[Pallaki]

Awesome broo chalaa bhagundi story super konchem regularly update evvandi broo.. e story kunda keka undi

Thank you bro ❤️

[Pallaki]

Bro If possible.. oka weekly calander lantidi pettandi.. ee week yeh stories ki updates istharu kind off.. appudu eh time ki anedi me istam but.. edi just naa suggestion..

Ala cheyyalanu andi
Every month shifts timings change avuthuntai
Kaali dhorikithe update isthaanu
Adhi kaka na mind lo unna juice aipoinattundhi
Inthakamundhu gantalo raase update ippudu 2hrs paduthundhi❤️

[Pallaki]

Okka rojulo 3 updates
clp); clp); clp);
Thanks bro

Chadhivina taruvatha comment chesthaa...

One day,3 updates ,super

ela ela ela rasav bhayya 1 day 3 different episodes...

Thanks tammu gaaru
Sudharshan gaaru
Shekadu garu
❤️❤️

[Pallaki]

చాలా అందంగా రాస్తున్నావు మిత్రమా

విక్రమ్ ఆదిత్య రెండు ప్రేమకథలు చదివి ఎంతమంది బుగ్గలు సిగ్గుల మొగ్గలయ్యాయో...!

మంచి రచనా నైపుణ్యం కలిగిన గొప్ప రచయిత

కుమ్మేయండి ఇలాగే

ధన్యవాదాలు మిత్రమా
❤️❤️

[Pallaki]

చాలా మంచి ఐడియా బ్రో....రెండు స్టోరీస్ ని పార్లేల్ గా రాసి రెండు మళ్ళీ రెండింటిని తీసుకెళ్లి మెయిన్ దాంట్లో కలపటం....చాలా బాగుంది.....
ఇంకా రెండు స్టోరీస్ కూడా బాగా రాస్తున్నావ్....లీడ్ characters మధ్య లవ్ ని కూడా బాగా రాస్తున్నావ్...స్లో poison లాగా ఎక్కిస్తు స్టోరీ ని చాలా నీట్ గా ముందుకి తీసుకెళ్తున్నావ్.... clp);
ఒక రోజులోనే 3 అప్డేట్ లు ఇచ్చి మమ్మల్ని అలరించినందుకు మీకు ధన్యవాదాలు   

:shy:

[Pallaki]

Nice update bro. Naku endhuko hero kuda rich ee but middle class life lead chesthunadu emo anipisthundhi

Antha rich kaadhu
Kaani oorlo perigaadu kadhaa
Simple ga untaadu

[Pallaki]

మీ ఊహ శక్తికి మి రచన శైలికి శిరస్సు వంచి నమస్కారం

మనస్ఫూర్తిగా మీకు నా ప్రతి నమస్కారం ❤️❤️

[Pallaki]

6

మానస అమ్మ : ఏంటి మా అమ్మాయికి బట్టలు గిఫ్ట్ గా ఇచ్చావంట ఏంటి సంగతి?

విక్రమ్ : అది..

మానస అమ్మ : ఏంటి ప్రేమిస్తున్నావా? అని కోపంగా చూసింది..

నాకు అర్ధమైంది మానస వాళ్ల అమ్మ నన్ను ఆటపట్టిస్తుంది అని.

విక్రమ్ : లేదండి కాలేజీలో మీ అమ్మాయి వేసుకునే చిన్న చిన్న బట్టలు చూసి మీ దెగ్గర డబ్బులు లేవనుకుని కొనిచ్చాను కానీ ఇక్కడికి వచ్చాకే తెలిసింది అది ఫాషన్ అని.

మానస వాళ్ల అమ్మ నన్ను ఒకసారి తీక్షణంగా చూసి ఫక్కుమని నవ్వింది.

మానస అమ్మ : అది ఈ మధ్యే అలా తాయారయ్యింది..డబ్బు, వాళ్ల నాన్న పవర్ అన్నిటికి మించి సావాసాల వల్ల అలా ఉంది కానీ చాలా మంచిది, అంత రఫ్ గా ఉండే నా కూతురుని ఒక్క చూపులో మార్చేశావంట?

విక్రమ్ : మానస చెప్పిందా?

మానస అమ్మ : హ్మ్ అవును తనే చెప్పింది. కానీ నా కూతురుకి కొంచెం పొగరు ఎక్కువే....

విక్రమ్ : అది మీ అమ్మాయి అందానికి ఒక అలంకరణ లాంటిది లెండి.


మానస అమ్మ : ఏం  జరిగినా నిన్ను వదులుకోదట ఇది కూడా మానసే చెప్పింది..

సంతోషంగా "అవునా?" అన్నాను.

మానస అమ్మ : అంత ఆనందపడకు నువ్వు నా అల్లుడిగా రావడానికి నేనింకా ఒప్పుకోలేదు.

విక్రమ్ : అవన్నీ నాకు తెలీదు, నేను మీకు నచ్చాను అని మాత్రం నాకు తెలుసు, ఇక మానసతొ ఇంతవరకు ఏమి తెల్చుకోలేదు ఒక్కసారి తను నాతో మాట్లాడని.. ఇక మమ్మల్ని విడదీయడానికి దేవుళ్ళు దిగి వచ్చినా వాళ్ళ వల్ల కాదు..

మానస అమ్మ : నీ ధైర్యం చూస్తుంటే నాకు ఆనందంగా ఉంది కానీ నా భర్తని చూస్తుంటే భయంగానూ ఉంది.

విక్రమ్ : అవన్నీ నేను చూసుకుంటాను నన్ను ఆశీర్వాదించండి అమ్మా...

మానస అమ్మ : ఎమన్నావ్?

విక్రమ్ : అమ్మా అన్నాను.. నాకు మిమ్మల్ని అలానే పిలవాలనిపించింది.

....................................................................

అక్కడనుంచి జారుకున్న మానస రమ ఇద్దరు పార్టీ ఏరియాకి వెళ్లారు.. మానస సలీమా వాళ్లు కూర్చున్న దెగ్గరికి వెళ్ళింది.

మానస : హాయ్ రమ్య, సలీమా పూజ... హాయ్ అని చందు భరత్ ని చూసి పలకరించింది.

సలీమా : మెనీ మెనీ హ్యాపీ రిటర్న్స్ అఫ్ ద డే మానస..

అందరూ విషెస్ చేశారు చివరికి విక్రమ్ అమ్మ కూడా విష్ చేసింది... కావ్య ఏదో సైగ చెయ్యటం సలీమా దానికి తిరిగి సైగ చేసి మానస వైపు చూసి..

సలీమా : మానస ఈ సారీ నీకు బాగా సూట్ అయ్యింది అని చెప్తుంది.

మానస : థాంక్స్ ఆంటీ.... సలీమా తను..?

సలీమా : తను కావ్య... విక్రమ్ వాళ్ల అమ్మగారు...

ఆ మాట వినగానే మానస ఆశీర్వదించమని కాళ్ళ మీద పడిపోయింది, కావ్య వెంటనే లేపి మానసని కౌగిలించుకుంది.

అటు విక్రమ్ మానస వాళ్ల అమ్మతొ మాట్లాడుతూ మానస గురించి తెలుసుకుంటుంటే ఇటు మానస విక్రమ్ వాళ్ల అమ్మతొ మాట్లాడుతూ విక్రమ్ గురించి తెలుసుకుంటుంది.

ఇంకో వైపు మానస వాళ్ల నాన్న ఫోన్లో...

శివరాం : రాబర్ట్ గారు ఎలా ఉన్నారు?

రాబర్ట్ : పలకరింపులు తరువాత నాకు యాభై మంది అమ్మాయిలు కావాలని ఆర్డర్ ఇచ్చాను ఏమైంది?

శివరాం : ఈ పదిహేనో తారీకు మీ చేతుల్లో ఉంటారు, బెంగుళూరు నుంచి మల్లేష్ ఇరవై మందిని ఇక్కడ నుంచి నేను ముప్పై మందిని పంపిస్తున్నాను కానీ చిన్న మెలిక ఉంది.

రాబర్ట్ : ఏంటది...?

శివరాం : నా దెగ్గర ఇరవై మంది రెడీగా ఉన్నారు... ఇక్కడ కాలేజీ తరపునుంచి పిల్లలు వైజాగ్ వస్తున్నారు వాళ్ళని ఏదైనా చేసి లంబసింగి వైపు వచ్చేలా చేస్తాను మీరు మిగతా కావాల్సిన పదిమందిని తీసుకుపోండి..

రాబర్ట్ : అలాగే.. ఈ పని అయినా కరెక్ట్ గా చెయ్యండి.

....................................................................

నేను మానస వాళ్ల అమ్మతొ మాట్లాడి అందరి దెగ్గరికి వచ్చేసరికి.. మానస, సలీమా ఇంకా అమ్మ మాట్లాడుకుంటున్నారు.. ఎందుకులే వాళ్ళని కదిలివ్వటం అని పూజ వాళ్ల దెగ్గరికి వెళ్లాను

అందరూ ఎల్లుండి గురించి మాట్లాడుకుంటున్నారు..

విక్రమ్ : ఏంటి రమ్య అందరూ ఎల్లుండి ఎల్లుండి అంటున్నారు ఏముంది ఎల్లుండి?

పూజ : ఇందాక కేక్ కట్ చేసేటప్పుడు నువ్వు లేవు కదా, మానస వాళ్ల నాన్న మన క్లాస్ వాళ్లందరిని వైజాగ్ టూర్ తీసుకెళ్తున్నారు అందుకే అందరూ ప్లానింగ్ లో ఉన్నారు..

