[Pallaki]

సంధ్య అనాధ ఆశ్రమం

రోజు ఏడు ఎనిమిది అయితే కానీ లేవని అక్షిత పొద్దున్నే లేచి కూర్చుంది, చక చకా రెడీ అయ్యి బట్టలు అన్ని సర్ది బ్యాగ్ తొ రెడీగా ఉన్నా ఈ ఆశ్రమాన్ని వదిలి వెళ్ళడానికి కొంచెం బాధగానే ఉంది.

డిగ్రీ అయిపోయి మాస్ కమ్యూనికేషన్స్ కోర్స్ చేస్తున్న అక్షితకి హోటల్లో వెయిటరుగా జాబ్ దొరికింది, పార్ట్ టైం చేస్తూనే చదువుతుంది. ఇప్పటికే చాలా ఎక్కువ రోజులు ఆశ్రమంలో ఉన్నది, ఇక భారం కాకూడదని వెళ్ళిపోడానికి నిశ్చయించుకుంది. ఆశ్రమంలో అందరి దెగ్గర సెలవు తీసుకొని బైట పడి అక్కడ నుంచి నేరుగా తను చూసుకున్న లేడీస్ హాస్టల్ కి వెళ్లి అంతా సెట్ అయ్యింది. తెల్లారి లేచి రెడీ అయ్యి ముందు కాలేజీకి వెళ్లి అక్కడ పనులు చూసుకుని ఆ తరువాత పని చెయ్యడానికి హోటలుకి బైలుదేరింది.

రోజు కాలేజీకి వెళ్లడం హోటల్లో పని చెయ్యడం తినేసి హాస్టల్లో సొయ లేకుండా పడుకోడం ఇదే అక్షిత డైలీ రొటీన్. అందంగా ఉండటం వల్లో, విపరీతమైన మంచితనం వల్లో, తన గడుసుతనం మరియు నోటి దూలవల్లో బెస్ట్ ఫ్రెండ్స్ ని సంపాదించలేకపోయింది కానీ ఏ బాధ లేదు ఒంటరిగానే ఉన్నా నవ్వుతూ అందరినీ నవ్వుస్తూనే ఉంటుంది.

హోటల్లో ఆర్డర్ సెర్వ్ చేసి వచ్చి కూర్చుని ఆలోచిస్తున్న అక్షితని భుజం మీద తట్టింది తన తోటి పని చేసే సౌమ్య.

సౌమ్య : ఏంటి ఇవ్వాళ చాలా ఆనందంగా ఉన్నావ్, ఏంటి మ్యాటర్?

అక్షిత : నేనెప్పుడూ ఇలానే ఉంటాను, నువ్వే ఇవ్వాళ నన్ను చూస్తున్నావ్ అంతే..

సౌమ్య : సరే సరే అక్కడ కస్టమర్ వెయిటింగ్ వెళ్లి ఆర్డర్ తీసుకో

అక్షిత : ఇంకో పది నిముషాలు అయితే నా డ్యూటీ అయిపోద్ది వేరే ఎవరికైనా చెప్పొచ్చుగా

సౌమ్య : ఇంకా పది నిముషాలు ఉంది, ఇదొక్కటి సెర్వ్ చేసి వెళ్ళిపో

అక్షిత : (దొంగముండ) అలాగే సౌమ్య గొర్రె.

సౌమ్య : ఎమన్నావ్?

అక్షిత : సౌమ్య గారు అన్నాను, ఎలా వినపడిందేంటి ?

సౌమ్య : ఏదో గొర్రె అన్నట్టు.

అక్షిత : నిన్ను నువ్వు అలా తక్కువ చేసుకోకు సౌమ్య, నువ్వు చెయ్యాల్సిన పనులు పక్కవాళ్ళకి చెప్తుంటావ్ కదా అందుకే గొర్రె లాగ ఫీల్ అవుతున్నావేమో అందుకే నీకు అలా వినిపిస్తుంది, ఎందుకైనా మంచిది ఎవరికైనా చూపించుకో.. అని సౌమ్య మాడిపోయిన మొహం చూసి నవ్వి ఆర్డర్ తీసుకుందామని బైటికి వచ్చేసాను.

దీపు : ఎందుకే దానితోటి, అస్సలే ఓనర్ తన చుట్టమని తెగ పొగరు చూపిస్తుంది అందరిమీద

అక్షిత : ఏడిసింది, దానికంత సీన్ లేదు. ఓనర్ కి అంత క్లోజ్ అయితే మేనేజర్ కానీ ఇంకోటి కానీ అయ్యుండేది వెయిటర్ కావడం ఎందుకు. దానివన్నీ కోతలు, నువ్వు నమ్మకు అని కస్టమర్ దెగ్గరికి వెళ్లి వెల్కమ్ సర్, అని మెనూ అందించింది.

"మెనూ చూసేంత ఓపిక లేదు, ఏదో ఒకటి ఆర్డర్ చెయ్యండి"

అక్షిత : ఎండు గడ్డి ఉంది తెమ్మంటారా (అని నవ్వుకోలుగా అడిగింది)

"ఏంటి జోకులా"

అక్షిత : మరి ఏంటి సర్, నేను ఏదో ఒకటి తెచ్చాక అది మీకు నచ్చకపోతే దాని బిల్లు నేనే చెల్లించుకోవాలి. కొంచెం ఓపిక తెచ్చుకుని ఆర్డర్ చెయ్యండి సర్.

"బిర్యానీ ఉంటే పట్టుకురా"

అక్షిత : అలాగే సర్. అని కిచెన్లో బిర్యానీ ఆర్డర్ చెప్పి యూనిఫామ్ విప్పేసి తిరిగి హాస్టల్ కి వెళ్ళడానికి రెడీ అయ్యి బైటికి వచ్చి చూసేసరికి ఆర్డర్ ఇచ్చిన వారికీ ఇంకా బిర్యానీ రాలేదు. కిచెన్ లోకి వెళ్లి చూస్తే ఎవ్వరు లేరు. ఇక నేనే సెర్వ్ చేద్దామని వెళ్లేసరికి తను ఏదో ఫోటో చూసి నవ్వుకోడం చూసి బిర్యానీ ప్లేట్లో పెడుతూ అడిగాను.

అక్షిత : గర్ల్ ఫ్రెండా

"కాదు నా భార్య"

అక్షిత : చాలా అందంగా ఉంది.. ఎం పేరు?

"అవును, పద్మ"

అక్షిత : చూస్తే పల్లెటూరి మొహంలా ఉంది, మీరు కూడా అలానే ఉన్నారు, ఇక్కడ సిటీలో తెలారు ఏంటి కథ ?

"ఇక్కడ నా పెద్ద భార్య ఉంటుంది, తనని కలవడానికే వచ్చాను" అని నవ్వాడు అక్షిత కూడా సరదాగా మాట్లాడుతుంటే.

అక్షిత : అంటే మీకు ఇద్దరా, వామ్మో..

"ఏ ఉండకూడదా ?"

అక్షిత : మీ ఇష్టమండీ, ఎంతమందినైనా చేసుకోవచ్చు.. అని నవ్వి.. మరి పెద్ద భార్య ఇక్కడ చిన్న భార్య అక్కడ ఒకరికి తెలీకుండా ఇంకొకరికి మేనేజ్ చేస్తున్నారా ఏంటి ?

"లేదు, నా పెద్ద భార్య ఇక్కడ జాబ్ చేస్తుందిలే.."

అక్షిత : ఎం చేస్తుంటుందేంటి?

"ఎవ్వరికీ చెప్పకూడదు మరి"

అక్షిత : చెప్పను చెప్పను.. ఎవరు?

"ఈ జిల్లా కలెక్టర్"

అక్షిత : అబద్ధాలకి అడ్డు అదుపు ఉండాలి, మరి ఏది చెపితే అది నమ్మరు

"నిజంగా"

అక్షిత : నన్ను వెయిటర్ అనుకుంటున్నావేమో, నేను కాబోయే జర్నలిస్ట్ ని. తనకింకా పెళ్లే కాలేదు, ఇలాంటివి ఏమైనా జరిగితే నాకు తెలీకుండా ఉంటాయా ?

"సరేలే ఏదో జోక్ చేసాను, నీకు దొరికిపోయాను నువ్వే గెలిచావ్ హ్యాపీయేనా?"

అక్షిత : ఆమ్మో లేట్ అయిపోయింది, నేను వెళ్ళాలి అని కిచెన్లోకి పరిగెత్తి హోటల్లో మిగిలిన ఫుడ్ సగం బస్తా వరకు నింపుకుని బైటికి పరిగెత్తాను.

"ఓయి అమ్మాయి ఆగు, ఏంటి దొంగతనం చేసావా నువ్వు ఇప్పుడు ?"

అక్షిత : ష్.. మెలకుండా వెళ్ళిపో

"నేను చాలా మంది దొంగలని చూసాను కానీ ఇలాంటి తిండి దొంగని ఇప్పుడే చూస్తున్నా"

అక్షిత : ఒక్కదాన్నే మోస్తున్నాను ఇంత బలంగా ఉన్నావ్ ఇది అందుకో అని తనకి ఇచ్చి అయినా నేనేం దొంగతనం చెయ్యలేదు, నేను రోజు తీసుకెళ్తానని ఓనర్ కి తెలుసు.

"మరేందుకు పరిగెత్తావ్ ?"

అక్షిత : అక్కడ లోపల ఒకటి ఉందిలే, పేరుకే వెయిటర్ కానీ ఓనర్ కి దూరపు చుట్టమట, ఆ వంకతో మమ్మల్ని పీకుతూ ఉంటుంది. అది చూసిందంటే దానితో మళ్ళీ గొడవ ఎందుకని ఈ పరుగు.

"అలాగా, సారీ తప్పుగా అనుకున్నాను అయినా ఎం చేస్తావ్ ఇదంతా, సోషల్ సర్వీసా ?"

అక్షిత : ఆ.. వచ్చింది ఇక్కడే అని విజిల్ వెయ్యగానే కొంత మంది ముసలివాళ్ళు బైటికి వచ్చారు, నీ దెగ్గర డబ్బులు ఉన్నాయా ?

"ఉన్నాయి"

అక్షిత : కొన్ని పేపర్ ప్లేట్లు తీసుకురా.. అలా చూడకు బ్రదరు, నాతో పాటు కొంచెం పుణ్యం పంచుకో

పేపర్ ప్లేట్స్ తెచ్చి ఇవ్వగానే అక్షిత ఒక్కోటి తీసుకుని అందరికీ ప్లేట్స్ లో పెట్టి అక్కడున్న అందరికీ పంచి చేతులు కడుక్కుని బైట పడింది. తనతో పాటు నడుస్తూ ఎవరు వీళ్లంతా అని అడిగాడు.

అక్షిత : వీళ్లంతా బెంగుళూరు నుంచి పారిపోయి తప్పించుకుని ఇక్కడ తెలారు..

"ఏమైయ్యుంటుంది?"

అక్షిత : తెలీదు కానీ వీళ్ళు ఏదో తెగకి సంబంధించిన వాళ్ళని నా అనుమానం. ఏదో జరిగింది. నేను జర్నలిస్ట్ అయ్యాక వీళ్ళకి హెల్ప్ చేస్తాను అప్పటి వరకు ఇలా వీళ్ళకి రోజు ఒక పూట తిండికి సాయం చేస్తుంటాను.

"నువ్వు చాలా గ్రేట్"

అక్షిత : నీ కళ్ళు చూస్తుంటే నాకు భయంగా ఉంది నన్ను మూడో పెళ్లి చేసుకుంటావేమో అని

"హహ.. అలా కాదులే, నువ్వు నాకు చెల్లెలు లాగ సరేనా"

అక్షిత : ఇదేదో బాగుంది.. అయినా ఇంతవరకు నీ పేరు కూడా చెప్పలేదు నాకు.

"అవును కదా.. నా పేరు వాసు"

అక్షిత : వాసు, పద్మ అవును నీ పెద్ద భార్య పేరేంటి అని నవ్వింది.

వాసు : శృతి

అక్షిత : అదిగో మా హాస్టల్ వచ్చేసింది బాయ్, మీకు కుదిరితే వాళ్ళకి అప్పుడప్పుడు హెల్ప్ చెయ్యండి.

వాసు : కత్చితంగా, నా నెంబర్ తీసుకో నీకు ఎప్పుడు ఎలాంటి అవసరం వచ్చినా నేను అండగా ఉంటాను.. ఓకే నా ?

అక్షిత : అలాగే దేవుడిచ్చిన అన్నగారు, సిటీకి వచ్చినప్పుడు కనిపించండి. అని వాసు ఇచ్చిన నెంబర్ కి ఫోన్ చేసి అది నా నెంబర్.. బాయ్.. అని లోపలికి వెళ్ళిపోయింది.

xx  xx  xx

Dubai

ఎండలో ఎడారిలో ఇసక కుప్పలో ఒక మనిషి స్నైపర్ పట్టుకుని ఎవరికీ కనిపించకుండా అదే మాచింగ్ డ్రెస్లో కలిసిపోయి మెయిన్ రోడ్ వైపు బైనాక్యులర్స్ తొ చూస్తున్నాడు, పాకిస్తాన్ కి సంబందించిన మెయిన్ టెర్రరిస్ట్ ని లేపేయ్యడమే మిషన్. ఇంతలో ఫోన్ మోగింది.

హలో.. అమ్మా..

పార్వతి : ఒరేయ్ ఎక్కడికి చచ్చావ్, నాలుగు రోజులు అవుతుంది నువ్వు ఫోన్ చేసి, అన్నకి ఎంగేజ్మెంట్ ఉందన్న సంగతి కూడా మర్చిపోయావ్ నువ్వు, నాకు తెలీదు రేపు పొద్దున్నకల్లా నువ్వు ఇంట్లో ఉండాల్సిందే. ఆయన మర్యాదగా పిలిచినప్పుడు రా, ఎక్కువ చేస్తే ఇక నేను కూడా నీ గురించి పట్టించుకోను.

సరే సరే ఏడవకు, వస్తాను.

పార్వతి : ఎక్కడ ఊరేగుతున్నావ్?

