[Pallaki]

bro, please edit fully. we can still see Ram name references. see below
నాన్న : పిల్లోడండి వాడికున్న జ్ఞానం కూడా మీకు లేకపోయే...


రామ్ : నాన్న నేను పిల్లోడ్ని కాదు ఇప్పుడు G క్లాస్ సగం పెద్దోడ్ని ఐపోయాను....

❤️❤️

[Pallaki]

2

పద్మ దెగ్గరనుంచి ఇంటికి వస్తుండగా రమ అత్త కూతురు ప్రణీత కనిపించింది.


ప్రణీత : అన్నయ్య ఈ బ్యాగ్ పట్టుకో బరువుగా ఉంది...

వాసు : అంతలా ఏం చదువుతున్నావని నీ బ్యాగ్ మోయ్యాలే నేను.

ఇంతలో రమ అత్త ఇల్లు వచ్చింది.

ప్రణీత : ఈ సారి చదువుతాలే అన్నయ్య.

వాసు : ఇదిగో నీ బ్యాగ్... చూడు ప్రణీత బుక్ చదివేటప్పుడు సినిమాలు కాకుండా మీ అమ్మని తలుచుకో రోజులో ఎన్ని పనులు చేస్తుందో తెలుసా.. మీ నాన్న చేసే పొలం పని మిమ్మల్ని సాకడానికి సరిపోతుంది అయినా కూడా ఎందుకు మీ అమ్మ అంత కష్టపడాలి...

ప్రణీత సైలెంట్ గా ఉంది.

వాసు : ఎందుకొ నేను చెప్పనా? ఎదుగుదల కోసం, ఈ ఊర్లో మీకు తినడానికి, సరదాలకి డబ్బులు ఉన్నా మిమ్మల్ని తక్కువగా చూస్తారు ఎందుకంటే మీరు లేనోళ్ళని.. అలానే కాలేజ్ లో కూడా నువ్వు ఎంత ఫీజు కట్టినా పాస్ అవ్వకపోతే నలుగురిలో చులకనేగా..

తన రెండు భుజాలు పట్టుకుని వాళ్ళ ఇంటి ముందుకి తిప్పి ప్రణీత తల ఎత్తాను... "రోజు కాలేజ్ నుంచి ఇంట్లోకి వెళ్ళేటప్పుడు ఒక సారి మీ ఇంటిని చూడు పాడుబడ్డ గోడ, వెనక సగం స్లాబ్ ముందంతా రేకులు, ఒక సారి చూసుకుని లోపలికి వెళ్ళు.

కమ్మలు కొత్తవా?

ప్రణీత : తల దించుకుని అవును అంది.

వాసు : మీ అమ్మ చెవికి కమ్మలు ఉన్నాయా?

ప్రణీత : లేవు.

వాసు : పెళ్ళైన ప్రతి ఆడది ముక్కు పుడక పెట్టుకుంటుంది ఎప్పుడైనా మీ అమ్మ మొహం చూసావా?

ప్రణీత ఇక ఏడ్చేలా ఉంది అని "వెళ్ళు రోజు సాయంత్రం అర్జున్ అన్న దెగ్గరికి వచ్చి ట్యూషన్ చెప్పించుకో, మాకు డబ్బులున్నాయి చదువు లేకపోయినా ఉన్న డబ్బులన్నీ ఐపిచ్చినా అయిపోవు అయినా కూడా అర్జున్ అన్న కాలేజ్ ఫస్ట్ వస్తాడు ఇక మీ సంగతి నువ్వు ఒకసారి ఆలోచించు" అని ప్రణీతని లోపలికి పంపించి ఇంటికి బైల్దేరాను.

ఇంటికి వచ్చి సుబ్బరంగా తినేసి టీవీలో బెన్ 10 చూస్తున్నాను.... అన్నయ్య J క్లాస్ అని విపరీతంగా చదువుతున్నాడు.... నాకు ఈ చదువులు,  సర్టిఫికెట్స్ వీటి మీద పెద్దగా నమ్మకాలు లేవు ఎక్కడున్నా ఎలా ఉన్నా బతికేయొచ్చు అన్న నమ్మకం నాది, అందుకే ఎక్కువగా చదవను ఎప్పుడో అమావాస్య పున్నమికి అన్నట్టు ఎగ్జామ్స్ కి ఒక పది రోజుల ముందు అనగా అమ్మ ఒక రోజు గొడవ చేస్తుంది.... అప్పుడు తీస్తాను అప్పటి వరకు కాలేజ్ టైంని ఎంజాయ్ చెయ్యడం, సాయంత్రమైతే ఊరిని....రాత్రికి టీవీ ని... ఆ తరువాత నిద్రని,  అన్ని ఎంజాయమెంటే మనకి.

ఫస్ట్ ర్యాంక్ వస్తుంది కాబట్టి ఎవ్వరు ఏమనట్లేదు కానీ లేకపోతే ఈ పాటికి నన్ను తొక్కి నార తీసేవారు.

పక్కింటావిడతో మాట్లాడి ఇంట్లోకి వచ్చిన రవళికి పద్మ అవతారం చూసి, కోపంగా చేతిలోకి చెప్పుని తీసుకుంది.... పద్మ తన బావ చెప్పిందంతా గుర్తు తెచ్చుకుని జరిగిందంతా రవళికి వాళ్ళ నాన్నకి చెప్పింది.

పద్మ డ్రెస్ మార్చుకున్న తరువాత రవళి పద్మ చెయ్యి పట్టుకుని ఆ యూనిఫామ్ ఇంకో చేతితో పట్టుకుని కోపంగా ఎత్తి ఎత్తి నడుస్తూ వాసు వాళ్ళ ఇంటికి వెళ్ళింది....వెనకాలే రాజు కూడా వచ్చాడు...

టీవీ చూస్తున్న నన్ను అమ్మ పిలుస్తుంది అని హాల్లోకి వెళ్ళాను అక్కడ పద్మ వాళ్ళ అమ్మా నాన్న, మా అమ్మ నాన్న అన్నయ్య అందరు కోపంగా నన్నే చూస్తున్నారు.

పద్మని చూస్తూ "ఎందుకమ్మా పిలిచావ్" అని అమాయకంగా ఫేస్ పెట్టి అమ్మని అడిగాను...

అమ్మకి నేను నటిస్తున్నానని అర్ధం అయిపోయి పద్మ యూనిఫామ్ ని నా మొహం మీదకి విసిరి కొట్టి. "ఏం చేసావో తెలుసా నీకు ఆడపిల్ల తో అలానా ప్రవర్తించేది" అని నా మీదకి వచ్చింది.

వాసు : నేనేం తప్పు చెయ్యలేదు...

రవళి : చూడు ఎలా సమర్థించుకుంటున్నాడో... ఎప్పుడు ఊరి మీద పడి బాలదూర్ గా తిరగడం తప్ప ఏం తెలుసు వీడికి.

వాసు : నా సంగతి సరే మరి నీకేం తెలుసు...

రవళి : ఏంటి?

వాసు : నీకేం తెలుసు.... ఎంత సేపు నీ టీవీ సీరియల్స్... అమ్మాలక్కల ముచ్చట్లు దాన్ని అస్సలు పట్టించుకుంటున్నారా మీరు, మావయ్య అంటే వంద పనులుంటాయి నీకేం అయ్యింది.... కనీసం దాని డ్రెస్ చిన్నగా అయ్యింది తొడలు కనిపిస్తున్నాయి అని కూడా నువ్వు గమనించలేదంటే నిన్ను ఏమనాలి....

అది చిన్న డ్రెస్ తో ఎవ్వరికి కనిపించకుండా ఒళ్ళు కప్పుకుని తిరుగుతుంటే నాకు కాలేజ్ లో తల కొట్టేసినట్టయింది.

క్లాస్ లో టీచర్ నిల్చొ బెట్టి మార్కులు ఎందుకు తగ్గాయి అని నీలదీస్తే సైలెంట్ గా నిల్చుని ఏడ్చింది అది... అంతే కానీ మా ఇంట్లో పట్టించుకోరు అని చెప్పలేదు...ఇంట్లో పిల్లకి చదువు కూడా చెప్పుకోలేక పోతున్నారా, ఆల్రెడీ పద్మ ఫెయిల్ అయిందట కానీ మేడం రెండు సబ్జెక్టుల్లో మార్కులు వేసి పాస్ చేపించింది.


ఇవన్నీ కాదు ఇదిగో చుడండి మీకందరికి ముందే చెప్తున్నాను, మీరు మేము వేరు వేరుగా ఉండచ్చేమో కానీ మనలనందరిని ఒకే ఫ్యామిలీలా చూస్తారు ఈ ఊరి జనం.... ఈ ఇంటి కొచ్చే పెళ్లి శుభలేక మీద కూడా ఉట్టి మా నాన్న పేరు గోవింద రాజులు అని కాదు ఆ పేరు ముందు మా అమ్మ పేరు జానకి ....... జానకి గోవిందరాజులు అని రాసి మరి ఆహ్వానిస్తారు.....

అలాంటిది రాజు మావయ్య మా అమ్మకి తోడ పుట్టిన వాడు, మావయ్య నాన్న ఇద్దరు కలిసి ఊర్లో తిరుగుతుంటే అందరూ అన్న తమ్ముళ్ళలా కనిపిస్తారని అంటారు..

మీ వల్లనే కాదు ఇంకెవరి వల్ల అయినా సరే మా నాన్న తల దించుకోవాల్సి వస్తే నేను చూస్తూ కూర్చొను....అని నేను చెప్పాల్సింది చెప్పి లోపలికి వచ్చి మళ్ళీ బెన్ 10 పెట్టుకుని చూస్తున్నాను.

బైటికి బెన్ 10 చూస్తున్నాను కానీ లోపల బాధగా ఉంది, కొంచెం అతిగా ప్రవర్తించానా, పద్మ డ్రెస్ ని అలా కట్ చెయ్యకుండా ఉండాల్సింది కానీ అత్తని మార్చాలంటే ఆ మాత్రం హడావిడి చెయ్యాలి, త్వరగా అత్తని దారిలోకి తీసుకురాకపోతే మొత్తం ఊరిలో పరువు పోతుంది రాజు మావయ్య ఉరి ఏసుకున్నా ఆశ్చర్యం లేదు, రేపు ఒకసారి రవళి అత్తతో మాట్లాడాలి..

≈≈≈≈≈≈

ఎవ్వరు ఏమి మాట్లాడకపోయేసరికి రవళికి జరిగిన అవమానానికి జానాకిని అందరిని చూసి ఇంకేం చెయ్యలేక అక్కడనుంచి కోపంగా పద్మని తీస్కుని బైటికి వచ్చేసింది.... రాజు జానకికి సైగ చేసి బైటికి వెళ్ళాడు.

ఇంటికి వచ్చాక రాజు : రవళి నా మాట విను ఎందుకంత కోపం...

రవళి : వాడు చేసింది ఏమైనా చిన్న పనా, నా తప్పుంటే నాకు చెప్పాలి అంతే కానీ ఇలా చేస్తారా ఎవరైనా, ఏమనుకుంటున్నాడు వాడు వాడి గురించి.

డబ్బుంటే అంతా వాళ్లదే న్యాయం అయిపోద్దా అస్సలు మిమ్మల్ని అనాలి వాడు నన్ను పట్టుకుని అన్నన్ని మాటలు అంటూ ఉంటే నువ్వు కానీ మీ చెల్లెలు కానీ కనీసం అన్నయ్యగారు కూడా మాట్లాడలేదు.

రాజు : వాడు చేసింది తప్పే ఇప్పటికిప్పుడు వాడికి నేను ఒక్క మాట చెప్తే వాడు నీ కాళ్ళు పట్టుకుని క్షమాపణ చెప్తాడు... నువ్వు నీ తప్పు ఒప్పుకుని వాడికి క్షమాపణలు చెప్తావా?

నీకు ఎన్నో సంవత్సరాలుగా చెప్తూనే ఉన్నాను కానీ నా మాట ని లెక్క చెయ్యలేదు నువ్వు, ఎంత సేపు నీ లోకం నీదే ఐతే పక్క ఇళ్లల్లో ముచ్చట్లు ఏముందే ఆ టీవీ లో ఎప్పుడు చూస్తూనే ఉంటావ్ పిల్లని పట్టించుకోవాలన్న ధ్యాసే లేదు నీకు..

ఆ ఫోన్ వచ్చిన దెగ్గరనుంచి నాకు టార్చర్ చూపిస్తున్నావ్ రాత్రి ఎప్పుడు పడుకుంటావో తెలీదు పొద్దున్నే మాకు బాక్సులు పెడ్తావు ఇక అంతే నేను టీ అడిగిన పట్టించుకోవు.... ఎగ్జామ్స్ ముందు హెల్ప్ చెయ్యమని పద్మ నిన్ను బతిమిలాడింది కానీ నువ్వస్సలు పట్టించుకోలేదు.... ఫెయిల్ అయ్యే దాకా వచ్చింది.

ఆఖరికి మా బావగారు చెప్తారేమో నీకు అనుకున్న కానీ వాసు గాడి చేతిలో చెప్పించుకుంటావని అనుకోలేదు.

రవళి : ఏడుస్తూ తప్పులన్నీ నావే మీరంతా మంచోళ్ళు నేనే చెడ్డదాన్ని అని లోపలికి వెళ్లిపోయింది రొటీన్ డైలాగ్ కొట్టి.... ఇది మారదు అనుకున్నాడు రాజు.

≈≈≈≈≈≈≈≈

అన్నయ్య లోపలికి వచ్చాడు నా పక్కన కూర్చుని...

