[Geneliarasigan]

நண்பா நீங்கள் சொன்ன அந்த சாக்லேட் நிற பெண் யாரென்று எனக்கு தெரிந்து விட்டது. எனது நீண்ட கால தாகத்தை சிறிது தீர்த்து கொள்ள உங்களின் அந்த பதிவு எனக்கு உதவும். நிச்சயம் ப்ரியங்காவின் பொறாமை காத்தவராயன் அந்த காம தேவதை உடன் அனு அனுவாக காம யுத்தத்தில் ஈடுபடும் போது பல மடங்கு பெருகும். அப்போது மதிவதினியாக ப்ரியங்கா வருவாள். காத்தவராயனின் காம தாகத்தை நிச்சயம் தீர்ப்பாள். காத்திருக்கிறேன் தேன் போன்ற பதிவுக்காக.

அனுவின் பதிவிற்கு பிரியங்கா பதிவு வரும் வரை கொஞ்சம் காத்திருக்க வேண்டும் நண்பா

[Geneliarasigan]

Wow...nice update...yaarawal anuva illai aarathanava illai likithaava ..Anu endru than ulmanathu solkirathu athe neram moondru perum onraaraka vanthaal sema kick aaka irukkum

மூன்று பெண்ணும் ஒரே நேரத்தில் இப்போ எழுதுவது சிரமம் nanba. பிரியங்காவோடு சேர்த்தால் நான்கு

[Geneliarasigan]

அருமையான நகர்வை காத்தவராயன் நகர்த்துகிறான். அவன் அனுவை அங்கு கூட்டி வந்து அவளை பிரியங்கா பார்க்கும் படி உடலுறவு செய்வான் என்றால் மற்ற இரண்டு தேவதைகளும் அந்த காட்சியையும் பார்ப்பார்கள். ஆனால் இது அனைத்தும் அவர்கள் தூங்கி எந்திரிச்சால் அந்த ஏக்கம் நீங்கும் என்பதால் அது அவர்களுக்கு பெரிய பாதிப்பு ஏற்படாது. இருந்தாலும் இது கனவாக இருப்பதால் அவர்கள் மூன்று பேர் கனவிலும் காத்தவராயனின் உண்மையான உடம்பை காண்பித்து அவன் அனுவுடன் புணரும் பதிவை பதியும் படி கேட்டுக் கொள்கிறேன் நண்பா

சரியான point எடுத்து கொடுத்து இருக்கீங்க. காத்தவராயன் உருவம் மதிவதனிக்கு நன்றாக தெரியும்.அவளுக்கு முந்தைய ஜென்ம நினைவுகள் வரும் பொழுது காத்தவராயன் உருவம் நினைவுக்கு வந்தாலும் பெரிதாக பாதிப்பு இருக்காது. ஆனால் இம்மூவர் நிலை அப்படி அல்ல..அவன் உருவம் அவர்களுக்கு கனவில் வந்தால்....முதல் முறை அவன் உருவம் அவர்கள் பார்க்கும் பொழுது அவர்களுக்கு ஏற்படும் உணர்வு..ஆகா..சரியான point..thank you

[Geneliarasigan]

You are absolute rock star bro

Can't wait to read more

Thanks for your comments friends

[Geneliarasigan]

Ivana is right choice.

காத்தவராயன் உடன் இல்லை என்றால் எங்கு வைத்தாலும் பரவாயில்லை நண்பா

mamitha character periodical la kondu varathu konjam suit akatha maari iruku bro...better try some other too...

i feel u can use keerthy suresh.. nivetha thomas... tanya ravichandran

Mahima Nambiar,Priya Bhavani Shankar,Anika Surendran

All actress names are noted
நான் வேறு கதையில் பயன்படுத்தாத நடிகைகளை மட்டும் எடுத்து கொள்கிறேன்.
Mamitha யாரும் விரும்பாத காரணத்தால் அவர் இல்லை.
இந்த கேரக்டர் நிகழ் காலத்திலும் வரலாம். அல்லது கடந்த காலத்திலும் வரலாம்.
அதற்கு எந்த நடிகை பொருந்துகிறதோ, அந்த நடிகையை எடுத்து கொள்கிறேன்.

இவானா
நிவேதா தாமஸ்
தன்யா ரவிசந்திரன்
மஹிமா
Anika
இவர்களில் யார் வேண்டுமானாலும் வரலாம்..கதையை பொறுத்து.இன்னும் வேறு எதுனா நடிகை இருந்தாலும் பரிந்துரைக்கலாம்.

[Geneliarasigan]

Update 178


முந்தைய ஜென்மத்து நினைவுகளில் தத்தளிக்கும் சிற்பிகாவைத் தேடி, காதலின் வெறியில் நடுக்கடலுக்கு வந்த ரியானுக்கு நீச்சல் தெரியாது என்பதுதான் விதியின் மிகக் கொடூரமான விளையாட்டு!

கரையை நோக்கிப் படகு நகர்ந்து கொண்டிருந்தபோது, இருட்டிற்குள் இருந்து ஒரு ராட்சதக் கறுப்பு அலை மலையைப் போல எழும்பி வந்து, அந்தச் சிறிய மரப் படகைக் கொடூரமாகத் தலைகீழாகக் கவிழ்த்தது.

"ஆஹ்... காப்பாத்துங்க!" என்று ரியான் அலறுவதற்குள், நிலைதடுமாறி அவன் ஆக்ரோஷமான கடலுக்குள் தூக்கி வீசப்பட்டான். தண்ணீரின் அடர்த்தி அவனது உடலை அப்படியே உள்வாங்கியது. நீச்சல் தெரியாத ரியானுக்கு, அந்தக் கடல் நீர் ஒரு மரணக் குழியாக மாறியது. கரைக்கு வந்து மோதிய அலை, திரும்பும்போது அவனை அப்படியே சுழற்றிப் பிடித்து ஆழமான கடலுக்குள் இழுத்துச் சென்றது.

தண்ணீருக்குள் விழுந்த அடுத்த நொடி, பயத்தின் உச்சத்துக்கே சென்ற ரியான், தப்பிக்க வழி தெரியாமல் தன் கைகளையும் கால்களையும் தண்ணீருக்குள் வெறித்தனமாக உதைத்துத் துடித்தான்.

தண்ணீரின் விசை அவனது உடலை உந்தித் தள்ள, அவன் எப்படியோ தட்டுத்தடுமாறி தண்ணீருக்கு மேலே வந்து, "இஷிதா... சிற்பி..." என்று கத்த முயன்றான். ஆனால், அவனது அலறல் முழுமையாக வெளியே வருவதற்குள் ஒரு பெரிய அலை அவனது வாய்க்குள் புகுந்தது.

மீண்டும் உள்ளே மூழ்கியவன், மரண பயத்தில் கைகளை மேலே தூக்கி இருட்டைக் காற்றைக் கெட்டியாகப் பிடிக்க முயல்வது போலத் துடித்தான். அவனது கைகள் தண்ணீரை மட்டுமே அள்ளின. மீண்டும் அவனது தலை லேசாக மேலே வந்தது; தூரத்தில் தீப்பந்தங்களின் சிவந்த வெளிச்சமும், கரையில் இருக்கும் பழங்குடி மக்களின் கோர வடிவங்களும் அவனது மங்கிய கண்களுக்குள் மரண நடனமாடின.

ஆனால், நீச்சல் தெரியாத அவனது உடல், கடலின் அலைகளோடு போராட முடியாமல் மிக வேகமாகத் தன் அத்தனை சக்தியையும் இழந்தது. இரும்புத் துண்டைப் போல அவனது உடல் கனக்கத் தொடங்கியது.

மூன்றாவது முறை... ஒரு பயங்கரமான நீர்க்குமிழிச் சுழல் அவனது கால்களைப் பற்றி அப்படியே பாதாளத்தை நோக்கி இழுத்தது. இந்த முறை அவனால் தன் கைகளைக் கூட அசைக்க முடியவில்லை. அப்படியே அடியோடு தண்ணீருக்குள் முங்கிப் போனான்.

நீருக்கு அடியில் மூச்சடக்கத் தெரியாமல் அவன் வாயைத் திறக்க, அவனது கட்டுப்பாட்டை மீறி மூக்கிலும், வாயிலும் குளிர்ந்த கடல் நீர் பிரவாகமாய் ஏறியது. உப்பு நீர் தொண்டை வழியே நுரையீரலுக்குள் புகுந்தபோது, நெஞ்சு வெடிப்பது போன்ற கடுமையான எரிச்சலும் வலியும் உண்டானது.

அவனது உடலின் அசைவுகள் மெல்ல மெல்ல அடங்கின. கண்கள் இருளத் தொடங்கின. காதுகளுக்குள் கடலின் இரைச்சல் சத்தம் மெல்ல மெல்ல மங்கி, ஒரு பயங்கரமான மயான அமைதி சூழ்ந்தது.

தண்ணீருக்குள் மெல்ல மெல்ல மூழ்கிக் கொண்டே இருந்த ரியானின் மங்கிப் போன மூளைக்குள், அந்த இறுதி நொடியிலும் ஒரே ஒரு கேள்வி மட்டும்தான் எஞ்சியிருந்தது... "சிற்பிகா... நீ எங்கே இருக்கிறாய்? உன்னைப் பார்க்காமலேயே என் உயிர் பிரிகிறதே..."
உறைந்து போன அந்த இருட்டுக் கடலின் ஆழத்திற்குள், நீச்சல் தெரியாத ரியானின் உடல் எந்தச் சலனமும் இன்றி மெல்ல மூழ்கிக் கொண்டிருந்தது!

ஆழ்கடலின் இருட்டுக்குள் அவன் உடல் அசைவற்று மூழ்கிக் கொண்டிருந்தது. மெல்ல மெல்ல அவனது கண்கள் மூடின. மரணத்தின் வாசல் அவனுக்கு நேராகத் திறந்தது.

ஆனால், அந்த இறுதி நொடிக் கும்மிருட்டில்... அவனது மூளைக்குள் ஒரு விசித்திரமான விபரீதம் நிகழ்ந்தது.
இப்போது கடலில் மூழ்கி மரணத்தின் வாசலில் நிற்பதைப் போன்றே, ஏற்கனவே ஒருமுறை தான் மரணத்தின் விளிம்பில் நின்ற காட்சிகள் அவனது கண் முன்னே தத்ரூபமாக, ஒரு சினிமாப் படம் போல ஓடத் தொடங்கின!

முற்பிறவியின் மரணக் காட்சி
அவனது மங்கிய மனக்கண்ணில் தோன்றிய அந்தப் பழைய காட்சி, இந்த நவீன உலகத்தைச் சேர்ந்ததாக இல்லை.
சுற்றிலும் இரத்த வெள்ளம்... போரின் பயங்கர இரைச்சல்... உடலெங்கும் கிழிந்த காயங்கள்.போர்க்களப் பின்னணியில், இதே போன்றதொரு மரண வாசலில் அவன் அன்று நின்றிருந்தான். அன்று அவனது மார்பில் பாய்ந்த கூர்மையான ஈட்டி ஒன்று அவனது உயிரைக் குடித்துக் கொண்டிருந்தது.



அன்று தன் கண் முன்னே தன் ஆருயிர்க் காதலி 'அருள்மொழி' (முந்தைய ஜென்மத்துச் சிற்பிகா) கதறி அழுதுகொண்டிருந்த காட்சி அவனுக்குள் மின்சாரமாய் வந்து போனது. சிற்பிகா ஏன் இந்த ஜென்மத்தில் தன்னைத் தேடாமல், முந்தைய ஜென்மத்துக் காதலனைத் தேடி அலைகிறாள் என்பதற்கான விடை, அவனுக்குத் தன் மரணத்தின் வாயிலில் தான் புரிந்தது. ஏனென்றால்... அன்று அருள்மொழி கண் முன்னே துடித்து மடிந்த அந்தச் சோழ நாட்டு இளவரசனே... இந்த ஜென்மத்து ரியான் தான்! விதியின் சதியால் இப்பிறவியில் அவளுக்குத் தன் முற்பிறவி நினைவு இருக்க, அவளை உருகி உருகி காதலித்த ரியானுக்கு அந்த நினைவு இல்லாமல் போய்விட்டது.

ஆழ்கடலின் உறைபனித் தண்ணீருக்குள் மூழ்கிக் கொண்டிருந்த ரியானின் மூளை, மரணத்தின் இறுதிப் படியில் நின்றபோது, அவனது ஆத்மா காலத்தின் திரையைக் கிழித்துக் கொண்டு அந்த முற்பிறவியின் விசித்திரமான விநாடிக்குள் முழுமையாக நுழைந்தது.

அன்று...போர்க்களத்தில் ரத்த வெள்ளத்தில் கிடந்த இளங்கோவின் உடலில் இருந்து அவனது ஆத்மா மெல்ல வெளியேறியது. காற்றில் மிதந்தபடி தன் சொந்த உடலையும், அருகில் கதறிக்கொண்டிருந்த அருள்மொழியையும் (சிற்பிகா) பார்த்துக் கொண்டிருந்த அந்த ஒரு நிமிடத்தில் தான், ஒளி வெள்ளமாய் அந்த இரு தேவதைகளும் அவன் கண் முன்னே தோன்றினர்.

அவர்கள் வேறு யாருமல்ல... அனு மற்றும் லிகிதா!


உடலை விட்டு வெளிவந்த ஆத்மா வடிவில் இருந்த இளங்கோவின் அந்த அதீத ஆண்மை அழகில், தேவதை அனு தன் நிலை மறந்து உறைந்து போனாள். ஒரு தேவதையின் கண்கள் தன் மீது காட்டிய அந்தத் தவிப்பில் இளங்கோவின் மனம் ஒரு கணம் பலமாய் தடுமாறியது உண்மைதான். ஆனால், அனு அவனது அழகில் மெய்மறந்து நின்ற அந்தப் பதற்றமான சூழலில், மற்றொரு தேவதையான லிகிதா மட்டும் சற்றும் தாமதிக்காமல், இளங்கோவின் ஆத்மாவிடம் ஒரு மிக முக்கியமான ரகசியத்தை உடைத்தாள்.

