[mkole123]

సరిత్, శివారెడ్డి గార్లకు ముందుగా ధన్యవాదాలు. పాత xossipలో lurker గా వుండేవాడిని. ఎంతో శ్రమపడి ఈ site ను నడుపుతున్నందుకు thanks. I will try my best to support this effort financially sooner rather than later.

నేనెప్పుడూ నా ఆనందం కోసం ఏదో ఒకటి రాసేవాడిని. నా క్లోజ్ ఫ్రెండ్స్, ఫ్యామిలీ తప్పితే ఎవ్వరూ నా రచనలను చూడలేదు. తొలిసారి ఒక పబ్లిక్ ఫోరంలో షేర్ చేసుకుంటున్న నా ఈ రచన మిమ్మల్ని అలరిస్తుంది అని ఆశిస్తున్నాను. There will be romantic descriptions in the story but they will not be overly sexual. పాఠకులని వుర్రూతలూగించే అలాంటి కథలు మన ఫోరంలో చాలా వున్నాయి. కొంతొక కొత్త దారిలో వెళుదామని నా ప్రయత్నం.

మాయ

“కిట్టీ, రేతిరికి వంతెన కాడ సంతెడతన్నారు. పోర్లు మస్తుగుంటరు.. పోదామా మామా?” రంగ చెప్పిన మాటకి అక్కడ కూర్చున్న నలుగురు కుర్రాళ్ళ బ్యాచ్ excite అయ్యారు.

కిట్టి, కిరీటి, రంగ, గౌరయ్య (ముద్దుగా ‘గోరు’) - ఈ నలుగురూ పెంచలాపురంలో ఒక సాధారణ కుర్రాళ్ళ బ్యాచ్. ఇళ్లన్నీ దగ్గర, ఒకే కాలేజ్లో చదువు, ఇలాంటి కామన్ factors వుండేసరికి వీళ్ళు చిన్నప్పుడే జాన్ జిగిరీ దోస్తులు అయ్యారు. ప్రస్తుతం వీళ్ళు డిగ్రీ first ఇయర్ స్టూడెంట్స్. ఊరికి 10 km దూరంలో వున్న రాణి రత్నమాంబ కాలేజీ లో వీళ్ళ చదువులు. అనుకోకుండా వీళ్ళ జీవితంలో ప్రవేశించిన కొన్ని పాత్రలు, వాళ్ళ మూలంగా వీళ్ళ లైఫ్ లో వచ్చిన మార్పుల సమాహారమే ఈ కథ.

కిట్టి నుదురు చరుచుకొని ‘రేయ్, సంత నైట్ పెట్టుకొని ఇప్పుడా చెప్పేది? ఒక రెండ్రోజుల ముందు చెప్తే కొంచెం టిప్-టాప్ గా రెడీ అయ్యి వెళ్ళి ఏదో ఒకటి చేసేవాళ్లం కదరా. ఇప్పుడు ఎడ్డి ముకాలేసుకొని పోవాల. అయినా గోరూ, నువ్వన్నా చెప్పొద్దంటారా? మీ అయ్య అంగడి పెట్టట్లేదా ఈ సారి?’ అని అడిగాడు.
‘లేదురా మామా, మా అయ్య, అమ్మ నాల్రోజుల క్రితం వూరెళ్ళారు. అక్క ఫీజుకి డబ్బులు కుదర్లే ఈ సారి. ఎట్లనో కాలేజీ వాళ్ళ కాళ్లా యేళ్ళా పడి ఇంకో రెండు నెలల్లో కడతానికి ప్రయత్నం చేస్తాండారు.’

గౌరయ్య అక్క నిక్కుమాంబ చదువుల తల్లి. ఆ వూళ్ళో అందరికీ ఆమె అంటే ప్రేమ. లక్ష్మీ, సరస్వతి ఒక చోట వుండటం చాలా అరుదు. అదే ఇక్కడ కూడా చూస్తున్నాం మనం. ఇంకొక్క సంవత్సరం చదివితే ఆమె సివిల్ ఇంజనీరింగ్ డిగ్రీ పూర్తి అవుతుంది. తల్లితండ్రులకి తొందరగా ఒక అండగా వుందామని ఆమె ప్రయత్నం. ఎక్కడ ఫీజు గురించి బెంగపడి చదువు నిర్లక్ష్యం చేస్తుందోనని ఆ తల్లితండ్రుల భయం.

‘పెసిడెంటు గారు ....’ అంటున్న రంగ మాటని మధ్యలోనే తుంచేసిన గోరు ‘లేదురా, ఇంక బాబు గారిని అడగలేమురా. మూడేళ్లు ఆయన అండ లేకుంటే అక్క సదువు యే కాడికే ఆగిపోయున్ద్లే.. సూద్దాం  యేటవుద్దో.’

గోరు మూడ్ మార్చాలని ‘సరిరా, ముందు నైట్ సంగతి చూడండి’ అంటూ కిరీటి టాపిక్ మార్చాడు.

కిరీటి మాట అంటే ఈ బ్యాచ్ కి వేదవాక్కు. అందరికంటే తక్కువ మాట్లాడేది కిరీటియే. మిగతా వాళ్ళు వంద మాటలు మాట్లాడితే వీడు ఒక్క మాట మాట్లాడతాడు. కానీ వాడు లేకపోతే మిగతా ముగ్గురికీ ఊసుపోదు. ఎప్పుడన్నా వాడు నవ్వే సన్నటి నవ్వే వాళ్ళకి చాలు.

సాయంత్రం ఆరున్నరకి సైకిళ్ళు వేసుకొని ఊరికి దక్షిణాన వున్న వంతెన దగ్గరికి పోదామని డిసైడ్ అయ్యారు నలుగురూ. వీళ్ళ ఊరి గోదారి దాటతానికి కట్టిన వంతెన అది. By the way, పల్లెల్లో పిల్ల కాలవని కూడా గోదారి అనే అంటారు. ఇది కూడా అలాంటి గోదారే.

వంతెన కాడ అంతా సందడి సందడిగా వుంది. పండక్కి ప్రభలు కట్టే బ్యాచ్ ఒకటి, నైటు నాటకానికి స్టేజ్ రెడీ చేసే బ్యాచ్ ఒకటి, ఇలా ఊళ్ళో కుర్రోళ్లు అందరూ కలియతిరిగేస్తున్నారు అక్కడ. రంగు రంగుల రామచిలకల్లా వోణీలు వేసుకున్న కన్నె పిల్లలు, కొత్తగా పెళ్ళయి మొగుడితో సరదాగా సంతకొచ్చిన అమ్మాయిలు ఇలా అందరినీ చూడడానికి వీళ్ళ కళ్ళు చాలడం లేదు.

[mkole123]

నచ్చిందని చెప్పిన మిత్రులకు వందనం. మీ ప్రోత్సాహం రాయాలన్న కోరికను పెంచుతుంది. పెద్ద అప్డేట్ పెట్టడంలో చిన్న చిక్కు. అందరు రచయితలు చెప్పినట్లే typing అనేది ఒక ప్రహసనం. అయినా ప్రయత్నిస్తాను.

