[Loveyourself1990]

அத்தியாயம் - 8 


அசோக்கின் வீடு (காலை 08 .10 மணி)

அசோக், ஹாலில் ராதாவின் வீடியோ போனை அட்டன் செய்தேன், அங்கே ராதா அவளின் பெட் ரூமில் கலைந்த முடியுடன், நெத்திலயில் சிடிக்கர் போட்டு கோணலாக இருந்தது, பிங்க் நிற நயிட்டி அணிந்து இருந்தாள், உள்ளாடை இல்லாமல் அவளின் முலை காம்பு நயிட்டி மேல் அப்பட்டமாக புடைத்து இருந்தது, ராதாவின் முகம் மாநிறமாக உருண்டை முகம், வசீகரமாக கண்கள், கூர்ந்த மூக்கு, அம்மாவை விட குண்டு கன்னம், பாக்க தேவதை போல் தெரிந்தாள், அசோக் ஒரு சில நொடி அவளை பார்த்துவிட்டு பேச தொடங்கினான்

அசோக்: ஹலோ, சொல்லுங்க ராதா எப்படி இருக்குங்க

ராதா: (கொட்டாவி விட்டவாறு) ஹ்ம்ம் நான் நல்லா இருக்கேன், நீங்க? என்னோட அம்மாக்கு போன் பண்ணா நீங்க அட்டன் பண்றீங்க, மென்னெஸ் இல்லையா, காசுகொடுத்தா என்ன வேணாலும் பண்ணலாம் திமிரு தானே உங்களுக்கு எல்லாம்

அசோக்: (மெல்ல சிரித்தவாறு) பேசியாச்சா, இன்னும் பேச ஏதாச்சும் வச்சு இருக்கியா மா

ராதா: நான் என்ன கேட்டேன் நீங்க என்ன பேசுறீங்க, எங்க அம்மா எங்க? நீங்க எப்படி எங்க அம்மா போன் எடுத்து அட்டன் பண்ணலாம்

அசோக்: என்னோட அம்மா போன் நான் எடுக்காம யாரு எடுப்பா (கொஞ்சம் கிண்டலாக)                       

ராதா: என்னது உங்க அம்மாவா, அவங்க என்னோட அம்மா, எனக்கு மட்டும் தான் அம்மா

அசோக்: ஹ்ம்ம் அவங்க உன்னோட அம்மா தான் ராதா, எனக்கும் அம்மாவா இருக்கட்டுமே 

ராதா: புரியல, எப்படி அவங்க உங்களுக்கு அம்மாவா இருக்க முடியும், நீங்க சென்னை, நாங்க மதுரை, எங்க அம்மாவை உங்ககிட்ட விட்டுட்டு நான் தனியா இருக்க மாட்டேன் 

அசோக்: (அசோக் அவ்வாறு ராதா சொன்னவுடன் சிரிப்பை அடக்க முடியாமல் சிரிக்க தொடங்கினான்)

ராதா: அங்க என்ன இளிப்பு, என்னோட அம்மா கிட்ட போன் குடுங்க

அசோக்: (மெல்ல சிரித்து விட்டு) சரி சரி இருங்க உங்க அம்மா கிட்ட போன் தரேன் பேசிக்கோங்க

அசோக் அவ்வாறு சொல்லிவிட்டு அவனின் அறைக்கு செல்கிறான், அங்கே கவிதா சேலையை அழகாக கட்டிவிட்டு அமர்ந்தபடி இருந்தாள்

அசோக்: அம்மா, ராதா உங்க கிட்ட தான் பேசணுமா, இந்தாங்க (சொல்லி போன் குடுத்து விட்டு அம்மாவின் மடியில் தலை வைத்து படுத்து கொண்டான்)

கவிதா மகனின் தலையை தடவியபடி போன் பேச தொடங்கினாள்

கவிதா: ஹலோ பட்டுமா எந்திரிச்சிட்டீங்களா, இன்னைக்கி லீவு தானே ஏன் இவளோ சீக்கிரமா என்னோட பாப்பா எந்திரிச்சுட்டா

ராதா: ஹ்ம்ம்ம் எந்திரிச்சுட்டேன் அம்மா, நீங்க என்ன உங்களுக்கு போன் பண்ணா யாரு யாரோ எடுக்க விடுறிங்க, எனக்கு இது சுத்தமா பிடிக்கல அம்மா

கவிதா: பட்டுமா, அம்மா யாரு யாருக்கோ எல்லாம் என்னோட போனே குடுக்குற ஆளா டா, கொஞ்சம் யோசிச்சு பாரு. அம்மா எவளோ பேர பாக்க போயிருக்கேன், ஆனா என்னோட பொருள் ஏதாச்சும் யாராச்சும் தொட விடுவேனா, நீயே சொல்லு தங்கம்

