[Vandanavishnu0007a]

அவள் அப்படி செக்சியாக கத்தியதும் விஷ்ணுவுக்கு செமையாக மூடு ஏறியது 

நாக்கை இன்னும் ஆழமாக அவள் புண்டை பிளவில் விட்டு நக்க ஆரம்பித்தான் 

செம டேஸ்ட்டாக இருந்தது 

பலாபப்பழத்தை நக்குவது போல இருந்தது.. சேச்சியின் தேன் பலா.. 

சீமா சேச்சியின் பலாப்பழ புண்டை இதழ்களை பிளந்து தன் நாக்கை விட்டு நக்கினான் 

குடைந்தான்.. சப்பினான்.. உறிஞ்சினான் 

புண்டை இதழ்களை மென்மையாக கடித்து கடித்து சுவைத்தான்  

ஸ்ஸ்ஸ்ஸ்ஸ்ஸ்ஸாஆஆஆ.. என்று சத்தம் கொடுத்து கொண்டே இருந்தாள் சீமா சேச்சி 

சளக்.. புளக்.. என்று சீமா சேச்சி புண்டையை ஆசை தீர நக்கினான் விஷ்ணு 

நல்லா நாக்கு போடுறடா மோனே.. என்று முனகினாள் சேச்சி

[Vandanavishnu0007a]

கேரளவுக்கே பிரபலமான பலாப்பழத்தின் சுவையை சீமா சேச்சியின் மொத்த புண்டை இதழ்களிலும் கண்டான் விஷ்ணு 

ஒரு நாய் நக்குவது போல அவள் புண்டையை விடாமல் வெறித்தனமாக சப்பி சப்பி சுவைத்தான்.. 

அவன் நாக்கு போட போட சீமா சேச்சியின் புண்டை ஊற்று பெருகி வழிந்தது.. 

சொட்டுவிடாமல் நக்கி நக்கி குடித்தான் விஷ்ணு 

அவளோ வெறியில் இருந்தான் விஷ்ணு 

இவள் எல்லாம் 80ஸ் ல எவ்ளோ சீடி ல வி.எச்.எஸ். வீடியோ கேசட்ல பார்த்தது.. 

இத்தனை வருஷம் கழிச்சி நேர்ல கெடைச்சி இருக்கா.. சும்மா இருக்க முடியுமா.. 

ஆசைதீர அவள் புண்டையை நக்கி கொண்டே இருந்தான் விஷ்ணு.. 

பைத்தியக்கார பயல்.. இந்த வினோத்.. 

கிடைச்ச பலாப்பழத்தை விட்டுட்டு.. கிடைக்காத மரியா மாம்பழத்துக்காக தன்னையே அடக்கிக்கொண்டு இருக்கிறான்.. என்று நினைத்துக்கொண்டான் விஷ்ணு.. ஆனால் அப்போது நடந்ததோ.. அவன் எண்ணம் முற்றிலும் தவறு என்பது போல ஒரு விஷயம் நடந்தது.. 

[Vandanavishnu0007a]

அந்த சொகுசு பஸ் அந்த ஹைவேஸ் ரோட்டில் படுவேகமாக போய்க்கொண்டு இருந்தது.. 

டிரைவர் ரொம்ப கவனமாக ஒட்டிக்கொண்டு இருந்தார் 

தூரத்தில்.. நடுரோட்டில் ஏதோ ஒரு உருவம் மங்கலாக தெரிந்தது.. 

டிரைவர் சுதாரித்துக்கொண்டு சடன் பிரேக் போட்டு நிறுத்தினார்.. 

சார் பிளீஸ் பிளீஸ் பஸ் நிறுத்துங்க.. பஸ் நிறுத்துங்க.. ஒரு பெண் அவசரமாக மூடி இருந்த பஸ் கதவை தட்டினாள் 

முகம் முழுவதும் குரங்கு குல்லாய் போட்டு மறைத்து இருந்தாள் 

உடல் அழகாக இருந்தாலும்.. முகம் சரியாக தெரியவில்லை.. 

ஏம்மா.. எங்க போனும்.. இப்படி நடுரோட்ல பஸ் நிறுத்துறியே.. என்று பஸ் கிளீனர் பாய் சலித்துக்கொண்டே பஸ் கதவை திறந்து விட்டான்.. 

