[Nadokateeru]

ఎపిసోడ్ : 1

అబ్బా నాన్న ఒద్దు నాన్న.....అమ్మా నాన్న అబ్బా ఒద్దు........మా నాన్న నన్ను కొడ్తున్నడు.... నెత్తి మీద కాలేసి.... డొక్క లో తన్నేసి..... బెల్ట్ తో తట్టులు తెలేలా మరీ కొడ్తున్నాడు.... మంచం కోడి పట్టుకుని మా నాన్న తన్నులు ఏడుస్తూ భరిస్తున్నాను.......


నాన్న : నీ కోసం మేం ఇంత లా కష్టపడుతుంటే.... కలర్ టీవీ కావాలా నీకు కలర్ టీవీ.... అయ్యో ఇలా తయారయ్యావు ఏరా లమ్మిడి కొడకా...... అంటూ తల బాదుకుంటూ మరి నన్ను బాడుతున్నడు.


******************

నేను : అబ్బా!! నొప్పి (అంటూ వెక్కి వెక్కి ఏడుస్తున్నాను)

అమ్మ : ఎందుకు రా నాన్న గురించి తెలిసి కూడా..... అంటూ నా వొంటి మీద గాయలకి అయింటుమెంట్ రాస్తుంది.

నేను వెక్కి వెక్కి ఏడుస్తూ అమ్మ వైపు చూసి నిజం గా నేను మీకే పుట్టానా అమ్మ అని అడిగా...

అమ్మ ఒక్క  క్షణం అలా ఉండిపోయి నన్ను అక్కున చేర్చుకుని ఛీ అవేం మాటలు రా....అంది

నేను : మరి లేకపోతే ఏంటి అమ్మ ఇంట్లో కి ఇన్ని సామాన్లు కొన్నారు కదా ఒక టీవీ కొనోచు కదా అని అడిగితే గొడ్డు ను బాధినట్లు (నాకు వెక్కిళ్లు వస్తు ఉండటం వలన మాటలు రాక ఏడుస్తున్నాను).

అమ్మ : నీ చదువు కోసమే కద రా మీ నాన్న వేరే ఊరు ట్రాన్స్ఫర్ పెట్టుకుంది.... నీ కోసం అని ఇంత చేస్తే నువు ఇలా కోరికలు కోరుతున్నావు అని ఆయన బాధ అంతే.

నేను : టీవీ చూసే వాళ్ళు అందరు చదవడం మానేస్తార అమ్మ.

అమ్మ : నన్ను ఎం చేయమంటావ్ రా ఆ సుందరరావు తన కొడుకుని అలాగే పెంచాడు.... అందుకే ఈ రోజు వాళ్ళు మంచి గా సెటిల్ అయ్యారు..... మీ నాన్న కూడా ఆయన అడుగు జాడల్లో నే నడుస్తా అని అనుకున్నారు.... అయినా నీకు టెన్త్ లో ఇంత మంచి మార్కులు వచ్చాయి కదరా దాని వల్లే.... నీకు మంచి కాలేజ్ లో ఫ్రీ సీట్ కూడా వచ్చింది.

ఏదైనా బాధ పంచుకుందాం అనుకుంటే సుందరరావు కొడుకు రిఫ్రెన్స్ చెప్పే అమ్మకి ఎం అర్థమవుతాది నా బాధ..... నేను మౌనం గా తల దించుకుని నా కర్మ ఇంతే అని కన్నీళ్లు కారుస్తూ కూర్చున్నాను.

*******************

రెండు రోజులు తర్వాత

నాన్న : ఒరేయ్ ప్రశాంత్ బయట వాన్ వచ్చింది లోపల ఆ సామాన్లు తీసుకొని రా.....

నాన్న పిలుపు తో అమ్మ నేను ఆల్రెడీ ముందు గా సర్దేసిన సామాన్లు సంచులు అన్ని మోస్తూ వాన్ లోకి ఎక్కించం.... మరో ఇద్దరు మనుషులు సాయం తో మొత్తానికి ఇల్లు కాలి చేసేసం....

వీధి లో సుబ్బారావు : ఏమయ్యా ఇల్లు కాలి చేస్తున్నావా.