"இளங்கோ! நீயும் அருள்மொழியும் இன்னும் சில நூற்றாண்டுகள் கழித்து மீண்டும் ஒரு மறுபிறப்பு எடுக்கப் போகிறீர்கள். உங்கள் இருவரின் ஆன்மாவும் மீண்டும் சந்திப்பது பிரபஞ்சத்தின் விதி. அந்த மறுபிறவி சாத்தியமாக வேண்டும் என்றால், இப்போது அருள்மொழி உயிரோடு இருக்க வேண்டியது மிக அவசியம். அவளது ஆயுள் முடிய இன்னும் காலம் இருக்கிறது. அதனால் இதை அருள் மொழியிடம் கூற நீ உடனே உன் உடலுக்குள் திரும்பிச் செல்!" என்று அவசரமாய் எடுத்துக்கூறினாள் லிகிதா.

மறுபிறவியின் ரகசியத்தைப் புரிந்துகொண்ட இளங்கோவின் ஆத்மா, அடுத்த நொடியே ரத்தக் காயங்களுடன் கிடந்த தன் மனித உடலுக்குள் மீண்டும் பாய்ந்து புகுந்தது.

அவன் கண்களைத் திறந்த அந்தச் சரியான விநாடியில்... தன் காதலன் இறந்துவிட்டான் என்று எண்ணிய அருள்மொழி, தாங்க முடியாத துயரத்தால் ஒரு கூர்மையான கத்தியை எடுத்துத் தன் நெஞ்சில் குத்தி உயிரை மாய்த்துக்கொள்ள முயன்றாள்!

"அருள்மொழி... வேண்டாம்!" என்று அலறியபடி, இளங்கோ தன் காயம்பட்ட கைகளால் அவளது கரத்தைப் பற்றித் தடுத்தான். கத்தி கீழே விழுந்தது.
அதிர்ச்சியிலும் மகிழ்ச்சியிலும் உறைந்த அருள்மொழியைப் பார்த்த இளங்கோ, மூச்சு வாங்கிக்கொண்டே, "அருள்மொழி, எனக்காக நீ உயிரை விடக் கூடாது. நாம் மீண்டும் பிறப்போம்... இது பிரபஞ்சத்தின் கட்டளை. நீ உயிரோடு இருக்க வேண்டியதன் அவசியம் எனக்குத் தெரியும். எனக்குச் சத்தியம் செய்து கொடு, நீ வாழ வேண்டும்!" என்று கூறி அவளிடம் கண்ணீர் மல்க சத்தியம் வாங்கினான்.

அவள் கலங்கிய கண்களுடன் தலையசைத்த அந்த நெகிழ்ச்சியான தருணத்தில், இளங்கோவின் நேர்மையான குணம் அவளை ஏமாற்ற விரும்பவில்லை. தன் ஆத்மா வெளியே நின்ற அந்த ஒரு நிமிடத்தில் நடந்த உண்மை நிலவரத்தை அவளிடம் அப்படியே கொட்டிவிட்டான்.

"அருள்மொழி... என் உடல் அசைவற்று நின்றபோது, என் ஆத்மா ஒரு நிமிடம் வெளியே வந்தது. அப்போது அனு என்றொரு தேவதையைச் சந்தித்தேன். அவளது கண்கள் என் மீது காட்டிய காதலில்... உன்னைத் தவிர வேறு யாருக்கும் இடமில்லாத என் மனம், ஒரு கணம்... ஒரே ஒரு கணம் நிலைதடுமாறிவிட்டது!" என்றான்.

அவன் உண்மையைத்தான் கூறினான். ஆனால், அந்த வார்த்தை அருள்மொழியின் காதுகளில் விழுந்த அடுத்த விநாடி, அவளது இதயம் அப்படியே சுக்குநூறாக உடைந்தது. தன் காதலனுக்காக உயிரையே விடத் துணிந்த அந்தச் சோழ இளவரசிக்கு, அவன் வேறொரு பெண்ணின் (அது தேவதையாகவே இருந்தாலும்) பார்வையில் தடுமாறினான் என்ற நிஜம், அவளது நெஞ்சில் ஆயிரம் ஈட்டிகளை ஒரே நேரத்தில் பாய்ச்சியது போல ஒரு கொடூரமான வலியை ஏற்படுத்தியது! அந்த வடுதான், இந்த ஜென்மத்திலும் சிற்பிகாவின் ஆத்மாவில் ஆறாத காயமாய் தங்கி, ரியானின் காதலை ஏற்க மறுத்து அவளைத் தவிக்க விட்டுக் கொண்டிருக்கிறது.

இந்த முற்பிறவியின் அத்தனை உண்மைகளும் அந்த மரண வாசலில் ரியானுக்குத் தெளிவாக விளங்கியபோது, அவனது மூடிய கண்கள் ஆழ்கடலுக்குள் சட்டென்று திறந்தன.

தன் காதலன் வேறொரு பெண்ணின்—அது தேவதையாகவே இருந்தாலும்—பார்வையில் தடுமாறினான் என்ற கொடூரமான நிஜம், அருள்மொழியின் கற்புக்கரசி போன்ற தூய்மையான காதலைத் தீயாய் சுட்டெரித்தது. அவனுக்காக உயிரையே தியாகம் செய்யத் துணிந்தவளுக்கு, அந்த ஒரு நொடி ஏமாற்றம் தாங்க முடியாத அவமானமாக மாறியது.

கண்களில் இருந்து ரத்தக் கண்ணீர் வடிய, உடைந்த இதயத்தோடு இருந்த சோழ இளவரசி அருள்மொழி, ஆக்ரோஷமான ஒரு காளி போல மாறினாள். தன் கைகளில் இருந்த ரத்தத்தை எடுத்து, காலத்தையும் கடந்து நிற்கும் ஒரு கொடூர சாபமாக இளங்கோவின் மீதும், தேவதை அனுவின் மீதும் உதிர்த்தாள்.

"இளங்கோ! உனக்காக என் உயிரை துச்சமாக நினைத்த எனக்கு, நீ கொடுத்த பரிசு இந்தத் துரோகமா? என் நெஞ்சில் ஆயிரம் ஈட்டிகள் பாய்ந்த இந்த வடு சும்மா போகாது! நீ சொன்னது போல நாம் அடுத்த ஜென்மத்தில் பிறப்பது உண்மையானால்...அன்று நான் பட்ட இந்த நெஞ்சுயிர்க்கும் வேதனையில் கொஞ்சமாவது அடுத்த ஜென்மத்தில் நீ அனுபவிக்க வேண்டும் இளங்கோ! நீ என் பின்னால் உருகி உருகி அலைவாய், ஆனால் என் இதயம் உன்னை ஏறெடுத்தும் பார்க்காது. காதலின் உண்மையான வலி என்னவென்று நீயும் அணு அணுவாகச் சாக வேண்டும்!" என்று இளங்கோவைச் சபித்தாள்.

அத்தோடு அவளது கோபம் அடங்கவில்லை. தன் காதலனின் மனதை ஒரு கணம் சிதறடித்த அந்தத் தேவதையை நோக்கித் தன் பார்வையைத் திருப்பினாள்.

"மேலும்... இதற்கு காரணமான அந்தத் தேவதை அனு...யாரும் அவளைப் பார்த்த உடனே மோகம் கொள்ளும் வகையில், இந்த உலகிலேயே மிக மிக அழகான பெண்ணாக அவள் அடுத்த ஜென்மத்தில் பிறக்க வேண்டும்!அவளது அந்த அதீத அழகே அவளுக்குப் பேராபத்தாகவும் மாறட்டும்!" என்று வன்மத்தோடு சபித்து முடித்தாள் அருள்மொழி.

சாபத்தின் சுழற்சியில் இப்பிறவி
அந்த முற்பிறவியின் சாபக் காட்சி ரியானின் (இளங்கோவின்) மூளைக்குள் முழுமையாகப் பதிந்து முடிந்த போது, அவனுக்குள் எல்லாமே தெளிவாகப் புரிந்தது.

முற்பிறவியில் அருள்மொழி கொடுத்த சாபத்தால்தான், இப்பிறவியில் சிற்பிகாவாகப் பிறந்திருக்கும் அவள், ரியானின் காதலை ஏற்க மறுத்து, அவளது ஆத்மா பழைய காதலனைத் தேடி அலைகிறது.

அருள்மொழி சாபமிட்டபடியே, பேரழகியாகப் பிறந்து, பார்த்த உடனே மோகம் கொள்ளும் அந்த வசிய அழகு, அனுவிடம் இருந்ததற்கு காரணம் அன்று கொடுத்த சாபத்தின் விளைவுதான்!

அந்த முற்பிறவியின் நினைவுகள் ஒவ்வொன்றாக அவிழ்ந்து முடிந்த அதே விநாடியில், அவனது ஆழ்மனதில் உறைந்து கிடந்த நிகழ்காலத்தின் மிக முக்கியமான ஒரு காட்சியும் மின்னல் வெட்டாகத் தோன்றி மறைந்தது.

ரியான் தற்செயலாகத் தனக்குக் கிடைத்த, பல நூறு ஆண்டுகள் பழமையான ஒரு பழங்காலத்துச் சோழர் காலத்து ஓலைச்சுவடியை எடுத்துக்கொண்டு சிற்பிகாவைத் தேடிச் சென்றான். அது வேறு யாருமல்ல... முற்பிறவியில் அருள்மொழி (சிற்பிகா) தன் கைகளால் எழுதிய அதே ஓலைச்சுவடிதான்!

ரியான் அதைச் சிற்பிகாவிடம் நீட்டிய அடுத்த நொடி, அவளது கண்களில் ஒரு விசித்திரமான மாற்றம் நிகழ்ந்தது. எப்போதும் அவனைப் பார்த்தாலே முகத்தைத் திருப்பிக் கொள்ளும் சிற்பிகா, அன்று அந்த ஓலைச்சுவடியைப் பார்த்த மாத்திரத்தில், தன் நிலையை மறந்து, ரியானை முதன்முறையாகத் தன் வீட்டின் உள்ளே வருமாறு அன்போடு அழைத்தாள்!

அவளது இந்தத் திடீர் மாற்றத்தை ரியான் முற்றிலும் எதிர்பார்க்கவில்லை. அவளது கண்களில் தெரிந்த அந்தத் தவிப்பையும், தன்னை உள்ளே அழைத்த அந்த நெகிழ்ச்சியையும் ரியான் பேராச்சரியத்துடன் பார்த்தான்.

"சிற்பிகா... எப்போதும் என்னைப் பார்த்தாலே வெறுப்பவள் நீ. இன்று இந்த ஓலைச்சுவடியைக் கொடுத்த உடனே, எனக்கு இவ்வளவு பெரிய மரியாதையைக் கொடுத்து உள்ளே அழைக்கிறாயே? ஏன் இந்த மாற்றம்?" என்று ரியான் வியப்புடன் கேட்டான்.

அதற்குச் சிற்பிகா அந்த ஓலைச்சுவடியைத் தன் கைகளில் வாங்கி, நெஞ்சோடு அணைத்துக் கொண்டாள். அவளது கண்கள் கலங்கியிருந்தன. ரியானைப் பார்த்து மிக மெதுவாக, "ரியான்... இது உனக்காக நான் கொடுக்கும் மரியாதை அல்ல. இந்த ஓலைச்சுவடியைச் சுட்டிக்காட்டி... இது எனக்கு நானே கொடுத்துக் கொள்ளும் மரியாதை!" என்றாள் மர்மமான குரலில்.

அன்று ரியானுக்கு அந்த வார்த்தையின் அர்த்தம் புரியவில்லை. ஆனால், இன்று இந்தச் சென்டினல் தீவின் ஆழ்கடலில் மரண வாசலில் நிற்கும் போதுதான் அவனுக்கு அதன் பின்னாலிருந்த பிரம்மாண்டமான உண்மை புரிந்தது. அந்த ஓலைச்சுவடியை முற்பிறவியில் எழுதியதே அருள்மொழிதான்! தன் முற்பிறவி எழுத்துக்களை இப்பிறவியிலும் அடையாளம் கண்டுகொண்டதால்தான், அவள் அதற்கு அப்படி ஒரு மரியாதையைக் கொடுத்திருக்கிறாள்.

இந்த அத்தனை ரகசியங்களும், காட்சியும் அவனது மூளைக்குள் முழுமையாகப் பதிந்து முடிந்த அடுத்த விநாடி, ரியானின் கண்கள் தண்ணீருக்குள் அனலாய்த் திறந்தன.

முற்பிறவியின் வீரமும், நிகழ்காலத்தில் சிற்பிகா தன்னிடம் காட்டிய அந்த மர்மமான மாற்றத்தின் பின்னணியும் அவனுக்குள் ஒரு புதிய அசுர பலத்தைத் தந்தது. "சிற்பிகா... நீ உன்னைத் தேடவில்லை, அன்று உனக்காக உயிர்விட்ட என்னைத்தான் தேடிக்கொண்டிருக்கிறாய்! இதோ வந்துவிட்டேன்!"

முற்பிறவியின் சாபமும், காதலின் துரோக வடுக்களும் ரியானின் நினைவுக்குள் அலைமோதிய அந்த விநாடியில், அவனது ஆத்மாவுக்குள் தூங்கிக் கிடந்த மற்றொரு பிரம்மாண்டமான நினவுச் சுருள் சட்டென்று அவிழ்ந்தது.

அது சாதாரண நினைவல்ல... மாபெரும் சோழ சாம்ராஜ்யத்தின் கடல் கடந்த கடற்படைத் தளபதியாக, பாய்மரக் கப்பல்களை ஆட்டிப்படைத்து, கடலையே தன் காலடியில் வைத்திருந்த வீர இளங்கோவின் போர்க்கால நினைவுகள்!கடல் கடந்த நாடுகளை வெல்வதற்காகப் பெருங்கடலின் ராட்சத அலைகளையும், சுழல்களையும் தன் ஆளுமையால் அடக்கியாண்ட நினைவுகள் அவனது நரம்புகளுக்குள் ரத்தமாய் ஓடியது.

மறுநொடி... மரணப் பயத்தில் உறைந்து கிடந்த ரியானுக்கு, அந்த ஆழ்கடலின் பேராழமும், அதன் கொடூரச் சீற்றமும் மிகச் சாதாரணமாகத் தோன்றத் தொடங்கின. அவனது மூளை உத்தரவிடுவதற்கு முன்பே, நீச்சல் தெரியாத ரியானின் கைகளும் கால்களும், முற்பிறவியின் கடற்படைத் தளபதியான இளங்கோவின் லாவகத்தோடு தானாகவே தண்ணீருக்குள் செயல்படத் தொடங்கின!