இந்த பஸ் எங்க போகுது.. 

மூணாறு.. என்றான் கிளீனர்.. நானும் மூணாறு தான் போகணும்.. என்று அவள் அவசரமாக பணத்தை கிளீனர் கையில் திணித்துவிட்டு பஸ் வெளியே எட்டி எட்டி பார்த்தபடி பயந்து பயந்து உள்ளே ஏறி வந்தாள் 

[Vandanavishnu0007a]

வினோத் பக்கத்தில் ஒரு சீட் காலியாக இருந்தது.. அந்த சீட்டில் அவன் டிராவல் பேக்கை வைத்து இருந்தான்.. 

அந்த பெண் தன் அருகில் வந்ததும்.. அவன் டிராவல் பேக்கை சற்றென்று எடுத்து தன் மடியில் வைத்துக்கொண்டு.. அவள் உக்கார காலி இடம் ஒதுக்கி கொடுத்தான்.. 

ஆனால் வினோத்தை ஒரு முறை முறைத்துவிட்டு.. அவள் பஸ் கிளீனரை பார்த்தாள் 

கடைசி சீட்க்கு முன் சீட் ஒன்னு காலியா இருக்கு பாரும்மா.. அங்கே போய் உக்காந்துக்கங்க.. என்று கிளீனர் சொன்னான்.. 

அந்த பெண் கொஞ்சம் தயக்கத்துடனும்.. பதட்டத்துடனும் சென்று அந்த சீட்டில் அமர்ந்தாள் 

பஸ்ஸின் கடைசி நான்கு சீட் ரெட்டை பயணிகள் அமரக்கூடியதாய் இருந்தது.. 

அவள் சென்று அந்த சீட்டில் அமர்ந்தாள் 

இன்னும் மீசை முளைக்காத.. அரும்பு மீசை வளர கூடிய பருவத்தில் ஒரு சிறுவன் அமர்ந்திருந்தான்.. 

சரி சின்ன பய்யன்தானே.. என்று அவன் அருகில் அமர்ந்து விட்டாள் 

நெஞ்சம் எல்லாம் ஒரே பதைபதைப்பு.. அவள் நெஞ்சின் படபடப்பின் வேகத்தை போலவே பஸ்ஸும் மீண்டும் வேகம் எடுத்தது.. 

[Vandanavishnu0007a]

பக்கத்தில் இருந்த பய்யன் அவள் தோள்களில் தூங்கி விழுந்தான்.. 

அவன் தலையை பிடித்து அந்த பக்கம் தள்ளிவிட்டாள் 

பஸ் முழுவேகத்தில் போய் கொண்டு இருந்தது 

ஒரு 2 நிமிடங்கள் கரைந்து இருக்கும்.. 

மீண்டும் அந்த பய்யன் இவள் மேல் சாய்ந்தான்.. 

வேண்டுமென்றே சாய்கிறானா.. இல்லை உண்மையான தூக்கக்கலக்கமா என்று தெரியவில்லை.. 

இம்முறை கொஞ்சம் வேகமாக முரட்டுத்தனமாக அவன் தலையை அந்த பக்கம் தள்ளி சாய்த்தாள் 

அவன் மீண்டும் அவள் மீது சாய்ந்தான்.. 

சற்றென்று கோபமாக எழுந்தாள் 

தன்னுடைய கைப்பையுடன் வினோத் இருக்கைக்கு அருகில் வந்தாள் 

[Vandanavishnu0007a]

வினோத் அரைத்தூக்கத்தில் இருந்தான் 

அருகில் யாரோ வந்து நிற்பது போல உணர்வு வர கண்விழித்தான் 

மீண்டும் தன் இருக்கையில் வைத்து இருந்த துணி பையை எடுத்து அவள் உக்கார இடம் கொடுத்தான் 

அவள் அமர்ந்தாள் 

வினோத் மூக்கை ஒரு புது வாசனை துளைத்தது 

அவள் உடல் வாசனை.. 

அப்பப்பா.. என்ன ஒரு வசீகரிக்கும் நறுமணம் 

ஒரு நிமிடம் தடுமாற பார்த்தான் 

ஐயோ நம்ம தேடிப்போவது யாரை.. தன் லட்சியம் என்ன என்று கண்முன் தோன்றவே.. பக்கத்தில் அமர்ந்தவளை பற்றி மறந்தான்.. 