నాన్న : అవునయ్య సుబ్బారావు మా వాడికి ఆ ఊర్లో సీట్ వచ్చింది అది మంచి కాలేజ్ అని తెలిసి ఆ ఊరికే ట్రాన్స్ఫర్ పెటేసుకున్నాను.

సుబ్బారావు : ఓహో శుభం నువ్వు అదృష్ట వంతుడు వయ్య ప్రశాంత్.....మీ నాన్న నీ కోసం ఊర్లు కూడా మారుతున్నాడు..... ఎంత పుణ్యం ఉంటే ఇలాంటి తల్లి తండ్రులు దొరుకుతారు అయ్యా......

నాకు సుబ్బారావు గాడి బట్ట తల మీద తపాల ఇచ్చి కోటేయలి అన్పించింది.

డ్రైవర్ : సార్ టైం అవ్తుంది ఎక్కండి

************************

[Nadokateeru]

ఎపిసోడ్ : 2


కొత్త ఊరు కొత్త ఇల్లు కొత్త గాలి.... కాని అవే పాత మొహాలు..... అమ్మ నాన్న.....ఏ ఇంట్లో అయినా కొడుక్కి వేరే ఊర్లో సీట్ ఒస్తే జాగ్రత్తగా వెళ్ళారా అని పంపిస్తారు కాని ఇలా పెట్టే బేడా సర్దుకొని వెనక ఒచెసే వాళ్ళని వీళ్లనే చూస్తున్నా.......
అమ్మ : ఇంకెంత సేపు ఆ బాత్రూం లో మూలుగుతావ్ రా త్వరగా బయట కి రా.

నేను : హా చస్తున్నా

అమ్మ : ఏంట్రా

నేను : అదే అదే వస్తున్నా.

*****************

అమ్మ : నాన్న చెప్పిన రూట్ గుర్తు ఉంది కదా.... మొదటి రోజు కాలేజ్ జాగ్రత్తగా వెళ్ళమన్నారు.... లేని పోని ఫ్రండ్షిప్ లు చేస్తే తెలుసు గా మీ నాన్న తో పడలేం.....(లంచ్ బాక్స్ ఇస్తు అమ్మ వార్నింగ్ ఇస్తుంది).

నేను మారు మాట్లాడి ఏమైనా అంటే ఆ సుకో (సుందరరావు కొడుకు) గాడి ప్రస్తావన ఎక్కడ వస్తుందో అని గట్టిగా గాలి పీల్చుకొని...వదిలేసా.

******************

తెలీని ఊరు తెలుసుకొని వెళ్ళేసరికి క్లాస్ అంత నిండిపోయింది..... లాస్ట్ బెంచ్ లో ఎక్కడో కాస్త చోటు ఉంటే కూర్చున్న.....క్లాస్ అంత తేరి పారి చూస్తున్నా.....నా లాగే ఇంకో వంద మంది చదువు బిడ్డలు డిసిప్లిన్ గా కూర్చున్నారు... క్లాస్ లో అమ్మాయి లు గురించి ఏమైనా వర్ణిస్తా అనుకుంటున్నారా..... హహహ అలాంటి పప్పు లు ఉడకవ్ అండి.... ఈ కాలేజ్ లో ఆడ పురుగు అనేది ఉండదు.... అంత లో ఒక పొట్టి సార్ ఒకడు వచ్చాడు.
*********************

సార్ : అబ్బాయిలు పీరియాడిక్ టేబుల్ మొత్తం ఎవడు చెప్తార్ర మీలో.

క్లాస్ అంత సైలెంట్ గా ఉంది..... నేను అనుకున్నాను గుంపు gaa చేతులు ఎత్తెస్తరు
 ఎమో నేను కూడా ఎత్తేయలని కంగారు లో ఎత్తేసాను.... తీరా చూస్తే నా చెయ్యి మాత్రమే లేచింది..... లాస్ట్ బెంచ్ నుంచి.... ఎదో శంకర్ దాదా లో చిరు ఎత్తినట్లు.... మాస్టారు ఇక్కడ... పొట్టోడు కదా కనిపించలేదు అని.....