పూజ ఇంకేదో మాట్లాడుతుంది కాని నాకు ఏం వినిపించడం లేదు.. ఎల్లుండి అంటే 15వ తారీకు ఆరోజే అమ్మాయిలని లంబసింగి తీసుకెళ్తున్నారు వీళ్ళకి చాలా ముఖ్యమైన పని కానీ అదే రోజు ఈ ట్రిప్ ప్లాన్ చేశారు ఏదో జరుగుతుంది అర్ధం కావట్లేదు.. అందరూ తినడానికి వెళ్తున్నారు..

విక్రమ్ : భరత్ ఇలా రా.. (అందరూ వెనక్కి తిరిగారు) మీరు వెళ్ళండి మేము ఇప్పుడే వచ్చేస్తాం..

భరత్ : ఏంట్రా? అవతల ఆకలేస్తుంటే..

విక్రమ్ : తరవాత తినొచ్చు రా బె..

ఇద్దరం కార్లో ఇంటికి వెళ్ళాం.. అక్కడనుంచి భరత్ కి కార్ ఇచ్చి తను కారులో నేను బైక్ మీద తిరిగి పార్టీకి వచ్చేసాం..

భరత్ : ఎందుకు రా ఇదంతా?

విక్రమ్ : నీకు లవర్ ఉంది గా ఆ మాత్రం తెలీదా..

భరత్ : ఓహో... ఓకే.. ఓకే... ఎంజాయ్..

విక్రమ్ : ఏడిసావ్ లే పదా..

భోజనానికి వెళ్లి తినేసి నానీ కోసం చూసాను కుర్చీలో కూర్చొని టాబ్ లో ఆడుకుంటున్నాడు..వెళ్లి పక్కన కూర్చున్నాను.

విక్రమ్ : హాయ్ నానీ..

నానీ : హాయ్ అన్నా..

విక్రమ్ : ఇందాక మానస కోసం అని నన్ను తీసుకెళ్ళావ్ కదా ఒకసారి మానసని అక్కడికి రమ్మని చెప్తావా?... నువ్వెళ్ళి రా ఈలోపు ఇందులో కొత్త గేమ్స్ ఇన్స్టాల్ చేసి ఇస్తాను...

నానీ వచ్చాక రెండు కొత్త గేమ్స్ వేసి తనకి ఇచ్చి ఇందాకటి ప్లేస్ దెగ్గరికి వెళ్లాను ఒక లైట్ ఉంటే ఆపేసాను ... మానస వచ్చింది వెంటనే ఎవ్వరు చూడకముందే తన చెయ్యి పట్టుకుని కర్టెన్ లోపలికి లాగాను... మానస ఆశ్చర్యంగా నన్నే చూస్తుంది..

మానస నడుం పట్టుకుని అటు ఇటు చూస్తున్నాను ఎవరైనా వస్తున్నారేమో అని తల అటు ఇటు తిప్పుతుంటే నా ముక్కు మానస ముక్కు రాసుకుంటున్నాయి.. మానస అలానే చూస్తుంది.

విక్రమ్ : మానస.. మానసా...

మానస : హా...

విక్రమ్ : నీ నెంబర్ ఇవ్వు..

మానస తన చేతిలో ఉన్న ఫోన్ ఇచ్చింది, నా నెంబర్ కి కాల్ చేసుకుని తనకి ఇచ్చేసాను..

విక్రమ్ : రాత్రి పన్నెండు ఇంటికి రెడీగా ఉండు, మాములు జీన్స్ టీ షర్ట్ వేసుకో.. ఇంకోటి అమ్మకి కూడా చెప్పొద్దు..

మానస ఆశ్చర్యంగానే "అలాగే" అంది..

విక్రమ్ : ఇక పదా..

మానస నీరసంగా "హ్మ్మ్ " అంది.... వెళ్తున్న తన చెయ్యి పట్టుకులాగి బుగ్గ మీద ముద్దు పెట్టాను.. "హ్యాపీ బర్త్ డే" చెప్తూ..

మానస నన్ను వాటేసుకుంది అలాగే ఉండిపోయాం.. కొంచెం సేపటికి విడిపోయి మానస వాళ్ల వాళ్లతొను నేను మా వాళ్ళతోనూ కలిసిపోయాం, ఆ తరువాత మానస వాళ్ల అమ్మని తీసుకొచ్చి అమ్మకి పరిచయం చేసింది వాళ్లు ఇద్దరు మాట్లాడుకోడానికి వెళ్లారు వాళ్ళకి మీడియేటర్ గా సలీమా వెళ్ళింది.

పూజ : మానస నీ ఫ్రెండ్స్ ఎక్కడా కనిపించలేదు.

మానస : వాళ్ళకి నాకు చిన్న గొడవ, అందుకే అలిగి రాలేదు.

విక్రమ్ : మంచిది.... (మానస నన్ను చూసింది వెంటనే దగ్గి) రమ్యా మంచినీళ్లు అందుకో....

పూజ : వాడంతేలే మానస.. ఇంతకీ టూర్ కి నువ్వు వస్తున్నావా?

మానస : అదేం ప్రశ్న మా నాన్న అరెంజ్ చేసిన టూర్ కి నేను రాకుండా ఉంటానా?

పూజ : అంటే మాతో వస్తావని ఊహించలేదు.. మీరు ఉన్నోళ్లు కదా..

రమ్య పూజ తల మీద ఒకటి మొట్టి "మానస మాతో కలుస్తానంటే అందరం ఒకే చోట బస్సు ఎక్కుదాం"

మానస : చూద్దాం మానస రేపు కాలేజీ లో చెప్తారుగా దాన్ని బట్టి ప్లాన్ చేద్దాం.

పార్టీ అయిపోయాక అందరం ఇంటికి బైలదేరాం, ఇంటికి వెళ్ళాక సలీమాకి పొట్ట నిండిపోయి ఇక నేను లేవలేను అని పడుకుండిపోయింది. అమ్మ తన రూమ్ లోకి వెళ్తూ కాలిని మూడు సార్లు తన్ని వెళ్లింది, పట్టీల శబ్దానికి అమ్మ పిలుస్తుందని లోపలికి వెళ్లాను అమ్మ పడుకుని ఉంది.

విక్రమ్ : ఏంటి మా?

కావ్య : స్పీడ్ స్పీడ్ గా సైగలు చేసింది దానికి గాజుల మోత తొడయ్యింది (మానస వాళ్ల అమ్మతొ మాట్లాడాను నాకు భయంగా ఉంది నీ గురించి).

విక్రమ్ : ఏం కాదు, నేనున్నాగా..

కావ్య : మళ్ళీ గాజుల మోత (ఒక్కగానోక్క కొడుకువి నువ్వు బాధ పడితే చూడలేము).

విక్రమ్ : తన నుదిటి మీద ముద్దు ఇచ్చి "ముందు ఈ గాజులు తీసేయ్" అని తన చేతికున్న గాజులు తీసి పక్కన పెట్టాను.. "ఏం కాదు కొన్ని కష్టాలు వస్తాయి అవి మీకు కొత్తేం కాదుగా?"

కావ్య : ఏమో.. ఇవ్వాళ నాన్నతొ దీని గురించి మాట్లాడతాను ముగ్గురం కూర్చుని ఒక నిర్ణయానికి వచ్చాకే ఏదైనా.

విక్రమ్ : మీరేం నిర్ణయం తీసుకుంటారో నాకు తెలీదు మానస నాకు కావాలి అంతే, ఒక వేళ నాన్న ఒప్పుకోకపోతే ఒప్పించు.

అని బైటికి వచ్చి నాన్నకి చెప్పి బైక్ తీసుకుని మానస వాళ్ల ఇంటి వీధి చివరికి వచ్చాను, మానస ఆల్రెడీ మొహానికి స్కార్ఫ్ కట్టుకుని నిల్చుని ఉంది.

మానస బండి ఎక్కి "పదా ముందు ఇక్కడనుంచి పోనీ"....

విక్రమ్ : బండి నడుపుతూ..."ఇంట్లో ఏమని చెప్పావ్?"

మానస : అమ్మ పడుకుంది, రమక్కకి చెప్పా మేనేజ్ చెయ్యమని.

విక్రమ్ : ఈ రమ ఎవరు మీ అక్కా? కానీ అలా లేదే..

మానస : అవును కానీ కాదు తను మా ఇంట్లో వంట పని చేస్తుంది..

విక్రమ్ : హో మీ ఇంట్లో పని వాళ్ళని కూడా సొంత మనుషుల్లా చూస్తారానమాట.

మానస : వీపు మీద కొట్టి "అయినా నేను నీతో మాట్లాడాను పో"

విక్రమ్ : ఎందుకు, నేనేం చేసాను?

మానస : మాట్లాడక మాట్లాడక మాట్లాడావ్, ఇన్ని రోజులుగా నువ్వు నాతో ఒక్క మాట కూడా మాట్లాడలేదు మొదటగా ఏం మాట్లాడతావా అని ఎన్ని కలలు కన్నానో కానీ వచ్చి నా నెంబర్ అడిగావు నీకు అస్సలు రొమాంటిక్ యాంగిల్ లేనే లేదు.

విక్రమ్ : అప్పుడున్న పని అలాంటిది లే...ఇప్పుడు వెళ్ళేది ఆ పని మీదే.. ఇంతకీ మీ నాన్న అడగలేదా?

మానస : లేదు అయన ఏటో వెళ్ళాడు ఎల్లుండి ఏదో ముఖ్యమైన పని ఉందని పని వాళ్లు మాట్లాడుకోగా విన్నాను..