మాయ - 2

ఈ సంబరం అంతా చూసుకుంటూ తిరుగుతున్నారు మన మిత్రులు. గోరు ఇంకా దిగాలుగా వుండటం చూసి కిరీటి వాడి భుజం పైన చెయ్యి వేసి ‘ఒరేయ్ నువ్వు ముందు కాస్త ఆ లోకం నుంచి బయటకు రారా. మీ అమ్మా, నాన్న ఎలాగో ఒకలా ఫీజు విషయం సర్దుబాటు చేస్తారులేరా’ అంటూ వాడి మూడ్ మార్చడానికి ట్రై చేస్తున్నాడు. గోరు మిగతా ఇద్దరికీ వినబడకుండా కిరీటితో మెల్లిగా ‘అది కాదురా, అక్కని కాలేజీ నుంచి ఇంటికి తెచ్చేశారురా. ఊళ్ళో బయట తిరగటం ఇష్టంలేక వారంనుంచి ఇంట్లోనే వుంది. ఇయ్యాల సంతకి వస్తానంది. కానీ అదీ ఆళ్ల కాలేజీ ఫ్రెండ్స్ ఎవరో వస్తేనే’ అన్నాడు. ఇక యే రకంగా వాడిని సముదాయించలో కిరీటికి అర్ధం కాలేదు.


‘ఒరేయ్, నేను ఒకసారి స్టేజ్ దగ్గరికి వెళ్లొస్తానురా. యవరెవరు యేసాలు కడతన్నారో చూసొత్తా’ అంటూ కిట్టి స్టేజ్ వైపు వెళ్ళాడు. ‘రేయ్, ఆ అంగళ్ళ కాడికి వచ్చేయ్. ఈ సారి యెవరో పట్నం వోల్లు మూడు కొట్లు పెట్టినారంట. ఇందాకే నాయుడుగోరి పిలగాడు చెప్తుండే’ అంటూ రంగ అరిచిన అరుపు విన్నట్లు చెయ్యి వూపాడు కిట్టి.

మిగిలిన ముగ్గురూ అక్కడ పెట్టిన షాపులు చూసుకుంటూ ముందుకు సాగారు. కొంతసేపటికి కిట్టి వీళ్లవైపు ఆదరా బాదరా గా పరిగెట్టుకుంటూ వచ్చాడు. ఆయాసంతో రొప్పుతూ ‘దుర్యోధన ఏకపాత్రాభినయం వుందిరా రేత్తిరికి. యే నా కొడుకో చెంకీల దండలు యెత్తుకుపోయినాడు. యేషమ్ కట్టే బాబాయి కంగారు పడతాండు. రాండి, యెతుకులాడితే యాదో ఒక అంగట్లో దొరుకుతాయి’ అంటూ వీళ్ళని లాక్కుపోబోయాడు.
కిరీటి అందరినీ ఆపి ‘అందరూ కలిసి ఒక్కొక్క అంగడి వెదికేబదులు విడివిడిగా వెళ్దామురా. కిట్టికి దొరికితే వాడు కొనేస్తాడు. మిగతా మనలో యెవరికన్నా కనిపిస్తే యే షాపులో చూశారో గుర్తు పెట్టుకోండి. అరగంటలో ఆ పెద్ద ప్రభ దగ్గరికి రండి. యే షాపులోనూ లేకపోతే యేం చెయ్యాలో అప్పుడు ఆలోచిద్దాం. నాటకానికి ఇంకా చాలా టైమ్ వుందిరా కిట్టీ, కంగారు పడకు’ అన్నాడు.

‘రేయ్, ఈడు లేకపోతే మన బుర్రలు పనిచెయ్యవురా. అట్టానే కానియ్యండి’ అంటూ నలుగురూ తలో దిక్కు బయలుదేరారు.

ఒక్కొక్క అంగడి చూసుకుంటూ ముందుకు పోతున్న కిరీటి వున్నట్టుండి ఒక అంగడి దగ్గర ఆగిపోయాడు. చుట్టూ వున్న అంగళ్ళకంటే చాలా చిన్నగా వుంది ఆ షాపు. ఒక చిన్న బోర్డు మీద ‘మ్యాజిక్’ అన్న ఒక్క పదం మాత్రం రాసివుంది అక్కడ. అంగట్లో ఒక బల్ల, కుర్చీ, ఒక చిన్న బుక్ షెల్ఫ్ వున్నాయి అంతే. అక్కడ వున్న అతను తల బల్ల మీద పెట్టుకొని నిద్రపోతున్నాడు. మెల్లిగా అంగట్లోకి వెళ్ళిన కిరీటి ఆ షెల్ఫ్ లో ఏముందో అని ఆసక్తిగా చూస్తున్నాడు.

‘30 రోజుల్లో card tricks నేర్చుకోండి’, ‘Dice లో చీట్ చెయ్యడం ఎలా’, ‘హస్త లాఘవం’ లాంటి విచిత్రమైన పుస్తకాలు, playing cards, సంకెళ్ళు, పెద్ద పెద్ద రింగులు ఇలా విచిత్రమైన వస్తువులు అన్నీ వున్నాయి అక్కడ. ‘Misdirection’ అన్న ఒక పుస్తకం బయటకు తీసి పేజీలు తిరగేస్తున్నాడు.

‘ఏమన్నా నచ్చాయా?’ అంటూ ఒక సన్న గొంతుక పలకరించేసరికి వులిక్కిపడి వెనుతిరిగి చూశాడు. బల్లమీద తలపెట్టుకొని పడుకొన్నది అబ్బాయి కాదు, ఒక అమ్మాయి! పిక్సీ కట్ తో మొదటిచూపులో అబ్బాయిలా కనిపిస్తోంది. ఆ అమ్మాయి ముఖంలో మొట్టమొదటగా కిరీటి గమనించింది ఆమె కళ్ళు. తేనె రంగు కళ్ళు జీవితంలో మొదటిసారిగా చూడటం అదే కిరీటికి. కోటేరు లాంటి ముక్కు అని ఎవరు వర్ణించారోగాని అది ఈమె ముక్కు చూసే అనుకున్నాడు. కిందిపెదవి పైపెదవి కంటే కొంచెం సన్నం, నిండైన బుగ్గలు, కొనదేలిన చుబుకం...ఈ రూపం ఒక్క సెకనులో కిరీటి మనసులో ముద్ర పడిపోయింది.

ఒక ఇబ్బందికరమైన నిశ్శబ్దం డెవలప్ అయ్యేముందే కిరీటి తేరుకొని ‘ఇలాంటి పుస్తకాలు, వస్తువులు మా ఊరిలో చూడటం ఇదే మొదటిసారి. ఎక్కడ మొదలు పెట్టాలో, ఏమేమి నచ్చాయని చెప్పాలో అర్ధం కావట్లేదు. చూస్తే ఇవన్నీ తీసుకుపోయి చదవాలి అనిపిస్తోంది’ అన్నాడు.

ఆ అమ్మాయి నవ్వి నీకొక చిన్న సరదా ట్రిక్ చూపిస్తా రమ్మని బల్ల దగ్గరకు పిలిచింది.

[mkole123]

మాయ - 3

Coins తోనూ, పేకముక్కలతోనూ చిన్న చిన్న ట్రిక్స్ చేసి చూపించింది ఆ అమ్మాయి. ‘ఎలా వున్నాయి?’ అని నవ్వుతూ అడిగింది. బాగానే వున్నాయి అని మొహమాటానికి చెప్పబోయి కిరీటి ఎందుకో ఆగిపోయాడు. ‘మీరేమీ అనుకోనంటే, అంత ఇంప్రెసివ్ గా అయితే ఏమీ లేవండి’ అన్నాడు మెల్లిగా.


