[Vandanavishnu0007a]

Mega sirappu vv bro

ராஜ்குமார் பிலே பாய் நண்பா 


உங்கள் கமெண்ட்ஸ்க்கு மிக்க நன்றி நண்பா 

தயவு செய்து தொடர்ந்து உங்கள் ஆதரவு தருமாறு கேட்டுக் கொள்கிறேன் நண்பா 

நன்றி 

[Vandanavishnu0007a]

Sema start bro continues updates bro waiting bro am ur big fan thalaiva kanga yanuna sarasvathi ammavutan madurai la awesome story line nanpa

திரு பிரியா நண்பா


நீங்கள் என் ரசிகன் என்று குறிப்பிட்டதை படித்த போது மிக மிக பெருமையாக இருந்தது நண்பா 

ஊக்கமளிக்கும் உங்கள்  மேன்மையான கமெண்ட்ஸ்க்கு மிக்க நன்றி நண்பா 

விரைவில் கங்கா யமுனா சரஸ்வதி கதையை தொடர முற்படுகிறேன் நண்பா 

அம்மாவுடன் டூர் கதை என்னிடம் இல்லை நண்பா 

யாரவது கொடுத்து உதவினால் கண்டிப்பாக அந்த கதையையும் எழுதுவேன் நண்பா 

தொடர்ந்து உங்கள் கமெண்ட்ஸ்சூம் ஆதரவும் தேவை நண்பா 

நன்றி  

[Vandanavishnu0007a]

Pottu thakku

ஹாக்ஸ் பாக்ஸ் நண்பா 


உங்கள் கமெண்ட்ஸ்க்கு மிக்க நன்றி நண்பா 

தொடர்ந்து ஆதரவு தாருங்கள் ப்ளஸ் 

நன்றி 

[Vandanavishnu0007a]

hi vandanavishnu

asusual unga writing sema bro. u r the legend in incést story. thank u so much for this story.

intro super bro.

waiting for your next post

கிங் ஆப் கோவை நண்பா 


உங்கள் அருமையான கமெண்ட்ஸ் க்கு மிக்க நன்றி நண்பா 

லெஜெண்ட் என்றெல்லாம் உயர்த்தி சொல்லி இருக்கிறீர்கள் நண்பா 

அந்த இடத்தை எல்லாம் பிடிப்பதற்கு எனக்கு பல நாட்கள் ஆகும் நண்பா 

ஓஷன்.. நிறுத்தி.. போன்ற பெரிய பெரிய எழுத்தாளர்கள் இருக்கும் போது நான் எல்லாம் அந்த இடத்திற்கு வர முடியாது நண்பா 

என்றென்றும் அவர்கள் தான் நம்பர் ஒன்னு 

இருந்தாலும் உங்கள் வாங்கு அப்படியே பலித்தாலும் எனக்கு மகிழ்ச்சியே 

தொடர்ந்து உங்கள் ஆதரவு தேவை நண்பா 

நன்றி 

[Vandanavishnu0007a]

உங்கள் கருத்து சரியே நண்பா 
தொடருங்கள் ....

ஜே எஸ் பி ஜே நண்பா 


உங்கள் கருத்து ஆமோதிப்புக்கு மிக்க நன்றி நண்பா 

[Vandanavishnu0007a]

கிரீச்ச்ச்ச்.. என்ற பேரிசைச்சலுடன் ரயில் பிரேக் போட்டு நிற்கவும் சரியாக இருந்தது..

சென்னையில் இருந்து 1000 பேருடன் வந்தனாவும் விஷ்ணுவும் பயணித்து வந்திருந்தாலும்..

ஒவ்வொரு ஸ்டேஷனிலும் அநேகர் ஏறி இறங்கி.. அதன் பிறகு இறங்குவது மட்டுமே இருந்து..

இப்போது கடைசியாக வந்தனா விஷ்ணு இருவர் மட்டுமே அந்த அவ்வளவு பெரிய ரெயில் பெட்டியில் இருந்தார்கள்..

காரணம் ஆண்டிபட்டி என்ற கிராமத்துக்கு ரயிலே கிடையாது.. அந்த பட்டிக்காட்டு கிராமத்துக்கு எந்த விதமான போக்குவரத்தும் கிடையாது..

அஜித் நடித்த சிட்டிஸன் படத்தில் வரும் அத்திப்பட்டு கிராமத்தை போல ஆண்டிபட்டி கிராமமும் முற்றிலும் அழிந்து போனதாகவே அரசாங்கத்தால் கருதப்பட்டது..

வந்தனா டிக்கெட் கவுண்டரில் ஆண்டிபட்டிக்கு ஒரு புல் டிக்கட்.. ஒரு அரை டிக்கெட் என்று விஷ்ணுவுக்கு அரை டிக்கெட் எடுத்த போதே டிக்கெட் கவுண்ட்டரில் இருந்த ஆசாமி ஆச்சரியமாக பார்த்தார்..

ஆண்டிபட்டி கிராமத்துக்கா.. என்று ஆச்சரியமாக கேட்டார்..

அந்த கிராமத்துக்கு எல்லாம் டிரையின் கிடையாதும்மா.. மருவத்து£ர் என்ற ஸ்டேஷன் வரைதான் ரயில் போகும்.. அதுக்கு டிக்கெட் எடுத்துக்கங்க..

அதுக்கு மேலே நீங்க போற ரயில் அப்படியே நின்னு ரிவர்ஸ் எடுத்து ரிட்டன் ஆயிடும்.. மருவத்து£ர்தான் கடைசி ஸ்டேஷன் ஸ்டாப்பிங்.. என்றார் டிக்கட் கவுண்ட்டர் ஆசாமி..

சரி குடுங்க.. என்று சொல்லி இரண்டு டிக்கெட் வாங்கினாள் வந்தனா..

அந்த கவுண்ட்டரில் சொன்னது போல் மருவத்து£ர் செல்ல கூட யாரும் ஆட்கள் இல்லை..

மருவத்து£ர் வரும் முன்பாகவே 10 ஸ்டேஷன் முன்பாகவே அனைவரும் இறங்கி விட்டார்கள்..

கிரீச்ச்ச்ச்.. என்ற சத்தத்துடன் ரயில் நிற்கவும்..

வந்தனாவும் விஷ்ணுவும் ரயிலை விட்டு கீழே இறங்கினார்கள்..

வந்தனா அந்த ஸ்டேஷன் ப்ளாட்பாரத்தில் கால் அடி எடுத்து வைத்ததுமே உடம்பு புள் அரித்தது..

அப்படி ஒரு சிலிர்ப்பு..

20 வருடங்களுக்கு முன்பாக ஓடி ஆடிய பூமி..

வந்தனாவும் விஷ்ணுவும் இரண்டு மூன்று லக்கேஜ் எடுத்து ரயிலை விட்டு கீழே இறங்கினார்கள்..

அந்த ஸ்டேஷன் ப்ளாட்பாரமே விரிச்சோடி கிடந்தது..

அது ஒரு இளையுதிர் காலம் என்பதால் ப்ளாட்பாரம் முழுவதும் காய்ந்த சருகு இலைகள் குப்பை குப்பையாக கிடந்தன..

சரியான பராமரிப்பு இல்லை..

அந்த ஸ்டேஷன் சுவர்கள் எல்லாம் காரை விட்டு... சிமெண்ட் எல்லாம் பெயர்ந்து செங்கல் செங்கலாய் தெரிந்தது..

வந்தனாவும் விஷ்ணுவும் இறங்கி நடந்தார்கள்..

ஜிள்ள்ள்ள்.. என்ற காற்று..

விஷ்ணுவுக்கு இது ரொம்ப புதுமையாய் இருந்தது..

இதுவரை பேன் காற்றையும் ஏஸி காற்றை மட்டுமே அனுபவித்து இருந்த விஷ்ணுவுக்கு இந்த இயற்கை சில்ல்ல்.. காற்று ரொம்ப ரொம்ப புதுமையாக இருந்தது..

கூ.. கூ.. என்ற குருவிகளின் ஓசை..
பட பட என்று சிறகடித்து பறக்கும் பறவைகளின் ஒலிகள்..
காற்றில் மரங்கள் எல்லாம் அசைந்தாடும் இயற்கை நடனம்..

இதை எல்லாம் விஷ்ணு பட்டண வாழ்க்கையில்.. பார்த்ததும் இல்லை.. கேட்டதும் இல்லை.. கேள்விபட்டதும் இல்லை..

அவன் பிறந்ததில் இருந்து பஸ் கார் வாகனங்களின் சத்தமும்.. ஹாரன் சத்தமும்.. மட்டுமே கேட்டு வளர்ந்த அவன் காதுகளுக்கு இந்த இயற்கையின் சத்தம்.. கிராமத்து இயற்கையின் சத்தம் ரொம்ப ரொம்ப புதுமையாக இருந்தது..

ஆள் ஆரவற்றமே இல்லாத அந்த ஸ்டேஷனில் ஏதோ திகில் படத்தில் இருவர் மட்டும் இறங்கி நடப்பது போல அவனுக்கு தோன்றியது..

வந்தனாவும் விஷ்ணுவும் மட்டுமே அந்த ஸ்டேஷன் ப்ளாட்பாரத்தில் இரண்டு மூன்று அடி எடுத்து வைத்திருப்பார்கள்..

து£ரத்தில் ஒரு வெள்ளை பேண்ட் வெள்ளை சட்டை தலையில் வெள்ளை தொப்பி யூனிபார்ம் அணிந்த ஒருவர் பச்சை கொடியை சுருட்டியபடியே மெல்ல மெல்ல அவர்கள் இருவரையும் நோக்கி நடந்து வந்தார்..

வாம்மா.. பல மாசங்களுக்கு பிறகு இப்போதான் இந்த ஊருக்கு ஒரே ஒரு ரயில் வந்துட்டு போயிருக்கு..

அதுல வந்திருக்க ஒரே பயணிகள் நீங்க ரெண்டு பேருதான்.. என்று வந்தனாவை பார்த்து சொன்னார்..

அவர் வெள்ளை உடையிலேயே அவர் தான் இந்த ஸ்டேஷனுக்கு ஸ்டேஷன் மாஸ்டர் என்பதை சட்டென்று புரிந்து கொண்டாள் வந்தனா..

கொஞ்சம் வயதானவராய் தெரிந்தார் அவர்.. இன்னும் ரிடையர்டு ஆக ஒரு சில மாதங்களே இருப்பது போல தோற்றம்..

இவர் தங்களை வரவேற்கிறாரா.. அல்லது சலித்துக் கொள்கிறாரா என்றே வந்தனாவால் கணிக்க முடியவில்லை..

சார்.. இது என்ன ஸ்டேஷன்.. என்றாள் அவரை பார்த்து சின்ன புண்ணகையோடு..

மருவத்து£ர்.. என்றார் ஒத்தை வார்த்தையில்..

ஆண்டிபட்டி கிராமத்துக்கு இங்கிருந்து எவ்வளவு து£ரம் என்று கேட்டாள் வந்தனா..

ஆண்டிபட்டிக்கா.. என்று ஒரு மாதிரியாக பார்த்தார் அவர்..

ஆமாங்க.. ஆண்டிபட்டி கிராமம்.. என்றாள் வந்தனா..

அப்படி ஒரு கிராமம் பல வருஷத்துக்கு முன்னாடி இருந்தது.. ஆனா இப்போ இருக்கா இல்லையான்னு தெரியலியேம்மா.. என்று தலையை சொரிந்தவர்.. ஆனா.. நீங்க சொல்ற கிராமம் இங்கிருந்து சரியா 15 மைல் தாண்டிதான் இருக்கிறதா நான் கேள்விப்பட்டு இருக்கேன்..

நீங்க எப்படி அவ்வளவு மைல் போக போறீங்க.. இங்கிருந்து ஒரு பஸ் வசதியோ.. எந்த விதமான போக்குவரத்து வசதியும் கிடையாதேம்மா.. இந்த சின்ன பையனை வேற கூட்டிட்டு வந்திருக்க..

