[Vandanavishnu0007a]

என் இனிய வாசக நண்பர்களுக்கு வந்தனா விஷ்ணுவின் அன்பு வணக்கங்கள்..

தற்போது நிறைய கதைகளை அறைகுறையாக எழுதிக் கொண்டிருந்தாலும்.. சட்டென்று ஒரு சின்ன கரு தோன்ற.. அதனை மறந்து விடாமல் இருக்க உடனே ஒரு சிறுகதை ஆரம்பிக்க வேண்டிய கட்டாய சூழ்நிலை நண்பர்களே..

அதனால் என்னை வழக்கமாக மன்னிக்கவும்..

வந்தனாவும் விஷ்ணுவும் பற்பல கதைகளில் ரொம்ப பிஸியாக உள்ளதால்.. 

இந்த புது கதை.. அம்மாவுடன் மும்பாய் டூர் என்ற கதையில் வேறு ஒரு புது அம்மா மகனை வைத்து எழுதவேண்டிய கட்டாய நிலை ஏற்பட்டுள்ளது நண்பர்களே.. 

வழக்கம் போல வழ வழ என்று உங்களை பெரிய தொடர்கதை எழுதி மொக்கை போடாமல்.. இந்த முறை மிக மிக சிறுகதையாக இந்த கதையை சித்தரிக்க எண்ணியுள்ளேன் நண்பர்களே..

வழக்கமான உங்கள் அன்பும் ஆதரவும் கமெண்ட்ஸ்களும் அளித்து எங்களை போன்ற சிறு எழுத்தாளர்களை உற்சாகப்படுத்துமாறு மிக பனிவன்புடனும் தாழ்மையுடனும் கேட்டுக் கொள்கிறேன் நண்பர்களே..

கதைக்கு போவோமா..

டிரிங்.. டிரிங்.. டிரிங்..
டிரிங்.. டிரிங்.. டிரிங்..

டிரிங்.. டிரிங்.. டிரிங்..
டிரிங்.. டிரிங்.. டிரிங்..

போன் மணி அடித்துக் கொண்டே இருந்தது..

டிரிங்.. டிரிங்.. டிரிங்..
டிரிங்.. டிரிங்.. டிரிங்..

டிரிங்.. டிரிங்.. டிரிங்..
டிரிங்.. டிரிங்.. டிரிங்..

ரொம்ப லாங் ரிங் போன பிறகு டொக் என்ற சத்தத்துடன் போன் எடுக்கப்பட்டது..

டேய் அருண்.. கிளம்பி ரெடியா இருக்கேன்டா.. என்றாள் அம்மா..

என் அம்மாவின் பெயர் காயத்ரி.. 

பார்க்க அப்படியே அச்சு அசல் பழைய கவர்ச்சி நடிகை மும்தாஜ் போல இருப்பாள்..

மும்தாஜின் அதே செக்ஸி கண்கள்..
மும்தாஜின் அதே ஈரமான உதடுகள்..
மும்தாஜின் அதே டைட்டான பெரிய பெரிய முலைகள்..
மும்தாஜின் அதே இடுப்பு மடிப்புகள்..
மும்தாஜின் அதே வயிற்று சதைகள்..
மும்தாஜின் அதே அகன்ற குண்டிகள்..
மும்தாஜின் அதே கருங்கூந்தல்.. 
மும்தாஜின் அதே கோதுமை மாவு கலர் உடம்பு..

மொத்தத்தில் என் அம்மா காயத்ரி அப்படியே மும்தாஜை நினைவு படுத்துவாள்..

ஆனால் மும்தாஜிக்கும் என் அம்மா காயத்ரிக்கும் ஒரு சில வித்யாசங்களே..

என் அம்மாவுக்கு வயது 42.. மும்தாஜைவிட சற்று மூத்தவள்.. 

பார்க்க கொஞ்சம் முத்திப்போன மும்தாஜ் போல தான் அம்மா இருப்பாள்..