తనేమన్నా అనుకుంటుందేమో అని apprehensiveగా తననే చూస్తున్నాడు. ఆ అమ్మాయి మటుకు అలా ఏమీ అనుకోకుండా కొంత తీక్షణంగా ఆలోచించి కిరీటి వంక చూసి ‘అయితే ఇదుగో మీకోసం ఒక నిజమైన మ్యాజిక్ ట్రిక్. A serious trick for a serious man’ అంది. కిరీటికి బుర్ర తిరిగిపోయింది. ఆ రోజుల్లో పెంచలాపురంలాంటి పల్లెటూళ్ళో అమ్మాయిలు చదువుకోవడమే ఒక గొప్ప విషయం. అలాంటిది ఈ అమ్మాయి ఇంగ్లిష్ ఇంత అలవోకగా మాట్లాడేసరికి stun అయిపోయాడు. దానితోపాటు ఇప్పుడు చేయబోయే సీరియస్ ట్రిక్ ఏమై వుంటుందా అని చూస్తున్నాడు.

ఆ అమ్మాయి చేతిలో మళ్ళీ పేకముక్కల deck వున్నది. దానిని చాలా వాటంగా shuffle చేసి బల్లపై పెట్టింది. కిరీటి కళ్ళల్లోకి చూస్తూ ‘ఈ deck లో ఒక చిన్న లోపం వుంది. అదేమిటో చూసి నాకు చెప్పు. నీకెంత టైమ్ కావాలంటే అంతా టైమ్ తీసుకో’ అని తన కుర్చీలో జారగిలబడి కూర్చుంది. ఆ అంగట్లో కిరీటి కూర్చోడానికి వేరే కుర్చీ లేదు. నిలబడే ఆ పేక ముక్కల్ని చేతిలోకి తీసుకొని పరీక్షగా చూశాడు. ముందు ముక్కల్ని లెక్కపెట్టాడు. 53 ముక్కలు వున్నాయి అందులో. 52 ముక్కలు కాక ఒక జోకర్ కూడా వున్నదని తోచింది కిరీటికి. ఇక వెనక్కు తిప్పి ముక్కల్ని తేరిపార చూస్తే ఆఠీన్ రాణి ముక్కలో కొన్ని హార్ట్ సింబల్స్ మిస్ అయ్యాయి.

ఆ ముక్కని ఆ అమ్మాయి ముందు పెట్టి ‘ఈ ముక్కలో సింబల్స్ సరిగా లేవు’ అని చెప్పాడు. తను చిరునవ్వుతో ‘కరెక్ట్ గానే పట్టావు’ అని చెప్పి ఒక పెన్నుతో ఆ ముక్క మీద హార్ట్ సింబల్స్ గీసింది. ‘ఇప్పుడు ముక్కల్ని మళ్ళీ కలిపి బల్ల మీద పరువు ఆ deckని’ అని కిరీటికి చెప్పింది. కిరీటి కూడా కుతూహలంగా ట్రిక్ ఏమై వుంటుందా అని తను చెప్పినట్లే చేశాడు.

ఆ అమ్మాయి ఇప్పుడు కుర్చీలో కొంచెం ముందుకి కూర్చుని కిరీటి పరిచిన ముక్కల్ని తీక్షణంగా చూస్తోంది. బల్లకి ఇటువైపు నిలబడ్డ కిరీటికి గుండె ఆగినంత పనయ్యింది. కుర్చీలో తను కొంచెం ముందుకి వంగడంతో తన షర్ట్ లో వున్న ఎద సంపద కనిపించీ కనిపించనట్టు వూరిస్తోంది. జీవితంలో మొదటిసారి ఒక అమ్మాయి అందాలని అంత దగ్గరగా చూడడం అదే కిరీటికి. పల్లెటూరు కావడంతో అప్పుడప్పుడు గోదాట్లో తానాలాడే కన్నెపిల్లల్ని దొంగచాటుగా చూడడం, తడికచాటు దొంగచూపులు లాంటివి కామనే అయినా, ఒక అమ్మాయిని ఇంత నిశితంగా నింపాదిగా చూడడం ఇదే మొదలు అతనికి. తెల్లగా, మిసమిసలాడుతూ కనువిందు చేస్తున్నాయి ఆ అందాలు. ఇంకా కొంచెం ముందుకు వంగితే ముచ్చికల రంగు తెలిసేదేమో కానీ కిరీటికే చూడడానికి భయం వేస్తోంది.

ముక్కల్ని కాసేపు తేరిపారా చూసి ఆ అమ్మాయి ‘ఎడమవైపు నుంచి ఏడవ ముక్క’ అన్నది. కిరీటి గబుక్కున తన చూపు తిప్పుకొని  ‘హా..ఏంటి?’ అన్నాడు. ‘అయ్యో మాలోకమా, నేను నేను పెన్నుతో సరిచేసిన ముక్క ఎడమవైపు నుంచి ఏడవది’ అన్నది. కిరీటి ఆమె చూపించిన ముక్కని తీసి చూశాడు. కరెక్ట్ గా గెస్ చేసింది. ఇది కూడా అంత ఇంప్రెసివ్ గా అనిపించలేదు కిరీటికి.

అతడి మైండ్లో వున్న భావనని చదివేసినట్టు ఆ అమ్మాయి ‘ఈ సారి ఇంకొంచెం కొత్తగా చేద్దాము’ అని కుర్చీలో మగరాయుడిలా కాళ్ళు చెరోవైపు వేసి వెనక్కు తిరిగి కూర్చుంది. పొడవాటి జుట్టు అడ్డం లేకపోవడంతో తన మెడ, తన సన్నటి నడుము, తీరైన పిరుదుల షేప్ చూసి కిరీటికి బుగ్గల్లోనుంచి ఆవిర్లు వస్తున్నాయి. అమ్మాయిల్ని చూసి సొల్లు కార్చుకునే టైప్ కాదు అతడు. ఈ అమ్మాయిలో ఏదో తెలియని ఆకర్షణ వుంది. అది కిరీటిని వివశుడ్ని చేస్తోంది.

మళ్ళీ ఇందాకటి లాగానే ముక్కల్ని కలిపి పరచమంది. ఈ సారి వెనక్కు తిరగకుండానే ‘కుడివైపు నుంచి మూడవ ముక్క’ అని చెప్పింది. కిరీటి కళ్ళు ఆశ్చర్యంతో పెద్దవయ్యాయి. కనీసం ఆ అమ్మాయి ముక్కల్ని కలపలేదు. కలిపి ముక్కల్ని పరిచాక చూడనుకూడా చూడలేదు. కరెక్ట్ గా ఎలా చెప్పిందా అని ఆలోచనలో వుండిపోయాడు. ఇంకొక మూడు సార్లు అలాగే కనీసం ముక్కల్ని చూడకుండా ఆ ట్రిక్ రిపీట్ చేసిందా అమ్మాయి.

‘ఇది చాలా బాగుందండీ, ఈ ట్రిక్ నాకు నేర్పిస్తారా?’  అని అడిగాడు కిరీటి. తను నవ్వుతూ అంగట్లోని బుక్ షెల్ఫ్ వైపు చెయ్యి జాపింది. అక్కడున్న పుస్తకాల్లో ఇలాంటి ట్రిక్స్ చాలా వున్నాయి అని చెప్పింది. ‘అలా కాదు, మీరు నేర్పిస్తారా’ అని అడిగితే ‘నేను ఈ ట్రిక్ నేర్చుకోవడానికి ఆరు నెలలు పట్టింది. ఆ తర్వాత ఇంకొక సంవత్సరం సాధన చెయ్యాల్సివచ్చింది. మరి అన్నాళ్లూ నాతో వుండిపోతావా’ అని నవ్వుతూ అడిగింది.