ఇంతలో గ్రీన్ లోటస్ హోటల్ వచ్చింది...

మానస : ఏంటి ఇక్కడికి తీసుకొచ్చావ్ ఆపు ఆపు మా నాన్న ఇక్కడే ఉన్నాడు చుసాడంటే అంతే..

బండి పక్కన ఆపి మానస చెయ్యి పట్టుకుని చెట్టు వెనకాల నిలబడి తొంగి చూస్తున్నాం వాళ్ల నాన్న అక్కడున్న వాళ్ళతో మాట్లాడుతున్నాడు.

మానసని నా ఎదురు గా చెట్టుకి అనించి తన స్కార్ఫ్ తీసాను మానస ఇంకా ఏం అర్ధంకానట్టు ఫేస్ పెట్టింది తన బుగ్గ మీద ముద్దు పెట్టాను..

మానస : విక్రమ్ ఏంటి ఇది?

విక్రమ్ : "నువ్వేగా రొమాంటిక్ యాంగిల్ కావాలన్నావ్" అని టీ షర్ట్ లోకి చెయ్యి దూర్చి నడుముని పట్టుకున్నాను.

మానస : అబ్బా ఇప్పుడా..

విక్రమ్ : నడుము గిల్లి "మీ నాన్న చేసే ఘనకార్యం చూపిద్దామనే తీసుకొచ్చా" అని అటు తిప్పి తన మెడ మీదగా చూస్తూ వెచ్చగా ఉన్న మానస నడుము పట్టుకున్నాను.

కొంచెం సేపటికి వాళ్ల నాన్న వెళ్ళిపోయాడు అక్కడ ఉన్న వాళ్లు కూడా వెళ్లిపోయారు..

"పదా" అని మానస చెయ్యి పట్టుకుని తీసుకెళ్లి హోటల్ వెనకకి వెళ్ళాము అక్కడ నేను అనుకున్నట్టు గానే ఎవ్వరూ కాపలా లేరు... అక్కడ ఉన్న మెట్లు ఎక్కి లోపలికి వెళ్లి చివరి రూమ్ లోకి వచ్చాము... పక్క రూమ్ కి ఈ రూమ్ కి మధ్యలో గోడ ఉంది....అక్కడ నుంచి కిటికీ లోనుంచి బైటికి వచ్చి గోడకి ఉన్న పైప్ మీద నిలబడ్డాను... మానస నన్నే చూస్తుంది.

విక్రమ్ : చూస్తావేంటి రా..

మానస : ఆమ్మో నాకు భయం కింద పడితే?

విక్రమ్ : నేను లేనా నువ్వు పడితే నీతో పాటు నేను దూకేస్తాలే రా...

మానస చెయ్యి అందించింది, తన చెయ్యి పట్టుకుని చిన్నగా పైప్ మీద నిల్చోపెట్టి పక్క రూమ్ కిటికీ దెగ్గరికి చిన్నగా వెళ్ళాము గోడని పట్టుకుని...

కిటికీ గ్లాస్ కొంచెం తెరిచే ఉంది చిన్నగా స్లయిడర్ ని పక్కకి జరిపి మానసకి చూపించాను, మానస అది చూసి నన్ను అనుమానంగా చూసింది తన మొహానికి చెమటలు పట్టాయి.

అక్కడనుంచి మానసని తీసుకుని బైటికి వచ్చి ఆ ఏరియా నుంచి వచ్చేసాము..

మానస : బండి ఆపు.

బండి పక్కకి ఆపాను... మానస బండి దిగి....

మానస : ఏంటి నేను చూసింది? ఎవరు వాళ్లంతా?  ఎందుకు అలా ఉన్నారు?

విక్రమ్ : మీ నాన్న అమ్మాయిల స్మగిలింగ్ చేస్తున్నాడు అందుకే వాళ్ళని కట్టేసి ఉంచారు.

మానస : నువ్వు చెప్పేది నిజమా?

విక్రమ్ : మీ నాన్న గురించి నీకు తెలీదా?

మానస : తెలుసు కానీ మరీ ఇంత దూర్మార్గుడని తెలీదు..

విక్రమ్ : ఎల్లుండి ఆ అమ్మాయిలందరిని లంబసింగిలో రాత్రి పన్నెండిటికి అప్పగిస్తున్నారని తెలిసింది ..అడ్రస్ కూడా తెలుసు

మానస : ఇవన్నీ నీకెలా తెలుసు?

విక్రమ్ : మీ నాన్న మనుషులు మాట్లాడుకోగా విన్నాను అందుకే నీ కేక్ కటింగ్ చూడలేకపోయాను.

మానస : ఇప్పుడు ఏం చేద్దామని..

విక్రమ్ : ఈ ఊర్లో మీ నాన్నని ఎదిరించి వాళ్ళని కాపాడడం కష్టం, ట్రక్ మార్చేటప్పుడు అంత ఎక్కువ మంది ఉంటారని నేను అనుకోడంలేదు అక్కడే వీళ్ళని కాపాడాలి.

మానస : అందుకే మా  నాన్న నేను టూర్ కి వస్తానంటే ఒప్పుకోడం లేదు.

విక్రమ్ : నాకు ఇంకో డౌట్ ఉంది అక్కడ వాళ్ల స్మగిలింగ్ కి మనల్ని టూర్ కి పంపించడానికి ఏదో లింక్ ఉందని నాకు అనిపిస్తుంది నువ్వు ఏదైనా చేసి ఎల్లుండి టూర్ లో బస్సు ఎక్కు..ఇక నువ్వు చెయ్యాల్సింది మీ నాన్నకి డౌట్ రాకుండా దీని గురించి ఏమైనా తెలుసుకోగలవేమో ప్రయత్నించు...ఈ లోగా నేను ఏదో ఇకటి ఆలోచిస్తాను.... ఇక పదా నిన్ను ఇంటి దెగ్గర డ్రాప్ చేస్తాను.

మానస నన్ను కౌగిలించుకుని నా పెదాల మీద ముద్దు పెట్టేసింది ఇన్ని ఏళ్లలో చిన్నప్పుడు అమ్మ పెట్టిన ముద్దు తరువాత నేను అనుభవిస్తున్న తొలి ముద్దు.

ఒక నిమిషానికి మా పెదాలు విడిపోయ్యాయి నా దీనమైన మొహం చూసి మళ్ళీ ముద్దు పెట్టింది.

మానస : చాలా?

విక్రమ్ : ఉహు సరిపోలా..

ఉమ్ ఉమ్మ్ ఉమ్మా... "ఇంకా చాలా ఇస్తా నువ్వు వాళ్ళని కాపాడితే, వాళ్ళని కాపాడడమే నువ్వు నాకు ఇచ్చే నా తొలి బర్తడే గిఫ్ట్" అని హత్తుకుంది.

ఇద్దరం చేతిలో చెయ్యేసుకుని బండి దెగ్గరికి నడుస్తున్నాం రోడ్ అంతా కాళీ చల్లటి గాలి అక్కడక్కడా స్ట్రీట్ లైట్స్, గాలికి చెట్లకున్న ఒక్కొక్క ఆకులు రాలుతున్నాయి..

మానస : విక్రమ్ ఎ అమ్మాయికైనా తన బాయ్ ఫ్రెండ్ కనీసం తనకైనా హీరోలా ఉండాలి అనుకుంటుంది కానీ నువ్వు నిజంగా హీరోవే... ఇంత మంచివాడివి ధైర్యం కలవాడివి నిజంగా నువ్వు నా లైఫ్ లోకి రావడం నా అదృష్టం.

విక్రమ్ :..............

మానస : ఏం మాట్లాడవే నా గురించి ఏదైనా చెప్పు , నిన్ను పొగిడిన వాళ్ళని తిరిగి పొగడడం సంస్కారం.

విక్రమ్ : దాన్ని సంస్కారం అనరు ఇచ్చి పుచ్చుకోడం అంటారు, నువ్వు పొగిడితే నేను పొగడాలా? అయినా ఏముంది నీ దెగ్గర అందంగా ఉంటావన్న పొగరు తప్ప.

మానస : నిన్నూ... అని నా వెనక పరిగెత్తింది..

నేను తప్పించుకుని ముందుకి వెళ్లి రెండు చేతులు చాపాను.. పరిగెత్తుకుంటూ వచ్చి నా కౌగిలిలో చేరిపోయింది, తన గడ్డం లేపి "మంచిదానివి, దయ గల దానివి అంతకు మించి నా మనసుకి నచ్చినదానివి ఐ లవ్ యూ" అని తన పెదాలు అందుకున్నాను.

కొన్ని నిమిషాలకి విడిపడి తన భుజం మీద చేయి వేసి నడిపించుకుంటూ బండి మీద ఎక్కించుకుని తనని వాళ్ల ఇంటి దెగ్గర డ్రాప్ చేసి ఇంటికి వెళ్ళాను...

[Pallaki]

❤️                      ❤️

❤️❤️❤️             ❤️❤️❤️

అభిమానంతొ                కామెంట్స్

చేస్తున్న.....      వారందరికి

నా శతకోటి వందనములు

❤️❤️❤️❤️❤️

❤️❤️❤️

❤️

[Pallaki]

7

ఇంట్లోకి వెళ్లి సరాసరి నేరుగా సలీమా దెగ్గరికి వెళ్లాను, కాలీగా కూర్చుని ఉంది.


విక్రమ్ : ఇంకా పడుకోలేదా?

సలీమా : లేదు, ఎటు వెళ్లి వస్తున్నావ్ ఇంత అర్ధ రాత్రి ఏదో జరుగుతుంది ఏంటది నాకు తెలియాలి.