ராதா: அது எல்லாம் சரி அம்மா, இன்னைக்கி என்ன ஆச்சு, இப்ப ஏன் உன் போனே மத்தவங்க யூஸ் பன்ன கொடுத்த

கவிதா: அது மத்தவங்க இல்லை டா, பட்டுக்குட்டி அது என்னோட புள்ளை டா, உனக்கு அண்ணா

ராதா: அம்மா என்ன சொல்ற, அங்க நீங்க இறங்கி 4 மணிநேரம் கூட ஆகல அதுக்குள்ள புள்ள, உன்னோட அண்ணனு என்ன என்னமோ சொல்ற

கவிதா; செல்லம், அம்மா சொல்றத கொஞ்சம் முழுசா கேளு மா (நடந்ததை அனைத்தையும் விவரித்தாள் கவிதா, படுக்கை அறை சமாச்சாரம் தவிர) இப்ப சொல்லு ராதா நான் தப்பான முடிவா எடுத்தேன் 

ராதா: இல்லை அம்மா, நீங்க எப்பவும் தப்பா முடிவு எடுக்க மாட்டீங்க அம்மா, ஆனா அந்த அண்ணா என்கிட்ட கொஞ்சம் கிண்டலா பேசுறாங்க அம்மா, எனக்கும் அவருக்கும் எப்படி அம்மா ஒத்துப்போகும்

[Loveyourself1990]

கவிதா: செல்லம், அது அண்ணா உன்னோட விளையாடுறாங்க மா


ராதா: போ அம்மா (சினிங்கியவாறு)

(அசோக் அம்மாவின் மடியில் படுத்த படி ராதாவை போனின் வன்பு இழுக்கிறான்)       

அசோக்: அம்மா ரொம்ப நாள் ஆசை அம்மா, இப்படி அம்மாவோட மடில படுக்கணும்னு, உங்க மடி பஞ்சு மாரி இருக்கு அம்மா

ராதா: டேய், அண்ணா அது எனக்கு சொந்தமான மடி போ, நான் தான் அம்மா மடில படுப்பேன், எந்திரி டா

அசோக்: போடி முடியாது, இனிமே அம்மா மடில எனக்கும் பங்கு இருக்கு, என்னோட ராதாக்கு தான் எப்பவும் போல நெறியை நேரம் எனக்கு கொஞ்சம் நிமிஷம் போதும் சரியா

ராதா: (அவ்வாறு அசோக் சொன்னவுடன் ராதா கொஞ்சம் சந்தோஷத்தில்) தேங்க்ஸ் டா அண்ணா, சும்மா சொன்னேன் உனக்கும் அம்மா மடில இடம் இருக்கு, அம்மா அப்ப முடிவே பண்ணியாச்சா இனி நம்ம சென்னைல தான் இருக்கப்போறோம்னு 

கவிதா: ஆமா டா பட்டுமா, ஏன் டா அப்படிகேக்குற 

ராதா: அம்மா, அப்ப என்னோட படிப்பு அம்மா, நான் பாதில காலேஜ் விட்டு நிக்கிற மாறி ஆகிடுமே

கவிதா: அதுஎல்லாம் ஒன்னும் ஆகாது டா பட்டுமா, உன்னோட அண்ணா உனக்கு இங்க படிக்க வைக்க என்ன என்ன பண்ணணுமோ அது எல்லாம் பண்ணிடுவேன், நீ படிப்பை விட்ட எடத்துல இருந்தே படிக்கலாம்       

ராதா: ஹம்ம்ம்ம்ம் அப்ப டபுள் ஓகே அம்மா எனக்கு, ஆமா என்ன அண்ணா அமைதியா இருக்கு என் மேல கோவமா அதுக்கு

கவிதா: உன்னோட அண்ணா நீ தான் கேக்கணும், என்ன கேட்டா

ராதா: அண்ணா உன்னோட மடில தானே இருக்கு, நான் பேசுறது கேட்டும் பேசாம இருக்கு, அண்ணா முகத்தை காட்டு அம்மா, நான் பாக்கணும்

கவிதா: சரி பட்டுமா (போனை மெல்ல கீழ இறக்கி அசோக் முகத்தை காமித்தாள்)

ராதா: டேய் அண்ணா, கோவமா 

அசோக்: சீ, அது எல்லாம் இல்ல, அம்மா பொண்ணு பேசுறீங்க, நான் நடுவுல பேச வேண்டாம் தான் அமைதியா இருந்தேன், சரி இப்ப தான் எந்திரிச்சியா

