[antibull007]

This has been a cursed update. neththu mukkaalvaasi kadhaya eludhi mudichappram browser crash aagi, ellaam pochchu. innaikku marupadiyum eludhi, kittathatta upload panra stagela irukkumbodhu, marupadiyum browser crash aagi, moththamum pochchu. google transliteration tool really pissed me off by not saving the typed content. so, ippo ezhudhunadhum nakkittu poida koodaadhunu, updattum lengthaa irukkave, paadhi mattum update pannirukken. meedhi aduththa partla naalaiku varum.

[antibull007]

Try 'keep notes' app.

Thanks bro! I will check that out.

[antibull007]

பாகம் - 15

விஜயன்: ஒரு சைட் நீ. இன்னொரு சைட் உன் மனைவி. ரெண்டு பேர் கிட்டயும் தனித்தனியா மிரட்டி காசு வாங்க முயற்சி பண்ணுவாங்க. கணவன் கிட்ட சொல்லி வாழ்க்கைய கெடுத்துடுவோம்னு சொல்லி மனைவி கிட்ட காசு வாங்க முயற்சி பண்ணுவாங்க. வெளிய சொல்லி மானத்த வாங்கிடுவோம்னு சொல்லி மிரட்டி, கணவன் கிட்டயும் காசு வாங்க முயற்சி பண்ணுவாங்க.

சுகுமாரன்: ஓஹ்! ஆனா அதுக்கும், நான் அவ கூட மீட்டிங் வச்சிருக்கப்போ மட்டும் அவங்க முயற்சி பண்ணதுக்கும் என்ன சம்மந்தம்?

விஜயன்: இதே சந்தேகம் எனக்கும் இருந்துச்சு. விசாரணைல அவங்க சொன்ன பதில்,

"பெண்களுக்கு குற்ற உணர்ச்சி கொஞ்சம் அதிகம். புருஷன் வெளியூர் போயிட்டோ, இல்ல ஊருலயே வழக்கமா வேலைக்கு போயிட்டு வர மாதிரி வந்து ஒன்னும் தெரியாத மாதிரி சகஜமா அவங்க கூட பேசுனா, கணவன் கிட்ட உண்மைய சொன்னாலும் சொல்லிடுவாங்க. அப்படி சொல்லிட்டா, புருஷனுக்கு சொல்லிடுவோம்னு பொண்டாட்டிய மிரட்டி அவ கிட்ட இருந்து காசு வாங்க முடியாது. அதுவும் இல்லாம பொண்டாட்டி அழுதுட்டே இத சொல்லும்போது, அந்த பொம்பளையோட அழுகையை பாத்து புருஷனுக்கு அவ மேல இரக்கம் வந்து, அவ மேல தப்பில்லன்னு நெனைக்கவும் வாய்ப்பிருக்கு. அப்டி நடந்தா அவங்க ரெண்டு பெரும் சேர்ந்து இந்த விஷயத்த எப்படி சரி கட்டுறதுனு கொஞ்சம் தெளிவா முடிவெடுப்பாங்க. போலீஸ் அது இதுனு போய்ட்டா அது கொஞ்சம் டேஞ்சர்.

அதனால, முடிஞ்ச அளவுக்கு பொண்டாட்டியும் புருஷனையும் சேராம பாத்துப்போம். அதனால சம்பவம் முடிஞ்ச உடனே சூட்டோட சூடா கணவனுக்கு இந்த விஷயத்த பத்தி சொல்லிடுவோம். அதனால அவரு வீட்டுக்கு போகும்போதே, அவர் எவ்வளவு முயற்சி பண்ணாலும் மனைவி கிட்ட சகஜமா பழக முடியாத மாதிரி பண்ணிடுவோம். அவரோட நடவடிக்கைய பாத்து மனைவிக்கும் ஒரு பக்கம் பயமாவே இருக்கும். அதனாலேயே புருஷன் கிட்ட ஒன்னும் பேச மாட்டாங்க. புருஷன், பொண்டாட்டி ரெண்டு பேருமே தனியா ஆகிடுவாங்க. யார் கிட்ட உதவி கேக்குறதுனு தெரியாம முழிப்பாங்க. அவங்கள கொஞ்ச நாள் அப்படியே விட்டுடுவோம். அவங்க நல்லா குழம்பி, தெளிவா முடிவெடுக்க முடியாத நிலமைல இருக்கப்போ, அவங்கள மிரட்ட ஆரம்பிப்போம்."னு சொன்னாங்க.

சுகுமாரன்: ஹ்ம்ம். சரி மெரட்டுறதா இருந்த அவ ஏன் என் கிட்ட இது யாருக்கோ நடந்த மாதிரி சொல்லணும்? நேராவே என்ன மெரட்டிருக்கலாமே!

விஜயன்: இதுக்கும் கிட்டத்தட்ட முன்னாடி சொன்ன பதில் தான். கணவன நேரா மெரட்டுனா அட்ரீனலின் ரஷ்ல அவர் போலீஸ் அது இதுனு போகலாம். அத விட ரொம்ப முக்கியமா, ஏதாவது தப்பான முடிவெடுக்கலாம். அப்டி நடக்கிறதால அவங்களுக்கு ஒரு பிரயோஜனமும் இல்ல. அதனால அது யாருக்கோ நடந்த மாதிரி சொல்லி, அவங்க மூலமா மேற்கொண்டு வேற எந்த பிரச்சனையும் வராதுனும் சொல்லி அந்த கணவன கொஞ்சம் தேத்துவாங்க. அதே சமயம், அவரோட மனைவிய கலங்கப்படுத்திட்டோம்ன்ற மாதிரியும் ஜாட மாடையா எதையாவது சொல்லி, அந்த கணவனுக்கு மனைவி மேல கொஞ்சம் வெறுப்பு வர மாதிரி அவர் மனச குழப்புவா. நல்லா யோசிச்சு பாரு. என் கிட்ட அது என்னனு சொல்லவேணாம். பட் உண்மையா இல்லையானு மட்டும் சொல்லு. 

சுகுமாரன் யோசிக்கலானார். சிறிது நேரத்திற்கு பிறகு, முதல் தடவ தொடுறப்போ தான் பத்தினி, ஒரு தடவ தொட்டுட்டா அவ தெவிடியானு புரோக்கர் போன்ல பேசுனதா சொன்னது அவருக்கு ஞாபகம் வந்தது.

சுகுமாரன்: ஆமா விஜய்! அந்த மாதிரி ஏதோ சொன்னா!!

விஜயன்: அப்டித்தான் பண்ணுவாங்க. ஒரு பக்கம் இதனால பிரச்சன வராதுன்னு சொல்லி நீ போலீஸ் பக்கம் போகாம பாத்துப்பாங்க. இன்னொரு பக்கம் உன் மனைவிய பத்தி உன் கிட்ட தப்பா பேசி, உன்னோட மனச குழப்பி, அவங்க குடும்பத்தோட எதிர்காலத்தப் பத்தின பயத்த உருவாக்குவாங்க. மனைவி, கணவன் ரெண்டு பேரையும் கொஞ்ச நாள் அந்த மாதிரியே இருக்க விடுவாங்க. அவங்க ரெண்டு பெரும், பதட்டத்துலயே இருக்க விட்டு, அவங்கலாலா தெளிவா முடிவெடுக்க முடியாம இருக்க நெலமைல, அப்புறமா பணம் புடுங்குற வேலைய பாப்பாங்க.அவங்க உன் குடும்பத்தை மட்டும் அந்த மாதிரி பண்ணல. விசாரிச்ச வரைக்கும் இது வரை சென்னைலயே 48 குடும்பத்த அந்த மாதிரி பண்ணிருக்காங்க. உன்னோட குடும்பம் 49ஆவது விக்டிம்.

சுகுமாரன்: 48 ஆஹ்? இப்படி 48 குடும்பத்த சீரழிச்சும் எப்படிடா அவங்க அவ்வளவு சுதந்திரமா சென்னைலேயே நடமாடிட்டு இருக்காங்க? அதுவும் தைரியமா அவங்க முகத்தை காட்டியே பண்ணிட்டு எப்படி அவங்க இவ்வளவு சுதந்திரமா திரியுறாங்க?

விஜயன்: இந்த மாதிரி விஷயத்த எத்தன பேர் தைரியமா வெளிய சொல்லுவாங்க சொல்லு? என்னோட முக்கியமான ஒரு சீக்ரட் உன் கிட்ட இருக்கு. அதனால நீ தைரியமா என் கிட்ட உதவி கேட்ட. மத்தவங்களுக்கு அதே மாதிரி இருக்குமா? மேற்கொண்டு இவங்க தொந்தரவு பண்ண கூடாதுனு, பெரும்பாலும் ஊர விட்டு போய்டுவாங்க.

சுகுமாரன்: நீ சொல்றது சரி தான் விஜய். ஆனா எல்லாராலயும் ஊர விட்டு போய்ட முடியுமா? அவங்க ஏதாவது தொழில் பண்ணிட்டு இருந்தா, அவங்களால எப்படி இங்க இருக்க கஸ்டமர் பேஸ விட்டு உடனே வேற ஊருக்கு போய் முதல்ல இருந்து ஆரம்பிக்க முடியும்? இப்போ என்ன மாதிரி ஒரு ஆளா இருந்த எப்படி உடனே வேற வேல கிடைக்கும்? வீடுலாம் என்னாகும்?  பசங்களோட படிப்பு அது இதுனு எவ்வளவோ இருக்கே!

விஜயன்: ஆமா. முடிஞ்சவங்க போய்டுவாங்க. முடியாதவங்க வேற வழி இல்லாம பயந்து பயந்து இங்கயே வாழ்க்கைய தொடர வேண்டியது தான்.     

சுகுமாரன்: ஹ்ம்ம். ஆனா, என்ன தான் அவங்க கேட்ட காச குடுத்து அந்த பிரச்சனைய முடிச்சாலும், எல்லா குடும்பமும் இயல்பு நிலைக்கு திரும்புறதுக்கு வாய்ப்பு இல்லல? பல குடும்பம் இதனால சின்னாபின்னமாகிருக்கும். தன்னோட குடும்பத்த சீரழிச்சவங்கள பழி வாங்கணும்னு தோனாமலா இருக்கும்? அப்படி கூட ஏன் யாரும் அவங்கள ஒன்னும் பண்ணல? எனக்கு அதான் ஒன்னும் புரியல. அது மட்டும் இல்ல. யாரு வேணும்னா யார பத்தி வேணும்னா தப்பா பேசலாமே! வெறும் வாய் வார்த்தைக்கு பயந்துட்டா விக்டிம்ஸ்லாம் இவங்கள ஒன்னும் பண்ணாம இருக்காங்க? அவங்க கிட்ட வேற ஏதாவது எவிடன்ஸ் இருந்துச்சா, லைக் ஹிட்டன் கேமரா மாதிரி.

சிறிது நேரம் மௌனம் காண்பித்தார் விஜயன்.

சுகுமாரன்: சொல்லுடா விஜய்!

விஜயன்: ஐயோ சுகு! சாரி! எனக்கு அர்ஜெண்ட்டா வருது! நான் பாத்ரூம் போயிட்டு வந்துடுறேன்! என்று சொல்லிவிட்டு கழிவறைக்கு விரைந்தார்.

மற்றோரு புறம், ஹேமா ஒரு வழியாக வீட்டை சென்றடைந்தாள். அவள் வீட்டுக்கு வந்தவுடன், அவளுக்காக காத்திருந்த ஹேமாவின் அம்மா ஆரம்பித்தாள்.

ஹேமாவின் அம்மா: என்னடி ஆச்சு? ஏன்டி இவ்ளோ நேரம்?

ஹேமா: அதான் சொன்னனேம்மா! எக்ஸாம்க்கு ஸ்டடி மேட்டரில் கலக்ட் பண்ண லேட் ஆகிடுச்சுனு.

ஹேமாவின் அம்மா: நீ ஈஸியா சொல்லிடுற! உன் அப்பா உன்ன பத்தி கேட்டுடுவாரோனு பயத்துல இருந்தது எனக்கு தான்டி தெரியும்.

ஹேமா: எதுக்கு பயப்படுற? அப்பா தான? நான் பாத்துக்கிறேன் 

ஹேமாவின் அம்மா: நீ சொல்லிடுவ! நான் தான அவருக்கு பதில் சொல்லணும்

ஹேமா: சரிம்மா! அப்பா எங்க?

ஹேமாவின் அம்மா: வெளிய போயிருக்காரு டி. நல்லவேள அவரு திரும்பி வரதுக்குள்ள நீ வந்துட்ட! போ! போய் ஃபிரெஷ் அப் பண்ணிட்டு வா!

ஹேமா சரி என்று தன்னுடைய அறைக்கு சென்று முகம், கை, கால்களை கழுவிக்கொண்டு தன்னுடைய அறையில் உள்ள கண்ணாடியின் முன் நின்று தன்னுடைய சுடிதாரை கழட்டினாள். சுடிதாரைக் கழட்டியதும், கண்ணாடியில் அவளுடைய ப்ரா லூசாக இருப்பதை பார்த்த ஹேமா, தன்னுடைய பின் பக்கத்தை கண்ணாடி முன் காட்டி, தலையைத் திருப்பி கண்ணாடியைப் பார்த்தாள். சதிஷ் அவிழ்த்திருந்த ப்ராவின் கொக்கிகள் மீண்டும் போடப்படாததை உணர்ந்தாள். உடனடியாக வெட்கம் கொண்டு, தன்னிரு கைகளைக் கொண்டு முகத்தை மூடினாள். கடற்கரையில் தங்களுக்குள் நடந்ததை எண்ணி நாணம் கொண்டு சிரித்தபடி, "திருட்டுப்பையன்! பாக்க ஒன்னும் தெரியாதவன் மாதிரி இருந்துட்டு, என்ன போட்டு எண்ணலாம் பண்ணான்!!?" என்று தனக்குள் பேசிக்கொண்டாள். அந்த ப்ராவை அவிழ்த்து, அந்த ப்ராவை தன் கைகளால் மார்போடு சேர்த்து இறுக்க அணைத்துக்கொண்டாள். ஓடிச்சென்று மெத்தையில் விழுந்தாள்.

சிறிது நேரம் அந்த ப்ராவை தன் மார்பின் மீது வைத்தபடி தன்னிரு கைகளையும் விரித்தபடி, மேலே உள்ள மின்விசிறியைப் பார்த்து கடற்கரையில் தங்களுக்குள் நடந்ததை எண்ணியும், அம்மா அழைக்கவில்லை என்றால் தங்களுக்குள் என்னவெல்லாம் நடந்திருக்கும் என்ற கற்பனையிலும் வெட்கத்தில் சிரித்துக்கொண்டே தனக்குள் பேசிக்கொண்டிருந்தாள்.

சிறிது நேரம் கழித்து இடது புறமாக திரும்பி பக்கவாட்டில் படுத்துக்கொண்டு, ப்ராவை தன் முகத்தருகில் வைத்து ப்ராவுடன் பேச துவங்கினாள். 

ஹேமா: அந்த திருட்டு பையன் என்னலாம் பண்ணான் பாத்தியா? கொஞ்சம் விட்டா உன்ன கழட்டி தூக்கி கடல்ல வீசிருப்பான். மோசமான பையன்ல?!! உன் நல்ல நேரம் நீ தப்பிச்சிட்ட! ஆனா அவன் உன்ன போட்டு நல்ல கசக்கிட்டான்ல? ரொம்ப சாரிடி! நீ கோச்சுக்காத! இனிமேல் அந்த முரடன் கிட்ட நீ போக வேணாம்! சரியா?

என்று பேசிக்கொண்டே, சிறிது நேரம் கழித்து அதே ப்ராவை சதிஷ் என நினைத்து மீண்டும் பேச ஆரம்பித்தாள்.

ஹேமா: ஒரு பொண்ணுன்னு கூட பாக்கம என்ன போட்டு அப்படி இறுக்கிறியேடா. வெரி பேட் பாய் நீ. 

இப்போதைக்கு சதீஷாக உள்ள ப்ராவிடம் இருந்து ஒரு பதிலும் வரவில்லை. ஹேமா ப்ரா சதீஷை அறைந்து, 

ஹேமா: ஏன்டா பேசாம இருக்க? அங்க என்ன போட்டு என்னென்னமோ பண்ணிட்டு, இங்க ஒன்னும் தெரியாத மாதிரி இருக்க?

என்று மீண்டும் ப்ரா சதீஷை அறைந்தாள்.

ஹேமா: நாளைக்கு என்ன பாத்தா என்னலாம் பண்ணுவ?  கட்டிப்புடிப்பியா? முத்தம் குடுப்பியா? (தன் முலையில் கை வைத்து) இங்க தொடுவியா? (இடுப்பில் கைவைத்து) இங்க தொடுவியா? (அப்படியே கைகளை தன் பூனையின் மேல் உள்ள ஜீன்ஸ் பேண்ட்டின் மீது வைத்து)  இங்க??? ஐயோ!! ச்சீ!!! ரொம்ப மோசமான பையன்டா நீ!     

என்று வெட்கப்பட்டபடி கொஞ்சல் மொழியில் பேசிக்கொண்டே, ப்ரா சதீஷை மீண்டும் அறைந்தாள். 

ஹேமா: ம்ஹ்ம். நீ அதோட நிறுத்த மாட்டடா திருடா! நீ கண்ட எடத்துலலாம் கை வச்சு என்ன என்னென்னமோ பண்ண போற! 