எனக்கு அப்பா கிடையாது.. அதனால் அம்மா காயத்ரி இந்த கதையில் ஒரு விதவை..

அம்மா எப்போவும் புடவைதான் கட்டுவாள்.. ஆனால் மும்தாஜ் போல ஜிகு ஜிகு புடவை கிடையாது.. 

அப்பா போனதில் இருந்து.. எப்போவும் சிம்பிளான ப்ளைன் லைட் கலர் புடவை ஜாக்கெட்தான்..

என் காயத்ரி அம்மா முகத்தில் எப்போதும் ஒரு வித தனிமையும் சோகமும் நிறந்தரமாக குடிகொண்டிருக்கும்..

இப்போது விதவை பிளைன் புடவை கட்டிய மும்தாஜ்ஜை என் அம்மாவின் உருவத்துடன் கம்பேர் பண்ணி கற்பனை செய்து கொள்ளுங்கள் நண்பர்களே..

மும்தாஜின் அழகும்.. உடல் அம்சங்களும் அப்படியே இருவருக்கும் வித்யாசம் இல்லாமல் இருக்கும்..

அம்மா.. ரவியும் கிளம்பி வந்துட்டு இருக்கான்மா.. இன்னொரு முறை நீங்க கொண்டு வர்ற திங்க்ஸ் எல்லாம் செக் லிஸ்ட் பண்ணிடுங்க..

ரொம்ப வெயிட் எல்லாம் து£க்கிட்டு வர வேண்டாம்.. 

தேவையான டிரஸ்.. மட்டும் போதும்.. மத்த வசதிகள் எல்லாம் இங்கே என் குவார்ட்ர்ஸ்ல பக்காவா என் ஆபீஸ்ல எனக்கு புரவைடு பண்ணி இருக்காங்க..

அதனால அம்மா நீங்க.. உங்க டிரஸ் மட்டும் எடுத்துட்டு வந்தா போதும்.. என்றேன்..

ம்ம்.. இதோட நு£று தடவைக்கு மேல சொல்லிட்டடா அருண்..

என்னோட டிரஸ் பெட்டி மட்டும்தான்.. வேற எதுவும் நான் பேக் பண்ணிக்கல சந்தோஷமா..

என்னம்மா கோவிச்சிக்கிறீங்க..

கோவிச்சிகலடா அருண்.. நிமிஷத்துக்கு ஒரு முறை போன் அடிச்சி அடிச்சி இதையேதானே இரண்டு நாளா கேட்டுட்டு இருக்க..

நான் குளிச்சிட்டு ரெடி ஆகுறதுக்குள்ள.. 10 மிஸ் கால் வந்துடுச்சி உன்கிட்ட இருந்து..

ரவி மிஸ் காலும் 2 வந்திருக்கு.. என்றாள் அம்மா செல்லமான சலிப்புடன்..

ஓ.. அதான் ரவிக்கு போன் பண்ணப்போ.. அவன் போன் எங்கேஜிடா இருந்ததா..

சரி சரி.. ரவி நம்ம வீட்டுக்கு வந்ததும் அவனையும் எனக்கு ஒரு கால் பண்ண சொல்லுங்கம்மா.. என்று சொல்லி போனை கட் பண்ணேன்..

இப்போது நான் மும்பையில் இருக்கிறேன்..

பிளஸ் டூ முடித்ததும் பி.எஸ்.சி. ( ஹான்ஸ் ) எத்திக்கல் ஹேக்கிங் கோர்ஸ் முடித்தேன்..

படித்துக் கொண்டிருக்கும் போதே எனக்கு சென்ட்ரல் கவர்மெண்ட் வைத்த ஒரு கேம்பஸ் இன்டர்வியூவில் செலக்ட் ஆகி.. படிப்பு முடித்ததும்.. உடனே வந்து வேலையில் சேரும்படி அப்பாயிண்ட்மெண்ட் ஆர்டர் இரண்டாம் ஆண்டு பி.எஸ்.சி. படிக்கும் போதே கையில் கொடுத்து விட்டார்கள்..