అర్జున్ : వాసు..

వాసు : హ్మ్..

అర్జున్ : నీ కారణం మంచిదే కావచ్చు కానీ దాన్ని హ్యాండిల్ చేసిన విధానం బాలేదు, పద్మ ఎంత బాధపడి ఉంటుందో ఆలోచించావా? పొద్దున్నే వెళ్లి పద్మకి క్షమాపణ చెప్పు..

వాసు : అలాగే.

అర్జున్ : చెప్తావా లేక మాయ చేసేస్తావా?

వాసు : చెప్తా లేరా బాబు... ఇక పొయ్యి చదువుకోపో నన్ను దొబ్బకు.

అర్జున్ : వాసు తల మీద ఒకటి మొట్టి వెళ్ళిపోయాడు.

టీవీ కట్టేసి పడుకుందాం అనుకున్నా కానీ నిద్ర రావట్లేదు ఎందుకంటే అమ్మ నాన్నతో ఇంకా ఏం మాట్లాడలేదు అందుకే.. వచ్చి నా రూమ్ లో మంచం మీద పడుకున్నాను.

రూమ్ అంటే రూమ్ కాదు లెండి, అన్నయ్య కి నాకు ఒక రూమ్ ఇచ్చారు కానీ ఆ సదవరి రాత్రంతా లైట్ ఏస్కోని మరి చదువుతాడు అందుకే నా బెడ్ తీసుకుని హాల్ పక్క రూమ్ కి బియ్యం బస్తాలు పెట్టె దెగ్గర చిన్న సందు లా ఉంటుంది ఆ సందు నుంచి లోపలికి వెళ్లే దెగ్గర అటు ఇటు మేకులు కొట్టి కర్టెన్ పెట్టాను, కాళ్ళ దెగ్గర ఒక టేబుల్ ఫ్యాన్ అంతే ఇక అది నా రూమ్ అయిపోయింది... దోమలు కుట్టకుండా కష్టపడి పెర్మనెంట్ గా ఉండేలా దోమ తెర కూడా కట్టాను లెండి.

కళ్ళు మూసుకోకుండా ఆలోచిస్తుండగా అమ్మ ఒచింది, సైలెంట్ గా నా పక్కన పడుకుంది...

అమ్మ : వాసు..

వాసు : చెప్పు మా..

అమ్మ : ఎందుకలా చేసావ్ తప్పు కదా ముందు పొద్దున్నే వెళ్లి అత్తకి మావయ్యకి పద్మకి ముగ్గురికి క్షమాపణ చెప్పు..

వాసు : అలాగే..

అమ్మ : ఒట్టేయ్..

వాసు : చెప్తా అన్నాగా.. అయినా ఏంటే నేను చేసిన తప్పు, అది నా పెళ్ళాం నేనేమైనా చేసుకుంటా మీకెందుకు, నలుగురిలో దాని బట్టలు తీసానా మేము ఇద్దరం ఉన్నప్పుడే కదా... అయినా నా పెళ్ళాం నా ఇష్టం బట్టలే చించుతా ఇంకేదైనా చించుతా నీకెందుకే.

అమ్మ : ఏంటి నీ పెళ్ళామా? ఏముందని ఇస్తారు నాన్నా నీకు అమ్మాయిని.

వాసు : ఎక్కడున్నా బతికేయగలనన్న ధైర్యం ఉంది అది సరిపోదా..

అమ్మ : పిల్లోడివి పిల్లాడిలా ఉండు వెధవ వేషాలు వెయ్యకు.



అమ్మ : ఇంతలో ఏదో గుర్తొచ్చి కోపంగా "బట్టలు కాదు ఇంకేమైనా చించుతా అన్నావ్ ఇంకేం చించుతావ్".

వాసు : "ఏదో ఫ్లోలో అన్నానే బాబు ఇంకేముంటాయి చించడానికి" అని కవర్ చేశాను..

అమ్మ : నేను నిన్ను చిన్న పిల్లాడనుకున్నాను రా కానీ నువ్వు వెధవన్నర వెధవ లా తయారు అయిపోయావ్.. అని లేవబోయింది.

భుజం మీద చేయి వేసి లాగాను..

అమ్మ : ఏంట్రా?

వాసు : నా కోటా నాకు ఇస్తే నా నిద్ర నేను పోతాను.

అమ్మ : నేను ఇవ్వను నువ్వు మంచోడివి కాదు అని నాకు ఈరోజే తెలిసింది ఇక ముద్దులు కట్.

వాసు : "ఏంటి?" అని అమ్మని పడుకోబెట్టి తన మీద కాలు వేసాను లేవకుండా...

"ఎప్పుడైనా నా కళ్ళలో నీ మీద ప్రేమ తప్ప కామం కనిపించిందా? ఈ జీవితానికి నువ్వు నాకు అమ్మవి తప్ప ఆలివి ఎప్పటికి కాలేవు,  ఇక నాకు బొడ్డు అంటే ఇష్టం ఎందుకంటే నాకు తెలీదు అది అంతే, ఇక పో" అని కాలు తీసేసాను..

అమ్మ : సారీ..

వాసు : అవసరం లేదు ఇక పో..

అమ్మ : ఇప్పడు ఇదంతా నువ్వు చెప్తేనేగా నాకు తెలిసింది నేనేమైన బైటికి వచ్చి తిరుగుతానా ఇవన్నీ నాకు తెలియడానికి.. సారీ చెప్పాగా..

వాసు : సరే..

అమ్మ : మరి ముద్దు?

వాసు : నుదిటి మీద పెట్టు ఇప్పుడు అక్కడే కావాలి.

అమ్మ : సరే అని నా నుదిటి మీద ముద్దు ఇచ్చి వెళ్ళబోయింది..

వాసు : నాన్న ఏమైనా అన్నాడా?

అమ్మ : లేదు ఒక్క మాట కూడా మాట్లాడలేదు అదే నాకు ఆశ్చర్యంగా ఉంది.

వాసు : ఎక్కడున్నాడు?

అమ్మ : మిద్దె మీదకి వెళ్ళాడు.

వాసు : ఒక సారి కలిసేసి వస్తాను.. అని పైకి వెళ్ళాను నాన్న ఒక్కడే మందు కొడుతున్నాడు. దెగ్గరికి వెళ్ళాడు..

"నాన్న అది..."

నాన్న : నువ్వలా ఎందుకు చేసావో నాకు తెలుసు నాకేం చెప్పనవసరం లేదు, నేనే మీ అమ్మకి చెప్పి మీ అత్తకి చెప్పిద్దాం అనుకున్నాను కానీ మంచిదే అయ్యింది...

ఇంతకీ అత్తతో మాట్లాడావా?

వాసు : లేదు రేపు మాట్లాడతాను.

నాన్న : నిన్ను ఇంకోటి అడగాలి కానీ ఇప్పుడు కాదు నువ్వు చెప్పే వరకు ఎదురు చూస్తాను...

ఇక నీ వయసుకు తగ్గ అల్లరి పనులు చేస్తూనే ఇంకో పక్క నీ వయసుకు మించిన పనులు చేస్తున్నావ్, నువ్వు వేలు పెట్టె ఏ విషయం లోను అన్నయ్యని లాగోద్దు వాడికేం తెలీదు..

వాసు : లాగనని మీకు తెలుసు.

రెండు నిమిషాల మౌనం తరువాత నేను కిందకి వెళ్తుండగా..

నాన్న : వాసు నీ పనుల్లో అల్లరి ఉన్నా నీ ఆలోచనల్లో పెద్దరికం ఉంది అందుకే నేను నిన్ను ఏం అనలేకపోతున్నాను కానీ శృతి మేడం విషయంలో జాగ్రత్త తరువాత నువ్వు బాధ పడి మమ్మల్ని బాధ పెట్టొద్దు.

వాసు : నాన్న! అది... అలా...

నాన్న : పొద్దు పోయింది పడుకో పో.

»»»»»»చంద్రుడుని తరీమేసిన సూర్యుడు««««««

లేచి స్నానం చేసి రెడీ అయ్యి బైటికి వచ్చాను, అమ్మ టిఫిన్ పెట్టింది తినేసి బ్యాగ్ వేసుకుని బైటకి వచ్చాను..

అమ్మ : ముద్దు ఒద్దా..

వాసు : సాయంత్రం..

అర్జున్ : ఉండురా వస్తున్నా సైకిల్ ఎక్కువా?

వాసు : లేదు నాకు పని ఉంది నువెళ్ళు.

అమ్మ : వాసు ఇలా ఒకసారి వచ్చిపో..

వాసు : లోపలికెళ్లి "ఏంటి మా?"

అమ్మ : నన్ను హత్తుకుని "నువ్వలా మూడిగా ఉంటే నా మనసేం బాగోలేదు, నాకు నా అల్లరోడే కావాలి".

అమ్మ బుగ్గ మీద ముద్దు ఇచ్చి బైటికి వచ్చా రాజు మావయ్య కనిపించాడు వెళ్లి తనకీ సారీ చెప్పా మౌనంగానే పర్లేదు లేరా అయిపోయిందేదో అయిపోయింది వెళ్ళు అన్నాడు అక్కడనుంచి అత్త ఇంటి దారి పట్టాను.. వాసు అని నా పేరు వినగానే తల ఎత్తి చూసాను.

రమ అత్త ఇంటి ముందు రోట్లో పచ్చడి రుబ్బుతూ తన పక్కింటి సుజాతతో మాట్లాడుతుంది, వాళ్ళకి కనిపించకుండా గోడ వెనక నిల్చున్నాను..

సుజాత : రమ ఏంటే వాసుగాడితో ఆ పనులు.

రమ : ఏంటి?

సుజాత : అదే మొన్న ఆ చెరువు గట్టు దెగ్గర.

రమ : వాడిని అలా తప్పుగా చూడకు, అల్లరోడు అంతే కానీ తప్పు చెయ్యడు, అయినా వాడు నన్ను ఏం చేస్తాడని అనుకున్నావ్ నువ్వు?

సుజాత : అలా అని కాదు.

రమ : నా నోటికి తట్టుకునే మగాడు ఉన్నాడా ఈ ఊర్లో..

సుజాత : మరి వాడికి ఎలా లొంగావు.

రమ : అమ్మాయి ప్రణీత ని బాయి దెగ్గర కాపాడిన దెగ్గరనుంచి వాడంటే నాకు గౌరవం, ప్రణీతని సొంత చెల్లెలా చూసుకుంటాడు, కొంచెం డబ్బులు ఉంటేనే పెద్ద పోటుగాల్లల పొగరు చూపిస్తారు కానీ వాడు ఎప్పుడు మమ్మల్ని ప్రేమగానే పలకరిస్తాడు అది చాలదా...
నిన్న కూడా అమ్మాయి సరిగ్గా చదవట్లేదాని కోప్పడ్డాడు.. అందుకే వాడంటే నాకు ఇష్టం కానీ అల్లరోడు కదా పొలం లో నా విషయం ఎప్పుడు చూశాడో వెధవ మళ్ళీ ఎవరికైనా చెప్పేస్తాడేమో అని అంతే, అయినా వాడు ఏం చెయ్యడు ముద్దు పెడతాడు మళ్ళీ వాడే మధ్యలో కదిలిచ్చి ఎవరో వస్తున్నారని భ్రమ కల్పించి మధ్యలో ఆపేసి వెళ్ళిపోతాడు అలా ఎందుకు చేస్తాడో వాడికి మాత్రమే తెలియాలి.

ఇంతలో సుజాతని వాళ్ళ అత్తగారు పిలిస్తే లోపలికి వెళ్ళింది.

గోడ దెగ్గర నిల్చుని ఆలోచిస్తున్నా..

రంగడు : ఎరా వాసు ఆ గోడ దెగ్గర ఏం చేస్తున్నావ్ రా?

ఆ మాట వినగానే రమ గోడ పక్కకి వచ్చి వాసుని చూసి చెయ్యి పట్టుకుని ఇంట్లోకి లాక్కేళ్ళింది.

రమ : ఏంట్రా వాసు ఏమైంది దా అని పైట జార్చింది.

వాసు : సారీ అత్త.

రమ : పైట సర్దుకుని, నాకు తెలుసురా నువ్వు బంగారం అని... అని నుదిటి మీద ముద్దు ఇచ్చింది.

మరొక్క సారి sorry చెప్పి అత్త సంగతి తెల్చడానికి బైలుదేరా...

రవళి అత్త ఇంట్లోకి వెళ్తుండగా పద్మ బ్యాగ్ ఏస్కోని బైటికి వస్తుంది..

పద్మ : బావ నువ్వు ఇక్కడ?

వాసు : నీకు సారీ చెపుదామని వచ్చా...

పద్మ : ఏం అవసరంలేదు, పదా వెళదాం నిన్ను నన్ను అమ్మ చూసిందంటే ఇక అంతే, నీతో మాట్లాడొద్దని స్ట్రిక్ట్ వార్నింగ్... నిన్నే చెప్పు దెబ్బలు జస్ట్ మిస్ అయ్యాయి... పదా వెళదాం...

వాసు : నువేళ్ళు నేను అత్తతో మాట్లాడి వస్తాను...

పద్మ : "జాగ్రత్త గొడవేసుకోకు" అని వెళ్ళిపోయింది

లోపలికి వెళ్ళాను అత్త టీవీ చూస్తుంది, నన్ను చూడగానే కోపంగా లేచి "ఎందుకోచ్చావ్ పో బైటికి అని కేకలకి లేసింది".