என்று பேசியபடி ப்ரா சதீஷுக்கு முத்தம் கொடுக்க,

ஹேமா: நான் உனக்கு இப்போ வீடியோ கால் பண்ணட்டா?

மீண்டும் ப்ரா சதிஷ் அசைவின்றி கிடைக்க, ஹேமா அவனை மீண்டும் அறைந்து,

ஹேமா: மாட்டேன்! நீ என்ன எத்தன நாள் ஏங்க விட்டிருக்க? இன்னைக்கு ஒரு நாள் நீ எனக்காக ஏங்கிட்டு இரு!

என்று சொல்லி , ப்ராவை மீண்டும் எடுத்து மல்லாக்க படுத்துக்கொண்டு, தன மார்பில் அனைத்து வெட்கப்பட்டுக்கொண்டு, சுழன்று கொண்டிருக்கும் மின்விசிறியை பார்த்தபடி கற்பனை உலகத்திற்கு சென்றாள்.

இது ஒரு புறம் நடந்து கொண்டிருக்க, மற்றொரு புறம், நிஜ சதிஷ் தன்னுடைய வீட்டில் தன் அறையில் மெத்தையில் படுத்துக்கொண்டே , ஹேமாவிடம் இருந்து அழைப்பு வருமா என்று ஆவலுடன் காத்துக்கொண்டே, கடற்கரையில் நடந்ததை எண்ணி மகிழ்ந்து தன் இடது கையை தன்னுடைய ஜட்டிக்குள் விட்டு தன்னுடைய உபகரணத்தை தேய்த்துக்கொண்டிருந்தான். அம்மா இரவு உணவு உன்ன அவன் கதவை தட்ட, கட்டிலில் படுத்தபடியே "எக்ஸாம்க்கு படிக்கனும்மா. கொஞ்ச நேரம் கழிச்சு வரேன்" என்று சொல்லிக்கொண்டு, நன்கு தன உபகரணத்தை தேய்த்துக்கொண்டிருந்தான்.

அந்த காதல் ஜோடி ஒரு புறம் தங்களுடைய கற்பனை உலகத்தில் இருக்க, மற்றோரு புறம் கழிவறையிலிருந்து விஜயன் வெளியே வந்து தன்னுடைய நாற்காலியில் அமர்ந்தார்.

விஜயன்: என்னடா பேசிட்டு இருந்தோம் சுகு?

சுகுமாரன்: அதான் விஜய். ஹிட்டன் கேமரா மாதிரி ஏதாவது ஆதாரம் வச்சிருப்பாங்களானு கேட்டேன்.

[antibull007]

Unga thinking super bro..realy different plot...thrlinga poguthu bro...

Thanks for your wonderful feedback bro!!

நண்பா மிகவும் சஸ்பென்ஸ் த்ரில்லர் நிறைந்து அருமையாக உள்ளது. அதுவும் விஜயன் விசாரணை தெரிந்த உண்மை சுகுமாரன் உடன் சொல்லி அதற்கு விஜயன் ஒரு சீக்ரெட் உன்னிடம் இருப்பதால் சொல்லி பார்க்கும் போது பிற்பகுதியில் பல ஆட்டங்கள் நிறைந்து காணப்படும் என்று நினைக்கிறேன்

ஒவ்வொரு பதிவிலும் தங்களுக்கு பிடித்திருந்ததை குறிப்பிட்டு காட்டி கருத்து சொல்வதற்கு நன்றி நண்பா!

[antibull007]

Dear readers, ungaloda maththa karuththukkaloda serththu, kurippaa hema-sathish romance eppadi irukkunu sollunga. Enakku oru romance story ezhudhanumnu aasa. adhanaala, adhukku oru previewaa avanga portiona ezhudhittrukken. unga comments paathuttu, adhu nalla irundhaa oru full length romance story ezhudha muyarchippen! kandippa indha thalaththula mudiyaadhu. vera oru thalaththula thaan. but, oru udhaviyaa seinga!!

[antibull007]

சுகு கேட்ட மாதிரி கேமரா இருந்து அந்த வீடியோவ விஜயன் பார்த்துருப்பானோ ? சதீஷ் அவன் அம்மாவ பண்ணது தெரிஞ்சிருக்குமோ ?

அது இப்போதைக்கு விஜயனுக்கு மட்டும் தான் வெளிச்சம். அடுத்த பதிவில் வாசகர்களுக்கும் தெரிய வரும். 

Interesting bro semaya kondu poreenga story ah super super please continue thanks for update

Thanks for your wonderful feedback bro!

நல்ல பதிவு!

இன்செஸ்ட், ரொமான்ஸ், க்ரைம்-த்ரில்லர் என வெவ்வேறு ஜேனர் கலந்து கதையை எழுதியிருப்பது சிறப்பு. இருந்தாலும் காமம் பிரதானமாக இருக்கும்படி பார்த்துக்கொள்ளவும்.

தங்களுடைய நேராமையான கருத்துக்கு நன்றி நண்பா!!

நன்கு அறிவேன்!! காமம் கலக்காவிட்டால் கதை இந்த தளத்தில் சுத்தமாக எடுபடாது என்று. ஆனால், கதையோட்டத்தை பாதிக்காமல் எல்லா பதிவுகளிலும், காமத்தை கலப்பது பெரும் சிரமமாக உள்ளது. கதையில் காமம் உண்டு. அடுத்த ஒன்றிரண்டு பதிவுகளிலேயே காமம் ஆரம்பிக்கும்.

நல்ல விறுவிறுப்பாக செல்கிறது கதை

தங்களுடைய நல்ல கருத்துக்கு நன்றி சகோதரா!!

[antibull007]

Guest readers, edhaavathu feedback irundha anonymousaa enakku sollunga. https://www.secretmessage.link/secret/6797c75562f34/

[antibull007]

Any update on this story awaiting bro

Ezhudhittu irukkan bro!! nightkulla post panniduven.

[antibull007]

பாகம் - 16

விஜயன்: ச்ச! அந்த மூஞ்சுங்கள பாத்தா அவ்ளோ யோசிக்கிற மாதிரியா தெரியுது?

சுகுமாரன்: ஏன்டா? இவ்ளோ யோசிக்குறப்போ அதையும் யோசிக்க வாய்ப்பிருக்குல?

விஜயன்: விசாரிச்ச வரைக்கும், அப்படி எந்த எவிடேன்ஸும் கிடைக்கல. நீ தேவை இல்லாம கண்டத நெனச்சு மனச போட்டு கொழப்பிக்காத!

சுகுமாரன்: ஹ்ம்ம். வெறும் வாய் வார்த்தைய வச்சே இப்படி மிரட்டி அவங்க காரியத்தை சாதிச்சு, தைரியமா சுத்திட்டு இருக்காங்கன்னா கில்லாடிங்க தான்.

விஜயன்: கில்லாடிங்க தான். ஆனா விக்டிம்சால அந்த நெலைமைல தெளிவா யோசிக்க முடியாது. நீ எவ்ளோ பெரிய மூளக்காரன்!! உன்னாலேயே அவ சொன்னதுல இருக்க லாஜிக் மிஸ்டேக்ஸ்லாம் கண்டு புடிக்க முடியல. இப்போ உனக்கு துணையா நான் இருக்கிறன்றதால, கொஞ்சம் தெளிவா யோசிக்கிற. மத்தவங்களுக்கு இதுல இருந்து வெளிய வந்தா போதும்னு தான் நினைப்பாங்க.

சுகுமாரன்: புரியுது விஜய். நீ சொல்றதும் சரி தான். 

விஜயன்: சரி சுகு! இந்த பிரச்சன இதோட முடிஞ்சிது. இனி நீ அவங்கள பத்தி ஒன்னும் கவலப்படவேணாம். எல்லாத்தயும் நான் பாத்துக்கறேன். அவங்கள உள்ள வச்சு என்ன பண்ணணுமோ பண்ணிடுறேன். நீ வீட்டுக்கு போய், மனைவி கிட்டயும் மகன் கிட்டயும் நல்ல பழக ஆரம்பி. கூடிய சீக்கிரமே அவங்க நடந்ததெல்லாம் மறந்துட்டு இயல்பு நிலைக்கு திரும்பிடுவாங்க.    

சுகுமாரன்:  சரி டா. ரொம்ப தேங்க்ஸ். நீ இல்லனா என்ன ஆகிருப்போம்ன்னே தெரியாது!

விஜயன்: எதுக்குடா தேங்க்ஸ்லாம்? நீ எனக்கு ஒரு தடவ பெரிய உதவி பண்ணிருக்க. அதுக்கு என்னால முடிஞ்ச கைம்மாறு. அவ்வளவு தான்!

சுகுமாரன்: சரி விஜய்! கெளம்பலாமா?

இருவரும், அறையை காலி செய்துவிட்டு கிளம்பினர். ஹோட்டலின் பார்க்கிங்கில்,

விஜயன்: நல்ல கார் டா! பாக்க ஸ்டைலிஷா இருக்கு! இதான் உன் ரேன்ஜ். இனி இந்த கார்க்குள்ள எத்துறவங்களும், உன் ரேன்ஜ்க்கு இருக்கவங்களானு யோசிச்சிட்டு ஏத்து! 

என்று சொல்லி சிரிக்க, சுகுமாரனும் பதிலுக்கு சிரித்தார்.

சுகுமாரன்: யு ஹேவ் காட் அ நைஸ் கார் டூ! சரி கெளம்புவோமா?

விஜயன்: யா! டேக் கேர்! சீ யூ லேட்டர் 

சுகுமாரன்:  சேம் டூ யூ!

இருவரும் அவர்களுடைய கார்களில், தத்தம் வீட்டுக்கு கிளம்பினர். சுகுமாரன் வீட்டிற்கு சென்று மனைவியுடனும், பிள்ளையுடனும் வழக்கம் போல உரையாடிவிட்டு, ஒரு புறம் இதற்கெல்லாம் தான் தான் காரணம் என்ற குற்ற உணர்ச்சி இருந்தாலும், பிரச்சனையிலிருந்து வெளியே வந்ததை எண்ணி, கொஞ்சம் நிம்மதியாக உறங்க சென்றார்.

ஆனால் தன் வீட்டிற்கு சென்ற விஜயன் முகத்திலோ கலக்கம். "கை கழுவிட்டு வாங்க; சாப்பிடலாம்" என்று சொன்ன மனைவியின் பேச்சை காதில் வாங்காமல் நேராக தன் அறைக்குள் சென்றார். சிறிது நேரம் எதையோ யோசித்த படி அமர்ந்திருந்தார். அவர் மனைவி மீண்டும் அழைக்க எழுந்து சென்று, உணவு அருந்திவிட்டு, உறங்கினார்.    

அடுத்த நாள் காலை, சுகுமாரன் வீட்டில், சதிஷ் இன்று எப்படியும் ஹேமாவுடன் கலவி நடக்கும் என்ற நம்பிக்கையில், தன்னிடம் இருந்த ஜட்டிகளிலேயே அழகான ஜட்டியை உடுத்திக்கொண்டு, உடைகளையும் ஆதிகேற்ப உடுத்திக்கொண்டு, வாசனை திரவியத்தையும் வழக்கத்துக்கு அதிகமாகவே போட்டுகொண்டு, வழக்கமாக 7:30க்கு கிளம்பும் சதிஷ், 15 நிமிடம் முன்னதாகவே வீட்டை விட்டு கல்லூரிக்கு கிளம்பினான். 8:30 மணிக்கு முதல் வகுப்பு ஆரம்பிக்கும் நிலையில், 7:45க்கெல்லாம் கல்லூரியை சென்றடைந்தான். ஹேமாவின் வருகைக்காக காத்திருந்தான். பாத்து பாத்து அவன் கண்கள் பூத்தன. யார் யாரோ வந்தார்கள். ஆனால் அவன் காதல் கன்னியை மட்டும் காணவில்லை. வாட்சப்பில் செய்தி அனுப்பியும் பார்த்தான். ஆனால் பதில் வரவில்லை. வகுப்புக்கு நேரம் ஆனதால் வேண்டா வெறுப்பாக வகுப்புக்கு சென்றான். ஏமாற்றத்துடன் வகுப்பறையில் அமர்ந்திருந்தான். வகுப்பு ஆரம்பித்து 5 நிமிடம் ஆன போது, வகுப்பறையின் வாசலில் "எக்ஸ்கியூஸ் மீ சார்" என்ற ஹேமாவின் குரல்  கேட்டது. திரும்பி பார்த்தான். ஹேமா மூச்சிரைக்க நின்று கொண்டிருந்தாள். "கம் இன்" என்று பேராசிரியர் கூற, உள்ளே வந்து அமர்ந்து, சதீஷை பார்த்து புன்னகைத்தாள். வாடிய அவன் முகம் மீண்டும் மலர்ந்தது. மீண்டும் நம்பிக்கை கொண்டான். வகுப்பு முழுவதும் இருவரும் ஒருவரை ஒருவர் பார்த்த படி, தங்கள் காம இச்சைகளை கண்ணாலேயே பரிமாறிக்கொண்டனர். ஒரு புறம் அவர்களின் இளமை அவர்களை வாட்டி வதைக்க, மற்றோரு புறம் பேராசிரியர் பாடம் எடுக்கிறேன் என்ற பெயரில் வாட்டி வதைத்துக் கொண்டிருந்தார். அவர்கள் போதாத நேரம் அன்று பார்த்து தொடர்ந்து இரு வகுப்புகள். இரண்டாம் வகுப்பு எடுக்கும் பேராசிரியரும் சிறிது இடைவெளியும் விடாமல் வந்து தன் பங்குக்கு இருவரையும் போட்டு வதைத்தார். ஒரு கட்டத்திற்கு மேல் சதீஷால் முடியவில்லை. தன கைப்பேசியை எடுத்து ஹேமாவிற்கு செய்தி அனுப்பினான்.

சதிஷ்: ஹே!!

வந்திருக்கும் செய்தி அவனுடையதாக தான் இருக்கும் என்றறிந்த ஹேமா, திருட்டுத்தனமாக கைப்பேசியை எடுத்து பதில் அனுப்பினாள்.

ஹேமா: டேய், அப்புறமா பேசலாம்! க்ளாஸ் கவனிப்போம்!

சதிஷ்: கவனிச்சா மட்டும் இவர் எடுக்கிறது புரிஞ்சிடுமா?

ஹேமா: சரி! என்ன விஷயம் சொல்லு.

சதிஷ்: பிரேக்ல வா! வெளிய போவோம்!

ஹேமா: வேணாம்பா! யாருக்காவது தெரிஞ்சிடும்!

சதிஷ்: தெரிஞ்சா தெரிஞ்சிட்டு போகட்டும்! நீ வா!

ஹேமா: அப்போ க்ளாஸ்?

சதிஷ்: ஒரு நாள் க்ளாஸ் அட்டண்ட் பண்ணலைனா ஒன்னும் ஆகாது!

ஹேமா: ஐயோ! நான் மாட்டேன்! ஒரே நேரத்துல க்ளாஸ் கட் அடிச்சா, கண்டிப்பா மாட்டுவோம்! சொன்னா கேளு! நாம எப்போவும் போற மாதிரி ஈவினிங் போகலாம்!

ஹேமாவின் பேச்சை கேட்டு கடுப்பான சதிஷ் பதில் ஒன்றும் சொல்லவில்லை. கைப்பேசியை பாக்கெட்டில் வைத்து விட்டு, கடு கடு முகத்துடன் பாடத்தை கவனிப்பது போல் பாவலா காட்டிக்கொண்டிருந்தான். ஹேமா திரும்பி பார்த்தாள். சதிஷ் அவள் பார்ப்பது தெரிந்தும், பார்க்காதது போல் பாடத்தை கவனித்துக் கொண்டிருந்தான். அதை பார்த்த ஹேமாவின் முகம் வாட்டம் கொண்டது. என்ன செய்வதென்று தெரியாமல் குழம்பிக்கொண்டிருந்தாள். வாசலில் மீண்டும் சத்தம் கேட்டது. அனைவரும் திரும்பி பார்த்தனர். "சார்! சர்குலர்!" என்று கல்லூரி அலுவலக உதவியாளர் சொல்ல, பேராசிரியர் அவரை உள்ளே அழைத்து, அதை வாங்கி படித்தார். அனைத்து மாணவர்களும் ஆவலுடன் பேராசிரியரின் முகத்தை பார்த்தனர்.

பேராசிரியர்: டியர் ஸ்டுடண்ட்ஸ். லுக்ஸ் லைக் தேர் இஸ் சம் ஸ்டூடெண்ட்ஸ் ப்ரொட்டெஸ்ட் கோயிங் ஆன். டியூ டூ தட், தேர் ஓண்ட் பி எனி க்ளாஸெஸ் ஹப்பெனிங் டுடே. யூ ஆர் ஆல் ஆஸ்க்ட் டு லீவ் தி கேம்பஸ் இம்மீடியட்லி டு ஸ்டாப் தி ப்ரொட்டெஸ்ட் ஃப்ரம் இன்டென்சிஃபையிங். ஐ ரிப்பீட் அகைன்!! டோன்ட் ஜாயின் தி ப்ரொட்டெஸ்ட். தேங்க் யூ. 

