[Shrutikrishnan]

அடுத்த நாள் சனிக்கிழமை. அதனால ஆபீஸ்க்கு போகுற வேல இல்லனு கிருஷ்ணன் ரொம்ப நேரம் தூங்கினான். 


ஒரு 8 மணிக்கு எழுந்து, பொண்டாட்டி கூட கிட்சேன்ல ஹெல்ப் பன்னிட்டு, அப்றம் அவ துவச்ச துணிய அவ கூட சேந்து காய வைக்க மாடிக்கு ரெண்டு பேரும் போனாங்க. அப்போ மகேஷ் வீட்டுக்கு வெளிய அவனோட அம்மா இருந்தாங்க. அவங்க கிட்ட துர்காவும் கிருஷ்ணனும் பேசிட்டு இருந்தாங்க. வெளிய துர்கா ஓட குரல் கேட்டதுல, தூங்கிட்டு இருந்த மகேஷ் பெட்ரூம்ல எழுந்து வெளிய வந்தான். வீட்டு வாசல்ல துர்காவும் கிருஷ்ணனும் அவனோட அம்மா கிட்ட பேசிட்டு இருக்கறது பாத்தான்.


அந்த நயிட்க்கு அப்றம், இப்போ தான் இவன் துர்காவை பாக்குறான். நேத்து கூட இவன் துர்காவை ஏதும் அடிக்கடி தொந்தரவு செய்ய வேண்டாம்னு அவளை போய் பாக்கல. இப்போ துர்காவை பார்த்து செம குஷி ஆயிட்டான்.


துர்காவும் மகேச பார்த்து சிரிச்சா.


"காலேஜ் லீவுனா நாள் பூரா தூங்கிட்டே தான் இருப்பையா?"னு கேட்டா.


அதுக்கு மகேஷ் அசடு வழிஞ்சான்.


அதுக்கு அப்றம் துர்காவும் கிருஷ்ணனும் மாடிக்கு துணி காய வைக்க போய்ட்டாங்க.


மகேஷ் ஓட அம்மாவும் கிட்சேன்ல சமையல் செய்ய போய்ட்டாங்க. அதனால, மகேஷும் மாடிக்கு ஓடி போனான்.


அங்க துர்கா அவ புருஷனோட சேந்து துணி காயா வச்சிட்டு இருந்தா. மகேஷ் மாடிக்கு ஓடி வந்தது பாத்து சிரிச்சா.


"நினைச்சன். என்னடா ஆழ காணோம்னு. கரெட்டா வந்துட்ட,"னு சொல்லி சிரிச்சா.


அவ கூட சேந்து அவ புருஷனும் சிரிச்சான்.


"அது வந்து கா,"னு தலையை சொறிஞ்சிட்டே அசடு வழிஞ்சான்.


"வா... வந்து ஹெல்ப் பண்ணு,"னு துர்கா கூப்பிட்டா.


மகேஷ் குஷி ஆகி அவகிட்ட போனான். அவன் வந்ததும் கிருஷ்ணன் துணிய காயா வைக்காம, மகேச துணி காயா வைக்க வழி விட்டுட்டு, அவன் எடுபுடி வேலையான காயா வைக்குற துணிக்கு கிளிப் போட்டுட்டு இருந்தான்.


துர்காவும் மகேசும் துணிய காய வச்சிட்டு இருந்தாங்க. கிருஷ்ணன் கிளிப் போட்டுட்டு இருந்தான். காலைளையே துர்கா குளிச்சிட்டா. இப்போ ஒரு வெள்ள பூ போட்ட, ப்ளூ கலர் புடவை கட்டி இருந்தா. அந்த ப்ளூ கலர் புடைவைக்கு மேட்சிங்கா வெள்ள கலர் ஜாக்கெட் போட்டு இருந்தா. அவளோட வெள்ள கலர் ஜாக்கெட்ல அவளோட கருப்பு கலர் ப்ரா ஸ்ட்ராப் நல்லாவே தெரிஞ்சது. அத துணி காய வைக்கும் போது மகேஷ் பார்த்து ரசிச்சிட்டு இருந்தான்.


மகேஷ் ஓட கண்ணு அவளோட ஜாக்கெட்ல இருந்து கீழ இறங்கி, அவளோட இடுப்புக்கு போச்சு. இப்போ தான் துணி துவச்சிட்டு வந்ததால, அவ உடம்பு வேர்வைல நலஞ்சி இருந்தது. அதனால அவளோட இடுப்புல வேர்வை துளி இருந்தது. அத பார்த்து மகேஷ் சுன்னி ஷார்ட்ஸ்ல துடிச்சிட்டு இருந்தது.


ஏற்கனவே அவ உடம்பு வேர்வைல நலஞ்சத்தால, அவளோட வெள்ள ஜாக்கெட்ல அவளோட கருப்பு ப்ரா தூக்கி காமிச்சிது. அத பாதத்துக்கே மகேஷ்க்கு போதை ஏறிச்சு. இப்போ அவளோட இடுப்புல இருக்குற வேர்வையை பார்த்து அவன் சுன்னி இன்னும் ஆட்டம் போட்டது.


அங்க ஆட்டம் போட்டுட்டு இருந்தது அவனோட சுன்னி மட்டும் இல்லை, மகேஷ் அவன் பொண்டாட்டிய அப்டி பாக்குறது பார்த்து, கிருஷ்ணன் ஓட சுன்னியும் லுங்கில ஆட்டம் போட்டது.


ரெண்டு ஆம்பளைங்க கண்ணு அவமேல தான் இருக்குனு தெரிஞ்சு, துர்கா ஓட உடம்பு சிலுர்த்தது.


அப்போ பாக்கெட்ல இருந்து துர்கா ஓட ப்ரா மகேஷ் கைக்கு பட்டுச்சு. அத அவன் சிரிச்சிட்டே எடுத்து பார்த்தான். அது பிரவுன் கலர் ப்ரா. துர்கா வெட்க பட்டா. மகேஷ் அசடு வழிஞ்சிட்டே காய வச்சான். கிருஷ்ணன் கிளிப் போட்டான்.


அப்போ மகேஷ், "எப்படி தான் நீங்க சீக்கிரம் குளிச்சி, இவளோ அழகா ரெடி ஆகிறீங்களோ,"னு சொன்னான்.


"அந்த அந்த வேலைய அந்த அந்த நேரத்துல பன்னிரனும். உன்ன மாரி நாள் பூரா தூங்க கூடாது,"னு துர்கா சொன்னா.


"ஆமா ஆமா... உங்களுக்கு ஹெல்ப் பண்ண அண்ணன் இருக்காரு. அதன் எல்லா வேல முடிச்சு ரெடி ஆகிறீங்க. எனக்கு தான் ஹெல்ப் பண்ண யாரும் இல்ல?"


"யாரும் இல்லையா? ஏன்? அத்தான் உங்க அம்மா இருக்காங்களே."


"அவங்க கிட்டல இந்த ஹெல்ப் கேக்க கூடாது."


அவன் அப்டி சொன்னதுக்கு துர்கா அவளோட புடவை முந்தானைய எடுத்து இடுப்புல சொருகிட்டு, அவனை பார்த்து, "அம்மா வந்து ஹெல்ப் பண்ண முடியாது அளவு அப்டி என்ன சார் வேல,"னு கேட்டா.


"அது வந்து..."னு மகேஷ் இழுத்துட்டு, கிருஷ்ணனை பார்த்தான்.


"பரவலா சொல்லுங்க சார்... இவளோ நடந்த அப்றம் இன்னும் என்ன தயக்கம்."


"இப்போ எனக்கு குளிக்க ஹெல்ப் பண்ண ஒரு ஆள் இருந்தா. நானும் சீக்கரம் குளிச்சு இருப்பன்."


இத கேட்டு துர்கா டக்குனு கலகலன்னு சிரிச்சிட்டா.


"டேய்... உன்ன குளிக்க வைக்க ஒரு ஆள் தேவ படுத்தா??? நீ என்ன சின்ன பாப்பாவா?"


"அப்டி இல்ல... ஒரு ஆள் இருந்தா...முதுகுல தேச்சி விடுங்க... கொஞ்சம் உதவியா இருக்கும்."


"அப்டினா... உதவிக்கு இவரை கூப்பிட்டுக்கோ,"னு துர்கா கிண்டல் பண்ணா.


அதுக்கு மகேஷ், "அண்ணா கிளிப் போடுற பிஸில இருக்காரு. நீங்க பிரீ தான. நீங்க வந்து ஹெல்ப் பண்ணலாம்ல,"னு கேட்டான்.


அதுக்கு துர்கா, "ஆச தான். அதுல முடியாது."


"ஏன் கா?"


"அத்தனா? ஏன் முடியாது?"னு கிருஷ்ணன் கேட்டான்.


"அது எப்படிங்க முடியும்? அவன் வீட்டுல தான் அவன் அம்மா இருக்காங்களே. நைட் டைம்னா கூட ட்ரை பண்ணலாம். யாருக்கும் தெரியாது. இப்போ எப்படி முடியும்?"


"அம்மா கொஞ்ச நேரத்துல கடைக்கு போயிருவாங்க கா,"னு மகேஷ் சொன்னான்.


"அது செட் ஆகாது. திரும்ப வந்துட்டா பிரச்னை ஆகிரும்,"னு துர்கா சொன்னா.


உடனே கிருஷ்ணன், "அத்தான் நம்ம வீடு இருக்குல."


"அங்க எப்படிங்க?"னு துர்கா கேட்டா.


"அத நான் பாத்துக்கிறேன். உனக்கு மகேஷ்க்கு குளிக்க ஹெல்ப் பண்ண ஓகே வா?"னு கிருஷ்ணன் கேட்டான்.


துர்கா தலையை மட்டும் ஆட்டினா.


"மகேஷ். உனக்கு ஓகே தான?"னு கிருஷ்ணன் கேட்டான்.


"எனக்கு டபுள் ஓகேனா,"னு மகேஷ் சிரிச்சிட்டே சொன்னான்.


"சரி, வேல முடிங்க. பேசிக்கிலாம்,"னு கிருஷ்ணன் சொன்னான்.


மீதி இருக்குற துணி எல்லாம் காயா வச்சிட்டு கிளிப் போட்டாங்க.


"மகேஷ்... நீ வீட்டுக்கு போ,"னு கிருஷ்ணன் சொன்னான்.


அவனும் சரினு சொல்லிட்டு, அவனோட ரூம்க்கு போய்ட்டான்.


கிருஷ்ணனும் துர்காவும் கீழ வீட்டுக்கு வந்தாங்க. குட்டி பையன பக்கத்து வீடு குட்டி பையன்கூட விளையாட அனுப்பிச்சிட்டாங்க.


இப்போ ரெண்டு பேரு மட்டும் தனியா இருந்தாங்க. கிருஷ்ணன் பக்கம் இருக்குற மளிகைக்கடைக்கு போய் ரெண்டு சீயக்கா பாக்கெட், ஒரு பாட்டில் நல்லெண்ணெய் வாங்கிட்டு வீட்டுக்கு வந்தான்.


அவன் சொல்லி வச்ச மாரி, மகேச குளிக்க வைக்க, பாத்ரூம்ல ஹீட்டர் ஆன் பன்னிட்டு, துர்கா அவ புருஷன் கடைல இருந்து வரதுக்கு வெயிட் பன்னிட்டு இருந்தா.


கிருஷ்ணன் வந்து நல்லெண்ணெய் பாக்கெட்டும், சீயக்கா பாக்கெட்டும் அவன் பொண்டாட்டி கிட்ட கொடுத்தான்.


அத வாங்கி பார்த்து, வெக்க பட்டு சிரிச்சிட்டே துர்கா ரெண்டு கப் எடுத்தா... ஒரு கப்ல நல்லெண்ணெய் ஊத்தினா... இன்னொரு கப்ல சீயக்காய் கொட்டினா.


15 நிமிஷம் ஆச்சு. பாத்ரூம்ல ஹீட்டர் தண்ணி காஞ்சி இருக்கும். அதனால, கிருஷ்ணன் மாடிக்கு போனான். அங்க போய், மகேஷ் ஓட அம்மாவ கூப்பிட்டான்.


அவங்க வந்தாங்க.


அவங்கள பார்த்து கிருஷ்ணன், "அம்மா... மகேஷ் இருக்கானா?"


"உள்ள அவன் ரூம்ல தான் பா இருக்கான்.. ஏன் என்ன ஆச்சி?"னு கேட்டாங்க.


"இல்ல மா... என் ஒர்க் கொஞ்சம் அதிகமா இருக்கு. ரெண்டு நாள் லீவுல முடிக்க முடியாது. அத்தான் மகேஷ்க்கும் லீவுல... அவன் வந்து கொஞ்சம் ஹெல்ப் பண்ண சீக்கிரம் வேல முடிஞ்சிரும்,"னு சொன்னான்.


"அவன் போய் எப்படி பா உன் வேல செய்வான். அதுலா அவனுக்கு தெரியுமா?"னு அப்பாவியா கேட்டாங்க.


"அது சும்மா கம்ப்யூட்டர்ல கரெக்க்சின் பாத்து டைப் பண்ற வேல தான் மா. ஈசி தான்,"னு சொன்னான்.


"சரி இருப்பா,"னு அவன் கிட்ட சொல்லிட்டு மகேச கூப்பிட்டாங்க.


மகேஷ் ஒண்ணுமே தெரியாத அப்பாவி மாரி வந்து நிண்டான்.


அவன் கிட்ட அவனோட அம்மா, "அண்ணாவுக்கு வேலை கொஞ்சம் அதிகமா இருக்காம். அவரால சமாளிக்க முடிலையாம். அதான் உன்ன உதவிக்கு கூப்பிடுறாரு. நீ போய் செஞ்சிட்டு வா,"னு சொன்னாங்க.


அவங்க சாதாரணமா தான் சொன்னாங்க, ஆனா கிருஷ்ணனுக்கு அது சுன்னிய தூக்க வச்சது. இவனால் சமாளிக்க முடியாது வேலைய, மகேஷ் உதவிக்கு கூப்பிடுறது டபுள் மீனிங் மாரி இருந்தது.


"சரி மா,"னு சொல்லிட்டு மகேஷ் வந்தான்.


"ஒரு ஒன்னு அவர் செஞ்சிட்டு... மகேச அனுப்பிச்சி வைக்குறான்மா. மீதி வேல அப்புறம் பாத்துக்கிலாம்,"னு சொல்லிட்டு ரெண்டு பேரும் மாடில இருந்து இறங்கி வந்தாங்க.

[Shrutikrishnan]

வீட்டுக்குள்ள ரெண்டு பேரும் போனாங்க. கிருஷ்ணன் கதவு சாத்திட்டான். சுத்தி முத்தி பாத்தாங்க. துர்கா எங்கையும் இல்ல.


"துர்கா,"னு கிருஷ்ணன் சத்தமா கூப்பிட்டான்.


"ஹ்ம்ம்... உள்ள இருகன்ங்க,"னு பாத்ரூம்ல இருந்து துர்கா பேசினா.


ரெண்டு பேரும் அவங்களோட பெட்ரூம் போனாங்க. அங்க பாத்ரூம் கதவு திறந்து இருந்தது. துர்கா அவளோட புடவைய கொஞ்சம் மேல ஏத்தி தூக்கி இடுப்புல சொருகி இருந்தா. அதனால அவளோட ஒரு கால் முட்டி கீழ வர தெரிஞ்சது. ஒரு பக்கெட்ல சூடு தண்ணிய பச்ச தண்ணியோட கலந்து கரெட்டா வச்சி இருந்தா.


மகேஷ்க்கு இது எல்லாம் பாத்துட்டு செம குஷி ஆகிருச்சு.


அவ திரும்பி இவங்கள பார்த்து, "வாங்க சார்... உங்கள குளிக்க வைக்க தான் இந்த ஏற்பாடு. ஓகே தான?"னு கேட்டா.


அவன் சிரிச்சிட்டே தலையை ஆட்டிட்டு, பாத்ரூம் குள்ள போனான். கிருஷ்ணன் பாத்ரூம் வாசல் கிட்டயே நிண்டு அவங்க ரெண்டு பேரையும் பார்த்தான்.


"சரி... எல்லாம் கழட்டு,"னு துர்கா மகேஷ் கிட்ட அவன் போட்டு இருக்குற துணிய கழட்ட சொன்னா.


"நீங்க கழட்டி விடுங்க."


"உனக்கு துணி கழட்ட கூட ஒரு ஆள் உதவி தேவ படுத்தா,"னு கேட்டா.


அதுக்கு அவன் அசடு வழிஞ்சு. கைய மேல தூக்கினான். துர்கா சிரிச்சிட்டே, அவன்கிட்ட வந்து நிண்டா. அவனோட டீ-ஷிர்ட்டை புடிச்சு மேல தூக்கி கழட்டினா. மகேஷ் இப்போ ஷர்ட் இல்லாம வெறும் ஷார்ட்ஸ் மட்டும் போட்டுட்டு, அவ முன்னாடி நிண்டு இருந்தான்.


எந்த கொழுப்பும் இல்லாம, அவனோட தசை ஸ்டராங்கா இருந்தது. அத பார்த்து துர்கா ரசிச்சா.


"சரி. இந்த ஸ்டூல்ல உட்காரு. குளிக்க வைக்குறன்,"னு சொன்னா.


"என்ன? அவளோ தானா?"


"ஏன்... என்ன ஆச்சி?"


"நான் வீட்டுல ஜட்டி கூட போடாம தான் குளிப்பன். நீங்க என்ன ஷார்ட்ஸ ஓட குளிக்க சொல்றிங்க?"


"டேய்... இதுல ஓவர்ரா இல்ல."


"அண்ணா... நீங்க வீட்டுல ஷார்ட்ஸ் போட்டா குளிப்பிங்க?"னு மகேஷ் கிருஷ்ணனை பார்த்து கேட்டான்.


அதுக்கு கிருஷ்ணன் ஏதும் பேசாம, இல்லன்னு மட்டும் தலையை ஆட்டினான். அவனுக்கு பேசுற சக்தி இல்ல. அவன் பொண்டாட்டிய மகேஷ் கூட அவளோ நெருக்கமா பாக்குறதுக்கே, அவன் சுன்னி ஆட்டம் போட்டுட்டு இருந்தது.


"பாத்தீங்களா... அண்ணனும் என்ன மாரி தான் குளிக்கிறாரு? ஏன்? நீங்க எப்படி? நீங்க ஜட்டி போட்டு தான் குளிப்பீங்களா?"


துர்கா சிரிச்சிட்டே அவனோட தலையை அடிச்சா. 


"வாய் அதிகமா ஆகிருச்சு டா உனக்கு,"னு நாக்கு கடிச்சு மிரட்டி சொன்னா.


அதுக்கு மகேஷ் சிரிச்சிட்டே, "பதில் சொல்லுங்க. ஜட்டி போட்டு தான் குளிப்பீங்களா?"


துர்கா வெட்கமா இல்லனு தலையை ஆட்டினா.


"அப்போ கழட்டி விடுங்க,"னு மகேஷ் துர்கா கிட்ட உரிமையா சொன்னான்.


துர்கா அவ புருஷனை ஒரு முறை பார்த்தா. அவன் மெய்மறந்து இவங்கள பார்த்துட்டு இருந்தது அவளுக்கு புடிச்சு இருந்தது.


அதனால, அவ குமிஞ்சு, மகேஷ் ஓட ஷார்ட்ஸ் புடிச்சு கீழ இறக்கி விட்டா. அவனோட சுன்னி பொத்துனு வெளிய வந்து விழுந்தது. எப்பையும் போல, அதோட முழு சக்தில கட்சி அளித்தது. பெருசா, தொப்பமா, துடிச்சிட்டு இருந்தது.


அத பார்த்து துர்கா கூச்ச பட்டா. இவளோ பெரிய சுன்னிய எப்படி இவ சப்பினானு, அவளுக்கு இன்னும் புரில. அவளோ சப்பு சப்பியும், ரொம்ப நேரம் கழிச்சு தான் கஞ்சி வந்தது, ஆனா இப்போ எல்லாம் இவ புருஷன் லேசா அடிச்சு விட்டாலே கஞ்சி கக்கிறானு நினைச்சா.


மகேஷ் ஸ்டூல் இழுத்து போட்டு அதுல நல்ல கால விரிச்சி அவனோட சுன்னிய காமிச்சு படி உட்காந்தான். துர்கா ஓட கண்ணு அவன் சுன்னி மேலையே தான் இருந்தது. அது துடிக்கிற அழகை நிண்டு ரசிச்சிட்டு இருந்தா.


"எவளோ நேரம் தான் பாத்துட்டு இருப்பிங்க. சீக்கிரம்,"னு மகேஷ் கிண்டல் பண்ணான்.


அவ சிரிச்சிட்டு, பக்கம் கப்ல இருக்குற நல்லெண்ணெய் எடுத்துட்டு மகேஷ் கிட்ட போனா. 


அத பார்த்து அவன், "ஓ... தீபாவளி மாரி நல்லெண்ணெய் போட்டு மசாஜ் குளியலா. செம,"னு சொன்னான்.


துர்கா சிரிச்சிட்டே அவன் கிட்ட போய், கப்ல இருந்து கொஞ்சம் எண்ணையை அவளோட உள்ளங்கைல ஊத்திட்டு, கப்ப ஒரு ஓரமா வச்சிட்டு, அவனோட உச்சி தலைல எண்ணெய் ஊத்தின. நல்லா உடம்பு சூடு போற வரைக்கும் அவன் தலைல எண்ணெய் தேச்சி விட்டா. அதுக்கு அப்றம் அவனோட முகத்துல கைல கொஞ்சம் எண்ணெய் தேச்சி விட்டா.


இப்போ குமிஞ்சு அவன் முன்னாடி குக்கி உட்காந்து, கொஞ்சம் எண்ணெய் எடுத்து அவனோட விரிஞ்சு இருக்குற ஆண்மையான மார்பு மேல ஊத்தி தேச்சா. கிருஷ்ணனுக்கு லுங்கில சுன்னி துடிச்சது. அவனோட பொண்டாட்டி அவன் முன்னாடியே மகேஷ் நெஞ்சுல எண்ணெய் தேச்சி விடுறது அவனுக்கு காம போதை ஏறிச்சி.


மகேஷ் ஓட நெஞ்சு, முதுகு, வயிறு எல்லாம் நல்ல தேச்சி விட்டுட்டு. அவனோட காலுக்கு வந்தா. கொஞ்சம் எண்ணெய் எடுத்து, அவனோட ரெண்டு காலுக்கும் முட்டிக்கு கீழ மட்டும் தேச்சிட்டு. எழுந்து நிண்டா.


"அவளோ தான?"


"ஹ்ம்ம்.. முடிஞ்சது..."


"என்ன முடிஞ்சது..இன்னும் என்னோட தொடைக்கு எண்ணெய் போடலையே,"னு சொன்னான்.


துர்கா அவளோட கீழ் உதடு கடிச்சிட்டு அவனை பார்த்தா. 


அவன் எழுந்து நிண்டு, இவளை பார்த்து, "தொடைக்கு போடுங்க,"னு சொன்னான்.


துர்காவுக்கு தொடைக்கு நடுவுல, அவளோட கூதில தண்ணி கசிய ஆரமிச்சது. அவளோட பேன்ட்டி கொஞ்சம் நலஞ்சி போயிருச்சு.


துர்கா மகேஷ் முன்னாடி முட்டி போட்டு உட்காந்தா.கப்ல இருந்து கொஞ்சம் எண்ணெய் எடுத்து, அவனோட ரெண்டு தொடைக்கும் மாரி மாரி தேச்சிட்டு விட்டா. அவ முகத்துக்கு நேரா அவனோட சுன்னி பெருசா துடிச்சிட்டு இருந்தது. 


துர்கா நேருக்கு நேர மகேஷ் சுன்னிய பாக்க முடியாம தல குமிஞ்ச படியே எண்ணெய் தேச்சி விட்டா.


"நல்ல தெய்ங்ககா,"னு சொன்னான்.


அவ திரும்ப கொஞ்சம் எண்ணெய் எடுத்து, அவனோட முட்டி மேல வச்சி தேச்சி, கொஞ்சம் கொஞ்சமா பொறுமையா மேல போனா. அவனோட சுன்னி ஆடிட்டு இருந்தது. அவனோட சுன்னி அடிப்பகுதி கிட்ட அப்போ அப்போ அவளோட விரல் போயிடு வந்தது. ஆனா அவ கை அவனோட சுன்னி மேல கொஞ்சம் கூட படல.


அதுக்கு அப்றம், "தொடைய மட்டும் எவளோ நேரம் தேய்ப்பிங்க. அவனும் பாவம் இல்ல. அவன் சூடும் போகணும் இல்லை,"னு மகேஷ் சொன்னான்.


துர்கா மகேச நிமிந்து கூட பாக்காம, கப்ல கொஞ்சம் எண்ணெய் எடுத்து, தல குமிஞ்ச படியே அவளோட கைய அவனோட சுன்னி கிட்ட கொண்டு போய். அவளோட விரலை அவனோட சுன்னி மேல வச்சி புடிச்சா. ஒரு செகண்ட் வேற எதுமே அவ பண்ணல. அப்றம் பொறுமையா மேல இருந்து கீழ வர அந்த எண்ணையை அவ அவனோட சுன்னில தேச்சி விட்ட.


அவ சுன்னி முறுக்கேறி துடிச்சது. எண்ணெய் பட்டதும், அவனோட சுன்னில இருக்குற நிரம்பு இன்னும் பொடைச்சது. அவளோட கைல அவனோட சுன்னி துடிக்கிறது துர்காவுக்கு என்னமோ ஆச்சு. அவளுக்கே தெரியாம அவளோட ரெண்டு காலையும் டைட்டா தேச்சி அவளோட புண்டைக்கு ஆறுதல் சொன்னா.


அப்றம் இன்னும் கொஞ்சம் எண்ணெய் எடுத்து, அவனோட கொட்டைக்கும் தேச்சி விட்ட. அப்டியே ஒரு 5 நிமிஷம் அவனோட சுன்னிக்கும் அவனோட கோட்டைக்கும் தேச்சி விட்ட. இதுவே கிருஷ்ணனா இருந்த இந்நேரம் கஞ்சி கக்கி இருப்பான்... மகேஷ் இன்னும் கஞ்சி கக்கலைன்னு அவனை நினைச்சு பெருமை பட்டா.


இப்போ தல நிமிந்து, அவளோட முகத்துக்கு நேர இருக்குற அவனோட சுன்னிய பார்த்தா. இப்போ ] வேகமா கொஞ்சம் நேரம் உருவி விட்ட. அவனோட சுன்னில இருந்து வர சூடும், அவனோட சுன்னி வாசனையும் துர்கா காம தீய இன்னும் கொழுந்து விட்டு எரிய வச்சது.


அதுக்கு அப்றம், அவ தல நிமிந்து மகேச பார்த்து, "போதுமா?"னு கேட்டா.


அதுக்கு அவன் இல்லனு மட்டும் தலையை அசைச்சான். அவ கைய அவனோட சுன்னில இருந்து எடுத்தான். அவன் என்ன பண்றனு தெரியாம, குழப்பமா அவனை பார்த்தா. மகேஷ் வேற எதும் சொல்லாம, அவ முன்னாடி பொறுமையா திரும்பி நிண்டான்.


துர்காவுக்கு மூச்சே நின்னுருச்சு. அவ புருஷன தவிர, வேற ஒரு ஆம்பளை குண்டிய இவளோ கிட்ட அவ பார்த்தது இல்ல. மகேஷ் என்ன ஆசை படுறானு புரிஞ்சிகிட்டு, அவ எண்ணெய் எடுத்து அவளோட கைய அவனோட குண்டி கிட்ட கொண்டு போன.


இத பார்த்து கிருஷ்ணன். நிக்க கூட முடியாம. அவனோட லுங்கிய கழட்டி போட்டுட்டு, அங்கையே தரைல உட்காந்து அவனோட சுன்னிய பொறுமையா ஆட்டினான். அவன் அவனோட சுன்னிய வேகமா ஆட்ட கூடாதுனு முடிவு பண்ணான். ஏன்னா, ஏற்கனவே அது எப்போ வெடிக்கும்னு தெரியாத டைம் பாம்ப மாரி துடிச்சிட்டு இருக்கு, இதுல இவன் கொஞ்சம் வேகமா குலுக்கினா கூட அது கஞ்சி கக்கிரும்னு பொறுமையா பண்ணான்.


துர்கா அவளோட கைய மகேஷ் குண்டி மேல வச்சா. அவ இதயம் வேகமா துடிச்சது. கொஞ்சம் கொஞ்சம் எண்ணெய் அவனோட சூத்துல தடவின. அவளோட மென்மையான கை, அவனோட முரட்டு குண்டி மேல இருக்கறது நினைச்சு மகேஷுக்கு சந்தோசமா இருந்தது.


துர்கா ஒரு 10 நிமிஷம் அவனோட குண்டிய தடவிட்டு இருந்தா. அவனோட குண்டிய நல்லா விரிச்சி, எண்ணெய்ய முழுசா அவன் குண்டில தடவி விட்டா.


"போதுமா?"னு கேட்டா.


அவன் திரும்பி நிண்டு, சிரிச்சிட்டே, "போதும்,"னு சொன்னான்.


இப்போ பக்கெட்ல இருக்குற தண்ணிய ஒரு ஜக்ல கொஞ்சம் கொஞ்சமா மகேஷ் மேல ஊத்தினா. ஸ்டூல்ல மகேஷ் உட்காந்து அவ இவனுக்கு தண்ணி ஊத்தி உடம்பு தேச்சி விடுறது ரசிச்சிட்டு இருந்தான். 


அவ அவன் உடம்பு மேல தண்ணி ஊத்தும் போது கொஞ்சம் தண்ணி தெறிச்சு அவமேல பட்டு அவளோட வெள்ள பூ போட்ட ப்ளூ புடவை நலஞ்சி, அவளோட கருப்பு ப்ராவும், பிரவுன் பாவாடையும் இவனுக்கு காட்சி அழிச்சது.


"அது தான் தண்ணில நலஞ்சத்துல...அத கழட்டி வச்சிட்டு என்ன குளிக்க வைக்கலாம் இல்ல,"னு மகேஷ் சொன்னான்.


"பரவலா சார். புடவை நலஞ்சா நலையட்டும்,"னு துர்கா சிரிச்சிட்டே சொன்னா.


மகேசும் சிரிச்சிட்டே, தண்ணில நலஞ்சி இருக்குற கோழி மாரி இருக்குற துர்கா அழகை ரசிச்சிட்டு இருந்தான். அவ நலஞ்சி இருக்குற புடவை வழியா தெரிற அவளோட தொப்புளை பார்த்து ரசிச்சான். அந்த டெஸ்லா தொப்புள் அவனோட சுன்னிய துடிக்க வச்சது.


துர்கா அவனுக்கு சீயக்காய், சோப்பு, ஷாம்பு எல்லாம் போட்டு ஒரு வழியா அவனை குளிக்க வச்சிட்டா. இப்போ மகேஷ் உடம்புல அவளோட விரல் படதா இடம் ஒன்னும் கூட இல்ல.


அவ தொப்புள் பார்த்து ரசிச்சிட்டு இருக்கும் போது, சோப்பு போடுறானு பேருல அவனோட சுன்னிய அவ குலுக்கி விட்டது இவனுக்கு செம கிக்கா இருந்தது. துர்கா எவளோ வேகமா குலுக்கியும் மகேஷ் கஞ்சி கக்கலை.


"தேங்க்ஸ். குளிக்க வச்சதுக்கு,"னு துர்காவை பார்த்து மகேஷ் சொன்னான்.


துர்கா அசடு வழிஞ்சு சிரிச்சா. அவளோட பார்வை இப்பையும் துடிச்சிட்டு இருக்குற அவனோட சுன்னிக்கு தான் போச்சு.


"சரி. டவல் குடுங்க. உடம்ப துடைச்சிக்கிறன்,"னு மகேஷ் சொன்னான்.


"ஐயோ... டவல் எடுத்துட்டு வர மறந்துட்டனே,"னு நாக்கு கடிச்சிட்டு, அவளோட தலையை அவளே அடிச்சிட்டு சொன்னா.


அவ திரும்பி அவ புருஷன் கிட்ட, "ஏங்க... அவனுக்கு டவல் கொண்டு வாங்க,"னு சொன்னா.


அதுக்கு மகேஷ் டக்குனு சிரிச்சிட்டான். தரைல பாத்ரூம் முன்னாடி கால விரிச்சு உட்காந்து, இவங்கள பார்த்து கிருஷ்ணன் அவனோட சுன்னிய புடிச்சு குலுக்கிட்டு இருந்தான். அத பார்த்து மகேசுக்கு சிரிப்பு வந்துருச்சு.


"அண்ணன் பிஸியா இருக்காரு. அவரை ஏன் தொல்லை பண்றீங்க. டவல் இல்லனா என்ன... அத்தான் இது இருக்கு இல்ல,"னு சொல்லிட்டு அவளோட புடவைய புடிச்சு இழுத்தான்.


துர்கா டக்குனு அவளோட புடவை மேல கை வச்சு தடுத்தா.


மகேஷ் ஏதும் பேசாம அவளை பார்த்து சிரிச்சான். துர்காவும் பதிலுக்கு சிரிச்சிட்டு, தடுத்துட்டு இருக்குற அவளோட கைய எடுத்தா. எந்த தடையும் இல்லாம அவளோட புடவைய இவன் உருவினான். 


அவ இவன் முன்னாடி வெறும் ஜாக்கெட் பாவாடை ஓட நிண்டிட்டு இருந்தா. அவளோட வெள்ள ஜாக்கெட் தண்ணில நல்லாவே நலஞ்சி அவளோட கருப்பு ப்ராவை காமிச்சது. அதுல அவளோட மஞ்ச தாலி வெளிய தொங்கிட்டு இருந்தது. 


மகேஷ் அவளை பார்த்துட்டே அவன் தலையை துடைச்சான்.


அப்றம் அவளோட புடவைய எடுத்து பக்கம் இருக்குற ஸ்டூல் மேல போட்டுட்டு, அவ கிட்ட வந்தான். அவன் பயந்து பின்னாடி போனா. டக்குனு அவன், அவளை செவுத்துல தள்ளி, அவளுக்கு முத்தம் கொடுத்தான். அவ கன்னம், நெத்தி, உதடு, மூக்கு, காதுனு அவளோட முகத்துல ஒரு இடம் கூட விடாம, மாரி மாரி முத்தம் கொடுத்தான். அவனோட சுன்னி அவளோட வைத்துள்ள முட்டிட்டு இருந்தது.


இதுக்கு மேல கட்டு படுத்த முடியாம, அவளோட ஜாக்கெட் கழட்ட பார்த்தான். அந்த ஜாக்கெட் கொக்கிய கழட்ட பொறுமை இல்லாம, புடிச்சு இழுத்தான். அவளோட ஜாக்கெட் முன்னாடி கிளிஞ்சு ப்ரால மறைஞ்சு இருக்குற அவளோட மொல வெளிய வந்து விழுந்தது. அவளோட ப்ரா வாயும் கழட்டி தூக்கி போட்டான். வெறும் பாவாடை, தாலி ஓட அவன் முன்னாடி இவ மொல காமிச்சு நிண்டிட்டு இருந்தா.


இவன் அவ முன்னாடி குமிஞ்சு, அவளோட ரெண்டு மொலையும் புடிச்சு கசக்கினான். தண்ணில நலஞ்சி இருக்குற அவளோட காம்ப புடிச்சு திருகிட்டே வாயில வச்சி உறிஞ்சு எடுத்தான். இது போதாதுன்னு, அப்போ அப்போ அவளோட கம்பு, மொலைய கடிச்சான். முத முறை பண்ணும் போது அவன் செஞ்சதுல காதல் இருந்தது. ஆனா இப்போ காதல் இல்லாம காமம் மட்டும் தலைக்கு ஏறி இருந்தது.


துர்கா அவளோட வயித்தில முட்டிட்டு இருக்குற அவனோட சுன்னிய புடிச்சு உருவினா.


அப்றம் மகேஷ் அவளோட தோள் மேல கைய வச்சி, அவளை இவன் முன்னாடி முட்டி போட வச்சான்.


அவன் முட்டி போட்டதுமே, இவன் வெயிட் பண்ணாம, அவனோட சுன்னிய அவளோட வாயில விட்டான். இத துர்கா கொஞ்சம் கூட எதிர் பாக்கல. அந்த பெரிய சுன்னிய அவ வாயில வச்சி சப்பின்னா.


கிருஷ்ணன் கை அடிக்கிறது நிறுத்திட்டு, அங்கையே உட்காந்து இவங்கள பார்த்துட்டு இருந்தான். அதுக்கு மேல அவன் சுன்னிய குலுங்கின, கஞ்சி வந்துரும்னு அவன் நிறுத்திட்டான்.


மகேஷ் துர்கா ஓட முடிய புடிச்சு இழுத்தான், அவ தலைல கை வச்சி, அவளோட வாய ஓத்தான்.


கொஞ்சம் நேரம் எச்ச ஒழுக ஒழுக அவனோட சுன்னிய துர்கா சப்பினா.


இப்போ அவளை எழுந்து நிக்க வச்சான்.


ரெண்டு பெரும் ஒருத்தர ஒருத்தர் மூச்சி வாங்கி பார்த்துட்டு இருந்தாங்க. துர்கா ஓட பார்வை, விரிஞ்சு இருக்குற அவனோட மார்பு, அப்றம் துடிச்சிட்டு இருக்குற அவன் சுன்னி மேல போச்சு. மகேஷ் ஓட பார்வை. களஞ்சி இருக்குற அவளோட கூந்தல், தண்ணில அழிஞ்ச அவளோட குங்குமம், போட்டு... வாயில வலியுறு அவளோட எச்ச. தண்ணி துள்ளி நலஞ்சி இருக்குற அவளோட ரெண்டு பலத்து தொங்குற மொல. அதுல திருகிட்டு இருக்குற அவளோட கருப்பு திராட்சை. இதுல அவளோட டெஸ்லா தொப்புள் இன்னும் சூடு ஏத்துச்சு. 


அப்றம் அவனோட பார்வை அவளோட பாவாடை மேல போச்சு. நலஞ்சி இருக்குற அவளோட பாவாடைய பார்த்து அவன் சுன்னி துடிச்சது.


இதுக்கு மேல அவனால பொறுக்கு முடில. டக்குனு குமிஞ்சு துர்கா இடுப்பு மேல கை வச்சி அவளை தூக்கி, அவனோட தோள் மேல போட்டு, பாத்ரூம்ல இருந்து வெளிய வந்தான்.


கிருஷ்ணன் வாய புலந்து அவங்கள பார்த்தான். மகேஷ் இவனை ஒதுங்கிட்டு, துர்காவை தூக்கிட்டு பெட்டுக்கு போனான். துர்கா சாக் ஆகி, அவன் தோள் மேல தொங்கிட்டே அங்க தரைல உட்காந்து இருக்குற அவ புருஷன பார்த்தா.


அவ புருஷன கண்ணு, மகேஷ் தோள் மேல இருக்குற துர்கா, அவளோட தொங்குற மொல மேலையும், அவளோட தொங்குற தாலி மேலையும் போச்சு.


பெட் கிட்ட போயிடு, அங்க பெட்ல அவளை தூக்கி போட்டான். பொத்துனு துர்கா பெட் மேல போய் விழுந்தா. அப்டி வேகமா விழும் போது, அவளோட மொல குலுங்குச்சு.


மகேஷ் அவசர அவசரமா துர்கா பாவாடைய புடிச்சு உருவி தூக்கி போட்டான். இப்போ அவன் முன்னாடி இவ வெறும் பேன்ட்டி ஓட படுத்து இருந்தா. அந்த பேன்ட்டி மகேஷ் சில வாரத்துக்கு முன்னாடி அவ கூட சண்டை போட்டுட்டு, எடுத்துட்டு போய் கை அடிச்ச அதே பேன்ட்டி. அத பார்த்து அவனக்கு போதை இன்னும் அதிகமா ஆச்சு.


துர்கா அவளோட கைய அவளோட பேன்ட்டி மேல வச்சி அவளோட கூதிய மரச்சா. இருந்தாலும் மகேஷ் நிறுத்தாம, அவளோட பேன்ட்டிய புடிச்சு இழுத்து, தூக்கி போட்டான்.


இப்போ ஒட்டு துணி இல்லாம, அவ புருஷன் கட்டின்ன தாலி ஓட துர்கா மகேஷ் முன்னாடி பெட்ல அம்மணமா படுத்து இருந்தா.


அவளோட ரெண்டு காலும் ஒண்ணா சேத்தி, அவளோட கூதிய மறச்சா. மிச்சம் மீதி கொஞ்சமா இருக்குற அவளோட பத்தினிய காப்பாத்திக்க நினச்சா. ஆனா மகேஷ் அவளோட முட்டி மேல கைய வச்சி, அவளோட ரெண்டு காலையும் விரிச்சான். அவளோட பூ போல மலர்ந்து இருக்குற அவளோட கூதி இவனுக்கு காட்சி அழிச்சது. அந்த அழகான கூதி மேல கொஞ்சமா முடி இருந்தது.


மகேஷ் முட்டி போட்டு, அவ காலுக்கு நடுவுல படுத்தான். அவனோட முகத்தை அவளோட கூதி கிட்ட கொண்டு போனான். அவளோட கூதி வாசனை இவனை தூக்கிச்சு.


உடனே அவனோட முகத்தை அவளோட கூதில வச்சி தேச்சான். அவனோட நாக்கு நீட்டி வேகமா அவளோட கூதிய நக்கினான்.


ஏற்கனவே மூட்ல துர்கா ஓட கூதி இதழ் மலர்ந்து இருந்தது, இதுல மகேஷ் நக்கினத்துல இன்னும் மலர்ந்து விரிஞ்சது. சுகத்துல துர்கா துடிச்சிட்டு இருந்தா.


அவன் அப்டியே கொஞ்சம் நேரம் நக்கிட்டு இருந்தான். அதுக்கு அப்றம், எழுந்து நிமிந்து, பாத்ரூம் வாசல் கிட்ட தரைல உட்காந்து இருக்குற கிருஷ்ணனை பார்த்தான். அவன் வாய புலந்து இவங்கள பார்த்துட்டு இருந்தான்.


மகேஷ் திரும்பி துர்கா கூதிய பார்த்து, துர்காவை பார்த்தான். அங்க இருந்த மூணு பேருக்குமே இப்போ தெரிஞ்சது. அது நடக்க தான் போகுதுனு. துர்கா நினைச்சாலும் சரி, மகேஷ் நினைச்சாலும் சேரி, கிருஷ்ணன் நினைச்சாலும் சரி, யாராலயும் இப்போ நடக்க போறது தடுக்க முடியாதுனு அவங்க மூணு பேருக்கும் தெரிஞ்சது.


மகேஷ் எழுந்து துர்கா காலுக்கு நடுவுல முட்டி போட்டு உட்காந்தான். அவனோட துடிச்சிட்டு இருக்குற சுன்னிய துர்கா கூதி கிட்ட கொண்டு வந்தான். அவனோட சுன்னிய அவளோட கூதி மேல வச்சி தேச்சான். துர்கா கண் முடி சுகத்துல துடிச்சா. 


கிருஷ்ணன் அங்க இருந்து தரைல நகந்துட்டே பெட் கிட்ட வந்து பார்த்தான். துர்கா படுத்து இருந்தா. அவளோட முகம் இவனுக்கு தெரில. அவ மேல மகேஷ் படுத்து இருந்தான். மகேஷ் ஓட சூத்து, அவனோட சுன்னியம் கொட்டையும், துர்கா ஓட கூதி மட்டும் தான் கிருஷ்ணனுக்கு தெரிஞ்சது. கிருஷ்ணனால் எழுந்து நிக்குற சக்தி இன்னும் வரல.


கிருஷ்ணன் வாய புளந்துட்டு, அவங்கள பார்த்தான். மகேஷ் சுன்னிய அவனோட பொண்டாட்டி கூதி மேல வச்சி தேச்சிட்டே இருந்தான். எந்த நேரமும் அவனோட சுன்னி அவளோட கூதி குள்ள போகும்னு கண்ணு கூட சிமுட்டாம, மூச்சு கூட விடாம அவங்கள பார்த்துட்டு இருந்தான்.


மகேஷ் கொஞ்சம் நேரம் அப்டியே அவனோட சுன்னிய அவ கூதி மேல தேச்சிட்டு இருந்தான். துர்கா சுகத்துல துடிச்சு மொனகிட்டு இருந்தா. டக்குனு மகேஷ் அவனோட சுன்னிய அவளோட கூதில விட்டான்.


அவன் சுன்னி அவளோட டைட்டான கூதி இதழை குத்திட்டு உள்ள போச்சு. துர்கா அவளோ பெரிய சுன்னிய கூதில தாங்கிக்க முடியாம வலி கலந்த சுகத்துல துடிச்சா.


எப்போ அவன் சுன்னி துர்கா கூதி உள்ள போச்சே, அந்த நொண்டியே கிருஷ்ணன் சுன்னி, அவன் கை கூட வைக்கறதுக்கு முன்னாடியே வெடிச்சி விந்து கக்கிச்சு. அவன் அப்பையும் கண்ணு கூட சிமுட்டாம, அவனோட பொண்டாட்டி கூதில போயிடு இருக்குற மகேஷ் சுன்னிய பார்த்துட்டு இருந்தான். அவ குஞ்சி சுருங்கி, அதுல இருந்து கஞ்சில தரைல கொட்டிட்டு இருந்தது.


இப்போ கிருஷ்ணன் கண்ணுக்கு மகேஷ் சுன்னி தெரில, அவனோட கொட்ட மட்டும் தான் தெரிஞ்சது. மகேஷ் சுன்னி முழுசா அவனோட பொண்டாட்டி கூதில இருந்தது.


கிருஷ்ணன் மூச்சு வாங்கிட்டே அத பார்த்தான்.


துர்கா சுகத்துல துடிச்சிட்டு இருந்தா. அவளும் வேகமா மூச்சி வாங்கினா.


மகேஷ் அவனோட இடுப்பு அசைச்சி, அவனோட சுன்னிய துர்கா ஓட கூதில உள்ள வெளிய பொறுமையா விட்டு கொடைஞ்சான். இது தான் அவனோட முத முறை. துர்கா மகேஷ் ஓட கன்னி கழிச்ச மாறியே இல்ல. மகேஷ் தான் துர்கா கண்ணிய கழிச்ச மாரி இருந்தது. அவ வலில துடிச்சிட்டு இருந்தா.


கொஞ்சம் நேரம் அவனோட இடுப்பு அசைச்சி பொறுமையா துர்காவை ஓத்துட்டு இருந்தான்.


5 நிமிஷம் வேற எதுமே அவன் பண்ணல. அவன் சுன்னிய அவளோட கூதில உள்ள வெளிய மட்டும் நிறுத்தாம வேகமா போயிடு வந்தது. 


கிருஷ்ணன் அவங்கள உன்னிப்பா கவனிச்சிட்டு இருந்தான். அந்த ரூம்ல துர்கா முனகுற சத்தமும், சளக் போலக்னு மகேஷோட சுன்னி அவளோட கூதில போயிடு வர சத்தமும் மட்டும் தான் கேட்டுச்சு.


டக்குனு மகேஷ் முனகினா, கிருஷ்ணன் அவங்கள பார்த்தான். மகேஷ் ஓட குண்டி இழுத்து புடிச்சான், அவனோட உடம்பு அசையர்த்து பொறுமையா நிண்டுச்சு. மகேஷ் ஓட ரெண்டு கொட்டையும் மேலையும் கீழையும் போயிடு வந்தது. அப்போ வெள்ள கலர் கிரீம் துர்கா கூதில இருந்து வழிஞ்சது. அப்போ தான் கிருஷ்ணன் மரமண்டைக்கு புரிஞ்சது மகேஷ் துர்காவை ஓத்து அவனோட கஞ்சிய அவளோட கூதிலையே விட்டுட்டானு.


மூச்சு வாங்கிட்டே, துர்கா ஓட கூதில இருந்து அவனோட சுன்னிய வெளிய எடுத்து அவ பக்கம் படுத்தான். ரெண்டு பெரும் மூச்சு வாங்கிட்டு இருந்தாங்க. 


ஆனா கிருஷ்ணன் ஓட கவனம் எல்லாம், அவன் பொண்டாட்டி கூதில வழிஞ்சிட்டு இருக்குற மகேஷ் ஓட கஞ்சி மேல தான் இருந்தது. 

[Shrutikrishnan]

ஒரு ஆசிரியருக்கு இருக்கும் சந்தோசமே கதையை படிக்கும் வாசகர்களின் கமெண்ட் தான். அப்படியே படித்துவிட்டு மட்டும் போகாமல் கமன்ட் செய்யும் அனைத்து நல்ல உள்ளங்களுக்கும் நன்றி.

[Shrutikrishnan]

இந்த கதை முடிவை நோக்கி நெருங்கி கொண்டு இருக்கிறது. இது முடிந்தவுடன் நிச்சியமாக என்னோட மத்த கதைகளை எழுதுவேன். அதாவது, 'என் தங்கை கீர்த்தி', 'என் மனைவியின் முன்னாள் காதலன்', 'மகாலக்ஷ்மி.'

[Shrutikrishnan]

மகேஷ் போன அப்றம் ஒரு ரெண்டு நிமிஷம் கிருஷ்ணனும் அசைல துர்காவும் அசைல. துர்கா அப்படியே பெட்ல படுத்துட்டே சீலிங்ல இருக்குற பேன்னா பாத்துட்டு இருந்தா. அவ புருஷன் இன்னும் தரலை உட்காந்து அவளை பார்த்துட்டு இருந்தான். அவன் கண்ணு கூட சிமுட்டாம துர்கா ஓட கூதியவே பாத்துட்டு இருந்தான். அந்த கூதில இருந்து வழிஞ்சு ஓடுற மகேஷ் கஞ்சி பாத்து அவனுக்கு மூச்சே முட்டுற மாரி இருந்தது. அவன் பொண்டாட்டி இப்போ வேற ஒருத்தன்கூட படுத்துட்டா. அவன் கூட அவங்களோட பெட்லையே படுத்து, அவனோட கஞ்சிய அவளோட கூதில வாங்கி வச்சி இருக்கா.


ஒரு வழியா கஷ்ட பட்டு கிருஷ்ணன் எழுந்தான். அவன் இன்னும் லுங்கி இல்லாம கீழ அம்மணமா தான் இருக்கான். கிருஷ்ணன் எழுந்து வரத்து தெரிஞ்சதும் உடனே துர்கா சுயநினைவுக்கு வந்து அவளோட புருஷனை பார்த்தா.


அவளோட புருஷன் கண்ணு அவளோட கூதில இருக்குறத பார்த்தா. அப்படியே பெட்ல படுத்துகிட்டே கீழ குமிஞ்சு அவ புருஷன் பாத்துட்டு இருக்குற அவளோட கூதிய பார்த்தா. அவ கூதி லேசா சிவந்து இருந்தது. அவ புருஷன் கூட பண்ணும் போது ஒன்னும் ஆகாத கூதி இன்னைக்கு மகேஷ் பன்னிட்டு போனதுல அவ கூதி இதழ் விரிஞ்சு சிவந்து அவனோட கஞ்சி அதுல இருந்து வழிஞ்சிட்டு இருந்தது. மகேஷ் கஞ்சிய பார்த்த அப்றம் அவளுக்கே ஒரு மாரி கூச்சமா இருந்தது. இத்தனை வருஷம் அவ புருஷனுக்கு பத்தினியை இருந்தவளை, அவ புருஷனே காசுக்கு வித்தான். இப்போ அங்க போய், இங்க போய் கடைசியா அவ பத்தினினே சொல்ல முடியாத மாரி அவ புருஷனே அவளுக்கு தேவிடியானு ப்ரோமோஷன் வாங்கி குடுத்துட்டான்.
அவ புருஷன் அங்கையே பார்த்துட்டு இருக்கறது நினைச்சு அவளவே அறியாம அவளோட கைய வச்சி அவளோட கூதிய மறச்ச. 


பெட்ல ஏறி அவ பக்கம் உட்காந்த கிருஷ்ணன், அவன் பொண்டாட்டி அவளோட கூதிய மறச்சதை பார்த்து, "கைய எடு டி,"னு சொன்னான்.


"வேண்டாம்ங்க. எனக்கு கூச்சமா இருக்கு."


"அவன்கூட பண்ணும் போது கூச்சமா இல்லையா?"


"ஐயோ... எனக்கு இன்னும் என்ன ஆச்சி... எப்படி ஆச்சுன்னே புரியலங்க. பாத்ரூம்ல அவன் கூட இருந்தது மட்டும் தான் நியாபகம் இருக்கு. அதுக்கு அப்றம் கண்ணு மூடி கண்ணு திறக்கறதுக்குள்ள என்னென்னமோ ஆகிருச்சு."


கிருஷ்ணன் துர்கா முகத்தை பார்த்தான். அவ பதட்டமா இருக்கறது அவனுக்கு தெரிஞ்சது. அவளோட முகத்துல இருக்குற வேர்வை துளி அவனை பைத்தியம் புடிக்க வச்சது. இவளோ அழகா இருக்குற அவனோட பொண்டாட்டி...அவனுக்கு மட்டுமே சொந்தமான பொண்டாட்டிய இன்னைக்கு வேற ஒருத்தன் முழுசா சுவைச்சிட்டு போய்ட்டான்.


கிருஷ்ணன் குமிஞ்சு துர்காவோட காலு கிட்ட போனான். அவ கால விரிச்சி அவளோட காலுக்கு நடுவுல படுத்தான். அங்க அவளோட கை அவளோட கூதிய மறச்சி வச்சி இருந்தா. கிருஷ்ணன் அவன் கைய கொண்டு போய், அவளோட கைய புடிச்சு இழுத்தான். முதுல துர்கா விடல, அப்றம் அவ அவளோட கைய எடுத்து அவளோட கூதிய அவ புருஷனுக்கு காமிச்சா.


கிருஷ்ணன் முகத்துக்கு நேர அவன் பொண்டாட்டி கூதி இருந்தது. அதுல இருந்து அவனுக்கு எப்பையுமே பழக்கப்பட்ட அவ பொண்டாட்டி வாசனை மட்டும் வரல, இன்னைக்கு அவளோட கூதில இருந்து வேற ஒரு புது வாசனை வந்தது. அந்த வாசனைக்கு சொந்தக்காரன், இப்போ மேல மாடில இருக்கான்.


கிருஷ்ணன் அவனோட விரல் கொண்டு போய், துர்கா கூதில இருந்து வழிஞ்சு ஓடுற மகேஷ் கஞ்சி மேல வச்சி தேச்சான்.


"ஏங்க..."