వాసు : నోరు మూసుకుని చెప్పింది విను, పిచ్చి పిచ్చి వేషాలు వేశావంటే గుద్దలో పచ్చి మిరపకాయ నూకుతా..

వాసు ఈ రకంగా మాట్లాడతాడని ఊహించని రవళి  ఆశ్చర్యంగా కోపంగా చూస్తూ ఉండిపోయింది.


వాసు :  .............................

[Pallaki]

స్టోరీ చదువుతుంటె మంచి Interesting గా అనిపిస్తుంది.... మీ ప్రతి స్టోరీ లో నాకు నచ్చే కామన్ పాయింట్....తల్లి తో హీరో కి వుండే బాండింగ్....అది మాత్రం చాలా బాగా రాస్తారు మీరు...ఇందులో కూడా అది కనిపిస్తుంది.....
ఎక్కువ నెగటివ్ ఎలెమెంట్స్ లేకుండా ఇలాగే కొనసాగించాలి అని ఆశిస్తున్నాం....
ధన్యవాదాలు

థాంక్స్ మిత్రమా
మీకు నా ధన్యవాదాలు

[Pallaki]

Superb update

❤️❤️

[Pallaki]

Story story ki writing toh Edo maya chestav.
but story ni koncham munde aapochu kada bhayya 
update ending lo story light ga start chesi gap istav.... (taruvata bhagam vache varam annatluntadi maku)

Haha
Thanks bhayya
You made my day.. ❤️

[Pallaki]

Super update

❤️

[Pallaki]

Super story

❤️

[Pallaki]

nice one bro... too good

Thank you bro

[Pallaki]

this is new variation in your style. good bro...

Thank you very much

[Pallaki]

Nice super update

Thank you

[Pallaki]

Nice update

Thank you

[Pallaki]

Thanks for the lovely comments❤️

[Pallaki]

https://www.jabbardasth.in/    ఈ కథ ఇందులో కూడా  కొనసాగుతున్నది

ప్రస్తుతానికి వాళ్లు కూడా కొనసాగించలేరు లెండి
నేను రాయాలి కదా  :shy:

[Pallaki]

3

రవళి కోపంగా "వాసు ఏం మాట్లాడుతున్నావ్, ముందు నువ్వు బైటికి వెళ్ళు".

వాసు : ఎందుకు నేను వెళ్ళిపోతే ఆ గోవర్ధన్ గాడిని ఇంటికి పిలిపించుకుంటావా?

రవళి గోవర్ధన్ అన్న పేరు వినగానే చెమటలు పట్టాయి.

వాసు : ఏమైంది మాట పడిపోయిందా? నీ రంకు గురించి ఎవ్వరికి తెలీదు అనుకుంటున్నావా?

రవళి : అది...అది... నీకెలా...అనుకుంటూ భయపడుతూ వెళ్లి బీరువాకి ఆనించుకుని కింద కూర్చుండిపోయింది.

వాసు : అంత గుట్టుగా రంకు చేసినా నాకెలా తెలిసిందని ఆలోచిస్తున్నావా?

భయపడిన అత్త మొహం చూడగానే కొంచెం కోపం తగ్గింది, లోపలికి వెళ్లి మంచినీళ్లు తెచ్చి ఇచ్చాను...ఇవ్వగానే తాగేసి కూర్చుని ఏడుస్తుంది.

వాసు : భయపడకు ఎవ్వరికి తెలీదు, నాకు తప్ప.

అయినా ఏడుస్తుండడంతొ నాకేం చెయ్యాలో తెలీక అత్త పక్కన కూర్చుని తన భుజం మీద చెయ్యి వేసాను నా చెయ్యి పట్టుకుని ఏడ్చింది.

రవళి : వాసు అది నేను రంకు చెయ్యాలనుకోలేదు,  గత మూడు నెలలుగా మీ మావయ్య పనులలో పడి నా దెగ్గరికి రావట్లేదు ఆ సమయంలోనే గోవర్ధన్ మీ మావయ్య కోసం ఇంటికి వచ్చాడు, నేనప్పుడే స్నానం చేసి వచ్చాను ఎలా జరిగిందో ఎప్పుడు జరిగిందో తెలీదు కానీ తప్పు జరిగిపోయింది.

మళ్ళీ వాడిని దెగ్గరికి రానివ్వలేదు, భయపెట్టాడు బతిమిలాడాడు దేనికి లొంగ లేదు అదే ఆఖరి.

వాసు : కానీ నీ ఆలోచనలన్నీ అక్కడే ఆగిపోయాయి కదా, అన్ని మానేసి దాని గురించే ఆలోచిస్తూ నీ ఇంటిని మర్చిపోతున్నావ్.

నీ మనసులో ఏముందో నాకు తెలీదు కానీ నువ్వేం ఆలోచిస్తున్నా ఏం చేయాలనుకున్నా నీ ఒక్కగానోక్క బిడ్డ గురించి ఆలోచించు ఈ విషయం బైటికి వస్తే మావయ్య పరిస్థితి ఆలోచించు గుండె పగిలి చచ్చిపోడు?

అత్త నన్ను వాటేసుకుని "లేదు వాసు నేను చెడు ఆలోచనలు చెయ్యట్లేదు ఇంట్లో నా బిడ్డని చూస్తూ అలాంటి పాపం నేను చెయ్యలేను".

వాసు : మరి ఇంకేం ఇప్పటి వరకు జరిగింది మర్చిపో, మళ్ళీ మాములుగా మారిపో అత్తా, నువ్వలా ఉంటే నేను చూడలేను.

రవళి అత్త నన్ను చూసి ప్రేమగా "అలానే రా, మా కోసం అన్నయ్యే అనుకున్న ఆయన తరువాత నువ్వు ఆయన అంత వాడివి అవుతావు" అని బుగ్గ మీద ముద్దు పెట్టింది.

లేదు ఇది నటిస్తుంది... దీని బుర్రలో ఏదో పురుగు తిరుగుతుంది, ఇంత ప్రేమగా మాట్లాడితే నమ్మేస్తాను అనుకుంటుంది... ఇది కంత్రి అయితే నేను జగత్ కంత్రి..దీనికి ఇలా కాదు వేరే యాంగిల్ లో కొట్టాలి దెబ్బ అని...

పైకి మాత్రం "మా మంచి అత్త" అని "పద్మ విషయంలో నేనలా చేశానని తప్పుగా అనుకోమాక ఏదో ఆవేశంలో చేసాను అంతే" అని బెడ్ రూమ్ లోనుంచి బైటికి వస్తుండగా డ్రెస్సింగ్ టేబుల్ అద్దంలో చూసాను కోపంగా ఏదో గోణుగుతుంది, నేను దీని గురించి ఊహించింది కరెక్టే అనుకున్నాను.

@@@@@@@@@@@@@

ఆ తరువాత రెండు రోజులకి ఊర్లో జాతర మొదలయింది, ప్రతి రెండేళ్లకి జరిగే ఈ మూడు రోజుల జాతరలో.. చివరి రోజున అమ్మవారిని ఊరేగించి పూజ జరిపించి జాతర ముగిస్తారు.



వాసు : అమ్మా నేను అన్నయ్య జాతరకి వెళ్తున్నాం నాన్నకి చెప్పు.

అమ్మా : ఆ చెప్పేదేదో మీ నాన్నకే చెప్పు నీ వెనకే ఉన్నాడు.

వాసు : కొంచెం టెన్షన్ గా వెనక్కి తిరిగి "నాన్నగారు బాగున్నారా అప్పుడెప్పుడో మధ్యాహ్నం కనిపించారు మళ్ళీ ఇప్పుడే" అన్నాను.

నాన్న : ఆపరా నీ వేషాలు.... జాగ్రత్తగా వెళ్లి ఏ పెంటా పెట్టకుండా జాగ్రత్తగా ఇంటికి రండి.

నేను అన్నయ్య ని చూసాను(వీడింకా బైటికి రాట్లేదు ఏంటా అని)

నాన్న : చెప్పేది వాడికి కాదు తమరికే తింగరోడా...

వాసు : చేతులు కట్టుకుని వంగి "అలాగా నాన్నగారు.... అలాగే నాన్నగారు" అన్నాను.

నాన్న : ఛీ పోరా.

నవ్వుకుంటూ అన్నయ్య తో పాటు జాతరకి వెళ్లే దారి పట్టాము అప్పటికే సాయంత్రం ఆరు అవుతుంది....

ఇంట్లో :

రాజారామ్ : రోజు రోజు కి వీడి అల్లరి పనులు తట్టుకోలేక పోతున్నానే... ఊరంతా వీడ్ని చూసి జడుసుకుంటుంది, అందరు నన్ను చూసి భయపడుతుంటే నేను వీడ్ని చూసి భయపడాల్సి వస్తుంది.

జానకి : దిష్టి పెట్టకండి చిన్నోడు ఎంత అల్లరి చేసిన ఎప్పుడైనా ఇంటి వరకు రానిచ్చాడా, ఎంత అల్లరి ఎక్కడ చెయ్యాలో వాడికి బాగా తెలుసు అందరితో కలుపుకొలుగా ఉంటాడని జనాలకి కుళ్ళు.

మిమ్మల్ని ఎవ్వరు ఏం అనలేరు. పెద్దొడిని ఏమైనా అందామంటే వాడు మచ్చ లేని చంద్రుడు, వాడికి వంక పెట్టలేరు ఇక మిగిలింది చిన్నోడొక్కడే అల్లారోడు అనే ఒక పేరు ఉంది.. ఇక అందరూ కలిసి వాడి మీద పడి ఏడుస్తున్నారు.

రాజారామ్ : (తల్లీ ప్రేమ, నీ తప్పు లేదు అనుకుని కుర్చీ లో కూర్చుంటూ ఉండగా జానకి మంచినీళ్లు తెచ్చిచింది)

మంచినీళ్లు అందుకుంటూ...ఏడిసాడు ఎదవ ఎవ్వరు ఇంటికి రావట్లేదంటే వాడ్ని నిన్ను చూసి కాదు ఈ ఊరి పెద్ద అయిన నన్ను చూసి నా మీద ఉన్న గౌరవం చూసి.

జానకి : వాడు ఇంకా పోలేదు మీ వెనకే ఉన్నాడు.

రాజారామ్ కుర్చీ లోనుంచి చేతిలో టవల్తొ లేచి వెనక్కి తిరిగి "ఎక్కడ" అంటూ అటు ఇటు చూడటం తో జానకి గట్టిగా నవ్వింది.

జానకి : ఎందుకండీ వాడంటే అంత భయపడతారు..

రాజారామ్ : వాడి గురించి నీకు తెలీదే, నువ్వు వాడికి తల్లివి అయిపోయావే నీ ముందు నల్లి లాగే ఉంటాడు, అందుకే వాడి గురించి నీకేం తెలియట్లేదు ముదురు టెంకి..... మా గౌరవమైన వంశంలో ఇలాంటి ఒకడు పుడతాడని నేను కలలో కూడా అనుకోలేదు.

జానకి : హా గొప్ప వంశం లెండి ఎక్కడ చూసినా మీ రంకులే ఉంటాయి మీ వంశంలో... పెద్దొడు రాముడే కానీ చిన్నోడి గురించే..మీ వంశానికి అంత పేరు తెచ్చే వాడు మళ్ళీ పుట్టాడేమో అనిపిస్తుంది నాకు...అంటూ గ్లాస్ అందుకోడానికి ముందుకి వచ్చింది, తన చెయ్యి పట్టుకున్నాడు "ఏంటి" అంది.

రాజారామ్ : పిల్లలు జాతర నుంచి వచ్చే వరకి రాత్రి అవుద్ది కావాల్సినంత టైం ఉంది... అని చెయ్యి పట్టుకుని లాగడు.

జానకి : ఆమ్మో ఇప్పుడు కాదు చాలా పని ఉంది, అయినా రోజు రాత్రి చేసేదే కదా మళ్ళీ ఇప్పుడు ఎందుకు...

రాజారామ్ : ఇవ్వాళ డబల్ డోస్ కి ముందుగానే సిద్ధం అయ్యి వచ్చానే ... అని నడుము పట్టుకుని దెగ్గరికి లాక్కున్నాడు..

జానకి : "ఉండండి కనీసం డోర్ అయినా పెట్టనిస్తారా లేదా" అని విడిపించుకుని నవ్వుతూ డోర్ వెయ్యడానికి వెళ్ళింది.

రాజారామ్ బెడ్ రూమ్ లోకి వెళ్ళాడు షర్ట్ తీస్తూ....

..................................................................

జాతరకి దారిలో నడుస్తుండగా....

అర్జున్ : వాసు నాకు ఐదు వేలు కావాలిరా.

వాసు : ఐదు వేలా, దేనికిరా అంత?

అర్జున్ : అదీ మీ వదిన బర్తడే ఎల్లుండి తనని బైటకి తీసుకెళ్లాలి....

వాసు : అయితే మాత్రం ఐదు వేలా?

అర్జున్ : ప్లీజ్ రా నువ్వై ఏదో ఒకటి చేయ్యి ప్లీజ్.......ప్లీజ్... నాన్నని అడిగితే మళ్ళీ లేనిపోని డౌట్లు అవసరమా చెప్పు?

వాసు : సరేలే ఏడవకు ఏదో ఒకటి చేద్దాం... అందరు నిన్ను రాముడు అనుకుంటున్నారు నువ్వేమో ప్రేమా దోమా అని తిరుగుతున్నావు.

అర్జున్ : నేనేం టైం పాస్ చెయ్యట్లేదు తననే పెళ్లి చేసుకుంటాను.

వాసు : ఇంట్లో ఒప్పుకోకపోతే?