సార్ : శబాష్ చెప్పురా

నేను : hydrogen helium lithium berilium........... గుక్క తిప్పుకోకుండా మరి చెప్పేశా..... క్లాస్ అంత నన్నే చూస్తూ ఉండిపోయారు..... పీరియాడిక్ టేబుల్ లో ఉన్న అన్ని ఎలిమెంట్స్ ని అలా చెప్పేశాను.... అంతే క్లాస్ అంత మళ్ళ నిశబ్దం.... నిశబ్ధన్ని బ్రేక్ చేస్తూ.... సార్ chappatlu కొట్టాడు... మిగతా వాళ్ళు కూడా.....

సార్ : బ్రిలియంట్ వెనక ఎం చేస్తున్నావ్.... నీ లాంటి వాడు ముందు బెంచ్ లో ఉండాలి... ఇలా రా

*****************

హాయ్ నా పేరు రోహిత్ అంటూ మొదటి బెంచ్ లో పక్కనున్న చదువు బిడ్డ ఒకడు పలకరించాడు....

నేను : ప్రశాంత్

రోహిత్ : పీరియాడిక్ టేబుల్ బలేగా ఈజీగా చెప్పేశావు.

నేను : దాని వెనక అమ్మాయి లు పీరియడ్స్ లో ఫేస్ చేసే నొప్పి కంటే ఎక్కువ నొప్పి నేను అనుభవించ....ఆ బాధ వీడికి ఎలా తెలుస్తది.... మా నాన్న తొడలు ఎలా గిల్లి చడివించాడో.

********************
ఎవరో సార్ క్లాస్ చెప్పి ఏమైనా డౌట్స్ ఉన్నాయా అని అడిగాడు.... వెనుక నుంచి ఎవడో              కో ఎడయుకేషన్ ఎప్పుడు పెడ్తారు సార్ అని అడిగాడు..... దానికి క్లాస్ అంత నవ్వారు.....సార్ కూడా నవ్వి 5 ఇయర్స్ కి ముందు ఉండేది బాబు...అని నవ్వుతూ చెప్పాడు.... మరి ఎం అయింది సార్ అని అడిగార అంత.... సార్ నవ్వి అదో కథ రేపు చెప్పుకుందాం అని వెళ్ళిపోయాడు.... ఫైనల్ బెల్ మోగింది.

[Nadokateeru]

ఎపిసోడ్ : 3 


రాత్రి భోజన సమయం

నాన్న : ఎలా ఉంది కాలేజ్

నేను : బాగుంది

నాన్న : క్లాస్ లు అవి బాగా జరిగాయా

నేను : హా

నాన్న : ఎక్కడ కూర్చున్నావు.

అమ్మ : అబ్బబ్బా తిన్నప్పుడు కూడా ఏంటండీ మీ గోల

నాన్న అమ్మ వైపు ఎర్రగా చూసాడు......

అమ్మ : ప్రశాంతం గా తిన్నాక అడగొచ్చు కదా అని.

నేను : అమ్మ ఆ సుందరరావు ఇలాగే తిన్నప్పుడు అడిగే వాడు ఎమో.... ఎందుకు ఆయన్ని సతాయిస్తావ్.... పాపం అడుగుతుంటే.

*****************

రాత్రి పడుకునే సమయం 9:30

అదే నేను కాదు మా పేరెంట్స్ నేను 11:00 వరకు చదివి ఆ తర్వాత పడుకోవాలి.

నాన్న : అడ్వాన్స్ ఇవ్వమని ఇచ్చాను... ఇచ్చవా...

అమ్మ : హా వెళ్ళా అండి.... ఇంటిగాలోలు (ఓనర్స్) ఎవరు లేరు...ఒక పాప ముసలావిడ మాత్రమే ఉన్నారు....

(మేము ఉన్నది పెంట్ హౌస్ లాంటి ఇంట్లో....మా కింద ఇంట్లో మా ఓనర్స్ ఉంటారు.....)

నాన్న : హా మొగుడు పెళ్ళాలు ఇద్దరు ఎదో షాప్ చుస్కుంటారు అంట.... పొద్దున్నే నేను వెళ్తున్నప్పుడే వాళ్ళు కూడా వెళ్తున్నారు.

నేను : అబ్బా ఇక్కడ చదువు కోవాల ఒద్ద నేను మీరు అలా మాట్లాడకండి.... డిస్టర్బ్ గా ఉంది.....(నా కోపాన్ని ఈ రకంగా చూపిస్తా చదువు విషయంలో వాళ్ళ మీద....ఈ okka విషయం లో నన్ను ఏమి అన లేరు)..