கண்களை மூடினான்.. நினைவு முழுவதும் மரியா நிறைந்திருந்தாள்

[Vandanavishnu0007a]

மரியாவை நினைத்து பயணம் பண்ணிக்கொண்டிருந்தவனின் கனவுகளும் நினைவுகளும் சற்றென்று ஒரு சடன் பிரேக்கில் கலைந்தது.. 

பஸ் ஏன் நின்றது.. என்று எல்லோரும் விழித்து கொண்டு சலசலப்பு ஏற்படுத்தினார்கள்.. 

அப்போது உருட்டுக்கட்டை மற்றும் கத்தி எல்லாம் கையில் ஏந்திய ஒரு முரட்டு கும்பல் 4-5 பேரு பஸ்ஸை 
நிறுத்தி.. தபதப என்று உள்ளே ஏறினார்கள்.. 

ஒவ்வொரு சீட்டாக யாரையோ தேட ஆரம்பித்தார்கள்.. 

யாரு நீங்க.. என்ன வேணும்.. என்று கேக்க எத்தனித்த டிரைவர் கிளீனர் கழுத்துக்கு நேராய் இரண்டு பேர் கத்தி வைத்து சத்தம் வந்தது.. அவ்ளோதான் என்று மிரட்டினார்கள்.. 

அவர்கள் இருவரும் கப் சிப் என்றாகிவிட்டார்கள்  

அந்த முரடர்கள் ஒவ்வொரு இருக்கையாய்.. மற்றும் படுக்கை ஸ்கிரீன்களை விளக்கி விளக்கி பார்த்தார்கள்.. 

விஷ்ணுவும் சீமா சேச்சியும் படுத்திருந்த கேபினை திறந்து பார்த்தவர்கள்.. சீச்சீ.. சீச்சீ.. கருமம் கருமம் என்று அருவருப்பாக பார்த்துவிட்டு திரையை வேகமாக மூடினார்கள் 

வினோத் சீட்டை நெருங்கி வந்தார்கள்.. 

அவன் அருகில் அமர்ந்திருந்தவள்.. சற்றேன்று அவன் போர்த்தி இருந்த போர்வைக்குள் நுழைந்து இழுத்து போர்த்திக்கொண்டு அவன் நெஞ்சின் மேல் சாய்ந்துகொண்டாள் 

[Vandanavishnu0007a]

அவள் பயந்து நடுங்கி தன் நெஞ்சில் சாய்ந்ததும் வினோத் புரிந்துகொண்டான்.. 

அந்த முரடர்கள் இவளை தேடிதான் பஸ்ஸில் ஏறி இருக்கிறார்கள் என்று தெரிந்தது 

அவர்களில் ஒருவன் வினோத் சீட் அருகில் வந்தான்.. 

வினோத்தை உற்று பார்த்தான்.. 

இது.. என்று அவள் உடம்பை காட்டினான்.. 

என்டா பாரியா (மனைவி).. உடம்பு சரி இல்ல.. என்றான் வினோத் 

அவர்கள் அடுத்த அடுத்த சீட்டை செக் பண்ண சென்று விட்டார்கள் 

டேய் இங்க அவ இல்ல.. அடுத்த பஸ்ல போய் இருப்பா.. வாங்க போய் பார்க்கலாம்.. என்று சொல்லிக்கொண்டே அவர்கள் அனைவரும் பஸ்ஸை விட்டு இறங்கி விட்டார்கள்.. 

அப்பாடா என்ற நிம்மதி பெருமூச்சுடன் பஸ் மீண்டும் நகர துவங்கியது.. 

தேங்க்ஸ்.. என்றாள் அவன் போர்வைக்குள் இருந்து வெளியே வந்து.. 