అర్జున్ : నువ్వుండగా నా కేంట్రా, ఏదో ఒకటి చేసేస్తావ్ మా పెళ్లి కూడా చేసేస్తావ్.

వాసు : ఇప్పుడు ఈ ఎలివేషన్ అంతా ఆ ఐదు వేల కోసమే గా?

అర్జున్ : హి హి హి ..... అవును.

వాసు : జాతరకి వదిన వస్తుందా?

అర్జున్ : హ్మ్..

వాసు : నాకు తెలుసు రా ఎప్పుడు లేనిదీ జాతర అని నన్ను గోకినప్పుడే అనుకున్నా.

ఇంతలో జాతర దెగ్గరికి వచ్చేసాం...

నా ఫ్రెండ్స్ ఎదురొచ్చారు....

సునీల్ : ఏంట్రా వాసు ఇంత లేట్ ఆ?

వాసు : వచ్చాం కదా...

అందరం వెళ్లి గట్టు మీద కూర్చున్నాం.

అర్జున్ : ఎరా మదన్ ఇంకా స్టార్ట్ అవ్వలేదా జాతర.

మదన్ : లేదు అన్నయ్య ఇంకో పావుగంట లో స్టార్ట్ అవుతుందట.

వాసు : చిన్నగా "అయినా నీకు జాతర తో ఏం పని రా?" అన్నాను.

మోచేతి తో పొడిచి "ష్" అన్నాడు..

బాలు : ఇంకెంత సేపు రా ఇలాగ.

రమేష్ : అర్జున్ అన్నయ్య ఉన్నాడు సైలెంట్ గా ఉండు బె.

అందరూ గుస గుసలు ఆడుకుంటుండగా...

అర్జున్ : కమల్ మొన్న మన ఊరి వాళ్ళు మ్యాచ్ ఓడిపోయారట?

కమల్ : అవును అన్న ఆ రోజు నువ్వు మ్యాచ్ కి రాలేదు, నువ్వు లేవని మన అన్నయ్యలు కూడా మధ్యలోనే వెళ్లిపోయారు ఇక ఓడిపోయాం.

సునీల్ : అన్నయ్య ఆరోజు కమల్ గాడికి రెండు వేలు బొక్క వాళ్ళ అమ్మ చీపిరి తిరగేసింది, ఇంకా వీడితో మాట్లాడట్లేదు అస్సలే తల్లి చాటు బిడ్డ.

అందరూ నవ్వారు.

అర్జున్ : "మీరు మాట్లాడుతూ ఉండండి.... నేను ఇప్పుడే వస్తాను" అని లేచాడు.

దూరం నుంచి కవిత వదిన రావడం గమనించాను.

అర్జున్ : రేయ్ వాసు జాగ్రత్త, గొడవలు పెట్టుకోకు.

వాసు : ఆహా... అలాగే కానీ నిమ్మ సోడాకి, బజ్జీలకి, చెరుకు గడలకి అన్నిటికి కలిపి ఒక రెండోందలు ఇచ్చెళ్ళమ్మా....

అర్జున్ :తప్పదా...

వాసు : నీకు వేరే ఆప్షన్ ఉందా...?

అర్జున్ : నన్నే బ్లాక్ మెయిల్ చేస్తావా ఇంటికెళ్ళాక చెప్తా నీ పని. అని డబ్బులిచ్చాడు.

ఈ లోగా పద్మ తన ఫ్రెండ్స్ తో పాటు మా దెగ్గరికి వచ్చింది..

పద్మ : హాయ్ బావ.

అర్జున్ : హాయ్ పద్మ ... ఫ్రెండ్స్ తో వచ్చావా, అత్తయ్య, మావయ్య కూడా వచ్చారా?

పద్మ : లేదు బావ నేనొక్కదాన్నే వచ్చాను అమ్మ వాళ్ళు రాత్రికి వస్తారు.

అర్జున్ : సరే పద్మా అలా వెళ్లి వస్తాను, రేయ్ వాసు పద్మకి గాజులు కోనివ్వు, ఇదిగో ఈ వంద తీసుకో.

పద్మ నా వైపు తిరిగి : బావ వెళదామా?

వాసు :  ఎటండీ పద్మ గారు, లంగా ఓణిలో మెరిసిపోతున్నారు?

పద్మ : చూడు బావ ఎలా ఏడిపిస్తున్నాడో.

అర్జున్ : వాసు

వాసు : గట్టు మీద నుంచి కిందకి దూకి వెనక దులుపుకుని "ఉండండ్రా వస్తాను" అని చెప్పి .. "పద" అన్నాను పద్మతొ

పద్మ నా పక్కనే నడుస్తుంది.

వాసు : అత్త మళ్ళీ ఏమైనా అందా?

పద్మ : లేదు కానీ కోపంగా చూస్తుంది అది కూడా అప్పుడప్పుడే..

వాసు : అయినా ఏంటే పచ్చ జాకెట్, ఎర్ర ఓణి తలలో మల్లె పూలు....బొడ్డు కనిపించేలా తిరుగుతున్నావు ఎవరి కోసం?

పద్మ : ఛీ నోటికి ఎంత మాట వస్తే అంత మాట.

వాసు : నడుము పట్టుకుని గట్టిగా ఒత్తి "నా కోసమే అని చెప్పొచ్చు కదే"

పద్మ : చెయ్యి తీ బావ ప్లీజ్.

బావ నాకు ఆ ఎర్ర రంగు గాజులు కావాలి... గాజులు కొని తన చేతికి అందించాను.... చెయ్యి చాపింది సిగ్గు పడుతూ... తన చేతికి గాజులు తోడిగాను, చెయ్యి వెనక్కి తీసుకుంటుంటే గట్టిగా పట్టుకున్నాను... సిగ్గు పడుతూ వదిలించుకుని తన ఫ్రెండ్స్ దెగ్గరికి పారిపోయింది.

తిరిగి వెళ్లి గట్టు మీద ఫ్రెండ్స్ తో కూర్చున్నాను ఈ లోగ రవన్న వాళ్ళు వచ్చారు.... రవి అన్న మా ఊర్లో చాలా మందికి ఇన్స్పిరేషన్ msc అగ్రికల్చర్ చేసి, ఊరిలోనే వ్యవసాయం చేస్తున్నాడు, తన తెలివికి మెచ్చి నాన్న కూడా చాలా సహాయం చేసాడు.

వాసు : నమస్తే రవన్నా.

రవి : ఏంట్రా ఎంజాయ్ చేస్తున్నారా కానివ్వండి, కానివ్వండి అన్నాడు నవ్వుతూ అమ్మాయిలకి సైట్ కొడుతున్న కమల్ గాడిని చూసి.

వాసు : అలా ఏం లేదు అన్న

రవి : మీ వయసు లో అల్లరి చేసి వచ్చిన వాళ్ళమే లేరా.... కానీ ఎవ్వరితో కయ్యాలు పెట్టుకోకండి.

సునీల్ : అలాగే అన్న.

ఈ లోగా రమ అత్త కనిపించింది పక్కనే తన మొగుడు సుబ్బడు కూడా ఉన్నాడు.... లేచి దెగ్గరికి వెళ్ళాను. ప్రణీత వాళ్ళ నాన్నకి నాకు పడదు అందుకే నన్నేమైనా అంటాడేమో అని కావాలనే వెళ్లాను.

రమ : ఏవండీ ఆ వాసు ఇటే వస్తున్నాడు వాడితో కయ్యం పెట్టుకోకండి.

వాసు : ఏవండోయ్ సుబ్బడు గారూ బాగున్నారా ఈ మధ్య కనిపించట్లేదు?

సుబ్బడు : ఏదో ఒక పని చేసుకోవాలి కదా నాకు మీలా ఆస్తులు లేవు, నీలా ఊరి మీద పడి తిరగలేను కాదా.

వాసు : అంతే లే మీరు మాలా ఊరి మీద పడి ఎందుకు తిరుగుతారు, కాంతమ్మ ఇంట్లో పని చాలా ఎక్కువగా ఉందని విన్నాను గత వారం రోజులుగా అక్కడే పని చేస్తున్నారటగా..

సుబ్బడు : ఏంటి అది అది.....

రమ : "ఏంటి అది అది అని నసుగుతున్నావ్ ముందు వాడు అడిగిన దానికి సమాధానం చెప్పు" అని కాలర్ పట్టేసుకుంది.

హమ్మయ్య ఇప్పుడు ప్రశాంతంగా ఉంది, అప్పుడే బోస్ అన్న రావడం చూసాను.

వాసు : బోస్ అన్న ఇంట్లో వదిన లేదటగా...

బోస్ : అవును వాసు సెలవులకి పిల్లల్ని తీసుకుని పుట్టింటికి వెళ్ళింది.

వాసు : అవునా మరి సుబ్బడు ఏంటి అంత మాట అన్నాడు.

బోస్ : ఏమన్నాడు?

వాసు : లేదు లే అన్న నీతో చెప్పలేను.

బోస్ : ఏమన్నాడో చెప్పు వాసు.

వాసు : నీ వెనకాలే ఉన్నాడు అడుగు అన్న.

బోస్ : రేయ్ సుబ్బడు ఏమన్నవ్ రా నా పెళ్ళాం గురించి.

సుబ్బడు : నేనేమంటాను రా అదేమైనా నా పెళ్ళామా?

బోస్ : నా పెళ్ళాన్ని పట్టుకుని నీ పెళ్ళాం అంటావా? అయిపోయావ్ రా నా చేతుల్లో ఇవ్వాళ.

సుబ్బడు : ఒరేయ్ ఆగరా నా ఉద్దేశం అది కాదు రా బాబు.

ఈ గోల లో రమ అత్త నడుము పట్టుకుని పక్కకి లాగాను.

రమ : వదులు వాసు ఏంటిది, మొన్నేగా క్షమించమన్నావ్?

వాసు : " అది మొన్న నీకు కావాలంటే మళ్ళీ చెప్తాలే అత్తా అయినా నువ్వు అంటే చనువు కానీ అందరితో ఇలా ఎందుకుంటాను చెప్పు అయినా ఏంటి మా రమ గారు రోజు రోజు కి నాజుగ్గా తయారవుతున్నారు తమరి బొడ్డు అస్సలు కనిపించడం లేదు " అని వేలితో నడుము మీద ఉన్న చీరని పక్కకి జరిపాను.

బొడ్డు పైకి చీరని కట్టింది, కచ్చిళ్ళని పట్టుకుని బొడ్డు కిందకి లాగాను...

రమ : నన్నోదిలేయ్ రా బాబు నీకు దణ్ణం పెడతాను పోయిన సారి చెరువు గట్టు దెగ్గర నువ్వు చేసిన నిర్వాకం అంతా ఇంతా కాదు కవర్ చేసుకోలేక చస్తున్నా ఎవరైనా చూస్తారేమో అని ఎంత భయపడ్డానో.

వాసు : ఏంటి రమ అత్త అలా అంటావ్ సూర్య చంద్రుల నమస్కారాలు కూడా తప్పంటే ఎలా ఇక నీ పుట్టకి నమస్కారం పెడితే ఏమంటావో.

ఈలోగా సునీల్ గాడు నన్ను వెతుక్కుంటూ వచ్చాడు...

సునీల్ : రేయ్ వాసు మొన్న శృతి మేడంని ఏడిపించిన పక్కూరోళ్లు కనబడ్డారు....

వాసు : పద వస్తున్నా....

"బాయ్ రమ అత్త రేపు ఎక్కడికి రమ్మంటావ్" సుబ్బడికి వినపడేలా అని వెనక్కి తిరిగాను.

రమ : పోరా వెధవ.

మేము వెళ్లే సరికి పది మంది నా ఫ్రెండ్స్ చుట్టు చేరి ఉన్నారు.

మదన్ : మొన్న అర్జున్ అన్న లేడు కాబట్టి గెలిచారు రా..అది కూడా తొండి ఆడి.

ఒకడు : రేయ్ పిల్ల బచ్చా మాతో ఎందుకు రా మీకు పొయ్యి గోళీలాట ఆడుకోండి చల్ చల్.

రెండో వాడు : మామ వాడెరా వాసు వెళ్ళిపోదాం పద.

ఒకడు : ఏంటి ఈ బుడ్డోడిని చూసా నువ్వు భయపడేది.... ఏరా బుడ్డోడా నిన్ను చూసి భయపడాల్రా... అని నవ్వాడు.

వాసు : నా సంగతి సరే కానీ అన్న ఈ బక్క బాడీ ఏసుకుని మమ్మల్ని కొట్టేద్దామనే.... అన్నా ఎవరైనా పట్టుకోండి గాలోస్తుంది ఎగిరిపోతాడు.

మా వాళ్లంతా పుసుక్కున నవ్వారు.

ఒకడు : నిన్నూ....

వాసు : "మా ఊరి టీచర్ నే ఏడపిస్తారా ఇవ్వాళ నువ్వు మాములుగా ఇంటికి వెళ్ళవు" అని రెచ్చగొట్టాను.

ఒకడు : ఏం చేస్తావ్ రా హా ఏం చేస్తావ్.... అని మీద మీదకి వచ్చాడు...

వాసు : సరే ఇవ్వాళ మిమ్మల్ని మూడు రౌండ్లు మా వాళ్ళతో కొట్టిస్తా బెట్ కాస్తావా?

ఒకడు : హా బెట్ బెట్ నన్ను కొట్టే మొగోడు ఎవ్వర్రా మీ ఊర్లో.... నేనెవరో తెలుసా సర్పంచ్ కొడుకుని.