ఫ్రెండ్స్ పార్టీ అంటే, బైటికి వచ్చాను.

పార్వతి : తాగడం మాత్రం అలవాటు చేసుకోకు, చంపేస్తా

ఇంతలో వరసపెట్టి నాలుగు కార్లు వస్తుండడంతొ బైనాక్యులర్లో చూసి అమ్మా ఫ్రెండ్స్ వచ్చారు నేను మళ్ళీ ఫోన్ చేస్తా అన్నాడు.

పార్వతి : ఆ.. బై..

ఫోన్ పక్కకి విసిరేసి పోజిషన్లో సెట్ అయ్యి గురి పెట్టి గట్టిగా ఊపిరి పీల్చుకుని రెడీగా ఉన్నాడు. ఎండలో మెడ కింద ఒక్కో చెమట చుక్క రాలుతుంటే 3...2... అని ట్రిగ్గర్ నొక్కాడు, అంతే హెడ్ షాట్. కార్లు ఆగిపోయాయి, పది మంది గన్స్ తొ వచ్చి కాపలాగా నిలుచొని చుట్టు చూసారు కానీ లాభంలేదు ఆ టెర్రరిస్ట్ చనిపోయాడని అందరూ కార్లు ఎక్కి వేగంగా వెనక్కి వెళ్లిపోయారు. ఆ తరువాత స్నైపర్ ని వెతకడానికి హెలికాప్టర్లు చక్కర్లు కొట్టాయి, కానీ అతని జాడ దొరకలేదు. చీకటి పడే వరకు హైడ్ అవుట్ అయ్యి రాత్రికి హెలికాప్టర్ రాగానే ఎక్కేసి ఇండియా చెక్కెసాడు మన చిన్నా అలియాస్ చిరంజీవి.

[Pallaki]

హాయ్ మిత్రమా
end అయిపోయాయి అనుకున్న చిరంజీవి, అక్షిత characters ni వాసు కథకి కలిపినట్టున్నావ్. అన్ని కథలు చివరకి చేరవలసిన గమ్యం విక్రమాదిత్య మాత్రమే అని ఏనాడో ఎరుకయ్యింది. అక్కడ అడవిలో మన విక్రమాదిత్యకి హెల్ప్ చేసిన తెగ వారిని కూడా సిటీకి చేర్చావు.మరి తరువాత ఈ కథలన్నిటిని ఏ విధంగా ఏ సందర్భం లో కలపాబోతున్నవో తెలుసుకోవాలని ఆరాటం గ ఉంది కానీ ఆ సస్పెన్స్ సీన్ ని త్వరగా మాకు అందించాలని నువ్వు కథని ఎక్కడ పరిగెట్టిస్తావో అని ఆ కోరికని కోరడం లేదు. ఈ కథనం మరింత కేక పుట్టించేలా రాయాలని కోరుకుంటున్నా. my favourite characters chiru,lavanya,akki ni malli మాకు అందించినందుకు thanks మిత్రమా

హహ
ధన్యవాదాలు మిత్రమా sunny

[Pallaki]

ఇన్ని దారాలని వ్రేళాడదీస్తున్నారు. అన్ని కలిపి ముడి వేసేటప్పుడు ఎలా ఉంటుందో చూడాలి.....

కొంచెం కష్టమే
 కానీ పాఠకులు కన్ఫ్యూస్ అవ్వకుండా రాయాలి అదే మెయిన్
లేకపోతే కథ కంచికి..

[Pallaki]

నాకు అర్ధం కాలేదు బ్రో
1st వాసు గాడి వీర గాధ ok
2nd ప్రియ శత్రువు కి ,link  ah దీనెమ్మ ఇది ఎక్కడ మల్టీవర్స్  స్వామి 

2nd ప్రియశత్రువుకి సంబంధం లేదు

[Pallaki]

డైనమిక్ రచయిత మధుబాబు గారికి మీకు ఏమీ తేడా లేదు సోదర

[Pallaki]

ఓహో! ప్రియ శత్రువుని కూడా వదల్లేదన్నమాట . దండాలు దండాలు......  ఇన్ని గుర్తుపెట్టుకోవడం కష్టంగానే ఉంది. రుద్ర కూడా ఈ కథలోకి వస్తాడని ఈ పై కామెంట్ చదివేవరకు గుర్తేలేదు.

రాసేటప్పుడు నాకు మెంటలెక్కుతుంది..
నా బాధ ఎవరికీ చెప్పు కోను.. banghead:

[Pallaki]

Nice story

Thankyou

[Pallaki]

congrats on the new story sir

inni kathalu ni link chstu story rayadam ante matalu kadu

chiranjeevi and akki characters ni malli techinanduku thanks


mee sujita

ధన్యవాదాలు sujitha గారు ❤️

[Pallaki]

ఆటో దిగి ఇంటి ముందు నిల్చున్నాను, గేట్ ముందు టెంట్ దాని కింద డెకొరేషన్లు ఇంకో పక్క భోజనాలు తయారు అవుతున్నాయి, లోపలికి వెళ్ళగానే ఎవరో పక్క నుంచి చెవి పట్టుకున్నారు.

పార్వతి : ఎప్పుడు రమ్మన్నాను ఎప్పుడు వచ్చావ్... ఆ..

చిన్నా : ఆ.. అ...

పార్వతి : ఆ.. అ. అ. ఏంటి

చిన్నా : వచ్చాను కదే, ఇంతకీ ఎక్కడ వాడు.

పార్వతి : నువ్వొస్తే గాని రింగ్ తొడగనని కూర్చున్నాడు, త్వరగా రా అని లోపలికి లేక్కేళ్ళింది. అన్నయ్య పక్కన నాకు కాబోయే వదినని చూడగానే ఏదో తేడా కొట్టింది. తనని నేను ఇప్పుడే మొదటిసారి చూడటం.

సతీష్ : రేయి వచ్చావా, లావణ్య వాడే నా తమ్ముడు చిన్నా... రేయి రా త్వరగా

చిన్నా : వచ్చాను రా బాబు ఇక కానీ.. హాయ్ వదినా

లావణ్య చిన్నగా నవ్వింది..అన్నయ్య రింగ్ తోడుగుతుంటే చెప్పట్లు కొట్టి మూలకి నిల్చొని వదినని చూస్తున్నా. నటిస్తుందా ఇదే ఒరిజినల్ క్యారెక్టరా ఇంకా అర్ధంకాలేదు ఇంతలో అమ్మ పిలిస్తే వెళ్లాను.

నిత్య : నీ మరిది ఇప్పటి వరకు నిన్నే చూసి వెళ్ళాడు.

లావణ్య : చూసాను, పన్నెండు నిమిషాలు నేను ఎటు చూస్తున్నా, గ్లాస్ పక్కన పెట్టేటప్పుడు, నేను నవ్వుతున్నప్పుడు చూస్తూనే ఉన్నాడు.

నిత్య : ఏం చేస్తుంటాడు?

లావణ్య : డిగ్రీ చేసి కాళిగా ఉన్నాడట, మన సోర్స్ ప్రకారం అయితే గాలి తిరుగుళ్ళు తిరుగుతాడు, సిగరేట్ మందు డ్రగ్స్ అన్ని అలవాట్లు ఉన్నాయి బాడీ చూసావా స్టిఫ్ గా ఉంది.. డ్రగ్స్ బాగా తీసుకుంటాడేమో.. వీటితో పాటు బెట్టింగులు, పేకాట అన్ని వ్యసనాలు ఉన్నాయని తెలిసింది.

నిత్య : గెలికి రానా

లావణ్య : వద్దు ప్రస్తుతానికి వదిలేయి, ఎలాగో నేను కాపురానికి రావాలి కదా కొంత మచ్చిక చేసుకుంటే డ్రగ్స్ కేసులో ఏమైనా ఉపయోగ పడతాడు.

నిత్య : అవసరమా ఈ సంబంధం.. మళ్ళీ ఆలోచించుకో వద్దు అని ఒక్క మాట చెప్పు వెళ్ళిపోదాం.

లావణ్య : లేదే సతీష్ మంచివాడు తనకీ ఏ అలవాట్లు లేవు అది కాకా జాబ్ కోసం అమెరికా వెళ్తున్నాడు పెళ్లి చేసుకుని భార్యతొ వెళ్లాలని ప్లాన్.. ఏదో ఒకటి చేసి తనని ఒక్కణ్ణి పంపిస్తే మనకి ఒక రెండు మూడేళ్లు ఇక్కడ కొంచెం ప్రైవసీ దొరుకుద్ది ఎలాగో మిషన్స్ మీద తిరుగుతూనే ఉంటాం కాబట్టి అప్పుడప్పుడు కలుస్తాను. వాళ్ళ అమ్మగారు కూడా చాలా మంచివారు వీడొక్కడే కలుపు మొక్క.

నిత్య : నీ ఇష్టం.

లావణ్య : అయినా ఎన్ని రోజులు వంటరిగా ఉండాలే నేను.

నిత్య : నీ కలుపు మొక్క వస్తున్నాడు.

చిన్నా : వదినా అమ్మ పిలుస్తుంది.. అండ్ మీరు?

లావణ్య : నా ఫ్రెండ్ నిత్య వస్తున్నా అని తన ఫ్రెండ్ తొ పాటు వెళ్ళిపోయింది.

లావణ్య వెళ్ళగానే ఇందాక అన్నయ్యని కలవడానికి దెగ్గరికి వచ్చినప్పుడు విసిరేసిన మైక్ తీసి జేబులో పెట్టుకున్నాను.. అబ్బో మన గురించి ఇన్ఫర్మేషన్ బానే లాగారు.. వెంటనే ఫోన్ తీసాను.

చిన్నా : రేయి జగ్గు ఎక్కడా

జగదీష్ : చిరు చెప్పరా ఇంకెక్కడా ఆఫీస్ లో మన టీం రష్యా వెళ్లారు, చిప్స్ తింటూ చూస్తున్నా

చిన్నా : కష్టం లేని బతుకురా నీది.. సర్లె నీకు రెండు ఫోటోలు పంపిస్తున్నా వీళ్ళు ఏ డిపార్ట్మెంట్లో ఉన్నారు ప్రస్తుతం ఏ పొజిషన్లో ఉన్నారు మొత్తం డీటెయిల్స్ బైటికి లాగు.. అలాగే ఎవడో నా ఫేక్ ప్రొఫైల్ తెలుసుకున్నాడు వాడెవడో కనుక్కో.

పార్వతి : రేయి నిన్ను నాన్న పిలుస్తున్నాడు.

చిన్నా : ఎందుకే..?

పార్వతి : ఏమో నాకేం తెలుసు

చిన్నా : అదేంటి నాతో మాట్లాడడు కదా, నేనంటే ఇష్టం లేకనే కదా నన్ను ఇంట్లోనుంచి బైటికి వెళ్లగొట్టింది.. పొద్దున్ననుంచి నాకు కనిపించకుండా తిరిగి ఇప్పుడేమో...

పార్వతి : రేయి.. ఆపరా.. ముందు పొయ్యి ఆయన్ని కలువు.. హా.. ఇంకోటి నిన్ను ఆయన ఇంట్లో నుంచి వెళ్లిపొమ్మంది నువ్వంటే ఇష్టం లేక కాదు నువ్వు ఎందుకు పనికిరాకుండా పోయావని కోపం.

చిన్నా : అంతలేదులె మీకు మీ పెద్ద కొడుకు అంటేనే ఇష్టం, పైకి మాత్రం కోతలు.. వాడేం చేసినా రైట్ అంటారు నేనేం చేసినా రాంగ్ అంటారు.. రేపు వాడు అమెరికా వెళ్ళిపోతే మిమ్మల్ని దెగ్గరుండి చూసుకోవాల్సింది నేనే అని మర్చిపోకండి. అయినా వాడికి పిల్లని చూసావు సరే నాకు వయసోస్తుంది నా గురించి అస్సలు ఏమైనా ఆలోచన ఉంటే కదా తమరికి.

పార్వతి : ఏముందని ఇస్తారు నాన్నా మనకి పిల్లని, చదువు లేదు చేతిపని రాదు తెలివితేటలతొ పైకి వచ్చేవాడివా అంటే అది కూడా లేదు, నీ కోసం ఇంట్లో గోల చేసి పది లక్షలు ఇప్పించాను షాప్ పెట్టుకోమని రెండు నెలల్లో మూతపడిందది.. నువ్వు తీసుకున్న పది లక్షలు వెనక్కి రాలేదు.

చిన్నా : నీ డబ్బులు ఎవడికి కావాలె..

పార్వతి : ఇచ్చేయి మరి ఎందుకు నీ దెగ్గర

చిన్నా : సంపాదించక ఇస్తానులె.. ఓ ఏడవకు నీ డబ్బులు నాకెందుకు.

పార్వతి : నేను మోత్తుకునేది అదే కదరా.. ఏదైనా చేసి ఏడువు.. నా ఫ్రెండ్స్ కూతుర్లు కొడుకులు అందరికీ పెళ్లిళ్లు అయిపోతున్నాయి నువ్వు మాత్రం తిరుగుతూనే ఉండు..

సతీష్ : రేయి ఏంట్రా ఈ రోజు ఇంకా ప్రశాంతంగా ఉంది అనుకుంటున్నా ఇద్దరు ఈ మూలకి వచ్చి మొదలుపెట్టారా

పార్వతి : వాడికి చెప్పు, మొదలు పెట్టింది వాడే.

సతీష్ : రేయి ముందు వెళ్ళు.. నాన్న పిలుస్తున్నాడు..

నా పిచ్చి గడ్డం గీక్కుంటూ వెళ్లాను, నా వెనుకే అన్నయ్య, అమ్మ ఇద్దరు వచ్చారు.. వెళ్లి ఆయన ముందు నిలబడ్డాను అప్పుడే వదిన తన ఫ్రెండు కూడా తినేసి వచ్చారు.