‘లేదండీ...ఇంకొక్కసారి ఈ ట్రిక్ చెయ్యండి. నేను మీ దగ్గర పుస్తకం కొంటాను’ అని చెప్పాడు కిరీటి. ఆ అమ్మాయి మళ్ళీ వెనక్కు తిరిగి కూర్చుంది. ఇంకొక్కసారి తనివితీరా ఆమె షేపుల్ని చూశాడు. మళ్ళీ కరెక్ట్ గానే గెస్ చేసింది.

తను అంతకు ముందు తిరగేస్తున్న ‘Misdirection’ పుస్తకం కొంటాను అని చెప్పాడు. ఆ అమ్మాయి లేచి వెళ్ళి పుస్తకం తెచ్చిఇచ్చింది. కిరీటి డబ్బులు ఇస్తూ ‘మీ పేరు?’ అని అడిగాడు. కుడి బుగ్గలో చిన్న సొట్ట పడేలా నవ్వి ‘ఎవరి పేరన్నా అడిగేముందు మీ పేరు చెప్పాలి’ అంది. కిరీటి తన పేరు చెప్పగా ‘సునయన’ అని చెప్పింది. ‘మంచి పేరు. మీకు కరెక్ట్ గా సరిపోయిందండి. మీ కళ్ళు చాలా బాగుంటాయి’ అని కిరీటి అనేసరికి చురుగ్గా చూసింది.
ఎక్కువ మాట్లాడేశానేమో అని గబుక్కున పుస్తకం తీసుకొని ‘బై సునయన’ అని చెప్పేసి వెళ్లిపోయాడు.

కిరీటి వెళ్ళిపోయిన తర్వాత ఆ అంగట్లోకి ఒక వ్యక్తి వచ్చాడు. ‘కుర్రాడు మంచి చురుకైనవాడు’ అన్నాడు సునయనతో. ‘చూడ్డానికి కొంచెం క్యూట్ గా అయితే వున్నాడు. ఈ పల్లెటూళ్ళల్లో షార్ప్ మైండ్స్ వుండేది చాలా తక్కువ ధనుంజయ్’ అంటూ మళ్ళీ బల్ల మీద తల పెట్టి పడుకోబోయింది.

‘హా, సునయనా, నువ్వు ఇంకా చాలా నేర్చుకోవాలి బేబీ. ఏదీ, నువ్వు సెట్ చేసిన కార్డ్?’ అని అడిగాడు.

సునయన ఆశ్చర్యంతో తన ముందు పరిచి వున్న ముక్కల్ని కెలికి చూసింది. నిజంగానే తన కార్డ్ అందులో లేదు. ‘నో..అతను..’ అంటుంటే, ధనుంజయ్ నవ్వి ‘నువ్వు పుస్తకం తీసుకురావడానికి వెళ్లినప్పుడు తీసుకున్నాడు’ అని చెప్పాడు.

అక్కడ కిరీటి తన స్నేహితుల్ని కలిసేముందు సునయన పెన్నుతో హార్ట్ సింబల్ గీసిన ముక్కని జాగ్రత్త చేద్దామని రెండు అంగట్ల మధ్యలో నిలబడి ఆ ముక్కని పుస్తకంలోంచి తీసి జేబులో పెట్టుకుంటుండగా ఎవరో అతని చెయ్యి పట్టుకొని గబుక్కున అంగట్ల మధ్య వున్న చీకటి సందులోకి లాగేశారు.

[mkole123]

మాయ - 4

కిరీటి నోటిలోనుండి యే శబ్దమూ రాకముందే లేలేత పెదాలు అతడి నోటికి తాళం వేశేసాయి. మెత్తనైన చేతులు అతడి చేతుల్ని తీసుకొని పూర్ణకుంభాల వంటి ఎద ఎత్తులపైకి జరుపుకొన్నాయి. కిరీటి ఒక అమ్మాయి తనను పెనవేసుకుపోయిందని గ్రహించాడు. ఎవరో ఏమిటో తెలియట్లేదు. అడ్డు పడదామంటే ఒక్క సెకను కూడా ఆ అమ్మాయి గ్యాప్ ఇవ్వట్లేదు. పైన పెదాలతో దాడి చేస్తూ, అతడి చేతులలో తన అందాలను నలిపేసుకొంటూ, కింద కిరీటి అంగం పాంట్ పైనుంచే నొక్కడం స్టార్ట్ చేసింది.


వివేకం హెచ్చరిస్తోంది, కానీ మనసు వివశమైపోతోంది కిరీటికి. తనకు తెలియకుండానే తన చేతులు ఆమె ఎద ఎత్తులను నలిపేస్తున్నాయి. నోట్లో నాట్యమాడుతున్న ఆమె నాలుకను తన నాలుకతో పెనవేస్తున్నాడు. పూర్తిగా ఆ క్రీడలో involve అయిపోతున్నాడు. తన అంగాన్ని ఆమె పాంట్ పైనుంచే నొక్కుతుంటే అది ప్రాణం పోసుకొని పెరిగి పెద్దదౌతోంది.

ఊపిరి తీసుకోవడానికి ఆ అమ్మాయి ఒక సెకను విడివడ్డప్పుడు కిరీటికి తిరిగి బుర్ర పనిచేయడం స్టార్ట్ చేసింది. మళ్ళీ తనను చుట్టేసెలోపు కొద్దిగా resist చేశాడు. ‘ఏరా, ఇన్నాళ్లూ నిక్కీ నిక్కీ అని వెంటపడి ఇప్పుడు కావాల్సింది ఇస్తుంటే సిగ్గు పడతావే?’ అంటూ మళ్ళీ చుట్టేసింది కిరీటిని. ఈ సారి అతడి చేతుల్ని తన వంటిపైనున్న డ్రస్ లోపలికి తీసుకెళ్లి డైరెక్ట్ గా తన ఉరోజాలపై వేసుకుంది. ఆదరాబాదరాగా కిరీటి పాంట్ జిప్పు లాగేసి అతడి అంగాన్ని చేతితో సవరించడం స్టార్ట్ చేసింది. ఇక కిరీటికి వశం తప్పింది. ఏం జరుగుతోంది ఏమిటి అనే స్పృహ లేకుండా తను కూడా ఆమెను సుడిగాలిలా చుట్టేశాడు. ఇక initiation తను తీసుకున్నాడు కాబట్టి తనకు నచ్చిన విధంగా ఆమె వొంటిని ఆస్వాదించడం మొదలెట్టాడు. 

మొదటగా గమనించింది తన నోటిలోని తియ్యదనాన్ని. ఒక అమ్మాయి ముద్దులో ఇంత తీయదనం వుంటుందా! తన చేతులకింద నలుగుతున్న అందాలు ఆమెలోనూ తనలోనూ కంపనాలు సృష్టించడం గమనించాడు. మెత్తనైన ఉరోజాలు, వాటిపై నిటారుగా నుంచున్న ముచ్చికలు అతడి మగతనాన్ని రెచ్చగొడుతున్నాయి. తన అంగాన్ని సవరదీస్తుంటే పై ప్రాణాలు పైనే పోతున్నాయి కిరీటికి.

వణుకుతున్న చేతులలో ఒకదానిని ఆమె వక్షం నుండి తొలగించి ముందుగా ఆమె తలను ఇంకా దగ్గరకు లాగుకొన్నాడు. అలాగే ఆ చేతిని పొడవాటి జడపైనుండి కిందకు జార్చి తన నడుము సన్నదనాన్ని కొలిచాడు. పిరుదుల ఎత్తులు, తొడల బలుపు ఇవన్నీ కొలిచాక చేతిని ఆమె తొడల మధ్యకు చేర్చాడు. ఒక్కసారిగా ఆమె ఒళ్ళంతా ఝల్లనడం తన ఒంటితో experience చేశాడు. ఇక తన లంగా బొందు లాగేయ్యబోతుండగా కిరీటి కాలికి ఏదో తగిలింది.

