[Loveyourself1990]

நண்பர்களே,

உங்கள் அன்பிற்கும் ஆதரவிற்கும் நன்றி.

அதிகமாக இரண்டாம் கருவை தேர்வு செய்ததால் இன்று மாலை அத்தியாயம் 5 கவிதா சென்னை வரும் பதிவு, கவிதா - அசோக்கின் உரையாடல், இருவரும் புரிந்துகொள்ளும் பதிவு இருக்கும்

இப்படிக்கு உங்கள் 
Loveyourself1990

[Loveyourself1990]

என்னோட தேர்வு  opection  2

கவிதா பிடிக்காமல்தான் இந்த தொழிலுக்கு வந்து இருக்கா, அவளே மாற வேண்டும் என்று நினைக்கும் போது நாம ஏன் அதை தடுக்கணும், அதுபோக பஸ்ல செக்ஸ்ய் பன்ற மாதிரி நிறைய பேர் கதை எழுதிட்டாங்க. உங்க கதை வித்யாசமான கான்செப்ட் இருப்பதாலே தானே நிறைய பேர் படிக்க வராங்க (என்னையும் சேத்துதான்) . அதனால opection 2 மாதிரியே கதையை கொண்டு போங்க .

Ungal Karuthukkal ennai negula vaikirathu nanba..

2nd option than choose panni irukkan..

kadhaiya elutha aramichutan, inru malai update undu

[Loveyourself1990]

Kala thamathathirkku manikkavum

Athiyayam 5 oru alavu eluthi mudithu viten sila thirutangal sari parthu vittu athiyayam kadisi sceneai eluthi inum sirithu nerathil padivu irukkiraen

Ippadikku
Loveyourself1990

[Loveyourself1990]

Ok நண்பா ஒன்னும் அவசரம் இல்லை.

Nanri nanba

[Loveyourself1990]

Waiting bro

Itho padivu thayar nanba

[Loveyourself1990]

அத்தியாயம் - 5 


மதுரை பேருந்து நிலையம் (மணி 9 .50)

கவிதா தன்மகளிடம் பேருந்தில் ஏறிவிட்டு அவளுக்கு பஸ்சில் ஏறிய தகவலை கூறிவிட்டு அவளுக்கு சில அறிவுரையை கூறி பத்திரமாக இருக்க சொல்லிவிட்டு போன் இணைப்பை துண்டித்தாள்.

அசோக் கவிதாவுக்கு பஸ்சில் சீட் மிக நேர்த்தியாக, அவளுக்கு பாதுக்காப்பாக இருக்கும் படி, ஒரு படுக்கை உள்ள பக்கம் கீழ ஸ்லீப்பர் சீட்டை புக் செய்து இருந்தான், கவிதாவிற்கு அது வசதியாக இருந்தது, அவள் ஒரு மஞ்சள் நிற காட்டன் சேலை கட்டிய படி அந்த சீட்டில் படுத்துக்கொண்டு, கழுத்து வரை போர்வையை பொத்திக்கொண்டு ஏசியின் வேகத்தை சற்று குறைத்துவைத்து விட்டு உறங்க தொண்டங்கினாள். அன்று இரவு கவிதா கொஞ்சம் மனநிம்மதியுடன் ராதாவின் படிப்பிற்கு பாதகம் ஏதும் இல்லை என்பதை எண்ணியவாறு எந்த கவலையின்றி நன்றாக உறங்கினாள்

மறுநாள் காலை 4 .45 மணி பஸ் சென்னை கோயம்பேடு பேருந்து நிலையத்தை அடைந்தது, கவிதாவிற்கு கலக்கம் இவளோ சீக்கிரமா பஸ் சென்னை வந்துருக்கே இங்க யாரையும் தெரியாதே, அந்த தம்பிக்கு இப்ப போன் பண்ண எடுப்பாரா என்று யோசித்தபடி டீக்கடையில் அருகில் நின்றவாறு அக்கம்பக்கதை ஒரு வித மிரட்சியோடு பார்த்துகொண்டு இருந்தாள்.

சென்னை கவிதாவுக்கு ரொம்ப வித்தியாசமாக இருந்தது, மதுரையில் இவளோ அதிகாலை இப்படி கூட்டமாக பஸ்ஸ்டாண்டில் யாரும் இருக்கமாட்டார்கள், இவ்வளவு கடை இந்தநேரத்தில் திறந்து இருக்காது, பஸ்ஸ்டாண்டில் இவளோ ஆட்டோ இருக்காது, எதோ திருவிழாவில் இருக்கும் கூட்டம் போல் அவளுக்கு தெரிந்தது.

அப்பொழுது கவிதாவின் பின்புறம் இருந்து "அம்மா" என்று ஒரு குரல், கவிதா அந்த குரலை கேட்ட மறுநொடி திரும்பினாள், அங்கே அசோக் ஒரு மெல்லிய ட்ஷிர்ட் மற்றும் ஷார்ட்ஸ் அணிந்துகொண்டு கண்களில் ஒரு மெல்லிய பவர் கண்ணாடி (அசோக் அவனின் 12  வயதில் தூரப்பார்வை குறைபாட்டால் கண்ணாடி அணிந்தவன்) , மெலிந்த தேகமுடன் முகத்தில் ஒரு அன்பு கலந்த புன்னகையுடன் நின்று கொண்டுருந்தான்.