[Vandanavishnu0007a]

வெல்கம்.. என்றான் புன்னகையோடு 

அவள் அவனிடம் இருந்து விலகினாள் 

பயணம் தொடர்ந்தது 

ஒரு 2 மணி நேரம் இருக்கும் 

இறங்கி சாப்பிட்றவங்க.. ஒண்ணுக்கு போறவங்க போகலாம்.. என்று கிளீனர் பாய் வந்து எல்லா சீட்டுக்கு அருகிலும் வந்து சொல்லி விட்டு சென்றான் 

அவள் தன்னுடைய பையை வினோத்திடம் கொடுத்து விட்டு ஒரு விரல் காட்டிவிட்டு இறங்கினாள் 

சரி போயிட்டு வாங்க நான் பார்த்துக்கிறேன்.. என்று புன்னகைத்தான் 

அவள் கட்டணக்களிப்பீடம் சென்றாள் 

கைகால் எல்லாம் சுத்தம் செய்து கொண்டே டாய்லெட் விட்டு வெளியே வந்தவள் அதிர்ந்தாள் 

அவள் பயணம் செய்த பஸ் அங்கே இல்லை..

[Vandanavishnu0007a]

இவட ஒரு பஸ் நின்னு.. போயோ.. என்று அங்கே இருந்த ஒரு டி கடையில் விசாரித்தாள் 

அவள் பேசியது மலையாளமாக இருந்தாலும்.. மூணாறை சுற்றி மலையாளம் கலந்த தமிழில் அனைவரும் பேசுவதால் டீக்கடைக்காரருக்கு எளிதாக புரிந்தது.. 

ம்ம்.. இப்போதாம்மா போச்சி.. அதுலதான் நீ வந்தியா.. என்று கேட்டார் 

ஆமாம்.. 

இன்னும் ஒரு 2 மணி நேரத்துல அடுத்த பஸ் வரும் அதுல ஏறி போம்மா.. 

ஐயோ.. என் பணம் பேக் எல்லாம் அந்த பஸ்ல போயிடுச்சி.. என்றாள் 

அதுக்கு என்னம்மா பண்ண முடியும்.. நீ கொஞ்சம் சீக்கிரம் வந்து ஏறி இருக்கணும்.. என்று சொல்லிவிட்டு டீ ஆத்துவதில் மும்முரமானார் 

அவளுக்கு அழுகை அழுகையாக வந்தது.. 

அப்படியே தலையில் கைவைத்துக்கொண்டு ஒன்றும் புரியாமல் நின்றுகொண்டு இருந்தாள் 

இந்த நடுஇரவில் என்ன பண்ணுவது.. கையில் பணம் இல்லை.. கண்ணீர் கண்களை பொத்துக்கொண்டு வந்தது.. 

அப்போது தூரத்தில் மங்கலாக ஒரு உருவம் அவளை நோக்கி நடந்து வந்ததை பார்த்தாள் 

ஒரு கையில் சூட்கேசையும்.. இன்னொரு கையில் அவளுடைய பேக்கையும் எடுத்துக்கொண்டு வினோத் அவளை நோக்கி நடந்து வந்துகொண்டு இருந்தான்.. 

[Vandanavishnu0007a]

இந்தாங்க உங்க பேக் 

அவள் மகிழ்ச்சியுடன் வாங்கிகொண்டாள் 

ரொம்ப தேங்க்ஸ்.. என்றாள் வினோத்தை பார்த்து 

உங்களுக்கு தேங்க்ஸ் தவிர வேற வார்த்தை ஒன்னும் தெரியாதா.. 

சாரி.. என்றாள் அமைதியாக.. 

ஐயோ.. இதுக்கு உங்க தேங்க்ஸ்ஸே நல்லா இருந்தது.. என்று சொல்லி சிரித்தான் வினோத் 

அவள் அதுக்கு சிரிக்கவில்லை.. அவன் சொன்னதை ஒரு ஜோக்காகவே அவள் நினைக்கவில்லை.. 

ரொம்ப சீரியஸ் டைப்போ.. ???

அவள் அமைதியாக இருந்தாள் 

பிறகு நீண்ட நேரத்துக்கு பிறகு அவளாகவே கேட்டாள்.. நீங்க ஏன் எனக்காக என்னோட பேக் எடுத்துட்டு இறங்கி நீங்க போகவேண்டிய பஸ்ஸை மிஸ் பண்ணீங்க.. ?

அப்பாடா.. உங்களுக்கு இவ்ளோ நீளமா பேசத்தெரியுமா.. ??

ம்ம்.. உங்களுக்காகத்தான் நானும் இறங்கினேன்.. 

