இது நினைவோ ஒரு பறவை போல ஒரு காதல் கதை.நினைவோ ஒரு பறவை போல இந்த கதைக்கும் ஆதரவை தருமாறு கேட்டுக் கொள்கிறேன்.என்னோட காற்றாய் வந்த அசுரனின் வேட்டையும் இந்த கதையும் மாறி மாறி update வரும்.
Romance ♥️♥️♥️உயிராக வந்த உறவே ♥️♥️♥️
Showing only the posts of Geneliarasigan: 126 of 358 posts. Show all posts
09-10-2023, 09:59 PM
பாகம் -1
"தாரிணி உனக்கு ஏதோ ஒரு லெட்டர் வந்து இருக்கு பாரு" அவள் அம்மா பார்வதி அழைத்தார்.
டியுஷன் எடுத்து கொண்டு இருந்த தாரிணி வந்து லெட்டரை பிரித்து பார்த்து அவள் அழகு முகம் மலர்ச்சி அடைந்தாலும் உடனே வாடியது.
என்ன தாரிணி என்ன லெட்டர் இது ?அவள் அம்மா கேட்க,
வேற ஒன்னும் இல்லம்மா,சென்னையில் உள்ள கம்பெனியில் இருந்து நேர்காணலுக்கு அழைத்து உள்ளார்கள்...!நாளை மறுதினம் காலை 9 மணிக்கெல்லாம் அவர்கள் பெருங்குடி ஆபிசில் இருக்கணும்.
அப்போ நாளை இரவே நீ கிளம்ப வேண்டி இருக்கும்.ஒரு வயசுக்கு வந்த பொண்ணு இரவு எப்படி தனியா போவே..!
அது ஒன்றும் பிரச்சினை இல்லை அம்மா,இதோடு 49 நேர்காணல் முடிந்து விட்டது.இது 50 வது நேர்காணல். கம்பெனி வேறு கொஞ்சம் பெரிய கம்பெனி.கண்டிப்பாக என்னை விட தகுதி வாய்ந்தவர்கள் நிறைய பேர் அங்கு வருவார்கள்.இதில் வேலை கிடைக்குமா என்று தான் சந்தேகம்?
அது எப்படி கிடைக்காமல் போகும் தாரிணி.?அந்த வேலைக்கான தகுதியான படிப்பை நீ முடித்து உள்ளாய் தானே?
அதற்கான தகுதி இருக்கவே தான் அம்மா,எனக்கு கால் லெட்டர் அனுப்பி இருக்காங்க..என்று தாரிணி சொல்ல
அப்புறம் என்ன பிரச்சினை தாரிணி,தைரியமாக போய் அட்டென்ட் பண்ணு என்று அவள் அம்மா ஊக்கம் கொடுத்தார்.
இங்கே படிப்பு மட்டும் முக்கிய தகுதியாக பார்ப்பது இல்லை அம்மா, படுக்கவும் எதிர்பார்க்கிறார்கள்.அதனால் தான் இங்கே என்னை போன்றவர்களுக்கு வேலை கிடைப்பது அரிதாக உள்ளது.
புரியுது தாரிணி,நம்மை போன்றவர்களுக்கு இங்கே தன்னம்பிக்கை தான் முக்கியம்.உன் அப்பா இறந்த பிறகு உன் அண்ணன், நீ மற்றும் உன் தங்கையை வளர்க்க நான் என்ன பாடுபட்டு இருப்பேன் தெரியுமா?எத்தனை ஆண் கழுகுகளின் வக்கிர பார்வையையும் உரசலையும் ,சீண்டல்களையும் தாண்டி,என் கற்பையும் காப்பாற்றி கொண்டு தான் இந்த சமூகத்தில் உங்கள் மூன்று பேரை வளர்த்து ஆளாக்கினேன்.உன் அண்ணனுக்கு வசதியான இடத்தில் பெண் கிடைத்த உடனே ,கூட பிறந்த இரண்டு தங்கைகளின் வாழ்க்கை பற்றி கவலை படாமல் அம்போ என்று தவிக்கவிட்டு சென்று விட்டான்.இப்பொழுது நீயும்,உன் தங்கையும் மட்டுமே.நீ வேலை பார்க்கும் ஜெராக்ஸ் கடை வருமானம்,பசங்களுக்கு ட்யுஷன் எடுத்து வரும் வருமானம் இவை மட்டுமே நம் குடும்பத்தின் ஆதாரம்.அதில் வரும் சம்பளம் நம் மூவரின் வயிற்றுக்கு இரண்டு வேளை மட்டுமே படி அளக்கிறது.சின்னவள் அடுத்த வருடம் காலேஜ் சேர்ந்து விடுவாள்.அவளுக்கு காலேஜ் பீஸ் கட்ட கொஞ்சம் பணம் வேணும்.இந்த உலகில் எல்லோரும் ஒரே மாதிரி இருப்பது இல்லை.தைரியமாக போ,உனக்கு இந்த தடவை நல்லதே நடக்கும்..
"சரிம்மா" என்ற தாரிணி உள்ளே சென்று நேர்காணலுக்கு தேவையானவற்றை தயார் செய்தாள்.
தாரிணி வறுமையில் இருந்தாலும்,அவள் மேனியில் வறுமை இல்லை.பிரம்மன் அவள் மேனியில் அழகை அள்ளி தெறித்து இருந்தான். வட்டவடிவ முகத்தில் அடர்த்தியான வில் போன்ற புருவங்கள்.சற்றே சப்பையான மூக்கு.பலாசுளையை வெட்டி ஒட்டி வைத்து போல் ஆரஞ்சு நிற உதடுகள்.இடுப்பு குறுகி இருந்தாலும் சற்றே நிமிர்ந்து அவள் குன்றின் மேடுகளை பார்த்தால் ஒரு நிமிடம் தலை சுற்றி விடும்.அந்த அளவு வனப்பு.கூந்தலில் மீன் பிடிக்கலாம் என்று கவிஞர்கள் இவள் கூந்தலை பார்த்து தான் பாடல் எழுதினார்களோ என்னவோ அந்த அளவு நீளம்.பொன்னிற மேனி அந்த ஏரியாவில் உள்ள வாலிபர்களை சுண்டி இழுத்தது.அவளை மடக்கி போட பல வாலிப இளைஞர்கள் அவள் பின்னால் சுற்றி திரிந்தனர்.ஆனால் அவள் யாரையும் ஏறேடுத்து கூட பார்ப்பது இல்லை.அவள் வேலை செய்யும் ஜெராக்ஸ் கடையின் முதலாளி அவளை எப்போதும் தவறான கண்ணோட்டத்தில் தான் பார்ப்பார்.ஓவ்வொரு தடவை சந்தர்ப்பம் கிடைக்கும் போதெல்லாம் அவள் தளிர் கரங்களை தீண்ட அந்த காமுகன் தவறுவதே இல்லை.அந்த நேரத்தில் அவளுக்கு உடம்பில் கம்பளி பூச்சி ஊர்வது போல் இருக்கும்.ஆனால் என்ன செய்வது?இந்த வருமானம் அவள் குடும்பத்திற்க்கு அவசியமான ஒன்றாக இருந்தது. தன் தந்தையின் வயது உள்ள ஒருவன் தீண்டுவது அவளுக்கு அருவெறுப்பாக இருந்தாலும் குடும்பத்திற்காக சகித்து கொண்டு இருந்தாள்.இப்பொழுது இந்த வேலை மட்டும் கிடைத்து விட்டால் இந்த காமுகனிடம் இருந்து தப்பித்து விடலாம்.மேலும் தன் குடும்பத்திற்கு ஒரு நல்ல வழியும் கிடைக்கும் என தாரிணி நினைத்தாள்.
ஆனால் செல்லும் இடத்தில் காதலில் விழுந்து எதை இழக்க கூடாது என்று நினைத்தாளோ,அதுவே ஒருவனிடம் கல்யாணம் ஆகாமலே அவள் இழக்க கூடும் என்று அவள் கனவிலும் நினைக்கவில்லை.அவனை கூடிய விரைவிலேயே சந்திக்க போகிறாள்.ஆண்கள் என்றாலே வெறுத்து ஒதுங்கும் தாரிணி அவனிடம் மட்டும் மயங்கி எப்படி வியர்வை பன்னீராய் சிந்த தன்னையே திகட்ட திகட்ட கொடுத்தாள்?.வரும் பகுதிகளில்
தாரிணி
![[Image: 613f79d6c17e0f4d233289ccc40c8e43.jpg]](https://i.ibb.co/xSwLwWY/613f79d6c17e0f4d233289ccc40c8e43.jpg)
"தாரிணி உனக்கு ஏதோ ஒரு லெட்டர் வந்து இருக்கு பாரு" அவள் அம்மா பார்வதி அழைத்தார்.
டியுஷன் எடுத்து கொண்டு இருந்த தாரிணி வந்து லெட்டரை பிரித்து பார்த்து அவள் அழகு முகம் மலர்ச்சி அடைந்தாலும் உடனே வாடியது.
என்ன தாரிணி என்ன லெட்டர் இது ?அவள் அம்மா கேட்க,
வேற ஒன்னும் இல்லம்மா,சென்னையில் உள்ள கம்பெனியில் இருந்து நேர்காணலுக்கு அழைத்து உள்ளார்கள்...!நாளை மறுதினம் காலை 9 மணிக்கெல்லாம் அவர்கள் பெருங்குடி ஆபிசில் இருக்கணும்.
அப்போ நாளை இரவே நீ கிளம்ப வேண்டி இருக்கும்.ஒரு வயசுக்கு வந்த பொண்ணு இரவு எப்படி தனியா போவே..!
அது ஒன்றும் பிரச்சினை இல்லை அம்மா,இதோடு 49 நேர்காணல் முடிந்து விட்டது.இது 50 வது நேர்காணல். கம்பெனி வேறு கொஞ்சம் பெரிய கம்பெனி.கண்டிப்பாக என்னை விட தகுதி வாய்ந்தவர்கள் நிறைய பேர் அங்கு வருவார்கள்.இதில் வேலை கிடைக்குமா என்று தான் சந்தேகம்?
அது எப்படி கிடைக்காமல் போகும் தாரிணி.?அந்த வேலைக்கான தகுதியான படிப்பை நீ முடித்து உள்ளாய் தானே?
அதற்கான தகுதி இருக்கவே தான் அம்மா,எனக்கு கால் லெட்டர் அனுப்பி இருக்காங்க..என்று தாரிணி சொல்ல
அப்புறம் என்ன பிரச்சினை தாரிணி,தைரியமாக போய் அட்டென்ட் பண்ணு என்று அவள் அம்மா ஊக்கம் கொடுத்தார்.
இங்கே படிப்பு மட்டும் முக்கிய தகுதியாக பார்ப்பது இல்லை அம்மா, படுக்கவும் எதிர்பார்க்கிறார்கள்.அதனால் தான் இங்கே என்னை போன்றவர்களுக்கு வேலை கிடைப்பது அரிதாக உள்ளது.
புரியுது தாரிணி,நம்மை போன்றவர்களுக்கு இங்கே தன்னம்பிக்கை தான் முக்கியம்.உன் அப்பா இறந்த பிறகு உன் அண்ணன், நீ மற்றும் உன் தங்கையை வளர்க்க நான் என்ன பாடுபட்டு இருப்பேன் தெரியுமா?எத்தனை ஆண் கழுகுகளின் வக்கிர பார்வையையும் உரசலையும் ,சீண்டல்களையும் தாண்டி,என் கற்பையும் காப்பாற்றி கொண்டு தான் இந்த சமூகத்தில் உங்கள் மூன்று பேரை வளர்த்து ஆளாக்கினேன்.உன் அண்ணனுக்கு வசதியான இடத்தில் பெண் கிடைத்த உடனே ,கூட பிறந்த இரண்டு தங்கைகளின் வாழ்க்கை பற்றி கவலை படாமல் அம்போ என்று தவிக்கவிட்டு சென்று விட்டான்.இப்பொழுது நீயும்,உன் தங்கையும் மட்டுமே.நீ வேலை பார்க்கும் ஜெராக்ஸ் கடை வருமானம்,பசங்களுக்கு ட்யுஷன் எடுத்து வரும் வருமானம் இவை மட்டுமே நம் குடும்பத்தின் ஆதாரம்.அதில் வரும் சம்பளம் நம் மூவரின் வயிற்றுக்கு இரண்டு வேளை மட்டுமே படி அளக்கிறது.சின்னவள் அடுத்த வருடம் காலேஜ் சேர்ந்து விடுவாள்.அவளுக்கு காலேஜ் பீஸ் கட்ட கொஞ்சம் பணம் வேணும்.இந்த உலகில் எல்லோரும் ஒரே மாதிரி இருப்பது இல்லை.தைரியமாக போ,உனக்கு இந்த தடவை நல்லதே நடக்கும்..
"சரிம்மா" என்ற தாரிணி உள்ளே சென்று நேர்காணலுக்கு தேவையானவற்றை தயார் செய்தாள்.
தாரிணி வறுமையில் இருந்தாலும்,அவள் மேனியில் வறுமை இல்லை.பிரம்மன் அவள் மேனியில் அழகை அள்ளி தெறித்து இருந்தான். வட்டவடிவ முகத்தில் அடர்த்தியான வில் போன்ற புருவங்கள்.சற்றே சப்பையான மூக்கு.பலாசுளையை வெட்டி ஒட்டி வைத்து போல் ஆரஞ்சு நிற உதடுகள்.இடுப்பு குறுகி இருந்தாலும் சற்றே நிமிர்ந்து அவள் குன்றின் மேடுகளை பார்த்தால் ஒரு நிமிடம் தலை சுற்றி விடும்.அந்த அளவு வனப்பு.கூந்தலில் மீன் பிடிக்கலாம் என்று கவிஞர்கள் இவள் கூந்தலை பார்த்து தான் பாடல் எழுதினார்களோ என்னவோ அந்த அளவு நீளம்.பொன்னிற மேனி அந்த ஏரியாவில் உள்ள வாலிபர்களை சுண்டி இழுத்தது.அவளை மடக்கி போட பல வாலிப இளைஞர்கள் அவள் பின்னால் சுற்றி திரிந்தனர்.ஆனால் அவள் யாரையும் ஏறேடுத்து கூட பார்ப்பது இல்லை.அவள் வேலை செய்யும் ஜெராக்ஸ் கடையின் முதலாளி அவளை எப்போதும் தவறான கண்ணோட்டத்தில் தான் பார்ப்பார்.ஓவ்வொரு தடவை சந்தர்ப்பம் கிடைக்கும் போதெல்லாம் அவள் தளிர் கரங்களை தீண்ட அந்த காமுகன் தவறுவதே இல்லை.அந்த நேரத்தில் அவளுக்கு உடம்பில் கம்பளி பூச்சி ஊர்வது போல் இருக்கும்.ஆனால் என்ன செய்வது?இந்த வருமானம் அவள் குடும்பத்திற்க்கு அவசியமான ஒன்றாக இருந்தது. தன் தந்தையின் வயது உள்ள ஒருவன் தீண்டுவது அவளுக்கு அருவெறுப்பாக இருந்தாலும் குடும்பத்திற்காக சகித்து கொண்டு இருந்தாள்.இப்பொழுது இந்த வேலை மட்டும் கிடைத்து விட்டால் இந்த காமுகனிடம் இருந்து தப்பித்து விடலாம்.மேலும் தன் குடும்பத்திற்கு ஒரு நல்ல வழியும் கிடைக்கும் என தாரிணி நினைத்தாள்.