கவிதா: என்னையா தம்பி கூப்பிட்டீங்க

அசோக்: ஆமா அம்மா, உங்களைத்தான் கூப்பிட்டேன் (முகத்தில் சிரிப்புடன்)

கவிதா: நான் சென்னைக்கு புதுசு பா, எனக்கு இங்க யாரும் தெரியாதே, நீங்க எப்படி என்ன அம்மானு சொல்றிங்க 

அசோக்: நேத்துவர வேணும்னா உங்களுக்கு சென்னைல உறவு இல்லாம இருக்கலாம் அம்மா, இனிமே அப்படி இல்லை, உங்களுக்கு எப்பவும் நான் இருக்கேன்

கவிதா: (டக்கென்று சுதாரித்து கொண்டு) தம்பி, நீங்கதானே அசோக்? (முகத்தில் ஒரு வித சிநேக சிரிப்பு)

அசோக்: பரவலயே கண்டுபிடிச்சுட்டீங்க, உங்க கூட கொஞ்ச நேரம் பேச்சு குடுத்து விளையாடலாமு பார்த்தான் அம்மா (கொஞ்சம் குழந்தை மாதிரி கொஞ்சி சினுகிய குரலில்)

கவிதா: ஹம்ம்ம்ம்ம் எனக்கு இங்க தெரிஞ்ச ஆள் இப்ப நீங்க மட்டும் தான் தம்பி, நான் சென்னைக்கு இப்ப தான் முதல் தடவ வரேன், என்ன உரிமையா அம்மானு சொல்ல இங்க யாரும் இல்லை, அதான் கண்டுபிடிச்சுடன் பா 

அசோக்: ஹ்ம்ம் சரி ட்ராவல் எல்லாம் ஓகே தானே அம்மா, பஸ்ல சீட் எல்லாம் உங்களுக்கு சரியா இருந்துச்சுல 

கவிதா: எல்லாம் நல்ல வசதியா இருந்துச்சு பா தம்பி         

அசோக்: ஹ்ம்ம் காப்பி ஏதாச்சும் சாப்பிடுறீங்களா அம்மா

கவிதா: இல்லை பா, பல்லு விளக்கம நான் ஏதும் சாப்பிட மாட்டேன் பா

அசோக்: சரி அம்மா, நம்ம வீட்டுக்கு கெளம்பலாமா

கவிதா: வீட்டுக்கா ஹோட்டலை ரூம் போடலையா பா, வீட்டுல எப்படி என்னோட அப்படி இப்படி இருப்ப

அசோக்: என்னோட வீட்டுல எனக்குன்னு யாராச்சும் இருந்தா தானே அம்மா நான் பயந்து மறைவா ஹோட்டலை ரூம் போடணும், யாரும் இல்லாத அனாதை பையன் தானே, அப்பறம் எனக்கு என்ன ப்ரோப்லேம் வர போகுது (கொஞ்சம் வேதனையுடன் சிரித்த முகமுடன்)

அவ்வளவுதான் அது வரை சிரித்த முகமுடன் பேசிய கவிதாவின் முகம் வாடியது "அனாதை" அந்த வார்த்தை அவளின் மனதில் ஒரு வித வலியை ஏற்படுத்தியது, மனதில் அவளுக்கு நடந்த கொடுமை, ராதாவின் முகம் எல்லாம் மாறி மாறி படம் ஓடியது. இவனும் நம்மளை போல பாத்துக்க யாரும் இல்லாதவனா என்று அசோக்கின் மீது ஒரு ஏக்கம், கரிசனம் வந்தது.

அசோக் கவிதா மொவுனத்தை கலைதான், அம்மா அம்மா என்ன ஆச்சு

கவிதா: (சுயநினைவு வந்த கவிதா அசோக்கின் கைகளை மெல்லமாக பற்றினாள்) தம்பி என்ன பா சொல்ற, உனக்கும் என்ன போல யாரும் இல்லையா (ஏக்கம் கலந்த குரலுடன்)

அசோக்: ஆமா அம்மா, எனக்கு யாரும் இல்லை, இன்னும் சொல்லப்போனா எனக்கு என்னோட அம்மா முகத்தை பாக்குற பாக்கியம் கிடைக்கவே இல்லை, நான் பிறக்கும் போதே என்னோட அம்மா என்ன விட்டு போய்ட்டாங்க, ஊருல உள்ளவங்க எல்லாம் என்னோட அப்பா கிட்ட உனக்கு தரித்திரம் பிறந்து இருக்கு, இது பிறந்து உங்கவிட்டு மஹாலக்ஷ்மி போய்டுச்சு, என்னைய அனாதை ஆஸ்ரமத்துல விட்டுற சொன்னாங்க, ஆனா எங்க அப்பா சொந்தக்காரங்க பேச்சை ஒரு மயூரா கூட மதிக்கமா என்ன பாசமா வளத்தாங்க, ஊருல சொன்ன மாதிரி நான் அதிஸ்தம் இல்லாதவன் இல்லை அம்மா, நான் பிறந்த அப்பறம் தான் என்னோட அப்பா நேரிய பிசினஸ் ஆரமிச்சாங்க, ராப்பகலா உழைச்சு நல்ல நிலைமைக்கும் வந்தாங்க, எங்க அப்பா சுந்தர் பேர சொன்ன இங்க எல்லாருக்கும் அவளோ நல்லா தெரியும் அந்த அளவுக்கு நல்லா புகழ், பேரு, பணம் சம்பாரிச்ச மனுஷன், ஆனா கடவுள் ஒரு கொடுமைக்காரன் இவளோ நல்லது குடுத்த அவன், எங்க அப்பாக்கு ஆயுளை குடுக்க தவறிட்டான். எங்க அப்பா 6 மாசம் மின்னாடி ஒரு கார் விபத்துல இறந்துட்டாரு அம்மா, இப்ப எனக்கு சொந்தமு ஒருத்தனும் இல்லை, எனக்கு நெருக்கமா இருக்குறது என்னோட நண்பன் "ராஜேஷும்" அவங்க குடும்பமும் தான் அம்மா