அப்படி ஒரு கிராமம் இன்னும் இருக்கா இல்லையான்னு கூட எனக்கு தெரியலியேம்மா.. என்றார் அவர்..

அதை கேட்ட வந்தனா எச்சில் விழுங்கினாள்..

என்ன இவர் இப்படி ஒரு குண்டை து£க்கி போடுகிறார்.. என்று கொஞ்சம் பயந்தே போனாள்..

அம்மா அம்மா.. எனக்கு ரொம்ப பயமா இருக்கும்மா.. வாம்மா.. திரும்பி போயிடலாம்.. என்றான் பயம் நிறைந்த குரலுடன் விஷ்ணு..

அப்படி திரும்பி போகணும்னா கூட.. இன்னும் இரண்டு அல்லது மூன்று நாட்களுக்கு பிறகுதான் ஒரே ஒரு கூட்ஸ் ரயில் வரும்.. அதுலதான் போக முடியும்..

பேசஞ்சர் ரயில் வர இன்னும் ஒரு மாசம் அல்லது இரண்டு மாசம் ஆகும்.. என்று இன்னொரு குண்டை து£க்கி போட்டார் அந்த ஸ்டேஷன் மாஸ்டர்..

அதை கேட்ட வந்தனாவுக்கு மயக்கமே வந்துவிடும் போல இருந்தது..

அவள் முகத்தில் சின்ன சின்ன வியர்வைகள் அரும்ப ஆரம்பித்தது..

சட்டென்று தன் மொபைளை எடுத்து பேஸ்புக் ஓப்பன் பன்னாள்.. அதில் கார்த்திக் என்று டைப் பண்ணி.. மெசெஞ்சர் போய் அவனுக்கு கால் பண்ண முற்பட்டாள்..

மெசெஞ்சர் ஓப்பன் ஆவது வரை ஆப்லைனில் மொபைல் வேலை செய்தது.. அதன் பிறகு நெட்வொர்க் விசை சுற்றிக் கொண்டே இருந்தது..

ஓ.. மை காட்.. இங்க நெட்வொர்க் ரொம்ப புவரா.. என்று ஸ்டேஷன் மாஸ்டரை பார்த்து கேட்டாள்..

புவரோ.. ரிச்சோ.. இங்க டெலிபோன்களே வேலை செய்யாது.. இதுல எங்கம்மா செல்போன் எல்லாம் இந்த பட்டிகாட்டுல வேலை செய்ய போகுது.. என்று சலித்துக் கொண்டார் அவர்..

ஐயோ.. இப்போ என்ன செய்வது.. என்று வருத்தமாக யோசி’க துவங்கினாள் வந்தனா..

அப்போது அம்மா.. அம்மா.. என்று கத்திக் கொண்டே ஒரு கருப்பு உருவம் அவளை நோக்கி வேக வேகமாக ஓடி வந்தது..

ஒரு கால் கொஞ்சம் லேசாக இழுப்பு வாங்கி ஓடி வருவது போல தோன்றியது..

அந்த கருப்பு உருவம் கிட்டே வர வர.. அது ஒரு பக்கா பட்டிகாட்டு ஆள் என்பது தெரிந்தது..

மூச்சிரைக்க ஓடி வந்து வந்தனா விஷ்ணு இருவருக்கும் முன்பாக வந்து கை கட்டி பணிந்தபடி நின்றான்..

ஒரு வெள்ளை அழுக்கு அரை வேஷ்டியை கண்டாங்கி போல ஒரு கோவணம் போல கட்டி இருந்தான்..

கருத்த தேகம்.. வியர்வையும்.. புசு புசு என்ற சின்ன சின்ன சுருட்டை முடிகளும் நிறைந்த நெஞ்சு தேகம்..

தொடைகள் எல்லாம் கருகரு என்று இருந்தது..

பார்க்க பழைய காலத்து கருப்பு ராஜ்கிரண் போல இருந்தான்..

ஆனால் ராஜ்கிரணைவிட சற்று உடல் பருமன் கம்மி..

அம்மா.. அம்மா.. வந்து ரொம்ப நேரம் ஆச்சிங்களா.. மன்னிக்கணும்.. என்று கைகூப்பியபடியே சொன்னவன்..

உங்களை கூட்டிட்டு வர பெரியய்யா ஐயா வண்டி குடுத்து அணுப்பி இருந்தாரு.. அந்த மாடு தான் கொஞ்சம் முரடு பிடிச்சிடுச்சு..

அப்புறம் வேற மாடு மாத்தி கொண்டு வர கொஞ்சம் தாமதம் ஆயிடுச்சி தாயி.. பெரியய்யாகிட்ட சொல்லீடாதீங்கம்மா.. என்று குணிந்த தலை நிமிராது.. வந்தனாவிடம் இருந்த பெட்டி படுக்கை பை மூட்டை எல்லாம் எடுத்து தன் தலைமேல் சுமந்தபடி..

வாங்கம்மா.. டேசனுக்கு வெளியே நம்ம வண்டி நிக்குது.. என்று சொல்லி விஷ்ணுவிடம் இருந்த பைகளையும் வாங்கி தன் தலைமேல் வைத்துக் கொண்டு விசுக் விசுக் என்று லேசாய் சாய்ந்து சாய்ந்து வேகமாக ஸ்டேஷன் விட்டு வெளியே நடக்க ஆரம்பித்தான்..

இப்போது ஸ்டேஷன் மாஸ்டரை வந்தனா ஒரு நக்கல் பார்வை பார்த்தாள்..

பாத்தியா எங்க கிராமத்துல இருந்து எங்களை பிக்அப் பண்ணி கூட்டிட்டு போக ஆள் எல்லாம் அனுப்பி இருக்காங்க..

எங்க ஆண்டிபட்டி கிராமத்தை பத்தி தப்பாவா பேசுன.. என்பது போல அவள் பார்வை இருந்தது..

ம்ம்.. சரிம்மா.. ரொம்ப சந்தோஷம்.. நீங்க உங்க கிராமத்துக்கு கிளம்புங்க.. என்றார்..

அந்த ஸ்டேஷன் மாஸ்டரும் நினைத்துக் கொண்டார்..

வந்தவள் பெரிய இடத்து பெண் போல இருக்கிறது என்று நினைத்தபடி அவரும் அவர்களுக்கு விடை கொடுத்து விட்டு தன் ஸ்டேஷன் மாஸ்டர் ரூமூக்குள் சென்று விட்டார்..

வந்தனாவும் விஷ்ணுவும்.. ஸ்டேஷனை விட்டு வெளியே வந்தார்கள்..

வண்டி வண்டி என்று சொன்னதும் விஷ்ணு.. ஏதோ பெரிய பென்ஸ் காரில்தான் தங்களை பிக் அப் பண்ணி கூட்டிட்டு போக வந்திருக்கிறார்கள் போல.. என்று எண்ணி இருந்தான்..

ஸ்டேஷன் வெளியே ஒரு மாட்டு வட்டி நிக்கவும்.. விஷ்ணு முகம் மாறி போனது..

மாட்டு வண்டியா.. அவன் இதுவரை நேரில் பார்த்தது இல்லை.. பாட புத்தகங்களில்தான் வேஸ் ஆஃப் டிரான்ஸ்போர்ட் என்ற பகுதியில்..

ஏரோபிளேன்..
ராக்கேட்..
பஸ்..
கார்..
ஸ்கூட்டர்..
மோட்டார் வண்டி..
சைக்கிள்..
மாட்டு வண்டி..
என்ற வரிசையில் கடைசியாக மாட்டு வண்டி என்று போட்டு ஒரு சின்ன படமும் போட்டு போட்டிருப்பார்கள்..

அதைதான் விஷ்ணு பார்த்திருக்கிறான்..

அவன் வாழ்ந்த பட்டணத்தில் மாட்டு வண்டி என்று ஒன்றை அவன் பார்த்ததே இல்லை..

அப்படியே மாட்டு வண்டி இருந்தாலும்.. அத்தகைய வண்டிகள் சென்னை பட்டணம் சாலைகளில் ஓட்ட தடை விதிக்கப்பட்டிருந்தது..

விஷ்ணுவின் முக மாற்றத்தை பார்த்த வந்தனா.. அவன் கன்னத்தை பிடித்து.. தடவி.. என்ன செல்லாம் உன் முகமே வாடி போயிடுச்சி.. என்று அவனை கன்னத்தை செல்லமாக தட்டினாள்..

ம்ம்.. கார் இல்லையாம்மா.. என்று சோகமாக கேட்டான் விஷ்ணு..

இது கிராமம் விஷ்ணு.. இங்க நம்ம நினைக்கிறமாதிரி கார் பஸ் எல்லாம் இருக்காது.. மாட்டு வண்டிதான்..

நீ மட்டும் மாட்டு வண்டில ஏறி உட்கார்ந்து பாரு.. இதுவரை உன் லைஃப்ல போகாத மாதிரி ஒரு வண்டில போற அனுபவம் கிடைக்கும் என்று விஷ்ணுவை பார்த்து புன்னகையோடு சொன்னாள்..

ஏதோ அம்மா சொல்றாங்க.. இந்த வண்டியிலும் போய்தான் பார்ப்போமே.. என்று விஷ்ணு அரை மனதோடு சம்மதித்தான்..

பெட்டி படுக்கைகளை எல்லாம் நேர்த்தியாக ஒரு பக்கம் அடுக்கி வைத்துவிட்டு.. முன்பக்கம் மாட்டுக்கு முன்பாக வண்டியில் தாவி ஏறி அந்த வேலையாள் அமர்ந்து கொண்டான்..

பின் பக்கமாக விஷ்ணுவை முதலில் கை பிடித்து ஏற்றி விட்ட வந்தனா.. அவளும் ஏறி அமர்ந்து கொண்டாள்..

ஹை.. ஹை.. டுர்ரூர்ரூ.. டுர்ரூர்ரூ.. என்ற சத்தத்துடன் மாட்டின் முதுகில் ஒரு சின்ன சுள் சத்தத்தோடு சாட்டையில் அடித்தவன் டுர்யோ.. டுர்யோ.. என்று சத்தம் கொடுக்க.. மாட்டு வண்டி ஒரு சின்ன குலுங்களுடன் ஓட ஆரம்பித்தது..

ஜல்.. ஜல்.. என்ற மாட்டு கழுத்தில் கட்டி இருந்த சலங்கை ஒலியோடு அந்த மாட்டு வண்டி கரடு முரடான மண் பாதையில் ஓட துவங்கியது..

அம்மா சொன்னது உண்மைதான்.. அந்த மாட்டு வண்டி குலுங்கி குலுங்கி ஓடுவதும்.. தன்னுடைய உடம்பில் ஏதோ ஒரு வகை புது புத்துணர்ச்சி பெறுவதையும் விஷ்ணு உணர ஆரம்பித்தான்..

தன் அம்மாவுக்கு தன் கட்டை விரலை உயர்த்தி காட்டி.. தம்ப்ஸ் அப் காட்டி.. சூப்பர் என்பது போல ஜாடை காட்டினான்..

வந்தனாவும் சிரித்தபடி.. இன்னும் போக போக பாரு விஷ்ணு.. எங்க கிராமத்துல நீ பார்க்காத நிறைய புது புது விஷயங்கள் எல்லாம் பார்க்க போற.. என்று சொல்லி.. அவன் தலை முடியை அன்போடு பிடித்து கோதி விட்டாள்..

மாட்டு வண்டி குலுங்கி குலுங்கி போக போக இரண்டு பக்கமும் பச்சை பசேல் என்று புள்வெளிகள்..

மண் சாலையில்தான் அந்த மாடு வண்டி ஓடிக் கொண்டிருந்தது.. ஆனாலும் ஒரு நேர்த்தியான மண் சாலையாக இருந்தது..