அவன் பொண்டாட்டி கூப்பிடுறது கூட தெரியாம அவளோட கூதில இருக்குற கஞ்சியோட விளையாடிட்டு இருந்தான். அவன் அப்படி விளையாடிட்டு இருந்ததுல அவ கூதில இருந்து கொஞ்சம் கஞ்சி வழிஞ்சு அவங்களோட பெட்ல போய் விழுந்தது. 


"ஏங்க..."


"ஹ்ம்ம்.."


"பயமா இருக்கு."


"ஏன்?"


"ஒரு அவசரத்துல பண்ணிட்டோம்.ஆனா..."


"ஆனா..."


"எதாவது ஆகுமோன்னு..."


கிருஷ்ணன் புரியாம நிமிந்து அவன் பொண்டாட்டி முகத்தை பார்த்தான்.


"என்ன ஆகும்."


"அத்தான்ங்க. அவன் எதுமே போடாம பண்ணிட்டான். எதாவது கொழந்த உருவாகிற போது."


அத கேட்டு கிருஷ்ணனுக்கு முடி எல்லாம் சிலுதிரிச்சு. அவன் பொண்டாட்டி கூதில மட்டும் இன்னொருத்தன் கஞ்சி இல்ல, அந்த கஞ்சினால அவ வயித்துல ஒரு கொழந்த உருவாகிறோம்னு அவனுக்கு பயம் கலந்த காம தீ தலைக்கு எரிச்சு. இருந்தாலும் அவளை பார்த்து, "இதுயெல்லாம் முதலையே யோசிச்சு இருக்கனும்."


"நான் என்ன பண்ணுவேன். அவன் முத்தம் கொடுத்ததும் எல்லாம் மறந்துட்டேன். அவன் என்ன தூக்கிட்டு போகும் போது நீங்க வெளிய தரையில தான் உட்காந்து இருந்திங்க... தடுத்து இருக்கலாம்ல?"


"தடுக்குற நிலமைலையா நான் இருந்தான். அவன் உன்ன தூக்கிட்டு போகும் போது எப்படி தெரியுமா இருந்தது. நான் கூட உன்ன அப்டி என் தோள்மேல வச்சி தூக்கினது இல்ல. அவளோ அசால்ட்டா உன்ன என் முன்னாடியே தூக்கிட்டு போனான்."


துர்கா சிரிச்சா. இருந்தாலும் அவ மனசுல குழந்தை உருவாகிருமோனு பயம் இருந்தது.


"இப்போ என்னங்க பண்றது. எனக்கு பயமா இருக்கு."


 "சேரி விடு. நான் மெடிக்கல் ஷாப் போய் பிளான் பி டேப்லெட் வாங்கிட்டு வரன். அத போட்டா எல்லாம் சரி ஆகிரும்."


"ஓ...."


கிருஷ்ணன் அவன் பொண்டாட்டி முகம் மாறினது பார்த்தான். 


"என்ன ஆச்சி?"னு கேட்டான்.


"ஒன்னும் இல்ல..."


"சொல்லு..."


"ஒன்னும் இல்லை விடுங்க. நீங்க போய் டேப்லெட் வாங்கிட்டு வாங்க."


"ஹேய்... இப்போ சொல்ல போறயா இல்லையா?"


"ஹ்ம்ம்... அது வந்து… மெடிக்கல் ஷாப் தான போறீங்க."


"ஆமா.."


"அப்போ...அப்டியே..."


"அப்டியே..."


"காண்டம் வாங்கிட்டு வரீங்களா?"


கிருஷ்ணன் சுருங்கி இருந்த சுன்னி லேசா துடிச்சது.


அவன் பொண்டாட்டி அவனை பார்த்து, "இல்ல... திரும்ப மகேஷ் எதாவது வந்தா... காண்டம் போட்டுட்டு பண்ணலாம்ல... அப்போ தான் குழந்தை உருவாகாது. ஒரு சேபிடிக்கு சொன்னேன்."


அவன் பொண்டாட்டி மேல இதுவரைக்கும் இல்லாத அளவு காமவெறி இருந்தது. அவ சொன்னது கேட்டு மூட் ஆகி அங்கையே அவளை ஓக்கணும் போல இருந்தது. ஆனா அவன் சுன்னி இன்னும் சுருங்கி மட்டும் தான் துடிச்சிட்டு இருந்தது.


அதனால, அவன் அவளை பார்த்து, "புருஷன் கிட்டையே வேற ஒருத்தன் உன்ன ஓக்க காண்டம் வாங்கிட்டு வர சொல்ற. அது சரி... வாங்கிட்டு வரன். மேடம்க்கு வேற எதாவது வேணுமா?"


"அது மட்டும் இப்போதைக்கு போதும் புருஷா,"னு சொல்லிட்டு சிரிச்சா.


சரினு சொல்லிட்டு கிருஷ்ணன் எழுந்து கடைக்கு போக ரெடி ஆனான்.


கிருஷ்ணன் மெடிக்கல் ஷாப் போய், அவனோட பொண்டாட்டிக்கு பிளான் பி டேப்லெட்டும், மகேஷ்க்கு பெரிய சைஸ் காண்டம் பாக்கெட்டும் வாங்கினான். அவன் பொண்டாட்டிய ஓக்க போறவனுக்கு காண்டம் வாங்குறது நினைச்சு அவன் அடிவயிறு கலங்கிச்சு.


எல்லாம் வாங்கிட்டு வீட்டுக்கு போனான். வீட்டுல துர்கா திரும்ப குளிச்சுட்டு, ஒரு நயிட்டி போட்டுட்டு, குட்டி பையன் கூட உட்காந்து டிவில கார்ட்டூன் பார்த்துட்டு இருந்தா.


மூணு பேரும் சாப்பிட்டு ஒண்ணா உட்காந்து விளையாடிட்டு இருந்தாங்க. அப்படியே தூக்கினாங்க.


அப்போ கதவு தட்டுற சத்தம் கேட்டது. துர்கா எழுந்து கிருஷ்ணனை எழுப்பினா. கிருஷ்ணன் எழுந்து கதவு தட்டுற சத்தம் கேட்டு அவளை பார்த்தான். வாட்ச்ல மணி இப்போ 7 ஆகிருச்சு. அசத்தில நெறைய நேரம் தூங்கிட்டாங்க.


கிருஷ்ணன் எழுந்து போய் கதவு திறந்தான். வெளிய மகேஷ் தான் நிண்டிட்டு இருந்தான். மகேஷ் இவனை பார்த்து சிரிச்சு, "அது வந்துன்னா... காலைல செஞ்ச ஆபீஸ் வேல இன்னும் முடில இல்லனா. அத்தான் மீதி இருக்குற வேல செஞ்சிட்டு போலாம்னு வந்தேன்,"னு சொன்னான்.


கிருஷ்ணன் திரும்பி துர்காவை பார்த்தான். துர்கா கூச்சமா அவ புருஷன பார்த்தா. பதட்டத்துல அவளோட கைய அவளோட நயிட்டில புடிச்சு கசக்கிட்டு இருந்தா.


கிருஷ்ணன் தலையை ஆட்டி, அவன் உள்ள வர ஒதுங்கி நிண்டான்.


துர்கா குட்டி பையனை பார்த்தா.


"ஏங்க."


"ஹ்ம்ம் சொல்லு."


"இல்ல... பையன் தூங்குறான். இங்க இருந்தா எதாவது சத்தம் கேட்டு முழிச்சிச்சான நல்லா இருக்காது. அதனால... அவனை தூக்கிட்டு கொஞ்சம் வெளிய போய்ட்டு வரிங்களா?"


கிருஷ்ணன் சுன்னி துடிச்சிட்டு இருந்தது. துர்கா சொன்ன வார்த்தை அவன் காதுல திரும்ப திரும்ப கேட்டுட்டே இருந்தது. எதாவது சத்தமா... அது என்ன எதாவது சத்தம். அவன் இவளை ஓக்கும் போது சுகத்துல துடிக்கிற சத்தம் கேட்டு பையன் முழிச்சிபான்னு இவனை பையன தூக்கிட்டு வெளிய போக சொல்றா. அவனுக்கு அங்க இருந்து போக மனசு இல்ல. 


"நான் வெளிய போனா... மகேஷ் அம்மா நான் வெளிய இருக்கறது பாத்துட்டா... மகேஷ் நான் இல்லாம வீட்டுல என்ன வேல செய்றனு எதாவது கேக்க போறாங்க துர்கா."


அவனுக்கு வெளிய போக விருப்பம் இல்ல. அங்கையே இருந்து மகேஷ் அவன் பொண்டாட்டிய எப்படி எல்லாம் அனுபவிக்குறன்னு பாக்கணும் தான் அவனுக்கு ஆச. அத்தான் நொண்டி சாக்கு சொல்லிட்டு இருந்தான்.


"அதுலா ஒன்னும் ஆகாது அண்ணா. அம்மா நேத்து விட்டு போன சீரியல் எல்லாம் ஒண்ணா பார்த்துட்டு இருகாங்க. வெளிய வரமாட்டாங்க."


என்ன துரத்துறதிலையே ரெண்டு பேரும் கூறிய இருக்காங்கனு கிருஷ்ணன் நினைச்சிட்டு, பையன தூக்கிட்டு வெளிய போனான்.


அவன் வெளிய போனதும் மகேஷ் கதவு சாத்திட்டான்.
குட்டி பையன தூக்கிட்டு ரோடுல நிண்டிட்டு இருந்தான். அவன் வீட்டுல என்ன நடக்கிதுன்னு அவனுக்கு பாக்கணும் போல இருந்தது. ஆனா பையன் இருக்கறதால போக முடில.


ஒரு 10 நிமிசத்துல... ரோடுல போற வர வண்டி சத்தம் கேட்டு பையன் முழிச்சிட்டான். அவன் முழிச்சதும் வீட்டுக்கு போலாம்னு சொல்லி அடம் புடிச்சான். ஆனா அவன் அம்மா இருக்குற நிலைமைல வீட்டுக்கு இப்போ இவனை கூட்டிட்டு போக முடியாதுனு, பக்கத்து வீட்டு குட்டி பையன் கூட விளையாட போரையானு கிருஷ்ணன் கேட்டான். ஆனா குட்டி பையன் முடியாதுனு சொல்லிட்டேன். அவங்க ரெண்டு பேரும் காலைல விளையாடும் போது சண்டையாம். அதனால போக மாட்டேன்னு சொல்லிட்டான்.


இருந்தாலும் வா நான் சமாதான படுறதுனு சொல்லிட்டு கிருஷ்ணன் பக்கத்துக்கு வீட்டுக்கு குட்டி பையன தூக்கிட்டு போய் ஒரு 15 நிமிஷம் பேசி ரெண்டு போரையும் சமாதானம் படுத்தினான்.


அதுக்கு அப்றம் அவசர அவசரமா அவனோட வீட்டுக்கு ஓடினான். அங்க போய் கதவை தட்டி வெயிட் பண்ணான். 2 நிமிஷம் ஆகியும் யாரும் வரல. திரும்ப கதவு தட்டினான். 2 நிமிஷம் 5 நிமிஷம் ஆச்சி. 5 நிமிஷம். 10 நிமிஷம் ஆச்சி. அவனும் தட்டி தட்டி பார்த்தான் யாரும் வர மாரி தெரில. அவன் வாசல் கதவுல காது வச்சி கேட்டான். ஒரு சத்தமும் வரல. பெட்ரூம்ல பிசியா இருப்பாங்கன்னு நினைச்சிட்டு. அவசர அவசரமா அவன் வீட்டு பின்னாடி சைடு போனான். அது ரெண்டு வீட்டுக்கு நடுவுல இருக்குற குட்டி சந்து. காம்புண்ட மட்டும் தான் இருக்கும். யாரும் இங்க வர மாட்டாங்க. அதனால அவன் வீட்டு பெட்ரூம் ஜன்னல் ஒன்னு எப்பையும் லேசா காத்துக்கு திறந்து தான் வச்சி இருப்பான். ஜன்னலுக்கு ஸ்கிரீன் மட்டும் போட்டு இருப்பாங்க.


அவன் ஜன்னல் கிட்ட போய்  நிண்டன். ஸ்கிரீன் முடி இருந்ததுல ஏதும் தெரில. ஆனா ஒரு சத்தம் நல்லாவே அவனுக்கு கேட்டுச்சு. அது மகேஷ் முனகிற சத்தம். அவன் ஜன்னல் வழியா கைய விட்டு ஸ்கிரீனை புடிச்சு லேசா தூக்கி பாத்தான். 


அங்க மகேஷ் அம்மணமா நிண்டிட்டு இருக்கான். அவன் போட்டுட்டு இருந்து துணி துர்கா போட்டு இருந்த நயிட்டி எல்லாம் தரைல சிதறி கிடந்தது. அவன் முன்னாடி இவனோட பொண்டாட்டியும் ஒட்டு துணிகூட இல்லாம அம்மணமா இருந்தா. அவ முட்டி போட்டுட்டு, அவனோட பூலை அவளோட வாயில வச்சி நல்ல உறிஞ்சு எடுத்திட்டு இருந்தா.


கிருஷ்ணனுக்கு அவனோட பொண்டாட்டி முகத்தை பாக்க முடில. அவளோட முதுகு தான் தெரிஞ்சது. அவன் பொண்டாட்டி நல்லா தலையை ஆட்டி ஆட்டி மகேஷ்க்கு ஊம்பி விட்டுட்டு இருந்தா. மகேஷும் அவனோட கைய துர்கா தலைல வச்சி நல்ல துர்கா வாயில அவனோட சுன்னிய விட்டு ஆட்டினான்.


மகேஷ் கண்ணு திறந்து அவனோட சுன்னிய துர்கா வாயில இருந்து எடுத்து அவளோட முக முழுசா அவனோட சுன்னிய வச்சி தேச்சான். திரும்ப அவனோட சுன்னிய அவளோட வாயில விட்டு குத்தினான்.


கிருஷ்ணனுக்கு அவனோட பொண்டாட்டி முகத்தை பாக்கணும்னு செம ஆசையா இருந்தது. அவனோட பொண்டாட்டி மகேஷ் பூலை சப்புற அழகா பாத்து கைய அடிக்கனும் போல இருந்தது. அவனவே அறியாம அவனோட கை அவனோட லுங்கில துடிச்சிட்டு இருக்குற சுன்னிய புடிச்சு தேச்சான். நைட் 7 மணி நாலா வெளிய இருட்டா தான் இருந்தது. நிலா வெளிச்சம் மட்டும் கொஞ்சம் இருந்தது. மத்தபடி அந்த இருட்டு அவனுக்கு சாதகமா இருந்தது.


அவன் பொண்டாட்டிய பாத்ததே ஆகனும்னு அதுக்கு மேல பொறுக்காம.


"மகேஷ்,"னு பொறுமையா ஜன்னல் வழிய தலையை காமிச்சு கூப்பிட்டான்.


மகேஷ் சுகத்துல துடிச்சிட்டு இருந்ததுல அவனோட காதுல கிருஷ்ணன் கூப்பிட்டது விழுல.


கிருஷ்ணன் திரும்ப, "மகேஷ்."


"மகேஷ்...."


"ஹே... துர்கா..."


"டேய்... மகேஷ்..."னு கொஞ்சம் சத்தமா கூப்பிட்டான்,


அப்போ தான் டக்குனு மகேஷ் கண்ணு திறந்து அதிர்ச்சில ஜன்னலை பார்த்தான். யாரு கூப்பிடறாங்கனு பயத்துல துர்காவும் பதறி போய் முட்டி போட்ட படியே திரும்பி பார்த்தா. 


"ஹே... நான் தான்... நான் தான்..."னு கிருஷ்ணன் ஸ்க்ரீனை இன்னும் நல்ல விலகி விட்டு தலையை காமிச்சு சொன்னான்.


காதல் ஜோடி ரெண்டு பேருக்கும் அப்போ தான் மூச்சே வந்தது. 


"அண்ணா...அங்க என்ன பண்றீங்க,'னு மகேஷ் கேட்டான்.


"கதவை திறந்து விடு டா,"னு சொன்னான்.


"அண்ணா... புரிஞ்சிக்கோங்க... இப்போ இருக்குற நிலைமையில... வெளிய வர முடியாது,"னு சொல்லிட்டு அவனோட பூலை தடவிட்டே முட்டி போட்டு இருக்குற துர்கா கீழ் உதடு மேல வச்சி தேச்சான்.


"டேய்... கதவு திறக்க ரெண்டு நிமிஷம் தான் டா ஆகும். வா டா... நான் துர்காவை பாக்கணும்,"னு வெட்கத்தை விட்டு கிருஷ்ணன் சொன்னான்.


"உங்களுக்கு என்ன அக்காவை பார்க்கனும். அவளோ தான,"னு சொல்லிட்டு, குமிஞ்சு துர்கா கைய புடிச்சு தூக்கி, ஜன்னல் கிட்ட இழுத்துட்டு வந்து ஸ்க்ரீனை நல்லா விலகி விட்டுட்டு. அவளோட தோள் மேல கைய வச்சி, அங்கையே முட்டி போட வச்சான்.


துர்கா ஜன்னல் பக்கம் நிண்டிட்டு இருக்குற அவளோட புருஷன பார்த்து சிரிச்சா.


ஜன்னல் வழிய கிருஷ்ணனுக்கு துர்கா ஓட ரெண்டு மொல வர நல்லாவே தெரிஞ்சது. அவ முட்டி போட்டு இருக்கறதால மீதி ஏதும் தெரில.


இப்போ மகேஷ் துர்கா முன்னாடி நிண்டன். ரெண்டு பேரு சைடு வியூவும் கிருஷ்ணனுக்கு நல்லாவே தெரிஞ்சது.


"எல்லாம் தெரிதா அண்ணா,"னு மகேஷ் கேட்டான்.


கிருஷ்ணன் மகேஷோட துடிச்சிட்டு இருக்குற சுன்னிய பார்த்து லேசா தலையை மட்டும் ஆட்டினான்.


"அக்கா... பண்ணுங்க,"னு சொல்லிட்டு மகேஷ் துர்கா ஓட தலைல கைய வச்சான்.


துர்கா திரும்பி கிருஷ்ணன பார்த்தா. அவளோட புருஷன் கண்ணுல தெரியுற காம தீ அவளை இன்னும் காம கடலுல மூழ்கடிச்சது. 


அவ புருஷன துடிக்க வச்சே ஆகனும்னு முடிவு பண்ணி, மகேஷ் சுன்னி கிட்ட போனா.


அவ புருஷன ஓர கண்ணுல பாத்துட்டே, மகேஷ் ஓட வலது தொட கிட்ட போய் நல்லா அழுத்தமா ஒரு முத்தம் கொடுத்த. 


அவ குடுக்குற முத்தம் அழக அவளோ கிட்ட பார்த்துட்டு கிருஷ்ணன் மூட் ஆகி முனகினான்.


புருஷன் முனகல் சத்தம் கேட்டதும், அவ லேசா சிரிச்சிட்டே மகேஷ் ஓட ரெண்டு தொடையையும் மாரி மாரி முத்தம் கொடுத்த. அதுக்கு அப்றம் அவளோட கைய மகேஷ் ஓட தொடைல வச்சி தேச்சிட்டே, தொடைக்கு அடில கொண்டு போய், அவனோட கொட்டைய புடிச்சா. 


திரும்பி அவ புருஷன பார்த்துட்டே, குமிஞ்சு மகேஷ் ஓட கொட்டைக்கு முத்தம் கொடுத்தா. அப்றம் அவளோட நாக்கை வெளிய நீட்டி அவனோட கொட்டைய கீழ இருந்து நக்கிட்டே மேல வந்து, அவனோட சுன்னி அடிப்பகுதி முழுசா நக்கினா.


"துர்கா...."னு கிருஷ்ணன் துடிச்சிட்டே லுங்கில அவனோட சுன்னிய தேச்சான்.


"கூப்பிட்டீங்களா?"


"திரும்ப அப்டி பண்ணு."


"எப்படி?"


"இப்போ பண்ணது திரும்ப பண்ணு டி."


"எதுன்னு சொல்லுங்க."


"அவனோட கொட்டைய திரும்ப நக்கு டி."


துர்கா கலகலன்னு சிரிச்சிட்டே, திரும்பி மகேஷ் ஓட சுன்னிய புடிச்சு தூக்கி, நாக்கு நீட்டி அவனோட கொட்டைய நக்கிட்டே அப்டியே மேல போய், அவனோட சுன்னி அடில இருந்து மேல வர முழுசா நக்கிட்டே போனா.


கிருஷ்ணன் துடிச்சான்.


அப்றம், வாய நல்ல திறந்து, மகேஷ் ஓட சுன்னிய வச்சி உறிஞ்ச. அவ புருஷன் பார்த்து துடிக்கட்டுமுன்னு மகேஷ் ஓட சுன்னிய எச்சி ஒழுக ஒழுக நல்லா ரசிச்சு ருசிச்சு சப்பினா.


அதுக்கு அப்றம் மகேஷ் கண்ணு திறந்து, துர்கா கைய புடிச்சு தூக்கினான்.


"வாங்க அக்கா. பெட்டுக்கு போகலாம்."


துர்கா க்ரிஷ்ணனை பார்த்தா.


"மகேஷ்... மகேஷ். இங்க இருந்து பெட் முழுசா தெரியாது டா. என்னால முழுசா பாக்க முடியாது."


"அட என்ன அண்ணா நீங்க. சும்மா தொல்லை பண்றீங்க."


"பிளஸ் டா. கதவு திறந்து விடு."


மகேஷ் சலிச்சிட்ட, "சரி. இருங்க வரன்,"னு சொன்னான்.


துர்கா கிருஷ்ணன் பார்த்தா.


"டேய். ஒரு நிமிஷம்,"னு துர்கா மகேஷ் கிட்ட சொன்னா.


மகேஷ் திரும்பி துர்காவை பார்த்தான். துர்கா மகேஷ கிருஷ்ணன மாரி மாரி ஒரு நிமிஷம் பார்த்தா. 


அப்றம் டேபிள் பக்கம் இருந்த ஷேர்ரா கொண்டு வந்து ஜன்னல் முன்னாடி போட்டா.


"என்னவோ தெரில. நீங்க உள்ள இருக்குறத விட. வெளிய இருந்து இப்படி பாக்குறது எனக்கு புடிச்சு இருக்கு,"னு சொன்ன.


மகேஷ் கைய புடிச்சு ஷேர்ல உட்கார வச்சா.


"அதனால..."னு சொல்லிட்டே மகேஷ் ஓட சுன்னிய புடிச்சு உருவி விட்டா. அப்றம் பக்கம் டேபிள் மேல இருந்து கிருஷ்ணன் வாங்கிட்டு வந்த கண்டம் பாக்ஸ் ஓபன் பண்ணி, ஒரு கண்டம் எடுத்து மகேஷ் பூலுல மாட்டி விட்டா.


"அக்கா இது போடணுமா?"


"பின்ன... எதாவது ஆச்சுன்னா... உன் புள்ளைக்கு போட என் புருஷன் initial தான் கிடைச்சதா."


அத கேட்டு கிருஷ்ணன் துடிச்சு போனான்.


துர்கா ஜன்னல் பக்கம் திரும்பி மகேஷோட சுன்னி மேல அப்டியே உட்காந்த.


கிருஷ்ணனுக்கு அத பார்த்த செம மூட் ஆகிருச்சு. 


ஷேர் அவங்களோட வெயிட் தாங்க முடில. உடையுற மாரி இருந்தது. அந்த பொஸிஷன் கம்பர்டபுளாவும் இல்ல. இருந்தாலும், ஜன்னல் வழிய அவளோட புருஷன பார்த்துட்டே, மகேஷ் ஓட  சுன்னி மேல பொறுமையா ஏறி ஏறி குதிச்சு மட்ட உரிச்சா.


மகேஷ் சுகத்துல துடிச்சான். துர்கா அவ புருஷன் கண்ண பார்த்துட்டே மகேஷ் ஓட சுன்னி மேல பொறுமையா குதிச்சா.


கொஞ்சம் நேரம் அந்த வசதியே இல்லாத பொஸிஷன்ல ஷேர்ல ரெண்டு பேரும் கஷ்ட பட்டு கிருஷ்ணனுக்கு படம் காமிச்சிட்டு இருந்தாங்க.


அப்றம் மகேஷ் பொறுமை இழந்து, டக்குனு துர்கா ஓட அடி வயித்துல கைய வச்சி, அவள தூக்கி எழுந்து நிக்க வச்சி, ஜன்னல் பக்கம் குமிய வச்சான். நிண்டிட்டே டாக்கி பொஸிஷன். துர்கா ரெண்டு கால நல்ல விரிச்சு, குமிஞ்சு அவளோட சுத்த மகேஷுக்கு தூக்கி காமிச்சா. அப்றம் அவளோட ரெண்டு கையையும் ஜன்னல் கம்பில புடிச்சிகிட்டா. அவளோட முகம் அவளோட புருஷன் முகத்துக்கு நேருக்கு நேர இருந்தது. அவ குமிஞ்சு இருக்கறதால தொங்கிட்டு இருக்குற அவளோட ரெண்டு மொலைக்கு நடுவுல இருக்குற தாலிய பார்த்து கிருஷ்ணன் வேகமா சுன்னிய குளிக்கினான்.


மகேஷ் வெறி கொண்ட காளை மாரி வேகமா அவனோட சுன்னிய துர்கா ஓட கூதில விட்டு அடிச்சிட்டு இருந்தான்.


துர்கா முனகிட்டே அவ புருஷன பார்த்தா. கொஞ்சம் நேரத்துல அவளோட முனகல் சத்தமும், மொல குலுங்குற அழகும், அதுக்கு நடுவுல இருக்குற தாலிய பார்த்து கண்ட்ரோல் பண்ண முடியாம அந்த இருட்டுலையே கிருஷ்ணன் அவனோட லுங்கில அவனோட கஞ்சிய பீச்சி அடிச்சான்.


அத பார்த்து துர்கா சிரிச்ச. அப்றம் கொஞ்சம் நேரத்துல அவளோட மகேஷும் அவனோட விந்தை காண்டம்ல நிரப்பினான்.   


ரெண்டு பெரும் மூச்சு வாங்கிட்டே ஷேர்ல சரிஞ்சு உக்காந்தாங்க. அப்றம் துர்கா எழுந்து ஜன்னல் கிட்ட போய்  அவளோட புருஷன பார்த்தா.


அதுக்குள்ள மகேஷ் காண்டம் பாக்கெட் உருவி, துர்காவை பார்த்து, "அக்கா... இது எங்க போடுறது,"னு கேட்டான்.


துர்கா க்ரிஷ்ணனை பார்த்துட்டு, கைய நீட்டி அவனோட கைல இருந்த காண்டம் வாங்கி பார்த்த. அதுல விந்து முக்காவாசி நிரப்பி இருந்தது. அது மட்டும் அவளோட கூதில போச்சுன்னா கண்டிப்பா குழந்தை தான் நினைச்சு உடம்பு சிலுத்துச்சு. அப்றம் அந்த காண்டம் எடுத்து, முடிச்சு போட்டுட்டு, அவ புருஷன பார்த்து, கீழ் உதடை கடிச்சா. டக்குனு ஜன்னல் வழிய காண்டம் தூக்கி வெளிய போட்டா.


அவ புருஷன் கண்ணை பார்த்து, "10 நிமிஷம் கழிச்சு பையன கூப்பிட்டு வீட்டுக்கு வாங்க,"னு சொல்லிட்டு ஸ்க்ரீன் இழுத்து மூடிட்டா.


அந்த இருட்டுல நிலா வெளிச்சத்துல லேசா தெரிற அந்த காண்டம் பார்த்து அவனுக்கு பைத்தியம் புடிச்சது. காம போதை அதிகமா ஆச்சு. அத எடுத்து பார்க்கணும்னு ஆச பட்டான், ஆனா அவனுக்கு அத எடுக்க மனசு வரல. 


அங்க இருந்து கிளம்பி வெளிய வந்து, பையன கூப்பிட்டு ஒரு 10 நிமிஷம் கழிச்சு வீட்டுக்கு போய் கதவு தட்டினான்.

[Shrutikrishnan]

துர்கா வந்து கதவு திறந்தா. முகம் மட்டும் கழுவிட்டு அதே நயிட்டி போட்டுட்டு, தல முடிய கொண்ட போட்டு வச்சி இருந்தா. 


குட்டி பையன் ஹால்ல டிவி பாத்துட்டு இருக்கும் போது துர்கா நைட் டின்னெர்க்கு கிட்சேன்ல வேல செஞ்சிட்டு இருந்தா. அவளுக்கு ஹெல்ப் பண்றனு சொல்லிட்டு கிருஷ்ணனும் அவ பக்கம் வேல செஞ்சிட்டே அவன் பொண்டாட்டி அழக ரசிச்சிட்டு இருந்தான். கிருஷ்ணன் அவளை தான் பாக்குறானு புரிஞ்சிகிட்ட துர்கா, ஓரக்கண்ணுல அவ புருஷன பார்த்து சிரிச்சா.


அன்னைக்கு நைட் கிருஷ்ணனுக்கு சரியாய் தூக்கமே இல்லை. அவன் பொண்டாட்டிய மகேஷ் செஞ்சது தான் அவன் மண்டைல ஓடிட்டே இருந்தது. அவனோட சுன்னியம் அத நினைச்சு துடிச்சிட்டே இருந்தது. ஆனா துர்கா, ஒரே நாளுல மகேஷ் அவளை புரட்டி போட்ட அசத்தில நல்ல தூங்கிட்டு இருந்தா.


திங்கள்கிழமை கிருஷ்ணன் ஆஃபீஸுக்கு ரெடி ஆகி கிளம்பி போனான். வீகென்ட்ல மகேஷும் அவனோட பொண்டாட்டியும் போட்ட ஆட்டம் தான் அவனோட கண்ணுல இன்னும் ஓடிட்டு இருந்தது.


ஆபீஸ் போய் வேலைய பார்த்தான். அப்போ காயத்திரி வந்து கிருஷ்ணன் கிட்ட முரளி கூப்பிடுறாருனு சொல்லிட்டு அவனோட ஆபீஸ்க்கு கூட்டிட்டு போனா.


ஆபீஸ் ரூம்ல, முரளி சிஸ்டம்ல வேல செஞ்சிட்டு இருந்தான், காயத்திரி பக்கம் பைல் எல்லாம் அடிக்கிட்டு இருந்தா, கிருஷ்ணன் நிண்டிட்டு இருந்தான்.


"அப்றம். சாப்பிடைய?" னு முரளி நிமிந்து கிருஷ்ணனை பார்த்து கேட்டான்.


"சார்..????"


"காலைல சாப்டய்யா டா?"


கிருஷ்ணன் ஆமானு தலையை ஆட்டினான்.


"மதியம்?"


திரும்ப தலையை மட்டும் ஆட்டினான்.


"ஹ்ம்ம்... வேளாவேளைக்கு கொட்டிக்க மட்டும் தெறித்துல. நான் உன்கிட்ட பணம் கொடுத்து எவளோ நாள் ஆச்சு. இன்னும் உன் பொண்டாட்டிய எனக்கு கூட்டி கொடுக்காம இருக்க."


"சார்... அது வந்து."


"உன்னல நம்பினா வேலைக்கு ஆகாது. உன் பொண்டாட்டிக்கு போன் பண்ணு."


"சார்..."


"பண்ணு டா,"னு கோவத்துல குரலை உயர்த்தி முரளி திட்டினான்.


கிருஷ்ணன் பயத்துல அவன் பொண்டாட்டிக்கு கால் பண்ணான்.


ரிங் போயிடு இருக்கும் போது, "போன லவுட் ஸ்பீக்கர்ல போடு. அவ அட்டென்ட் பண்ணதும், அவளை கிளம்பி ஆபீஸ்க்கு வர சொல்லு,"னு முரளி கிருஷ்ணன் கிட்ட சொன்னான்.


ஆபீஸ் முடியுற நேரம், இந்நேரத்துக்கு எதுக்கு முரளி துர்காவுக்கு கால் பண்ணி கிளம்பி வர சொல்றான்னு புரியாம பயத்துல கிருஷ்ணன் நடுங்கிட்டு இருந்தான். ரிங் போயிட்டே இருந்தது யாரும் எடுக்கல.


"சார்... எடுக்கல."


"திரும்ப ட்ரை பண்ணு டா,"னு கோவத்துல கத்தினான்.


கிருஷ்ணன் திரும்ப கால் பண்ணான், துர்கா எடுக்கல. பதட்டமா முரளிய பார்த்தான். முரளி இவனை பார்த்து முறச்சிட்டு இருந்தான். முரளி திட்டுறதுக்கு முன்னாடியே, கிருஷ்ணன் திரும்ப துர்காவுக்கு கால் பண்ணன்.


ரிங் முழுசா போயிட்டே இருந்தது. திரும்ப துர்கா எடுக்கல போலனு நினைச்சான். போன் கூட அட்டென்ட் பண்ணாம என்ன தான் பன்னிட்டு இருக்காளோனு கிருஷ்ணன் கடுப்பானான். ஒரு வேல தூங்கிட்டு இருக்காளோனு யோசிச்சான். கரெக்ட்டா கால் கட் ஆகுறதுக்குள்ள போன் அட்டென்ட் ஆச்சு.


"அண்ணா...."


மகேஷ் தான் துர்கா போன் எடுத்து பேசினான். லவுட் ஸ்பீக்கர்ல துர்கா வாய்ஸ் வராம ஒரு ஆம்பள வாய்ஸ் கேட்டதுக்கு முரளி கொழப்பத்துல கிருஷ்ணனை பார்த்தான்.


"அண்ணா. அக்கா பிசியா இருக்காங்க. அப்றம் பேசுங்க,"னு மகேஷ் சொல்லிட்டு கால் கட் பண்ணிட்டான்.


கிருஷ்ணன் பதட்டமா முரளிய பார்த்தான். 


"சார்... அது வந்து... அவ வேல செஞ்சிட்டு இருக்கா போல. பக்கத்து வீட்டு பையன் அவளுக்கு ஹெல்ப் பன்னிட்டு இருக்கான் போல...அவன் தான் அட்டென்ட் பண்ணது."


முரளி கிருஷ்ணனை கடுப்பா பார்த்து முறைச்சான்.


"என்ன பண்ணுவியோ தெரியாது. நாளைக்கு உன் பொண்டாட்டி ஓட தான் ஆபீஸ் வர. புரிதா."


"சார்.."


"என்ன?"


"அவ... எதுக்கு... இங்க...."னு தயங்கிட்டே கிருஷ்ணன் கேட்டான்.


"சொல்றது மட்டும் செய்,"னு முரளி திட்டினான்.


"சரி,"னு கிருஷ்ணன் சொல்லிட்டு ஆபீஸ் ரூம் விட்டு வெளிய போனான்.


"பொறம்போக்கு... காசு மட்டும் வாங்கிட்டு ஒரு வேலைக்கும் லாக்கி இல்லை,"னு முரளி காயத்திரி கிட்ட கிருஷ்ணனை பத்தி திட்டினா.


காயத்திரி ஏதும் சொல்லாம, கிருஷ்ணனை நினைச்சு வறுத்த பட்டா.


முரளி ரூம்ல இருந்து வெளிய வந்ததும். கிருஷ்ணன் வாட்ச்ல டைம் பார்த்தான். ஆபீஸ் முடிய இன்னும் 30 நிமிஷம் இருக்கு. க்ரிஷ்ணனால அங்க ஷேர்ல உட்கார முடில. முரளிக்கு வேணும்னா ஏன் துர்கா போன் எடுத்து பேசலனு தெரியாம இருக்கலாம், ஆனா மகேஷ் போன் எடுத்ததுமே துர்கா என்ன நிலமைல இருப்பான்னு கிருஷ்ணன் புரிஞ்சிகிட்டான்.


அவனோட சுன்னி பேண்ட்ல துடிச்சிட்டு இருந்தது. முரளி கிட்ட திட்டு வாங்கிட்டு இருந்த போது நடுங்கிட்டு இருந்த அவனோட உடம்பு, இப்போ அவனோட பொண்டாட்டி நிலமையை நினைச்சு நடுங்கிட்டு இருந்தது. மனசு கேக்காம, பொண்டாட்டிய பாக்கணும்னு ஆசைல, கிருஷ்ணன் போன் எடுத்து திரும்ப துர்காவுக்கு கால் பண்ணான்.


4 முறை கால் பண்ணியும் துர்கா போன் எடுக்கல. ஆபீஸ்ல இருந்து அவசர அவசரமா குட்டி பையன கூப்பிட கிருஷ்ணன் வேகமா வண்டில போனான். அங்க ஸ்கூல்ல பையன கூப்பிட்டு பைக் ஸ்டார்ட் பண்ணும் போது, அவன் போன் ரிங் ஆச்சு. உடனே கிருஷ்ணன் அவனோட போன் எடுத்து பார்த்தான். துர்கா.


"ஹெலோ..."


"..."


"துர்கா..."


"ஹ்ம்ம்... சாரிங்க. போன் எடுக்க முடில."


கிருஷ்ணன் இதயம் வேகமா துடிச்சது. அவன் பொண்டாட்டி குரலுல சோர்வு தெரிஞ்சது.


"பரவலா."


"ஹ்ம்ம்..."


"அது.. வந்து..."னு கிருஷ்ணன் இழுத்தான்.


"சொல்லுங்க."


"மகேஷ் இன்னும் முடிகளான முடிக்க சொல்லு... நான் ஸ்கூல்ல தான் இருக்கான். வீட்டுக்கு 10 நிமிசத்துல வந்துருவேன்..."


துர்கா சிரிச்சா. 


"சரி சரி வாங்க. எல்லாம் முடிஞ்சது,"னு சொன்னா.


அவன் பொண்டாட்டி எல்லாம் முடிஞ்சதுனு சிரிச்சிட்டே சொல்றது கேட்டதும், கிருஷ்ணன் சுன்னி துடிச்சிட்டே அதுல இருந்து கஞ்சி லேசா வெளிய வந்தது.


"அக்கா... அப்டியே அத வாங்கிட்டு வர சொல்லுங்க,"னு மகேஷ் பின்னாடி இருந்து துர்காகிட்ட பேசுற சத்தம் கேட்டது.


"ஏங்க..."


"சொல்லு..."


"வரும் போது மெடிக்கல் ஷாப்ல காண்டம் வாங்கிட்டு வந்துருங்க."


கிருஷ்ணனுக்கு அடிவயிறுல கலங்கிருச்சு. இப்போ தான் ஒரு பாக்ஸ் வாங்கிட்டு வந்தான். அதுக்குள்ள எல்லாம் காலி பண்ணிட்டாங்களானு பொறாமையா இருந்தது. பையன வச்சிட்டு எப்படி காண்டம் வாங்குறதுனு கூச்சமாவும் இருந்தது.


"ஹே... கூட குட்டி பையன் இருக்கான் டி."


"ஹ்ம்ம்... வாங்கிட்டு வந்தா உங்களுக்கு நல்லது."


"இல்லனா?"


"அடுத்து பொறக்க போற குழந்தைக்கு இனிஷியல் மட்டும் தான் உங்களுதா இருக்கும்,"னு சொல்லி சிரிச்சா. கூடவே மகேஷும் சிரிச்சான்.


அவங்க கிண்டல் பண்ணி சிரிச்சதுமே, கிருஷ்ணனுக்கு சுன்னில இருந்து நல்லாவே கஞ்சி வந்துருச்சு. சரினு சொல்லிட்டு கால் கட் பன்னிட்டு பக்கம் போற வழில இருக்குற மெடிக்கல் ஷாப்ல வண்டி நிறுத்திட்டு. குட்டி பையன வண்டிலையே உட்கார சொல்லிட்டு, மெடிக்கல் ஷாப் போய் காண்டம் வாங்கிட்டு வீட்டுக்கு போனான்.


வீட்டுக்கு போனதுமே, அவசர அவசரமா கதவு தட்டினான்.


ரெண்டு நிமிஷம் கழிச்சு துர்கா கதவு திறந்தா. ஒரு பத்து நாள் தூங்காம இருந்த எப்படி இருப்பாங்களோ அப்டி நிண்டிட்டு இருந்தா. முகத்துல அவளோ சோர்வு, ஆனாலும் அழகா இருந்தா. தல முடிய கொண்ட போட்டு இருந்தா. இப்போ தன முகம் கழுவி இருப்ப போகல, தண்ணி அவ முடிலையும் முகத்துல சரியா காயம இருந்தது. நெத்தில ஒரு குட்டி சிகப்பு கலர்ல போட்டு. கீழ் உதடு செவந்து இருந்தது. 


அப்றம் கிருஷ்ணன் பார்வை அவளோட கழுத்துக்கு போச்சு. அங்க கழுத்தில ஒரு ஓரமா சிவந்து இருந்தது. பல் அச்சு. மகேஷ் அவன் பொண்டாட்டி கழுத்த கடிச்சு வச்சி இருக்கான். அத பார்த்ததும் கிருஷ்ணன் சுன்னி திரும்ப எழுந்தது. ஒரு ரோஸ் கலர் புடவை கட்டி இருந்தா.


இவங்க வந்ததும், சிரிச்சிடே குட்டி பையன் கிட்ட பேசிட்டு அவனுக்கு ஸ்னாக்ஸ் ரெடி பண்றனு சொல்லிட்டு கிட்சேன் போனா. துர்கா அழகுல ஏதோ ஒரு மாற்றம் தெரிஞ்சது க்ரிஷுண்னுக்கு ஆனா என்ன மாற்றமுனு அவனால சொல்ல முடில.


வீட்டுக்குள்ள வந்ததும், அவனோட பெட்ரூம் கதவு சாத்தி இருந்தது.


குட்டி பையன் அவனோட ரூம்க்கு ரெடி ஆகி போய்ட்டான். துர்கா கிட்சேன்ல இருந்தா. கிருஷ்ணன் ஹால்லுல நிண்டிட்டு சாத்தி இருக்குற பெட்ரூம் கதவை பார்த்துட்டு இருந்தான். 


நடந்து கிட்ட போய், தாப்பாள் புடிச்சு இழுத்தான். தாப்பாள் சத்தம் கேட்டதும், துர்கா கிட்சேன்ல இருந்து வெளிய வந்து.


"ஏங்க."னு சொன்னா.


கிருஷ்ணன் திரும்பி துர்காவை பார்த்தான்.


துர்கா கிட்ட வந்து, "10 நிமிசத்துல ரூம் கிளீன் பண்ண முடில. அவனை வெளிய தள்ளவே இவளோ நேரம் ஆகிருச்சு. போகவே மாட்டேங்கிறான். அத்தான் குட்டி பையன் ரூம் பாத்துட்டா நல்ல இருக்காதுன்னு தான் சாத்தி வச்சி இருந்தன். நீங்களும் சாத்திடே ரெடி ஆகிட்டு வெளிய வந்து திரும்ப சாத்திருங்க. டீ போட்டு தரேன். நைட் நான் ரூம் கிளீன் பன்னிரண்,"னு சிரிச்சிட்டே தயக்கமா சொன்னா.


கிருஷ்ணன் அவன் பொண்டாட்டி அழகுல இன்னும் மயங்கினான். என்னைக்கும் இல்லாம இன்னைக்கு அவன் பொண்டாட்டி அழகுல ஒரு மாற்றம் தெரிஞ்சது அது என்னனு அவனுக்கு இன்னும் தெரில.


சரினு சொல்லிட்டு கிருஷ்ணன் கதவு திறந்து அவன் பெட்ரூம் போயிடு கதவு சாத்திட்டான். உள்ள வந்ததுமே குப்புனு காம காத்து அவனோட மூக்குல ஏறிச்சு. லைட் ஆன் பன்னிட்டு ரூமை பார்த்தான். அவன் உடம்பு எல்லாம் நடுங்கிருச்சு.


பெட் எல்லாம் களஞ்சி இருந்தது. அங்க அங்க ஈரமாவும், மல்லி பூ கசங்கியும் கிடந்தது. அப்றம் தரை எல்லாம் அவன் பொண்டாட்டி காலைல கட்டி இருந்த மஞ்ச கலர் புடவையும், ஜாக்கெட்டும், ப்ராவும் இருந்தது. அவன் பொண்டாட்டி பேன்ட்டி தரைல எங்கையும் காணோம்.


ஒரு ரெண்டு உஸ் பண்ண காண்டம் பாக்கெட், மகேஷ் கஞ்சி ஓட தரைல ஒரு மூலைல இருந்தது. அதுகூடவே காலி ஆனா காண்டம் பாக்ஸ்ம் கிழிஞ்சி இருந்தது. பெட் கிட்ட வந்து இன்னும் பார்த்தான். பெட்ல பெட் ஷீட்க்கு அடில ஒரு காண்டம் இருந்தது. முதலுல அது யூஸ் பண்ணாத புது காண்டம்னு நினைச்சான். ஏன்னா அதுல மகேஷ் கஞ்சி இல்ல. அதனால அத எடுத்து பார்த்தான். அவன் உடம்பு தூக்கி வாரி போட்டுருச்சு. அது யூஸ் பண்ண காண்டம் தான். நுனில நல்லாவே கிளிஞ்சி போய் இருந்தது. எப்போ கிழிஞ்சது? எப்படி கிளிஞ்சதுனு கிருஷ்ணன் மண்டைல கேள்வி ஓடிட்டு இருந்தது. கரெக்ட்டா கஞ்சி வரும் போதே கிளிஞ்சிருச்சா? அப்போ அவன் பொண்டாட்டி கூதில எல்லாம் கஞ்சியும் ஏத்திட்டானா?


கிருஷ்ணன் சுன்னி நல்லாவே துடிச்சிட்டு இருந்தது. 


அப்போ கதவு தட்டுற சத்தம் கேட்டது.


"ஏங்க... டீ ரெடி,"னு துர்கா வெளிய இருந்து கூப்பிட்டா.


"ஆஹன்... வரன்,"னு கிருஷ்ணன் சொல்லிட்டு, பாத்ரூம் பொய் பிரெஷ் ஆகா கதவு திறந்தான். அங்க பாத்ரூம்லையும் ஒரு காண்டம் பாக்கெட் மகேஷ் கஞ்சி ஓட இருந்தது. மத்த காண்டம் விட இதுல அவனோட கஞ்சி கம்மியா தான் இருந்தது. இது தான் கடைசியா பண்ணி இருப்பாங்க போலன்னு நினைச்சிட்டு, பேஷ் வாஷ் பன்னிட்டு, லுங்கி எடுத்து கட்டிட்டு பெட்ரூம்ல இருந்து வெளிய வந்து கதவை சாத்திட்டு அவனோட பொண்டாட்டி பக்கம் உட்காந்து டி குடிச்சிட்டு இருந்தான். 


குட்டி பையன் தரைல உட்காந்து ஜாலியா ஸ்னாக்ஸ் சாப்பிட்டு டிவி பார்த்துட்டு இருந்தான்.


சோபால பக்கம் பக்கம் கிருஷ்ணா துர்கா ஒண்ணா உட்காந்து டீ குடிச்சிட்டு இருந்தாங்க. 


அவனோட பார்வை அவ மேல போச்சு. அவ புருஷன இவளை சைட் அடிக்கிறது தெரிஞ்சிட்டு சிரிச்சிட்டே டீ குடிச்சா.


க்ரிஷ்ணனால இன்னும் அவன் பொண்டாட்டி அழகுல என்ன மாற்றமுனு சொல்ல முடில.


நல்லா அவ்வளவே கவனிச்சிட்டு இருந்தான்.


டீ குடிச்ச அப்றம், துர்கா அவனோட காது கிட்ட, "பார்த்தது போதும், கிளாஸ் குடுங்க,"சொல்லிட்டு குமிஞ்சு கிளாஸ் வாங்கிட்டு, கீழ உட்காந்து ஸ்னாக்ஸ் சாப்பிட்டு இருந்த குட்டி பையன் கிட்டயும், குமிஞ்சு தட்டு வாங்கிட்டு கிட்சேன் போனா.


அப்போ தான் கிருஷ்ணனுக்கு புரிஞ்சது.


அச்சோ....


ஐயோ...


அம்மா...


கிருஷ்ணன் இதயம் வேகமா துடிச்சது. அவன் பொண்டாட்டி குனியும் போது தான் அவன் பொண்டாட்டி கிட்ட இன்னைக்கு என்ன புது மாற்றம்னு அவன் கண்டு புடிச்சான். அவ குனியும் போது எப்பையும் அழகா கழுத்துல இருந்து தொங்குற அவளோட தாலி...அது காணோம். அப்போ தான் கிருஷ்ணன் உத்து கவனிச்சன். அவன் பொண்டாட்டி கழுத்துல அவன் கட்டின தாலி இல்ல. தாலி இல்லாத வெறும் கழுத்தோட இருந்தா.

[Shrutikrishnan]

கிருஷ்ணன் மூச்சே நிக்குற மாரி இருந்தது. உடனே எழுந்து துர்கா பின்னாடியே கிட்சேனுக்கு போனான். அங்க துர்கா டீ குடிச்ச கிளாஸ் எல்லாம் கழுவிட்டு இருந்தா. அப்போ கிருஷ்ணன் அவ பின்னாடியே போய் அவளோட கழுத்தை பார்த்தான். தாலி இல்ல. அவ கழுத்துல மகேஷ் ஓட பல் அச்சு மட்டும் தான் இருந்தது. வேற எதுமே இல்ல.


கிருஷ்ணன் பின்னாடி தான் நிண்டிட்டு இருக்கானு தெரிஞ்சிகிட்டா துர்கா, அவ புருஷன் இன்னும் இவமேல செம பைத்தியமா இருக்கானு நினைச்சுகிட்டு, "சார் என்ன இப்போல அடிக்கடி கிட்சேனுக்கு வரீங்க. நீங்க எவளோ கேட்டாலும், நீங்க ஆபீஸ் போன அப்றம் என்ன ஆச்சின்னு சொல்லமாட்டன்,"னு சிரிச்சிட்டே சொல்லிட்டு, கிளாஸ் கழுவி வச்சிட்டு, திரும்பி அவ புருஷன பார்த்து புருவத்தை உயர்த்தி என்னனு சைகை பண்ணா.


"ஹே.... தாலி எங்க டி,"னு அவ புருஷன் மெதுவா குட்டி பையன்னுக்கு கேக்காத மாரி கேட்டான்.


துர்கா முகத்துல சிரிப்பு போயிடு பதட்டம் வந்தது. டக்குனு குமிஞ்சு அவ கழுத்தை பார்த்தா. அவளோட கைய கழுத்துல வச்சி வச்சி தேடின. இவளோ நேரம் கழிச்சு இப்போ தான் இந்த படிதாண்டா பத்தினி பொண்டாட்டிக்கு தெரிஞ்சது, அவ கழுத்துல அவ புருஷன் கட்டின தாலி இல்லனு. 


"அச்சோ..."னு அவ தலைமேல் கைய வச்சி சொல்லிட்டு, க்ரிஷ்ணனை ஒதுக்கீடு அவசர அவசரமா அவங்க பெட்ரூம் கிட்ட போனா. கதவு இன்னும் தாப்பாள் போட்டு பூட்டி தான் வச்சி இருந்தது. அவ பதட்டமா குட்டி பையன பார்த்தா. அவன் டிவில கார்ட்டூன் பாத்து நல்லா சிரிச்சிட்டு இருந்தான். துர்கா பொறுமையா தாப்பாள் திறந்து உள்ள போனா. உள்ள போய்ட்டு திரும்ப கதவு சாத்தும் போது கிருஷ்ணன் பின்னாடி வந்து தடுத்தான்.


"நானும் வரன்,"னு கிருஷ்ணன் சொன்னான்.


"பையன் தனியா இருப்பானே."


"அவன் டிவி பார்த்துட்டு இருக்கான். நான் வரன்,"னு கிருஷ்ணன் சொன்னான்.


"சரி வாங்க,"னு சொல்லிட்டு துர்கா ஒதுங்கி வழிவிட்டா. கிருஷ்ணன் உள்ள வந்து கதுவு சாத்திக்கிட்டான். 


உள்ள போனதும் துர்கா சீக்கிரம் சீக்கிரமா கட்டிலுக்கு நடந்து போனா. அங்க பெட்ஷீட் எல்லாம் தூக்கி தூக்கி அவளோட தாலிய தேடினா. அங்க ஏதும் கிடைக்கல. கிழிஞ்சு இருந்த காண்டம் மட்டும் தான் கிடைச்சது. அத எடுத்து அவ புருஷன பார்த்தா. அவ புருஷன் வச்ச கண்ணு வாங்காம அவன் பொண்டாட்டியையும் அவ கைல இருக்குற கிழிஞ்சு போன காண்டமையும் பார்த்தான். துர்கா அசடு வழிஞ்சு அவ புருஷன பார்த்து சமாளிக்கிறன்னு நினைச்சிட்டு லேசா சிரிச்சிட்டே அந்த கிழிஞ்ச காண்டம தூக்கி போட்டா. அது ரூம்ல மூலைல மத்த காண்டம் எல்லாம் இருக்குற இடத்துல போய் பொத்துனு விழுந்துச்சு.


துர்கா அதுக்கு அப்றம் அவ தாலி பெட் மேல கிடைக்கலன்னு கட்டிலுக்கு அடில இருக்கானு பார்க்க, கீழ குமிஞ்சு தேடினா.


கிருஷ்ணன் கண்ணு இன்னும் ரூம் மூலைல இருக்குற அந்த கிழிஞ்ச காண்டம் மேலை தான் இருந்தது. அவனுக்கு இன்னும் பயமா இருந்தது. எதாவது கரு உருவாகிருமோனு.


"ஒன்னும் பிரச்னை இல்லையே?"


"ஹ்ம்ம்..." துர்கா அவ புருஷன் என்ன கேக்குறானு புரியாம பிசியா கட்டிலுக்கு அடில தாலிய தேடிட்டு இருந்தா.


"இல்ல... அது வந்து... அந்த காண்டம்."


துர்கா தேடுறது நிறுத்தினா. அவ முகத்துல கொஞ்சம் பதட்டம் ஆச்சு. குமிஞ்சு படியே திரும்பி நிமிந்து அவளோட புருஷன பார்த்தா.


கிருஷ்ணன் திரும்ப சொன்னான், "அந்த காண்டம்... கிழிஞ்சு இருந்தது. ஒன்னும் பிரச்னை இல்ல தான?"


துர்கா திரு திருனு முழிச்சா.


"இல்லங்க. ஒன்னும் பிரச்னை இல்ல,"னு சொன்னா.


கிருஷ்ணன் அவன் பொண்டாட்டி திரு திருனு முழிக்கறது பார்த்து அவன் சுன்னி துடிச்சது. அடிவையரு எல்லாம் கலங்கிச்சு.


"ஒன்னும் பிரச்சனை இல்லைங்க. நான் நீங்க வாங்கிட்டு வந்த பிளான் பி டேப்லெட் போட்டுகிட்டேன். அதனால ஒன்னும் பிரச்சனை இல்ல,"னு தயக்கமா சொன்னா.