வேலை இடத்தை பார்த்த அம்மா பிடிவாதமாக வேண்டவே வேண்டாம் என்று மறுத்தாள்..

காரணம் வேலை மும்பாயில்.. 

டேய் டேய்.. நீ உன்னோட பேஷனுக்காகதான் இந்த ஹேக்கிங் கோர்ஸ் எடுத்து படிச்ச.. வேலை எல்லாம் சென்னையிலேயே ஏதாவது ஒரு லோக்கல் டிடக்டிவ் ஏஜென்ஸியிலேயோ.. அல்லது சென்னைக்குள்ளேயோ வேலை தேடிக்கடா.. மும்பாய் எல்லாம் அவ்வளவு து£ரம் வேண்டாம் என்று அம்மா காயத்ரி ரொம்பவும் ஸ்ட்ரிக்ட்டாக கூறி விட்டாள்..

அப்பொதைக்கு சரி என்று அம்மாவிடம் நான் சொல்லிவிட்டாலும்.. மூன்றாம் ஆண்டு மெரிட்டில் பாஸ் பண்ணியதும் மும்பாயில் இருந்து எனக்கு கண்டிப்பாக இந்த வேலையில் வந்து சேர வேண்டும் என்று ஆர்டரே வந்து விட்டது..

அம்மா இது சென்ட்ரல் கவர்மெண்ட் வேலை.. அவ்வளவு சீக்கிரம் இது போல ஒரு நல்ல வாய்ப்பு கிடைக்காது.. என்று அழுது அடம்பிடித்து அம்மாவுக்கு சமாதானம் சொல்லி மும்பாய் வந்து சேர்ந்து விட்டேன்.. 

நான் இங்கே மும்பாய் வந்து ஒரு வருடம் ஆகிவிட்டது..

ஆரம்பத்தில் ரூம் எடுத்து தங்கி.. சரியான வீட்டு சமையல் கிடைக்காமல் ஹோட்டலிலும் மெஸ்களிலும் தின்று தின்று உடம்பே கெட்டு போகும் நிலைக்கு வந்து விட்டேன்..

அம்மாவோடு வீடியோ கால் பேசும் போதெல்லாம் நன்றாக திட்டுவாள்..

ஏன்டா.. நாயே.. நாயே.. இங்கே சென்னையிலேயே வேலை செஞ்சிட்டு இருந்திருந்தா அம்மா உனக்கு என் கையால விதம் விதமா வகை வகையா சமைச்சி போட்டு இருப்பேன்ல.. 

பாரு வெறும் சப்பாத்தியும்.. ரொட்டியுமா திண்ணு திண்ணு.. எப்படி எளச்சி போயிட்ட.. என்று திட்டுவாள்..

இந்த ஒரு வருடத்தில் எனக்கு இப்போதுதான் கவர்மெண்ட் -குவார்ட்ரஸ் அலாட் ஆகி இருக்கிறது..

அம்மா நீங்க கண்டிப்பா மும்பாய் வந்து என்னோட தங்கிடுங்க.. உங்க கை சமையலை நான் சாப்பிட்டாதான் என் கெட்டு போன உடம்பு பழைய படி நல்ல உடம்பா மாறும்.. 

சென்னை வீட்டை வாடகைக்கு விட்டுங்க.. என்று சொல்லி.. எப்படியே அம்மாவிடம் அவள் மும்பாய் வந்து என்னோட தங்க சம்மதம் வாங்கி விட்டேன்..

என்னால் சென்னை சென்று அம்மாவை மும்பாய் அழைத்து வர நேரமும் லீவும் கிடைக்கவில்லை..

அதனால்தான் என்னுடன் பள்ளியில் படித்த என்னுடைய மிக மிக நெருங்கிய நண்பன் ரவியிடம் ஒரு உதவி கேட்டேன்..