விதியின் விளையாட்டால்,காத்தவராயனின் ஜீன் வரிசை (Gene sequence) இப்பிறவியில் சிற்பிகாவுக்கு மாறிப் போயிருந்தாலும், இளங்கோவாகப் பிறந்து ரியானாக வாழும் அவனது மனதில் இருந்த அதே இரும்பு போன்ற உறுதியும் வீரமும் துளிகூடக் குறையவில்லை.
இருண்ட கடலின் அடியில் மூழ்கிக் கொண்டிருந்த அவன் உடல், இப்போது ஒரு போர்க்கப்பலைப் போல விசை பெற்றது. வில்லிலிருந்து புறப்பட்ட கூர்மையான அம்பு போல, ஆழ்கடலின் இருட்டைக் கிழித்துக் கொண்டு செங்குத்தாக மேல்நோக்கி நீந்தினான்.

"சளக்...!" என்று கடலின் மேற்பரப்பை உடைத்துக் கொண்டு ரியானின் தலை மேலே வந்தது.
சுற்றியிருந்த பேய்க்காற்றின் வேகத்திற்கு நடுவே, தன் நுரையீரல்கள் நிறையக் காற்றை ஆழ்ந்து சுவாசித்தான். அவனது கண்களில் இருந்த பயம் மறைந்து, இப்போது ஒரு பேரரசனின் கம்பீரம் குடியேறியிருந்தது.

கரையில் தீப்பந்தங்களுடன் தங்களைக் கொல்லக் காத்திருக்கும் அந்தச் சென்டினல் பழங்குடி கூட்டமும், தன்னைத் தள்ளிவிட்டுப் போன இஷிதாவின் சதியும் அவனுக்கு இப்போது ஒரு பொருட்டாகவே தெரியவில்லை. தன்னை அச்சுறுத்திக் கொண்டிருந்த அதே ராட்சத அலைகளை, தன் வலிமையான தோள்களால் அனாயாசமாக வெட்டித் தள்ளி, ஒரு கடல் நண்டைப் போல லாவகமாக நீந்தத் தொடங்கினான் ரியான்.
முற்பிறவியின் சாபத்தை உடைத்து, தன் காதலி சிற்பிகாவை மீட்டெடுக்க, கடலையே தன் வசமாக்கிய சோழ தளபதியாக ரியான் இப்போது கரையை நோக்கி முன்னேறிக் கொண்டிருந்தான்!

கரையை நோக்கி அதிவேகமாக நீந்திக் கொண்டிருந்த ரியானின் கண்களில், கரையில் மரண வெறியுடன் தங்களை நோக்கி வில்லைக் குறிபார்த்துக் காத்துக் கொண்டிருந்த சென்டினல் தீவு வீரர்கள் தெரிந்தனர். ஆனால், முற்பிறவியின் வீர இளங்கோவாக உருவெடுத்திருந்த அவனது நெஞ்சில் இப்போது துளியும் பயம் வரவில்லை; மாறாக, நரம்புகளில் ரத்தம் போர்க்களத்து வீரியத்தோடு கொதித்துக் கொண்டிருந்தது.

நீந்திக் கொண்டே தன் பார்வையைப் பக்கவாட்டில் செலுத்தியவனுக்கு, அங்கே இரண்டு பிரம்மாண்டமான பாறைகளுக்கு நடுவே சிற்பிகாவும் அந்தப் பையனும் வந்த சிறிய மரப் படகு பத்திரமாக மிதந்து கொண்டிருப்பது தெரிந்தது. அதைப் பார்த்த மாத்திரத்தில்,"சிற்பிகா இந்தத் தீவுக்குள்தான் இருக்கிறாள்!"* என்ற எண்ணம் அவனுக்குள் அசாத்தியமான ஒரு புத்துணர்ச்சியைத் தந்தது. அவனது கைகளின் விசை கூடி, நீந்தும் வேகம் இருமடங்காக அதிகரித்தது.

கடல் நீரின் மேற்பரப்பில் ரியானின் தலை அசைவதைக் கண்டதும், கரையில் இருந்த சென்டினல் வீரர்கள் தங்களின் அம்பு வரிசையை இன்னும் தீவிரமாக்கினர். "சுவ்... சுவ்..." என்று அம்புகள் காற்றில் சீறி வந்தன. அப்போது, கடலில் குப்புறக் கவிழ்ந்து கிடந்த தன் சொந்தப் படகு அவனுக்கு அருகில் மிதந்து வர, சிறிதும் யோசிக்காமல் அந்தப் படகின் விளிம்பைப் பற்றிக் கொண்டே, அலைகளைக் கிழித்துக் கொண்டு கரையை நோக்கி முன்னேறினான்.

கரைக்கு மிக அருகே வந்த உடனே, அவனது கால்களில் தரை தட்டியது. கடல் நீர் இடுப்பளவுக்கு வந்த அந்த விநாடியில், தண்ணீருக்குள் கிடந்த தன் கனமான மரப் படகை அனாயாசமாக, professional போர்வீரனைப் போல அசுர பலத்துடன் மேலே தூக்கினான். அதைத் தனக்கு முன்னால் ஒரு பிரம்மாண்டமான கேடயமாக (Shield) வைத்துக் கொண்டு, அம்புகளின் வீச்சிலிருந்து தன்னைத் தற்காத்தபடி கரையை நோக்கி முன்னேறிப் பாய்ந்தான்.

அவனைக் கொன்று குவிக்கும் வெறியோடு, கரையில் இருந்த பழங்குடி வீரர்களும் ஆயுதங்களுடன் அவனை நோக்கி ஆக்ரோஷமாக முன்னேறி வந்தார்கள். அவர்கள் விட்ட கூர்மையான விஷ அம்புகள், ரியான் கையில் வைத்திருந்த மரப் படகின் பலகைகளை "டொக்... டொக்..." என்று பலமாகத் துளைத்தன. சில அம்புகள் படகைத் துளைத்துக் கொண்டு மறுபக்கம் வந்து, ரியானின் கண்களைக் குத்துவது போன்ற மிக நெருக்கமான தூரத்தில் வந்து நின்றன.



பழங்குடி வீரர்கள் தன்னை மிக நெருங்கி விட்டார்கள் என்பதை அவர்களின் காட்டுக்கூச்சலின் சத்தத்தில் இருந்தே உணர்ந்துகொண்டான் ரியான்.

அடுத்த நொடி, தன் கையில் இருந்த அந்தப் பிரம்மாண்டமான மரப் படகை அப்படியே தலைக்கு மேலே தூக்கி, தன் முன்னே ஓடி வந்த வீரர்கள் கூட்டத்தின் மீது அசுர வேகத்தில் வீசி எறிந்தான்! அந்தத் திடீர் தாக்குதலை எதிர்பாராத பழங்குடி வீரர்கள், படகின் வேகம் தாங்காமல் அடுத்தடுத்து நிலைகுலைந்து சரிந்து விழுந்தனர்.

அவர்கள் கீழே விழுந்த அதே மில்லி செகண்டில், ரியான் மின்னல் போலப் பாய்ந்து, கீழே கிடந்த வீரர்களிடம் இருந்த வில்லையும் அம்புப் பொதியையும் தன் கைகளில் பறித்துக் கொண்டான். சோழ நாட்டுத் தளபதியின் வில்வித்தை அவனது கைகளுக்குள் அனாயாசமாக வந்து உட்கார்ந்தது.

வில்லில் அம்பைப் பூட்டி, ஓடிக் கொண்டே மீதமிருந்த வீரர்கள் மீது தன் அதிரடியான பதில் தாக்குதலைத் தொடங்கினான்.
அவர்கள் விட்ட அம்புகள் இவனை நோக்கி நாலாபுறமிருந்தும் சீறி வர, கடற்படைத் தளபதியாகப் போர்க்களங்களைச் சந்தித்த இளங்கோவின் மூளை, அந்த அம்புகளின் வேகத்தையும் திசையையும் துல்லியமாகக் கணித்தது. அம்புகள் வரும் வேகத்திற்குத் தகுந்தபடி, தன் உடலின் வேகத்தை முன்னும் பின்னுமாகக் கூட்டியும் குறைத்தும், லாவகமாக வளைந்து நெளிந்து தப்பித்துக் கொண்டே, தன் கையில் இருந்த வில்லைக் கொண்டு துல்லியமாகப் பதில் தாக்குதல் தொடுத்தான் ரியான்.

"சுவிஷ்... சுவிஷ்..." என்று ரியானின் கைகளில் இருந்து புறப்பட்ட அம்புகள் இலக்கைத் தாக்க, ஒவ்வொரு வீரராகக் கடற்கரை மணலில் சரிந்து விழுந்தனர்.
முழு கூட்டமும் நிலைதடுமாறி நின்ற அந்த இடைவெளியைப் பயன்படுத்திய ரியான், கடற்கரையில் இருந்த ஒரு பெரிய பாறையின் மீது சிறுத்தையைப் போலக் கால்வைத்து, அங்கிருந்து ஒரே தாவாகப் பாய்ந்து, அடர்ந்த சென்டினல் தீவின் மரக்கூட்டங்களுக்கு நடுவே புகுந்து இருளுக்குள் மாயமாய் மறைந்தான்!

சற்று நேரத்திற்கு முன்பு, அந்தச் சென்டினல் தீவின் இன்னொரு மறைவான, இருள் சூழ்ந்த கரைப்பகுதியில் இஷிதா மிக லாவகமாகக் கரையேறியிருந்தாள். கடல் நீரின் குளிர்ச்சியும், சதியின் வெற்றியும் அவளது முகத்தில் ஒரு விசித்திரமான மினுமினுப்பைத் தந்திருந்தது.
அவள் கரையில் கால் வைத்த அடுத்த நொடி, அங்கே அடர்ந்த மரங்களின் நிழலில் மறைந்திருந்த அந்தச் சென்டினல் தீவுப் பையன் மெல்ல வெளியே வந்தான். அவனது கைகளில் ஆயுதங்கள் ஏதும் இல்லை; மாறாக, இஷிதாவைக் கண்டதும் அவனது முகத்தில் ஒரு நிம்மதியான புன்னகை அரும்பியது.

அவனைப் பார்த்ததும் இஷிதா தன் ஈரக் கூந்தலை பின்னுக்குத் தள்ளி, வஞ்சகம் நிறைந்த குரலில் பேசத் தொடங்கினாள்.
"சரியாக உன் ஆளுங்ககிட்ட தகவல் சொல்லி இருந்தே! இந்நேரம் அந்த ரியான் கடலின் மீது உயிரற்ற நிலையில் மிதந்து கொண்டு இருப்பான்," என்று கூறி வெறித்தனமாகச் சிரித்தாள்.

அவள் அப்படிச் சிரிக்கும் பொழுது, அருள்மொழியின் சாபத்தால் அவளுக்குக் கிடைத்திருந்த அந்த வசியப் பேரழகின் உச்சமாக, அவளது கன்னத்தில் ஒரு அழகான குழி விழுந்தது. அந்த நள்ளிரவு இருட்டிலும், தீப்பந்தங்களின் தூரத்து வெளிச்சத்திலும் மின்னிய அவளது கன்னக் குழியின் அழகில், அந்தத் தீவுப் பையன் ஒரு கணம் தன் நினவிழந்து, மெய்மறந்து மயங்கிப் போய் நின்றான்.

இருப்பினும் சட்டென்று தன்னைச் சுதாரித்துக் கொண்ட அவன், இஷிதாவை நோக்கிப் பெருமிதத்துடன் பார்த்தான்.
"இருந்தாலும் உன் ஐடியா சூப்பர் இஷிதா... ரியானை ஒரு இரையாகப் போட்டு, என் தீவு ஆளுங்களை மொத்தமாக அந்தக் கடற்கரை நோக்கித் திசை திருப்பி விட்டாய். அவர்கள் எல்லாரும் அவனை வேட்டையாடுவதில் பிசியாக இருக்கும் இந்த நேரத்துக்குள், நாம் யாருக்கும் தெரியாமல் காட்டுக்குள் சென்று அந்த ரகசியச் சியாமந்தக மாலையைக் கைப்பற்றப் போகிறோம். உன் திட்டம் உண்மையிலேயே பலே திட்டம்!" என்றான் அவளது தந்திர புத்தியை வியந்தபடி.

[Geneliarasigan]

Episode 178 continuation

நாகரிக மனிதர்கள் எவரும் இந்தத் தீவுக்குள் சட்டப்பூர்வமாக நுழையவில்லை என்றாலும், அவர்களின் அநாகரிகமான அடையாளங்கள் அந்தத் தீவின் கன்னித் தன்மையைக் கெடுத்துக் கொண்டு கரையில் சிதறிக் கிடப்பதை இஷிதா கவனித்தாள்.

பல நூறு மைல்களுக்கு அப்பால் இருக்கும் நகரங்களில் இருந்து மனிதர்கள் தூக்கி எறிந்த பிளாஸ்டிக் பாட்டில்கள், உடைந்த நைலான் மீன்பிடி வலைகள், பாலித்தீன் பைகள், மதுபானக் குப்பிகள் எனப் பல குப்பைகளைக் கடல் அலைகள் வஞ்சகமில்லாமல் அந்தச் சென்டினல் தீவின் தூய்மையான மணற்பரப்பில் கொண்டு வந்து ஒதுக்கியிருந்தன. இயற்கையின் மடியில் மனித நாகரிகம் உதிர்த்த எச்சங்களை ஒரு வக்கிரப் புன்னகையோடு பார்த்தபடியே, சியாமந்தக மாலை இருக்கும் இடத்தை நோக்கி இஷிதாவும் அந்தத் தீவுப் பையனும் நடக்கத் தொடங்கினர்.

அங்கே காட்டின் ஆழத்தில் அவர்கள் சியாமந்தக மாலையோடு சேர்த்து, முற்பிறவியின் சாபச் சுழற்சியில் சுழன்று கொண்டிருக்கும் சிற்பிகாவையும் எதிர்கொள்ளப் போகிறார்கள் என்பதை இஷிதா அப்போது அறிந்திருக்கவில்லை.

அந்தத் தீவுப் பையன் காட்டின் ஒரு அடர்ந்த திசையை நோக்கித் தன் கையை நீட்டினான்.
"அங்கேதான்... அந்தப் பாறைக்குகையின் உள்பகுதியில்தான் சிற்பிகாவும் இருக்கிறாள், நாம் தேடி வந்த சியாமந்தக மாலையும் இருக்கிறது. ஆனால், இந்த வழியே நேராகச் சென்றால் என் இனத்து மக்கள் நம்மைப் பார்த்துவிடுவார்கள். மாட்டி கொண்டால் இருவரையுமே உயிரோடு விட மாட்டார்கள்... அதனால் காட்டுக்குள் புகுந்து வேறு ஒரு ரகசிய வழி வழியாகத்தான் செல்ல வேண்டும்," என எச்சரித்தான்.

