17-05-2022, 11:09 PM
విక్రమ్ ~ లవ్ పార్ట్
Showing only the posts of Pallaki: 66 of 397 posts. Show all posts
19-05-2022, 10:56 AM
(19-05-2022, 10:26 AM)shekhadu Wrote: Hi Sakal garu,
roju dikku malina meetings, tarvata pillalatoh aatalu tindi nidra ikkadike time aipotundi maku
but personal life, professional life and passions like story writings ni ela balance chestunnaro.. malli multiple stories
great bhayya miru
vickram love annaru love matramena?
ee story lo aina pelli chestara vallaki?
mi anni storyllo talli kodukala bonding superb ga present chestaru
inka ee story village nativity toh bagundi
masana vikram ni first time chusina feel baga rasaru.
so far a pleasant love story la undi. chudali enni twists untayo.
థాంక్స్ బ్రో ❤️
ఇప్పుడు నైట్ షిఫ్ట్, అందుకే కొంచెం ఆక్టివ్ గా అప్డేట్ ఇస్తున్నాను, ఇంట్లో కదిలించే వాళ్ళు లేరు అదే జనరల్ షిఫ్ట్ అయితే స్టోరీ రాయడం చాలా కష్టం.
ఇది ఒక మాములు లవ్ స్టోరీ..
పెద్దగా ట్విస్ట్ లు ఏమి ఉండవు.
Thanks for the appreciation.
22-05-2022, 01:34 AM
4
పొద్దున్నే లేచాను ఇవ్వాళ అన్ని కొత్త కొత్తగా ఉన్నాయ్, బెడ్ మీద నుంచి లేచి ఇంటి ముందు గార్డెన్ లోకి వచ్చా, రోజు నేను చికాకుగా చూసే పక్షులు ఇవ్వాళ అందంగా కనపడుతున్నాయి.
త్వరగా స్నానం చేసి టైం చూసుకున్నాను కాలేజీ స్టార్ట్ అవ్వడానికి ఇంకా రెండు గంటల పైనే పడుతుంది, రోజు వేసుకునే టైట్ డ్రెస్సులు వేసుకోబుద్ది కాలేదు, నాకోసం అమ్మ పోయిన సారి బర్తడేకి గిఫ్ట్ ఇచ్చిన డ్రెస్ తీసాను అదొక ఫుల్ హాండ్స్ ఎల్లో టీ షర్ట్ అండ్ తిక్ బ్లు జీన్స్, వేసుకుని అద్దంలో చూసుకున్నాను చాలా బాగుంది, విక్రమ్ నన్ను చూస్తాడా? తనకి నచ్చుతుందా అని ఆలోచిస్తూ మంచం మీద కూర్చున్నాను.
అన్నిటికంటే ముందు అమ్మ ఈ డ్రెస్ లో నన్ను చూసి సంతోషపడితే బాగుండు అనిపించింది, అలా ఎందుకు అనిపించిందంటే అమ్మ నాతో మాట్లాడదు కాబట్టి.
నాకు ఈ ప్రపంచంలోనే ఇష్టమైన వ్యక్తుల్లో మొదటి వ్యక్తి అమ్మ, అందరు నన్ను నా చిన్నప్పుడు అమ్మ కూచి అని పిలిచేవారు ఎప్పుడూ అమ్మ కొంగు పట్టుకుని అమ్మ ఎటు వెళ్తే అటు వెళ్లేదాన్ని..
కానీ నాకు రాను రాను డబ్బు పిచ్చి పిచ్చి కాదు అది మదం అని చెప్పుకోవచ్చు ఎక్కువైంది, అమ్మ పోలికలతో కొంచెం అందం కూడా వచ్చింది దానితో పాటే గర్వం కూడా..
నాకున్న ఫ్రెండ్స్ అందరు అటువంటి వాళ్లే నేను వాళ్ళలా ఉండకపోవడంతొ కొంచెం దూరం పెట్టారు అందుకే నేను వాళ్ళలా మారిపోయాను.
మొదట్లో అమ్మ చెప్పి చూసింది కానీ నా కష్టాలు తనకేం తెలుస్తాయి అని కొట్టి పారేసాను.
ఒక రోజు ఏదో చికాకులో ఉండగా మా ఇంట్లో పనిచేసే రమ కొడుకు నానీ నన్ను ఆటపట్టించాడు వాడు చిన్నపిల్లోడు కానీ కోపంలో వాడిని కాలితో తన్నాను.
అప్పటినుంచి అమ్మ నాతో మాట్లాడడం మానేసింది, అది కొంచెం బాధగా ఉండేది, అప్పటి నుంచే అందరి మీద కోపగించుకోడం చులకనగా చూడటం మొదలయ్యాయి.
కానీ విక్రమ్ ని చూసాకే నాలో ఉన్న నా చిన్ననాటి మానసని నాకు మళ్ళీ పరిచయం అయ్యింది.
ఇంతవరకు తనతో ఒక్క మాట కూడా మాట్లాడలేదు, ఒక వేళ తనకీ గర్ల్ ఫ్రెండ్ ఉండి ఉంటే అయినా పరవాలేదు దూరం నుంచి ప్రేమిస్తాను, నాకు దక్కకపోయినా పరవాలేదు నా ప్రేమని మాత్రం ఆపలేను అది నాకు తనని చూసిన మొదటి చూపులోనే అర్ధమైంది.
ఇక అమ్మకి కనిపించాలని కావాలనే తన రూమ్ ముందు అటు ఇటు పని ఉన్న దాని లాగ తిరిగాను కొంచెం సేపటికి అమ్మ బైటికి వచ్చింది.
అమ్మ నన్ను చూసేలాగ "రమా టిఫిన్ పెట్టు" అని అరిచాను, అమ్మ నన్ను చూసింది, కొంచెం షాకింగ్ గానే చూసింది మళ్ళీ ఏమైందో తిరిగి లోపలికి వెళ్ళిపోయింది.
వెనకాలే వెళ్లాను అమ్మ లోపలికి వెళ్లి గోడకి తగిలించి ఉన్న నా ఫోటోకి ముద్దు ఇచ్చింది, ఆ ఫోటో నా చిన్నప్పటిది అందులో లంగా ఓణి లో ఉన్నాను, వచ్చే వారం నా బర్తడే ఉంది అప్పుడు అమ్మకి ఆ డ్రెస్ లో కనిపించాలి అనుకున్నాను.