[Loveyourself1990]

கவிதா: என்ன மன்னிச்சுரு பா, நான் விளையாட்டா கேட்ட விஷயம் பின்னாடி இவ்ளோ வேதனையான விஷயம் இருக்கும்னு தெரியாம கேட்டுட்டேன் பா (கலங்கிய கண்களுடன் அசோக்கை பாவமாக பார்த்தபடி)


அசோக்: அம்மா, உங்க மேல ஒரு தப்பும் இல்லை, நீங்க தெரியாம தானே கேட்டீங்க (மெல்ல கவிதா அருகில் சென்று அவளின் கண்ணீரை அவனின் விரலால் தொடைத்து விடுகிறான்)

கவிதா: சரி பா, ரொம்ப நேரமா இங்கேயே நின்னு பேசுறோம், வீட்டுக்கு போலாமா, கால் லேசா வலிக்கிற மாறி இருக்கு பா

அசோக்: அச்சோ சாரி அம்மா, உங்கள பார்த்த சந்தோஷத்துல அத மறந்துட்டேன், வாங்க போலாம் (கவிதா கையில் இருந்த அந்த பெட்டியை வாங்கி கொண்டு உரிமையாக கவிதாவின் கைகளை பிடித்தவாறு காருக்கு செல்கிறான்)

கவிதாவும் அவனின் கைகளை இறுக்கமாக பிடித்தபடி அசோக்கின் முகத்தை பார்த்தவண்ணம் "பாவம் இவனும் நம்மள மாறி யாரும் இல்லாம அன்புக்கு ஏங்குறான், ஆனா இப்படி இந்த வயசுல சுகம் தேடுறது தப்பு, நம்ம இவனோட இருக்கும் போது பக்குவமா சொல்லி புரியவைக்கணும்" என்று மனதுக்குள் நினைத்தவாறு காருக்கு செல்கிறாள்

அசோக் காரில் ஏறி கவிதாவை அவன் அருகில் அமரச்செய்து வண்டியை ஓட்ட ஆரமித்தான், கவிதா அவளின் அன்பு மகளுக்கு அவள் சென்னை வந்ததை வாய்ஸ் மெசேஜ் மூலம் அனுப்பிக்கொன்டே காரில் வேடிக்கை பார்த்த படி வருகிறாள்

கவிதா: தம்பி நீங்க என்ன பண்றீங்க, என்ன படிச்சு இருக்கீங்க (மெல்லமாக அசோக்கிடம் பேச்சு கொடுத்து அவனின் குணத்தை புரிந்துகொள்ள முயற்சி செய்தபடி)

அசோக்: நான் பி.ஸ்.சி கம்ப்யூட்டர் சயின்ஸ் படிச்சேன் அம்மா, நான் சொந்தமா ஒரு ஐ.டி கம்பெனி கிரேட் பண்ணனும் தான் என்னோட ஆசை, கனவு எல்லாம், ஆனா அப்பா தவருண அப்பறம் என்னோட அந்த ஆசைக்கு ஒரு பிரேக் விட்டுட்டு அப்பா ஓட கம்பெனி எல்லாம் பார்த்துக்குறான் அம்மா, நானும் ராஜேஷும் தான் இப்ப அப்பா கம்பெனி பத்தி எல்லாமே பாக்குறோம்

கவிதா: ஹ்ம்ம் நல்லா விஷயம் தம்பி, சரி தம்பிக்கு என்ன பிடிக்கும் என்ன பிடிக்காது கொஞ்சம் சொல்லுறியா கேப்போம் 

அசோக்: எனக்கு மியூசிக் கேக்க ரொம்ப பிடிக்கும் அம்மா, அப்பாவை ரொம்ப பிடிக்கும், படம் பார்க்க பிடிக்கும், என்னோட ராஜேஷோட இருக்க பிடிக்கும்

கவிதா: ஹ்ம்ம்ம் உன்னோட வயசு என்ன ஆகுது பா 

அசோக்: எனக்கு 25  ஆகுது அம்மா, ஏன் கேக்குறீங்க 

கவிதா: சும்மா உன்ன தெரிச்சுக்க தான், ஆமா உனக்கு காதல் கீதல்னு ஏதும் வந்தது இல்லையா இப்ப வரைக்கும் 

அசோக்: இல்லை அம்மா, எனக்கு இப்பவரைக்கும் அப்படி ஒரு எண்ணமும்  வந்தது இல்லை

கவிதா: ஹ்ம்ம் அப்பறம் எதுக்குப்பா என்ன கூப்பிட, இந்த வயசுல இது தேவையா

அசோக்: தப்பா நெனைக்காதிங்க அம்மா, நான் உங்கள அந்த எண்ணத்துல கூப்பிடல அம்மா, நான் எதுக்கு கூப்பிட்டேன்னு நான் இவ்ளோ நேரம் உங்களை கூப்டுற முறையிலே உங்களுக்கு புரிஞ்சு இருக்கும்.