என் அம்மா காயத்ரியை எப்படியாவது பத்திரமாக மும்பாய் கொண்டு வந்து விட்டுவிட்டு அவன் மறுபடி சென்னை திரும்பி செல்ல வேண்டும் என்று கேட்டுக் கொண்டேன்..

அவன் சென்னையில் இருந்து புறப்பட்டு.. மும்பாய் வந்து.. பிறகு மீண்டும் மும்பாயில் இருந்து சென்னை சென்று சேறும் வரை எல்லா செலவுகளையும் நானே ஏற்றுக் கொள்வதாகவும் வாக்குறுதி அளித்து விட்டேன்..

ஆன்லைனிலேயே அம்மாவுக்கும் ரவிக்கும் மும்பாய் எக்ஸ்பிரஸ்ஸில் ஏசி கோச்சில் ரிசர்வ் செய்து விட்டேன்..

அம்மாவின் டிக்கெட்டையும் ரவியின் டிக்கெட்டையும் வாட்ஸ்அப்பில் அனுப்பிவிட்டேன்..

டிரிங்.. டிரிங்.. டிரிங்..
டிரிங்.. டிரிங்.. டிரிங்..

டிரிங்.. டிரிங்.. டிரிங்..
டிரிங்.. டிரிங்.. டிரிங்..

என் மொபைல் சிணுங்கியது..

டிஸ்ப்ளேவில் என் அம்மாவின் முகம்..

அம்மா.. என்று சொல்லி போனை எடுத்தேன்..

ரவி வந்துட்டான்டா.. பேசு.. என்று என் அம்மா போனை ரவியிடம் கொடுத்தாள்..

ஹாய் அருண்.. வீட்டுக்கு வந்துட்டேன்டா.. அம்மாவை பத்திரமா மும்பாய் கொண்டு வந்து உன் கையில ஒப்படைக்கிறது என்னோட பொறுப்பு மச்சி.. என்று ரவி சொன்னான்..

இந்த பெரிய உதவிக்கு உனக்கு எப்படி நன்றி சொல்றதுன்னே தெரியலடா ரவி.. என்று நான் சொல்ல..

டேய் மச்சான்.. கொஞ்சம் மூடுறியா.. நீ யார்டா.. நான் யார்டா.. என்னை போய் ஒரு அந்நியன் மாதிரி டிரீட் பண்ணி பேசுற..

அம்மாடா.. நம்ம அம்மாடா.. அவங்க தனியா வர முடியாதுன்னுதானே நான் பாதுகாப்பா அவங்க கூட வர்றேன்.. 

ஸேப்பா அம்மாவை மும்பாய் கொண்டு வர்றது என்னோட கடமைடா.. நீ கவலைப்படாம டென்ஷன் ஆகாம.. நாங்க வந்து சேர்றவரை எங்களையும் டென்ஷன் படுத்தாம இருந்தாவே போதும்டா மச்சி.. என்றான் ரவி..

ஓகேடா ரவி.. ஆனா எனக்கு அம்மா மும்பாய் வந்து சேர்றவரை டென்ஷனாதான் இருக்கும்.. அதனால முதல் வேலையா ரயில்வே ஸ்டேஷன் போனதும் லைவ் லொக்கேஷன் எனக்கு வாட்ஷப்ல ஷேர் பண்ணிடு.. 

அப்போதான் நீங்க ரெண்டு பேரும் எந்த எந்த ஸ்டேஷன் ரீச் ஆகிட்டு இருக்கீங்கன்னு நான் பார்த்து பார்த்து நிம்மதி அடைய முடியும்.. என்றேன்..

சரிடா மச்சி.. கண்டிப்பா.. ரயில்ல ஏறி உட்கார்ந்தோன்னயே லைவ் லோக்கேஷன் ஷேர் பண்ணிட்றேன்.. என்றான் ரவி..

அம்மா வந்து மும்பாய் சேரும் வரையில் எனக்கு டென்ஷன்தான்..