విక్రమ్ : సలీమా....

సలీమా : ఆ... చెప్పు, ఇన్ని రోజులకి నేను గుర్తొచ్చానా అయిపోయాయా నీ ప్రేమ తిరుగుళ్ళు. మొత్తానికి ఏదో పని పెట్టుకునే వచ్చావ్.

విక్రమ్ : రేపు మానసకి మన ఊరు చూపిస్తా అన్నా..

సలీమా : చూపించు దాంట్లో ఏముంది?

విక్రమ్ : నీ చేతుల్తో బిర్యాని చేస్తే....

సలీమా : అదా సంగతి, మనం వంట చేసుకున్న రోజులు తనకీ పంచుతున్నావా?

విక్రమ్ : వద్దా?

సలీమా : సరేలే... బిర్యానీ చాలా ఖీర్ కూడా కావాలా?

సలీమా ని కౌగిలించుకుని "థాంక్స్ యే ఎక్కడ కోప్పడతావేమో అని భయపడ్డాను".

సలీమా : ఇంతకీ ఎక్కడ వేస్తున్నారు మకాం.

విక్రమ్ : ఎవ్వరికీ చెప్పకూడదు మరీ...

సలీమా : హా చెప్పను, ఎక్కడా?

విక్రమ్ : మన పొలంలోనే మధ్యలో చిన్న గుంట ఉందిగా అందులోనే... సలీమా ఎవ్వరికీ చెప్పొద్దు ముందే చెప్తున్నా..

సలీమా : చెప్పాను లేరా పో...

విక్రమ్ బైటికి వెళ్లిన వెంటనే మంచం వెనకాల దాక్కున్న కావ్య లేచింది...

సలీమా : చూసావా అమ్మ  పొలంలో అంట, అని సైగ చేసి నవ్వింది.

కావ్య : సలీమా భుజం మీద కొట్టి...నా కొడుకు బంగారం నవ్వుతూ అని సైగ చేసింది.

సలీమా : చూద్దామా రేపు విక్రమ్ మానసకి ముద్దు పెడతాడు.

కావ్య : నాకు తెలిసి వాడికి సిగ్గు ఎక్కువ పెట్టడు.

సలీమా : బెట్.

కావ్య : ఆలోచిస్తూ ఓడిపోతానని తెలిసినా సరే బెట్ అంది.

సలీమా రూమ్ లో నుంచి గాజుల చప్పుడు తెగ వినిపిస్తుంటే అనుకున్నాను ఏంటి వీళ్ళు ఇద్దరు తెగ మాట్లాడేసుకుంటున్నారు అని లోపలికి వెళ్లాను నన్ను చూసి మాములుగా కూర్చున్నారు.

విక్రమ్ : ఈ మధ్య బాగా గుస గుసలాడుకుంటున్నారు నాకు తెలీకుండా రహస్యాలు మెంటైన్ చేస్తున్నారా?

కావ్య : నువ్వు మాతో ఉంటే తెలుస్తాయి, నీకు చాలా పనులున్నాయి కదా..

విక్రమ్ : ఇవ్వాళ ఒక్క రోజే లేట్ అయ్యింది కద మా అలా మాట్లాడకు నాకు బాధగా ఉంటుంది నాకు ఎవరైనా నీ తరువాతే..

అమ్మ లేచి వచ్చి నన్ను హత్తుకుని, నా వీపు నిమిరింది... "నువ్వు కూడా రా అలా చూడకు" అన్నాను. సలీమా కూడా మా ఇద్దరినీ కరుచుకుంది... "మరి నేను" అని వెనక నుంచి నాన్న మాటలు వినిపించాయి, ఆయన కూడా వచ్చి మాలో కలిసిపోయాడు.

విక్రమ్ : ఈ గుంపులో మానసకి కూడా చోటు ఉందిగా? అని నాన్న వంక చూసా...

ఆయన కొంత అయోమయంగా చూసాడు ఇంతలో అమ్మ నేను చెప్పానుగా ఇందాక అని సైగ చేసింది.

నాన్న : హా..హా...కత్చితంగా మధ్యలో గ్యాప్ ఉందిగా అది తనకే... ఇప్పుడు ఓకే నా...?

వెంటనే నాన్నని కౌగిలించుకున్నాను "థాంక్స్ నాన్న" అంటూ...

కావ్య : ఇక పదండి ఇప్పటికే చాలా లేట్ అయ్యింది పడుకుందాం....

.......................................................................

తెల్లారి కాలేజీకి వెళ్ళాము అందరికీ టూర్ గురించి చెప్పారు ముందు భద్రాచలం చూసుకుని అక్కడ నుంచి లంబసింగిలొ ఒక రాత్రి స్టే చేసి అక్కడ నుంచి అరకు, బుర్రా కేవ్స్ మిగిలినవి చూసుకుని చివరికి వైజాగ్ వెళ్లాలని నిర్ణయించారు ఇదంతా విన్న నేను మానస ఒకరి వైపు ఒకరం చూసుకున్నాం.

కాలేజీలో ఇవ్వాళ మా గ్యాంగ్ మొత్తం విచిత్రంగా ప్రవర్తించడం గమనిస్తూనే ఉన్నాను నాకు తెలీకుండా ఏదో జరుగుతుంది..

సలీమాకి సైగ చేసాను అంతా ఓకేనా అని, ఇంటికెళ్లన తరువాత ఒక గంటన్నర టైంలో మొత్తం వండేస్తా అంది.. అలాగే అన్నాను

కాలేజీ అయిపోయిన తరువాత చందు గాడికి బైక్ ఇచ్చేసి నేను మానస తన కారులో సిటీకి దూరంగా ఉన్న పొలాల దెగ్గరికి వెళ్ళాం.

మానస : "అబ్బా ఎంత బాగుంది చల్లటి గాలి" అని పొలాల్లోకి పరిగెత్తింది.

తన వెనకే వెళ్లి కొంచెం సేపు ఆడుకుంది ఆ వాతావరణం మానసని చిన్న పిల్లలా మార్చేసింది.

మానస : విక్రమ్ బలే ఉంది నాకు పల్లెటూరు లోనే ఉండాలని ఉంది ఇలాగే....

విక్రమ్ : మా ఊరికి వెళదాం వస్తావా ఇంతకంటే బాగుంటుంది.

మానస : పదా వెళదాం.

విక్రమ్ : ఇప్పుడేనా వెళదాంలే ఇంకా చెప్పు.

మానస : మన పెళ్లి అయ్యాక మనం కూడా వ్యవసాయం చేద్దాం.

విక్రమ్ : నువ్వా....

మానస : ఏ నేను చెయ్యలేనా... మనమిద్దరమే కలిసి ఒక ఎకరంలో పంట వేసి పండిద్దాము.

విక్రమ్ : అలాగేలే....తధాస్తూ..

మానస నా ఒళ్ళో కూర్చుని...

మానస : ఇంతకీ ఏం ప్లాన్ చేసావ్... పెట్టుకోడం పెట్టుకోడమే మా నాన్నతొ గొడవ పెట్టేసుకుంటున్నావ్.. ఏమవుతదో ఏమో...

తన బుగ్గ మీద ముద్దు పెట్టుకుని "ఏం జరిగినా నిన్ను వదలనులే..." అన్నాను.

మానస : నాకు తెలుసు.

విక్రమ్ : పదా వెళదాం... అని కార్ ఎక్కించి మా ఊరికి బైలదేరాము.

(∞)=(∞)=(∞)=(∞)=(∞)=(∞)

విక్రమ్ స్నేహితులాంతా కలిసి బస్సు స్టాండ్ లో నిలబడ్డారు.

చందు : ఏంటే పొద్దున్న నుంచి ఒకటే గుస గుసలు ఇక ఇకలు పక పకలు, ఏం జరుగుతుంది?

పూజ : ఇవ్వాళ విక్రమ్ గాడు మానసని మన ఊరు తీసుకొస్తున్నాడట, సలీమాని వంట చెయ్యమన్నాడట అందుకే భరత్ తొ తొందరగా వెళ్ళిపోయింది.

చందు : అయితే అందులో ఏముంది?

పూజ : చెప్పేది విను... సలీమా కావ్యమ్మ ఇద్దరు విక్రమ్ మానసకి ముద్దు పెడతాడ పెట్టాడా అని బెట్ వేసుకున్నారు..

నేను సలీమా భరత్ గాడు ఒక వైపు ముద్దు పెడతాడని.... రమ్య, కావ్యమ్మ ఒక వైపు ముద్దు పెట్టడని... నువ్వు ఎవరి వైపు?

చందు : ఇప్పటి వరకు విక్రమ్ గాడి విషయంలో కావ్యమ్మ చెప్పింది ఎప్పుడైనా తప్పు అయ్యిందా నేను కావ్యమ్మ వైపే...

పూజ : చూద్దాం... వాడు ఇంతక ముందు విక్రమ్ కాదురోయ్ మారిపోయాడు...

రమ్య : చూద్దాం అందరూ రెడీ అయ్యి గట్టు దెగ్గరికి వచ్చేయండి... అక్కడ తెల్చుకుందాం.

(∞)=(∞)=(∞)=(∞)=(∞)=(∞)

నేను మానస మా ఊరు దాటి పొలాల వైపు వెళ్ళాము అందరూ ఇంత కాస్టలీ కారు మా ఊరు రావడంతొ అందరూ కారునే చూస్తున్నారు.

