Posts: 191
Threads: 2
Likes Received: 329 in 92 posts
Likes Given: 346
Joined: Nov 2022
Reputation:
12
பாத்ரூம் சென்று மூஞ்சை கழுவினேன். Wash Basinல் கையை ஊன்றி என்னையே பார்த்துக் கொண்டு இருந்தேன். அவன் சொன்னது எனக்கு ஞாபகம் வரவே கண்ணாடியை பார்த்து கோவபட்டேன் என்னுடைய மூஞ்சு அழகாக மாறுவதை பார்த்தேன்... என் தலையில் நானே வெட்கபட்டு அடித்துக்கொண்டு மீச்சம் மீதி வீட்டு வேலைகளை பார்த்தேன். பின் என் மகன் வர்ற அவனுக்கு பால், ஸ்நாக்ஸ் ரெடி பண்ணி கொடுத்துட்டு இருக்கும் நேரம் என்னுடைய போனில் மெசெஜ் டோன் ஒலித்தது. என்னுடைய கால்கள் வேகமாக போன் இருக்கும் திசையை நோக்கி சென்றது என்னை அறியாமல். போனை எடுத்து பார்த்தால் கம்பெனி மெசெஜ்... ஆகாஷ் மெசெஜ் இல்ல… ஒரு பக்கம் அவன் மெசெஜ் வர கூடாதுனு நெனச்சாலும்.. இன்னொரு பக்கம் அவன் கூட பழக ஏதொ மனசு துடிச்சிது… அவன் மெசேஜை எதிர்பார்த்தது...
என்னம்மா ஆச்சு? யாரும்மா?
ஒன்னுமில்ல டா கம்பெனி மெசெஜ்
டாடி எப்போ வராங்க மா?
நாளைக்கு காலையில வரேனு சொன்னாரு டா..
எனக்கு அவரு நிறைய ஸ்நாக்ஸ் & நியூ வீடியோ கேம் சிடி வாங்கிட்டு வாறேனு சொல்லிருந்தாரு...
என்னடா அவரு இவரு..
அவங்க இவங்கனு உன் வாயில இருந்து வராதா?
அவன் முகம் வாடியது, சாரி மம்மி
அவரு வர்றதுக்குள்ளே நீ ஸ்கூலுக்கு போயிடுவியே வவ்வ வவ்வவே என அவனை கிண்டல் பண்ணி ஸ்நாக்ஸ் கொடுத்து ஹோம் வொர்க் முடிக்க ஹெல்ப் பண்ணினேன்
இதற்கிடையில் அவன் ஏன் இன்னும் மெசேஜ் பண்ணல என்ன ஆச்சுனு யோசித்து கொண்டே இருந்தேன்.
இரவு ரூமில் சென்று படுக்கையில் படுத்தேன். இவன் எதுக்கு இன்னும் மெசேஜ் பண்ணாம இருக்கானு கோவம் கோவமாக வந்துச்சு
நம்ம ரொம்ப கோவபட்டு அவனை திட்டிட்டோமோ நம்மளே திருப்பி மெசேஜ் பண்ணலாமா? அப்படி பண்ண அவன் என்ன நினைப்பான்? என்ன ஆச்சு நந்தினி உனக்கு? இந்த தொல்லை வேண்டாம் பாதில வந்தவன் பாதில போயிட்டான் என கஷ்டப்பட்டு தூக்கம் வர வைத்து தூங்கினேன்.
காலை எழுந்து எதாவது மெசேஜ் வந்து இருக்கிறதா என்று பார்த்தேன் எதுவும் இல்லை
நான் எதுக்கு அவன் மெசெஜ்காக வெயிட் பண்ணிட்டு இருக்குறேனு என்னை நானே திட்டினேன். எல்லாரும் புருஷன் ஊருல இருந்து வராங்க அப்டின்னு சொன்னா ஹாப்பியா இருக்கும் ஆனால் எனக்கு அப்படி ஒரு feel எப்பவும் வந்ததில்லை. என் மீது கொஞ்சமாவது அன்பை காட்டினால் தானே வரும். வாசலில் கோலம் போடும் சமயத்தில் அவன் இருக்கிறானா என்று பார்க்க மனம் யோசித்து ஆனால் நேத்து நாம் தேடியதை அவன் புரிந்து கொண்டதால் நிமிர்ந்து தேடாமல் ஒர கண்ணால் அவன் இருக்கிறானா என்று பார்த்தேன் ஆனால் இல்லை இனிமேல் அவனை தேடக்கூடாது என முடிவு எடுத்து முந்தியை தூக்கி இடுப்பில் சொருகி வீட்டிற்குள் சென்றேன்.
பையன் ஸ்கூலுக்கு சென்ற ஒரு அரைமணி நேரத்தில் என் கணவர் வந்தார். வரும் போது பையனுக்காக அவன் கேட்ட மாதிரி நிறைய பொருட்கள் வாங்கிருந்தார் ஆனால் கட்டிய பொண்டாட்டிக்கு எதாவது வாங்கனும் என்ற எண்ணம் அவருக்கு சுத்தமாய் இல்லை.
என்னங்க அவன் கேட்டானு படிக்குற பையனுக்கு இந்த கேம்ஸ்லாம் தேவையா?
இதுதான் விளையாடுற வயசு, லீவ் டைம்ல மட்டும் விளையாட allow பண்ணு. எனக்கு டைர்டா இருக்கு நான் குளிச்சிட்டு தூங்குறேன். என்று சொல்லிக் கொண்டே நடந்தார்
என்னங்க டிபன்?
சாப்டேன் சாப்டேன்
அட்லீஸ்ட் பையன் மேலயாவது அக்கறை இருக்கேனு நினைத்து சந்தோஷப்பட்டேன்.
மதியம் சமையல் செய்து முடித்து அவரை எழுப்ப செல்லும் போது காலிங் பெல் ஒலித்தது. நான் எப்போதும் வெளியில் செல்லும் போது என்னுடைய உடைகள் நேர்த்தியாக உள்ளதா என சரிபார்த்துக் கொள்வது வழக்கம். அதனால் ஆடைகளை சரி செய்து வீட்டு வாசல் கதவை திறந்தேன்.
திறந்து பார்த்த எனக்கு அதிர்ச்சி அவன் தான் வீட்டு வாசலில் நின்று கொண்டு இருந்தான்.
Posts: 191
Threads: 2
Likes Received: 329 in 92 posts
Likes Given: 346
Joined: Nov 2022
Reputation:
12
"இவன் எதுக்கு இங்க வந்துருக்கான்"
"இவன்தான் அவனா"
இப்படி மன கேள்விகள் என்னுள் ஓடிக்கொண்டு இருக்க அப்படியே என்னை மறந்து நின்று கொண்டிருந்தேன்
அக்கா
அக்கா
ஹலோ அக்கா என அவன் குரல் கேட்டு நிதானத்துக்கு வந்தேன்
எ.... எ.... என்ன? யா... யா... யாரு வேணும்? என நான் பதட்டத்தில் திக்க ஆரம்பித்தேன்
சித்தி இங்கே வீட்டு சாவி கொடுத்துட்டு போயிருக்காங்க அது வேணும்
யாரு உன் சித்தி இங்க யாரும் கொடுக்கலயே...
