[bsbala92]

மறு நாள் கார்த்திக் ஆபிஸ் சென்று தனது கேபினில் அமர்ந்தான். எப்போது காபின் வந்த உடன் அனைவரும் உள்ளனரா, வேலைகள் எப்படி நடக்கிறது என்று பார்ப்பது வழக்கமாக வைத்து கொள்வான். ஆனால் இன்று வந்ததும் கண்கள் ராஜியை தேடியது.
 
ராஜியின் டேபிள் காலியாக இருந்தது. அவள் இன்னும் வரவில்லை என எண்ணிக்கொண்டான். அரவிந்திடம் அவளை பற்றி கேட்கலாமா என யோசித்தான்.
 
அவனிடம் கேட்டாள் எதாவது கோவமாக சொல்லுவான். கொஞ்ச நேரம் காத்திருக்கலாம் என முடிவு செய்தான். அவள் பெர்மிஷன் எதாவது அப்ளை செய்திருக்கிராளா என பார்த்தான். ம்ஹூம் பண்ணவில்லை.
 
கார்த்திக் தன் நிலையில் இல்லாமல் நேரத்தை கடத்தி கொண்டிருந்தான். சீட்டில் இருந்து கொண்டே அவள் வருகிறாளா என பார்த்தான். இரண்டு மணி நேரமாக அவள் வருவதற்கான எந்த அறிகுறியும் இல்லை.
 
லீவ் அப்ளை செய்திருக்கிராளா என பார்த்தான். எந்த மெயிலும் வரவில்லை. அரவிந்தை அழைத்து கேட்பது தான் சரி என்று அரவிந்தை அழைத்தான்.
 
“ சொல்லு கார்த்திக். “
 
“ நம்ம டீம்ல எல்லாரும் வந்துட்டாங்களா. “
 
“ வந்துட்டாங்க கார்த்திக். ஆனா ராஜி மட்டும் வரலை. “
 
“ நீதான டீம் லீடர். உன்கிட்ட இன்பார்ம் பண்ண மாட்டாங்களா. இல்ல நீ கேட்க மாட்டியா. “
 
“ கட்டின புருஷன் நீயே கேட்கல. இதுல நான் எங்க கேட்குறது. பொண்டாட்டி ஏன் வரலன்னு கூட தெரியல. அதிகாரத்துக்கு ஒன்னும் குறைச்சல் இல்ல. “ வாய்க்குள்ளே முணுமுணுத்தான்.
 
“ என்ன சொன்ன. கேட்கல. “
 
“ இல்ல. ஏன் வரலன்னு என்கிட்டே எதுவும் சொல்லல. மெயில் பண்ணவும் இல்ல. “
 
“ நீ கால் பண்ணி கேட்கலையா. “
 
“ ராஜி வரல. லீவ் எடுத்ததுக்கு ரீசனும் சொல்லல. அதுக்கு என்ன பண்ணணுமோ பண்ணு. “
 
“ இப்போ எதுக்கு கோவப்படுற. சரி நீ போ வேலைய பாரு. “
 
“ சரி நான் வரேன். “ சொல்லிவிட்டு அரவிந்த் அங்கிருந்து சென்றான்.
 
இவன்கிட்ட கூட சொல்லலையா. என்ன ஆச்சு. கோவத்துல இருக்காளோ. ஒரு வேலை நேத்து நான் திட்டினதுல எதாச்சும் தப்பான முடிவு எடுத்துட்டாளா. அய்யோ அப்படி இருக்காது. எல்லாம் என் தப்பு. என்னதான் இருந்தாலும் நான் அப்படி சொல்லிருக்கா கூடாது. இந்த மீரா சனியனும் லீவ் எடுத்துட்டு போயிட்டு. எல்லாத்துக்கும் அவதான் காரணம். இப்போ அவ வீட்ல தனியா தான் இருக்கணும். பேசாம வீட்டுக்கு போய் பார்த்துட்டு வந்துடலாமா. எஸ் அதன் சரி. மணியை பார்த்தான். லன்ச் முடித்து விட்டு கிளம்பிடலாம் என்ற முடிவுடன் வேலைகளை தொடர்ந்தான்.
 
மதிய உணவு இடைவேளையின் போது அரவிந்திடம் பார்த்து கொள்ளுமாறு சொல்லிவிட்டு ராஜி வீட்டை நோக்கி பைக்கை கிளப்பினான்.
 
ராஜியின் வெட்டின் அருகில் பைக்கை நிறுத்தி விட்டு டோர் அருகில் சென்றான். வீடு உள்பக்கமாக பூட்டி இருந்தது. காலிங் பெல்லை அலுத்தலாமா வேண்டாமா. தயக்கமாக இருந்தது.
 
ஐந்து நிமிடமாக யோசித்தான். சரி இவ்ளோ தூரம் வந்தாகிவிட்டது. அவளை பார்த்து சாரி ஆச்சும் கேட்டு விடலாம் என்று காலிங் பெல்லை அழுத்தினான். கதவு திறக்கவில்லை.
 
நான்கு முறை மாற்றி மாற்றி அடித்தான். எந்த ரெஸ்பான்சும் இல்லை. கதவு திறக்கத ஒவ்வொரு நொடியும் கார்த்திக்கிற்கு திக் திக்கென்று இருந்தது. ராஜி கதவை திற மனதுக்குள் சொல்லி கொண்டே கதவை தட்டினான். மீண்டும் வேகமா கதவை தட்ட கதவு திறந்தது.
 
கதவு திறக்கவும் ராஜி கசங்கிய பூவாக கதவை திறந்தாள். கலைந்த முடிகளுடன் கன்னம் வீங்கிய முகத்துடன், இரவெல்லாம் அழுததால் கண்கள் சிவந்து பார்க்கவே கஷ்டமாக இருந்தது கார்த்திக்கிற்கு.
 
அவனை பார்த்த ராஜி அவன் முகத்தை பார்க்க பிடிக்காமல் திரும்பி கொண்டாள். ஒரு நொடி பார்த்திருந்தாலும் கார்த்திக்கிற்கு அவள் முகம் ஆழமாக பதிந்தது. இது ராஜி தானா என அவனால் நம்ப முடியவில்லை. எப்போதும் பிரகாசமாக சிரித்த முகத்துடன் அழகாக இருக்கும் ராஜியா இது.
 
“ நான் உன்கிட்ட. உன்கிட்ட. இன்னைக்கு. “ வார்த்தைகள் வராமல் திணறினான்.
 
ராஜி பேசாமல் அமைதியாக இருந்தாள். அவள் மெல்ல மெல்ல நடந்து சேர் அருகில் செல்வதற்குள் சேரை பிடித்து கொண்டு மயங்கி சரிந்தாள்.
 
“ ராஜி.” சொல்லிக்கொண்டே அவன் ஓடி சென்று அவளை தாங்கி கொண்டான். அவளை தன் மடியில் கிடத்தி கொண்டு அவள் கன்னத்தை தட்டி எழுப்பினான்.
 
“ ராஜி எழுந்துரு. ராஜி. ராஜி. என்னாச்சு. “ அவள் நெற்றியை தொட்டு பார்க்க அனாலாக கொதித்தது. மூச்சு சீராக வந்து கொண்டிருந்தது.
 
“ ச்ச நல்ல ஜுரம் அடிக்குது. அய்யோ இந்த நேரம் பார்த்து யாரும் இல்லையே.” போனை எடுத்து கேப் புக் செய்தான். கேப் வருவதற்கு 10 நிமிடம் ஆகும் என மெசேஜ் வர அவளை கைத்தாங்கலாக தூக்கினான். தூக்கி சென்று பெட்டில் படுக்க வைத்து விட்டு தண்ணீர் எடுத்து வந்து அவள் முகத்தில் தெளித்தான். அவள் அரை கண்ணில் முழித்து பார்க்க “ ராஜி நான் பேசுறது கேட்குதா. இங்க பாரு ராஜி. என்ன பாரு. “ என்றான்.
 
ராஜி அவன் கையை உதற முற்பட்டாள். ஆனால் அதற்கு கூட தெம்பு இல்லாமல் கிடந்தாள். தந்து கர்சீப் எடுத்து தண்ணீரில் நனைத்து அவள் நெற்றியில் வைத்தான்.
 
10 நிமிடத்தில் கேப் வந்து விட அவளை தூக்கி சென்று கேப்பில் வைத்து கொண்டு ஹாஸ்பிட்டல் நோக்கி சென்றான்.
 
ஹாஸ்பிட்டல் வந்த உடன் உடனடியாக அவளை அட்மிட் செய்து பெட்டில் அட்மிட் செய்தார்கள். அவளை செக்கப் செய்த டாக்டரிடம் கேட்டான்.
 