ஆனால் செல்லும் இடத்தில் காதலில் விழுந்து எதை இழக்க கூடாது என்று நினைத்தாளோ,அதுவே ஒருவனிடம் கல்யாணம் ஆகாமலே அவள் இழக்க கூடும் என்று அவள் கனவிலும் நினைக்கவில்லை.அவனை கூடிய விரைவிலேயே சந்திக்க போகிறாள்.ஆண்கள் என்றாலே வெறுத்து ஒதுங்கும் தாரிணி அவனிடம் மட்டும் மயங்கி எப்படி வியர்வை பன்னீராய் சிந்த தன்னையே திகட்ட திகட்ட கொடுத்தாள்?.வரும் பகுதிகளில்
தாரிணி
![[+]](https://xossipy.com/images/bootbb/collapse_collapsed.png)
10-10-2023, 08:04 PM
10-10-2023, 08:04 PM
10-10-2023, 08:05 PM
10-10-2023, 08:05 PM
10-10-2023, 08:06 PM
10-10-2023, 08:07 PM
பாகம் -2
மும்பை to புதுச்சேரி செல்லும் விரைவு ரயில் இன்னும் சற்று சில நிமிடங்களில் காட்பாடி ரயில் நிலையத்தை வந்தடையும் என்று ஒலிபெருக்கியில் அறிவிக்கப்பட்டது.
மணி இரவு 12 மணி
அதில் ஒரு ஜெனரல் கம்பார்ட்மெண்டில் கூட்ட நெரிசலில் இருந்து ஒரு சற்றே வாட்டசாட்டமான இளைஞன் இறங்கினான்.ஏறக்குறைய 14 மணிநேரம் சரியாக உட்கார கூட முடியாமல் பயணம் செய்து வந்த அலுப்பு அவன் கண்களில் தெரிந்தது.மார்கழி மாத குளிர் வேறு.குளிருக்கு இதமாக ஒரு தம் அடித்தால் நன்றாக இருக்கும் என்று அவனுக்கு தோன்றியது.ஆனால் அவன் அம்மாவின் முகம் நினைவுக்கு வந்தது.
"டேய் கண்ணு ராஜா என் தங்கம் இந்த சிகரெட் கொஞ்சம் விட்டு தொலைடா"என்று அவர் கூறியது நினைவுக்கு வர அந்த எண்ணத்தை விட்டொழித்தான்.
எதிரே டீ விற்று கொண்டு வருபவரை பார்த்து " ஒரு டீ கொடு அண்ணா" என்றான்.
டீ குடிக்க,சுடுதண்ணீரே தேவலாம் போல் இருந்தது.அவ்வளவு கேவலமாக இருந்தது டீ.மும்பை தாராவியில் வசிக்கும் அவன் செல்ல வேண்டிய இடம் சென்னை.ஆனால் கடைசி நேரத்தில் வந்த இன்டர்வியூ லெட்டர் காரணமாக அவனால் சென்னை செல்லும் எந்த ரயிலும் ஏறமுடியவில்லை.அந்த அளவு கூட்டம்.அதனால் புதுச்சேரி செல்லும் ரயில் ஏறி காட்பாடி வந்து பின் வேலூர் மூலமாக சென்னை செல்ல திட்டமிட்டு இருந்தான்.மும்பையில் பெயருக்கு ஒரு கம்பெனியில் வேலை பார்த்து வந்த இவனுக்கு இருந்த ஒரே உறவான அவன் அன்னையும் சில மாதங்களுக்கு முன் காலமாகி விட்டார்.அவர் தாயார் விருப்பப்படி சென்னை அருகே உள்ள சொந்த ஊரில் அவர்களுக்கு சொந்தமான நிலத்தில் வந்து அடக்கம் பண்ணி இருந்தான்.இதற்கு மேல் தன் சொந்த மாநிலமான தமிழ் நாட்டில் சென்று வாழ வேண்டும் என்று முடிவெடுத்து இங்கு இருக்கும் கம்பெனிகளுக்கு apply செய்து கொண்டே இருக்க ஒரு கம்பெனி மட்டும் அவனுக்கு அழைப்பு விடுத்து இருந்தது.
ஆறடிக்கு சற்றே குறைவான உயரம்.கருப்பும் கிடையாது,சிவப்பும் கிடையாது இரண்டுக்கும் இடைப்பட்ட நிறம்.எப்பொழுதும் புன்னகை தவழும் முகம்.மும்பை கலாச்சாரத்தில் வாழ்ந்து இருப்பதாலும், யாரும் அவனுக்கு உறவினர் இல்லாததால் காண்போர் எல்லோர் இடத்தில் சகஜமாக பழகுவான்.எவ்வளவு கஷ்டம் வந்தாலும் just like that என்று கடந்து சென்று விடுவான்.கடவுள் கொடுத்த வாழ்கையை அந்தந்த நொடி என்ன நிகழ்கிறதோ,அது துன்பமாய் இருந்தாலும் சரி,இன்பமாய் இருந்தாலும் சரி ,ரசித்து ஏற்று கொள்வான்.அவனுக்கு கடவுள் கொடுத்த வரம் புன்னகை.அவன் வெண்மை நிற முத்து பற்கள் வெளியே தெரிய சிரிக்கும் போது,பார்க்கும் எந்த ஒரு பெண்ணும் ஒரு கணம் தடுமாறி தான் போவாள்.
அங்கு சுமையை தூக்கி கொண்டு தனியாக தள்ளாடி சென்று இருந்த பாட்டியிடம்,
"என்ன பாட்டி,வெளியே வரை நான் தூக்கி வரட்டுமா?"என்று கேட்டான்.
அவரும் சந்தோசத்துடன் தலையாட்ட,அவன் பாட்டியின் சுமையை வாங்கி கொண்டு அவரிடம் பேச்சு கொடுத்து கொண்டே சென்றான்.
வெளியே பாட்டியின் மகன் காரில் காத்து இருக்க,அவரிடம் அழைத்து சென்றான்.
"ஏண்டா,என் லக்கேஜ் தூக்க உள்ளே வர வேண்டியது தானே"என்று பாட்டி அவன் மகனிடம் கேட்டார்.
ஆனால் அந்த நடுத்தர வயது மனிதனோ அவன் அம்மாவின் மீது எரிந்து விழுந்தான்.
"ஏ கிழவி,உன்னை யாரு இந்த தள்ளாத வயதில் இவ்வளவு சுமை தூக்கி கொண்டு வர சொன்னது.இங்கே வந்து ஏன் எங்கள் உயிரை வாங்கற.?சரியான இம்சை"என்று திட்டினான்.
அதற்கு அந்த இளைஞன் உடனே,"சார் கொஞ்சம் பார்த்து பேசுங்க சார்.அவங்க உங்களையும், உங்க பசங்களையும் பார்க்க எவ்வளவு ஆசையா வந்து இருக்காங்க.அவங்க என்ன அவங்களுக்காகவா இவ்வளவு பெரிய சுமையை எடுத்து வந்து இருப்பாங்க என்று நினைக்கிறீங்க.எல்லாம் உங்களுக்காக தான் சார் ஆசையா ஊரில் இருந்து பொருட்கள் வாங்கி வந்து இருப்பாங்க" என்று கூறினான்.
அதை கேட்டு அந்த பாட்டியின் மகன்"ஏய் நீ யாரு முதல்ல,நான் யார் தெரியுமா?எனக்கு வந்து புத்தி சொல்லிகிட்டு.இடத்தை காலி பண்ணு முதலில் என்று விரட்டினான்.
அதை கேட்டு இளைஞன் இன்னும் பொறுமையாக,"சார் நீங்க இந்த நாட்டின் பிரதமராகவே இருந்தாலும் இன்னமும் இந்த அம்மாவின் மகன் தான்.இந்த வயதிலும் நீங்கள் அம்மா என்று அழைக்க அவர் உங்களுடன் இருக்கிறார்" என்று அவன் சொல்லும் போதே கண்களில் நீர் துளிர்த்தது.துடைத்து கொண்டு "அந்த அம்மா உயிரோடு இருக்கும் போதே அவர்களுடன் பத்து நிமிஷம் அன்பா பேசுங்க சார்.அதை விட சந்தோஷம் அவர்களுக்கு கிடையாது.இந்த வயசிலும் சுமார் 1000 kms பயணம் செய்து உங்களை ஆசையா பார்க்க வந்து இருக்காங்க.பாட்டி நான் போய்ட்டு வரேன் என்னை ஆசீர்வாதம் பண்ணுங்க "என்று அவர் காலில் விழுந்தான்.
பாட்டிக்கே ஆச்சரியம் ஆகி விட்டது.இந்த காலத்தில் இப்படி ஒரு பிள்ளையா என்று?அவனுக்கு ஆசீர்வாதம் செய்து தூக்கி நிமிர்த்தி அவன் நெற்றியில் அன்புடன் முத்தம் இட்டார்.
அவர் மகனுக்கே இதை பார்த்து ஒரு மாதிரி ஆகி விட்டது.யாரோ முன்பின் தெரியாத ஒருவன் தன் அம்மா காலில் விழுந்ததை பார்த்து அவரே ஒரு நிமிசம் தடுமாறி தான் போனார்.
"என்னை மன்னிச்சிடு அம்மா,வாம்மா நாம நம்ம வீட்டுக்கு போவோம்" என்று பாட்டியின் மகன் அன்புடன் சொல்ல அதை பார்த்து இளைஞன் முகம் மலர்ந்தது.
அவன் புன்னகை முகத்தை பார்த்ததும் பாட்டி இளைஞனின் தலையை ஆசையாக தடவி திருஷ்டி கழித்தார்.
ராசா நீ எப்பவும் இதே மாதிரி சிரித்து கொண்டே இரு.உன் பேரு என்ன?
"என் பேரு சிவா.நான் போய்ட்டு வரேன் பாட்டி" என்று விடைபெற்றான்.
இவன் லேட்டஸ்டாக ஆடை அணிந்து இருந்த விதத்தை பார்த்ததும் "ஆகா கிராக்கி இன்று வசமாக சிக்கி விட்டது"என்று ஆட்டோ டிரைவர்கள் சூழ்ந்து கொண்டனர்.
"சார் எங்கே போகனும்" என்று இந்தியில் கேட்டார்கள்.
சிவாவும் கொஞ்சம் அவர்களிடம் விளையாட எண்ணி,இந்தியில் பேச தொடங்கினான்.
வேலூர் புது பஸ் ஸ்டாண்டு என்றான்.
உடனே ஆட்டோ டிரைவர்கள் 300 ரூபா கொடுங்க சார் என்று கேட்க,
சிவா சிரித்து இந்தியில்"என்ன சார் இங்கே இருந்து வெறும் 5 kms தான் காமிக்குது.ஒரேயடியா 300 ரூபா கேட்கறீங்களே என்று அவன் இந்தியில் கேட்க,
சுற்றி இருந்த பாதி ஆட்டோ டிரைவர்கள் காணாமல் போயினர்.
கடைசியில் கொஞ்ச கொஞ்சமாக பேரம் இறங்கி வந்து நூறு ரூபாய்க்கு செல்வது என ஒரு ஆட்டோ டிரைவரிடம் முடிவானது.
சிவாவும் ஒப்பு கொண்டு ஏறினான்.பஸ்ஸில் சென்றால் பத்து ரூபா தான் ஆகும் என்று அவனுக்கு தெரியும்.இருந்தும் பாவம் இந்த ராத்திரியில் ஒரு சவாரிக்காக இந்த இரவு பறவைகள் காத்து கொண்டு இருக்கிறார்கள்.ஏதோ நம்மால் முடிந்த சின்ன உதவி.அதற்காக அவன் ஏமாறவும் தயாராக இல்லை.
பேசிய தொகையை கொடுத்து விட்டு "ரொம்ப நன்றி அண்ணா" என்று சொல்லி அவன் கீழே இறங்க,
ஆட்டோ டிரைவர் அதிர்ந்து " என்ன சார்,தமிழ் பேசறீங்க"என்றான்.
சிவா தன் டிரேட் மார்க் சிரிப்பை உதிர்த்து" நான் சுத்த தமிழன் அண்ணா,நீங்கள் என்னுடன் முதலில் இந்தியில் பேசியதால் நானும் இந்தியில் பேசினேன்.இருந்தாலும் 5 km க்கு 100 ரூபா அதிகம் தான் "
ஆட்டோ டிரைவர் உடனே,"சார் இரவு கண் விழித்து தான் ஒட்ட வேண்டும்,வேறு வழி இல்லை"என்று அவன் அசடு வழிந்தான்.
"சரி பரவாயில்லை அண்ணா,வீட்டில் உங்கள் குழந்தைகளுக்கு இந்த பிஸ்கட் கொடுங்கள் " என தன் பையில் இருந்து பேக்கரியில் இருந்து வாங்கி வந்த வெண்ணெய் பிஸ்கட்டுகளை அவனிடம் கொடுத்து விட்டு "நான் வருகிறேன் அண்ணா"என்று கிளம்பினான்.