వాసు : (హో  వీడేనా పోయిన సారి మీటింగ్ లో నాన్న గురించి కామెడీగా మాట్లాడిన ఆ సర్పంచ్ కొడుకు) సరే పది వేలు బెట్ కాయి.

ఒకడు : హా బెట్ ఇవ్వాళ మీరు నన్ను కొడతారో మేమే మిమ్మల్ని కుమ్ముతామో చూసుకుందాం.

నేను వెంటనే బోస్ అన్న దెగ్గరికి వెళ్ళాను.

వాసు : అన్నా ఏమన్నాడు సుబ్బడు?

బోస్ : నా పెళ్ళాన్ని వాడి పెళ్ళాం అన్నట్టు మాట్లాడాడు రా ఆ నా కొడుకు.

వాసు : అవును అన్న అందుకే నేను నీకు చెప్పలేదు, అన్నా నాకు ఒక పది వేలు కావాలి గంటలో ఇచ్చేస్తా.

బోస్ : చిన్న పిల్లాడివి నీకు ఎందుకురా పది వేలు?

వాసు : మా అన్నయ్య కూడా ఇక్కడే ఉన్నాడు అన్న... ఒక వేళ నేను ఇవ్వలేక పోయినా మా నాన్న ఇచ్చేస్తాడు కాదా నీకు, కొంచెం సాయం చెయ్.

బోస్ : సరే తీసుకెళ్ళు.

వెళ్లి బెట్ కట్టేసాను... వాడ్ని చూస్తూ "పది నిమిషాల్లో వాటర్ ట్యాంక్ దెగ్గరికి వచ్చేయ్ కొట్టేసుకుందాం ఎవడు నిలబడితే వాడే గెలిచినట్టు" అన్నాను.

వెంటనే మా ఫ్రెండ్స్ అంతా కొట్లాటకి సిద్ధమయ్యారు... వాళ్ళని చూస్తూ "ఎక్కడికి రా తెగ గింజకుంటున్నారు".

సునీల్ : అదేంటి రా వాళ్ళని కొట్టొద్దా?

వాసు : ఏంటి ఈ బాడీలు ఎస్కుని కొట్లాటకి ఎళ్లి మళ్ళీ బత్తికొద్దామనే?

మదన్ : మరి ఎలా రా?

వాసు : పదండి చెప్తాను ఇంతకీ మన సీనియర్స్ ఎక్కడ రా?

సునీల్ : సూపర్ ఐడియా రా మామ...

అందరం వెళ్లి సీనియర్స్ ని వెతికి పట్టుకున్నాం.

వాసు : అన్నా మన ఊరి ఆడోళ్ళని ఏడిపిస్తున్నారని అడిగితే ఆ పక్క ఊరోళ్లు కొట్టారన్నా ఇంకా ఏడిపిస్తున్నారు.

రేయ్ పోరా మేమే ఇక్కడ చిరాకుగా ఉంటే మీ గోల ఏంట్రా పొండ్రా ఇక్కడ నుంచి.

వాసు : రేయ్ మదన్ ప్లీజ్ అర్జెంటు గా ఈ రెండోందలకి గాజులు కొనుక్కురావా.

మదన్ : ఎందుకు రా...

వాసు : వీళ్ళకే వేసుకుంటారు... అన్నా గాజులు ఓకే నా బొట్టు బిళ్ళ కూడా కావాలా?

రేయ్ బలిసిందా.... రేయ్ అందరు మనల్నే చూస్తున్నారు.

వాసు : మరేంటి మన ఊరి ఆడోళ్లని ఏడిపిస్తున్నారంటే కనీసం చలనం కూడా లేదు, చీము నేత్తురు ఉన్న చిన్న పిల్లలం మాకే రక్తం ఉడికిపోతుంది...పదండ్రా మనమే చూసుకుందాం ఈ ఆడంగుల వల్ల కాదు గాని.

ఎమన్నావ్... అరేయ్ అమ్మాయిలంతా మనల్నే చూస్తున్నారు పరువు పోతుంది, ఈ బాచ్చా గాళ్ళ సంగతి తరువాత ముందు ఆ నా కొడుకుల సంగతి చూద్దాం పదండి...."ఎక్కడున్నార్రా వాళ్ళు.."

వాసు : వాటర్ ట్యాంక్ దెగ్గర...

ఒకడు : అరేయ్ వీడు మనుషుల్ని ఏస్కోని వచ్చాడు మడేరు మనోళ్ళని పిలవండ్రా.

నేను వెంటనే రవి అన్న దెగ్గరికి వెళ్ళాను.

రవి : ఏంట్రా రోప్పుతున్నావ్... ఏమైంది.

వాసు : మన ఊళ్ళో ఆడోళ్ళని ఏడిపించారాని అడగడానికి వెళ్తే మనోళ్ళని కొడుతున్నారన్నా.

రవి : రేయ్ పదండ్రా ఆ కర్రలందుకోండి.

వెంటనే అక్కడనుంచి సింగయ్య తాత దెగ్గరికి వెళ్ళాను. మూడో రౌండ్ సిద్ధం చెయ్యడానికి.

వాసు : సింగయ్య తాత సింగయ్య తాత.. రవన్నని పక్క ఊరోళ్లు కొడుతున్నారు తాత.

సింగయ్య : రవి నా? రేయ్ మల్లన్న, అందరిని తీసుకుని రారా.

నేను వెళ్లేసరికి సీనియర్స్ అంతా ఒక రౌండ్ ఆ వెంటనే వాళ్ళతో పాటు రవన్న వాళ్ళు కూడా మక్కెలు ఇరిగేలా కొట్టారు... తాత వీళ్లే తాత అన్నాను.

సింగయ్య : "నా కొడుకుని కొట్టే మగాళ్లు ఎవర్రా.. అందరిని మడతేట్టేసాడు" అని మీసం తిప్పాడు "రేయ్ ఈ నా కొడుకులని ట్రాక్టర్ ఎక్కించి వాళ్ళ ఊరుకి పంపించండ్రా" అన్నాడు...

నేను ట్రాక్టర్ ఎక్కి అవతల వాడి జేబు లో ఉన్న బెట్ డబ్బులు ఇరవై వేలు తీసుకుని కిందకి దిగాను.

[Pallaki]

Bro update super kani hero valla atha tho emi mataladadoo teliyatam ledhu adhi miss ayara ledha next updates lo vasthundhaa

Nakosam marokkasari chadhuvu bro❤️

[Pallaki]

Thanku all❤️
Hope you all liked it
Thanks తింగరోడు for uploading this episode while iam away

[Pallaki]

4

అక్కడ నుంచి తీసుకున్న ఇరవై వేలలో పదివేలు బోస్ అన్నకి ఇచ్చేసి ఐదు వేలు అన్నకి ఇచ్చాను, వాడు సంతోషంగా ఉన్నాడు మిగతా ఐదు వేలు జోబులో పెట్టుకుని ఇంటికి వెళ్ళి తలుపు కొట్టాము, అమ్మ డోర్ తీసింది, అన్నయ్య ఆనందంలో లోపలికి వెళ్ళిపోయాడు... అమ్మని చూసాను..

వాసు : ఏంటి మా మెరిసిపోతున్నావ్? ఏంటి సంగతి?

జానకి : ఏముంది ఇప్పటికే లేట్ అయింది పోయి పడుకో పో.. అని చిరాగ్గా నిద్రలో ఉన్నట్టు నటించింది.

వాసు : నవ్వుతూ... తల ఊపి... అవునవును కానీ కానీ మంచి పనిలో ఉండగా డిస్టర్బ్ చేసినట్టున్నాను కనీసం తిన్నావా లేదా అని కూడా అడగట్లేదు.

జానకి : కోపంగా సిగ్గు పడుతూ... ఇంతకీ తిన్నారా?

వాసు : అబ్బో... తిన్నాంలే... ఎల్లెల్లు నాన్న వెయిటింగ్ అక్కడ..ఏం నటిస్తున్నావే ఇప్పుడే నిద్ర లేసినట్టు

జానకి : ఛీ పోరా... నీకు... నిన్ను హాస్టల్ లో జాయిన్ చేస్తే కానీ మాట వినవు నువ్వు... రోజు రోజుకి వెధవలా తయారవుతున్నావ్.

వాసు : ఇదీ మరీ బాగుంది.... జుట్టు, పైటా సర్దుకోకుండా ముందుకోచ్చి నన్నంటే? నా తప్పా?

జానకి : సిగ్గుగా పైట సర్దుకుని... ఐతే మాత్రం అలా సిగ్గులేకుండా తల్లితొ మాట్లాడేస్తావా?

వాసు : మీకు లేని సిగ్గు నాకెందుకండీ జానకి గారు.

జానకి :.ఏం మాట్లాడాలో తెలియక ......నిన్నూ... ఇలా కాదు... బెల్ట్ దెబ్బలు పడాల్సిందే నీకు అని వెనక్కి తిరిగింది నేను తుర్రుమన్నాను.

««««««««««««««««««««o»»»»»»»»»»»»»»»»»»


పొద్దున్నే లేచి రెడీ అయ్యాను.... అన్నయ్య కూడా..

వాసు : అన్నయ్య వదినతొ సిటీకి వెళ్తున్నావా?

అర్జున్ : హ్మ్మ్ అవును.

వాసు : నేనూ వస్తాను రా..

అర్జున్ : ఎందుకు?

వాసు : ప్లీజ్ రా నా పని నాది మీ పని మీది మళ్ళీ సాయంత్రం మన ఊరి బస్సు వచ్చేదెగ్గర నిలబడతాను వచ్చి ఎక్కించుకో అస్సలు నేను మీతో ఉండను.

అర్జున్ : ఏం వద్దు.. నువ్వు ఊరికే ఉండవు.

జానకి : ఏంట్రా కాలేజ్ కి వెళ్ళరా ఇద్దరు ఏటో రెడీ అవుతున్నారు?

అర్జున్ : నేను సిటీ దాకా వెళ్ళొస్తానమ్మా కొన్ని బుక్స్ తెచ్చుకోవాలి.

జానకి : అలాగా! మరీ వాడు?

వాసు : అమ్మోయ్... నీ రాముడు అబద్ధం చెప్తున్నాడే...

అర్జున్ : ఈ లోపే అర్జున్ వాసు నోరు మూసి తీసుకెళ్తా ఆ గబ్బు నోరు ముయ్యి.

వాసు : థాంక్స్ రా అన్నయ్య.

అర్జున్ : పోరా..

జానకి : ఏంటి గుసగుసలు? అంటూ దిండుకి గలీబు తోడుగుతూ మా ముందుకి వచ్చింది.

వాసు : ఇవ్వాళ నువ్వు అందంగా ఉంటేను నీ గురించే మాట్లాడుకుంటున్నాం..

జానకి : ఎక్కువగా మాట్లాడావంటే పిర్ర మీద వాత పెడతా...

అన్నయ్య నవ్వుకుంటూ బైటికి వెళ్ళిపోయాడు.. నేను అమ్మకి పిర్రలు చూపించి ముందుకి నడిచాను చేతిలో ఉన్న దిండుని నా మీదకి విసిరింది తిడుతూ నవ్వుతూ...

ఇంతలో ఫోన్ మొగితే వెళ్లి ఎత్తాను చెవిలో పెట్టుకుని దిండు కవర్ సరి చేస్తూ...

అవతల : హలో ఇదీ తొమ్మిది ఎనిమిది ఎనిమిది ఒకటి ఏడు ఒకటి నాలుగు ఏడు సున్నా సున్నా యేనా?

వాసు : కాదండి ఇదీ nine double eight one seven one four seven double zero...

అవతల : ఒరేయ్ తింగరోడా వచ్చానంటే కాళ్ళు చేతులు విరగ్గొడతా ఫోన్ మీ అమ్మకీ...

వాసు : ఇదిగోనె నీ కనకం ఫోన్ చేసింది.

అమ్మ నా తల మీద కొట్టి "ఎన్ని సార్లు చెప్పాలి నీకు మా అమ్మని పేరు పెట్టి పిలవొద్దని" అని ఫోన్ తీసుకుంది... నేను బైటికి వచ్చి చూసా..అన్నయ్య మావయ్య బండి మీద రెడీగా ఉన్నాడు ఎక్కి కూర్చున్న... ఊరి చివర పక్క ఊరి సర్పంచ్ కూతురు అదే వదిన వెయిటింగ్.

అన్నయ్య బండి ఆపాడు..

కవిత : ఏరా వాసు నువ్వూ వస్తున్నావా?

వాసు : అవును ఇవ్వాళంతా మీతోనే..

కవిత : ఏంటి అర్జున్ మనకీ పానకంలో పుడక ఎందుకు తీస్కోచ్చావ్?

వాసు : పానకంలో పుడకా?
           రేయ్ అర్జున్ నా డబ్బులు నాకిచ్చేయ్
            నేను పోతా...

అర్జున్ : కవితా నువ్వు మెలకుండా కూర్చోవే.

బండి నేరుగా సిటీ బస్సు స్టాండ్ దెగ్గర ఆగింది నేను దిగి వదిన వైపు చూసి "నీకొకటి చెప్పనా" అన్నాను.

కవిత : చెప్పు అంది బండి ఎక్కుతూ.

వాసు : వద్దులే తరువాత చెప్తా ముందు వెళ్లి రండి అని నవ్వాను, వదిన వింతగా చూసింది నన్ను.

వాళ్లు వెళ్లిపోయాక నేరుగా  చీరల షాపుకి వెళ్లాను అక్కడ ఒక అక్క కనిపించింది.

వాసు : అక్కా మంచి చీర చుపించవా?