“ டாக்டர் என்னாச்சு அவளுக்கு. இப்போ எப்படி இருக்கா. “
 
“ ஒன்னும் பயப்படுற மாதிரி இல்ல. நீங்க யாரு அவுங்களுக்கு. “
 
“ நான் நான். ப்ர. ப்ர. இல்ல நான். “ ( பிரண்டு இல்லடா. ஹச்பன்ட்னு சொல்லு )
 
“ சொல்லுங்க மிஸ்டர். நீங்க “
 
“ அவுங்க ஹஸ்பன்ட் டாக்டர். “
 
“ என்ன சார். ஒரு நாள் புல்லா அவுங்க சாப்டல. அவுங்கள வேற அடிச்சிருக்கீங்க. நைட் புல்லா அழுதுருக்காங்க. அதான் BP குறிஞ்சி மயக்கம் ஆகிருக்காங்க. பீவர் வேற இருக்கு. என்ன தான் ஹஸ்பன்ட் வொயிப் இடைல சண்டை நடந்தாலும் அவுங்க சாப்பிட்டங்களா இல்லையானு கூடவா தெரிஞ்சிக்காம இருப்பேங்க. “
 
“ சாரி டாக்டர். என் தப்பு தான். இப்போ அவளுக்கு எப்படி இருக்கு. “
 
“ ஒன்னும் பிரச்சனை இல்லை. ட்ரிப்ஸ் போட்ருக்கோம். ட்ரிப்ஸ் ஏறி முடிச்சதும் கூட்டிட்டு போகலாம். நல்லா ஹெல்த்தியா சாப்பிட கொடுங்க. டேப்லெட் அண்ட் டானிக் கொடுக்குறேன் அதை டைம்க்கு சாப்பிட கொடுங்க. “
 
“ ஓகே டாக்டர். “
 
“ ஒரு மணி நேரத்துல மயக்கம் தெளிஞ்சிடும். நீங்க போய் பாருங்க. “
 
“ தேங்க்ஸ் டாக்டர். “
 
வெளியே வந்து ராஜியை அட்மிட் செய்திருந்த ரூமிற்கு வந்தான்.
 
குழந்தையை போல இருந்த அவள் முகத்தை பார்த்தான்.

[bsbala92]

சாரி ராஜி என்ன மன்னிச்சிடு. நான் அப்படி பேசிருக்க கூடாது. என்ன மன்னிச்சிடு. அவள் அருகில் அமர்ந்து கொடு சொன்னான். பேன் காற்றில் அவள் கலைந்த முடி நெற்றியில் பறந்து கொண்டிருக்க அதை எடுத்து அவள் காதோரம் போட்டு விட்டான். அவள் முகத்தை ஆசையாக தடவி விட்டான்.
 
அந்நேரம் சார் என்று நர்ஸ் வர அவளை விட்டு விலகி கொண்டு வாங்க என்றான்.
 
“ சார் உங்க பில் . இதை கவுண்டர்ல கட்டிடுங்க. மெடிசின்ஸ் இதுல இருக்கு இதை மெடிக்கல்ல வாங்கிக்கோங்க. “ கொடுத்து விட்டு நர்ஸ் சென்று விட்டாள்.
 
கார்த்திக் அனைத்தையும் வாங்கி கொண்டு அவளுக்கு குடிப்பதற்கு ஜூஸ் வாங்கி வந்தான். அந்நேரம் ராஜி மயக்கம் தெளிந்து எழுத்து அமர்ந்தாள்.
 
தான் இருந்த இடத்தை பார்த்து விட்டு, கையில் ட்ரிப்ஸ் ஏற்றுவதற்கு சிரிஜ் இருப்பதை பார்த்தாள். அங்கு இருந்த நர்சை பார்த்து சிஸ்டர் என்றாள்.
 
“ சொல்லுங்க மேடம். “
 
“ எனக்கு என்ன ஆச்சு. என்ன கூட்டிட்டு வந்தது யாரு “
 
“ உங்க ஹஸ்பன்ட் தான் கூட்டிட்டு வந்து அட்மிட் பண்ணினாங்க. உங்களுக்காக மெடிசின்ஸ் வாங்க போயிருக்காங்க. இப்போ வந்துடுவாங்க. “
 
“ சரிங்க சிஸ்டர். “ அவளுக்கு பதில் சொல்லி விட்டு நர்ஸ் வெளியேறி விட ராஜி எழுந்து உட்கார்ந்தாள்.
 
இவன் எதுக்கு இதெல்லாம் செய்யுறான். இவன் முகத்துலையே முழிக்க கூடாதுன்னு நினைச்சா இப்போ என்ன தேடி வரான். என்ன திடீர் அக்கறை என்மேல. ஒரு வேலை அத்தை சொல்லிருப்பாங்களோ. இவனுக்கா இதெல்லாம் தோணாதே. இல்லனா அரவிந்த் அண்ணா சொல்லிருப்பாங்க. ராஜி நீ எடுத்த முடிவு தான் சரி. அந்த வார்த்தை கேட்ட அப்புறமும் இவன்கிட்ட பேசுறது அசிங்கம். இவன் மேல இருந்த காதல் எல்லாம் நேத்தே செத்து போய்டுச்சு. பொண்ணுக்கு சுய மரியாதை ரொம்ப முக்கியம். இனி என் லைப்ல இவன் வேண்டாம். தீர்க்கமாக முடிவெடுத்து விட்டு அவனுக்காக காத்திருந்தாள்.
 
5 நிமிடத்தில் கார்த்திக் கையில்  மெடிசின் கவர் மற்றும் ஜூஸ் உடன் வந்தான்.
சிரித்த முகமாக அவளிடம் வந்து “ ஒன்னும் பெரிய பிரச்சனை இல்ல. லைட்ட பீவர் தான். டேப்லெட் மெடிசின் சாப்பிட்டா சரி ஆகிடுமாம். நேத்துல இருந்து ஒன்னும் சாப்பிடல. இந்தா இந்த ஜூசை குடி என்றான்.
 
ராஜி அவனை பார்க்காமல் பேசாமல் முகத்தை திருப்பி கொண்டாள். அவனை விட்டு தள்ளி சென்று பேட்டின் ஓரமாக அமர்ந்து கொண்டாள்.
 
கார்த்திக் அவளை பார்க்க அவன் நிழல் அவள் மீது விழாமல் பெட்டில் விழுந்தது.
 
“ ஒஹ் நேத்து சொன்னத பாலோ பண்றியா. சரி இருக்கட்டும். முதல்ல இந்த ஜூசை குடி. “
 
அவளை நோக்கி ஜூசை நீட்ட அவள் வாங்காமல் சுவரை பார்த்து கொண்டிருந்தாள்.
 
“ இப்படியே எவ்ளோ நேரம் இருப்ப. சரி இங்க வைக்கிறேன். எடுத்து குடி. “
 
டேபிளில் ஜூசை வைத்து விட்டு அவளை விட்டு தள்ளி அமர்ந்து கொண்டான்.
 
ஆனால் ராஜி அதை எடுக்காமல் வெறுப்பாக சுவரை பார்த்து கொண்டிருந்தாள்.
 
கார்த்திக் அவள் ஜூசை குடிக்கிராளா என பார்த்து கொண்டிருந்தான். அனால் ராஜியிடம் எந்த அசைவும் தெரியவில்லை. சிரித்து கொண்டே போனை எடுத்து தனது அம்மாவிற்கு கால் செய்தான்.
 
ராஜி அவன் போன் செய்வதை பார்த்த உடன் அவன் போன் பேசிக்கொண்டே வெளிய சென்று விடுவான் என நிம்மதி அடைந்தாள். ஆனால் அவன் எதிர் முனையில் போனை எடுத்ததும் அம்மா என்று அவன் சொன்னதும் உடனடியாக ஜூசை எடுத்தாள்.
 
“ அம்மா நல்லா இருக்கேன். உன் மருமக தான் நல்லா இல்லை. “
 
“............”
 
“ இல்லமா சின்னதா காய்ச்சல் தான். “
 
“.........”
 
“ ஹாஸ்பிட்டல்ல தான் இருக்கோம். “
 
“...........”
 
“ சாப்பிட மாட்டேங்குரா. ஜூஸ் கொடுத்தேன். குடிக்கல. “
 
“...........”
 
“ இதோ கொடுக்குறேன். “ போனை கொண்டு வந்து அவன் அருகில் வைத்தான்.
 
ராஜி அதை எடுக்கவா வேண்டாமா என யோசித்தாள். பேசாமல் இருந்தாள் அத்தை தவறாக நினைக்க கூடும் என யோசித்து விட்டு போனை எடுத்து பேசினாள்.
 
“ அத்தை நான் நல்லா தான் இருக்கேன். ஜூஸ் குடிச்சிட்டேன் அத்தை. அவுங்கதான் தேவை இல்லாம உங்களுக்கு போன் பண்ணிட்டாங்க. “
 
“..........”
 
“ நான் பார்த்துகிடுறேன் அத்தை நீங்க கவலை படாம இருங்க. “
 
“..........”
 
