்திருக்கு! சரி, நான் பாத்ரூம்க்குள்ள போய் 2 மினிட்ஸ்ல செஞ்ச் பண்ணிட்டு வந்துடுறேன்.

என்று சொல்லிவிட்டு உள்ளே சென்று உடைகளை மாற்றிவிட்டு, தான் அணிந்திருந்த உடைகளை பத்திரமாக ஹேங்கரில் மாட்டிவிட்டு சுகுமாரனைப் பார்த்து,

கீதா: ஓகே சுகு, ஐ அம் ரெடி!

சுகுமாரன்: அப்போ....   



*************************************************************************************************************************
Guest users can share their thoughts here,

https://www.secretmessage.link/secret/67aeaa3dd8f07/
*************************************************************************************************************************