పుస్తకం! తను అప్పుడే కొన్న పుస్తకం. దానికంటే విలువైన వస్తువు ఇంకేదో అక్కడ వుంది అని అతడి మస్తిష్కం గోల చెయ్యడం మొదలెట్టింది. సునయన, ఆమె కార్డ్ గుర్తుకురాగానే కిరీటికి తన మెదడుకి పట్టిన మబ్బు తెరలు తొలగిపోయాయి. మళ్ళీ ఊపిరి కోసం తన చేతిలో అమ్మాయి పెదాలను విడదీయగానే ‘నిక్కీ, నిక్కీ...’ అని తన భుజాలను పట్టుకొని ఊపి ‘క్షమించండి నేను మీరు అనుకుంటున్న అబ్బాయిని కాను. ఒక్కసారి నా మాట వినండి’ అనగానే ప్రళయంలా చెలరేగుతున్న ఆమె చల్లబడిపోయింది. చీకట్లో కిరీటి ముఖాన్ని, తలను తడిమి ‘ఓ మై గాడ్, నో’ అని ఒక్క సారిగా అతడ్ని తోసేసి అంగట్ల వెనుక వైపుకి పారిపోయింది.

జరిగిన దాన్ని గురించి ఆలోచించడం బలవంతంగా ఆపి ముందు తన కాళ్ళ దగ్గర వున్న పుస్తకాన్ని పైకి తీసుకొని చూశాడు. జేబులో పెట్టుకొంటుండగా కింద పడిపోయిన కార్డ్ కూడా వెదికి సంపాదించాడు. రెండూ కూడా మరీ ఎక్కువ డామేజ్ కాకపోవడంతో ఊపిరి పీల్చుకొని, తన బట్టలు, క్రాఫూ సరిచేసుకొని మిత్రుల కోసం వెళ్ళాడు.

పెద్ద ప్రభ వద్దకు చేరుకొనేసరికి మిగతా ముగ్గురు అక్కడ వున్నారు. కిట్టి చేతిలో చంకీల దండలు వున్నాయి. ‘దిరికినయిరా మామా. పా, స్టేజ్ కాడికి పోయి ఆ బాబాయికి ఇద్దాము’ అంటూ నాటకం జరిగే వైపునకు బయలుదేరారు.

‘ఏరా, చేతిలో ఏంటి పుస్తకం?’ అంటూ రంగ కిరీటి చేతిలోని పుస్తకం తీసుకొని చూశాడు. ఇంగ్లీష్ పుస్తకం ఎక్కడ దొరికిందిరా నీకు అని అడిగితే ‘పట్నం వాళ్ళు పెట్టిన ఒక షాపులో కొన్నానురా’ అని చెప్పాడు. ఎందుకో సునయన గురించి, తనను ముద్దు పెట్టుకొన్న అమ్మాయి గురించి అప్పుడే చెప్పాలి అనిపించలేదు కిరీటికి. ‘మిగతా అంగట్లు ఎట్లున్నయిరా ఈ సారి’ అని అందరూ discuss చేసుకుంటూ మళ్ళీ రేపు రావాలి అనుకుంటూ స్టేజ్ వద్దకు చేరుకున్నారు.

దుర్యోధనుడి మేకప్పు పూర్తి అయిపోయి ఆయన కంగారుగా తిరుగుతుంటే కిట్టి వెళ్ళి ఆయనకు దండలు ఇచ్చి వచ్చాడు. ‘ఒరేయ్ మామా కనీసం బాబాయి పాత్ర ఒక్కటి ఐనా చూడాలిరా రేత్తిరికి’ అంటూ సంత మిగతా మొత్తం కలియదిరిగారు. సునయన షాపు దగ్గరకు వచ్చేసరికి అక్కడ ఎవ్వరూ లేరు. బల్ల, కుర్చీ, ఖాళీ షెల్ఫ్ తప్ప ఆదివరకు అక్కడ వున్న నల్లబోర్డ్ కూడా లేదు. మళ్ళీ రేపు వస్తే కనిపిస్తుందో లేదో అన్న ఆలోచనలో పడి ఒక రోబోట్ లాగా మిగతా ముగ్గురితో కలిసి వెళ్తున్నాడు కిరీటి. ఎలాగూ ఎక్కువ మాట్లాడడు కాబట్టి మిగతా ముగ్గురు కూడా కిరీటి కొంచెం తేడాగా వున్నాడు అన్న విషయాన్ని పట్టించుకోలేదు.

సంతలో దొరికే తినుబండారాలన్నీ మెక్కి భుక్తాయాసంతో స్టేజ్ దగ్గరకు చేరుకున్నారు నలుగురూ. మంచి రంజైన నాటకాలు పడ్డాయి ఈ సంవత్సరం. నైటుకి హైలైట్ మటుకు దుర్యోధన ఏకపాత్రాభినయం. అప్పటివరకూ ఏవో వూహాల్లో తిరుగాడుతున్న కిరీటి సైతం ఆ నటకుడి గొంతుకీ, స్టేజ్ presenceకి అబ్బురపడి ఈ లోకంలోకి వచ్చిపడ్డాడు. ఆ ఒక్క కార్యక్రమం పూర్తి అయ్యాక ఇంటి బాట పట్టారు నలుగురూ.    

[mkole123]

కథ బాగుందని కామెంట్ పెట్టిన మిత్రులకు వందనం. ముందే చెప్పినట్టు కథలో శృంగారం కొంచెం తక్కువగా వుంటుంది. ఐనా మిమ్మల్ని అలరిస్తుందని నా ఆశ.
పాత్రల సంభాషణలు, అందులోని ఉద్వేగాలు వీటి ద్వారా కథ నడపాలని నా ప్రయత్నం. కొండకచో కథాగమనం కుంటుపడితే ఓపిక పట్టండి. Perhaps I will write a fast paced story next time!

[mkole123]

మాయ - 5

మంచంపై పడుకొని ఆ రోజు జరిగిన విషయాలన్నీ నెమరేసుకుంటున్నాడు కిరీటి. కళ్ళు మూసుకుంటే సునయన కళ్ళముందు కనిపిస్తోంది. ఇంతలోనే నిక్కీ ఆలోచనల్లో చొరబడుతోంది. సునయన ముఖం, నిక్కీ ఒళ్ళు కలగలిసిపోయి చిత్ర విచిత్రమైన కలలన్నీ వచ్చి అది ఇది అని చెప్పలేని ఒక బాధ మనసును మాయ చేస్తోంది. ముందే చెప్పుకున్నాంగా, ఈ కథ అనుకోకుండా ఈ కుర్రాళ్ళ జీవితంలో ప్రవేశించిన వారి వల్ల జరిగిన మార్పుల గురించి అని... ఈ రోజు కిట్టి, కిరీటి జీవితాల్లో చెరగని ముద్ర వేసింది. 


మర్నాడు, ఆ తరువాతి రోజు కలిసి సంతకి పోవటం కుదర్లేదు స్నేహితులకి. కిట్టి మాత్రం ప్రతిరోజూ వెళ్ళి తన ఫేవరెట్ నటుడి ఏకపాత్రాభినయం చూసి వస్తున్నాడు. ఇంకా సంత ఒక్క రోజే వుంది. ఆ రోజు రాత్రికి ఎలాగైనా వెళ్ళి తీరాలని అనుకున్నారు నలుగురూ. చివరకు జరిగింది వేరు.