రమ ఆంటీ టిఫిన్ పెట్టుకొచ్చింది తినేసి కాలేజీకి బైలుదేరాను, ఇంకా విక్రమ్ రాలేదు నా ఫ్రెండ్స్ కూడా రాలేదు కానీ రమ్య వాళ్ళు కనిపించారు.
మానస : రమ్యా..
రమ్య : చెప్పు మానస..
పూజ : ఏముంది మళ్ళీ ప్రాంకో లేక ఏడిపించడానికో వచ్చి ఉంటుంది.
రమ్య : నువ్వు ఊరుకోవే.
మానస : అది మొన్న మీ ఫ్రెండ్ సలీమాని ఏడిపించిందని సోనియా మెడ పట్టుకున్నాడు కదా తనెవరు, సలీమా బాయ్ ఫ్రెండా?
రమ్య : ఛీ కాదు మానస విక్రమ్ కి సలీమా చెల్లి లాంటిది, మొన్న సలీమా వాళ్ళ అమ్మ పోయాక తన బాధ్యత విక్రమ్ వాళ్లే తీసుకున్నారు, విక్రమ్ వాళ్ళ అమ్మ కూడా సేమ్ విక్రమ్ లాగే చాలా మంచిది.
ఇంతలో విక్రమ్ బైక్ మీద వస్తుండడం చూసి, "సరే రమ్య నేను వెళ్తాను, నా తరపున సోనియా చేసిన పనికి సలీమాకి సారీ చెప్పు"అని అక్కడ నుంచి క్లాస్ లోకి వచ్చేసా ఎలాగో వస్తాడుగా అప్పుడు మళ్ళీ చూడొచ్చులే అని...
≈≈≈≈≈≈≈≈≈≈≈≈≈≈
విక్రమ్ : ఏంటి అలా చూస్తున్నారు పదండి వెళదాం.
పూజ : ఆ మానస సలీమాకి సారీ చెప్పమని చెప్పి వెళ్ళింది అందుకే అలా షాక్ లో ఉండిపోయాం, మళ్ళీ మనల్ని ఆటపట్టించట్లేదు కదా...
ఇంతలో నా భుజం మీద వెనక నుంచి ఎవడో రాడ్ తొ కొట్టాడు.. మొన్న ఫాతిమా అమ్మని స్మశానం వరకు ఒక్కన్నే ఎవ్వరికి ఇవ్వకుండా మోసాను కదా అక్కడ కొంచెం కమిలింది దెబ్బ కరెక్ట్ గా అక్కడే పడేసరికి కింద కూర్చుండిపోయాను.
చందు వాడిని ఒక్క తన్ను తన్నాడు, దూరం నుంచి సంధ్యతొ మాట్లాడుతున్న భరత్ చూసి పరిగెడుతూ వచ్చి మిగతా వారి మీద కలపడ్డాడు నేను లేచి మిగతా వాళ్ళ మీద కలబడ్డాను, చుట్టు స్టూడెంట్స్ అంతా మూగి చూస్తున్నారు.
ఊరివాళ్ళం కదా ఆరుగురిని ముగ్గురం కలిసి బాగానే హేండిల్ చేసాం, మా పిడి గుద్దుళ్ళకి తట్టుకోలేక వాళ్ళు పారిపోయారు, మేము క్లాస్ కి వెళదాం అని మెట్లు ఎక్కుతుండగా ఎవరో మాట్లాడుకోగా విన్నాం (అరే వీళ్ళు ఆ mla మనుషులు కదా వాళ్ళతో వీళ్ళకేంటి గొడవ) అని.
పూజ అది విని : చెప్పాగా ఆ మానస మంచిగా మాట్లాడినప్పుడే అర్ధం చేసుకోవాల్సింది ఇలాంటిదేదో ఉంటుందని వాళ్ళనీ....
విక్రమ్ : ఇది మానస పని కాదు, ఇంతటితొ వదిలేయ్...
పూజ : మరి.. ఇంకెవరి పని?
విక్రమ్ : అదిగో అక్కడ చెట్టు కింద ఉన్నారు కదా సోనియా, పల్లవి వాళ్ళ పని.
అందరు అటు చూసారు మమ్మల్ని కొట్టడానికి వచ్చిన మనుషులని తిడుతున్నారు, పారిపోయి వచ్చారనేమో.
క్లాస్ లోకి ఎంటర్ అవుతూనే నా కళ్ళు ఆటోమేటిక్ గా మానస కోసం క్లాస్ మొత్తం స్కాన్ చేసేసాయ్, చివరి బెంచ్ లో కూర్చుని నన్నే చూస్తుంది, తన డ్రెస్సింగ్ స్టైల్ మార్చింది అది గమనించాను...తనని చూస్తూ వెళ్లి కూర్చున్నాను, మానస నన్నే చూస్తుంది ఓర కళ్ళతో.
సలీమ : విక్రమ్ దెబ్బ చాలా గట్టిగా తగిలిందా ఏది చూడని...
విక్రమ్ : లేదు చిన్నదే.. తగ్గిపోతుంది.
పూజ : అవునురా మానస కాదు అని అంత గట్టిగా ఎలా చెప్పావ్?
విక్రమ్ : ఏదో అలా చెప్పా వదిలేయ్యవే... (నమ్మకం మా అమ్మ తన గురించి చెప్పినదాని బట్టి తన మీద ఉన్న నమ్మకం అని మనసులో అనుకున్నాను).
కాసేపటికి సోనియా, పల్లవి వచ్చి మానస పక్కన కూర్చున్నారు, వాళ్ళు మానసతొ ఏం చెప్పారో తెలీదు కానీ వాళ్ళని తిట్టి నన్ను చూస్తూ లేచి అక్కడనుంచి వెళ్ళిపోయింది.
అందరం క్లాస్ వింటూ జోకులు వేసుకుంటూ ఉన్నాం ఇంతలో ల్యాబ్ పీరియడ్ లో అందరు ల్యాబ్ కి వెళ్లారు, నేను కొంచెం సేపు పడుకుంటానని చెప్పి క్లాస్ లోనే ఉండిపోయాను, లేచి క్లాస్ లో అటు ఇటు తిరుగుతూ డోర్ వైపు వెళ్తుండగా మానస లోపలికి వచ్చింది.