அவ்வளவுதான் கவிதாவின் முகத்தில் பலவித உணர்ச்சி, என்னை இவன் அவனது அம்மாவாக பார்க்கிறானா, எவ்ளோ பெரிய மனம் இவனுக்கு அதும் இந்த வயதில், இதுவரை என்னை பார்க்கும் ஆண்கள் எல்லாம் என்னுடைய மார்பை பார்த்தார்கள் ஆனால் யாரும் அந்த மார்புக்குள் ஒரு மனம் இருப்பதை பார்த்ததும் இல்லை, என்னை ஒரு மனுஷியாய் மதித்து கூட இல்லை, அவர்களை பொறுத்தவரை நான் ஒரு விபச்சாரி அவர்களுக்கு நான் என்னோடைய கால்களை விரித்து காமித்தால் அதுவே போதும், ஆனால் இவன், என்னை நேரில் பார்த்ததுகூட கிடையாது ஒரு முறை போனில் பேசினான், இப்பொழுது சந்தித்து அரைமணிநேரம் கூட ஆகவில்லை தாய் என்னும் பெரிய ஸ்தானத்தை எனக்கு அல்லவா கொடுக்கிறான்

அசோக்: (அசோக் கவிதாவின் கவனத்தை கலைதான்) அம்மா, அம்மா என்ன ஆச்சு நான் ஏதாச்சும் தப்பா கேட்டானா, ஒன்னும் சொல்லாம எதோ யோசிக்கிறீங்க, எது நாளும் சொல்லுங்க அம்மா, நான் உங்களை கேக்காம முடிவு எடுத்துட்டான்னு நினைக்கவேண்டாம், நீங்க என்ன சொன்னாலும் நான் அதுக்கு கட்டுப்படுவான் அம்மா 

கவிதா: அசோக், நீ ஒன்னும் தப்பா கேக்கல பா, ஆனா நான் அதுக்கு தகுதி உடையவளா ஒரு பயம் பா, நீ என்ன இப்ப தான் பாக்குற, உடனே இப்படி ஒரு முடிவு சொன்னா, என்னோட மனசு என்ன நிலை ஆகும்னு யோசி பா

அசோக்: அம்மா, இங்க நம்ம மட்டும் தான் இருக்கோம், தயங்காம மனசுல உள்ளதே வெளிப்படையா சொல்லுங்க அம்மா 

கவிதா: அசோக், நான் ஒரு விபச்சாரி பா, என்னை பல ஆம்பளைங்க என்னோட உடலுக்காக மட்டும் தான் பார்ப்பாங்க, எனக்கும் மனசு இருக்கும்னு யாரும் புரிஞ்சிக்கமாட்டாங்க, அதும் இல்லாம நீ என்ன அம்மாவை ஏத்துக்கிட்ட நாளைபின்ன உன்னையும், என்னையும் எனக்கு தெரிச்சவங்க இல்ல என்னோட படுத்தவங்க பார்த்து, உன்ன தப்பா பேசிட்டா நான் தங்கமாட்டான் பா, அதும் இல்லாம என்ன நம்பி ஒரு பொண்ணு இருக்கா, நான் உன்னோட வந்துட்டா அவளோட நிலைமை பா

[Loveyourself1990]

அசோக்: என்ன அம்மா இப்படி எல்லாம் யோசிக்கிற, இங்க பாருங்க அம்மா, வாழ்கை ஒரு முறை தான் வரும் அம்மா, அவன் என்ன நெனைப்பானோ, இவன் என்ன நெனைப்பானோன்னு நெனச்சுட்டு இருந்தா நம்ம நிம்மதியா வாழவே முடியாது அம்மா, இங்க யாருக்கும் அதுத்தவங்க வாழ்க்கையை கேள்வி கேக்க உரிமை இல்லை அம்மா, எவச்சாச்சும் என் மின்னாடி தப்பா பேசி பாக்கட்டும் அவன் பல்ல ஒடைச்சுரமாட்டேன், எனக்கு உங்க சம்மதம் தான் முக்கியம் அம்மா, மத்த எவன் சம்மதமும் முக்கியம் இல்ல, அப்பறம் என்ன சொன்னிங்க உங்களை நம்பி ஒரு பொண்ணு இருக்கா, அம்மா நீங்க என்னோட அம்மா அப்ப அவ என்னோட தங்கச்சி அம்மா, நேத்து உங்களுக்கு டிக்கெட் அனுப்பிட்டேன்னு சொல்லும் போது தங்கச்சி தான் போன் பேசுனா, அப்பவே அவ என்ன அண்ணனு தான் சொன்னா, அவளே என்ன அண்ணாவை ஏத்துக்கிட்டா அம்மா, நீங்க என்ன உங்க மூத்த பிள்ளையா ஏத்துக்கோங்க அம்மா, எனக்கு இனிமே அனாதையா இருக்கா முடியாது அம்மா (கண் கலங்கிய படி காரை ஒட்டியவாறு பேசுகிறான்)


கவிதா அசோக்கின் பேச்சை கேட்டு மனம் குளிர்கிறாள், இப்படி ஒரு மகன், அன்பான மகன் நமக்கு கிடைப்பான் என்று கனவில் கூட நினைத்து பார்த்தது இல்லை, ராதா மட்டுமே தனக்கு சொந்தம் என்று நினைத்த கவிதா இப்பொழுது தனக்கு ஒரு ஆண் வாரிசு அதும் தன்னை முழுமனதுதான் ஏற்றுக்கொள்ளும் நல்ல பண்புள்ள மகன், இவனை எப்படி நான் வேண்டாம் என்று மறுக்கமுடியும் இவனை நான் உள்ளம்கையில் வைத்து தாங்கவேண்டுமே.