లావణ్య ఏమైంది అని సతీష్ కి సైగ చేసింది.. సతీష్ మూతి మీద వేలు పెట్టి జరిగేది చూడమని సైగ చేసాడు. లావణ్య ఇంకేం మాట్లాడకుండా నిల్చుండిపోయింది. వచ్చిన చుట్టాలు అందరూ వెళ్లిపోయారు కొంత మంది ముఖ్యమైన వాళ్ళు ఉన్నా పెళ్లి కొడుకు రూం అయ్యేసరికి అక్కడ ఎవ్వరు లేరు. అప్పటివరకు చిన్న కొడుకు వస్తే ఏం మాట్లాడాలా అని ఆలోచిస్తున్న రాజేంద్ర చిన్నా వచ్చేసరికి తన మొహం చూడగానే కొంచెం సీరియస్ అయ్యాడు.

చిన్నా : పిలిచారట

రాజేంద్ర : నీ గురించి మాట్లాడదామనే

చిన్నా : అన్నయ్య ఎంగేజ్మెంట్ నాన్నా ఇప్పుడెందుకు

రాజేంద్ర : నీతో డిస్కషన్ కి పిలవలేదు.. చెప్పేది మాత్రమే విను..

చిన్నా : చెప్పండి.

రాజేంద్ర : ఏం చేస్తున్నావ్?

చిన్నా : ఏంటి?

రాజేంద్ర : ఇంట్లో నుంచి నిన్ను గేంటేసి ఇప్పటికి రెండేళ్లు, ఈ రెండేళ్లలో తమరు ఏం చేసారు ఎంత సంపాదించారు లేదా ఏమి వెలగపెట్టారో చెపితే తరిస్తాం.

చిన్నా  : గవర్నమెంట్ ఎగ్జామ్స్ కి ప్రిపేర్ అవుతున్నా

రాజేంద్ర : వాహ్.. ఏం ఆన్సర్ ఇచ్చావ్ రా ఒక్క ముక్కలో ఇంకేం అడక్కుండా.. ఎలా వస్తాయిరా ఇలాంటి సమాధానాలు ముందే రాసి పెట్టుకుంటావా లేదా ఫ్లోలో వస్తాయా.

చిన్నా : చిన్నగా నవ్వాను.

రాజేంద్ర : కోపంగా చూసి.. నీకింకా ఏజ్ ఉందా

చిన్నా : ఈ సారి ఎక్స్టెండ్ చేసారు ఆఖరిసారి ట్రై చేస్తాను.. పోయిన సారి మొదటిది, ఫిసికల్ క్లియర్ చేసాను ఆఖరి ఎగ్జామ్ లో పోయింది.. ఈ సారి కత్చితంగా వస్తుంది.

రాజేంద్ర : నిజమేనా నువ్వు చెప్పింది.

చిన్నా : నిజమే నాన్నా, నువ్వు బైటికి వెళ్లగొట్టాక డబ్బులు లేక పనికెళ్లా అక్కడ కష్టపడ్డాక బుద్ది వచ్చింది నువ్వు నన్ను ఎందుకు తిడుతున్నావో నేను తెలుసుకున్నాను, ఇప్పుడు పార్ట్ టైం చేస్తూ చదువుతున్నా ఈ సారి క్లియర్ చేసి జాబ్ కొడతాను.

రాజేంద్ర : ఏంటో ఎంటెంటో చెప్తావ్ అది అప్పటికప్పుడు అల్లుతావో లేక నిజాలో ఎవడికి అర్ధంకాదు, ఇంతకీ ఆ పార్ట్ టైం జాబ్ ఎక్కడా?

చిన్నా : గుడ్ నైట్ అని బార్ లో వెయిటర్.

రాజేంద్ర : అంటే జనాలు తాగిన తరవాత మందు గ్లాసులు, వాళ్లు నమిలేసి ఊసిన ఎముకలు ఎత్తే పని.. ఛీ.. ఇంతకంటే చండాలం ఉంటుందా.

చిన్నా : అది కూడా పనే..

రాజేంద్ర : మీ వదినని చూసైనా బుద్ది తెచ్చుకోరా, అమ్మా నాన్న లేరు కాన్వెంట్ లో ఉండి కష్టపడి చదువుకుంది.. స్టేట్ బ్యాంకులో అకౌంటెంట్ అయ్యింది అది రా కసంటే అలా ఉండాలి రా పట్టుదల అంటే.. లైఫ్ ని ఎలా డిజైన్ చేసుకోవాలో నీకు చెప్పడానికి ఇంతమంది ఎక్సంపుల్స్ కానీ...

చిన్నా : సరే.. సరే.. ఇప్పుడు ఏం చెయ్యమంటావో చెప్పు.

రాజేంద్ర : లాస్ట్ ఛాన్స్ ఇస్తున్నాను ఇంట్లో ఉండి చదువుకో జాబ్ కొట్టావా సరేసరి లేదంటే వచ్చే సంవత్సరం నేను రిటైర్ అవుతున్నాను..

చిన్నా : ఆ డబ్బులు నాకివ్వు బిట్ కాయిన్ లో ఇన్వెస్ట్ చేస్తా డబల్ అవుద్ది.

రాజేంద్ర : చెప్పేది వినరా సోది నా కొడకా.. జాబ్ వచ్చిందా సరే లేదంటే షాప్ పెడుతున్నా అందులో ఫస్ట్ ఎంప్లాయి నువ్వే.

చిన్నా : సరే సరే

రాజేంద్ర : ఇక పోయ్యి మెక్కు బైట ఏం గడ్డి తింటున్నావో ఏంటో.

చిన్నా : కానీ నేను ఇంట్లో ఉండను, జాబ్ కొట్టాకే ఇంటికి వస్తాను

రాజేంద్ర : అన్ని యాక్షన్లు చెయ్యకు నీ పేరు మాత్రమె చిరంజీవి, స్వయంకృషిలో చిరంజీవిలా ఫీల్ అవ్వకు.. నీకు సెట్ అవ్వదు కూడా.. పెళ్ళైయ్యేదాకా ఇక్కడే ఏడు.. తరువాత నీ ఇష్టం.

త్వరగానే అయిపోయినందుకు ఊపిరి పీల్చుకుని బైటికి వచ్చాను.. నా వెనకే అందరూ వచ్చారు.. లావణ్య తన ఫ్రెండ్ నిత్య ఇద్దరు ఒకసారి చూసుకుని నవ్వుకున్నారు..

పార్వతి : ఏంటండీ కోడలు ముందు పట్టుకొని ఆ మాటలు

రాజేంద్ర : ఎలా కన్నావే వీడిని, ఆ మొహం వాడి ఎక్సప్రెషన్స్ చూస్తే కోపం పొయ్యి నవ్వొస్తుంది నాకు, యాక్టింగ్ చెయ్యలేక చచ్చిపోయాననుకో.. మాయగాడే ఆడు.. దొంగ నా కొడుకు

పార్వతి : ఆ అన్ని మీ పోలికలే ఈ దిక్కుమాలిన యాక్టింగ్ తోటేగా నన్ను పడేసింది..

రాజేంద్ర : వీడు బాగుపడితే చూడాలని ఉందే.. అస్సలు అది వీడికి సెట్ అవ్వదేమో.. కామెడీ పీస్ క్యారెక్టర్ కానీ దుర్మార్గుడు అస్సలు మాట వినడు.

పార్వతి : సర్లే నేను పిల్లలతో ఇంటికి వెళుతున్నా, సందు దొరికింది కదా అని తెగ తాగేయకుండా ఇంటికి వచ్చేయండి.. అని బైటికి వచ్చి చిన్నా తన అన్నయ్య వదినలతొ ఉండడం చూసి అటు వెళ్ళింది..

పార్వతి : ఏరా బాగైందా.. దూల తీరిందా..

సతీష్ : బాగా..

చిన్నా : అన్నయ్య పెళ్ళైయ్యాక మనింట్లోనే ఉంటావా వేరు కాపురం పెడతావా?

సతీష్ : పోరా ఎదవా.. అమ్మా మనం వెళదాం రా..

పార్వతి : కొంత సామాను ఉంది నేను వస్తా మీరు వెళ్తూ ఉండండి.. రేయి రా.. సామాను పట్టుకుందు..

చిన్నా : ఓహో.. మీకు పనోళ్లు కరువైయ్యారా.. డబ్బులు మిగుల్చుకోడానికి నన్ను ట్రాప్ చేశారన్నమాట.. పదా, ఒప్పుకున్నాక తప్పుతుందా..

లావణ్య  సతీష్ ముందు నడుస్తుంటే వెనకాలే నిత్య నడుస్తుంది..

లావణ్య : ఏంటి మీ తమ్ముడు అలా మాట్లాడతాడు అస్సలు మానర్స్ లేకుండా

సతీష్ : నీకు ముందే చెపుతున్నా నువ్వు వాడికి ఎంత దూరంగా ఉంటే అంత మంచిది.. అంటే దూరంగా కాదు వాడితో గొడవలు పెట్టుకోకు అని చెపుతున్నా..

లావణ్య : ఏం చేస్తాడేంటి?

సతీష్ : వాడో రివర్స్ గాడు, అంతా రివర్స్ లో ఉంటుంది పద్ధతి మన మీద ప్రేమ ఉంటే చూపించడు, కోపం ఉంటే చుక్కలు చూపిస్తాడు.. అందరూ పొద్దున పూట చదివితే వీడు రాత్రి ఒంటిగంటకి లేచి చదివేవాడు  వాడి పనులన్నీ రివర్స్ లో ఉంటాయి.. వాడు ఏం చేస్తాడో ఎవ్వరికీ తెలియనివ్వడు అన్ని గుప్తంగా ఉంచుతాడు.

లావణ్య : ఎందుకలాగ

సతీష్ : అది అంతే.. చెప్పా కదా రివర్స్ గాడని.. ఏదైనా సినిమా చూసాడనుకో ఆ హీరోలోకి పరకాయ ప్రవేశం చేస్తాడు మళ్ళీ ఇంకో కొత్త సినిమా చూసేదాకా ఆ క్యారెక్టర్ మార్చుకోడు. వాడి గురించి ఎక్కువగా ఆలోచిస్తే మన బుర్ర పాడవుతుంది..

లావణ్య వెనకాల ఉన్న నిత్యని చూసి నవ్వింది.. దానికి నిత్య కూడా నవ్వింది..







పార్వతి వెనుకే రెండు చేతుల నిండా సామాను పట్టుకుని నడుస్తున్న చిన్నా మొబైల్ ఇందాకటి నుంచి మొగుతుంది..

పార్వతి : ముందా ఆ మొబైల్ చూడు..

చిన్నా : చేతులు కాళిగా లేవు.. కొంచెం హెల్ప్ చెయ్యి

పార్వతి  చిన్నా జేబులో నుంచి ఫోన్ తీసి స్క్రీన్ చూస్తే దాని మీద "యముడు" అని ఉంది..

పార్వతి : ఎవడు రా.. యముడు అని సేవ్ చేసుకున్నావ్.

చిన్నా : ఉన్నాడులె నా మొగుడు.. నా మెడ కింద పెట్టు..

పార్వతి ఫోన్ ఎత్తి ఎవరో మగ గొంతు విని చిన్నా మెడ దెగ్గర ఫోన్ పెట్టి చూస్తుంది..

చిన్నా : పదా వస్తున్నా.. అంత బాగున్నానా..

పార్వతి : హే.. ఛీ.. పోరా.. అని వెళ్ళిపోయింది..

చిన్నా : ఆ.. బాబాయ్ చెప్పు..

ధీరజ్ : ఎక్కడ చచ్చావ్ రా.. మిషన్ అయిపోయాక ఆఫీస్ కి వచ్చి రిపోర్ట్ ఇచ్చి వెళ్లాలన్న బేసిక్ రూల్ కూడా పాటించట్లేదు .. నా అండ చూసుకుని బాగా బలిసింది నీకు..

చిన్నా : ఫైల్ ఆల్రెడీ పంపించేసాను.. ఎందుకు ఫోన్ చేసావో అది చెప్పు.. ముందు పాయింట్ కి రా.

ధీరజ్ : అసైన్మెంట్ వచ్చింది.. ఆఫ్గనిస్తాన్ వెళ్ళాలి బైలదేరు..

చిన్నా : బాబు యామరాజా నిన్నే నేను వచ్చింది.. ఇక్కడ ఇంట్లో పెళ్లి జరుగుతుంది.. నన్ను మాములుగా ఎక్కట్లేదు నా బాబు.. నీ వల్ల నాకస్సలు ఇంట్లో రెస్పెక్ట్ లేకుండా పోయింది.. ఎప్పుడు నీ మిషన్లు నీ గోలే.. నా గురించి అస్సలు పట్టించుకోకు.. యాభై ఏళ్ళు దాటినియి.. మంచం ఏసుకుని పడుకోవచ్చుగా..

ధీరజ్ : ఏదో నా కోసం చేస్తున్నట్టు బిల్డప్ ఇవ్వకు.. దేశం కోసంరా.. జాయిన్ అయ్యినప్పుడే ప్రమాణం చేసావుగా..

చిన్నా : సర్ సర్లే.. ఈ సారికి నేను లేకుండా కానిచెయ్యండి.

ధీరజ్ : మెయిన్ ప్లేయర్ లేకుండా ఆట బాగోదురా

చిన్నా : ఎప్పుడు నేనేనా.. టీంలో ఇంకా ఉన్నారుగా వాళ్ళకి కూడా ఛాన్స్ ఇవ్వు..

ధీరజ్ : అయితే రానంటావ్

చిన్నా : బాబోయ్.. బాబాయ్.. ఈ పదకొండు రోజులు నన్ను గెలక్కు ఆ తరువాత నీ ఇష్టం.. ఈ సారికి వదిలేయి.

ధీరజ్ కోపంగా ఫోన్ కట్టేసాడు..

చిన్నా : అబ్బో.. మళ్ళీ కోపం ముసలోడికి..

పార్వతి : రేయి వస్తున్నావా

చిన్నా : హా.. వస్తున్నా బంగారం..

పార్వతి : నోరు మూసుకుని రా..