ఇదే మొదటి సారి ఇద్దరం ఎదురెదురుగా మా పక్కన ఎవ్వరు లేకుండా ఒకరి కళ్ళలోకి ఇంకొకరం చూసుకోడం, నన్ను చూస్తూనే నోరు తెరిచి అలానే ముందుకు వస్తూ బెంచ్ కి కాలు తట్టి ముందుకు పడబోయింది, చెయ్యి అందించడానికి చెయ్యి పైకి లేపాను, నా అర చేతిలో తన చెయ్యి వేసి గట్టిగా పట్టుకుని పడిపోకుండా నీలాదొక్కుకుని నిల్చుని నన్నే చూస్తుంది.
ఇంకా తన చెయ్యి నా చేతిలోనే ఉంది, క్లాస్ లోకి ఎవరో వస్తున్నా చప్పుడుతొ సడన్ గా నా చెయ్యి వదిలేసి నా చేతిలో ఆయింట్మెంట్ పెట్టి తన బెంచ్ దెగ్గరికి పరిగెత్తింది.
ఈలోగా మా క్లాస్ స్టూడెంట్స్ అంతా వచ్చేసారు,
రమ్య : ఏంట్రా పడుకోలేదా?
విక్రమ్ : లేదు ఆయింట్మెంట్ తెచ్చుకోడానికి వెళ్ళా.
పూజ : తెచ్చుకున్నావా మరి?
విక్రమ్ : ఇదిగో.
నా బెంచ్ లో కూర్చోడానికి వెళ్తూ మానసని చూస్తుండగా సలీమా నా చేతిలో ఉన్న ఆయింట్మెంట్ తీసుకుంది, నాకు రాయడానికి, ఆ తరువాత కాలేజీ అయిపోయాక మానసని ఒకసారి చూసి ఇంటికి వచ్చేసాను సలీమాతొ పాటు.
ఇంటికి రాగానే అమ్మ ఏదో ఒకరకంగా నన్ను గమనిస్తూ సైగ చేసింది, నాకు అర్ధం కాలేదు ఇప్పటివరకు అమ్మ అలా చెయ్యనే లేదు.
≈≈≈≈≈≈≈≈≈≈≈≈≈≈≈
సాయంత్రం ఆరు అవుతుండగా మానస వాళ్ళ నాన్నతొ గొడవేసుకుంది, మానస వాళ్ళ అమ్మ ఒక పక్కన నిలబడి ఆశ్చర్యంగా చూస్తుంది.
వాళ్ళ నాన్న కూడా అయోమయంగానే ఉన్నాడు, ఎదురుగా సోనియా, పల్లవి ఇద్దరు తలలు దించుకుని ఉన్నారు.
మానస : ఎవరిని పడితే వాళ్ళని కొట్టడమేనా, చూసుకోవద్దు.
శివరాం : నిన్ను ఏడిపించారని చెప్పారు అందుకే మనుషుల్ని పంపించాను తల్లీ.
మానస : "పెద్ద గొప్ప పని చేసావ్... వాళ్ళు ఏది చెప్తే అది నమ్మేయ్యడమేనా, పనికిమాలిన మొహాలు" అని సోనియా, పల్లవి ఇద్దరినీ కోపం గా చూసింది.
శివరాం : ఇప్పుడేమైంది? కొడితే కొట్టారు ఏం కాదులే..
మానస : ఇలా ఆలోచిస్తావ్ కాబట్టే mla దెగ్గర ఆగిపోయావ్, ఆ అబ్బాయి ఎవరో తెలుసా, ఆ అబ్బాయి చెప్తే ఒక ఊరి స్టూడెంట్స్ మొత్తం కదులుతారు, చాలా ఫాలోయింగ్ ఉంది కాలేజీ లో.. మీరు ఇలా స్టూడెట్స్ అందరిని కనిపించినోడినల్లా కొట్టుకుంటు పోతే ఆఖరికి ఈ mla పోస్ట్ కూడా ఊడిద్ది....స్టూడెంట్స్ సపోర్ట్ లేకుండానే మీరు ఎదగ గలరని అనుకుంటున్నారా?
శివరాం : నువ్వు చెప్పిందీ కరెక్టే.. ఆ అబ్బాయికి సారీ చెప్పించనా?
మానస : చెప్పించాల్సింది కొట్టినోళ్లతో కాదు కొట్టించాల్సిన వాళ్ళతో...అని అక్కడనుంచి వెళ్ళిపోయింది, మానస వాళ్ళ అమ్మ తనలోని మార్పుని గమనిస్తూనే ఉంది .
మానస తన రూమ్ లోకి వెళ్లి అసహనంగా బెడ్ మీద కూర్చుంది, అక్కడే రమ ఆంటీ కొడుకు నాని కూర్చుని ఆడుకుంటున్నాడు.
సడన్ గా మానసని చూసి బెదిరిపోయాడు, నానీ ని చూడగానే మానసకి ఇందాక తన చెప్పిన డైలాగ్ గుర్తొచ్చింది "చెప్పించాల్సింది కొట్టినోళ్లతో కాదు కొట్టించాల్సిన వాళ్ళతో" అని కానీ కానీ నానీని ఒకప్పుడు తన్నిన్ది తనే కదా....
ఇంట్లో పని చేస్తున్న రమకి మానస పైకి వెళ్ళగానే తన రూమ్ లో ఆడుకుంటున్న తన కొడుకు గుర్తొచ్చి పైకి పరిగెత్తింది కానీ అక్కడే డోర్ దెగ్గర చాటుగా చూస్తున్న మానస వాళ్ళ అమ్మని చూసి ఆగిపోయింది.
మానస : నానీ ఇలా రా..
నానీ అప్పటికే మానసని చూసి బెదిరిపోయి ఉన్నాడు, భయం భయంగానే దెగ్గరికి వెళ్ళాడు.
మానస తన బ్యాగ్ లో నుంచి చాక్లేట్ తీసి నానీ కి ఇస్తూ.. " సారీ నానీ ఇంకెప్పుడు నిన్ను కొట్టను ఏమి అనను సారీ " అంది.
అయినా కూడా పిల్లాడు బెదిరిపోయి ఉండడంతొ మానస తన జేబు లోనుంచి ఫోన్ తీసి ప్లేస్టోర్ లో కార్ గేమ్ ఇన్స్టాల్ చేసి "ఇదిగో కార్ గేమ్ ఆడుకుంటావా?" అంది.
నానీ గాడికి ఫోన్ చూడగానే కళ్ళు మతాబుల్లా ఎలిగిపోయాయి వెంటనే అన్ని మర్చిపోయి చెయ్యి చాపాడు.