ஆட்டோ டிரைவருக்கு அவன் கொடுத்த பிஸ்கட் பாக்கெட்டுகளை பார்த்ததும் கண் கலங்கி விட்டது. அவனை நிறுத்தி"சார் நீங்க மூச்சுக்கு முப்பது தடவை என்னை அண்ணா என்று அழைக்கும் போதும்,என் குழந்தைகளுக்கு அன்பாய் பிஸ்கட் கொடுத்ததும் என் மனதை நெகிழ செய்து விட்டது.அவன் 50 ரூபா எடுத்து கொடுக்க,சிவா மீண்டும் அதை அவன் கையில் வைத்து அழுத்தினான்.
அண்ணா,எனக்கு இந்த உலகில் யாரும் இல்லை.நான் பார்க்கும் எல்லோரையும் என் சொந்தமாகவே பார்க்கிறேன்.உழைக்கும் உங்கள் கஷ்டம் எனக்கு புரியும்,வைத்து கொள்ளுங்கள் பரவாயில்லை என்று அவர் தோளில் தட்டி விட்டு கிளம்பினான்.
ஏற்கனவே ரயிலில் ஜெனரல் கம்பார்ட்மெண்டில் தூக்கம் இல்லாமல் தவித்து வந்ததால் ,கொஞ்சம் நேரமாவது தூங்க ஏதாவது சொகுசு பஸ் கிடைக்குமா என்று காத்து இருந்தான்.ஆனால் சென்னை செல்ல ஒரே ஒரு நார்மல் பஸ் மட்டுமே நின்று கொண்டு இருந்தது.வேறு வழியின்றி அதில் ஏற முற்பட்ட வினாடி,பெங்களூரில் வந்த ஒரு AC NON SLEEPER பஸ் ஒன்று உள்ளே நுழைந்தது.
அப்பாடா என்று நிம்மதியுடன் ஓடி போய் அதில் ஏறி ஒரு இருக்கையில் அமர்ந்தான்.சிறிது நேரத்தில் ஒரு முதியவர் வந்து,"தம்பி கொஞ்சம் பின்னாடி உட்கார முடியுமா,எனக்கு கொஞ்சம் முதுகு வலி பின்னாடி உட்கார முடியாது"என கெஞ்சினார்.சரியென அவனும் எழுந்து வேறு இடத்தில் சென்று அழகான யுவதி அருகில் உட்கார,அவள் கோபத்தில் பொரிந்து தள்ளி விட்டாள்.
"ஏய் மிஸ்டர்,லேடீஸ் பக்கத்தில் வந்து உட்கார உனக்கு கொஞ்சம் கூட மேனர்ஸ் இல்ல.அழகான பெண்கள் என்றால் போதும் அப்படியே ஓடி வந்து பக்கத்தில் உட்கார்ந்து விடுவீர்களா "என்று கத்த தொடங்கினாள்.
சிவா ஒரு நிமிடம் என சுற்றும் முற்றும் பார்த்தான்.
"என்ன மிஸ்டர் சுத்தி முத்தி பார்க்கறீங்க"அவள் கோபமாய் கேட்க,
சிவா அதற்கு "இல்ல தோழி,ஏதோ அழகான பெண் என்று சொன்னீர்களே..!அவர் எங்கே என்று தேடுகிறேன்."
இதை அவன் சொன்னவுடன்,பக்கத்தில் இருந்தவர்கள் "கொல்லென்று" சிரித்து விடவே அவள் முகம் கன்றி விட்டது.
பின்பு சிவாவே "தோழி இந்த பஸ்ஸில் பெண்கள் இருக்கை என்று தனியாக இல்லயே."என்ற கூற
ஆனால் அவள் மீண்டும்"அது தான் பின்னாடி சீட் இருக்குல்ல போய் அங்க உட்காருங்க" என்று கத்தினாள்."
சிவா புன்னகை மாறாமல் அமைதியாக எழுந்து கடைசி இருக்கையில் அமர்ந்து கொண்டான்.
டிக்கெட் வாங்கி கொண்டு அமைதியாக உறங்கி விட்டான்.பேருந்து வேகமாக சென்று கொண்டு இருந்தது.ஒரு திருப்பத்தில் வேகமாக திரும்ப அழகான பெண்ணின் முகம் அவன் தோளில் சாய விழித்து கொண்டான்.
யார் என பார்த்தால் சற்று முன் சண்டையிட்ட அதே அழகான பெண் தான்.
சிவா தன் தோளில் சாய்ந்து அயர்ந்து உறங்கி கொண்டு இருந்த அந்த பெண்ணின் முகத்தை சிறு வெளிச்சத்தில் பார்த்து ரசித்தான்.
"மிக அழகாக இருக்கிறாள்.ஆனால் வார்த்தைகள் மட்டும் வெடுக்கென்று வெடுக்கென்று கோப கனலாய் வந்து விழுகிறது.இவள் அழகான நிலவு முகத்தை போலவே வெளிவரும் வார்த்தைகளும் அழகாக இருந்தால் எவ்வளவு நன்றாக இருக்கும் என்று சிவா நினைத்தான்.ஆனால் கோபமாக பேசுவது அவள் சுபாவம் அல்ல.அவள் அப்படி பேசியது தற்காப்புக்காக தான் என்று அவன் அப்பொழுது அறியான்.மேலும் அவனின் வாழ்க்கை துணையாக கடைசி வரை அவள் தான் கூட வரப்போகிறாள் என்று அவனுக்கு அப்பொழுது தெரியாது.
"பாவம் அயர்ந்து தூங்குகிறாள் என்று அவனும் அப்படியே விட்டு விட்டான்."
எதேச்சையாக தூக்கத்தில் அறியாமல் அவள் சாய்ந்த அவன் தோள் தான் காலம் முழுக்க உரிமையோடு அவள் சாய போகிறாள் என்று அவளும் இதுவரை அறியவில்லை.காலம் குறிப்பால் அவர்கள் இருவரும் பின்பு இணைய போகிறார்கள் என இந்த சம்பவத்தின் மூலம் நிகழ்த்தியது.
அவள் வேறு யாருமல்ல இந்த கதையின் நாயகி தாரிணி
காலம் எப்படி தன் சித்து விளையாட்டுகளை நிகழ்த்தி இருவரை ஒன்றிணைக்க போகிறது என அறிய காத்து இருங்கள்.காதல்,காமம்,காமெடி எல்லாம் கலந்து வரும்.
வானம் தாலாட்டு பாட,
மலைகள் பொன் ஊஞ்சல் போட,
நீயும் என் கையில் ஆட,
சுகம் தேட ,கூட
![[Image: Anaswara-Rajan-1994011099-xx.jpg]](https://i.ibb.co/VtyjHM9/Anaswara-Rajan-1994011099-xx.jpg)
மும்பை to புதுச்சேரி செல்லும் விரைவு ரயில் இன்னும் சற்று சில நிமிடங்களில் காட்பாடி ரயில் நிலையத்தை வந்தடையும் என்று ஒலிபெருக்கியில் அறிவிக்கப்பட்டது.
மணி இரவு 12 மணி
அதில் ஒரு ஜெனரல் கம்பார்ட்மெண்டில் கூட்ட நெரிசலில் இருந்து ஒரு சற்றே வாட்டசாட்டமான இளைஞன் இறங்கினான்.ஏறக்குறைய 14 மணிநேரம் சரியாக உட்கார கூட முடியாமல் பயணம் செய்து வந்த அலுப்பு அவன் கண்களில் தெரிந்தது.மார்கழி மாத குளிர் வேறு.குளிருக்கு இதமாக ஒரு தம் அடித்தால் நன்றாக இருக்கும் என்று அவனுக்கு தோன்றியது.ஆனால் அவன் அம்மாவின் முகம் நினைவுக்கு வந்தது.
"டேய் கண்ணு ராஜா என் தங்கம் இந்த சிகரெட் கொஞ்சம் விட்டு தொலைடா"என்று அவர் கூறியது நினைவுக்கு வர அந்த எண்ணத்தை விட்டொழித்தான்.
எதிரே டீ விற்று கொண்டு வருபவரை பார்த்து " ஒரு டீ கொடு அண்ணா" என்றான்.
டீ குடிக்க,சுடுதண்ணீரே தேவலாம் போல் இருந்தது.அவ்வளவு கேவலமாக இருந்தது டீ.மும்பை தாராவியில் வசிக்கும் அவன் செல்ல வேண்டிய இடம் சென்னை.ஆனால் கடைசி நேரத்தில் வந்த இன்டர்வியூ லெட்டர் காரணமாக அவனால் சென்னை செல்லும் எந்த ரயிலும் ஏறமுடியவில்லை.அந்த அளவு கூட்டம்.அதனால் புதுச்சேரி செல்லும் ரயில் ஏறி காட்பாடி வந்து பின் வேலூர் மூலமாக சென்னை செல்ல திட்டமிட்டு இருந்தான்.மும்பையில் பெயருக்கு ஒரு கம்பெனியில் வேலை பார்த்து வந்த இவனுக்கு இருந்த ஒரே உறவான அவன் அன்னையும் சில மாதங்களுக்கு முன் காலமாகி விட்டார்.அவர் தாயார் விருப்பப்படி சென்னை அருகே உள்ள சொந்த ஊரில் அவர்களுக்கு சொந்தமான நிலத்தில் வந்து அடக்கம் பண்ணி இருந்தான்.இதற்கு மேல் தன் சொந்த மாநிலமான தமிழ் நாட்டில் சென்று வாழ வேண்டும் என்று முடிவெடுத்து இங்கு இருக்கும் கம்பெனிகளுக்கு apply செய்து கொண்டே இருக்க ஒரு கம்பெனி மட்டும் அவனுக்கு அழைப்பு விடுத்து இருந்தது.
ஆறடிக்கு சற்றே குறைவான உயரம்.கருப்பும் கிடையாது,சிவப்பும் கிடையாது இரண்டுக்கும் இடைப்பட்ட நிறம்.எப்பொழுதும் புன்னகை தவழும் முகம்.மும்பை கலாச்சாரத்தில் வாழ்ந்து இருப்பதாலும், யாரும் அவனுக்கு உறவினர் இல்லாததால் காண்போர் எல்லோர் இடத்தில் சகஜமாக பழகுவான்.எவ்வளவு கஷ்டம் வந்தாலும் just like that என்று கடந்து சென்று விடுவான்.கடவுள் கொடுத்த வாழ்கையை அந்தந்த நொடி என்ன நிகழ்கிறதோ,அது துன்பமாய் இருந்தாலும் சரி,இன்பமாய் இருந்தாலும் சரி ,ரசித்து ஏற்று கொள்வான்.அவனுக்கு கடவுள் கொடுத்த வரம் புன்னகை.அவன் வெண்மை நிற முத்து பற்கள் வெளியே தெரிய சிரிக்கும் போது,பார்க்கும் எந்த ஒரு பெண்ணும் ஒரு கணம் தடுமாறி தான் போவாள்.
அங்கு சுமையை தூக்கி கொண்டு தனியாக தள்ளாடி சென்று இருந்த பாட்டியிடம்,
"என்ன பாட்டி,வெளியே வரை நான் தூக்கி வரட்டுமா?"என்று கேட்டான்.
அவரும் சந்தோசத்துடன் தலையாட்ட,அவன் பாட்டியின் சுமையை வாங்கி கொண்டு அவரிடம் பேச்சு கொடுத்து கொண்டே சென்றான்.
வெளியே பாட்டியின் மகன் காரில் காத்து இருக்க,அவரிடம் அழைத்து சென்றான்.
"ஏண்டா,என் லக்கேஜ் தூக்க உள்ளே வர வேண்டியது தானே"என்று பாட்டி அவன் மகனிடம் கேட்டார்.
ஆனால் அந்த நடுத்தர வயது மனிதனோ அவன் அம்மாவின் மீது எரிந்து விழுந்தான்.
"ஏ கிழவி,உன்னை யாரு இந்த தள்ளாத வயதில் இவ்வளவு சுமை தூக்கி கொண்டு வர சொன்னது.இங்கே வந்து ஏன் எங்கள் உயிரை வாங்கற.?சரியான இம்சை"என்று திட்டினான்.
அதற்கு அந்த இளைஞன் உடனே,"சார் கொஞ்சம் பார்த்து பேசுங்க சார்.அவங்க உங்களையும், உங்க பசங்களையும் பார்க்க எவ்வளவு ஆசையா வந்து இருக்காங்க.அவங்க என்ன அவங்களுக்காகவா இவ்வளவு பெரிய சுமையை எடுத்து வந்து இருப்பாங்க என்று நினைக்கிறீங்க.எல்லாம் உங்களுக்காக தான் சார் ஆசையா ஊரில் இருந்து பொருட்கள் வாங்கி வந்து இருப்பாங்க" என்று கூறினான்.
அதை கேட்டு அந்த பாட்டியின் மகன்"ஏய் நீ யாரு முதல்ல,நான் யார் தெரியுமா?எனக்கு வந்து புத்தி சொல்லிகிட்டு.இடத்தை காலி பண்ணு முதலில் என்று விரட்டினான்.
அதை கேட்டு இளைஞன் இன்னும் பொறுமையாக,"சார் நீங்க இந்த நாட்டின் பிரதமராகவே இருந்தாலும் இன்னமும் இந்த அம்மாவின் மகன் தான்.இந்த வயதிலும் நீங்கள் அம்மா என்று அழைக்க அவர் உங்களுடன் இருக்கிறார்" என்று அவன் சொல்லும் போதே கண்களில் நீர் துளிர்த்தது.துடைத்து கொண்டு "அந்த அம்மா உயிரோடு இருக்கும் போதே அவர்களுடன் பத்து நிமிஷம் அன்பா பேசுங்க சார்.அதை விட சந்தோஷம் அவர்களுக்கு கிடையாது.இந்த வயசிலும் சுமார் 1000 kms பயணம் செய்து உங்களை ஆசையா பார்க்க வந்து இருக்காங்க.பாட்டி நான் போய்ட்டு வரேன் என்னை ஆசீர்வாதம் பண்ணுங்க "என்று அவர் காலில் விழுந்தான்.
பாட்டிக்கே ஆச்சரியம் ஆகி விட்டது.இந்த காலத்தில் இப்படி ஒரு பிள்ளையா என்று?அவனுக்கு ஆசீர்வாதம் செய்து தூக்கி நிமிர்த்தி அவன் நெற்றியில் அன்புடன் முத்தம் இட்டார்.