“ சரிங்க அத்தை.. “
 
 
சில பல சம்பிராதய நலம் விசாரிப்புகளுடன் போன் இணைப்பு துண்டிக்கப்பட ராஜி கோவமாக கார்த்திக்கை பார்த்தாள்.
 
“ நானும் நீ குடிப்பனு பார்த்தேன். ஆனா நீ குடிக்கிற மாதிரி தெரியலை. அதான் அம்மாக்கு கால் பண்ணேன். “
 
“ எதுக்கு தேவை இல்லாம இப்படி செய்யுறீங்க. நான் உங்க கிட்ட வந்து கேட்டேனா. எனக்கு உடம்பு சரி இல்ல. வந்து ஹெல்ப் பண்ணுங்கன்னு. “
 
“ முதல்ல உன்கிட்ட சாரி சொல்லிக்கிடுறேன். நேத்து நான் பேசினது தப்பு தான். “
 
“ எனக்கு நீங்க எந்த விளக்கமும் கொடுக்கணும்னு தேவை இல்லை. நேத்து நீங்க சொன்ன வார்த்தைக்கு என்ன அர்த்தம்னு தெரியுமா. நான் ஒரு ப்ப்ப்பப்ப்ப். சொல்லவே அசிங்கமா இருக்கு. “ அழுத முகத்துடன் அவள் கூற
 
“ ராஜி நான் . “ அவன் எழுந்து அவள் அருகில் செல்ல
 
“ இல்ல நிறுத்துங்க. கிட்ட வராதீங்க. நீங்க நீங்களாவே இருங்க. உங்கள கட்டாயபடுத்தி கல்யாணம் பண்ணிகிட்டதுக்கு சாரி. இப்போ எனக்காக ஒரு ஹெல்ப் பண்றீங்களா. “
 
“ சொல்லு ராஜி நான் எதுவேனாலும் பண்றேன். “
 
“ உங்க கிட்ட இதை கேட்கவே அசிங்கமா இருக்கு. என் வாழ்க்கைளையே மனசே இல்லாம கேட்குற உதவி இதுவாக தான் இருக்கும். என்ன ரூம்ல விட்டுட்டு நீங்க திரும்பி பார்க்காம போய்டுங்க. ஆபிஸ் வந்தா கூட நீங்க எனக்கு பாஸ்ங்கற முறைல மட்டும் நம்ம ரிலேஷன் இருக்கட்டும். “
 
கார்த்திக் ஒன்றும் பேசாமல் அமைதியாக வெளியேறினான். ராஜி கண்ணீரை துடைத்து விட்டு அவன் போவதையே பார்த்தாள்.
 
ராஜியை ரூமில் கொண்டு போய் சேர்த்து விட்டு அவள் கூறியதை போல திரும்பி பார்க்காமல் அங்கிருந்து தனது பிளாட்டிற்கு வந்து விட்டான்.
 
ரூமிற்கு வந்தவன் சாக்ஸை கூட கழட்டாமல் சோபாவில் அமர்ந்தான்.
 
அவனுடைய வாழ்க்கையில் எத்தனையோ பெண்களை அலட்சியமாக கடந்து வந்திருக்கிறான். ஆனால் ராஜியை அவனால் அலட்சிய படுத்த முடியவில்லை. அவளுடன் இருந்த பழைய காலங்களை நினைத்து பார்த்தான்.
 
அவளுடன் முதல் முதலாக பஸ்ஸில் நெருக்கமாக அமர்ந்து வந்தது, வீட்டில் அவள் செய்த குறும்புகள், அவளது சிரித்த முகம், அவன் வீட்டிற்கு வந்து அவன் வாமிட் செய்ததை கைகளில் அவள் ஏந்தியது, கல்யானத்தன்று அவள் கழுத்தில் தாலி கட்டியது, முதல் இரவு அறையில் அவள் செய்த ரகளை முதல் இறுதியாக நேற்று நடந்தது வரை நினைவலைகளில் அசை போட்டான்.
 
இது தான் காதலா. இது சுகமா வலியா. இது என்னவிதமான அவஸ்தை. அவன் பார்க்கும் இடமெல்லாம் இப்போது ராஜி நின்று கொண்டிருந்தாள். ராஜியுடன் பைக்கில் சென்றது நினைவிற்கு வர வேகமாக பெட் ரூம் சென்று அன்று அவள் அவனை கட்டி கொண்டு பைக்கில் செல்லும் போது அவன் அணிந்திருந்த சட்டையை,  துணிகளை கலைத்து தேடி எடுத்தான். அதை கண்டதும் சந்தோசத்தில் அதை எடுத்து தான் மார்போடு அனைத்து அந்த சட்டை வாசத்தை முகத்தில் வைத்து ஆழமாக சுவாசித்தான்.
 
அப்படியே பெட்டில் சரிந்து விழுந்து அதை தன்னோடு அணைத்து கொண்டான். ராஜி சாரி ராஜி. இனி நீயே என்னை விட்டு விலகி போனாலும் உன்ன விட்டு நான் போக மாட்டேன். ஐ லவ் யூ ராஜி. பொண்ணுங்கன்னா ஏமாத்திட்டு போய்டுவாலுக. அவங்க லவ்வெல்லாம் உடல் சார்ந்ததுன்னு தான் நான் இவ்ளோ நாட்களா நினைச்சிட்டு இருந்தேன். ஆனா நீ வேற ராஜி. நீ எனக்காக பண்ணின ஒவ்வொரு விஷயத்துலயும் அவ்ளோ லவ் இருக்குன்னு இப்போ தான் எனக்கு புரியுது. இப்போ தான் நிராகரிப்பின் வலி என்னனு எனக்கு புரியுது. நீ ஆசைப்பட்ட கார்த்திக்கா, உன்னோட கார்த்திக்கா நான் வரேன் ராஜி.
 
அந்த சட்டையை எடுத்து வைத்து விட்டு இளையராஜா பாடல்களை கேட்க தொடங்கினான். இளையராஜா இசையை மீட்டி அதில் லயிக்க தொடங்கினான். இது வரை குத்து பாடல்களாக கேட்டு கொண்டிருந்த கார்த்திக் முதல் முதலாக இளையராஜாவிற்கு அடிமை ஆனான். நா முத்துகுமாரின் அதி தீவிர ரசிகன் முதல் முறையாக அவர் எழுதிய காதல் பாடல்களை தேடி கொண்டிருந்தான். முத்துக்குமார் சாதாரண பாடல்களை கூட மெய் சிலிரிக்க வைக்கும் கலைஞன் காதல் பாடல் என்றாள் கேட்கவா வேண்டும். அதிலும் ஸ்ரேயா கோஷலின் குரலில் உச்சத்தில் சென்று
 
காதலின் திருவிழா கண்களில் நடக்குதே
குழந்தையைப் போலவே இதயமும் தொலையுதே
வானத்தில் பறக்கிறேன் மோகத்தில் மிதக்கிறேன்
காதலால் நானும் ஓர் காத்தாடி ஆகிறேன்.

எனக்குப் பிடித்த பாடல் அது உனக்கும் பிடிக்குமே
உன் மனது போகும் வழியை எந்தன் மனது அறியுமே
என்னைப் பிடித்த நிலவும் அது உன்னைப் பிடிக்குமே
காதல் நோய்க்கு மருந்து தந்து நோயைக் கூட்டுமே
 
இசையுடன் இந்த வரிகளை கேட்கும் போது ஏனோ அவன் சொர்க்கத்தில் மிதந்து ராஜியுடன் கைபிடித்து செல்வது போல உணர்ந்தான்
 
( நீங்களும் இளையராஜா பாடல்களை கேட்டு கொண்டிருங்கள். சிறிய இடைவேளைக்கு பின் கார்த்திக்கின் காதலை ரசிக்கலாம். )
 

[bsbala92]

Raji went to her self protective shell by distancing with others.
It takes long time for her to open up even Karthik wants too.
This Karthik needs to a lot more than "ok Kankani" Karthik

Excited for the future updates

Can anyone tell who is chandru's lover forgot it.
The comedy scene bewteen Karthik and Chandru is supee

ரொம்ப நன்றி நண்பா. இந்த மாதிரி கமெண்ட்டை  படிக்கும் போது தான் உற்ச்சாகமாக உள்ளது. Super continue, semma update, adutha updateku waittingnu கமென்ட் படிக்கும் போது எழுதிய அப்டேட்  நல்லா இல்லையோனு தோணும். சில சமயம் உங்கள் எழுத்து நடை பிரமாதம்னு சொல்லுவாங்க. அப்போ கூட எனக்கு சந்தோஷமா இருக்காது. கதையை பற்றி தெளிவாக உங்களை போன்றோர் சொல்வது தான் மேலும் மேலும் எழுத ஊக்கபடுத்துகிறது.