నాన్న : వాడికి రేపు ఆ రూం సర్దేసి ఇవ్వు...

అమ్మ : రేపు మొత్తం క్లీన్ చేస్తా నాన్న ఈ ఒక్క రోజు ఇలా చదువుకో......

నేను : హా సర్లే ఇంక పడుకో

కాసేపటికి

అమ్మ నాన్న .... గుర్ర్ గుర్ అని గురకలు పెడుతున్నారు..... నేను వాళ్ళ వంక చూసి దీని కంటే మీరు మాట్లాడుకుంటే నే బెటర్ ఎమో అని చెవులు ముస్కొని మరి చదువుకుంటున్న....

*************************

[Nadokateeru]

ఎపిసోడ్ : 4


**************

మరుసటి రోజు పొద్దున్న 4:30 కి అలారమ్ మోగింది మా నాన్న ఫోన్ లో..... తను లేవటానికి కాదు నన్ను లేపటానికి.... కోడి కూడా కుయ్యని ఇలాంటి ఊర్లో ఇంత పొద్దున్నే లేచే పకోడీ గాడ్ని నేనేమో.....ఒరేయ్ సుకొ గా నీకు దండం రా.... అనుకుంటూ బద్దకం గా లేచాను..... లేచాక అర్థం అయింది అయింది ఇంకా ఒక రోజే గా అది కూడా రాత్రే చదివేసం... ఇంకేం ఉంది లే అని మళ్ళ కాస్త కునుకు పాట్లు పడ్డానో లేదో.....రేయ్ ప్రశాంత్ అని చీకట్లో మా నాన్న అరిచాడు...... నేను టింగ్ మని లేచి కూర్చుని హా లేచేస నాన్న అని అన్నాను... కర్మ రా బాబు అని తిట్టుకుంటూ..... అలాగే లేచి మెల్లగా తలుపు తీసుకొని బయటకి వచ్చాను..... మేడ మీద నుంచి చుట్టు పక్కల అంత కన్పిస్తుంది.... ప్రశాంత్ నగర్ మేము ఉంటున్న ఏరియా....ఆహా నిజం గా ఎంత ప్రశాంతం గా ఉంది.... దూర దూరంగా ఇల్లులు.... మధ్య మధ్య లో కాలి గ్రౌండ్ లు చెట్లు... పెద్దగా జన సంచారం లేని ఏరియా....ఆహా పేరు కి తగట్లే  ప్రశాంతం గా ఉంది మా కాలనీ కూడా... హ్మ్మ్ ఈ పేరు మనుషుల కి సెట్ అవ్వదు ఎమో లే .....అని ఒళ్ళు విరుచుకుంటూ మా పక్కిల్లు ని చూసా.... ఒరోరే ఎంది రా ఇది ఇట్లా ఉంది అని ముక్కున వెలేస్కున్న...... తెల తెల వారు చీకట్లోనే..... నేను ఆ ఇంటి ని పరిశీలిస్తున్న.....మా ఇంటికి ఆనుకునే ఉంది.... చుట్టూ ఎత్తైన ప్రహరీ గోడ...ఆ గోడ మీద ముళ్ళ ఫెన్సింగ్.... ఇది ఇళ్ల లేక ఏదైనా మిలిటరీ వాళ్ళు ఉండే స్థావరమ అనేట్లు ఉంది.... అబ్బో సీసీ కెమెరా లు కూడా ఉన్నాయి అంటే ఎదో పెద్ద ఆఫీస్ లా ఉంది అనుకొని చూస్తున్నా....

అంతే రేయ్ ప్రశాంత్ అని గావు కేక తో....నా గుండెల్లో గుది బండ పడినట్లు అయింది..... తిరిగి చూస్తే మా నాన్న కరవడానికి రెడీ గా ఉన్న.... మరీ తండ్రి ని అల పోలిస్తే బాగోదు లే.... మీరె అర్థం చేసేస్కొండి....