அப்போது பலமாக காற்று வீசியது.. 

இனிமே 3-4 மணி நேரம் கழிச்சிதான் அடுத்த பஸ் வரும்.. என்றான்.. 

உங்க பெயரை தெரிஞ்சிக்கலாமா.. ? அவனாகவே கேட்டான்.. 

மரியா.. என்றாள் 

காற்று மீண்டும் பலமாக வீசி.. அவள் போட்டிருந்த முக்காடு அகன்றது.. 

வினோத் தேடிவந்த மரியாவின் முகம்.. அழகிய முகம்.. ஆசை முகம்.. அமைதியான முகம்.. 

ஐயோ.. நீங்க.. நீங்க மரியாவா.. ??

ஓ மை காட்.. இது கனவா நினைவா.. தன்னையே கிள்ளி பார்த்துக்கொண்டான் வினோத் 

[Vandanavishnu0007a]

மரியா.. இது உண்மையிலேயே நீங்கதானா.. 

வினோத் தன்னையே கிள்ளி பார்த்துக்கொண்டான்.. 

என்னால நம்பவே முடியலைங்க.. 

அவள் அமைதியாக சிரித்தாள் 

அந்த சிரிப்பில் ஒரு சோகமும் ஒரு பெரிய கதையும் இருப்பது போல இருந்தது.. 

உங்களை ஏன் அந்த ரவுடி கும்பல் தேடுது.. 

அவள் மவுனமாக இருந்தாள் 

ஒரு அந்நியனான என்கிட்ட சொல்ல முடியாத காரணமா இருந்தா.. வேண்டாம்.. 

ஆனா ஒண்ணே ஒன்னு சொல்றேன் மரியா.. 

நான் அந்நியன் இல்ல.. உங்களோட பரம ரசிகன்.. உங்களோட தினம் தினம் வாழ்ந்துகொண்டு இருக்கும் ஒரு ரசிகன்.. 

ஏன்.. உங்களோட வெறியான்னே சொல்லலாம்.. 

உங்களுக்காக என்ன வேணாலும் பண்ண நான் தயாரா இருக்கேன் மரியா.. 

ரொம்ப உணர்ச்சிவசப்பட்டு சொன்னான் வினோத் 

[Vandanavishnu0007a]

வினோத்தான் உணர்ச்சி வசப்பட்டு படபடவென்று பேச பேசிக்கொண்டே இருந்தான் 

ஆனால் அவள் நிதானமாக பேச ஆரம்பித்தாள் 

பஸ்ல ரவுடிங்க என்னை தேடி வந்தப்போ.. அவங்ககிட்ட இருந்து என்னை காப்பாத்துனீங்க.. 

நான் பஸ் மிஸ் பண்ணப்பவும் எனக்காக உங்க பயணத்தையும் நிறுத்தி எனக்காக என்னோட பேக்கோட இந்த இடத்துலயே இறங்கிட்டிங்க.. 

இந்த உதவிகளுக்கு எல்லாம் எப்படி நான் கைம்மாறு பண்ண போறென்னே தெரியிலாயங்க.. என்றாள் மரியா 

ஐயோ கைம்மாறு எல்லாம் வேண்டாம் மரியா.. 

நீங்க எப்போவும் என் கூடவே இருந்தா மட்டும் போதும்.. 

வேற ஒண்ணுமே உங்ககிட்ட இருந்து நான் எதிர் பார்க்கல.. 

உங்களோட கடந்த காலத்தை பத்தியோ.. உங்களை பத்தியோ நான் எதையும் கேக்க மாட்டேன்.. 

ப்ரெஷ்ஷா உங்களோட ஒரு வாழ்க்கையை துவங்கனும்னு நினைக்கிறேன் மரியா.. பிளீஸ்.. உங்ககிட்ட இருந்து பாசிட்டிவ்வான பதிலை எதிர் பார்க்கிறேன் மரியா.. என்று கெஞ்சும் தோரணையில் அவள் பதிலுக்காக அவள் கண்களையே பார்த்தான் வினோத் 

[Vandanavishnu0007a]

என்ன பேசுறீங்க வினோத்.. 

80ஸ்ல 90ஸ்ல நான் எப்படி வாழ்ந்து இருக்கேன்னு உங்களுக்கு தெரியும்ல..