அப்ப உள்ள இருந்து வந்த எனது கணவர்
"ஜானகி அவங்க பையன் தானே நீ"
"எஸ் அங்கிள்"
"நந்தினி இவன் பக்கத்து வீடு ஜானகி அக்கா பையன் நான் காலையில வரும் போது வீட்டு சாவி கொடுத்தாங்க வந்த களைப்புல சொல்ல மறந்துட்டேன் டேபிள்ல என்னோட டிராவல் பேக் பக்கத்தில இருக்கு பாரு சாவி" என சொல்லி விட்டு Face Wash பண்ண பாத்ரூம்-குள் நுழைந்தார்
நான் சாவியை எடுத்து அவனிடம் கொடுத்து அவனை கவனித்தேன். நல்ல கலையான முகம் ஆனால் அவன் மிகவும் களைத்து சோர்வாகி காணப்பட்டான் அப்படி சோர்வாக இருந்தாலும் பளிச்சிடும் சிவப்பழகா இருந்தான். எனக்கு ஒரு தம்பி இருந்தால் அவன் எப்படி இருப்பானோ அதே மாதிரி இருந்தான்.
"ரொம்ப தேங்க்ஸ் அக்கா"
"என்னை மறந்தீட்டிங்க போல என கேட்டுக் கொண்டே" சாவி வாங்கி சென்றான்
நான் மனதில் பல குழப்பத்துடன் அவருக்கு சாப்பாடு பரிமாறினேன்
"என்னங்க யாருங்க அது"
"அதான் சொன்னேன்ல ஜானகி அக்கா பையன்"
"அவங்களுக்கு பொண்ணு தானே இருக்கு, இவனை பார்த்ததே இல்லையே"
"நானே டயர்டுல இருக்கேன் எதுக்கு இவ்வளோ கேள்வி கேக்குற நீ"
"இல்லைங்க யாருனு தெரியாத ஒருத்தனுக்கு சாவியை எடுத்து கொடுத்துற கூடாதுல அதாங்க கேட்டேன்"
"அது அவங்க பையன் தான்"
"அவன் சித்தினு சொன்னான்"
அவர் என் கேள்விகளால் வெறுப்பாகி என்னை முறைக்க ஆரம்பித்தார் நான் அத்துடன் பேச்சை நிறுத்தி அவருக்கு பரிமாறி அவர் தூங்க சென்றபின் நானும் சாப்பிட்டு ஹால் ஷோபாவில் உட்கார்ந்து என் கேள்விகள் எதற்கும் பதில் கிடைக்காததால் என் மண்டை வெடித்து விடும் போல் இருந்தது.
அப்போது ஆகாஷ் மெசெஜ் வந்தது
“ சாப்ட்டீங்கலா அக்கா “
புருசன் எப்பவும் என் மேல அக்கறை எடுத்து நான் சாப்பிட்டேனே? இல்லையான்னு? கேக்குறது இல்லை ஆனால் இப்படி ஆகாஷ் சதா என் நலன பத்தி விசாரிக்க… அவன் மேல கோவமும் பையமும் குரைஞ்சிகிட்டு இருந்துச்சி.. நான் முதல் தடவை அவன் கேள்விக்கு ரிப்ளை பண்ணினேன்.. இன்னொரு காரணம் என் மனதில் ஓடும் கேள்விகளுக்கு இவனால் தான் பதில் கூற முடியும் என தெரியும்...
“ சாப்ட்டென் “
ஆகாஷ்-க்கு ஆச்சரியம் கலந்த சந்தோஷம் அடுத்த மெசெஜ் அனுப்பினான்
“ நிஜமா இது உண்மையா.. நீங்கலா ரிப்ளை பன்றது “
"....."
நான் பேசாம இருக்க…
“ உங்க கிட்ட கொஞ்சம் பேசனும்.. கால் பண்ணவா? “
என்னடா இவன் உடனெ கால் பன்னவானு கேக்குறான்... நான் மறுபடியும் பேசாம இருக்க…
"......"
“ என்னங்க கால் பன்னவா? “
“ ஒகெ “ னு ரிப்ளை அனுப்பினேன்
ஆகாஷ் போன் வந்துச்சி.. நான் அட்டெண்ட் பண்ணாமல் சைலண்ட்ல போட்டு என் ரூம் பக்கம் சென்று பார்த்தேன் அவரு தூங்கி கொண்டு இருந்தார்.. நான் மெதுவாக ரூம் கதவை சாத்தினேன்... கணவருக்கு நான் ஹாலில் இருந்து பேசரது கேக்காது…போன் எடுத்து அட்டென்ட் பண்ணுவதற்குள் கால் கட் ஆனது..
"அட ச்சே"
மறுபடியும் நம்ம கால் பண்ணலாமா? இல்ல அவனே பண்ணட்டும்
மறுபடியும் கால் வந்தது உடனே அட்டண்ட் செய்தேன்
“ ஹெலொ “
“ ம்ம்ம் “
“ என்னால நம்பவெ முடியல “
“ ம்ம்ம்”
"வெறும் ம்ம்ம் தானா?"
"நீங்க பக்கத்து வீட்டு ஜானகி பையனா? அவங்களுக்கு பொண்ணு தானே? உங்களை பார்த்தது இல்லையே!"
"என்ன அக்கா வாங்க போங்கன்னு சொல்றீங்க? சும்மா நீ வா போ னே சொல்லுங்க"
"இல்ல இருக்கட்டும் பரவால சொல்லுங்க"
"அவங்க என் சித்தி அப்பாவோட 2nd Wife"
என் ஆர்வ மிகுதியால் தொடர்ந்து கேள்வி கேட்டுட்டு இருந்தேன்
"அம்மா?"
அவன் அப்படியே அமைதி ஆனான்... அவனிடம் இருந்து எந்த பதிலும் வரவில்லை...
நான் புரிந்து கொண்டு "ஸாரி மா எனக்கு தெரியாது"
"இல்லக்கா பரவாயில்லை அவன் குரலில் சோகம் தெரிந்தது"
அய்யோ அவன கஷ்டபடுத்திட்டோமோ..
"ரியலி சாரி நான் உங்களை கஷ்டபடுத்திட்டேனே?"
"நீங்க இப்படி வாங்க போங்கன்னு கூப்பிடுறது தான் கஷ்டமா இருக்கு"
நான் சிரித்துவிட்டேன்
"ஹா ஹா சரி நான் உன்னையே பார்த்ததே இல்லையே?"
"ஹபாடா ஒரு வழியா நீ வா போ-னு கூப்பிட ஆரம்பிச்சீட்டிங்க"
"ம்ம்ம்ம்"
"அது வந்து சின்ன வயசுலயே என்னையை ஹாஸ்டல்ல சேர்த்துடாங்க, 12 வரை அங்க தான் படிச்சேன்.. அப்பா மட்டும் அப்ப அப்ப பார்க்க வருவாரு"
அவன் சொல்ல சொல்ல எனக்கு பாவமாக இருந்தது
"ம்ம்ம்"
"இப்ப பப்ளிக் டெஸ்ட் ஓவர் காலேஜ் இங்க தான் சேர போறேன்"
"ம்ம்ம்"
"நான் சின்ன வயசுல உங்க வீட்டுக்குலாம் வந்து இருக்கேன் மறந்தீட்டிங்களா?