இடது புறமும் வலது புறமும் ஒவ்வொரு அடி விட்டு ஒவ்வொரு அரசமரங்களும் புளியமரங்களும் நடபட்டு.. வெயிலே தெரியாத அளவிற்கு அந்த பயணம் குளிர்ச்சியாக இருந்தது..

ஒரு பத்து நிமிடம் அமைதியான அருமையான பயணம் தொடர்ந்து கொண்டிருந்தது..

உன் பேரு என்னப்பா.. என்று வந்தனாதான் சட்டென்று அந்த அமைதியை கலைத்து வண்டி ஓட்டிக் கொண்டிருந்தவனை பார்த்து கேட்டாள்..

அவனுடைய வியர்வை ஈரமான வலுவான முதுகள் அந்த வண்டி குலுங்களில் அவன் உடம்போடு சேர்ந்து குலுங்கி கொண்டிருந்தது..

மருதமுத்துங்கம்மா.. என்றான் திரும்பி பார்க்காமல் பணிவுடன்..

அவன் சொன்ன பெயரை கேட்டதும் வந்தனா கண்களில் ஒரு மின்னல் வெட்டியது..

மருதமுத்தா.. என்று மீண்டும் கேட்டாள்..

ஆம்மாம்மா.. ஊருல எல்லாம் மருதுன்னு கூப்பிடுவாங்கம்மா.. எங்க ஆத்தாமட்டும் என்னை முத்துன்னு கூப்பிடுவாங்கம்மா.. என்றான் டுர்ய்ய்ய்.. டுர்ய்ய்ய்.. என்று வண்டி ஓட்டிக் கொண்டே..

ஓ.. அப்படியா.. மருதுன்னு கூப்பிடுவாங்க.. முத்துன்னு கூப்பிடுவாங்க.. என்று அவளாகவே சொல்லிப் பார்த்துக் கொண்டாள் வந்தனா..

என்னது அம்மா திடீர்ன்னு லு£சு மாதிரி ஆப்ட்ரால் ஒரு வண்டிக்காரன் பெயரை போய் இப்படி சொல்லி சொல்லி பார்க்குறாங்கன்னு விஷ்ணு யோசித்தான்..

உன்ன யாராவது தமு ன்னு கூப்பிட்டு இருக்காங்களா.. என்று சட்டென்று அவன் வியர்வை முதுகை பார்த்து கேட்டாள் வந்தனா..

அம்மா.. என்று ஒரு சிலிர்ப்பு சிலிர்த்தான் மருதமுத்து.. வண்டியும் கொஞ்சம் லேசாக தடம்மாறி வேகம் குறைந்தது..

பிறகு நிதானத்துக்கு வந்து.. டூர்ர்ர். டூர்ர்ர்.. என்று சொல்லி தடம் மாறிய மாட்டை சரி செய்து.. வண்டியை சரியாக ஓட்டத் துவங்கினான்..

என்னப்பா.. நான் கேட்ட கேள்விக்கு பதிலே காணம்.. என்று நக்கலாக கேட்டாள் வந்தனா..

இப்போதுதான் ஆச்சரியமாக வண்டி ஓட்டியபடியே திரும்பி பார்த்தான் மருதமுத்து..

அவன் கண்கள் கலங்கி இருந்தது..

அம்மா என்னை அப்படி யாரும் கூப்பிட்டது இல்லம்மா.. என்றான் கலங்கிய கண்களுடன்..

நேருக்கு நேர் முதல் முதலில் வந்தனாவின் கண்களை பார்த்தான்..

மாட்டு வண்டி நிதானமாக ஓடிக் கொண்டிருந்தது..

நல்லா யோசிச்சி சொல்லு.. தமு ன்னு யாரும் உன்னை கூப்பிட்டது இல்ல.. என்று கேட்டாள்..

ம்ம்.. கூப்பிட்டு இருக்கங்கம்மா.. என்றான் கலங்கிய கண்களுடன்..

ஐய்யாவ அப்படி யாரு கூப்பிட்டு இருக்காங்க.. என்று கேலியாக கேட்டாள் வந்தனா..

அம்மா£££.. என்று எச்சில் விழுங்கினான் மருதமுத்து..

சின்ன வயசுல.. எங்க பண்ணையார் வீட்டு பொண்ணு அப்படி கூப்பிடுவாங்கம்மா.. என்றான் மெல்ல பணிவுடன்..

எதனால உன் மருதமுத்து என்ற பெயரை அப்படி கூப்பிட்டாங்கன்னு தெரியுமா.. என்று கேட்டாள்..

தெரியும்மா.. என்னோட பெயர்ல நடுவுல வர்ற ரெண்டு எழுத்துதான் தமு ம்மா.. யாருமே கூப்பிடாத பெயர்ல என்னை கூப்பிடனும்னு ஆசைப்பட்டு அவங்க அப்படி கூப்பிடுவாங்கம்மா..

ஓ.. உனக்கு அதெல்லாம் இன்னும் நியாபகம் இருக்கா தமு.. என்றாள் கொஞ்சம் திமிர் குரலில்.. ஆனால் வேண்டும் என்றேதான் அவனை டீஸ் பண்ணுவது போல கேட்டாள் வந்தனா..

இருக்கும்மா.. என்னோட சின்ன வயசுல அவங்க மட்டும்தான் அப்படி கூப்பிடுவாங்கம்மா.. அது எப்படி உங்களுக்கு தெரிம்மா.. என்று நடுங்கும் குரலில் கேட்டான் மருதமுத்து மீண்டும் முன்புறம் திரும்பி வண்டியை ஓட்டியபடி..

நீ உங்க பண்ணையார் பொண்ணை வண்டு வண்டுன்னு கூப்பிடுவியே அது நியாபகம் இருக்கா.. என்று அவன் கேள்விக்கு பதில் சொல்லாமல் மீண்டும் அதே நக்கலில் கேட்டாள் வந்தனா..

அம்மா.. என்று ஆச்சரியப்பட்டான் மருதமுத்து..

தன்னோடு சிறுவயதில் பண்ணையார் மகள் கூலிக்காரன் மகன் என்ற பாகுபாடு பார்க்காமல் தன்னோடு சரிசமமாக ஓடி ஆடி விளையாடிய அந்த வண்டு என்ற பெண்ணின் பெயர் இந்தம்மாவுக்கு எப்படி தெரியும் என்று சற்றே யோசித்தான் மருதமுத்து..

முழிக்காத மருதமுத்து.. உங்க பண்ணையார் வீட்டு பொண்ணு வந்தனா என்ற வண்டு நான்தான்.. என்று கூறி கலகலவென்று சிரித்தாள் வந்தனா..

சரக் என்று பிரேக் போட்டு காரை நிறுத்துவது போல பயம் கலந்த சந்தோஷத்தில் மருதமுத்து மாட்டு வண்டியை அதன் மூக்கனாங்கயிற்றை பிடித்து இழுத்து சரக் நிறுத்தினான்..

சட்டென்று வண்டி நின்றதால் கைப்பிடி நழுவி அப்படியே முன்பக்கமாய் சாய்ந்து மருதமுத்துவின் வியர்வை நிறைந்த ஈர முதுகில் பசக் என்று சுவற்றில் ஒட்டி இருக்கும் ஒரு பல்லியை போல போய் ஒட்டிக் கொண்டாள் வந்தனா..

தொடரும் ... 2

[Vandanavishnu0007a]

Moonu stories ore nerathula , why you should making yourself busy vishnu?

Seri vidunga

Anga vandana Jeep la irukkanga 

Inga rail a irukkaanga 

Yeppothaan traveling mudiyumoo..

And oru siriya vinnappam intha story lakshmi aunty ah story starting la ye yethaavathu verithanama pannunga please avangala tv la solvathellam programme la paakum pothe sema kovam so verithanama first ae yethaavathu senju vidungalen please....

கிங் ஜாக் நண்பா 


உங்கள் கமெண்ட்ஸ்க்கு மிக்க நன்றி நண்பா 

ஆரம்பத்தில் எழுதிய கதைகள் எதுவும் எதிர் பார்த்த அளவில் விமர்சனங்களோ அல்லது வாசகர்களோ கிடைக்கவில்லை நண்பா 

அதனால் தான் மக்களின் ரசனையை அறிந்து கொள்ள ஒவ்வொரு கோணத்திலும் ஒவ்வொரு கதையை ஆரம்பிக்க வேண்டிய சூழ்நிலை நண்பா 

மற்றபடி பிஸியாகிக்கொள்ளும் எண்ணம்  எல்லாம் துளி கூட இல்லை நண்பா 

ஜீப்பில் செல்லும் வந்தனா வீட்டுக்கு போனதும் விரைவில் தன்னுடைய ஆட்டத்தை ஆரம்பிக்க தான் போகிறார்கள் நண்பா 

இந்த கதையில் ரயிலில் பயணிக்கும் வந்தனா தன்னுடைய அப்பா வீட்டிற்கு போனதும் தான் கதையின் சுவரையமே துவங்க இருக்கிறது நண்பா 

வந்தனா வீட்டுக்கு போய் சேரும் வரை கதை கொஞ்சம் ஸ்லொவ் வாகவும் செம மொக்கையாக தான் போகும் நண்பா 

உங்கள் வேண்டுகோளுக்கு இணங்க கண்டிப்பாக லட்சுமி ராமகிருஷ்ணனுக்கு முதல் மேட்டர் வைத்தே கதையை துவங்குகிறேன் நண்பா 

ஆலோசனை கொடுத்ததும் மிக்க நன்றி நண்பா 

தொடர்ந்து உங்கள் கமெண்ட்ஸ் ஷும் ஆதரவும் கண்டிப்பாக எங்களுக்கு தேவை நண்பா 

நன்றி 

[Vandanavishnu0007a]

unga story ku epothum nanga adimai nanba. intha story migaperiya kudumba kama kathaiyavum. Athepole nedunthoravum amaiya en valthukkal. starting introducing super ah iruku. inum ithanalla konduoveenganu 100 percent nambuvom. migaperiya kama kaviyama elutha ella rasigar sarbagavum ketukolgiren.

குட்டி செக்ஸ் நண்பா 


உங்கள் அருமையான வாழ்த்துக்கு மிக்க நன்றி நண்பா 

கண்டிப்பா நீங்க ஆசை பட்டது போலவே இந்த தொடரை ஒரு பெரிய தொடராக நல்ல குடும்ப தொடராக எழுத முற்படுகிறேன் நண்பா 

கடைசிவரை எனக்கு உங்கள் ஆதரவும் கமெண்ட்ஸும் தேவை நண்பா 

நன்றி 

[Vandanavishnu0007a]

தலைவரே வண்டியை அடித்து ஓட்டுங்கள்....

வெங்கி வெங்கி நண்பா 


கண்டிப்பாக கதையும் வண்டியும் படுவேகமாக போகும் நண்பா 

கமெண்ட்ஸ்க்கு மிக்க நன்றி நண்பா 

தொடர்ந்து உங்கள் ஆதரவு தேவை நண்பா 

நன்றி 

[Vandanavishnu0007a]

சட்டென்று வண்டி நின்றதால் கைப்பிடி நழுவி அப்படியே முன்பக்கமாய் சாய்ந்து மருதமுத்துவின் வியர்வை நிறைந்த ஈர முதுகில் பசக் என்று சுவற்றில் ஒட்டி இருக்கும் ஒரு பல்லியை போல போய் ஒட்டிக் கொண்டாள் வந்தனா..

பார்ப்பதற்கு கருப்பட்டியில் கலந்த ஆப்பிள் போல இருந்தது மருதமுத்துவின் கருப்பு முதுகும்.. வந்தனாவின் வெள்ளை உடம்பும் ஒட்டிக் கொண்டிருந்தது..