ராதா: ஆமா அண்ணா, கொஞ்சம் நேரம் தான் ஆகுது

அசோக்: ஹ்ம்ம்ம் பிரஷ் பன்னிட்டு ஏதாச்சும் சாப்பிடு ராதா, டைம் பாரு 08 மேல ஆகுது

ராதா: ஹ்ம்ம் அண்ணா, காப்பி போட்டு சாப்பிடுறேன், ஆமா நீங்க அம்மா சாப்பிட்டாச்சா

அசோக்: இன்னும் இல்ல டா, அம்மா கொஞ்ச நேரம் ரெஸ்ட் எடுக்கட்டும் தான் வெளிய வெயிட் பண்ணேன், அதன் அம்மா போன் என்கிட்ட இருந்துச்சு, இப்ப அம்மா கொஞ்சம் ரெஸ்ட் எடுத்தாச்சு இனி அம்மா ஏதாச்சும் சமைச்சு தந்தா நல்லா சாப்பிடுவான் டா

ராதா: ஹ்ம்ம் சரி அண்ணா

அசோக்: சரி நீ காப்பி போட்டு சாப்பிடு, இன்னைக்கே சென்னை வந்துரியா, வயசு பொண்ணு தனியா இருக்க வேண்டாம், அண்ணா உனக்கு டிக்கெட் போடுறான் பஸ்ல, நாளைக்கி மோர்னிங் நீ சென்னை ல இருக்கலாம், என்ன சொல்ற

ராதா: ஹ்ம்ம்ம் சரி அண்ணா, எனக்கும் தனியா இருக்க ஒரு மாதிரி இருக்கு டிக்கெட் போடு அண்ணா 

அசோக்: சரி செல்லம், அண்ணா உனக்கு ஸ்லீப்பர் கிளாஸ் டிக்கெட் போட்டுவிடுறான், சரியா

ராதா: சரி அண்ணா, அப்ப என்னோட காலேஜ் அண்ணா

அசோக்: இங்க 1  வீக் நீ வீட்ல இரு செல்லம், நான், நீ, அம்மா, வர வெள்ளி கிழமை மதுரை வந்து காலேஜ்ல TC அப்ளை பண்ணி வாங்கிட்டு, இங்க என்னோட பிரின்ட் தங்கச்சி படிக்கிற காலேஜ்ல சீட் வாங்கிடலாம்

ராதா: சூப்பர் அண்ணா, தேங்க்ஸ் அண்ணா, எனக்கு நல்லா படிக்கணும் அண்ணா, அம்மாவை நல்லா பாத்துக்கணும்

அசோக்: நீயும் நானும் இனி அம்மாவை நல்லா பாத்துக்கலாம் சரியா, நீ காலேஜ் படிச்ச படி நம்ம ஆபீஸ் அக்கவுண்ட்ஸ் எல்லாம் என்னோட பாக்க ஹெல்ப் பண்ணு சரியா 

ராதா: ஹ்ம்ம்ம் சரிங்க அண்ணா

அசோக்: சரி செல்லம், நீ குளிச்சு ஏதாச்சும் சாப்பிடு, அண்ணா உனக்கு டிக்கெட் போட்டுவிடுறான், மோர்னிங் நானே வந்து உன்ன பஸ்ஸ்டாண்ட்ல பிக்கப் பண்ணிக்கிறேன் சரியா டா 

அசோக்: சரிங்க அண்ணா, பை அண்ணா, பை அம்மா நான் குளிச்சுட்டு அப்பறம் பேசுறேன் அம்மா 

கவிதா: சரி பட்டுமா, பாத்து ஊருக்கு வாங்க 

ராதா: சரிங்க அம்மா, அண்ணாவை நல்லா பஸ் ஆஹ் டிக்கெட் போட சொல்லு 

கவிதா: சரி செல்லம், அதுஎல்லாம் அண்ணா நல்லா பஸ்ல டிக்கெட் போடுவான் 

ராதா: சரி அம்மா, நான் போன் வச்சுடுறான் அம்மா        

அசோக்: (அம்மாவின் மடியில் படுத்த படி), அம்மா ராதா செம சுட்டி அம்மா, நல்ல பொண்ணு, ஆனா வாயாடிய இருப்பா போல (மெல்ல கையை அம்மாவின் இடுப்பில் வைத்து தடவி கொன்டே)