సంతకి పోవడానికి అందరూ ఒక చోట చేరాక ‘రే మామా, సచ్చిందిరా గొర్రె. Chemistry records ఇస్తానికి రేపేరా ఆకరి రోజు’ అంటూ గోరు గుర్తుచేశాడు. ‘మీరింకా రాయలేదారా?’ అన్న కిరీటిని తినేసాలా చూశారు ముగ్గురూ. ‘రాసేవోడివి ఓ మాట సెప్పాల గందా’ అంటూ ఫైర్ అయ్యాడు గోరు. చిన్నగా నవ్వి ‘నా రికార్డ్ ఇస్తానురా. చూసి జాగ్రత్తగా రాయండి. వున్నది వున్నట్టు దించేశారో ఒక్కొక్కడిని మక్కెలిరగ్గొడతా. కాపీ కొట్టామని అందర్నీ fail చేస్తారు.’ అని వార్నింగ్ ఇచ్చాడు.

‘నువ్వు దేవుడు సామీ’ అంటూ రంగా, గోరు కిరీటిని వాటేసుకున్నారు. కిట్టి మటుకు కొంచెం unhappyగా వున్నాడు. ‘నీకేటైనాదిరా, రికార్డ్ రాయాలని మాకూ లేదు. టైమ్ కి ఇయ్యకపోతే సాయిబు (chemistry లెక్చరర్) fail చేస్తాడని చెప్పినారు గంద సీనియర్లు’ అన్న గోరుతో  ‘ఔ ... నాకూ గుర్తుందిరా. నైటుకి రాములు బాబాయి, అదే, దుర్యోధన పాత్ర ఆయన ఒకసారి కల్వమని చెప్పుండే. రేపుట్నుంచి మళ్ళా కనబడ్డు గందా’ అన్న కిట్టిని ఒక ఊపు ఊపి ‘ఒరేయ్, ముందు దీని సంగతి సూడ్రా సామీ. సంకురేత్తిరికి మళ్ళా సంతెడతారు. రాములు కాదు ఈ సారి ఆయబ్బ అమ్మ మొగుడొస్తాడు’ అని గోరు అందర్నీ కిరీటి ఇంటి వైపు బయల్దేరదీశాడు.

రికార్డ్ మిత్రుల చేతిలో పెట్టి కిరీటి ఒక్కడే ఖాళీగా మిగిలాడు. కొంతసేపు ఊగిసలాడాడు కానీ చివరకు తన సైకిలుపై ఒక్కడే వెళ్ళాడు సంతకి. సంత మొత్తం తిరిగాడు కానీ ఎక్కడా సునయన కానీ ఆమె షాపుకానీ కనిపించలేదు. ఉసూరని ఇంక ఇంటికి పోదామని సైకిల్ స్టాండు వైపుకి బయల్దేరాడు.

‘ఏం హీరో, మమ్మల్ని చూడ్డానికి మళ్ళీ టైమ్ కుదర్లేదా అబ్బాయిగారికి’ అంటూ ఎవరో భుజంపై చెయ్యి వేశారు. వెనక్కు తిరగకముందే కిరీటి మైండ్ లో ఒక రకమైన విస్ఫోటనం సంభవించింది. ఆ గొంతు ఒకేఒక్కసారి విన్నాడు కానీ ఇక జీవితంలో మర్చిపోలేడు. వెనక్కు తిరిగి చూస్తే సునయన, ఆమెతోపాటు ఆజానుబాహుడైన ఒక వ్యక్తి వున్నారు.

‘hi సునయన గారూ, అదేం లేదండీ. ఏదో కాలేజీ క్లాసుల్లో కొంచెం బిజీ. ఇవ్వాళ మిమ్మల్ని... అదే మీ షాపు చూద్దామని వచ్చాను. కానీ మీరెక్కడా కనబడలేదు’ అంటూ తడబడుతూ చెప్పాడు. బుగ్గ సొట్ట పడేలా నవ్వి తన పక్కనున్న వ్యక్తి చేతిలోని పెద్ద పెట్టెని చూపించి ‘మేము అందరికంటే ముందే దుకాణం సర్దేశాము. ఇకనో ఇంకాసేపట్లోనో బస్సు వస్తే వెళ్లిపోతాము’ అని చెప్పింది.

చేతికున్న వాచ్ చూసి కిరీటి ‘సాయంత్రం బస్సు వెళ్లిపోయిందండి. మళ్ళీ పట్నం వెళ్ళే బస్సు పదిగంటలకే’ అని చెప్పాడు. సునయన తన పక్కనున్న వ్యక్తి వైపుకి తిరిగి ‘అబ్బా, ఇంకా రెండు గంటలు wait చెయ్యాలా. నాకు ఆల్రెడీ మెంటల్ ఎక్కుతోంది’ అని ‘by the way, ఈయన పేరు ధనుంజయ్, ఇతని పేరు కిరీటి’ అంటూ ఒకరికి ఒకరిని పరిచయం చేసింది.
ధనుంజయ్ కిరీటికి షేక్ హ్యాండ్ ఇచ్చి ‘నువ్వు కొంచెం మా సునయనకి కంపెనీ ఇవ్వగలవా కిరీటీ, నేను నైటు పట్నం చేరేదాకా ఆకలికి ఆగలేను. అలా వెళ్ళి ఏమన్నా తినేసి వస్తాను’ అని అడిగాడు. కిరీటికి కూడా సునయనతో ఒంటరిగా వుండాలి అని వుంది కానీ బయటపడలేక పోతున్నాడు. అనుకోకుండా వచ్చిన అవకాశాన్ని question చేసే పరిస్థితిలో లేడు. ‘సరేనండి. మేము అలా బ్రిడ్జి పక్కన కాల్వ గట్టున వుంటాము. పెట్టె మా దగ్గర పెట్టి వెళ్తారా’ అని అడిగాడు.

పెట్టె చేతికి అందించబోతుంటే సునయన ఆపి ‘ఓయ్, ఒకసారి పక్కకి తిరిగితేనే card తీసుకొని వెళ్లిపోయాడు. ఇప్పుడు పెట్టె మొత్తం అయ్యగారి చేతిలో పెడతావా? నో, నువ్వే తీసుకెళ్లు’ అన్నది. తనకదేమీ పెద్ద భారం కాదన్నట్టు ధనుంజయ్ అవలీలగా పెట్టె మోసుకొని ఫుడ్ వెతుక్కుంటూ వెళ్ళాడు.

ఇవతల కిరీటి సిగ్గుతో కార్డ్ విషయం తెలిసిపోయినందుకు ఏం మాట్లాడాలో తెలీక తలవంచుకొని నిలబడిపోయాడు. సునయన అతడి ఇబ్బందిని చూసి గట్టిగా నవ్వి ‘నువ్వు కార్డ్ తీసుకెళ్లినందుకు నాకేమీ కోపం లేదయ్యా మగడా. ధనుంజయ్ అంటే బండరాముడు. కనపడదు కానీ పెట్టె చాలా బరువు. మనకెందుకు మోత బరువు అని అతగాడ్నే తీసుకుపొమ్మన్నా’ అన్నది.