அவர் மகனுக்கே இதை பார்த்து ஒரு மாதிரி ஆகி விட்டது.யாரோ முன்பின் தெரியாத ஒருவன் தன் அம்மா காலில் விழுந்ததை பார்த்து அவரே ஒரு நிமிசம் தடுமாறி தான் போனார்.
"என்னை மன்னிச்சிடு அம்மா,வாம்மா நாம நம்ம வீட்டுக்கு போவோம்" என்று பாட்டியின் மகன் அன்புடன் சொல்ல அதை பார்த்து இளைஞன் முகம் மலர்ந்தது.
அவன் புன்னகை முகத்தை பார்த்ததும் பாட்டி இளைஞனின் தலையை ஆசையாக தடவி திருஷ்டி கழித்தார்.
ராசா நீ எப்பவும் இதே மாதிரி சிரித்து கொண்டே இரு.உன் பேரு என்ன?
"என் பேரு சிவா.நான் போய்ட்டு வரேன் பாட்டி" என்று விடைபெற்றான்.
இவன் லேட்டஸ்டாக ஆடை அணிந்து இருந்த விதத்தை பார்த்ததும் "ஆகா கிராக்கி இன்று வசமாக சிக்கி விட்டது"என்று ஆட்டோ டிரைவர்கள் சூழ்ந்து கொண்டனர்.
"சார் எங்கே போகனும்" என்று இந்தியில் கேட்டார்கள்.
சிவாவும் கொஞ்சம் அவர்களிடம் விளையாட எண்ணி,இந்தியில் பேச தொடங்கினான்.
வேலூர் புது பஸ் ஸ்டாண்டு என்றான்.
உடனே ஆட்டோ டிரைவர்கள் 300 ரூபா கொடுங்க சார் என்று கேட்க,
சிவா சிரித்து இந்தியில்"என்ன சார் இங்கே இருந்து வெறும் 5 kms தான் காமிக்குது.ஒரேயடியா 300 ரூபா கேட்கறீங்களே என்று அவன் இந்தியில் கேட்க,
சுற்றி இருந்த பாதி ஆட்டோ டிரைவர்கள் காணாமல் போயினர்.
கடைசியில் கொஞ்ச கொஞ்சமாக பேரம் இறங்கி வந்து நூறு ரூபாய்க்கு செல்வது என ஒரு ஆட்டோ டிரைவரிடம் முடிவானது.
சிவாவும் ஒப்பு கொண்டு ஏறினான்.பஸ்ஸில் சென்றால் பத்து ரூபா தான் ஆகும் என்று அவனுக்கு தெரியும்.இருந்தும் பாவம் இந்த ராத்திரியில் ஒரு சவாரிக்காக இந்த இரவு பறவைகள் காத்து கொண்டு இருக்கிறார்கள்.ஏதோ நம்மால் முடிந்த சின்ன உதவி.அதற்காக அவன் ஏமாறவும் தயாராக இல்லை.
பேசிய தொகையை கொடுத்து விட்டு "ரொம்ப நன்றி அண்ணா" என்று சொல்லி அவன் கீழே இறங்க,
ஆட்டோ டிரைவர் அதிர்ந்து " என்ன சார்,தமிழ் பேசறீங்க"என்றான்.
சிவா தன் டிரேட் மார்க் சிரிப்பை உதிர்த்து" நான் சுத்த தமிழன் அண்ணா,நீங்கள் என்னுடன் முதலில் இந்தியில் பேசியதால் நானும் இந்தியில் பேசினேன்.இருந்தாலும் 5 km க்கு 100 ரூபா அதிகம் தான் "
ஆட்டோ டிரைவர் உடனே,"சார் இரவு கண் விழித்து தான் ஒட்ட வேண்டும்,வேறு வழி இல்லை"என்று அவன் அசடு வழிந்தான்.
"சரி பரவாயில்லை அண்ணா,வீட்டில் உங்கள் குழந்தைகளுக்கு இந்த பிஸ்கட் கொடுங்கள் " என தன் பையில் இருந்து பேக்கரியில் இருந்து வாங்கி வந்த வெண்ணெய் பிஸ்கட்டுகளை அவனிடம் கொடுத்து விட்டு "நான் வருகிறேன் அண்ணா"என்று கிளம்பினான்.
ஆட்டோ டிரைவருக்கு அவன் கொடுத்த பிஸ்கட் பாக்கெட்டுகளை பார்த்ததும் கண் கலங்கி விட்டது. அவனை நிறுத்தி"சார் நீங்க மூச்சுக்கு முப்பது தடவை என்னை அண்ணா என்று அழைக்கும் போதும்,என் குழந்தைகளுக்கு அன்பாய் பிஸ்கட் கொடுத்ததும் என் மனதை நெகிழ செய்து விட்டது.அவன் 50 ரூபா எடுத்து கொடுக்க,சிவா மீண்டும் அதை அவன் கையில் வைத்து அழுத்தினான்.
அண்ணா,எனக்கு இந்த உலகில் யாரும் இல்லை.நான் பார்க்கும் எல்லோரையும் என் சொந்தமாகவே பார்க்கிறேன்.உழைக்கும் உங்கள் கஷ்டம் எனக்கு புரியும்,வைத்து கொள்ளுங்கள் பரவாயில்லை என்று அவர் தோளில் தட்டி விட்டு கிளம்பினான்.
ஏற்கனவே ரயிலில் ஜெனரல் கம்பார்ட்மெண்டில் தூக்கம் இல்லாமல் தவித்து வந்ததால் ,கொஞ்சம் நேரமாவது தூங்க ஏதாவது சொகுசு பஸ் கிடைக்குமா என்று காத்து இருந்தான்.ஆனால் சென்னை செல்ல ஒரே ஒரு நார்மல் பஸ் மட்டுமே நின்று கொண்டு இருந்தது.வேறு வழியின்றி அதில் ஏற முற்பட்ட வினாடி,பெங்களூரில் வந்த ஒரு AC NON SLEEPER பஸ் ஒன்று உள்ளே நுழைந்தது.
அப்பாடா என்று நிம்மதியுடன் ஓடி போய் அதில் ஏறி ஒரு இருக்கையில் அமர்ந்தான்.சிறிது நேரத்தில் ஒரு முதியவர் வந்து,"தம்பி கொஞ்சம் பின்னாடி உட்கார முடியுமா,எனக்கு கொஞ்சம் முதுகு வலி பின்னாடி உட்கார முடியாது"என கெஞ்சினார்.சரியென அவனும் எழுந்து வேறு இடத்தில் சென்று அழகான யுவதி அருகில் உட்கார,அவள் கோபத்தில் பொரிந்து தள்ளி விட்டாள்.
"ஏய் மிஸ்டர்,லேடீஸ் பக்கத்தில் வந்து உட்கார உனக்கு கொஞ்சம் கூட மேனர்ஸ் இல்ல.அழகான பெண்கள் என்றால் போதும் அப்படியே ஓடி வந்து பக்கத்தில் உட்கார்ந்து விடுவீர்களா "என்று கத்த தொடங்கினாள்.
சிவா ஒரு நிமிடம் என சுற்றும் முற்றும் பார்த்தான்.
"என்ன மிஸ்டர் சுத்தி முத்தி பார்க்கறீங்க"அவள் கோபமாய் கேட்க,
சிவா அதற்கு "இல்ல தோழி,ஏதோ அழகான பெண் என்று சொன்னீர்களே..!அவர் எங்கே என்று தேடுகிறேன்."
இதை அவன் சொன்னவுடன்,பக்கத்தில் இருந்தவர்கள் "கொல்லென்று" சிரித்து விடவே அவள் முகம் கன்றி விட்டது.
பின்பு சிவாவே "தோழி இந்த பஸ்ஸில் பெண்கள் இருக்கை என்று தனியாக இல்லயே."என்ற கூற
ஆனால் அவள் மீண்டும்"அது தான் பின்னாடி சீட் இருக்குல்ல போய் அங்க உட்காருங்க" என்று கத்தினாள்."
சிவா புன்னகை மாறாமல் அமைதியாக எழுந்து கடைசி இருக்கையில் அமர்ந்து கொண்டான்.
டிக்கெட் வாங்கி கொண்டு அமைதியாக உறங்கி விட்டான்.பேருந்து வேகமாக சென்று கொண்டு இருந்தது.ஒரு திருப்பத்தில் வேகமாக திரும்ப அழகான பெண்ணின் முகம் அவன் தோளில் சாய விழித்து கொண்டான்.
யார் என பார்த்தால் சற்று முன் சண்டையிட்ட அதே அழகான பெண் தான்.
சிவா தன் தோளில் சாய்ந்து அயர்ந்து உறங்கி கொண்டு இருந்த அந்த பெண்ணின் முகத்தை சிறு வெளிச்சத்தில் பார்த்து ரசித்தான்.
"மிக அழகாக இருக்கிறாள்.ஆனால் வார்த்தைகள் மட்டும் வெடுக்கென்று வெடுக்கென்று கோப கனலாய் வந்து விழுகிறது.இவள் அழகான நிலவு முகத்தை போலவே வெளிவரும் வார்த்தைகளும் அழகாக இருந்தால் எவ்வளவு நன்றாக இருக்கும் என்று சிவா நினைத்தான்.ஆனால் கோபமாக பேசுவது அவள் சுபாவம் அல்ல.அவள் அப்படி பேசியது தற்காப்புக்காக தான் என்று அவன் அப்பொழுது அறியான்.மேலும் அவனின் வாழ்க்கை துணையாக கடைசி வரை அவள் தான் கூட வரப்போகிறாள் என்று அவனுக்கு அப்பொழுது தெரியாது.
"பாவம் அயர்ந்து தூங்குகிறாள் என்று அவனும் அப்படியே விட்டு விட்டான்."
எதேச்சையாக தூக்கத்தில் அறியாமல் அவள் சாய்ந்த அவன் தோள் தான் காலம் முழுக்க உரிமையோடு அவள் சாய போகிறாள் என்று அவளும் இதுவரை அறியவில்லை.காலம் குறிப்பால் அவர்கள் இருவரும் பின்பு இணைய போகிறார்கள் என இந்த சம்பவத்தின் மூலம் நிகழ்த்தியது.
அவள் வேறு யாருமல்ல இந்த கதையின் நாயகி தாரிணி
காலம் எப்படி தன் சித்து விளையாட்டுகளை நிகழ்த்தி இருவரை ஒன்றிணைக்க போகிறது என அறிய காத்து இருங்கள்.காதல்,காமம்,காமெடி எல்லாம் கலந்து வரும்.
வானம் தாலாட்டு பாட,
மலைகள் பொன் ஊஞ்சல் போட,
நீயும் என் கையில் ஆட,
சுகம் தேட ,கூட
11-10-2023, 09:29 PM
11-10-2023, 09:30 PM
11-10-2023, 09:30 PM
11-10-2023, 09:32 PM
பாகம் - 3
பேருந்து கேன்டீனுக்காக நிப்பாட்டியவுடன் சிவா,அவளை எப்படி எழுப்புவது என புரியாமல் தவித்தான்.
"ஹலோ இந்தா பொண்ணு,கொஞ்சம் எழுந்திரு"குரல் கொடுக்க
தாரிணி திடுக்கிட்டு எழுந்தாள்.
"சாரி கொஞ்சம் அசதி தெரியாம உங்கள் மீது சாய்ந்து தூங்கி விட்டேன் "என்று அவள் சொல்ல,
அவனும் "என்ன ஆச்சு இங்கே வந்து உட்கார்ந்து இருக்கீங்க" என்று கேட்டவுடன் தாரிணி அங்கே கை காட்டினாள்.
ஒரு நபர் குடித்து விட்டு வந்து அவள் சீட் அருகே போதையில் உட்கார்ந்து இருந்தார்.
"அவனை எழுப்பி வேறு இடத்தில் உட்கார வைக்கட்டுமா?"என சிவா கேட்க,
"வேண்டாம்"என தாரிணி தலை ஆட்டினாள்.
சிவா எழுந்து ரெஸ்ட் ரூம் செல்ல,தாரிணியும் போதை ஆசாமியை பார்த்து பயந்து கொண்டே சிவாவை பின் தொடர்ந்தாள்.
தாரிணி ரெஸ்ட் ரூம் சென்ற நேரம் ஏற்கனவே உள்ளே ஆள் இருந்ததால் வர தாமதம் ஆகி விட்டது.ஆனால் அதற்குள் பேருந்து கிளம்பி போய்விட்டது.
தாரிணி திரும்பி வந்து பேருந்து இல்லாததை பார்த்து தனியாக அங்கு அவள் மட்டுமே நின்று கொண்டு இருப்பதை நினைத்து அழுகை முட்டி கொண்டு வந்தது.
"என்னங்க" என்று குரல் கேட்டவுடன் தாரிணி திரும்பி பார்க்க அங்கு சிவா நின்று கொண்டு இருந்தான்.
தாரிணிக்கு கொஞ்சம் தெம்பு வந்தது.உடனே அவனிடம் ஓடி வந்தாள்.
சிவா அவளை பார்த்து "என்னங்க இவ்வளவு நேரம் பண்ணிட்டீங்க,உங்களுக்காக நான் வண்டியை நிறுத்த சொன்னேன்.ஆனால் அந்த கண்டக்டர் பின்னாடி இன்னும் கொஞ்சம் நேரத்தில் இன்னொரு வண்டி வருமாம்.அதில் ஏறி வர சொல்லிட்டாங்க.உங்களை எப்படி தனியே விடுவது?அதனால் உங்களுக்கு துணையா உங்க பையும் சேர்த்து நான் இறங்கி விட்டேன்.இந்தாங்க "என்று நீட்டினான்.
"ரொம்ப தேங்க்ஸ்ங்க ,எனக்காக நீங்களும் பாவம் பஸ்சை தவற விட்டுட்டீங்க" என்று அவள் பையை வாங்கி கொண்டாள்.
"அது பரவாயில்லைங்க,எனக்கு ஊருக்கு போக இன்னும் நிறைய நேரம் இருக்கு.வாங்க ஒரு டீ சாப்பிடலாம்" என்று அவன் கூப்பிட அரைமனதுடன் அவனுடன் சென்றாள்.
ரயில் நிலையத்தில் குடித்த டீக்கு இந்த டீ சற்று தேவலாம் என்று சிவாவுக்கு இருந்தது.