கவிதா: ஹ்ம்ம் ஆமா டா, ரொம்ப நல்ல பொண்ணு, அன்பா இருப்பா, பழகிட்டா என்ன வேணாலும் செய்வா 

அசோக்: ஹ்ம்ம்ம் ஜாலி, எனக்கு அம்மா, தங்கச்சி எல்லாம் வந்துட்டாங்க

கவிதா: (மெல்ல குனிந்து அசோக்கின் நெத்தியில் முத்தமிடுகிறாள்) எப்பவும் இருப்போம் டா கண்ணா, சரி நீ குளிச்சுட்டு வா, அம்மா உனக்கு சமைச்சு வைக்கிறான் சாப்பிடு, அப்பறம் ராதாக்கு டிக்கெட் போட்டு அவளுக்கு சொல்லிடு சரியா

அசோக்: சரி அம்மா

அசோக்கும் கவிதாவும் அன்று முழுவதும் மனம்விட்டு பேசிக்கொண்டனர், அசோக் அம்மா சொன்னது போல ராதாவிற்கு பஸ்சில் டிக்கெட் போட்டான், ஆனால் அம்மாவிற்கு போட்ட மாதிரி சிங்கள் ஸ்லீப்பர் அமையவில்லை, டபுள் ஸ்லீப்பர் லேடீஸ் புக் பன்ன டிக்கெட் அருகில் புக் செய்தேன், கவிதாவோ அசோக்கிற்கு பிடித்த அனைத்தும் சமைத்து அவள்கையால் ஊட்டி விட்டாள், அசோக்கும் அம்மாக்கு ஊட்டி விட்டான், ராதாவிற்கு டிக்கெட்டை வாட்ஸாப்ப் அனுப்பிவிட்டான்

ராதா இரவு 9 மணிக்கு மதுரை பஸ்ஸ்டாண்டில் வெயிட் செய்து பஸ்சில் ஏறிட்டு அஷோக்கிற்கும், அம்மாவிற்கும் தகவல் சொல்லிவிட்டு அவளின் மொபைலில் பாடல்கள் கேட்டபடி இருந்தாள், அப்பொழுது 28 வயது மதிப்புள்ள  ஒரு பெண்மணி அவளின் அருகில் உள்ள படுக்கும் சீட்டில் அமர்ந்தாள், ராதாவை பார்த்து சினேகமாக புன்னகைத்து "ஹாய் என்னோட பேரு பத்மா" என்று கை குலுக்கினாள்

தொடரும்... 

[Loveyourself1990]

முதலில் உங்களின் அருமையான பதிவுக்கு நன்றி நண்பா.  நண்பா உங்கள் கதை மிகவும் அருமையாகவும் இயற்கையாகவும் உள்ளது.  உங்கள் கதையை உங்கள் விருப்பம் படியே எழுதவும் நண்பா

Nandrii pa, eppavum pola eluthuvom pa

[Loveyourself1990]

உங்களுக்கு pm செய்ய முடியவில்லை. disable ah இருக்கு. உங்க மெயில் id அனுப்புங்க message பன்ற

Epadi enable panrathu pa, nethu Vara message vanthuchae

[Loveyourself1990]

உங்களுக்கு pm செய்ய முடியவில்லை. disable ah இருக்கு. உங்க மெயில் id அனுப்புங்க message பன்ற

Inbox ellam clear panni than vachu irukkan pa

[Loveyourself1990]

Really super bro very intresting bro continue

Nandri pa.

Kandippa pa

[Loveyourself1990]

Arumai nanba

Nanri nanba❤️

[Loveyourself1990]

Very nice bro. Hope Padma.  Have some role in this story..   Keep going very interesting to read

Yes Padma has a crucial role 

Nan character name oda aramikkira elarukkum roles irukkum 

Just few scenes Vara poranga na minadiyae soliduvan pa

[Loveyourself1990]

Super

Thanks pa

[Loveyourself1990]

                                                                                                 kalyani &geetha

Kalyani ku migavum poruthamana nabar..