 
கமென்ட் செய்தவர்களை இங்கு நான் குறை சொல்லவில்லை. நீங்கள் கொடுக்கும் ஆதரவு தான் என்னை எழுத தூண்டும். எவ்வளவு பெரிய அப்டேட் கொடுத்தாலும் அது சிறியதாக தான் தோன்றும். ஆனால் உங்களுக்காக நான் மணிகணக்கில் செலவு செய்யும் போது எனக்காக நீங்க சில நிமிடங்கள் செலவழித்து கதையை பற்றி கருத்திடுவது தவறு இல்லையே.

[bsbala92]

Neenga eluthunathula ellam avlo love feel irukuthe epdi?
And unga rendu story layum Karthik and Raji ah apdiye vechurukeengale why, any personal reasons? Sorry ethanum thappa ketruntha

Ellarum vaalkaila kadhalai kadandhu than vandhurupanga. adhuku nan mattum vidhi vilakka enna. enakum oru kadhal irundhuchu. one side love. success aagala. oru vela success aagirundha epadi irukumnu yosichadhula vara thakkam than indha storyla. 

Yen eppodhum karthik rajinnu ketta, enaku andha peyar pudikum. Neengale yosichu paarunga murugan mariammal nu vacha nalla irukumannu. Ennoda ella kadhailaiyum karthik iruppano illaiyo theriyadhu. Aana raji kandippa iruppa.

[bsbala92]

காலை எழுந்ததும் கார்த்திக் குளித்து முடித்து விட்டு நேற்று எடுத்து வைத்த சட்டையை அணிந்து கொண்டு ராஜி வீட்டிற்கு கிளம்பினான். போகும் வழியில் அவளுக்கு காலை உணவு வாங்கி கொண்டு சென்றான்.
 
வீட்டிற்கு சென்று காலிங் பெல்லை அழுத்த இம்முறை திறக்கப்படவில்லை. மீண்டும் மீண்டும் அழுத்த இம்முறை உள்ளே இருந்து வரேன் என்ற சத்தம் கேட்டது.
 
கார்த்திக் ராஜியை காணும் ஆவலில் காத்திருக்க ராஜி கதவை திறந்தாள். கார்த்திக்கை பார்த்ததும் அவள் வேண்டா வெறுப்பாக திரும்பி கொள்ள கார்த்திக் சிரித்து கொண்டே அவளை பார்த்து உள்ளே வரலாமா என்றான்.
 
ராஜி ஒன்றும் சொல்லாமல் உள்ளே செல்ல கார்த்திக் அவளை பின் தொடர்ந்து உள்ளே சென்றான்.
 
“ இந்தா உனக்கு மார்னிங் சாப்பாடு இதுல இருக்கு. “
 
“ ஒன்னும் வேண்டாம். நான் சாப்பிட்டேன். இப்போ எதுக்கு இங்க வரீங்க. “
 
“ ஏன் வரக்கூடாதா. நம்ம ரெண்டு பேர்க்கும் கல்யாணம் ஆகிடுச்சு. அது உனக்கு நியாபகம் இருக்கா. “
 
“ இப்போ எதுக்கு தேவை இல்லாம பேசிகிட்டு. எதுக்கு வந்தீங்க. அதை மட்டும் சொல்லுங்க சார். “
 
“ நான் எதுக்கு வந்தேன்னா. “ சொல்லி கொண்டே அவள் பெட்ரூம் நோக்கி சென்றான்.
 
“ அங்க எதுக்கு போறீங்க. நில்லுங்க. “
 
கார்த்திக் அவள் சொல்வதை காதில் வாங்கி கொள்ளாமல் ரூமினுள் சென்று அவளுடைய துணிகளை எல்லாம் எடுத்து பெட்டில் எடுத்து வைத்தான்.
 
“ என்ன பண்றீங்க. உங்களுக்கு வேணும். என்னாச்சு உங்களுக்கு. “
 
“ எனக்கு இந்த துணி எல்லாம் எடுத்து வைக்கணும். அதுக்கு ஒரு பேக் வேணும். பெரிய சைஸ் சூட்கேஸ் இருந்தாலும் நல்லது. கிடைக்குமா. “
 
“ உங்களுக்கு எதுக்கு என்னோட டிரஸ். முதல்ல வெளிய போங்க. இல்லனா நான் கத்தி கூச்சல் போட்டுடுவேன். “
 
“ அப்படியா. “ அவன் அவளை பார்த்து சிறிது விட்டு “ சூட் கேஸ் எங்க இருக்கு. “ சொல்லிக்கொண்டே தேடினான்.
 
“ ஆங். இந்த இருக்கு. “
 
ராஜிக்கு இங்கு என்ன நடக்கிறது என்றே புரியவில்லை. லூசு மாதிரி இவன் செய்வதை எல்லாம் தடுக்க முடியாமல் வேடிக்கை பார்த்தாள்.
 
துணிகளை எல்லாம் சூட் கேசில் வைத்து விட்டு ஊரில் இருந்து அவள் கொண்டு வந்த துணிகள் எல்லாம் ஒரு சூட்கேசில் அப்படியே வைத்து இருந்ததால் அதையும் எடுத்து கொண்டு ஜிப் இலுத்து மூடினான்.
 
“ ம்ம்ம்ம் முடிஞ்சுது. போகலாமா. “
 
“ எங்க போகணும். நான் எதுக்கு உங்க கூட வரணும். இப்போ என்ன பண்ணிட்டு இருக்கீங்க. “
 
“ பார்த்தா தெரியல. உன் டிரஸ் எல்லாம் பேக் பன்னி வச்சிட்டேன். என்னோட பிளாட்டுக்கு போக போறோம். “
 
“ என்னது உங்க கூடவா. என்னபத்தி என்ன நினைச்சிட்டு இருக்கீங்க. நீங்க கூப்டா வரணும். பிடிக்கலன்னா போகனுமா. இல்ல நேத்து நீங்க சொன்ன மாதிரி அரிப்பெடுத்தவ எப்போ கூப்பிட்டாலும் வருவான்னு நினைச்சீங்களா. “
 
“ அய்யோ ராஜி சாரி ராஜி. அன்னைக்கு நான் ஏதோ கோவத்துல அப்படி சொல்லிட்டேன். ப்ளீஸ் என்ன மன்னிச்சிடு. நான் இப்போ பழைய மாதிரி இல்ல. “
 
“ நீங்க ஒன்னும் சொல்ல வேண்டாம். முதல்ல இங்க இருந்து கிளம்புங்க. “
 
“ சரி ராஜி நான் போறேன். போறதுக்கு முன்னாடி அம்மாகிட்ட போன் பண்ணி நடந்தது எல்லாத்தையும் சொல்லிட்டு நான் போறேன். அவுங்க சொல்லட்டும் நான் என்ன பண்ணணு.”
 
“ அய்யோ ஏன் இப்படி என்ன கொள்ளுறீங்க. உங்களை லவ் பண்ணின பாவத்துக்கு நான் இன்னும் என்னலா அனுபவிக்க வேண்டி இருக்குதோ. “
 
“ சரி ராஜி இப்படி பண்ணிக்கலாம். நீ என்கூட எப்போதும் இருக்க வேண்டாம். அந்த சனியன் வந்ததும் நீ இங்க திரும்பி வந்துடு, உனக்கு உடம்பு சரி ஆகுற வரைக்கும் நீ என்கூட இரு. அப்புறம் நான் உன்ன திந்தரவு பண்ண மாட்டேன். ப்ளீஸ். “
 
“ ம்ஹூம் முடியாது. “
 
“ ஒரு தடவை ராஜி. கடைசியா நான் சொறதை கேளு.”
 
ராஜி அமைதியாக யோசிக்க தொடங்கினாள். அவனும் அவள் யோசிக்கட்டும் என்று சிறிது நேரம் அமைதியாக இருந்தான்.
 
“ இல்ல இது சரி வராது. நாம ரெண்டு பேருக்கும் செட்டே ஆகாது. இதுவும் உங்களோட நடிப்பா இருக்கும். நான் வர மாட்டேன். “
 
“ சரி ராஜி அப்போ எனக்கும் வேற வழியே தெரியல. நான் எங்க பேசணுமோ அங்க பேசிக்கிடுறேன். “
 
“ எப்போதும் நான் உங்களுக்கு கீழ தான் இருக்கணும்னு நினைக்கிரீங்கல்ல. சரி வரேன். இபவும் என் மனசார நான் உங்க கூட வரல. நம்ம ரெண்டு பேரால பெரியவங்க கஷ்ட பட கூடாதுன்னு தான் நான் வர சம்மதிக்கிறேன். ஆனால் அங்க வந்தா நம்ம ரெண்டு பேருக்கும் எந்த ரிலேஷன்ஷிப்பும் இருக்க கூடாது. நீங்க யாரோ நான் யாரோ. எனக்காக நீங்க எதுவும் பண்ண கூடாது. உங்களுக்காக நான் எதுவும் பண்ண மாட்டேன். எந்த வகைளையும் நீங்க என்ன தொந்தரவு பண்ண கூடாது. “
 
“ நீ என்ன சொன்னாலும் கேக்குறேன் ராஜி. நீ வரேன்னு சொன்னதே எனக்கு சந்தோஷம். “
 
“ நீங்க கொஞ்சம் வெளிய இருங்க. நான் குளிச்சிட்டு டிரஸ் மாத்திட்டு வரேன். “
 
“ ஏன் நான் இங்க இருந்தா என்ன. நான் பாட்டுக்கு ஹால்ல ஒரு ஓரமா இருக்குரேனே. “ அவளை பார்த்து சிரித்தான்.
 