**************************

పూర్తి గా తెల్లారింది..... నేను రెడీ అయ్యి కాలేజ్ కి వెళ్దాం అని బాక్స్ తీసుకొని అమ్మ కి వెళ్తున్నా అని చెప్పి..... మెట్లు దిగాను.... మెట్లు దిగి ఇక్కడ నా సైకిల్ ఒకటి ఉండాలి కదా ఏమయ్యింది అబ్బా అని అటు ఇటు చూస్తే.... అది కాస్త మెట్ల కింద పెట్టి ఉంది.... ఓహ్ ఇక్కడున్నావా అనుకుంటూ మెల్లగా దూరి కీ లాక్ తీస్తున్నా..... ఒకటి గమనించారా మనల్ని ఎవరైనా చూస్తున్నారు అంటే మనకి ఎలాగోలా తెలిసిపోద్ది.... అలాగే ఆ క్షణం నాకు అన్పించింది.... ఇరుకు గా ఉన్న మెట్లు కింద పక్క గా ఒక కిటికీ లోంచి ఒక వ్యక్తి కిటికి గ్రిల్స్ పట్టుకుని నన్నే చూస్తున్నారు.... నాకు చాలా దగ్గరగా.... అక్కడ ఒకరు ఉన్నారు అని తెలిసి షాక్ లో నేను పైకి లేవగానే.... ధడేల్ మని నా గుండు కి బొక్క పడేలా మెట్టు తగిలింది.....

[Nadokateeru]

ఎపిసోడ్ : 5


*****************

క్లాస్ లో బెంచ్ మీద తల పెట్టుకొని పడుకున్నాను... మెట్టు తగిలేసరికి తల అంతా దిమ్ము గా అయినట్లు ఉంది.... ఇంక ఎవరూ రాలేదు.... అంత లో రోహిత్ గాడు వచ్చాడు....


రోహిత్ : హాయ్

నేను సగం తెరిచిన కళ్ళ తో వాడిని చూసి హాయ్ అని చెప్పి అలాగే పడుకున్న.

రోహిత్ : ఎం అయింది 

నేను : తల నొప్పి గ ఉంది.

రోహిత్ : ఎందుకు ఉంది

నేను : తల కి మా ఇంటి దగ్గర మెట్టు తగిలింది.

రోహిత్ : ఎందుకు చుస్కోకుండ తగులుకున్నావా.

నేను : హా

రోహిత్ : అల ఎలా... అంటే ఇంకేదో చూస్తున్నావ్  ఎంటి అది.

నేను : ఉఫ్ఫ్!!!!!!!

రోహిత్ : చెప్పు చెప్పు ఎం చూసావు

నేను : అవును నా పక్కన ఒకరు ఉన్నారు.... సడన్ గా చూసేసరికి భయపడి గుద్దేస్కున్న.

రోహిత్ : ఎవరు ఉన్నారు

ఇందాకటి నుంచి చూస్తున్నా... ప్రశ్న మీద ప్రశ్న ఆపట్లేదు ఎంటి ఈడు... అయినా ఈడికి ఎందుకు చెప్పాలి అసలే తలనొప్పి తో ఉంటే వీడు ఇంకా తలనొప్పి గా తయారయ్యాడు అని రిప్లై ఇవ్వకుండా అలాగే పడుకున్న...

********************

క్లాస్ స్టార్ట్ అయింది నేను కష్టం గా నే లేచి కూర్చున్న

అంత లో ప్రిన్సిపల్ వచ్చాడు.... ఎదో నాలుగు ముక్కలు అవి ఇవి చెప్పి.... ఫ్రంట్ బెంచ్ లో ఉన్న వాళ్ళని వెనక్కి పోమన్నాడు.... బాక్ బెంచ్ లో కోరి కూర్చున్న వాళ్ళని ముందుకు మార్చేశాడు.... ఇంట్రస్ట్ ఉన్నవాడు ఎక్కడైనా చదువుతాడు.... లేని వాడు ఫ్రంట్ బెంచ్ లోనే చదువుతాడు అంట వెళ్ళిపోతూ లాస్ట్ డైలాగ్.... నాకు మాత్రం తలనొప్పి తగ్గే దాకా లాస్ట్ బెంచ్ బెటర్ అని వెళ్లి పడుకున్న....

*******************

రోహిత్ : హాయ్ ఇంకా తగ్గలేదా

నేను : నీకు ఇంకో దగర ప్లేస్ దొరకలేదా

రోహిత్ : నువ్వు ఎక్కడ ఉంటే అక్కడే కూర్చుంట.