అక్క : ఎంత వయసు వారికీ, ఎంతలో కావాలి?

వాసు : తన కాలేజీ అయిపోయింది, మంచి ఎర్ర చీర ఒక రెండు వేలల్లో చూపించు ఇవ్వాళ తన బర్తడే.

అక్క మంచిదే చూపించింది, రెండు వేల రెండు వందలు ఇచ్చేసి బుక్స్ స్టోర్ కి వెళ్లాను.


వాసు : అన్నా సివిల్స్ కి ప్రిపేర్ అవ్వడానికి బుక్స్ కావాలి ఎంతవుద్ది?

అన్న : మూడు వేలు తమ్ముడు.

వాసు : అన్నా రెండు వేల ఎనిమిది వందలు ఉన్నాయి ఇవ్వన్నా...

అన్న : రావు తమ్ముడు మూడు వేలైతేనే చెప్పు ఇస్తాను లేకపోతే వెళ్ళిపో...

రెండు గంటలు వాడి షాప్ ముందు ఎండలో నిలబడ్డాను ఇంతలో బుక్స్ కొనుక్కోడానికి ఒక అక్క వచ్చింది, బుక్స్ కొని వెళ్ళిపోతూ నా అవస్థ చూసి "ఏమైంది తమ్ముడు?" అని అడిగింది.

తనకి జరిగింది చెప్పాను, ఆ అక్క షాప్ వాడి వైపు తిరిగి వాడిని కోపంగా చూసి " పది పర్సెంట్ డిస్కౌంట్ వేసినా మూడు వేలకి అయ్యేది రెండు వేల ఏడు వందలే నువ్వు చిన్న పిల్లాడిని చేసి డబ్బులు కొట్టేద్దామనుకుంటున్నావా?" అని చెడా మడా తిట్టి "రా తమ్ముడు నేను కొనిస్తాను" అని నా చెయ్యి పట్టుకుని పక్క సందులోకి తీసుకెళ్లి వేరే షాప్ లో మంచి మంచి పుస్తకాలు ఏరుకొచ్చింది... "తమ్ముడు నేను సివిల్స్ కి ప్రిపేర్ అవుతున్నాను ఇవి చదివితే కచ్చితంగా సివిల్స్ కొట్టచ్చు" అని పుస్తకాలు నా చేతికిచ్చి, డబ్బులు కట్టేసి మిగిలిన మూడు వందలు నా చేతికి ఇచ్చింది.

థాంక్స్ అక్కా అని కౌగిలించుకున్నాను... పర్లేదు తమ్ముడు....

వాసు : అక్కా నీ పేరు?

"సరిత"

వాసు : థాంక్స్ అక్కా నీ సహాయం మర్చిపోలేనిది.. థాంక్స్ అని చెప్పి ఎవరి దారిన వాళ్లు వెళ్లిపోయాం.

అక్కడ నుంచి సినిమా హాలుకి వెళ్లాను ఎలానో వీళ్ళు రావడానికి టైం పడుతుంది కదా అని సినిమా చూస్తుండగా నా ముందు ఒక అమ్మాయి అబ్బాయి కూర్చున్నారు... ఎవరా అని చూస్తే శృతి మేడం సినిమా మొదలవ్వగానే ఇద్దరు తెగ ముద్దులు పెట్టుకుంటున్నారు, కోపం ఏడుపు వచ్చి బైటికి వచ్చేసాను.

బస్సు స్టాండ్ దెగ్గరే సాయంత్రం వరకు కూర్చున్నాను అన్నీ పిచ్చి పిచ్చి ఆలోచనలు, అన్నయ్య వాళ్లు వచ్చేసారు... నేను లేవలేదు.. తనే బండి దిగి నా దెగ్గరికి వచ్చాడు.

వాసు : (కోపంగా ) ఎక్కడికైపొయ్యావ్ ఇప్పటిదాకా?

అర్జున్ : ఏమైంది రా?

ఏడుస్తూ చేతిలో ఉన్న కవర్ తొ కొట్టేసాను... అన్నయ్య నేను ఏడుస్తుండడం చూసి, నా దెగ్గరికి వచ్చి నన్ను కౌగిలించుకుని "ఏం కాదు, ఏం కాదు నేను వచ్చేసాగా ఇంకెప్పుడు నిన్ను వంటరిగా వదిలేయ్యను సరేనా.... పద వెళదాం" అన్నాడు, వదిన కూడా నా తల నిమిరి నన్ను దెగ్గరికి తీసుకుంది.

ముగ్గురం బండి ఎక్కాం.... సైలెంట్ గా ఉండేసరికి...
అన్నయ్య "ఇంతకీ ఏమైంది వాసు?" అన్నాడు నేనేం మాట్లాడలేదు... వదిన "వాసు మేము వచ్చాక నాకేదో చెప్తా అన్నావ్?" అంది, అది వినగానే నాకు నవ్వొచ్చింది. వదిన నేను నవ్వడం చూసి "అబ్బా మాకు చెప్పు వాసు మేము నవ్వుతాము" అంది.

వాసు : మీ ఖర్చులకి డబ్బులు ఎక్కడినుంచి వచ్చాయో తెలుసా?

కవిత, అర్జున్ : ఎక్కడ నుంచి.

వాసు : వదిన వాళ్ళ అన్నయ్యని కొట్టిస్తా అని పందెం కాసిన డబ్బులు అవి... అని గట్టిగా నవ్వాను.

వదిన నా వీపు మీద ఒక్కటి చరిచి కోపంగా "అంటే మా అన్నయ్యని కొట్టించింది నువ్వేనా, ఆ డబ్బులతొ తిరిగి అన్నా తమ్ములు ఇద్దరు కలిసి నాకే పార్టీ ఇస్తారా? మిమ్మల్ని...."

వాసు : అన్నయకి ఇందులో సంబంధం లేదు, తనకేం తెలీదు లే వదినా...

కవిత : అయినా వాడికి కూడా పడాలిలే, ఈ మధ్య బలిసి కొట్టుకుంటున్నాడు.


ఊర్లో బండి దిగి వదినకి బాయ్ చెప్పాము, అక్కడ నుంచి ఇంటికి వచ్చేసరికి మా ముసలిది కనకం వచ్చి ఉంది, ఎవ్వరికీ కనపడకుండా కవర్ నా బ్యాగ్ లో పెట్టేసాను.

కనకం : ఏంట్రా చాటు చాటుగా తిరుగుతున్నావ్?

వాసు : ఏంటో బంగారం నిన్ను చూస్తే ఆగలేను అంత అందంగా ఉంటావ్ అందుకే నీకు దూరంగా ఉంటున్నా..

జానకి వెనకాలే వచ్చి ఒక్కటి పీకింది మాడు మీద "ఏంట్రా పెద్దా చిన్నా తేడా లేదు బంగారం ఏంట్రా బంగారం"

వాసు : అమ్మమ్మ దెగ్గరికి పరిగెత్తి "నా ఇష్టమే... కనకం అంటే బంగారమే గా... ఏం బంగారం" అని అమ్మమ్మని చూసాను.

కనకం : మరే... అని ముద్దు పెట్టుకుంది.

జానకి : రే మర్చిపోయా నీ కోసం శృతి మేడం రెండు సార్లు వచ్చింది, ఇవ్వాళ తన పుట్టిన రోజట నువ్వు ఇంటికి వస్తే రమ్మంది, పొయ్యి రా.

పైకి అలాగే అని అన్నం తినేసి మంచం ఎక్కి పడుకున్నాను.... రాత్రి జాతరకి అమ్మా అమ్మమ్మ వెళ్లొచ్చారు కానీ నేను వెళ్ళలేదు మనశాంతిగా లేదు అలా శృతి మేడంని వేరే వాళ్ళతో చూసాక తనని నేనేం ప్రేమించడం లేదు తను నాకు దక్కదని నాకు తెలుసు కానీ అలా చూసేసరికి ఒళ్ళంతా చమటలు పట్టేంత కోపం వచ్చేసింది వెళ్లి ఏదో ఒకటి చేసే వాడినే కానీ ఆ తరువాత శృతి మేడం బాధ పడుతుందని ఏం చెయ్యలేక ఇలా మంచం మీద పడి దోళ్ళాడుతున్నాను కోపం బాధతొ.

తెల్లారే లేచి కాలేజ్ కి రెడీ అయ్యాను ఇష్టంలేకుండానే,  కాలేజ్ కి వెళ్ళాక ఎప్పుడూ మేడం కోసం మొదటి బెంచిలో కూర్చునే నేను, వెళ్లి చివరి బెంచ్ లో కూర్చున్నాను.

మూడో పిరియడ్ శృతి మేడం వచ్చింది రాగానే నా కోసం వెతికింది నేను కనిపించకుండా కిందకి వంగాను, రెండు నిమిషాలు చూసి నిట్టూర్చి క్లాస్ చెప్పడం మొదలు పెట్టింది, నేను లేచి మాములుగా కూర్చున్నాను కొంత సేపటికి నన్ను గమనించింది క్లాస్ చెపుతూనే నడుచుకుంటూ నా దెగ్గరికి వచ్చి మాట్లాడుతూనే ఏమైందిరా అన్నట్టు సైగ చేసింది.

నేను తల పక్కకి తిప్పి అటు చూసాను రెండు నిముషాలు చూసి వెళ్ళిపోయింది, బెల్ కొట్టిన తరువాత నన్ను చూసి "వాసు కం టూ మై కేబిన్" అని వెళ్ళిపోయింది.

నేను లేచి తన వెనుకే వెళ్లాను పైకి కిందకి రిధంలో ఊగుతున్న పెద్ద పుచ్చకాయలని చూస్తూనే వెళ్లాను అది మేడం గమనించిందేమో తన నవ్వు నాకు తెలుస్తుంది.

వాసు : మేడం రమ్మన్నారు?

శృతి : ఏంట్రా ఇక్కడెవ్వరు లేరుగా మేడం అంటావే?

వాసు : "ఇంతకీ నన్ను ఎందుకు రమ్మన్నారు" అన్నాను అసహనంగా.

శృతి : అలిగావా.... అస్సలు అలగాల్సింది నేను నిన్న నా బర్తడే అని తెలుసు అయినా కూడా నన్ను కలవలేదు.. ఏంటి సంగతి?

వాసు : నన్నెందుకు పిలిచారో ముందు అది చెప్పండి మేడం.

శృతి : అబ్బో క్లాసు అంట ... క్లాసులన్నీ వదిలేసి నా వెనకాల తిరిగినప్పుడు?

నేను ఇంకేం మాట్లాడకుండా వెనక్కి తిరిగాను, చైర్లో కూర్చున్న శృతి వెనక నుంచి వచ్చి వాటేసుకుంది ఏంట్రా ఏం చెప్పవే... రెండు రోజులు కనపడలేదనేగా ఈ అలక చిన్న పని ఉండి వెళ్లాను రా... అర్ధం చేసుకోవు... అని నా మెడ మీద ముద్దు పెట్టింది.

నేను విదిలించుకుని ..... "అవును అవునవును మీ షికార్లు చూసాను సినిమా హాల్లో మీ ముద్దులని చూసాను, నువ్వు ఎన్ని రోజులు కనపడకపోతే నాకేంటి అని కోపంగా అరిచేసి మేడం నిర్ఘాంతపోయి చూస్తున్నా కూడా పట్టించుకోకుండా బైటికి వచ్చేసాను.

సాయంత్రం ఇంటికి లేటుగా వెళ్లాను, శృతి మేడం నా కోసం కూర్చుని ఉంది       పట్టించుకోకుండా లోపలికి వెళ్లాను....

జానకి : ఏంటి శృతి గొడవ పడ్డారా? నిన్న నువ్వు వచ్చావని చెప్పినా పట్టించుకోలేదు.

శృతి : అదేం లేదక్కా ఉత్తినే అలిగాడు, నేను రెండు రోజులు చెప్పకుండా సిటీకి వెళ్లాను అందుకే.

జానకి : అనుకున్నా వాడు అలిగాడంటే దానికి కారణం నువ్వే అని, ఇంకెవరైనా అయ్యుంటే ఇలా అలగడు వాళ్ళని పీకి పాకాన పెట్టి గబ్బు గబ్బు చేసి పగ తీర్చుకునేవాడు... వెళ్ళు వాడు బైటికి రాడు నువ్వే వెళ్ళాలి.

శృతి లోపలికి రాగానే నేను బైటికి వెళ్ళబోయాను, తలుపు గడె వేసేసింది రెండు చేతులు నడుం మీద పెట్టుకుని "ఒక సారి నేను చెప్పేది వింటావా లేదా?".

వాసు : లేదు నేనేం వినను వెళ్ళిపో... అని శృతి మాట్లాడుతుంటే గట్టిగా చెవులు మూసుకున్నాను.

నా దెగ్గరికి వచ్చి ఒక్క నెట్టు నెట్టింది మంచం మీద పడ్డాను నా మీద పడి నా రెండు చేతులు పట్టుకుని "నేను చెప్పేది విను"...

వాసు : నేను వినను వినను.... వినను...

శృతి : "నిన్ను ఇలా కాదు" అని నా మొహం అంతా ముద్దులు పెట్టింది...

వాసు : ఆపుతావా లేదా?

శృతి : నేనాపను నువ్వు వింటావా వినవా?

వాసు : చెప్పు అన్నాను కోపంగా..

నా గుండె మీద పడుకుంది, అంతే నా కోపం అంతా ఎగిరిపోయింది...

శృతి : నా తల నిమురూ...

తల మీద చెయ్యి వేసి చిన్నగా నిమురుతూ "ఇక చెప్పు" అన్నాను నెమ్మదిగా...