“ நான் மனசு மாறுரதுக்குள்ள வெளிய போங்க. “
 
“ ம்ம்ம்ம் ஓகே “ தலையை சிலிப்பி கொண்டு வெளியே சென்றான்.
 
கார்த்திக் வீட்டிற்கு வெளியே காத்து கொண்டிருக்க ராஜி குளித்து முடித்து விட்டு சிம்பிள்ளாக ஒரு சுடிதார் அணிந்து வெளியே வந்தாள்.
 
“ போகலாமா “
 
“ ம்ம்ம் போகலாம். “
 
“ ராஜி உன்னோட திங்க்ஸ் எங்க. “
 
“ வெளிய எடுத்து வச்சீங்கள்ள. தூக்கிட்டு வாங்க. “
 
“ எது. நானா. “
 
“ என்ன. புரியல. நீங்க தான எடுத்து வச்சீங்க. அப்போ நீங்க தான் தூக்கிட்டு வரணும். “
 
“ ஆமா நான் தான எடுத்து வச்சேன். நானே எடுத்துட்டு வரேன். “ கேப் டிரைவரை அவன் துணைக்கு கூப்பிட ராஜி அண்ணா நீங்க இருங்க. அவுங்க எடுத்து வைப்பாங்க. என்று சொல்லி விட்டு காரில் ஏறி கொண்டாள்.
 
கார்த்திக் அவளையே பார்த்து கொண்டிருக்க ராஜி கார் கண்ணாடி வழியாக கையை காட்டி டைம் ஆகுது போல சைகை செய்தாள்.
 
கார்த்திக் வெறுப்பாக சூட்கேசை தூக்கி கார் டிக்கியில் வைத்து விட்டு காரின் பின் சீட்டில் ராஜி அருகில் அமர்ந்தான்.
 
“ ஒரு நிமிஷம். நீங்க முன்னாடி போய் இருங்க. “
 
“ இல்ல ராஜி. நான். “
 
“ போங்கன்னு சொன்னேன். “ சொல்லி விட்டு அவனை முறைத்தாள்.
 
“ சரி போறேன். “ ஒன்றும் சொல்லாமல் முன் சீட்டில் சென்று அமர்ந்து கொண்டான்.
 
கார் கிளம்ப இருவரும் பேசாமல் அமைதியாக இருந்தனர்.

[bsbala92]

கார்த்திக்கின் பிளாட்டிற்கு சென்றதும் இருவரும் கதவை திறந்து உள்ளே சென்றனர்.
 
“ வா ராஜி. இங்க ரெண்டு பெட்ரூம் இருக்கு. இன்னொரு ரூம் யூஸ் பண்ணாம தான் இருக்கு. நாம ரெண்டு பேரும் சேர்ந்து அதை ரெடி பண்ணிடலாம். நீ அங்க தங்கிக்கோ. “
 
“ எனக்கு அந்த பெட்ரூம் லா வேண்டாம். “
 
“ நீ என்ன சொல்ற. அப்போ நம்ம ரெண்டு பேரும் ஒரே பெட்ரூம்லையே படுத்துக்க்கலாம்னு சொல்றியா. எனக்கு ஓகே. “
 
“ எனக்கு அந்த பெட்ரூம் தான் வேண்டாம்னு சொன்னேனே தவிர உங்க கூட தங்குறேன்னு சொல்லல. “
 
“ அப்போ எப்படி ராஜி. “
 
“ நான் நீங்க இருக்குற ரூமை எடுத்துக்குறேன். நீங்க நாதா பெட்ரூமை எடுத்துகோங்க. “
 
“ நான் அந்த பெட்ரூம்லையா. அதை கிளீன் பண்ணவே இரு நாள் ஆகுமே. நான் எங்க ஹால்லையா படுக்க “
 
“ அது எனக்கு தெரியாது. உங்க விருப்பம் நீங்க எங்க வேணும்னாலும் படுத்துகோங்க.”
 
“ இல்ல ராஜி நாம ரெண்டு பேரும் அந்த ரூம்லயே படுத்த்துகலாமே. நீ ஒரு ஓரமா நான் ஒரு ஓரமா. “
 
“ நான் சொன்னா சொன்னது தான். இல்லனா நான் இப்போவே கிளம்பி போய்கிட்டே இருக்கேன். “
 
“ சரி ராஜி. நான் அங்கயே போய்க்கிடுறேன். நீ உள்ள போ. நான் அந்த ரூமை கிளீன் பண்றேன். “
 
“ ராஜி சூட்கேசை தள்ளிக்கொண்டு ரூமிற்கு செல்ல கார்த்திக் ஒரு நிமிஷம் என்றான்.
அவள் திரும்பி அவனை பார்க்க “ இந்த ஷர்ட் உனக்கு நியாபகம் இருக்கா ராஜி. “
 
“ தெரியல. “
 
“ இல்ல இது அன்னைக்கு நாம ரெண்டு பேரும். “
 
“ எனக்கு டையர்டா இருக்கு நான் கொஞ்ச நேரம் ரெஸ்ட் எடுக்கணும். “
 
“ சரி ராஜி நீ ரெஸ்ட் எடு. “
 
அவள் உள்ளே சென்று கதவை அடைத்து கொண்டாள்.
 
கார்த்திக் பண்ட ஷர்டுடன் இருக்க சட்டையை கலட்டி ஹாலில் இருந்த சோபாவில் வைத்து விட்டு பேன்ட்டை முட்டி வரை மடித்தான். பாத்ரூம் சென்று வாளியையும் துடைப்பத்தையும் எடுத்துக்கொண்டு பெட் ரூம் நோக்கி செல்ல ராஜி கதவை திறந்து அவனுடைய துங்களை மொத்தமாக அள்ளி ஹாலை நோக்கி வீசினாள்.
 
கார்த்திக் அதை பார்த்து கொண்டு நின்றான். செம கோவத்துல இருக்கா போல. சரி எங்க போய்ட போரா. கரைப்பார் கரைத்தால் கல்லே தேயுது. ராஜி தேய மாட்டாளா. பொறுமை பொறுமை. சொல்லிக்கொண்டே துணிகளை அள்ளி சோபாவில் போட்டு விட்டு பெட்ரூம் நோக்கி சென்று கிளீன் செய்ய ஆரம்பித்தான்.
 
மதிய நேரம் மணி இரண்டை நெருங்கி கொண்டிருக்க ராஜி ரூமை விட்டு வெளியே வந்தாள். கார்த்திக்கை தேடி பார்க்க அவன் ஹாலில் இல்லை. டைனிங் டேபிளில் இருவருக்கும் சாப்பாடு இருக்க கார்த்திக் தோளில் டவலுடன் முகம் முழுதும் ஈரத்துடன் வியர்த்த முகமாக பெட்ரூம் கதவை திறந்து கொண்டு வெளியே வந்தான்.
 
“ வா ராஜி. சாப்பிடலாம். இப்போ தான் கிளீன் பண்ணி முடிச்சேன். உன்ன எழுப்பலாம்னு பார்த்தேன். தொந்தரவு பண்ண வேண்டாம்னு விட்டுட்டேன். லன்ச் வாங்கிட்டு வந்துருக்கேன். எடுத்து வச்சிட்டேன். நீ சாப்பிடு. “
 
ராஜி ஒன்றும் சொல்லாமல் டைனிங் டேபிள் சென்று அமர்ந்தாள். சாப்பாடை எடுத்து ப்ளேட்டில் போட்டு சாப்பிட தொடங்கினாள்.
 
கார்த்திக் அவள் சாப்பிடும் அழகை சோபாவில் இருந்து ரசித்து கொண்டிருக்க ராஜி அவனை நோக்கி திரும்பினாள். அவள் திரும்புவதை கண்ட கார்த்திக் சோபாவில் கிடந்த நாளிதழை எடுத்து புரட்ட ஆரம்பித்தான்.
 
ராஜி கார்த்திக்கை பார்க்க அவன் முகத்தில் வியர்வை வழிய தலை முடியில் தூசியுமாக, தோளில் துண்டுடன் பேப்பரை வெறித்து கொண்டிருந்தான்.
 
ஒரு வழியாக ராஜி சாப்பிட்டு முடித்து விட்டு பிளேட்டை கூட எடுக்காமல் அப்படியே கை கழுவ சென்றாள்.
 