"அப்ப எனக்கு ஒரு 4 வயசு இருக்கும் உங்க வீட்ல தானே எப்பவும் விளையாடிட்டு இருப்பேன்"
"அப்படியா? எனக்கு ஞாபகம் இல்லையே?"
"எனக்கு நல்லா ஞாபகம் இருக்கு மத்த பக்கத்து வீட்டு பசங்களோட உங்க வீட்ல தான் விளையாடிட்டு இருப்போம்"
"ம்ம்ம் இப்ப கொஞ்சம் ஞாபகம் வருது ஆனா நீ ஜானகி அக்கா பையன்னு தெரியாது"
"அப்ப உங்க அத்தை, மாமா, அப்புறம் அங்கிள் தங்கச்சி இவங்கலாம் இருப்பாங்க"
அவன் குழந்தை மாதிரி பேசுவது எனக்கு பிடிச்சு இருந்துச்சு
"ம்ம்ம்"
"அப்ப நான் எப்பவும் உங்களோட செல்லம் தான் உங்ககிட்ட போகனும்னு தான் எப்பவும் அடம் பிடிப்பேன்"
"ஹே அக்கு நீயா? ஞாபகம் வந்துருச்சு, நல்ல வாலு நீ, இவ்வளோ பெரிய பையன்னா ஆகிட்டியா"
"அப்ப தான் நீங்க புதுசா கல்யாணம் ஆகி வந்தீங்க, ரொம்ப ரொம்ப அழகா இருப்பீங்க, நான் தான் அடையாளம் தெரியாம மாறிட்டேன் ஆனா நீங்க அப்ப இருந்த மாதிரியே தான் இப்பவும் அதே அழகோட இருக்கீங்க,
ரொம்ப நாளைக்கு அப்புறம் என் அழகை பத்தி புகழ்ந்து பேசுவது எனக்கு பிடித்திருந்தது. அழகை பற்றி ஒருத்தர் கூறும் போது எந்த பெண்ணுக்கு தான் பிடிக்காது?
"ம்ம்ம் ஐஸ் வைக்காதே"
ரியலி நான் 4,5 வயசுல பார்த்த மாதிரியே தான் இப்பவும் இருக்கீங்க அதான் உங்களை என்னால ஈஸியா கண்டுபிடிக்க முடிஞ்சது, உங்க கூட பேச ட்ரை பண்ணேன்"
"ம்ம்ம் சாரி நான் மத்த பொறுக்கி பசங்க மாதிரி தான் நீயும்னு நினைச்சிட்டேன்"
“ஹா ஹா... நான் சொல்ல வேன்டியத சொல்லிடுரென்… நான் உங்கலுக்கு எந்த தொல்லையும் குடுக்கமாட்டென்.. ஜஸ்ட் அக்காவா உங்க ஃப்ரென்ட்சிப் வேணும்….உங்கலுக்கு தெரியாது.. இந்த 2 வாரமா தினமும் உங்க கூட பேச தவிச்சிகிட்டு இருந்தென்... அக்கா என்னை நீங்க உங்க தம்பியா அசப்ட் பண்ணி பிரெண்ட்லியா இருப்பீங்களா?"
“என் போன் நம்பர் எப்படி கெடச்சிது “
“கண்டுபுடிங்க “
"ஜானகி அக்கா கிட்ட இருந்து வாங்குனீயா?"
"இல்ல"
"ஆகாஷ் பிளீஸ் சொல்லு எனக்கு தலையே வெடிச்சிடும் போல இருக்கு"
"கூல் கூல் சூப்பர் மார்க்கெட் யாரோடது?"
நான் யோசித்து "உங்களோடது தான்"
"ம்ம்ம் ரெகுலர் கஷ்டமர்க்கு பில் அடிக்கும் போது அவங்க போன் நம்பர் எங்க கம்ப்யூட்டர்ல இருக்கும்.. அன்னைக்கு நீங்க கடைக்கு வந்தபோது கம்ப்யூட்டர் டேட்டா பேஸ்ல உங்க நேம் சேக் பண்ணி எடுத்தேன்"
"நான் மிரட்டும் தோணியில் ஓஓஓ சார் இப்படி தான் கடைக்கு வர்ற பொண்ணுங்க நம்பரை எடுத்து பேசுரீங்களா?"
"அக்கா!!!!!"
அவன் பயப்படுவதை பார்த்து எனக்கு சிரிப்பாக இருந்தது
"ஹா ஹா ஹா பயந்துட்டியா? எதுக்கு இவ்வளோ ரிஸ்க்? ஜானகி அக்கா கிட்ட கேட்டா கொடுக்க போறாங்க"
"..........."
"ஆகாஷ்?"
"..........."
"ஹலோ ஹே இருக்கியா?
"ம்ம்ம்"
"என்னாச்சு?"
"அவங்க எனக்கு எப்பவும் அம்மாவா அட்லீஸ்ட் சித்தியா கூட இருந்தது இல்ல... அவங்க கூட அவ்வளவா பேச மாட்டேன்..."
அவனுடைய சூழ்நிலை, வருத்தம் எனக்கு புரிந்தது
"எனக்கு இங்கே யாரையுமே தெரியாது, உங்களை தவிர, பேச்சுத் துணைக்கு கூட யாரும் இல்லை, நான் ஏதோ அனாதை மாதிரி தனிமைல இருக்கேனு" அவன் கூறும் போதே அவன் குரல் தழுதழுத்தது அழும் தோணியில் பேசினான்.
"ஹே ஆர் யூ கிரையிங்"
"நோ-க்கா நான் அப்புறம் பேசுறேன்" என்று கால் கட் பண்ணினான்.
அவனை பார்க்க பரிதாபமாக இருந்தது. அவனுக்கு அம்மா இருந்திருந்தா இப்படி விட்டு இருக்க மாட்டாங்க. அவனுக்கும் கிட்டத்தட்ட என்னுடைய நிலைமைதான் எல்லோரும் இருந்தும் தனிமையில் இருக்கிறான்... எனக்கு இது பழகி விட்டது ஆனால் இவன் மிகவும் சின்னபையன் அந்த வயதில் அது மிகவும் கஷ்டம்தான். நான் அவனை தம்பியாக ஏற்றுக்கொண்டு ஆறுதலாக இருக்கலாம் என முடிவு எடுத்தேன் அதில் சிறிய சுயநலமும் எனக்கு இருக்கிறது எனக்கும் ஒரு பேச்சுத் துணைக்கு ஒரு ஆளாக இருக்கும்.
அவனுடைய நம்பரை தம்பி என சேவ் செய்து என்னுடைய வாட்சாப் நம்பரில் இருந்து அவனுக்கு மெசேஜ் அனுப்பினேன்.
"ஹை தி இஸ் நந்தினி, இதான் மை வாட்சப் நம்பர்"
"தம்பி நீ எதுக்கும் பீல் பண்ணாதே, யாரும் இல்லைனு கவலை படாதே, அக்கா நான் இருக்கேன் சரியா? ஆம்பளை பசங்க அழ கூடாது" என மெசேஜ் அனுப்பினேன் ஆனால் சிங்கிள் டிக் தான் விழுந்தது.