నేను : ఎందుకు

రోహిత్ : ఫ్రండ్ ఎట్ ఫస్ట్ సైట్

నేను : అయితే చిన్న హెల్ప్

రోహిత్ : చెప్పు 

నేను : కాసేపు ఎం మాట్లాడకు 

రోహిత్ : సరే ఈ రావు బామ్ రాస్కో.

ఈడు మంచోడో మెంటలోడో అర్థం కాలేదు.... ఇప్పటి వరకు ఉండి కూడా ఎందుకు ఇవ్వలేదు అని అడిగా.

రోహిత్ : సర్ప్రైజ !!!!!!

*********************

మధ్యాహ్నం కి తలనొప్పి కాస్త తగ్గినట్లు అనిపించింది..... లంచ్ చేసి రోహిత్ గాడి నోట్స్ చూసి రాస్కుంటున్న..... తర్వాత రెండు కాలి పీరియడ్స్ అంట... సో చాలా మంది గ్రౌండ్ కి పోయారు ఆడుకోటానికి.

నేను మాత్రం నోట్స్ పెండింగ్ రాస్తూ కూర్చున్న....నా పక్కన రోహిత్ గాడు మాత్రం వాగుతూనే ఉన్నాడు.

రోహిత్ : నీ ఫోన్ నంబర్ చెప్పు

నేను : నాకు ఫోన్ లేదు

రోహిత్ : ఎందుకు అలా

నేను : నాకు అంత ఫ్రీడమ్ రాలేదు.

రోహిత్ : నువ్వు డాక్టర్ స్ట్రేంజ్ చూశావా

నేను : అంటే

రోహిత్ : పోని స్ట్రేంజర్ థింగ్స్ ఫస్ట్ సీజన్ చూశావా

నేను : ఇంత స్ట్రేంజ్ గా ఉన్నావ్ ఏంట్రా నువ్ ఎం అంటున్నవో నాకేం అర్ధం కావట్లేదు.

రోహిత్ : ఓహ్ నీకు ఫోన్ లేదు కదా ఇవేం తెలీవు లే....Netflix లో వస్తాయి అని కళ్ళు ఎగరేస్తూ చెప్తున్నాడు.

రోహిత్ గాడు పాపం చిన్న పిల్లాడి మెంటాలిటీ అని ఆరోజే అర్థం అయింది..... వాడు చూసే కార్టూన్స్ గురించి సీరీస్ ల గురించి ఏవేవో చెప్తూ పోతున్నాడు.... నాకు వాడు వాడి లోకం బాగా నచ్చింది....

రోహిత్ : ప్రశాంత్

నేను : హా

రోహిత్ : నువు ఒకటి చెప్పలేదు.

నేను : ఎంటి

రోహిత్ : అదే నువ్వు ఎవర్నో చూసి భయపడ్డా అన్నావు కదా ఎవరు??????

[Nadokateeru]

ఎపిసోడ్ : 6


****************


కాలేజ్ నుంచి ఇంటికి సైకిల్ తొక్కుకుంటూ వెళ్తున్న.... రోడ్ మీద మనుషులని గమనిస్తున్న.... ఒకడు ఫుట్ పాత్ మీద కూర్చుని బీడి తాగుతున్నాడు....ఇంకోడు చెట్టు కింద బెంచ్ మీద కూర్చుని సేద తీరుతున్నాడు.... మరొకడు ఎవరో అమ్మాయి తో నవ్వుతూ మాట్లాడుతున్నాడు.... ఇలా ఎవరెవరో స్వేచ్ఛ జీవులు కనిపించారు..... నిజం గా ఆనందం అంటే మనిషికి పూర్తి స్థాయి స్వేచ్ఛ ఉన్నప్పుడే కదా.... అలాంటి స్వేచ్ఛ ని వీళ్ళు ఎంత హాయిగా అనుభవిస్తున్నారు.... బీడి కాలిస్తే పొగ తప్ప ఏమి రాకపోవచ్చు.... కానీ వాడు చేసే ఆ పని ని వద్దు అని అడ్డు చెప్పటానికి ఎవరూ లేరు.... అది వాడి స్వతంత్రం.......ఆ బెంచ్ మీద చెట్టు కింద కూర్చున్న వాడికి ఎలాంటి లక్ష్యం ఉందో లేదో నాకు తెలీదు.... కానీ ఆ క్షణం వాడి మొహం చాలా ప్రశాంతం గా ఉంది.... బహుశా ఇక్కడ ఎం చేస్తున్నావ్ రా వెధవ ఇంటికి వెళ్ళి పుస్తకం తీయు అని తిట్టే తండ్రి వాడికి లేకపోవచ్చు..... ఇంక అమ్మాయి తో మాట్లాడే వాడు..... అలాంటి ఆలోచన ల జోలికి కూడా ఎప్పుడూ పోలేదు.... అని సైకిల్ తొక్కటం వేగం పెంచి ఇంటికి పోతున్న.