என்று சொல்லிவிட்டு அவர் கிளம்ப, மாணவர்கள் அனைவரும் கிளம்பும் சலசலப்புக்கு மத்தியில் ஹேமாவும் கிளம்பிக்கொண்டு சதீஷை பார்த்தாள். சதிஷ் மீண்டும் அவளைப் பார்க்காதது போல் தன் பொருட்களை எடுத்துக்கொண்டு  கிளம்பி வெளியில் சென்றான். உடனடியாக கிளம்பும்படி ஆணை இருந்ததால், ஆட்கள் நின்றுகொண்டு மாணவர்கள் யாரையும் ஒருவருடன் ஒருவர் பேச அனுமதிக்கவில்லை. சதிஷ் நேராக சென்று தன் பைக்கை எடுத்துக்கொண்டு கிளம்பினான். ஹேமாவும் வேறு வழியின்று கல்லூரியின் கேட்டை தாண்டும் வரையில் ஒன்றும் பேசாமல் வேகமாக நடந்து சென்றாள். தாண்டியவுடன் அவள், சதிஷிற்கு ஃபோன் செய்தாள். சதிஷ் எடுக்கவில்லை. மீண்டும் ஃபோன் செய்தாள். மீண்டும் எடுக்கவில்லை. அவள் மனம் தளராமல் மீண்டும் அழைத்தாள். சதிஷ் ஃபோனை எடுத்தான். 

சதிஷ்: எதுக்கு இப்போ சும்மா ஃபோன் பண்ணிட்டு இருக்க? பைக் ஓட்டிட்டு இருக்கேன்னு தெரியாதா?

என்று அவளைத் திட்ட,
 
ஹேமா: இப்போ எதுக்கு கோவப்படுற? 

சதிஷ்: சரி! என்ன விஷயம்னு சொல்லு.

ஹேமா: உனக்கு தெரியாதா என்ன விஷயம்னு?

சதிஷ்: அதான் வர மாட்டேன்னு சொல்லிட்டியே!

ஹேமா: நான் எப்போடா வர மாட்டேன்னு சொன்னேன்? முடிஞ்சப்புறம் போகலாம்னு தான் சொன்னேன். அதான் முடிஞ்சிடுச்சுல? மரியாதையா வந்து கூட்டிட்டு போ. இல்லனா நடக்கிறதே வேற!  

என்று திட்ட,
 
சதிஷ்: சரி! எங்க இருக்கனு சொல்லு!

ஹேமா: விண்வெளில இருக்கேன்!! எங்க இருப்பன்னு உனக்கு தெரியாதா? சீக்கிரம் வா 

சதிஷ்: சரி! பின்னாடி திரும்பி பாரு!

ஹேமா பின்னாடி திரும்பிப் பார்க்க, சதிஷ் ஒரு 50 அடி தள்ளி தன்னுடைய பைக்கை சாலையோரம் நிறுத்தி விட்டு, அதன் மீது அமர்ந்த படி, கைப்பேசியை காதில் வைத்திருந்தான். ஹேமாவை பார்த்து அவன் சிரித்தபடி கையசைக்க,ஹேமா வெட்கம் கொண்டாள். 

ஹேமா: ச்சீ! வந்து தொல!

என்று சொல்ல, சதிஷ் ஹேமாவிடம் பைக்கை ஒட்டிக்கொண்டு வந்து நின்றான். ஹேமா அவன் பின்னே அமர்ந்து அவன் தலையில் அடித்து,

ஹேமா: பொறுக்கி! நல்லா ஆக்ட் பன்ற!

என்று சொல்ல , சதிஷ் சிரித்துக்கொண்டே வண்டியை எடுத்தான். 10 மணி அளவில் அவர்கள் அங்கிருந்து கிளம்பினர். 

சுகுமாரன் வழக்கம் போல காலை 8 மணிக்கு வீட்டை விட்டு கிளம்பினார். கணவனையும் பிள்ளையையும் வீட்டை விட்டு கிளப்பி விட்டு, வங்கியில் வேலை பார்ப்பதால், சற்று தாமதமாக 9:30 மணி போல கிளம்பும் கலையரசி 9 மணி அளவில் குளித்து முடித்து விட்டு ஆடைகளை அணிந்து அலங்காரப்படுத்திக்கொண்டு, மதிய உணவை தன்னுடைய பாத்திரங்களில் கட்டிக்கொண்டிருந்தாள். அழைப்பு மணி அடித்தது. "வேலைக்கு கெளம்புற நேரத்துல யாரது?" என்று தன் மனதிற்குள் பேசிக்கொண்டே, விறு விறுவென நடந்து சென்று கதவைத் திறந்தாள். கதவைத் திறந்தவுடன், கதவிற்கு அடுத்த பக்கம் காலர் வைத்த டீஷர்ட்டையும், ஜீன்ஸ் பேண்ட்டையும் போட்டுக்கொண்டு, கட்டையான மீசை வைத்துக்கொண்டு சற்றே தடியான ஒரு நபர் நின்றுகொண்டிருந்தார். 

கலையரசி: யாரு சார் நீங்க? 

என்று கலையரசி கேட்க, 

அந்த நபர்: உள்ள வந்து பேசலாமா? 

என்று அவர் பதிலுக்கு கேட்க, 

கலையரசி: ஐயோ! சாரி! உள்ள வாங்க! 

என்று கூறி அவரை தயக்கத்துடன் உள்ளே அழைத்தார். அவர் உள்ளே வந்தவுடன், 

கலையரசி: உட்காருங்க சார்! 

என்று கலையரசி சொல்ல, 

அந்த நபர்: இருக்கட்டும்.. பரவால்ல.. 

என்று சொல்லி அவர் நின்று கொண்டிருக்க, யாரிது என்ற பதட்டம் கலந்த ஆர்வத்தில் கலையரசி அவருக்கு எதிரில் நின்று கொண்டிருந்தாள். 

கலையரசி: சொல்லுங்க சார்! யார் நீங்க? என்ன விஷயமா வந்தீங்க? 

என்று தயக்கத்துடன் கேட்டாள்.
 
அந்த நபர்: நீங்க தேவ இல்லாம பயப்படாதீங்க. உங்க கிட்ட ஒரு முக்கியமான விஷயத்த சொல்லிட்டு போகலாம்னு வந்தேன்.
 
அதைக் கேட்ட கலையரசி, சற்றே ஆர்வத்துடன்,  

கலையரசி: என்ன முக்கியமான விஷயம் சார்? 

அந்த நபர்: நான் சுத்தி வளச்சு பேச விரும்பல. நேரா விஷயத்துக்கே வரேன். அந்த ஆட்டோ சம்பவத்த பத்தி தான். 

அதைக் கேட்ட அடுத்த நொடியே, கலையரசியின் இதயம் படபடத்தது, கண்கள் துடித்தன, கால்கள் உதறின, ஏ.சி காற்றிலும் அவளுக்கு வியர்த்தது. பதட்டதுடன் தயக்கமாக,    

கலையரசி: எந்த ஆட்டோ சம்பவம் சார்?

அந்த நபர்: அது உங்களுக்கே நல்லா தெரியும். பதட்டப்படாதீங்க. நான் உங்கள அந்த பிரச்சனைல இருந்து காப்பாத்த தான் வந்திருக்கேன். 

கலையரசியின் நடுக்கம் நிற்கவில்லை. அவரின் சொற்களை சரியாக காதில் வாங்காமல், பயத்தில்  

கலையரசி: சார், ப்ளீஸ் சார். ஏதோ நடந்துடுச்சு. நாங்க அத கடந்துட்டோம். எங்கள நிம்மதியா இருக்க விடுங்க! 

என்று அழுத படி தன் இருகைகளையும் கூப்பி, தழுதழுத்த குரலில் சொல்ல,

அந்த நபர்: ஐயோ! நீங்க தப்பா எடுத்துக்காதீங்க. உங்களோட நல்லதுக்காக தான் நான் வந்திருக்கேன். அந்த பிரச்சன முடிஞ்சிடுச்சு. நீங்க இனி பதட்டம் இல்லாம இருக்கலாம். அத சொல்லிட்டு போகலாம்னு தான் வந்தேன். 

ஆனால் அதிர்ச்சியில் இருந்த கலையரசிக்கு அது ஒன்றும் காதில் விழவில்லை. வந்திருப்பவர் அதை வைத்து தன்னை மிரட்ட வந்திருப்பதாக எண்ணினாள். தன் இரு கைகளை கூப்பி, 

கலையரசி:  சார்! நான் என்ன சார் பாவம் பண்ணேன்? ஏன் சார் எனக்கு இப்படி நடக்குது? விட்டுடுங்க சார். தயவு செஞ்சி கேக்கறேன்.

கலையரசியின் நடுக்கத்தை குறைக்க எண்ணிய அந்த நபர், 

அந்த நபர்: கலை! நான் சொல்றத கொஞ்சம் காதுல வாங்குங்க. உண்மையிலேயே நான் யார்னு உங்களுக்கு தெரியலையா? 

கலையரசி: யார்......நீங்க? 

என்று ஆச்சர்யம் கலந்த பதட்டத்துடன் கேட்க, 

அந்த நபர்: நான் விஜயன். சுகுமாரனோட ஃப்ரெண்ட். ஞாபகம் இல்லையா?  

அதைக் கேட்ட கலையரசி, மேலும் நடுங்கினாள்.  

கலையரசி: ஐயோ! உங்களுக்கும் அவருக்கும் ஏதோ பெரிய பிரச்சனைன்னு சொன்னாரே! இனிமேல் உங்க முகத்துலயே முழிக்க மாட்டேன்னு சொன்னாரே! அண்ணா!! அவரு மேல இருக்க கோவத்துல எங்க குடும்பத்த சீரழிச்சிடாதீங்கன்னா! மன்னிச்சி விட்டுடுங்க!

என்று மண்டியிட்டபடி, விஜயனின் காலைப் பிடித்துக்கொண்டு, அழுதுகொண்டே வேண்டினாள். கலையரசிக்கு தான் வந்த நோக்கத்தை புரியவைக்க முடியாமல் விஜயன் திண்டாடிக்கொண்டே,அவளை சமாதானப்படுத்தி  தூக்க முயன்று கொண்டிருந்தார். சிறிது நேரம் கழித்து கலையரசி வாய் பேசாமல் மண்டியிட்ட நிலையில் பேய் அறைந்ததைப் மிரண்டு போய், அசைவின்றி கிடந்தாள். சற்றே நிமிர்ந்து விஜயனின் முகத்தை ராட்சசனை பார்ப்பது போல் பார்த்தாள். பதறி அடித்து எழுந்து பின்னால் சென்றாள். முடிந்த வரை பின்னால் சென்றாள். சுவற்றில் இடித்தாள். என்ன ஆனதென்று புரியாமல், விஜயன் கீழே குனிந்து பார்த்தார். அவருடைய லாத்தி பேண்ட்டை முட்டிக்கொண்டு இருந்தது. 

நிமிர்ந்து கலையரசியை பார்த்தார். கலையரசி மார்ப்பில்லாமல் நின்றுகொண்டிருந்தாள். அவர் பார்ப்பதை பார்த்த கலையரசி அவசரமாக தன் முந்தானையை போட்டுகொண்டு தன் இரு கைகளாலும் தன மார்பை மறைத்தாள். 

மண்டியிட்டு வேண்டிக்கொண்டிருக்கும்போது, கலையரசியின் முந்தானை நழுவி அவளுடைய கைகளுக்கு வர, பயத்தில் அவள் அதை பொருட்படுத்தவில்லை. அவளுடைய ஜாக்கெட்டும், முலைப்பிளவும் திரையின்றி காட்சியளித்தன. பதற்றத்தினால் ஏ.சி. அறையிலும் வியர்த்திருந்த அவளுடைய நெற்றியில் தோன்றிய வியர்வை அருவி போல வழிந்தோடி, அவள் கழுத்து வழியாக, அவளுடைய முலைப்பிளவுக்குள் சென்றுகொண்டிருந்தது. அவளைத் தேற்றி தூக்க முயலும்போது, அந்த காட்சியைக் காண நேர்ந்த விஜயனின் லாத்தி அவர் அனுமதி இல்லாமலே தூக்கியது. மண்டியிட்ட நிலையிலிருந்த கலையரசி நீட்டியிருந்த லாத்தியால் புடைத்திருந்த விஜயனின் பேண்ட்டை நேர் எதிராக காணவே, கலையரசி, விஜயன் ஆட்டோ சம்பவத்தை வைத்து மிரட்டி தன்னை அனுபவிக்க எண்ணம் கொண்டுள்ளார் என்று தவறாக நினைக்கவே, அவள் விஜயனை ராட்சசன் போல் பார்த்து, உடனடியாக விலகி நின்று சுவற்றுடன் ஒட்டிக்கொண்டு, தன் மாராப்பை சரி செய்து, தன் மார்பை கைகளால் மறைத்தாள்.    

கலையரசி தன்னைப் பற்றி என்ன நினைக்கிறாள் என்பதை உணர்ந்த விஜயன், உடனே தன்னிரு கைகளால் நீட்டிக்கொண்டிருந்த அவருடைய லாத்தியை மறைத்துக்கொண்டு, "என்ன மன்னிச்சிடுங்க! நான் ஏதோ நெனச்சு இங்க வந்தா, என்னமோ நடக்குது" என்று மன்னிப்பு கேட்க, பயத்தில் உறைந்திருந்த கலையரசியிடம் இருந்து ஒரு பதிலும் வரவில்லை. அவள் கண்ணிமைக்காமல் உறைந்து போய், பெருமூச்சு வாங்கிக்கொண்டிருந்தாள். 

விஜயன்: என்ன மன்னிச்சிடுங்க! நான் இங்க வந்த விஷயம் வேற! ஆனா இங்க நடக்குற விஷயம் வேற! நீங்க நெனைக்கிற மாதிரி இல்ல கலை. ப்ளீஸ். நீங்க தப்பா எடுத்துகிட்டீங்க என்ன. ப்ளீஸ். நான் அதுக்காக இங்க வரல. நீங்க தெளிவாகுங்க. நான் போயிட்டு அப்பறமா வந்து பேசுறேன்.

என்று சொல்லிவிட்டு தன் கைகளால் தன்னுடைய லாத்தியை மறைத்தபடி விறுவிறுவென கலையரசியின் வீட்டை விட்டு வெளியேறி தன் காரில் வந்து அமர்ந்து, நண்பனின் மனைவியினிடம் காம இச்சை தோன்றியதை எண்ணி தன் மீது வெறுப்புக்கொண்டார். ஆனால் தான் சொல்வதை கேட்கும் நிலைமையில், கலையரசி இல்லை என்பதை உணர்ந்து அவள் தெளிந்ததும் பிறகு பேசிக்கொள்ளலாம் என்று மனதை தேத்திக்கொண்டு, சுமார் 9:30 மணி அளவில் தன் காரை எடுத்துக்கொண்டு கிளம்பினார்.
 
மற்றோரு புறம், 8:00 மணிக்கு வீட்டில் இருந்து கிளம்பிய சுகுமாரன், 8:30 மணி அளவில் அலுவலகத்தை வந்தடைந்தார். வழக்கம் போல தன்னுடைய அறையில் இருந்த படி, வேலை பார்த்துக்கொண்டிருந்தார். அரை மணி நேரம் கழித்து, சுகுமாரனின் பாஸ் அறையின் கதவை திறந்து உள்ளே நுழைந்தார்.

பாஸ்: குட் மோர்னிங் சுகு!

சுகுமாரன் அவரை நிமிர்ந்து பார்த்தார்.
 
சுகுமாரன்: குட் மார்னிங் பாஸ்!! 

பாஸ்: அந்த இம்பார்ட்டண்ட் ஃபைல்ஸ்லாம் கேட்டுருந்தானே. கொண்டு வந்தீங்களா? ஃபிரியா இருந்தா  சொல்லுங்க. டிஸ்கஸ் பண்ணுவோம்.

சுகுமாரன்: யா பாஸ்! 

என்று சொல்லிக்கொண்டே தன்னுடைய பைக்குள் கை விட்டு தேடினார். 

சுகுமாரன்: ப்ச்க்...சாரி பாஸ். வீட்லயே விட்டுட்டேன் போல.

பாஸ்: ஒன்னும் பிரச்சன இல்ல சுகு. நீங்க எப்போ ஃபிரீயோ போய் கொண்டு வாங்க. ஈவினீங்குள்ள எப்போ வேணாலும் டிஸ்கஸ் பண்ணலாம்.                     

சுகுமாரன்; ஆல்ரைட் பாஸ். எனக்கொரு பேங்க் ஒர்க் இருக்கு. அத முடிச்சிட்டு அப்படியே போய் கொண்டு வரேன்.

பாஸ்: கூல்!!