பஸ் எப்போ வரும்?தாரிணி கேட்க,
இன்னும் கொஞ்ச நேரத்தில் வருங்க,பத்து நிமிடத்தில் வரவில்லை என்றால் மெயின் ரோடில் போகும் எந்த பேருந்தையாவது நிறுத்த வேண்டியது தான்.எல்லாம் சென்னை செல்லும் பேருந்து தான்.
இந்த வாங்க போங்க எல்லாம் வேண்டாம்,என்னை தாரிணி என்றே பேர் சொல்லி கூப்பிடுங்க.
"ஓகே தாரிணி,என்னோட பேர் சிவா" என்று அவன் புன்னகைக்க அதில் மீண்டும் தாரிணி வசீகரிக்கபட்டாள்.
"சிரிக்காதடா பாவி,உன் சிரிப்பு என்னை என்னவோ செய்கிறது"என மனதுக்குள் முணுமுணுத்தாள்.
சிவா அப்பொழுது தான் அவளை முற்று முழுதாக வெளிச்சத்தில் பார்க்க நேர்ந்தது.இதற்கு முன் அவள் நிலவு முகத்தை மட்டுமே பார்த்த அவன் சற்று கண்கள் கீழே இறங்க முட்டி கொண்டு நிற்கும் சிகர குன்றுகளை பார்த்தான்.சேலை இடைவெளியில் எலுமிச்சைபழ நிற இடுப்பு பளிச்சென்று தெரிந்தது.கொஞ்சம் சற்றே சதை பிடிப்புடன் அவள் இடுப்புடன் அழகான தொய்ப்புளும் அவனை சுண்டி இழுத்தது.கண்கள் தாறுமாறாக அவள் மேனி மீது மேய்ந்தது.சலனபட்ட புத்தியை வழிக்கு கொண்டு வர தன்னை தானே கன்னத்தில் அடித்து கொண்டான்.
அதை பார்த்த தாரிணி,"என்ன ஆச்சு"என்று கேட்க,
சிவா வார்த்தை தடுமாறி "கொசு"என்று உளறினான்.
ச்சே என்ன என் புத்தி இப்படி போகுது?எப்பவுமே எனக்கு இந்த மாதிரி ஆனது இல்லையே.இப்போ மட்டும் ஏன் இப்படி நடக்கிறது ?என அவன் நினைத்தான்.
கொஞ்ச நேரத்தில் இன்னொரு பேருந்து வர இருவரும் ஏறினர்.
சிவா ஒரு பெண் அருகே இருக்கை காலியாக இருப்பதை பார்த்ததும் அங்கே தாரிணியை உட்கார சொன்னான்.ஆனால் தாரிணி சற்று முன்னே சென்று எனக்கு விண்டோ சீட் வேண்டும் என வேறு ஒரு இருக்கையில் அமர்ந்தாள்.இப்போ சிவாவுக்கு இரண்டே ஆப்ஷன் மட்டுமே இருந்தது.இரண்டு பெண்ணில் யாராவது ஒரு பெண் அருகில் தான் உட்கார வேண்டும்.யார் பக்கத்தில் உட்காருவது தடுமாறி கொண்டு இருக்க,தாரிணி கண்களால் அவள் பக்கத்தில் உட்கார சைகை காட்டினாள்.
மகுடிக்கு கட்டுபட்ட பாம்பை போல சிவா அவள் அருகில் உட்கார்ந்தான்.ஆனால் முன்பை விட நிலைமை இன்னும் மோசம் ஆனது.அவள் நின்று கொண்டு இருக்கும் போதாவது அவள் இடுப்பு சேப்பாக் கிரவுண்ட் போல ஃபிளாட் ஆக இருந்தது.ஆனால் இப்போ மடிப்பு விழுந்து கொஞ்சம் சதை பிதுங்கி வட்ட வடிவ தொப்புள் நசுங்கி ஜீராவில் ஊறிய குலாப் ஜாமூன் போல காட்சி அளித்தது.சிவா என்ன தான் கவனத்தை திசை திருப்ப முயன்றாலும் அவள் அழகான இடுப்பு திரும்ப திரும்ப அவனை பார்க்க தூண்டியது.சீட்டை கீழ் இறக்கி கண்களை மூடினாலும் அவள் வாசம் அவனுக்குள் மோகத்தை தூண்டி அடிவயிற்றில் அமிலத்தை சுரக்க வைத்தது.
அந்த ஒரு மணி நேர பயணம் அவனுக்கு ஒரு யுகமாய் தோன்றியது.எப்படியோ இருவரும் சென்னை வந்து சேர மணி காலை 5 மணிக்கு மேல் ஆகி விட்டது.
கோயம்பேட்டில் இருந்த பொது பாத்ரூமில் இருவரும் குளித்து அவரவர் இடங்களுக்கு கிளம்புவது என முடிவு செய்தனர்.
"தாரிணி நீங்க போய்ட்டு முதலில் குளித்து விட்டு வாங்க,நான் உங்க பேகை வைத்து கொள்கிறேன்"
அவளும் சரியென போய் குளித்து விட்டு வந்தாள்.சிவா அவன் பேகை கொடுத்து விட்டு குளிக்க சென்றான்.அவன் பேகில் இருந்து துணியை எடுத்து கொண்டு சரியாக மூடாமல் அவளிடம் கொடுத்து விட்ட செல்ல தாரிணி அவன் பேகை மடியில் வைத்து கொண்டு இருக்க அப்பொழுது ஒரு லெட்டர் கீழே வந்து விழுந்தது.
அதை அவள் எடுத்து பார்த்தவுடன் அதிர்ச்சி ஆனாள்.எந்த கம்பெனி அவளை நேர்காணலுக்கு அழைத்து இருந்ததோ அதே கம்பெனிக்கு தான் அவனும் நேர்காணலுக்கு வந்து இருந்தான்.உடனே ஆர்வம் உந்தி தள்ள அவன் ஃபைலை எடுத்து பார்த்தாள்.அதில் உள்ள சர்டிஃபிகேட்,அவன் biodata எல்லாம் ஆராயும் போது சந்தேகமே இல்லாமல் ஒன்று மட்டும் தாரிணிக்கு தெளிவாக புரிந்தது.தகுதி,மதிப்பெண் மற்றும் அனுபவம் எல்லாவற்றிலும் அவன் தன்னை விட ஒரு படி முன்னே இருப்பதை உணர்ந்தாள்.இருப்பது ஒரு காலி இடம் தான்,இவனும் நம்முடன் அந்த இன்டர்வியூ அட்டென்ட் செய்தால் கண்டிப்பாக 50 வது இன்டர்வியூ கூட கோவிந்தா தான் என நினைத்தாள். தன் குடும்பத்தின் சூழ்நிலையை ஒரு நிமிடம் யோசித்தாள்.இந்த வேலை என் குடும்பத்தின் தேவைக்கு மிக முக்கியம்.இது கிடைக்க வேண்டும் என்றால் இவன் கண்டிப்பாக இந்த இன்டர்வியூ அட்டென்ட் செய்ய கூடாது.என்ன செய்யலாம் என்று யோசிக்க அவளுக்கு ஒரு விபரீதமான எண்ணம் தோன்றியது.குடும்பமா? இல்லை புதியவனின் நட்பா ? என அவள் மனம் முடிவெடுக்க முடியாமல் திணறியது.கடைசியில் குடும்பமே வென்றது.கையில் இருந்த அவன் சர்டிஃபிகேட்டை பார்த்து உடனே தன் எண்ணத்தை செயல்படுத்தினாள்.
![[Image: images-77.jpg]](https://i.ibb.co/Kx8zChd/images-77.jpg)
hd hq wallpapers for pc free download
பேருந்து கேன்டீனுக்காக நிப்பாட்டியவுடன் சிவா,அவளை எப்படி எழுப்புவது என புரியாமல் தவித்தான்.
"ஹலோ இந்தா பொண்ணு,கொஞ்சம் எழுந்திரு"குரல் கொடுக்க
தாரிணி திடுக்கிட்டு எழுந்தாள்.
"சாரி கொஞ்சம் அசதி தெரியாம உங்கள் மீது சாய்ந்து தூங்கி விட்டேன் "என்று அவள் சொல்ல,
அவனும் "என்ன ஆச்சு இங்கே வந்து உட்கார்ந்து இருக்கீங்க" என்று கேட்டவுடன் தாரிணி அங்கே கை காட்டினாள்.
ஒரு நபர் குடித்து விட்டு வந்து அவள் சீட் அருகே போதையில் உட்கார்ந்து இருந்தார்.
"அவனை எழுப்பி வேறு இடத்தில் உட்கார வைக்கட்டுமா?"என சிவா கேட்க,
"வேண்டாம்"என தாரிணி தலை ஆட்டினாள்.
சிவா எழுந்து ரெஸ்ட் ரூம் செல்ல,தாரிணியும் போதை ஆசாமியை பார்த்து பயந்து கொண்டே சிவாவை பின் தொடர்ந்தாள்.
தாரிணி ரெஸ்ட் ரூம் சென்ற நேரம் ஏற்கனவே உள்ளே ஆள் இருந்ததால் வர தாமதம் ஆகி விட்டது.ஆனால் அதற்குள் பேருந்து கிளம்பி போய்விட்டது.
தாரிணி திரும்பி வந்து பேருந்து இல்லாததை பார்த்து தனியாக அங்கு அவள் மட்டுமே நின்று கொண்டு இருப்பதை நினைத்து அழுகை முட்டி கொண்டு வந்தது.
"என்னங்க" என்று குரல் கேட்டவுடன் தாரிணி திரும்பி பார்க்க அங்கு சிவா நின்று கொண்டு இருந்தான்.
தாரிணிக்கு கொஞ்சம் தெம்பு வந்தது.உடனே அவனிடம் ஓடி வந்தாள்.
சிவா அவளை பார்த்து "என்னங்க இவ்வளவு நேரம் பண்ணிட்டீங்க,உங்களுக்காக நான் வண்டியை நிறுத்த சொன்னேன்.ஆனால் அந்த கண்டக்டர் பின்னாடி இன்னும் கொஞ்சம் நேரத்தில் இன்னொரு வண்டி வருமாம்.அதில் ஏறி வர சொல்லிட்டாங்க.உங்களை எப்படி தனியே விடுவது?அதனால் உங்களுக்கு துணையா உங்க பையும் சேர்த்து நான் இறங்கி விட்டேன்.இந்தாங்க "என்று நீட்டினான்.
"ரொம்ப தேங்க்ஸ்ங்க ,எனக்காக நீங்களும் பாவம் பஸ்சை தவற விட்டுட்டீங்க" என்று அவள் பையை வாங்கி கொண்டாள்.
"அது பரவாயில்லைங்க,எனக்கு ஊருக்கு போக இன்னும் நிறைய நேரம் இருக்கு.வாங்க ஒரு டீ சாப்பிடலாம்" என்று அவன் கூப்பிட அரைமனதுடன் அவனுடன் சென்றாள்.
ரயில் நிலையத்தில் குடித்த டீக்கு இந்த டீ சற்று தேவலாம் என்று சிவாவுக்கு இருந்தது.
பஸ் எப்போ வரும்?தாரிணி கேட்க,
இன்னும் கொஞ்ச நேரத்தில் வருங்க,பத்து நிமிடத்தில் வரவில்லை என்றால் மெயின் ரோடில் போகும் எந்த பேருந்தையாவது நிறுத்த வேண்டியது தான்.எல்லாம் சென்னை செல்லும் பேருந்து தான்.
இந்த வாங்க போங்க எல்லாம் வேண்டாம்,என்னை தாரிணி என்றே பேர் சொல்லி கூப்பிடுங்க.
"ஓகே தாரிணி,என்னோட பேர் சிவா" என்று அவன் புன்னகைக்க அதில் மீண்டும் தாரிணி வசீகரிக்கபட்டாள்.
"சிரிக்காதடா பாவி,உன் சிரிப்பு என்னை என்னவோ செய்கிறது"என மனதுக்குள் முணுமுணுத்தாள்.
சிவா அப்பொழுது தான் அவளை முற்று முழுதாக வெளிச்சத்தில் பார்க்க நேர்ந்தது.இதற்கு முன் அவள் நிலவு முகத்தை மட்டுமே பார்த்த அவன் சற்று கண்கள் கீழே இறங்க முட்டி கொண்டு நிற்கும் சிகர குன்றுகளை பார்த்தான்.சேலை இடைவெளியில் எலுமிச்சைபழ நிற இடுப்பு பளிச்சென்று தெரிந்தது.கொஞ்சம் சற்றே சதை பிடிப்புடன் அவள் இடுப்புடன் அழகான தொய்ப்புளும் அவனை சுண்டி இழுத்தது.கண்கள் தாறுமாறாக அவள் மேனி மீது மேய்ந்தது.சலனபட்ட புத்தியை வழிக்கு கொண்டு வர தன்னை தானே கன்னத்தில் அடித்து கொண்டான்.
அதை பார்த்த தாரிணி,"என்ன ஆச்சு"என்று கேட்க,
சிவா வார்த்தை தடுமாறி "கொசு"என்று உளறினான்.
ச்சே என்ன என் புத்தி இப்படி போகுது?எப்பவுமே எனக்கு இந்த மாதிரி ஆனது இல்லையே.இப்போ மட்டும் ஏன் இப்படி நடக்கிறது ?என அவன் நினைத்தான்.
கொஞ்ச நேரத்தில் இன்னொரு பேருந்து வர இருவரும் ஏறினர்.
சிவா ஒரு பெண் அருகே இருக்கை காலியாக இருப்பதை பார்த்ததும் அங்கே தாரிணியை உட்கார சொன்னான்.ஆனால் தாரிணி சற்று முன்னே சென்று எனக்கு விண்டோ சீட் வேண்டும் என வேறு ஒரு இருக்கையில் அமர்ந்தாள்.இப்போ சிவாவுக்கு இரண்டே ஆப்ஷன் மட்டுமே இருந்தது.இரண்டு பெண்ணில் யாராவது ஒரு பெண் அருகில் தான் உட்கார வேண்டும்.யார் பக்கத்தில் உட்காருவது தடுமாறி கொண்டு இருக்க,தாரிணி கண்களால் அவள் பக்கத்தில் உட்கார சைகை காட்டினாள்.