கவிதா: (மெல்ல தனது கையை எடுத்து கியர் பாக்ஸில் உள்ள கையில் வைத்தபடி) கண்ணா (உரிமையாக முதல் முறையாக செல்லமாக அலைகிறாள்) இந்த அம்மாவை எப்பவும் பாசமா இதே மாறி பாத்துப்பியா டா

அசோக்: என்ன கேள்வி அம்மா, நீங்க எப்பவும் என்னோட தான் இனிமே இருக்க போறீங்க, நீங்க தான் நம்ம குடும்பத்துக்கு ஆணிவேரு அம்மா

கவிதா: அம்மா உன்ன இனி எந்த கவலையும் படவிடாம நல்ல பாத்துப்பேன் டா 

அசோக்: இது போதும் அம்மா, (பேசிக்கொண்டு இருக்கும் போதே அசோக்கின் கார் அவனின் வீட்டுக்குள் நுழைகிறது) இதான் அம்மா நம்ம வீடு, இது மாறி சென்னைல நமக்கு 3 வீடு இருக்கு அம்மா 

கவிதா: ஹ்ம்ம் வீடு வெளியவே பாக்க நல்லாயிருக்கு டா கண்ணா 

அசோக்: உள்ள வாங்க அம்மா, இன்னும் நல்லா இருக்கும் அம்மா, (அம்மாவின் பெட்டியை எடுத்துக்கொண்டு அம்மாவின் கையை கோர்த்தபடி பாசமாக)

கவிதா ரொம்ப சந்தோசமாக தன்மகனின் கையை பிடித்தவாறு வலதுகால் எடுத்து வைத்து வீட்டுக்குள் வருகிறாள், வீட்டை சுற்றிப்பார்த்து படி.

(தொடரும்) 

[Loveyourself1990]

Super

Nanri nanba❤️

[Loveyourself1990]

Athiyayam 5 (Kavitha - Ashokin uyariadal ) epadi irunthathu..

Kathaiyil unmai uyiroattam irukkirathaa

Characters manasil pathiyaamal verum kaamam mattum kondu sella kodathu enbathal kaamam antha alavu pathivil ilavarai illai

Ungal karuthukkal sollungal

Ippadikku ungal

Loveyourself1990

[Loveyourself1990]

Super bro different good update continue bro

Nandrii nanba

[Loveyourself1990]

Super update bro

Nandri pa

[Loveyourself1990]

Very very  nice story.  Pls update soon

Thanks nanba.

Daily regular updates irukkum nanba..

Perday one update for sure

[Loveyourself1990]

Heart touching nanba

Nanri nanba..

Kadhapathiram manathil niral than kaama pathivu sellum pothu inum manathil oru vitha nalla anubavam pathiyum

[Loveyourself1990]

Super samma sentiments...
Pasam vazhliyethu....
Writing story is awesome

Nandri nanba❤️

[Loveyourself1990]

super ?

Nanri nanba..

Superku yean question marku

[Loveyourself1990]

மிக அருமை நண்பா.. கதை களமும், கதாபாத்திரங்களின் குணாதீசியங்களையும் மிக நேர்த்தியாக கையாண்டு ரசிக்கும் படியாக வாசகர்களை ஈர்க்கும் படியாக கொண்டு செல்கிறீர்கள்.. வாழ்த்துக்கள்..

மிக குறுகிய நேரத்தில் அதிக பாகங்களை பதிவிட்டதை எண்ணி வியப்பாக இருக்கிறது.. கதை எழுதுவதற்கு நேரம் அதிகமாக நீங்கள் செலவு செய்கிறீர்கள் போல் உள்ளது.. உங்கள் நிஜ வாழ்க்கையின் முக்கியமான நேரத்தை கதை எழுதுவதற்கு எடுத்துக் கொள்ளாமல் ஓய்வு நேரத்தை மட்டும் கதை எழுவதற்கு உபயோகிக்கும் படி இந்த நண்பனின் வேண்டுகோள்..

கதையின் அடுத்த பகுதியை எண்ணி ஆவலுடன் உள்ளேன்..

Mikka nandri nanba,

Enaku kathai eluthuvathu enraal migavum pidikkum, intha neethiyaaga rasikkum padi kaaialuvathu karuthukondathu ingae than, namathu xossip, exbii palaya thalayathil screwdriver avagarlin kathaigalai padithu valarnthavan naan.

Oru naalaikku itharkaga 3 muthal 4 manineram selavittu manathirkul kathaiyai muluvatha ooti parthu pin eluthi vadivil kadhayai vadikkiran athan intha 5 padivugal

Neengal athai purjithukondu, enathu oivu nerathil mattum itharukku selavida solgurigal

Aanal inga sila peyar kadaiyin episode siriyathaaga irukkirathu long update kudungal enru oru varthaiyil padivu idikiragal

Avargalin athigapatcha parattu verum "super" mattumae

Anal ennai mattum pakkam pakkamaaga eluthaa solguragal

Oru kadhai eluthavarkku avarin vasagarin comments thaan thembu enbathai avargal puriyathavargiral

Ungal comment ennodaya manathirku oru negichiyai tharugirathu nanba

Mikka nandri nanba

[Loveyourself1990]

அத்தியாயம் - 6 


அசோக்கின் வீடு (காலை 05 .15  மணி) 

கவிதா, அசோக்கின் கைகளை கெட்டியாக பிடித்துக்கொண்டு வீட்டை சுற்றிப்பார்த்து படி வருகிறாள், அந்த வீட்டின் அமைப்பு, அழகை கண்டு பிரமித்துப்போனாள். இவ்ளோ பெரிய வீட்டிலா தன் மகன் யாரும் இல்லாமல் அன்பிற்கு ஏங்கினான் என்று நினைத்து கொண்டு அவனின் முகத்தை ஒரு வித ஏக்கத்துடன் பார்த்துவிட்டு அங்கே இருக்கும் சோபாவில் அமர்கிறாள்.