శృతి : తన పేరు సిద్దు...

వాసు : సిద్దు సిద్ధార్త రాయ్ ఆ?

శృతి : అబ్బా... వినూ... తన పేరు సిద్దు నా డిగ్రీ కాలేజీలో నాతో పాటే చదివాడు, ఒక రోజు నన్ను ప్రేమిస్తున్నా అంటే నేను ఒప్పుకోలేదు కానీ తరువాత తరువాత నా వెంట పడడంతొ చిన్నగా పరిచయం పెరిగి అది ప్రేమగా మారింది.

నేనేం మాట్లాడలేదు మౌనంగానే ఉన్నాను.

శృతి : ఒక్క మాట చెప్పు నువ్వు నేను పెళ్లి చేసుకోడం కుదరని పనీ అది నీకు తెలుసు, నువ్వేమో చిన్న పిల్లాడివి నేనేమో టీచర్ ని ఎలా చెప్పు, అది కాక ఇంట్లో నాకు పెళ్లి చేసే అంత స్థోమత లేదు నాన్న ఉండుంటే అది వేరే విషయం నేను సివిల్స్ చదవడం అటుంచు అస్సలు ఇల్లు గడవడానికే కష్టంగా ఉంది..నేను నెల జీతం తెస్తే తప్ప ఇల్లు గడవదు అమ్మ పని కూడా అయిపోతుంది ఇంతక ముందులా చలాకీగా ఉండట్లేదు..ఇక నన్ను ఏం చెయ్యమంటావ్ చెప్పు, ఇప్పటికీ నువ్వు కొనిచ్చిన చీరలే కట్టుకుంటున్నాను రోజు చూస్తూనే ఉన్నావ్ గా...

నన్ను తను పెళ్లి చేసుకునే దాకా తను చెప్పినట్టు నడుచుకోవాలిగా నాకు ఇష్టం ఉన్నా లేక పోయినా అలా వెళ్లి రాక తప్పదు, కట్నం ఇచ్చి మంచి సంబంధం తెచ్చుకునే డబ్బులు ఓపికా రెండు లేవు.

లేచి కూర్చుని బాస్పటలు వేసుకుని నన్ను ఒళ్ళో పడుకో బెట్టుకుని నా తల నిమురుతూ ..మన జీవితం మన చేతిలో లేనప్పుడు తల వంచక తప్పదు వాసు ఇప్పుడు నేను చేస్తున్నది అదే. అని నన్ను పట్టుకుని కళ్ళు మూసుకుంది

వాసు : ప్లీజ్ ఏడవకు....ఇంతకీ తను మంచివాడేనా?

శృతి : మంచివాడే... కానీ పిసినారి నన్ను ప్రేమిస్తాడు కానీ నన్ను అర్ధం చేసుకోలేడు తనకేది నచ్చితే అదే చేసుకుంటూ పోతాడు.

లేచి కూర్చున్నాను కొంచెం సేపు వాటేసుకుంది... "దా ఒక ముద్దు ఇవ్వు".

వాసు : ఒద్దు ఇక చాలు...

శృతి : అలా అనకు రా... నన్ను దూరం పెట్టకు, నీలో ఒక నాన్నని అన్నని తమ్ముడిని ప్రేమికుడిని ఇంకెంతో మందిని నీలో చూసుకున్నాను నువ్వే కద నా ఫస్ట్ లవ్... ఇంకెప్పుడు అలా అనకు నీ దెగ్గర మాత్రమే ఇలా సిగ్గు లేని శృతిలా ఉండగలను ఇంకెప్పుడైనా నన్ను బైట ఇలా చూసావా చెప్పు.

ఏంటో ఏదేదో చెప్తున్నాను అని ఇంకా గట్టిగా హత్తుకుంది... రా నీకు నా బొడ్డు అంటే ఇష్టం కదా ఇవ్వాళ నీ ఇష్టం వచ్చినంత సేపు ఆడుకో రా...

వాసు : అలా ఏం కాదు... రేపు ఒక వేళ నీ పెళ్ళైపోతే నన్ను మర్చిపోవుగా?

శృతి : ఛ ... నిన్ను మర్చిపోతానా నా గుండెలో నీ స్థానాన్ని ఎవరు కూల్చలేరు అది నీ వల్ల కూడా కాదు.

అని నా పెదాల మీద ముద్దు పెట్టేసింది ఇద్దరం ఒక రెండు నిముషాలు అలానే ఉండిపోయాం ఇంతలో గిఫ్ట్ గుర్తొచ్చి "ఆగు ఇప్పుడే వస్తా " అని లేచాను.

శృతి : ఏమైంది?

వాసు : ఆగు.. ఒక్క నిమిషం అని బ్యాగ్ దెగ్గరికి వెళ్లి కవర్ తీసుకొచ్చి తన ముందుకి వచ్చి "కళ్ళు మూసుకో" అన్నాను.

కవర్ తన ఎదురుగా పెట్టి... "ఇదిగో నీ గిఫ్ట్ హ్యాపీ బర్తడే" అన్నాను..

కళ్ళు తెరిచి ఆనందంగా "నాకు తెలుసు" అనుకుంటూ నా చేతిలోనుంచి తీసుకుని ముందు చీర తీసి చూసింది, నన్ను చూస్తూ నా చెయ్యి పట్టుకొని దెగ్గరికి లాక్కుని ముద్దు ఇచ్చింది, ఆ తరువాత గిఫ్ట్ కవర్ తీసింది "ఏంట్రా ఇంత బరువుంది" అంటూ కవర్ చించింది.

బైట నుంచి మా అమ్మమ్మ కనకం కేకలకి తలుపు తీసి బైటికి వెళ్లాను... కిటికీ లోనుంచి అప్పటి వరకు చూస్తున్న జానకి లోపలికి వచ్చింది అక్కడ మంచం మీద శృతి ఏడుస్తుండడం చూసి తన దెగ్గరికి వెళ్ళింది.

జానకి నెమ్మదిగా శృతి తల మీద చెయ్యి వేసి "ఏమైంది శృతి?" అని అడిగింది.

శృతి : చూసావా అక్కా వాడు నా కోసం ఏం గిఫ్ట్ ఇచ్చాడో సివిల్స్ చదవడానికి బుక్స్ కోసం నాకు డబ్బులు సరిపోవట్లేదని వాడు కొనిచ్చాడు... అని జానకిని పట్టుకుని ఏడ్చేసింది.

నిజంగా నా మనసు చూసిన ఏకైక మగాడు... అలాంటి వాడు నా జీవితంలో ఉండకపోవడం నా దురదృష్టం.

జానకి : మగాడు కాదు మగ పిల్లాడు, అయినా ఎవరు చెప్పారు వాడు నీ జీవితంలో ఉండడని రేపు నీకు పెళ్లి అయిపోతే నీ మానాన నిన్ను వదిలేస్తాడు అనుకుంటున్నావా?.... వాడు తింగరోడే , అల్లరోడే కానీ వాడు మాట్లాడేది ఒకటి చేసే పని ఇంకోటి... నాకొక విషయం చెప్పు అస్సలు వాడు ఏడవటం ఎప్పుడైనా చూసావా?

శృతి : హా చూసాను...

జానకి : కదా నేను గత నాలుగేళ్లగా వాడు ఏడవటం ఒక్క సారి కూడా చూడలేదు తెలుసా?

శృతి : అవునా ఎందుకు  అలా?

జానకి : ఏమో వాడు అంతే ఎవ్వరి ముందు బైట పడడు ఆ అదృష్టం నీకే దక్కింది అంత స్పెషల్ నువ్వంటే వాడికి, ఇలా ఏడవటం మానేసి కలిసున్న రోజులు ఆప్యాయంగా, మీరు ఎంత ప్రేమించుకుంటారో ప్రేమించుకోండి...

శృతి : ఛీ...పో అక్కా...

జానకి : సర్లే ఇక ఏడవటం ఆపు మా అమ్మ వస్తుంది ఏమైనా అంటే పట్టించుకోకు... వాసు కూడా వస్తున్నాడు, కళ్ళు తుడుచుకో అని తన కొంగుతో తుడిచింది.

ఇంతలో లోపలికి వచ్చిన కనకం : ఇదిగో అమ్మాయి మా కోడలు కట్టుకున్న పాత చీరలున్నాయి తీసుకో అంటూ తన చేతిలో ఉన్న పాత చీరలు ఇవ్వబోయింది.

శృతి మొహమాటంగా చూడటం, జానకి వాళ్ల అమ్మని కోపంగా చూడటం, వాసు రూమ్ లోకి వచ్చి ఇది వినడం అన్నీ ఒకేసారి జరిగిపోయాయి.

వాసు : నీ బియ్యం బస్తా పగులుద్ది.

అందరూ వాసు వైపు చూసారు...

వాసు : అమ్మా ఆ బియ్యం బస్తా జారిపోయేలా ఉంది సరిగ్గా ఉండకపోతే పగులుద్ది కింద పడి...కొంచెం సర్ధండి..

జానకి నవ్వుకుంది, శృతి కూడా కానీ బయటపడలేదు... ఇద్దరం శృతి మేడం ఇంటికి వెళ్ళాం.

[Pallaki]

మేడం వాళ్ల అమ్మని పలకరించాను మమ్మల్ని చూసి "మీరు మాట్లాడుతూ ఉండండి నేను వెళ్లి పచ్చి మిరపకాయల పచ్చడి నూరుకొస్తా అన్నం తిందురు " అంటూ బైటికి వెళ్ళింది.


శృతి వాళ్ల అమ్మ రోట్లో పచ్చడి నూరడానికి బైటికి వెళ్ళింది వెంటనే శృతి నడుం పెట్టుకుని బొడ్డు కొరికేసాను "బలే ఉంటుందె నీ బొడ్డు కొరికేసి నమిలి మింగేయ్యాలని ఉంది".

శృతి నా జుట్టు పట్టుకుని : కోరికేయి అంది కసిగా...

బొడ్డు మొత్తం నోట్లో పెట్టుకుని నాలుక తిప్పుతూ ఒక్క సారి శృతి సన్ను పట్టుకుని పిసికాను...

శృతి : ఆవ్... ఏయ్... రేయ్ వాసు చెయ్యి తీ...

ఇంకా గట్టిగా పిండాను ఆ పెద్ద మామిడిపండుని...

శృతి : ఇస్స్... వాసు.. ఒద్దు.

చెయ్యి కిందకి దించి తనని చూసి నవ్వాను... తను నన్ను చూసి నవ్వే లోపే రెండు పెద్ద పుచ్చకాయల మధ్యలో అందుకుని గట్టిగా పిసికాను..

శృతి నా రెండు చేతులు పట్టుకుంది, "వాసు వద్దని చెప్పానా?"

వాసు : ఏ ఎందుకు?

శృతి : చెప్పింది వినాలి... నువ్వు పెద్దవ్వాలి నీది కూడా పెద్దవ్వాలి అని కొంటెగా కిందకి చూసి... అప్పుడు నా శరీరం మొత్తం ఇస్తాను ఇక నీ ఇష్టం అప్పటి వరకు ఓపిక పట్టు.

వాసు : ఇంకెంత పెద్దవ్వాలి...

శృతి : నీ చింత పండు వంకాయ అయ్యేంత వరకు.

ఇంతలో మేడం వాళ్ల అమ్మ "శృతి పచ్చడి నూరడం అయిపోయింది అన్నం పెట్టేసేయ్" అంది.

శృతి నన్ను గోడకి ఆనించి... "పచ్చడి రుచి ఆస్వాదించాలే తప్ప ఆ రుచి మరిగి పిచ్చిలో పడకూడదు".... అని నా పెదాలు అందుకుంది.

శృతి : నాకొక మాటివ్వు..

వాసు : ఏంటో అది అని శృతి నడుము చుట్టు ఉడుము పట్టు వేసాను.

శృతి : నేను నీతొ పడుకునే వరకూ ఇంకెవ్వరి దెగ్గరికి పొనని.. ఒక్క పద్మ తప్పించి అది కూడా నీకు ఇరవై వచ్చే వరకు పద్మ జోలీ కూడా పొనని నాకు మాటివ్వు.

వాసు : అన్నం పెట్టు ముందు ఆకలేస్తుంది.

శృతి : అంటే నేనంటే లెక్క లేదా నీకు?

వాసు : సరే సరే... ఎవ్వరితోను చెయ్యనులే... ఒట్టు సరేనా అని చెయ్యి పట్టుకున్నాను.

శృతి నా చెయ్యి తన తల మీద పెట్టుకుని "ఏం చెయ్యవు?"

వాసు : అదే ఎవ్వరితొ పడుకొను... ఎవ్వరిని దెంగను లేవే అని సన్ను పట్టుకుని పిసికాను.

నా చెయ్యి మీద కొట్టి "మరి ఇదేంటి?"

వాసు : ఆమ్మో ఇవి కూడా లేకపోతే కష్టం.

ఇద్దరం నవ్వుకుని... ఆ తరువాత శృతి వాళ్ల అమ్మతొ కలిసి భోజనం చేసి ఇంటి దారి పట్టాను.....

[Pallaki]

Super update bro

Vasu jagath khiladi

Thank you prasad gaaru❤️

Good update bro

❤️❤️

అన్న  మి  కథ సూపర్  నవ్వులతో  రసపట్టు  ???
సూపర్....