Geetha nalla irukkanga

[Loveyourself1990]

photo upload and share                                                                                                                                                           kavitha

Super pa

[Loveyourself1990]

                                                                                        radha

Arputham

[Loveyourself1990]

                                                                                                      padma

Nice

[Loveyourself1990]

அத்தியாயம் - 9 


இடம்: மாட்டுத்தாவணி - பத்மா அம்மாவின் வீடு

ஈஸ்வரி (பத்மாவின் அம்மா): [சற்று முறைத்த படி] இப்ப முடிவா என்ன டி சொல்ற

பத்மா: அம்மா, நீ எவ்ளோ தடவை கேட்டாலும் என்னோட முடிவு இதான், என்னால சென்னைய விட்டு, என்னோட வேலைய விட்டு, பாஷை தெரியாத ஊருல போயிடு இருக்க முடியாது, அவரை வேணும்னா  வேலைய சென்னைக்கு மாத்திட்டு வர சொல்லுங்க, நீங்க எனக்கு கல்யாணம் பண்ணும் போது மாப்பிளை சென்னைல தானே எப்பவும் இருப்பாங்க சொன்னிங்க அத நம்பி தானே நான் என்னோட கழுத்தை நீட்டுனேன், கல்யாணம் ஆகி 4 மாசத்துல மும்பை போனவர் தான், என்ன பாக்கவே வருசத்துக்கு ஒரு முறை தான் வருவாரு, இதுல நான் தனியா அவரு தனியா இருந்தா எப்படி எங்களுக்குள்ள எல்லாம் நடக்கும் குழந்தை பிறக்கும், இந்த பைத்தியக்கார சொந்தங்க எங்க குள்ள என்ன நடக்குதுன்னு தெரியாம வாய் கூசாம மலடி சொல்ராங்க, அத கேட்டு நீ வாய மூடி தானே இருந்தே உன்னோட தங்கச்சி, அக்கா உன்னோட மாமியார் கிட்ட வாய் பேச முடிச்சுதா, அங்க சும்மா இருந்துது யாரு பலகீனமா இருக்காங்களோ அவங்க கிட்ட உன்னோட வேட்டி கோவத்தை காட்டாத அம்மா, இங்க பாருங்க எனக்கு என்னோட வேலை முக்கியம், அப்பா இறந்து அவர்முலமா கிடைச்ச வேலை, எனக்கு அங்க இருந்தா அப்பா என்னோட இருக்க மாதிரி இருக்கும், அதுனால என்ன வேலைய விடசொல்லாம உன்னோட மாப்பிள்ளை கிட்டயும் உன்னோட சம்மந்தி கிட்டயும் பேசி ஒரு நல்ல முடிவா எடு, நீயாச்சும் எனக்கு ஆறுதலா இருப்பான்னு இங்க வந்தேன்ல என் புத்திய செருப்பால அடிக்கணும். ரொம்ப தேங்க்ஸ் அம்மா, இனி நானா உங்கள பாக்க வர மாட்டேன் அம்மா, நீங்க மனசு மாறி உங்க மாப்பிள்ளைக்கு சப்போர்ட் பண்ணாம என் மனச நோகடிக்காம என் பக்கமும் கொஞ்சம் யோசிங்க, நான் தான் உங்களுக்கு ஒன்னு நா பாக்கணும் உங்க மாப்பிள்ளை இல்லை

மனதில் உள்ள எல்லா கோபத்தையும் கொட்டிவிட்டு அம்மாவை பார்க்காமல் அவளின் பெட்டியை தூக்கிக்கொண்டு வேகமாக வாசலுக்கு சென்றாள் (மனதிற்குள் அம்மாவை கருவி கொண்டு)

பத்மா, வீட்டிற்கு ஒரே செல்ல மகள், அக்கவுண்ட்ஸ் படித்து இருக்கிறாள், அவளின் அப்பா கேசவன், சுந்தர் குரூப் ஆப் கம்பனிக்கு சீனியர் அக்கௌன்டன்ட் ஆக பணிபுரிந்தார் (நீங்கள் மனதில் நினைப்பது சரி தான் அசோக்கின் கம்பெனி தான் அது) கேசவனும், சுந்தரும் சிறு வயது முதல் நண்பர்கள், கேசவன் முதலில் குடும்பத்துடன் சென்னையில் தான் வசித்து வந்தான், சுந்தர் அவனது மனைவியை இழந்த பிறகு,  அவளது மனைவி ஈஸ்வரியின் தங்கை உமாவை மருமணம் செய்ய கூட பேச்சுவார்த்தைகளை செய்தான், அசோக் அம்மா அன்பு இல்லாமல் போகக்கூடாது என்று, ஆனால் சுந்தர் அதற்கு கடைசி வரை ஒப்புக்கொள்ள வில்லை, பத்மாவுக்கு அசோக்கை சிறுவயதில் இருந்து தெரியும், பத்மா அசோக்கை விட 4  வயது (அதாவது 3 வருடம் 10 மாதம்) மூத்தவள் ஆனால் அவளிற்கு அசோக் மீது அன்பு பாசம் விட ஒரு வித காதல் உணர்வு அதிகம், சொல்லப்போனால் வயது வித்தியாசம் பார்க்காமல் அசோக்கை திருமணம் செய்ய அவளுக்கு ஆசை, ஆனால் விதி அதற்கு செவி சாய்க்கவில்லை, 4 வருடங்கள் முன் ஈஸ்வரியின் அண்ணன் மகன் சந்துருவை இருவீட்டில் பேசி திருமணம் முடித்து வைத்தார்கள், ஆனால் பத்மாவும் சந்துருவும் இல்லற வாழ்க்கையில் பெரிதாக வாழவில்லை, திருமணம் ஆன 4 மாதங்களில் மும்பைக்கு பணிமாற்றம் ஆகி அங்கே சென்று விட்டான், அன்று முதல் இன்று வரை இப்பொழுது பார்த்த போல் தினமும் பஞ்சாயத்து தான், பாவம் பத்மா தான் அம்மாவிடமும், மாமியாரிடமும், சொந்தத்திலும் (குழந்தை இல்லை மலடி) ஏன் சந்துரு கூட அவளை வார்த்தையால் நோகடிப்பான்  