கவிதா: வீடு ரொம்ப அழகான இருக்கு டா கண்ணா

அசோக்: அப்பா, பார்த்து பார்த்து கட்டுன வீடு அம்மா, நம்மளோட மத்த 2 வீடும் இப்படி தான் இருக்கும், நான் ஏன் இந்த வீட்டுல இருக்கேனா இங்க இருந்து நம்ம கம்பனிக்கு போறது சுலபம் அம்மா, மத்த வீடு எல்லாம் கொஞ்சம் தூரமா இருக்கும், சென்னைல ரொம்ப டிராபிக் இருக்கும் அம்மா, கார் ஒட்டுறதே பெரிய விஷயம் அதான் இங்க இருக்கேன், சனிக்கிழமை, ஞாயித்துக்கிழமை நம்மளோட பண்ண வீட்டுல இருப்பேன் அம்மா, அது திருவள்ளூர் தாண்டி போகணும், நம்ம இந்த வாரம் ஒரு நாள் அங்க போகலாம் சரியா அம்மா

கவிதா: சரி டா செல்லம், அம்மாக்கு இந்த வீடு ரொம்ப பிடிச்சு இருக்கு டா கண்ணா, ஆமா அம்மாக்கு ரூம் எங்க டா இதுல, இல்லை அம்மா உன்னோட எப்பவும் ஒரே ரூம்ல இருக்கணும் ஆசை படுறியா

அசோக்: நம்ம வீட்டுல 10 பெட் ரூம் இருக்கு அம்மா, ஆனா உங்களுக்கு எப்படி இருக்க பிடிக்குதோ அப்படி இருங்க அம்மா

கவிதா: அதுஎல்லாம் இருக்கட்டும், அம்மா உங்கிட்ட என்ன கேட்டேன், அம்மா ஓட இருக்க அசைபடுறியா இல்லை நீ தனியா இருக்கணும் ஆசை படுறியா

அசோக்: எனக்கு உங்ககூட இருக்கணும் ஆசை அம்மா

கவிதா: ஹ்ம்ம் உன்னோட ரூம் எங்க அம்மாவை அங்க கூட்டிட்டு போ, இனி அம்மா எப்பவும் உன்னோட தான் இருப்பேன் சரியா, உனக்கு ஒரு விஷயம் தெரியுமா ராதாவும் எப்பவும் என்னோட தான் தூங்குவா, அவ இங்க வந்துட்டா நம்ம 3  பேரும் எப்பவும் ஒரே ரூம்ல தான் தூங்கணும் சரியா, உனக்கு ஓகே தானே 

அசோக்: எனக்கு டபுள் ஓகே அம்மா, நீங்க வாங்க நம்ம ரூம்க்கு போகலாம் அம்மா, ஆமா ராதா என்ன பண்ற அம்மா, காலேஜ் தானே படிக்கிறா 

கவிதா: ஹம்ம்ம்ம்ம் ஆமா டா செல்லம், அவளும் நீ படிச்சா அதே படிப்பு தான் படிக்கிறா, ரொம்ப படிப்புல கெட்டிக்காரி, அவளுக்கு நான் என்னோட உடம்ப வித்து படிக்க வைக்கிறது நெனச்சு ரொம்ப கஷ்ட படுவா, நேத்துக்கூட படிப்பு வேண்டாம் நான் பசங்களுக்கு டியூஷன் எடுத்து நம்ம பொழச்சுக்கலாம் சொன்ன, அவளோ பாசம் என் மேல, அதே மாறி அவ வாழ்கை எனக்கு முக்கியம் செல்லம், இந்த காலத்துல படிப்பு தான் ஒருத்தங்களுக்கு நல்ல நிலைமைக்கு கொண்டுவர உதவி பண்ணும், என்ன பாரு எனக்கு சின்னவயசுல படிப்பு சுத்தமா வரவே இல்லை, அதுனால என்னோட கஷ்டகாலத்துல எனக்கு யாரும் வேலையும் தரமுடியாத சூழ்நிலை அதுனால தான் என்னோட உடலை மூலதனமா வச்சு இப்ப வர வாழ்ந்துகிட்டு இருக்கேன்

அசோக்: ஹ்ம்ம் அம்மா போனது எல்லாம் போகட்டும் அம்மா, இனி உங்க வாழ்க்கைல கஷ்டம்னு ஒன்னும் இருக்காது அம்மா, உங்கள இனி நான் கண்கலங்க விடவே மாட்டேன் அம்மா (மெல்ல அம்மாவின் மடியில் தலை சாய்த்தபடி)

கவிதாவுக்கு ஒரு வித சந்தோசம், எப்பொழுதும் எந்த ஆண்மகன் அவள் மடியில் படுத்தாலும், அவள் நிர்மானக இருப்பாள், அந்த ஆண்மகன் அவளின் பெண்ணுறுப்பை சுவைத்தபடி அல்லது அதை கடித்தபடி இருப்பார்கள் தவிர யாரும் அன்பிற்காக அவள் மடியில் தலை சாய்த்தது இல்லை, அவள் மடியில் அன்பாய் தலைவைக்கும் ஒருநபர் என்றால் அது ராதா மட்டுமே, கவிதா மெல்லமாக அவளின் மகன் தலை முடியை கொதி விடுகிறாள்

[Loveyourself1990]

கவிதா: ஹ்ம்ம் தெரியும் டா கண்ணா, நீ அம்மாவை நல்லா பாத்துப்பா டா, எனக்கு என்னோட பையன் மேல நம்பிக்கை இருக்கு டா, கண்ணா அம்மாக்கு கொஞ்சம் அலுப்பா இருக்கு குளிச்சா தான் அலுப்பு போகும், நம்ம ரூம்க்கு கூட்டிட்டு போ அம்மா குளிச்சா அப்பறம் உனக்கு டீ இல்லை காப்பி போட்டு தரேன் சரியா


அசோக்: சரிங்க அம்மா, ஹ்ம்ம் ரொம்ப நாள் கழிச்சு வீட்டு சாப்பாடு சாப்பிட போறேன் அம்மா.