உண்மையிலேயே நான் ஒரு டென்ஷன் பார்ட்டிதான்.. 

அதற்கு காரணம் என்னுடைய வேலையும் ஒரு காரணம்..

மும்பாய் கிரிமினல்ஸ்.. கடத்தல்காரர்கள்.. கொலைகாரர்கள்.. மற்றும் கெட்டது பண்ண நினைக்கும் அத்தனை கேடி கிள்ளாடிகளின் மொபைல்.. லேப்டாப்.. அவர்கள் தங்கி இருக்கும் இடம் என்று ஒன்று விடாமல் நான் ஹேக் பண்ணிக் அரசாங்கத்துக்கு அந்த விவரங்களை உளவு பார்த்து ஒப்படைப்பதுதான் என்னுடைய வேலை..

ஒருவரை ஹேக் பண்ணுவதற்கு நிறைய புரோக்கிராம் ரிசர்ச் பண்ணி பண்ணி.. கோடிங் ரெடி பண்ணி ரெடி பண்ணி.. அவர்களை ஹேக் பண்ண வேண்டும்..

அதனால்தான் என் வேலை பளுவால் எனக்கு டென்ஷன் அதிகம்..

இப்படிபட்ட வேலையில் இருக்கும் எனக்கு யாரை வேண்டுமானாலும் அவர்களிடம் இருக்கும் ஒரு சிறு துண்டு எலக்ட்ரானிக் பொருட்களை வைத்துக் கூட ஹேக் பண்ணி அவர்கள் நடவடிக்கைகளை முழுவதும் என்னால் கண்டு பிடிக்க முடியும்..

கையில் கட்டி இருப்பது ஒரு சாதாரண எலக்ட்ரானிக் கை கடிகாரமாக இருந்தால் கூட போதும்.. அவர்களுடைய மொத்த ஜாதகத்தையும் என்னால் ஹேக் பண்ண முடியும்..

அப்படிபட்ட ஒரு ஹேக்கிங்கில் நம்பர் ஒன் ஸ்பெஷலீஸ்ட் நான்..

இந்த பாழபோன ஹேக்கிங் வைத்துதான் ஒரு சில எதிர்பாராத சம்பவங்களை என் வாழ்க்கையில் ஹேக் பண்ணி கண்டு பிடித்து அதிர்ச்சியும் அடைந்துள்ளேன்..

அந்த ஒவ்வொரு கிளுகிளுப்பு நிறைந்த அதிர்ச்சி சம்பவங்களைதான் இனி வரும் தொடரில் நீங்கள் ஒவ்வொன்றாக படிக்கப் போகிறீர்கள் நண்பர்களே...

கதை நல்லா இருந்தா கமெண்ட் போடுங்க.. இல்லைன்னா.. ஸ்ட்டாப் திஸ் நான்சென்ஸ் கதைன்னு ஒரு கட்டளை போடுங்கள்.. உடனே நிறுத்திக் கொள்கிறேன் நண்பர்களே..

டிங்.. என்ற சின்ன சத்ததுடன் என் மொபைல் டிஸ்ப்ளே வெளிச்சத்தை காட்ட..

ரவி லைவ் லொக்கேஷன் ஷேர் பண்ணி இருந்தான்..

ஒரு சின்ன சிகப்பு புள்ளி சிக்னல் சென்னை சென்ட்ரல் ஸ்டேஷனில் இருந்து கிளம்புவதை காட்டியது..

தொடரும் ... 1

[Vandanavishnu0007a]

Nice Start ,.Keep.posting .

Congrats

அவதார் நண்பா 


உங்கள் உற்சாக படுத்தும் கமெண்ட்ஸ்க்கும் பேராதரவுக்கும் மிக்க நன்றி நண்பா 

என் மற்ற கதைகளையும் படித்து கமெண்ட்ஸ் போடுங்க நண்பா பிளீஸ் 

நன்றி 

[Vandanavishnu0007a]

Nice Start ,.Keep.posting .