[Pallaki]

ఏంటి సోదరా ఈ అరాచకం....  అసలు మన మెగాస్టార్ character డిజైన్ మామూలుగా లేదుగా. మొత్తానికి చిరంజీవిని టాప్ క్లాస్ ఏజెంట్ ని చేశావ్... vikram,aditya,chiru సంగమం మంచి రసవత్తరంగా ఉండబోతుంది అయితే

ధన్యవాదాలు సోదర ❤️

[Pallaki]

Superb update, keka

Thanks manoj garu

Nice super update

Thanks kishore garu

Nice update

Thanks babu

Superb update

Thanks mahesh

Super update❤ bro

Thanks bro ❤️

Nice update bro

Thanks bro

Nice update bro challa bagundhi

Thankyou ❤️

Nice update

Thanks

super bro... keep rocking...

Thanks vg

Nice update super kekaaa

Thanks mahi

Superb update

Thanks

సూపర్ అప్డేట్

Thanks

Nice update

Thankyou

Wonderful update

Thanks andi

అప్డేట్ బాగుంది మిత్రమా.

Thanks kasim garu

Keka update.

Thanks andi

[Pallaki]

ఆహా చిన్న,అక్షిత,లావణ్య.....ఈ పేర్లు వింటేనే ఎదో తెలియని ఊపు.....
అప్డేట్ మంచి ఫన్నీ గా అదిరింది....చిన్న గురించి నిజం తెలిస్తే లావణ్య మైండ్ బ్లాక్ అవ్వుది ఏమో.....చూస్తుంటే చిన్న మన సబ్బిగాడికి పోటీ వచ్చే లాగా వున్నాడు గా....కామెడీ లో.....  
అప్డేట్ కి ధన్యవాదాలు 

ధన్యవాదాలు మిత్రమా

[Pallaki]

రిటైర్మెంట్ డబ్బులిస్తే బిట్ కాయిన్లో ఇన్వెస్ట్ చేసి డబుల్ చేస్తాడా? సూపరెహే..... ROFL 

కామెడీ టైమింగ్ చాలా బాగుంది. clp); yr):

Thankyou

[Pallaki]

ఇన్ని రోజులు కామెంట్ చెయ్యకుండా చదివి లైక్ రేట్ ఇచ్చేసి వెళ్లిపోయేవాడిని.. కానీ ఈ ఎపిసోడ్ చదివి కామెంట్ చెయ్యకుండా ఉండలేక పోయాను.. నిజంగా wow అనిపించింది.

సుబ్బిగాడి కధలో 2, 3 ఎపిసోడ్స్ కామెడీ పందించడానికి కొంచెం కష్ట పడ్డారేమో అనిపించింది.. కానీ ఆ తరువాత ఆ కద కామెడీ చాలా బాగా కుదిరింది.. ఈ ఎపిసోడ్ లో ఉన్న కామెడీ టైమింగ్ మాత్రం అదుర్స్..

చివరిగా అన్ని జోనర్స్ ని టచ్ చేసి అందులో కూడా ఏదో రాసాంలె అన్నట్టు కాకుండా బాగా రాసి మంచి మంచి కామెంట్స్ ని పొందుతున్నారు.. అలాగే మీరు రాయలేక వదిలేస్తున్నా అని చెప్పిన అమ్మేత కద కూడా పూర్తి చేస్తే మీకు అస్సలు పెండింగ్ కధలు ఉండవు..

ధన్యవాదాలు

కచ్చితంగా పూర్తి చేస్తాను
ధన్యవాదాలు మిత్రమా

[Pallaki]

Baagundi sir story, different concept anipistundi. All the best

Thankyou sir

[Pallaki]

ఎంగేజ్మెంట్ అయిపోయి రెండు రోజులు అవుతుంది ఇటు వైపు నుంచి పనులు జరుగుతున్నాయి కానీ లావణ్య ఒక్కటే అవ్వడం వల్ల అన్ని పనులు సతీష్ చూసుకుంటున్నాడు. లావణ్య సతీష్ కి ఫోన్ చేసింది.

లావణ్య : ఏం చేస్తున్నావ్

సతీష్ : నీ గురించే ఆలోచిస్తున్నా

లావణ్య : ఎందుకో అన్ని ఆలోచనలు

సతీష్ : ఏమో, నిన్ను కలిసి కొన్ని రోజులే అయినా నీ గురించి కొంత తెలిసినా ఎందుకో భయంగా ఉంది. నిన్ను సరిగ్గా చూసుకుంటానో లేదో నువ్వేమైనా బాధ పడతావో.. మా నాన్న అమ్మని ఎలా చూసుకుంటున్నాడు ఇలా ఏవేవో ఆలోచనలు.

లావణ్య : ఇలాంటివి కాబోయే వాళ్ళకి చెప్తే దడుచుకుని చస్తారు

సతీష్ : మరేం చెయ్యను

లావణ్య : నువ్వు నీలా ఉండు చాలు నాకు అదే ఇష్టం

సతీష్ : ఇంకా

లావణ్య : అస్సలు విషయం మర్చిపోయా బట్టలు, నగలు షాపింగ్ చెయ్యాల్సినవి చాలా ఉన్నాయి వస్తే వెళదాం, ఒక్క దాన్నే ఉన్నాను.

సతీష్ : మీ ఫ్రెండ్ నిత్య ఉందిగా

లావణ్య : దానికి కాలేజీలో లీవ్ ఇవ్వమన్నారట, కెమిస్ట్రీ ఫాకల్టీలో తను ఒక్కటే ఉంది అందుకని కుదరదు అంటున్నారు. అదీ కాక మొన్న వాళ్ల ఇంట్లో ఫంక్షన్ ఉంటే రెండు రోజులు లీవ్ పెట్టింది.

సతీష్ : మరి వాళ్ల ఫ్యామిలీ ఎంగేజ్మెంట్ కి రాలేదు

లావణ్య : ఏదో పని ఉండి రాలేదు పెళ్ళికి వస్తారు, సరే ఎప్పుడు వెళదాం.

సతీష్ : నేను చాలా బిజీగా ఉన్నా, అంత బిజీ ఏం కాదులె కానీ ఇంకొ వారమే ఉంది కదా కొంత మంది పాత ఫ్రెండ్స్ ని మర్చిపోయా వాళ్ళని పిలవడానికి వెళుతున్నా అలాగే కొన్ని పనులు, అన్ని చిన్న చిన్న పనులు రేపు పెళ్ళైయ్యాక నీతో ప్రశాంతంగా ఏ చికాకు లేకుండా గడపాలంటే ఇప్పుడు తప్పదు.... కాదు రావాల్సిందే అంటే చెప్పు వచ్చేస్తాను.

లావణ్య : సరేలే నేనొక్కదాన్నే వెళతాను.

సతీష్ : ఎందుకు మన దెగ్గర మంచి పనోడు ఉంటే

లావణ్య : ఎవరు?

సతీష్ : నాకు నమ్మకస్థుడైనా ఒక మంచి పనోడు ఉన్నాడు పంపిస్తున్నా పావుగంటలో నీ ముందు ఉంటాడు.

లావణ్య : వద్దులే నేను చూసుకుంటాను.

సతీష్ : ఏం కాదు బేవర్స్ గా పడున్నాడు, ఒక ఐస్ క్రీం కోనివ్వు కుక్క పిల్లలా నీ వెనకే ఉంటాడు.

లావణ్య : ఎవరు?

సతీష్ : సరే నేను మళ్ళీ చేస్తా బై

లావణ్య : హా....   సరే

సతీష్ : సరే నేనే వస్తున్నాలె

లావణ్య : నేనేదో ఊరికే అన్నాను, మీ పనోన్నే పంపించు.

సతీష్ : (నవ్వుతూ) ఓకే అని పెట్టేసాడు.

లావణ్య లేచి రెడీ అయ్యి కూర్చుని ఆలోచిస్తుంటే పావుగంటకి ఫోన్ వచ్చింది.

లావణ్య : హలో ఎవరు

చిన్నా : నేనే వదినా, ఇంటి ముందే ఉన్నా.. అన్నయ్య పంపించాడు.

లావణ్య : (పనోడన్నాడు, బేవర్స్ అన్నాడు వీడినా అని గట్టిగా నవ్వుకుని) వస్తున్నా అని పెట్టేసి హ్యాండ్ బ్యాగ్ తీసుకుని బైటికి వచ్చి కార్ ఎక్కి కూర్చుంది.

చిన్నా : ముందు ఎక్కడికి?

లావణ్య : బట్టలకి వెళదాం ఆ తరువాత గోల్డ్ తీసుకుందాం ఏమంటారు

చిన్నా : ఆమ్మో అంత రెస్పెక్ట్ వద్దులెండి తట్టుకోలేను అని కార్ ముందుకు పోనిచ్చాడు.

లావణ్య : ఎప్పుడు అంతేనా నువ్వు.. ఫన్నీగా ఉంటావ్

చిన్నా : మీరు నన్ను చూసింది రెండు సార్లే కదా, ఎప్పుడు ఇలానే ఉంటాను అంత తొందరగా ఏ విషయానికి రియాక్ట్ అవ్వను.

లావణ్య : ఈ షాప్ నుంచి మొదలు పెడదాం.

ఇద్దరం లోపలికి వెళ్ళాము, లావణ్య షాపింగ్ మొదలు పెడితే నేను అక్కడే చైర్ లో కూర్చున్నాను.

లావణ్య : ఓకే నా... ఏదైనా పని ఉంటే చూసుకుని వస్తావా?

చిన్నా : పనులేం లేవు, ఫోన్ లో టెంపుల్ రన్ ఉంది మీరు కానిచ్చెయ్యండి.

లావణ్య అటు వైపు వెళ్ళగానే ఫోన్ తీసి విశ్వనాధ్ కి కాల్ చేసాను.

చిన్నా : గురువుగారికి నమస్కారాలు

విశ్వనాధ్ : రేయి ఎన్ని రోజులైందిరా, అప్పుడప్పుడు ఫోన్ చెయ్యొచ్చుకదా మీ ఆంటీ ఎప్పుడు అడుగుతూనే ఉంటుంది నీ గురించి.

చిన్నా : ఇప్పుడు చేసా కదా

విశ్వనాధ్ : ఇంతకీ పని ఏంటో

చిన్నా : లాస్ట్ ఇయర్ బ్యాచ్ లో మీ స్టూడెంట్స్ గుర్తున్నారా

విశ్వనాధ్ : ఉన్నదే ఏడుగురు.. అందరూ గుర్తున్నారు.

చిన్నా : లావణ్య గుర్తుందా

విశ్వనాధ్ : ఆ పొడుగమ్మాయా, గుర్తుంది తనే కదా టాప్పర్ ఆ ఏడుగురిలో.. ఇంతకీ ఎందుకు అడుగుతున్నావ్.

చిన్నా : ఊరికే మొన్న అనుకోకుండా చూసాను బాగుంది పెళ్లి చేసుకుందామని గెలికితే మన డిపార్ట్మెంటే అని తెలిసింది.

విశ్వనాధ్ : అలాగా సంబంధం మాట్లాడనా నువ్వని తెలిస్తే ఎగిరి గంతేసి మరీ చేసుకుంటది..

చిన్నా : నా గురించి..

విశ్వనాధ్ : ఇక్కడ వీళ్ళకి పాత సిలబస్ తొ పాటు నీ వల్ల కొత్త సిలబస్ కూడా చేరింది కదా, నువ్వు సాల్వ్ చేసిన కేసులు, నీ అసైన్మెంట్స్, మిషన్స్ నీ గురించి ఒక టెక్స్ట్ బుక్ ఉంది ఇక్కడ.. ఆ బ్యాచ్ మొత్తానికి నువ్వంటే చాలా రెస్పెక్ట్. నిత్య అనే అమ్మాయికి అయితే నువ్వు దేవుడితో సమానం.

చిన్నా : అబ్బో... నా కెరీర్ ముగియక ముందే నన్ను ముసలోడిని చేసే పని పెట్టుకున్నావు.. నా గురించి ఇంకేం తెలుసు వాళ్ళకి.

విశ్వనాధ్ : అంతే నీ ఐడియోలజి, నీ కేస్ సాల్వింగ్ పద్ధతులు, నీ స్టంట్స్ కొన్ని  క్లిప్పింగులు చూసారు అంతే అంతకమించి ఏం తెలీదు, చాలా అడిగారు నీ ఫోటో చూపించమని ఒకానోక టైంలో నేను కూడా టెంప్ట్ అయ్యాను.

చిన్నా : చూపించి ఉండాల్సింది ఈ పాటికి నీ సంవత్సరికం అయ్యేది తృప్తిగా నీ పేరు మీద భోజనం చేసేవాళ్ళం అందరం.. మంచి గెట్ టుగెదర్ అయ్యేది.

విశ్వనాధ్ : అంటే నన్ను చంపేస్తావురా

చిన్నా : నా గురించి ఇన్ఫర్మేషన్ లీక్ అయితే నేను కానీ మన టీం కానీ నిన్ను చంపనవసరం లేదు,  నన్ను చంపడమే పనిగా పెట్టుకుని ఎన్నో దేశాల్లో ప్రైవేట్ సంస్థలె ఏర్పడ్డయి వాళ్లలో ఎవడో ఒకడు ఏసేసి పోతాడు నా గురించి తెలుసుకోడానికి.

విశ్వనాధ్ : ఈ ఐదేళ్లలో తమరు గెలికిన దేశాలెన్నో

చిన్నా : ఉంటాయి ఒక ఇరవైమూడు దాకా

విశ్వనాధ్ : బాబోయ్ నాకెందుకు లేరా ఇవన్నీ, ఇంతకీ లావణ్య నచ్చిందా

చిన్నా : నాకు కాదు మా అన్నకి

విశ్వనాధ్ : అమ్మాయి మంచిదే వర్క్ ఎతిక్స్ బానే ఉంటాయి, అన్ని నీ పద్ధతులే వాడుతుంది చాలా షార్ప్..

చిన్నా : ఓకే అయితే

విశ్వనాధ్ : ఏంట్రా నేను చెపితే నమ్మేస్తావా

చిన్నా : మరి గురువుగారు ఒక్క సారి స్టాంప్ గుద్దాక తిరుగుంటుందా.

విశ్వనాధ్ : ఇది బాగుందిరా ఒకటే ఇంట్లో ఇద్దరు ఏజెంట్లు ఎవ్వరికీ తెలీదు నీకు తప్ప.. కనీసం తనతో చెప్తావా

చిన్నా : ఎందుకు చచ్చిపోవడానికా, నా లవర్ నా జాన్ నా గుండె మా అమ్మకే చెప్పలేదు నేను.