பத்மா மிகவும் அழகான பெண்மணி, யாரும் அவளிற்கு திருமணம் ஆகிவிட்டது என்று சொன்னால் நம்ப மாட்டார்கள், உடலை அவளோ கட்டுக்கோப்பாக வைத்து இருப்பாள், பத்மா அந்தரங்க விஷயத்தில் படு வீக், ஆண்கள் அல்லது பெண்கள் யாரு வசீகரமாக இருந்தாலும் அவர்களுடன் நெருக்கமாக பழகவேண்டும் என்று நினைப்பவள், திருமணம் முன்பே தன்னுடைய கன்னி தன்மையை பக்கத்து வீடு வாலிபர்க்கு விருந்து வைத்தவள் (மதுரை வீட்டின் அருகில் உள்ள பையன்) ஏன் அசோக்கையே பல முறை மறைமுகமாக அவளுடன் இருக்க அழைத்து இருக்கிறாள். ஆனால் அசோக் இன்னும் பத்மாவை அக்காவாக தான் கருதுகிறான். ஆஃபிஸில் பத்மா கீழ் மூன்று பேர் வேலை பார்கிறார்கள், ரெண்டு ஆண் ஒரு பெண் மூவரிடமும் பள்ளியறையில் விளையாடியது உண்டு

[Loveyourself1990]

பத்மா பொடிநடையாக மதுரை பேருந்து நிலையத்தை வந்தடைய 9 மணி ஆனது, அங்கேயே ஒரு ஹோட்டலில் இரவு உணவு முடித்து விட்டு அவள் ஏறும் பஸ் அருகில் நின்று கொண்டு இருந்தாள், அப்பொழுது ராதா மஞ்சள் நிற டாப்ஸ் அணிந்து, தலையில் மல்லிகை பூவை சூடி கொண்டு, போனில் "டேய் அண்ணா ஒழுங்கா மோர்னிங் சென்னை பஸ்ஸ்டாண்ட் வந்துரு டா, எனக்கு சென்னைல யாரும் தெரியாது" என்று கூறிக்கொண்டு பத்மாவை கடந்து பஸ்சில் ஏறினாள், ராதா பத்மாவை தாண்டும் போது ராதாவின் சிசென்ட் மற்றும் மல்லிகை வாசம் அவளை ஒரு மாதிரி வருடியது மனதிற்குள் "இந்த பெண் இவ்வளவு அழகா இருக்கா, இந்த காலத்துல யாரு மல்லிகை பூ எல்லாம் வைக்கிறாங்க, சென்னைல இது எல்லாம் பாக்க முடியாது எல்லாம் நம்ம ஊரு பொண்ணு போல வருமா" என்று நினைத்து கொண்டு ஒரு வாட்டர் பாட்டில் வாங்கி கொண்டு பஸ்சில் ஏறினாள்


பஸ்சில் அவளின் சீட்டை தேடிக்கொண்டு வந்த பத்மாவுக்கு ஒரு வித ஆச்சரியம் சந்தோசம், அவளின் சீட் அருகில் ராதா அமர்ந்து பாடல்கள் கேட்டவண்ணம் இருந்தாள், இன்று இந்த பெண்ணிடம் பேசி நண்பி ஆக வேண்டும் என்று மனதுக்குள் நினைத்தவாறு அவளின் அருகில் அமர்ந்தாள்

அருகில் அமர்ந்த பத்மா மெல்ல அந்த பெண்ணிடம் "ஹலோ என்னோட பேரு பத்மா, உன்னோட பேரு என்ன மா" என்று சினேகமாக கேட்டாள்