மருதமுத்துவின் முதுகோடு தன் உடம்பு ஒட்டிக் கொள்ள ஜீவ்வ்வ்.. என்று ஏதோ ஒரு உணர்ச்சி வந்தனாவின் உடம்புக்குள் ஊடுருவி பாய்ந்தது..

விஷ்ணு பிறந்த பிறகு அவளுக்கு கிடைக்காத ஒரு ஆண் சுகம்.. ஒரு ஆண் வாசனை மருதமுத்துவின் வியர்வையில் இருந்ததை வந்தனா உணர்ந்தாள்..

அதுவும் சின்ன வயதில் இருந்தே அவர்கள் இருவரும் ஒன்றாக கட்டி புரண்டு கூட விளையாடி இருக்கிறார்கள்..

ஆனால் இப்போது மருதமுத்துவை வந்தனா தற்செயலாக ஒரு பேலன்ஸ்க்காக பிடித்து கட்டி அணைத்தது.. அவளுக்குள் என்னவோ செய்து விட்டது..

சட்டென்ற ஒரு சின்ன வெட்கத்துடன் மருதமுத்துவிடம் இருந்து விழகி திரும்ப தன் பக்கம் சரியாக உட்கார்ந்து வண்டியில் இருந்த ஒரு சின்ன நாற் கயிற்றை கெட்டியாக பிடித்துக் கொண்டாள்..

சாரி மருது.. என்றாள் வந்தனா..

பரவாயில்லம்மா.. என்று வாயாலும் வார்த்தைகளாலும் மருதமுத்து பின்னால் திரும்பாமல் சொன்னாலும்.. பெண் வாடையே படாமல் இருந்த அவனுக்கு பல வருடங்களுக்கு பிறகு அவனுக்கு பிடித்த அவன் சிறுவயது தோழியின் வெண்ணை உடம்பு அவன் கருத்த உடலோடு ஒட்டி உறவாடியது அவனுக்குள்ளும் பெரிதான கிளர்ச்சியை கொடுத்தது..

ஆனால்.. சிறுவயதில் விளையாடிய விளையாட்டு வேறு.. இப்போது வந்தனா இருக்கும் அந்தஸ்தும்.. அழகும்.. வேறு..

அதுமட்டும் இல்லாமல் திருமணமாகி தோள் உயரத்திற்கு ஒரு மகன் சிங்கக்குட்டி போல கூட வந்திருக்கிறான்..

அவனுள் எழுந்த எண்ணங்களை உடனே கறைந்து போன கருப்பட்டியாக அழித்துக் கொண்டான்..

வந்தனா மேல் ஒரு முதலாளியம்மா என்ற மரியாதையே வந்து தொற்றிக் கொண்டது..

வண்டி ஜல்.. ஜல்.. ஜல்.. என்ற சலங்கை ஒலியோடு வேகமாக ஓடியது..

வண்டி வெகு நேர பயணத்திற்கு பிறகு ஒரு ஆற்றங்கரைக்கு வந்தது..

பட்டணங்களில் பார்க்க முடியாத ஒரு பெரிய ஆறு.. விஷ்ணு மாட்டு வண்டியில் இருந்து ஆச்சரியமாக எட்டி பார்த்தான்..

தண்ணீரின் அருகில் மாட்டு வண்டி வந்து நிற்கவும்.. இன்னும் குளிர் காற்று அடிக்க இதமாக அடிக்க ஆரம்பித்தது..

வந்தனா தன் முந்தானையை கொஞ்சம் இழுத்து போர்த்திக் கொண்டாள்..

மாட்டு வண்டி நின்றது..

என்ன மருது.. நிறுத்திட்ட.. என்றாள் வந்தனா..

அம்மா.. இந்த ஆத்தை கடந்து போனாதான் நம்ம ஊரு ஆண்டிபட்டி வரும்மா.. என்றான்..

இவ்வளவு பெரிய ஆத்தை கடந்து போகணுமா.. எப்படி மாட்டு வண்டியிலேயேவா போக முடியும் என்றாள் சந்தேகமாக..

ம்ம்.. இல்லை இல்லை.. இன்னும் ஒரு பத்து நிமிஷத்துல ஒரு பரிசல் வரும்மா.. அதுல வண்டிய அப்படியே ஏத்திகிட்டு அக்கரைக்கு போயிடலாம்மா.. என்றான் மருதமுத்து..

வண்டி பரிசல்ல ஏறுமா.. என்று ஆச்சரியமாக கேட்டபடியே மாட்டு வண்டியை விட்டு கீழே இறங்கி நின்றாள் வந்தனா..

விஷ்ணு இறங்குவதற்கும் அவன் கை பிடித்து உதவி விஷ்ணுவை இறங்க செய்தாள்..

விஷ்ணு.. தன் அம்மா வந்தனாவின் கையை லேசாக சுரண்டினான்..

என்னடா.. என்றாள் விஷ்ணுவை குணிந்து பார்த்து..

( வந்தனா விஷ்ணுவை குணிந்து பார்த்ததுக்கு காரணம் வழக்கமான விஷயம்தான்.. 

விஷ்ணு செம ஒல்லிகுச்சி மற்றும் கொஞ்சம் குள்ளம்.. வந்தனாவின் முலை உயரத்திற்குதான் அவன் முகம் இருக்கும்.. அவ்வளவு உயரம்தான் இருப்பான்.. )

அம்மா.. நான் ஒரு பழமொழி படிச்சிருக்கேன்.. 

இந்த நேரத்துல பழமொழியா.. வாசகர்கள் ஏற்கனவே செம கடுப்புல இருக்காங்கடா.. 

சரி சரி.. சீக்கிரம் சொல்லு.. என்ன பழமொழி..?- என்று கேட்டாள் வந்தனா 

வண்டியும் ஒரு நாள் ஓடத்தில் ஏறும்
ஓடமும் ஒரு நாள் வண்டியில் ஏறும்

அப்படின்னு படிச்சிருக்கேன்ம்மா.. என்றான் விஷ்ணு..

அட அதுவா.. என்று லேசாக தலையில் அடித்துக் கொண்டாள் வந்தனா..

இது எல்லாத்துக்கும் தெரிந்ததுதான்.. ஆனால் இந்த நேரத்தில் சட்டென்று அவளுக்கு நினைவுக்கு வரவில்லை..

மருதமுத்து சொன்னது போலவே ஒரு ஐந்து பத்து நிமிடத்திற்கு முன்னதாகவே ஒரு பரிசல் அவர்கள் நின்றிருந்த கரையை நோக்கி மெல்ல மெல்ல வந்தது..

பரிசல் என்றால் வட்டமாக ரவுண்டாக இருக்கும் என்று வந்தனாவும் விஷ்ணுவும் எதிர் பார்த்தார்கள்..

ஆனால் இந்த பரிசல் சதுர வடிவில் இருந்தது.. 

மருதமுத்து எல்லாம் முன் ஏற்பாடாகதான் செய்து இருக்கிறான் என்று நினைத்துக் கொண்டாள் வந்தனா..

பரிசல் இவர்கள் அருகில் வந்து நின்றது..

மருதமுத்து அந்த பரிசலை ஓட்டி வந்தவனை பார்த்து ஏதோ கண் ஜாடை காட்டினான்..

அதை பார்த்த பரிசல் ஓட்டி.. தன் தலையில் கட்டி இருந்து முண்டாசை அவிழ்த்து தன் இடுப்பில் கட்டிக் கொண்டான் 

கும்பிட்றேன் சின்னம்மா.. என்று வந்தனாவை பார்த்து அடக்கமாக குணிந்து கும்பிட்டான்..

அட அம்மாவுக்கு இந்த கிராமத்துல இவ்வளவு பெரிய மரியாதையா என்று விஷ்ணு அசந்து போனான்..

வந்தனாவும் அவனை புண்ணகையோடு பார்த்து தலையை அசைந்து விட்டு.. பரிசலில் ஏற போனாள்..

சின்னம்மா கொஞ்சம் இருங்க.. முதல்ல வண்டிய ஏத்திடுவோம்.. அப்புறம் நம்ம ஏறலாம் என்று மருதமுத்து தடுத்தான்..

சரி மருது.. என்று வந்தனா சொல்லி விட்டு அந்த பரிசல்காரனும் மருதமுத்துவும் மாட்டு வண்டியை ஓடத்தில் ஏற்றும் காட்சியை வேடிக்கை பார்த்தாள்..

விஷ்ணுவுக்கு இதெல்லாம் ரொம்ப ரொம்ப புதுமையாக இருந்தது..

அம்மா.. இப்ப வாங்கம்மா.. என்று ஓடத்தில் இருந்து அழைத்தான் மருதமுத்து..

தண்ணீரில் புடவை நனையாமல் இருக்க.. தன் புடவை தலைப்பை மெல்ல து£க்கினாள் வந்தனா.. 

அவளுடைய வெள்ளை அழகு கால்கள்.. கொலுசு பளபளக்க மின்னியது..

சட்டென்று காட்சிக்கு வந்த அவளுடைய வெள்ளை சதைபிடிப்பான கெண்டை கால்களின் பொழிவை மருதமுத்துவும் அந்த பரிசல் ஓட்டியும் ஒரு நொடி பொழுதில் பார்க்க தவறவில்லை..

என்னதான் பண்ணையார் வீட்டு பெண் என்ற மரியாதை இருந்தாலும்.. ஒரு பெண்ணின் உடம்பில் உள்ள ஒரு சிறிய பாகம் வெளியே தெரிந்தால் கூட ஆண் இனத்தின் கண்கள் இயற்கையாக அவற்றை சட்டென்று பார்த்து கற்பழிக்கும் என்பது உண்மையே..

அதற்கு மருதமுத்துவும்.. பரிசல் ஓட்டியும் விதிவிலக்கல்ல..

வந்தனா புடவையை து£க்கியபடியே ஆற்று தண்ணீரில் கால் பதித்தாள்..

ஜிள்ள்ள்ள்.. யப்பா. என்ன ஒரு குளிர்ச்சி.. உடல் சிலிர்த்தது..

பரிசல் இரண்டு மூன்றடி அவர்களை விட்டு தள்ளி நின்றிருந்தது..

வந்தனா புடவையை து£க்கிக் கொண்டு நடக்க நடக்க தண்ணீரின் அளவு மேலே மேலே உயரத் துவங்கியது..

புடவை நனைந்து விடக் கூடாது என்று இன்னும் இன்னும் வந்தனா புடவையை தன் முட்டி வரை உயர்த்திக் கொண்டே வந்தாள்..

வந்தனா இன்னும் தன் புடவையை கொஞ்சம் து£க்கினாள்..

புடவை முட்டி வரை ஏறி இப்போது வந்தனாவின் கவர்ச்சியான முட்டிக்கால்களும்.. லேசாக அவளுடைய கொழு கொழு தொடைகளும் லேசாக தெரிய ஆரம்பித்தது..

தன் அம்மாவின் அக்குள் புஜத்தை பிடித்துக் கொண்டே விஷ்ணுவும் அவளோடு தண்ணீரில் மெல்ல மெல்ல விழுந்து விடாதபடி நடந்தான்..

விஷ்ணு ஒரு டீ சர்ட்டும் சின்ன ஷார்ட்ஸ் டவுசரும் போட்டிருந்ததால்.. அவன் தொடை தெரிந்தால் என்ன கால்களை நனைந்தால் என்ன என்று எவருக்கும் அக்கரை இல்லை..

பரிசலை நெருங்க நெருங்க.. தண்ணீர் வந்தனாவின் முட்டியை தாண்டி விடும் போல இருந்தது..

ஆனால் நல்லவேலை அதற்குள் பரிசலை நெருங்கி விட்டாள் வந்தனா..

அம்மா கை குடுங்க.. என்று சொல்லி மருதமுத்து கையை பிடித்து நீட்ட..

அவனுடைய கருப்பு முரட்டு கரங்களை வந்தனாவின் மென்மையான விரல்களை பற்றிக் கொண்டது..