மகுடிக்கு கட்டுபட்ட பாம்பை போல சிவா அவள் அருகில் உட்கார்ந்தான்.ஆனால் முன்பை விட நிலைமை இன்னும் மோசம் ஆனது.அவள் நின்று கொண்டு இருக்கும் போதாவது அவள் இடுப்பு சேப்பாக் கிரவுண்ட் போல ஃபிளாட் ஆக இருந்தது.ஆனால் இப்போ மடிப்பு விழுந்து கொஞ்சம் சதை பிதுங்கி வட்ட வடிவ தொப்புள் நசுங்கி ஜீராவில் ஊறிய குலாப் ஜாமூன் போல காட்சி அளித்தது.சிவா என்ன தான் கவனத்தை திசை திருப்ப முயன்றாலும் அவள் அழகான இடுப்பு திரும்ப திரும்ப அவனை பார்க்க தூண்டியது.சீட்டை கீழ் இறக்கி கண்களை மூடினாலும் அவள் வாசம் அவனுக்குள் மோகத்தை தூண்டி அடிவயிற்றில் அமிலத்தை சுரக்க வைத்தது.
அந்த ஒரு மணி நேர பயணம் அவனுக்கு ஒரு யுகமாய் தோன்றியது.எப்படியோ இருவரும் சென்னை வந்து சேர மணி காலை 5 மணிக்கு மேல் ஆகி விட்டது.
கோயம்பேட்டில் இருந்த பொது பாத்ரூமில் இருவரும் குளித்து அவரவர் இடங்களுக்கு கிளம்புவது என முடிவு செய்தனர்.
"தாரிணி நீங்க போய்ட்டு முதலில் குளித்து விட்டு வாங்க,நான் உங்க பேகை வைத்து கொள்கிறேன்"
அவளும் சரியென போய் குளித்து விட்டு வந்தாள்.சிவா அவன் பேகை கொடுத்து விட்டு குளிக்க சென்றான்.அவன் பேகில் இருந்து துணியை எடுத்து கொண்டு சரியாக மூடாமல் அவளிடம் கொடுத்து விட்ட செல்ல தாரிணி அவன் பேகை மடியில் வைத்து கொண்டு இருக்க அப்பொழுது ஒரு லெட்டர் கீழே வந்து விழுந்தது.
அதை அவள் எடுத்து பார்த்தவுடன் அதிர்ச்சி ஆனாள்.எந்த கம்பெனி அவளை நேர்காணலுக்கு அழைத்து இருந்ததோ அதே கம்பெனிக்கு தான் அவனும் நேர்காணலுக்கு வந்து இருந்தான்.உடனே ஆர்வம் உந்தி தள்ள அவன் ஃபைலை எடுத்து பார்த்தாள்.அதில் உள்ள சர்டிஃபிகேட்,அவன் biodata எல்லாம் ஆராயும் போது சந்தேகமே இல்லாமல் ஒன்று மட்டும் தாரிணிக்கு தெளிவாக புரிந்தது.தகுதி,மதிப்பெண் மற்றும் அனுபவம் எல்லாவற்றிலும் அவன் தன்னை விட ஒரு படி முன்னே இருப்பதை உணர்ந்தாள்.இருப்பது ஒரு காலி இடம் தான்,இவனும் நம்முடன் அந்த இன்டர்வியூ அட்டென்ட் செய்தால் கண்டிப்பாக 50 வது இன்டர்வியூ கூட கோவிந்தா தான் என நினைத்தாள். தன் குடும்பத்தின் சூழ்நிலையை ஒரு நிமிடம் யோசித்தாள்.இந்த வேலை என் குடும்பத்தின் தேவைக்கு மிக முக்கியம்.இது கிடைக்க வேண்டும் என்றால் இவன் கண்டிப்பாக இந்த இன்டர்வியூ அட்டென்ட் செய்ய கூடாது.என்ன செய்யலாம் என்று யோசிக்க அவளுக்கு ஒரு விபரீதமான எண்ணம் தோன்றியது.குடும்பமா? இல்லை புதியவனின் நட்பா ? என அவள் மனம் முடிவெடுக்க முடியாமல் திணறியது.கடைசியில் குடும்பமே வென்றது.கையில் இருந்த அவன் சர்டிஃபிகேட்டை பார்த்து உடனே தன் எண்ணத்தை செயல்படுத்தினாள்.
hd hq wallpapers for pc free download
12-10-2023, 06:39 AM
(11-10-2023, 10:41 PM)Natarajan Rajangam Wrote: பெண்புத்தி பின்புத்தி என்பதை நிரூபிக்க போகிறாள் தாரிணி இனி அவளுடன் சண்டை பிறகு சமாதானம் பிறகு காதல் காமம் பிரிவு பிறகு கஷ்டபட்டு ஒன்று சேர்வார்கள் இதில் தாங்கள் கொடுக்க போகும் எழுத்துக்களும் அதில் தாங்கள் கொடுக்கும் சுவாரசியங்களே என்னை போன்றவர்களை இக்கதையில் கட்டிப்போட வைக்கும் நண்பா ஆகையால் அவசரம் இன்றி நிதானமாக எழுதுங்கள் அடுத்த பாகத்தை படிக்க இப்பவே காத்திருக்க துவங்கிவிட்டேன்
இதற்கு மேல் தான் கதையே ஆரம்பமாக போகிறது நண்பா,இதுவரை கொடுத்தது முன்னுரை மட்டுமே.இதற்கு மேல் தான் பல கேரக்டர்கள் ஒவ்வொன்றாக வர போகிறார்கள்.இதில் இன்னுமொரு கதாநாயகி உண்டு.மேலும் இரண்டு வில்லன் உண்டு.ஒரு சுவாரஸ்யமான கட்டத்தில் நினைவோ ஒரு பறவை கதையில் வந்த ராஜா மற்றும் சஞ்சனா கௌரவ வேடத்தில் தோன்றுவர்.ராஜாவிற்கும்,சிவாவிற்கும் ஒரு சின்ன மோதல் மற்றும் இந்த கதையின் மர்ம முடிச்சை அவிழ்க்கும் சின்ன ரோல் ராஜாவிற்கு வரும்படி யோசித்து வைத்து உள்ளேன்
12-10-2023, 06:39 AM
12-10-2023, 06:40 AM
12-10-2023, 08:36 PM
பாகம் -4
என்ன தாரிணி,அவன் சான்றிதழ்களை எடுத்து சென்று விடலாமா?என ஒரு நிமிடம் யோசித்தாள்.ஆனால் பாவம் வேண்டாம் என நினைத்து அவன் நேர்காணலில் சொதப்பினால் மட்டும் போதும் என்று நினைத்து ஒரு காரியத்தை மட்டும் தப்பு என்று தெரிந்தும் கச்சிதமாக செய்து முடித்து விட்டாள்.
சிவா குளித்து விட்ட வந்த பிறகு,"ஓகே தாரிணி ரொம்ப நன்றி,நான் பெருங்குடி வரை போக வேண்டி இருக்கு.நான் வரேன்."
"என்னது பெருங்குடியா,"ஒன்றும் தெரியாதவள் போல் ஆச்சரியமாக கேட்டாள்.
"ஆமாம் தாரிணி,ஒரு இன்டர்வியூ போய் கொண்டு இருக்கிறேன்."என்று கம்பெனி பேரை அவன் சொல்லவும்,
அவளும் நானும் அதே கம்பெனி இன்டர்வியூக்கு தான் செல்வதாக கூறினாள்.
"அப்போ நல்லதா போச்சு வாங்க,வெளியே ஆட்டோ இருக்கும் அதில் ஏறி போய் விடலாம்."
ஐயோ ஆட்டோ வேண்டாம்,கொள்ளை காசு கேட்பாங்க.அதுவும் பெருங்குடி இங்கு இருந்து தூரம்.அதனால் வாங்க,பஸ் இங்கே ரெகுலராக இருக்கும்,அதில் போய் விடலாம்.
ஏனோ அவனுடன் இப்போ பயணித்த பேருந்தில் இனம் புரியாத பரவசத்தை அவளுக்கு தந்தது.
நேர்காணலின் குறித்த நேரத்திற்கு முன்பாகவே இருவரும் போய் சேர்ந்து விட்டனர்.
அங்கு நேர்காணலுக்கு வந்து இருந்த ஒரு சில பெண்களை பார்த்ததும் தாரிணி மருண்டாள்.வந்து இருந்த எல்லா பெண்களும் அரைகுறை ஆடையில் லூசு ஹேர்விட்டு ஓவர் மேக்கப் போட்டு வந்து இருந்தனர்.அவர்கள் நுனி நாக்கில் விளையாடும் ஆங்கிலத்தை பார்த்து பயந்தாள்.அவர்கள் கால் கால் போட்டு ஸ்டைலாக உட்கார்ந்து கொண்டு இவள் உடை உடுத்திய விதத்தையும் ,பின்னலிட்டு ஜடை போட்டு இருப்பதை பார்த்து கேலியாக அவர்கள் சிரிக்க,இந்த இன்டர்வியூம் அவ்வளவுதானா? என நினைத்தாள்.சிவா அவள் மனதில் என்ன ஓடுகிறது என புரிந்து கொண்டான்.
அவன் அவளுக்கு மட்டும் கேட்கும் விதமாக,"இங்கே பார் தாரிணி,அவங்க பேசும் ஆங்கிலத்தை கண்டு ஏமாறாதே..knowledge ஒண்ணுமே இருக்காது.நீ தைரியமாக போய் அட்டென்ட் பண்ணு என நம்பிக்கையூட்டினான்.
"ச்சே இவனுக்கா நான் துரோகம் நினைத்தோம்" என மனதில் எண்ணி நாணி குறுகினாள்.
"வா தாரிணி முதலில் போய் பதிவு பண்ணி விட்டு வருவோம்."
அங்கு ரிசப்ஷனில் இருந்தவரிடம் இன்டர்வியூ வந்து இருப்பதாக சிவா சொல்ல,அங்கு இருந்த பெண் ,கீர்த்தியை கை காட்டினாள்.
சிவா கீர்த்தியை பார்த்து,"தாரிணி உனக்கு சரியான போட்டி" என்றான்.
தாரிணி புரியாமல் "என்ன போட்டி" என கேட்க,
சிவா சிரித்து,இங்கு வருவதற்கு முன் நீ தான் அழகி என்று நினைத்தேன்,ஆனால் இறைவன் மடையா அவசரப்படாதே, இன்னொரு பெண்ணையும் அழகாக படைத்து உள்ளேன்,என சில மணி நேரங்களிலேயே என் கண்முன் காட்டி விட்டான் என கூறினான்.
தாரிணி அவளை பார்த்து,ஆமாம் இவன் சொல்வது நிஜம் தான் என நினைத்தாள்.இருந்தும் சற்றே பொறாமையுடன் "ஆனால் அவள் என்னை விட கலர் கம்மி தான்"என்று கூற
சிவா உடனே,"கலரில் என்ன இருக்கு தாரிணி,நீ பால் நிறத்தழகி என்றால்,அவள் கோதுமை நிறத்தழகி அவ்வளவு தான்."
முதலில் தாரிணி நேர்காணல் லெட்டரை காண்பித்து, பதிவு செய்து விட்டு நகர,
சிவா கீர்த்தியிடம்,ஹாய் கீர்த்தி உங்ககிட்ட ஒரு சின்ன சந்தேகம் கேட்கலாமா?
கீர்த்தியும் புன்னகையுடன்"ம்,கேளுங்க"என்றாள்.
சிவா"கீர்த்தி உங்க உதடுகள் கோவை பழம் மாதிரி சிவந்து இருக்கு,இது இயற்கையான கலரா,இல்லை சாயம் ஏதாவது பூசி இருக்கீங்களா."என்று கேட்டான்
கீர்த்தி சிரித்து,"ஏய்,வந்த உடனே நூல் விட ஆரம்பிச்சாச்சா"
அய்யோ சத்தியமா இல்லை கீர்த்தி,நிஜமாகவே உங்க உதடு சிவந்து சற்றே தடித்து,உங்க கோள முகத்திற்கு பக்காவா பொருந்தி அழகை மேலும் கூட்டி இருக்கு.உண்மையில் செம அழகாக இருக்கீங்க.ஒருவேளை கலர் சாயம் ஏதாவது பூசி இருந்தால் இதே அளவு போடுங்க என்று சொல்ல தான் நினைத்தேன்.மற்றபடி நீங்க நினைக்கிற மாதிரி ஒன்னும் இல்ல என்று சிரித்தான்.
சாதாரண பையன் வந்து அழகை புகழ்ந்தாலே,பெண்கள் மயங்கி விடுவார்கள்.சிவா போல ஆணழகன் என்றால் சொல்லவே வேண்டாம்.கீர்த்தியும் அவன் புன்னகையை கண்டு சொக்கி,
"அப்படியா சிவா,உங்கள் புகழுரைக்கு நன்றி,எதுவும் சாயம் பூசல.natural தான்.மற்றபடி உங்க ஸ்மைல் அருமையா இருக்கு.
"God's Gift"என்று தோளை குலுக்கி விட்டு சிவா சென்று அமர்ந்தான்.
அடிக்கடி கீர்த்தியின் கண்கள் சிவாவை நோட்டமிட தவறவில்லை.அவன் செய்யும் சின்ன சின்ன செய்கைகளை ரசித்தாள்.
ஒவ்வொருவராய் albhabet வரிசையில் உள்ளே நேர்காணலுக்கு செல்ல, கடைசியில் சிவா,தாரிணி மட்டுமே எஞ்சி இருந்தனர்.
சிவா உள்ளே செல்லும் போது,"கீர்த்தி கைநீட்டி best of luck"என்றாள்.
சிவாவும் கை குலுக்கி,thank you கீர்த்தி"என்று உள்ளே சென்றான்.
சிவா உள்ளே சென்று,தன்னை அறிமுகப்படுத்தி கொண்டு,ரெஸ்யூம் எடுக்க உள்ளே ஃபைலை எடுத்து தேட,இன்டர்வியூ செய்பவர்கள் பொறுமை இழந்தனர்.அதை தான் தாரிணி இருந்த எல்லா ரெஸ்யூம் காப்பியை எடுத்து விட்டாளே.
"மிஸ்டர் இங்கே வந்து என்ன தேடறீங்க"இன்டர்வியூ செய்பவர்கள் கோபமாக கேட்க,
"Extremely sorry sir,my resume is missing.can i send softcopy to your mail id please."
"ஒரு இன்டர்வியூக்கு வருபவர்கள் இவ்வளவு அஜாக்கிரதையாகவா இருப்பீங்க.will you please get out" என்று கூறினார்கள்.