சுகுமாரன் தன்னுடைய வேலையை முடித்து விட்டு  தன்னுடைய வங்கி வேலையை முடித்து விட்டு தன்னுடைய பாஸ் கேட்ட அலுவலக ஆவணங்களை கொண்டு வரும் நோக்கத்த்துடன், 9:15 மணி அளவில், அலுவலகத்திலிருந்து காரை எடுத்துக்கொண்டு வங்கிக்கு கிளம்பினார். 15 நிமிடத்தில் வங்கியை அடைந்தார். அடுத்த 15 நிமிடத்தில் வங்கியில் வேலை முடித்து விட்டு கிளம்புறதற்காக வெளியே வங்கியை பார்த்தபடி நிறுத்தியிருந்த தன்னுடைய காரை, பின்னால்  எடுக்கும்போது, அந்த நேரம் பார்த்தது பின்னால் வந்த யார் மீதோ லேசாக மோதியது. சுதாரித்த சுகுமாரன், மீண்டும் காரை முன்னே நகர்த்தி விட்டு உடனடியாக காரை விட்டு இறங்கி பின்னே சென்றார். பின்னே சுமார் 45 வயது மதிக்கத்தக்க ஒரு பெண்மணி, தன் ஸ்கூட்டியுடன் சேர்ந்து கீழே விழுந்து கிடந்தார். இடித்தது என்னமோ லேசாக தான்; அந்த பெண்மணியும் வங்கியின் முன் தன் வாகனத்தை நிறுத்தும் நோக்கில் மெதுவாக தான் வந்திருந்தார். அனால் அந்த பெண்மணி கார் பின்னால் வருவதை துளியும் கவனிக்காததால் இடித்ததில் நிலை தடுமாறி விழுந்தார். பெண்ணிற்கு ஏதாவது ஒன்றென்றால், ஆண்கள் இனம் பொறுக்குமா? உடனே ஒரு பெரிய படையே கூடி, அந்த பெண்மணியின்  ஸ்கூட்டியை நிமிர்த்தி, அவரை தூக்கி நிப்பாட்டி விட்டு சுகுமாரனை நோக்கி போர் தொடுத்தனர். 

கூட்டத்தில் ஒருவர்: கண்ண எங்கயா வச்சிருக்க? ரோட்டுல ஆள் போறது கூட பாக்க மாட்டீயா?

கூட்டத்தில் இன்னொருவர்: கார் வச்சிருக்கோம்னு திமிறுல ஓட்ட வேண்டியது. ஏதாவது ஆகிருந்தா என்னாகுறது?

சுகுமாரன்: இல்ல சார், நான் அவங்க வந்தத பாக்கல. பின்னாடி யாரும் வராங்களானு பாத்து தான் ரிவெர்ஸ்  எடுத்தேன். ஆனா எப்படியோ மேடம் திடீர்னு வந்துட்டாங்க.      

கூட்டத்தில் மற்றோருவர்: அதெப்படியா திடீர்னு வருவாங்க?    

அந்த பெண்மணி கீழே குனிந்து, தன் கையில் படிந்துள்ள மண்ணை துடைத்துக்கொண்டு, "அவர் மேல தப்பு இல்ல. நான் தாங்க கவனிக்காம வந்துட்டேன்." என்று சொன்னார்.  ஆனாலும் கேட்குமா ஆண்கள் இனம்?
மீண்டும், மேடம் உங்களுக்கு ஒன்னும் தெரியாது. ஏதாவது ஆகியிருந்தா? என்று பேசிக்கொண்டிருக்கும்போது, அந்த பெண்மணி தலையை நிமிர்த்தி சுகுமாரனைப்  பார்க்க, ஆச்சர்யம் கொண்டாள்.

அந்த பெண்மணி: சுகு?

சுகுமாரன் சிறிது நேரம் ஆச்சர்யத்துடன் யாராக இருக்குமென யோசித்தார். 

சுகுமாரன்: (கண்களை சுருக்கி, சற்று சந்தேகத்துடன்) கீதா?

அந்த பெண்மணி: (பரவசத்துடன்)  ஐயோ சுகு! நீங்க தானா?

என்று சிரித்துக்கொண்டே, கூட்டத்தைப் பார்த்து, "அவர எனக்கு தெரியும். நான் பாத்துக்கிறேன். நீங்கலாம் கிளம்புங்க" என்று கூட்டத்தை கலைத்தார்.

கீதா: வாட்ட சர்ப்ரைஸ்!! பாத்து 20 வருஷம் ஆச்சு. இப்படி மீட் பண்ணுவோம்னு எதிர் பார்க்கவே இல்ல. 

சுகுமாரன்: உங்கள மறுபடியும் பாப்பேன்னு நானும் எதிர் பார்க்கவே இல்ல. சென்னை எப்போ வந்தீங்க? 

கீதா: நாங்க வந்து 5 வருஷம் மேல ஆகுது.

என்று சொல்லிக்கொண்டே சுள்ளென்று அடிக்கும் வெயிலால் தன்னுடைய முகத்தில் ஊற்றிய வியர்வையை துடைத்துக்கொண்டே,

கீதா: ரொம்ப வெயில் அடிக்குது. வாங்க பக்கத்துல எங்கயாவது கஃபே போய் சாப்டுட்டே பேசுவோம்.

தன்னுடைய வாட்ச்சை பார்த்த சுகுமாரன்,

சுகுமாரன்: கஃபே போயிட்டு வர லேட் ஆகும். கார்லாம் வேற பார்க் பண்ணனும். எனக்கு கொஞ்சம் வேல இருக்கு. வாங்க என் கார்குள்ளவே உக்காந்து பேசுவோம்.  

கீதா: சரி சுகு!

என்று சொல்ல, சுகுமாரன் கீதாவின் ஸ்கூட்டியை தள்ளிக்கொண்டு சென்று தன்னுடைய காரின் அருகிலேயே நிறுத்தினார். சுமார் 10 மணி அளவில் இருவரும் காரின் உள்ளே சென்று அமர்ந்தனர். 

சுகுமாரன்: சொல்லுங்க கீதா! எப்படி இருக்கீங்க? விஜய் எப்படி இருக்கான்? குழந்தையெல்லாம் எப்படி இருக்கு? 

கீதா: எல்லாம் நல்லா இருக்கோம் சுகு! அவரு உங்கள பத்தி பேசிட்டே இருப்பாரு அடிக்கடி! ஆனா உங்கள தொந்தரவு பண்ண கூடாதுனு, பாக்க விரும்பல. சென்னை வந்தத பத்தியும் சொல்லல! 

சுகுமாரன்: புரியுது கீதா! 

இருவரும் நலம் விசாரித்து விட்டு சில நேரம் கதை அடித்தனர். 

கீதா: சரி சுகு! ஆனா உங்கள பாத்தது ரொம்ப சந்தோசம். ஆனா, கீப் இன் டச் னு சொல்ல கூட முடியல! டேக் கேர்.

சுகுமாரன்: யு டூ!

என்று சொல்ல, காரின் கதவை திறக்கத் துவங்கினாள் கீதா. கதவை லேசாக திறந்து இறங்கும் முன், அவள் தயக்கம் கொண்டாள். சில நேரம் அவள் அப்படியே யோசித்து கொண்டு இருக்க, சுகுமாரன் என்ன ஆயிற்று என்று புரியாமல்,

சுகுமாரன்: என்னாச்சு கீதா?

என்று கேட்க, கீதா திரும்பி,

கீதா: சுகு! உங்களுக்கு விருப்பம் இருந்தா, நான் உங்க கிட்ட கொஞ்சம் பேசலாமா?

சுகுமாரன்: ஐயோ! கீதா ப்ளீஸ்! இதை எதுக்கு கேட்டுட்டு? பேசலாம். கதவ சாத்திட்டு உள்ள வாங்க!

கீதா கதவை மூடிவிட்டு மீண்டும் சுகுமாரனின் பக்கத்து சீட்டில் அமர்ந்தாள். அவள் கண்கள் கலங்கிய படி இருக்க, சுகுமாரனுக்கு ஒன்றும் புரியவில்லை.

சுகுமாரன்: என்னாச்சு கீதா? ஏன் அழறீங்க? ஏதாவது பிரச்சனையா?
 
சிறிது நேரம் கண்கள் கலங்கியபடி சுகுமாரனையே பார்த்துக்கொண்டிருந்த கீதா, ஒரு வழியாக பேசினாள்.
  
கீதா: சுகு! என்ன கடைசியா தொட்டது நீங்க தான்னு சொன்னா உங்களால நம்ப முடியுமா?

[antibull007]

next part will be updated in an hour. stay tuned!

[antibull007]

பாகம் - 17

சுகுமாரன் அதிர்ந்து போனார்.

சுகுமாரன்: என்ன கீதா சொல்றீங்க? அது நடந்து 20 வருஷம் இருக்குமே. 20 வருஷமா விஜய் உங்கள தொடுறதில்லையா?

கீதா இல்லை என்று தலையை ஆட்ட, கீதாவின் கண்களில் இருந்து கண்ணீர் ஆறு போல வழிந்தோடியது. அவள் தன்னிரு கைகளாலும், கண்களைத் துடைத்துக்கொண்டு, பேசத் துவங்கியபோது, அழுகையால் பேச்சு தொண்டையிலேயே சிக்க, சுகுமாரன் தன கைகளை நீட்டி கீதா அமர்ந்திருக்கும் இருக்கையின் முன்னே உள்ள டிராயரைத் திறந்து டிஷூ பாக்கெட்டை எடுத்து, அதிலிருந்து டிஷூவை எடுத்து கீதாவிடம் கொடுத்தார்.  

சுகுமாரன்: இந்தாங்க கீதா. முகத்த துடைச்சிக்கோங்க. கொஞ்சம் ரிலாக்ஸ் பண்ணிட்டு பொறுமையா சொல்லுங்க. நான் நீங்க சொல்ற வரைக்கும் பொறுமையா வெயிட் பண்ணுறேன். எனக்கு ஒரு அவசரமும் இல்ல. 

கீதா அவரிடம் இருந்து டிஷூவை வாங்கிக்கொண்டு கண்களை துடைத்தாள். மூக்கையும் சிந்திக்கொண்டு டிஷூவை கைகளில் வைத்துக்கொண்டு, தன்னால் முடிந்த வரை அழுகையை நிறுத்த முயன்றாள். 5 நிமிடமாக முயன்று அழுகை நிற்கவிட்டாலும், அது பேச்சை பாதிப்பதை நிறுத்தியதால், கீதா கண்களில் நீர் வழிந்த படியே பேச துவங்கினாள்.

கீதா: இல்ல சுகு. 20 வருஷமா ஒரே கட்டில்ல படுத்தாலும், அவரு என்ன ஒரு தடவ கூட தொடல. நல்லா பேசுவாரு, பழகுவாரு. பாசமா இருப்பாரு. ஆனா கட்டில்ல மட்டும் அவரு என்ன கவனிக்கிறதே இல்ல. ஒரு ஃபிரெண்ட் மாதிரி அந்த வீட்டுல இருக்கோம். புருஷன் பொண்டாட்டியா இருக்கிறதில்ல. சொல்லுங்க சுகு! அவருக்காக தான சுகு நான் அதுக்கு ஒத்துக்கிட்டேன். அப்புறம் ஏன் சுகு எனக்கு இந்த தண்டன?        
     
கீதாவின் பேச்சைக் கேட்டு கலக்கம் கொண்டார் சுகுமாரன்.

சுகுமாரன்: ஐ ஆம் ரியலி சாரி கீதா! நானும் இதுக்கு ஒரு வகைல காரணம்னு நெனைக்கிறப்போ குற்ற உணர்ச்சியா இருக்கு.

கீதா: உங்களுக்கு எதுக்கு சுகு குற்ற உணர்ச்சி? நீங்க என்ன உங்க ஃப்ரெண்ட்க்கு தெரியாமலா, என் கூட படுத்தீங்க? அவரா உங்க கிட்ட கேட்டும், பின்னாடி பிரச்சனை வரும்னு நீங்க எவ்வளவோ வேணாம்னு சொன்னீங்க. ஆனா, போக போக அவர் தன்னையே இழக்கிறத பாத்து அவர் மேல இருக்க அக்கறைல தான சுகு நீங்க ஒத்துக்கிட்டிங்க? பிரதர் மாதிரி பழகிட்ருந்த உங்க கூட படுக்க நான் சம்மதிச்சதும் அவர இழந்துட கூடாதுனு தான சுகு? ஆனா, அவர் அந்த பிரச்சனை முடிஞ்சப்புறம், நாம ரெண்டு பெரும் ஆசைப்பட்டு அவருக்கு தெரியாம படுத்த மாதிரி என்ன நடத்துறது எந்த வகைல நியாயம் சுகு?

கீதாவின் கேள்விக்கு சுகுமாரனால் பதில் சொல்ல முடியவில்லை. கீதாவின் நிலையை பார்த்து பரிதாபம் கொண்டு பேசாமலிருந்தார்.

கீதா: சொல்லுங்க சுகு! கல்யாணம் ஆனா மூனே மாசத்துல, உங்க ஃபிரெண்ட காப்பாத்துறதுக்காக, உங்க மனைவிக்கு தெரிஞ்சா உங்க திருமண வாழ்க்க கேள்விக்குறி ஆகிடும்னு தெரிஞ்சும் நீங்க ரிஸ்க் எடுத்து அவ்வளவு பெரிய உதவி பண்ணிருக்கீங்க அவருக்கு. அவருக்கு மட்டுமா? யார் கிட்ட பேசுனாலும் 'விசேஷம் இல்லையா?'னு கேக்கறப்போ நான் படுற வேதனைய அவர மாதிரி காட்ட முடியாம மனசுக்குள்ளேயே போட்டு அடக்கிட்டு தெனம் தெனம் செத்துக்கிட்டு இருந்த எனக்கும் நீங்க பண்ணது எப்படி பட்ட உதவி? நீங்க இல்லனா நாங்க ரெண்டு பெரும் என்னாகிருப்போம்? அந்த காலத்துல குழந்த பெத்துகிறதுக்கு இப்போ இருக்க மாதிரி வசதிலாம் இருந்தா, எவ்ளோ செலவானாலும் பரவாலனு அந்த வழில போய் பெத்துக்கிட்டு நிம்மதியா இருந்திருக்கலாமே! அப்போ அவ்ளோ வசதி இல்லனு தான சுகு, வேற வழி இல்லாம அவரு முழுசா நம்புற உங்க மூலமா குழந்த பெத்துக்கிட்டோம்! அப்படி இருக்கும்போது, அவரு இப்படி எனக்கு தண்டனை கொடுக்கிறது எந்த விதத்துல நியாயம் சொல்லுங்க!

கீதாவை எப்படி தேற்றுவது என்று தெரியாமல் சுகுமாரன் முழித்தார்.

சுகுமாரன்: நீங்க சொல்றத பாத்தா, அவன் ஊர விட்டு போறதுக்கு முன்னாடி என் கூட சகஜமா பேசிட்டு இருக்கும்போதே உங்கள தொடுறத நிறுத்திட்டானா?

கீதா: ஆமா சுகு! ஆரம்பத்துல குழந்த பத்தின பயத்துல அப்படி இருக்காருன்னு விட்டுட்டேன். அப்புறம் ப்ரெக்னன்சில செக்ஸ் வச்சிட்டா ஏதாவது ஆகிடுமோனு அவரு பயப்படுறாருனு நெனச்சு விட்டுட்டேன். அப்புறம் குழந்த பொறந்து ஒரு வருஷம் ஆனப்புறமும் தொடல. ஏதோ தப்பாருக்குனு நெனச்சு நானே அவர செட்யூஸ் பண்ண பல தடவ முயற்சி பண்ணேன். அவரு வேல இருக்கு, டயர்டா இருக்கு மாதிரி ஏதாவது காரணத்த சொல்லி தட்டி கழிச்சிட்டே இருந்தாரு. ஒரு கட்டத்துல நானும் ட்ரை பண்றத நிறுத்திட்டேன். அவரும் நான் தொந்தரவு பண்ணறதில்லன்னு விட்டுட்டாரு.

சுகுமாரன்: ஹ்ம்ம்... எனக்கு நீங்க சொல்றத கேக்குறப்போ அதிர்ச்சியா இருக்கு. விஜய் இப்படி பண்ணுவான்னு நான் எதிர் பாக்கவே இல்ல. 

கீதா: நான் மட்டும் எதிர்பாத்தனா சுகு?

சுகுமாரன்: ஹ்ம்ம். புரியுது கீதா. குழந்த கிட்ட எப்படி நடந்துக்கறான்?

கீதா: குழந்த கிட்டலாம் நல்லா பாசமா தான் இருக்காரு. ரெண்டு பெரும் அவ்ளோ க்ளோஸ். என் கிட்டயும் நல்ல பேசிட்டு தான் இருக்காரு. ஆனா கட்டில்ல மட்டும் என்ன ஒதுக்கி வச்சிட்டாரு.

சுகுமாரன்: உங்களுக்கு நான் என்ன ஆறுதல் சொல்லுறதுனே தெரியல.

கீதா: சுகு! நீங்க தப்பா எடுத்துக்கலைனா.... நான் ஒன்னு கேக்கலாமா?

அடுத்து கீதா என்ன கேட்க போகிறாள் என்பதை நன்கு அறிந்திருந்தார் சுகுமாரன். அவள் அப்படி கேட்டு விட கூடாது என்று மனதிற்குள் வேண்டிக்கொண்டு,

சுகுமாரன்: எதுவா இருந்தாலும் சொல்லுங்க கீதா!

கீதா: ஒரு பொம்பளையால எவ்வளவு தான் சுகு ஆசைய அடக்கிட்டு இருக்க முடியும்? என்ன தான் புத்திக்கு சொல்லி புரிய வச்சாலும், உடம்புக்கு எப்படி சொல்லி புரிய வைக்கிறதுனு தெரியல. 20 வருஷமா அவஸ்த பட்டுட்டு இருக்கேன். எனக்கு யார் கிட்ட கேக்குறதுனு தெரியல. உங்க மேல இருக்க நம்பிக்கைல கேக்கறேன். நான் உங்க கூட ஏற்கனவே கட்டில்ல இருந்திருக்கேன். இன்னும் ஒரு முற உங்க கூட கட்டில்ல இருக்க வாய்ப்பு கிடைக்குமா?