கார்த்திக் அவள் செல்வதை போகும் வரை பார்த்து கொண்டிருந்தான். ரொம்ப ஓவரா தான் பண்றா. பிளேட்டை கூட மேடம்க்கு கழுவி வைக்க முடியாதாக்கும். இன்னும் என்னல்லாம் செய்ய போறாளோ.
 
ஆமா நீ பண்ணலையா. நீ பன்னநினதை விட அவ பண்றது கம்மி தான். போண்டட்டிகு தான இதை செய்ற. ஏன் அவளுக்கு முடியாம இருக்கும் அதான் பிளேட்டை கழுவாம போறா. சரி எல்லாம் ஒரு உதவி தான. தான் மனதிற்குள்ளே பேசிவிட்டு பிளேட்டை எடுத்து கழுவி வைத்தான் பின் தானும் சாப்பிட்டு விட்டு சோபாவிலே படுத்து தூங்கியும் போனான். இவை அனைத்தையும் ராஜி கதவு இடுக்கின் வழியாக வேடிக்கை பார்த்து கொண்டிருந்தாள்.
 
சாயங்காலம் நேரம் ராஜி வயிற்றை பிடித்து கொண்டு ரூம் கதவை திறந்து வெளியே வர கார்த்திக் அப்போதும் தூங்கி கொண்டிருந்தான்.
 
“ அய்யோ இன்னைக்கு பார்த்து இது வரணுமா. எல்லாம் எடுத்து வச்சேன் அதை மறந்துட்டேனே. இவன் கிட்ட கேட்கலாமா. இதை போய் இவன்கிட்ட கேட்கவா. அவளுக்கு அழுகையாக வந்தது. “
 
அவள் நெருங்கி வந்து அவனை எழுப்பலாமா என்று யோசித்தாள். அந்த என்னத்தை கை விட்டு விட்டு ரூமிற்கு சென்று கதவை வேகமாக சாத்தினாள்.
 
அதில் உண்டான சத்தில் தூக்கம் கலைந்த கார்த்திக் எழுந்து பார்த்தான். சோபாவை விட்டு எழுந்து பேஸ் வாஷ் செய்து விட்டு இருவருக்கும் காபி கலந்தான். அதை இரண்டு கப்புகளில் ஊற்றி ராஜி ரூம் கதவை தட்டினான்.
 
“ ராஜி. ராஜி....... “
 
உள்ளே ராஜி வயிற்றை பிடித்து கொண்டு அலுத்து கொண்டிருந்தாள்.
 
“ யாருகிட்ட போய் நான் கேட்க. இங்க எனக்கு யாரை தெரியும். ரூம்லயே இருந்திருக்கலாம். இவன் வேற “
 

“ ராஜி. காபி ரெடி. வெளிய வா. இல்ல நான் உள்ள வரட்டுமா. “
 
“ நீங்க ஒன்னும் வர வேண்டாம். இப்போ எனக்கு காபி ஒன்னு தான் கேடு. “
 
“கார்த்திக் கதவை திறந்து கொண்டு உள்ளே சென்று “ என்ன ஆச்சு ராஜி “ என்றான்.
 
ராஜி பேட்டின் ஓரமாக அமர்ந்து கொண்டு அலுத்து கொண்டிருந்தாள்.
 
“ ராஜி உங்கிட்ட தான். மறுபடியும் உடம்பு சரி இல்லையா. ஹாஸ்பிட்டல் போகலாமா. “
 
“ ஒன்னும் இல்ல முதல்ல நீங்க வெளிய போங்க. “
 
“ ராஜி கோவப்படாத. என்னனு சொன்னா தான தெரியும். “
 
“ ஒன்னும் தெரிய வேண்டாம். இதெல்லாம் உங்களுக்கு சொன்னா புரியாது. வெளிய போங்க.“
 
“ சொல்லு ராஜி. நான் புரிஞ்சிகிடுறேன். ,முதல்ல இந்த காபிய குடி. “ அவளிடம் காப்பிய நீட்டினான்.
 
ராஜி அதை தட்டி விட்டு வெளிய போங்கன்னா  வெளிய போங்க என்று கத்தினாள்.
 
கார்த்திக் ஒன்றும் பேசாமல் அமைதியாக வெளியேறினான். அவனுக்கு இப்போது தலைக்கு மேல் கோபம் வந்தது. அனால் அவளிடம் வாக்குவாதம் செய்யாமல் வெளியே வந்தான். வந்தவன் கதவை அடைக்கும் முன் ஒரு முறை அவளை பார்க்க முட்டியை தலைக்கு வைத்து வயிற்றை பிடித்து கொண்டிருந்தாள்.
 
“ என்னாச்சு இவளுக்கு ஏன் இப்படி பீகேவ் பண்றா. “ இறங்கி போறன்னு ரொம்ப தான் ஓவரா பண்ணிட்டு இருக்கா. ச்ச. “
 
அவன் மறுபடியும் சோபாவில் அமர்ந்து கொண்டு காபியை எடுத்து டிவி யை ஓட விட்டான்.
 
ஒவ்வொரு சேனலாக மாற்றி கொண்டிருக்க அப்போது டிவியில் ஸ்டேப்ரீ விளம்பரம் ஓடியது. கூடவே அதில் நடித்த பெண்மணி சுருண்டு படுத்திருப்பது போல விளம்பரம் வந்தது.
 
காபி கப்பை கீழே வைத்தவன் ஒரு நிமிடம் யோசித்தவன் “ ஒஹ் ஷிட். இதை புரிஞ்சிக்காம இருந்துட்டேனே. “ வேகம் வேகமாக சட்டையை எடுத்து அணிந்தவன் பைக் சாவியை எடுத்து கொண்டு லிப்ட் நோக்கி சென்றான்.
 
அவன் பேன்ட்டை கூட இறக்காமல் சட்டையில் மேல் பட்டனகளை போடாமல் வேகமாக பைக்கை கிளப்பினான்.
 
அருகில் இருந்த மெடிக்கல் ஸ்டோர் சென்றவன் இரண்டு பாக்கேடுகள் வாங்கி கொண்டு வலி குறைவதற்கு மாத்திரைகள் வங்கி கொண்டு ப்ளேட் நோக்கி விரைந்தான்.
 
பிளாட்டை திறந்து உள்ளே வந்தவன் அங்கொன்றும் இங்கொன்றுமாக செருப்பை வீசினான். ராஜி ரூம் கதவை மறுபடியும் தட்டினான்.
 
“ ராஜி. ஒரு நிமிஷம் ராஜி “
 
“ என்ன கொஞ்ச நேரம் நிம்மதியா இருக்க விடுங்களேன். உங்களை கெஞ்சி கேட்டுகிடுறேன். சத்தியமா என்னால முடியல. “
 
“ இல்ல ராஜி ஒரு நிமிஷம் கொஞ்சம் கதவை மட்டும் திற. என் முகத்தை கூட பார்க்க வேண்டாம். ப்ளீஸ். “
 
அவள் கதவை திறக்க கார்த்திக் வெளிபக்கம் இருந்து இருந்து கதவை பிடித்து கொண்டு தான் வாங்கி வந்தவற்றை கதவு அருகில் வைத்து விட்டு அங்கிருந்து நகர்ந்தான்.
 
ராஜி அது என்னவென்று புரியாமல் எடுத்து கொண்டு பிரித்து பார்க்க அதில் உள்ளே இரண்டு பாக்கெட்டுகள் பேப்பரில் சுற்றி இருந்தது. கதவை அடைத்து விட்டு அதை எடுத்து கொண்டு பாத்ரூம் நோக்கி சென்றாள்.
 
 

[bsbala92]

wait pannunga nanba. innum elutha aarambikavillai. konjam work busy. adutha vaaram varugiren

[bsbala92]

Nanbargale konjam wait pannunga romba work pressure adhan eludha mudiala. viraivil varugiren. keep supporting me

[bsbala92]

அந்த இரவு ராஜி ரூமில் படுத்துக் கொண்டிருந்தாள். அப்போது கார்த்திக் ரூம் கதவை தட்டினான். ராஜி வேண்டாவெறுப்பாக எழுந்து சென்று கதவைத் திறந்தாள்.
 
வெளியே கார்த்திக் கையில் ஒரு டம்ளர் உடன் நின்று கொண்டிருந்தான். அவனைக் கண்ட ராஜி அவனிடம் பேசாமல் திரும்பி சென்று மெத்தையில் படுத்துக்கொண்டாள். டம்ளருடன் அவளிடம் சென்ற கார்த்திக்
 
" இப்போது பரவாயில்லையா ராஜி. " என்று கேட்டான்
 
" எனக்கு எப்படியோ இருந்துட்டு போவுது தயவு செஞ்சு கொஞ்சம் வெளியே போங்க. திரும்பத் திரும்ப வந்து இப்படித் தொந்தரவு பண்ணிக்கிட்டு இருக்காதீங்க."
 