கிருஷ்ணன் சுன்னி வெடிக்கிற அளவு துடிச்சது. அவன் பொண்டாட்டி பிளான் பி டேப்லெட் போட்டு இருக்கானா அப்போ காண்டம் கிழிஞ்சு அவன் பொண்டாட்டி கூதில தான் கஞ்சி ஊத்தினானா?


தாலிய தேடிட்டு இருந்த அவன் பொண்டாட்டி கைய புடிச்சு, எழுந்து நிக்க வச்சி பக்கம் பெட்ல உட்கார வச்சான்.


"எப்..."அவனால பேச முடில. மூச்சு வாங்குச்சு. "எப்போ... எப்போ கிளிஞ்சது?"


துர்கா பதட்டம் பார்த்தா.


"அவனுக்கு வரும் போது கிளிஞ்சதா?"னு கிருஷ்ணன் கேட்டான்.


துர்கா இல்லனு தலையை ஆட்டினா.


"அப்போ?"


"அவன் செஞ்சிட்டு இருக்கும் போதே கிளிஞ்சிருச்சு. அவனை இன்னொரு காண்டம் எடுத்து போட சொன்னான். அவன் நிறுத்தாம பண்ணிட்டே இருந்தான். நான் எவ்வளவோ சொல்லியும் கேக்கல."


"அப்றம் என்ன ஆச்சி?"


"கடைசியா காண்டம் ஏதும் இல்லாமையே ஊத்திட்டான்."


"எங்க?"னு பதட்டமா கேட்டான்.


"எனக்குள்ள தானு," துர்கா அவளோட கைய அவளோட ரெண்டு காலுக்கு நடுவுல வச்சி சொன்னா.


கிருஷ்ணன் பதட்டமா அவன் பொண்டாட்டிய பார்த்தான்.


அதுக்கு துர்கா, "நான் எவ்வளவோ சொன்னேங்க. ஏற்கனவே சனிக்கிழமை முத முறை பண்ணும் போதே காண்டம் போடாம பண்ணிட்ட. அதனால கிளிஞ்சத கழட்டிட்டு புதுசு போட்டுக்க சொல்லி கேட்டன். அவன் கேக்கவே இல்ல."


அவ புருஷன் முகம் பதட்டமா இருக்குறது பார்த்துட்டு, துர்கா, "நீங்க கவலை படாதீங்க. நான் டேப்லெட் போட்டுகிட்டேன். அதுக்கு அப்றம் பண்ணும் போது எல்லாம் முறையும் அவனை காண்டம் போட்டுட்டு தான் பண்ணவச்சன். இதோ பாருங்க,"னு சொல்லிட்டு, எழுந்து நடந்து போய், ரூம்ல மூலைல இருக்கரு காண்டம காமிச்சா.


அவன் பொண்டாட்டி கை நீட்டி காமிச்சிட்டு இருக்குற, அந்த கஞ்சி நிறைஞ்ச காண்டம் எல்லாம் பார்த்து அவனுக்கு பைத்தியம் தான் புடிச்சது. அவளோ காண்டம் பார்த்த, ஒரு நாளைக்கு ஒரு மனுஷன் அவளோ டைம் பண்ணமுடியுமா? எப்படி இவளோ கஞ்சினு அவனுக்குள்ள கேள்வி உதிச்சது.


துர்கா அப்டியே கீழ தரைல இருக்குற அவளோட புடவை பாவாடை எல்லாம் எடுத்து அவளோட தாலிய திரும்ப தேடினா.


அவ புருஷன் தாலி தேடாம, அவன் பொண்டாட்டி நடத்தி முடிச்ச ஆட்டம் எல்லாம் அசந்து பார்த்துட்டு இருந்தான்.


"எப்போ அவன் வந்தான்,"னு கேட்டான்.


துர்கா புடவைய எடுத்து சுத்தி டேபிள் மேல வச்சிட்டு, அப்டியே பேசினா. "நீங்க கிளம்பினதுமே."


"அப்போ அவன் காலேஜ் போகலையா?"


துர்கா இல்லனு தலைய ஆட்டினா. 


"அவன் அம்மா கிட்ட காலேஜ் போறேன்னு சொல்லிட்டு. ஈவினிங் ஸ்பெஷல் கிளாஸ் இருக்கு. லேட்டா வரவேணும் சொல்லிட்டு, நேர நம்ம வீட்டுக்கு வந்துட்டான். நீங்க வரும் போது தான் காலேஜ் முடிச்சு வர மாரி அவன் வீட்டுக்கு போய்ட்டான்."


ஒரு நாள் முழுசா அவன் பொண்டாட்டிய வச்சி செஞ்சி இருக்கானு கிருஷ்ணன் சுன்னி ஆட்டம் போட்டுச்சு.


அவன் டக்குனு எழுந்து அவன் பொண்டாட்டி கிட்ட போய், "தாலிய அப்றம் தேடிக்கிலாம். ஒன்னு விடாம இன்னைக்கு நடந்த எல்லாத்தையும் சொல்லு,"னு சொல்லிட்டு அவன் பொண்டாட்டி கைய புடிச்சு தர தரேன்னு இழுத்துட்டு வந்து பெட்ல உட்கார வச்சான்.


"ஏங்க... பையன் இருக்கான்... நைட் பேசலாமே,"னு சொன்னா.


"அவன் கார்ட்டூன் பார்த்துட்டு இருக்கான். எங்கையும் போக மாட்டான். நீ சொல்லு. வீட்டுக்கு வந்து பார்த்தா நீ காலைல கட்டின புடவை இல்லாம புது புடவைல இருந்த. அப்றம் உள்ள வந்து பார்த்தா, பெட்ரூம் தாப்பாள் போட்டு சாத்தி வச்சி இருந்த. அத திறந்து உள்ள வந்து பார்த்தா, உன் புடவை பாவாடை எல்லாம் தரைல இருக்கு. உன் பேன்ட்டி வேற இல்ல. அப்றம் உன் பூ, நம்ம பெட் எல்லாம் அவளோ களஞ்சி இருக்கு. அதுல கிழிஞ்ச காண்டம் வேற பெட்ல. ரூம்ல மூலைல அவளோ காண்டம் இருக்கு. அப்றம் பாத்ரூம் முகம் கழுவுலாம்னு போனா, அங்கையும் காண்டம் தான் இருக்கு. எல்லாம் முடிச்சு வெளிய வந்து உன்ன பார்த்தா, உன் தாலிய காணோம். இப்போ உன் தாலி எங்க போச்சுன்னு தேடிட்டு இருக்க. கழுத்துல இருக்குற தாலி எப்படி காணாம போகும்?"


"அவன் தான்..."துர்கா இழுத்தா.


"ஒன்னும் விடாம முதலுல இருந்து முழுசா சொல்லு,"னு கிருஷ்ணன் சொன்னான்.


துர்கா மூச்சு இழுத்து விட்டு. முதலுல இருந்து சொன்னா.


"நீங்க ஆபீஸ் போனதுமே. நான் கதவு சாத்திட்டு சாப்பிட்டு இருந்தன். அப்போ கதவு தட்டுற சத்தம் கேட்டது."


நான் எழுந்து போய் பார்த்தன். அங்க மகேஷ் நிண்டிட்டு இருந்தான். டக்குனு என்ன தள்ளி விட்டுட்டு உள்ள வந்தான். வந்ததும் கதவு வேற சாத்திட்டான். அப்றம் என்ன பார்த்து சிரிச்சிட்டே, "நல்ல வேல அம்மா பாக்கல,"னு சொன்னான்.


நான் ஏன்னு கேட்டேன், அவன் ஸ்பெஷல் கிளாஸ் இருக்கு, ஈவினிங் வர லேட் ஆகும் பொய் சொல்லிட்டேன்னு சொன்னான்.


எனக்கு ஒன்னும் புரில. அவன புரியாம பார்த்தான்.


அவன் என்ன பார்த்து, "சாப்பிட்டு இருக்கீங்களா. சாப்பிடுங்க சாப்பிடுங்க,"னு சொல்லிட்டு சோபல உட்காந்தான். 


எனக்கு என்ன பண்றதுனு புரியல. அவன் எதுக்கு வந்து இருக்கானு தெரிஞ்சது. நீங்க இருக்கும் போது உங்களுக்கு தெரிஞ்சு பண்றது வேற, நீங்க இல்லாத போது எப்படி பண்றதுனு தெரியாம அவசர அவசரமா சாப்பிட்டு உங்களுக்கு கால் பண்ண என் போன் எடுக்க பெட்ரூம் போனேன்.


உங்களுக்கு கால் பண்ண கிளிக் பண்ணும் போது, டக்குனு பின்னாடி இருந்து மகேஷ் என்ன கட்டி புடிச்சு தூக்கினான். அப்டியே ஒரு சுத்து சுத்தினான்.


"இன்னைக்கு ரொம்ப அழகா இருக்கீங்க,"னு சொல்லிட்டு என்ன கீழ இறக்கி விட்டு, என் கழுத்துல முத்தம் கொடுத்தான். 


நான் அப்டியே எல்லாத்தையும் மறந்து என்னோட போன்னா டேபிள் மேல வச்சிட்டேன். 


அவன் என்ன திரும்ப வச்சான். அப்றம் எப்பையும் போல முத்தம் கொடுத்தான். எல்லாம் பண்ணோம். 


"எல்லாம் னா? என்ன என்ன பண்ணீங்க?"னு கிருஷ்ணன் கேட்டான். அவனோட கைய அவனோட லுங்கி மேல வச்சி பொறுமையா தேச்சிட்டே கேட்டான்.


துர்கா அவன பார்த்து, "அதாங்க... நான் முட்டி போட்டு அவனுக்கு பண்ணி விட்டன், அப்றம் அவன் என் புடவை துணி எல்லாம் கழட்டி பெட்ல தூக்கிட்டு போய் போட்டான். நான் அவனை காண்டம் போட்டுட்டு பண்ண வச்சேன். அதுக்கு அப்றம் அவன் என்மேல படுத்துட்டு வேகமா பண்ணிட்டு இருந்தான்."


டக்குனு அவன் பண்ற வேகம் குறைஞ்சது. உடனே அவன்,  "அக்கா..,"னு சொல்லிட்டு, அவன் பண்றது நிறுத்திட்டு என்ன பார்த்தான்.


எனக்கு ஒன்னும் புரியல. ஏன் நிறுத்தினானு. அவன், "கிளிஞ்சிருச்சு அக்கா,"னு சொன்னான்.


கீழ குமிஞ்சு பார்த்தேன். அவன் காண்டம் கிழிஞ்சு இருந்தது. அத அவன் கழட்டி பெட்ல போட்டான். எனக்கு பக்குனு ஆகிருச்சு. உடனே, அவனை வேற காண்டம் எடுத்து போட சொன்னேன். அவன் டேபிள் மேல இருக்குற காண்டம் பாக்ஸ் பார்த்தான். 


"அது வந்து... பாக்ஸ் தூரமா இருக்கு,"னு சொல்லிட்டு அவனோட சுன்னிய திரும்பி எனக்குள்ள வச்சி, இடுப்பை கொஞ்சம் கொஞ்சமா வேகமா அசைச்சான்.


"டேய்... எழுந்து போய் போட்டுட்டு வா டா,"னு நான் சொன்னேன்.


அவன் கேக்கவே இல்லங்க. நிறுத்தாம பண்ணிட்டே இருந்தான். அப்டியே கக்கிட்டான். 


"அப்றம் என்ன ஆச்சி,"னு கிருஷ்ணன் அவன் சுன்னிய லுங்கி மேல வேகமா தேச்சிட்டே கேட்டான்.


நான் அவனை தள்ளி விட்டுட்டு, கீழ குமிஞ்சு பார்த்தான். அங்க இருந்து அவனோட கஞ்சி வெளிய வழிஞ்சு வந்தது. நான் அவனை புடிச்சு நல்ல திட்டினேன். அப்போ அவன் திட்டாதீங்க, இதோ வரேன்னு சொல்லிட்டு எழுந்து ஒரு துண்டு எடுத்து எனக்கு குடுத்தான்.


"அது.... அந்த துண்டு... " துர்கா இழுத்தா.


"சொல்லு டி,"னு கிருஷ்ணன் சொன்னான்.


"அது உங்க துண்டு,"னு துர்கா சொன்னா.


அவன் பொண்டாட்டி கூதில இருந்து வழிஞ்சு ஓடுற வேற ஒரு ஆம்பல கஞ்சிய துடைக்க அவ புருஷன் தூண்டவே எடுத்து குடுத்து இருக்கானு கிருஷ்ணன் துடிச்சான்.


நான் அவன்கிட்ட இது வேண்டாம், வேற துண்டு எடுத்து குடுன்னு கேட்டேன்.


"ஏன்கா?"னு அவன் கேட்டான்.


அது உங்க துண்டுனு அவன் கிட்ட சொன்னன்.


அவன் உடனே சிரிச்சிட்டே, என் கிட்ட வந்து, என்ன பெட்ல தள்ளி படுக்க வச்சி, உங்க துண்டை வச்சியே கீழ துடைச்சிட்டாங்க.


கிருஷ்ணன் துடிச்சு போனான். அவன் பொண்டாட்டி கூதில இருந்து வழிஞ்ச கஞ்சிய அவன் துண்டு வச்சே துடைச்சு இருகாங்க. இது தெரியாம, ஈவினிங் முகம் கழுவிட்டு அதே துண்டு வச்சி முகத்தை துடைச்சு இருக்கோம்னு நினைச்சான்.


அப்றம் துர்கா, "நான் திரும்ப அவனை புடிச்சு திட்டுட்டு. எழுந்து டேபிள் கிட்ட போய், நீங்க வாங்கிட்டு வந்த பிளான் பி டேப்லெட் எடுத்தேன்."


அவன் வந்து அத பாத்துட்டு, என்ன டேப்லெட்னு கேட்டான். இத போட்டா கர்ப்பம் ஆகா மாட்டாங்கனு சொன்னேன். அதுக்கு அவன், அத்தான் இது இருக்குல அப்றம் ஏன் காண்டம்னு கேட்டான்.


நான் அவ காது புடிச்சு நல்லா திருகிட்டேன். அப்றம் போய் டேப்லெட் சாப்பிட்டு அவனை வீட்டுக்கு போக சொன்னேன். அவன் கேக்கல. ஈவினிங் தான் வரேன்னு சொல்லிட்டு வந்துட்டேன். இப்போ போக முடையதுனு சொல்லிட்டான்.

[Shrutikrishnan]

அவனை வெளிய அனுப்ப முடியாம, சரினு சொல்லிட்டு என் புடவைய எடுத்து போட போனேன். அவன் விடல. திரும்ப என்ன முட்டி போட வச்சி பண்ணான். நானும் அவனுக்கு என் வாயில வச்சிட்டு பன்னிட்டு இருந்தேன்.


அப்போ தான் அவன் அப்டி பண்ணிட்டான்.


"என்ன பண்ணான்,"னு கிருஷ்ணன் கேட்டான்.


அதுக்கு துர்கா, "நான் அவனுக்கு பன்னிட்டு இருக்கும் போதே, மகேஷ் ஒரு கேம் விளையாடலாம்,"னு சொன்னான்.


அதுக்கு நான் என்ன கேம்னு மகேஷ் கிட்ட கேட்டேன்.


அதுக்கு அவன், சிரிச்சிட்டே, என் தாலி மேல கைய வச்சான்.


அவன் என்ன பண்ரான்னு புரியாம அவனை பார்த்தேன்.


அதுக்கு அவன், "இத குடுங்களே,"னு கேட்டான்.


நான் கோவத்துல புடிச்சு அவன் தொடையை கிள்ளிட்டேன்.


அதுக்கு அவன் கத்திட்டு, கோவத்துல என் தாலிய புடிச்சு இழுத்தாங்க.


நான் எவளோ ட்ரை போனேன், ஆனா என்னால முடில என் தாலிய புடிச்சு இழுத்து கழுத்துல இருந்து எடுத்துட்டான். நான் எவளோ கேட்டும் அவன் கொடுக்கல. அவன் சொல்ற கேம் விளையாடினா தான் குடுப்பேன்னு சொன்னான்.


"என்ன கேம்,"னு கிருஷ்ணன் கேட்டான்.


துர்கா தயங்கிட்டே, "அது வந்து..."னு இழுத்தா.


அதுக்கு கிருஷ்ணன், "சொல்லு,"னு சொன்னான்.


துர்கா சொன்னா, "மகேஷ் சொன்னான்.... தாலி கட்டினா மட்டும் ஒருத்தன் ஆம்பள ஆகிற முடியாது. அவன் ஆம்பளையா இல்லையானு இந்த தாலி தான் முடிவு பண்ணும். அதுக்கு தான் இந்த கேம்னு சொன்னான்."


"எப்படி,"னு கிருஷ்ணன் கேட்டான்.


துர்கா திரும்ப தயங்கிட்டே சொன்னா, "மகேஷ் அவளோட தாலிய எடுத்து சிரிச்சிட்டே அவனோட சுன்னில மாட்டி ஒவொரு சுத்தா சுத்தினாங்க."


அப்டி அவன் சுத்திட்டே இருக்கும் போது சொன்னான், பொண்டாட்டி ஓட தாலிய இப்படி புருஷன் சுன்னில சுத்தணும். இந்த தாலி எல்லாம் சுத்தி முடிச்ச அப்றம் அந்த புருஷன் ஓட சுன்னி ஒரு 3 4 இன்ச் ஆவது இன்னும் பெருசா வெளிய நீண்டு இருக்கனும். எந்த புருஷன் சுன்னி அப்டி இல்லையோ, அவன் ஆம்பளையே இல்லனு சொல்லிட்டான். அவன் என் தாலி எடுத்து அவனோட சுன்னில 8 சுத்து சுத்தி முடிச்ச அப்றம் பார்த்த, அவனோட சுன்னி இன்னும் ஒரு 4 5 இன்ச் இருந்தது. அதுக்கு அந்த நாய் என்ன பார்த்து சிரிச்சிட்டே, "நான் ஆம்பள டி. நைட் அவன் வந்ததும் சுத்தி பாத்திட்டு சொல்லு, உன் புருஷன் ஆம்பளயான்னு,"னு திமிர சொன்னாங்க. வாடி போடினுல போட்டு பேசினாங்க. 


கிருஷ்ணன் அத கேட்டு லுங்கிலையே கஞ்சி கக்கிட்டான். இருந்தாலும் சமாளிச்சிட்டு, அவன் பொண்டாட்டிய பார்த்து, "அப்றம் என்ன ஆச்சி சொல்லு,"னு சொன்னான்.


அவ புருஷன் கஞ்சி கக்கிட்டது பார்த்தும் பாக்காத மாரி துர்கா அப்றம் நடந்தது சொன்னா.


திரும்ப அவன் அப்டியே அவனுக்கு ஊம்ப வச்சாங்க. கஞ்சி வரும் போது கூட சொல்லாம, அப்டியே என் வாயிலையே விட்டுட்டான்.


அப்றம் கொஞ்சம் நேரம் தரையிலே அசத்தில ரெண்டு பேரும் தூங்கிட்டோம். அப்றம் ஒரு 1 மணிக்கு அவன் எழுந்து என்னையும் எழுப்பினான்.


என்ன பார்த்து பசிக்கிதுன்னு சொல்லிட்டு கிட்சேன் போனான். அங்க நான் செஞ்ச பருப்பு கொளம்பு சாதம் தான் இருந்தது. அத பார்த்து புடிக்காம, என் போன் வாங்கி பிரியாணி ஆர்டர் பனி வர வச்சி சாப்பிட்டான்.


ஷர்ட் கூட போடாம, வெறும் என் துண்டு மட்டும் கட்டிட்டு, கதவு திறந்து பிரியாணி வாங்கினாங்க. 


அப்றம் நாங்க ரெண்டு பேரும் ஹால்லுல ஒரு துணி கூட போடாம அம்மணமா உட்காந்து பிரியாணி சாப்பிட்டுட்டு இருந்தோம்.


அப்றம் கொஞ்சம் நேரம் டிவி பார்த்துட்டு, திரும்ப என்ன பெட் ரூம்க்கு தூக்கிட்டு வந்து செஞ்சான். முத்துல காண்டம் போட மாட்டனேனு திமிரா சொன்னான், நான் அப்போ இதுக்கு மேல பண்ண விடமாட்டேனு மிரட்டின அப்றம் என்ன திட்டிட்டே காண்டம் போட்டுட்டு பண்ணான்.


"திட்டினானா? என்னனு திட்டினான்?"


"அந்த வார்த்தை சொல்லி திட்டினான்."


"எந்த வார்த்தை."


"புருஷன் இருந்தும் வேற ஒருத்தன் கிட்ட ஒரு பொம்பள படுத்தா சொல்லுவாங்களே. அந்த வார்த்தை தான்."


கிருஷ்ணன் இதயம் வெடிச்சது. "தேவிடியானு சொன்னான்னா?"கிருஷ்ணன் அவன் பொண்டாட்டிய பார்த்து கேட்டான்.


அதுக்கு அவ ஆமான்னு தலையை ஆட்டினான்.


"அதுக்கு மேல அவன் கொஞ்சம் கூட மரியாதை தரலைங்க. என்ன அக்கானு சொல்றது நிறுத்திட்டு, டி போட்டு கூப்பிட்டான். அப்றம் அதுவும் போய் தேவிடியானுலா சொல்லி திட்டினான். அது மட்டும் இல்லாம உங்களையும் திட்டினான்."


"என்னையா? என்னனு சொல்லி திட்டினான்?" கிருஷ்ணன் கேட்டான்.


"அத எப்படிங்க நான் சொல்றது. நான் சொல்ல மாட்டேன்,"னு துர்கா சொன்னா.


கிருஷ்ணன் எவளோ கேட்டும் துர்கா சொல்லல.


"அதுக்கு அப்றம் அவன் என்ன கெட்ட கெட்ட வார்த்தைல திட்டிட்டே ரொம்ப வேகமா செஞ்சான். என் கன்னத்துல அடிச்சான். என் நெஞ்சுல புடிச்சு கிள்ளினான். கழுத்தை கடிச்சான்,"னு சொல்லிட்டு அவளோட கழுத்து காமிச்சா.


"இதுகூட பரவலங்க. இங்க கூட புடிச்சு கடிச்சு வேற வச்சிட்டான்,"னு சொல்லிட்டு, அவளோட புடவைய விலகி, அவளோட ஜாக்கெட் கொக்கியை கழட்டி, அவளோட வலது முலைய வெளிய எடுத்து காமிச்சா. அதுல அவளோட மொலைல காம்பு பக்கம் அவனோட பல் ஆச்சி பதிஞ்சு இருந்தது.


அத பார்த்து கிருஷ்ணன் சுன்னி திரும்ப படம் எடுத்து துடிச்சது. "வேற என்ன பண்ணான்?"


துர்கா தயங்கிட்டே, அவளோட மொலைய எடுத்து ஜாக்கெட் குள்ள போட்டுட்டு அவளோட புடவைய சேரி பன்னிட்டு, எழுந்து கிருஷ்ணன் முன்னாடி நிண்டு, அவளோட புடவைய முட்டிக்கு மேல தூக்கினா. அப்றம் திரும்பி அவளோட புடவைய இன்னும் மேல தூக்கி அவ புருஷனுக்கு அவளோட சுத்த காமிச்சா. 


அவன் பொண்டாட்டி சூத்துல மகேஷ் ஓட கை அச்சு பதிஞ்சு நல்ல சிவந்து இருந்தது.


"அடிச்சனா?"


"ஆமா,"னு துர்கா தலையை ஆட்டினா. 


அது கேட்டு கிருஷ்ணனுக்கு கோவம் வரல, அவன் பூலு தான் துடிச்சது.


துர்கா திரும்ப, புடவைய இறக்கி விட்டுட்டு, அவன் பக்கம் உட்காந்து. அந்த 2 3 காண்டம் எல்லாம் நிரப்பி தூக்கி போட்டுட்டு, ஈவினிங் ஆகிருச்சு வீட்டுக்கு போக சொன்னா, அப்பையும் பாத்ரூம்ல நான் முகம் கழுவ போகும் போது அங்கையும் வந்து செஞ்சிட்டான். அப்போ தான் நீங்க கால் பண்ணீங்க என்னால எடுக்க முடில. அவன் வந்து போன் எடுத்து உங்க கிட்ட பேசினான். எதுக்கு கால் பண்ணீங்க,"னு துர்கா கேட்டா.


கிருஷ்ணனுக்கு அப்போ தான் முரளி சொன்னது நியாபகம் வந்தது. இருந்தாலும், துர்கா கிட்ட, "அப்றம் சொல்றன்,"னு மட்டும் சொன்னான்.


அதுக்கு துர்காவும் சரினு சொல்லிட்டு, மேல சொன்னா. அவன் எல்லாம் செஞ்சி முடிச்ச அப்றம், திரும்ப அக்கானு சொல்லி சிரிச்சு பேசினான். நான் ஏதும் கண்டுக்கல. அப்றம் தான் நீங்க பையன ஸ்கூல்ல கூப்பிட்டு எனக்கு கால் பண்ணீங்க. அப்போ தான் இன்னொரு பாக்ஸ் அவன் வாங்கிட்டு வர சொன்னான். 


"வாங்கிட்டு வந்தீங்களா?"னு துர்கா கேட்டா.


கிருஷ்ணன்னும் ஆமான்னு தலையை ஆட்டினான்.


"அப்போ தாலி எங்க தான் போச்சு,"னு கிருஷ்ணன் கேட்டான்.


இங்க தாங்க பெட்ல இருந்தது. பெட்ல கடைசியா பண்ணும் போது, அவன் என் தாலி எடுத்து என் காலுக்கு நடுவுல வச்சி தேச்சி விளையாடிட்டு இருந்தான். நான் அவனை திட்டின அப்றம் பெட்ல தான் தூக்கி போட்டான். இப்போ அங்க காணோம். வேற எங்கையும் காணோம்,"னு அவ சொன்னா.


அப்போ தான் கிருஷ்ணன் சொன்னான், "காணோம்னா... ஒரு வேல அவன் எடுத்து போய் இருப்பானா?"


துர்கா முகம் மாறிச்சு. "ச்சா...இருக்காதுங்க... அவன் எதுக்கு எடுக்க போறான்,"னு சொன்னா.


"அவனுக்கு கால் பண்ணி கேளு,"னு கிருஷ்ணன் துர்கா ஓட போன அவகிட்ட கொடுத்தான்.


அவ வாங்கி மகேஷ்க்கு கால் பண்ணி லௌட் ஸ்பீக்கர்ல போட்டா.


மகேஷ் போன் எடுத்ததுமே, "இவளோ நேரம் ஆச்சா அக்கா கண்டு புடிக்க,"னு நக்கலா கேட்டான்.


"டேய்... அப்போ நீ தான் எடுதய்யா."


மகேஷ் சிரிச்சான். "நான் சொன்ன கேம் நீங்க விளையாடுவேன்னு சொல்லுங்க, குடுக்குறன்,"னு மகேஷ் சொன்னான்.


"என்ன கேம்,"னு துர்கா புரியாத மாரி நடிச்சா.


"நடிக்காதிங்க. ஆம்பளையா இல்லையானு செக் பண்ற கேம்,"னு மகேஷ் சொன்னான்.


"முடியாது,"னு துர்கா கோவமா சொன்னா.


"ஏன்... பயமா?"னு மகேஷ் நக்கலா  கேட்டான்.


"டேய் ஒழுங்கா குடுக்கறயா இல்ல மேல வந்து அடிபோடட்டா?"


மகேஷ் சிரிச்சிட்டே, "நீங்க செக் பண்ணி பாப்பானு சொல்லுங்க. நான் தரேன்,"னு சொன்னான்.


கிருஷ்ணனும், சரினு சொல்லுன்னு கண்ணுல சைகை காமிச்சான்.


துர்காவும், "சரி,"னு சொன்னா.


"இந்த கேம் முடிவு எனக்கு தெரியணும்னு அவசியம் இல்ல, உங்களுக்கு தெரிஞ்சா மட்டும் போதும். மேல வந்து தாலி வாங்கிக்கோங்கன்னு,"னு மகேஷ் சொன்னான்.


துர்காவும் கிருஷ்ணனும் ஒருத்தர ஒருத்தர் மாரி மாரி பாத்தாங்க. கிருஷ்ணன், "சரி வா. வெளிய போலாம். பையன் ரொம்ப நேரமா தனியா இருக்கான். அவன் கூட இரு. நான் மேல போய் அவன் கிட்ட தாலி வாங்கிட்டு வார்னே,"னு சொன்னான்.


"நீங்களா? நான் போயிடு வரேன்,"னு சொன்னா.


"வேண்டாம் நானே போறான்,"னு சொல்லிட்டு கதவு திறந்தான்.


கிருஷ்ணன் துர்கா வெளிய வந்து திரும்ப கதவு சாத்திட்டாங்க. துர்கா குட்டி பையன் கூட உட்காந்து டிவி பார்த்தா. கிருஷ்ணன் மேல போய், மகேஷ் வீட்டு கதவு தடின்னான்.


மகேஷ் வந்து கதவு திறந்தான். துர்காவை எதிர் பாத்தவன் கிருஷ்ணன் வந்ததும் அவன் முகம் மாறிச்சு. கிருஷ்ணன் கைய நீட்டின்னான். 


மகேஷ் அவனோட ஷார்ட்ஸ் பாக்கெட்ல இருந்து துர்கா ஓட தாலி எடுத்து கிருஷ்ணன் கிட்ட கொடுத்தான். 


அத வாங்கிட்டு கிருஷ்ணன் மகேஷ் கண்ணா கூட பாக்காம, அவசர அவசரமா கீழ வந்து அவன் வீட்டுக்கு போய், துர்கா கிட்ட தாலிய கொடுத்தான்.


துர்கா அவ தாலிய சந்தோசமா வாங்கி போட்டுக்கிட்டா.


நைட் எல்லாம் சாப்பிட்டு முடிச்சாங்க. பையன தூங்க வச்சிட்டு, அவங்க பெட்ரூம் எல்லாம் கிளீன் பண்ணிட்டு  இருந்தாங்க. துர்கா குமிஞ்சு குமிஞ்சு கிளீன் பண்ணும் போது எல்லாம் அவ கழுத்துல இருந்து தொங்குற அவளோட தாலிய பார்த்து கிருஷ்ணன் சுன்னி துடிச்சிட்டு இருந்தது. 


ஒரு நாளைக்கு ரெண்டு முறை கஞ்சி வந்தும், இன்னைக்கு கிருஷ்ணன் சுன்னி எழுந்து ஆட்டம் போட்டுச்சு.


எல்லாம் கிளீன் பண்ணிட்டு, பெட்ல படுத்தாங்க. கொஞ்சம் நேரம் ஆகியும் கிருஷ்ணனுக்கு தூக்கம் வரல.


"துர்கா."


"ஹ்ம்ம்....சொல்லுங்க,"னு துர்கா உடனே சொன்னா. 


"தூங்கரய்யா?"


"இல்ல. நீங்க?"


"இல்ல. தூக்கம் வரல,"னு சொல்லிட்டு அவன் பொண்டாட்டி பக்கம் திரும்பி படுத்தான். ரெண்டு பேரும் ஒருத்தர ஒருத்தர் பாத்துக்கிட்டாங்க. ரெண்டு பேரு முகத்துலையும் பதட்டம் தெரிஞ்சது. ரெண்டு பேரும் வேகமா மூச்சு வாங்கினாங்க. ரெண்டு பேரு மண்டைலையும் ஒரே எண்ணம் தான் ஓடிட்டு இருக்கு. மகேஷ் சொன்ன அந்த கேம். 


டக்குனு கிருஷ்ணன் எழுந்து உட்காந்து, அவன் லுங்கிய வேக வேகமா கழட்டினான். அவன் என்ன பண்றனு புரிஞ்சிகிட்ட துர்கா, அவசரஅ வசரமா எழுந்து உட்காந்து, அவளோட கழுத்துல இருந்து அவளோட தாலிய கழட்டினா. கைல தாலி ஓட அவ புருஷன பார்த்தா. அவ புருஷன வச்ச கண்ணு வாங்காம அவளையும் அவ தாலியும் பார்த்துட்டு, அப்றம் குமிஞ்சு கீழ பார்த்தான். அவன் சுன்னி நீண்டு துடிச்சிட்டு இருந்தது. ஆனா முழு தடிமனா இல்ல. 


இத புரிஞ்சிகிட்ட துர்கா, அவளோட இடது கைல தாலி வச்சிட்டு, அவளோட வலது கை உள்ளங்கைல எச்ச துப்பி, அவனோட புருஷன சுன்னிய புடிச்சு குலுக்கினா. கொஞ்சம் நேரதுல அவனோட சுன்னி முழு அளவு நீட்டி துடிச்சது.


இப்போ துர்கா பதட்டமா அவளோட புருஷனை பார்த்து, அவ கைல இருக்குற தாலிய கொண்டு போய், அவளோட புருஷன சுன்னில மாட்டி சுத்தின. 


ஒரு சுத்து...


ரெண்டு சுத்து...


மூணு சுத்து...


அவங்க ரெண்டு பேரு நெஞ்சும் பக்கு பக்குனு அடிச்சது.


நாளவுது சுத்து முடிஞ்சது, அவளோட புருஷன் சுன்னி அளவும் முடிஞ்சது. அவ கைல இன்னும் தாலி பாதி இருக்கு, மகேஷ் ஓட பூலுல 8 சுத்து முடிஞ்சும், அவனோட சுன்னி இன்னும் 4 5 இன்ச் நீண்டு இருந்தது. அவ புருஷன் சுன்னி 4 சுத்துக்கே காலி ஆகிருச்சு.


ரெண்டு பேரும் ஒருத்தர ஒருத்தர மாரி மாரி பாத்துக்கிட்டாங்க.


அப்போ தான் துர்கா மனசுல மகேஷ் அவ புருஷனை ஒரு கெட்ட வார்த்தை சொல்லி திட்டினது உண்மை தான் போலன்னு நினைச்சா. அவ புருஷன் எவளோ கேட்டும் சொல்லாத அந்த கேட்ட வார்த்தை, "பொட்டை."

[Shrutikrishnan]

துர்கா அவ புருஷன பார்த்தா. அவ புருஷன் மகேஷ் சொன்ன விளையாட்டுல அவன் தோத்து போய்ட்டானு யோசிச்சிட்டு இருந்தான். அதனால அவன் பொண்டாட்டி இவனை ஆம்பள இல்லனு நினைச்சிருவாளோனு அவ்வளவே பார்த்தான்.


ரெண்டு பேரும் ஒருத்தர ஒருத்தர் பாத்துக்கிட்டாங்க.


அப்றம் துர்கா கீழ குமிஞ்சு அவ புருஷன் சுன்னிய பார்த்து. அதுல சுத்தி இருந்த அவளோட தாலிய பார்த்தா.


"கழட்டுரையா?"னு கிருஷ்ணன் அவன் பொண்டாட்டிய பார்த்து கேட்டான்.


அவன் பொண்டாட்டி காதுல அவன் பேசுறது விழுல. அவ நியாபகம் எல்லாம் மகேஷ் இந்த விளையாட்டுல தோத்து போற புருஷன் எல்லாம் பொட்டனு சொன்னது தான் நியாபகம் வந்துட்டே இருந்தது.
"துர்கா."


அவ பொண்டாட்டி இப்போ தான் சுய நினைவுக்கு வந்தா, "ஹ்ம்ம்... சொல்லுங்க."


"தாலிய கழட்டு."


துர்கா சரினு தலையை ஆட்டிட்டு, அவ புருஷன் சுன்னில மாட்டி இருக்குற அவளோட தாலிய பொறுமையா கழட்டினா. அத கழட்டிட்டு, அவளோட கைல வச்சி உட்காந்து இருந்தா. அத பார்த்த கிருஷ்ணன், "கழுத்துல போட்டுக்கோ,"னு சொன்னான்.


"ஹ்ம்ம்...,"னு சொல்லிட்டு, அவ தாலிய அவளோட கழுத்துல போட்டுக்கிட்டா. 


அவ புருஷன் சுன்னி இன்னும் துடிச்சிட்டு தான் இருந்தது. 


அப்றம் நேரம் ஆச்சுன்னு ரெண்டு பேரும் பெட்ல படுத்துகிட்டாங்க. ஆனா ரெண்டு பேருக்கும் தூக்கமே வரல.


மணி 12 பக்கம் ஆச்சு.


அப்போ டிங்....டிங்....டிங்...னு மெசேஜ் நோட்டிபிகேஷன் சத்தம் கேட்டது.


ரெண்டு பெரும் முழிச்சிட்டு தான் இருந்தாங்க. ஆனா யாரும் போன் எடுக்கல.


திரும்ப மெசேஜ் வந்தது.


அப்பையும் எடுக்கல.


ஒரு ரெண்டு நிமிசத்துல திரும்ப மெசேஜ் வந்தது.


கிருஷ்ணன் திரும்பி துர்காவை பார்த்தான். துர்கா முழிச்சிட்டு தான் இருந்தா. 


"யாரு இந்த நேரத்துல மெசேஜ் அனுப்புறது? மகேசா?"னு கேட்டான்.


துர்கா எழுந்து டேபிள் கிட்ட போய் அவ போன் எடுத்து பார்த்தா. அவளுக்கு எந்த மெசேஜூம் வரல.


"இல்ல. என் போன் இல்ல. உங்க போன் தான் போல,"னு சொல்லிட்டு துர்கா அவ போன் வச்சிட்டு, கிருஷ்ணன் போன் எடுத்து பார்த்தா.


அதுல முரளி சார்னு மெசேஜ் நோட்டிபிகேஷன் இருந்தது. துர்கா முகம் மாறிருச்சு. கிருஷ்ணனை பார்த்து, "அந்த ஆளு எதுக்கு இந்த நேரத்துக்கு மெசேஜ் அனுப்புறான்?"னு கேட்டா.


கிருஷ்ணன் முகம் மாரி, அவன் பொண்டாட்டி கைல இருந்து போன் வாங்கி பார்த்தான். 


முரளி தான் 5 மெசேஜ் அனுப்பிச்சு இருந்தான். 


நாளைக்கு ஆபீஸ் வரும் பொது துர்காவை கூட்டிட்டு வர சொல்லி மெசேஜ் பண்ணி மிரட்டி இருந்தான். அப்டி கூட்டிட்டு வரலைனா ஆபீஸ்க்கு வராத வீட்டுலையே இருந்துக்கோன்னு சொல்லி மிரட்டி இருந்தான். 


கிருஷ்ணன் அத படிச்சிட்டு முகம் சுழிச்சான். 


"என்னானு மெசேஜ் பண்ணி இருக்கான்?"னு துர்கா கேட்டா.


கிருஷ்ணன் கைல இருந்து அவனோட போனை துர்கா புடுங்கி படிச்சு பார்த்தா.  அவளை நாளைக்கு ஆபீஸ் கூட்டிட்டு வரத்து படிச்சிட்டு அதிரிச்சு ஆனா. இந்தாளு எதுக்கு ஆபீஸ் கூப்பிடுறானு புரியாம இருந்தா. 


"இவன் ஏன் என்ன ஆபீஸ் வர சொல்ரான்?"


"எனக்கு தெரில."


"நான் வர மாட்டேன்,"னு கொஞ்சம் கோவமா சொன்னா.


"ஹே. ப்ளீஸ் துர்கா. நீ வரலைனா என் வேல போயிரும், அது மட்டும் இல்லாம அவன் போலீஸ் கிட்ட சொல்லிருவனு வேற இன்னும் மிரட்டிட்டு இருக்கான்."


"நீங்க என்ன சொன்னாலும் சரி, அந்த ஆழ எனக்கு புடிக்கலங்க."


கிருஷ்ணன் தயங்கிட்டே... "உனக்கு புடிச்ச மகேசை உனக்கு குடுத்தேன்ல... எனக்காக இந்த உதவி மட்டும் பண்ணு,"னு கேட்டான்.


அத கேட்டு துர்கா கடுப்பாகி, "என்ன... சொல்லி காமிக்கிரிங்களா?"னு கேட்டா.


"அப்டி இல்ல டி. நம்ம நல்லதுக்காக. நம்ம குழந்தைக்காக."


துர்கா கொஞ்சம் நேரம் யோசிச்சிட்டு, "என்னமோ பண்ணி தொலைங்க."


"அப்டின்னா...நாளைக்கு வரையா?"


"வந்து தான ஆகனும்."


"தேங்க்ஸ் துர்கா."


துர்கா ஏதும் சொல்லல. மகேஷ் கூட பண்ணது எல்லாம் அவ புடிச்சு அவ ஆச பட்டு பண்ணது. ஆனா முரளியை அவளுக்கு சுத்தமா புடிக்கல. அதனால முரளி கூட இது மாரி இருக்கறது நினைச்சாலே அவளுக்கு புடிக்கல.


அடுத்த நாள் காலைல துர்காவும் சீக்கிரம் எழுந்து குளிச்சிட்டு சமையல் வேல எல்லாம் செஞ்சி முடிச்சிட்டு, கிருஷ்ணன் கூட ஆபீஸ் போக ரெடி ஆனா. ஒரு மஞ்ச கலர் புடவை கட்டி இருந்தா. அதுல வெள்ள கலர் பூ அங்க அங்க டிசைன் இருந்தது. பாக்க புடவை சாதாரணமா இருந்தாலும் அவளுக்கு அது ரொம்ப அழகா இருந்தது. அதுக்கு மேட்சிங்கா ஒரு மஞ்ச கலர் ரோஜா பூ தலைல வச்சிட்டு, நெத்தில குங்குமம் எல்லாம் வச்சிட்டு அழகா ரெடி ஆனா. 


கிருஷ்ணன், குட்டி பையன், துர்கா எல்லாம் வீட்டுல இருந்து கிளம்பினாங்க. கிருஷ்ணன் பைக் ஸ்டார்ட் பண்ணும் போது, மாடில இருந்து "ஹே பாப்பா நீங்க கொஞ்சம் நில்லு," பாட்டுக்கு விசுல் அடிச்ச மாரியே மகேஷ் படில இருந்து கீழ இறங்கி வந்தான். அங்க துர்காவும் கிருஷ்ணன் கூட போக ரெடி ஆகி இருந்தது பார்த்துட்டு, "எங்க அக்கா போரிங்க,"னு கேட்டான்.


"சும்மா தான்... வெளிய,"னு அசடு வழிஞ்சிட்டே துர்கா சொன்னா.


"என்கிட்ட சொல்லி இருந்தா, நான் கூட்டிட்டு போய் இருப்பேன்ல,"னு மகேஷ் குட்டி பையன், கிருஷ்ணன் முன்னாடியே துர்கா கூட கடலை போட்டான்.


துர்கா சிரிச்சிட்டே, "போடா," சொல்லிட்டு பைக்ல ஏறி கிருஷ்ணன் பின்னாடி உட்காந்து, குட்டி பையன தூக்கி மடில உட்கார வச்சுக்கிட்டா.


"பாத்து போயிடு வாங்க." மகேஷ் துர்கா கிட்ட சொன்னான்.


துர்கா சரினு தலையை ஆட்டினா.


"அப்றம்...."னு சொல்லிட்டு மகேஷ் சிரிச்சிட்டே கொஞ்சம் துர்கா கிட்ட வந்து, "புடவைக்கு மேட்சிங்கா பூ நல்ல இருக்கு,"னு சொன்னான்.


துர்கா வெட்க பட்டு சிரிச்சா.


"ஆமா அம்மா... இன்னைக்கு ரொம்ப அழகா இருக்கீங்க,"னு குட்டி பையன்னும் சொன்னான்.


கிருஷ்ணன் என்ன சொல்றதுன்னு தெரியாம திரு திருனு முழிச்சிட்டு இருந்தான். இவங்க சேட்டைக்கு ஒரு அளவு இல்லையா, பையன் கூட இருந்தாலும் ஏதோ புதுசா லவ் பண்ண ஆரமிச்சா couple மாரி வழிஞ்சு வழிஞ்சு பேசிட்டு இருகாங்க. இது எங்க போய் முடியுமோன்னு யோசிச்சான்.


"போதும் போதும். ஒழுங்கா சீக்கிரம் காலேஜ் போய் சேந்து நல்லா படி. புரிதா?"னு துர்கா சொன்னா.


மகேஷ் தலையை ஆட்டிட்டு டாடா சொன்னான். எல்லாரும் அவனுக்கு டாடா சொல்லிட்டு அங்க இருந்து கிளம்பி போனாங்க.


போகுற வழில குட்டி பையன ஸ்கூல்ல விட்டுட்டு, கிருஷ்ணனும் துர்காவும் அவனோட ஆபீஸ் போனாங்க.


கிருஷ்ணன் கவனம் எல்லாம் முரளி அவன் பொண்டாட்டிய எதுக்கு வர சொன்னான்னு யோசனையாவே இருந்தது.

[Shrutikrishnan]

பைக் பார்க் பன்னிட்டு, ரெண்டு பேரும் ஆபீஸ் உள்ள போனாங்க. துர்கா கொஞ்சம் பதட்டமா கிருஷ்ணன் பின்னாடியே கொஞ்சம் தல குமிஞ்சு நடந்து வந்துட்டு இருந்தா.


கூட வேல செய்றவங்க எல்லாம் கிருஷ்ணன் கிட்ட யார் இவங்கனு கேட்டாங்க. கிருஷ்ணனும் என்னோட மனைவின்னு எல்லாருக்கும் அறிமுகம் செஞ்சிட்டு முரளி ரூமுக்கு போனான்.


முரளி ரூமுக்கு வெளிய காயத்திரி உட்காந்து இருந்தா. கம்ப்யூட்டர்ல பிசியா வேல செஞ்சிட்டு இருந்தா. கிருஷ்ணன் அவகிட்ட வந்து, "சார பாக்கணும்,"னு சொன்னான்.


காயத்திரி தல நிமிந்து கிருஷ்ணனை பார்த்தா. அவன் முதுகுக்கு பின்னாடி கொஞ்சம் மறஞ்சி தல குனிச்சு நிண்டிட்டு இருந்த துர்காவை பார்த்தா. கயாத்திரிக்கு அவளை பாத்ததும் தெரிஞ்சது, அது கிருஷ்ணன் பொண்டாட்டினு.


"இருங்க சார்,"னு சொல்லிட்டு, காயத்திரி எழுந்து கிருஷ்ணனுக்கு ஸ்மைல் பன்னிட்டு, துர்காவை பார்த்து ஒரு ஹாய் சொல்லிட்டு, முரளி ரூம் திறந்து உள்ள போனா.


ஒரு நிமிஷம் கழிச்சு, காயத்திரி ரூம் கதவு திறந்து உள்ள வாங்கனு சொன்னா.


கிருஷ்ணனும் துர்காவும் தயங்கிட்டே உள்ள போனாங்க.


அவங்க ரெண்டு பேரும் ஆபீஸ் ரூம் உள்ள போனதும் காயத்திரி கதவு சாத்திட்டு அங்கையே நிண்டிட்டு இருந்தா. முரளி துர்காவை பார்த்ததும் ரொம்ப சந்தோசப்பட்டு சிரிச்சிட்டே, "வாங்க... வாங்க...உட்காருங்க"னு சொன்னான்.


கிருஷ்ணனும் துர்காவும் சேர்ல உட்கார போனாங்க, அப்போ முரளி கிருஷ்ணனை பார்த்து, லேசா முறச்சிட்டு, "நீ இல்ல... நீங்க உட்காருங்க,"னு துர்காவ பார்த்து சிரிச்சிட்டே சொன்னான்.


கிருஷ்ணன் முகம் மாறிருச்சு. துர்காவும் உட்கார தயங்கினா.


கிருஷ்ணன் துர்கா கிட்ட, "பரவலா நீ உட்காரு,"னு சொன்னான்.


துர்கா மட்டும் தயங்கிட்டே உட்காந்தா. கிருஷ்ணன் காயத்திரி கூட நிண்டிட்டு இருந்தான்.


"என்ன சாப்பிடுறீங்க... காபி... டீ... கூல் ட்ரிங்க்ஸ்?" முரளி துரகவா பார்த்து கேட்டான்.


"இல்ல ஏதும் வேண்டாம்,"னு துர்கா சொன்னா.


"இல்ல... காபி டிரை பண்ணுங்க. இங்க நல்லா இருக்கும்" னு சொல்லிட்டு, நிமிந்து பார்த்து "காபி வாங்கிட்டு வா,"னு சொன்னான்.


காயத்திரி திரும்பி காபி வாங்கிட்டு வர போனா ஆனா முரளி, "நீ இல்ல..."னு அவளை பாத்து சொல்லிட்டு, கிருஷ்ணனை பார்த்து, "நீ போய் வாங்கிட்டு வா,"னு சொன்னான்.


"சார்...."னு கிருஷ்ணன் தயங்கினான்.


முரளி வேற ஏதுமே சொல்லல, பார்வையாலே கிருஷ்ணனை முறைச்சான். அவன் முறைக்கிற பார்வை, கிருஷ்ணன் உடம்ப சுட்டெரிச்சது. கிருஷ்ணன் எதுமே சொல்லாம அங்க இருந்து காபி வாங்கிட்டு வர போனான்.


"டேய்...நீ பாட்டுக்கு நம்ம கான்டீன்ல வாங்கிட்டு வந்துறாதா. மேடமுக்கு வெளிய போய் நம்ம நாயர் கடைல வாங்கிட்டு வா. புரியுதா?"


கிருஷ்ணன் திரும்பி முரளிய பார்த்து, "சரிங்க சார்,"னு சொல்லிட்டு வெளிய போனான்.


கிருஷ்ணன் வெளிய போனதும், முரளி துர்காவை பார்த்து, "அப்றம்... எப்படி இருக்கீங்க... பார்த்தே ரொம்ப நாள் ஆச்சு. குட்டி பையன் எப்படி இருக்கான்?"


"என்ன.... எதுக்கு சார் வர சொன்னிங்க?"னு துர்கா தயங்கிட்டே கேட்டா.


முரளி சிரிச்சிட்டே, "ஸ்ட்ராயிட் டு தி பாயிண்ட். உங்க ஹஸ்பண்டவிட நீங்க ஸ்மார்ட். அவன் கிட்ட எத்தனை தடவை சொன்னன். சீக்கிரம் பேசு டா. பேசு டானு. கடைசி வர எதையும் ரெடி பண்ணல. சரியான தத்தி,"னு திட்டினான்.


துர்கா அவனை முறைச்சா.


"இது வர நீங்க சொன்னது அவர் செஞ்சி இருப்பாரு. இனிமே அப்டி பண்ணமாட்டாரு,"னு துர்கா சொன்னா.


முரளி அவளை ஆச்சிரியமா பார்த்து, "ஓ... அப்போ அவன் நான் நினைச்சு அளவு தத்தி இல்லை போலயே. எங்க டீலிங் பத்தியாவது உங்ககிட்ட சொல்லி இருக்கானே. என்னால தெரியும்?"


துர்கா தயங்கிட்டே, "எல்லாமே தெரியும்"னு சொன்னா.


"அவன் என் ஆபீஸ்ல பணம் திருடி மாட்டினது?"


"தெரியும்?"


"அந்த பிரச்சனைல  இருந்து தப்பிக்க உங்க பேன்ட்டிய என்கிட்ட கொண்டு வந்து குடுத்தது?"


துர்கா சுட்டெரிக்கிற பார்வைல, "தெரியும்,"னு சொன்னா.


"அதுக்கு அப்றம் காசுக்கு உங்க போட்டோவ  எனக்கு சென்ட் பண்ணது?"


"தெரியும்."


"நான் நைட் உங்க வீட்டுக்கு வந்தது?"


துர்கா கடுப்பாகி, "தெரியும்."


"உங்கள முழுசா ரெடி பண்ணி தரேன்னு கை நீட்டி காசு வாங்கினது?"


துர்காவுக்கு அது அதிரிச்சியா இருந்தது. அவ புருஷன் முழுசா கூட்டி குடுக்க காசு வாங்கினது பத்தி அவளுக்கு தெரியாது. இருந்தாலும் முரளி முன்னாடி அவளுக்கு அந்த விசியம் தெரியாதுன்னு காமிச்சிக்காம, "தெரியும். எல்லாமே தெரியும். இப்போ என்ன சொல்ல வரீங்க?"னு கடுப்பா சொன்னா.


"அவன் திருடியும் அவனை எதும் பண்ணாம... போலீஸ் கிட்ட மாட்டி விடாம... இன்னும் காசு குடுத்து அவனை சந்தோச படித்தினது அவன் என்ன திரும்ப சந்தோச படுத்துவானு நம்பிக்கைல தான். ஆனா இதுவரை ஒன்னும் நடக்கல. என்ன மாரி ஒரு அப்பாவியா இப்படி ஏமாத்தலாமா?'


துர்கா என்ன சொல்றதுன்னு தெரியாம முழிச்சா.


முரளி டேபிள் மேல இருந்த வாட்டர் பாட்டில் எடுத்து அதுல கொஞ்சம் தண்ணி குடிச்சிட்டு, துர்காவை பார்த்தான்.


"உங்கள மாரி நானும் எதையும் சுத்தி வளைச்சி பேசாம, உங்கள எதுக்கு கூப்பிட்டனு ஸ்ட்ரைட்டா சொல்லிர்ரன். என்னோட வைப், குழந்தைங்க, என் மாமனார் மாமியார் எல்லாம் மலேசியாக்கு டூர் போய்ட்டாங்க... நான் மட்டும் ஆபீஸ் ஒர்க் இருந்ததால போக முடியாத சூழ்நிலை. அதனலா..."னு முரளி துர்காவை பார்த்தான்.


"அதனால..." துர்கா கேட்டா.


"ஹோட்டல் சாப்பாடு சாப்பிட்டு உடம்பு கெட்டு போயிருச்சு. அதனால... நீங்க தான் ஒன் வீக் எனக்கு சமையல் எல்லாம் செஞ்சி, என் துணி எல்லாம் துவைச்சு, என் வீடு கிளீன் பண்ணி, என்னையும் என் வீட்டை பார்த்துகுனும். கேர் டேகேரா."


"வாட்?"னு துர்கா டென்ஷன் ஆகி, "என்னா விளையாடுறீங்களா? என்ன பார்த்தா வேலைக்காரி மாரி இருக்கா?,"னு சொல்லிட்டா.


"மேடம்... நீங்க வரிங்களானு நான் கேக்கல. வந்து தான் ஆகனும்னு சொல்றன். உங்க புருஷன் எவளோ பெரிய பிரச்சனைல மாட்டியிருக்கானு உங்களுக்கே தெரியும். நான் நினைச்சனா போலீஸ், மீடியானு அவன் இழுத்து அசிங்க படுத்திருவன். உங்களால வெளிய தல காட்ட முடியாது."
துர்கா பயமா அவனை பார்த்தா.