అయినా రోహిత్ గాడు అంత లా అడుగుతున్న ఎందుకు చెప్పలేకపోయాను..... నేను చూసింది ఒక అమ్మాయిని అని.... అమ్మాయిని చూడటమే కాదు అమ్మాయిల గురించి చర్చించటం కూడా నేరం మా నాన్న రాజ్యాంగం లో.... మనిషికి కళ్లెం వేయొచ్చు కాని మనసుకి వెయ్యలేడు గా నాన్న.... నేను ఎం చేసినా ఆయన కనుసన్నల్లో జరగాలి... కాని నేను ఎం ఆలోచించిన ఆయన చూడలేడు గా.... ఓహ్ ప్రశాంత్ నీకు కూడా స్వేచ్ఛ ఉంది అని మర్చిపోకు రా .... పూర్తిగా అంతరంగిక స్వేచ్ఛ.... అనుకుంటూ....మొన్న అమ్మ చెప్పిన మాటలు గుర్తొచ్చాయి..."ఆ ఇంట్లో ఒక పాప ముసలావిడ ఉన్నారండి" అని.... పాప అంటే గౌన్ ఎస్కునే పాప అనుకున్నాను కాని మిడి ఎస్కున్న అమ్మాయిని కూడా పాప అంటారు అనుకోలేదు.... నేను చూసింది తననే.... చాలా దగ్గరగా కిటికి కి మొహం ఆనిచ్చి... నన్నే గమనిస్తూ మౌనం గా ఉంది..... నాకు దెబ్బ తగలటం చూసి అయ్యో అన్నట్లు సైలెంట్ గా ఎక్స్ప్రెషన్ కూడా ఇచ్చినట్లు గా గుర్తు.... ఏది ఏమైనా నేను అక్కడ ఎక్కువ సేపు లేకుండా తనని మళ్ళ ఒకసరి
 చూసే ప్రయత్నం కూడా చేయకుండా నొప్పి తో నే అలా వచ్చేసాను..... నొప్పి అంటే గుర్తొచ్చింది...ఆ రావు బామ్ ఎదో బాగా పనిచేసింది గా ఒకటి కొనుక్కుందాం అని ఇంటి కి దగ్గర్లోనే ఒక పచారి కొట్టు ఉంటే సైకిల్ ఆపి వెళ్ళాను..... షాప్ లో ఇద్దరు కుర్రాళ్ళు ఉన్నారు.... అన్నదమ్ములు లా ఉన్నారు ఒకే లా.... నాకు బామ్ ఇస్తు ఎవరు భయ్య నిన్ను ఎప్పుడు చూడలేదు ఇక్కడ అని ఒకడు అడిగాడు.... కొత్తగా వచ్చాం అని మేము ఉండే ఇంటిని దూరం నుంచి వేలు పెట్టి చూపించ..... మరొకడు ఓహ్ సత్య వాళ్ళ ఇళ్ల అని వాళ్ళలో వల్లే కొంటె గా చిన్న నవ్వు నవ్వుకున్నారు....ఆ నవ్వుకి అర్థం ఎంటో నాకు అర్ధం కాలేదు కాని సత్య ఎవరై ఉంటారు.... అబ్బాయి పేరా అమ్మాయి పేర.... ఒక వేళ అంకుల్ పేరు సత్యనారాయణ అయి ఉంటుంద.... అల అయితే సత్య గారు అనే వాడు గా.... ఎదో తన వయసు వాళ్ళని అన్నట్టు గా సంభోదించాడు అంటే పొద్దున్న నేను చూసిన ఆ అమ్మాయే నా.... తన వయసు ఈ షాప్ లో కుర్రాళ్ళ వయసు దాదాపు ఒకటే ఉంటుంది.... ఇన్ని ఆలోచనల్లో ఇళ్లు వచ్చేసింది....