నేరుగా పొలాల వైపు తీసుకెళ్లాను మా పొలం దెగ్గర కారు ఆపి మానస చెయ్యి పట్టుకుని పొలం మధ్యలోకి తీసుకెళ్లాను, ఆల్రెడీ సలీమా గుంటలో పట్టలు వేసి శుభ్రంగా ఉంచి బిర్యానీ, ఖీర్, చల్లటి మంచినీళ్లు అన్నీ సెట్ చేసింది... చుట్టూ చూసాను ఎవ్వరు లేరు ఇద్దరం కింద కూర్చున్నాం.

అప్పటికే సాయంత్రం అయ్యింది కాలువలో నీళ్లు వదిలినట్టున్నారు మట్టి వాసన బాగా తెలుస్తుంది మానస ఇంకా చుట్టూ ఉన్న పచ్చదనంలో మైమరచిపోయింది...బిర్యానీ గిన్నె మూత తీసాను చల్లటి సాయంత్రపు గాలి బిర్యానీని ముద్దు పెట్టుకుని మా ముక్కులకి తగిలేసరికి ఆ మత్తుకి ఇద్దరి తలలు వంగి ఒకేసారి ఇద్దరం వాసన చూసి ఆ తరువాత ఒకరికొకరం చూసుకుని నవ్వుకున్నాం.

గిన్నెలో బిర్యాని మీద ఉన్న జీడిపప్పు తీసి మానసకి తినిపించాను, పేపర్ ప్లేట్స్ తీసుకుని ఒక ప్లేట్ లో వడ్డీంచి ఇంకో ప్లేట్ అందుకోగానే మానస ఆ ప్లేట్ ని గాల్లోకి విసిరేసింది. ఏదో వినిపించి చుట్టూ చూసాను.. కానీ ఎవ్వరు కనిపించలేదు..

కావ్యమ్మ తొ సహా అందరూ దాక్కుని విక్రమ్ మానసలని చూస్తున్న వారిని రమ్య "సైలెంట్ గా ఉండండి వాడు కనిపెట్టేస్తాడు" అని సన్నని గొంతుతో అంది.

బిర్యాని కలుపుతూ ముక్క అన్నంలో కలిపి ముద్ద మానస నోటికి అందించాను, లాప్పేడంత నోరు తెరిచింది.

విక్రమ్ : ముద్ద మాత్రమే పెడుతున్నాను ప్లేట్ కాదు అంత పెద్దగా తెరవనవసరం లేదు నీ నోరు.

మానస : నిన్నూ... పో నాకేం వద్దు నాది నేను తింటాను.

విక్రమ్ : సరే సరే రా... అని తనకి తినిపించాను..

వెంటనే మానస ఒక ముద్ద నాకు తినిపించింది, తన కళ్ళలోకి చూస్తూ తింటున్నాను.

మానస : ఎంత టేస్టీగా ఉందొ..

విక్రమ్ : మరీ చేసిందేవరనుకుంటున్నావ్ సలీమా..

ఇది వినగానే గుంపులో ఉన్న సలీమా చూసారా అని కాలర్ ఎగరేసింది తన చున్నీ పట్టుకుని..కావ్య సలీమా తల నిమిరింది.

భరత్ : నా సంధ్య కూడా నాకు అలా తినిపిస్తే ఎంత బాగుంటుందో... పొట్టి దానికి మెక్కడం తప్ప  ఏమి తెలీదు... అందరూ నవ్వారు చిన్నగా...

బిర్యానీ తినేసిన తరువాత కొంచెం సేపు మానస నా ఒళ్ళో కూర్చుంది కొద్ది సేపు ముచ్చట్లాడుకుని ఖీర్ తాగాము, నేను అలానే మానస వంక గుడ్లు అప్పగించుకుని చూస్తుండడం చూసి..నా ఎదురుగా కూర్చున్న మానస ఏంటి అన్నట్టు నవ్వుతూ తల ఎత్తింది.

మానస పెదాలకి అంటుకున్న ఖీర్ నన్ను ఊరిస్తుంది తన నడుము పట్టుకుని దెగ్గరికి లాగి పెదాల మీద ఉన్న ఖీర్ నాకేసి తన రెండు పెదాలు అందుకున్నాను....

ఇంతలో.... పూజ గొంతు వినిపించింది...

పూజ : పెట్టేసాడే... పెట్టేసాడు నేను చెప్పానా? అని అరిచింది గట్టిగా...

మానస నేను ఇద్దరం ఉలిక్కి పడి లేచి చూసాము అమ్మ నడుం మీద రెండు చేతులు పెట్టుకుని చూస్తుంది... రమ్య నవ్వుతూ చూస్తుంది సలీమా సారీ అంటూ గట్టిగా నవ్వుతూ చెవులు పట్టుకుంది.. భరత్ చందు ఇద్దరు డీజే డాన్స్ వేస్తున్నారు పూజ వాళ్ళతో కలిసి డాన్స్ చెయ్యడం మొదలు పెట్టింది..

వెంటనే కిందకి వంగి మానసని కిందకి లాగాను ఇద్దరికీ సిగ్గుగా ఉంది, ఇద్దరం అలానే ఉండిపోయాం.....

[Pallaki]

8

అందరూ మా ముందుకి వచ్చి మమ్మల్ని ఆటపాట్టించారు మానస సిగ్గు పడి నా వెనుక దాక్కుంది, అందరి వెనకా పడ్డాను అందరూ పారిపోయారు చివరికి అమ్మ కూడా అది చూసి మానస కూడా నాతో పాటే వాళ్ళని పట్టుకోడానికి వెళ్ళింది అందరం అలా సరదాగా గడిపేసి.. అందరికి అమ్మ మిగిలిన బిర్యానీ తలా ఒక్క ముద్ద తినిపించింది, అందరికీ ముద్ద పెట్టి నాకు మాత్రం పెట్టకుండా మానసకి పెట్టింది అది చూసి అందరూ నవ్వారు..

వెళ్లి తన వెనుక మోకాళ్ళ మీద నిల్చుని వాటేసుకుని బుగ్గ మీద ముద్దు పెట్టి, ఆ అని నోరు తెరిచాను నాకు పెట్టింది.. అందరిని చూసి ఇప్పుడు అన్నట్టు చూసాను.

ఆ తరువాత ఇంటికి వెళ్లి లగ్గేజ్ ప్యాక్ చేసుకున్నాం, తెల్లారి టూర్ కోసం...

తెల్లారి అమ్మకి నాన్నకి చెప్పి అందరం కాలేజీకి వెళ్లి అక్కడే బస్సు ఎక్కం అంతా ఎవరి జంటని వాళ్ళతొ సీట్లు ఆక్రమించేసుకున్నారు వెళ్లి సలీమా పక్కన కూర్చున్నాను. మానస కూడా బ్యాగ్ తీసుకుని వచ్చేసింది కానీ నా పక్కన కాళీ లేకపోయేసరికి నన్ను దాటుకుని వెనక్కి వెళ్ళబోతుంటే సలీమ లేచి పూజ పక్కన కూర్చుంది "మీ కోసమే సీట్ ఆపాను" అని చెప్తూ..

మానస : థాంక్స్ సలీమా.

విక్రమ్ : ఏంటి మీ ఫ్రెండ్స్ రాలేదా?

మానస : చిన్నగా "వాళ్ళని కావాలనే రానివ్వలేదు నేను పట్టుబట్టి వచ్చాను, ఏదో జరుగుతుంది మా నాన్న ఏదో ప్లాన్ చేస్తున్నాడు ఎంత ప్రయత్నించినా నా వల్ల కాలేదు". ఇప్పుడేం చేద్దాం.

విక్రమ్ : చూద్దాం, మన వల్ల అయింది చేద్దాం.

బస్సు బైల్దేరింది, మానస వాళ్ళ ఫ్రెండ్స్ లేకపోవడంతొ సంతోషంగా నాతో ధైర్యంగా మాట్లాడుతుంది, తను నవ్వుతూ మాట్లాడుతుంటే అలా చూస్తూ ఉండిపోయాను.. మానస పెదాలు భలే ఉంటాయి అటు ఇటు కోరగా మధ్యలో కొంచెం షేప్ తీసుకుని.. చూస్తూ ఉండిపోవచ్చు ఒక్కసారి ఆ స్ట్రా బెర్రీ లాంటి పళ్ళని అందుకుంటే వదలలేం.

మానస : ఏమైంది ఏం ఆలోచిస్తున్నావ్?

విక్రమ్ : ఏం లేదు అని నా వేలితో ఒక సారి పెదాలని రాసాను..

మానస : చూస్తున్నారు అని మోచేత్తో పొడిచింది, ఎదురుగా చూస్తే పూజ, భరత్ ఇద్దరు మమ్మల్నే చూస్తున్నారు.

విక్రమ్ : రేయ్ నీకు లవర్ ఉందిగా అక్కడ కార్యం ఎలాగబెట్టకుండా ఇటు చూస్తావే... నువ్వెంటే తిరుగు అటు..

పూజ : అలాగే అలాగే...

కొంచెం సేపటికి మానస నిద్ర పోయింది మధ్యనానికి భద్రాచలం చేరి రాములోరి దర్శనం చేసుకుని నీళ్లలో ఆడి పాడి ఆరు గంటల కల్లా లంబసింగి చేరాము అప్పటికే చలి స్టార్ట్ అయింది.