கிருஷ்ணன் கதவு தட்டிட்டு, உள்ள ரெண்டு காபி ஓட வந்தான். ஒன்னு முரளிக்கு குடுத்தான், இன்னொன்னு துர்காவுக்கு குடுக்க நீட்டினான். துர்கா அத வாங்காம தல குமிஞ்சு உக்காந்துட்டு இருந்தா. 


"துர்கா,"னு கிருஷ்ணன் கூப்பிட்ட போது தான், நிமிந்து பார்த்து காபி வாங்கினா. ஆனா அத குடிக்காம, கப்பை அவளோட விரல் வச்சி தடவிட்டு இருந்தா. ஆழ்ந்த யோசனைல.


முரளி காபி குடிச்சிட்டே, கிருஷ்ணனை பார்த்து, "இத வாங்கிட்டு வர இவளோ நேரம். எதையும் உருப்படியா செய்ய மாட்டாயா. நீ எல்லாம் வேஸ்ட்,"னு அவன் பொண்டாட்டி முன்னாடியே அவனை திட்டிட்டு இருந்தான்.


"சோ..."முரளி காபி கப்பை டேபிள் மேல வச்சிட்டு, துர்காவை பார்த்து, "இன்னைக்கே நாள் நல்லா இருக்கு. இன்னைக்கே ஸ்டார்ட் பண்ணிரலாம்,"னு சொல்லிட்டு டேபிள் ட்ராவ் திறந்து, அதுல இருந்து அவனோட வீட்டு சாவி எடுத்து கிருஷ்ணன் கிட்ட கொடுத்து, "மேடம என் வீட்டுல விட்று,"னு சொல்லிட்டு, துர்காவை பார்த்து, "லஞ்ச் அப்போ அங்க வரன். மத்தது எல்லாம் அப்போ பேசிக்கலாம்,"னு சொன்னான்.


துர்காவும் எதுமே பேசாம தல குமிஞ்சு உட்காந்து இருந்தா.


கிருஷ்ணனுக்கு ஒன்னும் புரியல. காபி வாங்கிட்டு வர கேப்ல துர்காவை கரெக்ட் பண்ணிட்டானா? எப்படி ஒத்துக்க வச்சான்னு? அதுக்குள்ள அவனோட சாவி எல்லாம் குடுத்து பொண்டாட்டிய அங்க விட சொல்றன். அப்போ இனிக்கைக்கே எல்லாம் முடிஞ்சிருமானு குழப்பமா இருந்தான்.


துர்கா எதுமே பேசாம இருந்ததால, அவளை மிரட்டுற மாரி, முரளி கிருஷ்ணனை பார்த்து, "புரிதா,"னு மிரட்டினான்.


கிருஷ்ணன் பயத்துல, "சரிங்க சார்,"னு சொன்னான்.


துர்கா நிமிந்து அவ புருஷனை கேவலமா பார்த்தா.


"ஒகே.. நீங்க கிளம்புங்க,"னு முரளி சொன்னான்.


கிருஷ்ணன் துர்கா கிளம்பினாங்க.


பைக்ல கிருஷ்ணன் துர்கா கிட்ட எவ்வளவோ கேட்டான். முரளி என்ன சொன்னான்? எதுக்கு வீட்டுல விட சொன்னான்னு. ஆனா துர்கா எதுமே பேசல. 


கிருஷ்ணன் கன்போர்மே பண்ணிட்டான், இப்போ லஞ்ச் அப்பவே மேட்டர் பண்ண தான் வீட்டுல விட சொல்லி இருக்கானு. ஏன் பார்ம் ஹவுஸ் போகாம அவனோட வீட்டுல விட சொன்னான். அங்க யாரும் இல்லையானு குழப்பமா இருந்தான்.


கிருஷ்ணன் துர்காவை கூட்டிட்டு முரளி வீட்டுக்கு போனான்.வெளிய கேட்ல எப்பையும் இருக்குற வாட்ச்மென் கூட இல்ல. கிருஷ்ணன் பைக்ல இருந்து இறங்கி சுத்தி சுத்தி பார்த்தான். வாட்ச்மன் ஆழ காணோம்னு கிருஷ்ணனே சாவி வச்சி கேட் திறந்து உள்ள போனான். முரளி வீடு ரொமப் பெருசு. அங்க போய் கதவு திறந்தாங்க. அப்போ மெயின் டூர் மேல இருக்குற cctv-ய கிருஷ்ணன் பார்த்தான். லைட் எரியாம ஆப்ல இருந்தது. 


கதவு திறந்து வீட்டுக்குள்ள போனாங்க. இது மாரி பெரிய வீட்டுலா கிருஷ்ணன் 100 வருஷம் உழைச்சாலும் கட்ட முடியாது. வீட்டுக்குள்ளையே மாடி படி எல்லாம் வச்சி, படத்துல காட்டுற பணக்காரங்க வீடு மாறியே இருந்தது.


கிருஷ்ணன் வீட்டை வியப்பா பார்த்தான். இந்த வீட்டுக்கு ஏற்கனவே நிறைய முறை கிருஷ்ணன் வந்து இருக்கான். இப்போ ஆள் யாரும் இல்ல, அவன் வந்த போது எல்லாம் கேட்ல வாட்ச்மன் இருப்பான். cctv எப்பையும் ஆன்ல இருக்கும். வீட்டுக்குள்ள வெளியனு எப்பையும் 5...6... வேல காரங்க இருப்பாங்க. இப்போ யாரையுமே காணோமுன்னு ஆச்சிரிய பட்டான்.


துர்கா வீட்டை கண்டுக்காம, சுத்தி முத்தி கிட்சேன் எங்க இருக்குனு தேடி போனா. அவ போனது பார்த்து கிருஷ்ணன் அவ பின்னாடியே போய், "ஹே துர்கா... இது கிட்சேன்... சார் ஓட பெட்ரூம் மேல தான் இருக்கு,"னு சொன்னான்.


துர்கா அவ புருஷனை கேவலமா பார்த்தா. 


அங்க கிட்சேன்ல வச்சி இருந்த கொஞ்சம் சின்ன வெங்காயம் எடுத்து உரிக்க ஸ்டார்ட் பண்ணா.


அத பார்த்து கிருஷ்ணன் குழம்பி போய், "இது எல்லாம் நீ ஏன் மா பண்ற,"னு கேட்டான்.


துர்கா எதுமே சொல்லல, அதனால் திரும்ப கிருஷ்ணன் கேட்டான்.


அப்போ கடுப்பாகி, "உங்க பாஸ் கிட்ட என்ன வித்து காசு வாங்கிட்டீங்க. நான் எங்க முடியாதுனு சொல்லிருவானோனு பயந்து மகேஷை என்கூட ஒண்ணா இருக்க அனுப்பிவச்சிகளா,"னு கேட்டா.


கிருஷ்ணன் தயங்கிட்டே, "ஹே... சத்தியமா நான் அப்டி நினைக்கல துர்கா."


"அப்றம் ஏன் காசு வாங்கினீங்க... அத ஏன் என்கிட்ட மரச்சீங்க,"னு துர்கா கேட்டா.


"என்னோட சூழ்நிலை தான் தெரியும்ல... எனக்கு வேர வழி இல்ல மா."


"என்னவோ போங்க..."


துர்கா கோவ பட்டாலும், அவ இப்போ பத்தினி இல்லாததால அவ புருஷன மேல உரிமையை எரிஞ்சு விளமுடில. அவ மனசு உரித்திட்டே இருந்தது. அவளுக்காக மகேச அவ புருஷன் குடுத்து இருக்கான். அதனால முரளியை புடிக்கலானாலும், அவனோட புடில இருந்து அவ புருஷன மீட்டெடுக்க அவளை அவளே சமாதானம் படுத்துக்கிட்டா.


துர்கா அவளுக்குலே புலம்புறது பார்த்து கிருஷ்ணன், "எல்லாம் கொஞ்சம் நாள் தான். அப்றம் சேரி ஆகிரும்,"னு சொன்னான்.


"ஆமா... ஆமா..."னு துர்கா கடுப்பா சொல்லிட்டு, "சேரி நீங்க ஆபீஸ் போங்க. எனக்கு நெறைய வேல இருக்கு,"னு சொன்னா.


கிருஷ்ணன் தயங்கிட்டே, "என்ன வேல,"னு கேட்டான்.


"ஹ்ம்ம்... உன் பாஸ் ஓட பொண்டாட்டி... அவங்க குடும்பம் குட்டி எல்லாம் மலேஷியா போய்ட்டாங்களாம்... அதனால ஒரு வாரம் என்ன வேல காரிய இருக்க சொல்லி இருக்காரு,"னு சொன்னா.


துர்காவை படுக்க தான் கூப்பிட்டானு கிருஷ்ணன் நினைச்சிட்டு இருந்தான், ஆனா வேலைக்காரியா கூப்பிட்டது கேட்டு அவனுக்கு ஆச்சிரியமா இருந்தது. 


"அவன் வீட்டுல எவளோ வேலகாரங்க இருந்தாங்க. இப்போ யாரையும் காணோம். இவளை வந்து வேல செய்ய சொல்லி கேட்டு இருக்கான். என்ன பிளான் வச்சி இருக்கானு தெரிலையே,"னு கிருஷ்ணன் அவனுக்கு அவனே பேசிக்கிட்டான்.


"சேரி.. கிளம்புங்க... டைம் ஆச்சு... அப்பர்ம் திட்டு வாங்கிட்டு இருப்பிங்க,"னு துர்கா சொன்னா.


அங்க இருந்து போக மனசே இல்லாம கிருஷ்ணன் கிளம்பி ஆபீஸ் போனான்.


ஆபீஸ் போனதும் முரளி குடுத்து இருந்த எல்லா வேலையும் செஞ்சிட்டு இருந்தான். ஆனா அவன் மனசு எல்லாம் முரளி வீட்டுல துர்கா என்ன செஞ்சிட்டு இருப்பான்னு தான் இருந்தது. 

[Shrutikrishnan]

மணி இப்போ மதியம் 1 ஆச்சு. ஒரு மணி நேரம் லஞ்ச் பிரேக். முரளி அவனோட ஆபீஸ் ரூம்ல இருந்து வெளிய வந்து கிளம்பினான். கிருஷ்ணன் அவனோட சீட்ல உட்காந்துட்டே முரளி வெளிய போறது பாத்தான். கயாத்திரி கிருஷ்ணன் முரளியை பாத்துட்டு இருக்கறது பாத்துட்டு இருந்தா.


முரளி ஆபீஸ் விட்டு போனதும், காயத்திரி அவளோட சீட்ல இருந்து எழுந்து கிருஷ்ணன் கிட்ட வந்தா.


"சார்... வரிங்களா... லஞ்ச் சாப்பிடலாம்,"னு சொன்னா.


கிருஷ்ணனும் சரினு சொல்லிட்டு, அவனோட லஞ்ச் பக் எடுத்துட்டு கான்டீன் போனாங்க. அங்க ஒரு டேபிள்ல போய் ரெண்டு பேரும் உட்கார்ந்த்து சாப்பிட்டாங்க.


"ஆர் யு ஓகே?" காயத்திரி கேட்டா.


கிருஷ்ணன் தலையை ஆட்டினான். காயத்திரி கிருஷ்ணன் ஒரு மாரி இருக்கறது நினைச்சு பாவம் அவரோட பத்தினி பொண்டாட்டி முரளி கிட்ட மாட்டிகிட்டான்னு பீல் பண்ரான்னு நினைச்சிட்டு இருந்தா. ஆனா கிருஷ்ணனுக்கு தான் அவன் பீல் பண்றது முரளி கிட்ட துர்கா மாட்டிகிட்டத்துக்கு இல்ல, அவன் கிட்ட மாட்டி இருக்கறது பாக்க முடிலனு.


"கவலைப்படாதீங்க சார்... எல்லாம் சரி ஆகிரும்,"னு ஆறுதல் சொன்னா.


காயத்திரி இவன்மேல அக்கறை படுறது அவனுக்கு புடிச்சு இருந்தது. 


மணி 2 ஆச்சு எல்லாம் லஞ்ச் முடிஞ்சு வேல செய்ய ஸ்டார்ட் பன்னிட்டாங்க. ஆனா முரளி இன்னும் ஆபீஸ்க்கு வரல.


மணி 2:30 ஆச்சு. முரளி ஆளே காணோம். 


அப்றம் ஒரு 3:05க்கு முரளி ஆபீஸ் வந்து இருந்தான். அத பாத்து கிருஷ்ணனுக்கு ஒரு மாரி இருந்தது. ஏன்னா, முரளி ஆபீஸ்ல இருந்து கிளம்பும் போது வெள்ள ஷர்ட் கருப்பு பண்ட போட்டு இருந்தான். ஆனா இப்போ ப்ளூ ஷர்ட்,சாண்டல் கலர் பண்ட போட்டு இருக்கான். 


அப்போ முரளி துர்காக்குள்ள எல்லாம் முடிஞ்சதா. அவங்க முத முறை முழுசா பண்ணது பாக்க முடியாம போயிருச்சேன்னு வறுத்த பட்டான்.


சரி, பொண்டாட்டி கிட்ட கால் பண்ணி என்ன ஆச்சினு கேக்கலாமுன்னு அவளுக்கு கால் பண்ணான் ஆனா துர்கா போன் சுவிட்ச் ஆப்ல இருந்தது. 


என்ன பண்றதுனு தெரியாம வெயிட் பண்ணான். கொஞ்சம் நேரம் கழிச்சு கால் பண்ணான் அப்பையும் சுவிட்ச் ஆப். 3:30 வரைக்கும் 8 முறை கால் பண்ணி பார்த்தான், அவன் பொண்டாட்டி போன் சுவிட்ச் ஆப்ல இருந்தது.


அவளுக்கு என்ன ஆச்சு, எல்லாம் தெரிஞ்சிக்க என்ன பண்றதுனு யோசிச்சிட்டு இருந்தான். 


அப்போ முரளி கிருஷ்ணனுக்கு பக்கத்து டேபிள்ல வேல செஞ்சிட்டு இருக்கறவன் கிட்ட பேசிட்டு இருந்தான். கிருஷ்ணன் வேல செய்யாம சும்மா உட்காந்து எதையோ யோசிச்சிட்டு இருந்தது பார்த்துட்டு, "டேய்... அங்க என்ன பன்னிட்டு இருக்க. உனக்கு சும்மா உட்காந்து இருக்கறதுக்கு தான் காசு குடுக்காரனா,"னு திட்டினான்.


கிருஷ்ணன், "சாரி சார்,"னு சொல்லிட்டு வேல செஞ்சான்.


அப்றம் ஒரு வழியா ஆபீஸ் முடிஞ்சது. இப்போ அவனக்கு என்ன பண்ணனும் தெரில. துர்காவும் போன் எடுக்கல. இப்போ அவன் ஸ்கூல் போய் குட்டி பையன கூட்டிட்டு வீட்டுக்கு போறதா, துர்கா வீட்டுக்கு வந்து இருப்பாளா, இல்ல முரளி ஓட வீட்டுக்கு போய் துர்காவை கூட்டிட்டு அப்றம் ஸ்கூல் வந்து குட்டி பையன கூப்பிட்டு வீட்டுக்கு போராதான்னு தெரில. 


அவன் துர்கா எப்படியும் வீட்டுக்கு வந்து இருப்பானு முடிவு பன்னிட்டு, ஸ்கூலுக்கு போய் குட்டி பையன கூப்பிட்டு அவனோட வீட்டுக்கு போனான். அங்க போய் கதவு பார்த்தான். அது பூட்டி இருந்தது. துர்கா இன்னும் வீட்டுக்கு வரல. என்ன பண்றதுனு அவனுக்கு தெரில.


திரும்ப துர்காவுக்கு கால் பண்ணான், அவ போன் ஸ்விச் ஆப்லையே இருந்தது. 


வேறவழி இல்லாம, கிருஷ்ணன் அவனோட குட்டிப்பையனை பக்கத்து வீட்டுல விட்டு, பாத்துக்க சொல்லிட்டு, அங்க இருந்து முரளி வீட்டுக்கு வண்டில போனான். 


அங்க கேட்ல இப்போ வாட்ச்மென் இருந்தான். 


கிருஷ்ணன் வாட்ச்மென் கிட்ட போனான், "சார பாக்கணும்,"னு சொன்னான்.


"உங்க பேரு சார்,"னு வாட்ச்மென் கேட்டான்.


"கிருஷ்ணன். அவருக்கு கீழ ஆபீஸ்ல வேல பாக்குறான்,"னு சொன்னான்.


அதுக்கு வாட்ச்மென், "வெயிட் பண்ணுங்க. கேட்டு சொல்றன்,"னு சொல்லிட்டு அவனோட ரூம்ல இருக்குற போன் எடுத்து கால் பன்னி ரெண்டு நிமிஷம் பேசிட்டு வெளிய வந்து க்ரிஷ்ணனை பார்த்து, "சார் இப்போ பிசயா இருக்காராம். அப்றம் உங்கள வர சொன்னாரு,"னு சொன்னான்.


கிருஷ்ணனுக்கு தூக்கி வாரி போட்டுருச்சு.


வேற வழி இல்லாம, அங்க இருந்து கிளம்பி போக மனசே இல்லாம அவனோட பைக்ல ஏறி உட்காந்து, முரளி ஓட வீட்டை ஒரு நிமிஷம் பாத்துட்டு இருந்தான். இந்த வீட்டுக்குள்ள அவனோட பொண்டாட்டியும் முரளியும் இப்போ என்ன நிலமைல இருப்பங்களோனு யோசிச்சிட்டு இருந்தான்.


பைக் ஸ்டார்ட் பண்ணி u-டர்ன் பண்ணான், அப்போ வாட்ச்மன் அவனோட ரூம்ல இருந்து வெளிய வந்து, "சார்..."னு கைய நீட்டி கத்தினான்.


கிருஷ்ணன் பைக் நிறுத்திட்டு, திரும்பி வாட்ச்மேனை பார்த்தான். அப்போ வாட்ச்மென் கிருஷ்ணன் கிட்ட வந்து, "சார் உங்கள உள்ள வர சொல்றாரு,"னு சொன்னான்.


கிருஷ்ணனுக்கு அப்போ தான் உயிரே வந்தது. 


பைக் வெளிய நிறுத்திட்டு, வாட்ச்மென் கேட் திறந்த அப்றம் உள்ள நடந்து போய், மெயின் டூர் கதவு கால்லிங் பெல் அடிச்சான்.


ஒரு 5 நிமிஷம் கழிச்சு... முரளி வந்து கதவு திறந்தான். ஷர்ட் ஏதும் போடாம. கழுத்துல செயின் ஓட, வெறும் லுங்கி மட்டும் கட்டிட்டு இருந்தான். அவனோட காடு மாரி இருக்குற நெஞ்சு முடில வேர்வை வழிஞ்சு இருந்தது. அங்க... அவனோட நெஞ்சுல வலது பக்கம் குங்குமம் பட்டு அழிஞ்சு இருந்தது.  அது துர்கா ஓட குங்குமமுனு கிருஷ்ணனுக்கு நல்லாவே தெரியும். அத பாத்து அவனுக்கு அடிவயிறு கலங்குச்சு. அப்போ தான் கிருஷ்ணன் கவனிச்சான், முரளி கைல ஒரு துணி கட்ட பை இருந்தது.


"இத வச்சிக்கோ,"சொல்லிட்டு அத கிருஷ்ணன் கிட்ட குடுத்தான். கிருஷ்ணன் அத வாங்கிக்கிட்டான்.


 "இங்கையே வெயிட் பண்ணு,"னு முரளி உடனே கதவு சாத்திக்கிட்டான்.  


என்ன ஆச்சி? எங்க துர்கா? இது என்ன பேக்குனு தெரியாம அந்த கட்ட பைய விரிச்சி பார்த்தான். அவனுக்கு தூக்கி வாரி போட்டுருச்சு. அதுல துர்கா அன்னைக்கு கட்டி இருந்தா மஞ்ச கலர் புடவை, அவளோட ஜாக்கெட், பாவாடை. அது மட்டும் இல்லாம அவளோட கருப்பு ப்ரா, கருப்பு பேன்ட்டி வேற இருந்தது. அதுகூட அவளோட போனும் சுவிட்ச் ஆப் பண்ணி வச்சி இருந்தது. 


கிருஷ்ணனுக்கு தலையே சுத்திச்சு. அவன் பொண்டாட்டி முரளி கிட்ட வெற்றிகரமா பண்ணிட்டா. ஆனா அத பாக்க முடிலனு வருத்தமா இருந்தான்.


ஒரு 2 நிமிஷம் வெயிட் பண்ணி இருப்பான், கதவு டக்குனு  திரும்ப திறந்தது. முரளி தான் திரும்ப வெளிய வந்து கிருஷ்ணனை பார்த்து, "நீ இங்க வெயிட் பண்றதுக்கு வீட்டுக்குள்ள வா. உனக்கு கொஞ்சம் வேல இருக்கு,"னு சொன்னான்.


கிருஷ்ணன் சரினு தலையை ஆட்டிட்டு, முரளி வீட்டுக்குள்ள போனான். அங்க துர்கா எங்க இருக்கானு அவனோட கண்ணு தேடுச்சு. ஆனா எங்கயும் துர்காவை காணோம். 


முரளி டைனிங் ரூம் போயிட்டு, "இத கழுவி வச்சிரு. கழுவிட்டு இங்கையே வெயிட் பண்ணு,"னு சொல்லிட்டு படி ஏறி மாடி பெட்ரூம் போனான்.


கிருஷ்ணன் அவனோட கைல இருக்குற கட்ட பை எடுத்து, ஷேர் மேல வச்சிட்டு டைனிங் டேபிள் பார்த்தான். அதுல சாப்பிட்டு வச்ச ரெண்டு தட்டு இருந்தது. அத எடுத்துட்டு கிட்சேனுக்கு கழுவ போனான். அங்க மதியம் செஞ்சி வச்ச சமையல் பாத்திரம் எல்லாம் கழுவாம இருந்தது. அது எல்லாம் ஒரு 30 நிமிஷம் கழுவி வச்சிட்டு. 


கீழ ஹால்லுலையே வெயிட் பண்ணான்.


ஒரு 7 மணிக்கு மாடி கதவு திறக்குற சத்தம் கேட்டுச்சு. முரளி படி இறங்கி வந்தான். இந்த முறை லுங்கி கூட ஏதும் இல்லாம அம்மணமா இறங்கி வந்தான். அவனோட தொப்பமான சுன்னி விறைப்பு இல்லாம அவன் படி இறங்கி நடக்கும் போது ஆடிச்சு. அவன் சுன்னி விறைப்பு இல்லாம இருக்குன்னா அது துடிச்சிட்டு இருந்த போது என் பொண்டாட்டிய தான் அடக்கினாலன்னு யோசிச்சான்.


அத பார்த்து கிருஷ்ணனுக்கு ஒரு மாரி இருந்தது. அது மட்டும் அவன் மனச பாத்திகளை. அவன் கண்டஇன்னொரு காட்சியும் அவனை பாதிச்சது.


முரளி பின்னாடி அவனோட அன்பு மனைவி அம்மணமா கழுத்துல வெறும் தாலி ஓட படி இறங்கி வந்தா.


அவ படில இறங்கும் போது அவளோட ரெண்டு மொலையும் நல்ல குலுங்குச்சு. அப்போ தான் கிருஷ்ணன் உத்து கவனிச்சான் அவனோட பொண்டாட்டி இடது மொலையுல பல் அச்சு இருந்தது. அவன் பொண்டாட்டி மொலய முரளி கடிச்சு வச்சி இருக்கான். அந்த அளவு வெறியான்னு யோசிச்சன். 


அவன் பொண்டாட்டி உடம்பு எல்லாம் வேர்வைல நலஞ்சு இருந்தது. அவளோட அழகான முகம் சோர்வா இருந்தது. அவளோட முடி எல்லாம் களஞ்சி இருந்தது. அவளோட குங்குமம் வேர்வைல அழிஞ்சு இருந்தது. 


துர்கா அங்க கிருஷ்ணனை ஹாலுல பாத்துட்டு, கண்டுக்காம கிட்சேன் போனா.


கிருஷ்ணன் அவ பின்னாடியே போக போனான். 


அத பார்த்து முரளி, "நீ ஏன் அங்க போற. அவளுக்கு கிட்சேன்ல வேல இருக்கு போற. உனக்கு வேற வேல வச்சி இருக்கன், நீ வா,"னு சொல்லிட்டு முரளி ஹாலுக்கு போனான். 


துர்கா கிட்சேனுக்கு நடந்து போறத கிருஷ்ணன் நிண்டு பார்த்துட்டு இருந்தான். அவ நடந்து போகும் போது அவளோட குண்டிய பார்த்தான். அது சிவந்து இருந்தது. முரளி அவளோட குண்டிய அடிச்சு இருக்கானு சாட்சி.


துர்கா கிட்சேனுக்கு போனதும், கிருஷ்ணன் அவசர அவசரமா முரளி கிட்ட ஹாலுக்கு போனான்.


அங்க முரளி சோபால அம்மணமா உட்கார்ந்த்து,வாய்ல சிகர்கரேட் வச்சி இருந்தான். அவனோட கால டேபிள் மேல போட்டு இருந்தான்.


அவன் டிவி ரிமோட் எடுத்து டிவி ஆன் பண்ணான். 


"வா... வந்து என் காலு அமுகி விடு,"னு முரளி சொன்னான்.


கிருஷ்ணனுக்கு கேவலமா இருந்தது. அவனோட பொண்டாட்டி முரளி வீட்டுல அம்மணமா சமையல் செஞ்சிட்டு இருக்கா, இப்போ என்ன கால் வேற அழுத்த சொல்லறான்னு. ஆனா அவன் எதுமே பேசாம, முரளி கிட்ட நிண்டு குமிஞ்சு கால் அமுக்கினான்.


"நிண்டிட்டு எப்படி டா கால் அமுக்க முடியும். தரைல உட்காந்து பண்ணு,"னு சொன்னான்.


கிருஷ்ணன் எதிர்த்து பேசாம, தரைல உட்காந்து முரளிக்கு கால் அமுக்கினான். அப்போ முரளி டிவில ஒரு வீடியோ பிலே பண்ணான். 


"வா... டின்னெர் ரெடி ஆகுற வர ஒரு படம் பாக்கலாம்."


“சரிங்க சாரு,”னு கிருஷ்ணன் தலையை ஆட்டினான்.


"என்னா படமுன்னு கேக்க மாட்டயா?"


"என்னா படம் சார்?"


"காதல்  படம்."


"ஓ..."


"சாரி. கள்ள காதல் படம்."


கிருஷ்ணன் திரு திருனு முழிச்சான்.


டிவில வீடியோ ஓடுச்சு. டைனிங் டேபிள். அங்க காலியா இருக்குற தட்டுல ஒரு பொண்ணு கை வந்து சாதம் பரிமாறிச்சு. அந்த பொண்ணு கைல இருக்குற கண்ணாடி வளையலை எங்கையோ பார்த்த மாரி இருக்குனு கிருஷ்ணன் யோசிச்சான். 


"படம் பேரு என்ன தெரியுமா,"னு சொல்லிட்டு வீடியோ பிலே பண்ணான்.


அப்போ வீடியோ எடுத்துட்டு இருக்குற ஆள் கேமரா கொஞ்சம் மேல தூக்கினான். பொண்ணு முகம் தெரிலனாலும் அவளோட புடவை தெரிஞ்சது. பாத்ததுமே கிருஷ்ணனுக்கு தெரிஞ்சிருச்சு அது என்ன படமுன்னு.


"படம் பேரு... பத்தினி பொண்டாட்டியின் மன்மத லீலைகள்,"னு சொல்லி சிரிச்சான்.


கிருஷ்ணன் எதுமே பேசாம டிவில வீடியோ பாத்துட்டே, முரளி காலு அமுக்கி விட்டுட்டு இருந்தான்.

[Shrutikrishnan]

"படத்துல நடிச்சு இருக்குற நடிகை பேரு தெரியுமா? புது முகம் நடிகை தான். ஆனா ரொமப் திறமை சாலி. புது முகம் மாறியே தெரியாது. நல்லா நடிச்சு இருக்காங்க. அவங்க பேரு சொல்லு பாப்போம்,"னு முரளி கேட்டான்.


அதுக்கு கிருஷ்ணன், "துர்கா,"னு சொன்னான்.


"சூப்பர் டா நீ. கரைட்டா கண்டு புடிச்சிட்ட. படத்தோட கதாநாயகன் அண்ட் டைரக்டர் பேரு தெரியுமா?"


கிருஷ்ணன் திரும்பி முரளிய பார்த்து, "நீங்க தான் படத்தோட ஹீரோ,"னு சொன்னான்.


முரளி சிரிச்சிட்டே, அவனோட வாய்ல இருக்குற சிகரெட் எடுத்து புகைய ஊதி, திரும்ப வாய்ல வச்சி, "ஸ்மார்ட்டா நீ. கற்பூரம் மாரி கப்புனு புடிச்சிட்ட,"னு சொல்லிட்டு டிவில ஓடுற படம் பாத்தான்.


டிவில துர்கா இன்னும் முரளிக்கு சாப்பாடு பரி மாறிட்டு இருந்தா. இப்போ கொளம்பு எடுத்து அவனோட தட்டுல ஊத்தினா. 


அப்போ கேமராவை இன்னும் கொஞ்சம் முரளி மேல தூக்கி, படத்தோட கதாநாயகி முகத்தை காமிச்சான்.


"என்ன பண்றீங்க நீங்க. எதுக்கு வீடியோ எல்லாம் எடுக்கிறிங்க,"னு துர்கா கடுப்பாகி சலிச்சிக்கிட்டு கேட்டா.


"மலரும் நினைவுகள்,"னு முரளி டிவில சொன்னான்.


"வேண்டாம்... வீடியோ எல்லாம் எடுக்காதீங்க. ப்ளீஸ்."


"ஏன் வேண்டாம்?"


"வெளிய தெரிஞ்சா அசிங்கமா ஆயிரும்."


"தெரிஞ்சா தான. பாத்துக்கிலாம்."


துர்கா எதும் சொல்லாம நிண்டிட்டு இருந்தா.


முரளி சாப்பிட்டிட்டே துர்காவை படம் புடிச்சிட்டு இருந்தான். 


"ஆமா... வீட்டுல அவளோ காய் இருந்தும் எதுக்கு முருங்கைக்காய் குழம்பு செஞ்ச."


"அது... வந்து...."


"பாக்க தான் பத்தினியா இருக்க... ஆனா எங்க எப்படி நடந்துக்குனுமுனு நல்லா தெறிது உனக்கு,"னு சொல்லி சிரிச்சான்.


டிவில துர்கா திரு திருனு முழிச்சா. முரளி இன்னும் இவளை பத்தினின்னு நினைச்சிட்டு இருக்கான். அவ புருஷன் முன்னாடியே மகேஷ் கூட போட்ட ஆட்டம் எல்லாம் பாவம் இவனுக்கு தெரியல்னு மனசுக்குள்ள நினைச்சிட்டு இருந்தா. இனிமே இவ புருஷன் வழில இவன் வரக்கூடாதுன்னு இந்த ஒரு வாரத்துல எல்லாத்தையும் முடிச்சி கட்டணும்னு முடிவு பண்ணி தான் அந்த முருங்கைக்காய் கொழம்பே அவ வச்சா.


"இன்னும் கொஞ்சம் குழம்பு ஊத்தட்டுமா சார்?"னு துர்கா கேட்டா. 


"ஊத்து ஊத்து."


"சார்... நான் ஒன்னு கேட்கட்டுமா?"


முரளி வீடியோல தட்டுல இருக்குற ஒரு முருங்கைக்காய் எடுத்து சாப்பிட்டே, அவனோட போனா துர்கா முகத்தை காமிச்சு, "கேளு,"னு சொன்னான்.


"இல்ல... உங்க ஆபீஸ்ல அவளோ பொண்ணுங்க அழகா இருகாங்க... ஏன்... உங்க அசிஸ்டன்ட் காயத்திரி பொண்ணு கூட எவளோ அழகா இருக்கா. அவங்கள எல்லாம் விட்டுட்டு ஒரு குழந்தை பெத்த எனக்கு போய் என் புருஷன் கிட்ட அவளோ காசு குடுத்து இருக்கீங்க. ஏன் சார்?"


முரளி சிரிச்சிட்டே... அவனோட சாப்பிட்டுட்டு இருந்த அதே கைய கொண்டு போய் அவளோட கழுத்துல இருக்குற தாலிய புடிச்சு வெளிய இழுத்தான். இப்போ கேமரா முழுசா கிருஷ்ணன் கட்டின தாலி வெளிய இருந்தது. அந்த தாலிய புடிச்சு காமிச்சு, "இதுக்கு தான் இந்த விலை,"னு சொன்னான்.


துர்கா கோவமா சிணுங்குற மாரி, "போங்க சார்... தாலி எல்லாம் முருங்கைக்காய் சாம்பார் பண்ணிட்டீங்க,"னு சொன்னா.


அவ தாலிய கழுவ வாஷ் பேசினுக்கு போனா. அவ போகும் போது முரளி கேமேராவை அவளோட சூத்துல போகஸ் பண்ணி காமிச்சான்.


"உன் பொண்டாட்டி சூத்து செம டா. சென்சே இல்ல. காயத்திரிது தான் நான் பாதத்துலையே செம சூத்து. நல்லா வட்டமா... சூப்பரா இருக்கும். ஆனா உன் பொண்டாட்டி சூத்து அத விட செமையா இருக்கு. அவ சூத்த அடிச்சு அடிச்சு என் கை தான் சிவந்துருச்சு,"னு சொல்லி அவனோட கைய கிருஷ்ணன் கிட்ட காமிச்சான்.


கிருஷ்ணன் அத பாத்துடு எதுமே சொல்லல. திரும்பி டிவில அவன் பொண்டாட்டி சூத்த பாத்துட்டு இருந்தான்.


துர்கா தாலிய கழுவிட்டு திரும்ப வந்து முரளி பக்கம் நீண்டா. தாலிய கழுவினதால, தண்ணி அவளோட புடவைய நலச்சி இருந்தது. அவளோட இடுப்பு லேசா தண்ணி வடிஞ்சு புடவை விலகி தெரிஞ்சது. முரளியை தன்னோட வலிக்கு கொண்டு வந்து அவ புருஷன காப்பாத்தணுமுன்னு தான் துர்கா வேணுமுனே அவ இடுப்பு தெரியற மாரி புடவை விலகி காமிச்சா.


இதை பாத்து மூட் ஆனா முரளி, அவனோட போன கொண்டு போய் துர்கா வயித்துக்கு நேரா வச்சான்.


அங்க அவளோட அழகான தொப்புளை புடவை மறைச்சி இருந்தது.


"புடவைய விலக்கு."


"சார்...."


"புடவைய விலகு. நான் ஏற்கனவே பாத்தது தான்."


"பத்தினியா இருந்த என்ன எனக்கே தெரியாம நீங்களும் என் புருஷனும் சேந்து என்னென்னமோ பண்ணிடீங்கள. உங்கள பேசுகிறன்."


துர்கா அவளோட புடவைய விலக்கினா. முரளி ஓட 85 இன்ச் டிவில கிருஷ்ணன் ஓட பொண்டாட்டி தொப்புள் செம அழகா காட்சி தந்தது தெரிஞ்சது.


அத பாத்து முரளி சுன்னி லேசா துடிச்சது. முரளி சுன்னி லேசா துடிக்கிறது கிருஷ்ணன் கால் அமுக்கிட்டே ஓர கண்ணுல பார்த்தான்.


"இத இவளோ கிட்ட பாக்க எவளோ நல்லா இருக்கு தெரியுமா. பேசாம நீயும் காயத்திரி மாரி என்கிட்ட வேலைக்கு சேந்துரு, உன்ன நல்லா பாத்துக்கிறேன்,"னு சொன்னான்.


"எவளோ சம்பளம் குடுப்பிங்க?"


"ஆபீஸ் வேல மட்டும் செஞ்சா 10 ஆயிரம். என் வீட்டு வேலையும் சேத்தி நைட் செஞ்சா 1 லட்சம். சோ... ஒரு லட்சம் வேணுமா இல்ல 10 ஆயிரம் போதுமா."


"எனக்கு 10 ஆயிரமே போதும் சார்,"னு கிண்டலா சொல்லி முரளியை டீஸ் பண்ணா.


"ஓ... அப்போ இப்படி பண்ணலாம். உன் புருஷன் இன்னும் வேலைல இருக்கறதால தான 10 ஆயிரம் போதும் சொல்ற. அவனை போலீஸ் கிட்ட கம்பளைண்ட் பண்ணி ஜெயில்ல தல்லிரலாம். அப்போ காசு இல்லாம நிலைமை வரும் போது 1 லட்சம் சம்பளம் தேவ படும்ல."


"நல்ல கதையா இருக்கே. நீங்க தினம் தினம் நைட் என்கூட நல்ல சாப்பாடு சாப்பிட... என் புருஷன ஜெயிலை தள்ளலி கலி திங்க வைப்பிங்களா?"


"இவளோ அழகான பொண்டாட்டிய வச்சி அவன் என்ன பன்னிட்டான். காசுக்கு கூட்டி குடுத்துட்டு இருக்கான். அவன் வீட்டுல இருந்தா என்ன ஜெயில இருந்த என்ன?"


முரளி சாப்பிட்டே, துர்காவோட தொப்புளை படம் புடிச்சிட்டு இருந்தான்.


"எவளோ நேரம் தான் அப்டியே புடவைய விலகி புடிச்சிட்டு இருப்ப. உனக்கு கை வலிக்கும் அத கழட்டி அப்டி ஓரமா வச்சிரு,"னு சொன்னான்.


முரளி தன்னோட வழிக்கு வரான்னு துர்கா நினைச்சிட்டு. அவன் சொன்னது செஞ்சா. துர்கா அவளோட புடவைய கழட்டி டைனிங் டேபிள் மேல வச்சா.


இப்போ முரளி, அவனோட போன்ல துர்கா புலோஸ் போட்டு மறைச்சி வச்சிட்டு இருக்குற, அவளோட மாங்கனிய, அவளோட தொப்புள், அவளோட பாவாடை எல்லாத்தையும் படம் புடிச்சான்.


அப்றம் வீடியோ அங்கயே முடிஞ்சது.


கிருஷ்ணன் திரு திருனு டிவிய பாத்தான்.


முரளி ரிமோட் எடுத்து அடுத்து  வீடியோ பிலே பண்ணான்.


இப்போ துர்கா முரளி பெட்ரூம்ல முட்டி போட்டு இருக்குற, அவளோட வாய்ல முரளி சுன்னி இருந்தது. முரளி நிண்ட படியே, துர்கா ஊம்புறது வீடியோ எடுத்துட்டு இருந்தான். அத பாத்து கிருஷ்ணன் சுன்னி துடிச்சிருச்சு. 


மூச்சு வாங்கிட்டே, முரளி கால் அமுக்குறது மறந்து டிவி பார்த்தான்.


"ச்ச... சாரி. வீடியோ மாத்தி பழைய பண்ணிட்டேன்," னு சொல்லிட்டு, அந்த வீடியோ ஸ்டாப் பன்னிட்டு, பாக் வந்து வேற வீடியோ பிலே பண்ணான்.


இப்போ டின்னிங் ரூம்ல முரளி சாப்பிட்டு முடிச்சி இருந்தான். துர்கா அவன் பக்கம் இன்னும் புடவை இல்லாம,ஜாக்கெட் பாவாடை ஓட நிண்டிட்டு இருந்தா.


"ஏன் நிறுத்திட்ட. கால் அமுக்கு,"னு முரளி பக்கம் இருக்குற கிருஷ்ணன் கிட்ட சொன்னான்.


கிருஷ்ணனும் திரும்ப முரளிக்கு கால் அமுக்கினான்.


"உன் போன் கொண்டு வா,"னு முரளி டிவில இருக்குற துர்கா கிட்ட சொன்னான்.


துர்கா கிட்சேன்ல இருக்குற அவளோட போன் எடுக்க போனா. முரளியும் அவ பின்னாடியே அவ நடந்து போகும் போது பாவாடைல ஆடுற அவளோட குண்டிய வீடியோ எடுத்துட்டே அவ பின்னாடி போனான்.


கிட்சேன்ல இருக்குற அவ போன் எடுத்து அத முரளி கிட்ட நீட்டினா.


"நீயே சுவிட்ச் ஆப் பன்னிரு,"னு முரளி சொன்னான்.


துர்கா அவளோட போன்னா ஸ்விச் ஆப் பண்ணா.


அத ஓரமா வச்சிட்டு, முரளி அவனோட போன துர்கா முகத்துக்கு நேரா கொண்டு வந்து அவளோட அழகான கண்ணு, மூக்கு, காது, உதடு எல்லாம் படம் புடிச்சான். அவனோட கட்ட விரலை அவளோட வாயில வச்சான். அவ எதுமே சொல்லாம நிண்டிட்டு இருந்தா. முரளி அவனோட விரலை அவளோட கீழ் உதட்டுல வச்சி தடவினான்.


டிவில இத பாத்துட்டு, கிருஷ்ணன் சுன்னி நல்லா துடிச்சது.


டிவில இப்போ முரளி ஓட கட்டைவிரல் துர்கா ஓட வாயில இருந்தது.


அதுக்கு அப்றம் அவன் அவனோட விறல் எடுத்துட்டு, கீழ கொண்டு போனான். அங்க அவளோட ப்ளௌஸ்ல மறஞ்சி இருக்குற அவளோட மொல மேல அப்டியே கை வச்சி தேச்சான். துர்கா முரளிய புடிக்கலானாலும் அவனை மயக்க சுகத்துல துடிக்கிற மாரி நடிச்சா.


இத பார்த்து அவன் மூட் ஆகி, அவ புலோசை புடிச்சு இழுத்தான். 


"இருங்க... கொக்கியை பிச்சிராதீங்க... நானே கழட்டுறன்,"னு சொல்லிட்டு துர்கா அவளே அவளோட ப்ளௌஸ் கழட்டினா.


வெறும் கருப்பு ப்ரா, பாவாடை ஓட முரளி முன்னாடி நிண்டிட்டு இருந்தா. அந்த கருப்பு ப்ரா நடுவுல இருக்குற தாலிய பார்த்து அவனுக்கு மூட் ஆகிருச்சு.


அங்கையே கிட்சேன்லையே அவளை முட்டி போடா வச்சான்.


அவனோட பாண்ட் அவசர அவசரமா கழட்டி, அவனோட சுன்னிய ஜட்டில இருந்து வெளிய எடுத்து விட்டான்.


இப்போ டிவில துர்கா ஓட முகத்துக்கு நேரா முரளி சுன்னி இருந்தது.


அத பாத்து கிருஷ்ணன் சுன்னி துடிச்சிட்டு இருந்தது.  


முரளி அவனோட சுன்னிய எடுத்து துர்கா ஓட வாய்ல வச்சா... துர்கா எதுமே சொல்லாம முரளி ஓடதொப்பமான சுன்னிய நக்கினா. 


டிவில துர்கா ஊம்புறது பாத்துட்டு முரளி சுன்னி நேர்ல எழுந்து துடிச்சது. கிருஷ்ணன் அத ஒர கண்ணுல பார்த்தான். அவன் பொண்டாட்டி ஊம்புறது பாத்து அவனுக்கும் மூட் ஆச்சு. டிவி பாத்துட்டே கிருஷ்ணனுக்கு கால் அமுக்கி விட்டுட்டு இருந்தான்.


கிருஷ்ணன் இப்போ டிவியா பாக்காம அவன் எதிர் பக்கம் இருக்குற அவனோட பொண்டாட்டிய பார்த்தான். அவனோட பொண்டாட்டி பார்வை கிருஷ்ணன் மேல இருந்தது. அவ எதுமே சொல்லாம முரளி சுன்னிய நல்ல ஊம்பிட்டு இருந்தா.


முரளி டிவி பார்த்து சப்பிட்டே இருந்தான்.


கொஞ்சம் நேரத்துல அவனுக்கு கஞ்சி வந்தது. அத வெளிய எடுக்காம, அவனோட கைய கொண்டு போய் துர்கா தலையே வச்சி அழுத்தி புடிச்சு, அவனோட கஞ்சிய அவளோட வாயிலேயே ஊதினான்.


எல்லாம் கஞ்சி கக்கின அப்றம் தான் அவனோட கைய எடுத்தான். அப்போ துர்கா அவளோட வாய அவனோட சுன்னில இருந்து எடுத்தா, அப்போ அவளோட வாய்ல இருந்து முரளி கஞ்சி வழிஞ்சது.


அவனோட அழகு பொண்டாட்டி வாயில இருந்து முரளி கஞ்சி வழிஞ்சது பார்த்து கிருஷ்ணன் சுன்னி துடிச்சிட்டு இருந்தது.


இன்னும் என்னலாம் பண்ண போறானோன்னு யோசிச்சான்.

[Shrutikrishnan]

துர்கா வாயில இருந்த முரளியோட கஞ்சி உப்பு கரிச்சது. குமட்டிட்டு வந்துச்சு. அத வெளிய துப்பணும்னு நினைச்சு அவ எழுந்தா.


ஆனா முரளி அவ கைய பிடிச்சு நிறுத்தினான். "எங்க போற?" அவன் குரல் அதிகாரமா கேட்டுச்சு.


துர்கா திரும்பிப் பார்த்தா. வாயில கஞ்சியோட எப்படி பேசுறது? கையால வாயைக் காமிச்சு, 'துப்பணும்'னு சைகை செஞ்சா.


முரளி வாய்விட்டுச் சிரிச்சான். "ஓ... அதுவா... ஹா ஹா... அதை ஏன்டி துப்பி வேஸ்ட் பண்ற? உடம்புக்கு நல்ல எனர்ஜி தரும்... அப்படியே முழுங்கு டி," னு ரொம்ப கூலா, அவ கண்ணையே பார்த்து சொன்னான்.


துர்காவுக்கு கஞ்சி முழுங்குறது புதுசு இல்ல. அவ எத்தனையோ தடவ பண்ணிருக்கா. ஆனா இந்த நாயோடத... அவளுக்கு அருவருப்பா இருந்துச்சு. அவ திரு திருனு முழிச்சுட்டு நிக்கிறத பார்த்து, முரளிக்கு கோவம் வந்துச்சு.


முரளி பார்வை தரையில கூனிக்குறுகி உக்காந்திருந்த கிருஷ்ணன் மேல போச்சு. "டேய்... உன் பொண்டாட்டிக்கு சொல்லுடா! முழுங்கச் சொல்லு!" னு கத்தினான்.


கிருஷ்ணன் அந்த சத்தத்துல நிலைகுலைஞ்சு போனான். 'ஐயோ... என் பொண்டாட்டிய... அவன் கஞ்சிய முழுங்கச் சொல்ல சொல்றானே... நான் என்ன புருஷன்...' னு மனசுக்குள்ள குனிக்குறுகினான். ஆனா முரளியோட கோவமான முகத்தைப் பார்த்ததும், அவனுக்குள்ள இருந்த பயம் எல்லாத்தையும் மீறி வந்துச்சு.


அவன் நடுங்குற குரல்ல, துர்காவைப் பார்த்து, "முழுங்கிக்கோ," னு சொன்னான். அந்த வார்த்தையச் சொல்லும்போது அவன் தொண்டை வறண்டு போச்சு.


துர்கா அவ புருஷனை ஒரு மாதிரி கேவலமா முறைச்சுப் பார்த்தா. 'நீ எல்லாம்...' னு அவ பார்வை கேட்டுச்சு. ஆனா அடுத்த செகண்ட், அவ முகத்துல ஒரு மாற்றம். ஒரு மாதிரி தீர்மானமான பார்வை. 'சரி... இவனை நம்பி பிரயோஜனம் இல்லை. இந்த நாய் கிட்ட இருந்து நம்மள நாமதான் காப்பாத்திக்கணும். இப்போ இவன அனுசரிச்சுப் போனாத்தான் தப்பிக்க முடியும்.


டக்குனு அவ முகத்துல ஒரு சின்ன வெட்கச் சிரிப்ப வரவழைச்சுக்கிட்டா. கஷ்டப்பட்டு, கண்ணை இறுக்கமா மூடிக்கிட்டு, தொண்டையில நின்னுட்டு இருந்த அந்த கஞ்சியை 'கொடக்'னு உள்ள இறக்கினா.


"முழுங்கிட்டியா?" முரளி கேட்டான். அவன் குரல்ல இன்னும் அந்த நக்கல்.


துர்கா "ம்ம்ம்...."னு தலையை மட்டும் ஆட்டி, கொஞ்சம் கொஞ்சலா அவனைப் பார்த்தா.


"எங்க காமி,"னு முரளி விடல.


துர்கா, முரளியைப் பார்த்து இன்னும் கொஞ்சம் வெட்கத்தோட, வாயைத் திறந்து, நாக்கை வெளிய நீட்டி காமிச்சா.


அவ அப்படி நாக்க நீட்டிக் காமிச்சதும், அதுல இன்னும் லேசா ஒட்டியிருந்த அவன் கஞ்சியோட ஈரமும் சேர்ந்து முரளிக்கு திரும்பவும் சுன்னிய தூக்கி விட்டுச்சு. 'அடடா... சொன்னதும் முழுங்கிட்டா... இவளை வச்சு இன்னும் என்னெல்லாம் பண்ணலாம்...' அவன் மனசுக்குள்ள காமத் தீ கொழுந்துவிட்டு எரிஞ்சுச்சு. கிருஷ்ணன் இதப் பாத்துட்டு இருந்தான். அவன் பொண்டாட்டி இன்னொருத்தனோட கஞ்சியை முழுங்கிட்டு நாக்க நீட்டிக் காட்டுறதப் பார்க்கும்போது அவனுக்குள்ள ஒரு மாதிரி வக்கிரமான கிளர்ச்சி. அவன் சுன்னி முட்டிக்கிட்டு நின்னுச்சு.


முரளி அவகிட்ட போய் நின்னு, அவ கழுத்துல இருந்த தாலியை 'படக்'னு இழுத்தான். துர்கா பயத்துல பின்னாடி போனா. 'ஐயோ... தாலியை அறுக்கப் போறானா?'


ஆனா அவன் அறுக்கல. அந்தத் தாலியோட நுனியப் புடிச்சு, அவ திறந்து காமிச்ச வாய்க்குள்ள வச்சான். 


"வாய மூடு,"னு முரளி சொன்னான்.


துர்கா தயங்கிட்டே வாயை மூடினா. அவ தாலி அவ பல்லுக்கு நடுவுல மாட்டுச்சு. தங்கத்தோட சுவையும், அவன் கஞ்சியோட சுவையும் கலந்து அவ நாக்குல ஒரு மாதிரி வித்தியாசமா பட்டுச்சு. அவளுக்கு உடம்பெல்லாம் சிலிர்த்துச்சு. ஆனா இப்போ, அவ முகத்துல ஒரு மாதிரி மயக்கமான பார்வை, முரளியையே பார்த்தா.


முரளிக்கு இதைப் பார்க்க பார்க்க வெறி ஏறுச்சு. 'இவ புருஷன் கட்டின தாலியை இவளே என் முன்னாடி வாயில வச்சு கடிக்கிறா...' அவன் சுன்னி இப்போ கல்லு மாதிரி நின்னுச்சு. அவன் குனிஞ்சு அவ இடுப்புல கைய வச்சு அவளை அப்படியே பூ மாதிரி தூக்கப் போனான். 


"ஐயோ... விடுங்க," துர்கா சிரிச்சிக்கிட்டே அவனைத் தடுத்தா. அவ பேசினதும், வாயில இருந்த தாலி 'கிளிக்'னு சத்தத்தோட கீழ அவ கழுத்துல வந்து விழுந்து, அவளோட அம்மண மொலைக்கு நடுவுல ஊஞ்சலாடுச்சு. அந்த தாலி விழுந்த வேகத்துல அவ மொலை லேசா குலுங்குச்சு.


"என்னடி ஆச்சு டி?" முரளி கேட்டான்.


"இல்லங்க... ஏற்கனவே லேட் ஆகிருச்சு. குட்டி பையன் வேற தனியா இருப்பான். வீட்டுக்குப் போகணும்," னு தயங்கிட்டே சொன்னா.


"அதனால என்ன... இதோ... இவனை மட்டும் போக சொல்லலாம். அவன் போய் பையன பாத்துக்கட்டும், நீ இங்கேயே இரு டி," னு சொல்லிட்டு, அவன் கைய கீழ இறக்கி, அவ குண்டியில ஒரு கைய வச்சான். சும்மா வைக்கல, நல்லா அஞ்சு விரலையும் பதிச்சு, சப்பாத்தி மாவு பிசையிற மாதிரி பிசைஞ்சான். அப்புறம் 'பளார்'னு ஓங்கி ஒரு அறை விட்டான். அந்த சத்தம் ஹால்ல நல்லா கேட்டுச்சு.


"ஸ்ஸ்ஸ்ஹா..."னு துர்கா வலியில கத்தி, லேசா குனிஞ்சா. ஆனா இந்த தடவை முகத்துல வலி தெரியல. பதிலா, அவ உதட்டைக் கடிச்சுக்கிட்டு, ஒரு மாதிரி சூடேத்துற மாதிரி முரளியைப் பார்த்தா.


"இல்லங்க... அவன் அம்மா இல்லனா அழுவான். தூங்க மாட்டான். ப்ளீஸ்..." அவ கெஞ்சுற மாதிரி சொன்னா, ஆனா அதுலயும் ஒரு அழைப்பு தெரிஞ்சது.


முரளி ஒரு செகண்ட் யோசிச்சான். அவன் மனசுக்குள்ள ஒரு கணக்குப் போட்டான். அவன் கைய எடுக்காம, துர்காவோட குண்டிய மெதுவா தடவிக்கிட்டே இருந்தான். துர்கா இப்போ வலியில நெளியல, ஒரு மாதிரி சுகத்துல நெளிஞ்ச மாதிரி நடிச்சா.


அப்புறம் முரளி தரையில சிலை மாதிரி உக்காந்திருந்த கிருஷ்ணனைப் பார்த்தான். "டேய்... மாடி பெட்ரூம்ல பெட் பக்கம் இருக்குற டேபிள்ல சிகரெட் வச்சிருப்பேன். போய் எடுத்துட்டு வா," னு சொன்னான்.


கிருஷ்ணன் எழுந்தான். அவன் கண்ணு முன்னாடியே முரளி அவன் பொண்டாட்டி குண்டிய பிசைஞ்சுகிட்டே நிக்கிறான். துர்கா லேசா நெளியிறா, ஆனா அவன் கையத் தட்டிவிடல.


அவன் திரும்பிப் பார்க்காம மாடிப் படியேறினான். ஒவ்வொரு படியில கால் வைக்கும்போதும், கீழ ஹால்ல இருந்து முரளியோட கரகரப்பான சிரிப்பு சத்தமும், துர்காவோட கொஞ்சுற மாதிரி வர்ற மெலிசான சிரிப்பு சத்தமும் கேட்டுச்சு. 'சிரிக்கிறாளா? எதுக்கு சிரிக்கிறா?' நினைக்க நினைக்க, அவன் படி ஏறுற வேகம் குறைஞ்சது.