మానస నానీ నీ పక్కన కూర్చోబెట్టుకుని సారీ చెప్తూ షేక్ హ్యాండ్ ఇచ్చి ఫ్రెండ్స్ అంది, నానీ గాడు ఇప్పుడు ఆ ఫోన్ కోసం ఏమైనా చేస్తాడు అందుకే నవ్వుతూ షేక్ హ్యాండ్ ఇచ్చాడు, నవ్వుకుంటూ ఫోన్ వాడి చేతికి అందించింది.
నానీ గేమ్ లో నిమగ్నమైపోయాడు మానస ఫ్రెషప్ అవ్వటానికి బాత్రూం లోకి దూరింది, ఇదంతా చూసిన మానస వాళ్ళ అమ్మ సంతోషంగా రమని కౌగిలించుకుని తన రూమ్ కి వెళ్ళిపోయింది....ఏం జరిగిందో తెలుసుకున్న రమ కూడా ఆనందంగా పని చేసుకోడానికి వెళ్ళిపోయింది.
≈≈≈≈≈≈≈≈≈≈≈≈≈
వారం రోజులుగా నేను మానస చూసుకోడం తప్ప పెద్దగా ఏం జరగలేదు, ముకుంద సినిమా లాగ గడిచిపోయింది ఈ వారమంతా, ఎవ్వరు లేనప్పుడు ఎవరూ మమ్మల్ని గమనించనప్పుడు నన్ను చూసి నవ్వేది అది నవ్వు కుడా కాదు నవ్వినట్టు కళ్ళతోనే చెప్పేది
అమ్మ నన్ను గమనిస్తూనే ఉంది, అప్పుడప్పుడు కళ్ళతో అర్ధంకానీ సైగలు చేసేది కానీ నేను అడిగితే మాత్రం నేను ఏం అనలేదే అని వేళ్ళతో చూపించేది.
రేపు కాలేజీకి వెళ్లొద్దు అమ్మతో ఉండి ఆ సైగలకి అర్ధం తెలుసుకోవాలి అనుకున్నాను కానీ నా వల్ల మళ్ళీ సలీమా ఎందుకు ఆగిపోవాలని బైలుదేరాను.
≈≈≈≈≈≈≈≈≈≈≈
ఇవ్వాళ నా పుట్టినరోజు అమ్మకి లంగా ఓణిలో కనిపించాలని తెగ ప్రయత్నించాను కానీ దొరకలేదు, వారం ముందే కుట్టించుకోవాలట నాకు తెలియక నేను ఒక్క రోజు ముందు వెళ్ళాను.
అందుకే ఇక మాములు డ్రెస్ వేసుకుని బైటికి వచ్చాను అందరు విష్ చేసారు, అమ్మ దెగ్గర ఆశీర్వాదం తీసుకుందామని అమ్మ రూమ్ లోపలికి వెళ్ళాను.
మానస : అమ్మా...! అని చుట్టు చూసింది.
అప్పుడే రూమ్ లోపలికి వెళదామని లోపలికి వచ్చి మానసని చూసింది వాళ్ళ అమ్మ.
మానస అమ్మ : మానసా...
మానస వెనక్కి తిరిగింది.
మానస అమ్మ : హ్యాపీ బర్తడే అని నవ్వుతూ చెయ్యి ఇచ్చింది.
మానస ఏడుస్తూ చెయ్యి నెట్టేసి గట్టిగా హత్తుకుపోయింది.. మానస వాళ్ళ అమ్మ వెన్ను నిమురుతూ, "కొత్త డ్రెస్ వేసుకోవా?" అని అడిగింది.
మానస : నాకు నచ్చింది దొరకలేదు మా..
మానస అమ్మ : నీకోసం నేనొక డ్రెస్ కొన్నాను వేసుకుంటావా?
మానస : ఆనందంగా "ఏది మా"
మానస అమ్మ : ఇదిగో అని లంగా ఓణి అని చేతికిచ్చింది.
మానస వాళ్ళ అమ్మని కౌగిలించుకుని లోపలికి వెళ్లి మార్చుకుని వచ్చింది.
మానస : అమ్మా ఎలా ఉంది..
మానస అమ్మ : బాగుంది కానీ నీకు సెట్ అవ్వాలా..
మానస : పర్లేదు మా నాకు నచ్చింది అని హత్తుకుని కాలేజీకి బైల్దేరింది.
లంగా ఓణిలో వచ్చిన మానసని చూసిన సోనియా పల్లవి ఓర్చుకోలేక కుళ్ళకుని, కావాలని జ్యూస్ ఒంపి సారీ అన్నట్టు నాటకమాడారు.
సోనియా : అయ్యో సారీ మానస చూసుకోలేదు, నీ బర్తడే రోజే ఇలా అవ్వాలా ఇంకా నీకు విషెస్ కూడా చెప్పలేదు, అని పల్లవికి కన్ను కొట్టింది.
పల్లవి : సారీ కాదు ముందు మానసకి డ్రెస్ ఇప్పించు.
మానసకి కోపంతొ పాటు బాధ కూడా వచ్చింది ఇక ఇప్పుడు చేసేదేం లేక వాళ్ళ వెంట షాపింగ్ కి వెళ్ళింది.
లోపల సోనియా పల్లవి ఇద్దరు కలిసి మినీ స్కిర్ట్ అండ్ టీ షర్ట్ సెలెక్ట్ చేశారు, తనకి నచ్చకపోయినా బలవంతం చెయ్యడంతొ తప్పక తీసుకుంది.
కాలేజీకి వెళ్లారు, అందరు బర్తడే విషెస్ చెప్తున్నారు కానీ ప్రతి మగాడి కన్ను మానసని కామంతొ చూసేసరికి మానసకి సిగ్గుగా అనిపించింది, విక్రమ్ కి ఈ డ్రెస్ లో ఎలా కనిపించాలో అర్ధం కాలేదు.
ఇంతలో విక్రమ్ రానే వచ్చాడు కానీ రోజు తనని గుచ్చి గుచ్చి చూసే కళ్ళు అస్సలు తనని చూడకపోడంతొ బాధగా తల దించుకుని క్లాస్ కి వెళ్ళింది....క్లాస్ లో అందరు విషెస్ చెప్పారు కానీ మానసకి అస్సలు అవి వినపడలేదు.
≈≈≈≈≈≈≈≈≈≈≈≈≈≈≈
పూజ : ఇవ్వాళ మానస బర్తడే అంట, తెగ చెప్పుకుంటున్నారు..