విశ్వానాధ్ : ఇంకేంత కాలం అమ్మ కొంగు పట్టుకుని తిరుగుతావురా, నువ్వు చేసుకోవచ్చుగా

చిన్నా : మనల్ని ఎప్పుడు ఎవడు ఎస్తాడో కూడా తెలీదు మనకెందుకులె ఆ లైఫు.. అయినా పెళ్లి ఒక్కటే అవ్వలేదు మిగతావాటికీ డోకా లేదులె..

విశ్వనాధ్ : నాకు ధీరజ్ చెపుతూనే ఉన్నాడురా, మిషన్ కి ఒక్కడివే వెళ్తాను అని కాళ్ళు పట్టుకుని మరీ బతిమిలాడతావట, మిషన్ అయిపోయాక అక్కడున్న అమ్మాయిలతొ జనక్ జనక్ పాయల్ బాజాలట.. జాగ్రత్తరా నాయన ఏదైనా పొడిచిందనుకో నీ బాడీ తీసుకురాడానికి కూడా ఎవ్వడు రాడు.

చిన్నా : ఓరి నీ యమ్మ మీరిద్దరు ఇంకా టచ్ లోనే ఉన్నారా

విశ్వనాధ్ : వాడు నా ఫ్రెండ్ రా

చిన్నా : ఇంకా ఏమేమి చెప్పాడు

విశ్వనాధ్ : చాలా చెప్పాడు నీ వేషాలు, అస్సలు మాట వినవట, నువ్వు ఏది చెపితే అదేనట నీ మీద పీకల దాకా ఉంది వాడికి కోపం.

చిన్నా : ఇప్పుడు ఇంకా ఎక్కువగా ఉంది.. మిషన్ కి పొమ్మంటే నేను పోలేదు.

విశ్వనాధ్ : వాడూ మోండోడే.

చిన్నా : ఒక రోజు యాట కూర ఒండిపెడతాలె కూల్ అవుతాడు.. సరే సరే నేను మళ్ళీ చేస్తా

విశ్వనాధ్ : ఎవరినైనా లవ్ చెయ్యి నీ బలుపు తగ్గుద్ది..  చూడాలి నీకు ఎలాంటి పెళ్ళాం వస్తుందో ఏంటో.

చిన్నా : అట్టాంటి పిల్ల ఇంకా తగల్లేదులె.. అప్పుడు చూద్దాం. సరే ఉంటా అని పెట్టేసాను లావణ్య దెగ్గరికి వస్తుంటే

లావణ్య : వెళదామా

చిన్నా : ఏంటి అప్పుడే అయిపోయిందా

లావణ్య : ఎందుకు అంత షాక్ అవుతున్నావు

చిన్నా : మా అమ్మ షాపింగ్ కి వస్తే నేను ఇక్కడే సాపేసుకుని పడుకుంటా, మీరేమో నేను ఫోన్ మాట్లాడేలోపు వచ్చేసారు..

లావణ్య : హహ పదా వెళదాం.

అక్కడ నుంచి బట్టల బజారుకి వెళ్లి నేను బైట వెయిట్ చేస్తే తను లోపలికి వెళ్లి కావాల్సిన ఇన్నెర్స్, నైటీలు చున్నీలు తీసుకుంది అక్కడ నుంచి ఇంకేదో బజార్ కి తీసుకెళ్లి నన్ను ఉండమని చెప్పి ఇంకొన్ని కవర్లు తెచ్చి కారు వెనకాల పెట్టింది, అక్కడ నుంచి తన ఫ్రెండ్స్ ఇంటికి అక్కడనుంచి గోల్డ్ షాప్ కి అక్కడ నుంచి వేరే దెగ్గరికి తిరిగేసి అయిపోయింది ఇక ఇంటికే అంది.. ఇంటికి వెళ్లాలంటే గంట పడుతుంది మధ్యలో రెస్టారెంట్ కనిపిస్తే ఆపాను..

చిన్నా : రండి తినేసి వెళదాం

లావణ్య : లేదు ఇంటికి వెళ్ళిపోదాం, ఇంట్లో తినొచ్చు.

చిన్నా : పని ఉందా, ఇంటికి వెళ్ళిపోదామా

లావణ్య : పనేం లేదు కానీ నాకు ఆకలిగా

చిన్నా : లేదా, సరే నేను తినేసి వస్తా మీరు కూర్చోండి.. లేదంటే వచ్చి అక్కడ కూర్చోండి అని నడుస్తుంటే..  కార్ దిగి నా వెనకే వచ్చింది.. కార్ లాక్ చేసాను.

లావణ్య : ఏదో మాట వరసకి అంటే కనీసం రెండో సారి కూడా అడగవా

చిన్నా : ఇప్పుడు తెలిసిందిగా ఇంకోసారి అడగ్గానే వచ్చేస్తారు

లావణ్య : రేపు నీకు పెళ్ళైతే

చిన్నా : సేమ్ ట్రీట్మెంట్ మీరు వచ్చారు తను రాలేదనుకో కడుపు మాడుద్ది ఆ తరువాత ఇక అస్సలు మొహమాటపడదు.

లావణ్య : అబ్బో.. (అదేవత్తో చచ్చిందే)

ఇద్దరం లోపలికి వెళ్లి కూర్చున్నాం, లావణ్య మెనూ చూస్తూ కూర్చుంది.

చిన్నా : అన్ని చూసి ఏది ఆర్డర్ ఇవ్వాలో తెలీక చివరికి బిర్యానీ చెపుతావు దానికెందుకు చూడడం.. బాబు ఎవరిక్కడా..

అక్షిత : హా సర్ చెప్పండి.. అని చిన్న నోట్స్ పెన్ పట్టుకుని వచ్చింది.

తల పక్కకి తిప్పి చూసాను.. అబ్బో కసేక్కించే ఫిగర్ చూద్దామంటే అస్సలు నడుము కనపడితేగా జీరో సైజు అనుకుంటా పిల్ల బక్కగా తెల్లగా బాగుంది, పిర్రలు ఎలా ఉన్నాయో.

చిన్నా : అదేంటి.. అనగానే వెనక్కి తిరిగింది పిర్రలు కూడా బానే ఉన్నాయి బక్కదాన్ని ఎగరేసి ఎగరేసి దెంగోచ్చు.. లేచి హ్యాండ్ వాష్ వైపు వెళ్లాను.. అక్కడ నిల్చొని చూస్తుంటే లావణ్యతొ నవ్వుతూ మాట్లాడుతుంది. హైట్ కూడా బానే ఉంది.. ఇది ఎలాంటిదో తెలిస్తే పొయ్యి గెలుకుదాం ఒక అమ్మాయిని చూసి ఇంత టెంప్ట్ అవ్వడం ఇదే మొదటిసారి.. ఫోటో తీసాను.

చిన్నా : హలో జగ్గు..

జగదీష్ : చెప్పరా

చిన్నా : ఇంకో అమ్మాయి ఫోటో పంపించా డీటెయిల్స్ కావాలి

జగదీష్ : రేయి ఏందిరా ఇది

చిన్నా : రేయి నచ్చక నచ్చక ఒక అమ్మాయి నచ్చిందిరా, దాన్ని పెళ్లి చేసుకోవాలా వద్దా అనేది నువ్విచ్చే రిపోర్ట్ మీదే ఆధారపడి ఉంది నీకు ఇంత ఇంపార్టెన్స్ ఇస్తుంటే.. నువ్వేమో..

జగదీష్ : గంట టైం ఇవ్వు.. చరిత్ర మొత్తం నీ ముందు పెడతా

చిన్నా : సరే..

నేను వెళ్లి కూర్చోగానే లావణ్య హ్యాండ్ వాష్ కి వెళ్ళింది, ఈ లోగా ఆ అమ్మాయి బిర్యానీ, చికెన్ 65 పట్టుకుని వచ్చింది.. వడ్డీస్తుంటే లేచి నిలబడ్డాను.

చిన్నా : పేరేంటి?

"అక్షిత"

చిన్నా : ఆహా.. కాలుతుంది నేను వడ్డించుకుంటాలె నీ చేతులు కందిపోతాయి

అక్షిత : ఏంటి లైన్ వేస్తున్నావా, ఇంకో అమ్మాయితో వచ్చి నాతో ఫ్లర్ట్ చేస్తున్నావ్ సిగ్గులేదు.

చిన్నా : ఓయి తను నా వదిన.

అక్షిత : (బిర్యానీ వడ్డీస్తూ) అలాగా అంకుల్, మీకు పెళ్ళవలేదా?

చిన్నా : అంకులా, నేను నీకు అంకులా.. గాలి మొత్తం తీసేసింది...

అక్షిత : మరి నీ వయసేంటి నా వయసేంటి..

చిన్నా : నాకు ఇరవై ఎనిమిది

అక్షిత : నాకు ఇరవై మూడు.. నీకు నాకు ఐదేళ్ళు తేడా అంకూల్

చిన్నా : ఆ మాత్రం ఉండాలి మరి అప్పుడే అన్ని కుదిరేది

అక్షిత : ఏంటది

చిన్నా : జాతకాలు

ఇంతలో లావణ్య వచ్చేసరికి కుదురుగా కూర్చున్నాను.. ఆ అమ్మాయి కూడా వెళ్ళిపోయింది. ఇద్దరం తినేసి లేచి చేతులు కడుక్కున్నాం.

చిన్నా : బిల్ నేను పె చేసి వస్తాను, అంతలోపు జ్యూస్ చెప్పు వదినా అక్కడా అనగానే లావణ్య వెళ్ళింది.

అక్షిత : సర్ బిల్..

చిన్నా : వాట్ దే పెయిడ్ నొ..

అక్షిత : (నవ్వు ఆపుకుంటూ) నొ

చిన్నా : వన్ మినిట్.. ఓ సాహో ఓ సాహో.. డుంకుచుక్కుడు..డుంకుచుక్కుడు

అక్షిత : హహ.. భలే ఉన్నావే.. సరదాగా

చిన్నా : నువ్వు కూడా అందరితో ఇలానే కలుపుకుపోయి మాట్లాడేస్తావా

అక్షిత : మనదేముంది సర్.. పోయేదేముంది ఒక మంచి మాట అంతేగా బాగా మాట్లాడితే కలుపుకుని పోవడం, కయ్యాలు పెట్టుకుంటే  వదిలించుకుని పోవడం అంతే..

చిన్నా : నువ్వు నాకు నచ్చావ్

అక్షిత : వెంకటేష్ సినిమా బాగుంటుంది..

చిన్నా : ప్రేమించుకుందాం రా సినిమా చూసావా

అక్షిత : సూర్య IPS కూడా చూసాను

చిన్నా : నేను నీ ముద్దుల ప్రియుడు అది చూసావా

అక్షిత : పోరా పోకిరి రాజా కూడా చూసాను

చిన్నా : మరి పెళ్లి చేసుకుందాం, కలిసుందాం రా, ప్రేమతోరా

అక్షిత : ఎందుకు ఫ్రస్టేట్ చేస్తున్నావ్ F2 F3 కూడా చూసాను..

చిన్నా : ఆడవారి మాటలకి అర్ధాలే వేరు..

అక్షిత : వెళ్లకపోతే ఘర్షణే

చిన్నా : ఒక్కసారి నవ్వొచ్చు గా

అక్షిత : ఏంటి ఇంకా అయిపోలేదా అంతాక్షరీ

చిన్నా : పర్లేదు నవ్వు..

అక్షిత : చాలా హహ్హహాహా.

చిన్నా : (జగదీష్ నుంచి ఫోన్ లో అక్షిత గురించి చదువుతూనే ఈ రిపోర్ట్స్ తొ పనిలేదు ఇదే నా పెళ్ళాం అని నేను ఎప్పుడో డిసైడ్ అయ్యాను అనుకుంటూనే) నీ డ్యూటీ అయిపోయాక కలుద్దాం.

అక్షిత : దేనికి

చిన్నా : నేరేడు పళ్ళు..  నీ నీలాల కళ్ళు.... నీ రాక కోసం కంటున్నాయి కలలు..

అక్షిత : (నవ్వుతూ) అరే.. మంచి ఊపు మీద ఉన్నావే

చిన్నా : కోకిల కోకిల కూ అన్నది...

అక్షిత : ఇంక చాలు ఆపేయి.. మీ వదిన నిన్నే చూస్తుంది..

చిన్నా : అమ్మనీ మర్చిపోయా.. వెనక్కి తిరిగి చూస్తే లావణ్య జ్యూస్ గ్లాస్ పట్టుకుని నన్నే చూస్తుంది.

[Pallaki]

చిన్నా : అది వదినా, స్కానర్ సరిగ్గా పని చెయ్యలేదు అందుకే లె.. ట్... అయ్యింది..

లావణ్య : పదా వెళదాం.

లావణ్యని ఇంటి దెగ్గర దింపేసి, ఇంటికి వెళ్లి ఒక పది నిముషాలు కూర్చున్నా అంతే ఎమ్మటే లేచి రెస్టారెంట్ కి వెళ్లిపోయా.

అక్షిత : ఏంటి మళ్ళీ వచ్చావ్.

చిన్నా : ఐస్ క్రీం కావాలి, తీసుకురా ఇందాక తినడం మర్చిపోయా ఇంటికి వెళ్ళగానే గుర్తొచ్చి వచ్చేసాను

అక్షిత : అలా కూడా వస్తారా

చిన్నా : నేనొచ్చాగా

అక్షిత : సరే సరే ఉండు తెస్తా..
అని అటువైపు తిరిగి నవ్వుకుంటూ లోపలికి వెళ్ళి ఐదు నిమిషాలకి ఐస్ క్రీం తొ వచ్చి టేబుల్ మీద పెట్టి వెళ్ళిపోతుంది.

చిన్నా : ఉండొచ్చుగా

అక్షిత : ఇలా తగులుకున్నావెంట్రా బాబు

చిన్నా : నీకు నచ్చలేదంటే చెప్పు ఇక జీవితంలో నీకు నా మొహం చూపించను.