மாடிக்கு வந்ததும், அவன் நேரா முரளியோட பெட்ரூம் கதவு கிட்ட போனான். கதவு லேசா சாத்தியிருந்துச்சு. கை நடுங்குச்சு. மெதுவா கதவ லேசா தள்ளினான்.


உள்ள போனதும் 'குப்'னு ஒரு வாசனை அவன் மூஞ்சில அறைஞ்சது. முரளியோட பெர்ஃப்யூமும், துர்கா காலையில பூசின பவுடர் வாசனையும் கலந்து... கூடவே... ஆமா... அது கஞ்சி வாசனைதான்... முரளி விட்ட கஞ்சியோட நெடி... அப்புறம்... அது துர்காவோட ஸ்பெஷல் வாசனை... எல்லாம் ஒண்ணா கலந்து, கிருஷ்ணனோட மூளைக்குள்ள ஏறி, அவன் சுன்னியை மறுபடியும் ஒரு ஆட்டு ஆட்டுச்சு.


அவன் லைட்டப் போடல. அந்த மங்கலான வெளிச்சத்துலயே ரூமைப் பார்த்தான். பார்த்ததும் அவன் வாயைப் பொளந்துட்டான். 


முதல்ல அவன் கண்ணுல பட்டது கட்டில்தான். ஐயோ... என்ன கோலம்டா அது! பெட்ஷீட்... அப்படின்னு ஒன்னு இருந்ததான்னே தெரியல. மொத்தமா ஒரு துணி மூட்டை மாதிரி சுருண்டு, கசங்கி, நசுங்கி, கட்டிலோட கால்மாட்டுல குப்பையா கெடந்துச்சு. அது மேல... அங்கங்க ஈரமா... சில எடத்துல லேசா மஞ்சக் கறை மாதிரி... சில எடத்துல வெள்ளையா, கெட்டியா, காஞ்சு போன பிசின் மாதிரி... 'எத்தனை தடவைடா பண்ணீங்க? கஞ்சியை பெட்ஷீட்லயாடா விடுவீங்க? இல்ல துர்கா விட்ட தண்ணியா? ரெண்டும் கலந்து கெட்டியாகிருச்சா?' கிருஷ்ணனுக்கு பார்க்கப் பார்க்க கீழ முட்டிக்கிட்டு நின்னுச்சு.


தலைகாணி ரெண்டும் ரெண்டு மூலைல அநாதையா கெடந்துச்சு. ஒன்னு கட்டிலுக்குக் கீழேயே தரையில விழுந்து, அதோட உறை கிழிஞ்சு பஞ்சு லேசா வெளிய தெரிஞ்சது. அது மேலயும் ஏதோ ஈரமா, கறை மாதிரி... 'தலையணையைக் கடிச்சுக்கிட்டா இருப்பாளோ?' கிருஷ்ணனுக்கு மூச்சு வாங்குச்சு.


துர்கா காலையில ஆசையா தலையில வச்சுட்டு வந்தாளே மல்லிப் பூ... அதோட கதி... சின்னாபின்னமாகி, கசங்கி, நசுங்கி, பூவே இல்லாம வெறும் இதழ்களா பெட்ல அங்கங்க சிதறிக் கெடந்துச்சு. சில பூ இதழ்கள் அந்த ஈரமான கஞ்சிக் கறைகள்ல ஒட்டிக்கிட்டு இருந்துச்சு. 


அவன் பார்வை கட்டிலை விட்டு நகர்ந்து, தரையைப் பார்த்துச்சு. அங்கதான் உண்மையான சூடே ஆரம்பிச்சது. துர்காவோட துணிங்க... அவ காலையில அவ்வளவு அழகா கட்டிட்டு வந்தாளே... அந்த மஞ்ச கலர் புடவை... தரையில நீளமா சுருண்டு கெடந்துச்சு. அது பக்கத்துல அவளோட மேட்சிங் ஜாக்கெட்... அப்புறம் பாவாடை... நாடா அவுந்து ஒரு பக்கம் தொங்கிட்டு இருந்துச்சு.


அப்புறம்... அவன் தேடுன புதையல் அங்க இருந்துச்சு. கொஞ்சம் தள்ளி... சுவரோரம்... அவளோட கருப்பு ப்ரா... ஒரு பக்கம் ஸ்ட்ராப் அறுந்து தொங்குது! இன்னொரு பக்கம் கொக்கி பிஞ்சு தொங்குது! இது வெறும் அவசரத்துல கழட்டுன மாதிரி தெரியலையே! பல்லால கடிச்சு இழுத்தானா? இல்ல கையாலயே பிச்சி எறிஞ்சானா? கிருஷ்ணனுக்குத் தெரியல. ஆனா அதைப் பார்த்ததும் அவன் சுன்னி மறுபடியும் 'லப்டப் லப்டப்'னு குதிச்சது. அதுக்கு இன்னும் கொஞ்சம் தள்ளி... அவளோட கருப்பு பேன்ட்டி... சின்னதா... மெலிசா... கசங்கிப் போய் ஒரு மூலையில...


கிருஷ்ணனால நின்ன எடத்துல நிக்க முடியல. மெதுவா நடந்து அந்த ப்ரா கிட்ட போனான். குனிஞ்சு அதை எடுத்தான். அவன் கை நடுங்குச்சு. இன்னும் லேசா ஈரமா, ஒரு மாதிரி பிசுபிசுப்பா இருந்துச்சு. வேர்வையா? இல்ல... அவன் அதை முகத்துக்கிட்ட கொண்டு போய் மோந்து பார்த்தான். லேசா கஞ்சி வாசனை... கூடவே துர்காவோட அந்த மயக்குற வாசனை... ஆழமா மூச்சை உள்ள இழுத்தான். அவன் கண்ணு சொக்குச்சு.


அப்புறம் அந்த பேன்ட்டிய எடுத்தான். இதையும் மோந்து பார்த்தான். இதுலயும் அதே வாசனை... ஆனா கொஞ்சம் அதிகமா... பேன்ட்டியோட நடுவுல நல்லாவே ஈரமா, கொஞ்சம் பிசுபிசுப்பா இருந்துச்சு. 'சந்தேகமே இல்ல... அவளும் இறக்கியிருக்கா...' கிருஷ்ணனுக்கு உடம்பு சூடாச்சு. அவன் அந்த ப்ரா-வையும் பேன்ட்டியையும் விட மனசே இல்லாம, அங்கேயே தரையில போட்டான்.


நிமிர்ந்து ரூமை சுத்திப் பார்த்தான். டேபிள் மேல இருந்த தண்ணி பாட்டில் கீழ விழுந்து, கொஞ்சம் தண்ணி சிந்தி, தரை விரிப்பு நனைஞ்சிருந்துச்சு. அது பக்கத்துல ஆஷ்ட்ரே... அதுல நாலஞ்சு சிகரெட் துண்டுகள் நசுக்கிப் போட்டிருந்துச்சு.


அப்புறம் அவன் கண்ணுல பட்டது... பெட் பக்கத்துல இருந்த சின்ன டேபிள்... அது மேலதான் சிகரெட் பாக்கெட் இருந்துச்சு. அது பக்கத்துல... துர்காவோட நெத்தில வச்சிருந்த சின்ன பொட்டு... 


அவன் மெதுவா நடந்து அந்த டேபிள் கிட்ட போனான். சிகரெட் பாக்கெட்டை எடுத்துக்கிட்டான். 


அவன் அந்த ரூமை விட்டு வெளிய வர மனசே இல்ல. இந்த ரூம் முழுக்க அவன் பொண்டாட்டியோட வாசனை... அவளை இன்னொருத்தன் புரட்டி எடுத்ததோட வாசனை... அது அவனுக்கு ஒரு மாதிரி போதையா, கிறக்கமா இருந்துச்சு.


ஆனா, முரளி கீழ காத்துட்டு இருப்பானேன்னு பயம் வந்துச்சு. வேகமா ரூமை விட்டு வெளிய வந்தான். கதவைச் சாத்தும்போது, கடைசியா ஒரு தடவை அந்த கலைஞ்ச பெட்டையும், தரையில கெடக்குற துர்காவோட துணிகளையும் பார்த்தான். அவன் தொண்டை வறண்டு போச்சு.


மெதுவா படி இறங்கி வந்தான். அவன் கையில இருந்த சிகரெட் பாக்கெட்டு நடுங்குச்சு. அவன் உடம்பு சூடா இருந்துச்சு. லுங்கிக்குள்ள அவன் சுன்னி இன்னும் அதே விறைப்போட நின்னுட்டு இருந்துச்சு. கீழ ஹால்ல முரளியும் துர்காவும் இன்னும் பேசிட்டு இருக்கிற சத்தம் கேட்டுச்சு. 


கிருஷ்ணன் வேகமா கடைசிப் படில இறங்கி ஹாலுக்குள்ள வந்தான். அங்க பார்த்த காட்சி அவனை ஒரு நிமிஷம் ஸ்தம்பிக்க வச்சது.


முரளி இப்போ சோபால உக்காந்திருந்தான். ஆனா இப்போ துர்கா அவன் பக்கத்துல, உக்காந்து, அவன் தோள் மேல சாஞ்ச மாதிரி இருந்தா. அவளோட ஒரு கைய முரளி புடிச்சு, அவன் மடியில வச்சிருந்தான். இன்னொரு கையால முரளி, துர்காவோட இடது மொலைய ரொம்ப இயல்பா, சும்மா டிவியில ரிமோட்ட நோண்டுற மாதிரி, பிடிச்சு மெதுவா அழுத்திட்டு, அவகூட கிசுகிசுன்னு பேசிட்டு இருந்தான். துர்கா அவன் முகத்தையே பார்த்து, ஒரு மாதிரி... வெட்கப்பட்ட மாதிரி சிரிச்சுக்கிட்டு இருந்தா. அவ முகத்துல இருந்த சோர்வு இப்போ கொஞ்சம் மறைஞ்ச மாதிரி தெரிஞ்சது. ஆனா அது நிஜமான சந்தோஷமா இல்ல வெறும் நடிப்பான்னு கிருஷ்ணனுக்குப் பிரிச்சுப் பார்க்கத் தெரியல.


அவன் சத்தம் கேட்டு ரெண்டு பேரும் திரும்பினாங்க. முரளி முகத்துல எந்த சலனமும் இல்ல. ஆனா துர்கா, கிருஷ்ணனைப் பார்த்ததும், ஒரு நொடி அவ முகத்துல ஒரு சின்ன சலனம் வந்து மறைஞ்ச மாதிரி இருந்துச்சு. ஆனா அடுத்த நொடியே, அதை மறைச்சுக்கிட்டு, ஒரு மாதிரி அலட்சியமா சிரிச்சா.


கிருஷ்ணன் அவமானத்துல குறுகிப் போய், நடுங்குற கையால சிகரெட் பாக்கெட்டை முரளி கிட்ட நீட்டினான். முரளி அதை வாங்கிக்கிட்டான். துர்கா மேல இருந்த கைய எடுக்கவே இல்லை. ஒரு சிகரெட்டை எடுத்து உதட்டுல வச்சான்.


"லைட்டர் குடு."


கிருஷ்ணன் அதிர்ந்து போனான். 'ஐயோ... லைட்டரை அங்கேயே வச்சுட்டு வந்துட்டேனே...' அவன் பாக்கெட்ல தேடுற மாதிரி நடிச்சான். "ச... சார்... மறந்துட்டேன்..."


முரளியோட முகம் கோவத்துல சிவந்துச்சு. "மறந்துட்டியா? பொட்டை நாயே! ஒரு வேலைய உருப்படியா செய்ய மாட்டியாடா? எதுக்குடா இருக்க நீ?" முரளி கரகரப்பான குரல்ல கத்தினான். அவன் திட்டும்போது கூட, அவன் கை துர்கா மொலைய இன்னும் இறுக்கமா பிடிச்சு கசக்குச்சு.


துர்கா இதைக் கேட்டு 'கிக்'னு சிரிச்சிட்டா. அது நிஜமான சிரிப்பா இல்ல கிருஷ்ணனை வெறுப்பேத்த சிரிக்கிறாளானு தெரியல. ஆனா அந்த சிரிப்பு கிருஷ்ணனோட இதயத்துல கத்தி மாதிரி குத்துச்சு.


"போ... போய் லைட்டரை எடுத்துட்டு வாடா!" முரளி மறுபடியும் கத்தினான்.


கிருஷ்ணன் அவமானத்துல உடம்பு கூச, மறுபேச்சு பேசாம திரும்பவும் மாடிப் படி ஏறினான். 'ச்ச... என் பொண்டாட்டி முன்னாடி இப்படியா அசிங்கப்படுத்துறது...' அவன் பல்லக் கடிச்சுக்கிட்டான். வேகவேகமா பெட்ரூமுக்கு போய், டேபிள் மேல இருந்த லைட்டரை எடுத்துக்கிட்டு, மூச்சு வாங்க கீழ இறங்கி வந்தான்.


முரளி இன்னும் அதே மாதிரி சோபால துர்கா மொலைய பிடிச்சுக்கிட்டு உக்காந்திருந்தான். கிருஷ்ணன் நடுங்குற கையால லைட்டரை நீட்டி, முரளி வாயில இருக்குற சிகரெட்டைப் பத்த வச்சான். முதல் புகையை நல்லா உள்ள இழுத்து, துர்காவோட முகத்துக்கு நேரா ஊதினான். துர்கா லேசா கண்ணைச் சிமிட்டினா, ஆனா முகத்தை திருப்பிக்கல. அவளும் அந்தப் புகையை ரசிக்கிற மாதிரி ஒரு சின்ன சிரிப்பு சிரிச்சா.


முரளி சிகரெட்டைப் புகைச்சுக்கிட்டே ஒரு நிமிஷம் யோசிச்சான். அப்புறம் கிருஷ்ணனைப் பார்த்தான்.


"இங்க பாருடா... உன் பொண்டாட்டி எனக்கு ரொம்பப் புடிச்சிருக்கு," முரளி சொல்லிக்கிட்டே துர்காவோட மொலைய மறுபடியும் பிடிச்சு லேசா திருகினான். துர்கா 'ஸ்ஸ்'னு சத்தம் போட்டா. "என் பொண்டாட்டி வேற வெக்கேஷன் போயிருக்கா... ஒரு வாரம் கழிச்சுதான் வருவா. அதுவரைக்கும் எனக்கு இங்க தனியா போர் அடிக்கும்."
அவன் என்ன சொல்ல வரான்னு கிருஷ்ணனுக்குப் புரிய ஆரம்பிச்சது. அவன் இதயம் வேகமா அடிச்சுக்கிச்சு.
"உன் பையனுக்கும் அவ இல்லாம கஷ்டமா இருக்கும். எனக்கும் அவ வேணும். சோ... இப்படிப் பண்ணலாம்…இந்த ஒரு வாரம்... நீயும் உன் பையனும் இங்கேயே வந்து தங்கிடுங்க. துர்காவும் இங்கேயே இருக்கட்டும். அவ எனக்கு வேண்டியதைச் செய்வா... நீ எனக்கு எடுபுடி வேலை செய்... சரியா?" முரளி ரொம்ப சாதாரணமா சொன்னான்.


துர்கா அதிர்ச்சியா முரளியைப் பார்த்தா. அப்புறம் கிருஷ்ணனைப் பார்த்தா. அவ கண்ணுல ஒரு தயக்கம் தெரிஞ்சது.


"சார்... அது வந்து..." துர்கா இழுத்தா.


"என்னடி யோசிக்கிற? வேற வழி இருக்கா உனக்கு?" முரளி கேட்டான்.


துர்காவுக்கு வேற வழி இல்லைனு புரிஞ்சது. 'சரி... இங்கேயே இருந்தா, இந்த நாயை ஒரு வழி பண்ணிடலாம். புருஷனையும் காப்பாத்தலாம்'னு மனசுக்குள்ள நினைச்சுக்கிட்டு, "சரிங்க," னு சொன்னா. அவ குரல்ல இருந்த தயக்கம் மறைஞ்சு ஒரு உறுதி வந்துச்சு.


முரளி சிரிச்சான். "குட் கேர்ள்." அவன் கிருஷ்ணனைப் பார்த்தான். "டேய்... நீ இப்ப வீட்டுக்குப் போ. உன் பையன கூட்டிட்டு வா. அப்படியே உனக்கும் அவனுக்கும் ஒரு வாரத்துக்குத் தேவையான துணியெல்லாம் எடுத்துட்டு வா.”


அப்புறம் துர்காவைப் பார்த்து சிரிச்சான். "இவளுக்குத் துணி எதுவும் தேவையில்லை... இங்க நான் பார்த்துக்கிறேன்... ஹா ஹா ஹா..." அவன் கேவலமா சிரிச்சான்.
கிருஷ்ணன் பல்லக் கடிச்சுக்கிட்டான். அவமானத்துல அவன் உடம்பே கூசுச்சு.
"போடா... போய் கூட்டிட்டு வா," முரளி அதட்டினான்.
கிருஷ்ணன் துர்காவைப் பார்த்தான். அவ முகத்துல எந்த உணர்ச்சியும் இல்லை. அவன் தலையாட்டிட்டு, மெதுவா அந்த வீட்டை விட்டு வெளிய நடந்தான். 
கிருஷ்ணன் பைக்ல ஏறி உட்காரும் போது, அவன் மனசு ஒரு மாரியா இருந்தது. இப்போ அவன் பொண்டாட்டி... துர்கா... அந்த முரளி கூட... அந்தப் பெரிய வீட்டுல... தனியா.


பயமா? இல்ல... பயம் இல்ல. அதுக்கு மேல... அங்க என்ன நடக்கும்னு பார்க்க முடியலையேங்கிற ஒரு மாதிரி 'ஆர்வம்'. அவன் சுன்னி, பேண்ட் உள்ள துடிச்சது.

[Shrutikrishnan]

வேகமா பைக்கை ஓட்டிட்டு வீட்டுக்கு வந்தான். குட்டிப் பையன் கூப்பிட்டுக்கிட்டு, கதவைத் திறந்து உள்ள போனான். ஒரு பேக் எடுத்து, அவனுக்கும் அவன் பையனுக்கும் தேவையான துணியையும், மத்த பொருளையும் வேக வேகமா எடுத்து வச்சான். அவன் கை நடுங்குச்சு. 'இந்த ஒரு வாரம் அந்த வீட்டுல என்ன நடக்குமோ'... நெஞ்சு வலிச்சது... ஆனா... அவன் சுன்னி இன்னும் விறைப்பாவே தான் இருந்தது.


பையனைக் கூட்டிட்டு, பேக் எடுத்துட்டு பைக்கைக் கிளப்பினான். அவன் பைக் தெரு முனையில திரும்புறதை...


மாடில... ஜன்னல் வழியா... மகேஷ் பார்த்துட்டு இருந்தான்.


"என்னடா இது... அண்ணனும், குட்டிப் பையனும் பேக் ஓட எங்கயோ போறாங்க... அக்கா மட்டும் வீட்ல தனியா இருக்காங்களா?"... அவனுக்கு மனசு துடிச்சது. 'இது தான் சான்ஸ்... அக்கா கூட தனியா...'


அவன் குஷில அவசர அவசரமா அவன் போன் எடுத்து துர்காவுக்கு கால் பண்ணான்.


"The number you are trying to reach is currently switched off..."


அவனுக்குத் தூக்கி வாரிப் போட்டுருச்சு. "ச்ச... என்ன ஆச்சு?" அவனுக்கு ஒண்ணுமே புரியல. திரும்பத் திரும்ப கால் பண்ணான். அதே தான் சொன்னுச்சு. மகேஷ் மண்டை குழம்பிப் போய் நின்னான். அவனுக்கு ஏதோ தப்பா நடக்குதுனு மட்டும் நல்லா புரிஞ்சது.


ஒரு மணி நேரம் கழிச்சு...


கிருஷ்ணன் பைக், முரளியோட பிரம்மாண்டமான பங்களா கேட் முன்னாடி வந்து நின்னுச்சு. அவன் பையனைக் கீழ இறக்கி விட்டுட்டு, பேக்கை எடுத்துக்கிட்டான்.


கேட்ல இருந்த வாட்ச்மேன்... இவனை ஒரு பார்வை பார்த்தான். அந்தப் பார்வை சாதாரணமா தான் இருந்த மாரி தெரிஞ்சது. ஆனா கிருஷ்ணனுக்கு மட்டும் அது வேற மாரி பட்டது. அந்தப் பார்வையில அத்தனை கேவலம்... அதுக்கு அர்த்தம் இதுதான்னு அவனுக்கு புரிஞ்சது... 'பொழைக்கத் தெரியாதவன்... பொண்டாட்டியை வச்சு பொழைக்கிறான் போல...' கிருஷ்ணனுக்கு உடம்பெல்லாம் கூசுச்சு.


அந்த வாட்ச்மேன் ஒரு வார்த்தை கூடப் பேசாம, 'ரிமோட்'ல கேட்டைத் திறந்தான்.


கிருஷ்ணன், பையனோட கையப் புடிச்சுக்கிட்டு, அந்த நீளமான பாதைல நடந்து போனான். அவன் நெஞ்சு 'பக் பக்'னு அடிச்சது. அந்த அஞ்சு நிமிஷ நடை... அவனுக்கு அஞ்சு மணி நேரம் மாரி இருந்தது.


பெரிய கதவு முன்னாடி வந்து நின்னு, 'காலிங் பெல்' அடிச்சான்.


உள்ள சத்தம் கேட்டுச்சு... ஆனா யாரும் வரல.


ஒரு நிமிஷம்... ரெண்டு நிமிஷம்... அஞ்சு நிமிஷம் ஆச்சு.


'என்னடா... கதவைத் திறக்க இவளோ நேரமா?' கிருஷ்ணன் மனசுக்குள்ள... 'ஒருவேளை... முரளி... துர்காவை... ஓத்துட்டு இருப்பானோ? அதான் லேட் ஆகுதா?'... நினைக்க நினைக்க... அவன் பேண்ட் உள்ள சுன்னி முட்டிக்கிட்டு நின்னுச்சு.


அப்போ... கதவு திறக்குற சத்தம் கேட்டுச்சு.


முரளி தான் வந்து திறந்தான்.


அவனைப் பார்த்ததும் கிருஷ்ணனுக்கு ஒரு மாதிரி ஆச்சு. முரளி இப்போ தான் ஃப்ரெஷ்ஷா குளிச்சிருந்தான். ஒரு சிம்பிள் டீ-ஷர்ட், ஷார்ட்ஸ் போட்டுட்டு... ரொம்ப ரிலாக்ஸா... ஏதோ பெரிய வேட்டையை முடிச்ச திருப்தியோட நின்னுட்டு இருந்தான்.


அவன் கிருஷ்ணனை ஒரு கேவலமான பார்வை பார்த்தான். ஆனா... அவன் கண்ணு கீழ குட்டிப் பையன் மேல போனதும்... அவன் முகத்துல ஒரு சிரிப்பு வந்தது.


"வாடா குட்டி... ஹாய்... உள்ள வா..."னு சொல்லி பையனோட தலையைக் கோதி விட்டான்.


பையனும் சிரிச்சிட்டே உள்ள ஓடினான். கிருஷ்ணன் பேக்கோட... ஒரு வேலைக்காரன் மாரி... அவன் பின்னாடியே போனான்.


அந்த ஹால்... அத்தனை பெருசு. அவன் கண்ணு... அவன் பொண்டாட்டியைத் தேடுச்சு. "துர்கா... துர்கா..."... எங்கையும் காணோம். 


முரளி... இவன் மனசுல நினைச்சதைப் படிச்ச மாரி... சிரிச்சிட்டே... மாடியைப் பார்த்து சத்தம் போட்டான்.


"துர்கா... கீழ வா... உன் பையன் வந்துட்டான்..."


மாடில இருந்து எந்த சத்தமும் வரல. கிருஷ்ணன் பதட்டமா முரளியைப் பார்த்தான்.


முரளி இப்போ கொஞ்சம் குரலை உயர்த்தி, அதிகாரமா கூப்பிட்டான், "துர்கா...."


"ம்ம்... ரெடி ஆயிட்டு இருக்கேன்... இதோ வர்றேன்... ரெண்டு நிமிஷம்..." மாடியில இருந்து துர்காவோட குரல் கேட்டுச்சு. ஆனா அவ குரல்ல ஒரு மாதிரி... தடுமாற்றம்... இல்ல... ஒரு புதுவிதமான குழைவு... ஒரு கிறக்கம்... இப்பதான் ஒரு ஆட்டத்தைப் போட்டு முடிச்ச மாதிரி ஒரு களைப்பு... தெரிஞ்ச மாதிரி இருந்துச்சு கிருஷ்ணனுக்கு. அவன் சுன்னி மறுபடியும் துடிக்க ஆரம்பிச்சது.


அந்த ரெண்டு நிமிஷம்...


கிருஷ்ணன் அங்கேயே சிலையா நின்னான். குட்டிப் பையன் அந்தப் பெரிய சோபால ஏறி குதிச்சு விளையாடிட்டு இருந்தான்.


அப்போ... மாடிப் படியில... மெதுவா கால் எடுத்து வைக்கிற சத்தம்...


கிருஷ்ணன் தலையைத் தூக்கிப் பார்த்தான்.


அங்க...


அங்க துர்கா நின்னுட்டு இருந்தா.


அவளைப் பார்த்ததும் கிருஷ்ணன் 'பதறிப் போனான்'.


ஐயோ... என்ன கோலம் இது!


அவளும் இப்போ தான் ஃப்ரெஷ்ஷா குளிச்சிருந்தா. அவளோட நீளமான கூந்தல்... இன்னும் ஈரமா... காஞ்சியும் காயாம... அவ முதுகுல விரிஞ்சு கிடந்தது.


ஆனா... அவ போட்டுட்டு இருந்த டிரஸ்...


அது நைட்டி இல்ல... இல்ல... அதுக்கு பேரு 'negligee'.


பளபளன்னு... கருப்பு கலர்ல... சில்க் துணில... அவளோட தொடை வரைக்கும் தான் அந்த டிரஸ் இருந்தது. அது அவ உடம்போட ஒட்டி... அவளோட 'வளைவு நெளிவை'... இன்ச் பை இன்சா... காமிச்சது.


அந்த டிரஸ் அவளுக்கு கொஞ்சம் டைட்டா வேற இருந்தது. அதனால... அவளோட ரெண்டு மொலையும்... ப்ரா இல்லாம... புடைச்சுக்கிட்டு... வெளிய தள்ளுற மாரி நின்னுச்சு. அவளோட காம்பு... அந்த கருப்புத் துணியில... குத்திட்டு... தனியா தெரிஞ்சது.


கிருஷ்ணன் கண்ணு கீழ இறங்குச்சு. அவளோட 'தொப்புள்' மேடு... அந்த மெலிசான துணில... அப்பட்டமா தெரிஞ்சது.


ஆனா... இது எல்லாத்தையும் விட... கிருஷ்ணனை அதிர்ச்சி ஆக்கினது ஒண்ணு...


அவளோட 'தாலி'.


அவன் கட்டின தாலி... அந்த கருப்பு நெக்லிஜீக்கு உள்ள இல்ல... வெளிய... அவளோட ரெண்டு மொலையோட பிளவுல... கரெக்டா... தொங்கிட்டு இருந்தது. அவ ஒவ்வொரு அடி எடுத்து வைக்கும் போதும்... அந்தத் தாலி... அவ மொலைக்கு நடுவுல... ஊஞ்சல் ஆடிச்சு.


அவ முகத்துல... எந்த சோர்வும் இல்ல. எந்த அழுகையும் இல்ல. ரொம்ப ஃப்ரெஷ்ஷா... நெத்தியில சின்னதா ஒரு பொட்டு... அதுக்கு மேல... புதுசா வச்ச மாரி... 'குங்குமம்'.


'அச்சோ... இவனும் குளிச்சிட்டு பிரெஷா இருக்கான், அவளும் குளிச்சிட்டு பிரெஷா இருக்கா… அப்போ ரெண்டு பேரும்... ஒண்ணாதான்... குளிச்சிருப்பாங்களோ?' கிருஷ்ணனுக்கு அடிவயிறு கலங்குச்சு. 'குளிச்சு... முரளியே இவளுக்குப் பொட்டு வச்சு... குங்குமம் வச்சு... இந்த 'தேவிடியா' டிரஸ்ஸைப் போட்டு... என் தாலியை எடுத்து வெளிய போட்டு விட்டுருக்கானோ?'


அவன் நினைக்க நினைக்க... அவமானத்துல... காமத்துல... அவனோட 'சுன்னி' துடிக்க ஆரம்பிச்சது.


'என் பையன் முன்னாடியா... இப்படி... ஒரு பொம்பள... அவ புருஷன் முன்னாடி... இப்படி ஒரு டிரஸ்ல... இப்படி... நிக்கிறாளே...'


துர்கா... மெதுவா... ஒவ்வொரு அடியா... அந்தக் கம்பீரமான மாடிப் படில இறங்கி வந்தா. அவ பார்வையில கூச்சமே இல்ல. ஒரு அலட்சியம்.


"அம்மா!" குட்டிப் பையன் சோபால இருந்து குதிச்சு அவகிட்ட ஓடினான்.


துர்கா முகத்துல இப்போ தான் ஒரு சிரிப்பு வந்தது. அவ குனிஞ்சு அவ பையனைத் தூக்கி கட்டிப் புடிச்சுக்கிட்டா. அவ அப்டிக் குனிஞ்சப்போ, அவ மொலையும்... அந்தத் தாலியும்... கிருஷ்ணன் கண்ணு முன்னாடி... முரளி கண்ணு முன்னாடி... நல்லா குலுங்கி... அந்தப் பிளவு ஆழமாத் தெரிஞ்சது.


"சாப்டியா டா கண்ணா?" அவளோட கொஞ்சுற குரல்.


முரளி... இதையெல்லாம் பார்த்துட்டே... சிரிச்சு, கிருஷ்ணன் கிட்ட வந்து, "உன் பொண்டாட்டி செமையா இருக்கால... என் பொண்டாட்டி துணி தான் அது. அவளை விட, உன் பொண்டாட்டிக்கு கும்முனு இருக்கு," னு சொன்னான்.
கிருஷ்ணன் வாய புலந்து பாத்தான்.


முரளி சோபால போய்... ராஜ மாரி உட்கார்ந்தான். அவன் முகத்துல ஒரு புன்னகை. ஒரு வெற்றிப் புன்னகை. 'பார்த்தியா... உன் பொண்டாட்டி... இப்போ எனக்கு...' அவன் பார்வை கிருஷ்ணன் கிட்ட அதைத்தான் சொல்லுச்சு.


கிருஷ்ணன் மட்டும் தான்... அந்த ஹால்ல... கையில பேக்கோட... ஒரு பொட்டை மாரி... அசையாம நின்னுட்டு இருந்தான்.


முரளி இப்போ கிருஷ்ணனைப் பார்த்தான். "என்னடா... பொம்மை மாரி நின்னுட்டு இருக்க... பேக் எல்லாம் கொண்டு போய்... மாடில கெஸ்ட் ரூம் இருக்கு... அங்க வச்சிக்கோ," னு அதிகாரமா சொன்னான்.


கிருஷ்ணன்... வாயைத் திறந்து ஒரு வார்த்தை கூடப் பேச முடியல. மெதுவா தலையை மட்டும் ஆட்டினான்.


முரளி இப்போ துர்காவைப் பார்த்தான். "நீ பையன கூட்டிட்டு கிச்சனுக்குப் போ. அவனுக்குப் பால் ஏதாவது சூடு பண்ணிக் குடு. ஃப்ரிட்ஜ்ல எல்லாம் இருக்கு." அவன் துர்கா கிட்ட பேசுறது... ஏதோ அவன் பொண்டாட்டி கிட்ட ஆர்டர் போடுற மாரி இருந்தது.


துர்கா... "சரிங்க," னு சொல்லிட்டு, பையனோட கையப் புடிச்சுக்கிட்டா.


அவ கிருஷ்ணனைத் திரும்பி கூடப் பார்க்கல. அவனை ஒரு மனுஷனாவே மதிக்காம... அவனைக் கடந்து... கிச்சனை நோக்கி நடந்தா.


அவ நடந்து போகும்போது... கிருஷ்ணன் அவளையே பார்த்துட்டு இருந்தான். அந்த நெக்லிஜீ... அவ நடக்குறதுக்கு ஏத்த மாரி... அவளோட சூத்தை ஒட்டி... அவ குண்டி ரெண்டும்... தனித் தனியா... ஆடுறது... அப்பட்டமா தெரிஞ்சது. 


கிருஷ்ணனுக்கு 'அடிவயிறு கலங்குச்சு'. அவன் கையில இருந்த பேக்கைப் பார்த்தான். அவன் ஒரு வேலைக்காரன் மாரி... அந்தப் பேக்கைத் தூக்கிட்டு... அவன் எஜமான் சொன்ன ரூமைக் தேடி... அந்த மாடிப் படியில ஏறினான்.


கிருஷ்ணன் படியில ஏறி அந்த கெஸ்ட் ரூமுக்குப் போனான். அது மாடில ஒரு மூலையில இருந்தது. கதவைத் திறந்து உள்ள போனான். சின்ன ரூம் தான். ஆனா நீட்டா இருந்தது. அவன் கையில இருந்த பேக்கைக் கீழ வச்சான்.


அவன் உடம்பு இன்னும் நடுங்கிட்டு இருந்தது. அவனுக்கு அந்த ரூம்ல நிக்கவே முடியல. ஆனா வேற வழி?


பேக்கைத் திறந்து, அவனோட பனியன், லுங்கி, மத்த துணி பையனோட சின்னச் சின்ன சட்டை, ட்ராயர்... எல்லாத்தையும் எடுத்து அந்தக் கப்போர்டுல அடுக்கி வச்சான். அவன் துணியை அடுக்கும் போதே... அவன் மனசு எல்லாம் கீழ ஹால்ல தான் இருந்தது. துர்கா என்ன பண்றா... அந்த முரளி அவளை என்ன பண்றான்...


வேகவேகமா துணியை வச்சிட்டு, திரும்பக் கீழ இறங்கிப் போனான்.


அங்க ஹால்ல... குட்டிப் பையன் சோபால உட்கார்ந்து ஜாலியா டிவி பார்த்துட்டு இருந்தான். கிச்சன்ல இருந்து துர்கா வந்தா. அவ பையனுக்கு ஒரு கிளாஸ்ல பால் குடுத்துட்டு இருந்தா.


அவ இன்னும் அதே கருப்பு நெக்லிஜீல தான் இருந்தா. அவ புருஷனே வீட்டுக்குள்ள வந்துட்டான்... பையன் இருக்கான்... அதப் பத்தி எந்தக் கவலையும் இல்லாம... அவ பாட்டுக்கு அந்த உடையிலயே நின்னுட்டு இருந்தா. கிருஷ்ணன் அவளையே பார்த்தான். அவ மொலை... அந்தத் துணியை விட்டு வெளிய வர்ற மாரி குத்திட்டு நின்னுச்சு. தாலி அதுக்கு நடுவுல ஊஞ்சல் ஆடிட்டு இருந்தது.


அப்போ... *டிங் டாங்...*


காலிங் பெல் சத்தம் கேட்டுச்சு.


முரளி சோபால உட்கார்ந்த எடத்துல இருந்தே... கிருஷ்ணனைத் திரும்பிப் பார்த்தான். ஒரு வார்த்தை பேசல. கண்ணாலயே... 'போய் தொற'னு... ஒரு நாய்க்குச் சொல்ற மாரி சொன்னான்.


கிருஷ்ணன் பல்லக் கடிச்சிட்டே கதவைத் திறக்கப் போனான்.


வெளிய... அந்த வாட்ச்மேன் நின்னுட்டு இருந்தான். அவன் கையில ஒரு பார்சல் கவர் இருந்தது.


கிருஷ்ணன் புரியாமப் பார்த்தான்.


"நைட் டின்னர் ஆர்டர் பண்ணேன் டா, வாங்கிக்கோ," முரளியோட குரல் ஹால்ல இருந்து கேட்டுச்சு.


கிருஷ்ணன் முகம் அசிங்கத்துல செவந்து போச்சு. வாட்ச்மேன் முன்னாடி அவமானமா இருந்தது. அவன் பார்சலை வாங்கக் கைய நீட்டினான்.


ஆனா அந்த வாட்ச்மேன்... அவன் பார்சலைக் குடுக்கும் போது, அவனோட பார்வை... கிருஷ்ணனைத் தாண்டி... வீட்டுக்குள்ள போச்சு.


அங்க... கிச்சன் வாசல்ல... துர்கா... அந்த கருப்பு நெக்லிஜீல... நின்னுட்டு இருந்தா.


ஒரு செகண்ட் தான். அந்த வாட்ச்மேன் கண்ணு... துர்காவோட கோலத்தைப் பார்த்தது. அவளோட தொடை... அவளோட மொலை... கழுத்துல தாலி...


அவன் கண்ணு அதிர்ச்சில விரிஞ்சது. அப்புறம்... மெதுவா... அவன் பார்வை கிருஷ்ணன் மேல திரும்பினுச்சு.


அந்தப் பார்வையில... அத்தனை கேவலம். அத்தனை நக்கல். 'ச்ச... இவன்லாம் ஒரு ஆம்பளையா... பொண்டாட்டியை இப்படி ஒருத்தனுக்கு முன்னாடி நிறுத்தி வச்சிருக்கானே...'


கிருஷ்ணனுக்குக் கூச்சமா இருந்தது. உடம்பே கூசுச்சு. அவன் வேகமா அந்தப் பார்சலைப் புடுங்கிட்டு... 'படார்'னு கதவைச் சாத்தினான்.


"சாப்பாடு எடுத்து வை," முரளி திரும்பவும் ஆர்டர் போட்டான்.


எல்லாரும் சாப்பிட உட்கார்ந்தாங்க. முரளியும் குட்டிப் பையனும் டைனிங் டேபிள்ல உட்கார்ந்தாங்க. துர்கா அவங்களுக்குப் பரிமாறினா. அவ குனிஞ்சு குனிஞ்சு பரிமாறும் போதெல்லாம்... அவ மொலை... அந்த நெக்லிஜீல இருந்து வெளிய விழுந்துருமோனு இருந்தது. முரளி அதை வெறிச்சுப் பார்த்துட்டே சாப்பிட்டான்.


கிருஷ்ணன்... அவன் ஹால்ல... தரைல... ஒரு மூலையில... ஒரு தட்டுல சாப்பாடு போட்டு... தனியா உட்கார்ந்து சாப்பிட்டான்.


அவன் தலையைக் குனிஞ்சுக்கிட்டே சாப்பிட்டான். அவனால நிமிர்ந்து பார்க்க முடியல. அவமானமா இருந்தது..


எல்லாரும் சாப்பிட்டு முடிச்சாங்க. மணி பத்து ஆச்சு.


"அம்மா... தூக்கம் வருது..." குட்டிப் பையன் கொட்டாவி விட்டான்.


"சரி டா கண்ணா..." துர்கா அவனைத் தூக்கிக்கிட்டா. அவ பையனைத் தூக்கிட்டு மாடிக்குப் போனா.


முரளி சோபால உட்கார்ந்து டிவி பார்த்துட்டு இருந்தான்.


கிருஷ்ணன் ஒரு நிமிஷம் யோசிச்சான். 'போகலாமா... வேணாமா...'


அவன் மனசு கேக்கல. அவன் பொண்டாட்டி... அவன் பையன்... அவன் மெதுவா எழுந்து... துர்கா பின்னாடியே மாடிக்குப் போனான்.


அவங்க கெஸ்ட் ரூமுக்குள்ள போனாங்க. துர்கா பையனை மெதுவா பெட்ல படுக்க வச்சா. அவன் கண்ணு மூடி உடனே தூங்கிட்டான்.


துர்கா... பெட்ஷீட்டைப் போத்தி விட்டுட்டு... அங்க இருந்து வெளிய போகத் திரும்பினா.


கிருஷ்ணன் வாசல்லயே நின்னுட்டு இருந்தான். அவன் திரு திருனு முழிச்சான்.


"எங்க... எங்க போற?" அவன் குரல் ஒரு மாதிரி... கெஞ்சுற மாரி... வந்தது.


துர்கா அவனை ஒரு பார்வை பார்த்தா. அந்தப் பார்வையில... துளி கூட இரக்கம் இல்ல.


"தூங்க," அவ சத்தமே இல்லாம சொன்னா.


கிருஷ்ணனுக்குத் தூக்கி வாரிப் போட்டுருச்சு. "தூங்கவா? அப்போ... இங்க... இங்க தூங்கலையா?"


துர்கா அவனைப் பார்த்து லேசா சிரிச்சா. அந்தச் சிரிப்புல அம்பு மாரி நக்கல். "என்கிட்ட ஏன் கேக்குறீங்க?"


கிருஷ்ணன் புரியாம அவளையே பார்த்தான்.


"கீழ... சோபால... உங்க 'எஜமான்' உட்கார்ந்து இருக்கார்ல... அவர்கிட்ட போய் கேளுங்க."


"என்ன... என்ன கேக்கணும்?" கிருஷ்ணன் உதடு துடிச்சது.


துர்கா அவன் கிட்ட இன்னும் ஒரு அடி முன்னாடி வந்தா. அவளோட சூடான மூச்சுக் காத்து அவன் மேல பட்டுச்சு.


"போய் கேளுங்க... 'சார்... ப்ளீஸ்... என் பொண்டாட்டி... என்கூட... என் பையன் கூட... தூங்கட்டும்'னு... கேளுங்க."


அவ அவன் கண்ணையே பார்த்து, நிறுத்தி, நிதானமா கேட்டா.


"அந்தத் தைரியம்... இருக்கா உங்களுக்கு?"


கிருஷ்ணன் திரு திருனு முழிச்சான். அவனால பதில் பேச முடியல. முரளியைப் பார்த்தாலே அவன் சுன்னி சுருங்கிடுதே... இவன் எப்படி...


துர்கா அவன் முகத்துல தெரிஞ்ச பயத்தைப் பார்த்தா. அவ முகம் கேவலமா சுருங்குச்சு.


"ச்ச..."


அவ அவனை இடிச்சிட்டுப் போகப் பார்த்தா.


"உங்க இடத்துல... மகேஷ் இருந்துருந்தா... இந்நேரம் அந்த முரளியை அடிச்சு... ஒரு வழி பண்ணி... என்னைத் தூக்கிட்டுப் போயிருப்பான்."


அவ வாசல்ல நின்னு... அவனைத் திரும்பிப் பார்த்து…  அந்தக் கடைசி ஆணியை அடிச்சா.


"அவன் ஆம்பள."


அப்டியே சொல்லிட்டு... அங்க இருந்து கிளம்பிப் போனா.


அவ நேரா மாடிப் படியில இறங்கிப் போகல... அவ முரளியோட பெட்ரூம் இருந்த திசையை நோக்கி நடந்தா.


கிருஷ்ணன் மட்டும்... அந்த கெஸ்ட் ரூம்ல... அவன் தூங்கிட்டு இருந்த பையன் பக்கத்துல... ஒரு 'பொட்டை' மாரி... அசையாம நின்னுட்டு இருந்தான்.

[Shrutikrishnan]

அவன் அந்த கெஸ்ட் ரூம்ல போய் படுத்துக்கிட்டான். ஆனா கண்ணுல தூக்கம் இல்ல. பக்கத்துல அவன் பையன், இந்த வீட்டுல நடக்குற எந்தக் கேவலமும் தெரியாம, அப்பா கூட இருக்கோம்கிற தைரியத்துல நல்லா தூங்கிட்டு இருந்தான். கிருஷ்ணன் கண்ணு மட்டும் அந்த ரூம் கதவையே வெறிச்சுப் பார்த்துட்டு இருந்தது, இருட்டுல வெறிச்சோடிப் போய்.


மணி இப்போ ஒண்ணு ஆச்சு.


இந்த ராத்திரி, இந்த மச மசங்குற அமைதியில, அவன் லுங்கிக்குள்ள அவனோட சுன்னி ஒரு முரட்டு மிருகம் மாரி முட்டிட்டு நின்னுச்சு. அவன் மெதுவா அது மேல கைய வச்சுத் தடவினான். ச்ச என்ன ஜென்மம் இது. அவமானம் ஒரு பக்கம் இருந்தாலும், காமம் அது அடங்கவே மாட்டேங்குது.


இன்னேரம் அந்த மாஸ்டர் பெட்ரூம்ல என்ன நடந்துட்டு இருக்கும்?


அவன் கண்ணை மூடினான். அவன் மனசுக்குள்ள அந்தக் காட்சி ஓடுச்சு.


துர்கா அந்த கருப்பு நெக்லிஜீல, அந்த டைட்டான துணில அவ மொலை குத்திட்டு நிக்க தாலி ஊஞ்சல் ஆட.


முரளி அவன் அம்மணமா அவ மேல.


ஐயோ.


கிருஷ்ணன் பல்லக் கடிச்சான்.


அவ கத்துவாளா? இல்ல சுகத்துல முனகுவாளா? மகேஷ் பண்ணப்போ அவ முனகுற சத்தம் கேட்டுச்சே ஸ்ஸ் ஆஆ அதே மாரி இப்போ முரளி பண்ணும் போதும் அவ முனகுவாளா?


நினைக்க நினைக்க கிருஷ்ணன் உடம்பு சூடு ஏறுச்சு. அவனுக்கு கை அடிக்கணும் போல வெறி வந்தது. ஆனா பையன் ச்ச அவன் பல்லக் கடிச்சிட்டுப் புரண்டு படுத்தான்.


மணி இப்போ ஒண்ணரை ஆச்சு.


ஒருவேளை முடிச்சுட்டுத் தூங்கிருப்பாங்களோ? இல்ல இன்னும் இன்னும் பண்ணிட்டு இருப்பாங்களோ? ஒரு ஆம்பளையால இவளோ நேரம்?


அப்போ தான் துர்கா சொன்னது அவன் மண்டைக்குள்ள ஓடுச்சு.


அவன் ஆம்பள.


மகேஷைச் சொன்னா.


அப்போ முரளி? அவனும் ஆம்பள தான? அப்போ நான் நான் மட்டும் தான் பொட்டையா?


அவனுக்கு அவமானம் ஒரு பக்கம் காமம் ஒரு பக்கம் ரெண்டும் சேர்ந்து அவனைப் பைத்தியம் புடிக்க வச்சது.


பார்க்கணும். இப்போ இப்போ என்ன நடக்குதுனு பார்த்தே ஆகணும்.


அவன் மனசுக்குள்ள ஒரு வெறி.


மணி ரெண்டு ஆச்சு.


போதும். இதுக்கு மேல பொறுக்க முடியாது.


கிருஷ்ணன் மெதுவா சத்தம் வராம பெட்ல இருந்து எழுந்தான். அவன் பையன் நல்ல தூக்கத்துல இருந்தான்.


அவன் லுங்கியைச் சரி பண்ணிக்கிட்டு பூனை மாரி சத்தம் வராம கெஸ்ட் ரூம் கதவை மெதுவா திறந்தான்.


வெளிய அந்த பெரிய ஹால் நீளமா இருட்டா அமைதியா கிடந்தது. அந்த அமைதி அவனுக்குப் பயத்தைக் குடுக்கல ஒரு மாதிரி த்ரில் குடுச்சுது.


அவன் கால்ல செருப்பு கூடப் போடல. வெறும் கால்ல மெதுவா அடி மேல அடி வச்சு நடந்தான்.


மாஸ்டர் பெட்ரூம்.


அங்க தான் அந்த நீளமான ஹாலோட கடைசில அது இருந்தது.


கிட்டப் போகப் போக அவன் நெஞ்சு பக் பக் பக்குனு அடிச்சது. அவன் தொண்டை வறண்டு போச்சு.


கதவு கிட்டப் போய் நின்னு காதை வச்சுக் கேட்டான்.


ம்ஹூம்.


ஒரு சத்தமும் இல்ல.


சளக் சளக்குனு ஓக்குற சத்தம் இல்ல துர்காவோட முனகல் சத்தம் இல்ல முரளியோட கரகர குரல்.


ஒண்ணுமே கேக்கல.


என்னடா இது? முடிச்சுட்டுத் தூங்கிட்டாங்களா? அவனுக்கு ஏமாற்றமா இருந்தது. ச்ச கொஞ்சம் சீக்கிரமா வந்திருக்கணும்.


இருந்தாலும் ஒருவேளை சத்தம் வராம.


அவன் மெதுவா கதவைப் பார்த்தான். அது முழுசா சாத்தல லேசா ஒரு இன்ச் ஓபன்ல தான் இருந்தது.


கிருஷ்ணன் கை நடுங்கிருச்சு. அவன் மெதுவா அவன் விரலை அந்தக் கதவு மேல வச்சான்.


தள்ளு தள்ளு அவன் மனசு சொல்லுச்சு.


மெதுவா தள்ளுனான்.


கீச்.


ஒரு சின்ன சத்தம்.


கிருஷ்ணன் இதயம் நின்னு போச்சு. உடம்பை சுவரோட ஒட்டி நின்னுட்டான்.


உள்ள இருந்து எந்தச் சத்தமும் வரல.


நல்லவேளை. யாரும் கேக்கல.


அவன் திரும்பவும் மெதுவா இன்னும் கொஞ்சம் தள்ளுனான். இப்போ ஒரு ஆள் நுழையுற அளவுக்கு கேப் இருந்தது.


அவன் மெதுவா தலையை மட்டும் உள்ள நீட்டிப் பார்த்தான். அவனுக்குத் தூக்கி வாரிப் போட்டுருச்சு. அங்க ரூம்ல யாரும் இல்ல. பெட்ல முரளியும் இல்ல துர்காவும் இல்ல. என்னடா இது?அவன் குழப்பமா உள்ள போனான். நைட் லேம்ப் மட்டும் மங்கலா எரிஞ்சிட்டு இருந்தது. அந்த வெளிச்சத்துல அவன் ரூமைச் சுத்திப் பார்த்தான்.


பெட்.


அவன் ஆபீஸ் முடிஞ்சு வந்தப்போ எப்படிப் பார்த்தான்? கசக்கி நசுக்கிப் போட்டுக் கிடந்தது. ஆனா இப்போ. பெட் ரொம்ப நீட்டா சுத்தமா இருந்தது. புதுசா நீலக் கலர்ல பெட்ஷீட் விரிச்சு ஒரு சுருக்கம் கூட இல்லாம தலைகாணி எல்லாம் கரெக்டா அடுக்கி வச்சு.


என்னடா இது? அவங்க இங்க இல்லையா?


அவன் மண்டை குழம்புச்சு. ஒருவேளை சண்டை போட்டு துர்கா வந்துட்டாளோ? 


அவன் ரூமை விட்டு வெளிய வந்தான். மாடி ஹாலைப் பார்த்தான். வேற ஏதாவது ரூம்லயா? இந்த வீட்டுல நாலஞ்சு பெட்ரூம் இருக்கே.


அவன் கீழ இறங்கினான். ஹால் கிச்சன் டைனிங் ரூம். எங்கையும் அவங்களைக் காணோம். வீடு அத்தனை அமைதியா இருந்தது.


ஐயோ எங்க போனாங்க? என் பொண்டாட்டியை அவன் எங்க கூட்டிட்டுப் போனான்? கிருஷ்ணனுக்கு இப்போ காமத்தை விட ஒரு மாதிரி பயம் வந்தது.


அப்போ தான்.


ஹாலுக்குப் பின்னாடி அந்தப் பெரிய கண்ணாடி ஜன்னல் வழியா வெளிய ஏதோ சத்தம் கேட்டது.


தண்ணி.


சளக் சளக்.


யாரோ நீச்சல் அடிக்கிற சத்தம்.


இந்த நேரத்துல மணி ரெண்டு மணிக்கு யாருடா நீச்சல் அடிக்கிறது?


கிருஷ்ணன் மனசுக்குள்ள ஒரு சின்ன சந்தேகம். அவன் மெதுவா அந்த ஜன்னல் கிட்ட போனான். ஸ்க்ரீன் துணியை லேசா விலக்கி எட்டிப் பார்த்தான்.


அங்க வெளிய அந்தப் பெரிய ஸ்விம்மிங் பூல் நிலா வெளிச்சத்துலயும் ஸ்விம்மிங் பூல் லைட் வெளிச்சத்துலயும் நீலக் கலர்ல பளபளன்னு மின்னுச்சு. ஸ்விம்மிங் பூல் பக்கத்துல ஒரு சேர்ல முரளி அவன் மட்டும் தான் இருந்தான். அவன் உடம்புல இடுப்புல ஒரு துண்டு மட்டும் கட்டியிருந்தான். அவன் கையில ஒரு கிளாஸ் அதுல ட்ரிங்க்ஸ். அவன் ரொம்ப ரிலாக்ஸா அந்த ட்ரிங்க்ஸை கொஞ்சம் கொஞ்சமா குடிச்சிட்டு ஸ்விம்மிங் பூலையே பார்த்துட்டு இருந்தான். அவன் முகத்துல ஒரு மாதிரி திருப்தியான திமிரான சிரிப்பு..


கிருஷ்ணன் கண்ணு ஸ்விம்மிங் பூலைத் துழாவுச்சு.


வேற யாரு துர்கா துர்கா எங்க?


அப்போ ஸ்விம்மிங் பூலோட அந்த மூலைல இருந்து தண்ணிக்குள்ள இருந்து ஒரு உருவம் மேல வந்தது. நீளமான கருப்பான கூந்தல் முதல்ல வெளிய வந்தது. அப்புறம் அந்த முகம். துர்கா. அவ தான். அவ தண்ணில இருந்து மேல வந்து தலையைக் கோதி விட்டு சிரிச்சா. அவ ஜாலியா நீச்சல் அடிச்சிட்டு இருந்தா. தண்ணியக் கையால அடிச்சு முரளி மேல தெறிக்க வச்சா. ஹேய்னு முரளி சிரிச்சான்.


அப்போ தான் கிருஷ்ணன் அதைக் கவனிச்சான். அவன் உடம்பு ரத்தம் எல்லாம் சுண்டிப் போச்சு. துர்கா உடம்புல ஒட்டுத் துணி இல்ல. அம்மணமா. அவ அம்மணமா அந்தப் பூல்ல நீச்சல் அடிச்சிட்டு இருந்தா. அவளோட ரெண்டு மொலையும் அந்தத் தண்ணில பந்து மாரி மிதந்துச்சு. அவ சிரிச்சிக்கிட்டே குதிக்கும் போது அவளோட காம்பு ரெண்டும் தண்ணியை விட்டு வெளிய வந்து காத்துல நின்னுச்சு. அவளோட வெள்ளையான உடம்பு அந்த நீலத் தண்ணில பளீர்னு தெரிஞ்சது.