கவிதா: இனி எப்பவும் சாப்பிடுவ டா செல்லம் 

அசோக் அவனின் அம்மாவின் கைகளை பிடித்த படி அவனின் அறைக்கு அழைத்து செல்கிறான், அந்த அறை மிக பெரிதாக விசாலமாக இருந்தது, கிங் சைஸ் பெட், ரூம் முழுவதும் AC பொருத்தப்பட்டு, சுவற்றில் 50 இன்ச் டிவி, ரூமின் நான்கு மூளையிலும் ஸ்பீக்கர் பொருத்தப்பட்டு அழகாக இருந்தது.  

அசோக்: இதான் அம்மா நம்ம ரூம், நீங்க குளிச்சு பிரெஷ் ஆகுங்க அம்மா, நான் பால் பாக்கெட், அப்பறம் சமைக்க காய் ஏதாச்சும் வாங்கிட்டு வரேன் சரியா (கனிவான குரலில்)

கவிதா: சரி டா செல்லம், பார்த்து போயிடு வா (மெல்ல மகனை அருகில் அழைத்து அவனின் தலை முடியை சரி செய்து நெத்தியில் ஒரு முத்தம் இடுக்கிறாள், மகனிற்கு குடுக்கும் முதல் முத்தம் அதும் அன்பு முத்தம்)

அசோக்: (அந்த முத்தத்தை வாங்கி மெல்ல சிரித்த படி அம்மாவின் கன்னத்தை தடவி அவனும் அம்மாவிற்கு நெத்தியில் பதில் முத்தமிடுகிறான்) சரி அம்மா நான் பாத்து போயிடு வரேன் அம்மா

கவிதா அசோக் சென்ற உடன் கதவை தாளிடாமல் சாத்திவிட்டு தன்னுடைய உடைகளை ஒன்று ஒன்றாக களைய தொண்டங்கினாள்,  பாத்ரூமிற்கு சென்று நிர்வாணமாக நின்ற படி பாத்ரூமில் உள்ள அந்த பெரிய கண்ணாடியில் அவளின் உடலை பார்த்த படி பல்விளக்க ஆரமித்தாள். அவளின் கொங்கை லேசாக தொய்வு அடைந்தையை பார்த்து மெல்ல அவளின் இருகைகளால் காம்பை வருடி தடவிய படி சிறிது நேரம் தன் அழகை தானே ரசித்த படி மெல்ல அவளின் கைகளை எடுத்து புண்டையில் வைத்து உரசி உரசி பார்க்கிறாள், புண்டை ஓட்டை ரொம்ப பெரிதாக விரிந்த படி இருந்தது, பல பேர்களின் சுன்னி நுழைந்து புண்டை ஓட்டை விரிந்தாலும் புண்டை மிகவும் வசியமாக சிறு சிறு முடிகளுடன் இருந்தது சிறிது நேரம் மெல்ல புண்டைக்குள் விரலை விட்டு ஆட்டிவிட்டு குளித்துவிட்டு அறையில் நீல நிற பாவாடையும், ஜாக்கெட்டும் அணிந்துகொண்டு திரும்பும்போது பெட்டில் ஒரு புத்தகம் இருந்ததை பார்த்து சேலையை கூட கட்டாமல் அது என்ன புத்தகம் என்று எடுத்து பார்க்கிறாள் புத்தக அட்டையில் "மன்மத வாசம்" என்று தலைப்புடன் ஒரு பெண்ணின் அந்தரங்கப்பகுதி மட்டும் விரித்த நிலையில் இருந்தது, ரூமை சுத்தி பார்க்கும் போது அங்கே கருப்பு நிற ஜட்டி ஒன்று தரையில் கிடந்ததை பார்த்து எடுத்தாள், ஜட்டியின் உள்புறம் வெள்ளைப்பூத்த படி இருந்தது, மெல்ல ஜட்டியை எடுத்து தன் மூக்கின் அருகில் வைத்து வாசம் பிடித்தாள், அவளிற்கு பழக்கப்பட்ட வாடை கஞ்சியின் வாடை, அதும் தன்னுடைய ஆசை மகளின் விந்தின் வாசம், கவிதாவின் உடம்பின் இரு வித உணர்ச்சி,  ஒன்று மகன் தன்னுடைய உடம்பை கண்ட கண்ட புத்தகம் படித்து சுயஇன்பம் செய்து கெடுத்துக்கொள்கிறானே என்று மற்றொன்று கவிதாவிற்கு அந்த வாடை மிகவும் ஒரு வித காம போதையை தூண்டுகிறது, அந்த ஜட்டியை மெல்ல தன் கையால் அலசிவிட்டு பாத்ரூமில் உள்ள கம்பியில் காயவைத்து அறைக்குள் வருகிறாள், அதே நேரம் அசோக் பால் பாக்கெட், காய்கறி எல்லாம் வாங்கி கிச்சேனில் வைத்துவிட்டு அம்மா என்று ரூமை திறக்க, கவிதா ஜாக்கெட் பாவாடையுடன் சேலையை கையில் எடுத்தவாறு திரும்புகிறாள் 

அசோக்: (அம்மாவை அந்த கோலத்தில் பார்த்ததும் ஒரு மாதிரி தயங்கி வாசலில் நின்ற படி) சாரி அம்மா, டிரஸ் மாத்தும்போது வந்துட்டான், நான் வெளிய வெயிட் பண்றேன் அம்மா, நீங்க சேலை கட்டிட்டு வாங்க

கவிதா: அதுஎல்லாம் ஒன்னும் இல்லை டா கண்ணா உள்ள வா, அம்மா தானே அப்பறம் ஏன் தயங்குற, ஏன் சாரி எல்லாம் கேக்குற, உள்ள வா டா (மெல்ல சேலையை பாவாடை மேல் தலைப்பை சொருகி காட்டியவாறு பேசுகிறாள், மேலே சேலை தலைப்பை போடவில்லை)