மீண்டும் ஒரு சின்ன மின்சாரம் வந்தனா உடம்புக்குள் பாய்ந்தது போல இருந்தது..

ஒரு கையால் மருதமுத்து கைகளை பிடித்துக் கொண்டு அவளால் பரிசலுக்கு ஏற முடியவில்லை.. 

ஏலே.. நீயும் அம்மாக்கு ஒரு கை குடுல.. என்று பரிசல் ஓட்டுபவனை பார்த்து சொன்னான் மருதமுத்து..

இப்போது வந்தனாவின் இடது கையை மருதமுத்துவும்.. வலது கையை அவள் அக்குளை ஒட்டியபடி பிடித்த பரிசல் ஓட்டியும் கெட்டியாக பிடித்துக் கொண்டு வந்தனாவை பரிசலுக்குள் ஏற உதவி செய்தார்கள்..

அவள் அப்படி தண்ணீரில் இருந்து ஒரு காலை வைத்து இன்னொரு காலை அகற்றி.. பரிசல் மேல் காலை வைத்து ஏறிய போது.. கீழே புடவையை விட்டு விளகிய அவளடைய வெள்ளை வெண்ணை தொடைகள் ரொம்ப ரொம்ப கவர்ச்சியாக தெரிந்தது..

கீழே தண்ணீரில் நின்றிருந்த விஷ்ணுவுக்கு அந்த தரிசணம் ரொம்ப தெளிவாக க்ளோஷப்பில் தெரிந்தாலும்.. அவன் தன் அம்மாவை தவறான பார்வையில் பார்க்கவில்லை..

ஆனால் மேலே வந்தனாவை கை பிடித்து ஏற்றிக் கொண்டிருந்த மருதமுத்துவுக்கும் அந்த பரிசல் ஓட்டிக்கும் இந்த தொடை சதை தரிசணம் முழுவதுமாக கிடைக்கவில்லை..

மேலே ஏறி.. சட்டென்று தன் தொடைவரை ஏறி இருந்த புடவையை வேகமா கீழே இழுத்து விட்டு சரி செய்து கொண்டாள்..

ஆனால் பரிசலுக்கு வந்த வந்தனா சட்டென்று தண்ணீரின் மிதப்பிலும்.. ஆட்டதிலும் அவளால் பேலன்ஸ் பண்ணி பரிசலில் நிற்க முடியவில்லை..

நிலைத்தடுமாறி விழ போனவளை.. அப்படியே மருதமுத்து வந்தனாவின் இடுப்பு மடிப்பில் கை வைத்து சட்டென்று தாங்கி அவள் விழுந்து விடாமல் பிடித்தான்..

மருதமுத்துவின் கருப்பு அழுக்கு கைகள் வந்தனாவின் வெண்ணை இடுப்பைப் பிடித்து அமுக்கி பிடித்துக் கொண்டிருந்தது..

மருதமுத்துவின் பிடியில் மெய்மறந்து கண் சொறுகி இருந்தாள் வந்தனா.. 

பிறகு மருதமுத்து வந்தனாவை சரியாக நிற்க வைத்து அவள் வெள்ளை வெண்ணை இடுப்பு மடிப்பில் இருந்து கைகளை எடுத்துக் கொண்டான்..

அடுத்து தண்ணீரில் நின்றிருந்த விஷ்ணுவை மருதமுத்துவே ஒரே கையில் அலேக்காக கை பிடித்து இழுத்து பரிசலுக்குள் து£க்கி விட்டான்..

பரிசலின் துடுப்பை வேக வேகமாக போட ஆரம்பித்தான் பரிசல் ஓட்டுபவன்..

ஏய்.. ஐலேசா.. ஐலேசா.. ஆத்துக்குள்ள ஐலேசா.. என்று அந்த பரிசல்காரன் துடுப்பு போடும் கடுப்பு தெரியாமல் இருக்க ஏதோ ஒரு வகை சத்தம் கொடுத்தபடியே பரிசலுக்கு துடுப்பு போட ஆரம்பித்தான்..

இயற்கை அழகை வந்தனாவும் விஷ்ணுவும் ரசித்துக் கொண்டே வந்தார்கள்..

அந்த ஆற்றில் இரண்டு பக்கமும் பெரிய பெரிய மலைகள்.. பச்சை பசேல் என்று வளர்ந்திருக்கும் நெடு நெடு மரங்கள்.. பார்க்க அடர்ந்த மலைக் காடுகள் போலவும் காட்சி அளித்தது..

பரிசல் தண்ணீரில் செல்ல செல்ல.. மேலே அன்னாந்து நோக்கினால்.. மேகங்களும் தங்களோடு கூடவே நகர்ந்து நகர்ந்து பயணிப்பது போல ஒரு உணர்வு ஏற்பட்டது..

அந்த இயற்கை அழகை பார்க்க பார்க்க கண்களுக்கு மிகுந்த குளிர்ச்சியை தந்தது..

விஷ்ணு பரிசலில் மண்டி இட்டு அமர்ந்து தண்ணீரில் கை வைத்து விளையாடியபடியே வந்தான்..

ஏய்.. ஏய்.. பார்த்து பார்த்து.. தண்ணீல விழுந்துட போற விஷ்ணு.. என்று வந்தனா எச்சரித்தாள்..

விடுங்கம்மா.. சின்னய்யா விளையாடிட்டே வரட்டும்.. 

பட்டணத்துல இதை எல்லாம் எங்கே பார்த்து இருக்க போறாரு.. என்று மருதமுத்து வந்தனாவை பார்த்து சிரித்துக் கொண்டே சொன்னான்..

அம்மாவின் புடவையையும் ஒரு கையையும் பிடித்துக் கொண்டே விஷ்ணு தண்ணீரில் கை வைத்து தாளம் போட்டு விளையாடிக் கொண்டு வந்தான்

பரிசல் மெல்ல மெல்ல தள்ளாடி தள்ளாடி அக்கரை நோக்கி நகர்ந்தது..

து£ரத்தில் ஏதோ தாரை தப்பட்டை போன்ற சின்னதாய் சத்தம்..

வந்தனா ஆர்வமுடன் அக்கரை நோக்கி உற்று பார்த்தாள்..

து£ரத்தில் சின்ன சின்ன புள்ளிகளாய் கலர் கலராய் ஏதோ எறும்புகள் போல சின்ன சின்ன கூட்டம்..

பரிசல் அக்கரையை நெருங்க நெருங்க.. அந்த எறும்பு போல இருந்த கலர் கலர் புள்ளிகள் இப்போது வந்தனா கண்களுக்கு கொஞ்சம் கொஞ்சமாய் தெளிவாக தெரிய ஆரம்பித்தது..

கலர் கலர் வண்ணங்களை து£வி.. தாரை தம்பட்டை மேள தாளம் எல்லாம் முழங்க அந்த கிராமத்து மக்களே கூடி வண்ண வண்ண ஆடைகள் அணிந்து அவளை வரவேற்க காத்திருந்ததை பார்த்து அளவில்லாத சந்தோஷத்தில் திளைத்தாள் வந்தனா..

கரையை நெருங்க நெருங்க.. தாளங்களின் சத்தமும் நாதஸ்வரத்தின் சத்தமும் அதிகமாக கேட்க ஆரம்பித்தது..

பரிசல் கரையை நெருங்க நெருங்க.. வந்தனாவின் மனமகிழ்ச்சி அதிகம் ஆகிக் கொண்டே போனது..

அவளால் சந்தோஷத்தை அடக்க முடியவில்லை.. அப்படியே துள்ளி குதித்தாள்..

அவள் துள்ளளில் பரிசல் இன்னும் ஆடியது..

ஊரை விட்டு ஓடி போன தன்னை வரவேற்க இவ்வளவு ஆற்பாட்டமா.. இவ்வளவு அன்பா.. இவ்வளவு கவுரவமா.. என்று ஆச்சரியப்பட்டுப் போனாள் வந்தனா..

பரிசல் கரையை நெருங்கவும்.. தன்னை மறந்து பரிசலில் இருந்து தண்ணீரில் குதித்து கரையை நோக்கி துள்ளி குதித்து ஓட துவங்கினாள் வந்தனா..

மேள தாள வரவேற்போடு.. வண்ண வண்ண மலர்களையும்.. ஏதோ ஹோலி பண்டிகை போல வண்ண வண்ண பொடிகளையும் து£வி து£வி வந்தனாவை வரவேற்றார்கள் அந்த ஆண்டிபட்டி கிராமத்து மக்கள்..

வழி விடு வழி விடு.. என்று ஒரு சின்ன கூட்டம் அந்த பேண்டு வாத்திய.. மேள தாள ஆசாமிகளை தள்ளிக் கொண்டு வழி விட..

ஒரு வெள்ளை நிற பழைய காலத்து அம்பாஸிட்டர் கார் ஒன்று நின்று கொண்டிருந்தது..

அதில் இருந்து ஒரு உருவம் இறங்கியது..

ஆரஞ்சு கலர் சபாரி சட்டை.. 
அதே ஆரஞ்சு கலர் நிரத்தில் பேண்ட்.. 
அதே ஆரஞ்சு கலர் நிரத்தில் காலில் ஷூஸ்.. 
அதே ஆரஞ்சு கலர் நிரத்தில் தொப்பி.. 
ஆரஞ்சு பிரேம் போட்ட பொம்மை கண்ணாடி.. 

அந்த உருவம் பார்க்க பபூன் போல இருந்தாலும்.. அந்த உருவத்திற்கு ஏதோ நினைத்ததை முடிப்பவன் திரைப்படத்தின் எம்.ஜி.ஆர் போல் தன்னை நினைத்துக் கொண்டது..

அதற்கேற்ப.. இப்போது பேண்டு வாத்தியங்களின் ஒலி.. இப்போது இசை ஒரு பழைய பாடலுக்கு ஏற்ப ஒலிக்க ஆரம்பித்தது..

அந்த ஆரஞ்சு உருவம் தன் கையில் இருந்த ஒரு சின்ன பீப்பீயை தன் வாயில் வைத்து ஒரு ராகத்தில் ஏடாகூடமாக ஊதிக் கொண்டே வந்தனாவையும் விஷ்ணுவையும் நோக்கி மெல்ல ஸ்டைலாக நடந்து வர ஆரம்பித்தது..

பூ மலை து£வி வசந்தங்கள் வாழ்த்த
ஊர்வலம் நடக்கின்றது
எழில் பொங்கிடும் அன்பு தங்கையின்
நெற்றியில் குங்குமம் சிரிக்கின்றது
மங்கள கும்குமம் சிரிக்கின்றது..

என்ற பாடலை பாடி தன் இரண்டு கைகளையும் விரித்து வந்தனாவை நோக்கி காட்ட..

அண்ணா.. என்று ஓடி சென்று வந்தனா அந்த உருவத்தை கட்டி அனைத்துக் கொண்டாள்..

அந்த எம்.ஜி.ஆர். கெட்டப்பில் வந்தது அவளுடைய பெரிய அண்ணன் சுமன்தான்..

வந்தனா வந்தனா.. தங்கச்சி.. தங்கச்சி.. என்ற சுமன் அண்ணா பாசப்பினைப்போடு வந்தனாவை ஓடி வந்து இறுக்க அனைத்து கட்டி பிடித்து அவள் உடம்பெங்கும் தடவி தடவி பிசைந்தார்..

அதும் எம்.ஜி.ஆர். தடவி தடவி பிசையும் ஸ்டைல் நம் அணைவருக்கும் தெரிந்தது..

சரோஜா தேவியாக இருந்தாலும் சரி.. கே.ஆர்.விஜயாவாக இருந்தாலும் சரி.. அவர்கள் சோல்டரை தடவி தடவியே சூடேற்றி விடுவார் நம் எம்.ஜி.ஆர்..