అందరం రూమ్స్ తీసుకుని లగ్గేజ్ అందులో పడేసి బైటికి వచ్చి కాళీ ప్లేస లో అందరూ టెంట్స్ బుక్ చేసుకుంటున్నారు ఇద్దరికీ కలిపి ఒక టెంట్ , మేము వెళ్లి బుక్ చేసుకున్నాం.. కొంత సేపు మానసతొ మాట్లాడి అందరితొ మాట్లాడుతూ ఉండమని చెప్పి ఆ బ్రిడ్జి ఎక్కడ ఉందొ కనుక్కోడానికి వెళ్లాను...

చుట్టు పక్కల ఎంక్వయిరీ చెయ్యగా లంబసింగి నుంచి 25km దూరంలో ఉందని తెలిసింది అక్కడికి వెళ్లాలంటే బైక్ కావాలి అడిగి చూసాను కానీ ఎవ్వరు హెల్ప్ చెయ్యలేదు... ఎనిమిది గంటలకి అందరితో పాటు భోజనం చేసి నేను మానస మా టెంట్ ముందు కూర్చున్నాం.

మానస : చల్లగా ఉంది రా..

విక్రమ్ : ఇలా రా అని ఒళ్ళో కూర్చోబెట్టుకుని కరుచుకున్నాను... ఇప్పుడు ఓకే నా..?

మానస : ఓకే అని వెనక్కి తిరిగి బుగ్గ మీద ముద్దు ఇచ్చింది.

పదకొండు ఇంటి వరకు ఏం చెయ్యాలా ఎలా అని చూస్తున్న నాకు మానస ....

మానస : విక్రమ్ అతన్ని చూడు... అప్పటి నుంచి తాగుతూనే ఉన్నాడు లవ్ ఫెయిల్యూర్ ఏమో...

విక్రమ్ : కావచ్చు ఈ వయసులో ఇంకేం ఉంటుంది అలా తాగడానికి రీసన్.

మానస : అతని బైక్ చూడు.. ఏం బైక్ అది.

విక్రమ్ : నింజా 1000cc బైక్ అది నా దాని కంటే కాస్టలీ భలే ఉంటుంది దాని సౌండ్.

అప్పుడే అతను తాగుతున్న బీర్ పక్కన పెట్టి ఏటో వెళ్ళాడు...

విక్రమ్ : మానస బైక్ కీస్ దానికే ఉన్నాయి, ఎలాగో తాగి ఉన్నాడు నేను వెళ్లి వస్తా ఈలోగా మానేజ్ చెయ్ ఏమైనా గొడవ అయితే మన వాళ్ళని పిలు చూసుకుంటారు.

మానస : అడుగుదాం ఎందుకైనా మంచిది.

విక్రమ్ : వచ్చిన దెగ్గర నుంచి అందరిని అడిగాను ఎవ్వరు హెల్ప్ చెయ్యలేదు గంటలో వచ్చేస్తాగా ఈ లోగ ఏమైనా అయితే నాకు ఫోన్ చెయ్, భరత్ చందు ఉన్నారు చూసుకుంటారు. అని అటు వైపు వెళ్లాను.

మానస : విక్రమ్ వెళ్లిన ఐదు నిమిషాలకి అతను వచ్చి బీర్ ఎందుకున్నాడు , ముందే ఆపి తనకి చెపుదామని తనని చూసాను ఒక్క సారి భయం వేసింది తనని చూడగానే అచ్చం విక్రమ్ లానే ఉన్నాడు...

విక్రమ్ ఫుల్ స్లీవ్ టీ షర్ట్స్ వేస్తే తను హాఫ్ హాండ్స్ టీ షర్ట్ దాని మీద షర్ట్ బటన్స్ పెట్టుకోకుండా వదిలేసాడు, కొంచెం కండలు తిరిగి ఉన్నాడు.. ఎందుకైనా మంచిది అని "విక్రమ్ నువ్వింకా వెళ్లలేదా?" అన్నా...

నన్ను చూసాడు..

మానస : ఏంటి నువ్వు మందు తాగుతావా?

అతను : అవును ఇదే నా ఆఖరి మందు బాటిల్, ఇవ్వాల్టితొ మందు మానేస్తున్నాను.

ఇంతలో విక్రమ్ బండి స్టార్ట్ చేసి వెళ్ళిపోయాడు.

మానస : అతను విక్రమ్ అయితే నువ్వెవరు?

అతను నన్ను చూసి "నా పేరు ఆదిత్య ఇంతకీ ఆ విక్రమ్ ఎవరు? అస్సలు నువ్వెవరు?" అని బైక్ వేసుకెళ్లిన విక్రమ్ వైపు చూస్తున్నాడు.

మానస : నా పేరు మానస, నీ బైక్ తీసుకెళ్లిన వాడు నా బాయ్ ఫ్రెండ్ కానీ మీరిద్దరు చూడటానికి ఒకేలా ఉన్నారు, ఇది ఎలా సాధ్యం?

ఆదిత్య : తాగింది నువ్వా నేనా?

మానస : నిజం అండి కావాలంటే చుడండి అని ఫోన్ తీసాను.

ఇంతలోనే రెండు సుమోల్లో ఒక పది మంది దిగి అందరిని కొట్టడం మొదలు పెట్టారు అబ్బాయిలందరిని కట్టేసి అమ్మాయిలని సుమోల్లోకి ఎక్కిస్తున్నారు.... చందు భరత్ ఇద్దరు తిరగబడ్డారు.. కానీ ఎక్కువ సేపు నిలవలేకపోయారు.. వాళ్ళని కొట్టి కట్టేసారు.

ఆదిత్యని చూసాను కోపంగా ఉన్నాడు

మానస : ప్లీజ్ ఏమైనా చెయ్యండి వాళ్ళని కాపాడండి.

ఆదిత్య : నీ బాయ్ ఫ్రెండ్ కి ఫోన్ చెయ్యి ముందు నా బండి తెమ్మను నేను అర్జెంటుగా వెళ్ళాలి టైం లేదు.

మానస : ఇతనితొ లాభం లేదని విక్రమ్ కి కాల్ చేసాను ఫోన్ ఎత్తలేదు.. ఇంతలో అమ్మాయిల అరుపులు వినిపించి ఆదిత్య అటు వైపు చూసి అటు నడుచుకుంటూ వెళ్ళాడు.

ఒకడు కొట్టడానికి రాడ్ పట్టుకుని వచ్చాడు, వాడిని గుండె మీద తన్నాడు అంతే అలానే దోళ్లుకుంటూ వెళ్లి సుమోని గుద్దుకున్నాడు... అంతే ఒక్కసారిగా ఎక్కడ వాళ్ళు అక్కడే ఆగిపోయారు...

అందరూ ఆదిత్య చుట్టు కర్రలు రాడ్లతొ రౌండ్ అప్ చేసారు... నేనింకా అలానే నోరు తెరిచి జరగబోయేది చూడడానికి రెడీగా ఉన్నాను......

[Pallaki]

Vikram rich rich lo vikram mother ni vethukuntu vacchina
Vikram -manasa (vikram love parts) adithya -anu(adithya love parts) stories yokka hero-heroines ani naa assumption.

Yes❤️

[Pallaki]

అప్పుడే అప్డేట్ అయిపోయిందా.... ఇంకా చదువుతూ ఉండాలని..... ప్రేమాలయం మూవీ లాగా అలా........ సూపర్ గా ఉంది.

Thank you ❤️

[Pallaki]

Nice update bro two stories mixed ha bro

Yes❤️

Iddaru ippude kalavatleda bro waiting for their union

Kalupudham twaralo❤️

mothaniki 2 stories ni kalipesav bhayya
superb ehe nv

Kompadesi ee eddaru Vikramaditya Kodukulu kaadu kada??.. I mean Vikram and Anuradha laku puttina vaalu

Kaadhu kadhu

super finishing bro. thanks for joining both stories... now rock...

[Pallaki]

రాయలేదు మిత్రులారా
ఎందుకో కొంత గ్యాప్ తీసుకోవాలనిపించింది
అందుకే రాయడం ఆపేసి ఇన్ని రోజులు నేను మిస్ అయిన
కథలని చదువుతున్నాను
వాసు గాడి వీర గాధ ఎపిసోడ్ రాస్తున్నాను
అయిన వెంటనే పోస్ట్ చేస్తాను.❤️

[Pallaki]

Enti bro evala okka update kuda ledhu

Bro yemaindhi meeku.. oka update kuda evvadam ledhu.. antha okay kada

ఇచ్చాను మిత్రమా వేరే కధల్లో ❤️

Something fishy broo... Nice update

Thank you pinkymunna gaaru❤️

[Pallaki]

9

చూస్తుండగానే పదినిమిషాల్లో పదిమందిని తుక్కు రేగ్గొట్టాడు ఆదిత్య, మానస ఇంకా ఆశ్చర్యంగా చూస్తూనే ఉంది. ఆదిత్య అందరిని ఫినిష్ చేసి వాళ్ళ తాళ్లతో వాళ్ళనే కట్టేసాడు, చందు మరియు భరత్ కూడా సాయం చేశారు. భరత్, చందు ఆదిత్యని చూసి కొంచెం ఆశ్చర్యపోయినా ఇది సమయం కాదని తెరుకుని పనిలోకి దిగారు.

ఆదిత్య హడావిడిగా మానస వైపు పరిగెత్తి "నీ ఫ్రెండ్ కి ఫోన్ చేసావా ఎక్కడ వాడు, అక్కడ అమ్మాయిలని కాపాడాలి, నేను బెంగుళూర్ నుంచి వచ్చాను ప్లాన్ మొత్తం నాశనం చేసాడు వాడు"

మానస : అంటే మీరు ఆ అమ్మాయిలని కాపాడ్డానికి వచ్చారా, అయితే విక్రమ్ ఆ పని మీదే వెళ్ళాడు..