ஆனா இது எல்லாத்தையும் விட ஒண்ணு அவ கழுத்துல அவன் கட்டின தாலி அது மட்டும் அந்த நைட் வெளிச்சத்துல பளிச் பளிச்சுனு மின்னுச்சு. அவ நீச்சல் அடிக்கும் போது அந்தத் தாலி அவ மொலைக்கு நடுவுல ஊஞ்சல் ஆடிச்சு. கிருஷ்ணனுக்கு மூச்சே நின்னு போச்சு. அவன் உடம்பெல்லாம் ஜிவ்னு ஏறுச்சு. ஐயோ ஐயோ என் பொண்டாட்டி என் தாலியோட அம்மணமா அவன் முன்னாடி.


அவனால அதுக்கு மேல அங்க நிக்க முடியல. அவன் உடம்பு நடுங்க ஆரம்பிச்சிருச்சு. அவன் அந்த ஜன்னலை விட்டு வேகமா பின்னாடி நகர்ந்தான். மாட்டிக்கக் கூடாது மாட்டிக்கக் கூடாது. அவன் வேகமா ஹாலைத் தாண்டி மெயின் டோரைப் பார்த்தான். இப்போ மாடி ஏறினா சத்தம் கேட்கும் வேண்டாம். அவன் வேகமா மெயின் டோர் வழியா வெளிய ஓடினான். வெளிய கார்டன் பக்கம் இருட்டா இருந்தது. அவன் ஓடிப்போய் அங்க இருந்த ஒரு பெரிய தூண் அதுக்குப் பின்னாடி ஒளிஞ்சுக்கிட்டான்.



அவன் நின்னு மூச்சு வாங்கினான். அவன் நெஞ்சு வேகமா அடிச்சது. அவன் லுங்கிக்குள்ள அவனோட சுன்னி இப்போ வெடிக்கிற மாரி கல்லு மாரி நின்னுட்டு இருந்தது. ச்ச என்ன பொண்டாட்டி டி நீ. அவன் அந்தத் தூண் ஓரமா மெதுவா எட்டிப் பார்த்தான். அங்க இருந்து ஸ்விம்மிங் பூல் நல்லா தெரிஞ்சது. துர்கா இப்போ தண்ணியை விட்டு படி வழியா மெதுவா மேல ஏறிட்டு இருந்தா. தண்ணி அவ உடம்புல இருந்து சொட்டு சொட்டா வழிஞ்சது. அவளோட அம்மணக் குண்டில இருந்து தண்ணி வழிஞ்சு அவ கால் வழியா ஓடுச்சு. அவ மொலை அதுல இருந்து தண்ணி சொட்ட அவ காம்பு ரெண்டும் அந்தக் குளிர்ல திருகிட்டு நின்னுச்சு. கிருஷ்ணன் அதைப் பார்த்துட்டே அவன் சுன்னியை லுங்கியோட சேர்த்துப் புடிச்சு கசக்கினான்.


அவன் இப்போ அந்தத் தூண் பின்னாடி இருட்டுல மறைஞ்சு நின்னுக்கிட்டு. அங்க வெளிச்சத்துல அவன் பொண்டாட்டி அம்மணமா தாலியோட அவளோட ஆம்பள கூட சிரிச்சுப் பேசிட்டு இருக்கா. இங்க இவன் அத வேடிக்கை பாத்துட்டு நின்னுட்டு இருந்தான்.


அப்போ முரளி, கையில இருந்த கிளாஸோட எழுந்தான். இடுப்புல கட்டியிருந்த துண்டோட அவன் ஸ்விம்மிங் பூல் எட்ஜுக்குப் போய் உட்கார்ந்தான். ரெண்டு காலையும் தண்ணிக்குள்ள விட்டுக்கிட்டான். அவன் பார்வை பூரா துர்கா மேல தான் இருந்தது.


பூலோட இன்னொரு எண்டுல ஜாலியா தண்ணிய அடிச்சு விளையாடிட்டு இருந்த துர்கா, டக்குனு தண்ணிக்குள்ள மூழ்கினா. ஒரு நிமிஷம் அவளை எங்கையும் காணோம். வெறும் தண்ணி மட்டும் தான் தெரிஞ்சது.


கிருஷ்ணனுக்குப் பதறிப் போச்சு. 'ஐயோ... என்ன ஆச்சு? மூழ்கிட்டாளா?' அவன் கையில இருந்த சுன்னிய இறுக்கமாப் பிடிச்சுக்கிட்டான். அவன் இதயம் வேகமா அடிச்சது.


அடுத்த செகண்ட்...


'புளுக்'னு ஒரு சத்தத்தோட... முரளி உட்கார்ந்து இருந்தானே... அவன் காலுக்குக் கிட்ட... தண்ணிக்குள்ள இருந்து... துர்கா வெளிய வந்தா. அவளோட நீளமான முடி தண்ணியோட சேர்ந்து அவன் கால் மேல விழுந்தது. அவ சிரிச்சா. அந்தச் சிரிப்பு... அது கிருஷ்ணன் நெஞ்சுல குத்துச்சு.


'என்னடி சிரிப்பு இது? இவன் உனக்குப் புடிக்காது தானே? அப்புறம் எதுக்கு இவனைப் பார்த்து இப்படிக் காமமா சிரிக்கிற? நடிக்கிறாளா? இல்ல... நிஜமாவே இவன் கூட இருக்கிறது அவளுக்குப் புடிச்சிருக்கா?' கிருஷ்ணன் மண்டை குழம்புச்சு. அவமானமும் பொறாமையும் காமமும் ஒண்ணா சேர்ந்து அவனைப் பாடாப்படுத்துச்சு. அவன் சுன்னியை இன்னும் வேகமா கசக்கினான்.


துர்கா இப்போ முரளியோட கண்ணையே பார்த்தா. அவளோட கீழ் உதட்டைக் கடிச்சுக்கிட்டே... அவனோட இடுப்புல இருந்த துண்டோட முடிச்சைப் பிடிச்சு... லேசா இழுத்தா. ஒரு விளையாட்டுத்தனமான பார்வை.


முரளி ஒண்ணும் பண்ணல. கையில இருந்த ட்ரிங்க்ஸ் கிளாஸை எடுத்து, மீதி இருந்ததை ஒரே மடக்காக் குடிச்சான். அவன் குடிச்சு முடிக்குறதுக்குள்ள... துர்கா அந்த முடிச்சை அவுத்துட்டா.


முரளி கையில இருந்த கிளாஸை பூல் எட்ஜ்ல வச்சான். துர்கா அந்த அவுந்த துண்டை நல்லா விரிச்சுப் பிடிச்சா. இப்போ முரளி இடுப்புல ஒண்ணுமே இல்ல.


அவன் சுன்னி வெளிய வந்தது. மகேஷ் அளவுக்குப் பெருசா இல்லனாலும்... நல்லா விறைச்சு... துடிச்சுக்கிட்டு... ஆட்டம் போட்டுட்டு இருந்தது.


கிருஷ்ணன் அதைப் பார்த்தான். 'என் சுன்னியை விடப் பெருசு தான்... ஆனா... மகேஷ் அளவுக்கு இல்ல...' அவன் மனசுக்குள்ள ஒரு கேவலமான ஒப்பீடு. அவனுக்கு இன்னும் அவமானமா இருந்தது. ஆனா... அதே சமயம்... அந்த விறச்ச சுன்னியைப் பார்த்ததும்... அவனோட சுன்னியும் இன்னும் வேகமாத் துடிச்சது.


முரளி இப்போ தண்ணிக்குள்ள இருந்த அவன் காலை எடுத்து, துர்காவோட வளையுற இடுப்பைச் சுத்திப் பின்னினான். ஒரு மல்லுக்கட்டுற மாதிரி. அவளை இன்னும் கிட்ட, அவன் உடம்போட ஒட்டி இழுத்தான். இப்போ துர்காவோட முகம் கரெட்டா அவன் சுன்னிக்கு நேரா இருந்தது. அந்த விறச்ச தடி அவளோட ஈரமான கன்னத்துலயும் உதட்டுலயும் உரசின மாரி. சுன்னியோட சூடு அவ முகத்துல பட்டுச்சு.


கிருஷ்ணன் லுங்கியோட சேர்த்து அவன் சுன்னியை இறுக்கமாப் பிடிச்சுக்கிட்டான். மூச்சு வாங்குச்சு.


துர்கா மெதுவா அவளோட நாக்கை வெளிய நீட்டினா. அந்த சிவந்த நுனி, துடிச்சுக்கிட்டு இருந்த சுன்னியோட நுனியை தொட்டுச்சு. லேசா ஒரு நக்கு நக்கினா. அந்த உப்பு கரிச்ச சுவை... 'ஸ்ஸ்ஸ்...' முரளி சுகத்துல கண்ணைச் சொருகி முனகினான். அவன் இன்னொரு கையால, துர்காவோட கழுத்துல ஊஞ்சல் ஆடிட்டு இருந்த தாலியைப் பிடிச்சு விளையாடிட்டு இருந்தான். அந்தத் தங்கச் சங்கிலியை அவன் விரலுக்குள்ள சுத்தி சுத்தி இழுத்தான். தாலி அவனோட பிடியில சிக்கி, துர்கா கழுத்தை லேசா இறுக்கிச்சு.


கிருஷ்ணன் அதைப் பார்த்துட்டு இருந்தான். 'என் தாலி... அவன் கையில... என் பொண்டாட்டி... அவன் சுன்னியை...' அவனுக்குப் பைத்தியம் பிடிக்கிற மாரி இருந்தது. அவன் வேகமா அவன் சுன்னியைக் கசக்கினான். அவன் மனசுக்குள்ள... துர்கா நக்கின அந்தச் சுவையை... அவனே ருசிக்கிற மாரி ஒரு பிரமை.


துர்கா இப்போ தண்ணில மிதந்துகிட்டே, வாயைத் திறந்து, அந்த மொத்த தடியையும் உள்ள வாங்க முயற்சி பண்ணா. முரளி சுன்னி அவ வாயை நிறைச்சது. அவ இப்போ முரளிக்கு ஊம்ப ஆரம்பிச்சா. அவளோட தல மட்டும் தண்ணிக்கு வெளிய தெரிஞ்சது. அந்த ஈரமான முடி அவ முகத்துல ஒட்டிக்கிட்டு இருந்தது. அவ கண்ணு அரை மயக்கத்துல சொருகி இருந்தது. அவளோட கன்னம் உப்பி உப்பி இறங்குச்சு. சப் சப்புன்னு ஒரு மாதிரி சத்தம் தண்ணியோட சேர்ந்து கேட்டுச்சு. அவ ஊம்புற வேகத்துல முரளியோட இடுப்பு லேசா முன்னும் பின்னுமா ஆடிச்சு.


கிருஷ்ணன் அந்த அசைவைப் பார்த்துட்டே மூச்சு வாங்க அவன் சுன்னியை வேகமா ஆட்டினான். 'அப்படி... அப்படி ஊம்பு டி... நல்லா... நல்லா ஊம்பு...' அவன் மனசு கத்துச்சு. அவன் கண்ணு முன்னாடி எல்லாமே மங்கலா தெரிஞ்சது. அவன் சுன்னி மட்டும் தான் அவனுக்கு உணர்ச்சியா இருந்தது


முரளி இப்போ ரெண்டு கையையும் பூல் எட்ஜ்ல ஊனி... 'ஹோ'னு கத்திக்கிட்டே... பூலுக்குள்ள குதிச்சான். தண்ணி 'சளார்'னு அடிச்சு சிதறுச்சு.


துர்கா சிரிச்சா.


முரளி தண்ணிக்குள்ளேயே அவளை நெருங்கினான். அவன் கண்ணு காம வெறியில மின்னுச்சு. துர்கா அவன் முன்னாடி தண்ணில மிதந்துக்கிட்டு, ஒரு மாதிரி விளையாட்டுத்தனமா ஆனா அதே சமயம் சூடேத்துற மாதிரி அவனைப் பார்த்தா. அவன் ரெண்டு கையையும் திடீர்னு அவளோட ஈரமான கூந்தலுக்குள்ள விட்டு, அவ தலையை இறுக்கமாப் பிடிச்சான். துர்கா லேசா சினுங்கினா, ஆனா தடுக்கல.


அப்புறம் திடீர்னு முரளி ஒரு மிருகம் மாரி அவ தலையைப் பிடிச்சு அழுத்தினான். துர்கா சிரிச்சிக்கிட்டே தண்ணிக்குள்ள போனா. அவளோட கடைசி சிரிப்பு சத்தம் தண்ணிக்குள்ள முழுகி அடங்குச்சு.


தண்ணிக்கு அடில, அவன் விறைச்சு நின்ன சுன்னி மேல கரெக்டா அவ வாயைக் கொண்டு வந்து அழுத்தினான். தண்ணிக்குள்ளேயே அவ வாயில அந்தத் தடியை முரட்டுத்தனமா சொருகினான்.


ஒரு நிமிஷம் அவ வெளிய வரவே இல்ல.


தண்ணிக்குள்ள என்ன நடக்குதுனு கிருஷ்ணனுக்குப் பார்க்க முடியல. ஆனா முரளியோட ரியாக்‌ஷனைப் பார்த்து அவனால ஓரளவு யூகிக்க முடிஞ்சது. முரளி கண்ணை மூடி, உதட்டைக் கடிச்சுக்கிட்டு இருந்தான். அவன் இடுப்பு லேசா முன்னும் பின்னுமா அசைஞ்சது. தண்ணிக்குள்ள... அவனோட சுன்னி... துர்காவோட வாய்க்குள் புகுந்து விளையாடிட்டு இருக்கு. அவளோட நாக்கு... பல்லு... அதையெல்லாம் கிருஷ்ணன் கற்பனை பண்ணிப் பார்த்தான்.


முரளி மட்டும் தண்ணிக்குள்ள லேசா நெளிஞ்சான்... துடிச்சான்... அவன் இடுப்பு இன்னும் வேகமா அசைய ஆரம்பிச்சது. அவன் தொண்டைல இருந்து 'க்ர்ர்ர்'னு ஒரு முனகல் சத்தம் வந்தது. அவன் இடுப்பை இன்னும் வேகமா ஆட்டி ஆட்டி... தண்ணிக்குள்ளேயே துர்கா வாயில... அவன் கஞ்சியைக் கக்க ஆரம்பிச்சான். அவன் உடம்பு ஒரு மாதிரி விறைச்சு நின்னுச்சு. அப்புறம் மெதுவா உடம்பை ரிலாக்ஸ் ஆக்கினான். அவன் முகத்துல ஒரு மாதிரி பரம திருப்தி. தண்ணிக்குள்ளேயே அவன் உச்சம் அடைஞ்ச திருப்தி.


கிருஷ்ணன் இதைப் பார்த்துட்டு இருந்தான். முரளியோட அந்த நெளிவு... அந்தத் துடிப்பு... அந்த முனகல்... அதைப் பார்த்ததுமே அவனுக்கு உச்சம் வந்துரும் போல இருந்தது. அவன் பல்லக் கடிச்சுக்கிட்டு... வேகமா அவன் சுன்னியை ஆட்டினான்.


ஒரு நிமிஷம் கழிச்சு... துர்கா தண்ணிக்குள்ள இருந்து வெளிய வந்தா. அவ வேகமா மூச்சு இழுத்து விட்டா. அவ முகம் பூரா தண்ணி. அவ வாயில... ஏதோ...  நிறைஞ்சிருந்தது தெரிஞ்சது.


அவ பூல் எட்ஜுக்கு நீந்தி வந்து... வாயில இருந்ததை... 'தூ'னு... வெளிய துப்பினா.


வெள்ளையா... கொழகொழன்னு... முரளியோட கஞ்சி... பூல் ஓரத்துல... தரையில... வழிஞ்சது.


அதைப் பார்த்ததும்... கிருஷ்ணன் அதுக்கு மேல கண்ட்ரோல் பண்ண முடியல. 'ஆஆஆ'னு மனசுக்குள்ள கத்திக்கிட்டே... அவன் சுன்னி வெடிச்சது. சூடான கஞ்சி... அவன் லுங்கிக்குள்ள பீச்சி அடிச்சது. அவன் உடம்பு ஒரு ஆட்டு ஆட்டி நின்னுச்சு. அவனுக்குக் கண்ணு இருட்டிக்கிட்டு வந்துச்சு. அவமானம்... கேவலம்... ஆனா... தாங்க முடியாத காம வெறி.


முரளியும் துர்காவும் இப்போ ஒருத்தர ஒருத்தர் பார்த்துச் சிரிச்சாங்க. அவங்களுக்குள்ள என்னவோ பேசிச் சிரிச்சாங்க.


அப்புறம் ரெண்டு பேரும் பூல்ல இருந்து எழுந்தாங்க. அங்கேயே பக்கத்துல இருந்த ஒரே ஒரு டவலை எடுத்து... முரளி அவன் உடம்பைத் துடைச்சான். அப்புறம் அதே டவல்ல துர்கா அவ உடம்பைத் துடைச்சுக்கிட்டா. அவளோட அம்மண உடம்பு... அந்த ஈரத்தோட... லைட் வெளிச்சத்துல... பளபளன்னு இருந்தது.


அப்புறம் துர்கா... தரையில கிடந்த... அந்த கருப்பு நெக்லிஜீயை எடுத்தா. அதை எடுத்து... சர்வ சாதாரணமா... உடம்புல மாட்டிக்கிட்டா.


அவங்க ரெண்டு பேரும் இப்போ வீட்டை நோக்கி நடக்க ஆரம்பிச்சாங்க.


'ஐயோ... உள்ள போறாங்க...' கிருஷ்ணனுக்கு அப்போ தான் உரைச்சது. 'நான் இங்கேயே நின்னா... மாட்டிப்பேன்...'


அவன் வேகமா... அந்தத் தூண் பின்னாடி இருந்து வெளிய வந்தான். சத்தம் வராம... அந்த வீட்டுக்குள்ள ஓடினான். மெயின் டோர் வழியா உள்ள போய்... வேகமா மாடிப் படி ஏறினான். அவன் கால் தடுக்கி விழப் பார்த்தான்.


சத்தம் கேட்டுறக் கூடாதுனு... மெதுவா... ஆனா வேகமா... கெஸ்ட் ரூமுக்கு ஓடினான். கதவைத் திறந்து உள்ள போய்... சத்தமே இல்லாம கதவைச் சாத்தினான்.


வேகவேகமா பெட்ல ஏறிப் படுத்து... போர்வையை இழுத்துப் போத்திக்கிட்டான். கண்ணை இறுக்கமா மூடி... தூங்குற மாதிரி நடிச்சான்.


ஆனா... அவனுக்குத் தூக்கம் வரல.


அவன் காது... வெளிய கேட்குற சத்தத்துக்காகக் காத்துட்டு இருந்தது. அவன் கண்ணு முன்னாடி... ஸ்விம்மிங் பூல்ல நடந்த காட்சி... திரும்பத் திரும்ப ஓடுச்சு. துர்கா... அம்மணமா... தாலியோட... அவன் சுன்னியை நக்கினது... முரளி கஞ்சி... அவன் லுங்கிக்குள்ள... இன்னும் அந்த ஈரம்... பிசுபிசுப்பு...


அவன் புரண்டு புரண்டு படுத்தான்.


எப்போ தூங்கினானே தெரியல.


காலைல... வெளிச்சம் கண்ணுல அடிச்சப்போ... அரைகுறைத் தூக்கத்தோட... கண்ணைத் திறந்தான்.

[Shrutikrishnan]

காலைல கண் முழிச்சான் கிருஷ்ணன். பக்கத்துல பையன் நல்லா தூங்கிட்டு இருந்தான். டைம் பார்த்தான் மணி 6:30. நேத்து நைட் நடந்ததெல்லாம் ஒரு மாதிரி சூடான கனவு மாதிரி மனசுக்குள்ள ஓடுச்சு. அவன் லுங்கிக்குள்ள லேசா பிசுபிசுப்பா இருந்தது. நைட் பூரா அவன் சுன்னி அந்த நினைப்புல துடிச்சுக்கிட்டே இருந்திருக்கு. பையனை மெதுவா எழுப்பி, ரெண்டு பேரும் பாத்ரூம் போய் பல் தேச்சு, குளிச்சு ரெடி ஆனாங்க. 7:30. அவன் கதவைத் திறந்து வெளிய வந்தான்.


மாஸ்டர் பெட்ரூம் கதவு இன்னும் சாத்தியே தான் இருந்தது. கிருஷ்ணன் பெருமூச்சு விட்டான். 'ஹும்ம் இன்னேரம் வரைக்கும் தூங்குறாளா? இல்ல ராத்திரி பூரா தூங்க விடாம அந்த முரளி பய என்னவெல்லாம் செஞ்சானோ?' நினைக்க நினைக்க அவன் அடிவயிறு லேசா ஜிவ்வுன்னு ஏறுச்சு. கீழ இறங்கி வந்தான். கிச்சன்ல இருந்து பாத்திரம் உருட்டுற சத்தம் கேட்டுச்சு, கூடவே வெங்காயம் வதக்குற வாசனை மூக்கைத் துளைச்சது.


கிருஷ்ணன் மெதுவா கிச்சன் பக்கம் போனான். அங்க துர்கா சமையல் செஞ்சுட்டு இருந்தா. ஆனா அவ கோலம் கிருஷ்ணன் வாயைப் பொளக்க வச்சது. அவ ஐயர் மாமிங்க கட்டுற அந்த மடிசார் மாதிரி ஒரு மஞ்ச கலர் புடவை கட்டி இருந்தா. அது கண்டிப்பா முரளி பொண்டாட்டியோட புடவையாத்தான் இருக்குமுன்னு கிருஷ்ணன் நினைச்சான். ஆனா மேல ஜாக்கெட் அது துர்காவோட பழைய ஜாக்கெட் தான், கொஞ்சம் டைட்டா அவளோட பழுத்த மொலை ரெண்டும் முட்டிட்டு நின்னுச்சு. தலையில ஈரமான முடியை மொத்தமா தூக்கி ஒரு துண்டைக் கட்டி வச்சிருந்தா. வேர்த்து விறுவிறுத்து வேகவேகமா வெங்காயம் வதக்கிட்டு இருந்தா. 'என்னடா இது? நைட் பூரா ஸ்விம்மிங் பூல்ல அம்மணமா நீச்சல் அடிச்சு அவன் சுன்னியை ஊம்பிட்டு இப்போ காலைல எதுமே நடக்காத பத்தினிப் பொண்டாட்டி மாதிரி, எவனோ ஒருத்தன் வீட்ல நின்னு, அவன் பொண்டாட்டி மாரி பவ்வியமா சமையல் செஞ்சுட்டு இருக்காளே! ' கிருஷ்ணனுக்கு அந்த கான்ட்ராஸ்ட் அவனுக்கு ஒரு மாதிரி மூடு ஏத்துச்சு.


குட்டிப் பையன் ஓடிப்போய் துர்காவைக் கட்டிப் புடிச்சான். "வாடா கண்ணா" அவ திரும்பிப் பார்த்துச் சிரிச்சா. அந்தச் சிரிப்புல நேத்து நைட் நடந்ததோட எந்த அறிகுறியும் இல்ல. ரொம்ப இயல்பா ஒரு குடும்பத் தலைவி மாதிரி. சமையல் முடிஞ்சது. முரளியும் குளிச்சு ரெடி ஆகி கீழ இறங்கி வந்தான். நீட்டா இன் பண்ணி ஆபீஸ் போற மாரி. சாப்பிட உட்கார்ந்தாங்க. முரளியும் குட்டிப் பையனும் டைனிங் டேபிள்ல. கிருஷ்ணன் வழக்கம் போல ஹால்ல தரைல.


முரளி சாப்பிடும் போது துர்கா பக்கத்துல நின்னு பரிமாறினா. முரளியோட கண்ணு பூரா அவ இடுப்புல தான் இருந்தது. அந்தப் புடவை நிக்காம லேசா விலகி அவ இடுப்புல வேர்வை துளி பளபளன்னு தெரிஞ்சது. ஹால்லுல இருந்து கிருஷ்ணன் அதப் பார்த்தான், அவனுக்கு வயிறு எரிஞ்சது ஆனா சுன்னி துடிச்சது. முரளி சாப்பிட்டு முடிச்சு கை கழுவிட்டு வந்தான். துர்கா அவன் முன்னாடி போய் நின்னா. அவன் கையை நீட்டினான். துர்கா சிரிச்சிக்கிட்டே அவளோட புடவை முந்தானையை எடுத்து அவன் கையத் துடைச்சு விட்டா. 


துடைச்சு முடிச்ச அப்புறம், முரளி சும்மா இல்லாம, அவன் கைய துர்காவோட குண்டி மேல வச்சு, நல்லா அழுத்தி தடவ ஆரம்பிச்சான். அவனோட அஞ்சு விரலையும் பதிச்சு, துர்காவோட குண்டியைப் பிசைஞ்சான். துர்கா சுகத்துல நெளிஞ்சா; அவ உதட்டைக் கடிச்சுக்கிட்டு, முரளியையே பார்த்து காமமா ஒரு சிரிப்புச் சிரிச்சா. கிருஷ்ணன் எட்டிப் பார்த்தான். அவன் பார்த்துட்டிருக்கப்போதே, முரளி அந்தப் பிசைஞ்ச குண்டியில ஓங்கி 'பளார்னு' ஒரு அறை விட்டான். அந்தச் சத்தம் 'பளீர்னு' கேட்டுச்சு. துர்கா வலியில லேசா 'ஸ்ஸ்ஸ்ஹா'னு முனகினாலும், பதிலுக்கு அவனை வெறிக்கப் பார்த்து சிரிச்சா. கிருஷ்ணனுக்கு உடம்பெல்லாம் நடுங்குச்சு, ஆனா அவனோட சுன்னி இன்னும் கல்லு மாதிரி விறச்சு நின்னது. குட்டி பையன் வீட்டுல என்ன நடக்குதுன்னு புரியாம ஜாலியா ஐபேட்ல பாட்டு கேட்டுட்டே சாப்பிட்டான்.


எல்லாரும் கிளம்புனாங்க. கிருஷ்ணன் குட்டிப் பையனைக் கூட்டிட்டு கிளம்பினான். முரளி ஆபீஸுக்கு போனான். கிருஷ்ணன் பையனை ஸ்கூல்ல விட்டுட்டு ஆபீஸ் போனான். ஆபீஸ்ல அவன் சீட்ல போய் உட்கார்ந்தான். காயத்திரி அவனைப் பார்த்தா. அவ பார்வைல அவ்வளவு பரிதாபம். 'பாவம் சார் ராத்திரி என்ன பாடுபட்டாரோ' அவ மனசுக்குள்ள நினைச்சுக்கிட்டா. கிருஷ்ணனுக்கு அவ பார்வை கூச்சமா இருந்தது, ஆனா அதே சமயம் ஒரு மாதிரி கிளர்ச்சியாவும் இருந்தது. வேலையில மனசு ஒட்டல. அவன் மண்டைக்குள்ள துர்கா, முரளி, நேத்து நைட் பண்ணது தான் ஓடிட்டு இருந்தது.


லஞ்ச் டைம் முடிஞ்சு ஆபீஸ் கொஞ்சம் கொஞ்சமா செட்டில் ஆகிட்டு இருந்தது. கிருஷ்ணன் அவன் சீட்ல உட்கார்ந்து இருந்தான், ஆனா அவன் மனசு பூரா இப்போ முரளி வீட்டுல துர்கா தனியா என்ன பண்ணிட்டு இருப்பாளோங்கிற நினைப்புலதான் ஓடிட்டு இருந்தது. அவன் பாண்ட் குள்ள லேசா ஒரு துடிப்பு ஆரம்பிச்சது. 'ச்ச... என்ன பண்றாளோ?' 


அப்போதான் பக்கத்து சீட்ல கூட வேல செய்ற ஒருத்தன், கிருஷ்ணன் கிட்ட, "சார், உங்க வைஃப் உங்களப் பார்க்க வந்திருக்காங்க,"னு சொல்லி கைய காமிச்சான்.


கிருஷ்ணனுக்கு உடம்பெல்லாம் 'ஜிவ்'னு ஏறுச்சு. அதிர்ச்சி ஒரு பக்கம், ஆனா அதைவிடப் பத்துப் மடங்கு எதிர்பார்ப்பு. 'இங்கயா? எதுக்கு?' அவன் வேகமா எழுந்தான். 


அங்க... துர்கா.


அவ... காலைல கட்டியிருந்தாளே, அந்த மஞ்ச கலர் ஐயர் மாமி மடிசார் புடவை... இப்போ இன்னும் கொஞ்சம் நேர்த்தியா, ஆனா அதே சமயம் ஏதோ ஒருவிதமான அலட்சியத்தோட கட்டியிருந்தா. தலையில இப்போ பிரெஷ்ஷா மல்லிகைப்பூ வச்சிருந்தா. முகத்துல ஒரு சிரிப்பு. கையில ஒரு பெரிய லஞ்ச் பேக். ஆனா அந்தச் சிரிப்பு கிருஷ்ணனைப் பார்த்து இல்ல. அவ கண்ணு அவனைத் தாண்டி எங்கயோ பார்த்துட்டு இருந்தது.


"துர்கா..." கிருஷ்ணன் குரல் ஒரு மாதிரி தழுதழுத்துச்சு. ஆசையா, கெஞ்சலா கூப்பிட்டான்.


ஆனா துர்கா அவனைக் கண்டுக்கவே இல்ல. அவன் நிக்கிற பக்கம்கூட திரும்பல. அவளோட பார்வை நேரா முரளியோட ரூம் இருந்த திசையில போச்சு. அவ கிருஷ்ணனை ஒரு பொருட்டா கூட மதிக்காம, அந்த பேக்கோட மெதுவா, ஆனா கம்பீரமா நடந்து போனா. முரளியோட ரூம் கதவை லேசா தட்டுனா. உள்ள இருந்து பதில் வர்றதுக்குக்கூட வெயிட் பண்ணாம, கதவைத் திறந்து உள்ள போயிட்டா. கதவு 'கிளிக்'னு சாத்திக்கிச்சு.


கிருஷ்ணன் அங்கேயே சிலையா நின்னுட்டான். ஆபீஸ்ல இருந்த எல்லாரும் அவனையும், அந்த மூடுன கதவையும்தான் பார்த்துட்டு இருந்தாங்க. ஒரு சிலர் கிசுகிசுன்னு சிரிச்சது அவன் காதுல விழுந்தது. 'என்னடா, பொண்டாட்டி புருஷனைப் பார்க்கக்கூட இல்ல, பாஸ் ரூமுக்குள்ள போறா?' எல்லார் பார்வையிலயும் அந்த கேவலமான கேள்வி. கிருஷ்ணனுக்கு அசிங்கத்துல முகம் செவந்து போச்சு. கேவலமா இருந்தது. ஆனா... அந்த சாத்தின முரளி ரூம் கதவையே பார்த்துட்டு நின்னுட்டு இருந்தான். அவன் மனசுக்குள்ள ஒரே கேள்வி... 'உள்ள... இப்போ... என்ன நடக்கும்?' அடிவயிறுல ஒரு மாதிரி கூச்சமா, கிளர்ச்சியா இருந்தது.


அவன் மெதுவா அவன் சீட்ல உட்காந்தான். அவன் கொண்டு வந்த லஞ்ச் பேக், எடுத்து சாப்பிட்டான். எல்லாரும் அவனை ஒரு மாதிரியாப் பார்த்தாங்க. அவன் யாரையும் பார்க்காம தலையைக் குனிச்சிட்டே சாப்பிட்டான். அவன் கண்ணு அப்பப்போ அந்த மூடுன கதவையே பார்த்துட்டு இருந்தது.


மணி ஓடிட்டு இருந்தது. ஒண்ணு... ஒண்ணேகால்... ஒன்றரை...


கிருஷ்ணனால ஒரு வேலையும் செய்ய முடியல. அவன் மண்டைக்குள்ள ஓரே கற்பனைதான். 'உள்ள என்ன நடக்கும்? முரளி லஞ்ச் சாப்பிடுவானா? இல்ல... லஞ்சுக்கு முன்னாடி... துர்காவை...? ஐயோ...' நினைக்க நினைக்க அவனுக்கு ஒரு மாதிரி ஆச்சு, ஆனா கீழ விறச்சிக்கிட்டு வந்துச்சு. 'என் பொண்டாட்டியை உள்ள வச்சு... என்ன பண்றானோ? அவ சம்மதிப்பாளா? இல்ல... மிரட்டி...' ச்சேச்சே... அவ இப்போலாம் ரொம்ப மாறிட்டா. அவளே கூட...


ரெண்டு... ரெண்டரை... மூணு...


கிருஷ்ணனுக்குப் பொறுக்க முடியல. அவன் சுன்னி இப்போ வலிக்குற அளவுக்கு விறச்சு நின்னுச்சு. பேண்ட்டுக்குள்ள நெளிஞ்சான். 'என்னடி பண்ற உள்ள? இவ்வளவு நேரமா? சாப்பாடு குடுக்கவா போன? இல்ல... சாப்பாடு முடிஞ்சு... இப்போ...' அவன் பல்லக் கடிச்சான்.


கரெக்டா 3:15க்கு, காயத்திரி வந்தா. அவ முகம் ஒரு மாதிரியா இருந்தது. அவ கிருஷ்ணன் கிட்ட வந்து, அவன் முகத்தைப் பார்க்காம, தரையைப் பார்த்துட்டு சொன்னா, "சார்... மீட்டிங். உங்களையும்... பாஸ்கர் சாரையும், ரவி சாரையும் வரச் சொன்னாரு." அவ குரல்ல ஒரு தயக்கம், ஒரு பதட்டம்.


கிருஷ்ணன் இதயம் 'பக்'னு அடிச்சது. அவன் வேகமா எழுந்தான். 'ஐயோ... எதாவது பிரச்சனையா? உள்ள என்ன ஆச்சு?' அவன் பதட்டமா காயத்திரியைப் பார்த்தான், ஆனா அவ அவன் முகத்தைப் பார்க்கவே இல்லை. வேகமா திரும்பிப் போயிட்டா.


கிருஷ்ணன், பாஸ்கர், ரவி மூணு பேரும் முரளியோட ரூம் கதவு கிட்டப் போனாங்க. கிருஷ்ணன் கை நடுங்குச்சு. காயத்திரி கதவைத் திறந்து விட்டா. எல்லாரும் உள்ள போனாங்க.


முரளி அவனோட பெரிய சேர்ல நல்லா சாய்ஞ்சு உட்கார்ந்து இருந்தான். அவன் முகத்துல ஒரு மாதிரி... கேவலமான, திருப்தியான சிரிப்பு. ஆனா... ஆனா கிருஷ்ணன் கண்ணு துர்காவைத் தேடுச்சு. அவளைக் காணோம். கிருஷ்ணன் ரூமைச் சுத்தி முத்திப் பார்த்தான். 


மீட்டிங் ஆரம்பிச்சது. முரளி ஏதோ ப்ராஜெக்ட் பத்திப் பேசினான். ஆனா கிருஷ்ணனோட கவனம் மீட்டிங்ல இல்ல. அவன் அப்பப்போ முரளியைப் பார்த்தான். முரளி பேசும் போதே கிருஷ்ணனைப் பார்த்து நக்கலா சிரிச்சான். கிருஷ்ணனுக்கு உடம்பெல்லாம் கூசுச்சு. 'இவன் என்ன சொல்ல வர்றான்?'


மீட்டிங் ஒரு பத்து நிமிஷத்துல முடிஞ்சது. பாஸ்கரும் ரவியும் கிளம்புனாங்க. கிருஷ்ணனும் அவங்க கூடவே கிளம்பப் போனான்.


"கிருஷ்ணன், நீ மட்டும் இரு," முரளி சொன்னான். அவன் குரல் இப்போ நார்மலா இல்ல. அதுல ஒரு அதிகாரம்.


கிருஷ்ணனுக்கு பயத்துல கால் நடுங்குச்சு. பாஸ்கரும் ரவியும் அவனை ஒரு மாதிரி பார்த்துட்டே வெளிய போனாங்க. காயத்திரி வெளிய இருந்து கதவு சாத்தினா.


முரளி ஆபீஸ் ஃபைலைப் பத்தி பேசினான். "நேத்து ராஜ் கிட்ட கொடுத்த ஃபைல்ல, நீ சில கரெக்ஷன்ஸ் பண்ணி இருந்தியே... அதை அவன் இன்னைக்குக் காலையில கேட்டுட்டு இருந்தான். அதெல்லாம் முடிஞ்சுதா?" என்று அதிகாரமாகக் கேட்டான்.


கிருஷ்ணன் தயங்கிட்டே சொன்னான், "ஆமா சார், எல்லாம் முடிச்சு மெயில் பண்ணிட்டேன்."


"ஹ்ம்... பார்த்துப் பண்ணுடா. சும்மா சில்லறைத் தப்பு பண்ணிட்டு என் பேரைக் கெடுக்காதே. நேத்து கிளைன்ட்ஸ் ஃபைலை நீதான் ஹேண்டில் பண்ணுன. அதை இன்னைக்கு சாயங்காலம் எனக்கு ரிப்போர்ட் பண்ணனும். மறந்துடாதே," என்று முரளி எச்சரித்தான்.


"சரிங்க சார், கண்டிப்பா ரெடி பண்ணிடுறேன்."


அப்புறம் கிருஷ்ணன் தயங்கிட்டே கேட்டான். "என்... என் வைஃப்... எங்க சார்?"


முரளி இதைக் கேட்டதும் 'கொடகொட'ன்னு சத்தமாச் சிரிச்சான். அந்தச் சிரிப்பு கிருஷ்ணன் நெஞ்சுல ஈட்டி மாரி குத்துச்சு. "ஹா ஹா ஹா... என்னடா கேள்வி இது? உன் பொண்டாட்டி எங்கனு என்னைப் பார்த்துக் கேக்குற? அவளுக்கு நானாடா புருஷன்?"னு நக்கலா கேட்டான்.


கிருஷ்ணன் தலை குனிஞ்சு, அவமானத்துல நெளிஞ்சான். "இல்ல சார்... அவ உங்களுக்கு லஞ்ச் கொண்டு வந்து இருந்தாளே... அதான்..."னு இழுத்தான்.


"ஓ... லஞ்ச் ஆ... ஆமா ஆமா... கொண்டு வந்தா...” முரளி இப்போ தான் கிண்டலும் கேலியுமா யோசிக்கிற மாரி நடிச்சான். "ச்சே! என்ன ஒரு லஞ்ச்! என் வாழ்க்கையிலயே இப்டி ஒரு 'சாப்பாடு' நான் சாப்ட்டதே இல்ல." முரளி சொல்லிக்கிட்டே, அவன் எழுந்து நிண்டு உடம்பை முறிச்சான். 'அப்பாடா'னு ஒரு சோம்பல் முறிச்சு, ரெண்டு கையையும் தூக்கி நெட்டி முறிச்சான்.


அவன் அப்டிப் பண்ணும்போதுதான் கிருஷ்ணன் அதைக் கவனிச்சான். முரளியோட ஷர்ட் இன் பண்ணாம வெளிய வந்து தொங்கிச்சு. அது மட்டும் இல்ல... அவனோட பேண்ட்... அது இடுப்புல இல்ல... இடுப்பை விட்டுக் கழண்டு, அவன் தொடைக்கு மேல நின்னுட்டு இருந்துச்சு.


கிருஷ்ணனுக்குத் தூக்கி வாரிப் போட்டுருச்சு. 'ஐயோ... என்ன இது?'


முரளி இப்போ கிருஷ்ணனையே பார்த்துச் சிரிச்சான். "என்னடா அப்படிப் பார்க்குற?"னு சொல்லிக்கிட்டே, அவனோட தொடையில நின்னுட்டு இருந்த பேண்ட்டை இன்னும் கொஞ்சம் கீழ இறக்கி விட்டான்.


இப்போ கிருஷ்ணன் கண்ணு முன்னாடி... முரளியோட சுன்னி... அது ஜட்டியோட போராடி, வெளிய வந்து, பாதி விறைப்போட நின்னுட்டு இருந்துச்சு. அந்தச் சுன்னி மேல... லேசா... அப்போதான் கக்கின கஞ்சி... கொழகொழன்னு பிசுபிசுப்பா ஒட்டியிருந்துச்சு.


கிருஷ்ணனுக்கு அடிவயிறு கலங்குச்சு. 'அச்சோ... இவன் என்னடான்னா இப்படி... அப்போ துர்கா...'


" 'லஞ்ச்' சாப்ட்டா 'எச்சில்' இருக்கத் தானேடா செய்யும்?"னு முரளி கிருஷ்ணனை கிண்டல் பண்ணிட்டே, "ச்ச... இந்த... இந்த பிசுபிசுப்பு வேற... டேய்... அந்த டேபிள் மேல டிஷ்யூ பாக்ஸ் இருக்கு பாரு... எடுத்து நீட்டு,"னு சொன்னான்.


கிருஷ்ணன் மரத்துப் போன மாதிரி நின்னுட்டு இருந்தான். அவன் கை நடுங்குச்சு. முரளி அவன் சுன்னியில ஒட்டியிருந்த பிசுபிசுப்பைக் காட்டி அருவருப்பா முகத்தைச் சுளிச்சது அவன் கண்ணுல பட்டுச்சு. உடனே, ஒரு வேலைக்காரன் மாதிரி பதறிப்போய், முரளி உக்காந்திருந்த அந்தப் பெரிய டேபிள் கிட்ட போனான்.


டேபிளோட மூலைல இருந்த டிஷ்யூ பாக்ஸ்ல இருந்து ஒரு நாலஞ்சு டிஷ்யூ பேப்பரை நடுங்குற கையால உருவி எடுத்தான்.


"சார்... டிஷ்யூ..." னு சொல்லிக்கிட்டே, அதை முரளி நின்னுட்டு இருந்த பக்கம் நீட்டினான்.


ஆனா அந்த டிஷ்யூவை முரளி வாங்கல.


சடார்னு... முரளி நின்னுட்டு இருந்த அந்தப் பெரிய டேபிளுக்கு அடியில இருந்து ஒரு கை மட்டும் மின்னல் வேகத்துல வெளிய வந்துச்சு.


வெள்ளையா... மென்மையான விரல்களோட... முக்கியமான ஒண்ணு... அந்தக் கையில வளையல். அது துர்காவோட கண்ணாடி வளையல்.


கிருஷ்ணனுக்கு நெஞ்சே நின்னு போச்சு. 'ஐயோ... துர்கா...'


துர்காவோட கை... அவன் நீட்டிட்டு இருந்த அந்த டிஷ்யூவை... அவனோட கைல இருந்தே... 'சட்'னு புடுங்கிச்சு.


டிஷ்யூவை வாங்கின வேகத்துல, அந்தக் கை திரும்பவும் டேபிளுக்கு அடியில சர்ருனு உள்ள போயி மறைஞ்சுது.


கிருஷ்ணன் ஒண்ணுமே பேச முடியாம, கையை நீட்டுனபடியே சிலையா நின்னுட்டான். அவன் கண்ணு மட்டும் அந்த டேபிளுக்கு அடியையே வெறிச்சுப் பார்த்துட்டு இருந்தது. ஆனா அவனால துர்காவைப் பார்க்க முடியல.


ஆனா... அடுத்த செகண்ட்... டேபிளுக்கு அடியில இருந்து... இப்போ துர்காவோட ரெண்டு கையுமே வெளிய வந்துச்சு.


ஒரு கை... வெறுங்கையா... நேரா வந்து முரளியோட ரெண்டு கொட்டையையும் 'லபக்'னு மொத்தமா அள்ளிக் பிடிச்சுது. அந்த மென்மையான விரல்கள் அந்தக் கொட்டைகளை லேசா வருடி, பிசைஞ்சு குடுத்துச்சு.


இன்னொரு கை... கிருஷ்ணன் கிட்ட இருந்து புடுங்குன அந்த டிஷ்யூவோட... நேரா முரளியோட பாதி விறைப்புல நின்னுட்டு இருந்த சுன்னிக்குப் போச்சு. அந்தக் கொழகொழப்பான கஞ்சி பிசுபிசுத்து இருந்த அந்தப் பூலை... துர்காவோட கை டிஷ்யூவோட சேர்த்து இறுக்கமாப் பிடிச்சுது.


'சதக் சதக்'னு சத்தத்தோட... மேல இருந்து கீழ வரைக்கும்... சுன்னியோட தண்டுல இருந்த கஞ்சி எல்லாத்தையும் அழுத்தித் துடைச்சு எடுத்தா. அப்புறம் அந்தச் சுன்னியோட மொட்டுல... இன்னும் கொஞ்சம் கஞ்சி ஒட்டியிருந்தது... அதை அந்த டிஷ்யூவாலேயே நல்லா சுத்தி, ஒரு சொட்டு விடாம நச்சுனு துடைச்சா.


"ஆஆ... அப்படித்தான்... ச்ச... செம கைடி உனக்கு... அந்த மொட்டுல இருக்கிறதையும் வழிச்சு எடு..." முரளி சுகத்துல முனகினான்.


துர்காவோட இன்னொரு கை இப்போ முரளியோட கொட்டைகளை நல்லாத் தடவிக் குடுத்துட்டு இருந்துச்சு. சுன்னியைத் துடைச்ச கை இப்போ கீழ இறங்கி, அந்த ரெண்டு கொட்டைக்கும் அடியில... அங்கங்க சிதறிக் கிடந்த கஞ்சியையும் துடைச்சு சுத்தமாக்குச்சு.


கிருஷ்ணன் அவன் பேண்ட் உள்ள துடிச்சுக்கிட்டு இருந்த சுன்னியை நெளிஞ்சபடியே பார்த்துட்டு இருந்தான். அவன் கண்ணு முன்னாடி அவன் பொண்டாட்டி அவன் பாஸ் டேபிளுக்கு அடியில முட்டிப் போட்டு, அவன் சுன்னியையும் கொட்டையையும் துடைச்சு விட்டுட்டு இருந்தா.


"போதும்டி நிறுத்து," முரளி திடீர்னு சொன்னான். அவன் குரல்ல ஒரு திருப்தி.


டேபிளுக்கு அடியில இருந்து துர்காவோட கைகள் ரெண்டும் சட்டுனு மறைஞ்சுது.

[Shrutikrishnan]

முரளி அவன் தொடைக்குக் கீழ இருந்த பேண்ட்டை 'சர்'னு மேல இழுத்து விட்டான். ஜிப்பை மாட்டி, பெல்ட்டைப் போட்டு, கசங்கிப் போன ஷர்ட்டை பேண்ட்டுக்குள்ள சொருகி, மறுபடியும் ஒரு பெரிய ஆபீஸ் பாஸ் மாதிரி கெத்தா நின்னான்.


கிருஷ்ணன் இன்னும் அந்த டிஷ்யூ பேப்பரைக் கேட்ட இடத்துலயே நின்னுட்டு இருந்தான்.


"என்னடா கேட்ட? உன் பொண்டாட்டி எங்கனா? அதோ வர்றா பாரு... பேசிட்டு அப்றம் ஓடி போய், ஆபீஸ் வேலைய பாரு. எனக்கு அடுத்த மீட்டிங் டைம் ஆச்சு. நான் கிளம்புறேன்," முரளி ரொம்பச் சாதாரணமா சொன்னான்.


அவன் கிருஷ்ணனைத் தாண்டி ரூம் கதவு கிட்டப் போனான். ஆனா போகல. டக்குனு நின்னான்.


திரும்பி, கிருஷ்ணனை ஒரு மாதிரி கேவலமாப் பார்த்துச் சிரிச்சான்.


"ஆமா... சும்மா சொல்லக் கூடாதுடா... என் பொண்டாட்டியோட மடிசார் புடவை ஒண்ணு பீரோல சும்மாதான் கெடந்துச்சு. அது உன் பொண்டாட்டிக்கு எப்படிக் கச்சிதமா இருக்குனு பார்க்கணும்னு ஒரு ஆசை. அதான் கட்டச் சொன்னேன்."


அவன் ஒரு செகண்ட் நிறுத்தி, கண்ணைச் சிமிட்டினான்.


"அடேங்கப்பா... என்னமா இருக்கா தெரியுமா! நீ அவ அழகைப் பார்த்தா... இங்கேயே கஞ்சி கக்கிருவ…" னு சொல்லிட்டு, சத்தமாச் சிரிச்சிக்கிட்டே ரூம் கதவைத் திறந்து வெளிய போய் 'படார்'னு சாத்திட்டான்.


கிருஷ்ணன் மட்டும் அந்த ரூம்ல தனியா நின்னான்.


அமைதி. அந்த ஆபீஸ் ரூம் கடிகாரம் 'டிக் டிக்'னு ஓடுற சத்தம் மட்டும் அவன் காதுல விழுந்துச்சு. அவன் கண்ணு பூரா அந்த டேபிளுக்கு அடியிலயே இருந்துச்சு. அவன் சுன்னி வலிச்சது.


அப்போ... 'க்ரீச்...'


அந்தப் பெரிய டேபிள் லேசா அசைஞ்சுச்சு.


கிருஷ்ணன் மூச்சை அடக்கிக்கிட்டான்.


டேபிளுக்கு அடியில இருந்து... முதல்ல... ரெண்டு கையும் தரையில ஊணி வெளிய வந்துச்சு. அந்த வளையல் சத்தம் 'கிளிக் கிளிக்'னு கேட்டுச்சு. அப்புறம்... தலையில கசங்கிப் போன மல்லிகைப்பூ தெரிஞ்சது.


மெதுவா... ரொம்ப மெதுவா... துர்கா அந்த டேபிளுக்கு அடியில இருந்து தவழ்ந்து வெளிய வந்தா.


அவ நாலு கால்ல வெளிய வந்து, அப்புறம் சுவத்தைப் பிடிச்சு மெதுவா எழுந்து நின்னா.


அவ நிமிர்ந்து நின்னு கிருஷ்ணனைப் பார்த்தா.


அவளைப் பார்த்த கிருஷ்ணனுக்கு உடம்பெல்லாம் ஒரு செகண்ட் ஆடிப் போச்சு. 'ஐயோ... என்ன கோலம் இது!'


அவ கட்டி இருந்த அந்த மஞ்ச கலர் மடிசார் புடவை... அது புடவையாவே இல்ல. மொத்தமா அவ இடுப்புல ஒரு சுருக்கு மாரி சுருண்டு, கசங்கி, அவளோட இடுப்பு மடிப்புக்குக் கீழ தொங்கிட்டு இருந்துச்சு. அவளோட மார்புப் பகுதியை அது கொஞ்சம் கூட மூடல.


அவ போட்டிருந்த ஜாக்கெட்... அதோட கொக்கி எல்லாமே கழண்டு தொங்கிட்டு இருந்துச்சு. ஜாக்கெட் ரெண்டா கிழிஞ்ச மாதிரி ரெண்டு தோள்ல மட்டும் தொங்கிட்டு இருந்தது.


அதுக்குள்ள இருந்த ப்ரா... அதை ப்ரானு சொல்ல முடியாது... அது ஒரு பக்கம் கழண்டு, அவளோட இடது பக்கம் மொலையை மட்டும் தாங்க முடியாமத் தாங்கி, அந்த மொலையை இன்னும் பெருசா 'பிதுக்கி' காட்டிட்டு இருந்துச்சு. அவளோட வலது பக்க மொலை... அதுல ப்ரா இல்லாம... காத்துல... சுதந்திரமா... பெருசா தொங்கிட்டு நின்னுச்சு.


அவ கழுத்துல... அவன் கட்டின தாலி... அந்த ரெண்டு அம்மண மொலைக்கும் நடுவுல ஊஞ்சல் ஆடிட்டு இருந்தது.


ஆனா இது எல்லாத்தையும் விடக் கேவலம்... அவளோட முகம்.


அவ முகம் பூரா... முரளியோட சூடான கஞ்சி... கெட்டியா... பிசுபிசுன்னு அப்பிக் கெடந்துச்சு.


அவ நெத்தியில இருந்த குங்குமம் அந்த வெள்ளைக் கஞ்சியோட கலந்து, ஒரு மாதிரி கொழகொழன்னு செம்பசையா மாறி இருந்துச்சு. கஞ்சி அவ கன்னத்துல... மூக்குல... வழிஞ்சு, அவளோட உதடு ரெண்டையும் பூசி மெழுகி இருந்துச்சு.


அந்தக் கஞ்சி அவ முகத்தோட நிக்கல... அங்க இருந்து வழிஞ்சு... அவ கழுத்து வழியா ஓடி... அவ தாலி மேல பட்டு... அப்புறம்...


அவளோட வலது பக்க மொலை மேல ஒரு கோடு மாரி வழிஞ்சு இருந்துச்சு. இடது பக்க மொலையில... அந்தத் திருகிக்கிட்டு நின்ன கருப்பு காம்பு மேல... ஒரு பெரிய சொட்டுக் கஞ்சி... கெட்டியா... நச்சுனு உக்காந்து இருந்துச்சு.


அவ கிருஷ்ணனையே வெறிச்சுப் பார்த்தா. அவ கண்ணுல கோபமோ, அவமானமோ இல்ல. ஒரு மாதிரி வெறிச்சோடிப் போயிருந்தது. அவ உடம்பு பூரா வேர்த்து, காமச் சூட்டுல செவந்து போயிருந்தது.


கிருஷ்ணன் அவளோட அந்த கஞ்சி வழிஞ்ச மொலையையும், தாலியையும், முகத்தையும் பார்த்துட்டே... அவன் பேண்ட்டுக்குள்ள... அவனோட சுன்னி வெடிச்சுச் சிதறுற மாதிரி துடிச்சது.


"என்னங்க சும்மாவே நின்னு வேடிக்கை பார்க்கப் போறீங்களா? அதைக் குடுங்க" துர்கா அவனைப் பார்த்து சலிப்போடு சொன்னா. அவளோட குரல் களைச்சுப் போயிருந்தது.


கிருஷ்ணன் ஒரு செகண்ட் ஆடிப் போய், அப்புறம் பதறிப்போய் டேபிள் மேல இருந்த டிஷ்யூ பாக்ஸை எடுத்துட்டு வந்து துர்கா கிட்ட நீட்டினான்.


ஆனா அவ அதை வாங்கல. அவளோட ரெண்டு கையும் தூக்கி அவளோட களஞ்சி இருந்த தல முடிய சரி பன்னிட்டு இருந்தா.


அவ அவனை எரிச்சலா நிமிர்ந்து பார்த்தா. "எனக்கு ரெண்டு கை தான் இருக்கு"


அவ என்ன எதிர் பாக்குறானு அவனுக்கு புரிஞ்சது. கிருஷ்ணன் தயங்கினான். அவன் கை நடுங்குச்சு.


கிருஷ்ணன் பயந்து போய் அவ கிட்ட போனான். அவன் மூச்சுல அவ உடம்புல இருந்து வர்ற வேர்வை வாசனையும், முரளியோட கஞ்சி வாசனையும் கலந்து அடிச்சது. அவன் நடுங்குற கையால ஒரு டிஷ்யூவை எடுத்து, அவ முகத்துக்கிட்ட கொண்டு போனான்.