Posts: 191
Threads: 2
Likes Received: 329 in 92 posts
Likes Given: 346
Joined: Nov 2022
Reputation:
12
ச்சே பாவம் அவன் என மனதில் நினைத்துக் கொண்டு அவன் ரிப்ளைக்காக 10 நிமிஷம் காத்து இருந்தேன் ஆனால் அவனிடம் இருந்து பதிலில்லை. மணியை பார்க்க அவனிடம் பேசிக் கொண்டு இருந்ததில் நேரம் போனதே தெரியவில்லை மகன் வரும் நேரமாகவே பாத்ரூம் சென்று பேஸ் வாஷ் பண்ணி வேலைகளை செய்ய ஆரம்பித்தேன். இரவு ஆகியும் அவனிடம் இருந்து எந்த பதிலும் வரவில்லை மெசெஜ் சிங்கிள் டிக்லயே இருந்தது.
என்னாச்சு இவனுக்கு சரி காலையில் கேட்டுக் கொள்ளலாம் என முடிவெடுத்து தூங்கினேன். கனவில் அவன் தனிமையில் அழுவது போல வரவே முழித்தேன் மணியை பார்க்க போனை எடுத்தேன் 2.30 ஆகி இருந்தது. அப்போது அவன் ஞாபகம் வர நெட்டை ஆன் செய்தேன் தொடர்ச்சியாக பல மெசேஜ்கள் அவனிடம் இருந்து வந்திருந்தது.
"அக்கா ரொம்ப தேங்க்ஸ்"
"எனக்கு யாருமில்லைனு நினைச்சேன் இப்ப நீங்க இருக்கீங்கனு நினைக்கும் போது சந்தோஷமா இருக்கு"
"இனிமேல் நான் கவலை பட மாட்டேன் அழ மாட்டேன் அதான் என்னோட அக்கா நீங்க இருக்கீங்களே"
நான் அனைத்தையும் படித்து விட்டு "குட் பாய்" என மெசெஜ் அனுப்பிட்டு போன் வைக்கும் நேரம் மீண்டும் வைப்ரேட் ஆனது.
"தூங்கலையா அக்கா"
"இல்லடா தண்ணி குடிக்க எந்திச்சேன் அப்ப தான் உன் மெசேஜ் பார்த்தேன்" (பொய் சொன்னேன்) "நீ தூங்கமா என்ன பண்ற"
"எனக்கு எப்பவுமே தூக்கம் வர 3 ஆகும், நல்லா தூங்கி பல வருஷம் ஆச்சு"
"அது அப்ப, இப்ப தான் நான் இருக்கேன்ல போயி நல்லா பிள்ளையா தூங்கு, தூக்கம் வரும் நான் காலையில கால் பண்றேன்"
"சரிக்கா குட்நைட்"
"குட்நைட்னு" நானும் ஸ்மைலி அனுப்பிட்டு தூங்கிட்டேன்
அடுத்த நாள் காலை அவரையும், என் மகனையும் அனுப்பி வைத்துவிட்டு போனை எடுத்து கால் பண்ணலாமா என யோசிக்கும் போது அவன் மெசேஜ் வந்தது
"ஹாய் அக்கா கால் பண்றேன்னு சொன்னீங்க?"
நான் உடனே கால் செய்தேன்
"நூறு ஆயுசு உனக்கு இப்ப தான் உன்னை பத்தி நினைச்சேன் கால் பண்ணிட்ட"
"எனக்கு அவ்வளோ நாள்லாம் இருக்க ஆசை இருக்குறது ஒரு வாழ்க்கை அதை நமக்கு பிடிச்ச மாதிரி சந்தோஷமா வாழ்ந்துட்டு போயிறனும்"
இதை அவன் சொல்லவே என் வாழ்க்கையை நினைத்து சில வினாடிகள் அமைதி ஆனேன்
"ஹலோ என்னாச்சு? இருக்கீங்களா?"
"ம்ம்ம்"
"என்னக்கா சைலண்ட் ஆகிட்டீங்க?"
இவன் கிட்ட நம்ம மனசுல இருக்குற கஷ்டத்தை ஷேர் பண்ணலாமா என யோசிக்க... இல்ல வேணாம் இன்னும் கொஞ்ச நாள் போகட்டும்
"ஒன்னுமில்ல சிக்னல் பிராப்ளம்னு நினைக்கிறேன்"
பின் அவன் அவனுடைய பள்ளி, கல்லூரி நாட்களை பத்தி ஷேர் செய்தான்... நானும் அவனுடன் கவலையை மறந்து பேச ஆரம்பித்தேன்
இப்படி அக்கா தம்பியாய் ஆரம்பித்த எங்கள் உறவு கிட்டதட்ட ஒரு மாதம் கடந்து இருந்தது
அன்று அவனுக்கு +2 ரிசல்ட் தேதி
அவன் காலுக்காக எதிர்பார்த்திருந்தேன்
அவன் எனக்கு தான் முதல் கால் பண்ணினான் அவ்வளவு தூரம் நான் அவன் மேல் பாசத்தை காண்டிருந்தேன்
"அக்கா நான் டிஸ்டிகன்ஸன் மார்க் நான் நினைச்ச மாதிரியே நம்ம ஊருலயே எனக்கு பிடிச்சு காலேஜ் கிடைச்சிடும் ரொம்ப ஹாப்பியா இருக்கு"
"ரொம்ப பெருமையா இருக்குடா எனக்கு தான் நீ முதல் தடவை கால் பண்ணி இருக்கேன்னு நினைக்கும் போது"
"என்னோட அம்மாக்கு அடுத்து ஒருத்தர் என்மேல இவ்வளவு அக்கறை, பாசம் காட்ட முடியும்னா அது நீங்க தான்"
"ம்ம்ம்ம் நீ நல்லா மார்க் எடுத்தீனா உன் பேருல அர்ச்சனை கொடுக்குறதா வேண்டி இருந்தேன்டா, நான் போயிட்டு வந்துடுறேன்"
"நானும் வர்றேனே"
"............"
"நம்ம பேச ஆரம்பிச்சு கிட்டத்தட்ட ஒரு மாசம் ஆகுது.. ஆனா நம்ம நேருல பார்த்து பேசுனதே இல்ல அதுக்குதான் சொன்னேன்"
"அதில்லை......"