ராதா: (ராதா மெல்ல அவளின் குழந்தை சிரிப்புடன்) என்னோட பேரு ராதா அக்கா, எனக்கு உங்க பேருல ஒரு பிரின்ட் இருக்காளே (குழந்தை குணம் மாறாமல் மனதில் உள்ளதை அப்படியே சொன்னால்)

பத்மா: ஹம்ம்ம்ம்ம் சூப்பர் மா, அப்ப இனிமே உனக்கு ரெண்டு பத்மா பிரின்ட் சரியா (சிரித்த முகமுடன்)

ராதா: இல்லை அக்கா, எனக்கு அப்படி தோணல, எனக்கு அந்த பத்மாவை இனி எப்ப பாக்க போறேன்னு தெரியல (கொஞ்சம் கவலையாக)

பத்மா: ஏம்மா அப்படி சொல்ற

ராதா: நான் தான் சென்னைலே செட்டில் ஆக போறானே அக்கா, அவ மதுரை, நான் இந்த காலேஜ்ல விலகி சென்னைல சேர போறேன்

பத்மா: அச்சோ, அதுனால என்ன மா, இப்ப தான் போன்லயே எல்லாம் பேசிக்கிறிங்களே அப்பறம் என்ன கவலை

ராதா: என்ன தான் போன்ல பேசி பழகுனாலும் நேர்ல இருக்க அந்த அன்பு அரவணைப்பு வருமா அக்கா

அவ்வளவுதான் சிரித்து பேசிய பத்மாவின் முகத்தில் ஒரு வித மாற்றம் சந்துருவின் முகம் அவள் கண்முன் வந்து போனது

பத்மா: ஆமா மா, நீ சொல்றது உண்மை தான், நம்ம நெருக்கமானவங்க கூட இல்லனா ரொம்ப கஷ்டமா இருக்கும்

ராதா: ஆமா அக்கா, சரி உங்கள பத்தி எனக்கு ஒன்னும் தெரியாதே, பிரின்ட் சொன்னிங்க அப்ப உங்கள பத்தி சொல்லுங்க அக்கா

பத்மா: நான் சென்னைல தனியா வீடு எடுத்து தங்கி இருக்கேன் மா, எனக்கு கல்யாணம் ஆச்சு, புருஷன் மும்பைல ஒர்க் பாக்குறாங்க, குழந்தைங்க இல்லை, நான் ஒர்கிங் லேடி மா

[Loveyourself1990]

ராதா: அச்சோ, அப்ப நீங்களும் மனசுக்கு பிடிச்சவங்க விலகி தான் இருக்கீங்களா அக்கா (கொஞ்சும் குரலில் கண்ணை ஏக்கமாக உருட்டிக்கொண்டு)


பத்மா: ஹ்ம்ம்ம் ஆமா மா

ராதா: கஷ்டமா இல்லையா அக்கா 

பத்மா: கஷ்டம்தான் ஆன என்ன பண்றது, அவருக்கு அவரு வேலை முக்கியம், எனக்கு என்னோட வேலை முக்கியம், யாராச்சும் ஒருத்தங்க விட்டுக்கொடுக்கணும், ரெண்டு பேரும் விட்டுக்கொடுக்கல அதன் பிரச்னை மா

ராதா: புரியுது அக்கா, எந்த சைடு விட்டுகுடுக்க முடியுமோ விட்டு குடுக்க பாருங்க அக்கா, என்ன கேட்டா மாமாவை இங்க ஒர்க் தேடிக்க சொல்லுங்க அக்கா, நீங்க இங்க இருங்க, சென்னை நம்ம ஊருல நீங்க நிம்மதியா பாதுகாப்பா இருக்கலாம், வேற ஊருல மொழி பிரச்னை, இடம் பிரச்னை எல்லாம் இருக்கும், இங்க உங்களுக்கு நிம்மதியா இருக்கும் அக்கா (அவளின் வயது மீறி எது சரியோ அதை பத்மாவுக்கு அக்கறையுடன் கூறினால் ராதா, முகத்தில் அதே குழந்தை சிரிப்புடன்)    