சிவாவிற்கு இன்டர்வியூ அட்டென்ட் பண்ணி தோல்வி அடைந்து இருந்திருந்தாலும் பரவாயில்லை.ஆனால் இந்த மாதிரி தோல்வி அடைந்து வெளியேறுவது கேவலமாக இருந்தது.தன்னையே நொந்து கொண்டான்.அமைதியாக வெளியே வர அடுத்து தாரிணி உள்ளே வந்தாள்.best of luck என்று அவளை பார்த்து அவன் கூறினாலும் தாரிணி இருந்த பதற்றத்தில் அதை கவனிக்காமல் சென்று விட்டாள்.
வெளியே வந்தவனை கீர்த்தி பார்த்து,"என்ன உடனே வெளியே வந்துட்டீங்க"என்று கேட்டாள்.
இன்னிக்கு என் நேரம் சரியில்லை கீர்த்தி,என்னோட ரெஸ்யூம் என் பையில் வைத்து இருந்தேன்.ஆனால் இப்போ அது காணல.first impression is best impression என்று சொல்வாங்க.நான் அதில் தோல்வி அடைந்து விட்டேன்.
உங்க ஃபைலை கொடுங்க,கீர்த்தி கேட்டாள்.
அவன் சான்றிதழ்களை பார்த்து,வியந்தாள். "வாவ் எல்லா சப்ஜெக்ட்டில் நல்ல பெர்செண்டேஜ் வாங்கி இருக்கீங்க.excellent marks."
ஒரு சில கேள்விகளை கீர்த்தி கேட்க,சிவா சரியான பதில்களை சொன்னான்.அவள் கம்ப்யூட்டரில் உட்கார வைத்து ஒரு சில applications கொடுத்து solve பண்ண சொன்னாள்.
சிவா அதை அசால்ட்டாக முடிக்க,கீர்த்தி அவனுக்கு வாழ்த்து தெரிவித்தாள்.
"சிவா,என்னோட நம்பர்,email id எடுத்துக்கோங்க.நீங்க உடனே உங்க ரெஸ்யூமை என்னோட email id க்கு அனுப்புங்க.கண்டிப்பாக i will get the job for you"
"Oh,thank you கீர்த்தி,அப்புறம் உங்க நம்பருக்கு வாட்ஸ் அப்பில் மெஸேஜ் அனுப்பலாமா?சிவா கேட்டான்.
"ஏய்,தப்பான மெஸேஜ் அனுப்பாமல் இருந்தா ஓகே தான்"
"என்னை பார்த்தால் அப்படியா தெரியுது கீர்த்தி"
"அப்படி தெரிந்து இருந்தால் நான் உன்கிட்ட என் நம்பரையே கொடுத்து இருக்க மாட்டேனே".
அப்போ உன் மனதில் நல்ல பெயரை தான் எடுத்து இருக்கேன் என்று சொல்லு.
"ம்,கண்டிப்பாக,"கீர்த்தி சிரித்தாள்.
சரி கீர்த்தி,இங்கே கேண்டீன் எங்கே என்று சொல்லு.இன்னும் காலையில் இருந்து சாப்பிடல.பயங்கரமா பசிக்குது.
கீழே 3 rd floor இல் food court இருக்கு. ஒரே ஒரு மாசம் மட்டும் சமாளிச்சுக்க சிவா,நான் எப்படியாவது உனக்கு வேலை ரெடி பண்ணி விடுகிறேன்.வேறு எங்கும் வேலை போய் ஜாயின் பண்ணி விடாதே.அப்பப்ப கால் மட்டும் பண்ணு.
"கீர்த்தி எனக்கு ஒன்னும் பிரச்சினை இல்ல.நீ இந்த அளவுக்கு எனக்கு உதவி பண்ணுவதே பெரிய விசயம்.
"சரி சிவா, சென்னையில் எங்கே தங்கி இருக்கே."
நான் இன்னும் மும்பையில் தான் இருக்கேன் கீர்த்தி,அடுத்த வாரம் தான் சென்னை ஷிஃப்ட் பண்ண போறேன்.இங்கே எனக்கு தெரிந்த ப்ரெண்ட் ஒருத்தன் நெற்குன்றத்தில் இருக்கான்.அவன் கூட தான் தங்க போறேன்.
ஓகே சிவா,சீக்கிரம் சென்னை வந்து விடு..
கண்டிப்பா கீர்த்தி bye.
சிவா சென்று புட் கோர்ட்டில் அமர்ந்து அமைதியாக சாப்பிட்டு கொண்டு இருந்தான்.கூட்டம் கொஞ்சம் அதிகமாக இருந்தது.தாரிணி வந்தாள்.சுற்றும் முற்றும் பார்த்தாள்.சிவா இருந்ததை கவனிக்கவில்லை.நேராக dust bin இருக்கும் இடம் சென்று சிவாவின் ரெஸ்யூமை எடுத்து கிழித்து போட்டு விட்டு வெளியே ஃபோன் பேச சென்றாள்.
சிவா அதை பார்த்து விட்டு,"என்ன இவள் முழியே சரி இல்லையே"என்று தட்டை எடுத்து சென்று வைத்து விட்டு,குப்பை தொட்டியில் இருந்த பேப்பரை எடுக்க,அது அவனது ரெஸ்யூம்.அதை பார்த்து கோபம் அடைந்து அவளை தேடி கொண்டு சென்றான்.அப்பொழுது தூணுக்கு பின்னாடி அவள் பேசி கொண்டு இருப்பதை பார்த்தான்.அவள் என்ன பேசுகிறாள் என கேட்க நேர்ந்தது.
"அம்மா எனக்கு வேலை கிடைச்சாச்சு,மாசம் 20,000 ரூபா சம்பளம்.அப்புறம் ஆறு மாதம் கழித்து சம்பளம் கூடும்.நம்ம கஷ்டம் ஓரளவுக்கு தீர்ந்தாச்சு.தங்கச்சிக்கு காலேஜ் பீஸ் கட்ட பிரச்சினை இருக்காது.ஆனால்..." என்று தாரிணி ராகம் இழுத்தாள்.
மறுமுனையில் "ஆனால் என்ன?என்று அவள் அம்மா கேட்க,
தாரிணி"இந்த வேலை வேறு ஒருவனுக்கு கிடைக்க வேண்டியது அம்மா,ஆனால் அவன் ரெஸ்யூமை நான் எடுத்து ஒளித்து வைத்து விட்டேன்.அதனால் பாவம் அவன் இன்டர்வியூ அட்டென்ட் செய்ய முடியாமல் போய் விட்டது.அவனுக்கு கிடைக்க இருந்த வேலையை நான் தட்டி பறித்தது எனக்கு குற்ற உணர்வாக இருக்கு"என வருந்தினாள்.
இதற்கு அவள் அம்மா"சரி நடந்தது நடந்து விட்டது விடு,அந்த பையனுக்கு கண்டிப்பாக நல்ல வேலை சீக்கிரம் கிடைக்கும் என வேண்டி கொள்"
"கண்டிப்பாக அவனுக்கு சீக்கிரம் நல்ல வேலை கிடைக்கனும் என்று நான் வேண்டி கொள்கிறேன் அம்மா."
இதை எல்லாம் கேட்ட சிவா ,அமைதியாக வந்த வழியே சென்றுவிட்டான்.
"சாரி சிவா என்னை மன்னிச்சிடு.உன்னை எனக்கு ரொம்ப பிடிக்கும்."என்று தாரிணி மனதுக்குள் சொல்லி கொண்டாள்.
கீர்த்தி சிவாவை நினைத்து கொண்டு,"சிவா முதல் பார்வையிலேயே என்னை கொள்ளை கொண்டு விட்டாய். சீக்கிரமே உனக்கு இதே கம்பெனியில் வேலை ஏற்பாடு செய்து என் காதலை உன்னிடம் சொல்ல போகிறேன் என்று சந்தோஷமாக உள்ளுக்குள் சொல்லி கொண்டாள்.
இருவரில் யாருக்கு சிவா கிடைக்க போகிறான்? தாரிணிக்கா? கீர்த்திக்கா?இருவருக்குமே சிவாவை அடைய சம உரிமை உள்ளது.ஆனால் ஒருவர் மட்டுமே சிவாவுடன் இணைய போகிறார்.அதை காலம் தான் தீர்மானிக்கும்.
தாரிணி தனக்கு வேலை கிடைத்து விட்டது என சிவாவின் நம்பருக்கு குறுஞ்செய்தி அனுப்ப,பதிலுக்கு சிவா வாழ்த்துக்கள் என்று ரிப்ளை செய்தான்.
ஊரடங்கும் சாமத்திலே ...ஏ..எ ...
நானுறங்கும் நேரத்திலே . ...
காத்து போல வந்து தொட்டதாரு
காதல்தீயை நெஞ்சில் இட்டதாரு
காத்து போல வந்து தொட்டதாரு
காதல் தீயை நெஞ்சில் இட்டதாரு
யாரு அது யாரு யாரு
ம்ம் ...அ ..அஹ ம்ம் ...எ ...
இந்த தேரை கொண்டு
போவதாறு
ம்ம் ..ம்.. ம்ம் ...ஹ்ம்ம் ..
தாரிணி
![[Image: IMG-20231011-213356.jpg]](https://i.ibb.co/pJhvL99/IMG-20231011-213356.jpg)
கீர்த்தி
![[Image: images-78.jpg]](https://i.ibb.co/YkmFVJt/images-78.jpg)
binary to text
என்ன தாரிணி,அவன் சான்றிதழ்களை எடுத்து சென்று விடலாமா?என ஒரு நிமிடம் யோசித்தாள்.ஆனால் பாவம் வேண்டாம் என நினைத்து அவன் நேர்காணலில் சொதப்பினால் மட்டும் போதும் என்று நினைத்து ஒரு காரியத்தை மட்டும் தப்பு என்று தெரிந்தும் கச்சிதமாக செய்து முடித்து விட்டாள்.
சிவா குளித்து விட்ட வந்த பிறகு,"ஓகே தாரிணி ரொம்ப நன்றி,நான் பெருங்குடி வரை போக வேண்டி இருக்கு.நான் வரேன்."
"என்னது பெருங்குடியா,"ஒன்றும் தெரியாதவள் போல் ஆச்சரியமாக கேட்டாள்.
"ஆமாம் தாரிணி,ஒரு இன்டர்வியூ போய் கொண்டு இருக்கிறேன்."என்று கம்பெனி பேரை அவன் சொல்லவும்,
அவளும் நானும் அதே கம்பெனி இன்டர்வியூக்கு தான் செல்வதாக கூறினாள்.
"அப்போ நல்லதா போச்சு வாங்க,வெளியே ஆட்டோ இருக்கும் அதில் ஏறி போய் விடலாம்."
ஐயோ ஆட்டோ வேண்டாம்,கொள்ளை காசு கேட்பாங்க.அதுவும் பெருங்குடி இங்கு இருந்து தூரம்.அதனால் வாங்க,பஸ் இங்கே ரெகுலராக இருக்கும்,அதில் போய் விடலாம்.
ஏனோ அவனுடன் இப்போ பயணித்த பேருந்தில் இனம் புரியாத பரவசத்தை அவளுக்கு தந்தது.
நேர்காணலின் குறித்த நேரத்திற்கு முன்பாகவே இருவரும் போய் சேர்ந்து விட்டனர்.
அங்கு நேர்காணலுக்கு வந்து இருந்த ஒரு சில பெண்களை பார்த்ததும் தாரிணி மருண்டாள்.வந்து இருந்த எல்லா பெண்களும் அரைகுறை ஆடையில் லூசு ஹேர்விட்டு ஓவர் மேக்கப் போட்டு வந்து இருந்தனர்.அவர்கள் நுனி நாக்கில் விளையாடும் ஆங்கிலத்தை பார்த்து பயந்தாள்.அவர்கள் கால் கால் போட்டு ஸ்டைலாக உட்கார்ந்து கொண்டு இவள் உடை உடுத்திய விதத்தையும் ,பின்னலிட்டு ஜடை போட்டு இருப்பதை பார்த்து கேலியாக அவர்கள் சிரிக்க,இந்த இன்டர்வியூம் அவ்வளவுதானா? என நினைத்தாள்.சிவா அவள் மனதில் என்ன ஓடுகிறது என புரிந்து கொண்டான்.
அவன் அவளுக்கு மட்டும் கேட்கும் விதமாக,"இங்கே பார் தாரிணி,அவங்க பேசும் ஆங்கிலத்தை கண்டு ஏமாறாதே..knowledge ஒண்ணுமே இருக்காது.நீ தைரியமாக போய் அட்டென்ட் பண்ணு என நம்பிக்கையூட்டினான்.
"ச்சே இவனுக்கா நான் துரோகம் நினைத்தோம்" என மனதில் எண்ணி நாணி குறுகினாள்.
"வா தாரிணி முதலில் போய் பதிவு பண்ணி விட்டு வருவோம்."
அங்கு ரிசப்ஷனில் இருந்தவரிடம் இன்டர்வியூ வந்து இருப்பதாக சிவா சொல்ல,அங்கு இருந்த பெண் ,கீர்த்தியை கை காட்டினாள்.
சிவா கீர்த்தியை பார்த்து,"தாரிணி உனக்கு சரியான போட்டி" என்றான்.
தாரிணி புரியாமல் "என்ன போட்டி" என கேட்க,
சிவா சிரித்து,இங்கு வருவதற்கு முன் நீ தான் அழகி என்று நினைத்தேன்,ஆனால் இறைவன் மடையா அவசரப்படாதே, இன்னொரு பெண்ணையும் அழகாக படைத்து உள்ளேன்,என சில மணி நேரங்களிலேயே என் கண்முன் காட்டி விட்டான் என கூறினான்.
தாரிணி அவளை பார்த்து,ஆமாம் இவன் சொல்வது நிஜம் தான் என நினைத்தாள்.இருந்தும் சற்றே பொறாமையுடன் "ஆனால் அவள் என்னை விட கலர் கம்மி தான்"என்று கூற
சிவா உடனே,"கலரில் என்ன இருக்கு தாரிணி,நீ பால் நிறத்தழகி என்றால்,அவள் கோதுமை நிறத்தழகி அவ்வளவு தான்."
முதலில் தாரிணி நேர்காணல் லெட்டரை காண்பித்து, பதிவு செய்து விட்டு நகர,
சிவா கீர்த்தியிடம்,ஹாய் கீர்த்தி உங்ககிட்ட ஒரு சின்ன சந்தேகம் கேட்கலாமா?