"நீங்க என்ன யோசிக்கீறீங்கனு புரியுது, தெரிஞ்ச கோவில் யாராவது பார்த்தா தப்ப நினைப்பாங்கனு யோசிக்கீறீங்க"
"ம்ம்ம்ம்"
"நம்ம அக்கா தம்பி தானே இதுல என்ன இருக்கு"
"அது நமக்கு தெரியும் பாக்குற கண்ணுக்கு தெரியாதே ஆகாஷ்"
"சரி ஒரு ஜடியா நம்ம இந்த ஏரியால உள்ள கோவிலுக்கு போனாதானே பிரச்சினை வேற கோவிலுக்கு போகலாம்"
"ம்ம்ம்ம் சரி"
"அப்ப நீங்க தெரு கார்னர்ல வெயிட் பண்ணுங்க நான் பைக் எடுத்துட்டு வந்துடுறேன்"
"என்கிட்ட ஸ்கூட்டி இருக்கு"
"ம்ம்கும் ஆனா நீங்க அநியாயத்துக்கு பண்றீங்க ஓகே"
கால் கட் பண்ணினேன்... நான் இதுவரை தனியாக தான் எங்கேயும் சென்று இருக்கிறேன்.. இப்போது முதல் தடவை வேறு ஒருவருடன் செல்ல போகிறேன் என நினைக்கும் போது மனது ஒரு மாதிரி படுத்ததது.. அவன் எனக்கு தம்பி தானே அப்புறம் நான் எதுக்கு பயப்படுறேன் ஏதோ தப்பு பண்ற மாதிரின்னு மனதிற்குள் கேட்டுக் கொண்டு ஒரு சிம்பிள் காட்டான் புடவை கட்டி ரெடியானேன்..
வண்டியை எடுத்துக் கொண்டு கோவிலுக்கு சென்றேன் போகும் வழியில் அவன் தெரு மூலையில் நின்று கொண்டு இருந்தான் என்னை பார்த்ததும் அவன் பைக்கை எடுத்துக் கொண்டு பின்னால் தொடர்ந்தான்.
அவன் வொயிட் கலர் ஃபுல் ஸ்லீவ் ஷர்ட் அதற்கு மேட்சீங் பூளு ஜீன்ஸ் என பார்க்க மிக அழகாக இருந்தான்
கோவில் பார்க்கிங்கில் வண்டியை நிறுத்தி விட்டு அவனை பார்க்காமல் தவித்து கோவிலுக்குள் செல்ல முயன்றேன். என்ன தைரியம் அவனுக்கு என்னுடைய கையை பிடித்து இழுத்து நிறுத்தினான். சுற்றிமுற்றி பார்த்தேன் யாரும் கவனிக்கவில்லை
"ஹே என்ன பண்ற கைய விடு"
"இதுக்கு தான் நீயும் கோவில் வானு சொன்னாங்களா?" இதுக்கு நீங்க தனியாவே போயிருக்கலாம்"
"கையை விடு முதல்ல என்று அவனை பார்த்து முறைத்தேன்"
என்னுடைய பார்வையை எதிர்கொள்ள முடியாமல் கையை விட்டான்
நான் விறுவிறுவென கோவிலுக்கு சென்று சாமி கும்பிட ஆரம்பித்தேன் ஆனால் அவனை காணவில்லை
பச் ரொம்ப ஓவரா போயிட்டோமோ என அவன் பேருக்கு அர்ச்சனை கொடுத்து பூஜை செய்து கோவில் வாளகத்தில் உட்கார்ந்து அவனுக்கு கால் செய்தேன் அவன் காலை கட் பண்ணி கட் பண்ணி விட்டான்.
"இப்ப நீ கோவிலுகுள்ள வரல என் கூட நீ எப்போவும் பேசாதே" என அங்கிரி ஸ்மைலியுடன் அனுப்பினேன்.
அவன் கோவிலுக்குள் நுழைந்து அங்கும் இங்கும் தேடினான். நான் அவனுக்கு கால் செய்து "ஹே இங்க இருக்கேன் பாரு"
அவன் என் பக்கத்தில் வந்து அமர்ந்தான் உரிமையுடன் அவனுடைய தொடை என்னுடைய தொடையை இடித்துக் கொண்டு இருந்தது. நான் தள்ளி உக்கார நினைத்தேன் வேண்டாம் அதற்கும் இவன் ஹர்ட் ஆவான் என்று அப்படியே உட்கார்ந்தேன்.
கையில் இருந்த விபூதி, குங்குமத்தை அவனிடம் நீட்டினேன்
"ம்ம்ம்" எடுத்துக்கோ என தலையை ஆட்டினேன்
அவன் அதை பார்த்து என்னை பார்த்து எதுவும் பேசாமல் வெறுப்பாக தலையை வேறுபக்கம் திருப்பினான்
இவன் இன்னும் நம்ம மேல கோவமா தான் இருக்கானு நானே விபூதி, குங்குமத்தை அவன் நெற்றியில் பூசி விட்டேன்
அவன் முகத்தில் இப்போது தான் சந்தோஷம் தோன்றியது
"சார்க்கு இப்ப ஹாப்பியா? ரொம்ப கோவம் உடம்புக்கு ஆகாது சார்"
"நீங்க எனக்கு அக்கா தானே ஒரு தம்பி மாதிரி தானே உங்ககிட்ட உரிமை எடுத்து பழகுறேன்"
"யாரு இப்ப இல்லைனு சொன்னா?"
"பின்ன நம்ம ஏதோ வீட்டுக்கு தெரியாம மீட் பண்ற காதலர்கள் மாதிரி ஓவரா பண்றீங்க" என சொல்லி நாக்கை கடித்தான்.
நான் அவனை ஓரக்கண்ணால் முறைத்து பார்த்தேன்
"ஸாரி ஐ நோ, இதுலாம் உங்களுக்கு புதுசுனு அதான் ஒரு மாதிரி கூச்சப்படுறீங்க ட்ரை டு அடாப் தட் ஸ்வ்ட்சூவேசன் நந்தினி"
என்னை அவன் பேரை சொல்லி அழைக்க மறுபடியும் கோபத்துடன் அவனை பார்த்துக் கொண்டே என் நெற்றியில் மீது விழுந்த முடியை எடுத்து காதோரம் நகர்த்தினேன்
"ஓ ஊ னா முறைக்காதீங்க, நான் என்னோட அக்காவை பேரை சொல்லி கூப்பிடுவேன் தேவைபட்டால் வாடி போடினு கூட சொல்லுவேன்"
இதுவரை எனது கணவர் கூட என்னை அப்படி கூப்பிட்டதில்லை அந்த வார்த்தைக்கு ஏங்கி கொண்டு இருந்தவள் போல் நான் வெட்கத்தில் வந்த சிரிப்பை மறைத்து கோவத்தை கஷ்டப்பட்டு வர வைத்துக் கொண்டு
"சொல்லுவ சொல்லுவ அது வரை என் கை பூபறித்து கொண்டு இருக்குமா?" பக்கத்தில் இருந்த அவனுடைய தொடைய பிடித்து கிள்ளினேன் "சொல்லுவியா? சொல்லுவியா?"
"ஆஆஆஆஆ அக்கா விடுங்க வலிக்குது"
"ம்ம்ம் அந்த பயம் இருக்கட்டும்" என தொடையை விடுவித்தேன்
"லூசாடி நீ ஜீன்ஸ்ல கிள்ளுனா எப்படி வலிக்கும் போடி நந்தினி" என சொல்லிவிட்டு ஓடினான்
இப்போது வெட்கத்தில் நான் சிரித்தே விட்டேன் அவன் அதை பார்க்கவில்லை. பக்கத்தில் இருந்த ஒரு ஜோடி "புதுசா கல்யாணம் ஆனவங்க போல"னு சொல்லி எங்களை பார்த்து சிரிக்கும் சத்தம் என் காதில் கேட்டது.