தான் நினைத்ததையே கேட்டு விட்டாள் என்று சலிப்புற்ற சுகுமாரன், அதிர்ச்சியாவது போல் நடித்து,

சுகுமாரன்: என்ன சொல்றீங்க கீதா?

என்று அதிர்ச்சியுடன் கேட்க,

கீதா: மன்னிச்சிக்கோங்க சுகு, நான் ஏதாவது தப்பா கேட்டுருந்தா! ஆனா வேற யார இந்த விஷயத்துல நம்புறதுனு தெரியல. அதான்.

சுகுமாரன்: கீதா. எனக்கு உங்க ஃபீலிங்ஸ் ரொம்ப நல்லாவே புரியுது. இத்தன வயசாகியும் அது கூடவா புரியாம இருக்கும்? ஆனா விஜய்க்கு அது துரோகம் பண்ற மாதிரி இருக்குமேனு தான் நான் தயங்குறேன். அப்போ பண்ணது அவன் சம்மதத்தோட பண்ணது. அதுக்கே உங்களுக்கு இவ்வளவு பெரிய தண்டன கிடைச்சிருக்கு. இப்போ அவனுக்கு தெரியாம பண்ணி, அவனுக்கு தெரிஞ்சா என்னாகும்னு பயப்படுறேன்.

கீதா: உங்க பயம் நியாயமானது தான் சுகு. நீங்க ஒத்துக்க மாட்டீங்கனு தெரியும். இருந்தாலும் கேட்டு பாப்போம்னு தான் கேட்டேன். மன்னிச்சிடுங்க.

சுகுமாரன்: ப்ளீஸ் கீதா. மன்னிப்புலாம் கேக்காதீங்க. மத்தபடி உங்க ஃபீலிங்ஸ் எனக்கு நல்லாவே புரியுது. நீங்க படர கஷ்டமும் எனக்கு புரியுது. நான் இப்போ உங்களுக்கு உதவி பண்ண முடியாத நிலமைல இருக்கேன். இதுக்கு நானும் ஒரு காரணம் தான். நீங்க தான் என்ன மன்னிக்கணும். 

கீதா: விடுங்க சுகு! நீங்க வருத்தப்படாதீங்க. நான் வேற! என்ன பேசணும்னு தெரியாம எதையோ பேசி உங்கள கஷ்டப்படுத்திட்டேன்.

சுகுமாரன்: கீதா நான் மறுபடியும் சொல்லுறேன். நீங்க என்ன ஒன்னும் கஷ்டப்படுத்தல

கீதா: ஹ்ம்ம். நான் உங்கள ஃபோர்ஸ் பண்ண விரும்பல. ஆனா உங்களுக்கு தோணுச்சுனா எனக்கு ஃபோன் பண்ணுங்க. நான் ரெடியா இருக்கேன். நீங்களா கூப்பிடலனா நான் உங்கள ஒரு தொந்தவரும் பண்ண மாட்டேன். என் நம்பர் உங்க கிட்ட இருக்குல?

சுகுமாரன்: இருக்கு கீதா. நான் இதை பத்தி யோசிச்சு பாக்கறேன். நீங்க ரொம்ப போட்டு உங்கள வருத்திக்காதீங்க.

கீதா: சரி சுகு! நீங்க ஏதோ அவசர வேலையா போயிட்டுருந்தீங்க. உங்க நேரத்த வீணடிச்சிட்டேன்.

சுகுமாரன்: வேணாம் கீதா! நான் ஏற்கனவே சொல்லிட்டேன், நீங்க என் நேரத்தலாம் வீணடிக்கல. 20 வருஷம் கழிச்சு பாத்தும், பெருசா ஒன்னும் விசாரிக்காம, பட்டும் படாம பேசிட்டு வேல இருக்குனு சொல்லிட்டு போக பாத்தது என் தப்பு தான்.

கீதா: பரவால்ல சுகு. நீங்க கிளம்புங்க. எனக்கும் பேங்க்ல வேல இருக்கு.

சுகுமாரன்: ஓகே கீதா. எதுவா இருந்தாலும் மனச போட்டு ரொம்ப குழப்பிக்காதீங்க. எல்லாம் சீக்கிரம் சரி ஆகிடும்.

கீதா: சரி சுகு! இவ்ளோ நேரம் பேசுனதுக்கு தேங்க்ஸ். உங்க கிட்ட பேசுனதே பாதி பார்த்த இறக்கி வச்ச மாதிரி இருக்கு.

சுகுமாரன்: நோ ப்ராப்லம் கீதா!

கீதா: ஓகே சுகு. நான் கெளம்புறன். பை. டேக் கேர்.

சுகுமாரன்: பை.

கீதா சுகுமாரனின் காரை விட்டு இறங்கி தான் வந்த வேலையை முடிக்க வங்கிக்குள் நடந்து சென்றாள். அவள் போனதும் சுமார் 10:30 மணி அளவில் சுகுவும் தன்னுடைய காரை அங்கிருந்து நகர்த்தினார்.

இது ஒரு புறம் இருக்க, 9:30 மணி அளவில், சுகுமாரனின் வீட்டிலிருந்து காரை எடுத்துக்கொண்டு கிளம்பிய விஜயன், உடைகளை மாற்றி விட்டு வேலைக்கு கிளம்பும் நோக்கத்துடன் தன் வீட்டை நோக்கி சென்று கொண்டிருந்தார். அரை மணி நேரம் கழித்து சுமார் 10 மணி அளவில் கார் ஒட்டிக்கொண்டிருக்கும்போது, அவர் 100m தள்ளி சுகுமாரனின் கார் போலவே ஒரு கார் நின்று கொண்டிருந்ததை கவனித்தார். சற்று உற்று நோக்க, சுகுமாரன் அந்த காரின் அருகே நின்று கொண்டிருப்பதை கண்டார். இன்னும் சற்று கூர்ந்து கவனிக்க, சுகுமாரனின் பக்கத்தில் அவருடைய மனைவி கீதாவும் நின்று கொண்டிருப்பதை கண்டு அதிர்ந்து போனார். உடனடியாக தன்னுடைய காரை நிறுத்தி விட்டு என்ன நடக்கிறதென்று பார்த்தார். சுகுமாரன் கீதாவின் ஸ்கூட்டியை தள்ளிக்கொண்டு வங்கியின் முன் நிறுத்திவிட்டு, இருவரும் சுகுமாரனின் காருக்குள் சென்று அமர்வதைக் கண்டார். அதைக் கண்டதுடன் சற்று நேரம் முன் சுகுமாரன் வீட்டில் நடந்த விஷயத்தால் குழம்பி போயிருந்த அவர் மனதில் சந்தேகத்தீ உதித்தது. அவர்கள் தன்னை பார்த்து விடுவரோ என்று எண்ணி, உடனடியாக தன்னுடைய காரை பின்னோக்கி நகர்த்தி, பக்கத்தில் உள்ள சந்தில் நிற்க வைக்கப் பட்டிருந்த கார்களின் பின்னே நிறுத்தி விட்டு அங்கு தான் கண்ட காட்சியை மீண்டும் மீண்டும் தன் மனதில் ஓட்டிப் பார்த்தார். அவர் அதைப் பற்றி நினைக்க நினைக்க அவருக்குள் உதித்த சந்தேகத்தீ கொழுந்து விட்டு எரிந்து அவர் எண்ணம் முழுவதும் பரவியது. 

'சுகுமாரன் ஏன் கீதாவோட பைக்க பேங்க் முன்னாடி போய் நிறுத்துறான்? கீதா எதுக்கு அவன் கார்குள்ள போறா? எங்க போக போறாங்க? நமக்கு தெரியாம ரெண்டு பேரும் பழகிட்டு தான் இருந்தார்களா இத்தனை நாளா? நம்ம கிட்ட ஒன்னும் தெரியாத மாதிரி பேசுனானே. நாம தான் ஒன்னும் தெரியாம இருந்திருக்கோமா? இவனுக்காகவா நாம இவ்ளோ ரிஸ்க் எடுத்தோம்?'

என்று அடுக்கடுக்காக கேள்விகள் அவர் மனதில் தோன்றி, சுகுமாரனின் வீட்டில் கலையரசியிடம் நடந்ததை எண்ணி குழம்பி கொண்டிருந்த அவரை மேலும் குழப்பின. 10 நிமிடமாக இதைப் பற்றியே திரும்ப திரும்ப யோசிக்க, ஒரு கட்டத்தில் சந்தேகத்தீ கோபத்தீயாக மாற, நன்றி கெட்ட சுகுமாரனை பழி வாங்கும் எண்ணம் கொண்டு அவர் தன்னுடைய காரை மீண்டும் சுகுமாரனின் வீட்டை நோக்கி திருப்பி, தன்னால் முடிந்தவரை வேகமாக காரை ஒட்டிக்கொண்டு சென்றார்.

சுகுமாரனின் வீட்டின் உள்ளே, விஜயனின் நீட்டிய லாத்தியைப் பார்த்து மிரண்டு போயிருந்த கலையரசி, விஜயன் சென்றவுடன் சில நேரம் கழித்து சுவற்றை தேய்த்தபடியே கீழே உட்கார்ந்து, அழ ஆரம்பித்தாள். போலீசில் பெரிய அதிகாரியாக உள்ள விஜயன், இதை வைத்து தன்னுடைய கணவரை என்னவெல்லாம் செய்ய போகிறாரோ என்று நடுக்கம் கொண்டாள். தேம்பி தேம்பி அழுதாள். தன் நெடுநாள் தீராத காமப்  பசிக்காக தான் செய்த ஒரு செயல் தன்னுடைய வாழ்க்கையை புரட்டி போட்டு விட்டதை எண்ணி குற்ற உணர்ச்சி கொண்டாள். இந்த விஷயம் வெளியில் தெரிந்தால் பிள்ளையின் எதிர்காலம் என்ன ஆகும் என்றும் கவலை கொண்டு என்ன செய்வதென்றறியாமல் திணறி கொண்டிருந்தாள். 

திடீரென்று, ஒரு வேலை விஜயனின் ஆசைக்கு இணங்கி இருந்தால், இந்த விஷயத்திலிருந்து வெளியே வந்திருக்கலாமோ! என்ற சிந்தனை அவள் மனதில் ஒரு புறம் உருவாக, வெளியில் ஓடிச்சென்று பார்க்க, விஜயனின் கார் செல்வதைக் கண்டு, தனக்கு வந்த அந்த வாய்ப்பையும் கை நழுவ விட்டு இப்படி நிராயுதபாணியாக உள்ளேமே என்று நொந்து கொண்டாள். மீண்டும் உள்ளே வந்து கதவைத் தாழிட்டு, பழையபடி சுவற்றை ஒட்டி உக்கார்ந்துகொண்டு, இத்தனை நாள் தான் கட்டிக் காத்து வைத்திருந்த குடும்பம் என்னும் கூடு இன்றுடன் உடையப் போகிறது என்ற பயத்தில் அழுகை தாரை தாரையாக அவள் கண்ணில் இருந்து ஊற்றியது. ஒரு கட்டத்தில் இன்றுடன் தன் வாழ்க்கையின் சுக தினங்கள் முடிந்தது என்று அவள் நம்பிக்கை இழந்து சரிந்து படுத்தாள். அழுது அழுது, அவளுடைய கண்களில் நீர் வற்றிப் போனது. சோர்வில் மயக்க நிலைக்கு செல்லும் வகையில் அவள் கண்கள் மெல்லமாக மூட, அவள் காதில் அழைப்பு மணி ஒலித்து அவளை சுயநினைவுக்கு கொண்டு வந்தது. பதறி அடித்து எழுந்து உட்கார்ந்தாள். துவண்டு போயிருந்த அவளுக்கு அது கொஞ்சம் நம்பிக்கையைக் கொடுத்தது.  விஜயனாக இருக்க வேண்டும் என்று வேண்டிக்கொண்டு, எழுந்து நின்று பயத்தில் கால்கள் நடுங்க அடி மேல் அடி வைத்து நடந்து கதவிடம் சென்று கதவைத் திறந்தாள்.

[antibull007]

Eppa eppa sema interesting update super bro sema super please continue thanks for update

Thanks for the good words and your involvement in the story from the beginning brother!! That matters a lot!!

திருப்பங்களுக்கு மேல் திருப்பங்களாக மிகவும் சுவாரசியமாக கதையை கொண்டு செல்கிறீர்கள். மிகவும் அருமை!

விஜயன் கலையரசியின் வீட்டில் இருக்கும்போது சுகுமாரன் வீட்டிற்கு வந்து தவறாக நினைத்து விடுவார் என்று தான்  கணித்து வைத்திருந்தேன். ஆனால் சுகுமாரனும்-கீதாவும் ஒன்றாக பேசுவதை விஜயன் பார்த்து தவறாக புரிந்து கொண்டார். இனி தான் சிறப்பான சம்பங்கள் வரும் என்று நினைக்கிறேன்.

ஒருவேளை ஹேமா, விஜயன்-கீதா(சுகு-கீதா) தம்பதியின் மகளாக இருப்பாளோ என்று கூட தோன்றுகிறது. அப்படியானால் கதை இன்னும் செமையா இருக்கும்!


yr): yr):

அருமையான கணிப்புகள்! அதுவும் குறிப்பாக ஹேமாவைப் பற்றிய கணிப்பு! போக போக தெரியும் தங்கள் கணிப்பு
சரியா தவறா என்று! ஒரு வேளை அது தவறாக இருந்தாலுமே, இது ஒரு சிறந்த கணிப்பு!!   clp);

ட்விஸ்ட் ...ட்விஸ்ட்..சூப்பராக போகுது கதை

தங்களுடைய இயல்பான கருத்திற்கு நன்றி சகோதரா! 

நண்பா மிகவும் அருமையான பதிவு அதிலும் கீதா மற்றும் சுகுமாரன் இடையில் நடந்த கூடல் நிகழ்வு பற்றி சொல்லி அதனால் தன் கணவன் விஜயன் இன்னும் தன்னுடன் ஒன்று சேரவில்லை என்று சொல்லி பல திருப்பங்கள் நிறைந்து நன்றாக உள்ளது.

எப்போதும் போல என்ன பிடித்திருந்தது என்று சுட்டி காட்டி கருத்து தெரிவித்திருக்கும் தங்களுக்கு மிகுந்த நன்றி நண்பா!! 

அன்புள்ள நண்பர் உயர்திரு antibull007 அவர்களுக்கு வணக்கம்

ஒரு தடவ கூட தொடல.

பிரதர் மாதிரி பழகிட்ருந்த உங்க கூட படுக்க நான் சம்மதிச்சதும்

உங்க மூலமா குழந்த பெத்துக்கிட்டோம்!

கட்டில்ல மட்டும் என்ன ஒதுக்கி வச்சிட்டாரு.

ஒரு முற உங்க கூட கட்டில்ல இருக்க வாய்ப்பு கிடைக்குமா?

சந்தேகத்தீ உதித்தது.

கீதா எதுக்கு அவன் கார்குள்ள போறா?

இவனுக்காகவா நாம இவ்ளோ ரிஸ்க் எடுத்தோம்?'

நெடுநாள் தீராத காமப் பசி

நண்பா எக்ஸலண்ட் பதிவு நண்பா

கதையில் போக போக மெருகு கூடிக்கொண்டே போகிறது நண்பா

மிக அருமையான சுவாரசியமான சஸ்பென்ஸ் காட்சிகளை வைத்து அசதி கொண்டு இருக்கிறீர்கள் நண்பா

ட்விஸ்ட் க்கு மேல ட்விஸ்ட்

படிக்க படிக்க அடுத்து என்ன அடுத்து என்ன என்று அறிந்து கொள்ள ஆவலை தூண்டுகிறது நண்பா

தொடர்ந்து எழுத வாழ்த்துக்கள் நண்பா

நன்றி !

இவ்வளவு நேரம் எடுத்து, தங்களுக்கு பிடித்த சிறு சிறு வரிகளையும் மனதார பாராட்டி வாழ்த்து சொல்லும் தங்களுக்கு என் மனதார நன்றிகள்!

Semma Interesting and Fantastic Update Nanba

Thanks for your kind words nanba! That matters a lot!

Next update in an hour! stay tuned!!

[antibull007]

பாகம் - 18

மற்றோரு புறம் 10:30 மணி அளவில், கீதாவிடம் பேசிவிட்டு, தன்னுடைய பாஸ் கேட்ட முக்கிய ஆவணங்களை கொண்டு வரும் எண்ணத்துடன், வங்கியிலிருந்து தன்னுடைய காரை சுகுமாரன் நகர்த்திக்கொண்டு வீட்டை நோக்கி விரைந்தார். கார் ஒட்டிக்கொண்டிருக்கும் போது கீதா தன்னிடம் கூறிய விஷயங்களை அசைப்போட்டுக் கொண்டிருந்தார்.