Thanks basha garu❤️

Super broo

❤️❤️

Update Please

Ichaanu mitrama nuvve inkaa comment cheyyaledhu

Nice updates sajal garu

Thank you phanic gaaru
Thanks for supporting from long time

చదరంగపుట్టెత్తులతో  చెడుగుడు

సూ..............................పర్

ధన్యవాదాలు మిత్రమా ❤️❤️

bro... nuvvu keka bro.... very nice update bro...

Thanks bro
Meeru matram thakkuva enti
Keko keka❤️❤️

Super ? update

❤️

చాలా చాలా బాగుంది. ఒకే రోజులో రెండు, మూడు అప్డేట్లు ఇవ్వాలని కాకుండా, ఇలా టైమ్ తీసుకుని రాయండి.... గుర్తుండిపోతాయ్. clp);

ధన్యవాదాలు    yr):

ధన్యవాదాలు మిత్రమా❤️

Super update

❤️

Wonderful update bro

థాంక్స్ bro

Super update bro,mothaniki Padma,Shruthi tho ne muhurtham anamata ok we wail wait for vasu and Shruti sex

Yes bro

Super broo nice update carry on like this

Thanks bro... Thanks❤️

అప్డేట్ చాలా బాగుంది బ్రో......వాసు ఇంకా శృతి మధ్య బాండ్ ఇంకా వాళ్ళ సరసాలు బాగా రాసారు బ్రో.....
అప్డేట్ కి ధన్యవాదాలు

మిత్రమా ❤️❤️

Nice super update

థాంక్స్ ❤️

super bro

❤️❤️

సూపర్ అప్డేట్

Thanks ram garu❤️

yr): Em ani cheppali bro......final ga keekaaaaa...  

Meeru kudaa... Thanks ❤️

 
సూపర్ అప్డేట్... waiting for new one...

జ్వాల గారు thanks ❤️

Superb update

❤️❤️

Super

❤️❤️ thanks

Super update bro

Thanks

Super update broo

E story lo hero ki health problem undi anduke romance chesuthadu ani chepparu edi varaku, a health problem ento hero ki matarame telusu ani kuda chepparu waiting eppudu reveal avuthado

Adhi first rasina kadha bro
Aa cast aa plots aa characterisations
Anni marchesaanu
Its just a fun ride story

Super update

Thanku ఉక్కు మనిషి గారు
#love❤️

Nice superb update

Thanks bro

[Pallaki]

5

రాత్రి అందరం భోజనాలకి కూర్చున్నాం తింటుండగా అమ్మ అడిగింది "ఏవండీ ఇందాక ఎవరు వాళ్లంతా సూట్ వేసుకుని మన ఇంటికి వచ్చారు మన ఊళ్ళో ఏం పని?"

నాన్న : వదిలేయ్యవే ఏదో దిక్కుమాలిన సంత ఏదో పొలం కొనాలని వచ్చారు తేడాగా ఉన్నారని వెనక్కి పంపించేసాను

వాసు : నాన్నా వాళ్ళని గమనించావా ముఖ్యంగా వాళ్ళతో వచ్చిన అమ్మాయిని.

అమ్మ : ఎవరిని పట్టుకుని ఏం అడుగుతున్నావ్... ఈ పాటికి కళ్ళతో ఎక్సరే తీసి ఉంటాడు అని చిన్నగా మొగుడికి మాత్రమే వినపడేలా గోణిగింది.

వాసు : ఏయ్ నువ్వు పొయ్యి మంచి నీళ్లు తీసుకురాపో...

నాన్న : ఏమైంది రా ?

వాసు : అదే ఆ అమ్మాయి... నాకెందుకో వాళ్ళ మీద డౌట్ గా ఉంది, ఆ చీర కట్టుకి ఆ వ్యావహారానికి అస్సలు సంబంధం లేదు, బొట్టు చూస్తే గరుడవాహణుడి భక్తులలా తలపించారు కానీ మెడలో రుద్రాక్ష... నోరు తెరిచి మాట్లాడట్లేదు ఎంత సేపు రెండు పెదాలు మూసుకునే మాట్లాడుతుంది ఎందుకో తన పళ్ళు కనిపించకుండా మాట్లాడుతుంది ఒక పక్క మాట్లాడుతూనే ఉంది కానీ తన కళ్ళు మన ఇంటిని వెతుకుతున్నాయి, అంత పద్ధతి గలదే అయితే చీర బొడ్డు కిందకి కడుతుందా చివరికి కాలి పట్టి కూడా తిరగేసి పెట్టుకుంది నాకెందుకో అనుమానంగా ఉంది కొంచెం జాగ్రత్తగా ఉండండి అని చెయ్యి కడుక్కుని లేచాను.

జానకి, కనకం, ఇంకా షాక్ లోనే చెయ్యి తుడుచుకోడానికి వెళ్తున్న వాసుని చూస్తున్నారు.

రాజారామ్ : మొన్న నీ కొడుకు గురించి ఏదో చెప్పావు?

జానకి ఇంకా అలానే ఉండటంతొ డొక్కలో పొడిచాడు...

జానకి : ఆ! ఏంటి?

రాజారామ్ : అదే మొన్న నీ కొడుకుని వెనకేసుకొచ్చావుగా, చూసావా వాడ్ని ఇప్పటికైనా నేను చెప్పింది నమ్ముతావా?

జానకి : ఆ... కానీ ఎలా?... ఇంత చిన్న వయసులో... వీడికి ఇన్ని విషయాలు ఎలా తెలుసు ఒక సాధారణ కాలేజ్ కి వెళ్లే పిల్లోడు...నాకే తెలియవు కొన్ని విషయాలు.

అర్జున్ : దాన్నే ఆర్ట్ ఆఫ్ అబ్సర్వేషన్ అంటారు.

అందరూ అర్జున్ వైపు చూసారు,

అర్జున్ : వాసు గాడికి ఇదీ ఇప్పుడు అబ్బిన విద్య కాదు పుట్టుకతోనే వచ్చింది, కొంతమందిలో అవతలి వాళ్ళు ఏం ఆలోచిస్తున్నారు మనసులో ఏం అనుకుంటున్నారు అని తెలుసుకోవాలని ఉంటుంది దాని వల్లే ఇలాంటి ఆలోచనలు చేస్తారు కానీ వాసుకి ఆ ఆలోచన వల్ల కాదు గాని ఎలా ఆలోచించాడో తెలీదు కానీ అందరినీ గమనించడం మొదలు పెట్టాడు...

మీరు చాలా సార్లు చూసే ఉంటారు వాడు బైట అమ్మాయిల వంక చూడటం వాళ్ళకి దెగ్గరగా ఉండటం ఊర్లో అందరిని కావాలని గెలకడం ఇవన్నీ అందులోనుంచి వచ్చినవే. చేసే పని వేరు మాట్లాడే తీరు వేరు కానీ మైండ్ లో ఇంకోటి రన్ అవుతుంది అందరితో వెటకారంగా మాట్లాడి వాళ్ళకి కోపం తెప్పించి వాళ్ళని నోరు జారేలా చేసి వాడికి రావాల్సిన సమాధానాలు రాబట్టుకుంటాడు అబ్బో ఇంకా చాలా ఉన్నాయి వాడి గురించి చెప్పాలంటే అని అర్జున్ కూడా చెయ్యి కడుకున్నాడు.

రాజారామ్, జానకి, కనకం ముగ్గురు ఆశ్చర్యంగా చూస్తున్నారు, ఎప్పుడూ నింపాదిగా ఉండే పెద్దకొడుకు ఇలా తెలివిగా మాట్లాడేసరికి.

జానకి : ఇవన్నీ నీకెలా తెలుసు?

అర్జున్ : ఒక రోజు వాడు మంచం మీద పడుకొని ఉన్నాడు, నేను చూసుకోకుండా గడప మీద ఉన్న చెంబుని తన్నాను... చీమ చిటుక్కుమంటేనే లేచే వాసుగాడు లేవకపోయేసరికి చిన్నగా వాడి ముందుకి వెళ్లి చూసాను... వాడు లేచే ఉన్నాడు కానీ రూమ్ లో ఇంకా ఏం ఏం సౌండ్స్ వస్తున్నాయో అన్నీ చిటికిన వేలితో లెక్కపెట్టుకుంటున్నాడు.... కళ్ళు తెరవకుండానే నా పౌడర్ వాసన చూసి "ఇంకెంత సేపు చూస్తావురా అన్నయ్యా అంత అందంగా ఉన్నానా?" అన్నాడు.... అప్పటి నుంచి అందరిని వాడు గమనిస్తుంటే నేను వాడిని గమనించడం మొదలుపెట్టాను ఆ తరువాత వాడు ఇక అంతేలే అని వదిలేసాను... అంతే.. అని సింపుల్ గా చెప్పి బైటికి వెళ్ళిపోయాడు.

దోమతెరలో పడుకుని ఉన్న వాసు దెగ్గరికి వెళ్లి తన పక్కనే పడుకుంది జానకి.

వాసు : ఏంటే అమ్మా గాలి ఇటు మళ్ళింది?

జానకి : నిన్ను చూస్తుంటే భయంగా ఉందిరా...

వాసు : దేనికి అన్నయ్య నా గురించి చెప్పిన నాలుగు పిచ్చి మాటలకా?

జానకి : వాడు మాట్లాడినప్పుడు నువ్వు లేవుగా నీకెలా తెలుసు?

వాసు : అన్నయ్య చెప్పిందాంట్లో నేను గమనించడం తప్ప మిగతాయి అన్నీ ఉట్టి మాటలే... చిటికిన వేలుతో సౌండ్లు లెక్కేయ్యటాలు, కుక్కలాగా వాసన చూడటాలు ఇలాంటివి నేను చెయ్యను.
మనిషినే భయపడకు.

జానకి : సరే ముందు వాడు మాట్లాడిన మాటలు ఎలా విన్నావో అది చెప్పు.

వాసు : అమ్మో.... షేర్లక్ హోమ్స్ టెక్నీక్స్ ఎప్పుడు బైటికి చెప్పడు.

జానకి : ఏడిసావ్ లే... అని లేవబోయింది.

వాసు : అమ్మా ఇవ్వాళ నా దెగ్గర పడుకోవా?

జానకి వాసుని ఒక సారి చూసి వెనక్కి వాలింది, అది గమనించిన వాసు.

వాసు : సరే వద్దులే పో మీ ఆయన వెయిట్ చేస్తుంటాడు..

జానకి : ఆయనకి ఓ మాట చెప్పి వద్ధామని లేచా... ఎదవా...

మెల్లగా అమ్మ పెదాలు పిండుతూ తనఙ్ కరుచుకుని మాట్లాడుతున్నా, ఇంతలో అమ్మ...

జానకి : వాసు శృతి గురించి చెప్పు తనకి నీకు ఏంటి అంత చనువు?

వాసు : చాలా మంచిది మా... నాకంటే పెద్దది అయిపోయింది కానీ లేకపోతే శృతినా పద్మనా అని బుర్రబద్దలు కొట్టుకోవాల్సి వచ్చేది...

జానకి : అంత ఇష్టమా?

వాసు : చాలా... తనతో ఉంటే నువ్వు కూడా గుర్తురావు అప్పుడప్పుడు అమ్మలాగ చూసుకుంటుంది... అమ్మా... తన పెళ్ళికి అయ్యే ఖర్చులు మనం పెట్టుకుందామే... నాన్నతొ మాట్లాడవు ఈ ఒక్కటి చేయి నువ్వు ఏం చెప్పినా కాదనకుండా చేస్తా ప్లీసే....

జానకి : దీనికోసమేనా నన్ను పిలిచింది.

నేను నవ్వాను...

జానకి : సరే... నాన్నకి నేను చెప్తాలే కానీ ఒక ముద్దు ఇస్తేనే..

వాసు : మా బంగారం... అని బుగ్గ మీద ముద్దు ఇచ్చి అమ్మని వాటేసుకుని పడుకున్నా...

(∞)(∞)(∞)(∞)(∞)(∞)(∞)(∞)(∞)(∞)(∞)(∞)

"రేయ్ లెగు... రేయ్ నిన్నేరా లెగు.." అని ఎవరో అరికాళ్ళ మీద లాఠితొ కొడుతుంటే లేచా...

"రారా... నీ యబ్బ " అని జుట్టు పట్టుకుని పక్కనే ఉన్న బెంచ్ ఎక్కించి కట్టేసారు...

Si : ఎన్నో రౌండు...

కాన్స్టేబుల్ : ఇప్పుడు ఇది మూడో రౌండ్ సర్.

జుట్టు పట్టుకుని తల అటు ఇటు తిప్పి ఇంకో రెండు రౌండ్లు వెయ్యొచ్చు, అయిపోయాక మీరు వెళ్లిపోండి.

కాన్స్టేబుల్ : సార్ నిండా పద్దేనిమిది ఏళ్ళు కూడా నిండలేదు చచ్చిపోతాడు సార్.

Si : చిన్న పిల్లోడా... నాలుగు హత్యలు చేసాడు వాడు...నీకు చిన్న పిల్లోడి లాగ కనిపిస్తున్నాడా?

అస్సలు కనికరం చూపించొద్దు... రాజేష్ నువ్వు పర్సనల్ గా తీసుకో వీడు చంపింది నా అన్నని అస్సలు వద్దలోద్దు వీణ్ణి అంటూ పళ్ళు కొరికి వెంటనే నవ్వాడు పక్కనే ఉన్న కారం నా వీపు మీద పోస్తూ...

మంటకి కేకలు పెట్టాను...

Si : "నేను చెప్పేంత వరకు వీడికి అన్నం కూడా పెట్టొద్దు" అని నా కళ్ళలోకి చూస్తూ "బాయ్ వాసు" అని వెక్కిరిస్తూ వెళ్ళాడు.