రాగానే మానసని దూరం నుంచే గమనించాను ఆ డ్రెస్ చూసి కోపం వచ్చింది, తనని చూడకుండానే లోపలికి వెళ్ళాను, కానీ ఆ డ్రెస్ లో తను ఇబ్బంది పడటం చూసాను, నాకు తెలిసి ఇది కూడా ఆ ఇద్దరు దున్నపోతుల పనే అయ్యుంటుంది.
అందుకే అందరికీ ఇప్పుడే వస్తానని చెప్పి ఇంటికి బైలుదేరాను.
విక్రమ్ : అమ్మా అమ్మా త్వరగారా అలా సిటీ దాకా వెళ్లొద్దాం.
అమ్మ : ఎందుకు రా? అని వెళ్ళు చూపించింది.
విక్రమ్ : మానస గురించి చెప్పాను, బర్తడే కి డ్రెస్ కొందాం అన్నాను.
అమ్మ మళ్ళీ ఎప్పుడు ఇచ్చే అర్ధం కానీ ఎక్సప్రెషన్ ఇచ్చింది, అప్పుడు అర్ధం అయ్యింది నాకు, నేను లవ్ లో పడ్డానని నన్ను వెక్కిరిస్తుంది అని.
విక్రమ్ : అమ్మా! నిన్నూ.....ఇన్ని రోజులు నాతో ఆడుకుంటున్నావ్ కదా...
అమ్మ : సరే సరే పదా వెళదాం.
అమ్మని తీసుకుని సంతోషంగా సిటీకి వచ్చి ఇద్దరం కలిసి మంచి చీర సెలెక్ట్ చేసాము, అమ్మ అందులో రెడీ మేడ్ ఉందేమో కనుక్కోమంది.
జాకెట్ కి సైజ్ అడిగితే అమ్మ నాకు సైగ చేస్తే షాప్ వాడికి చెప్పాను. అమ్మ నన్ను చూసింది నేను సిగ్గుపడ్డాను. మళ్ళీ నన్ను ఏడిపించాలని చూసింది కానీ తన చెయ్యి గట్టిగా పట్టేసుకున్నాను వద్దు అంటూ అమ్మ నవ్వుకుంది.
ఇద్దరం డ్రెస్ ప్యాక్ చేపించి మళ్ళీ అమ్మని ఇంట్లో దింపి కాలేజీకి వచ్చాను, అప్పటికే లంచ్ బ్రేక్ అయ్యింది.
కాల్ చేసి అందరిని కాంటీన్ దెగ్గరికి రమ్మన్నాను, మా వాళ్ళు అందరు బైటికి వెళ్ళిపోయాక క్లాస్ కి వెళ్ళాను, మానస ఒక్కటే బెంచ్ లో కూర్చుని ఉంది.
లోపలికి వెళ్లి నా బెంచ్ దెగ్గరికి వెళ్తున్నాను మానస నన్నే చూస్తుంది, తనని దాటి వెళ్తూ తన ఒళ్ళో పడేలా నా చేతిలో ఉన్న కవర్ వేసి మళ్ళీ బైటికి వెళ్లాను.
మానస కవర్ లో డ్రెస్ ఉండటం చూసుకుని ఆనందంగా మార్చుకోడానికి వెళ్ళింది.
నేను కాంటీన్ కి వెళ్లి మా వాళ్ళతో క్లాస్ కి వచ్చాను, ఇంకా మానస రాలేదు.
అందరు క్లాస్ కి వచ్చారు రూప మేడం కూడా వచ్చి క్లాస్ తీసుకుంటుంది, నేను మానస కోసం చూస్తున్నాను, ఇక సహనం కోల్పోయి బైటికి వెళ్లి తనని చూడాలన్న ఆత్రంతొ లేవబోయాను.
అప్పుడు ఎంట్రీ ఇచ్చింది నా దేవత... తెల్లటి చీర, గోల్డెన్ అంచు, అదే రంగు చంకీలతో సన్నని పైట, జాకెట్ భుజానికి అటు ఇటు మెత్తటి ఈకల లాంటి డెకొరేషన్ చీరకి ముత్యాల డిజైన్ అబ్బబ వర్ణించడం కంటే చూడటం మేలు అని కన్ను అర్పకుండా నోరు తెరుచుకుని అలానే చూస్తున్నాను, మానస నన్ను చూసి నవ్వుకుంటూ వెళ్ళి కూర్చుంది.
ఆఖరికి రూప మేడం కూడా నైస్ సారీ అని మెచ్చుకుంది, అన్నిటికంటే మానసకి అప్పటి వరకు కామంతొ చూసిన కళ్ళన్ని ఇప్పుడు ఆకర్షణతొ ఆరాధిస్తున్నట్టు చూస్తుంటే విక్రమ్ మీద ఇంకా ఇష్టం పెరిగిపోయింది.
కాలేజీ అయిపోయే టైం కి అందరు తనతో మాట్లాడాలంటేనే భయపడేవారు అలాంటిది అందులో చాలా మంది ఏది అయితే అది అయ్యింది అని ప్రొపోజ్ కూడా చేసేసారు, మానస నవ్వుతూ సున్నితంగా రిజెక్ట్ చేసింది, మానసకి గర్వంగా అనిపించింది.
ఇంతక ముందు తను చూసుకుని పడే గర్వానికి, ఇప్పుడు ఒచ్చిన గర్వానికి ఉన్న తేడా కూడా తెలుసుకుంది.
కాలేజీ అయిపోయి అందరు ఇంటికి వెళ్లిపోతుండగా మానస అందరిని పిలిచి "ఇవ్వాళ నా బర్తడే సందర్బంగా చిన్న పార్టీ అందరు తప్పకుండా రావాలి అని నన్ను చూస్తూ అందరు తప్పకుండా రవాలి" అని ఎవ్వరికి కనిపించకుండా నాకు మాత్రమే కనిపించేలా పెదాలు వణికిస్తూ ప్లీజ్ ప్లీజ్ అంది....అందరం ఇన్విటేషన్ కార్డ్స్ తీసుకుని బైటికి వచ్చాం.
పూజ : అరేయ్ మనం కూడా వెళదాం రా..
విక్రమ్ : నీకు తనంటేనే పడదు ఎందుకే అక్కడికి మనం.
పూజ : రేయ్ పార్టీ ఎక్కడో తెలుసా గ్రీన్ లోటస్ హోటల్ లో మన జీవితంలో మళ్ళీ అక్కడికి వెళ్లలేము ప్లీజ్, ప్లీజ్..... ప్లీజ్ రా వెళదాం.