Congrats

Thanks for ur great comment n support nanba 

[Vandanavishnu0007a]

Keep posting....

Thanks for ur great comment n support nanba 

[Vandanavishnu0007a]

[Vandanavishnu0007a]

[Vandanavishnu0007a]

தலைவரே கதை எழுத ஆரம்பித்து ஒரு வருடத்துக்கு மேல் ஆகப்போகிறது

தொண்டரே.. கமெண்ட் வந்து பல மாமாங்கம் ஆகிறது.. கவனித்தீரா 

உங்கள் கமெண்ட்ஸ்க்கு மிக்க நன்றி நண்பா

[Vandanavishnu0007a]

[Vandanavishnu0007a]

[Vandanavishnu0007a]

அருண் தன்னுடைய லேப் டாப்பில் அந்த சின்ன சிகப்பு புள்ளி தெரிவதை பார்த்தான் 

கீ போபோர்டில் ஒரு விசையை அழுத்தினான் 

அந்த சிகப்பு புள்ளி பச்சை புள்ளியாக மாறியது 

இப்போது லொக்கேஷன் ஆக்டிவ் ஆகிவிட்டது 

பச்சை புள்ளி ரயில்வே ஸ்டேஷனை காட்டியது 

மெல்ல மெல்ல ரயில் நிலையரத்துக்குள் உள்ளே நுழைவது போல நகர்ந்தது 

ரயில்வே பிளாட்பாரத்தில் ஒரு உயர்தர டீ ஷாப்பில் பச்சை புள்ளி நின்றது 

எதுக்கு ரவியும் அம்மாவும் ரயில ஏறாம டீ ஷாப்ல நிக்குறாங்க.. என்று யோசித்தான் அருண் 

டிங்.. என்று அவன் மொபைல் ஜி பேயில் இருந்து ஒரு 600 ரூபாய் டெபிட் ஆகியது 

கிளிக் பண்ணி ஓபன் பண்ணி பார்த்தான் 

ரெண்டு சாக்லட் காப்பி ஆர்டர் பண்ணி அதன் பில் வந்து இருந்தது 

ஓ அம்மாவும் ரவியும் டீ ஷாப்ல ரிப்ரெஷ் பண்ணிட்டு இருக்காங்க போல இருக்கு.. என்று நினைத்து கொண்டான் அருண் 

கொஞ்சநேரம் காத்திருந்தான் 

ஒரு 20 நிமிடங்களுக்கு பிறகு லேப்டாப் மானிட்டரில் பச்சை புள்ளி நகர்ந்து ரயில் நிற்கும் இடத்தை நோக்கி நகர்ந்தது

[Vandanavishnu0007a]

[Vandanavishnu0007a]

[Vandanavishnu0007a]

[Vandanavishnu0007a]

அந்த பச்சை புள்ளி ரயிலுக்குள் நுழைவதை பார்த்தான் அருண்.. 

அப்பாடா.. அம்மாவும் நண்பன் ரவியும் ட்ரெயின் ஏறிவிட்டார்கள் என்று நிம்மதி பெருமூச்சு விட்டான் 

மானிட்டரையே உற்று பார்த்து கொண்டிருந்தான் 

அந்த பச்சை புள்ளி அசைவதாக தெரியவில்லை 

சுமார் ஒரு மணிநேரத்துக்கு மேல் அந்த பச்சை புள்ளி அப்படியே இருந்தது 

என்ன 10 நிமிடத்தில் ரயில் கிளம்பிவிடும் என்று ரவி சொல்லி இருந்தான்.. இன்னுமா ரயில் கிளம்பல.. என்று சந்தேகம் வந்தது அருணுக்கு 

ட்ரிங் ட்ரிங் ட்ரிங் 

ரவிக்கு போன் அடித்தான் 

டொக் என்று ரவி போன் எடுத்தான் 

சொல்லு மச்சி.. 