అక్షిత : నచ్చలేదు

చిన్నా : ఓయి అలా మొహం మీదే చెప్పేస్తావా, ఎందుకు నచ్చలేదు.

అక్షిత : నచ్చలేదంటే నచ్చలేదు అంతే ఇక నీ మొహం నాకు చూపించకు

చిన్నా : ఏదో సినిమాలో డైలాగ్ బాగుందని వాడాను అంతే నిన్ను చూడకుండా నేను ఉండలేను.

అక్షిత : ఇది ఏ సినిమాలోది.. అయినా నన్ను చూసిందే ఇందాక అప్పుడే లవ్వు అని వెంటపడుతున్నావ్ కొంచెం ఓవర్ గా లేదు, బైట నీ ఏజ్ అమ్మాయిలు ఆంటీలు దొరుకుతారు వెళ్లి ట్రై చెయ్యి పో.

చిన్నా : అదే కదా నా బాధ కూడా ఒక అమ్మాయి వెంట పడతానని నా కలలో కూడా అనుకోలేదు, మరీ ఇలా కుక్కలాగ వెంటపడతానని అస్సలు అనుకోలేదు. అయినా ఎవరు చెప్పారు నీకు నిన్ను ఇప్పుడే చూసానని మనది ఈ జన్మలో ప్రేమ కాదు

అక్షిత : నాలుగోందల ఏళ్ల నాటిదా

చిన్నా : చెప్పేది విను.. ఆ జన్మలో నీది ఎక్కువ కులం నాది తక్కువ కులం అందుకే ఊరి జనాలు అందరూ కలిసి మనల్ని రాళ్ళతొ కొట్టి చంపేశారు.

అక్షిత : ఇదేదో అల్లరి  నరేష్ సినిమా లాగుంది.. అయినా అబ్బాయి ఎప్పుడు తక్కువ కులంలో అమ్మాయి ఎప్పుడు ఎక్కువ కులంలోనే ఎందుకు పుడతారు.

చిన్నా : అది అంతే అప్పుడే కదా ఎమోషన్ వర్క్ అయ్యేది.

అక్షిత : నువ్వు చెప్పింది కధ అని నువ్వే ఒప్పుకున్నావ్.

చిన్నా : అబ్బా ప్లీజ్..

అక్షిత : నేను వెళ్ళాలి.. నీ వల్ల నాకు తిట్లు పడేలా ఉన్నాయి.
అని కిచెన్ లోపలికి వెళుతుంటే లేచి తన వెనకాలే వెళ్లాను.. అవుట్ సైడర్స్ నాట్ అల్లోడ్ అంటూ డోర్ మీద ఉన్న సైన్ మీద చేత్తో కొట్టి లోపలికి వెళ్ళింది.

అబ్బా అనుకుంటూ గుండె మీద చెయ్యి వేసుకుని వెనక్కి తిరిగాను.. ఓయి అనగానే అక్షిత వైపు చూసాను.

అక్షిత : బిల్లు కట్టిపో

చిన్నా : నీకోసం ఏదైనా చేస్తా.. నిన్ను మహారాణి కాదులే మనిషిలా చూస్తా ఏం కావాలన్నా కొనిస్తా.. ఎహె ఇవన్నీ కాదు బతికున్నంత వరకు నిన్నే ప్రేమిస్తా హా ఇది.. ప్రాణంలా చూసుకుం..

అక్షిత : చెప్పు మాటలు అన్ని మింగుతున్నావ్, నీ మీద నీకే కాంఫిడెన్స్ లేదు.

చిన్నా : నిజంగా నిన్ను చాలా బాగ చూసుకుంటా, ఏ లోటు రానివ్వను.

అక్షిత : సరే స్ట్రైట్ టు ద పాయింట్.. ఈ మూసుకులో గుద్దులాటలు ఎందుకు.. నువ్వు కూడా నాకు నచ్చావు, నాకు నీ పేరు కూడా తెలీదు కానీ నిన్ను చూడగానే నాకు అదే ఫీలింగ్ కలిగింది.. నువ్వు వెళ్ళిపోయాక మళ్ళీ రావాలని దేవుడికి దణ్ణం కూడా పెట్టుకున్నాను.. నిన్ను ఏమి అడగను నాకు అది కావాలి ఇది కావాలి అని ఏమి అడగను కళ్ళు మూసుకుని గుడ్డి దానిలా నిన్ను నమ్మి నీతో వస్తాను లైఫ్ లాంగ్ నాతోనే ఉంటావా ప్రామిస్ చెయ్యి.. అని చెయ్యి చాపింది.

నా నోట మాట రాలేదు పది రోజులు దాటితే నేను ఎక్కడుంటానో ఏ దేశంలో ఉంటానో అస్సలు ఉంటానో లేదో కూడా నాకు తెలీదు.. ఏం ఆలోచించకుండా మతి స్థిమితం లేని వాడిలా ఈ అమ్మాయి వెంట పడ్డాను.

అక్షిత : చెప్పు.. నేనో అనాధని నాకంటూ ఎవ్వరు లేరు కొన్ని పరిచయాలు తప్ప, నాకు నీ గురించి కూడా తెలీదు రేపు నువ్వు నన్ను మోసం చేసినా నేను చేసేదేమి లేదు.. నేను గొడవ పడే రకం కాదు నలుగురి ముందు నానా గొడవ చేసేదాన్ని కూడా కాదు.. నా నుంచి 100% నిజమైన ప్రేమ ఉంటుంది ఎందుకంటే నువ్వు నాతో కలిస్తే నాకొక ఫ్యామిలీ ఏర్పడుతుంది ఇక నేను అనాధని కాను. ఎన్నో ఏళ్లగా ఇలాంటి రోజు కోసం చూస్తున్నా.. నువ్వు అలవాటు అయ్యాక నీ మీద ఆశలు కోరికలు పెంచుకున్నాక నువ్వు నాకు దూరం అయితే తట్టుకునే శక్తి నాకు లేదు.. ఈ ఒక్క మాట చెప్పు జీవితాంతం నాకు తోడుగా ఉంటావా?

అప్పుడే ఒక చిన్న పాప రెస్టారెంట్ లోకి వస్తుంటే చూసాను తెల్ల గౌను, చేతిలో చిన్నది ఇండియా ఫ్లాగ్  పట్టుకుని గాల్లో అటు ఇటు తిప్పుతూ సంతోషంగా లోపలికి వస్తుంటే వెనక తన అమ్మ ఆ వెనుక నాన్న తన కాలేజ్ బ్యాగ్ మోసుకుంటూ తన పాప నవ్వుని చూస్తూ వస్తున్నాడు.. నాకు ఆ పాప చేతిలో ఉన్న జెండా మాత్రమె కనపడింది. అక్షిత వైపు తిరిగాను.

చిన్నా : సారీ ఇవ్వాళంతా మిమ్మల్ని ఇబ్బందిపెట్టాను రియల్లీ సారీ.. ఇక నేను మీకు కనిపించను అని చెప్పేసి తల దించుకుని బైటికి వచ్చేసాను. ఒక్కో అడుగు బైటికి వేస్తుంటే ఆ అడుగులో ఇంత వెయిట్ ఎప్పుడు అనుభవించలేదు కొత్తగా ఉంది.. నేరుగా ఇంటికి వెళ్లిపోయాను.
పడుకుందామని ట్రై చేసాను నిద్ర రాలేదు, అటు ఇటు దొల్లాను... అందరూ ఫస్ట్ లవ్ అంటారు ఇలాగే ఉంటుందేమో అందరికి.. అమ్మ అటు ఇటు తిరుగుతుంటే పిలిచాను.

పార్వతి : ఏంట్రా

చిన్నా : ఇలా రా

పార్వతి : పనిలో ఉన్నాను, చెప్పు

చిన్నా : ఎహె.. రా

పార్వతి : ఆ ఏంటి?

చిన్నా : కూర్చో

పార్వతి : ఏంట్రా నీ గోలా

చిన్నా : కూర్చోవె.. అని కూర్చోబెట్టి ఒళ్ళో తల పెట్టుకుని నడుముని గట్టిగా వాటేసుకుని కళ్ళు మూసుకున్నాను.. మూడు ఏళ్ల పైనే అయిపోయింది అమ్మని ఇంత దెగ్గరగా ఇలా పట్టుకోవడం.

పార్వతి : ఎంట్రోయ్ ఇది కొత్తగా

చిన్నా : ఏం మాట్లాడకుండా నన్ను నిద్ర పుచ్చు..

పార్వతి చిన్నగా తల నిమురుతూ ఇంకో చేత్తో వెన్ను నిమురుతుంటే చిన్నా నిద్రలోకి జారుకున్నాడు..

సతీష్ : అమ్మా.. అమ్మా.. ఎక్కడా

పార్వతి : ష్..

సతీష్ : వావ్.. ఏంటీ సప్రైస్..

పార్వతి : ఏమో.. వీడు నాతో ఇలా ఉండి చాలా ఏళ్ళు దాటిపోయింది.. అప్పుడప్పుడు అనిపిస్తుంటుంది ఎందుకు వీడు అందరిలా లేడు అమ్మనైన నాకే దూరంగా ఉంటాడు, ఏమి చెప్పడు అన్ని దాస్తాడు..

సతీష్ : వాడంతేలే

రాజేంద్ర : పార్వతి టైం అవుతుంది వెళ్ళాలి, ఏం చేస్తున్నారు ఇక్కడా.. అబ్బో ఏంటీ వింతలు.

పార్వతి : వాడి మీద ఎప్పుడు ఏడుపే

రాజేంద్ర : సరే సరే రండి వెళదాం టైం అవుతుంది

పార్వతి : రాను

రాజేంద్ర : అది కాదే

పార్వతి : రాను ఏమైందో ఏమో ఇన్నేళ్లకి మళ్ళీ నా బిడ్డ ఇలా వచ్చాడు, పనులెమైనా ఉంటే మీరు చూసుకోండి లేదంటే ఆగండి.

రాజేంద్ర : సరే

సతీష్ : ఏంటి మా ఏడుస్తున్నావ్

రాజేంద్ర : మీ అమ్మ కొత్తగా ఏం ఏడవట్లేదు రోజు జరిగేదే ఇవ్వాళ నువ్వు చూస్తున్నావ్ అంతే

పార్వతి : ఎందుకు వీడికి ఇన్ని కష్టాలు, ఎందుకు అందరికీ దూరంగా ఉంటాడు.. ఎందుకు ఇంత రాయి గుండె వీడికి.. ఎవ్వరితో ఏమి పంచుకోడు అందరిని ఏదో బైట వాళ్ళని చూసినట్టు చూస్తాడు.. నా కొంగు వదిలి ఒక్క నిమిషం కూడా ఉండేవాడు కాదు ఇప్పుడేమో అస్సలు ఇంట్లోనే ఉండట్లేదు.. దేనికిదంతా

రాజేంద్ర : నేను వాడిని పొమ్మన్నానా ఏదో కోపంలో ఒక మాట జారాను దాన్ని పంతంగా తీసుకుని వాడే వెళ్ళిపోయాడు.


పార్వతి : రేపు పెళ్ళైతే ఆ అమ్మాయితో కూడా వీడు ఇలానే ప్రవర్తిస్తే ఎలాగ, నాకు భయంగా ఉంది.. మీరేం చేస్తారో నాకు తెలీదు వీడు ఇల్లు దాటడానికి వీల్లేదు.

సతీష్ లేచి బైటికి వచ్చి ఫోన్ తీసి అప్పటివరకు కాల్ లో ఉన్న లావణ్యతొ మాట్లాడాడు.

సతీష్ : విన్నావా

లావణ్య : హా.. మీ తమ్ముడు సరిగ్గా ఉంటే ఇంకే బాధ ఉండదు.

సతీష్ : చూద్దాం.

రాజేంద్ర కూడా పార్వతితొ మాట్లాడి చిన్న పిల్లాడిలా పడుకున్న తన చిన్న కొడుకుని చూసుకుని బైటికి వెళ్ళిపోయాడు.. పార్వతి మాత్రం అలానే కూర్చుండిపోయింది.. ఎదిగిన తన కొడుకు శరీరంలో మార్పులు, కండలు, ఒంటి మీద దెబ్బలు, మెడ మీద గాట్లు అన్ని తడుముతూ బాధ పడుతు ఆలోచిస్తుంది.

రాత్రికి మెలుకువ వచ్చి లేచాను చూస్తే ఇంకా అమ్మ ఒళ్ళోనే ఉన్నాను, కానీ అమ్మ నిద్ర పోయింది లేచి తనని నా ఒళ్ళో పడుకోబెట్టుకున్నాను.. అమ్మ మొహం అంత దెగ్గరగా చూడగానే చిన్నప్పటి ఆటలన్ని గుర్తొచ్చాయి.. ఈ పది రోజులు అమ్మతొ గడిపి మళ్ళీ తన నవ్వు చూడాలని అనుకున్నాను.. హ్మ్.. నీతో గడిపింది ఒక్క రోజైనా చాలా బాగుంది అక్షిత.. మిస్ యూ.

అక్షిత యధావిధిగా తన పనులు చేసుకుని రూంకి వచ్చి స్నానం చేసి మంచం ఎక్కింది.. ఇంతలో ఫోన్ వస్తే చూసి ఎత్తింది.

అక్షిత : హాయ్ అన్నా

వాసు : పడుకోలేదుగా డిస్టర్బ్ చేసానా

అక్షిత : లేదు అయినా నిద్ర రావట్లేదు

వాసు : ఎందుకో

అక్షిత : ఇవ్వాళ ఒకడు తగిలాడు, నన్ను బాగా డిస్టర్బ్ చేసాడు

వాసు : ఏమైంది?

అక్షిత : ప్రపోస్ చేసాడు.. లైఫ్ లాంగ్ నాతోనే ఉంటావా అని అడిగాను అంతే నా మొహం కూడా చూడకుండా వెళ్ళిపోయాడు.

వాసు : అలాంటి వెధవలు రోజుకి వంద మంది తగులుతారు.

అక్షిత : తెలుసు నాకు తగిలారు కూడా కానీ..

వాసు : నువ్వు ఇష్ట పడ్డావా

అక్షిత : హా.. ఇంకా నీ పద్మ ఎలా ఉంది

వాసు : పక్కనే ఉండి మన మాటలు వింటుంది.