***************

సైకిల్ లోపల పెడుతూ గేట్ వేసాను.... మెట్లు కిందకి జాగ్రత్తగా దూరి సైకిల్ పెడుతూ కిటికి వంక చూసాను అక్కడ ఎవరు లేరు.... సైకిల్ లాక్ చేస్తుండగా.... హాయ్ నొప్పి తగ్గిందా అన్నమాట కి ఉలిక్కి పడి మళ్లీ మెట్టు ని తగులుకున్న...... అమ్మా!!!!!!!!!!!!!

[Nadokateeru]

ఎపిసోడ్ : 7


***************

నాన్న : ఇంకోసారి నొప్పి బొప్పి అని చదువు ఎగ్గొడితే.... బుర్ర కి నేనే బొక్క ఎడ్త నా కొడకా.

అమ్మ : అబ్బబా ఏంటండీ అంత లా బొప్పి కడితే కొంచమ్ కూడా జాలి లేకుండా... వాడు ఎం కాలేజ్ ఎగ్గొట్టలే గా.... ఈరోజు కి చదవలేక పడుకున్నాడు.

నాన్న : హా నువు ఇలాగే వెనకేసుకు రా..... ఆడు రోజు ఏదో ఒక సాకు తో ఇలాగే పడుకుంటాడు.........

నాన్న అరుస్తుంటే అమ్మ నా రూం డోర్ వేసేస్తుంది మెల్లగా.... నాన్న అరుపులు నాకు దూరం ఐపోయి ఆగిపోయాయి......

నేను నా రూం లో పుస్తకాలు అన్ని పక్కకి పడేసి బెడ్ మీద రోస్ట్ ఐపోయిన బెడ్ లా పడుకున్నాను..

నొప్పి ఒక వైపు ఎదో తెలియని వింత భావన మరో వైపు..... ఎంటో అనుకుంటున్నారా.... ఆడ వాసన యస్ స్మెల్ ఆఫ్ గర్ల్..... ఒక అమ్మాయిని దగ్గర గా చూస్తూ తన శరీరం నుంచి వచ్చిన చెమట వాసన నాలో పులకింతలు పుట్టించింది..... అమ్మాయి చాల బాగుంది.... అంత స్పష్టంగా చూడలేకపోయిన అందం కి ఆమడ దూరం లో ఉన్నా అర్థం ఐపోతుంది అందం... అన్నట్లు గా ఉంది.... నాకు ఎప్పుడు ఆడ దాని గాలి సొకలేదు.... అందులో మా నాన్న పాత్ర చాలా ఉంది అనుకోండి.... మొదటి సారి నాకు ఊహ తెలిసాక వయసు వచ్చాక సోకిన మొదటి గాలి.... ఆహా ఎంతటి మత్తుగా ఉంది.... ఎదో గాలి లో మల్లె పూల పరిమళం అలా వెళ్తున్నట్లు తన ఆలోచన తో నొప్పి కూడా మాయం అవ్తుంది..... అసలు ఎవరు ఆ అమ్మాయి.... చూస్తే నా ఈడు లా లేదు....నా కంటే పెద్ద గా నే ఉండొచ్చు.... ఆడదాని మాయ అంటే ఇదే నా.... ఎప్పుడు ఆ కిటికి దగ్గరే ఎం చేస్తుంది అసలు.... రేపు కూడా ఉంటుందా.... ఉంటే తన మొహాన్ని స్పష్టంగా చూడాలి..... కాని చాల భయం నాకు.... తన ని చూసే సాహసం చేయలేకపోయాను.... అలా ఇలా ఆలోచిస్తూ పిచ్చి పిచ్చిగా... తెలీకుండా నే నిద్ర లోకి జారుకున్న...

[Nadokateeru]

Story puRtiga rayaleni vedavalu endku modal pedataru

Evadra erripuka......evadra nuvvu