டேய் ரவி இன்னுமா ட்ரைன் கிளம்பல? 

கிளம்பிடுச்சேடா.. அரக்கோனோம் தாண்டிட்டோம்டா.. என்றான் ரவி.. 

என்னது அரக்கோணம் தாண்டிடுச்சா.. சரிடா

ஆனா எனக்கு லைவ் லொகேஷன் அப்படியே நின்னுபோனமாதிரி காட்டுதே ரவி என்றான் 

ஆமாண்டா.. என்னோட போன்ல பேட்டரி கொஞ்சம் கம்மியானா சிக்னல் சரியா போகாது.. என்றான் ரவி

ஓ அப்படியா... சரி சரி பரவாயில்ல.. உன்னோட வாட்ச் ஸ்மார்ட் வாட்ச் தானே..

ஆமாண்டா.. 

அதோட கியூ.ஆர் கோடு சொல்லு.. 

7A452 என்றான் ரவி

தன் கணிப்பொறியில் எதை எதையோ கோடிங் டைப் பண்ணினான் 

ரவியின் ஸ்மார்ட் வாட்ச் சிக்னல் இப்போது ஒரு ப்ளூ கலர் புள்ளியாக அருணுக்கு தென்பட்டது 

அம்மாவின் வாட்சின் கோடு அருணுக்கு ஏற்கனவே தெரியும்.. 

எதற்கும் அம்மாவின் ஸ்மார்ட்வாட்ச் சிக்னலையும் கேப்ச்சர் பண்ணுவோம்.. ரவி வாட்சில் ஏதாவது பிரச்னை என்றாலும் அம்மாவின் வாட்ச் சிக்னல் வைத்து அவர்கள் எங்கே வந்து கொண்டு இருக்கிறார்கள் என்று தெரிந்துகொள்ளலாம் என்று நினைத்து அவள் வாட்ச் கியூ.ஆர். கோடுக்கும் சிக்னல் செட் பண்ணான் அருண் 

அம்மா சிக்னல் பிங்க் கலர் காட்டியது 

அப்பாடா.. என்று மீண்டும் மனநிம்மதிக்குள் வந்தான் அருண் 

ப்ளூ புள்ளியும் பிங்க் புள்ளியும் இப்போது மெல்ல மெல்ல காட்பாடி தாண்டி கடப்பா நோக்கி நகர்ந்து கொண்டு இருந்தது

[Vandanavishnu0007a]

[Vandanavishnu0007a]

நான் என் மானிட்டரை உற்று பார்த்து கவனித்து கொண்டு இருந்தேன் 

ப்ளூ புள்ளியும் பிங்க் புள்ளியும் ஒவ்வொரு ஸ்டேஷனாக நகர்ந்து கொண்டே இருந்தது 

ரயில் ஒரு ஸ்டேஷனில் ரொம்ப நேரம் நின்றது 

ப்ளூ புள்ளி நகர்ந்து ரயில் விட்டு இறங்கியது 

ரயில்வே ஸ்டேஷனில் இருந்த ஒரு பெட்டிக்கடை ஸ்ட்டால் முன்பாக போய் நின்றது

ப்ளூ புள்ளியில் சின்ன சின்ன அசைவுகள் தெரிந்தது 

இப்போது ப்ளூ புள்ளியில் இருத்து லேசாக புகை வர ஆரம்பித்தது

[Vandanavishnu0007a]

புழுபுள்ளி ரொம்ப ஆனந்தமாக புகைவிட்டுக்கொண்டு இருந்தது.. 

நான் புரிந்துகொண்டேன்.. 

அம்மாவுக்கு தெரியாம ரவி நைசா வெளியே வந்து சிகரெட் குடிக்கிறான் போல இருக்கு என்று நினைத்துக்கொண்டேன்.. 

ஒரு 2-3 நிமிடங்கள் இருக்கும்.. 

பிங்க் புள்ளி கொஞ்சம் லேசாய் தடுமாறி அசைந்தது... 