எனக்கு அதைக் கேட்டு ஷாக் ஆனது ஆனாலும் மனதில் ஏதோ ஒரு மூலைக்கு அது பிடித்து இருந்தது ஏனெனில் கல்யாணம் ஆன நாள் முதல் இப்போது வரை நான் என் கணவனுடன் இவ்வாறு இருந்ததில்லை ஆனால் அந்த ஏக்கம் கொஞ்ச கொஞ்சமாக ஆகாஷ் காட்டும் அன்பால் தொலைந்து கொண்டு இருப்பது புரிந்தது.
மீண்டும் கடவுள் முன் சென்றேன் "கடவுளே என்ன சத்திய சோதனை, இதுவரை இல்லாத மாதிரி என்னுடைய எண்ணங்கள் அலை பாய்வது ஏன்? நானும் அவனும் ஒரு அக்கா தம்பி மாதிரி தான் அப்படிதான் பழகுகிறோம் இருந்தும் எனக்குள் ஒரு சொல்ல முடியாத ஒரு வகை உணர்வு அவனை பார்க்கும் போதும், அவனுடன் பேசும் போதும், பழகும் போது என்னுள் ஏற்படுவதை உணர முடிகிறது. இது தான் அக்கா தம்பி பாசமா இல்லை வேற ஏதாவது ஒன்றா? என கடவுளிடம் புலம்பி கோவிலை விட்டு வெளியே வந்தேன் அப்போது அவன் பார்க்கிங்கில் கையை பின்னாடி கட்டி நின்று கொண்டு இருந்தான்.
பொய்யான கோவத்துடன் அவனை முறைத்துக் கொண்டே அவனை நோக்கி நடந்தேன்
பின்னால் வைத்திருந்த கையை முன்னாடி கொண்டு வந்தான் அதில் மல்லிகைப்பூ இருந்தது
எனக்கு அதை பார்த்து ஷாக் அப்படியே நின்றிருந்தேன்
"என்னக்கா பாக்குறீங்க கோவில் வந்துட்டு தலையில பூ இல்லாமல் போன எப்படி இந்த பூ வைச்சுக்கோங்க... ஆல்ரெடி நீங்க அழகு இந்த பூ உங்க அழகுக்கு அழகு சேர்க்கும்"
நான் எப்போதும் கோவில் சென்றால் பூ வாங்குவேன் ஆனால் இன்று நான் என்னுடைய மனப்போராட்டத்தினால் மறந்துவிட்டேன் ஆனால் இவன் இப்படி என்மேல் அக்கறை எடுத்து ஒவ்வொரு செயலும் என்னுடைய வீக் பாயிண்ட்லயே அடிப்பது போல இருந்தது. எதுவும் பேசாமல் பூவை வாங்கி அவன் முன்னாடியே கையை பின்னாடி கொண்டு சென்று தலையில் பூ வைக்க கையை தூக்கினேன்
அப்போது என்னுடைய மார்பு அங்கங்களையும், விலகி இருந்த சேலையில் தெரிந்த எனது எலுமிச்சை பழ நிற இடுப்பையும் சில வினாடிகள் பார்த்து விட்டு தலையை திருப்பினான். நான் அதை கவனித்து விட்டு என்னுடைய சேலையை சரி செய்தேன்.
"அக்கா என்னைய தப்பா எடுத்துக்காதீங்க... அக்காவை இப்படி பேரு சொல்லி கூப்பிடுறது வாடி, போடின்னு சொல்றது சண்டை போடுறது இதுலாம் சகஜம் எல்லாரு வீட்லயும் நடக்குறது தான், உங்களுக்கு பிடிக்கலைன்னா நான் அப்படி சொல்லல"
"ம்ம்ம்" (லூசு புடிக்கலைன்னு சொன்னேன்னா, நீயாவது என் மேல உரிமை எடுத்து அன்பு காட்டுறியே அது போதும் டா"
"என்னக்கா யோசிக்கீறீங்க?"
"ஒன்னுமில்லடா நேரம் ஆச்சு லஞ்ச் ரெடி பண்ணனும்"
"ஆமா உங்க வீட்டுல பத்து பேரு இருக்காங்க பிரீபேர் பண்றதுக்கு"
புரியாமல் அவனை பார்த்தேன்
"இப்ப நீங்க லஞ்ச் ரெடி பண்ணா யாரு சாப்படுவா?"
"நான் மட்டும் தான்"
அதுக்கு எதுக்கு லஞ்ச் ரெடி பண்ணிட்டு இன்னைக்கு என்னோட ட்ரீட் வாங்க ஹோட்டலுக்கு போகலாம்
"அது... அது வந்து"
"என்ன வந்து போயினு இன்னைக்கு லஞ்ச் என்னோட ட்ரீட் அவ்வளவுதான்"
"ம்ம்ம் சரி"
"குட் கேர்ள் நான் வண்டியை எடுத்துட்டு முன்னாடி போறேன் என்னைய பளோவ் பண்ணுங்க"
நான் ஸ்கூட்டியை எடுத்துக் கொண்டு அவன் பின்னால் தொடர்ந்தேன். அவன் ஒரு பெரிய ரெஸ்டாரண்டில் வண்டியை நிறுத்தினான்.
"எதுக்கு டா உனக்கு வீண் செலவு, அதுவும் இவ்வளோ பெரிய ஹோட்டல்-ல"
"நான் டீரீட் வைக்க உங்களை தவிர வேற யாரு இருக்கா சும்மா வாங்க நந்தினி"
அதில் ஒரு பிரைவேட் ரூம் டேபிளில் நாங்கள் போயி அமர்ந்தோம். முதல் தடவை இந்த மாதிரி இடத்திற்கு வருவதனால் சுத்தி முத்தி பார்த்துக் கொண்டு இருந்தேன்"
அப்போது வெயிட்டர் மெனு கொண்டு வரவே
"இந்தாங்க அக்கா ஆர்டர் பண்ணுங்க"
"நான் எனக்கு பிடித்த சிலவற்றை ஆர்டர் பண்ணினேன் நான் ஆர்டர் பண்ணினேனோ அதையே அவனும் ஆர்டர் செய்தான்"
ஆர்டர் வரும் வரை அவனுடைய மார்க்ஸ், சேர போகும் காலேஜ் பற்றி பேசிக் கொண்டு இருந்தோம்
ஆர்டர் செய்த உணவுகள் வரவே அவன் வெயிட்டரை போக சொல்லி விட்டு அவனே எனக்கு பரிமாறினான். இதுவரை நான் தான் என் வீட்டில் மற்றவர்களுக்கு பரிமாறி இருக்கிறேன் ஆனால் இப்போது எனக்காக ஒருவன் பரிமாறுவது எனக்கு பிடித்திருந்தது. நான் சாப்பிடாமல் அவனையே பார்த்துக் கொண்டிருந்தேன்.
"அக்கா சாப்பிடுங்க"
"நீயும் உட்கார்ந்து சாப்பிடு டா"
நீண்ட நாள்களுக்கு பின் மனதார சாப்பிட்டதால் வயிரும் மனமும் நிறைந்திருந்தது
"பேசாம நீயே எனக்கு..." என சொல்ல வந்து வார்த்தைகளை முழங்கினேன்
"என்ன?"