విక్రమ్ : సరే సరే ముందు ఇంటికి వెళ్ళండి, అందరు రెడీ అయ్యి ఉండండి వెంకట్ అన్న కార్ తీసుకుని వెళదాం.
అందరు ఆనందంగా "యే" అని హై ఫయ్ కొట్టుకున్నారు.
విక్రమ్ : పూజ ఆ హోటల్ పేరేంటి?
పూజ : గ్రీన్ లోటస్.......
23-05-2022, 11:11 AM
23-05-2022, 11:12 AM
23-05-2022, 11:12 AM
23-05-2022, 11:12 AM
23-05-2022, 11:13 AM
23-05-2022, 11:14 AM
(22-05-2022, 08:30 AM)Thorlove Wrote: విక్రమ్-మనసాల మూగ ప్రేమ బలే ఉంది బ్రో....వాళ్ళు ఇద్దరిని ఎప్పుడు మాట్లాడుకునే లాగ చేస్తారో మరి.....
గ్రీన్ లోటస్ ని లైన్ లో పెట్టారు అంటే అసలు ఏం అర్ధం కాల....సరే చూద్దాం ముందు ముందు ఏం జరుగుతుందో.....Multiverse రేంజ్ లో ఎమ్మానా ప్లాన్ చేస్తున్నారా ఏంటి......![]()
అప్డేట్ కి ధన్యవాదాలు
Ledhu just resembles anthe. ❤️
23-05-2022, 11:14 AM
23-05-2022, 11:15 AM
23-05-2022, 11:15 AM
23-05-2022, 11:16 AM
23-05-2022, 11:16 AM
23-05-2022, 11:17 AM
23-05-2022, 11:18 AM
23-05-2022, 11:18 AM
23-05-2022, 11:18 AM
25-05-2022, 07:40 PM
31-05-2022, 10:43 PM
5
మానస విక్రమ్ ఇచ్చిన చీరతొ నే ఇంట్లోకి అడుగుపెట్టింది అక్కడ నానీ చూసి "ఏయ్ మానసక్క ఒచ్చిందోచ్"... అని అరవడం చూసి "ష్" అని నానీ పెదాల మీద వేలు పెట్టింది, కిచెన్ లోనుంచి రమ చూసి సూపర్ అని వేళ్ళతో సైగ చేసింది.
మానస నానీ చెయ్యి పట్టుకుని రమని చూసి నవ్వుతూ వాళ్ళ అమ్మ రూమ్ దెగ్గరికి వెళ్ళింది.
మానస : అమ్మా...
మానస అమ్మ : తల్లీ వచ్చేసావా?
మానస : "ఆగు... కళ్ళు మూసుకో... నేను వచ్చేదాకా తెరవకూడదు.." అని అమ్మ ముందుకి వెళ్లాను.
మానస : అమ్మా కళ్ళు తెరువు..
మానస వాళ్ళ అమ్మ కళ్ళు తెరిచి ఆశ్చర్యంగా ఆనందంగా చూస్తూ, నుదిటి మీద ముద్దు ఇచ్చి "తల్లీ ఎంత అందంగా ఉన్నవో అచ్చు దేవతలా ఉన్నావ్".
వెనకే వచ్చిన రమ కూడా "నేను అదే అందమనుకుంటున్నా మీరు అనేసారు అమ్మగారు".
మానస సిగ్గుపడింది.
మానస అమ్మ మానసని మంచం మీద కూర్చోబెట్టి "తల్లీ ఎవరా అబ్బాయి?". అనేసరికి మానస షాక్ అయ్యింది, తనతో పాటే రమ కూడా...
మానస నానీ గాడి అవస్థ గుర్తించి బ్యాగ్ లో నుంచి నానీ కోసం కొన్న కొత్త ఆపిల్ టాబ్ సీల్ తీసి వైఫై కనెక్ట్ చేసి గేమ్ ఇన్స్టాల్ చేసి వాడికి ఇచ్చింది.
మానస : "నానీ ఇలా రా, ఇదిగో ఇది నీకోసమే కొన్నాను ఎప్పుడు నీ దెగ్గరే ఉంటుంది కానీ నీకు ఇదివ్వాలంటే నాకు ప్రామిస్ చెయ్యాలి", అని చెయ్యి చాపి.. "బాగా చదువుకుంటానని నాకు ప్రామిస్ చెయ్".
నానీ ప్రామిస్ చేసి టాబ్ తీసుకుని ఇల్లంతా ఆనందంగా తిరుగుతున్నాడు, రమ ఇబ్బందిగా చూసింది కానీ ఏమనలేకపోయింది.... ఇప్పుడు రమకి కావాల్సింది అది కాదు మానస ఎవరిని ఇష్టపడుతుందా అని.
మానస : ఇక అమ్మని చూసి "మా నీకెలా తెలుసు?"
మానస అమ్మ : ఒక్క రోజులో ఇన్ని మార్పులు ప్రేమలో పడితే తప్ప సాధ్యం కావులే..
మానస : అది... మా క్లాస్ లో...
రమ : ఆ క్లాస్ లో...
మానస అమ్మ : ఆ...చెప్పు...
మానస : రెండు చేతులతో మొహం దాచుకుని "నన్ను చెప్పనిస్తారా లేదా?"
మానస అమ్మ : సరే చెప్పు చెప్పు.
మానస : మా క్లాస్లో అబ్బాయి.. పేరు విక్రమ్, మొన్న నాన్న కొట్టించారని అరిచా కదా తనే.
రమ : ఎలా ఉంటాడు నీ అంత అందంగా ఉంటాడా, హైట్, మనిషి దిట్టంగా ఉంటాడా?
మానస : సాయంత్రం పార్టీకి రమ్మని పిలిచాను అప్పుడు చూద్దు...వస్తాడో రాడో..
మానస అమ్మ : పిలిచావుగా తప్పకుండా వస్తాడు.
మానస : క్లాస్ అందరితొ పాటు పిలిచాను, అస్సలు ఇప్పటి వరకు తనతో ఒక్కసారి కూడా మాట్లాడలేదు దూరం నుంచి చూడటమె..
రమ : ఇదేం ప్రేమ.. విడ్డురంగా?
మానస అమ్మ : ఎప్పటినుంచి ప్రేమిస్తున్నావ్ తల్లీ?
మానస తన అమ్మని వాటేసుకుని ఈ వారం రోజుల నుంచే...
మానస అమ్మ : మా పొగరుబోతు మానసని ఒక్క వారంలో చూపులతో మార్చేశాడా?
మానస : మా.... ఇది గోరం.. పోండి నేను చెప్పను..