" ராஜி நான் உன்ன தொந்தரவு பண்ண வரல. இதுல கஷாயம் இருக்கு. இந்த கசாயத்தை குடி. கொஞ்சம் வலி குறையும். "
 
" எனக்கு ஒன்னும் தேவை இல்ல. ரெண்டு நாளைக்கு என்ன தொந்தரவு பண்ணாம இருங்க. "
 
" இங்கே இருக்கிற வரை உன்னை நான் எந்த வகையிலும் தொந்தரவு பண்ண மாட்டேன். அம்மா கிட்ட கேட்டு இப்ப தான் இதை ரெடி பண்ணினேன். இதை மட்டும் குடிச்சிட்டு சாப்பிட்டு தூங்கு. "
 
ராஜி அவன் முகத்தை கூட திரும்பி பார்க்காமல் எதிர்ப்புறமாக படுத்துக் கொண்டிருந்தாள்.
 
" சரி இங்கே வைத்து விட்டுப் போகிறேன் நீ அப்புறமா குடி. "
 
டம்ளரை டேபிளில் வைத்துவிட்டு ராஜியிடம் சொல்லிவிட்டு ரூமை விட்டு வெளியே சென்றான் கார்த்திக். அவன் வெளியே சென்றதும் டம்ளரில் இருந்த கசாயத்தை எடுத்து குளிக்க தொடங்கினாள் ராஜி. அவள் அதை குடித்துவிட்டு கட்டிலில் அமர்ந்து இருக்க அவளது போன் ரிங் ஆனது.
 
எடுத்துப் பார்க்க லக்ஷ்மி கால் செய்திருந்தாள். அட்டெண்ட் செய்து " ஹலோ சொல்லுங்க அத்தை. நல்லா இருக்கீங்களா " என்றாள்.
 
" என்னமா ராஜி எப்படி இருக்க. உடம்பு சரியில்லன்னு கார்த்திக் சொன்னான். இப்ப எப்படிமா இருக்கு. "
 
" ம் பரவாயில்லை அத்தை. இப்பதான் கசாயம் கொடுத்தாங்க குடிச்சிட்டு உட்கார்ந்து இருக்கேன்.
 
" என்ன பொண்ணுமா நீ. பொண்ணுங்களுக்கு இந்த வலி வருவது சகஜம்தான். நாமதான் கொஞ்சம் ஜாக்கிரதையா இருக்கணும். இந்த கசாயம் எப்படி செய்றதுன்னு கார்த்திக் கிட்ட சொல்லி இருக்கேன் அவன் கிட்ட கேட்டு மூணு நாளைக்கு தொடர்ந்து போட்டு குடி. "
 
“ சரிங்க அத்தை “
 
“ ரெண்டு பேரும் எப்படி இருக்கீங்க. சந்தோசமா இருக்கீங்களா. சீக்கிரமே ஒரு  நல்ல செய்தி சொல்லுமா. “ 
 
“ கண்டிப்பாக அத்தை. “
 
“ சரி மா. நீ ரெஸ்ட் எடு.  நான் நாளைக்கு பேசுகிறேன். “
 
அத்தையிடம் பேசிவிட்டு ராஜி போனை வைத்தாள். அவளுக்கு இப்போது வலி முற்றிலும் குறைந்து விட்டது போல இருந்தது. ரூம் கதவை திறந்து வெளியே சென்று பார்க்க கார்த்திக் ஹாலில் உட்கார்ந்திருந்தான். அவனருகில் சென்று ஒரு நிமிஷம் என்றாள்.
 
“ என்ன ராஜி சொல்லு. “
 
என் வாழ்க்கையில உங்ககிட்ட எந்த உதவியும் எதிர்பார்த்து இருக்கக்கூடாது என நினைச்சிட்டு இருந்தேன். ஆனால் கடவுள் என்ன உங்க கிட்ட உதவி கேட்கிற இடத்தில நிக்க வச்சுட்டாரு. நீங்க செஞ்ச உதவிக்கு ரொம்ப நன்றி ஆனா இதை காரணம் வச்சு என் கிட்ட நெருங்க ட்ரை பண்ணாதீங்க. நீங்க சொன்ன அந்த ஒரு ஒரு வார்த்தையில உங்க மேல இருந்த மதிப்பு காதல் அன்பு பாசம் எல்லாமே செத்துப்போச்சு. "
 
" ராஜி நான் அன்னைக்கு ஒரு கோபத்தில் தான் அப்படி உன்கிட்ட சொல்லிட்டேன். அதுக்கப்புறம் அத நெனச்சு ரொம்ப பீல் பண்றேன். ப்ளீஸ் ராஜி. எனக்கு இன்னொரு சான்ஸ் கொடு. கண்டிப்பா இந்த முறை நான் உன்னை கஷ்டப்படுத்த மாட்டேன். நம்பு. "
 
" போதும் கார்த்திக். உங்களை நம்பி நம்பி நான் ஏமாந்தது எல்லாம் போதும். நீங்க சொன்ன மாதிரி நீங்க யாரோ நான் யாரோ அப்படின்னு இனிமே இருந்து விடுகிறேன். நான் இனிமே உங்களை எந்த வகையிலும் தொந்தரவு பண்ண மாட்டேன். எனக்கு ரெண்டு நாளைக்கு லீவு வேணும். ஆபீஸ்ல மெயில் பண்றேன் பாத்துக்கோங்க இப்ப எனக்கு ரெஸ்ட் எடுக்கணும் குட் நைட். “
 
 
அடுத்து வந்த இரண்டு நாட்கள் ராஜி வீட்டிலையே இருக்க கார்த்திக் ஆபிஸிற்கு சென்றான். அரவிந்தும் கார்த்திக்கிடம் பேசாமல் தான் உண்டு வேலை உண்டு என்பது போல இருந்து கொண்டான். கார்த்திக்கும் சந்துருவும் மட்டும் பேசி கொண்டனர்.
 
ராஜிக்கு உடல் நிலை சற்று சரி ஆக அன்று காலை குளித்து விட்டு வேலைக்கு செல்ல தயார் ஆனாள். காலை உணவு தயார் செய்து கொண்டிருக்க கார்த்திக் தூங்கி எழுந்து ஹாலிற்கு வர அங்கு கிச்சனில் சமையல் வாசம் வந்து கொண்டிருந்தது.
 
ஆஹா ரொம்ப நாள் கழிச்சி வீட்டு சாப்பாடு கார்த்தி இன்னைக்கு ஒரு புடி பிடிச்சிடனும். ம்ம்ம்ம் ஹ்ஹ்ஹ்ஹா. நல்ல வாசம் வருதே. ராஜி இவ்ளோ நல்லா சமைப்பியா. இதோ வரன் சொல்லி கொண்டு பாத்ரூம் சென்று பிரெஷப் ஆகி விட்டு வெளியே வந்தான்.
 
கிச்சன் சென்று பார்க்க ராஜி புத்தம் புது மலராக குளித்து முடித்து தலையில் துண்டை கட்டி கொண்டு, முகத்தில் அரும்பிய வியர்வை துளிகளுடன் சமையல் செய்து கொண்டிருந்தாள். கிச்சன் வாசலில் நின்று கொண்டு அவள் சமைக்கும் அழகை ரசித்து கொண்டிருந்தான் கார்த்திக்.
 
வாசலில் நிழல் அசைவதை கவனித்த ராஜி அதை சட்டை செய்யாமல் காபி கலந்து கப்பில் ஊற்றினாள்.
 
( “ என்னதான் பொண்ணுங்களுக்கு கோபம் இருந்தாலும் புருஷனுக்கு செய்ய வேண்டிய கடமைன்னு வந்துட்டா சரியா செஞ்சிடுறாங்க. இப்போ காபி கொடுத்துட்டா கோபம் கொஞ்சம் குறைஞ்சிட்டுன்னு அர்த்தம். கார்த்தி வரா வரா. “ )
 
“ கொடு ராஜி. “ சொல்லி கொண்டே கையை நீட்ட ராஜி அவனை மதியாமல் காபி கப்புடன் சென்று ரூமுக்குள் புகுந்தாள்.
 
அப்போ இவ்ளோ நேரம் பண்ணிட்டு இருந்ததெல்லாம் எனக்கு இல்லையா. ச்ச. கார்த்திக் கழுத்தில் கிடந்த துண்டுடன் அடுப்பை பார்க்க பாத்திரம் காலி ஆக இருந்தது. அடுப்பை பற்ற வைத்து தனக்கு காபி கலந்து எடுத்து கொண்டு ஹாலிற்கு வந்தான்.
 
சில நிமிடங்கள் சென்று விட ராஜி அழகாக சுடிதார் அணிந்து கொண்டு தலையை லூஸ் ஹேர் விட்டு அவனை கடந்து செல்ல ஒரு வித நறுமணம் வீச கார்த்திக் காபி கோப்பையுடன் ஸ்தம்பித்து இருந்தான்.
 