'கீதா சொல்லுறத வச்சு பாத்தா, நாம கீதாவ தொட்டதுக்கப்றமே, விஜய் அவங்கள தொடுறத நிறுத்திட்டான் போலயே! ஆனா அவனா தான இதப் பத்தி கேட்டான். அவன் பல தடவ நம்ம கிட்ட கேட்டும், நாம பின்னால பிரச்சனை வரும்னு வேண்டாம்னு தான சொன்னோம்! அவன் குழந்தை இல்லாதத நெனச்சு வேலைக்கும் போகாம, கீதா கிட்டயும் சரியா பேசாம, வீட்டுக்கும் சரியா வராம குடிக்கு அடிமையாகி தன்னையே இழக்கிறத பாத்து, அவன ஒட்டு மொத்தமா இழந்துட கூடாதுனு கீதாவும் நம்ம கிட்ட கெஞ்சி கேக்கவே தான, கல்யாணம் ஆன மூனே மாசத்துல கலையரசிக்கு தெரியாம, நாம அவங்க குழந்தைக்காக கீதா கூட படுத்தோம்? இதுல கீதாவோட தப்போ இல்ல நம்ம தப்போ ஒன்னும் இல்லையே. அவன் ஏன் கீதாவ ஒதுக்கி வச்சிருக்கான்?' 

'ஒரு வேள என்னதான் அவனுக்கு உதவி பண்ற எண்ணத்துல பண்ணி இருந்தாலுமே, நாம கீதா கூட படுத்ததால, அவனால அவனோட மனைவி வேற ஒருத்தனோட படுத்தத தாங்கிக்க முடியலையோ!? இருக்கலாம். எந்த ஆம்பளைக்கு தான் தன்னோட மனைவி தனக்கு தெரிஞ்சே அடுத்தவன் கூட படுக்கிறது புடிக்கும்? அது எந்த காரணத்துக்காக இருந்தாலும். ஆனா நாம இப்படிலாம் பின்னாடி நடக்கலாம்னு தெளிவா பேசுனோமே அவன் கிட்ட. எல்லாத்துக்கும் சரினு தான சொன்னான். அவன் இருந்த நிலைமைக்கு அப்டி எல்லாத்துக்கும் சம்மதம் மாதிரி சொல்லிருப்பான். அந்த பிரச்னை சரி ஆனதுக்கப்புறம், உறுத்த ஆரம்பிச்சிருக்கும். அவனும் மனுஷன் தான?'

'ஆனா அப்படி நெனைக்கிறவன் எதுக்கு நமக்கு இவ்ளோ ரிஸ்க் எடுத்து உதவி செய்யணும்? நம்ம கிட்ட பேசும்போது ரொம்ப சகஜமா பழகுனானே! என்ன நெனைக்கிறானோ?! அவனுக்கு தான் வெளிச்சம்.'

என்று யோசித்துக்கொண்டே வீட்டை நோக்கி சென்றார். 

மற்றோருபுரம், அழைப்பு மணியை அடித்தது விஜயனாக இருக்க வேண்டும் என்று வேண்டிக்கொண்டு, பயத்தில் நடுக்கத்துடன் கதவைத் திறந்த கலையரசியின் வேண்டுதல் வீணாகவில்லை. சுகுமாரனை பழிவாங்கும் எண்ணத்துடன், கோபக்கனலை கக்கியபடி விஜயன் நின்றுகொண்டிருந்தார். முன்பு தான் எப்படிப்பட்ட பிரச்சனையில் சிக்கினோம் என்று அறியாமல் இயல்பு வாழ்க்கைக்கு திரும்பிய கலையரசியை கடவுளைப் போல வந்து அந்த பிரச்சனையிலிருந்து காப்பாற்றி அதைத் தெரிவித்து விட்டு அவளையும் அந்த பிரச்சனையிலிருந்து விடுவித்துவிட்டு போகலாம் என்ற எண்ணத்துடன் வந்த விஜயனை ராட்சசன் என நினைத்த கலையரசி, இப்போது நண்பனை பழி வாங்கும் வெறியுடன் ராட்சசனாக மாறி அவள் முன் நின்று கொண்டிருக்கும் விஜயனை, தன் வாழ்க்கையை காப்பாற்ற வந்த கடவுளைப் போல பார்த்தாள். 

விஜயனின் ஆசைக்கு இணங்குவதே தன்னுடைய வாழ்க்கையை காப்பாற்றிக் கொள்ள தனக்கு கிடைத்த ஒரே வாய்ப்பு என்று எண்ணினாள். ஆனாலும், அவளுக்கு விஜயன் மீதுள்ள பயம் போகவில்லை. கண்களில் பயத்துடன் நடுங்கியபடியே நின்றிருந்தாள். விஜயனும் ஒன்றும் பேசாமல் அவள் மீது தன் கோபக்கனலை கக்கிக்கொண்டு இருந்தார். சிறிது நேரம் கழித்து அவர் தன் வலது காலை முன்னெடுத்து வைக்க, கலையரசி தன் இடது காலை பின்னெடுத்து வைத்து, அழுத படி தன் தலையை ஆட்டி 'வேண்டாம்!!' என்று அவரிடம் மன்றாடினாள். பழி வாங்கும் வெறியில் இருந்த விஜயனுக்கு, அவள் மன்றாடல் மேற்கொண்டு வெறியை தூண்டியது. தன்னுடைய இடது காலையும் உள்ளே எடுத்து வைத்தார். அழுத படியே மூச்சிரைக்க, கலையரசியும் தன்னுடைய வலது காலை பின்னெடுத்து வைத்தாள். தற்போது வாசலின் மீது நின்றுருந்த விஜயன், மீண்டும் ஒரு முறை தன் வலது காலை முன்னெடுத்து வைக்க, கலையரசி தன் இடது காலை பின் எடுத்து வைக்க, மீண்டும் விஜயன் தன் இடது காலை முன்னெடுத்து வைக்க, கலையரசி தன் வலது காலை பின்னெடுத்து வைத்தாள். விஜயன் இப்போது சுகுமாரனின் வீட்டிற்குள் வந்து விட்டார். அழுத படி மன்றாடிக் கொண்டிருந்த கலையரசியை மேலும் கீழும் பார்த்தார். பழிவாங்கும் வெறியுடன், காம வெறியும் கலந்து விஜயனை மிருகமாய் மாற்றியது. பின்னால் திரும்பி கதவைத் தாழிட்டார்.

விஜயன் கதவைத் தாழிட்ட அதே கணம் சுகுமாரனின் கார் தன் வீடு இருக்கும் தெருக்குள் நுழைந்தது. சுகுமாரனின் கார் அவருடைய வீட்டை நெருங்கும்போது, சிறிது தூரத்திலிருந்து அவர் தன் வீட்டின் முன்னே ஒரு கார் நின்று கொண்டிருந்ததை கண்டார். 

'இது விஜயனோட கார் மாதிரி இருக்கே!' 

இன்னும் சற்று முன்னோக்கி வந்தார். 

'அதே மாடல்! அதே கலர்! இது கண்டிப்பா விஜயனோட கார் தான்.' என்று உறுதியாக எண்ணினார். தன் காரை உடனடியாக நிறுத்தினார். 

'அவன் நம்ம வீட்டுல என்ன பண்ணிட்டு இருக்கான்? வீட்டுல யாரும் இருக்க மாட்டோமே இந்நேரம்? யாரும் இல்லாத வீட்டுல என்ன பண்ணிட்டு இருக்கான்? ஒரு வேல கலையரசி கிட்ட தான் பேசிட்டு இருக்கானோ?!' 

என்று யோசித்துக்கொண்டே தன் வீட்டிற்கு சென்று உண்மையை கண்டறிய எண்ணி, காரை மீண்டும் நகர்த்த முயன்று அடுத்த நொடியே பிரேக் போட்டார். மீண்டும் யோசிக்கலானார்.

'அப்படி கலையரசி வீட்டுல இருந்தா அவ கிட்ட என்ன விஷயமா பேச வந்திருப்பான்? அதான் எல்லா பிரச்னையும் முடிஞ்சிடுச்சுனு சொன்னானே! பிரச்சன முடிஞ்சப்புறம் அவ கிட்ட பேச என்ன இருக்கு? 9:30 மணிக்கே கலையரசி வீட்ட விட்டு கெளம்பிருப்பாளே! இவன் சரியா அவ வீட்ட விட்டு கெளம்புறப்போ வந்தான்னு வச்சிட்டா கூட, மணி இப்போ 11:00 ஆகுதே! ஒன்றர மணி நேரமா என்ன பண்ணிட்ருக்கான்?'

'கீதா சொன்னத வச்சு பாத்தா, இவன் மனசுக்குள்ள நம்ம மேல எங்கயோ ஒரு மூலைல கோவம் இருக்கு. இத வாய்ப்பா வச்சிட்டு அந்த கோவத்த தீத்துக்க முயற்சி பன்றானோ?'

'கோவம் இருக்கவன் எதுக்கு நமக்கு உதவி பண்ணனும்?' 

என்று சில மணித்துளிகள் யோசித்தார்.

'நாம அவனுக்காக ஒரு பெரிய உதவி பண்ணோம். ஆனா அதோட சைட் எஃபெக்ட், அவனோட பொண்டாட்டி கூட படுத்தோம். இவனுக்கு இத்தன வருஷமா நமக்கு அந்த மாதிரி பெரிய உதவி பண்ண வாய்ப்பு கிடைக்கல. இப்போ தான் கெடச்சுது. உதவிக்கு உதவி சரியாகிடுச்சு, இன்னும் பொண்டாட்டி கூட படுக்குறது தான் பாக்கினு நெனைச்சு, அந்த விஷயத்த வச்சு மிரட்டி கலையரசி கூட படுக்க பாக்குறானோ? ஆமா. அப்டி தான் இருக்கணும். இது தான் இவன் ஒன்றரை மணி நேரமா கலையரசி கூட நம்ம வீட்டுல இருக்கிறதுக்கான லாஜிக்கல் எக்ஸ்ப்ளனேஷன்.' 

'இப்போ நாம என்ன பண்றது? போய் அவன் கிட்ட இருந்து கலையரசிய காப்பதுவோமா? ஆரம்பிக்கும்போது வந்திருந்தா காப்பாத்திருக்கலாம். இவ்ளோ நேரம் ஆகிடுச்சே! இந்நேரம் எல்லாம் முடிஞ்சிருக்குமே! நாம இந்த நேரம் போய் கதவை தட்டுனா, நமக்கு இந்த விஷயம் தெரிஞ்சிடுச்சுனு ரெண்டு பேருக்கும் தெரியுறத தவிர வேற ஒன்னும் நடக்காது. நமக்கு இந்த விஷயம் தெரிஞ்சிடுச்சுனு தெரிஞ்சா கலையரசி அதுக்கு மேல என்ன பண்ணுவான்னே தெரியாது. அவ தப்பான முடிவெடுக்க வாய்ப்பிருக்கு. அவள இழக்குறதுக்கா நாம இவ்ளோ போராடுறோம்? அதே சமயம் விஜயன் கூட நேருக்கு நேர் மோதுனா, விஜயன் அவனோட பவர யூஸ் பண்ணி, அந்த 3 பேரையும் வெளிய விட்டுட்டா, முடிஞ்சுதுனு நெனச்ச பிரச்னை, திரும்பவும் முதல்ல இருந்து ஆரம்பிக்கும். புலிவால புடிச்சிட்டோம், அத விட்டா நம்மளையே கடிச்சிடும். திருடனுக்கு தேள் கொட்டுன மாதிரி ஆகிடுச்சே நம்ம நெலம. என்ன பண்ணலாம்?' 

'இப்போ போய் கதவ தட்டுறதுலயும் ஒரு பிரயோஜனமும் இல்ல. இந்நேரம் எல்லாம் முடிஞ்சிருக்கும். ஆனா ஃப்ரெண்ட்னு  நம்பி உதவி கேட்டா, அவன் அத வச்சே, அவன் நம்ம கிட்ட கெஞ்சி கேட்டு, நாம அவனுக்கு உதவி பண்ற எண்ணத்துல அவன் பொண்டாட்டி கூட படுத்தத தப்பா நெனச்சு, 20 வருஷமா நம்ம மேல அவனுக்கு இருந்த பகைய தீத்துக்க வாய்ப்பு தேடிட்டான்ல? இவன சும்மா விட கூடாது. இவன் மட்டும் தான் நம்ம பொண்டாட்டி கூட படுப்பானா? நம்மளால முடியாதா?' 

என்று நினைத்து கொண்டு நக்கலாக சிரிக்க,

'இவன் நம்ம பொண்டாட்டிய மிரட்டி தான் அவ கூட படுக்க முடியும்? ஆனா நமக்கு அப்டி இல்லையே! அவ பொண்டாட்டியே நம்ம அவ கூட எப்போ படுப்போம்னு இருக்கா!!' 

"டேய் விஜய்! பொண்டாட்டிக்கு குழந்த குடுக்க முடியாம அவள என் கிட்ட கூட்டி குடுத்த உன்னாலேயே இவ்ளோ பண்ண முடியும்னா, உன் பொண்டாட்டிய உன் சம்மதத்தோடவே அனுபவிச்சு அவளுக்கு குழந்தையையும் குடுத்து, அந்த குழந்தைய உன்னையே வச்சு 20 வருஷமா வளக்க வச்சனே! எனக்கு எவ்ளோ இருக்கும்!? புலி வால புடிச்சது நான் மட்டும் இல்லடா! நீயும் தான்! உன்ன என்ன பண்றேன் பாருடா!"

என்று தன்னைக்குள்ளாகவே விஜயனை மிரட்டி விட்டு, தன்னுடைய காரை திருப்பினார். காரை ஓட்டிக்கொண்டே, தன் கைப்பேசியை எடுத்து, கீதாவின் எண்ணிற்கு அழைப்பு விடுத்தார். பிரைவேட் நம்பரில் இருந்து அழைப்பு வர, யார் என்று தெரியாமல் கீதா அழைப்பை ஏற்றாள்.

கீதா: ஹலோ!

சுகுமாரன்: கீதா!

கீதா: சுகு!?

சுகுமாரன்:  நான் தான், கீதா!

கீதா: சொல்லுங்க சுகு!

சுகுமாரன்: எங்க இருக்கீங்க?

கீதா: பேங்க்ல தான் இருக்கேன் சுகு! இப்போ தான் வேல முடிஞ்சுது. கிளம்ப போறேன். சொல்லுங்க சுகு. ஏதாவது முக்கியமான விஷயமா?  

சுகுமாரன்: ஆமா கீதா. முக்கியமான விஷயம் தான். நீங்க சொன்னத நான் நல்லா யோசிச்சு பாத்தேன். உங்களோட இந்த நெலமைக்கு நானும் ஒரு வகைல காரணம் தான்.

கீதா: சுகு...அதுக்கு நீங்க...

சுகுமாரன் இடைமறித்தது,

சுகுமாரன்: இருங்க கீதா. நீங்க என்ன சொல்ல போறீங்கன்னு தெரியும். நீங்க என்ன சொன்னாலும், இதுக்கு நானும் காரணம் தான். இப்படி ஆகும்னு தெரிஞ்சே நான் பண்ணல. ஆனா தெரியலனாலும் நானும் காரணம் தான்.

என்று சோகக்குரலில் சொல்ல,
 
கீதா: ஏன் சுகு இப்படிலாம் பேசுறீங்க?

சுகுமாரன்: அதுக்கு நான் பரிகாரம் தேடலாம்னு முடிவு பண்ணிட்டேன் கீதா. உங்க 20 வருஷ தவிப்ப நான் இன்னைக்கே தீர்த்து வைக்கிறேன்.

சகுமாரனின் பேச்சைக் கேட்டு கீதா பூரிப்படைந்தாள். ஆனாலும் ஒன்றும் காட்டிக்கொள்ளாமல்,

கீதா: நீங்க சொல்றது புரியல சுகு.

சுகுமாரன்: உங்க கூட இன்னொரு முற கட்டில்ல இருக்க முடிவு பண்ணிட்டேன் கீதா. இதனால எனக்கு என்ன பிரச்னை வந்தாலும் பரவால்ல.

கீதா: வேண்டாம் சுகு. உங்கள பிரச்சனைல மாட்டி விட்டுட்டு, எனக்கு சந்தோஷம் தேடிக்க விருப்பம் இல்ல. விடுங்க சுகு! நான் பாத்துக்கிறேன்.

கீதாவின் பதில் சுகுமாரனை கோபப்படுத்தியது. "தெவிடியாமுண்ட! நேரம் காலம் புரியாம, இழுத்துட்டு இருக்கா!" என்று அப்பாவி கீதாவை தன் மனதிற்குள் திட்டிக்கொண்டு, சாந்தமான குரலில் 

சுகுமாரன்: ஒரு பிரச்னையும் வரப்போறதில்ல கீதா! நம்ம ரெண்டு பேருல யாராவது ஒருத்தர் சொன்னா தான வெளிய தெரியும்? 

கீதா: சரி தான் சுகு! உங்களுக்கு பிரச்னை இல்லனா நான் ரெடி.

"அப்பா! ஒத்துக்கிட்டா!" என்று மனதில் நினைத்துக்கொண்டு, விஜயன் எப்படி தன் மனைவியை தன் வீட்டிலேயே அனுபவிக்கிறாரோ, அதை போலவே தானும் விஜயனின் மனைவியை, விஜயனின் வீட்டிலேயே அனுபவிக்க வேண்டும் என்ற எண்ணம் கொண்டு,    
 
சுகுமாரன்: வீட்டு அட்ரஸ் சொல்லுங்க கீதா! நான் வந்துடுறேன்.

கீதா: ஐயோ சுகு! வீட்லலாம் வாய்ப்பில்ல. எப்போவுமே கார்ட்ஸ் இருப்பாங்க. வேற எங்கயாவது வச்சிக்கலாம்.