"இல்ல நீயே எனக்கு தம்பியா பொறந்திருந்தா ரொம்ப நல்லா இருந்து இருக்கும்"
"இப்ப மட்டும் என்னக்கா நான் உங்க கூட பொறந்த தம்பி தான்"
"காலையிலயே சொல்லனும்னு நினைச்சேன். இந்த டிரஸ்ல நீ ரொம்ப நல்லா ஹெண்ட்சம்மா இருக்க ஆகாஷ்"
"தேங்யூ" என சொல்லி சிரித்தான்
"நீ எனக்கு பரிமாறிட்ட இதே மாதிரி என் கையால சமைச்சு உனக்கு ஒரு நாள் பரிமாறுவேன் டா"
"ஆங்க்க் நீங்க தானே தெருவுல இருக்குற கோவிலுக்கு கூட வரவே பயப்படுறீங்க இதுல உங்க வீட்ல விருந்தா" என கிண்டலடித்து சிரித்தான்
"போடா லூசு"
இருவரும் சாப்பிட்டு விட்டு வீட்டிற்கு விரைந்தோம். மணி மதியம் 2 ஆகி இருந்தது அப்படியே பெட்டில் படுத்துக்கொண்டு இன்னைக்கு நடந்ததை எண்ணி அப்படியே தூங்கினேன்
- தொடரும்
(கதை எப்படி போகுது? நல்லா போகுதா? இதே flowல போனா நல்லா இருக்குமா? இல்ல ஏதாவது மாற்றம் கொண்டு வரனுமா? உங்கள் கருத்துக்களை பதிவிடுங்கள்)
Posts: 191
Threads: 2
Likes Received: 329 in 92 posts
Likes Given: 346
Joined: Nov 2022
Reputation:
12
உண்ட மயக்கம் என்பார்களே அது போல மதியம் தூங்கி கொண்டு இருந்தேன்.
மம்மி! மம்மி! மாம்!
என்னுடைய மகன் என்னை எழுப்ப அப்ப தான் 5 மணி வரை தூங்கிருக்கேன் என்ற நினைப்பு வந்தது
சோம்பலுடன் எந்திரிச்சு உட்கார்ந்தேன்
என்னம்மா ஆச்சு எதாவது உடம்பு சரியில்லையா?
அதெல்லாம் ஒன்றுமில்லை டா, கொஞ்சம் தூங்கிட்டேன் இரு நான் உனக்கு இப்ப ஸ்நாக்ஸ் ரெடி பண்ணிடுறேன்
அதெல்லாம் வேணாம் மம்மி நான் டாடி வாங்கிட்டு வந்த ஸ்நாக்ஸ் எடுத்துகிட்டேன்
ஓகே சரி நான் போய் எனக்கு டீ-யும், உனக்கு பாலும் போட்டுட்டு வர்றேன்
(சிறிதுநேரம் கழித்து)
டீ சாப்பிட்டுட்டு கொண்டே ஷோபாவில் அமர்ந்தேன்
ரீமோட்டை குடு
நொ வே மாம்
ரீமோட்டை குடு ஆர்யன்
அவன் தராமல் அடம் பிடிக்க, அவனிடம் இருந்து பிடுங்கினேன்
எப்ப பார்த்தாலும் கார்டூன், குத்துச்சண்டை அதுல என்ன தான் இருக்கோ? நான் சேனலை சன் மியூசிக்-ல் வைத்தேன். அப்போது "கண்ணம்மா கண்ணம்மா அழகு பூஞ் சிலை" பாடல் போட ஆரம்பித்திருந்து.
என் மகன் கோவபட்டு முகத்தை திருப்பி கொண்டு உட்காந்திருந்தான். அவனை பார்த்து நக்கலாக சிரித்து விட்டு தலைமுடியை ஒதுக்கி டீ சிப் பண்ணிக்கொண்டே அந்த பாட்டை பார்த்தேன்.
அந்த பாட்டை பார்க்கும் போது ஆகாஷின் நியாபகம் தான் வந்தது என்ன இன்னும் மெசேஜ் காணோம் என நினைக்கும் போதே மெசேஜ் டோன் ஒலித்தது. உனக்கு ஆயுசு நூறுடா என சொல்லிக்கொண்டே போனை எடுத்து பார்த்தேன்.
இரு மம்மி இரு மம்மி அப்பா வந்ததும் உன்னையே சொல்றேன் ஸ்கூல் போயிட்டு வந்து ஒரு டிவி கூட பார்க்க விட மாட்ரனு
என்னது இரு வா என்ன ஆர்யன் வாய் கொழுப்பு கூடுதுனு அவனுடைய தொடையை கிள்ளினேன். அப்படி கிள்ளும் போது காலையில் ஆகாஷின் ஜின்ஸ் பேண்டை கிள்ளியது நியாபகம் வந்தது.
நானும் சொல்லுவேன் என் தம்பி கிட்ட வவ்வவே
என்னது உங்களுக்கு தம்பி இருக்கானா?
ஆமா எனக்கு எதாவது ஒன்னுன்னா தட்டி கேட்பான் பார்த்துக்கோ
"ஹாய் நந்தினி வாட் யூ டூயிங்க்" என்று அவன் அனுப்பிருந்தான், என்னுடைய மெசேஜ் வர லேட்டாகவே தொடர்ந்து 3,4 மெசேஜ் வந்தது
யாரும்மா?
ஆஹ்ஹ் என்னுடைய தம்பி தான்
டிவி பார்த்துக் கொண்டே அவனுக்கு பதில் அனுப்பி கொண்டு இருந்தேன்
"வாட் நந்தினியா? அக்கால இருந்து இப்ப வர வர்ற நீ மரியாதை இல்லாம பேசுற" ஆனால் உண்மையில் அவன் உரிமையுடன் என்னை பேர் சொல்லி அழைப்பது எனக்கு பிடித்து இருந்தது. எனக்கு மட்டும் இல்லை எந்த ஒரு பெண்ணுக்கும் தன்னை ஒருத்தன் நீ வா போ நீங்க வாங்க போங்க இப்படியெல்லாம் இல்லாமல் பேரை சொல்லி அட்ரஸ் பண்ணும் போது அது ரொம்ப பிடிக்கும்.
"இதுக்கு நான் காலையில கோவில்லயே பதில் சொல்லிட்டேன் நந்தினி மறந்துட்டியா?"
நான் கோவமா அங்கிரி ஸ்மைலி அனுப்பினேன்
“ உங்கல மாதிரி ஒரு அழகி எனக்கு அக்காவா அப்புறம் பிரேண்டா கெடைக்க நான் கொடுத்து வைச்சு இருக்கனும்”
அழகினு சொல்லி என்னை ஆஃப் பன்னினான்…என்னுடைய பொய் கோவம் பறந்தது.. மெல்ல சிரிச்சிட்டு டீவி பாக்கர மாதிரி நடித்தேன்"
தொடர்ந்து இப்படி எங்கள் சேட் செல்ல கீன் கீன் என மெசெஜ் டோன் வர ரீமோட்டை என் மகன் தலையில் செல்லமாக அடித்து அவனிடம் கொடுத்து விட்டு மெசேஜ் செய்து கொண்டே என்னுடைய ரூம்-க்கு சென்றேன்.