அங்கும் இங்கும் மெல்ல மெல்ல பதட்டத்துடன் நகர்ந்தது... 

ஒரு சின்ன ஜெர்க்குடன் பிங்க் புள்ளி நகர ஆரம்பித்தது.. 

ஐயோ ரயில் கிளம்பிடுச்சி போல இருக்கே.. என்று பதறினேன்.. 

ப்ளூ புள்ளியில் இருந்து வந்த புகை சற்றென்று கம்மியை.. அந்த சின்ன தீ போன்ற சிகப்பு பொறி காலில் மிதிபட்டு நசுங்கி அவசரமாக அணைந்தது தெரிந்தது.. 

அப்படியே அந்த ப்ளூ புள்ளி வேக வேகமாக மூச்சிரைக்க ரயிலை பிடித்து ஏறுவது போல என்னுடைய மானிட்டரில் காட்சிகள் தெரிந்தது.. 

[Vandanavishnu0007a]

நல்லவேளை ப்ளூ புள்ளி ரயிலில் ஏறி விட்டது 

இப்போது பிங்க் புள்ளியிடம் இருந்து பெரும்மூச்சு வந்தது 

அப்பாடா நல்லவேளை ரயில் புறப்படுறதுக்குள்ள ஏறிட்ட.. என்று பிங்க் புள்ளி ப்ளூ புள்ளியிடம் சொல்வது போல இருந்தது 

இப்போது மீண்டும் ப்ளூ புள்ளியும் பிங்க் புள்ளியும் ரயிலின் ஓட்டத்துக்கு தகுந்தது போல நகர ஆரம்பித்தது 

8 மணிக்கு ரயிலே கேட்டரிங் டிபார்ட்மென்ட் கொடுத்த உணவை அந்த ரெண்டு புள்ளிகளும் சாப்பிடுவது தெரிந்தது 

பிறகு கொஞ்ச நேரம் இரண்டு புள்ளிகளும் பேசிக்கொண்டே தூங்க ஆரம்பித்தது 

நான் அந்த ரெண்டு புள்ளிகளையும் உற்று கவனித்தேன் 

இரண்டு புள்ளிகளிடையே இருந்த இடைவெளி கொஞ்சம் கொஞ்சமாக குறைந்து கொண்டே வந்தது 

பிங்க் புள்ளி மேல் ப்ளூ புள்ளி மெல்ல ஏறி படுப்பது போல இருந்தது 

ஆரம்பத்தில் பிங்க் புள்ளி ப்ளூ புள்ளியை தடுக்க முற்பட்டாலும்.. பிறகு போக போக ப்ளூ புள்ளிக்கு தன் மேல் படுக்க பிங்க் புள்ளி இடம் கொடுத்தது

[Vandanavishnu0007a]

GPS ல இவ்ளோ தெரியுமா நண்பா

ஹா ஹ்ஹா இது ஒரு டெக்நாலஜி நிறைந்த கற்பனை கதை நண்பா 

இன்னும் போக போக புள்ளிகள் பண்ணும் அட்டகாசங்கள் இன்னும் தெள்ள தெளிவா தெரியும் பாருங்க

[Vandanavishnu0007a]

அம்மா கூட நம்பி வர சொன்னா என்ன வேளை பாக்குறான்.... ம்ம்ம்ம் கொஞ்சம் பெரிய update podunga நண்பா.... பிசிறு பிசிற படிக்க bore அடிக்கிறது மாதிரி இருக்கு....

என் கதைகளின் ஒவ்வொரு அப்டேட் டும் 10 வரிகளுக்கு மிகாமல் இருக்கும் நண்பா 

எப்படியும் எனக்கு யாரும் கம்மெண்ட் போடப்போவது இல்லை 

அதனால் சீரியஸா எழுதுவதை விட்டுவிட்டு பொழுது போக்கிற்காக எனக்காக மட்டுமே எழுத துவங்கி விட்டேன் நண்பா