ராஜி தான் கொண்டு வந்த காபி கோப்பையை கழுவி வைத்து விட்டு டைனிங் டேபிள் சென்று அமர்ந்து சாப்பிட தொடங்கினாள்.
 
“ தனியா திங்கிறாலே. ஒரு வார்த்தை ஆச்சும் கூப்பிடுறாளா பாரு. எங்க கூப்பிடுவா. காபியே கொடுக்கலை. இதுல சாப்பாடு வேறையா. “ அவள் சாப்பிடுவதை பார்த்து கொண்டிருக்க ராஜிக்கு புரை ஏறியது.
 
அவள் கார்த்திக்கை திரும்பி முறைத்து பார்க்க அவன் வேறு பக்கமாக திரும்பி கொண்டான். ராஜி சாப்பிட்டு முடித்து விட்டு பிளேட்டை கழுவி கொண்டு ரூமிற்குள் செல்ல கார்த்திக் அங்கிருந்து நகர்ந்தான். பின் அவனும் தான் பங்கிற்கு ரூமிற்குள் சென்று உடை மாற்றி விட்டு கிளம்ப இருவரும் ஒரே நேரத்தில் ரூமை விட்டு வெளியே வந்தனர்.
 
கார்த்திக் தன்னிடம் இருந்த மற்றொரு சாவியை ராஜிடிடம் கொடுத்தான். “ ராஜி ஒரு நிமிஷம். இது பிளாட்டோட  இன்னொரு கீ. இது உன்கிட்டயே இருக்கட்டும். “ சொல்லிவிட்டு அவளிடம் கொடுத்தான். “
அதை வாங்கிய ராஜி தனது பேக்கிற்குள் வைத்து கொண்டு அவனை திரும்பி பார்க்காமல் சென்றாள்.
 
“ ராஜி. “
 
அவள் மீண்டும் நிற்க “ ராஜி நீ தனியா போக வேண்டாம். நான் வேணும்னா உன்ன ட்ராப் பண்றேன். “
 
“ எனக்கு எப்படி போகணும்னு தெரியும். உங்க அக்கறைக்கு ரொம்ப நன்றி. “
 
“ இல்ல ராஜி. உனக்கு கேப் கூட இங்க கிடையாது. அதான் நான் ட்ராப் பண்ணறேன்னு சொன்னேன். “
 
“ நான் வரேன். “ அவள் பதில் ஏதும் கூறாமல் கதவை அடைத்து கொண்டு வெளியேறினாள்.
 
திமிர் பிடிச்சவ. ரொம்ப தான் திமிரு. அவன் திரும்பி டைனிங் டேபிளை பார்க்க அங்கு எல்லாம் காலி ஆகி இருந்தது. கிச்சன் சென்று பாத்திரங்களை உருட்ட அங்கும் ஏதும் இல்லை.
 
ஓஹோ மேடம் உங்களுக்கு மட்டும் சமைப்பீங்க. எனக்கு சமைக்க மாட்டீங்க. ம்ம்ம்ம் சரி எவ்ளோ தூரம் இப்படி இருப்பன்னு நானும் பார்க்குறேன். நினைத்து கொண்டு அங்கிருந்து நகர்ந்தான்.
 
பஸ் பிடித்து ஆபிஸ் வந்து சேர்ந்த ராஜி தனது டேபிளில் பேக்கை வைத்து விட்டு தண்ணீர் எடுத்து குடிக்க அப்போது அவள் டேபிளில் டைரி மில்க் சாக்லேட் ஒன்றம் அதில் இருந்த பேப்பரில் சாரி. நம் இனிய வாழ்வின் துவக்கத்திற்க்காக காத்திருக்கிறேன். என்று எழுதிய பேப்பரும் இருந்தது.
 
அதை எடுத்து விட்டு கார்த்திக் கேபினை பார்க்க அங்கு கார்த்திக் கண்ணாடி வழியாக அவளை பார்த்து ஹாய் என்பது [போல கை அசைத்தான்.
 
ராஜி பேப்பரை கசக்கி தனது குப்பை தொட்டியில் போட்டு விட்டு அவனை பார்த்து முறைத்து கொண்டே சாக்லேட்டை எடுத்து குப்பை தொட்டியில் வீசினாள்.
 
இதை பார்த்து கொண்டிருந்த கார்த்திக் இண்டர்காமில் ராஜிக்கு கால் செய்தான். கார்த்திக் அழைப்பதை பார்த்த ராஜி அட்டென்ட் செய்ய உடனடியாக தனது கேபிணிற்கு வருமாறு அழைத்தான்.
 
“ மே ஐ கம் இன் சார். “
 
“ வா ராஜி. உள்ள வா. “
 
“ ஏன் சாக்லேட் எடுத்து குப்பை தொட்டில போட்ட, “
 
“ அது என்னோட பெர்சனல் விஷயம் சார். இப்போ நீங்க எதுக்கு கூப்பிட்டீங்க சார். “ முகத்தை வேறு எங்கோ வைத்து கொண்டு பேசினாள்.
 
“ மேடம்க்கு இன்னும் கோபம் தீரலையா. “
 
“ சார். நான் ஏன் சார் உங்க மேல கோவப்படனும். “
 
“ ராஜி சார் எல்லாம் வேண்டாம். கார்த்திக்னு கூப்பிடு. “
 
“ நீங்க தான சார் அப்படி கூப்பிட சொல்லிருக்கீங்க. ஆபிஸ் வந்த நீங்க எனக்கு பாஸ்னு. “
 
“ ஓகே ராஜி. ரெண்டு நாள் லீவ் எடுத்திருக்கீங்க. ஏன் இன்பார்ம் பண்ணல. “
 
“ அதன் உங்க கிட்ட சொன்னேனே. வீட்ல வச்சி. “
 
“ என்கிட்ட எங்க சொன்னீங்க. நீங்க உங்க ஹஸ்பன்ட் கிட்ட சொன்னேங்கன்னு சொல்லுங்க. “
 
“ நான் உங்ககிட்ட தான் சொன்னேன். “ அவள் அழுத்தமாக கூறினாள்.
 
அவள் பதில் கூற முடியாமல் முழிப்பதை ரசித்த கார்த்திக் “ சரி ஓகே. ஒரு மெயில் மட்டும் டைப் பண்ணி அனுப்புங்க. “
 
“ சரிங்க சார். வேற சார். “
 
“ ஒன்னும் இல்ல. நீங்க போகலாம். “
 
அவள் சென்று விட அவள் போவதை வாயில் கையை வைத்து கொண்டு சிரித்த முகமாக பார்த்து கொண்டிருந்தான்.
 
 
 
சில மணி நேரம் கழித்து அரவிந்த் கார்த்திக் கேபிணிற்கு வர “ கார்த்திக் இன்னைக்கு கிளைன்ட் மீட்டிங் இருக்கு. எல்லாம் ரெடி பண்ணியாச்சு. “
 
“ எல்லாம் செக் பண்ணிட்டியா “
 
“ ம்ம்ம் பண்ணிட்டேன் கார்த்திக். “
 
“ திரும்பவும் ஒரு தடவை கரெக்சன் பார்த்துக்கோ. மிஸ்டேக் வர கூடாது. “
 
“ ஓகே கார்த்திக். “
 
“ அப்பரம் உன் தங்கச்சி இன்னைக்கு வேலைக்கு வந்திட்டா போல. “
 
“ ஏன் கார்த்திக் உன் பொண்டாட்டின்னு சொல்ல வேண்டியது தான. “
 
“ சரிப்பா என் பொண்டாட்டி வேலைக்கு வந்துட்டா. உங்கிட்ட எதாச்சும் சொன்னாளா. “
 
“ நான் இன்னும் ராஜிகிட்ட பேசல. சரி உனக்கு என்ன அவ மேல இவ்ளோ அக்கறை. “
 
“ நான் தானடா அக்கறை படனும். டேய் நியாப்படி பார்த்தா அன்னைக்கு நீ செஞ்சதுக்கு நான் தாண்டா உன்மேல கோவபடனும். ஆனா நீ மூஞ்ச தூக்கிட்டு போற. “
 
“ அப்போ நீ செஞ்சிட்டு இருக்குறது சரின்னு சொல்றியா. “
 
“ நான் செஞ்சிட்டு இருக்கிறது தப்பு தாண்டா. அதுக்கு இப்போ என்ன பண்ண சொல்ற. “
 
“ ச்சீ உன்னால தான் இப்படி எல்லாம் பேச முடியும். உங்கிட்ட பேசுறதே வேஸ்ட். நான் வரேன். “ சொல்லிவிட்டு கதவை திறந்து சென்றான் அரவிந்த்.
 
 
 
 
 

[bsbala92]

நண்பர்களுக்கு வணக்கம் and சாரி. நான் இப்போது புதிதாக ஒரு blog. தொடங்கி உள்ளேன். நீங்கள் இனி அதில் என்னை பின் தொடரலாம். bsbala92blogs.blogspot.com.