రమ : నువ్వు చెప్పు మానస.... అమ్మగారు మీరుండండి..
మానస : ఒక్క రోజులో... కాదు కాదు ఒక్క చూపులో మార్చేసాడు.. అమ్మా ఎట్టి పరిస్తుతుల్లో విక్రమ్ ని వదిలిపెట్టకూడదు... నాకు విక్రమ్ కావాలి ఏం చెయ్యాలో చెప్పండి.
రమ : వెళ్లి ముద్దు పెట్టెయ్ ఇక నీ చుట్టే తిరుగుతాడు..
మానస : పో అక్కా..
మానస అమ్మ : నువ్వుండేవే రమ..తల్లీ మంచివాడా తనగురించి నీకేం తెలుసు?
మానస విక్రమ్ గురించి తనకి తెలిసింది చెప్పింది.
మానస అమ్మ : ఒక '' అమ్మాయిని చెల్లెలా చూసుకుంటున్నాడు అంటే మంచివాడే అందులోనూ నీకు నచ్చాడుగా చూద్దాం వస్తాడుగా పార్టీకి, ఇక పదండి రెడీ అవ్వండి.
రమ : రేయ్ నానీ నువ్వు ఆడుకుంటూ కూర్చో మేము వెళ్లి కేక్ తినేస్తాం..
నానీ : అమ్మో.... నాకు కేక్ కావాలి... అని లేచి వాళ్ళ అమ్మ వెనకాల పరిగెత్తాడు.
≈≈≈≈≈≈≈≈≈≈≈≈≈≈≈≈≈≈≈≈≈≈≈≈≈≈≈≈≈
ఇంటికి వెళ్లి అమ్మతో చెప్పాను, అమ్మ కూడా వస్తానంది, అందరూ రెడీ అయ్యి మా ఇంటికి వచ్చేసారు, అందరం కలిసి గ్రీన్ లోటస్ హోటల్ కి బైలదేరాము.
హోటల్ లోపలికి వెళ్లి పార్కింగ్ చేసి ఒక్కసారి ముందు నుంచి ఆ హోటల్ చూసి అందరం ఆశ్చర్యపోయాం, అంత పెద్ద హోటల్ ముందు మానసకి విషెస్ చెప్తూ పెద్ద కట్ అవుట్, పక్కనే మిగతా రాజకీయ నాయకుల ఫోటోలు.
పూజ : అబ్బా ఎంత పెద్ద హోటల్, మనం కనీసం ఇందులో టిఫిన్ చెయ్యాలంటే ఇంట్లో ఒక నెల సరుకుల డబ్బులు కావాలి.
విక్రమ్ : మనం కూడా మానస వాళ్ళ నాన్నలాగ అక్రమాలు చేద్దాం అప్పుడు టిఫిన్ ఏం ఖర్మ ఇందులోనే ఉండొచ్చు.
అమ్మ నన్ను డోక్కలో పొడిచి ష్..అని సైగ చేసింది, లోపలికి వెళ్ళాము అస్సలు ఇంద్ర లోకం లోపలే ఉంది ఆ లైటింగ్స్, డెకొరేషన్ చాలా నీట్ గా ఉంది, ఇంకా మానస రాలేదు, వాళ్ళ నాన్న వచ్చే రాజకీయ నాయకులని ఆహ్వానిస్తున్నాడు..
కేక్ కటింగ్కి టైం ఇంకో పది నిముషాలు ఉందనగా మానస లోపలికి వచ్చింది అందరు తనని విష్ చేస్తున్నారు, థాంక్స్ చెపుతూ బొకేలు అందుకుని పక్కనే ఉన్న ఆవిడకి ఇస్తుంది తనేమో తన పక్కనే ఉన్న ఒక చిన్న పిల్లాడికి ఇస్తుంది.. మానస ఇంకో పక్క వాళ్ల అమ్మ అనుకుంట పోలికలు కనిపిస్తున్నాయి, చూస్తుంటేనే తెలుస్తుంది తను చాలా మంచిదని తన అందమే మానసకి వచ్చిందనుకుంటా...
అన్నిటికంటే నాకు నచ్చిన అంశం ఏమిటంటే మానస నేను కొనిచ్చిన చీరే కట్టుకు రావటం, దూరం నుంచే నన్ను చూసి నవ్వింది థాంక్స్ అన్నట్టుగా..మానస కార్పెట్ మీద నడుచుకుంటూ వస్తుంటే గాల్లో పూలు చల్లుతూ హడావిడి చేస్తున్నారు నిజంగా దేవత లాగే ఉంది...మానస వాళ్ల అమ్మకి ఇంకా తన పక్కన ఉన్న ఆమెకి నన్ను చూపించినట్టు అనిపించింది నాకు, వాళ్లు నడుచుకుంటూ దెగ్గరికి వస్తుంటే మేమందరం అలా చూస్తూ ఉండిపోయాం...అమ్మ నాకు రోజా పువ్వు అందించింది నన్ను దాటుకుని వెళ్తుండగా తన పక్కనే ఉన్న పిల్లాడిని పిలిచాను ఆ అబ్బాయి నా దెగ్గరికి వచ్చాడు, తనతో పాటే వాళ్ల అమ్మ అనుకుంటా తను కూడా ఆగింది...
"నీ పేరేంటి...?"
"నానీ"
"నానీ ఈ పువ్వు మీ అక్కకి ఇస్తావా?"
నానీ ఆలోచిస్తుండగా వాళ్ల అమ్మ తీస్కో అని సైగ చేసింది, నానీ ఆ పువ్వు తీసుకుని పరిగెత్తుకుంటూ మానస దెగ్గరికి వెళ్లి పువ్వు ఇచ్చి నన్ను చూపించాడు... మానస నన్ను చూసి సిగ్గుగా పువ్వు తీసుకుని తన చెవి దెగ్గర పెట్టుకుంది...
ఇంతలో నాకంట్లో ఎవరో చాటుగా గుస గుసగా మాట్లాడుకుంటూ మెట్లు ఎక్కడం గమనించాను... ఏదో అనుమానంగా ఉండి వాళ్ల వెనకే చిన్నగా పైకి వెళ్లాను...
లోపలకి వెళ్లి కర్టెన్ చాటున దాక్కున్నాను, అక్కడ ఇరవై మంది ఆడపిల్లల్ని కాళ్ళు చేతులు నోరు కట్టేసి ఉంచారు.. ఇంతలో
P1 : రేయ్ పదిహేనో తారీకు గుర్తు పెట్టుకో ఈ ఇరవై మందిని లంబసింగి చేర్చాలి.