இப்போது எம்.ஜி.ஆர் கெட்டப்பில் இருக்கும் நமது சுமன் அண்ணனும் அதே ஸ்டைலில் தங்கை வந்தனாவை ஆர தழுவி தடவி தடவி பிசைந்தார்..

அண்ணனும் தங்கையும் 20 வருட பிரிவுக்கு பிறகு இப்போதுதான் ஒன்ற சேருகிறார்கள்..

இருவரும் தங்களை மறந்து கட்டி தழுவி.. ஒருவர் கன்னத்தில் ஒருவர் இச் இச் என்று மாற்றி மாற்றி முத்தம் கொடுத்துக் கொண்டார்கள்..

அன்பு வாசகர்களே.. இங்கே நீங்கள் பார்க்கும் காட்சி.. எம்.ஜி.ஆர் கெட்டப்பில் சுமன் அண்ணனும் சுகன்யா போன்ற நமது வந்தனா தங்கையும் இருவரும் கட்டி அணைத்து அன்பு முத்தங்களை பரிமாறிக் கொள்ளும் காட்சியை உங்கள் கண் முன்னே கற்பனை செய்து கொள்ளுங்கள்..

அண்ணா.. என்னை மன்னிச்சிடுங்கண்ணா.. என்னோட காதலுக்கு நீங்களும் அப்பாவும் எதிர்ப்பு தெரிவிச்சிடுவிங்களோன்னு பயந்துதான் நான் என் காதலனோடு இந்த கிராமத்தை விட்டே ஓடிட்டேன்.. என்னை மன்னிச்சிடுங்கண்ணா.. என்று ஆனந்த கண்ணீரோடு சுமன் அண்ணா காலில் விழப்போனாள் வந்தனா..

சே.. சே.. அப்படி எல்லாம் எந்த கோவமும் உன் மேலே இல்ல வந்தனா.. நானும் அப்பாவும் அதை எல்லாம் எப்போவோ மறந்துட்டோம்.. 

நீ.. இத்தனை வருஷம் கழிச்சி எங்களுக்கு திரும்பி கிடைச்சதே ரொம்ப பெரிய விஷயம்மா.. 

திடீர் என்று சுமன் குரல் மாறி.. லேசாக சிவாஜி கணேசன் குரல் போல மாறியது..

குரல் தழுதழுக்க பேச துவங்கினார் சுமன் அண்ணா..

உனக்கு நியாபகம் இருக்கா.. சின்ன வயசுல உனக்கு ஒரு பாட்டு சொல்லி குடுத்தேனே.. நியாபகம் இருக்கா.. என்று தங்கை வந்தனாவை பார்த்து கேட்டார் சுமன் அண்ணா..

நியாபகம் இல்லண்ணா.. என்றாள் வந்தனா..

கை வீசம்மா.. கை வீசு..
கடைக்கு போகலாம் கை வீசு..
மிட்டாய் வாங்கலாம் கை வீசு..
மெதுவா திண்ணலாம் கை வீசு.. 

என்று திடீர் என்று பாசமலர் சிவாஜி ஸ்டைலுக்கு மாறி.. தன் ஆரஞ்சு சபாரி சட்டை பாக்கெட்டில் வைத்திருந்த கம்மர்கட் மிட்டாய் எடுத்து வந்தனாவிடம் கொடுத்தார் சுமன் அண்ணா

அண்ணா.. என்று பாசத்தால் நெகிழ்ந்த வந்தனா சின்ன வயதில் கம்மர்கட் மிட்டாய் கேட்டு அவள் அழுது அடம்பிடித்ததும்.. சுமன் அண்ணன் இந்த பாடலை சிவாஜி ஸ்டைலில் பாடி தன்னை பயமுறுத்தியதும் கொஞ்சம் கொஞ்சமாக நியாபகம் வர ஆரம்பித்தது..

வந்தனா ஆசையோடு வாயை திறக்க.. சுமன் அண்ணா.. கம்மர்கட்டை வந்தனாவுக்கு ஊட்டி விட்டார்..

அண்ணா உங்களுக்கு என்று வந்தனா சொல்ல..

ஐயோ ஒன்னுதானே வந்தனா வாங்கிட்டு வந்தேன்.. ஒன்றுதானே வாங்கிட்டு வந்தேன்.. என்று அதே சிவாஜி மாடுலேஷனில் சுமன் அண்ணா சொல்ல..

தன் வாயில் இருந்த எச்சில் கம்மர்கட்டை பாதி கடித்து மீதியை அப்படியே தன் வாயில் இருந்து எடுத்து சுமன் அண்ணா வாயில் வைத்து ஊட்டினாள் வந்தனா..

இருவரும் மாற்றி மாற்றி அந்த ஒரே கம்மர்கட் எச்சில் மிட்டாயை ஒருவருக்கு ஒருவர் ஊட்டி விட்டபடியே காரை நோக்கி நடக்க ஆரம்பித்தார்கள்..

வா வா வீட்டுக்கு போகலாம்.. உன்னை பார்க்க வீட்ல எல்லாம் ஆவலா காத்துட்டு இருக்காங்க.. என்ற சொல்லி.. தங்கை வந்தனாவை அப்படியே கட்டி அணைத்து அவள் எடுப்பான குண்டியில் ஒரு கையை வைத்து தடவிக் கொண்டே காரை நோக்கி நடந்து போனார் சுமன் அண்ணா..

அப்போது.. வந்தனா அலறினாள்..

ஐயோ... சுமன் அண்ணா அங்க பாருங்க.. பா.. பாம்.. பாம்பு.. பாம்பூபூ.. 

தொடரும் ... 3

[Vandanavishnu0007a]

semma brroarumaiyaana kathai nakarvu

அசின் ராஜு நண்பா 


கதை ரொம்ப போராகவும் பொறுமையாகவும் நகர்வதற்கு மன்னிக்க வேண்டும் என்று கேட்டு கொள்கிறேன் நண்பா 

உங்கள் உண்மையான கமெண்ட்ஸ்க்கு மிக்க நன்றி நண்பா 

தொடர்ந்து உங்கள் ஆதரவு தேவை நண்பா 

நன்றி 

[Vandanavishnu0007a]

தோற்றம் இப்படி
கதையிலும் இந்த ல.ரா கேரக்டர் பேசுவதை அவர் டிவியில் பேசுவது போலவே கொணடுவந்தால் நன்றாக இருக்கும்
அந்த ஆணவம்,அதிகாரம்,...oh

ஜே எஸ் பி ஜெ நண்பா 


உங்கள் கமெண்ட்ஸ்க்கு மிக்க நன்றி நண்பா 

எனக்கு ஒரே ஒரு உதவி ஆலோசனை தர வேண்டும் என்று மிக தாழ்மையுடன் கேட்டு கொள்கிறேன் நண்பா 

லட்சுமி ராமகிருஷ்ணனை இந்த கதையில் இரண்டு வகையில் சித்தரிக்க யோசித்து வைத்து இருக்கிறேன் நண்பா 

ஒன்று அந்த பண்ணையார் வீட்டில் ஒரு அண்டர் கிரவுண்டு பாதாளத்தில் சங்கிலியால் கட்டப் பட்டு இருக்கும் ஒரு மனா நோயாளி கேரக்டர் நண்பா 

அல்லது சுமன் அண்ணாவுக்கு பயந்து பயந்து பணிவிடை செய்யும் ஒரு அடக்கமான மனைவி கேரக்டர் நண்பா 

இந்த இரண்டு கேரக்டர் றில் எந்த கேரக்டர் லட்சுமி ராமகிருஷ்னனுக்கு கொடுக்கலாம் என்று ஆலோசனை குறைவும் நண்பா ப்ளஸ் 

நன்றி 

தொடர்ந்து உங்கள் ஆதரவு தேவை நண்பா 

[Vandanavishnu0007a]

Arumai vv bro apadiye unga old stories pathilave vitta stories a intha kadhai kuda merge Panna mudiyuma konjam think panungalen bro

ராஜ்குமார் பிலே பாய் நண்பா 


கண்டிப்பாக என்னுடைய பழைய கதைகளின் பகுதிகளை இந்த கதைக்குள் கொண்டு வர முயற்சிக்கிறேன் நண்பா 

இன்னும் தொடர்ந்து இது போன்ற அருமையான ஐடியா க்களை அல்லி கொடுத்து கொண்டே இருங்கள் நண்பா ப்ளஸ் 

நன்றி 

[Vandanavishnu0007a]

Please

Rajkumarplayboy nanba

Sure nanba

[Vandanavishnu0007a]

ஐயோ.. அண்ணா பாம்பு என்று வந்தனா கத்தவும்..

சுமன் சட்டென்று தன் முதுகு பக்கம் ஒரு ஸ்கூல் பேக் பேக் பேக்கை எடுத்து ஸ்டைலாக மாட்டிக் கொண்டார்..

பார்க்க டோரா புஜ்ஜி.. ஸ்கூல் பேக் மாட்டி இருப்பது போலவே இருந்தது..

கர் நின்று கொண்டிருந்த இடத்தின் அருகில் ஒரு பாம்பு புற்று இருந்தது..

வந்தனா அலறிய அலறலில் பாம்பு பயந்து கொண்டு சர் என்ற சீற்றத்துடன் பாம்பு புற்றுக்குள் சென்று ஒளிந்து கொண்டது..

அப்படியே ஸ்டைலாக சுமன் நடந்து சென்று பாம்பு புற்றுக்கு அருகில் வந்து நின்றார்..

ஒரு கையில் மவுத் ஆர்கன்.. சுற்றி சுற்றி வருவீக.. என்ற டியூனில் மவுத்தார்கன் வாசித்துக் கொண்டே அந்த பாம்பு புற்றுக்குள் கை விட்டார்..

பொட் என்று போட்டது பாம்பு...

ஐயோ.. அம்மா என்று மவுத்தார்கன்னை து£க்கி வீசி எறிந்து விட்டு.. பாம்பு புற்றுக்குள் இருந்து கையை எடுத்து உதறினார் சுமன் அண்ணா..

சுமன் அண்ணா கை பச்சை நிரமாக மாறி இருந்தது..

ஐயா.. சுமன் அய்யா.. எம்.ஜி.ஆர்.. மாதிரி பீபீ ஊதுனீங்க.. சிவாஜி மாதிரி கை வீசம்மா பாட்டு பாடுனீங்க சரி.. இப்படியா படையப்பா ரஜினி மாதிரி பாம்பு புத்துல கைய விடுறது.. என்று அங்கு கூட்டத்தில் இருந்த பூசாரி ஓடி வந்து சுமன் பாம்பு கடித்த இடத்தில் விபூதி வைத்து கட்டினார்..

என்ன ஆச்சரியம்..

விபூதி வைத்து கட்டியதுமே பச்சை நிறமாக இருந்த சுமன் அண்ணா கைகள் நார்மல் கலருக்கு மாறியது..

இதுக்குதான் பக்கத்து ஊரு சினிமா டென்ட்டு கொட்டாயில போடுற பாடாவதி பழைய படங்களை போய் போய் பார்க்காதீங்கன்னு தலை தலையா அடிச்சிகிட்டேன்.. என்றார் பூசாரி

சின்ன வயதில் இருந்து தன் அண்ணன் சுமன் சினிமா பைத்தியம் என்று வந்தனாவுக்கு நன்றாக தெரியும்..

ஆனால் இப்போது அது இந்த அளவிற்கு முற்றி போய் இருக்கும் என்று அவள் கொஞ்சம் கூட நினைத்து பார்க்கவில்லை..

இப்படிதாம்மா.. போன மாசம் எங்க ஊரு சினிமா கொட்டாய் போய் சகலகலா வல்லவன் படம் பார்த்தாரும்மா..