అక్షిత : హాయ్ వదిన

పద్మ : హాయ్ అక్షిత, బాధ పడకు నీకు తగిన వాడు కచ్చితంగా నీ దెగ్గరికి వస్తాడు.

అక్షిత : అలాగే, తిన్నారా

పద్మ : ఎప్పుడో, నువ్వు?

అక్షిత : (అయ్యిందని అబద్ధం చెప్పేసింది)... ఇటు వైపు వస్తే నన్ను కలవకుండా వెళ్ళకండి

పద్మ : నేనూ అదే అడుగుతున్నా నిన్ను ఫోన్ లో చూడ్డమే కానీ ఒక్కసారి కూడా కలవలేదు.

అక్షిత : ఎందుకులె నాతొ ఎవ్వరికీ కుదరదు ఇలా దూరంగా అయినా మాట్లాడితే కొంత బాగుంది.. సరే ఉంటాను నిద్రొస్తుంది.. అని ఫోన్ పెట్టేసింది..

వాసు : బాగా బాధ పడుతున్నట్టుంది.

పద్మ : రేపు వెళ్లి కలుద్దాం, ఎవడో వాడు అక్షితని బాధ పెట్టాడు అలాంటి మంచి అమ్మాయి దొరకాలంటే రాసి పెట్టుండాలి..

వాసు : సరే పడుకో నేను అమ్మతొ మాట్లాడి వస్తా...

[Pallaki]

చిన్నా ఒళ్ళో పడుకొని ఉన్న పార్వతి సడన్ గా కళ్ళు తెరిచి చూసేసరికి చిన్నా తన నుదిటి మీద ముద్దు పెట్టుకుంటుంటే ఎమ్మటే కళ్ళు మూసుకుంది. ఆ తరువాత తల నిమురుతూ మాట్లాడడం మొదలు పెట్టాడు.

చిన్నా : నువ్వు నా గురించి అనుకున్నవేవీ నిజం కాదే, నువ్వు నన్ను చాలా బాగా పెంచావ్ అందుకు థాంక్స్ బంగారం. ఎప్పటికైనా నా గురించి నీకు తెలిసినప్పుడు కచ్చితంగా నువ్వు గర్వపడతావు.. ఆ రోజు రాకూడదనే నీకు దూరంగా ఉంటున్నా. ఇవ్వాళ నీలాగే చలాకిగా ఉండే ఒక అమ్మాయిని చూసా కానీ నా దురదృష్టం కలవలెను, కలిసి ఉండలేను.. ఎం చేస్తాం.

రాజేంద్ర : చిన్నా  లేచావా, ఏంటి అమ్మా కొడుకులు రోల్స్ రివర్స్ చేసుకున్నారా దా బైటికి వెళ్ళాలి.

చిన్నా : వస్తున్నా అని చిన్నగా పార్వతిని పక్కన పడుకోబెట్టి లేచి బైటికి వెళ్ళిపోయాడు.

పార్వతి : వాడు బైటికి వెళ్ళిపోగానే లేచి కూర్చున్నాను, వాడి ఒంటి మీద గాట్లు, మచ్చలు.. వాడు మాట్లాడిన మాటలు మళ్ళి మళ్ళి గుర్తుకువస్తున్నాయి.

సతీష్ : అమ్మా అన్నం తినకుండా అలానే పడుకున్నావ్, అన్నం తిందువు రా 

పార్వతి : వస్తున్నా 

సతీష్ : ఇంకా చిన్నా గాడి గురించే ఆలోచిస్తున్నావా, వాడు ఇంట్లో నుంచి వెళ్లిపోకుండా నేను ఏదో ఒకటి చేస్తాలే నువ్వు కంగారుపడకు రా అని చెయ్యి పట్టుకుని తీసుకెళ్లాడు.

±
±
±


నాన్న చెప్పిన సామాను కొని తెచ్చేసరికి పది దాటింది. లైట్లు ఆపేసి ఉండేసరికి నా రూంలోకి వెళ్లి లైట్ వేసాను, ఇంకా అలానే ఉంది గోడకి చిరంజీవి పోస్టర్లు ఆ పక్కనే అమ్మా నేను కలిసి దిగిన ఫోటో, నా టేబుల్.  డోర్ దెగ్గరికి వేసి వెళ్లి మంచం మీద కూర్చున్నాను. ఫోన్ లో మధ్యాహ్నం అక్షిత ఫోటో తీసింది గుర్తుకొచ్చి గాలరీ ఓపెన్ చేసి చూస్తుంటే అమ్మ వచ్చింది చేతిలో అన్నం ప్లేట్ తొ, వెంటనే పోనే స్క్రీన్ ఆపేసి పక్కన పడేసాను.

పార్వతి : ఏంట్రా నేను రాగానే ఫోన్ ఆపేసావ్ సీక్రెటా

చిన్నా : సీక్రెటా నా బొందా 

పార్వతి : లవర్ ఉందా నీకు?

చిన్నా : నువ్వే చెప్తావ్ నాకు పిల్లని ఎవడు ఇస్తాడని, ఇక నా మొహానికి మళ్ళి లవర్ కూడానా 

పార్వతి : నాకు డౌటే.. ఏది నీ ఫోన్ ఆన్ చేసి ఇవ్వు 

చిన్నా : వద్దులే

పార్వతి : ఎరా నేను చూడకూడదా

చిన్నా : మనం ఇద్దరం కలిసి చూడకూడదు, నేను బైటికి వెళ్ళాక అప్పుడు చూసుకో హీరోయిన్ బొమ్మలు.

పార్వతి : హీరోయిన్లే గా

చిన్నా : ఒంటి మీద బట్టలు లేవే.. చూస్తావా 

పార్వతి : ఛీ ఛీ.. అన్నం తినిపిద్దామని వచ్చా..  నీతొ పెట్టుకున్నాను చూడు నా చెప్పుతో నన్ను నేను కొట్టుకోవాలి.

చిన్నా : సారీ సారీ.. దా పెట్టు పెట్టు 

పార్వతి : పట్టు 

అమ్మ చేత్తోనే అన్నం తినేసి లేచాను...

చిన్నా : నువ్వు తిన్నావా 

అమ్మ : ఆ తినేసా 

చిన్నా : పడుకోపో ఇప్పటికే లేట్ అయిపోయింది.

అమ్మ : నేను పోతే నువ్వు బొమ్మలు చేసుకుంటావా 

చిన్నా : అబ్బా ఛీ.. నీ టైమింగ్ తగలెయ్య.. పడుకుంటా వెళ్లవే

అమ్మ వెళ్ళాక ఫోన్ ఓపెన్ చేసి అక్షిత ఫోటోని డిలీట్ చేసేసాను, సాటిలైట్ ఫోన్ తీసి నెంబర్ తొ imei ద్వారా అక్షిత ఫోన్ ట్రాక్ చేసి చూసాను, కదులుతుంది.

ఏంటిది ఈ టైంలో హాస్టల్లో కదా ఉండాలి ఎక్కడికి వెళుతుంది.. వెంటనే షార్ట్ విప్పేసి బ్లాక్ జీన్స్ బ్లాక్ టీ షర్ట్ వేసుకుని ట్రాకర్ చూస్తూ ఇంటి నుంచి బైటికి వచ్చి సందు చివర పెట్టిన బైక్ తీసి బైల్దేరాను.

కొడుకు రహస్యాలు తెలుసుకోవాలని ప్రయత్నిస్తూ చీకటిలో హాల్లో సోఫా మీద పడుకుని ఆలోచిస్తున్న పార్వతికి అర్ధరాత్రి చిన్నా ఇంటి నుంచి సౌండ్ చెయ్యకుండా బైటికి వెళ్లడంతో మెదడులో ఇంకా బలంగా పడిపోయింది అస్సలు వీడు ఎం చేస్తున్నాడో తెలుసుకోవాలని.

)--------------------------(

బండి నేరుగా ట్రాకర్ ని చూస్తూ అటువైపే పోనిచ్చాను, సిటీ సెంటర్ వెనక వైపు బిల్డింగ్ ని చూపిస్తుంటే బండి చెట్టు కింద పెట్టి నడుచుకుంటూ వెళ్లాను. చూస్తుంటే ఏదో పెద్ద లైబ్రరీలా ఉంది. అక్షితని చూడగానే నడక ఆపేసి అక్కడే నిలబడ్డాను, అటు ఇటు చూసి వెనక వైపు తలుపు నుంచి బిల్డింగ్ లోపలికి వెళ్ళిపోయింది.. ఇంత ప్లానింగ్ తొ వచ్చిందంటే దీనికి లైబ్రరీకి సంబంధించిన వాళ్లలో ఎవరో హెల్ప్ చేసారు.. అయినా ఇది ఈ టైం కానీ టైంలో అదీ వెనక నుంచి దొంగతనంగా వెళ్లాల్సినంత పనేంటి.. ఆలోచిస్తూనే నేనూ లోపలికి వెళ్లాను.

లోపల నుంచి అడుగుల శబ్దం విని పక్కనే ఉన్న మెట్లు ఎక్కి పైకి వెళ్ళాను, లైబ్రరీ లోకి ఎంటర్ అయ్యి నేరుగా ప్రైవేట్ సెక్షన్ దెగ్గరికి వెళ్లి కీస్ తెరిచి లోపలికి వెళ్ళింది, తన వెనకాలే నేనూ వెళ్ళాను. చిన్నగా డోర్ పెట్టేసి అక్కడే బల్ల మీద కూర్చున్నా.

టీ షర్ట్ దాని మీద హుడి, కిందేమో జీన్స్, పోనీ టేల్ వేసుకుని ఉంది జేబులోనుంచి టార్చ్ తీసింది, చాలా పకడ్ బందీగా వచ్చింది ఏం చేస్తుందా అని చూసాను. కబోర్డ్స్ నుంచి ఒక్కో పుస్తకం తీసి వెతికి పక్కన పడేస్తుంది.. చిన్నగా వెళ్లి దాని పక్కన కూర్చున్నా.. వెతుకుతూనే ఉంది.. ఇంతలో ఒక బుక్ నా వైపు పెడుతుంటే తీసుకుని పక్కన పెట్టాను డౌట్ వచ్చిందో ఏమో ఒకసారి నన్ను చూసి నా వైపు టార్చ్ వేసి కెవ్వున కేక పెట్టింది అక్షిత మెడ పట్టుకుని అలానే తన పెదాలు అందుకున్నాను.. రెండు సెకండ్లకి నన్ను తోసి చెంప మీద చెళ్ళు మని పీకింది.

చిన్నా : స్... అబ్బా

అక్షిత : మళ్ళీ ఎందుకోచ్చావ్

చిన్నా : నేనే ముందోచ్చా నువ్వే తరవాత వచ్చావ్

అక్షిత : మరి నాకు కనపడలేదు?

చిన్నా : నేను టార్చ్ తేవడం మర్చిపోయా, ఏం చెయ్యాలా అని ఆలోచిస్తుంటే నువ్వు లోపలికి వచ్చావ్

అక్షిత : తలుపు వేసి ఉంటే ఎలా వచ్చావ్

చిన్నా : ఆ కిటికీ లోనుంచి పైప్ పట్టుకొని ఎక్కా

అక్షిత : నీకే బుక్ కావాలి

చిన్నా : ఇండియన్ లైస్ అని పురాతన బుక్ లె.. నువ్వు కూడా వెతుకుతున్నావ్ గా కనిపిస్తే చెప్పు.. ఇంతకీ నీకేం కావాలి.

అక్షిత : నువ్వు నాకు ముద్దు పెట్టావ్

చిన్నా : నువ్వే అరిచావ్, నాకేం చెయ్యాలో తోచలేదు.

అక్షిత : ఎవరైనా చెయ్యి అడ్డం పెడతారు

చిన్నా : అంటే చిన్న పిల్లోడిని పైగా ఇలాంటి వ్యవహారాలు ఫస్ట్ టైం టెన్షన్ లో పెదాలు అడ్డు పెట్టా

అక్షిత : నువ్వు పిల్లోడివెంట్రా, పిల్లల్ని ఎత్తుకు పోయేవాడిలా ఉన్నావ్.

చిన్నా : సరే నీకేం కావాలి ఇంతకీ

అక్షిత : విక్రమాదిత్య అని ఒకడి గురించి బుక్ లో రాసింది ఒకావిడ అది నాన్ ప్రింటెడ్, చేత్తో రాసింది నాకు ఆ పుస్తకం కావాలి ఈ లైబ్రరీలోనే ఎక్కడో ఉంది.. కనిపిస్తే చెప్పు.

చిన్నా : అంత కచ్చితంగా ఎలా చెప్తున్నావ్

అక్షిత : ఎందుకంటే ఈ లైబ్రరీ తనదే, విక్రమాదిత్య గురించిన పుస్తకం రాసి ప్రచురించే టైంకి ఆయన ఒప్పుకోలేదట, దాన్ని భద్రంగా దాచింది గత పది రోజులుగా నేను ఈ లైబ్రరీలో అన్ని చోట్లా వెతికాను ఇదొక్కటే మిగిలింది ఇక్కడే ఎక్కడో ఉండాలి.

చిన్నా : నువ్వు జర్నలిస్ట్ వి కదా, నువ్వు దాన్ని ప్రింట్ చేస్తే నీకు పేరు వస్తుంది అంతేనా

అక్షిత : ఆ నీ బొంద.. అయినా నేను జర్నలిస్ట్ అని నీకెవరు చెప్పారు నా పేరు కూడా నీకు ఒక్కసారే చెప్పింది.

చిన్నా : నువ్వావైపు వెతుకు నేను ఇటు నుంచి మొదలు పెడతా

అక్షిత : సరే

చిన్నా : టెన్షన్ గా ఉంది

అక్షిత : ఉంటే

చిన్నా : అదీ.. ఉమ్మా..

అక్షిత : ఛీ.. వదులు

చిన్నా : భయమేసింది

అక్షిత : కామాంధుడా

చిన్నా : నువ్వంటే ఇష్టమే నాకు

అక్షిత : మరి వదిలేసి వెళ్లిపోయావ్ గా

చిన్నా : నేనంటే నీకూ ఇష్టం అని నాకు తెలుసు కానీ నేను నీతో ఉండలేను అక్షితా, నీది మళ్ళీ ఒంటరి బతుకు అయిపోతుందేమో అని భయంగా ఉందే నాకు.