ఆదిత్య : ఎక్కడో తనకి ఎలా తెలుసు.?

మానస : మాకు తెలుసు, మేము వచ్చింది అందుకే..

ఆదిత్య : ఒక్కడే ఉన్నాడు, అక్కడ ఎంత మంది ఉన్నారో ఏంటో.. పద వెళదాం అని భరత్ వాళ్ళ వైపు చూసాడు.

చందు పరిగెత్తుకుంటూ వెళ్లి డ్రైవర్ దెగ్గర బస్సు తలలు తెచ్చి బస్సు స్టార్ట్ చేసాడు, ఆదిత్యతో పాటు భరత్ మానస కూడా ఎక్కారు. చందు వేగంగా చీకట్లో పోనించాడు బ్రిడ్జి రాగానే బస్సు ఆపేసాడు, ఆదిత్య బస్సు దిగి బ్రిడ్జి మీద నుంచి కిందకి చూసాడు, కింద కాలవ పారుతుంది పక్కనే ఉన్న గడ్డిలో రెండు ట్రక్లు ఎదురెదురుగా ఆగి ఉన్నాయ్, వెంటనే నీళ్ళలోకి దూకి అటు వైపు వెళ్ళాడు. భరత్ చందు మానస పక్కనే ఉన్న దారిలో చిన్నగా దిగి నడుచుకుంటూ వెళ్లారు. ఆదిత్య వెళ్లి చూసేసరికి అక్కడ నలుగురిని తాళ్లతో కట్టేసి బెల్టుతో కొడుతున్నాడు.

రెండు ట్రుక్కులు ఎదురెదురుగా ఉండటం ఒక ట్రక్కు లైట్లు వెలిగి ఉండటం వల్ల ఆ మనుషులు కనిపిస్తున్నారు కానీ వాళ్ళని కొడుతున్న విక్రమ్ మొహం చీకటిలో ఉండిపోయింది.

ఆదిత్య : విక్రమ్ అని పిలవగానే కోపంగా తల తిప్పి చూసాడు బెల్టుతో కొడుతూనే, కానీ తనలానే ఉన్న ఇంకో మొహాన్ని చూసి ఆగిపోయి ఆశ్చర్యంగా చూస్తుంటే మానస వచ్చింది.

విక్రమ్ : ఎవరు నువ్వు?

ఆదిత్య : అదే నేను అడిగేది ఎవడ్రా నువ్వు నా లాగ ఉన్నావ్

విక్రమ్ : (ఆదిత్య పొగరు చూసి) ఎవడివి బె నువ్వు.

మానస : ఆగండి ఆగండి.. ఇద్దరు..  ముందు అమ్మాయిల గురించి ఆలోచించండి.

ఆదిత్య : ఇందులో సగం మంది బెంగళూరుకి సంబంధించిన వాళ్ళు నేను డీసీఎం తీసుకెళతాను, అక్కడ నుంచి ఎవరిని వాళ్ళకి అప్పగిస్తాను.

విక్రమ్ : నేను మిగతా వాళ్ళ సంగతి చూసుకుంటాను, డీల్ అని చెయ్యి పైకి ఎత్తాడు. ఆదిత్య విక్రమ్ ఇద్దరు చేతులు కలుపుకుని మల్లి బస్సు ఎక్కి తిరిగి వచ్చారు.

చందు మంట వేస్తే అందరూ దాని చుట్టూ కూర్చుని చలి కాచుకుంటున్నారు.

ఆదిత్య : నా బండి?

విక్రమ్ : నేను ఒక రెండు రోజులు ఆగి పంపిస్తాను, ఇంతకీ నీకు దీని గురించి ఎలా తెలిసింది?

ఆదిత్య : నాకు దీని తరువాత ఎవడికి ఎదురెళ్లలో కూడా తెలుసు, ఎవ్వరిని వదలను నా కొడుకులందరినీ నేల నాకించేస్తాను. ఈ నా కొడుకులు సంధ్య ఫౌండషన్స్ వెనెక గుట్టుగా అమ్మాయిలని స్మగ్లింగ్ చేస్తున్నారు.. అందరిని బైటికి లాగి తలలు నరుకుతాను ఒక్కొక్కడిది.

విక్రమ్ : ఇదే పని ఇక్కడ గ్రీన్ హోటల్స్ వెనుక చేస్తున్నారు.. కానీ ఇంత పెద్ద సంస్థల లాంటి వాటిల్లో ఇలాంటి పనులు జరుగుతుంటే వాళ్ళకి తెలియదా లేక వాళ్లే చేపిస్తున్నారో అర్ధం కావట్లేదు.

ఆదిత్య : నీకు ఇదంతా ఎలా తెలుసు?

విక్రమ్ : చేపించింది వీళ్ళ నాన్నే

ఆదిత్య : విక్రమ్ ని మానసని చూస్తూ.."ఇంట్రెస్టింగ్" అని నవ్వాడు.. దీని వల్ల మీకు ఎన్ని ఇబ్బందులో తెలుసా, ఇంతకీ మీ లవ్ మ్యాటర్ మీ ఇళ్లలో తెలుసా?

మానస : మా అమ్మకి తెలుసు, మా నాన్నకి తెలిస్తే అస్సలు యుద్ధం మొదలవుద్ది.

ఆదిత్య : ఆ తొక్కలే.. ఏమైనా అవసరం పడితే కాల్ చెయ్యండి హెల్ప్ చేస్తాను, నా లవ్ ఎలాగో సక్సెస్ అవ్వలేదు మిమ్మల్నయినా కలుపుతా.

మానస : ఎవరు అమ్మాయి.. ఎం చేస్తుంటుంది?

ఆదిత్య ఫోన్ తీసి చూపించాడు" అనురాధ నా మరదలు, సర్జన్ " అన్నాడు, వరసగా మూడు బీర్లు తాగి నాలుగోది లేపుతూ.

విక్రమ్ : వచ్చినప్పటి నుంచి అదే పనిలో ఉన్నావ్, పోతావ్ త్వరగా 

ఆదిత్య : నాకు మత్తు ఎక్కదు బాస్, అయినా ఇదే నా లాస్ట్ రేపటి నుంచి ఇక మందు ముట్టను అని నాలుగో బీర్ కింద పెట్టి ఐదో బీరు నోటికెత్తుకున్నాడు.

మానస విక్రమ్ చెవి దెగ్గరికి వెళ్లి : విక్రమ్ ఇందాక కూడా ఇదే చెప్పాడు, పచ్చి తాగుబోతులా ఉన్నాడు ఇతన్ని నమ్మి అమ్మాయిలని పంపించడం సేఫ్ అంటావా?

ఆదిత్య అది విని పక్కకి చూసి నీ పేరేంటి అని అడిగాడు, "భరత్" హ్మ్... నీ పక్కనే ఉన్న నాలుగు రాళ్లు అందుకుని నా మీదకి ఒకేసారి గట్టిగా విసిరేయి అన్నాడు.. భరత్ విక్రమ్ ని చూడబోతే విక్రమ్ లేచి చేతికి అందిన ఏడు గులక రాళ్లు ఆదిత్య వైపు విసిరాడు.. ఆదిత్య నవ్వుతూ పట్టించుకోకుండా బీర్ తాగి కింద పెట్టి కరెక్టుగా మొహం మీదకి వచ్చిన మిల్లి సెకండ్ లో అన్ని రాళ్లు పట్టుకున్నాడు. అందరూ ఆశ్చర్యంగా చూస్తే...

ఆదిత్య : చెప్పను కదా నాకు మత్తు ఎక్కదు అని, ఇప్పటికైనా నమ్ముతారా ఇక వదిలితే నేను బైలుదేరతాను.. అని లేచాడు..  ఆదిత్యని పంపించి విక్రమ్ మానస మిగతా వాళ్ల దెగ్గరికి వెళ్లి భయపడుతున్న అమ్మాయిలకి ధైర్యం చెప్పి సలీమా, రమ్య , పూజల సాయంతో మిగిలిన వాళ్ళని ఇంటికి పంపించడానికి ప్రయత్నాలు చేస్తున్నారు.

తెల్లారి లంబసింగి కొండా ట్రేక్కింగ్ కాన్సల్ చేసుకుని టూర్ ప్రయాణం మొదలుపెట్టారు, బస్సు బైలదేరింది.. విక్రమ్ మానస బస్సు వెనకాలే ఆదిత్య బండి మీద ఇద్దరు టూర్ ఎంజాయ్ చెయ్యడానికి నిర్ణయించుకున్నారు.. బస్సు తరువాత ఆగబోయేది అరకులో..

[Pallaki]

Super update...migataavi kooda ilage continue chestharu ani hope.....??????

Continue chesthanu

[Pallaki]

yr):
ఒక్కటి అయిపోగానే

మరొక్కట్టి మొదలైంది.
ఏదో టైం బౌండ్.
ఒక్కోక్కాటి గబా గబా ముగిస్తున్నారు.
ఎమిటో ఆ తొందర.
ఏమిటో ఎక్కడికి వెళ్ళబోతున్నారో.
కొంపదీసి అజ్ఞాతంలోకి వెళ్తున్నారా.

కొంచెం అటువంటిదే
ధన్యవాదాలు అండి.

[Pallaki]

10

ముందు కాలేజీ బస్సు వెళ్తుంటే వెనకాలే బండి మీద నేను మానస వస్తున్నాం, మా మేటర్ ఎలాగో అందరికి తెలిసిపోయింది ఇక భయం ఎందుకులే అనుకున్నాం కానీ రూప మేడంని చాల బతిమిలాడాల్సి వచ్చింది, తనని ఇలా బండి మీద వస్తాము అని ఒప్పించడానికి.