அன்னைக்கு ராத்திரியே சிலுக்கு சுமிதா மாதிரி உங்க அண்ணி லட்சுமி ராமக்கிருஷ்ணனுக்கு பிராவும் ஜட்டி மாதிரி ஒரு சின்னதா ஜிகு ஜிகு டிரஸ்ஸ மாட்டி விட்டு.. நேத்து ராத்திரி யம்மான்னு இவரும் கமல் மாதிரி ஒரு ஒட்டு தாடிய வச்சிகிட்டு ஆடுனாங்க பாருங்க.. யப்பப்பப்பா... அந்த கூத்த ஏன் கேக்குறீங்க..

பாவம் உங்க அண்ணி லட்சுமி ராமக்கிருஷ்ணன்..

அவங்களும் உங்க அண்ணனுக்கு பயந்துட்டு அந்த சிலுக்கு டிரஸ்ஸை மாட்டிகிட்டு ஆடுனாங்கம்மா.. என்று தலையில் அடித்துக் கொண்டார் பூசாரி..

பூசாரி.. புது படங்கள் எல்லாம் நம்ம ஊரு டென்ட்டு கொட்டாயில வராதா.. என்று வந்தனா ஆச்சரியமாக கேட்டாள்..

இல்லம்மா.. அந்த அளவுக்கு நம்ம சினிமா கொட்டாயிக்கு வசதி கிடையாதும்மா..

ஒரு படம் ரிலீஸ் ஆகி.. 10 அல்லது 20 வருஷம் கழிச்சிதான் நம்ம ஊரு சினிமா தியேட்டருக்கு அந்த சினிமா பெட்டி வரும்..

அப்படி வந்ததுதான் எம்.ஜி.ஆர்.. சிவாஜி.. ரஜினி.. கமல்.. நடிச்ச நினைத்ததை முடிப்பவன்.. பாசமலர்.. படையப்பா.. சகலக்கலா வல்லவன் படம் எல்லாம்.. என்று பூசாரி தலையில் அடித்துக் கொண்டார்..

இந்த ஆண்டிபட்டி கிராமம் இவ்வளவு பின்தங்கி இருக்கும் என்று கனவிலும் வந்தனா நினைத்து பார்க்கவில்லை..

எனக்கே இப்படி இருக்கே.. இந்த கல்யாணம் முடியிறவரை எப்படி தன் மகன் விஷ்ணு இந்த கிராமத்தில் இருக்கப் போகிறான் என்று நினைத்தவளுக்கு இன்னும் கவலை அதிகமாகியது..

ரொம்ப நன்றி பூசாரி.. என்று சுமன் அண்ணா அவருக்கு நன்றி கூறி விட்டு.. வாம்மா வீட்டுக்கு போகலாம்.. என்று சொல்லி மீண்டும் வந்தனாவின் குண்டியில் கை வைத்து கட்டி அணைத்தபடியே காருக்கு வந்தனாவை அழைத்து சென்றார்..

வந்தனாவும் சுமன் அண்ணாவும் பின் சீட்டில் ஏறி அமர்ந்தார்கள்..

விஷ்ணு நீ முன்னாடி ஏறிக்கோ.. நல்லா வேடிக்கை பார்த்துட்டே வரலாம்.. என்று சுமன் அண்ணா விஷ்ணுவை பார்த்து சொல்ல..

என்னடா இது.. அண்ணனை பார்த்ததும் என்னை கலட்டி விட்டுட்டாங்களே அம்மா.. என்று சோகமாக முன்பக்கம் சென்று அமர்ந்தான் விஷ்ணு..

ஆனால் கார் போகும் போது.. வயல்வெளிகளை எல்லாம் வேடிக்கை பார்த்துக் கொண்டே வந்ததும் அவனுக்கு ஒரு உற்சாகத்தை கொடுத்தது..

கார் புறப்பட்டது..

சுமன் அண்ணா.. சுமன் அண்ணா.. என்று கால் முடியாதவர்கள் இரண்டு கக்கத்திலும் வைத்து நடக்க உபயோகிக்கும் இரண்டு கட்டைகளை போல படகை ஓட்டும் துடுப்பு கட்டைகளை இரண்டை து£க்கிக் கொண்டு வேக வேகமாக கார் பின்னாடியே நொண்டி நொண்டி ஓடி வந்தான் மருதமுத்து..

டேய் டேய்.. நினைத்ததை முடிப்பவன் சீன் எப்போவோ முடிஞ்சி போச்சி.. இப்போ இவ்வளவு லேட்டா வர்ற.. பெரிய எம்.ஜி.ஆர் தங்கச்சி சாரதான்னு நினைப்பு.. போடா போடா போய் பொழப்ப பாருடா.. என்று பூசாரி மருதமுத்தை விரட்டி அடித்தார்..

கார் பல வயல்வெளிகளை கடந்து கடைசியாக ஒரு குக்கிராமத்துக்குள் நுழைந்து ஒரு பெரிய கல்லு வீட்டுக்கு முன்பாக சென்று நின்றது..

அந்த கிராமத்துலயே இந்த ஒரு வீடுதான் ஓடு வைத்து.. செங்கல் வைத்து கட்ட பட்ட வீடு.. மற்ற வீடுகள் எல்லாம் வெறும் ஓலையால் பின்னப்பட்ட குடிசைகள்..

அதனால்தான் அந்த வீட்டை எல்லாம் கல்லுவீடு என்பார்கள்..

மீசை முருகேசு இல்லம் என்று அந்த வீடு கட்டும் போது சிமெண்ட்டால் ஏதோ ஒரு சித்தாளின் கையெழுத்தில் கீரி விட்டது.. பொரிக்கப்பட்டது இத்தனை ஆண்டுகளுக்கு பிறகும் அப்படியே தாறுமாறான எழுத்துக்களாய் தெரிந்தது..

கார் சென்று நின்றதும்.. லட்சுமி ராமக்கிருஷ்ணனும்.. சுஜாதா பாபுவும் ஆராத்தி தட்டோடு வாசலிலேயே தயாராக நின்றிருந்தார்கள்..

இருவரும் பட்டு புடவையில் ஜொலிலித்தார்கள்..

லட்சுமி ராமக்கிருஷ்ணன் கொஞ்சம் கிராமத்து சாயலில் இருந்தாள்.. ஆனால் சுஜாதா பாபுவோ பட்டுப்புடவையில் செம ஸைனிங்காக.. கிக் ஏத்தும் வகையில் லேசான பட்டணத்து சாயலில் இருந்தாள்..

அவள் தோற்றம் ரொம்ப பட்டிக்காடு என்று சொல்ல முடியவில்லை..

ஆனால் லட்சுமி ராமக்கிருஷ்ணன் 25% கிராமத்து பொம்பளைப்போல இருந்தாள்..

வந்தனாவும் விஷ்ணுவும் அந்த கிராமத்துக்கு வரப்போகிறார்கள்.. என்பதை பார்க்க அந்த கிராம மக்களின் பாதி பேர் அந்த கல்லுவீட்டை சூழ்ந்து கொண்டு கூட்டமாக நின்றிருந்தார்கள்..

அதுமட்டும் இல்லாமல் அந்த கல்லு வீடு பழைய வீடாக இருந்தாலும் நன்றாக கலர் கலராக கிராமத்து ஸ்டைலில் ராமராஜன் கலரில் கலர் கலராக காம்பினேஷனே இல்லாத கலர் பெயிட் அடிக்கப்பட்டு வீடு முழுவதும் பூக்களாலும் சீரியல் செட்டாலும் பல்பு செட்டும் போட்டு அலங்கரிக்கப்பட்டிருந்தது..

அது ஒரு கல்யாண காரியம் நடக்கப் போகும் வீடு என்பதை தெள்ளத் தெளிவாக வெளிப்படுத்தியது..

வந்தனாவும் சுமன் அண்ணாவும் ஒன்றாக காரின் பின் சீட்டில் இருந்து ஜோடியாக இறங்கினார்கள்..

சுமன் அண்ணாவின் கைகள் இன்னமும் வந்தனாவின் குண்டிகளில் இருந்தது..

இருவரும் நெருக்கமாக காரை விட்டு இறங்கி நடந்து வந்தார்கள்..

விஷ்ணு காரின் முன்பக்கத்தில் இருந்து இறங்கி வந்தான்..

ஏய் சுஜாதா.. உன் அண்ணன் சுமனை பாருடி.. தங்கச்சிய இப்படி ஒட்டி உரசிகிட்டு நிக்கிறாரு.. வந்தனாவையும் விஷ்ணுவையும் ஒன்னா நிக்க சொல்லுடி.. அவரை தள்ளி நிக்க சொல்லு.. என்று யாருக்கும் கேட்காதவகையில் மெல்லிய குரலில் சுஜாதாபாபுவின் காது அருகில் லட்சுமி ராமகிருஷ்ணன் குசு குசு என்று சொன்னாள்..

இந்த விஷயத்தை புருஷன் சுமனிடம் நேரடியாக சொல்ல லட்சுமி ராமக்கிருஷ்ணனுக்கு ரொம்ப பயம்..

அதனால்தான் தன்னுடைய மூத்த நாத்தனாரிடம் சொன்னாள்..

அண்ணா.. என்ன வந்தனாவுக்கு புருஷன் மாதிரி ஒட்டி நிக்கிறீங்க.. வந்தனாவும் விஷ்ணுவும் ஒன்னா நிக்கட்டும்.. நீங்க கொஞ்சம் தள்ளி நில்லுங்க அண்ணா.. என்று சுஜாதா பாபு தைரியமாக சிரித்துக் கொண்டே சுமன் அண்ணாவை பார்த்து சொன்னாள்..

அப்போதுதான் வந்தனாவின் குண்டிகளில் இருந்து கைகளை எடுத்து சுமன் அண்ணா கொஞ்சம் தள்ளி நின்றார்..

வந்தனா.. விஷ்ணு இரண்டு பேரும் ஒட்டி நில்லுங்க.. என்று சொல்லி.. லட்சுமியும் சுஜாதா பாபுவும் இரண்டு பேரும் ஒன்றாக சேர்ந்து அவர்கள் இருவருக்கும் அராத்தி சுற்றினார்கள்..

ஆராத்தி சுற்றி முடித்ததும்.. ஆராத்தி தட்டை ஒரு வேலைக்காரியிடம் கொடுத்து தெரு முச்சந்தியில் போய் யார் கண்ணும் படாம கொட்டி விட்டு வருமாறு லட்சுமி ராமகிருஷ்ணன் சொல்லி அனுப்பினாள்..

அப்படியே வந்தனாவை லட்சுமி ராமக்கிருஷ்ணனும் சுஜாதா பாபுவும் ஒன்று சேர இறுக்கி கட்டி பிடித்து முத்த மழை பொழிந்தார்கள்..

எப்படி இருக்க வந்தனா.. பார்த்து எத்தனை எத்தனை வருஷங்கள் ஆகுது.. என்று ஆனந்த கண்ணீர் வடித்து விசாரித்தார்கள்..

இவன்தான் விஷ்ணுவா.. அட.. உன் சோல்டர் உயரத்துக்கு உயர்ந்து நிக்கிறானே.. என்று விஷ்ணுவை குனிந்து லட்சுமி ராமச்சந்திரனும் சுஜாதா பாபுவும் அவன் இரண்டு கன்னத்திலும் மாற்றி மாற்றி முத்தம் கொடுத்தார்கள்..

விஷ்ணு அவர்களை பேந்த பேந்த விழிந்தபடி பார்த்தான்..

ஏய் விஷ்ணு கண்ணு.. என்ன அப்படி முழிக்கிற.. என்று லட்சுமி ராமக்கிருஷ்ணனும் சுஜாதா பாபுவும் அவனை பார்த்து சிரித்தபடியே கேட்டார்கள்..

ஐயோ.. அண்ணி.. சுஜாதா அக்கா.. உங்களை எல்லாம் யாருன்னு நான் இன்னும் அவனுக்கு அறிமுகப்படுத்தலல்ல..

அதனாலதான் புதுசா உங்களை பார்த்ததும் மிரண்டு போய் நிக்கிறான் என்று சொன்ன வந்தனா..