அவன் முதல்ல அவ நெத்தியில இருந்த, குங்குமத்தோட கலந்து பிசுபிசுன்னு இருந்த கஞ்சியைத் துடைச்சான். துர்கா சலிச்சுக்கிட்டே, அவ முடிய சரி பண்ணா. அவளோட தாலி அவன் கை மேல பட்டு ஆடுச்சு.


அவ கன்னம், மூக்குனு மெதுவாத் துடைச்சான்.


"ச்சே ஒரு வேலையைக் கூட ஒழுங்காச் செய்யத் தெரியாதா உங்களுக்கு?" துர்கா கோவமா அவன் கையில இருந்த டிஷ்யூ கொத்தைப் பிடுங்கினா. அவளே அதை அவளோட உதடு ஓரம் ஒட்டி இருந்த முரளி கஞ்சிய துடைச்சா. அப்புறம் கீழ பார்த்தா. அவளோட தாலி மேலயும், மொலைக் காம்பு மேலயும் கஞ்சி வழிஞ்சு ஒட்டியிருந்தது.


"ம் இங்கயும் துடைங்க" அவளோட குரல் இப்போ கொஞ்சம் கம்மி, ஆனா சூடா இருந்துச்சு. அவளோட கசங்கிப் போன தாலியையும், கஞ்சி ஒட்டியிருந்த அவளோட கருப்பு மொலைக் காம்பையும் காட்டுனா.


கிருஷ்ணன் எச்சை முழுங்கினான். புது டிஷ்யூவை எடுத்து, மெதுவா அவ தாலி மேல ஒட்டியிருந்த கஞ்சியைத் துடைச்சான். அப்புறம் அவன் கை நடுங்க அவளோட திருகிக்கிட்டு நின்ன அந்தக் காம்பு மேல இருந்த பிசுபிசுப்பை மெதுவா ஒத்தி எடுத்தான்.


"போதும்" னு சொல்லிட்டு, அவ வேகவேகமா அவ ப்ராவை சரி பண்ணி, ஜாக்கெட்டை இழுத்துப் பிடிச்சு கொக்கியை மாட்டுனா.


அவ வேலை முடியுற வரைக்கும் கிருஷ்ணன் அவளையே பார்த்துட்டு நின்னான்.


துர்கா இப்போ ஒரு வழியா ஜாக்கெட்டை மாட்டி முடிச்சுட்டு, தரையில மடிசார் புடவை கசங்கிக் கிடக்கிறதைப் பார்த்தா. அதை எடுத்து வேகவேகமா இடுப்புல சுத்தி, ஒரு மாதிரி சரி பண்ணிக்கிட்டா.


அப்புறம், டேபிளுக்கு அடியில குனிஞ்சா. அவளோட பெரிய குண்டி அவன் கண்ணு முன்னாடி நல்லாத் தெரிஞ்சது. அவ அங்கிருந்து அவளோட லஞ்ச் பேக்கையும், காலி டிபன் பாக்ஸையும் எடுத்து டேபிள் மேல வச்சா.


எல்லாத்தையும் பேக்ல போட்டுட்டு இருக்கும்போது, டக்குனு நின்னா. முரளியோட டேபிள் டிராயரைத் திறந்து, அதுக்குள்ள இருந்து ஒரு சின்ன வெள்ளைப் பாட்டிலை எடுத்தா. அதை அவசரமா அவ லஞ்ச் பேக்குக்குள்ள வைக்கப் போனா.


"அது… அது என்ன துர்கா?" கிருஷ்ணன் குரல் நடுங்கிக் கேட்டான்.


துர்கா ஒரு செகண்ட் நின்னா. அவளோட கசங்கின புடவை, கலைஞ்ச தலை, ஆனா அவ கண்ணுல மட்டும் ஒரு மாதிரி குரூரமான சிரிப்பு. அவ மெதுவாத் திரும்பி, அந்தப் பாட்டிலை வெளிய எடுத்தா. "இதுவா?"


கிருஷ்ணன் பயத்தோட தலையாட்டினான்.


"ஏன் உங்களுக்கு வேணுமா?" அவ கிண்டலா கேட்டா.


அப்டியே அவனையே பார்த்துக்கிட்டு, மெதுவா அவன்கிட்ட நடந்து வந்தா. நேருக்கு நேரா வந்து நின்னா. அவ உடம்புல இருந்து வந்த காம சூடு கிருஷ்ணனைத் தாக்குச்சு.


அவ டக்குனு முன்னாடி குனிஞ்சு, கிருஷ்ணனோட பேண்ட்டை லபக்னு பிடிச்சா.


கிருஷ்ணன் அதிர்ச்சில துள்ளிப் போனான். அவளோட அஞ்சு விரலும் அவன் பேண்ட்டுக்குள்ள துடிச்சுக்கிட்டு இருந்த சுன்னியை இறுக்கமாப் பிடிச்சது.


"அதானே பார்த்தேன்" அவளோட குரல் இப்போ ரகசியமா, ஆனா அத்தனை சூடா இருந்துச்சு. "பொண்டாட்டி இன்னொருத்தன் கஞ்சியோட, கிழிஞ்ச ஜாக்கெட்டோட வந்து நின்னாதானே உங்களுக்கு இது தூக்கிட்டு நிக்கும்? உங்களுக்கு இது தேவையில்லை."


அவ நக்கலாச் சிரிச்சா.


அவ அவன் சுன்னியை விட்டா. இப்போ அவனை ஒரு மாதிரி சுத்தி வந்தா, பூனை மாதிரி. "இது உங்களுக்கு இல்ல உங்க பாஸுக்கு. என்னோட சின்ன கிஃப்ட்."


அவ அந்தப் பாட்டிலை அவன் கண்ணு முன்னாடி ஆட்டுனா. அதுல வயாக்ரானு எழுதி இருந்துச்சு.


கிருஷ்ணன் கண்ணு பயத்துல விரிஞ்சது. "துர்கா… என்ன… என்ன இது?"


"ஏன் கேக்குறீங்க? உங்களை நம்பினா வேலைக்கு ஆகுமா? இன்னைக்கு லஞ்ச் வர்றதுக்கு முன்னாடி நானேதான் மெடிக்கல் ஷாப்ல வாங்கிட்டு வந்தேன். அந்தப் பையன் சொன்னான், ஒரு நாளைக்கு ஒண்ணுதான் மேடம், நாலு அஞ்சு மணி நேரம் தாங்கும்னு."


அவ இன்னும் கிட்ட நெருங்குனா. அவளோட மொலை இப்போ அவன் நெஞ்சுல உரசுச்சு. அவளோட சூடான மூச்சுக் காத்து அவன் காதுல பட்டுச்சு.


"உங்க பாஸுக்கு ஒண்ணு போட்டதுக்கே நல்லாதான் வேலை செய்யுது. ஆனா"


அவ கண்ணு இப்போ இருண்டுச்சு. அதுல ஒரு வெறி தெரிஞ்சது.


"ஆனா இந்த நாய்க்கு இவன் போதும் போதும் துர்கா முடியலனு என் கால்ல விழுந்து கெஞ்சினாலும், நான் விடமாட்டேன்."


"இவனை விடாம சூடு ஏத்தி இந்த முப்பது மாத்திரையையும் அவன் தொண்டைக்குள்ள தள்ளி அவன் சுன்னியை ஒரு நிமிஷம் கூட அடங்க விடாம அவன் உடம்புல இருக்குற கஞ்சி சொட்டு பாக்கி இல்லாம மொத்தத்தையும் கறந்து"


அவ திரும்பவும் அவன் முன்னாடி வந்து நின்னா. அவளோட ரெண்டு கண்ணும் அவன் கண்ணை நேராப் பார்த்துச்சு.


"இனிமே அவன் எந்த பொண்ணையும் தொடாத மாரி… அவன் பூலை சக்கையாப் புழிஞ்சு எடுக்க போறேன். இனிமேல் என் பேரைச் சொன்னா கூட அவன் பயந்து ஓடணும். அவனை அந்த நிலைமைக்குக் கொண்டு வர்றேன். என்ன நான் சொல்றது சரிதானேங்க?"


அவ அவனை ஒரு கேவலமான பார்வை பார்த்துட்டு, வேகமாத் திரும்பி, அவளோட லஞ்ச் பேக்கை எடுத்துக்கிட்டா. அவளோட கசங்கிப் போன மடிசார் புடவையை ஒரு கையால இழுத்துப் பிடிச்சு சரி பண்ணிக்கிட்டா.


"சரி... என்னோட ஆபீஸ் வேலை முடிஞ்சது. நான் வீட்டுக்கு போறேன். நீங்க பொறுமையா வேல முடிச்சிட்டு வாங்க."


அவ ஒரு நிமிஷம் கூட நிக்கல. 'படார்'னு முரளியோட ரூம் கதவைத் திறந்து வெளிய நடந்தா.


ஆபீஸ்ல கீபோர்டு சத்தம் 'தடதட'னு கேட்டுட்டு இருந்துச்சு. அந்த ரூம் கதவு திறந்ததும், எல்லாரும் இயல்பாத் திரும்பிப் பார்த்தாங்க.


அங்க துர்கா நின்னுட்டு இருந்தா.


அவ கோலம்... ஐயோ... தலையில வச்சிருந்த மல்லிகைப்பூ கசங்கி, பாதி உதிர்ந்து தொங்கிட்டு இருந்துச்சு. தல முடி கலைஞ்சு போயிருந்தது. அவ கட்டி இருந்த அந்த மஞ்ச மடிசார் புடவை, அது சரியா இடுப்புல நிக்காம, கசங்கி, சுருண்டு, அவளோட இடுப்பும் வயிறும் லேசா தெரியுற மாதிரி இருந்துச்சு. அவ முகத்துல... கஞ்சியைத் துடைச்ச அந்த ஈரம் இன்னும் காயாம பிசுபிசுன்னு தெரிஞ்சது.


ஆபீஸ்ல இருந்த அத்தனை பேரும் அவளையே தான் பார்த்தாங்க. அத்தனை கண்ணும் அவளை மேல இருந்து கீழ வரைக்கும் ஒரு மாதிரி அருவருப்பா, ஆனா அதே சமயம் வெறிச்சுப் பார்த்துச்சு. கீபோர்டு சத்தம் மொத்தமா நின்னு போச்சு. ஆபீஸ்ல ஊசி விழுந்தா கேட்குற அளவுக்கு அமைதி.


துர்காவுக்கு அத்தனை கண்ணும் அவளைத் துளைக்கிறது நல்லாத் தெரிஞ்சது. அவளுக்குள்ள அவ்வளவு கோவம், அவ்வளவு அவமானம் கொந்தளிச்சது. ஆனா... அந்தக் கோவம் முரளி மேல இல்ல.


எல்லாத்துக்கும் காரணமான... அந்த ரூமுக்குள்ள இன்னும் பொம்மை மாரி நின்னுட்டு இருக்கானே... அவ புருஷன்... அவன் மேல தான் அத்தனைக் கோவமும்.


அவ பல்லக் கடிச்சா. கூச்சப்படல. குனியல. தலையை நிமிர்ந்து, அந்த அத்தனை பேரையும் ஒரு கேவலமான பார்வை பார்த்துக்கிட்டே, கம்பீரமா நடந்து ஆபீஸை விட்டு வெளிய போனா.


அவ போன ரெண்டு நிமிஷம் கழிச்சு...


கிருஷ்ணன் அந்த ரூமை விட்டு வெளிய வந்தான்.


அவனால தலையைத் தூக்க முடியல. குனிஞ்சு, குறுகி, ஒரு திருடனை விடக் கேவலமா நடந்து வந்தான். ஆபீஸ்ல இருந்த அத்தனை கண்ணும் இப்போ அவன் மேல திரும்புச்சு. 'இவன் பொண்டாட்டி தான் டா அவ', 'பாஸ் ரூம்ல இருந்து இப்பிடி ஒரு கோலத்துல வரா', 'இவன்லாம் ஒரு ஆம்பளையா... பொண்டாட்டியை வச்சுப் பொழைக்கிறான்'... யாரும் வாய் திறந்து பேசல, ஆனா அந்தக் கேவலமான பார்வை, அந்த நக்கலான சிரிப்பு... அது எல்லாத்தையும் கிருஷ்ணன் காதுல கத்திச் சொல்லுச்சு.


அவன் வேகவேகமா நடந்து, அவன் சீட்ல போய் 'தொப்'னு உக்காந்தான். கம்ப்யூட்டரை ஆன் பண்ணி, ஏதோ வேலை பார்க்கிற மாதிரி நடிச்சான். ஆனா அவன் கை நடுங்குச்சு. காது ரெண்டும் அவிஞ்சு போற மாதிரி சூடா இருந்துச்சு.


அவன் மனசுக்குள்ள துர்கா சொன்னது தான் ஓடிட்டு இருந்துச்சு. அந்த வயாக்ரா பாட்டில். 'ஐயோ... இவ என்ன லூசு மாதிரிப் பேசுறா... முப்பது மாத்திரையா? அந்த முரளி நாய்க்கு எதாச்சும் ஆச்சுன்னா?' அவ போற போக்கைப் பார்த்தா, முரளிக்கு ஹார்ட் அட்டாக் வர வச்சு, அவனைக் கொன்னே போடுவா போலயே. அவமானத்தை விட இப்போ அவனுக்குப் பயம் தான் உடம்பை நடுங்க வச்சது.

[Shrutikrishnan]

மணி ராத்திரி பன்னெண்டு நாப்பது.


கிருஷ்ணன் அந்த ஹால்ல சோபால உக்காந்திருந்தான். கெஸ்ட் ரூம்ல குட்டிப் பையன் நல்லா தூங்கிட்டு இருந்தான். ஆனா கிருஷ்ணனுக்குத் தூக்கம் வரல. ஈவினிங் ஆபீஸ்ல இருந்து மீட்டிங்ன்னு சொல்லிட்டு போன முரளி இன்னும் வீட்டுக்கு வரல.


கிருஷ்ணன் மனசு உறுத்திட்டே இருந்துச்சு. துர்கா... அவ இப்போ பண்றது எல்லாம் அவளுக்கா புடிச்சுப் பண்றதில்ல. முரளியை அவளுக்குச் சுத்தமாப் புடிக்கல. கிருஷ்ணன் பண்ண தப்புக்காக, அவனைக் காப்பாத்ததான், அவ வெறுப்பை மறைச்சுக்கிட்டு இதெல்லாம் பண்றா.


ஆனா... வயாக்ரா? முப்பது மாத்திரையா? நினைச்சாலே கிருஷ்ணனுக்குப் பயமா இருந்துச்சு. 'ஒருவேளை அந்த முரளிக்கு ஏதாச்சும் ஆகி, அவ செத்துத் தொலஞ்சா? என் பொண்டாட்டி வாழ்க்கை என்ன ஆகும்? நான் பண்ண தப்புக்கு அவ ஏன் பலியாகணும்? அவ என்னை வெறுத்தாலும் பரவாயில்லை, ஆனா அவ வாழ்கையை நான் அழிக்கக் கூடாது.'


அவனுக்குத் தோணுச்சு, முரளி வந்ததும் அவன் கால்ல விழுந்தாவது பேசிப் புரிய வைக்கணும். 'வேண்டாம் சார்... ஆபீஸ்ல என் பொண்டாட்டிய எல்லாம் இப்படி வர சொல்லாதீங்க... என் பொண்டாட்டியை விட்டுருங்க...' ன்னு கெஞ்சணும்னு நினைச்சான். அவனுக்கு அந்தத் தைரியம் இருக்குமான்னு தெரியல. முரளியைப் பார்த்தாலே அவனுக்குக் கை கால் நடுங்கும். ஆனா இன்னைக்கு... இன்னைக்கு எப்படியாச்சும் பேசிடணும்னு ஒரு வைராக்கியத்தோட காத்திருந்தான்.


அந்த நேரம்...


மாடி பெட்ரூம்ல துர்கா... அவளும் தூங்கல. அவ முரளி பொண்டாட்டி ஓட நயிட்டில தான் போட்டு இருந்தா.


அவ அந்த ரூம்ல இருந்த சார்ஜர் பாயிண்ட் கிட்டப் போனா. அவளோட போன் சுவிட்ச் ஆஃப் பண்ணதுல இருந்து அப்படியே தான் கிடந்தது. அதை எடுத்து சார்ஜ்ல போட்டா.


பக்கத்துல இருந்த சேரை இழுத்துப் போட்டு உக்காந்தா. போனை ஆன் பண்ணா. ஆன் பண்ண அடுத்த செகண்ட், அவ போன் 'ஜிவ் ஜிவ்வ்'னு அதிர்ந்து கத்த ஆரம்பிச்சது. நோட்டிஃபிகேஷன் மேல நோட்டிஃபிகேஷன். வாட்ஸ்அப் மெசேஜ், மிஸ்டு கால்னு ஸ்க்ரீன் பூரா நிறைஞ்சு வழிஞ்சது. எல்லாமே மகேஷ் கிட்ட இருந்து. அவ முகம் லேசா மலர்ந்தது. 'அட... பையன் நம்மளை இவ்வளவு மிஸ் பண்ணியிருக்கானா.' அவ உதட்டுல ஒரு சின்னப் புன்னகை பூத்தது.  இந்த வீட்டுக்கு வந்த அப்றம் அவ சிரிக்கிற முத உண்மையான சிரிப்பு இது தான். அவ வாட்ஸ்அப் ஓபன் பண்ணிப் பார்த்தா. முதல்ல... ஸ்டார்டிங்ல ரெண்டு மெசேஜ். ரெண்டுமே போட்டோ. அவ அத ஓபன் பண்ணா.


அவ கண்ணு விரிஞ்சது. மகேஷ் ஓட சுன்னி. நல்லா விறைச்சு, நரம்பு புடைச்சு, மொட்டு விரிஞ்சு நின்னுச்சு. ஆனா அது மட்டும் இல்ல... அந்தச் சுன்னியைச் சுத்தி... அவளோட தாலி... அவ புருஷன் தாலியை வச்சு விளையாடுனானே, அந்த கேம்... அந்தத் தாலியை அவன் சுன்னில இறுக்கமாச் சுத்தி போட்டோ எடுத்து அனுப்பிச்சிருந்தான். இது அவ முரளி வீட்டுக்கு வர்றதுக்கு முன்னாடியே அனுப்பிச்சிருக்கான்.


'லூசுப் பையன்... தாலிய திருப்பி குடுக்குறதுக்கு முன்னாடி இந்த வேலையெல்லாம் பண்ணி இருக்கானா கேடினு....' அதை நினைச்சு அவளுக்குச் சிரிப்பு வந்தது. அவ புருஷனோட சுன்னியும், இவனோட இந்தக் காளை சுன்னியும் அவ மனசுல வந்து போச்சு. அவங்க விளையாடின தாலி கேம்.


ஆனா அதுக்கப்புறம் வந்த மெசேஜ் எல்லாம் வேற மாதிரி இருந்துச்சு. அதுல காமம் இல்ல, பதட்டம் மட்டும் தான் இருந்துச்சு.


"அக்கா எங்க இருக்கீங்க?"
"ஏன் போன் ஆஃப்ல இருக்கு?"
"வெளிய போனீங்களா? வீடு பூட்டி இருக்கு."
"குட்டிப் பையன் எங்க?"
"அண்ணன் எங்க போனார்? அவருக்கும் கால் பண்ணேன், எடுக்கல."


ஒரே கேள்வி. திரும்பத் திரும்ப... இருபது, முப்பது மெசேஜ். காலைல இருந்து சாயங்காலம் வரைக்கும் அனுப்பிச்சிட்டே இருந்திருக்கான்.


துர்காவுக்கு மனசுக்குள்ள சந்தோஷமா இருந்துச்சு. 'பரவாயில்லையே... நம்மளை நெனச்சு இவ்வளவு துடிக்கிறான்.' அவ அந்தச் சேர்ல நல்லா சாய்ஞ்சு உக்காந்துக்கிட்டு, அவன் அனுப்புன அந்தத் தாலி சுத்துன சுன்னி போட்டோவையே திரும்பத் திரும்ப ஜூம் பண்ணிப் பார்த்துச் சிரிச்சிக்கிட்டா.


திடீர்னு வெளிய ஒரு கார் வந்து நிக்கிற சத்தம் கேட்டுச்சு. ஹால்ல இருந்த கிருஷ்ணன் திடுக்கிட்டு நிமிர்ந்தான். ஆளுங்க பேசுற சத்தம். கேட் திறக்குற சத்தம்.


அவன் ஜன்னல் வழியா எட்டிப் பார்த்தான்.


வாசல்ல... அந்த வாட்ச்மேன் முரளியை ஒரு பக்கம் தோள்ல தாங்கிக்கிட்டு நின்னுட்டு இருந்தான். முரளி... அவன் நிதானத்துல இல்ல. மீட்டிங்னு சொல்லிட்டுப் போனவன், இப்போ முழு போதையில தள்ளாடிட்டு இருந்தான்.


ஆனா... அவன் மட்டும் தனியா வரல. அவன் கூட இன்னும் ரெண்டு பேர். முரளி வயசு இருக்கும். பணக்காரத் தோரணை. இவங்களை இதுக்கு முன்னாடி கிருஷ்ணன் பார்த்ததே இல்ல.


அவங்க எல்லாம் கதவு திறந்துட்டு உள்ள வந்தாங்க. முரளி கிருஷ்ணன் அங்க நிண்டிட்டு இருக்குறது பாத்தான். முரளி போதையில உளறினான். "நான் சொன்னேன்ல... சார் தான் அது..."


அவன் சொன்னதும் கூட இருந்த ரெண்டு பேரும் கிண்டலாச் சிரிச்சாங்க.


"வாங்க சார் மாடிக்கு போகலாம்..." வாட்ச்மேன் பேச்சை மாத்தினான். அவனுக்கும் இது பிடிக்கலனு அவன் முகத்துல தெரிஞ்சது.


"உன் பொண்டாட்டி எங்கடா கிருஷ்ணா? என் பெட்ரூம்ல தான?" முரளி போதையில உளறி, நக்கலாச் சிரிச்சான்.


கிருஷ்ணன் பேய் அறைஞ்ச மாரி நின்னுட்டு இருந்தான். அவனுக்குத் தலை சுத்துச்சு. 'என்ன நடக்குது இங்க? இவங்க யாரு? முரளி ஏன் இப்படிப் பேசுறான்?' அவனால அசையக் கூட முடியல.


இவன் என்ன நடக்குதுன்னு புரியாம இங்க நிண்டிட்டு இருக்கும் போதே, அப்போ... மாடி பெட்ரூம் கதவு திறக்குற சத்தம் கேட்டுச்சு.


கிருஷ்ணனுக்கு சுயநினைவு வந்தது. 'துர்கா!' அவன் பதறிப்போய் மாடிப் படி ஏறினான். அங்க துர்கா மாஸ்டர் பெட்ரூம் வாசல்ல நின்னுட்டு இருந்தா. 


வாட்ச்மேன் முரளியைத் தாங்கிக்கிட்டு வந்து பெட்ல படுக்க வச்சான்.


ஆனா அந்த ரெண்டு பேரும்... அவங்க பெட்ரூம் வாசல்லயே நின்னுட்டாங்க. அவங்க கண்ணு துர்கா மேல மேஞ்சது.


"மச்சான்... மீட் மிஸஸ் கிருஷ்ணன்..." முரளி பெட்ல படுத்தபடியே உளறினான். அவன் எந்திரிக்க ட்ரை பண்ணான்.


"சார் படுங்க... உங்களால முடியல..." வாட்ச்மேன் அவனைத் தடுத்தான்.


முரளி அவன் கையைத் தட்டி விட்டான். கஷ்டப்பட்டு எழுந்து உக்காந்தான். அவன் கண்ணு செவந்து போயிருந்தது.


"மச்சான்ஸ்... ஹேவ் ஃபன் வித் ஹர்...என்ன வேணுமோ பண்ணிக்கோங்க. இன்னைக்கு என் ட்ரீட்." அவன் போதையில சொன்னான்.


துர்காவுக்குத் தூக்கி வாரிப் போட்டுருச்சு. அவ பயத்துல நடுங்கிப் போனா. அவ கண்ணு தேடுச்சு... கிருஷ்ணனை. அவ புருஷனை.


கிருஷ்ணன் அவ பக்கத்துல, ரெண்டு அடி தள்ளி நின்னுட்டு இருந்தான். அவனும் பயந்து போயிருந்தான். அவன் கண்ணுல பயம் அப்பட்டமாத் தெரிஞ்சது. அவன் வாயைத் திறக்கல.


துர்கா அவனைப் பார்த்தா. 'ஏதாவது சொல்லுங்க... ஏதாவது பண்ணுங்க...' அவ பார்வை கெஞ்சினது.


ஆனா கிருஷ்ணன் சிலையா நின்னான்.


அப்போ அந்த ரெண்டு பேரும் துர்கா கிட்ட நெருங்கினாங்க. ஒருத்தன் துணிஞ்சு, அவன் கையைத் தூக்கி துர்காவோட தோள் மேல வச்சான்.


துர்கா அலறின மாரி கிருஷ்ணனைப் பார்த்தா. அவ கண்ணுல கண்ணீர் எட்டிப் பார்த்தது.


அப்போ... அந்த வாட்ச்மேன்... அவனுக்குக் கோவம் வந்துச்சு. அவன் வேகமா வந்து துர்காவுக்கும் அந்த ரெண்டு பேருக்கும் நடுவுல நின்னான்.


"தம்பி... படுங்க... எதுவா இருந்தாலும் காலைல பேசிக்கலாம்..." அவன் கண்டிப்பாச் சொன்னான்.


துர்கா அவ புருஷனைப் பார்த்தா. 'ஒரு வாட்ச்மேனுக்கு இருக்கிற தைரியம் கூட உனக்கு இல்லையா?' அவ பார்வை கிருஷ்ணனைச் சுட்டது.


ஆனா அந்த ரெண்டு பேரும் கேட்கல. "நீ போய்யா..."னு வாட்ச்மேனைத் தள்ளிவிட்டுட்டு, மறுபடியும் துர்காவை நெருங்கினாங்க.


"டேய்!"


ஒரு சத்தம். அது இடி மாதிரி விழுந்தது.


எல்லாரும் திரும்பிப் பார்த்தாங்க.


கிருஷ்ணன்.


அவன் கண்ணுல இப்போ பயம் இல்ல. கோவம். பச்சக் கோவம்.


அவன் ஒரே பாய்ச்சலா வந்து, துர்காவோட கையைப் பிடிச்சு, அவளைத் தன் பக்கம் இழுத்து அணைச்சுக்கிட்டான்.


அவன் விரலை நீட்டி, அந்த ரெண்டு பேரையும் பார்த்து எச்சரிச்சான்.


"எவனாவது கிட்ட வந்தீங்க... அவ்ளோதான்!"


அவன் குரல் அதிர்ந்தது. வாட்ச்மேன் வாயைப் பொளந்து பார்த்தான். முரளிக்கு போதையிலயும் ஒரு கணம் ஷாக் ஆச்சு.


அந்த ரெண்டு பேரும் ஒரு மாதிரி பார்த்தாங்க. ஒருத்தன் நக்கலாச் சிரிச்சான்.


"அவளுக்குத் தேவையான காசைத் தான் முரளி கொடுத்துட்டானே... இன்னும் வேணும்னா சொல்லு... நான் தர்றேன்..."


கிருஷ்ணன் பல்லக் கடிச்சான். அவனை ஒரு முறை முறைச்சுட்டு, பதில் எதுவும் பேசாம, துர்காவோட கையை இறுக்கமாப் பிடிச்சுக்கிட்டு, தரதரன்னு இழுத்துட்டு கெஸ்ட் ரூமுக்குப் போனான்.


துர்கா ஆச்சரியமா அவனைப் பார்த்தா. இது கனவா இல்ல நிஜமானு அவளுக்குப் புரியல.


கெஸ்ட் ரூமுக்குள்ள போனவன், ஒரு வார்த்தை பேசல. வேகவேகமா அவங்க துணிமணி எல்லாத்தையும் எடுத்து பேக்ல அடைச்சான்.


எல்லாம் பேக் பண்ணிட்டு, தூங்கிட்டு இருந்த குட்டிப் பையனைத் தூக்கித் தோள் மேல போட்டுக்கிட்டான். ஒரு கைல குட்டி பையன அப்படியே புடிச்சுகிட்டு, இன்னொரு கைல பேக்கோட துர்கா கைய புடிச்சான்.


அவன் திரும்பவும் ஹாலுக்கு வந்தப்போ, முரளி தட்டுத் தடுமாறி படிக்கட்டு கிட்ட நின்னுட்டு இருந்தான்.


"எங்கடா போற? இங்க இருந்து போன அவ்ளோதான்... நாளைக்கு போலீஸ்ல கம்ப்ளைன்ட் பண்ணிருவேன்..." முரளி மிரட்டினான்.


கிருஷ்ணன் நின்னான். அவன் முரளியைத் திரும்பிப் பார்த்தான். அவன் கண்ணுல இப்போ பயமே இல்ல.


"உன்னால முடிஞ்சத புடுங்கிக்கோ..."னு சொல்லிட்டு ஒரு அடி எடுத்து வச்சவன், நிண்டு, திரும்பி முரளியை பாத்து, "உன் காசு, கீசு... எதுவும் எனக்கு இனிமேத் தேவ இல்ல. கணக்கெல்லாம் நாளைக்கு முடிச்சுக்கலாம். நீ போலீஸ் கிட்ட என்ன சொல்லணுமோ சொல்லிக்கோ. "


அவன் சொன்ன அந்த ஒற்றை வார்த்தை... அதுல இருந்த அந்தத் திமிர்... துர்காவுக்குப் புல்லரிச்சுப் போச்சு. அவளுக்குச் சந்தோஷம் தாங்கல. அவ புருஷனோட கையை இன்னும் இறுக்கமாப் பிடிச்சுக்கிட்டா.


அவங்க அங்க இருந்து கிளம்பினாங்க.


வாட்ச்மேன் அவங்க பின்னாடியே ஓடி வந்து கேட்டைத் திறந்து விட்டான். அவன் முகத்துல ஒரு சிரிப்பு. ஒரு பெருமை. 'இது தான்டா கரெக்ட்...' அவன் பார்வை சொன்னது.


கிருஷ்ணன் பைக்கை ஸ்டார்ட் பண்ணான். துர்கா பின்னாடி உக்காந்து, பேக்கும் குட்டிப் பையனையும் மடியில வச்சுக்கிட்டு, கிருஷ்ணனை இறுக்கமாப் பிடிச்சுக்கிட்டா.


வாட்ச்மேன் கிருஷ்ணனைப் பார்த்துத் தலையசைச்சான்.


அந்த இருட்டுல, கிருஷ்ணனோட பைக் சத்தம் மட்டும் கேட்டுச்சு. அவங்க... அவங்க வீட்டுக்குக் கிளம்பிப் போனாங்க.


***

கிருஷ்ணன் பைக்கை நிறுத்தினான். மணி ராத்திரி ஒன்றை. வீட்டுக்கு வர்ற வழி பூரா, பைக் கண்ணாடியில தெரிஞ்ச கிருஷ்ணனோட முகத்தையே இமைக்காம பார்த்துக்கிட்டே வந்தா துர்கா. அந்தப் பார்வையில ஒரு பெருமை, ஒரு ஏக்கம், அவ்ளோ நாள் தொலைச்சுட்டுத் தேடின அந்த மரியாதை... எல்லாம் இருந்துச்சு. அவ உதட்டு ஓரத்துல ஒரு சின்னச் சிரிப்பு ஒட்டிக்கிட்டே வந்தது. 'இவன் தான்... இவன் தான் என் புருஷன்'ங்கிற கர்வம் அந்தச் சிரிப்புல தெரிஞ்சது.


வீட்டுக்குள்ள போனதும், தூக்கக் கலக்கத்துல இருந்த குட்டிப் பையனைத் தூக்கிட்டுப் போய் அவனோட சின்ன பெட்ல படுக்க வச்சு, போத்தி விட்டா.


அப்புறம் ரெண்டு பேரும் அவங்க பெட்ரூமுக்கு வந்தாங்க. துர்கா இன்னும் முரளி வீட்ல போட்டுட்டு இருந்த அதே உடையில தான் இருந்தா. ரெண்டு பேரும் ரூமுக்குள்ள வந்து ஒரு நிமிஷம் அமைதியா நின்னாங்க. கிருஷ்ணனுக்குத் துர்கா முகத்தை நிமிர்ந்து பார்க்கவே ஒரு மாதிரித் தயக்கமா இருந்தது. தான் செஞ்ச தப்பு, அவளைப் படுத்தின பாடு எல்லாம் ஞாபகம் வந்து உறுத்துச்சு.


துர்கா அதைக் கவனிச்சா. ஒரு ரெண்டு நிமிஷம் அந்த அமைதி நீடிச்சது. அப்புறம் துர்காவே அந்த மௌனத்தைக் கலைச்சா.


"நான் போய்க் குளிச்சிட்டு வர்றேங்க... உடம்பெல்லாம் ஒரு மாதிரி இருக்கு," னு சொல்லிட்டு, அவ பாத்ரூமுக்குள்ள போனா.


கிருஷ்ணன் லுங்கியோடவே இருந்தான். சட்டையை மட்டும் கழட்டி ஷேர்ல போட்டுட்டு, போய் பெட்ல படுத்தான். ஆனா தூக்கம் வரல. மேல சுத்துற ஃபேனையே பார்த்துட்டு இருந்தான்.


இப்போ அவனுக்கு எல்லாம் புரிஞ்சது. ஆபீஸ்ல பணத்தைத் திருடினது, அதுக்காகப் பயந்து பொண்டாட்டியைக் கூட்டிக்குடுத்தது... நினைச்சாலே இப்ப அவனுக்குக் குமட்டிட்டு வந்தது. அருவருப்பா இருந்தது. மகேஷ் கூட அவ இஷ்டப்பட்டு இருந்தப்போ, அதை ஒளிஞ்சிருந்து ரசிச்சதுல ஒரு சுகம் இருந்தது, ஒரு போதை இருந்தது. ஏன்னா அதுல துர்காவோட விருப்பம் இருந்தது. ஆனா... பிடிக்காம, அருவெறுப்பா அந்த முரளி கூட அவ இருந்ததைப் பார்த்ததை... அவனுக்கு அத நினைச்சாலே இப்போ ஒரு மாரி இருக்கு.


‘நாளைக்குக் காலையில முதல் வேலையா அந்த முரளி நாயோட பணத்தை அவன் மூஞ்சிலயே வீசி எறியணும். போலீசோ, ஜெயிலோ... என்ன பிரச்சனை வந்தாலும் பாத்துக்கலாம்,’னு முதல் முறையா ஒரு முழு ஆம்பளையா, தைரியமா முடிவு எடுத்தான் கிருஷ்ணன்.


அப்போ... 'க்ளிக்'னு பாத்ரூம் தாழ்ப்பாள் திறக்குற சத்தம் கேட்டுச்சு.


கதவு லேசா, பாதியளவு திறந்தது. துர்கா ஈரத் தலையோட எட்டிப் பார்த்தா.


"ஏங்க..." னு மெதுவா கூப்பிட்டா.


அந்தக் குரல்... அதுல இருந்த அந்தத் தொனி... கிருஷ்ணனை உருக்கிருச்சு. அவ இப்படி உரிமையா, பாசமா அவனைக் கூப்பிட்டு எவ்ளோ நாள் ஆச்சு? இந்தச் சீரழிவு எல்லாம் ஆரம்பிக்கிறதுக்கு முன்னாடி இருந்த அதே அன்பு. 'என் புருஷன் ஆம்பள... எனக்காக எதிர்த்துப் பேசுறான்... என்ன பிரச்சனை வந்தாலும் என்னைக் காப்பாத்துவான்'ங்கிற நம்பிக்கை வந்த அந்த நொடியிலயே, கிருஷ்ணன் மேல இருந்த மரியாதை அவளுக்குத் திரும்ப வந்திருச்சு.


கிருஷ்ணன் தலையைத் தூக்கிப் பார்த்தான். "என்னம்மா?"


"துண்டு எடுக்க மறந்துட்டேன்ங்க... எடுத்துத் தரீங்களா?" அவ கண்ணுல ஒரு குறும்பு மின்னல்.


கிருஷ்ணன் எழுந்தான். பீரோவைத் திறந்து, அவளோட டவலை எடுத்துக்கிட்டு பாத்ரூம் கதவு கிட்ட போனான். துர்கா அவன் கண்ணைப் பார்த்துச் சிரிச்சிக்கிட்டே, கையை நீட்டி டவலை வாங்கிட்டு, மறுபடியும் கதவைச் சாத்தினா.


கிருஷ்ணன் திரும்பவும் வந்து பெட்ல படுத்தான். மனசுக்குள்ள ஒரு நிம்மதி.


ஒரு அஞ்சு நிமிஷம் கழிச்சு... பாத்ரூம் கதவு திறந்தது.


துர்கா வெளிய வந்தா.


அவளைப் பார்த்ததும் கிருஷ்ணனுக்கு மூச்சே நின்னு போச்சு.


அவ உடம்புல ஒட்டுத் துணி இல்ல. முழுசா... அம்மணமா... குளிச்சிட்டு, டவலைக் கூடக் கட்டாம, அதை வச்சு ஈரமான கூந்தலைத் துவட்டிக்கிட்டே வெளிய வந்தா.


அவளோட உடம்பு... குளிச்ச ஈரம் காயாம, பளபளன்னு மின்னிக்கிட்டு இருந்தது. கழுத்துல அந்த மஞ்ச தாலி மட்டும் தனியாத் தெரிஞ்சது. அவ வேணும்னே... ரொம்ப மெதுவா... ஒவ்வொரு அடியா எடுத்து வச்சு நடந்தா. அவ நடக்கும்போது, அவளோட பழுத்த ரெண்டு தொடையும் ஒண்ணோட ஒண்ணு உரசிட்டு விலகுச்சு. அவளோட இடுப்பு மடிப்பு... அதுல ஒரு சொட்டுத் தண்ணி வழிஞ்சு ஓடுச்சு.


அவளோட ரெண்டு மொலையும்... எந்த ஆதாரமும் இல்லாம, சுதந்திரமா, கம்பீரமாத் துள்ளிக்குதிச்சு ஆடுச்சு. அந்தக் குளிர்ல அவளோட ரெண்டு காம்பும் நல்லா விறைச்சு, கூர்மையா முன்னாடி நீட்டிட்டு இருந்தது. அதுல இருந்த ஈரம் லைட் வெளிச்சத்துல வைரக்கல் மாரி மின்னுச்சு.


அவ கிருஷ்ணனை ஓரக்கண்ணால பார்த்துக்கிட்டே, ஒரு மர்மப் புன்னகையோட பெட் கிட்ட வந்தா. கிருஷ்ணன் அவளையே இமைக்காம முழுங்கிடுற மாதிரி பார்த்துட்டு இருந்தான்.


பெட் கிட்ட வந்தவ, டக்குனு கிருஷ்ணனுக்கு முதுகு காட்டித் திரும்பினா.


திரும்பி நின்னு, அவளோட அந்த நீண்ட கூந்தலைத் துவட்டுற சாக்குல, ஒரு சிலிர்ப்பு சிலிர்த்து உதறினா. அவளோட முதுகுத் தண்டுவடம், ஒரு பாம்பு மாரி வளைஞ்சு நெளிஞ்சது.


அப்புறம்... வேணும்னே... கிருஷ்ணன் பார்க்கணும்னு... குனிஞ்சா.


அவளோட நைட்டியை பீரோவுல தேடுற மாதிரி... நல்லாக் குனிஞ்சா.


அவ அப்படிக் குனியும் போது... அவளோட அகலமான, உருண்டையான குண்டி ரெண்டும்... பழம் மாதிரிப் பிளந்து... கிருஷ்ணன் கண்ணு முன்னாடி விரிஞ்சது. அவளோட அந்த ரெண்டு குண்டிக்கும் நடுவுல இருந்த அந்த ஆழமான பிளவு... அதுல இருந்து ஈரம் சொட்டுச் சொட்டா வடிஞ்சு, அவளோட வெள்ளையான தொடை வழியா இறங்குச்சு. அவளோட பெண்மை... அந்தப் பின்னாடிப் பக்கமா லேசாத் தெரிஞ்சது.


கிருஷ்ணனுக்குத் தொண்டை வறண்டு போச்சு. அவன் கண்கள் அந்த ஈரம் சொட்டுற குண்டியிலயே நிலைச்சு நின்னுச்சு. அவ வேணும்னே பொறுமையாத் தேடுனா. அவ குனியும் போது அவளோட குண்டி ஆடுற அழகை... அவளோட பின்னழகுப் பிரதேசத்தை... அவ புருஷனுக்கு முழுசா விருந்து வச்சா.


ஒரு வழியா நைட்டியை எடுத்தா. நிமிர்ந்து, திரும்பவும் கிருஷ்ணனைப் பார்த்தா. இப்பவும் உடம்பை மறைக்கல. அவளோட முன்னழகை அவன் கண் முன்னாடி காட்டிட்டே, மெதுவா அந்த நைட்டியைத் தலைக்கு மேல தூக்கிப் போட்டா. அந்த நைட்டி அவளோட மொலைகளை, வயிற்றை, இடுப்பை, கடைசியா அந்தத் தொடையை மறைக்கும் போது... கிருஷ்ணனுக்கு ஒரு பெருமூச்சு வந்தது.


கையில இருந்த டவலைத் தூக்கிப் போட்டுட்டு, மறுபடியும் கூந்தலை உதறினா. அதுல இருந்து சிதறின தண்ணித் துளிகள் கிருஷ்ணன் முகத்துல பட்டுச்சு.


அவ போய் ஃபேன் ரெகுலேட்டரை அஞ்சுல வச்சா. காத்து வேகமா வீசுச்சு.


அப்படியே வந்து... பெட்ல... கிருஷ்ணன் பக்கத்துல படுத்தா.


படுக்கும்போது... அவ மேல இருந்து வந்த சோப்பு வாசனையும், அவளோட இயற்கை வாசனையும் கிருஷ்ணனைத் தாக்கியது. அவன் லுங்கிக்குள்ள... அவனோட சுன்னி... பழைய அவமானங்களை எல்லாம் மறந்துட்டு... வானத்தைப் பார்த்துத் தூக்கிட்டு ஆட்டம் போட்டுச்சு.


அவ மெதுவா நகர்ந்து வந்து, சிரிச்சிக்கிட்டே அவன் மேல உரசுற மாதிரி, ரொம்ப ரொம்ப நெருக்கமா வந்து படுத்தா. பக்கத்துல இருந்த பெட்ஷீட்டை எடுத்து, 'விசுக்'னு உதறி ரெண்டு பேர் மேலேயும் போத்திக்கிட்டா. இப்போ அந்த அரை இருட்டுல அவங்க ரெண்டு பேரோட கழுத்து மட்டும்தான் வெளிய தெரிஞ்சது. மீதி உடம்பு எல்லாம் அந்தப் போர்வைக்கு அடியில ஒளிஞ்சிக்கிச்சு.

[Shrutikrishnan]

போர்வைக்கு அடியில ஒரு தனி உலகமே இயங்க ஆரம்பிச்சது. துர்கா அவளோட ஒரு காலைத் தூக்கி கிருஷ்ணனோட கால் மேல போட்டா. அவளோட வழுவழுப்பான தொடை, அவனோட கரடுமுரடான கால்ல உரசினது அவனுக்கு மின்சாரம் பாய்ஞ்ச மாதிரி இருந்துச்சு. அவ சும்மா காலை மட்டும் போடல, அவளோட கால் விரல்களை வச்சு, அவனோட லுங்கியை லேசா சுரண்டி, கொஞ்சம் கொஞ்சமா மேல தூக்க ஆரம்பிச்சா. அவளோட கால் பாதம் அவனோட அம்மணத் தொடையில படும்போது கிருஷ்ணன் சிலிர்த்துப் போனான்.


துர்காவோட கண்ணு இமைக்காம கிருஷ்ணன் முகத்தையே பார்த்துட்டு இருந்துச்சு. ஆனா கிருஷ்ணனால அவ கண்ணை நேருக்கு நேராப் பார்க்க முடியாமத் தவிச்சான். குற்ற உணர்ச்சியும், காமமும் அவனைக் கொல்லாம கொன்னுச்சு.


"எங்க பார்க்குறீங்க? என்னைப் பாருங்க,"னு துர்கா அதிகாரமா, ஆனா மெதுவா கிசுகிசுப்பா சொன்னா.


கிருஷ்ணன் கஷ்டப்பட்டுத் திரும்பி அவளைப் பார்த்தான். அவ கண்ணுல ஒரு காந்தம் இருந்துச்சு. அவ முகம் கிட்ட வந்து, அவனோட கன்னத்துல அழுத்தமா ஒரு முத்தம் கொடுத்தா. அந்த ஈரம் காயறதுக்குள்ள, போர்வைக்கு அடியில அவளோட கால் அவனோட லுங்கியை இடுப்பு வரைக்கும் ஏத்திருச்சு. இப்போ அவனோட சுன்னி எந்தத் தடையும் இல்லாம, சுதந்திரமாத் துடிச்சுக்கிட்டு இருந்துச்சு.


துர்கா அவளோட வலது கையை போர்வைக்கு அடியிலயே அவனோட நெஞ்சு மேல வச்சா. அவளோட மென்மையான விரல்கள் அவனோட மார்பு முடியைக் கோதிவிட்டுக்கிட்டே, மெதுவா... ரொம்ப மெதுவா... கீழே இறங்குச்சு. அவளோட கை அவனோட வயித்தைக் கடந்து, தொப்புளைச் சுத்தி வட்டமிட்டு, கடைசியா அவனோட துடிச்சுக்கிட்டு இருந்த சுன்னி மேல வந்து சேந்துச்சு.


'கப்'புனு ஒரே பிடி.


அவளோட மொத்த உள்ளங்கையாலும் அவனோட சுன்னியை இறுக்கிப் பிடிச்சா. அப்படி ஒரு பிடி. கிருஷ்ணன் இடுப்பு தானாத் தூக்கிருச்சு. "ஸ்ஸ்ஸ்... ஆ..."னு முனகினான்.


அவளோட பிடி தளரல. இன்னும் இறுக்கமா ஆச்சு. அவ கண்ணு அவனையே ஊடுருவிப் பார்த்துச்சு.


"முரளி வீட்டுல... அவன்கிட்ட என்ன சொன்னீங்க? அதைத் திரும்பச் சொல்லுங்க,"னு துர்கா கேட்டா. அவ குரல்ல ஒரு போதை ஏறியிருச்சு.


"எ... என்ன சொல்லணும்?" கிருஷ்ணன் மூச்சு வாங்கிக் கேட்டான்.


"ம்ம்... நடிக்குறீங்களா? அவன் மிரட்டினானே... அப்போ நீங்க விரலை நீட்டிச் சொன்னீங்களே... 'உன்னால முடிஞ்சதப் புடுங்கிக்கோ'னு... அதைச் சொல்லுங்க,"னு அவ சுன்னியை ஒரு அழுத்து அழுத்தினா.


கிருஷ்ணனுக்கு அந்தத் தருணம் ஞாபகம் வந்தது. அவனுக்குள்ள இருந்த ஆம்பளைத் திமிர் சிலிர்த்தது.


"உன்னால... முடிஞ்சத... புடுங்கிக்கோ..." அவன் அந்த வார்த்தையை ஒவ்வொரு எழுத்தா ரசிச்சுப் பொறுமையாச் சொன்னான்.


அவன் சொல்லச் சொல்ல... துர்கா அவனோட சுன்னியை அடிபாகத்துல இருந்து நுனி வரைக்கும் மெதுவா, ஆனா அழுத்தமா உருவி விட்டா. அது மகேஷ் சுன்னி அளவுக்குப் பெருசா இல்லனாலும், இப்போ அவ கையில அது முழு பலத்தோட, வீங்கிப் போய், நரம்பெல்லாம் புடைச்சுக்கிட்டுத் துடிச்சுது. அவளுக்கு அது போதும். அவளோட புருஷனோட சுன்னி.


அவ அதை உருவிக்கிட்டே, "அப்படித்தான்... என் புருஷன் ஆம்பளடா..."னு சொல்லி அவனோட உதட்டைக் கடிச்சா.


அவளோட கைவேலை வேகம் எடுத்துச்சு. போர்வைக்கு அடியில அவ கை ஆடுறது வெளிய அலை அலையாத் தெரிஞ்சது.


"சொல்லுங்க... நான் யாரு?" அவ சுன்னியோட மொட்டைத் தன் உள்ளங்கையாலத் தேச்சுக்கிட்டே கேட்டா.


"என்... என் பொண்டாட்டி..." கிருஷ்ணன் சுகத்துல நெளிஞ்சான்.


"ம்ம்... நான் யாருக்குச் சொந்தம்?"


"எனக்கு... எனக்கு மட்டும் தான் சொந்தம்..." கிருஷ்ணன் உரிமையாச் சொன்னான்.


துர்கா சிரிச்சா. ஒரு நக்கலான, காமச் சிரிப்பு. அவ கை அவனோட சுன்னியை இன்னும் வேகமா உருவிச்சு.


"உங்களுக்கு மட்டுமா? அப்போ... மகேஷ்?" னு வேணும்னே இழுத்தா. அவளுக்கு இந்த தருணத்துல மகேஷ் கூட இருக்கணும்னு ஆச இல்ல. ஆனா அவ புருஷனை வேணுமினே சூடேத்த இப்படி பேசி அவனை துடிக்க வச்சா.


கிருஷ்ணனுக்கு உடம்பெல்லாம் 'ஜிவ்'வுனு ஏறுச்சு. அவளே அதைச் சொன்னதும், அவனுக்குப் பொறாமைக்குப் பதிலா வெறி தான் வந்தது.


"சொல்லுங்க... நான் யாருக்குச் சொந்தம்?" அவ அவன் கொட்டையைப் பிசைஞ்சுக்கிட்டே கேட்டா.


கிருஷ்ணன் துடிச்சான். அவனாலப் பொய் சொல்ல முடியல. அவன் கண்ணு சொக்குச்சு.


"ரெண்டு... ரெண்டு பேருக்கும்... மகேஷுக்கும்... எனக்கும்..." அவன் உண்மையை உடைச்சான்.


துர்கா அதை ரசிச்சுக் கேட்டா. "ஆமா... நான் உங்க ரெண்டு பேருக்கும் பொதுவானவ..."னு சொல்லிக்கிட்டே, அவ மேல இருந்த போர்வையை 'சர்'னு காலால உதைச்சுத் தள்ளினா.


சட்டுனு எழுந்து, அவனோட இடுப்பு மேல ஏறி உக்காந்தா. அவ நைட்டியைக் கழட்டல. அதைத் தூக்கி இடுப்புல செருகவும் இல்ல. அப்படியே அந்த நைட்டியோடவே, அவனோட சுன்னிக்கு நேரா அவளோட கூதியைக் கொண்டு வந்தா.


கிருஷ்ணன் கீழ இருந்து பார்த்தான். அவ நைட்டி விரிஞ்சு, அவளோட வெள்ளைத் தொடைகள் ரெண்டும் பளிச்சுனு தெரிஞ்சது. நடுவுல அவளோட கூதி ஈரம் சொட்டச் சொட்டத் திறந்திருச்சு.


அவ ஒரு கையால அவனோட சுன்னியைப் பிடிச்சு, அவளோட கூதி வாசல்ல வச்சா. "இந்தாங்க... உங்க பங்கு..."னு சொல்லிட்டு, 'சளக்'னு ஒரே உட்கார் உட்கார்ந்தா.


அவனோட சுன்னி வழுக்கிக்கிட்டு அவளோட ஆழத்துக்குப் போய் முட்டுச்சு.


"ஆஆஆஹ்..." ரெண்டு பேரும் ஒரே நேரத்துல கத்தினாங்க.


அவ நைட்டிக்குள்ள அவளோட ரெண்டு மொலையும், அவ ஆடுற ஆட்டத்துக்குத் தாளம் போடுற மாதிரி குலுங்குச்சு. அவளோட கொண்டை அவிழ்ந்து முடி சிதற, அவ வெறி பிடிச்சவ மாதிரி அவன் மேல எம்பி எம்பிக் குதிச்சா.


"இது எனக்கு சொந்தம்..."னு அவ காதுல ஆபாசமா அவன் சுன்னிய பத்தி பேசிக்கிட்டே, அவ இடுப்பைச் சுத்துனா.


கிருஷ்ணனால தாங்க முடியல. அவளோட அந்தப் பேச்சு, அவளோட அந்த ஆட்டம், அவளோட கூதியோட இறுக்கம்...


ஒரு நிமிஷம் கூட ஆகல.


"துர்கா... துர்கா... வருதுடி..."னு அவன் அலறினான்.


அவ விடல. இன்னும் வேகமா, அவன் இடுப்பைப் பிடிச்சு அழுத்தித் தேய்ச்சா.


அடுத்த நொடி... கிருஷ்ணன் உடம்பு வில்லா வளைஞ்சது. அவன் சுன்னி அவளோட கூதிக்குள்ளேயே வெடிச்சுச் சிதறினது. அவன் கஞ்சி பீய்ச்சியடிச்சு அவளோட கருப்பப்பை வரைக்கும் போய் நனைச்சது.


அவ அப்படியே அவன் மேல சரிஞ்சு, அவன் கழுத்தைக் கட்டிப்பிடிச்சுக்கிட்டா. அவன் காதுல, "என் புருஷன் ... ஆம்பளையா ஆகிட்டாரு" னு மூச்சு வாங்கக் கேட்டா.


கிருஷ்ணன் அவளை இறுக்கி அணைச்சுக்கிட்டான். 


***

அடுத்த நாள் காலைல மணி ஆறு. 'டிங் டாங்... டிங் டாங்...'னு விடாம காலிங் பெல் அடிக்கிற சத்தம் கேட்டுச்சு. நேத்து ராத்திரி முழுக்க கிருஷ்ணன் கூட உருண்டு பிரண்டு ஆட்டம் போட்ட களைப்புல, துர்கா இன்னும் ஆழ்ந்த தூக்கத்துல இருந்தா. பக்கத்துல கிருஷ்ணனும் அசந்து தூங்கிட்டு இருந்தான்.


பெல் சத்தம் நிக்கவே இல்லை. துர்கா தான் முதல்ல சிணுங்கிக்கிட்டே கண்ணைத் திறந்தா. உடம்பெல்லாம் ஒரு சோம்பல் முறிச்சு, கலைஞ்சு போயிருந்த நைட்டியச் சரி பண்ணிக்கிட்டே எழுந்தா. அவளுக்குப் பின்னாடியே கிருஷ்ணனும் கண்ணைத் தேச்சுக்கிட்டே எழுந்தான். துர்கா அவளோட கலைஞ்ச கொண்டையை அள்ளி முடிஞ்சுக்கிட்டு, தூக்கக் கலக்கத்துலேயே தள்ளாடிட்டே போய் கதவைத் திறந்தா.