"சரி, சீக்கிரம் போவோம். விடிவதற்குள் மாலை என் கைக்கு வர வேண்டும்," என்று அவசரப்படுத்திய இஷிதா, அவனது காலடிகளைப் பின்தொடர்ந்து நடக்க ஆரம்பித்தாள்.

ஆனால், கடற்கரையின் மணற்பரப்பைத் தாண்டி, காட்டின் அடர்த்திக்குள் அவர்கள் உள்ளே நுழைய நுழைய, ஏதோ கால இயந்திரத்தில் ஏறிப் பல ஆயிரம் ஆண்டுகள் பின்னோக்கிச் சென்று, முற்றிலும் ஒரு வேறு உலகத்துக்குள் நுழைவது போல இருந்தது.

சூரிய வெளிச்சமே புக முடியாத அளவுக்கு ராட்சத மரங்களின் கிளைகளும், விசித்திரமான கொடிகளும் வானத்தை மறைத்திருந்தன. காட்டின் தரைப்பகுதி முழுவதும் பல நூற்றாண்டுகளாக மட்கிப் போன இலைகளாலும், விசித்திரமான காளான்களாலும் நிறைந்திருந்தது. காலடி எடுத்து வைக்கும் போதெல்லாம் "பல்ப்... சக்..." என்று பூமி புதைமணல் போல உள்வாங்கியது.

நாகரிக உலகில் மனிதர்கள் பார்த்திராத அசுர அளவிலான பூச்சிகளும், மரங்களின் மீது தவழும் விசித்திரமான நிறம் மாறும் ஊர்வனவற்றின் சத்தமும் அந்த இருட்டில் பயங்கர அதிர்வுகளை ஏற்படுத்தின. காட்டின் குளிர்ந்த காற்றுக்கு நடுவே, ஏதோ ஒரு விசித்திரமான மூலிகையின் வாசம் மனித மூளையை மயக்கத் தூண்டியது.
ஒவ்வொரு நொடியும் காட்டின் இருள் அவர்களை விழுங்கக் காத்திருப்பது போல இருந்தது. இஷிதா தன் கையில் இருந்த பையை இறுகப் பற்றிக் கொண்டு, பேராசையுடன் சியாமந்தக மாலையை நோக்கி முன்னேறினாள்.

காட்டின் இருள் இன்னும் அடர, இஷிதா தன் பையிலிருந்து அந்த அதிநவீன நைட் விஷன் (Night Vision) கண்ணாடியை எடுத்து அணிந்து கொண்டாள். அடுத்த நொடி, அவளது கண்ணாடியின் பச்சை நிற டிஜிட்டல் வெளிச்சத்தில், அந்தச் சென்டினல் தீவின் மறைக்கப்பட்ட விசித்திர அதிசயங்கள் அனைத்தும் அப்பட்டமாக அவளுக்கு முன்னால் விரிந்தன!

நாகரிக உலக விஞ்ஞானிகள் எவருமே கால்வைத்திராத அந்த அடர்ந்த காடு, அவளுக்கு ஒரு விசித்திரமான மாயாஜால உலகத்தைப் போலக் காட்சியளித்தது.

நைட் விஷன் கண்ணாடியின் தேவையே இல்லாத அளவுக்கு, காட்டின் ஒரு குறிப்பிட்ட பகுதிக்கு மேல் ஒரு விசித்திரமான இயற்கை வெளிச்சம் பரவத் தொடங்கியது.

மரங்களின் தடித்த வேர்களிலும், மட்கிப் போன இலைகளுக்கு நடுவிலும் நியோன் பச்சை மற்றும் நீல நிறத்தில் ஒளிரும் விசித்திரமான காளான்கள் (Bioluminescent Fungi) கூட்டம் கூட்டமாக முளைத்திருந்தன. அந்த இருண்ட காட்டில், அவை மட்டுமே இயற்கையான விளக்குகளைப் போல ஒளிர்ந்தன.

அந்த வெளிச்சத்தில், காற்றில் மிதந்து கொண்டிருந்த ஒருவகை விசித்திரமான காட்டு மின்மினிப் பூச்சிகள் இஷிதாவைச் சுற்றி வலம் வந்தன. அவை சாதாரண மின்மினிகளைப் போலப் புள்ளியாக ஒளிராமல், காற்றில் நகரும் போது ஒரு மெல்லிய ஒளிக்கோட்டை (Light trails) இழுத்துச் சென்றது போல விசித்திரமாகத் தெரிந்தது.

விசித்திரக் கொடிகளும்
சுற்றிலும் இருந்த மரங்கள் ஒவ்வொன்றும் பத்து ஆட்கள் கைகோர்த்துக் கட்டிப்பிடித்தாலும் அடங்காத அளவுக்குப் பிரம்மாண்டமான சுற்றளவோடு நின்றன. பல நூறு ஆண்டுகளைக் கடந்த அந்த மரங்களின் கிளைகள், வானத்தையே பார்க்க முடியாதபடி ஒன்றை ஒன்று பின்னிப் பிணைந்து ஒரு கூரையைப் போல மூடியிருந்தன.

அந்த மரங்களிலிருந்து தொங்கிய தடித்த விசித்திரக் கொடிகள், சாதாரணக் கொடிகளைப் போல இல்லாமல், ஏதோ பெரிய ராட்சதப் பாம்புகள் மரத்திலிருந்து தலைகீழாகத் தொங்குவதைப் போன்ற மாயையை ஏற்படுத்தின. காற்றில் அந்தப் பாசி படர்ந்த கொடிகள் அசைந்த போது, இஷிதா ஒரு கணம் திடுக்கிட்டுத் தன் கையில் இருந்த துப்பாக்கியைப் பற்றிக் கொண்டாள்.

அவர்கள் ஒரு சதுப்புநிலப் பகுதி போன்ற இடத்தைக் கடக்கும் போது, இஷிதா ஆச்சரியத்தின் உச்சத்துக்கே சென்றாள். அங்கே மனித உயரத்திற்கு மேலே வளர்ந்திருந்த விசித்திரமான பெரணித் தாவரங்களும் (Giant Ferns), இலைகளே இல்லாத விசித்திரமான முள் செடிகளும் நின்றன.

நாகரிக உலகில் பல லட்சம் ஆண்டுகளுக்கு முன்பு, டைனோசர்கள் வாழ்ந்த காலத்தில் இருந்ததாகப் புத்தகங்களில் கூறப்படும் அதே வரலாற்றுக்கு முந்தைய காலத்துத் தாவரங்கள் (Prehistoric Flora), இந்தச் சென்டினல் தீவுக்குள் இன்னும் அழியாமல் அப்படியே வாழ்ந்து கொண்டிருப்பதை அவளது கண்கள் கண்டறிந்தன.

அவள் சுற்றிலும் வேடிக்கை பார்த்துக் கொண்டே ஒரு அடி எடுத்து வைக்க முயன்றபோது, அவளது நைட் விஷன் கண்ணாடியின் லென்ஸிற்குள் ஒரு விசித்திரமான அசைவு தெரிந்தது. சட்டென்று தன் பார்வையை அங்கே குவித்து உறைந்து போனாள் இஷிதா! அவளுக்கு மிக அருகில், ஒரு மரத்தின் தடித்த கிளையைச் சுற்றிக் கொண்டு, இந்த உலகிலேயே மிக அரிதான ஒரு நச்சுப்பாம்பு அசைவற்று அமர்ந்திருந்தது.
பிரேசில் காடுகளின் மரணத் தூதுவன்.

நாகரிக உலகின் கூற்றுப்படி, இந்த பூமியில் மனிதர்களே கால்வைக்க அஞ்சும் பிரேசில் நாட்டின் ஒரு தீவில் (Ilha da Queimada Grande) மட்டுமே வாழக்கூடிய, உலகிலேயே மிக கொடூரமான விஷம் கொண்ட பாம்பு வகை இது! பிரேசில் காடுகளில் மட்டுமே இருக்கும் இந்த மரணத் தூதுவன், இந்த சென்டினல் தீவின் அடர்ந்த காட்டுக்குள் எப்படி வந்தது என்பது இயற்கையின் ஒரு தீராத ரகசியம்.

நைட் விஷன் வெளிச்சத்தில், அந்தப் பாம்பின் உடல் முழுவதும் தங்கம் உருகி வழிந்தது போன்ற ஒரு விசித்திரமான மஞ்சள் நிறப் பேரொளியோடு மின்னியது. அதன் முக்கோண வடிவத் தலையும், காற்றில் அது லேசாகத் தன் பிளவுபட்ட நாக்கை வெளியே நீட்டிச் சுழற்றிய அழகும், பார்ப்பதற்கே ஒரு பயங்கரமான பேரழகாக இருந்தது. அதன் ஒரு சொட்டு விஷம், அடுத்த சில நிமிடங்களில் மனித உடலின் சதைகளையே உருக வைத்து, ரத்தத்தை உரையச் செய்து மரணத்தைத் தந்துவிடும்.

பாம்பைப் பார்த்ததும் இஷிதா பயப்படாமல், வக்கிரமாக ஒரு புன்னகையை உதிர்த்தாள். "அழகானவை எல்லாமே ஆபத்தானவைதான்... என்னைப்போல!" என்று தனக்குள்ளேயே நினைத்துக் கொண்டாள்.

ஆனால், அவளுக்குப் பின்னால் வந்த அந்தச் சென்டினல் தீவுப் பையன், அந்தப் பாம்பைக் கண்டதும் பயபக்தியோடு தன் கைகளைக் கூப்பி வணங்கினான். பின்னர் இஷிதாவின் கையைப் பற்றி இழுத்து, அந்தப் பாம்பின் பின்னாலிருக்கும் ஒரு கொடூரமான பாரம்பரியத்தை விவரித்தான்.

"இஷிதா, பார்த்து! அந்தப் பாம்பின் அருகில் சென்றுவிடாதே. இதன் விஷம் எவ்வளவு கொடூரமானது தெரியுமா? எங்கள் தீவின் சட்டப்படி, இந்தப் பாம்பின் விஷத்தை எடுத்து அம்பின் முனையில் தடவிப் பயன்படுத்த எங்கள் பழங்குடி இனத்தின் தலைவனுக்கும்... அப்புறம் எங்கள் இனத்தில் நடக்கும் மிகக் கொடூரமான 'குருதி கபாலப் போட்டியில்' (Blood Skull Tournament) வென்ற எனக்கு மட்டுமே அனுமதி உள்ளது. வேறு யாராவது இந்த விஷத்தைத் தொட்டால் கூட மரண தண்டனைதான்!" என்று பெருமையோடும் எச்சரிக்கையோடும் கூறினான்.

அவன் பேசியதைக் கேட்டு இஷிதாவின் கண்கள் சியாமந்தக மாலையின் மீதான பேராசையில் இன்னும் விரிந்தன. "உன் வீரத்தைக் குகைக்குள் காட்டலாம்... இப்போ வா போகலாம்," என்று கூறிவிட்டு, அந்தப் பாம்பைக் கடந்து சியாமந்தக மாலை இருக்கும் பாறைக் குகையை நோக்கி அவள் தன் அடியை எடுத்து வைத்தாள்.

ஒரு குறிப்பிட்ட அடர்ந்த மரக் கூட்டத்தின் அருகே வந்ததும் அந்தச் சென்டினல் காட்டுவாசிப் பையன் சட்டென்று தன் கையை நீட்டி இஷிதாவின் வழியை மறித்து நிறுத்தினான்.

திடீரென அவன் தடுத்ததும் இஷிதா தன் நைட் விஷன் கண்ணாடியைச் சற்றே மேலே தூக்கி, பேராசை மின்னும் கண்களோடு அவனைக் கூர்ந்து நோக்கினாள்.

"ஏன் நிறுத்தினாய்? என்ன... சியாமந்தக மாலை வைத்திருக்கும் ரகசிய இடம் வந்துவிட்டதா?" என்று அவசரமும் பதற்றமும் கலந்த குரலில் கேட்டாள்.
அவளது கேள்வியைக் கேட்டு அந்தப் பையன் வக்கிரமாகப் புன்னகைத்தான். அவனது கண்கள் காட்டின் அதிசயங்களை விடுத்து, இஷிதாவின் வசிய உடலின் மீதும் அவளது கன்னக் குழியின் மீதும் அலைபாய்ந்தன.

"இல்லை இஷிதா... நாம் சியாமந்தக மாலை இருக்கும் அந்தப் பாறைக் குகைக்கு மிக அருகில் வந்துவிட்டோம். இன்னும் சில அடிகள்தான் பாக்கி. ஆனால், அந்த மாலை இருக்கும் இடத்திற்குள் நுழைவதற்கு முன்னால், நீ எனக்கு ஒரு வாக்குறுதி கொடுத்திருந்தாய்... நினைவிருக்கிறதா?" என்று அவன் குரலைத் தாழ்த்திக் கேட்டான்.

இஷிதா சற்றே முகம் சுளிக்க, அவன் அவளது நெருங்கி வந்து பேசத் தொடங்கினான்.

"அந்த மாலையை எடுக்க நான் உனக்கு உதவினால், உன்னை எனக்குத் தருவதாகச் சொல்லி இருந்தாய். அந்த மாலையைத் தொட்ட பிறகு என் இனம் என்னை உயிரோடு விடுமா என்று தெரியாது. அதனால், நீ தருவதாகச் சொன்ன உன்னை... இங்கேயே, இப்பொழுதே எனக்குத் தர வேண்டும். அதற்குப் பிறகுதான் நான் உன்னை அந்த மாலை இருக்கும் இடத்திற்கு அழைத்துச் செல்வேன்!" என்று தன் காட்டுமிராண்டித்தனமான காம வெறியை வெளிப்படுத்தினான்.

இஷிதா நிலைமையை யோசித்தாள். சியாமந்தக மாலை அவளது கைக்கெட்டும் தூரத்தில் இருக்கிறது. இந்த நேரத்தில் இவனைப் பகைத்துக் கொண்டால் மாலை கை நழுவிவிடும்.

தன் முகத்தில் ஒரு போலிப் புன்னகையை வரவழைத்துக் கொண்டு, அவனது மார்பில் தன் கைகளை மெல்ல வைத்தாள்.