பத்மா; (பத்மாவிற்கு ராதாவின் மேல் ஒரு வித பாச பிணைப்பு உருவானது, அவளின் குழந்தைத்தனம், வசீகரிக்கும் அவளது முகம், அவளது பேச்சு அனைத்தும் பத்மாவை ராதாவை நேசிக்க தொடங்கியது, இவளுடன் காலம் முழுவதும் இருக்கணும், இவளை இழக்க கூடாது என்று மனம் கூப்பாடு போட்டது) ஹம்ம்ம்ம்ம் சரியா சொன்ன ராதா, எனக்கும் எங்க மாமாகும் (சந்துரு) எப்பவும் இதுல தான் பிரச்னை ராதா, இப்ப கூட எங்க அம்மா சண்டை போட்டுட்டு தான் வரேன், இன்னைக்கி காலைல தான் மதுரை வந்தான், ஆன அந்த சண்டையால் மதியமே டிக்கெட் புக் பண்ணிட்டேன் மா, ஹ்ம்ம் எனக்கு இன்னைக்கி அர்த்தலே உன்ன பார்த்தது தான் மா, என்ன அக்கானு வாய் நெறிவா கூப்டுற, என்னோட புருசனும் மாமான்னு முறை வச்சு கூப்டுற அதுவே எனக்கு போதும் மா (மெல்ல ராதா அருகில் படுத்த படி அவளின் கன்னத்தை தடவி கொன்டே)

ராதா: ஹம்ம்ம்ம்ம் எப்பவும் ஹாப்பி ஆஹ் இருங்க அக்கா, உங்களுக்கு எல்லாம் நல்லதா மாறும்

பத்மா: சரி மா, ஆமா நீ என்ன பண்ற, சென்னை பிரஸ்ட் டைம் போறியா

ராதா: ஆமா அக்கா, என்னோட அம்மா இப்ப சென்னைல இருக்காங்க, அங்க ஒரு அண்ணாவை அடாப்ட் பன்னிட்டாங்க, சோ நான் சென்னை ஸ்விப்ட் ஆகுற  மாதிரி ஆச்சு அக்கா

பத்மா: ஓஹ் சூப்பர் மா, சென்னை தானே இனி உனக்கு இந்த பத்மா அக்கா இருக்கேன் சரியா, என்னோட நம்பர் இதான் (சொல்லி என்னோட நம்பர் ஆஹ் எழுதி தரேன்)

ராதா: தேங்க்ஸ் அக்கா, (சொன்ன படி நம்பர் நோட் பன்னிட்டு பத்மா அக்காக்கு வாட்ஸஅப்ப்ல ஒரு ஹலோ மெசேஜ் அனுப்புறா)

அப்பறம் ரெண்டு பேரும் நேரிய பேசிய படி, ஒருவரை ஒருவர் அணைத்து நெருக்கமாக இருந்த படி உறங்கிபோனார்கள், ராதாவின் முகம் முழுவதும் பத்மாவின் விரிந்த மார்பின் இருந்தது, பத்மாவின் கை இரண்டும் ராதாவின் சின்ன சூத்தின் மேல் இருந்தது, இருவரும் ஒரு போர்வையை பொத்திய படி உறங்கினார்கள்

அதிகாலை 4 மணிக்கு கோயம்பேடு பேருந்து நிலையம் பஸ் வந்தடைந்தது, பத்மா ராதாவிடம் பிரியாவிடை குடுத்து அவளின் நெத்தியில் முத்தமிட படி பஸ்சில் இருந்து இறங்கி கழிப்பறை சென்றாள்

ராதா பஸ்சில் இருந்து இறங்கி அசோக்கிற்கு கால் செய்தாள்

ராதா: டேய் அண்ணா, நான் இறங்கிட்டேன் டா 

அசோக்: ஹ்ம்ம்ம் பார்த்துதான் டி பட்டு, திரும்பி பாரு (கைகளை காட்டியபடி)

ராதா: அண்ணா என்று ஓடி அவனை அணைத்து கொண்டாள்

அசோக்கும் அவளை அணைத்து முதுகை தடவியபடி 

அசோக்: இப்ப தான் வந்தியா டா

ராதா: ஆமா அண்ணா, நீ வந்து லைட் ஆகுதா 

அசோக்: இல்லை டா

அப்பொழுது பத்மா சிறுநீர் கழித்து விட்டு வெளியே வருகிறாள், அசோக்கை, ராதாவை பார்த்து "டேய் அசோக், நீ என்ன டா இங்க, அதும் ராதா கூட பேசுற" என்று கேட்ட படி இருவர் அருகில் வருகிறாள்

தொடரும்

[Loveyourself1990]

நல்ல twist ah hmm arumai. தேடல் ஆரம்பம் ஆச்சு

Nandrii nanba

[Loveyourself1990]

Super. Twist.

Nandri nanba

[Loveyourself1990]

nice story continue ....

Kandippaga ma, nandrigal pala

[Loveyourself1990]

Semma hottest and interesting update bro

Nandrigal pala nanba