మానస : ఏం ఆలోచిస్తున్నావ్?

విక్రమ్ : ఏం లేదు.

మానస : బస్సుని పోనీ, మనం కొంచెం చిన్నగా వెళదాం.

విక్రమ్ : రూప మేడం కోప్పడుతుందేమో

మానస : ఏం కాదులే, కొంచెం స్లో చెయ్

విక్రమ్ : (బండి వేగం తగ్గించాను) చెప్పు,

మానస : ఆ ఆదిత్య అచ్చు నీలాగే ఉన్నాడు. ఎలాగా ?

విక్రమ్ : ఏమో నాకేం తెలుసు.

మానస : అంటే నాకొక డౌట్ కొట్టేస్తుంది అడగనా 

విక్రమ్ : అడుగు

మానస : మల్లి కోప్పడకూడదు మరి

విక్రమ్ : సరే, అడుగు

మానస : అంటే మీ ఇద్దరు అన్నదమ్ములు అయ్యి చిన్నప్పుడే గొడవల్లో తప్పిపోయి ఒకరు మీ అమ్మకి ఇంకొకరు ఇంకో ఇంట్లో దొరికారేమో అనీ...

విక్రమ్ : హహ.. అలాంటిదేమి లేదు నేను మా అమ్మకి ఒక్కన్నే కొడుకుని ట్విస్టులు తర్నులు ఏం లేవు.

మానస : మరి ఎలా మీ ఇద్దరు ఒకేలా ఉన్నారు.

విక్రమ్ : నాకు మాత్రం ఏం తెలుసు.

మానస : ఇంకోటి మన గురించి అందరికి తెలిసిపోయింది ఇప్పుడు ఎలాగా, ఎంత కాపాడినా మా నాన్నకి తెలియకుండా ఆగదు.

విక్రమ్ : తెలియనీ, నాకు ఏదో ఒకటి తేల్చుకోవాలని ఉంది.. నాకూ ఆ ఆదిత్య లాగ ఇక్కడ అమ్మాయిలని స్మగ్లింగ్ చేసేవాళ్ళని ఏరిపారెయ్యాలని ఉంది.

మానస : ఇప్పుడు సహాయం చేసావుగా చాల్లే, రిస్కులు వద్దు అయినా ఆ ఆదిత్య బాడీ చూసావా ఎలా ఉన్నాడో

బండి నడుపుతూనే వెనక్కి తిరిగి మానసని చూసాను.

మానస : సారీ సారీ.. నువ్వే బాగున్నావ్.

విక్రమ్ : సంతాపాలు ఒద్దులే, నాకు కూడా సిక్స్ పాక్స్ ఉన్నాయ్ వాడికి ఉన్నాయా.. బాడీ బలిస్తే సరిపోదు బ్రెయిన్ కూడా ఉండాలి.

మానస, ఇక నన్ను మాట్లాడనివ్వకుండా వెనక నుంచి గట్టిగా వాటేసుకుంది. ఆ స్పర్శని అనుభూతి చెందుతూ ముందుకి వెళుతున్నాం, కొంత సేపటికి చీకటి పడేసరికి పురుగులు మొహం మీద తగులుతుంటే బస్సు ఆపించి మానసని ఎక్కించి నేను భరత్ సగం సగం నడుపుకుంటూ అరకు చేరాము, దిగిన వెంటనే అబ్బాయిలం అందరం కలిసి త్వర త్వరగా టెంట్లు వేసేసి అందరం పడుకున్నాం.

సడన్ గా మెలుకువ వచ్చి చూసేసరికి, మానస నా టెంటు బైటే ఉండి పిలుస్తుంది, బైటికి వచ్చాను టైం చూస్తే తెల్లారి మూడు అవుతుంది.

విక్రమ్ : ఏంటి మానస?

మానస : నిద్ర రావట్లేదు అలా నడుద్దాం వస్తావేమో అని..

విక్రమ్ : నాకు పిచ్చి పిచ్చిగా నిద్ర వస్తుంది, ఈ సారికి నువ్వెళ్ళి వచ్చేయి.

మానస : అలాగా, సరే పడుకో నిద్రబోతు మోహమోడా..

విక్రమ్ : ఏవో పచ్చి బూతులు వినిపిస్తున్నాయి..

మానస : నిన్ను కాదులే, నువ్వు పడుకో.

విక్రమ్ : అంతలోనే అలకా, చెప్పులైనా వేసుకొనీ.. ఆ.. ఇక పదా.. నీ ఇష్టం వచ్చినంత సేపు నడుద్దాం.

ఇద్దరం ఒకరి చేతిలో ఇంకొకరి చెయ్యి వేసుకుని మాట్లాడుకుంటూ వెళుతుంటే మానస కాలు గీరుకోవడానికి కిందకి వంగి గీరుకొని మళ్ళీ నడుస్తూ నా కళ్ళలోకి చూసి ఆగిపోయింది.

మానస : ఏంటి అలా చూస్తున్నావ్.

విక్రమ్ : ఏం లేదు.

మానస : చెప్పు..

విక్రమ్ : ఏమనుకోనంటే నీ బ్యాక్ ఈ చుడిధార్ లో సూపర్ ఉంది, అని ముందుకు నడిచాను.

మానస : హహ.. నువ్వు.. ఆమ్మో.. హహ.. నచ్చిందా.. అని నా భుజం మీద చెయ్యి వేసి నడుస్తుంది.

విక్రమ్ : చాలా బాగుంది, అని ఒక్క సారి చెయ్యి వేసాను.. నా వైపు నవ్వుతూ చూసి చేతి మీద కొట్టింది.. అబ్బా ప్లీస్.. అని మళ్ళీ ముట్టుకున్నాను.. మనసా.. ఎంత వెచ్చగా ఉందొ.. చలి కాల్చుకోవచ్చు అని నా బుగ్గల మీద పెట్టుకున్నాను..

మానస : నిన్నూ.. ఆగు.. ఓయి..  అని నా వెంట పరిగెత్తింది..

విక్రమ్ : మానస.. ఒకసారి అప్పుట్లో నువ్వు నడిచేదానివి కదా తిప్పుకుంటూ అలా నడవ్వా.. అని నడుము పట్టుకున్నాను..

మానస : ఎలా

విక్రమ్ : అదే పొగరుగా ముడ్డి అటు ఇటు తిప్పుతూ నడిచేదానివి కదా అలా.

మానస : బుంగమూతి పెడుతూ.. పొ విక్రమ్ నువ్వు ఎప్పుడు అది గుర్తుచేసి నన్ను ఏడిపిస్తావ్.

విక్రమ్ : ఏదో సరదాకి అన్నాలే, ఫీల్ అవ్వకు ఇంకెప్పుడు అన్నాను సరేనా

మానస : సరే నడుస్తా.. దా అని నా చెయ్యి తన వెనక మీద వేసుకుని ముందుకి క్యాట్ వాక్ చేస్తుంటే నా చెయ్యి ఊగుతూ బలే అనిపించింది.

తనని చూసి నవ్వాను, నా చెయ్యిని తన నడుముకి చుట్టుకుని నా చేతిని చుట్టేసి నవ్వుకుంటూ ముందుకు నడిచి అక్కడ పచ్చగడ్డి కనిపిస్తే కూర్చున్నాం.

మానస : విక్రమ్ నన్ను ఎప్పటికి ఎలాంటి పరిస్తుతుల్లో వదలకు.

విక్రమ్ : ఏ మానస, ఏమైంది అని కన్నీళ్లు తుడిచాను.. ఏంట్రా.. ఏమైంది?

మానస : ఏమో.. నీ ఒళ్ళో ఎప్పుడు వాలినా, ఎమోషనల్ అయిపోతాను నువ్వు నాకు దక్కవేమో అన్న భయం, నన్ను నీనుంచి అందరూ కలిసి లాగేసుకుంటారని ఒకలాంటి ఆవేదన ఎందుకో తెలీదు, అందుకే నువ్వు మళ్ళీ అమ్మాయిలని కాపాడ్డానికి వెళ్తా అన్నా నాకు నచ్చలేదు.

విక్రమ్ : నిజం చెప్పనా నాకు నీ కళ్ళలో ఈ భయం మనం మొదటి సారి నువ్వు నా కళ్ళలోకి చూసావు గుర్తుందా ఆయింట్మెంట్ ఇచ్చావ్ అప్పుడే చూసాను.. ఏదో బాధతొ ఉన్నట్టు నా కోసం ఎదురు చూపులు అన్ని గమనిస్తూనే ఉన్నాను.. అమ్మ మీద ఒట్టు బత్తుకైనా చావైనా నీతోనే.. అని నుదిటి మీద ముద్దు పెట్టుకున్నాను.

మానస నా మీద పడిపోయి గట్టిగా వాటేసుకుంది అలానే కింద పడిపోతూ ఇద్దరం కౌగిలించుకుని పడుకున్నాం.. అరగంటకో ఏమో మెలుకువ వచ్చి లేచి మానసని లేపాను, తెల్లారింది.. ఇద్దరం వెళ్లి అందరితో కలిసి మధ్యాహ్నం వరకు అక్కడ మ్యూజియం, బుర్రా కేవ్స్ అన్ని చూసుకుని సాయంత్రం వరకు వైజాగ్ చేరుకొని రూం తీసుకుని సెట్ అయ్యే వరకు రాత్రి ఎనిమిది అయ్యింది..