சற்றே ஏமாற்றம் கொண்ட சுகுமாரன்,
 
சுகுமாரன்: சரி ஹோட்டல்ல வச்சிக்கலாமா?

கீதா: ஹோட்டலா? கொஞ்சம் பயமா தான் இருக்கு. ஆனாலும் வீட்டுல வச்சிக்கிறதுக்கு ஹோட்டல் கொஞ்சம் சேஃப். உங்களுக்கு ஏதாவது ஹோட்டல் தெரியுமா?

சுகுமாரன்: ஆமா கீதா. பூந்தமல்லில தி ராயல் இன்னு ஒரு ஹோட்டல் இருக்கு. அங்க போகலாம்.

கீதா: பூந்தமல்லியா? ஏன் சுகு அங்க? இங்க பக்கத்துலயே எங்கயாவது பாக்கலாமே!

"உன் புருஷன் எப்படி என் பொண்டாட்டிய என் வீட்டுலயே வச்சு அனுபவிக்கிறானோ, நானும் அவன் பொண்டாட்டிய அவன் வீட்டுலயே வச்சு அனுபவிக்கணும்னு நெனச்சேன். ஆனா அது முடியல. அட்லீஸ்ட் நான் அவன மீட் பண்ண ஹோட்டல் ரூம் 306ல அவன் உக்காந்த அதே சேர்லயே வச்சு உன்ன போட்டா தான் என் வெறி அடங்கும்" என்றா சொல்ல முடியும்?
     
சுகுமாரன்: கம்பெனி விஷயமா நெறய கான்ஃபிடென்ஷியல் மீட்டிங்ஸ் நான் அங்க தான் வச்சிப்பேன். நெறய க்ளயண்ட்ஸ அங்க மீட் பண்ணிருக்கேன். பிரைவசிக்கு ஒரு பிரச்சனையும் வராது. ரொம்ப சேஃப். 

என்று அமைதியாக சொல்ல, 

கீதா: நீங்க சொன்னா சரியா தான் இருக்கும் சுகு! நான் ஸ்கூட்டி எடுத்துட்டு அங்க வந்துடவா?

சுகுமாரன்: வேணாம் கீதா. உங்க ஸ்கூட்டி ஹோட்டல் முன்னாடி நிக்குறத விட பேங்க் முன்னாடி நிக்குறது தான் சேஃப். எப்படியும் நானும் அந்த பக்கமா தான் வரணும். அதனால நானே உங்கள 30 மினிட்ஸ்ல வந்து பிக்கப் பண்ணிக்கிறேன். வெயில்ல நிக்காதீங்க. உள்ள போய் ஏ.சி.ல உக்காருங்க.

கீதா சிரித்தபடியே,

கீதா: சரி சுகு. சீக்கிரம் வந்துடுங்க. ரொம்ப காக்க வைக்காதீங்க.

சுகுமாரன்: கவலப்படாதீங்க கீதா. காக்க வைக்கிறதுக்குலாம் சேர்த்து செஞ்சிடுறேன்.!!

கீதா வெட்கத்தில் சிரித்தபடியே,

கீதா: சரி சுகு!

என்று சொல்லிவிட்டு, அழைப்பைத் துண்டித்து விட்டு வங்கியின் உள்ளே சென்று அமர்ந்தாள்.

சுகுமாரன் தன் இடது கையில் கைப்பேசியை வைத்துகொண்டு, இரு கைகளாலும் ஸ்டியரிங்கைப் பிடித்தபடி,

"டேய் விஜய்! நீயாவது என் பொண்டாட்டிய என் வீட்டுல வச்சு தான் பண்ணுற! நான் உன் பொண்டாட்டிய ஐட்டம் மாதிரி ஹோட்டலுக்கு கூட்டிட்டு போய் பண்ண போறேன்டா. அதுவும் நாம மீட் பண்ண அதே ஹோட்டல்ல அதே ரூம்ல, நீ உக்காந்துதிருந்த அதே சேர்ல அவள உக்கார வச்சு செய்ய போறேன்டா!" 

என்று மனதிற்குள் பேசிக்கொண்டு, வெற்றிச் செருக்கில் சிரித்தார். அடுத்து, 

"ஃபக்கிங் பேஸ்டர்ட்! ஹூ த ஃபக் டூ யூ திங்க் ஐ ஆம்? ஐ வில் மேக் த பிட்ச் தட் யு கால் யுவர் வைஃப் சிட் இன் த சேம் ஃபக்கிங் சேர் தட் யு புட் யுவர் ஆஸ் ஆன், அண்ட் ஃபக் ஹர் லைக் அ ஸ்லட், அண்ட் மேக் ஹர் ஸ்கிறீம் ஹியர்ட் இன் ஆல் பார்ட்ஸ் ஆப் தி ஹோட்டல், யு சன் ஆஃப் அ பிட்ச்!" 

என்று தன் பற்களைக் கடித்துக்கொண்டு, தான் முன்பு தமிழில் வெற்றிச் செருக்குடன் புன்னகையில் கூறிய அதையே மீண்டும் ஆங்கிலத்தில் கோபத்துடன் பேசிக்கொண்டே, தன் காரை முடிந்த வரை வேகமாக ஒட்டிக்கொண்டு கீதாவை நோக்கி சென்றார்.

ஆமாம். அந்த இரு காதல் பறவைகளும் என்ன ஆனார்கள்? அடுத்த பாகத்தில் பார்ப்போம்.   

************************************************************************************************************************

Dear Guest readers, if you have any feedback, you can say it anonymously. 

https://www.secretmessage.link/secret/679cdc4028c27/

So far all my attempts to get any kind of feedback has gone in vain. And this will be my last attempt to get feedback. I will be happy to get atleast one response. Thanks!!

*************************************************************************************************************************

[antibull007]

As usual interesting update. Waiting to know what will happen next.

Thanks for the feedback bro. next update soon!

செம்ம கலக்கலான பதிவுக்கு நன்றி நண்பா நன்றி

Thanks brother!

Nanbaa

Starting la cuckold scene auto la
Then Mom son invest scene
Then lovers scene
Then friendship
Then revenge

Ithu ellam story-oda 5 page la vanthuruchu

Semma screenplay

Superb

Keep it up

wow! kadhaya aarambathula irundhu padichu, ovvoru vishayamaa paarattirukkeenga. Thanks bro!!

Super bro revenge update thanks again thanks for your story please continue

Thanks bro!

[antibull007]

நண்பர்களே! ஒரு வழியாக என் முயற்சியில் வெற்றி கொண்டேன்!!! Finally a feedback from a guest user!!




feedback குடுத்த அந்த நல்ல உள்ளத்துக்கு, 



 
antibull007 nameku oru silly reason irukku! but, adha therinjukra alavukkulaam worthaana reason illa. naan sonna maadhiri reason romba silly!! so, freeya vidunga! thanks again for the feedback!

Anyway, next update in an hour!!

[antibull007]

பாகம் - 19

10 மணிக்கு பைக்கை எடுத்தது கொண்டு கிளம்பிய ஹேமாவும் சதீஷும், தங்களுடைய காம இச்சைகளை தீர்த்துக்கொள்ள எங்கு செல்வதென்று பைக்கில் சென்று கொண்டே விவாதித்துக் கொண்டிருந்தனர்.

ஹேமா: எங்கடா போற?

சதிஷ்: தெரியலையே! அப்டியே போக வேண்டியது தான். போற வழில ஏதாவது தோணும்.

ஹேமா: கிழிக்கும்.

சதிஷ்: உனக்கு ஏதாவது ஐடியா இருக்கா?

ஹேமா: சுத்தம்! டேய், நீ பண்ணதலாம் பாத்தா எல்லாத்தையும் ஏற்பாடு பண்ணி வச்சிருப்பனு நெனச்சேன். இப்போ என்ன வந்து ஐடியா கேக்குற?

சதிஷ்: ஹே! இதான்டி என் ஃபர்ஸ்ட் டைம்!

ஹேமா: நான் மட்டும் என்ன இதுக்கு முன்னாடி பத்து பாய் ஃபிரெண்ட்ஸ் வச்சிருந்தேனாடா?

சதிஷ்: சரி விடு! படத்துக்கு போகலாமா?

ஹேமா: எதுக்கு? மறுபடியும் என்ன கூட்டிட்டு போய் உக்கார வச்சிட்டு நீ படம் பாத்துட்டு வரதுக்கா?

சதிஷ்: விட மாட்டியே அத! 

ஹேமா: டேய்! தியேட்டர்லாம் வேணாம்டா! அங்க போனா ஃபுல்லாலாம் பண்ண முடியாது.

சதிஷ்: சரி! பார்க், பீச்னு எங்கயாவது போகலாமா?

ஹேமா: தியேட்டரே வேணாம்னு சொல்றேன். பார்க், பீச்ன்னு சொல்லிட்டு இருக்க? நைட்னா கூட பரவால்ல. பட்டப்பகல்ல எப்படி? 

சதிஷ்: நீ வேற! எத்தன பேர் அங்க சில்மிஷம் பண்ணிட்டு இருப்பாங்க தெரியுமா?

ஹேமா: அவங்க பண்றங்கன்றதுக்காக நாமளும் பண்ணனுமா? அதெல்லாம் ரிஸ்க். எவன் எங்கிருந்து வீடியோ எடுப்பானு தெரியாது.

சதிஷ்: காதலுக்காக சில ரிஸ்க்லாம் எடுத்து தான்டி ஆகணும்.

ஹேமா: நீ சொல்லிடுவப்பா! உனக்கு எங்க தெரியும் என் கவல! நீ பையன்! மொத்தமா கழட்டிட்டு நின்னாலும் யாரும் கண்டுக்க மாட்டாங்க. எனக்கு அப்டியா? தெரியாம குனிஞ்சாலே அத திருட்டு தனமா பாப்பானுங்க. சில்மிஷம் பண்றதெல்லாம் விடியோ எடுத்து நெட்ல போட்டா, அவ்ளோ தான்! ஜூம் பண்ணி ஒவ்வொரு பார்ட்டையும் ரசிப்பாங்க. என்னால முடியாது!!

சதிஷ்: நீ சொல்றதும் சரி தான். ஹோட்டல் போகலாமா?

ஹேமா: காசு வச்சிருக்கியா?

சதிஷ்: அதெல்லாம் நான் 2 வீக்ஸ் முன்னாடியே ரெடி பண்ணிட்டேன்.

ஹேமா: சரியான கேடிடா நீ!

சதிஷ்: என்னடி! ஒன்னும் பண்ணலானாலும் திட்டுற! ஏதாவது பிளான் பண்ணாலும் திட்டுற.

ஹேமா: நான் எங்கடா திட்டினேன் உன்ன?

சதிஷ்: சரி, போகலாமா சொல்லு!

ஹேமா: போகலாம்! ஆனா பெரிய ஹோட்டலா இருந்தா தான் நான் வருவேன். ஏதாவது குப்ப ஹோட்டலுக்குலாம் கூட்டிட்டு போன, நான் அப்டியே ஆட்டோ புடிச்சு திரும்பி வந்துடுவேன். நீ உள்ள போய் உன் கை கூட ஜாலியா இருந்துட்டு வேண்டியது தான்.

சதிஷ்: ச்சி! அசிங்கமா பேசாதடி.

ஹேமா: நான் எங்கடா அசிங்கமா பேசுனேன்?

சதிஷ்: நீ ஒன்னும் பேசல விடு.

ஹேமா: சரி! நான் சொன்ன மாதிரி நல்ல பெரிய ஹோட்டலா போ!

சதிஷ்: சரிடி! நீ சொல்லலானாலும் எனக்கு தெரியும்டி.

ஹேமா: தெரிஞ்சா சரி தான்.

சதிஷ்: அம்மா தாயே! கொஞ்ச நேரம் பேசாம இரு. இங்க பக்கத்துலயே நெறய நல்ல ஹோட்டல்ஸ் இருக்கும். சீக்கிரம் போய்டலாம். 

ஹேமா: ஐயோ! இங்கேயா? இந்த ஏரியாலலாம் நான் மாட்டேன்பா! இங்கலாம் ரொம்ப டேஞ்சர். தெரிஞ்சவங்க யார் இருப்பாங்கனே சொல்ல முடியாது.

சதிஷ்: அப்போ வேற எங்க போறது?

ஹேமா: கொஞ்சம் தூரமா.
 
சதிஷ்: அதான் எங்க?

ஹேமா: அப்டியே போடா! போற வழில டிசைட் பண்ணிக்கலாம்.

தான் முன்பு இதை சொன்னதற்கு தன்னை திட்டி விட்டு, இப்போது அவளே இதை சொல்லியவுடன், சதிஷ் திரும்பி அவளை முறைக்க, ஹேமா சிரித்தாள்.

ஹேமா: கோவப்படாதடா! என் செல்லம்ல?

என்று சொன்னபடி அவள் இரு கைகளையும் வைத்து அவன் தலையை நேராக்கி, அவன் கன்னங்களை கிள்ள,
சதிஷ் சிரித்தபடி ஆனான். சில நேரம் ஒட்டியபிறகு,

ஹேமா: டேய் எனக்கு ரொம்ப பசிக்குது! 

சதிஷ்: ஹோட்டல் போய் அங்க ஏதாவது ஆர்டர் பண்ணிக்கலாம்.

ஹேமா: என்னால அவ்ளோ நேரலாம் தாங்க முடியாதுப்பா! நான் காலைலயே லேட் ஆகிடுச்சுனு சாப்பிடல! பாத்தல நான் அடிச்சு புடிச்சு ஓடி வந்தத?

சதிஷ்: சரி, என்ன சாப்புடுற சொல்லு!

ஹேமா: தெரியலடா. உன் இஷ்டம்!

சதிஷ்: லூசு! உனக்கு தான்டி பசிக்குது. நீ தான் லூசு சொல்லணும்.

ஹேமா: ஐயோ! பெருசா ஒன்னும் வேணாம்டா. ப்ரன்ச் மாதிரி ஏதாவது லைட்டா சாப்டா போதும். ஜூஸ் ஷாப் எதுக்காவது போ.

அவர்கள் 10:15 மணி அளவில் கிண்டியில் உள்ள ஒரு பழச்சாறு கடைக்கு சென்றனர். சதிஷ் வண்டியை நிறுத்தி ஹேமாவை இறங்க சொன்னான். 

சதிஷ்:  நீ உள்ள போய் சீட் புடிச்சு வை! நான் பைக் பார்க் பண்ணிட்டு வந்துடுறேன்.

ஹேமா: சரி! சீக்கிரம் வா.

என்று சொல்லிவிட்டு, ஹேமா உள்ளே சென்று அமர, சதிஷ் பைக்கை பார்க் செய்து விட்டு ஹேமாவிடம் வந்தான்.

ஹேமா: என்னடா சாப்பிடற?

சதிஷ்: எனக்கொண்ணும் வேணாம்! நீ மட்டும் சாப்பிடு!

ஹேமா: நான் சாப்டுட்டு இருக்கப்போ என் வாய பாத்துட்டு இருப்பியா? சும்மா ஏதாவது ஆர்டர் பண்ணு.

சதிஷ்: சரி! எனக்கொரு மேங்கோ ஜூஸ் சொல்லி விடு.

ஹேமா: டேய்! எப்படியும் அங்க மேங்கோ ஜூஸ் குடிக்க தானடா போற?

சதிஷ் சிரித்துக்கொண்டே,

சதிஷ்:  நீ என்ன ஆர்டர் பண்ண போற?

ஹேமா: கார்ன் சீஸ் சேன்ட்விச், அப்புறம் சாக்லேட் ஃபலுதா!

சதிஷ்: சரி! எனக்கும் சாக்லேட் ஃபலுதா சொல்லிவிடு!

ஹேமா: ஹ்ம்ம்!

வெயிட்டரை அழைக்க,

வெயிட்டர் : எஸ் மேடம்!

ஹேமா: ஒன் கார்ன் சீஸ் சேன்ட்விச் அண்ட் டூ சாக்லேட் ஃபலுதா.

வெயிட்டர்: ஓகே மேடம்! யுவர் ஆர்டர் வில் பி ரெடி இன் 5 மினிட்ஸ். தேங்க்ஸ்! 

ஹேமா: ஆல்ரைட்!

வெயிட்டர் அங்கிருந்து செல்ல, 

சதிஷ்: ஆர்டர் வந்தா வாங்கி வை. நான் ரெஸ்ட் ரூம் போயிட்டு வந்துடுறேன்.

ஹேமா: டேய், நான் போகலாம்னு நெனச்சா, நீ முந்திகிட்ட. நீ உக்காந்து ஆர்டர் வந்தா வாங்கி வை. நான் போயிட்டு வந்துடுறேன்.

சதிஷ்: ஹே! அர்ஜென்ட் டி! ப்ளீஸ்! 2 மணி நேரமா அடக்கிட்டு இருக்கேன்.

ஹேமா: டேய் நான் 3 மணி நேரமா அடக்கிட்டு இருக்கேன் டா.

சதிஷ்: ப்ளீஸ் டி! ப்ளீஸ் டி!

ஹேமா: உனக்கும் வேணாம், எனக்கும் வேணாம்! டாஸ் போட்டு பாத்துடுவோம்!

சதிஷ்: நீ டாஸ் போடுறதுக்குள்ள நான் போயிட்டு வந்துடுவேன் டி!