ఇంకా మాట్లాడకపోయేసరికి ‘నమ్మవా, నా మీద ఒట్టు. Taking that card was a marvelous trick you pulled on me’ అన్నది. కిరీటి సిగ్గుని అతడి క్యూరియాసిటీ జయించింది. ‘మీరు ఇంత బాగా ఇంగ్లిష్ ఎలా మాట్లాడగలరు? ఎంత వరకు చదువుకున్నారు మీరు?’ అని అడిగాడు. సునయన చేతులు కట్టుకొని తన తేనె కళ్ళతో కిరీటిని పరీక్షగా చూస్తుంటే స్వతహాగా కొంచెం introvert ఐన కిరీటికి ఇబ్బందిగా వుంది. నిలబడ్డ చోటే కాళ్ళు కదిలిస్తూ మళ్ళీ అడగరానిది ఏమన్నా అడిగానా అనుకుంటూ వుండిపోయాడు.

‘hmm, నా రూల్ తెలుసు కదా, నన్ను ఏమన్నా అడిగే ముందు ఏదైతే అడిగావో నీ గురించి ఆ విషయం నాకు చెప్పాలి’

‘నేను డిగ్రీ 1st ఇయర్ స్టూడెంట్. Inter వరకు తెలుగు మీడియం. ఇంగ్లిష్ లో ఇంకా కొంచెం struggle అవుతున్నాను. మీరు ఇంత easy గా ఇంగ్లిష్ మాట్లాడుతుంటే నాకు ఎప్పటికైనా అలా మాట్లాడాలని కోరిక కలుగుతోంది’

సునయన మెత్తగా నవ్వి ‘నేను formal గా టెన్త్ వరకే చదివాను. తరువాత డబ్బులు లేక చదువు ఆగిపోయింది’ అన్నది. కిరీటి నమ్మలేనట్లు చూస్తే తలమీద చెయ్యి వేసుకొని ‘ప్రామిస్’ అన్నది. ‘మీరు చాలా గ్రేట్ అండీ. మీరు మాట్లాడినంత బాగా మా లెక్చరర్ కూడా మాట్లాడడు’ అని చెప్పాడు. ‘మునగ చెట్టు ఎక్కించకు అయ్యా’ అంటే ఈ సారి కిరీటి తన నెత్తిపై చెయ్యి వేసుకొని ‘ప్రామిస్’ అన్నాడు.

గలగలా నవ్వి సునయన ‘పైకి అస్సలు కనిపించవు కానీ నువ్వు పెద్ద కరోడా’ అంటూ తన కుడి చేత్తో అతడి ఎడమ చేతిని పెనవేసింది. ‘రెండు గంటలు నేను నీ దాన్ని. కాసేపు మీ సంత చూపించు. తర్వాత పోయి అక్కడ కూర్చుందాం’ అంటూ కిరీటిని లాక్కుపోయింది. ఇవతల మనవాడు సునయన చెయ్యి తగలగానే మైండ్ బ్లాంక్ అయ్యి తన వెంట వెళ్తున్నాడు.

[mkole123]

మిత్రులు Okyes?, Uday గార్లకు ధన్యవాదాలు. పాఠకులు గోరంత ప్రోత్సాహం అందిస్తే రచయితలకు కొండంత ఉత్సాహం వస్తుంది.

[mkole123]

మాయ - 6

కిరీటి చిన్నతనంలోనే తల్లిని కోల్పోయాడు. ఏకైక సంతానం. తండ్రి మళ్ళీ పెళ్లి చేసుకోలేదు. ఇంట్లో ఇద్దరు మగవాళ్ళు. ఆడవాళ్ళతో కలవటం తక్కువ. ఇదిగో ఇప్పుడే డిగ్రీలో మొదటిసారి కో-ఎడ్ కాలేజీలో అమ్మాయిలతో కొంచెం మాట్లాడడం. తండ్రి నేర్పిన సంస్కారం, స్వతహాగా వున్న సిగ్గరితనము అమ్మాయిలని ఎప్పుడూ వక్రబుద్ధితో చూడనివ్వలేదు. ఇలాంటి ఒక కుర్రవాడికి సునయన, నిక్కీ వంటి వారు తమంతట తామే మీద పడితే ఎలా వుంటుందో ఆలోచించండి! ఇలా మొదలైన ఆడవారి సాన్నిహిత్యం అతడి characterలో ఏమన్నా మార్పులు తెచ్చిందా, అది యే రకంగా రూపాంతరం చెందింది అనేది కథాగమనంలో చూద్దాం. 


మెత్తటి సునయన వొళ్ళు హత్తుకుపోతుంటే కిరీటికి ఆమె మాటలపై గురి పెట్టడం చాలా కష్టంగా వుంది. కొంత తేరుకొని తను కూడా ఆమె కంపెనీని ఆస్వాదించడం మొదలెట్టాడు. సరదాగా సంత అంతా కలియతిరుగుతున్నారు. ‘మీకు ఆకలి వెయ్యటం లేదా? ఏమన్నా తింటారా?’ అని అడిగితే ‘చూశావా, నువ్వు కాబట్టి అడిగావు. ఆ రాతిమనిషి తన పొట్ట సంగతి చూసుకుందుకు పోయాడు కానీ నన్ను ఒక్క మాట కూడా అడగలేదు. ఆకలి వేస్తోంది కానీ మా డబ్బులన్నీ ధనుంజయ్ దగ్గర వున్నాయి. ఇప్పుడు అతగాడిని వెదికే ఓపిక నాకు లేదు.’ అన్నది.

మారు మాట్లాడనివ్వకుండా ఆమెని తినుబండరాలు దొరికేచోటికి తీసుకువెళ్లి సునయన ఏది అడిగితే అది ఇప్పించాడు. ‘Many thanks కిరీటీ, ఇప్పుడు నేను నీకోక భోజనం బాకీ. పద ఎక్కడైనా కాసేపు విశ్రాంతిగా కూర్చుందాం’ అని చెప్పి నాటకం జరిగే స్టేజ్ వైపు వెళ్లారు. స్టేజి ఎదురుగా వున్న కుర్చీల్లో కూలబడి కాసేపు గోదారి పైనుంచి వచ్చే చల్లగాలి ఆస్వాదిస్తూ వున్నారు ఇద్దరూ.

ఎదురుగా స్టేజిపై ఏవో నాటకాలు సాగుతున్నాయి కానీ కిరీటి వాటినేవీ పట్టించుకునే స్థితిలో లేడు. భుక్తాయాసమో, అలసట వల్లనో కానీ సునయన కుర్చీలో జారగిలబడి కన్నులు మూసుకుంది. రెప్ప వాల్చకుండా కిరీటి ఆమెనే చూస్తున్నాడు. మళ్ళీ జీవితంలో ఇలాంటి అమ్మాయిని చూస్తానని కానీ ఇంత దగ్గరగా, చనువుగా వుంటానని కానీ అతడికి నమ్మకం లేదు.

‘అలా పీక్కుతినేలా చూడకోయి, సిగ్గేస్తోంది’ అని సునయన అంటే గతుక్కుమని ‘నేను మిమ్మల్నే చూస్తున్నానని ఏమిటి గ్యారంటీ. ఐనా మీరు కళ్ళు మూసుకుని వుంటే మీకెలా తెలుసు నేనేమి చూస్తున్నానో. ఇది ఇంకొక మ్యాజిక్ ట్రిక్కా?’ అన్నాడు. ‘నీలాగా వయసులో వున్న కుర్రాళ్ళు చూసేదేమిటో చెప్పడానికి మా అమ్మాయిలకి మ్యాజిక్ అక్కర్లేదు’ అని నవ్వుతూ అంటోంది. సీరియస్ గా ఏమీ లేకపోయేసరికి కిరీటి ఆమె పైనుంచి చూపు తిప్పుకోలేక పోతున్నాడు.