அசோக்: இல்லை அம்மா, நீங்க டிரஸ் பண்றீங்க அதான் 

கவிதா: அம்மா புள்ளை குள்ள என்ன டா கூச்சம், தயக்கம் எல்லாம் உள்ள வா (பாசமாக கையை நீட்டி அழைக்கிறாள்)

[Loveyourself1990]

அசோக் அம்மா அப்படி சொன்ன உடன் முகத்தில் ஒரு வித சிரிப்புடன் அம்மா அருகில் செல்கிறான், கவிதா சேலையை அவன் முன்னால் கட்டியபடி இருக்கிறாள், அசோக் அம்மாவின் முலையை ஓரே கண்ணால் லேசாக பார்த்துக்கொண்டு மெல்ல அம்மாவிடம் நின்றுகொண்டு இருந்தான், கவிதாவோ தன் மகன் அவளின் முலையை பார்ப்பதை பார்த்தும் பார்க்காமல் சேலையை கட்டிவிட்டு அசோக்கின் கன்னத்தை கிள்ளுகின்றாள்                                    


கவிதா: என்ன டா செல்லம் அம்மாவை அப்படி பாக்குற

அசோக்: ஒன்னும் இல்லை அம்மா சும்மா தான் பார்த்தான் அம்மா

கவிதா: ஹ்ம்ம் சரி செல்லம்,(சரி நம்ம பையன் கிட்ட அந்த புக் பத்தி பேசலாமா என்று மனதுக்குள் நினைக்கிறாள்) அம்மா ஒன்னு உங்கிட்ட கேப்பான் உண்மையா பதில் சொல்லுவியா கண்ணா

அசோக்: என்னது அம்மா கேளுங்க அம்மா

கவிதா, பெட்டில் தலையணை கீலே மறைத்து வைத்த அந்த புத்தகத்தை எடுத்து காமிக்கிறாள், என்னது கண்ணா இது, இந்த மாறி புக் எல்லாம் படிப்பியா, எதுக்கு இந்த மாறி புக் எல்லாம் படிக்கிற, உனக்கு இந்த மாறி ஆசை ஏதாச்சும் இருக்கா, அம்மாகிட்ட எதுனாலும் தயங்காம சொல்லு டா ராஜா, மனசுக்குலே வச்சு இருந்தா நம்ம தப்பானவங்களா இருப்போம், பாக்குற பொண்ணுங்கள எல்லாம் தப்பான விதத்துல பார்ப்போம், அது நல்லபழக்கம் இல்லை, என்னோட புள்ளை தப்பான வழில நான் வளரவிட மாட்டேன், சொல்லு டா செல்லம் உனக்கு என்ன ஆசை, என்ன தெரிச்சுக்கணும்                                                        

அசோக்: (மெல்ல தலைகுனித்த படி) சாரி அம்மா, எனக்கு 22 வயசுல இருந்து இந்த மாறி புக் படிக்கிறது வழக்கமா போச்சு, புக் மட்டும் தான் படிச்சு இருக்கேன் அம்மா, ஆனா உன்னோட பையன் இப்பவரா ஒரு பொண்ண கூட தொட்டது இல்லை அம்மா

கவிதா: (மெல்ல மகனை இழுத்து தன்மர்போடு அணைத்துக்கொண்டு) இந்த வயசுல இப்படி எல்லாம் ஆசை வரது தப்பு இல்லை டா, ஆனா இதுமாறி அசைய மனசுலே அடக்கி இருந்தா பிற்காலத்துல தப்பு பண்ண மனசு சொல்லும் டா, இங்க பல பேரு மனசுல அழுக்கை வச்சுக்கிட்டு நல்லவங்க மாறி வெளிய பேசுவாங்க, ஆனா அவங்க பார்வை எல்லாம் சபல பார்வையை தான் இருக்கும், சில பேரு சந்தர்ப்பத்தை அவங்களுக்கு சாதகமாக மாத்திக்கிறவங்களும் இருக்காங்க, என்னோட புள்ளை எப்பவும் நல்லவனா, எல்லாரையும் மதிக்கிறவனா இருக்கணும் டா, அதுக்காக இந்த அம்மா என்னவேனாலும் செய்வேன் டா, சொல்லு டா கண்ணா, உன்னோட ஆசை என்ன, பொம்பள கிட்ட என்னடா தெரிச்சுக்கணும், என்ன பண்ணிபாக்கணும் ஆசை டா உனக்கு 

அசோக்: (அம்மாவை கொஞ்சம் ஏக்கமாக பார்த்த படி) அம்மா நான் தப்பானவனா போக மாட்டேன் அம்மா, ஆனா என்ன ஆசை எல்லாம் கேக்காத அம்மா, அப்பறம் நான் உங்கள பாக்குற பார்வையும் தப்பா தெரிச்சுகிட்டா, நீங்க என்ன தப்பா நெனச்சுடா நான் தாங்க மாட்டேன் அம்மா 

கவிதா: டேய் கண்ணா, அம்மா எப்பவும் உன்ன தப்பா நெனைக்க மாட்டேன் டா, சொல்லு அம்மாகிட்ட நீ மனசுவிட்டு எந்த விஷயம் நாலும் பேசலாம் 

அசோக்: (சற்று தயங்கிய படி) அம்மா எனக்கு 4 வருசமா இந்த மாறி கதை படிக்கும் போது இருந்து ஒரு ஆசை அம்மா, பெண்களோட கீழ உள்ள அந்த பகுதியை மணிக்கணக்கா நக்கி விளையாடனும் அம்மா 

(தொடரும்)