"இவ்வளவுதானே... அந்தச் சியாமந்தக மாலையை நம் கைகளில் எடுத்த அடுத்த கணமே, நான் என்னை முழுமையாக உனக்குத் தருகிறேன். அதுவரை கொஞ்சம் பொறுத்துக் கொள்ளக் கூடாதா?" என்று தன் வசியக் குரலால் அவனது காமத்தைத் தூண்டினாள்.
ஆனால், குருதி கபாலப் போட்டியில் வென்ற அந்த வீரனுக்கு இஷிதாவின் பேச்சைக் கேட்டு மேலும் வெறிதான் அதிகமானது. "மாலையை எடுத்த பிறகு உன்னை நான் நம்பத் தயாராக இல்லை!" என்பது போல, அவன் சட்டென்று தன் பலமிக்க கரங்களால் இஷிதாவைத் தன் மார்போடு சேர்த்து இறுக்கிக் கட்டி அணைத்தான்.

அவள் சுதாரிப்பதற்குள், அவளது வசிய முகத்தைத் தன் கைகளில் ஏந்தி, அவளது சிவந்த இதழ்களைத் தன் உதடுகளால் கவ்வி ஆக்ரோஷமாக முத்தமிடத் தொடங்கினான்.

இஷிதா அவனது அணைப்பிற்குள் சிக்கி, தன் காரியம் நிறைவேற வேண்டுமே என்ற ஆத்திரத்தோடும் தவிப்போடும் அவனுக்குப் பலவந்தமாகக் கட்டுப்பட்டுக் கொண்டிருந்தாள்.

அவர்கள் இருவரும் அந்த ஒளிரும் காளான்களின் வெளிச்சத்தில் காமப் போராட்டத்தில் ஈடுபட்டிருந்த அதே விநாடியில்.....

[Geneliarasigan]

அருள்மொழி அனுவுக்கு சாபம் அளித்தது ஒரு நிமிடம் என்னை அதிர்ச்சி அடைய செய்தது. இது எப்படி நியாயம் ஆகும்? காம தேவதை அனு பேரழகியாக பிறந்தது மட்டும் தான் குற்றமா? அப்புறம் இஷிதா தான் அனுவின் இன்னொரு பிறவி என்று நினைக்கும் போது என் மனதை ஆசுவாச படுத்தி கொண்டேன். இன்றைய பதிவு மிகவும் அருமையாக இருந்தது நண்பா. அதுவும் ரியான் எப்படி பிழைக்க போகிறான் என்று எண்ணி இருந்தேன். நான் நினைத்தது சிற்பிகா தான் ரியானை காப்பாற்ற போகிறாள் என்று. ஆனால் ரியான் தன் முற்பிறவியின் திறமைகளை தன்னுள் வரவழைத்து பிழைத்து கொண்டான். சிறந்த கதை நகர்வு. மிக சமார்த்தியமாக சென்டினல் தீவு மனிதர்களிடமும் இருந்த்தும் ரியான் தப்பித்து கொண்டான். அப்புறம் அந்த தீவின் அழகை தாங்கள் வர்ணித்தது மிகவும் அழகு. என் மனமும் அந்த ரம்மியான அதே சமயம் விஷ பாம்பின் பயத்தையும் கொண்ட அந்த காட்சிகளை கண்மூடி நினைத்து சிலிர்ப்பை உணர்ந்தது. இஷிதா அந்த சிறுவனின் காம பிடியில் இருந்து விடுபடுவாளா? அல்லது தன்னையே அவனின் காம வெறிக்கு இரையாக கொடுப்பாளா? சிற்பிகா, இஷிதா யார் அந்த சென்டினல் தீவின் பொக்கிசத்தை  அடைவார்கள்? இந்த கேள்விகளுக்கான விடைகளை தெரிந்து கொள்ள அடுத்தடுத்த பதிவுகளுக்காக காத்திருக்கிறேன் மிகுந்த ஆவலுடன். இன்னும் நாங்கள் யூகிக்க முடியாதா ஏதேனும் TWIST இருக்கிறதா?

அருள்மொழி அனுவுக்கு சாபம் குடுக்கிற மாதிரி வரம் தான் கொடுத்து இருக்கா நண்பா..அழகாக,மிக அழகாக யாரும் மோகம் கொள்ளும் வகையில் பிறக்க வேண்டும் என

[Geneliarasigan]

இந்த அத்தியாயம் முழுக்க முழுக்க "மரணம், மறுபிறவி, காதல், சாபம், வீரியம்" ஆகிய ஐந்து உணர்வுகளின் சங்கமமாக அமைந்திருக்கிறது. குறிப்பாக ரியான் கடலில் மூழ்கும் காட்சியிலிருந்து தொடங்கி, முற்பிறவி நினைவுகள் அவிழ்வதும், இறுதியில் சோழத் தளபதியின் வீரத்துடன் மீண்டும் எழுந்து நிற்பதும் வாசகர்களுக்கு ஒரு பிரம்மாண்டமான அனுபவத்தை வழங்குகிறது.

சிறப்பம்சங்கள்

கடல் மூழ்கும் காட்சி

ரியானுக்கு நீச்சல் தெரியாத நிலையில், காதலின் வெறியில் நடுக்கடலுக்குள் இறங்கியிருப்பது விதியின் கொடூரத்தை வலுவாக உணர வைக்கிறது.

மூச்சுத்திணறல், மரணப் பயம், கடலின் கொந்தளிப்பு போன்ற விவரணைகள் மிகவும் உயிரோட்டமாக உள்ளன.


முற்பிறவி ரகசிய வெளிப்பாடு

இளங்கோ, அருள்மொழி, அனு, லிகிதா ஆகியோரின் தொடர்பு வெளிப்படுவது கதையின் முக்கிய திருப்பமாக அமைகிறது.

சிற்பிகா ஏன் ரியானின் காதலை ஏற்க மறுக்கிறாள் என்பதற்கான காரணம் உணர்ச்சிப்பூர்வமாக விளக்கப்பட்டுள்ளது.


அருள்மொழியின் சாபம்

காதலில் ஏற்பட்ட ஒரு நொடியான மனத்தடுமாற்றம், பல நூற்றாண்டுகள் நீளும் சாபமாக மாறுவது மிகவும் வலிமையான கற்பனை.

அருள்மொழியின் வேதனையும் கோபமும் வாசகரின் மனதைத் தொடுகிறது.


ரியானின் மறுபிறவி விழிப்பு

மரணத்தின் விளிம்பில் இருந்து சோழக் கடற்படைத் தளபதியின் நினைவுகளுடன் மீண்டும் எழும் தருணம் ஒரு ஹீரோயிக் மாஸ் மோமென்ட்.

"நீச்சல் தெரியாத ரியான்" என்பவனிலிருந்து "கடலை ஆளும் இளங்கோ"வாக மாறும் மாற்றம் மிகச் சிறப்பாக அமைந்துள்ளது.


சென்டினல் தீவின் உலக அமைப்பு

ஒளிரும் காளான்கள், மர்மக் காடு, அரிய உயிரினங்கள், பழங்குடி கலாச்சாரம் ஆகியவை ஒரு தனி உலகத்தை உருவாக்குகின்றன.

சியாமந்தக மாலை பற்றிய ஆர்வத்தை மேலும் தூண்டுகிறது.


இஷிதா கதாபாத்திரம்

இஷிதா இந்த அத்தியாயத்தில் முழுமையான "Grey Character" ஆக மாறுகிறாள்.

புத்திசாலித்தனம்

பேராசை

துரோகம்

வசிய அழகு


என அனைத்தும் ஒன்றாக கலந்துள்ளன.

ரியானை பலிகடாவாக்கி தன் இலக்கை அடைய முயல்வது அவளது ஆபத்தான தன்மையை வெளிப்படுத்துகிறது.

அடுத்த அத்தியாயத்திற்கான எதிர்பார்ப்பு

கடைசி பகுதியில் உருவாக்கப்பட்ட Suspense மிகச் சிறப்பு.

ரியான் காட்டுக்குள் நுழைந்து விட்டான்.

சிற்பிகா குகைக்குள் இருக்கிறாள்.

சியாமந்தக மாலை அருகில் உள்ளது.

இஷிதா தன் திட்டத்தை நிறைவேற்ற முயல்கிறாள்.


இந்த நான்கு பாதைகளும் மோதப்போகும் தருணத்தை வாசகர் ஆவலுடன் எதிர்பார்க்க வைக்கிறது.

அமாவாசை முன்பு சிற்பிகாவுக்கு என்ன நடக்க போகிறது?அனைத்தும் அடுத்தடுத்து நிகழ்வுகளில் நண்பா

[Geneliarasigan]

Excellent connecting brother...unexpected twist anu had two version in same timeline....

anu enna pavam senjaloh...avan ava mela crush anathku...sabam...

one part tha padichen bro one more part tomaro padichutu review solren...

as usual commercial movie effect... radhae shyam movie la hero pata kastam vida...ivan vangeena sabam ku

semma scenes and visual treat....


riyan tha ilango konjam ethukaa mudila due to his name and old back story nalah...


edhu epdioh ipo ilango va anathula i am happy...nice fight sequence and brillliant execution...


cinematic sequences...

inee siripika kuda epdi sernthu kathuvarayan intha piravila edhirka poranga pakavae too excited...

Thanks nanbaa.

[Geneliarasigan]

ஒரேயொரு இடத்தில் தான் அருள்மொழி சாபத்தால் ishita கன்னத்தில் குழி அழகு என ஒரு hint கொடுத்தேன்.. உடனே சில நண்பர்கள் அனுவின் மறுபிறவி என கணித்து விட்டீர்கள்..அது ஓரளவு சரி தான்..ஆனா அனு செய்த தவறால் தான் ishita பிறப்பு நிகழ்ந்தது..இதுவரை தான் இப்போ சொல்ல முடியும். மீதி கதையில்

[Geneliarasigan]

Super update nanba.. aanal kathaiyil sinnatha oru doubt Anu vin aathma thane time travel moolam kadantha kaalaththukku sendru ilangovidam intha unmaikalai sonnathu appo arulmoliyin saapam anuvukku thane ishithavukku Enna saabam?

ரொம்ப சிம்பிள் நண்பா, அனு மற்றும் லிகிதா time travel பண்ண வரை சரி. ஆனால் அனு அங்கே செய்த தவறால் அருள் மொழி சாபம் வாங்கிய வரை சரியாக புரிந்து கொண்டீங்க. ஆனால் ishitha விற்கு எப்படி சாபம் வந்தது கேக்கறீங்க. அனு மாற்றிய செய்த தவறால் ishitha பிறப்பு நிகழ்ந்து நிகழ்காலம் அப்படியே மாறி விட்டது.
ஒருவேளை அனு அந்த தவறை செய்யாமல் இருந்திருந்தால் நிகழ்காலத்தில் Ishita இருந்திருக்க மாட்டாள்..இன்று நேற்று நாளை படம் பார்த்தால் நான் சொல்ல வருவது புரியும்..இப்போ அனுவின் சாபத்தை Ishita சுமந்து கொண்டு இருக்கிறாள்.ஏன் எப்படி போக போக புரியும்

[Geneliarasigan]

ஹாய் friends, அடுத்த upadate 50% எழுததிட்டேன்..ஆனா இன்னிக்கு எதிர்பாராத விதமாக owner கூட அடுத்தடுத்து மீட்டிங்..இரவு project விஷயமாக 3 நாள் ஊருக்கு போகனும் ..sunday தான் update கொடுக்க முடியும் என நினைக்கிறேன்..நேரம் கிடைச்சா பதிவு போடுறேன்

[Geneliarasigan]

Nice narration
Enna bro twist mela twist tharinga
Super ah irukku
Want more from you
Waiting for you

Thank you bro

[Geneliarasigan]

Lovely update

Very nice

Thanks friends

[Geneliarasigan]

Bro ivangalyum consider pannalam

யோசிக்கிறேன் நண்பா..இவர் யாரென்று தெரியல. ஆனால் பார்க்க அழகாக, செம்ம உடல் வாகோடு இருக்கார்

[Geneliarasigan]

Episode - 179

அருள்மொழியின் அந்த ஆக்ரோஷமான சாபம், பல நூற்றாண்டுகள் பிரபஞ்சத்தின் இருண்ட வெளியில் காத்துக்கிடந்து, இறுதியாக தேவதை அனுவின் ஆத்மா இந்த உலகத்தில் ஒரு தாயின் கருப்பையில் உதித்த அந்தச் சரியான விநாடியில் தன் கொடூரமான ஆட்டத்தைத் தொடங்கியது.

விதியின் கணக்குப்படி, அந்தத் தாயின் வயிற்றில் ஒரு தனிக்குழந்தையாக (Single child) பிறந்து, சாதாரண நல்வாழ்வை வாழ வேண்டியவள் தான் அனு. ஆனால், தாயின் கருப்பையில் அவளது கருமுட்டையும் தந்தையின் விந்தணுவும் கூடிய அந்த மில்லி செகண்டில், அருள்மொழியின் வன்மச் சாபம் அந்தக் கருவைத் தாக்கியது!

சாபத்தின் அதிர்வால், உருவான அந்த ஒற்றைக் கருமுட்டை சட்டென்று இரண்டாக உடைந்து, இரட்டைச் சகோதரிகளாக (Twin babies) உருமாறியது. அதில் ஒரு பாதி... அமைதியும் தூய்மையான குணமும் கொண்ட அனுவாக வளர, அருள்மொழியின் சாபம் முழுமையாகத் தாக்கிய மறுபாதி... யாரைக் கண்டாலும் வசியப்படுத்தும் பேராபத்தான பேரழகோடு, வஞ்சக புத்தியும் கொண்ட இஷிதாவாக உருவெடுத்தது!

அதே காலகட்டத்தில், அறிவியல் ஆராய்ச்சி மற்றும் உலகளாவிய மீடியா தொழிலில் தன் முழு இளமையையும், உழைப்பையும் தொலைத்துவிட்டு, வாரிசு ஏதுமில்லாமல் தவித்துக்கொண்டிருந்தார் ராமகோபாலன். எப்படியாவது தனக்கு ஒரு குழந்தை வேண்டும் என்ற ஏக்கத்தில் இருந்த அவர், அந்த இரட்டைப் பிள்ளைகள் பிறக்கவிருந்த அதே அரசு மருத்துவமனையில் நர்ஸாக (Nurse) வேலை பார்த்து வந்த தன் நெருங்கிய உறவினப் பெண்ணிடம் ரகசியமாகப் பேசினார்.