P2 : లంబసింగిలో ఎక్కడ అన్నా?
P1 : భద్రాచలం కొత్తగూడెం నుంచి అరకు వెళ్లే రూట్లో.. మధ్యలో లంబసింగి వెళ్ళడానికి ఒక రోడ్ ఉంది ఆ రోడ్ లో మొదట కాలువ తగులుతుంది చిన్న బ్రిడ్జి అంతే.. దాని కిందే అక్కడ పెద్ద ట్రక్ ఉంటుంది అక్కడ నువ్వు నీ ట్రక్ ని డెలివరీ ఇస్తే చాలు... మిగతాది అన్న చూసుకుంటాడు...
P2 : అలాగే... అన్నా కొంచెం డబ్బులు అవసరం పడ్డాయి...
P1 : ఇప్పిస్తా లే అని అక్కడ నుంచి మాట్లాడుకుంటూ వెళ్లిపోయారు..
నేను కిందకి వచ్చేసాను, అమ్మ వాళ్ళ దెగ్గరికి వచ్చేసరికి మా కాలేజీ ప్రిన్సిపాల్ మాట్లాడుతున్నాడు.. దానికి అందరు క్లాప్స్ కొడుతూ ఎంజాయ్ చేస్తున్నారు.
అమ్మ : ఎటు వెళ్ళావ్ అని సైగ చేసింది.
నా చిటికిన వేలు చూపించాను.. అమ్మ మానస వైపు చూపించి వెక్కిరించింది.. ప్లీజ్ ఒద్దు అందరూ ఉన్నారని సైగ చేసాను..అమ్మ నవ్వింది.
సలీమా : మానస డ్రెస్ బాగుంది కదా?
విక్రమ్ : హ్మ్మ్ సూపర్ సెలక్షన్.
సలీమా : అబ్బా ఛా నిన్ను నువ్వే పొగుడుకుంటున్నావ్.. ఇచ్చింది నువ్వేగా?
వెంటనే తన నోటిని మూసేసాను... "నీకెలా తెలుసు?"
సలీమా : ఆరోజు నిన్ను పిలుద్దామని క్లాస్ కి వచ్చాను నువ్వు మానస వైపు కవర్ విసిరేయ్యడం ఆ తరువాత తన డ్రెస్స్ మారిపోవడం అన్నీ గమనిస్తూనే ఉన్నాలే... మీ ఇద్దరి సైగలు అబ్బో బలే సింక్ లో ఉంటారు ఇద్దరు.. ఇప్పుడు పువ్వు సంగతి కూడా...
విక్రమ్ : ఇంకా ఎవరెవరికి తెలుసు.. అనగానే అందరు ఇటు తిరిగి "మా అందరికి తెలుసు బంగారం" అన్నారు.
పూజ : మాకు తెలీదు అనుకున్నావా? నేను రమ్యతొ బెట్ కట్టాను కూడా, నువ్వు మొదటి సారి మానసని చూసినప్పుడే అనుకున్నా నేను ఏమన్నాడు ఏమన్నాడు "ఇది మానస పని కాదు" హ హా హా...
అందరు నవ్వారు.
విక్రమ్ : అరవ్వే అరూ.. అందరికీ వినపడి మనల్ని ఇక్కడే పాతేస్తే సరిపోద్ది.
ఇంతలో నానీ మాదెగ్గరికి వచ్చాడు..
నానీ : అన్నా ఒక సారి ఇలా రా..
చందు : ఎల్లెల్లు చుట్టాలు పిలుస్తున్నారు..
చందు గాడిని చూసాను...
భరత్ : చూసింది చాలు వెళ్ళు.. (భరత్ గాడి వైపు చూడగానే) అటు తిరిగి ఎవరినో చూస్తూ .. చూసింది చాలు వెళ్ళు బాబు... అన్నాడు.. దానికి చందు వాళ్లంతా నవ్వుకున్నారు అమ్మ కూడా.. ఏం చేస్తాం అడ్డంగా దొరికిపోయాను అందుకే చిన్నగా నవ్వుతూ అక్కడనుంచి జారుకున్నాను...
.................................................................
రమ : మానస ఇలా రా..
మానస : ఏంటక్కా?
రమ : విక్రమ్ ఇటే వస్తున్నాడు నేను చూడకుండా నెడతాను తన మీద పడిపో..
మానస : ఆమ్మో వద్దక్కా.. నాకు భయం.
రమ : భయం లేదు ఏం లేదు నువ్విలానే ఉంటే ఇక మీరు మాట్లాడుకోడానికి ఏడాది పడుద్ది.. రా చెప్తా అని మానస చెయ్యి పట్టుకు లాగింది.
రమ : నానీ ఓకే నా వెళ్ళు.. మేము రెడీ..
................................................................
నానీ స్పీడ్ గా పరిగెత్తే సరికి తన వెనకే వెళ్ళాను, అక్కడ ఎవ్వరు లేరు నడుచుకుంటూ ముందుకు వెళ్తుంటే సడన్ గా మానస నా మీద పడింది, నా రెండు చేతులు తన నడుము మీద వేసి గట్టిగా పట్టుకున్నాను, తన ఒళ్ళు మెత్తగా ఉంది గుండ్రటి మొహం నా ఎదురుగా అందులోనూ ఎర్రటి పెదాలు ఏదైతే అది అయ్యింది అందుకుందాం అనిపించింది....మానస నన్నే చూస్తుంది.. ఇంతలో ఎవరో చూస్తున్నారనిపించి తల ఎత్తి చూసాను.. మానస వాళ్ల అమ్మ.
నేను మానసని నిల్చోబెట్టి తనకి అటు చూడమని సైగ చేసాను.. మానస వాళ్ల అమ్మని చూసి చీర సరి చేసుకుని పక్కకి చూసింది నేను అటువైపు చూసాను.. అక్కడ నానీ వాళ్ల అమ్మ నిల్చొని ఉన్నారు అక్కడ నుంచి నెమ్మదిగా జారుకున్నారు... నాకు మాటర్ అర్ధమైపోయింది..
మానస అమ్మ : ఏయ్ బాబు ఇలా రా...
మానసని ఒకసారి చూసి వాళ్ల అమ్మ దెగ్గరికి వెళ్తున్నాను....
« Next Oldest | Next Newest »
Users browsing this thread: 2 Guest(s)

![[+]](https://xossipy.com/images/bootbb/collapse_collapsed.png)