என்னோட மொத்த உடம்பையும் இந்த உலகத்துல உள்ள கோடிக்கணக்கான காம கண்கள் பார்த்து இருக்கு.. 

போயும் போய் என்னை கல்யாணம் பண்ணிக்கிறேன்னு சொல்றீங்களே.. 

உங்க குடும்ப வாழ்க்கை என்ன ஆகுறது.. 

உங்க பெற்றோர்கள் இதுக்கு எப்படி சம்பாதிப்பாங்க.. 

அதுமட்டும் இல்லாம.. நான் ஆல்ரெடி திருமணம் ஆணவ.. 

உங்க வயசுலயே எனக்கு ஒரு பையனும் இருக்கான்.. 

இப்படிபட்ட என்னய்யா நீங்க கல்யாணம் பண்ணிக்கனும்னு ஆசை படுறீங்க.. 

பேசி முடிச்சிட்டீங்களா மரியா.. நான் பேசலாமா.. என்று அவளை இடை நிறுத்தினான் வினோத் 

[Vandanavishnu0007a]

உங்க முன்னாடி வாழ்க்கை எப்படி இருந்துச்சின்னுறது பத்தி எனக்கு கவலை இல்ல மரியா.. 

இனிமே.. உங்க கடைசி காலம் வரை உங்க கூட நான் வாழணும்னு ஆசைப்படுறேன்.. 

உங்க சொந்தக்காரங்களோ.. இல்லை என்னோட சொந்தக்காரங்களோ.. யார் கண்லயும் படாம நம்ம வேற ஒரு ஊருக்கு போய் புதுசா ஒரு வாழ்க்கை துவங்கலாம் மரியா.. என்ன சொல்றீங்க.. 

எனக்கு யோசிக்க கொஞ்சம் டைம் குடுக்க முடியுமா வினோத்.. 

கண்டிப்பா டைம் குடுக்குறேன் மரியா.. ஆனா இந்த இடத்துக்கு அடுத்த பஸ் வர்ற வரைக்கும்தான்.. 

ம்ம்.. சரி வினோத்.. 

இங்க நடுரோட்டுல நிக்கவேண்டாம்.. வாங்க அந்த சிற்றுண்டி ஹோட்டல் உள்ள போய் உக்கரலாம்.. 

இருவரும் அந்த சிற்றுண்டி கட்டடத்தை நோக்கி நடக்க ஆரம்பித்தார்கள்.. 

பாம்.. பாம்.. பாம்.. பாம்.. என்று பஸ் ஹாரன் சத்தம் கேட்டது.. 

மூணார் டு கோவா.. என்ற பெயர் பலகையுடன் அந்த பஸ் அவர்கள் நோக்கி வந்து கொண்டு இருந்தது. 

[Vandanavishnu0007a]

மரியா.. இந்த பஸ்ல நம்ம ஏறிடலாம்.. 

ஐயோ இது கோவா போகுது வினோத்.. 

எங்க போனா என்ன.. ரொம்ப நேரம் நம்ம இந்த இடத்துல இருக்குறது உங்களுக்குதான் ஆபத்து மரியா 

உங்களை பஸ்ல தேடுன ஆட்கள் இங்கே கூட தேடி வர சான்ஸ் இருக்கு.. 

இருவரும் ஓடி போய் கோவா செல்லும் பஸ்ஸில் ஏறிக்கொண்டார்கள்.. 

ஒரு 10 நிமிஷம் பஸ் நிக்கும்.. சாப்பிட்றவங்க சாட்டுக்கலாம்.. என்று சொல்லிவிட்டு டிரைவரும் கண்டக்டரும் இறங்கி சென்று விட்டார்கள்.. 

அப்போது ஒரு கார் அவர்கள் ஏறிய பஸ்ஸை கடந்து போனது.. 

அந்த கார் டிரைவர் காரை ஸ்லொவ் பண்ணி நிறுத்தினான் 

மரியாவும் வினோத்தும் அமர்ந்து இருந்த ஜன்னலுக்கு நேராய் அந்த கார் நின்றது.. 

மேடம் இங்க ஒரு ஹோட்டல் இருக்கு.. சாப்பிடலாமா.. என்று கார் டிரைவர் பக்கத்தில் அமர்ந்து இருந்த பெண்ணிடம் கேட்டான்..