“உங்க டிப்பில ஒன்னுமெ இல்லையெ.. எதுவும் போட்டா வக்க மாட்டீங்கலா “
அவன் டிபினு சொன்னதும் அவன் வாட்ஸப் டிபியை பார்த்தேன். இன்று அணிந்திருந்த அதே வொயிட் புல் ஸ்லீவ் ஷர்ட் வித் புளூ ஜின்ஸ், ரிப்ளை பண்ண மறந்து அதையே பார்த்துக் கொண்டு இருந்தேன்.
“எனக்கு தெரியும்.. நீங்க என் நம்பர் சேவ் பன்னாம தான இருக்கீங்க…”
“ச்சே ச்சே அதெல்லாம் இல்லடா நான் எப்போதும் டிபி வைக்க வைக்கமாட்டென்…”
அவன் மூஞ்சி கோணி இருக்குற மாதிரி ஸ்மைலி அனுப்பினான்
"என்ன வாய் ஒரு சைடு கோணுது?"
"டிபி வைங்கலேன்"
"எதுக்கு?"
"டிபி வைக்க மாட்டீங்களா?"
"அட எதுக்குன்னு சொல்லு"
"உங்க டிபி பார்த்து சேட் பண்ணும் போது உங்கள நேர்ல பார்த்து பேசுற மாதிரியே இருக்கும் அதான்"
மனதிற்குள் எங்க இருந்து இப்படிலாம் யோசிக்குறான்
"ஹலோ என்ன பதிலே காணோம்"
"வெயிட்"
நான் என்னிடம் இருப்பதுலயே நல்ல போட்டோவை எடுத்து டிபி வைத்தேன்
"வாவ்"
"என்ன வாவ்?"
"டிபி சூப்பர்"
"அப்ப நான் சூப்பர் இல்லயா" என்னுடைய அழகை பத்தி அவன் சொல்ல வேண்டும் என்று வேணும் என்றே இந்த கேள்வியை கேட்டேன். தன்னை அழகை பற்றி மத்தவர் கூற கேட்க யாரு தான் விரும்பமாட்டார்கள் ஆனால் வேறு எந்த நோக்கமும் என்னிடம் இல்லை
"உங்களை பார்த்தா கல்யாணம் ஆகி குழந்தை இருக்குற மாதிரி தெரியல இப்ப கூட நீங்க ஒரு சுடிதார் போட்டு வந்தீங்கன்னா காலேஜ்ல பர்ஸ்ட் இயர் அட்மிஷன் போட்டுடுவாங்க"
எனக்கு வெட்கத்தில் முகமெல்லாம் பூ பூத்தது
"டேய் போதும் போதும் ஓவர்டா இதெல்லாம்"
"அட ரியலி நீங்க வேணா என் கூட காலேஜ்ல அட்மிஷன் போட வாங்க அப்ப தெரியும் பெட் வச்சிகலாமா"
"ம்ம்ம் பார்க்கலாம்"
"மேடம் விளையாட்டுக்கு கேக்கல உண்மைக்கே என் கூட வர்றீங்களா அட்மிஷன் போட"
"நானா வீட்ல யாரவது கூட்டிட்டு போடா"
"ம்ம்கும் என்னோட குடும்பத்தை பத்தி தான் உங்களுக்கு தெரியுமே அப்புறம் இந்த கேள்வி கேட்கலாமா?"
"ம்ம்ம்"
"சித்திக்கு என் மேல அக்கறை கிடையாது, அப்பா அவரோட பிஸினஸ் அப்புறம் சூப்பர் மார்க்கெட் கவனிக்குறதுலயே இருக்காரு"
"ம்ம்ம்"
"இப்போதைக்கு என் மேல அக்கறை உள்ள ஆளு நீங்க மட்டும் தான்"
"சரிடா கூல் நான் வரேன்"
"தேங்க்ஸ் அக்கா"
"நீ தான் நல்லா ஹெண்ட்சம்மா இருக்கியே? நல்லாவும் பேசுற ஒரு கேர்ள் பிரண்ட் கூட இல்லையா?"
"அதெல்லாம் நிறைய பேரு பின்னாடி சுத்துனாங்க ஆனா எனக்கு தான் யாரும் பிடிக்கலை"
"ஓஓஓ இதெல்லாம் ரொம்ப ஓவர் டா, ஏன் சார்க்கு பிடிக்கல"
"அது சொன்னா புரியாது நந்தினி, அதெல்லாம் பீல் பண்ணனும் ஒருத்தரை பார்த்த உடனே தோணனும்"
"நீ பேசுற சினிமா டயலாக்ஸ் லாம் பார்த்தா, நீ கடைசி வரை சிங்கிள் தான் போலயே"
"எனக்குன்னு ஒருத்தி வருவா அக்கா, வர்றது என்ன ஆல்ரெடி வந்துருப்பா"
"ம்ம்ம் ஒன்னு அக்கானு சொல்லு இல்ல பேரை சொல்லி கூப்பிடு, இது என்ன என்ன மாத்தி மாத்தி ம்ம்ம்?"
"அக்காவை எப்பவும் பேரை சொல்லி கூப்பிட முடியுமா? அதே மாதிரி எப்பவும் அக்கானே சொல்ல முடியுமா? உங்களுக்கு எது பிடிச்சிருக்கு"
"எதுனாலும் ஓக்கே தான்டா தம்பி"
"சரி உங்க லவ் ஸ்டோரி சொல்லுங்க எப்படியும் நிறைய பேரு பின்னாடி சுத்தி இருப்பாங்க"
"அதெல்லாம் பெரிய கதை நான் நாளைக்கு டே டைம்ல சொல்றேன் டா, இப்ப கொஞ்சம் வொர்க் இருக்கு நான் அப்புறம் பேசுறேன்"
"ஓஓஓ ஓக்கே நந்தினி பாய்"
நான் சிரித்துவிட்டு ஹாலுக்கு சென்றேன். அங்கே என்னுடைய மகன் இன்னும் டிவி பார்த்துட்டு இருக்க.
"நீ இன்னும் படிக்க உட்காரலையா ஆர்யன்? இப்ப குத்துச்சண்டை பார்த்துட்டு யாரு கூட சண்டைக்கு போக போற போ படிக்க உட்காரு"
"மம்மி பிளீஸ் கொஞ்சம் நேரம் முக்கியமான மேட்ச் நாளைக்கு சனிக்கிழமை லீவ் தானே மம்மி"
அய்யோ அப்போ நாளைக்கு ஆகாஷ் கூட ப்ரீயா பேச முடியாதா? இது முன்னாள் வரை தனிமையை வெறுத்திருந்த நான்... இப்போது தனிமைக்காக காத்திருந்தேன் அவனுடன் பேச...
-தொடரும்
(This post was last modified: 23-03-2023, 01:39 PM by
Nandhinii Aaryan. Edited 1 time in total.)
![[Image: super-naga-chaitanya.gif]](https://i.ibb.co/YBzwfkK/super-naga-chaitanya.gif)
![[+]](https://xossipy.com/images/bootbb/collapse_collapsed.png)