கீர்த்தியும் புன்னகையுடன்"ம்,கேளுங்க"என்றாள்.
சிவா"கீர்த்தி உங்க உதடுகள் கோவை பழம் மாதிரி சிவந்து இருக்கு,இது இயற்கையான கலரா,இல்லை சாயம் ஏதாவது பூசி இருக்கீங்களா."என்று கேட்டான்
கீர்த்தி சிரித்து,"ஏய்,வந்த உடனே நூல் விட ஆரம்பிச்சாச்சா"
அய்யோ சத்தியமா இல்லை கீர்த்தி,நிஜமாகவே உங்க உதடு சிவந்து சற்றே தடித்து,உங்க கோள முகத்திற்கு பக்காவா பொருந்தி அழகை மேலும் கூட்டி இருக்கு.உண்மையில் செம அழகாக இருக்கீங்க.ஒருவேளை கலர் சாயம் ஏதாவது பூசி இருந்தால் இதே அளவு போடுங்க என்று சொல்ல தான் நினைத்தேன்.மற்றபடி நீங்க நினைக்கிற மாதிரி ஒன்னும் இல்ல என்று சிரித்தான்.
சாதாரண பையன் வந்து அழகை புகழ்ந்தாலே,பெண்கள் மயங்கி விடுவார்கள்.சிவா போல ஆணழகன் என்றால் சொல்லவே வேண்டாம்.கீர்த்தியும் அவன் புன்னகையை கண்டு சொக்கி,
"அப்படியா சிவா,உங்கள் புகழுரைக்கு நன்றி,எதுவும் சாயம் பூசல.natural தான்.மற்றபடி உங்க ஸ்மைல் அருமையா இருக்கு.
"God's Gift"என்று தோளை குலுக்கி விட்டு சிவா சென்று அமர்ந்தான்.
அடிக்கடி கீர்த்தியின் கண்கள் சிவாவை நோட்டமிட தவறவில்லை.அவன் செய்யும் சின்ன சின்ன செய்கைகளை ரசித்தாள்.
ஒவ்வொருவராய் albhabet வரிசையில் உள்ளே நேர்காணலுக்கு செல்ல, கடைசியில் சிவா,தாரிணி மட்டுமே எஞ்சி இருந்தனர்.
சிவா உள்ளே செல்லும் போது,"கீர்த்தி கைநீட்டி best of luck"என்றாள்.
சிவாவும் கை குலுக்கி,thank you கீர்த்தி"என்று உள்ளே சென்றான்.
சிவா உள்ளே சென்று,தன்னை அறிமுகப்படுத்தி கொண்டு,ரெஸ்யூம் எடுக்க உள்ளே ஃபைலை எடுத்து தேட,இன்டர்வியூ செய்பவர்கள் பொறுமை இழந்தனர்.அதை தான் தாரிணி இருந்த எல்லா ரெஸ்யூம் காப்பியை எடுத்து விட்டாளே.
"மிஸ்டர் இங்கே வந்து என்ன தேடறீங்க"இன்டர்வியூ செய்பவர்கள் கோபமாக கேட்க,
"Extremely sorry sir,my resume is missing.can i send softcopy to your mail id please."
"ஒரு இன்டர்வியூக்கு வருபவர்கள் இவ்வளவு அஜாக்கிரதையாகவா இருப்பீங்க.will you please get out" என்று கூறினார்கள்.
சிவாவிற்கு இன்டர்வியூ அட்டென்ட் பண்ணி தோல்வி அடைந்து இருந்திருந்தாலும் பரவாயில்லை.ஆனால் இந்த மாதிரி தோல்வி அடைந்து வெளியேறுவது கேவலமாக இருந்தது.தன்னையே நொந்து கொண்டான்.அமைதியாக வெளியே வர அடுத்து தாரிணி உள்ளே வந்தாள்.best of luck என்று அவளை பார்த்து அவன் கூறினாலும் தாரிணி இருந்த பதற்றத்தில் அதை கவனிக்காமல் சென்று விட்டாள்.
வெளியே வந்தவனை கீர்த்தி பார்த்து,"என்ன உடனே வெளியே வந்துட்டீங்க"என்று கேட்டாள்.
இன்னிக்கு என் நேரம் சரியில்லை கீர்த்தி,என்னோட ரெஸ்யூம் என் பையில் வைத்து இருந்தேன்.ஆனால் இப்போ அது காணல.first impression is best impression என்று சொல்வாங்க.நான் அதில் தோல்வி அடைந்து விட்டேன்.
உங்க ஃபைலை கொடுங்க,கீர்த்தி கேட்டாள்.
அவன் சான்றிதழ்களை பார்த்து,வியந்தாள். "வாவ் எல்லா சப்ஜெக்ட்டில் நல்ல பெர்செண்டேஜ் வாங்கி இருக்கீங்க.excellent marks."
ஒரு சில கேள்விகளை கீர்த்தி கேட்க,சிவா சரியான பதில்களை சொன்னான்.அவள் கம்ப்யூட்டரில் உட்கார வைத்து ஒரு சில applications கொடுத்து solve பண்ண சொன்னாள்.
சிவா அதை அசால்ட்டாக முடிக்க,கீர்த்தி அவனுக்கு வாழ்த்து தெரிவித்தாள்.
"சிவா,என்னோட நம்பர்,email id எடுத்துக்கோங்க.நீங்க உடனே உங்க ரெஸ்யூமை என்னோட email id க்கு அனுப்புங்க.கண்டிப்பாக i will get the job for you"
"Oh,thank you கீர்த்தி,அப்புறம் உங்க நம்பருக்கு வாட்ஸ் அப்பில் மெஸேஜ் அனுப்பலாமா?சிவா கேட்டான்.
"ஏய்,தப்பான மெஸேஜ் அனுப்பாமல் இருந்தா ஓகே தான்"
"என்னை பார்த்தால் அப்படியா தெரியுது கீர்த்தி"
"அப்படி தெரிந்து இருந்தால் நான் உன்கிட்ட என் நம்பரையே கொடுத்து இருக்க மாட்டேனே".
அப்போ உன் மனதில் நல்ல பெயரை தான் எடுத்து இருக்கேன் என்று சொல்லு.
"ம்,கண்டிப்பாக,"கீர்த்தி சிரித்தாள்.
சரி கீர்த்தி,இங்கே கேண்டீன் எங்கே என்று சொல்லு.இன்னும் காலையில் இருந்து சாப்பிடல.பயங்கரமா பசிக்குது.
கீழே 3 rd floor இல் food court இருக்கு. ஒரே ஒரு மாசம் மட்டும் சமாளிச்சுக்க சிவா,நான் எப்படியாவது உனக்கு வேலை ரெடி பண்ணி விடுகிறேன்.வேறு எங்கும் வேலை போய் ஜாயின் பண்ணி விடாதே.அப்பப்ப கால் மட்டும் பண்ணு.
"கீர்த்தி எனக்கு ஒன்னும் பிரச்சினை இல்ல.நீ இந்த அளவுக்கு எனக்கு உதவி பண்ணுவதே பெரிய விசயம்.
"சரி சிவா, சென்னையில் எங்கே தங்கி இருக்கே."
நான் இன்னும் மும்பையில் தான் இருக்கேன் கீர்த்தி,அடுத்த வாரம் தான் சென்னை ஷிஃப்ட் பண்ண போறேன்.இங்கே எனக்கு தெரிந்த ப்ரெண்ட் ஒருத்தன் நெற்குன்றத்தில் இருக்கான்.அவன் கூட தான் தங்க போறேன்.
ஓகே சிவா,சீக்கிரம் சென்னை வந்து விடு..
கண்டிப்பா கீர்த்தி bye.
சிவா சென்று புட் கோர்ட்டில் அமர்ந்து அமைதியாக சாப்பிட்டு கொண்டு இருந்தான்.கூட்டம் கொஞ்சம் அதிகமாக இருந்தது.தாரிணி வந்தாள்.சுற்றும் முற்றும் பார்த்தாள்.சிவா இருந்ததை கவனிக்கவில்லை.நேராக dust bin இருக்கும் இடம் சென்று சிவாவின் ரெஸ்யூமை எடுத்து கிழித்து போட்டு விட்டு வெளியே ஃபோன் பேச சென்றாள்.
சிவா அதை பார்த்து விட்டு,"என்ன இவள் முழியே சரி இல்லையே"என்று தட்டை எடுத்து சென்று வைத்து விட்டு,குப்பை தொட்டியில் இருந்த பேப்பரை எடுக்க,அது அவனது ரெஸ்யூம்.அதை பார்த்து கோபம் அடைந்து அவளை தேடி கொண்டு சென்றான்.அப்பொழுது தூணுக்கு பின்னாடி அவள் பேசி கொண்டு இருப்பதை பார்த்தான்.அவள் என்ன பேசுகிறாள் என கேட்க நேர்ந்தது.
"அம்மா எனக்கு வேலை கிடைச்சாச்சு,மாசம் 20,000 ரூபா சம்பளம்.அப்புறம் ஆறு மாதம் கழித்து சம்பளம் கூடும்.நம்ம கஷ்டம் ஓரளவுக்கு தீர்ந்தாச்சு.தங்கச்சிக்கு காலேஜ் பீஸ் கட்ட பிரச்சினை இருக்காது.ஆனால்..." என்று தாரிணி ராகம் இழுத்தாள்.
மறுமுனையில் "ஆனால் என்ன?என்று அவள் அம்மா கேட்க,
தாரிணி"இந்த வேலை வேறு ஒருவனுக்கு கிடைக்க வேண்டியது அம்மா,ஆனால் அவன் ரெஸ்யூமை நான் எடுத்து ஒளித்து வைத்து விட்டேன்.அதனால் பாவம் அவன் இன்டர்வியூ அட்டென்ட் செய்ய முடியாமல் போய் விட்டது.அவனுக்கு கிடைக்க இருந்த வேலையை நான் தட்டி பறித்தது எனக்கு குற்ற உணர்வாக இருக்கு"என வருந்தினாள்.
இதற்கு அவள் அம்மா"சரி நடந்தது நடந்து விட்டது விடு,அந்த பையனுக்கு கண்டிப்பாக நல்ல வேலை சீக்கிரம் கிடைக்கும் என வேண்டி கொள்"
"கண்டிப்பாக அவனுக்கு சீக்கிரம் நல்ல வேலை கிடைக்கனும் என்று நான் வேண்டி கொள்கிறேன் அம்மா."
இதை எல்லாம் கேட்ட சிவா ,அமைதியாக வந்த வழியே சென்றுவிட்டான்.
"சாரி சிவா என்னை மன்னிச்சிடு.உன்னை எனக்கு ரொம்ப பிடிக்கும்."என்று தாரிணி மனதுக்குள் சொல்லி கொண்டாள்.
கீர்த்தி சிவாவை நினைத்து கொண்டு,"சிவா முதல் பார்வையிலேயே என்னை கொள்ளை கொண்டு விட்டாய். சீக்கிரமே உனக்கு இதே கம்பெனியில் வேலை ஏற்பாடு செய்து என் காதலை உன்னிடம் சொல்ல போகிறேன் என்று சந்தோஷமாக உள்ளுக்குள் சொல்லி கொண்டாள்.
இருவரில் யாருக்கு சிவா கிடைக்க போகிறான்? தாரிணிக்கா? கீர்த்திக்கா?இருவருக்குமே சிவாவை அடைய சம உரிமை உள்ளது.ஆனால் ஒருவர் மட்டுமே சிவாவுடன் இணைய போகிறார்.அதை காலம் தான் தீர்மானிக்கும்.
தாரிணி தனக்கு வேலை கிடைத்து விட்டது என சிவாவின் நம்பருக்கு குறுஞ்செய்தி அனுப்ப,பதிலுக்கு சிவா வாழ்த்துக்கள் என்று ரிப்ளை செய்தான்.
ஊரடங்கும் சாமத்திலே ...ஏ..எ ...
நானுறங்கும் நேரத்திலே . ...
காத்து போல வந்து தொட்டதாரு
காதல்தீயை நெஞ்சில் இட்டதாரு
காத்து போல வந்து தொட்டதாரு
காதல் தீயை நெஞ்சில் இட்டதாரு
யாரு அது யாரு யாரு
ம்ம் ...அ ..அஹ ம்ம் ...எ ...
இந்த தேரை கொண்டு
போவதாறு
ம்ம் ..ம்.. ம்ம் ...ஹ்ம்ம் ..
தாரிணி
கீர்த்தி
binary to text
12-10-2023, 09:34 PM
(12-10-2023, 08:59 PM)Natarajan Rajangam Wrote: இரண்டு பெண்களும் போட்டி போட போகிறார்கள் போல இறுதி முடிவு ஏற்கனவே தெரிந்திருந்தாலும் அதை தாங்கள் எழுத்தில் கையாளும் விதம் தான் இக்கதைக்கு உயிர்நாடி நண்பரே
முடிவு நீங்கள் எதிர்பார்த்தது போல் தான் நண்பரே,ஆனால் நினைவோ ஒரு பறவையில் வரும் தன் நாயகனை விடாப்பிடியாக அடைய நினைக்கும் சஞ்சனா கேரக்டர் போல அல்ல தாரிணி character. அதே போல ஷன்மதி கேரக்டர் போல பிடிவாதமாக இருக்கும் கேரக்டர் அல்ல கீர்த்தியுடைது.இதில் இருவருமே நல்லவர்கள்.தூய மனதுடன் சிவாவை காதலிப்பார்கள்.அது தான் இங்கே சிக்கலே. இருவருக்குமே சமஅளவு வாய்ப்பு உள்ளது.ஒரு குறிப்பு:- தாரிணி மற்றும் கீர்த்தி இருவருமே ஒரு கட்டத்தில் வேறு வேறு சந்தர்ப்பங்களில் ராஜாவை சந்திக்க நேரிடும் .முடிவில் ராஜா தான் சிவாவின் சிக்கலை தீர்த்து சுபமாக முடிப்பான்.அதற்கு முன் சிவாவுக்கும்,ராஜாவுக்கும் ஒரு மோதலும் நடக்கும்
13-10-2023, 05:40 PM
13-10-2023, 05:40 PM
13-10-2023, 05:41 PM
« Next Oldest | Next Newest »
Users browsing this thread: 1 Guest(s)