[Vandanavishnu0007a]

[Vandanavishnu0007a]

சரி வாசு காரை பார்க் பண்ணிட்டு நீயும் சாப்பிட வா.. நாங்க உள்ள போய் சாப்டுட்டு வரோம்.. 

அந்த பெண் பின் பக்கம் திரும்பினாள்..

பின் பக்க சீட்டில் இன்னும் 2 பெண்களும்.. 3 ஸ்கூல் பசங்களும் தூங்கி வழிந்து கொண்டு இருந்தார்கள்.. 

தூக்கக்கலகத்துடன் அந்த கும்பல் ஹோட்டலுக்குள் நுழைந்தது.. 

அவர்கள் பேசிக்கொண்டதில்.. அந்த 3 ஸ்கூல் பையன்களும் மகன்கள் என்றும்.. அந்த 3 பெண்களும்.. அவர்கள் அம்மாக்கள் என்றும் ஏதோ உல்லாச டூர் போகிறார்கள் என்பது மட்டும் தெரிந்தது.. 

மரியாவும் வினோத்தும் அதுவரை விளக்கமாக தெரிந்தது.. 

டிரைவர் கார் பார்க்கிங்கில் காரை நிறுத்திவிட்டு அவனும் ஹோட்டலுக்குள் சாப்பிட போனான்.. 

அந்த 6 பேரும் ஏசி ரூமுக்குள் சென்று அமர்ந்தனர்.. 

அவர்களுக்கு கார் ஓட்டிவந்த டிரைவர் வெளியே பொதுவான மேஜையில் உக்காந்து சாப்பிட ஆரம்பித்தான் 

இந்த காட்சிகளை எல்லாம் மரியாவும் வினோத்தும் பஸ்சில் அமர்ந்தபடியே பஸ் ஜன்னல் வழியாக பார்த்துக்கொண்டு இருந்தார்கள்.. 

அவர்கள் பஸ்ஸின் டிரைவரும் கண்டக்டரும் சாப்பிட்டுவிட்டு வர.. பஸ் மீண்டும் கோவா நோக்கி புறப்பட்டது..

[Vandanavishnu0007a]

பஸ் கோவா நெருங்க நெருங்க குளிந்த காற்று அடிக்க ஆரம்பித்தது.. 

மரியாவுக்கு கொஞ்சம் அசதியாக இருந்ததால் அப்படியே வினோத் தோள்களின் மீது சாய்ந்து படுத்து கன்யார்ந்து இருந்தாள் 

வினோத்துக்கு தூக்கமே வரவில்லை.. 

யாரை தேடி அவன் சென்றுகொண்டு இருந்தானோ.. அந்த மரியா இப்போது தானாக அவனுக்கு கிடைத்து இருக்கிறாள் 

மரியாவை வாழ்நாளில் ஒருமுறையாவது நேரில் பார்த்துவிட எத்தனை லட்சங்கள் வேண்டுமானாலும் செலவு பண்ண தயாராய் இருந்தான்.. 

அதற்காகதான் அந்த குஞ்சுட்டி ப்ரோக்கருக்குகூட லட்சக்கணக்கில் உடனே பணத்தை வாரி இறைத்தான் 

ச்சே.. அந்த ப்ரோக்கருக்கு அவ்ளோ பணம் கொடுத்து இருக்கக்கூடாதோ என்று இப்போது நினைத்தான்.. 

சரி சரி பணம் போகட்டும்.. அதான் மரியா இப்போது தனக்கு கிடைத்து விட்டாளே என்று சந்தோஷப்பட்டான் 

அந்த ப்ரோக்கரை அணுகி இருக்காவிட்டால்.. இப்படி ஒரு இக்கட்டான சூழ்நிலையில் மரியா தனக்கு கிடைத்து இருக்க மாட்டாள் என்பதையும் நினைத்துக்கொண்டான்.. 

அதிகாலை சுமார் 3 மணி இருக்கும்.. அவர்கள் பஸ்ஸை மீண்டும் அந்த வெள்ளை கார் ஒட்டியது போல ஓவர் டேக் பண்ணியதை ஜன்னல் வழியாக பார்த்தான் வினோத் 

[Vandanavishnu0007a]