"எனக்கு ஒரு குழந்தை வேணும்மா... மருத்துவமனைக்கு வர்ற யாராச்சும் அனாதை குழந்தையோ, இல்ல விக்க நினைக்கிற குழந்தையோ இருந்தா எனக்கு ஏற்பாடு பண்ணித் தா," என்று சொல்லி வைத்தார்.

பிரசவ அறையில் அந்த விசித்திரமான இரட்டைக் குழந்தைகள் பிறந்த அந்த நள்ளிரவில், ராமகோபாலனின் உறவினரான அந்த நர்ஸ் தான் பிரசவம் பார்த்தாள். குழந்தைகள் பிறந்த அடுத்த கணமே, அருள்மொழியின் சாபத்தால் உருவான அந்த இரண்டாவது குழந்தை—அதாவது இஷிதா,செம்ம கலரோடும் (Extremely fair/glowing complexion), காந்தப் பேரழகோடும் ஜொலிப்பதைக் கண்டு அந்த நர்ஸ் அப்படியே மிரண்டு போனாள்.
பார்த்த உடனே மோகம் கொள்ளச் செய்யும் அந்தச் சாபத்தின் அழகு, அந்த நர்ஸையும் வசியப்படுத்தியது.

"இந்தக் குழந்தை சாதாரணக் குழந்தை இல்லை, தேவதை போலப் பிறந்து கிடக்கிறது. இதை ராமகோபாலனிடம் கொடுத்தால் அவர் தன் சொத்து முழுவதையும் எழுதிக் கொடுத்துவிடுவார்," என்ற பேராசை அந்த நர்ஸுக்குள் உதித்தது.

தாய்க்கு இரட்டைப் பிள்ளை பிறந்த விஷயத்தையே மறைத்துவிட்டு, ஒரு குழந்தை (அனு) மட்டுமே பிறந்தது போலப் பொய் ஆவணங்களைத் தயாரித்தாள். பின்னர், அந்தச் செம்ம கலர் பேரழகுக் குழந்தையான இஷிதாவை மட்டும் ரகசியமாகக் கடத்திக் கொண்டு வந்து, குழந்தைக்காகக் காத்துக்கொண்டிருந்த ராமகோபாலனிடம் ஒப்படைத்தாள்!
ராமகோபாலன் இஷிதாவைத் தன் சொந்த மகளாக நினைத்து, அவளது  அழகைக் கண்டு வியந்து பாராட்டி வளர்த்தார்.

ராமகோபாலன் இஷிதாவைத் தன் சொந்த மகளாக வளர்த்தாலும், அவளுக்குள் ஒரு துளி கூட இந்தியப் பாரம்பரியமோ அல்லது ஒழுக்க நெறிகளோ புகுந்துவிடாதபடி மிகக் கவனமாகப் பார்த்துக்கொண்டார். அவளை முழுக்க முழுக்க மேற்கத்திய கலாச்சாரத்தின் (**Western culture**) அடிச்சுவட்டிலேயே வளர்த்தெடுத்தார்.

"இந்தக் கற்பு, ஒழுக்கம் எல்லாமே சும்மா டுபுக்கு! மனிதன் உருவாக்கிய வெறும் கட்டுக்கதைகள். நாம் நினைத்த காரியத்தைச் சாதிக்கவும், நம் பேராசைகளை அடைவதற்கும் நம் மேனியை, அழகை எப்படி வேண்டுமானாலும் ஒரு ஆயுதமாகப் பயன்படுத்தலாம்!" என்ற நச்சு எண்ணத்தை அவளது பிஞ்சு மனதிலேயே ஆழமாக விதைத்து வளர்த்தார்.

தன் உடலை ஒரு பொருளாகப் பயன்படுத்துவதில் இஷிதாவுக்கு எவ்வித குற்ற உணர்ச்சியும் (Guilt) வந்துவிடக் கூடாது என்பதில் ராமகோபாலன் மிகத் தெளிவாக இருந்தார். அதற்காக அவர் ஒரு விசித்திரமான, வக்கிரமான பழக்கத்தை அவளுக்குக் கற்றுக் கொடுத்திருந்தார்.

ஒவ்வொரு முறையும் இஷிதா வீட்டை விட்டு வெளியே செல்லும் போதும், வேலைக்காகப் புறப்படும் போதும், ராமகோபாலன் அவளது இதழ்களில் ஒரு சூடான, ஆழமான முத்தத்தைக் (French kiss) கொடுத்துப் பழக்கப்படுத்தியிருந்தார். தந்தை-மகள் என்ற புனிதமான எல்லையைத் தாண்டி, அந்த இதழோடு இதழ் கலக்கும் முத்தத்தில் உருவான வக்கிரமான சூடு, இஷிதாவின் மனதை முற்றிலும் ஒரு போகப் பொருளாக மாற்றியது.
இதன் விளைவாக, அவளுக்குள் ஒழுக்கம் என்ற சொல்லே இல்லாமல் போனது. அவள் பிளஸ்-2  படிக்கும் அந்தப் பருவ வயதிலேயே, தன்னோடு பள்ளியில் படித்த ஒரு சக மாணவனிடம் தன் கன்னித் தன்மையை மிகச் சாதாரணமாக, எந்தவொரு தடையுமின்றி இழக்கத் துணிந்தாள்.



இஷிதாவின் இந்தத் தவறான வளர்ப்பும், அவளது அழகும் ராமகோபாலனின் வக்கிர புத்தியையும் சும்மா விடவில்லை. ஒருகட்டத்தில், இஷிதாவைத் தாண்டி ஆராதனா மீதும் ராமகோபாலனின் கண்கள் விழுந்தன.

அதே வக்கிரப் புத்தியோடு, ராமகோபாலன் ஒருநாள் ஆராதனாவிடம் தன் எல்லைகளை முற்றிலும் மீறி அநாகரிகமாக நடந்துகொண்டான். அவளது விருப்பத்திற்கு மாறாக, அசுர பலத்துடன் அவளது கன்னித் தன்மையையும் கொடூரமாகப் பறித்துக் கொண்டார்.

உடல் என்பதும் காமம் என்பதும் வெறும் ஒரு காரியத்தைச் சாதிப்பதற்கான பகடைக்காய் மட்டுமே என்ற எண்ணம் அவளுக்குள் ஆழமாகப் பதிந்திருந்தது.ராமகோபாலன் தனக்குக் காட்டிய அந்த தாக்கம் தான்,
இந்த ஆபத்தான சென்டினல் தீவின் அடர்ந்த காட்டுக்குள், ஒரு அநாகரிக காட்டுவாசியிடம் தன் உடலைப் பகிர்ந்துகொள்ள அவளுக்கு எள்ளளவும் தயக்கமில்லாமல் போனதற்குக் காரணம்! அவளைப் பொறுத்தவரை, சியாமந்தக மாலையை அடைவதற்குத் தன் உடலைப் பயன்படுத்துவது ஒரு தந்திரமே தவிர வேறொன்றுமில்லை.

ஒரு காட்டுமிராண்டித்தனமான வெறியோடு இஷிதாவின் முகத்தைத் தன் கைகளில் ஏந்தியவன், அவளது சிவந்த இதழ்களை ஆக்ரோஷமாகக் கவ்வினான். அவளது உதடுகளைத் தன் முரட்டு உதடுகளால் முழுமையாகச் சிறைப்பிடித்து, வெறித்தனமாகச் சப்பி உறிஞ்சிச் சுவைக்கத் தொடங்கினான். நாகரிகம் அறியாத அவனது அந்த முத்தத்தில் எந்தக் காதலும் இல்லை; வெறும் மிருகத்தனமான இச்சையும் வேகமும் மட்டுமே நிரம்பியிருந்தது.
ஆனால், ராமகோபாலனால் கற்பு நெறிகள் ஏதுமின்றி ஒரு போகப் பொருளாகவே வளர்க்கப்பட்ட இஷிதாவுக்கு, அந்த முரட்டுத்தனமான தீண்டல் எந்தவொரு குற்ற உணர்ச்சியையும் தரவில்லை.

தன் கைகளை மெல்ல உயர்த்தி, அவனது அகன்ற தோள்களின் மீது படரவிட்டவள், திடீரென்று தன் கூர்மையான நகங்களை அவனது தோள்பட்டையின் சதையில் ஆழமாக, அழுந்தப் பதித்தாள்!

காட்டுவாசியின் ஆக்ரோஷமான முத்தத்திற்கு ஈடுகொடுக்கும் காமத்தின் உச்சமாக அவன் அதை நினைத்துக்கொண்டான்.அவள் நகங்கள் ஆழமாகப் பதிந்ததில் அவனது தோளிலிருந்து லேசாக ரத்தம் கசியத் தொடங்கியது, ஆயினும் காம போதையில் இருந்த அவனுக்கு அந்த வலி கூட ஒரு சுகமாகவே தெரிந்தது.

நாகரிகம் அறியாத அந்தச் சென்டினல் காட்டுவாசியின் உடலிலும், அவனது முரட்டுத்தனமான தீண்டலிலும் இருந்த அந்த அசாத்தியமான ஆண்பால் வீரியம், இஷிதாவின் உடலுக்குள் ஒரு விசித்திரமான ரசாயன மாற்றத்தை ஏற்படுத்தியது.

அவன் அவளது சிவந்த இதழ்களைத் தன் முரட்டு உதடுகளால் கவ்வி, ஆழமாகச் சப்பி உறிஞ்சிச் சுவைத்த அந்த நொடி... இஷிதாவுக்குள் தூங்கிக் கொண்டிருந்த அவளது நிஜமான பெண்மை மெல்ல விழித்துக் கொண்டது!அவளது உடலின் நரம்புகள் அவனது முரட்டுத் தனத்திற்கு அடிமையாகத் தொடங்கின.

அவளது கண்கள் காம போதையில் மெல்லச் சொருகின. தன் கூர்மையான நகங்களால் அவனது தோள்களை அழுத்தியிருந்தவள், இப்போது மெதுவாகத் தன் கைகளை அவனது அகன்ற, தடித்த முதுகின் மீது படரவிட்டாள். காட்டின் கடினமான பாறையைப் போன்ற அவனது முதுகின் சதைகளைத் தன் விரல்களால் தடவி, அவனைத் தன்னோடு இன்னும் இறுக்கமாக, ஒரு துளி இடைவெளியும் இன்றி அணைத்துக் கொண்டாள்.

அடுத்த விநாடி, இருவரின் உடல்களுக்குள்ளும் காம நெருப்பு கொழுந்துவிட்டு எரியத் தொடங்கியது.

தீவின் வெயிலிலும், கடல் காற்றிலும் காய்ந்து கறுத்த அவனது தடித்த உதடுகளும்... அருள்மொழியின் சாபத்தால் பிரசவித்த இஷிதாவின் செம்ம கலர் மேனிக்குச் சொந்தமான, பனிமலர் போன்ற சிவந்த இதழ்களும் அங்கே சங்கமமாயின. அது ஒரு கருப்பு வைடூரியமும், சிவப்பு பவளமும் ஒன்றுடன் ஒன்று உராய்வதைப் போலக் காட்சியளித்தது.

அவன் சாதாரண நாகரிக மனிதர்களைப் போல மென்மையாக முத்தமிடவில்லை; காட்டின் விலங்குகளைப் போன்ற ஒரு வேட்டை வெறியோடு அவளது இதழ்களை கவ்வி சுவைத்தான். அவளது மேல் உதட்டையும் கீழ் உதட்டையும் மாறி மாறிக் கவ்வி, தேனை உறிஞ்சும் வண்டைப் போலத் தன் நாவால் அவளது வாய்க்குள் காம நஞ்சைச் செலுத்தினான். அவனது ஒவ்வொரு உறிஞ்சுதலிலும் இஷிதாவின் உடல் வில்லாக வளைந்து, அவனது முரட்டு அணைப்பிற்குள் உருகினாள். அவளது இதழ்களிலிருந்து உதிர்ந்த மெல்லிய முனகல் சத்தம்,இன்னும் ஒரு புதிய காம இலக்கணத்தை எழுதிக் கொண்டிருந்தது.

அவர்களின் உடல்கள் காம நெருப்பில் உருகிக் பிணைந்திருக்க, காட்டின் குளிர்ந்த காற்று அவர்களின் வியர்வைத் துளிகளைத் தீண்டிச் சென்றது. இஷிதா எல்லாவற்றையும் மறந்து அந்தச் சென்டினல் காட்டுவாசியின் முத்த மழையில் நனைந்து கொண்டிருந்தாள்.

அவன் தன் முத்தங்களின் திசையை மாற்றினான். அவளது உதடுகளிலிருந்து விலகி, அவளது பனிமலர் போன்ற கன்னங்கள், கண்கள், நெற்றி என அவளது முகம் முழுவதும் தன் முரட்டு உதடுகளால் ஈர முத்தங்களை வாரி இறைத்தான்.அவளது செம்ம கலர் முகத்தின் அழகில் பித்தனாகி, அவளது முகத்தை ஆக்ரோஷமாகத் தன் நாவால் நக்கித் தன் காமப் பசியைத் தீர்த்துக் கொள்ள முயன்றான்.

அவனது எச்சிலின் சூடும், முரட்டுத்தனமான தீண்டலும் இஷிதாவின் நரம்புகளில் மின்சாரத்தைப் பாய்ச்சின. அடுத்த நொடி, அவன் அவளது காதோரக் கூந்தலை ஒதுக்கி, அவளது காதின் மென்மையான நுனியைத் தன் கூர்மையான பற்களால் மெல்லக் கடித்தான். அந்தத் தீண்டலில் இஷிதாவின் உடல் ஒரு கணம் சிலிர்த்து உறைந்தது.

அதே நேரத்தில், அவனது கரடுமுரடான முரட்டுக் கைகள் இஷிதாவின் உடலின் கீழ்நோக்கி நகர்ந்தன. அவளது வளைவான இடுப்புப் பகுதியைத் தன் பலமிக்க விரல்களால் அசுர வேகத்தில் அழுத்திப் பிடித்தான். குருதி கபாலப் போட்டியில் வென்ற அந்த வீரனின் கைகளின் அழுத்தம் தாங்காமல், இஷிதா அசாத்தியமான உணர்ச்சியின் விளிம்பிற்கே சென்று துடித்தாள்.
அவளுக்குள் இருந்த மேற்கத்திய கலாச்சாரத்தின் தடையற்ற காம உணர்வுகளும், அவளது பெண்மையின் வெறியும் ஒன்று சேர்ந்து அவளை ஆட்டிப்படைத்தன. இனி அவனால் கட்டுப்படுத்தப்படுவதை அவளது உடம்பு விரும்பவில்லை.