வெளிய மகேஷ் நின்னுட்டு இருந்தான். அவன் முகத்துல அத்தனை பதட்டம். துர்காவைப் பார்த்ததும் அவனுக்கு உசுரே வந்தது.


"அக்கா... எங்க போனீங்க? என்ன ஆச்சு? நேத்து ஃபுல்லா போன் பண்ணேன்... ஸ்விட்ச் ஆஃப்னு வருது... எனக்கு எவ்ளோ பயமா இருந்துச்சு தெரியுமா?" அவன் படபடன்னு பொரிஞ்சுத் தள்ளினான்.


துர்கா சிரிச்சா. அவ முகத்துல இருந்த தூக்கக் கலக்கத்தைத் துடைச்சுக்கிட்டே, உள்ள இருந்தே வெளிய எட்டிப் பார்த்தா. யாராச்சும் இருக்காங்களானு நோட்டம் விட்டுட்டு, "உள்ள வாடா,"னு அவனைக் கூப்பிட்டா.


மகேஷ் உள்ள வந்ததும், துர்கா கதவைச் சாத்தினா.


"என்ன ஆச்சுக்கா?" அவன் திரும்பவும் கேட்டான்.


"நீ முதல்ல உட்காரு,"னு அவனை சோபால உட்கார வச்சுட்டு, அவளும் அவனுக்கு பக்கத்துலேயே ஒட்டி உரசுற மாதிரி உட்கார்ந்தா. கிருஷ்ணனும் இப்போ ஹாலுக்கு வந்தான். மகேஷ் கிருஷ்ணனைப் பார்த்தும் அதே கேள்வியை அவன்கிட்ட திரும்ப கேட்டான்.


துர்காவுக்கு நேத்து நடந்த அந்தக் கேவலத்தை எல்லாம் மகேஷ் கிட்ட சொல்லி அழணும் போல இருந்துச்சு. ஆனா... அவ புருஷனை விட்டுக் கொடுக்க அவ மனசு வரல. அதுவும் இல்லாம, அந்தக் கதையெல்லாம் சொல்லி நேரத்தை வீணாக்க அவளுக்கு இப்போ மூட் இல்ல.


"ஒரு வேலையா சொந்த ஊருக்குப் போயிருந்தோம்டா. அங்க கொஞ்சம் நெட்வொர்க் பிரச்சினை. அதான் போன் எடுக்க முடியல. இப்போ எல்லாம் முடிஞ்சுது,"னு ஒரு பொய்யைச் சொல்லிச் சமாளிச்சா.


மகேஷ் அந்தப் பதில ஏத்துக்கல. அவன் முகம் இன்னும் வாடிப் போய் தான் இருந்துச்சு. "இருந்தாலும் ஒரு மெசேஜ் ஆவது பண்ணியிருக்கலாம்ல அக்கா... நான் இங்கே தவிச்சுப் போயிட்டேன்,"னு சிணுங்கினான்.


துர்கா சிரிச்சுக்கிட்டே, அவளோட மென்மையான கையை எடுத்து மகேஷோட தொடை மேல வச்சா. லேசா அவன் தொடையை வருடிக்கிட்டே, "சாரிடா..."னு கொஞ்சுற குரல்ல சொன்னா.


மகேஷ் அவ கையைத் தட்டி விடாம, "உங்க சாரி எல்லாம் நான் ஏத்துக்க மாட்டேன். இது பத்தாது,"னு சொன்னான்.


"ஓ... அப்போ சாருக்கு என்ன வேணும்?" துர்கா கண்ணைச் சிமிட்டிக் கேட்டா.


மகேஷ் அவளைக் குறுகுறுன்னு பார்த்துட்டு, "எனக்குக் காலேஜ் போக இன்னும் ஒரு மணி நேரம் இருக்கு,"னு சொன்னான்.


துர்கா 'கலகல'ன்னு சிரிச்சா. "அடப் பொறுக்கி பயலே,"னு செல்லமாத் திட்டினா. அப்புறம் அவ புருஷனைத் திரும்பிப் பார்த்தா. "இனிமே என் புருஷன் சொல்றது தான் எல்லாம். அவர் ஓகே சொன்னா... எனக்கும் ஓகே,"னு சொல்லிச் சிரிச்சா.


மகேஷ் உடனே கிருஷ்ணனைப் பார்த்தான். "சொல்லுங்க அண்ணா... நீங்க யார் பக்கம்? எனக்கு ஒரு மெசேஜ் ஆவது பண்ணியிருக்கலாம்ல... எவ்ளோ பதறிட்டேன்... நான் பாவம் தானே... வாயில சாரி சொன்னா மட்டும் போதுமா? அதை எப்படி நான் ஏத்துக்கிறது?"னு நியாயம் கேட்டான்.


துர்கா இப்போ வரைக்கும் அவளோட கையை மகேஷ் தொடையில இருந்து எடுக்கவே இல்ல. அவ லேசா அவன் தொடையைப் பிசைஞ்சுக்கிட்டே இருந்தா. இதைப் பார்த்த கிருஷ்ணனுக்கு, அவன் லுங்கிக்குள்ள சுன்னி துடிக்க ஆரம்பிச்சுது.


"ஆமா... அவன் சொல்றதும் சரிதானே... வாயில சாரி சொன்னா எப்படி ஏத்துக்க முடியும்?"னு கிருஷ்ணனும் மகேஷுக்குச் சாதகமாப் பேசுனான்.


மகுடி ஊதுன பாம்பு ஆடும் மாதிரி, அவங்க ஒண்ணா அப்படி ஒட்டி உட்காந்து இருக்குறது பாத்ததும் கிருஷ்ணன் சம்மதம் சொன்னான்.


"வேற எப்படிங்க சாரி சொல்றது?"னு துர்கா ஒண்ணும் தெரியாத பாப்பா மாதிரி கேட்டா.


அதுக்குக் கிருஷ்ணன் பதில் சொல்லாம, ஒதுங்கி நின்னு, அவனுக்குப் பின்னாடி இருந்த பெட்ரூம் கதவைத் திரும்பிப் பார்த்தான்.


அதைப் பார்த்ததும் மகேஷுக்குக் குஷி தாங்கல. "பாருங்க... அண்ணனே சொல்லிட்டாரு... சீக்கிரம் வாங்க... எனக்குக் காலேஜ் டைம் ஆச்சு,"னு துர்காவை அவசரப்படுத்தினான்.


"அவ்ளோ அவசரம்னா... காலேஜ் எல்லாம் முடிச்சுட்டு வரவேண்டியது தானேடா... அப்படி என்ன அவசரம்?"னு துர்கா நக்கலா கேட்டா.


"நான் இதுக்காக வரலக்கா... உங்களுக்கு என்ன ஆச்சோ ஏதாச்சோனு பயந்து தான் நலம் விசாரிக்க வந்தேன். இப்போ நீங்க நல்லா இருக்கீங்க... வேற எதுவும் பிரச்சினை இல்லனு தெரிஞ்சதும்... நாம அடுத்த கட்டத்துக்குப் போறோம்,"னு சொல்லி கண்ணடிச்சான்.


துர்கா அவளோட கீழ் உதட்டைக் கடிச்சுக்கிட்டு, "சரி வாடா பொறுக்கி,"னு சொல்லிட்டு, அவனோட கையைப் பிடிச்சு இழுத்துக்கிட்டு எழுந்து நடந்தா.


பெட்ரூம் வாசல் கிட்ட கிருஷ்ணன் நின்னுட்டு இருந்தான். துர்கா அவனையே பார்த்தா. அவன் எதுவும் சொல்லாம, வழி விட்டு ஒதுங்கி நின்னான்.


துர்கா எக்கி, எட்டி நின்னுட்டு இருந்த அவ புருஷனோட நெத்தியில அழுத்தமா ஒரு முத்தம் கொடுத்தா. அது ஒரு அனுமதிச் சீட்டு மாதிரி இருந்தது.


ரெண்டு பேரும் பெட்ரூம் உள்ள போனாங்க. அப்புறம் துர்கா மகேஷைப் பார்த்து, "நீ போய் பெட்ல வெயிட் பண்ணு... நான் போய் முகம் கழுவிட்டு வர்றேன்,"னு சொன்னா.


"ஏன்... என்ன ஆச்சு?" மகேஷ் கேட்டான்.


"இப்போ தான்டா தூங்கி எழுந்தேன்... இன்னும் வாய் கூடக் கொப்பளிக்கல... ஒரு மாதிரி இருக்கும்,"னு துர்கா சொன்னா.


"அதனால என்ன... எனக்கு அதுதான் வேணும்,"னு சொல்லிக்கிட்டே, மகேஷ் அவகிட்ட நெருங்கி வந்தான்.


அவளோட வழுவழுப்பான இடுப்புல கையை வச்சு, அவளைத் தன் பக்கம் இழுத்துக்கிட்டான். துர்கா எதையும் தடுக்கல. அவன் முகம் கிட்ட வர வர, அவ கண்ணை மூடிக்கிட்டா.


மகேஷ் அவளோட இதழைக் கவ்வி, அவனோட நாக்கை விட்டான். அவளோட எச்சிலை அவன் ருசிச்சு ருசிச்சு நக்கினான். துர்காவும் அவனுக்கு ஈடு கொடுத்து, அவனோட நாக்கை உறிஞ்சினா. கிருஷ்ணன் முன்னாடியே, அந்தக் காலை நேரத்துல, பெட்ரூம்ல நின்னுக்கிட்டு ரெண்டு பேரும் வெறித்தனமா முத்தம் கொடுத்துக்கிட்டாங்க.


அந்தக் காலை நேரத்து முத்த மயக்கத்துல இருந்து மகேஷ் மெதுவா விலகினான். ஆனா அவளோட உடம்பை விட்டு விலகல. அவளோட நைட்டியோட அடிப்பாகத்தைப் பிடிச்சு சர்ருனு மேல தூக்கினான். துர்கா இப்போ வெட்கப்படல. அவளோட ரெண்டு கைகளையும் மேல தூக்கி, அந்த நைட்டி அவ உடம்பை விட்டு வெளிய போக வழிவிட்டா. அந்த நைட்டி கழண்ட அடுத்த நொடி, அவளோட முழு அம்மண உடம்பும் அந்த காலை வெளிச்சத்துல கிருஷ்ணன் கண்ணு முன்னாடியும் மகேஷ் கண்ணு முன்னாடியும் ஜொலிச்சது.


அவளோட திரண்ட மார்பகங்கள் சுதந்திரமாத் துள்ளிக்குதிச்சது. இடுப்பு மடிப்பு, அகலமான குண்டி, அந்த வழுவழுப்பான தொடைனு அவளோட ஒவ்வொரு அங்குலமும் காமத்தீயை மூட்டுச்சு. மகேஷ் அவளோட அந்தத் தழுவலைத் தாங்க முடியாம, அவளோட ரெண்டு மார்பகங்களையும் அவனோட கைகளுக்குள்ள அள்ளிப் பிடிச்சுப் பிசைஞ்சான். மாவைக் குழைக்கிற மாதிரி அவளோட மென்மையான சதைக்களை அழுத்தித் தேய்ச்சான். அவளோட காம்புகளைத் தன் விரல்களாலத் திருகிக்கிட்டே, அவளைத் தன் பக்கம் இறுக்கி அணைச்சான்.


அவனோட இன்னொரு கை அவளோட பின்னாடி வழுக்கிக்கிட்டுப் போய், அவளோட அகலமான குண்டியைப் பிடிச்சது. சும்மா பிடிக்கல, அவளோட அந்தச் சதைப்பிடிப்பான குண்டியைப் பிடிச்சு, பிசைஞ்சு, அவளைத் தன் இடுப்போட சேர்த்து இடிச்சான். துர்கா சுகத்துல நெளிஞ்சு, அவனோட நெஞ்சுல சாய்ஞ்சுக்கிட்டே அவளோட சூத்த ஆட்டி அவனுக்குத் தீனி போட்டா. கிருஷ்ணன் இதையெல்லாம் வாசல் ஓரமா நின்னு மூச்சு வாங்கப் பார்த்துக்கிட்டு இருந்தான்.


இப்போ துர்கா முறை. அவளோட கண்கள்ல ஒரு வெறி தெரிஞ்சது. அவ மகேஷை விடல. அவளோட மென்மையான கைகள் மகேஷோட டீ-ஷர்ட்டைப் பிடிச்சு இழுத்துத் தலைக்கு மேல கழட்டி வீசினாள். அவன் இப்போ மேல ஒண்ணும் இல்லாம நின்னான். அவனோட மார்புல முகம் புதைச்சு அவனோட வாசனையை உறிஞ்சிக்கிட்டே, அவனோட ஷார்ட்ஸையும் பிடிச்சு ஒரே இழுப்புல கீழ இறக்கினா.


அவனோட சுன்னி, உள்ளங்கையில அடங்காத அளவுக்கு, வில்லு மாதிரி வளைஞ்சு, நரம்பெல்லாம் புடைச்சுக்கிட்டு ஆக்ரோஷமா வெளிய வந்தது. அது துர்காவோட நேராத் துடிச்சுக்கிட்டு ஆடுச்சு. துர்கா அதை ஆசையாப் பார்த்தா. அவளோட விரல்களால அந்தத் தடிமனான தடியைப் பிடிச்சு, அடிவேர்ல இருந்து நுனி வரைக்கும் அழுத்தித் தேய்ச்சா. அந்தச் சூடு அவ கையில் பரவினது. அவனோட மொட்டைத் தன் கட்டைவிரலால வருடிவிட்டா. மகேஷ் சுகத்துல கண்ணை மூடித் தலையைத் தூக்கினான். துர்கா அவனோட சுன்னியை உருவி விட்டுக்கிட்டே, கிருஷ்ணனைப் பார்த்து ஒரு கள்ளச் சிரிப்பு சிரிச்சா.


"அக்கா... போதும் உருவினது..." னு சொல்லிட்டு, மகேஷ் துர்காவை அப்படியே 'தொப்'னு பெட்ல மல்லாக்கத் தள்ளினான்.


விழுந்த வேகத்துல துர்காவோட ரெண்டு பெரிய பழுத்த மொலையும் 'ஜிங்-ஜக்'னு மேலேயும் கீழேயும் குலுங்கி, ஒரு ஆட்டம் ஆடி அடங்குச்சு. அவ இப்போ பெட்ல மல்லாக்க, ரெண்டு காலையும் வானத்தைப் பார்த்த மாதிரி அகலமா விரிச்சு, அவளோட அந்த வெள்ளைத் தொடைகளைத் திறந்து காட்டுனா.


அவ கழுத்துல இருந்த அந்த மஞ்சள் கயிறு தாலி... அது இப்போ அவளோட ரெண்டு பழுத்த மொலைக்கும் நடுவுல இருக்குற அந்த ஆழமான, வியர்வை பிசுபிசுக்குற பள்ளத்துல போய் ஜம்முனு உக்காந்துக்குச்சு. கிருஷ்ணன் கட்டுன தாலி... இப்போ இன்னொருத்தன் அவள ஓக்கப் போறதுக்கு முதல் வரிசையில டிக்கெட் வாங்கிட்டு வேடிக்கை பார்க்கக் காத்துட்டு இருந்துச்சு.


மகேஷ் அவ மேல ஏறி, அவ காலுக்கு நடுவுல முட்டிப் போட்டான். அவனோட அந்தத் தடிமனான, நரம்பு புடைச்ச கருப்புச் சுன்னியை... துர்காவோட ஈரம் சொட்டச் சொட்டத் திறந்திருந்த, பிங்க் கலர் கூதி வாசல்ல வச்சான்.


ஒரு செகண்ட்... ஒரே ஒரு செகண்ட் கிருஷ்ணனைத் திரும்பிப் பார்த்துட்டு...


மகேஷ் மெதுவா அழுத்த ஆரம்பிச்சான். வாசல் ஓரத்துல நின்னுட்டு இருந்த கிருஷ்ணனுக்கு, சும்மா 4K டிவில ஜூம் பண்ணிப் பாக்குற மாரி அவ்வளவு துல்லியமா இருந்துச்சு.


மகேஷோட அந்த அகலமான கருப்பு மொட்டு, துர்காவோட அந்த மென்மையான பூ இதழ் மாரி இருக்குற கூதிப் பிளவுல போய் முட்டுச்சு. அவன் லேசா அழுத்தினதும், அவளோட அந்த டைட்டான பிங்க் கலர் சதை, இவனோட பெரிய சுன்னிக்கு வழி விடுறதுக்காக, 'வ்வ்வ்வ்'னு ரப்பர் பேண்ட் மாரி இளிய ஆரம்பிச்சது.


கிருஷ்ணன் கண்ணு இமைக்காம அதையே வெறிச்சுப் பார்த்தான். மகேஷோட சுன்னி அவ்ளோ தடிமனா இருந்ததால, துர்காவோட கூதி, அவளோட அந்தச் சின்ன ஓட்டை, இவனோட அந்த முரட்டுத் தடியை முழுங்க முடியாமத் திணறித் திணறி விரியுற அழகு இருக்கே... அதைப் பாக்கவே கிருஷ்ணனுக்குப் போதை தலைக்கு ஏறுச்சு.


'வழுக்'னு அந்தப் பெரிய சுன்னி, அவளோட மதநீர்ல சறுக்கிக்கிட்டு உள்ள இறங்க ஆரம்பிச்சது. அது உள்ள போகப் போக, அவளோட கூதிச் சதை, அந்தச் சுன்னியை இறுக்கிப் பிடிச்சுக்கிட்டு, அதோட வடிவத்துக்கே ஏத்த மாரி, ஒரு வளையல் மாரி விரிஞ்சு கொடுத்துச்சு.

[Shrutikrishnan]

துர்காவோட சிவந்த கூதி இதழ், மகேஷோட கருப்பு சுன்னியைச் சுத்தி ஒரு இறுக்கமான மோதிரம் போட்ட மாரி பிடிச்சுக்கிட்டு இருந்தது அப்பட்டமாத் தெரிஞ்சது. அவன் ஒவ்வொரு இன்ச்சா உள்ள இறக்க இறக்க... துர்கா இடுப்பைத் தூக்கி, "ஸ்ஸ்ஸ்... ம்மா..."னு முனகிக்கிட்டே, பெட்ஷீட்டை இறுக்கிப் பிடிச்சா. அவளோட கூதிக்குள்ள ஏதோ ஒரு பெரிய இரும்பு ராடு பழுக்கக் காய்ச்சி இறங்குற மாரி ஒரு நெருக்கம்.


பாதி சுன்னி உள்ள போனதும் மகேஷ் ஒரு நிமிஷம் நிறுத்தினான். இப்போ துர்காவோட கூதி அவன் சுன்னியை முழுங்கிட்டு வாயைப் பிளந்துகிட்டு இருக்கிறதைப் பார்க்க கிருஷ்ணனுக்குச் சுன்னி வெடிக்கிற மாரி வலிச்சது. அவளோட அந்தச் சின்ன வாசல் இவனோட தடிமனான தடியை உள்ள வாங்க முடியாம விளிம்பு எல்லாம் வெள்ளையா இளிச்சுகிட்டு அந்தச் கருப்புத் தடியை கவ்விப் புடிச்சுகிட்டு இருந்தது.


அவன் அப்படியே பொறுமையா அழுத்தி மீதி இருந்த பாதியையும் உள்ள இறக்கினான். அது உள்ள போகப் போக துர்கா மூச்சு முட்டுற மாரி கண்ணை மூடினா. முழுசா உள்ள போனதும் அவளோட கூதி மேடு மகேஷோட இடுப்புல போய் நச்சுனு ஒட்டிக்கிச்சு.


முழுசா உள்ள இறக்கிட்டு மகேஷ் மிஷனரி பொசிஷன்ல குத்த ஆரம்பிச்சான்.


அவன் ஒவ்வொரு தடவையும் இடுப்பை பின்னாடி இழுத்துட்டு வேகமா முன்னாடி இடிக்கும் போதும் அவளோட கூதி இதழ் எல்லாம் அந்தச் சுன்னியோட உரசி வெளிய வந்து திரும்ப உள்ள போற அழகு இருக்கே அதை வர்ணிக்க வார்த்தையே இல்ல. அவன் இடுப்பை ஆட்டி ஆட்டி இடிக்கும் போது அவனோட காலுக்கு நடுவுல தொங்கிக்கிட்டு இருந்த அந்த ரெண்டு பெரிய கருப்பு கொட்டையும் ஊஞ்சல் ஆடி, 'டப்... டப்...'னு துர்காவோட குண்டியிலயும் அவளோட கூதிக்குக் கீழ இருக்குற அந்த மென்மையான சதைப் பகுதியிலயும் இடிச்சது.


கிருஷ்ணன் கண்ணு இமைக்காம அதையே பார்த்தான். மகேஷோட கருப்புக் கொட்டை துர்காவோட பால் கலர் குண்டிச் சதையில இடிச்சு இடிச்சு அந்த இடத்தை செக்கச் செவேல்னு சிவக்க வச்சுக்கிட்டு இருந்துச்சு. ஒவ்வொரு குத்துக்கும் அந்த கொட்டைங்க அவளோட குண்டிச் சதையை அறைஞ்சு எழுப்புற அந்தச் சத்தம்... 'சளக்... டப்... சளக்... டப்...'னு அந்த ரூம் முழுக்க ஒரு வெறித்தனமான மியூசிக் மாரி கேட்டுச்சு. அவளோட மதன நீர் வழிய வழிய அவன் குத்த குத்த அதுல இருந்து வர்ற நுரைச்சுப்போன சத்தமும் இந்தச் சதை இடிக்கிற சத்தமும் கிருஷ்ணனை கிறங்கடிச்சது.


துர்கா என்ன சும்மாவா இருப்பா? அவளோட அந்த வழுவழுப்பான பால்கோவா மாரி இருக்குற ரெண்டு வெள்ளைத் தொடைகளையும் மேல தூக்கினா. "ஆஆஹ்... அக்கா... அக்கான்னு சொல்லிக்கிட்டே இப்டி இடிக்கிறியே டா... கிழிச்சிருவ போலிருக்கே..."னு சுகத்துல முனகிக்கிட்டே அவளோட கால்களை மகேஷோட இடுப்பைச் சுத்தி வளைச்சு அவனோட முதுகுக்குப் பின்னாடி ஒரு 'லெக் லாக்' போட்டா பாரு... அப்பப்பா!


அவளோட கெண்டைக்கால் ரெண்டும் மகேஷோட முதுகை இரும்புப் பிடி மாரி அழுத்திப் பிடிக்க அது அவன இன்னும் ஆழமா அவளோட கர்ப்பப்பை வாய் வரைக்கும் இடிக்குற அளவுக்கு உள்ள இழுத்துச்சு. அந்தப் பிடியில அவளோட அகலமான குண்டி இப்போ பெட்ல படல. அப்படியே காத்துல மிதக்குற மாரி அந்தரத்தில் தொங்குற மாரி இடுப்பைத் தூக்கித் தூக்கி மகேஷோட ஒவ்வொரு இடிக்கும் இவளும் ஈடு குடுத்து ஆட்டுனா.


அவ இடுப்பைத் தூக்கி ஆட்டும் போது அவளோட கூதி வாசல் இன்னும் நல்லா அகலமா விரிஞ்சு குடுத்து மகேஷோட அந்தத் தடிமனான சுன்னியை அதோட வேர் வரைக்கும் கவ்வி முழுங்கிக்கிட்டே இருந்துச்சு. அவன் இடுப்பை பின்னாடி இழுத்து வெளிய வரும்போது அவளோட கூதிச் சுவரு மகேஷோட சுன்னியைப் பிரிய மனசில்லாம பசை போட்ட மாரி ஒட்டிக்கிட்டு அந்தத் தோலை உறிச்சுக்கிட்டே வெளிய வந்து அப்புறம் சளக்னு உள்ள போறது பாக்கவே கிருஷ்ணனுக்கு வெறியா இருந்துச்சு. அவளோட மதன நீர் அந்த உராய்வுல நுரைச்சுப்போய் அவனோட சுன்னியை பளபளன்னு மின்ன வச்சுது.


மகேஷ் ஒரு கையால பெட்ஷீட்டை இறுக்கிப் புடிச்சுக்கிட்டு, இன்னொரு கையால துர்காவோட அந்தப் பழுத்த இடது மொலையை 'கப்'புனு கவ்விப் பிடிச்சான். சப்பாத்தி மாவு பிசையுறது எல்லாம் சும்மா... அவன் பிடிச்ச பிடியில அவளோட மென்மையான மொலைச் சதை அவனோட முரட்டு விரல் இடுக்கு வழியா பலூன் மாரி பிதுங்கிக்கிட்டு வெளிய வந்துச்சு. அவன் இடுப்பை ஆட்டி ஆட்டி குத்திக் கிழிக்குற வேகத்துக்கு ஏத்த மாரி, அந்த மொலையையும் ஆட்டி ஆட்டி கசக்கிப் பிழிஞ்சான். அவனோட கட்டைவிரல் அவளோட அந்தத் தடிமனான கருப்புக் காம்பை நசுக்கித் தேய்க்க, அது வீங்கிப்போய் விறைச்சு அவனோட உள்ளங்கையில குத்திச்சு.


துர்காவுக்கு இப்போ போதை உச்சத்துக்கு ஏறிடுச்சு. அவ கண்கள் ரெண்டும் சொருகிப்போய், மேல போயிருச்சு. அவளோட வாய் தானாத் திறந்து, ஈரம் சொட்டச் சொட்ட நாக்கு வெளிய நாய் மாரி தொங்குச்சு. தலையைத் தலையணையில போட்டு அங்குட்டும் இங்குட்டும் வெறி பிடிச்சவ மாரி ஆட்டிக்கிட்டே, அவளோட கொண்டை அவிழ்ந்து முடி சிதறிக் கிடந்தது.


"ஆஆஆஹ்... அப்படிச் செய் டா... குத்து... இன்னும் ஆழமா குத்து..."னு பச்சையா கத்துனா. அவ கத்தும்போது அவ கழுத்துல இருந்த அந்தத் தாலி, குலுங்குற அவளோட இன்னொரு மொலை மேல பட்டுப் பட்டுத் தெரிச்சுது.


வாசல்ல நின்னு இதையெல்லாம் பார்த்துக்கிட்டு இருந்த கிருஷ்ணனுக்கு, அவன் பொண்டாட்டி பேசுற ஒவ்வொரு ஆபாச வார்த்தையும் அவனோட சுன்னியில சவுக்கடி மாரி விழுந்துச்சு. அவளோட சிவந்த கூதி வாசல், மகேஷோட கருப்புத் தடியை முழுங்கி முழுங்கித் துப்புறதையும், அவனோட கொட்டைங்க 'டப் டப்'னு அவளோட குண்டியில அடிச்சுச் சிவக்க வைக்கிறதையும் க்ளோஸ்-அப்ல பார்த்துக்கிட்டு இருந்தான். அவனால சும்மா இருக்க முடியல, லுங்கிக்குள்ள கையை விட்டு, அவனோட இரும்பு மாரி நிக்கிற சுன்னியைத் தோலை உரிச்சு வேகமா ஆட்டிக்கிட்டே... அவனுக்கே தெரியாம எச்சில் ஒழுக முனகிக்கிட்டே ரசிச்சான்.


துர்காவோட முனகல் சத்தம் "ஆஆஆஹ்... ம்மா... மெதுவாடா... ஆஆ..."னு கூரையைப் பிளக்குற அளவுக்கு அதிகமாகுச்சு. அவளோட அந்தச் சத்தம் கேட்டு பக்கத்து ரூம்ல தூங்குற குட்டிப் பையன் முழிச்சுருவானோனு கிருஷ்ணனுக்குப் பக்குனு ஆச்சு. உடனே பாய்ஞ்சு போய் கதவைச் சாத்தி, சத்தம் வராம தாழ்ப்பாள் போட்டான்.


தாழ்ப்பாள் போட்டுட்டுத் திரும்பினான். மெதுவா... ரொம்ப மெதுவா... ஓரடி ஓரடியா எடுத்து வச்சு பெட் கிட்ட வந்தான். அப்போ அவன் கண்ணுல முதல்ல பட்டது துர்காவோட முகம். ஐயோ... என்ன முகம் அது! கண்கள் ரெண்டும் சொருகிப்போய், வெள்ளை விழி மட்டும் தெரிய, வாயைப் பிளந்துகிட்டு, "ஸ்ஸ்ஸ்... ஆ..."னு காத்துல மிதக்குற மாரி கிடந்தா. அவளோட நெத்தில வேர்வை முத்து முத்தா அரும்பி வழிஞ்சுச்சு. அவளோட அந்த வெறிபிடிச்ச முகபாவனையைப் பார்த்ததுமே, கிருஷ்ணனுக்கு லுங்கிக்குள்ள சுன்னி 'விண் விண்'னு தெறிக்கிற மாரி துடிச்சுது.


ஆனா அவனுக்கு அது மட்டும் பத்தல. மகேஷ் அவ மேல முழுசாப் படர்ந்து படுத்து, அவளோட உடம்பை மறைச்சுக்கிட்டு இருந்தான். கிருஷ்ணனுக்கு நின்ன வாக்குல பார்க்கும்போது துர்காவோட முகம் மட்டும்தான் தெரிஞ்சது. மகேஷ் இடுப்பு மறைச்சதுல, அவளோட கூதிக்குள்ள அவன் சுன்னி போயிட்டு வர்ற அந்த அழகைப் பார்க்க முடியலையேனு தவிச்சான்.


மேல நின்னு பார்த்தா ஒண்ணும் தெரியலையேனு, மெதுவா உடம்பை வளைச்சு, குனிஞ்சு பார்த்தான். அப்போதான் அந்த கேப்ல லேசாத் தெரிஞ்சது. அதுக்கு மேல பொறுக்க முடியாம, அப்படியே பெட் பக்கத்துல தரைல சம்மணங்கால் போட்டு உக்காந்தான்.


இப்போ... அவனோட முகத்துக்கும், துர்காவோட விரிஞ்சிருக்குற கூதிக்கும் ஒரு அடி தூரம் கூட இருக்காது. அவ்ளோ க்ளோஸ்-அப். கிருஷ்ணன் மூச்சு விட்டா அந்த சூடு அவ கூதில படுற அளவுக்குப் பக்கத்துல உக்காந்து இருந்தான்.


கிருஷ்ணன் கண்ணு முன்னாடி தெரிஞ்ச காட்சி அவனை அப்படியே உறைஞ்சு போக வச்சுது. மகேஷோட அந்தத் தடிமனான, இரும்பு ராடு மாரி இருந்த கருப்புச் சுன்னி... துர்காவோட மென்மையான, ஈரமான ரோஜா பூ இதழ் மாரி இருந்த பிங்க் கலர் கூதிக்குள்ள போயிட்டுப் போயிட்டு வந்துச்சு.


அவன் இடுப்பை ஆட்டி உள்ள இடிக்கும் போதெல்லாம்... துர்காவோட அந்தச் சின்ன கூதி வாசல்... மகேஷோட தடியை வாங்க முடியாம 'வ்வ்வ்வ்'னு ரப்பர் வளையல் மாரி இளிச்சுக்கிட்டு விரியுறது அப்பட்டமாத் தெரிஞ்சுது. அவ்ளோ பெரிய தடி உள்ள நுழையும் போது, அவளோட கூதி பிஞ்சுருமோங்கற அளவுக்கு விரிஞ்சு வழி விட்டுச்சு.


உள்ள போன சுன்னியை, அவளோட கூதி இதழ்கள் சுத்தி வளைச்சு, ஒரு மோதிரம் போட்ட மாரி இறுக்கிப் பிடிச்சுக்கிட்டு, அது வெளிய வரும்போது விட மனசில்லாம அந்தத் தோலோட ஒட்டிக்கிட்டே வெளிய வந்து, அப்புறம் 'சளக்'னு உள்ள போற அந்த அழகைப் பார்க்க கிருஷ்ணனுக்குப் பைத்தியமே புடிச்சது.


அந்த இடமே அவளோட மதன நீர்ல குளிச்சுக்கிட்டு இருந்துச்சு. மகேஷ் இடிக்குற வேகத்துல அந்த ஈரம் நுரைச்சுப் போய், வெள்ளையா வழிய ஆரம்பிச்சுது. ரூம் லைட் வெளிச்சத்துல அவளோட கூதி இதழும், மகேஷோட சுன்னியும் எண்ணெய் தடவின மாரி வழுவழுன்னு 'பளபள'னு மின்னுச்சு. மகேஷோட சுன்னி வேர், ஒவ்வொரு முறையும் இடிக்கும் போது, துர்காவோட மேல இருந்த அந்தச் சின்ன பருப்பு மாரி இருந்தது மேல உரசி உரசித் தேய்க்க... அதுல துர்கா துடிக்குற துடிப்பை கிருஷ்ணன் அந்த ஒரு அடி தூரத்துல துல்லியமா பார்த்தான்.


அவ முனகுற சத்தம் ரொம்ப அதிகமானதும், கிருஷ்ணன் பதட்டமா, "துர்கா... மெதுவா மா... சத்தம் போடாத... பையன் முழிச்சுக்கப் போறான்..."னு கிசுகிசுப்பா சொன்னான்.


துர்கா சுகத்துல கண்ணைத் திறக்க முடியாம, தலையை ஆட்டிட்டே, "நான் என்னங்க பண்றது... இவன்கிட்ட சொல்லுங்க... இவன் பண்ற வேலைக்கு என்னால கத்தாம இருக்க முடியல... ஆஆஹ்... உயிரே போகுதுங்க..."னு மூச்சு வாங்கச் சிணுங்கினா.


மகேஷ் வேகத்தைக் குறைக்காம இடுப்பை ஆட்டிக்கிட்டே, மூச்சு இரைக்க. "அண்ணா... இன்னும் கொஞ்ச நேரம்ணா..."னு சொன்னான்.


"டேய்... எவ்ளோ நேரண்டா பண்ணுவ? மணி ஆச்சு பாரு... பையன் வேற எழுந்துருவான்... அவனுக்கு டிபன் செய்யணும்... இப்டியே பண்ணிட்டு இருந்தா எப்போ சமைக்கிறது?"னு துர்கா இடுப்பைத் தூக்கிக் குடுத்துக்கிட்டே செல்லமாத் திட்டினா.


"இருக்கா... இதோ... உனக்குக் கஞ்சிய ஊத்திட்டுப் போறேன்... அப்புறம் போய் பையனுக்கு தோசை ஊத்து..."னு மகேஷ் சிரிச்சுக்கிட்டே, வேகத்தை இன்னும் கூட்டினான்.


"பாருங்க இவனை... எவ்ளோ திமிரு... சீக்கிரம்டா..."னு துர்கா அவனோட இடுப்பைக் கால்ல வளைச்சுப் பிடிச்சா.


மகேஷ் வெறி பிடிச்ச காளை மாரி குத்த ஆரம்பிச்சான். கிருஷ்ணன் கண்ணு இமைக்காம அந்த இடத்தையே பார்த்தான். அவன் இடுப்பு வேகம் கண்ணுக்கே தெரியாத அளவுக்கு வேகமாச்சு. 'சளக் சளக் சளக்'னு அந்த ரூமே அதிருற அளவுக்கு வெறித்தனமா இடிச்சான். அவன் ஒவ்வொரு முறை இடிக்கும் போதும், துர்காவோட குண்டி பெட்ல இருந்து எகிறி எகிறி விழுந்தது.


கிருஷ்ணன் கண்ணு இமைக்காம அந்த இடத்தையே பார்த்தான். மகேஷ் முழுசா அவனோட தடியை வெளிய உருவிட்டு, ஒரு மூச்சு இழுத்துட்டு, மொத்த பலத்தையும் திரட்டி 'நச்'னு ஒரே இடியா உள்ள இறக்கினான் பாரு... அப்பப்பா... துர்காவோட அந்தச் சின்ன கூதி கூதி வாசல் விளிம்பு கிழிஞ்சுற மாரி இழுத்துக்கிட்டு விரிஞ்சது.


"ஆஆஆ... அம்மா... வருதுடா... வருது..."னு துர்கா கண்ணை உருட்டிக்கிட்டு, உச்சகட்ட போதையில கத்துனா. அவளோட கால் விரல் எல்லாம் சுருண்டுக்கிச்சு.


மகேஷுக்கும் முகம் மாறுச்சு. அவன் நரம்பு எல்லாம் புடைச்சு, கழுத்து நரம்பு விடைச்சுக்கிட்டு நின்னது. "அக்கா... எனக்கும் தான்..."னு கத்திக்கிட்டே, அவனோட அந்த முரட்டுத் தடியை துர்காவோட கூதிக்குள்ள எவ்வளவு ஆழமா விட முடியுமோ அவ்ளோ ஆழமா, அவளோட கருப்பை வாய்க்குள்ளேயே திணிக்கிற மாரி இடிச்சு, அங்கேயே ஆணி அடிச்ச மாரி அழுத்திப் பிடிச்சான்.


கிருஷ்ணன் அந்த ஒரு அடி தூரத்துல இருந்து உத்துப் பார்த்தான். மகேஷோட இடுப்பு உறைஞ்சு போய் நின்னாலும், உள்ள இருந்த அவனோட சுன்னி துடிக்க ஆரம்பிச்சது. ஒரு பெரிய மலைப்பாம்பு எதையோ முழுங்குற மாரி, அவனோட சுன்னி தண்டு 'விண் விண்'னு துடிச்சதை வெளிய இருந்தே பார்க்க முடிஞ்சது. மகேஷோட உடம்பு வில்லா வளைஞ்சு விறைச்சுச்சு. அவன் இடுப்பு நரம்பு எல்லாம் புடைச்சு, 'ப்ளக்... ப்ளக்... ப்ளக்...'னு அவன் உடம்புல இருந்து தேக்கி வச்சிருந்த அந்தச் சூடான, கெட்டியான கஞ்சி, எரிமலைக் குழம்பு மாரி பீறிட்டு, துர்காவோட கூதி ஆழத்துக்குள்ள பீய்ச்சி அடிச்சது. ஒரு முறை இல்ல, ரெண்டு முறை இல்ல... தொடர்ந்து பத்துக்கு மேல அவன் சுன்னி துடிச்சுத் துடிச்சு உள்ளேயே கக்குச்சு.


அந்தச் சூடான கஞ்சி அவளோட கருப்பைக்குள்ள பாய்ஞ்சதும், துர்கா சுகத்துல துடிச்சுப் போய், அவளோட காலை இன்னும் இறுக்கி மகேஷோட இடுப்பைப் பூட்டிப் பிடிச்சுக்கிட்டா. "ஆஆஆ... சுடுதுடா... ஊத்துறான்டா..."னு முனகிக்கிட்டே, அவளோட கூதித் தசை எல்லாம் துடிச்சுத் துடிச்சு, மகேஷோட சுன்னியைக் கவ்விப் பிடிச்சு, அவன் விடுற ஒவ்வொரு சொட்டு விந்தையும் ஒரு சொட்டு கூட விடாம ஆசையா உறிஞ்சு குடிச்சது.


மகேஷ் உள்ளேயே அவனோட மொத்த வெறியையும் கக்கித் தீர்த்ததும், ஒரு பெருமூச்சு விட்டுட்டு, மெதுவா... ரொம்பப் பொறுமையா அவனோட சுன்னியை வெளிய உருவ ஆரம்பிச்சான்.


அவன் வெளிய உருவும்போது... துர்காவோட கூதிச் சதை அந்தச் சுன்னியை விட மனசில்லாம, அதோட தோலோட உரசினபடியே இறுக்கிப் பிடிச்சுக்கிட்டு வழியனுப்பிச்சது. கடைசியா அந்த மொட்டு வெளிய வரும்போது... 'வழுக்'னு ஒரு ஈரமான சத்தத்தோட அந்தத் தடி முழுசா வெளிய வந்து விழுந்துச்சு.


இப்போ கிருஷ்ணன் பார்த்த காட்சி அவனை உறைய வச்சது. அவ்ளோ பெரிய தடி உள்ள இருந்து வெளிய வந்ததால, துர்காவோட கூதி வாசல் உடனே மூட முடியாம, ஒரு கிணறு மாரி அகலமாப் பிளந்துகிட்டு, சிவந்துபோய் விடைச்சுக்கிட்டு இருந்தது.


அந்தத் திறந்த ஓட்டைக்குள்ள இருந்து... மகேஷ் உள்ளே ஆழமா இறைச்ச அந்தச் சூடான, வெள்ளையான, கெட்டியான கஞ்சி... பொங்கி வழியுற பால் மாரி... 'புளுக் புளுக்'னு நுரைச்சுக்கிட்டு வெளிய பீறிட்டு வந்துச்சு. அது துர்காவோட அந்தச் சிவந்த கூதி இதழ்கள் மேல வழிஞ்சு, அவளோட வழுவழுப்பான தொடை இடுக்கு வழியா இறங்கி, அவளோட சூத்து ஓட்டையை நனைச்சுக்கிட்டு பெட்ஷீட்ல ஒழுக ஆரம்பிச்சது.


கிருஷ்ணன் அந்த வெள்ளைக் கஞ்சி ஆறு மாரி அவளோட கூதியை முழுசா நிரப்பி, வழிஞ்சு ஓடுறதைக் கண்ணு இமைக்காம பார்த்தான். அப்பா... என்னமா ஊத்தியிருக்கான்... எவ்ளோ கஞ்சி மா இது... குளம் மாரி நிக்குது...னு வாய் பிளந்து, எச்சில் முழுங்கிக்கிட்டே ரசிச்சான்.


துர்கா நெஞ்சு ஏறி இறங்க மூச்சு வாங்கிக்கிட்டே, தலையைத் தூக்கி அவளோட கூதியைப் பார்த்தா. அப்புறம் சிரிச்சுக்கிட்டே அவ புருஷனைப் பார்த்தா. “பாருங்க... எவ்ளோ ஊத்தி வச்சிருக்கான்னு... என்க்குள்ளயே பாதி தேங்கிக் கிடக்கு... இன்னைக்கு நாள் பூரா நான் நடக்கும் போதெல்லாம் இது என் கால் வழியா வழியப் போகுது…”னு வெட்கப்படாம சொல்லிச் சிரிச்சா.


மூச்சு வாங்கிக்கிட்டே மகேஷ் பெட்ல இருந்து எழுந்தான். அந்த வெறி அடங்கின களைப்பு அவன் முகத்துல தெரிஞ்சது. தரையில கிடந்த அவனோட ஷார்ட்ஸையும் டீ-ஷர்ட்டையும் எடுத்து மாட்டிக்கிட்டே, "அக்கா... காலேஜுக்கு டைம் ஆச்சு... ஈவினிங் பாப்போம்,"னு கேஷுவலா சொன்னான். போற போக்குல கிருஷ்ணனைப் பார்த்து, "பை அண்ணா..."னு சொல்லிட்டு, ஒரு சாதாரண கெஸ்ட் மாரி ரூமை விட்டு வெளிய போனான்.


துர்கா இன்னும் நெஞ்சு ஏறி இறங்க மூச்சு வாங்கிக்கிட்டே இருந்தா. படுத்தபடியே தலையைத் தூக்கி அவன் போறதையே பார்த்தா. அவ உதட்டுல ஒரு திருப்தியான சிரிப்பு. அவளோட கலைஞ்சு போன கூந்தலை விரலால கோதிவிட்டுக்கிட்டே, சுகமா பெட்ல சாய்ஞ்சா. கிருஷ்ணனால கண்ணை எடுக்க முடியல. அவன் பார்வை முழுக்க அந்த வெள்ளைக் குழம்பு மேலேயே இருந்துச்சு.


"சரி... நான் போய்க் குளிச்சிட்டு வர்றேன்... பையனுக்கு வேற சமைக்கனும்..."னு சொல்லிக்கிட்டே துர்கா மெதுவா எழ முயற்சி பண்ணா. அவ லேசா இடுப்பைத் தூக்கினதும், அதுவரைக்கும் உள்ள தேங்கியிருந்த மிச்சம் மீதி கஞ்சியும், அணை உடைச்ச மாரி 'சர்ர்'னு வேகமா வெளிய வந்துச்சு. அது நேரா பெட்ஷீட்ல விழுந்து ஒரு பெரிய வரைபடமே வரைஞ்சிருச்சு.


துர்கா அதைப் பார்த்துட்டு, "என்னங்க ச்சே... நீங்க படுக்குற இடத்துலேயே அவன் மொத்தத்தையும் ஊத்திட்டுப் போயிட்டான் பாருங்க..."னு சலிச்சுக்கிட்டே சொன்னா. அதைக் கேட்டு கிருஷ்ணனுக்கு நெஞ்சு வலிக்குற மாரி துடிச்சது. அவன் பொண்டாட்டிக்குள்ள ஊத்தி நிரப்பினது மட்டும் இல்லாம அவன் பெட்ல அவன் படுக்குற இடத்துலயும் ஊத்திட்டு போய்ட்டான்.


அவ மெதுவா கட்டில்ல இருந்து இறங்கி, கிருஷ்ணனுக்கு முன்னாடி கால் பரப்பி நின்னா. அவ நின்னதும், அவ கூதிக்குள்ள இருந்த கஞ்சி, அவளோட வழுவழுப்பான வெள்ளைத் தொடை வழியா ஒரு ஆறு மாரி வழிஞ்சு ஓடுச்சு.


கிருஷ்ணன் இன்னும் அவ காலுக்குப் பக்கத்துல தரைலதான் உக்காந்து இருந்தான். அவ அவ்ளோ பக்கத்துல நின்னதால... அவ தொடை வழியா வழிஞ்சு, முட்டி வழியா இறங்கி, கணுக்கால் வரைக்கும் வந்த அந்த மகேஷோட வெள்ளைக் கஞ்சி... 'சொட்'னு ஒரு பெரிய துளியா அவ கால்ல இருந்து பிரிஞ்சு... நேரா... தரைல இருந்த கிருஷ்ணனோட கால் கட்டை விரல் நுனியில 'பச்'னு விழுந்துச்சு.


கிருஷ்ணனுக்கு ஷாக் அடிச்ச மாரி இருந்துச்சு. வேற ஒருத்தன்... அதுவும் அந்த சின்னப் பையன்... அவன் பொண்டாட்டி கூதிக்குள்ள இரைச்ச கஞ்சி... அவளோட சூட்டோட கலந்து... இப்போ அவன் கால் மேல விழுந்துருக்கு. அந்த பிசுபிசுப்பும் சூடும் அவன் உடம்பை ஒரு குலுக்கிக் குலுக்கியது. அவன் விரலை ஆட்டக் கூட முடியாம, அந்தத் துளியையே பார்த்துட்டு இருந்தான்.


துர்கா குனிஞ்சு அதைப் பார்த்தா. அவ முகத்துல ஒரு குறும்புச் சிரிப்பு. "ஐயய்யோ... சாரிங்க... பார்த்து நின்னிருக்கலாம்... தெரியாம உங்க மேலேயே ஒழுகிருச்சு..."னு கிண்டலாச் சொல்லிச் சிரிச்சா.


"பரவாயில்லை,"னு கிருஷ்ணன் ஒரு வார்த்தையில சொன்னாலும், அவன் கண்ணு அந்தத் துளியை விட்டு நகரவே இல்ல.


துர்கா அதைப் பெருசா எடுத்துக்கல. அவளோட ரெண்டு கையையும் மேல தூக்கி, சிதறிக் கிடந்த அந்தக் கூந்தலை வாரிச் சுருட்டி, ஒரு கொண்டையாப் போட்டா. அவ கையைத் தூக்கும்போது, அவளோட ரெண்டு மொலையும் நிமிர்ந்து நின்னு ஆடுச்சு. ஒரு டவலை எடுத்து அலட்சியமாத் தோள் மேல போட்டுக்கிட்டு, அவளோட அந்த அகலமான குண்டி ஆடுற அழகைக் காட்டிக்கிட்டே நடந்து பாத்ரூமுக்குள்ள போனா.


கதவு சாத்துற சத்தம் 'டப்'னு கேட்டதுக்கப்புறம் தான் கிருஷ்ணனுக்குச் சுயநினைவே வந்தது. அவன் கால் விரலை லேசா ஆட்டினான். அந்தப் பிசுபிசுப்பு அவனுக்கு அருவருப்பா இல்ல, அது ஒரு வெறியைக் கிளப்புச்சு. மெதுவாத் தரையில இருந்து எழுந்தான்.


அவன் கண்ணு தரையைத் தேடுச்சு. துர்கா நடந்து போன தடம்... அங்கங்க ஒண்ணு ரெண்டு சொட்டு வெள்ளைக் கஞ்சித் திட்டுக்கள் தரையில மின்னிக்கிட்டு இருந்தது. அவளோட கூதிக்குள்ள நிரம்பி வழிஞ்சது, அவ நடக்கும்போது சிந்திக்கிட்டே போயிருக்கு. அந்தத் தடத்தைப் பார்த்துக்கிட்டே, ஏதோ காந்தம் இழுக்குற மாரி பாத்ரூம் வாசலுக்குப் போனான்.


ஒரு நிமிஷம்... ஒரே ஒரு நிமிஷம் அந்த மூடுன கதவை வெறிச்சுப் பார்த்துட்டு நின்னான். உள்ளே தண்ணி சத்தம் கேட்கல.


தயங்காமக் கதவைத் தட்டினான்.


அடுத்த நிமிஷமே கதவு திறந்தது. துர்கா வாயில பிரஷ்ஷோட நின்னுகிட்டு இருந்தா. அவளோட ஒரு புருவத்தைத் தூக்கி, வாயில பிரஷ் இருக்கறதால பேச முடியாம, "என்னங்க?"ங்கற மாரி தலையை ஆட்டி சைகை பண்ணா.


கிருஷ்ணன் பதிலே பேசல. அவளோட அந்தத் திறந்த மார்பு மேல, அவளோட ஈரம் படர்ந்த நெஞ்சுல கையை வச்சான். அவளோட அந்த மென்மையான சதை மேல அழுத்தி, அவளைப் பாத்ரூமுக்குள்ள தள்ளினான்.


துர்காவுக்கு ஆச்சரியம் தாங்கல. காலையில இவ்ளோ நடந்துருச்சு, இப்போ என்னடா புதுசா  இவர் கண்ணுல இப்டி ஒரு வெறி தெரியுதேனு நினைச்சுக்கிட்டே, அவன் தள்ளுன வேகத்துக்கு ஈடு கொடுத்து உள்ள போனா.


கிருஷ்ணன் உள்ள வந்ததும், டக்குனு கதவைச் சாத்தித் தாழ்ப்பாள் போட்டான்.


இப்போ அந்தச் சின்ன பாத்ரூமுக்குள்ள, அவனும் அவனோட அம்மணப் பொண்டாட்டியும் மட்டும்தான்.


துர்கா வேகமாத் திரும்பி, சிங்க்ல வாயில இருந்த நுரையைத் துப்பினா. "என்னங்க... என்னாச்சு?"னு கேட்டுக்கிட்டே குழாயைத் திறந்து வாயைக் கொப்பளிச்சா. தண்ணி அவளோட சிவந்த உதட்டுல பட்டுத் தெரிச்சு, அவளோட கழுத்து, மார்பு வழியா வழிஞ்சு ஓடுச்சு. அவ கழுத்துல தொங்கிக்கிட்டு இருந்த அந்தத் தாலி தண்ணில நனைஞ்சு பளபளன்னு மின்னுச்சு.


கிருஷ்ணன் அப்போவும் வாயைத் திறக்கல. அவனோட பார்வை அவளோட ஈரமான உதடு, தண்ணி வழிஞ்ச கழுத்து, அப்புறம் கீழ... மகேஷோட கஞ்சி ஒட்டி, லேசா வீங்கிப் போய் சிவந்து இருந்த அவளோட கூதி... எல்லாத்தையும் மேஞ்சுது.


பதில் சொல்லாம, அவகிட்ட நெருங்கிப் போய், அவளோட ஈரம் சொட்டுற உதட்டைக் கவ்விப் பிடிச்சு ஒரு முத்தம் கொடுத்தான். அவளோட வாயில இருந்த பேஸ்ட் வாசனை, அவ உடம்புல இருந்த வியர்வை வாசனை, கூடவே அந்த அறையில லேசா வீசுன மகேஷோட கஞ்சி நெடி... எல்லாம் கலந்து அவனுக்குப் போதையை ஏத்துச்சு.


முத்தம் கொடுத்துக்கிட்டே, அவசர அவசரமா அவனோட லுங்கியை உருவி எறிஞ்சான். பனியனைக் கழட்டித் தூக்கிப் போட்டான். இப்போ அவனும் அம்மணம்.


அவளோட கழுத்துல, தோள்பட்டையில, அவளோட அந்தப் பெரிய மார்புலனு வெறி பிடிச்சவன் மாரி முத்தம் கொடுத்தான். அவனோட கைகள் அவளோட வழுவழுப்பான இடுப்பைப் பிசைஞ்சு எடுத்துச்சு.


துர்காவுக்குப் போதை தலைக்கு ஏறுச்சு. அவளோட ஆசைப் புருஷன் இப்டி வெறித்தனமா நடந்துக்கறதைப் பார்த்து, அவ சுகத்துல சுவரைப் பிடிச்சுக்கிட்டுச் சாய்ஞ்சா. அவளோட உடம்பு பின்னாடி வளைஞ்சு, அந்த ஷவர் குழாய் மேல இடிச்சது. அவளுக்குத் தெரியாமலேயே ஷவர் நாப்பைத் திருப்பிட்டா.


'சர்ர்ர்'னு ஷவர்ல இருந்து தண்ணி கொட்ட ஆரம்பிச்சுது. அந்தச் சில்லுனு இருந்த தண்ணி அவங்க ரெண்டு பேர் மேலேயும் அருவி மாரி கொட்டுச்சு. துர்காவோட உடம்புல அங்கங்க ஒட்டியிருந்த மகேஷோட எச்சமும், கஞ்சியும் அந்தத் தண்ணியோட கலந்து கரைஞ்சு அவளோட உடம்பை விட்டு வழிஞ்சு ஓடுச்சு. அவளோட உடம்பு இப்போ சுத்தமா, புதுசா மின்னிக்கிட்டு இருந்தது.


கிருஷ்ணன் அந்தத் தண்ணிக்கு அடியில நின்னுகிட்டே, அவளோட நனைஞ்ச உடம்பை ரசிச்சான். அவளோட காம்புகள் தண்ணி பட்டு விறைச்சு நிக்க, அதைக் கடிச்சு இழுத்தான். அவளோட வயிறு, தொப்புள், இடுப்புனு முத்தம் கொடுத்துக்கிட்டே மெதுவா... ரொம்ப மெதுவாத் தரையில முட்டிப் போட்டு உக்காந்தான்.


இப்போ... அவனோட முகத்துக்கு நேரா... துர்காவோட கூதி.