டேய் விஷ்ணு.. இவங்கதான் உன் பெரிய அத்தை லட்சுமி ராமக்கிருஷ்ணன்.. என் சுமன் அண்ணாவோட பொண்டாட்டி.. என்று அறிமுகப் படுத்தினாள் வந்தனா..

வாடா செல்லம்.. என்று சொல்லி லட்சுமி ராமக்கிருஷ்ணன்.. விஷ்ணுவை தன்னுடைய இரண்டு கைகளையும் விரித்து அப்படியே வாரி அணைத்து கட்டிக் கொண்டாள்..

விஷ்ணுவின் முகம் சரியாக லட்சுமி ராமக்கிருஷ்ணனின் பெருத்த முலைகளில் பட்டு நசுங்கியது..

லேசான கிராமத்து நெடி அவள் உடம்பில் இருந்து அடித்தது..

விஷ்ணுவும் லட்சுமி அத்தையை ஆசையோடு கட்டி அணைத்தான்..

விஷ்ணுவால் லட்சுமி அத்தையை முழுவதுமாக கட்டி அணைக்க முடியவில்லை..

காரணம் பெரிய உடம்பு.. பெரிய குண்டிகள்..

அப்படியும் இறுக்க கட்டி அணைத்தான் விஷ்ணு..

அவளுடைய பெரிய பெரிய குண்டிகளை பாதிதான் அவன் கைகளால் கட்டி தடவ முடிந்தது..

லட்சுமி ராமக்கிருஷ்ணன் விஷ்ணுவை இறுக்க தன் பெரிய எடுப்பான உருண்டை முலைகளோடு இறுக்கி அணைத்தபடி.. விஷ்ணுவின் நெற்றியில் முத்தமிட்டாள்.. அப்படியே அவன் இரண்டு கன்னத்திலும் மாற்றி மாற்றி இச்சி இச்சி.. என்று சத்தம் வர முத்தமிட்டாள்..

அடுத்து..

இவங்கதான் என் அக்கா சுஜாதா பாபு.. உனக்கு பெரியம்மா முறைடா விஷ்ணு.. என்று வந்தனா சுஜாதாபாபுவை அறிமுகம் செய்து வைத்தாள்..

சுஜாதாபாபுவும் விஷ்ணுவை லட்சுமி அணைப்பில் இருந்து இழுத்து கட்டி அனைத்து அவளும் விஷ்ணுவின் முகம் எங்கும் சாராமாறியாக எச்சில் முத்தமழை பொழிய ஆரம்பித்தாள்..

லட்சுமி அத்தையின் உடல் வாசனையை விட சுஜாதா பெரியம்மா வாசனை விஷ்ணுவுக்கு ரொம்ப பிடித்து இருந்தது..

சுஜாதா பாபுவின் உடம்பு செமையாக சிக் என்று இருந்தது..

விஷ்ணு சுஜாதா பெரியம்மாவை கட்டி இறுக்கியபோது அவள் இரண்டு குண்டிகளையும் முழுமையாக தன்னுடைய சின்ன கைகளால் பிடித்து அழுத்தி கட்டி பிடிக்க முடிந்தது..

அப்படியே சுஜாதா பெரியம்மா விஷ்ணுவின் முகத்தில் முத்தம் கொடுத்துக் கொண்டே இருந்தாள்..

ஐயோ.. பட்டணத்துல இருந்து வந்த புள்ளைங்கள வாசல்லயே நிக்க வச்சிட்டு இருக்கோம் பாரு சுஜாதா.. என்று லட்சுமி ராமக்கிருஷ்ணன்தான் எல்லாருக்கும் திடீர் என்று நினைப்பூட்டினாள்..

வலது காலை எடுத்து வச்சி உள்ளே வாம்மா வந்தனா.. என்று லட்சுமி பெரியம்மா சொல்ல..

வந்தனா வலது காலை எடுத்து அவள் வாழ்ந்த வீட்டுக்குள் அடி எடுத்து வைத்தாள்..

உடலின் நரம்புகளின் ஒரு மின்சார சிலிர்ப்பு..

எத்தனை எத்தனை வருஷங்கள் ஆகிறது.. இந்த வீட்டு மண்ணை மிதித்து என்று நினைத்துக் கண் கலங்க ஆரம்பித்தாள் வந்தனா..

விஷ்ணு சுஜாதா பெரியம்மாவின் முலை ஹைட்டுக்குதான் இருந்தான்..

சுஜாதா பாபு அவனை இன்னும் அவள் அரவணைப்பை விடவில்லை.. அப்படியே கதகதப்பாக அவனை சூடாக அனைத்து பிடித்து இருந்தாள்..

விஷ்ணுவுக்கு தொடர்ந்து அன்பாக முத்தம் கொடுத்தபடியே உள்ளே அழைத்து சென்றாள்..

வீட்டின் ஹால் சுவர் முழுவதும் வரிசை வரிசையாக பிளாக் அண்டு ஒயிட் புகை படங்கள் கண்ணாடி பிரேம் போட்டு மாட்டப்பட்டு இருந்தது..

நு£ற்றுக்கணக்கான புகைப்படக் கண்ணாடி பிரேம்கள் அங்கே கிராஸ் கிராஸாக சுவற்றில் ஆணி அடித்து கம்பிகள் கட்டப்பட்டு தொங்கிக் கொண்டிருந்தது..

எல்லாம் சுமன் அண்ணா.. சுஜாதா அக்கா.. வந்தனா.. தங்கை அனுஹாசன்... தம்பி நகுள்.. சின்ன வயது புகைப்படங்கள்..

வெறும் உடம்பில் வெறும் ஜட்டியோடு.. பெரிய டாலர் வைத்த செயின் போட்டு நெற்றியில் பெரிய கருப்பு திருஷ்டிபொட்டு வைத்த அந்த 5 குழந்தைகளின் புகைப்படங்களும் தனி தனியே அவர்களின் 3 அல்லது 2 வயதில் எடுத்த புகை படங்கள் இருந்தது..

நிறைய அப்பா தாத்தா.. கருப்பு வெள்ளை புகைப்படங்கள்..

சுமன் அண்ணாவும் லட்சுமி அண்ணியும் இளமையாக திருமணம் ஆன புதிதில் எடுத்துக் கொண்டே மாலையும் கழுத்துமாக.. கையில் இரண்டு பூச்செண்டுகளோடு முழு புகைப்படங்கள்..

நகுள் ஒரு பவுடர் டப்பாவை வைத்துக் கொண்டு அம்மணமாக சிறுவதில் எடுத்த புகைப்படங்கள்..

என்று வீட்டு ஹால் சுவர் முழுவதும் ஒரே புகைப்படங்கள் கண்ணாடி பிரேம் மயமாக இருந்தது..

வரிசையாக எல்லா போட்டோக்களையும் சுற்றிப் பார்த்துக் கொண்டே இருந்தவள்.. ஒரு ஆள் உயர புகைப்படத்தை பார்த்து வந்தனா அதிர்ச்சி அடைந்தாள்..

அப்படியே லேசாக தலை கிறுகிறுக்க மயக்கம் வந்தவளாக பொத் என்று விழப்போனவளை லட்சுமி ராமக்கிருஷ்ணன் ஓடி சென்று தாங்கி பிடித்து ஹாலில் இருந்து ஒரு மர ஊஞ்சலில் படுக்க வைத்தாள்..

தொடரும் ... 4

[Vandanavishnu0007a]

Paaah semma story... Gramathuke pona mathiri iruku... Apo apo update podunga Nanbha

செல்ல பொறுக்கி நண்பா 


வணக்கம் நண்பா 

உங்க கமெண்ட்ஸ்க்கு மிக்க நன்றி நண்பா 

கண்டிப்பாக தொடர்ந்து அப்டேட் போடுகிறேன் நண்பா 

[Vandanavishnu0007a]

sema Arumai nanba

unga speciality eh eduthom matter potom nu ilama nala semaya situation ah explain pani kondu povinga great nanba.

கிங் ஆப் கோவை நண்பா 


வணக்கம் 

உங்கள் அருமையான கமெண்ட்ஸ்க்கு மிக்க நன்றி நண்பா 

தொடர்ந்து உங்கள் ஆதரவு தேவை நண்பா 

[Vandanavishnu0007a]

Nice story nanba update pannunga

ராமயா ராகுல் நண்பா 


உங்கள் கமெண்ட்ஸ்க்கு மிக்க நன்றி நண்பா 

கண்டிப்பாக விரைவில் அப்டேட் போடுகிறேன் நண்பா 

தொடர்ந்து உங்கள் ஆதரவு தேவை நண்பா ப்ளஸ் 

நன்றி நன்றி நன்றி 

[Vandanavishnu0007a]

Super nanba. Please thoudranthu eluthunga.

எங் தமிழ் நண்பா 


உங்கள் கமெண்ட்ஸ்க்கு மிக்க நன்றி நண்பா 

கண்டிப்பாக தொடர்ந்து எழுதுகிறேன் நண்பா 

தொடர்ந்து உங்கள் ஆதரவு தேவை நண்பா ப்ளஸ் 

நன்றி 

[Vandanavishnu0007a]

இரண்டு பதிவுகளையும் படித்துவிட்டேன். செமயா இருக்கு. நல்லா சுவாரஸ்யமாவும் போகுது.

சுகன்யாவை தவிர மற்ற எல்லா கேரக்டர்ஸும் ஓகே தான். சீதா அல்லது பவித்ரா லோகேஷ் மாதிரி ஒரு அழகான ஆன்ட்டியா வந்தனா கேரக்டருக்கு வச்சிருக்கலாம்.  It's ok.

ரெண்டாவது அப்டேட் படிக்கும்போது இது ஒருவேளை  ஹாரர் ஸ்டோரியா இருக்குமோனு தோனுச்சு.(நீங்க குடுத்த பில்டப் காரணமோ..??)

அடுத்த அப்டேட்கு ஆவலோடு வெய்ட்டிங்.

பன் லவ்வர் நண்பா 


வணக்கம் 

உங்கள் கமெண்ட்ஸ்க்கு மிக்க நன்றி நண்பா 

நீங்க குறிப்பிட்டு இருந்தபடி சீதா மற்றும் பவித்ரா லோகேஷ் இருவரும் சூப்பர் நான் நண்பா 

ஆனால் இந்த கதையில் வந்தனா அம்மா கேரக்டர் கொஞ்சம் இளமையாகவும் உடல் அமைப்புகள் பிட்டாகவும் இருக்க வேண்டும் எண்ணி தான் சுகன்யாவை வந்தனா கதாபாத்திரத்திற்கு தேர்வு செய்தேன் நண்பா 

மேலும் வந்தனாவின் அண்ணியை விட சீதா அல்லது பவித்ரா வயது அதிகமாக தெரிந்து விடும் 

அதுமட்டும் இல்லாமல் அக்கா சுஜாதா பாபுவுக்கு தங்கை அனுஹாசனுக்கும் ஒத்த பயத்துடனும் அழகுடனும் உடல் வாகுடனும் சரி சமமாக இருக்க வேண்டும் என்றும்  எண்ணினேன் நண்பா 

அதனால் தான் சுகன்யா தேர்ந்தெடுக்கப் பட்டார் நண்பா 

அந்த ரயில்வே ஸ்டேஷன் பகுதி ஒரு பழைய ஜெய்ஷங்கர் திரில்லர் திரைப்படத்தில் இருந்து திருடப் பட்ட காட்சி தான் நண்பா 

அதனால் தான் அந்த ஸீன் மட்டும் உங்களுக்கு த்ரில்லர் படம் போலவே இருந்திருக்கும் 

தொடர்ந்து கமெண்ட்ஸ் போட்டு எங்களை போன்ற எழுத்தாளர்களை உற்சாக படுத்துமாறு மிக தாழ்மையுடன் கேட்டுக் கொள்கிறேன் நண்பா 

நன்றி