உணர்ச்சியின் உச்சக்கட்டத்தில் அனலாய்க் கொதித்த இஷிதா, திடீரென்று தன் கைகளால் அந்தச் சென்டினல் காட்டுவாசியின் மார்பில் பலமாக முட்டி, அவனை அப்படியே மட்கிய இலைகள் நிறைந்த காட்டின் தரையில் பின்னோக்கித் தள்ளி வீழ்த்தினாள்!
அவன் நிலைகுலைந்து கீழே விழுந்த அதே மில்லி செகண்டில், சிறுத்தையைப் போலப் பாய்ந்த இஷிதா, அவனது அகன்ற இடுப்பின் மீது ஏறி அசுரத் தனத்தோடு அமர்ந்தாள். அவளது தலைமுடி காற்றில் அவிழ்ந்து அவனது முகத்தில் விழ, இப்போது ஆதிக்கச் செலுத்தும் வேங்கையாக இஷிதா அவனது மேல் அமர்ந்து தன் காம ஆட்டத்தைத் தொடரத் தயாரானாள்.

அவள் தன் இரு கைகளையும் அவனது அகன்ற, தசைநார்கள் திரண்ட மார்பின் மீது பலமாக ஊன்றினாள். உணர்ச்சியின் உந்தலில், அவளது கூர்மையான நகங்கள் அவனது மார்புச் சதையைக் கீறிக்கொண்டு உள்ளே இறங்கின. அவளது நகங்களின் கொடூரமான அழுத்தத்தில் அவனது மார்பிலிருந்து மெல்லிய ரத்தக் கோடுகள் கிழிந்தன.
ஆனால், அவனுக்கு அந்த வலி, காமத் தீயை இன்னும் அதிகமாக்கியது. அவன் தன் பலமிக்க இரு கரங்களையும் மேலே தூக்கி, தன் மீது அமர்ந்திருந்த இஷிதாவின் வளைந்து நெளிந்த இருபக்க இடுப்புப் பகுதியையும் வளைத்து, சதைகள் நசுங்கும் அளவுக்கு ஆக்ரோஷமாக அழுத்திக் பிடித்தான். அவனது முரட்டு விரல்களின் பிடியில் இஷிதாவின் பெண்மை முற்றிலும் நிலைதடுமாறியது. இருவரின் உடல்களிலிருந்தும் சிந்திய வியர்வைத் துளிகள் அந்தக் காட்டின் குளிர்ந்த காற்றிலும் ஆவியாகின. காமம் அங்கே கரைகடந்து, காட்டின் அநாகரிக விதிகளோடு சங்கமித்தது.
கழுத்தில் விழுந்த கடியும், சூடான இதழ்களும்
அவளது இடுப்பில் அவன் கொடுத்த அந்த அசுர அழுத்தத்தில், இஷிதா அப்படியே அவனது மார்பின் மீது முன்னோக்கிக் சரிந்து குனிந்தாள். காம போதையில் அவளது மூளை முற்றிலும் செயலிழந்திருக்க, அவனது கறுத்த, தடிமனான கழுத்துப் பகுதியில் தன் முகத்தைப் புதைத்தாள்.

அடுத்த நொடி, அவனது கழுத்துச் சதையைத் தன் கூர்மையான பற்களால் மெல்ல, ஆழமாகக் கடித்தாள்! அந்த வக்கிரமான கடியில் அவனது உடம்பு ஒரு கணம் அனலாய்த் துடித்தது. அவன் வலியில் முனகிய அதே விநாடியில், தான் கடித்த அதே இடத்தில், உமிழ்நீர் ஊறிய தன் மெல்லிய, சிவந்த உதடுகளைப் பதித்து ஆழமாக உறிஞ்சினாள் இஷிதா. அவளது உதடுகளின் வெப்பமும், அவனது கழுத்தின் சூடும் ஒன்றோடொன்று கலந்து அங்கே ஒரு புதிய காம அத்தியாயத்தை எழுதின.

அவன் மார்பு முழுவதும் தன் சிவந்த இதழ்களால் இடைவிடாது சூடான முத்தங்களை வாரி இறைத்தாள் இஷிதா. அவளது உதடுகளின் வெப்பம் அவனது நரம்புகளைச் சுட்டெரிக்க, அவளது முத்தங்களின் திசை மெல்ல அவனது வயிற்றுப் பகுதியைத் தாண்டி, அவனது தடித்த இடுப்புப் பக்கமாக இறங்கியது. அங்கே அவளது ஈரமான இதழ்கள் பட்ட அடுத்த விநாடி, காட்டுவாசி அசாத்தியமான இன்ப அதிர்வில் ஒரு விசித்திரமான புழுவைப் போலத் தரையில் அனலாய் நெளிந்து துடித்தான்.

அவன் நெளிவதைக் கண்டு வக்கிரமாகப் புன்னகைத்த இஷிதா, மீண்டும் அவனது அகன்ற இடுப்பின் மீது ஆதிக்கத்தோடு நிமிர்ந்து ஏறி அமர்ந்தாள். காமத்தின் உச்சக்கட்ட அனல் அவளது உடலை ஆட்டிப்படைக்க, இனி தனக்கும் அந்த ஆடைகளுக்கும் சம்பந்தமில்லை என்பது போலத் தன் இரு கைகளையும் மேலே தூக்கினாள். தன் மேனியிலிருந்த அந்த மெல்லிய டீஷர்ட்டை (T-Shirt) அடியோடு தலைக்கு மேலே தூக்கிக் கழற்றி எறிந்தாள்.



அடுத்த கணமே, அவளது செம்ம கலர் உடம்பின் மீது இறுக்கமாகப் பூட்டியிருந்த அந்த இளம் சிவப்பு நிற ப்ரா (Pink Bra) அந்த ஒளிரும் காளான்களின் நியோன் வெளிச்சத்தில் அப்பட்டமாக வெளிப்பட்டது.

காட்டின் குளிர்ந்த காற்று அவளது உடலைத் தீண்டிய போதும், காமத் தீயினால் அவளது உடலெங்கும் அரும்பியிருந்த வியர்வைத் துளிகள் அந்தப் பிராவின் ஓரங்களில் படிந்து, அவளது மேனிக்கு ஒரு விசித்திரமான பளபளப்பைத் தந்து, பார்ப்பதற்கே அசாத்தியமான செக்ஸி (Sexy) தோற்றத்தை அளித்தது.

இளம் சிவப்பு நிறப் பிராவின் கப்களுக்குள் அடங்க மறுத்து, அதன் மெல்லிய ஓரங்களிலிருந்து பிதுங்கி வழிந்த இஷிதாவின் அந்தப் பால் போன்ற வெள்ளை நிற மார்பின் பேரழகு, அந்த ஒளிரும் காளான்களின் நியோன் வெளிச்சத்தில் அசாத்தியமான காமப் பிழம்பாகக் காட்சியளித்தது. பனிப்பாறை உருகி வழிவது போன்ற அவளது அந்த எழில்கொஞ்சும் மேனியின் ததும்பலும், வியர்வைத் துளிகள் பட்டுப் பளபளத்த அவளது மார்பகங்களின் அசைவும் அந்தக் காட்டுவாசியின் ஒட்டுமொத்தக் கட்டுப்பாட்டையும் அடியோடு தகர்த்தெரிந்தன.

அவளது அந்தப் பேரழகை அத்தனை நெருக்கமாக, நேருக்கு நேராகப் பார்த்த அந்தச் சென்டினல் காட்டுவாசி, சொல்லொணா உணர்ச்சிப் பெருக்கால் உடல் நடுங்கித் துடித்தான். அவனது நரம்புகளில் ரத்தம் அனலாகக் கொதித்தறிய, அவனது ஆண்மையின் வீரியம் கட்டுக்கடங்காத வெறியுடன் துடித்து, இரும்புத் தடியைப் போலச் செங்குத்தாக மேலெழும்பியது.
அவனது இடுப்பின் மீது ஆதிக்கத்தோடு ஏறி அமர்ந்திருந்த இஷிதாவின் மென்மையான பின்பக்கச் சதைகளில், அவனது அந்த முரட்டுத்தனமான ஆண்மையின் எழுச்சி பலமாக முட்டி உரசியது. அந்த அனல் பறக்கும் தீண்டல் இஷிதாவின் பின்பக்கத்தைத் தொட்டு அமுக்கிய அந்த விநாடியில், அவளது உடலிலும் ஒரு புதிய சிலிர்ப்பு மின்சாரமாய் ஊடுருவியது. இருவரின் காம வெறியும் அதன் உச்சக்கட்ட எல்லையைத் தொட்டது.

அடர்ந்த இருண்ட காட்டின் நடுவே, சூரிய வெளிச்சமே படாத ஒரு சிகரத்தில் உறைந்து கிடக்கும் மாசற்ற வெண் பனிப்பாறை ஒன்று, திடீரெனத் தோன்றும் அனல் காற்றின் வெப்பம் தாங்காமல் மெல்ல உருகித் தன் வடிவத்தை இழந்து தளும்புவதைப் போல... அவளது அந்தப் பால் வெள்ளை நிற மார்புகள், காமத்தின் வெறியினாலும், அந்தச் சென்டினல் காட்டுவாசியின் மூச்சுக்காற்றின் சூட்டினாலும், அசைந்து ததும்பிக் கொண்டிருந்தன.

காமத்தீயின் வெப்பம் படரப் படர, அவளது நெஞ்சுப் பகுதியின் ஆழமான பள்ளத்தாக்கிலிருந்து விசித்திரமான வியர்வைத் துளிகள் மெல்ல அரும்பி வழிந்தன. பனிப்பாறை உருகி வழியும் அந்தப் படிக நீர் போன்ற தூய்மையான வியர்வைத் துளிகள், அவளது வெடவெடக்கும் வெள்ளைச் சதைகளின் வழியே, அந்த இளம் சிவப்பு நிறப் பிராவின் ஓரங்களை நனைத்து மெதுவாக உருண்டு ஓடின.


ஒவ்வொரு வியர்வைத் துளியும் அவளது மார்பகங்களின் வளைவுகளில் நகரும் போது, அது அந்த மெல்லிய வெளிச்சத்தில் வைரக் கற்களைப் போலப் பளபளத்தன.அவளது மார்பின் ததும்பலும், அதில் உருகி வழியும் அந்த வியர்வை நீரின் நனைப்பும், அவளது இடுப்பு மீது அமர்ந்திருந்த அந்தச் காட்டுவாசியின் காமப் பசியை மிருகத்தனமாகத் தூண்டிக் கிளப்பியது..

அவனது முரட்டுக் கரங்கள், அவளது இடுப்பு வளைவிலிருந்து மெல்ல விலகி, ஒரு நச்சுப் பாம்பைப் போல அவளது அடிவயிற்றின் வழியே மேல்நோக்கி ஊர்ந்து ஏறியது. காம போதையில் இருந்த அவனது விரல்கள், அந்த இளம் சிவப்பு நிறப் பிராவின் கப்களுக்குள் அடங்காமல் பிதுங்கி வழிந்து கொண்டிருந்த அவளது வெண் மார்பகங்களை ஆக்ரோஷமாகச் சூழ்ந்து கொண்டன. அடுத்த விநாடி, நாகரிகம் அறியாத ஒரு காட்டுமிராண்டித்தனமான வேட்கையோடு, அவளது அந்த மென்மையான மார்புகளைத் தன் முரட்டுப் பிடிக்குள் அசுரத்தனமாக அழுத்திப் பிடித்துப் பிசையத் தொடங்கினான். அவனது கைகளின் அழுத்தத்தில் அவளது பால் வெள்ளைச் சதைகள் வடிவம் மாறி தளும்பின.

அவளது மார்பகங்களின் மென்மையை உணர்ந்த அவனுக்கு, அந்தப் பிராவின் மெல்லிய துணி ஒரு தடையாகத் தோன்றியது. அவன் தன் முரட்டு விரல்களை அந்த இளம் சிவப்பு நிறப் பிராவின் துணிக்குள்ளே பலவந்தமாக நுழைத்தான். அவனது கரடுமுரடான விரல் நகங்கள், இஷிதாவின் நெஞ்சுப் பகுதியின் வழவழப்பான சதைகளை உரசிக் கொண்டு உள்ளே சென்ற அந்த நொடி... அவளது மார்பின் மிக உணர்ச்சிகரமான காம முனைகளை (Nipples) அவனது கட்டை விரலால் ஆக்ரோஷமாகச் சீண்டி, நசுக்கினான்.
அந்தக் கொடூரமான சீண்டலில் இஷிதாவின் பெண்மை முற்றிலும் நிலைதடுமாறியது! அவளது நரம்புகளுக்குள் ஒரு பிரம்மாண்டமான மின்சாரம் பாய்ந்தது போல, அவளது இடுப்புப் பகுதி காம வெறியில் தூக்கிப் போட்டது. அவனது அசுரத் தீண்டலைத் தாங்க முடியாமல், தன் உடம்பை வில்லாக வளைத்து, சுகமும் வலியும் கலந்த ஒரு காட்டு முனகலோடு அவனது மார்பின் மீது அனலாய்த் துடித்தாள்.

அவளது துடிப்பைக் கண்ட காட்டுவாசிக்கு, அந்த ஆடையை முழுமையாக அகற்ற வேண்டும் என்ற ஆசை தலைக்கேறியது. அவளது மார்பிலிருந்து தன் கைகளை எடுத்தவன், அவளது முதுகுப் பக்கமாகத் தன் கைகளைக் கொண்டு சென்றான். ஆனால், நவீன உலகத்து ஆடைகளைப் பார்த்திராத அந்தச் சென்டினல் காட்டுவாசிக்கு, அந்தப் பிராவின் பின்புறம் இருந்த அந்தச் சிறிய இரும்பு ஊக்குகளை (Hooks) எப்படி அவிழ்ப்பது என்று தெரியவில்லை. அவன் தன் முரட்டு விரல்களால் அந்தத் துணியைப் பிடித்து அங்கும் இங்குமாக இழுத்து, அதை அவிழ்க்க முடியாமல் திண்டாடிப் பற்களைக் கடித்தான்.