అక్షిత : ఒక్క ముక్క అర్ధమైతే చెప్పిచ్చుక్కోట్టు..

చిన్నా : నీతో కలిసి ఉండలేను కానీ నీతోనే ఉండాలనుంది.

అక్షిత : ఒరేయ్ నన్ను నా పని చేసుకొని, నేను పొయ్యాక నీ ఇష్టం వచ్చినట్టు ఏడు.

చిన్నా : అలా కాదే అర్ధం చేసుకో, నాకు నువ్వు కావాలి

అక్షిత : ఏంట్రా నీ బాధ, ఇలా తగులుకున్నావ్ ఏంట్రా నన్ను.. పోరా పొయ్యి ఇంకోదాన్ని చూసుకో పోరా

చిన్నా : సరే ముందు పుస్తకం వెతుకుదాం

అక్షిత : నోరు మూసుకుని ఆ పని చెయ్యి మరి.

చిన్నా : హా పోతున్నా..

రెండు గంటలు వెతికాం ఇద్దరం దొరకలేదు, వెళ్లి అక్షిత వెనకాల నిలుచున్నా..

చిన్నా : దొరికిందా

అక్షిత : తు.. తు.. ఎందుకు భయపెట్టి చంపుతున్నావ్

చిన్నా : నువ్వేమైనా టెన్షన్ పడతావేమో అని.. ఆ.. సరే సరే అలా చూడకు మిగిలింది ఆ కప్బోర్డ్స్ పైనే..

అక్షిత : నిచ్చెన కావాలి

చిన్నా : ఈ చీకటిలో అది ఎక్కడుందో, నా భుజం మీద ఎక్కు

అక్షిత : నువ్వు ఎన్ని ప్లాన్లు వేసినా, నేను లొంగను

చిన్నా : ఇప్పుడు ఆ నిచ్చెన ఎక్కడుందో ఏమో అటు ఇటు తగిలి అనవసరమైన రచ్చ అవసరమా.. పోనీ ఎత్తుకొనా

అక్షిత : ఎందుకు దొరికిన వాటిని దొరికినట్టు పిసుకుదామనా.. నీ వేషాలు నా దెగ్గర కాదు.. మొదటి నుంచి నీ చూపే వంకర..

చిన్నా : ఏమున్నాయే అక్కడ పిసకడానికి.. నీ బాడీలో కిలో కండ లేదు ఎందుకే అంత పొగరు.

అక్షిత : చిన్న పిల్లని మరి నా దెగ్గర ఏం ఉంటాయి.. పొయ్యి నీ వయసు వాళ్ళని వెతుక్కో వాళ్ళకి బాగుంటాయి.

చిన్నా : ఆ మాత్రం గాప్ ఉంటేనే మంచిదే పిచ్చిదానా

అక్షిత : దేనికి

చిన్నా : నిన్ను వంగోబెట్టి మింగడానికి.. ఇక రా ఎక్కు.. (అని మోకాళ్ళ మీద కూర్చున్నాను)  సరిగ్గా కూర్చో పడ్డావంటే నడ్డి ఇరుగుద్ది.. ఆటో కాలు ఇటో కాలు వేసి కూర్చో.. అక్షిత కూర్చున్నాక నిల్చున్నాను వెతుకుతుంది.. అక్కి..

అక్షిత : ఏంట్రా ఆ పిలుపు.. నువ్వు పరిచయం అయ్యిందే నిన్న.. అంత చనువు తీసుకుంటావెంటి..

చిన్నా : ఏమో నేనెప్పుడూ ఇలా ప్రవర్తించలేదు.. కానీ నీ దెగ్గర మాత్రం సిగ్గు ఎగ్గూ లేకుండా ఇలా ఉంటే బాగుంది.. నువ్వు తిడుతుంటే ఇంకా బాగుంది బంగారం.

అక్షిత : డాక్టర్ దెగ్గరికెళ్లి చూపించుకో తగ్గుద్ది రోగం.

చిన్నా : అక్కి..

అక్షిత : ఎహె.. విసికించకు..

చిన్నా : తొడలు భలే ఉన్నయ్యే..

అక్షిత : చంపుతా చెయ్యి తీ..

చిన్నా : అబ్బా.. వెచ్చగా ఉంది మెడ చుట్టు.. ఇంకా గట్టిగా ఒడిసి పట్టుకోవా

అక్షిత : (గట్టిగా పట్టుకుని) చాలా.. చెప్పు పీక పిసికితే దరిద్రం వదిలిపోద్ది.. మాటలు రావట్లా మాట్లాడు..

కావాలనే కింద పడ్డా.. అక్షిత నా మీద పడింది అలానే పక్కకి దొల్లి దాని పైకి ఎక్కి.. పై పైకి వెళ్లిపోయా

అక్షిత : రేయి వద్దు.. వద్దు..

అలానే పైకి వెళ్లి మెడ మీద ముద్దు పెడుతూ టీ షర్ట్ లోపలికి చేతులు పోనిచ్చి సపోటా పిందెలని పిసుకుతూ నోట్లో నోరు పెట్టేసాను.. రెండు నిమిషాలు గింజకున్నా సంక లోపలికి చెయ్యి పెట్టి సన్నుతొ పాటు అరచేత్తో పట్టుకుని నిమిరాను.. కొంచెం తగ్గింది.. నాలిక లోపలికి తోసాను ఎదురు యుద్ధం ప్రకటించింది.. ఐదు నిమిషాలకి సొయ వచ్చిందో ఏమో నన్ను గిచ్చి నెట్టేసింది.. ఇద్దరం ఊపిరి పీల్చుకుంటూ ఒకరినొకరం చూసుకున్నాం..

ఇందాక మేము కింద పడ్డప్పుడు మా వెనకాల ఉన్న టేబుల్ కూడా కింద పడినట్టుంది.. ఆ టేబుల్ కింద అడుగు భాగంలో ఎక్సట్రా బాక్స్ ఉంది.. అక్షిత కోపంగా వాగుతూనే ఉంది..

చిన్నా : అటు చూడు.. అని టేబుల్ చూపించాను

అక్షిత నా కింద పాడుకొనే అటు వైపు తిరిగింది, ఒక కాలు అక్షిత నడుము మీద వేసి మీద ఎక్కాను..

అక్షిత : లేవరా దున్నపోతా

చిన్నా : (కింద పడ్డ టేబుల్ ని చేత్తో దెగ్గరికి లాగాను) అది చెదలు పట్టి ఉంది లాక్ కోసం చూడాల్సిన పనిలేదు.. (అంటూ జేబులోనుంచి కత్తి తీసి అక్షిత చేతికి ఇచ్చాను) ఇదిగో కత్తి దీనితో చెదలు పట్టిన దెగ్గర పొడువు అదే వస్తుంది...

అక్షిత : నా మీద నుంచి లేవరా రాక్షసుడా

చిన్నా : (అక్షిత వీపుని కరుచుకుని ముద్దు పెడుతూనే) నా వల్ల కాదు నువ్వు ఆ పని చూసుకో నాకు వేరే పని ఉంది.. (అని జుట్టుని పక్కకి జరిపి వీపు మీద కళ్ళు మూసుకుని పడుకున్నాను)

అక్షిత : (ఐదు నిమిషాలకి.. ) ఇక లెగు నా పని అయిపోయింది నేను పోవాలి.

చిన్నా : పోదులె

అక్షిత : లేవరా నీకు దణ్ణం పెడతా

చిన్నా : (లేచి నిల్చుని ఇద్దరం కింద పడ్డ బుక్స్, టేబుల్ అన్ని సర్ది అక్షితని చూసాను) నిన్ను పెళ్లి చేసుకుంటా

అక్షిత : లైఫ్ లాంగ్ నాతోనే ఉంటావా, ఒక్కటే ఆన్సర్ సోది పెట్టకుండా చెప్పు.

చిన్నా : నా ఉద్యోగం నిన్ను నన్ను కలిసి ఉండనివ్వదురా (అని తల కొట్టుకున్నాను)

అక్షిత : దెంగేయ్ ఇక్కడ నుంచి..

చిన్నా : ఓయి..

అక్షిత : మరి.. నాకు చికాకు పుడుతుంది.. నీకంటే ముఖ్యమైన పనులున్నాయి నాకు.. నీకోసం ఎదురు చూస్తూ కూర్చోలేను.. ఉంటే ఉండు లేకపోతె వెళ్ళిపో ఇప్పుడైనా, నా లైఫ్ లోనుంచి అయినా..  అస్సలు నా గురించి నీకు ఏం తెలుసని నా వెంట పడుతున్నావ్.

చిన్నా : నువ్వు అనాధవి.. రికార్డ్స్ లో ఉన్నట్టు మీ అమ్మా నాన్నా ఆక్సిడెంట్ లో చనిపోలేదు, బెంగుళూరు అడవుల్లో ఉన్న చిన్న తండా లాంటి ఊరు మీది, అక్కడ జరిగిన గొడవల్లో మీ అమ్మా నాన్నని చంపేశారు.. నువ్వు రోజు రాత్రి హోటల్ నుంచి భోజనం పెడతావే వాళ్లు నీ ఊరి వాళ్ళు.. నీకు విక్రమాదిత్య గురించి తెలుసుకోవడం అవసరం ఎందుకంటే మీరు ఉంటున్న ఊరు ఆయన పేరు మీద రిజిస్టర్ అయ్యి ఉంది.. ఆయన గురించి తెలుసుకుని ఆ డాకుమెంట్స్ సంపాదించి కేసు వెయ్యాలని ప్రయత్నిస్తున్నావ్.. అందరి అవసరం నీకు ఉంది.. అందుకే ప్రతీ ఒక్కరిని మంచి మాటలతో కలుపుకు పోతున్నావ్.. ఇంకో రెండు నెలలు దాటితే నీ జర్నలిజం కోర్స్ అయిపోద్ది.. మీడియా సపోర్ట్ ఉంటే ఇంకా ఎక్కువగా ఈ కేసు వైపు చూస్తారని నీ ప్లాన్ అందుకే జర్నలిస్ట్ అవ్వాలని నిర్ణయించుకున్నావ్..  అంతేనా ఇంకేమైనా ఉన్నాయా నేను తెలుసుకోవాల్సినవి.

అక్షిత : ఇవన్నీ... నీ...కె...లా

చిన్నా : రేపు మధ్యాహ్నం వరకు నాకు టైం ఇవ్వు.. నేను నీతో ఉంటానొ లేదో ఆలోచించుకుని చెప్తా.. వద్దనుకుంటే మాత్రం ఇక నీకు కనిపించను ఈ సారి నీ మీద ఒట్టు.. మా అమ్మ తరువాత నీ మీదె కొంచెం ఎక్కువగా ప్రేమ పెంచుకున్నాను.. అందుకే నీ మీదె ఒట్టు వేస్తున్నా.. ఇక పదా వెళదాం నిన్ను హాస్టల్ దెగ్గర డ్రాప్ చేస్తా..

అక్షితని బండి మీద ఎక్కించుకుని హాస్టల్ దెగ్గర డ్రాప్ చేసాను, నాతో ఒక్క మాట కూడా మాట్లాడలేదు నేనూ మౌనంగానే ఉన్నాను.. డ్రాప్ చేసి నేరుగా ఇంటికి వెళ్లిపోయాను.. గేట్ తీసుకుని లోపలికి వెళ్లి మెయిన్ డోర్ పెట్టేసి చూస్తే నా రూంలో లైట్ వేసుంది.. లోపలికి వెళ్లి చూస్తే అమ్మ మంచం మీద కూర్చుని నన్నే చూస్తుంది.. తన పక్కనే నేను ఎవ్వరికీ కనపడకుండా క్రికెట్ బ్యాగ్ కిట్ లో దాచిన నా ఎక్విప్మెంట్స్ అన్ని ఉన్నాయి.. రూం అంతా చిందరవందరగా ఉంది.. అంతా వెతికినట్టుంది.

పార్వతి : ఏం చేస్తావ్ నువ్వు.. ఈ గన్ నీ దెగ్గర ఉంది.. నీకు ఇన్ని ఫేక్ ఐడీలు ఎందుకు.. SI నుంచి IPS, IAS వరకు అన్ని ఐడిలు ఉన్నాయి.. ఈ కత్తులు ఈ తాళాలు.. ఈ ఫోన్ నీదే ఇందాక బొమ్మలున్నాయి అని నా దెగ్గర దాచావ్.. ఈ కాంటాక్ట్స్ లో చిన్న స్థాయి కాన్స్టేబుల్ నుంచి mla, మంత్రులు, కమాండర్స్, ప్రధానమంత్రి నెంబర్ కూడా కాంటాక్ట్స్ లో ఉంది.. ఏం జాబ్ నీది.. నీ గురించి నాకు మొత్తం చెపుతావా లేదా.

నేను ఇందాక పడుకున్నప్పుడు నువ్వు మాట్లాడిన మాటలు విన్నాను, అస్సలు ఏం జరుగుతుంది నీ లైఫ్ లో.. ఎందుకు మమ్మల్ని దూరం పెడుతున్నావ్.. ఏంటిదంతా???

[Pallaki]

ఏందీ బ్రో ... వాడెవడో షాడో series తీస్తా అంటున్నాడు.. నువ్వు already ఇక్కడ ఎగరేసి ఇరగేస్తున్నవ్.. super.. సూపరో సూపర్.. clp);
Thank you bro ... Great story yr): ..Loved it

Thankyou very much

[Pallaki]

Takulsajal garu mi ea characters matram maku chala alavatu ayyayi miru rendu kallu tread apesthunnanu annappudu chala badesindhi thirigi ea story chudagane naku malli chala anadhamga undi miru ea kathanu nidhanamga okatiki rendusarlu chusukoni mi alochanalani jagrathaga maku panchali

Inthala mundhu kathalu anni dhiniki practice laga undali alage ikatha matram adbuthamga raavali ani korukuntunnamu

Thankyou very much