ஹேமா: அதெல்லாம் இல்ல. டாஸ் போட்டு தான் டிசைட் பண்ணுவேன் 

என்று தன்னுடைய பர்சில் நாணயத்தை தேட, அந்த நேரத்தில் ஹேமாவை ஏமாற்றி விட்டு சதிஷ் கழிவறைக்கு ஓடிவிட்டான். அவன் சென்ற அடுத்த நிமிடமே வெயிட்டர் அவர்கள் ஆர்டர் செய்த உணவு பண்டங்களை கொண்டு வந்து அவர்களுடைய மேசையில் வைத்து,

வெயிட்டார்: ஹேவ் அ குட் ஃபீஸ்ட் மேம்!  

என்று சிரித்துக்கொண்டு சொல்ல,

ஹேமா: தேங்க் யு 

என்று பதிலளிக்க, வெயிட்டர் அங்கிருந்து சென்றார்.

சதீஷை பழி வாங்கும் எண்ணம் கொண்ட ஹேமா, சதிஷ் வருகிறானா என்று பார்த்துக்கொண்டே, தன்னுடைய ஸ்டராவை எடுத்து, அவனுடைய ஃபலூதாவில் போட்டு, தன்னால் முடிந்த வரை குடித்தாள். சதிஷ் கழிவறையிலிருந்து வெளியில் வருவதைக் கண்டதும், உடனடியாக தன்னனுடைய ஸ்டராவை எடுத்து, தன்னுடைய ஃபலூதாவிலேயே போட்டு விட்டு, ஒன்றும் தெரியாதவள் போல் குடித்துக்கொண்டு தன்னுடைய சேண்ட்விச்சை எடுத்து சாப்பிட ஆரம்பித்தாள்.

சதிஷ் வந்து அமர, "இருடா நான் போயிட்டு வரேன். என் ஐட்டம்ஸ் எதையும் சாப்பிட கூடாது. சரியா?" என்று சொல்லிவிட்டு ஹேமா கழிவறைக்கு சென்றாள். தன்னுடைய ஃபலூதா அளவில் குறைத்திருப்பதைப் பார்த்த சதிஷ், தன்னை பழி வாங்க ஹேமா அதை குடித்திருப்பாள் என்று கண்டுபிடித்து விட்டான். இருந்தும் அதை பெரிது படுத்தாமல், ஹேமாவின் ஃபலூதாவில் உள்ள ஸ்டராவையம் தன் ஃபலூதாவில் உள்ள ஸ்டராவையும் இடம் மாற்றி விட்டு, அலட்டிக்கொள்ளாமல் ஹேமாவின் வருகைக்கு காத்திருந்தான். ஹேமா திரும்பி வந்தாள்.
இரு ஃபலூதாக்களும் தற்போது ஒரே அளவில் தான் இருந்தன. ஆனாலும், ஹேமா சதீஷை சந்தேகப்பட்டாள்.

ஹேமா: டேய், ஃபலூதாவ மாத்துனியா?

சதிஷ்: இல்லடி 

ஹேமா: பொய் சொல்லாத!

சதிஷ்: சாத்தியமா!

ஹேமா: நான் நம்ப மாட்டேன்!

என்று சொல்லி, சதிஷ் இடம் மாற்றியது ஃபலூதாக்களை அல்ல; ஸ்டராக்களை தான் என்று அறிந்திராத ஹேமா, அவர்களின் இரு ஃபலூதாக்களையும் இடம் மாற்றினாள். சதிஷ் தான் வைத்திருக்கும் ஹேமா பருகிய  ஸ்டராவை கையில் எடுத்து வைத்துக்கொண்டான். ஹேமாவைப் பார்த்து சிரித்துக்கொண்டே, ஸ்டராவை ஹேமா இடம் மாற்றிய ஃபலூதாவில் நுழைத்தான்.

ஹேமா: ஏன்டா சிரிக்கிற?

சதிஷ்: ஒன்னும் இல்ல.

ஹேமா: நான் நம்ப மாட்டேன். நான் இப்படி மாத்தி வைப்பேன்னு தெரிஞ்சே நீ ஒன்னும் பண்ணாம இருந்திருப்ப. 

என்று மீண்டும் சந்தேகம் கொண்டு, மீண்டும் அவற்றை இடம் மாற்றினாள். சதீஷும் மீண்டும் ஸ்டராவை மட்டும் கையில் எடுத்துக்கொண்டான்.

சதிஷ்: ஹே லூசு! இப்போ எதுக்கு இவ்ளோ அலப்பற பண்ணிட்டு இருக்க? சீக்கிரம் குடி! கிளம்புவோம். 

ஹேமா சதீஷை மீண்டும் சந்தேகப்பார்வை பார்த்துவிட்டு, தன் ஃபலூதாவை குடிக்க ஆரம்பித்தாள். 

இருவரும் அங்கிருந்து, 10:40 மணி அளவில் கிளம்பினர். 

கத்திப்பாரா பிளை ஓவருக்கு முன்னால் சதிஷ் வண்டியை நிறுத்தினான்.

சதிஷ்: எங்க போகலாம் சொல்லுடி!

ஹேமா: உன் இஷ்டம்டா

சதிஷ்: சரி, ஃப்ளை ஓவர் ஏறி, ஏர்போர்ட் பக்கமா போய்டலாமா?

ஹேமா: ஐயோ! அதெல்லாம் மெய்ன் ஏரியா! வேணாம் ரிஸ்க்! 

சதிஷ்: சரி அப்டியே கோயம்பேடு சைட் போய்டலாமா?

ஹேமா: சான்ஸ் இல்ல. டேஞ்சர்!

சதிஷ்: எது தான்டி டேஞ்சர் இல்ல? பேசாம நேரா போரூர் பக்கம் போகட்டா? 

ஹேமா:  ஹ்ம்ம்..... அதுவும்..

சதிஷ்: ஹேய்.......

ஹேமா: சரி சரி! நேராவே போ!

இருவரும் 10:50 மணி அளவில், அங்கிருந்து புறப்பட்டனர்.  

நந்தம்பாக்கத்தை தாண்டும் பொழுது,

ஹேமா: டேய் காண்டம் வாங்கிட்டியாடா?

சதிஷ்: எதுக்கு?

ஹேமா: எதுக்கா? தெரியாம தான் கேக்குறியாடா?

சதிஷ்: புல் அவுட் இருக்கப்போ காண்டம் எதுக்கு? வரப்போ கரெக்ட்டா வெளிய எடுத்துடுவேன்.

ஹேமா: கிழிப்ப! ஏதோ இதுக்கு முன்னாடி பல தடவ பண்ண மாதிரி பேசுற? உன் கதையே வேணாம். போற வழில காண்டம் வாங்கிட்டு போவோம்.

சதிஷ்: காண்டம் போட்டா ஃபீல் இருக்காதுன்னு இன்டர்நெட்ல பாத்தனேடி?

ஹேமா: பார்றா. அதெல்லாம் பாத்தியா நீ? ஃபீல் இல்லனாலும் பரவால்ல. நான் ரிஸ்க்லாம் எடுக்க விரும்பல.

சதிஷ்: நீ ஏன் ஐபில் யூஸ் பண்ண கூடாது?

ஹேமா: நீ ஈஸியா சொல்லிட்டு போய்டுவ! ஐபில் போட்டா மென்ஸ்டூரல் சைக்கிள் அஃபக்ட் ஆகுமாம்.

சதிஷ்: அப்போ நீயும் பாத்திருக்க!?

ஹேமா: பின்ன அப்டியேவா வருவாங்க? ஏன் காலைல லேட்டா வந்தேன்னு நெனைக்கிற?

சதிஷ்: சரி! இப்போ என்ன? ஐபில்லாம் போட மாட்டியா?

ஹேமா: நீ உடம்புக்கு மேல போட சொல்றதையே போட அடம் புடிக்குற? நான் உடம்புக்கு உள்ள போடுறத போடணுமா? கதையா இருக்கே!!

சதிஷ்: சரி விடு! மெடிக்கல் ஷாப்ல, காண்டம் வாங்கிட்டு போயிடுவோம்!

என்று சொல்லிவிட்டு போய்க்கொண்டிருக்க, மெடிக்கல் ஷாப் தென்பட்டது.

சதிஷ்: அங்க இருக்குடி மெடிக்கல் ஷாப்! வா அங்க போய் வாங்கிட்டு வந்துடலாம்!

ஹேமா: டேய்! நீ நேரா வண்டிய கொண்டு போய் அங்க நிறுத்திட்டு, என்ன வண்டில உக்கார வச்சிட்டு போய் காண்டம் வாங்குனா, உள்ள இருக்கவன் என்ன பத்தி என்னடா நினைப்பான்? வண்டிய கொஞ்ச தூரம் முன்னாடி நிறுத்திட்டு நடந்து வந்து வாங்கிட்டு வா. 

'ரொம்ப போட்டு படுத்துறாளே!' என்று மனதில் நினைத்துக்கொண்டு, வண்டியை 50m முன்னே நிறுத்தி விட்டு, நடந்து சென்று தேவையானதை வாங்கிக்கொண்டு வந்தான். இருவரும் அங்கிருந்து 11:05 மணி அளவில் கிளம்பினர்.

போகும் வழியில், சதிஷ் ஒவ்வொரு ஹோட்டலாக  காண்பிக்க, ஹேமா முடியாது, டேஞ்சர், ரிஸ்க் என்ற பதிலையே மீண்டும் மீண்டும் கொடுத்து கொண்டிருந்தாள். இருவரும் போரூரை தாண்டும் போது,

சதிஷ்: எந்த ஹோட்டல் காமிச்சாலும் வேணாம்னு சொல்லுற! உனக்குலாம் 5 ஸ்டார் ஹோட்டல் தான்டி சரி!

ஹேமா: 5 ஸ்டார் ஹோட்டலா? எங்க?

சதிஷ்: அங்க! 

என்று சதிஷ் கை காட்ட, ஹேமா அவன் கை காட்டிய இடத்தை பார்க்க, அங்கு ஒரு பழைய லாட்ஜ் இருந்தது. அதன் முன் பகுதியில் 5 ஸ்டார் ஹோட்டல் என்று பெயிண்ட்டால் எழுதப்பட்டிருந்தது. கடுப்பான ஹேமா,

ஹேமா: டேய்! வண்டிய நிறுத்தேன்!

சதிஷ்: எதுக்குடி!

ஹேமா: நான் ஆட்டோ புடிச்சு போறேன்! நீ போய் 5 ஸ்டார் ஹோட்டல்ல, உன் கை கூட ஜாலியா இருந்துட்டு வா

சதிஷ்: ஐயோ! சாரிடி! கோச்சுக்காத!

ஹேமா: போய் தொல!

அப்படியே இருவரும் சென்று கொண்டிருக்க, ஹேமா சதீஷை வேண்டுமென்றே வெறுப்பேற்ற அவன் கை காட்டிய ஹோட்டல்கள் அனைத்தையும் வேண்டாம் என்று உதறித் தள்ளினாள். ஒரு கட்டத்தில் கடுப்பான சதிஷ்,

சதிஷ்: ஏய்! என்னடி? வேணும்னே பண்றியா?

ஹேமா நக்கல் சிரிப்பு சிரிக்க,

சதிஷ்: சிரிக்காதடி! பூந்தமல்லி வந்துட்டோம்! என் வீட்டுக்கு இங்க இருந்து பைக்ல போகவே 50 மினிட்ஸ் ஆகும். இதுக்கு மேலயும் நீ வீம்பு பண்ணிட்டு இருந்தா அப்டியே பெங்களூரு போக வேண்டியது தான்!

ஹேமா: போலாமே!

சதிஷ்: போலாமா? நக்கலா பண்ற? இன்னைக்கு உன்ன பெங்களூருக்கு கூட்டிட்டு போய், உன் அம்மா நைட்டு போன் பண்ணி நீ எங்கன்னு கேக்குறப்போ நீ முழிக்குறத பாத்து ரசிக்க போறேன்!

ஹேமா: ஐயயோ! வேணாம்டா! சாரி! சாரி!

சதிஷ்: அந்த பயம் இருக்கட்டும்! அங்க பாரு. அத பாத்தா பெரிய ஹோட்டல் மாதிரி தான் இருக்கு. நீ அதுவும் வேணாம்னு சொன்ன, நான் அப்டியே கெளம்பி போய்டுவேன். நீ உன் இஷ்டப்படி ஆட்டோ புடிச்சு போய், உன் வீட்டில உன் கை கூட ஜாலியா இரு.

என்று சொல்ல,

ஹேமா: போ! பாப்போம்!

சதிஷ்; பாப்போம்லாம் இல்ல! ஒகே சொல்லுற!

என்று கறாராக சொல்லிவிட்டு, இருவரும் அங்கு சென்றனர். இருவரும் 11:35 மணி அளவில் அங்கு சென்று சேர்ந்தனர்.

ஹேமா: தி ராயல் இன்னா??? ஹ்ம்ம்... பாக்கவும் கொஞ்சம் ராயலா தான் இருக்கு!!! ஆனா....

என்று அவள் இழுக்க, சதிஷ் அவளை முறைக்க,

ஹேமா: முறைக்காத! முறைக்காத! சும்மா சொன்னேன்! நல்லா இருக்கு! எனக்கு ஓகே!

ஒரு வழியாக சம்மதித்து விட்டாள் என்று சதிஷ் பெருமூச்சு விட்டான். 


*************************************************************************************************************************
Guest users can share your feedback using this anonymously here,

https://www.secretmessage.link/secret/679cdc4028c27/

*************************************************************************************************************************

[antibull007]

அருமையான பதிவு தொடருங்கள் வாழ்த்துக்கள்

கதை எழுதுறவங்கள்லாம் பாத்தா உனக்கு பைத்தியக்காரங்க மாதிரி தெரியுதா? உன் பொழுது போக்கிற்கு என்னுடைய த்ரெட்டில் தேவை இல்லாமல் கம்மெண்ட் செய்யாதே! 

என் கோவத்தை கிளறாதே! நான் மரியாதையாக உன்னிடம் சொல்லி பார்த்தும் நீ உன்னுடைய கோமாளி தனத்தை நிறுத்தவில்லை.

நான் எச்சரிக்கிறேன். இது போன்று இன்னொரு முறை செய்தால், நான் மரியாதையுடன் பேச மாட்டேன்.

இங்கிருக்கும் யாராவது என்னுடைய பழைய டிவிட்டர் பக்கத்தை பின்தொடர்ந்திருந்தால், அவர்களிடம் கேட்டு தெரிந்து கொள். நான் மரியாதை இன்றி பேச முடிவெடுத்தால் எப்படி பேசுவேன் என்று.

மீண்டும் ஒரு முறை இது போல் செய்யாதே!

நன்றி!

[antibull007]

கதை எழுதுறவங்கள்லாம் பாத்தா உனக்கு பைத்தியக்காரங்க மாதிரி தெரியுதா? உன் பொழுது போக்கிற்கு என்னுடைய த்ரெட்டில் தேவை இல்லாமல் கம்மெண்ட் செய்யாதே! 

என் கோவத்தை கிளறாதே! நான் மரியாதையாக உன்னிடம் சொல்லி பார்த்தும் நீ உன்னுடைய கோமாளி தனத்தை நிறுத்தவில்லை.

நான் எச்சரிக்கிறேன். இது போன்று இன்னொரு முறை செய்தால், நான் மரியாதையுடன் பேச மாட்டேன்.

இங்கிருக்கும் யாராவது என்னுடைய பழைய டிவிட்டர் பக்கத்தை பின்தொடர்ந்திருந்தால், அவர்களிடம் கேட்டு தெரிந்து கொள். நான் மரியாதை இன்றி பேச முடிவெடுத்தால் எப்படி பேசுவேன் என்று.

மீண்டும் ஒரு முறை இது போல் செய்யாதே!

நன்றி!

Feedback, feedback என்று ஒவ்வொரு பதிவிலும் கேட்டுவிட்டு, கருத்து பதிவிட்டவரை ஏன் இவன் திட்டுகிறான் என்று சில நேரம் முன்பு இங்கு நடந்த கோமாளித்தனத்தை பற்றி அறியாத நண்பர்கள் யோசிக்கலாம்.

நண்பர்களே! இது அந்த குறிப்பிட்ட நபர் செய்த ஒரு கோமாளித்தனமான செயலுக்காக நான் சொன்னது. மற்றவர்களை அல்ல! 

Also thanks for 50k views!!!

Next update will be posted tomorrow!!

[antibull007]

நான் போய் பிரஷ் பண்ணிட்டு, குளிச்சிட்டு, 1 hourல update போடுறேன்.

[antibull007]

Bro story thrill increase our pulse vera maari update

Thanks for your good words brother!

ஒரு விஷயமும் இல்லாமல் பெரிய update!! Unga திறமை சூப்பர் !!

புகழ்ச்சியா அல்லது வஞ்சப் புகழ்ச்சியா என்று தெரியவில்லை. எதுவாக இருந்தாலும் நன்றி!!


ஆனால், பதிவில் ஒரு விஷயமும் இல்லை என்று சொல்வது தான் சற்று உறுத்துகிறது.  

Royal inn..... appanum maganum Thani thaniya plan panni rendu kuttikala thallittu poranga anga pona ennagumo twist Mela twist super bro interesting please continue thanks for update

Thanks for the feedback bro. Enna aagumnu adutha partla therinjidum.

அருமை!

50,000 பார்வைகளை கடந்தமைக்கு வாழ்த்துக்கள்.

வாழ்த்திற்கு நன்றி!