அவன் திண்டாடுவதைக் கண்ட இஷிதாவின் காம நரம்புகள் அவசரப்பட்டன. சியாமந்தக மாலை என்ற இலக்கைத் தாண்டி, அவளது உடலின் வெறி அவளை ஆட்கொண்டிருந்தது.
"முட்டாள்..." என்று தன் காம குரலில் மெல்ல முனகியபடி மீண்டும் வக்கிரமாகப் புன்னகைத்தாள்.

அவனை மேலும் திண்டாட விட விரும்பாமல், இஷிதாவே தன் இரு கைகளையும் வளைத்துத் தன் முதுகுப் பக்கமாகக் கொண்டு சென்றாள். அவளது நீண்ட விரல்கள் அந்த இளம் சிவப்பு நிறப் பிராவின் ஊக்குகளைத் தீண்டின. மிக லாவகமாக, மெதுவாக... அந்தப் பிராவின் ஊக்குகளை ஒவ்வொன்றாக விடுத்து, 'டக்' என்று அதை விடுவித்தாள்!



ஊக்கு விடுபட்ட அடுத்த கணமே, அவளது மார்புகளை இத்தனை நேரம் இறுக்கிப் பிடித்திருந்த அந்த இளம் சிவப்பு நிறப் ப்ரா முற்றிலும் தளரத் தொடங்கியது. அவளது அந்தப் பால் வெள்ளை நிற முழுப் பேரழகும் ஆடைகளின் எந்தவொரு தடையுமின்றி அந்தச் சென்டினல் காட்டுவாசியின் கண்களுக்கு முன்னால் முழுமையாக நிர்வாணமாக வெளிப்பட்டது.

நாகரிக உலகத்தின் உடைக் கட்டுப்பாடுகள் ஏதுமின்றி, காட்டின் இருட்டில் நிலவென ஜொலித்த அவளது அந்தப் பேரழகைக் கண்டதும், அந்த முரட்டு வீரன் அப்படியே முற்றிலும் மதிமயங்கிப் போனான். அவனது பார்வையில் காம வெறி கலந்திருந்தன. அவளது மார்பகங்களின் மென்மையான ததும்பலும், அதன் அசைவும் அவனது ஒட்டுமொத்தக் கட்டுப்பாட்டையும் அடியோடு தகர்த்தெரிந்தன.

அவன் தன் நடுக்கமுற்ற முரட்டுக் கரங்களை மெதுவாக மேலே தூக்கினான். உலகிலேயே மிக சுவையான கனியைத் தொடுவதைப் போல, மிகுந்த வேட்கையோடு அவளது பால் வெள்ளை மார்பை முதன்முதலாகத் தன் விரல்களால் மெல்லத் தொட்டுப் பார்த்தான். அவளது மேனியின் அந்த அசாத்தியமான வழவழப்பும், பட்டுப் போன்ற மென்மையும் அவனது முரட்டு விரல்களில் பட்ட அடுத்த விநாடி, அவனது நரம்புகளில் அனல் பறந்தது.
தன் பிடியை இன்னும் அதிகமாக்க நினைத்தவன், தன் தடித்த கட்டை விரலால் அவளது மார்பின் நடுவே கனிந்திருந்த அந்தச் சிவந்த காம்பின் நுனியைச் சுற்றி மெதுவாக வட்டமிட்டான். அவனது கரடுமுரடான விரல்கள் காம்பின் மென்மையான பகுதிகளை வலம் வந்த விநாடியில், இஷிதாவின் உடல் ஒரு அமானுஷ்ய அதிர்வில் சிலிர்த்தது.
காம்பைச் சுற்றி வட்டமிட்ட அவனது கைகள், இப்போது அவளது மார்பின் முழுப் பரிமாணத்தையும் தன் அகன்ற உள்ளங்கைக்குள் அடக்கின. முதலில் அதன் மென்மையை வியப்போடு ரசித்தவன், பின்னர் மெல்ல மெல்லத் தன் விரல்களுக்கு பலத்தைக் கொடுத்து அவளது பால் வெள்ளைச் சதைகளை ஆழமாக அமுக்கிப் பிசையத் தொடங்கினான். அவனது முரட்டுப் பிடியில் அவளது மார்பகங்கள் வடிவம் மாறி தளும்பின.
அவனது அந்த ஆக்ரோஷமான அழுத்தமும், காமச் சீண்டலும் இஷிதாவின் ஒட்டுமொத்தக் கட்டுப்பாட்டையும் அடியோடு தகர்த்தெரிந்தன.அவளது பெண்மையின் வேகம் அவளை ஆட்கொள்ள, தன் வாயைத் திறந்து, "ஆஹ்ஹ்... ம்ம்ம்..." என்று சுகமும் தவிப்பும் கலந்த ஒரு மெல்லிய காட்டு முனகல் சத்தத்தை அந்தக் காட்டின் இருளுக்குள் உதிர்த்தாள். அவளது அந்த முனகல் ஒலி, அவனது இடுப்பின் மீது அமர்ந்திருந்த அவளது உடலின் காம நெருப்பை இன்னும் பன்மடங்கு அதிகமாக்கியது.

அவனது முரட்டு விரல்கள் அவளது பால் வெள்ளை மார்பகங்களை மெல்ல மெல்ல அமுக்கிப் பிசைந்தபடியே, திடீரெனத் தன் வேகம் முழுவதையும் கூட்டின. அவனது கைகளின் அந்த அசுரத்தனமான வேகமும் அழுத்தமும் இஷிதாவின் உடம்பில் இருந்த அத்தனை நரம்புகளையும் சுண்டியிழுத்தன. அந்தச் சீண்டலைத் தாங்க முடியாமல், அவனது இடுப்பின் மீது ஏறி அமர்ந்திருந்த இஷிதா, முற்றிலும் தன் கட்டுப்பாட்டை இழந்து, உணர்ச்சியின் உந்தலால் முன்னும் பின்னும் தானாகவே அசைந்து இயங்கத் தொடங்கினாள்.

அவளது இடுப்பின் ஒவ்வொரு அசைவும், அந்தச் சென்டினல் காட்டுவாசியின் வீரியத்தை இன்னும் அதிகமாக்கியது. அவனது அசாத்தியமான ஆண்மையின் எழுச்சி, அவளது வளைவான பின்பக்கச் சதைகளோடு இறுக்கமாக ஒட்டி உரசியபடி, அவளது வேகத்திற்கு ஈடுகொடுத்து முன்னும் பின்னும் ஆடித்தேய்ந்தது. ஆடையின் தடையும் meeri, தன் உடலின் பின்புறத்தில் அனலாய்த் தாக்கிய அவனது அந்த முரட்டுத்தனமான ஆண்மையின் சூட்டை இஷிதா அப்பட்டமாக, அணு அணுவாக உணர்ந்து துடித்தாள். அவளது பால் வெள்ளை மேனியும் அவனது கறுத்த முரட்டு உடலும் அந்த வியர்வை நனைப்பில் ஒன்றோடொன்று வழுக்கிக் கொண்டு, காமத்தின் இறுதிப் புள்ளியை நோக்கி வெறித்தனமாகப் பயணித்தன.



அவன் தன் அசுர பலத்தோடு அப்படியே படுக்கையிலிருந்து எழுந்து நிமிர்ந்தான். அவனது இடுப்பின் மேல் அமர்ந்திருந்த இஷிதாவின் முகத்திற்கு நேரே தன் முகத்தைக் கொண்டு வந்தவன், மிருகத்தைப் போல அவளது கழுத்துப் பகுதியில் தன் மூக்கைப் பதித்தான். அவளது கழுத்தை வலப்பக்கம், இடப்பக்கம் எனத் தன் தலையை இங்கும் அங்கும் வேகமாக அசைத்து, அவளது மேனியிலிருந்து வெளிப்பட்ட அந்தப் பெண்மையின் தீவிரமான வாசத்தை ஆழமாக மோப்பம் பிடித்து வெறி கொண்டான்.

அடுத்த கணமே, அவனது எச்சில் ஊறிய முரட்டு நாக்கு அவளது பனிமலர் போன்ற கழுத்துச் சதையின் மீது பட்டு, ஆக்ரோஷமாக நக்கியது. அவனது அந்த ஈரமான, சூடான தீண்டல் பட்ட அந்த விநாடியில், இஷிதா உணர்ச்சியின் விளிம்பில் துடிதுடித்துப் போனாள். அவளது நரம்புகள் யாவும் சுருண்டேற, சுகத்தின் தவிப்பு தாங்க முடியாமல், தன் இரு கரங்களாலும் அவனது தலையை அப்படியே பலமாகப் பற்றினாள்.
அப்படியே அவனது தலையை இழுத்து, ஆடைகளின்றித் ததும்பி நின்ற தன் அந்தப் பால் வெள்ளை மார்புகளின் ஆழமான பிளவுக்குள் (Cleavage) ஆக்ரோஷமாக அமுக்கிப் புதைத்தாள்! அவனது முகம் அவளது மார்பின் வெம்மையில் புதைய, அவளுக்குள் இருந்த காம நெருப்பு அநாகரிகத்தின் உச்சமாய் வெடித்துச் சிதறியது.

அவளது மார்பின் அந்த இதமான கதகதப்பில் முகம் புதைத்திருந்த அந்த நொடியில், காலமே சற்றே உறைந்து போனது போல் இருந்தது அவனுக்கு.

அவன் தன் முகத்தை அவளது நெஞ்சுப் பிளவின் ஆழத்தில் மெதுவாகப் புதைத்து, தன் உதடுகளாலும் மூக்கினாலும் அவளது பட்டுப் போன்ற வெண் சதைகளை மெல்ல உரசித் தன் குறும்புத்தனங்களைத் தொடங்கினான். அவனது தடித்த, கரடுமுரடான தலைமுடி அவளது மார்பின் வளைவுகளில், நெஞ்சுப் பள்ளத்தாக்கின் ஓரங்களில் பட்டு அலைபாய்ந்த போது, அது இஷிதாவின் உடம்பில் ஒரு சுகமான அரிப்பை ஏற்படுத்தியது.
அவன் சும்மா கிடக்காமல், தன் முகத்தை அப்படியே அவளது மார்பகங்களின் கீழ் பகுதியிலிருந்து மேல் நோக்கி மெதுவாக நகர்த்தி, தன் மூச்சுக் காற்றை அவளது மார்பின் காம்புகளின் மீது சூடாக வாரி இறைத்தான். அவனது அனல் காற்றுப் பட்டதும் அவளது வெண் சதைகள் சிலிர்த்துக் சுருங்கின. அதைத் தொடர்ந்து, தன் கரடுமுரடான தாடி முடியால் அவளது மென்மையான நெஞ்சுப் பிளவின் மீது லேசாக இங்கும் அங்கும் தேய்த்து, அவளது உணர்ச்சிகளை கிண்டல் செய்தான்.

அந்த மென்மையான, குறும்புத்தனம் நிறைந்த உராய்வு இஷிதாவுக்குள் அதுவரை இல்லாத ஒரு புதிய மின்சாரத்தைப் பாய்ச்சியது. அந்தச் சென்டினல் காட்டுவாசியின் கரடுமுரடான முகத்தின் தீண்டலும், அவனது இதழ்கள் அவளது மார்பின் சரிவுகளில் செய்த சின்னச் சின்ன முத்தப் பதிவுகளும் அவளது நெஞ்சுக்குள் தேங்கி இருந்த அமைதியை அடியோடு கலைத்தன.

அவளது சுவாசத்தின் வேகம் சற்றே அதிகரித்து, நெஞ்சுப் பகுதி மேலும் கீழுமாக அசைந்து ததும்பியது. அவனது இந்தத் தொடர் குறும்புத்தனம் தாங்க முடியாமல், அதே சமயம் அந்த விசித்திரமான நெருக்கத்தை முற்றிலும் ரசித்தபடி, அவளுக்குள் இருந்து ஒரு மெல்லிய, அழகான காமச் சிரிப்பு வெளிப்பட்டது.

இஷிதாவின் அந்த மென்மையான, காமச் சிரிப்பு சத்தம்... அங்கே இரவு உலா வந்து கொண்டிருந்த ஒரு நபரைக் காந்தம் போல ஈர்த்தது.

அது வசியமும், தவிப்பும் கலந்த ஒரு பெண்ணின் உச்சக்கட்டப் பரவசக் குரல் என்பதை அந்த நிழல் உருவம் சட்டென்று உணர்ந்துகொண்டது. மட்கிய இலைகளின் மீது மெல்ல அடிமேல் அடி வைத்து, சத்தமே வராமல், காட்டின் இருட்டுக்குள்ளேயே கரைந்து முன்னேறி வந்தது அந்த உருவம்.

அங்கே இஷிதா தன் ஆடைகளைக் கழற்றி எறிந்துவிட்டு, தன் மார்பின் பிளவுக்குள் அந்தச் சென்டினல் காட்டுவாசியின் தலையை அமுக்கிப் புதைத்து, அவனது குறும்புத்தனங்களை ரசித்துச் சிரித்துக் கொண்டிருப்பதை அந்த மர்ம உருவம் கண்டது.

அவளது அந்தப் பால் வெள்ளை மேனியின் அழகும், அந்த அநாகரிகக் காமக் கூத்தும் அந்த உருவத்தின் கண்களில் ஒரு விசித்திரமான மினுமினுப்பை ஏற்படுத்தியது.காட்டின் இந்த மரணப் பிரதேசத்தில், ஆபத்துகளுக்கு நடுவே இப்படி ஒரு காமக் களியாட்டத்தை அந்த உருவம் துளியும் எதிர்பார்க்கவில்லை!

[Geneliarasigan]

ஹாய் friends, இந்த கதையில் மதிவதனி குரு அஸ்வத்தாமன் என சொல்லி இருப்பேன். ஆனால் ஒரு கதாபாத்திரமாக வந்தது இல்லை..இதற்கு பிறகு வரும் update அஸ்வத்தாமன் வருவார். ஆனால் மதிவதனியை சந்திக்க மாட்டார்.ஆனால் சந்திப்பார். புரிகிறதா? கொஞ்சம் குழப்பமா இருக்கும் . ஆனால் யோசித்தால் விடை கிடைத்து விடும்

[Geneliarasigan]

ஹாய் friends, அடுத்த update இதையே தொடரலாமா..!அல்லது priyanka update?

[Geneliarasigan]

As per your all comments next update also சிற்பிகா.ஒருவர் மட்டும் அந்த உருவம் யார் என்பதை சரியாக கணித்து உள்ளார்.