స్టేజ్ మీద దుర్యోధనుడు పాంచాలి మీద పగ సాధిస్తాను అని భీకరంగా ప్రతిజ్ణ చేసి జనాల చప్పట్ల మధ్య తన పాత్ర ముగించాడు. ఒకసారి స్టేజ్ వంక చూస్తే దుర్యోధనుడి పాత్రధారితో మాట్లాడే వ్యక్తి ముఖం బాగా పరిచయం వున్నట్టు తోచింది కిరీటికి. మైండ్లో బల్బు వెలిగి ‘కిట్టీ’ అంటూ సడన్ గా లేచి నుంచున్నాడు. రికార్డ్ రాయాల్సినవాడు ఇక్కడకి ఎందుకు వచ్చాడో అర్ధం కాలేదు. క్లాస్ fail అవుతామన్న జ్ణానం కూడా లేకుండా ఇలా చేసేసరికి వాడి మీద కోపం వచ్చింది.

‘ఏమయ్యింది, ఎవరికైనా దెబ్బలు తగిలయా అంత react అయ్యావు’ అని సునయన అడిగితే ‘ఇప్పుడు కాదు లెండి, రేపు తగులుతాయి వాడికి దెబ్బలు’ అంటూ మళ్ళీ కూర్చున్నాడు కానీ ఇంక restless గా అయిపోయాడు. ఓ పక్క ఇప్పుడే వెళ్ళి కిట్టిగాడిని చెడామడా తిట్టాలని వుంది. కానీ సునయన పక్కనుండి కదలాలని లేదు! కిట్టి సంగతి రేపు చూడొచ్చు అని ఫిక్స్ అయి మళ్ళీ సునయన వంక చూస్తూ కూర్చున్నాడు.

‘ఇలాగే వుంటే నువ్వు నన్ను చూపుల్తోనే తినేస్తావు. పద, ఎక్కడికైనా పోయి కాసేపు కబుర్లు చెప్పుకుందాం’ అని కిరీటిని అక్కడ్నుంచి లాక్కుపోయింది. కొంచెం జనసందడి లేకుండా ఖాళీగా వున్న చోటకు వెళ్ళి నెల మీద కూలబడ్డారు ఇద్దరూ. ‘హమ్మయ్య’ అనుకుంటూ విష్ణుమూర్తి ఫోజులో పడుకొని ఎడమ చెయ్యి మడిచి తల కింద పెట్టుకొని కిరీటినే చూస్తూ, ‘నిన్నూ, మీ ఊరినీ మర్చిపోకుండా వుండేలా ఏమన్నా విశేషమో, కథో చెప్పవోయ్’ అని అడిగితే ఏం చెప్పాలబ్బా అని ఆలోచించి ఒక పుల్ల తీసుకొని నేల మీద ఏదో గీయటం మొదలెట్టాడు.

ఏం గీస్తున్నాడా అని కొంచెం వాలుగా వంగి చూస్తోంది సునయన. ఆమెను ఆ యాంగిల్లో కన్నార్పకుండా చూడాలని వుంది కానీ చూస్తే దొరికిపోతామని డిసైడ్ అయ్యి తను గీసినదాన్ని చూపించి చెప్పడం మొదలెట్టాడు.  

‘మా వూరి పేరు ఒకప్పుడు సూరారం అట. సూర్యవరం అనే పేరుకి shortcut అనుకోండి. ఆ పేరు ఎందుకు పేరొచ్చిందంటే..’ అంటూ తను గీసిన బొమ్మ చూపించాడు. అది crudeగా గీసిన సూర్యుడి బొమ్మలా వుంది. అంటే, ఒక circle, దానినుంచి కిరణాల వలే ఏడు గీతలు గీసినట్టు వుంది. సునయన కళ్ళలో కుతూహలం చూసి కిరీటి చెప్పడం కంటిన్యూ చేశాడు. ‘ఇదిగో circleలా వుందే, ఇది మా ఊరు. ఇప్పుడు పంచాయితీలు, నియోజకవర్గాల బోర్డర్లు మార్చాక మరీ ఇంత రౌండ్ గా లేదు కానీ ఒకప్పుడు ఇలానే వుండేదిట.’

‘ఇదుగో ఈ ఏడు గీతలున్నాయే, ఇవి మా ఊళ్ళోకి వచ్చే దారులు. చూసారూ, ఇవి ఏడు దిక్కులనుంచి మా ఊరికి వచ్చే దారులు. అలాగే ఎనిమిదో దిక్కు నుంచి కూడా ఒకప్పుడు దారి వుండేదట’ అంటూ ‘ఇది ఉత్తరం దిక్కు’ అని చూపుతూ మిగతా గీతలకంటే కొంచెం సన్నగా ఒక గీత గీశాడు. ‘ఇప్పుడు ఉత్తరాన శ్మశానం తప్పితే ఇంకేమీ లేదు. అట్నుంచి ఎవరూ ఊళ్ళోకి అడుగుపెట్టరు కూడా.’

‘అన్ని ఊళ్లలాగానే ఇదీనూ. కాకపోతే మీ ఊళ్ళోకి రోడ్లు ఎక్కువ. ఇందులో విశేషం ఏముంది’ అంటూ తన ముఖంపైన పడుతున్న జుట్టు చెవి వెనక్కు తోసుకుంటూ అడిగింది సునయన.

‘మీకు impatience ఎక్కువ అండీ’

‘నోరు మూసుకుని చెప్పేది వినమని ఇంత గౌరవంగా ఎవ్వరూ చెప్పలేదయ్యా నాకు ఇన్నాళ్ళలో’

‘అహహ... అది కాదండీ నా వుద్దేశం’ అని కంగారు పడుతున్న కిరీటిని చూసి నవ్వి ‘ఆట పట్టించటానికి అన్నానోయి’ అని అతని చెయ్యి నొక్కి ‘ఇంక disturb చెయ్యనులే, చెప్పు’ అంది సునయన.

‘ఇంతకీ మా ఊరి పేరు ఎందుకు మారిందో చెప్పాలి. ఒకప్పుడు ఇక్కడ పెద్ద గుడి వుండేదిట. అలాంటి ఇలాంటి గుడి కాదండీ. చాలా పెద్ద సూర్యుడి గుడి. అంతే కాదండీ, సకల దేవతలకూ ప్రత్యక్ష స్వరూపం సూర్యుడు కాబట్టి ఆయన విగ్రహంతో పాటుగా చాలామంది దేవుళ్ళ విగ్రహాలు వుండేవి అట ఆ గుళ్ళో. అవన్నీ వెలకట్టలేని పంచలోహ విగ్రహాలు అట. దాదాపు 50 విగ్రహాలు వుండేవిట. కాలక్రమంలో గుడి శిధిలమైపోయి విగ్రహాలు అన్నీ కనుమరుగైపోయాయి.’

‘ఇలా వుంటే, ఒక రోజు పెంచలయ్య అనే పశులకాపరికి చిన్న సూర్యుడి విగ్రహం దొరికిందట. విగ్రహం దొరికిన రోజు ఆ టైమ్ లో సూర్యగ్రహణం. కానీ విగ్రహం చేతిలోకి తీసుకోగానే గ్రహణం చీకట్లో ఏదో దారి కనిపించిందట పెంచలయ్యకు. ఆ దారెమ్మట వెళ్తే, పాత గుడి అందులో విగ్రహాలు అన్నీ కనిపించాయట. గ్రహణం పూర్తి అవ్వగానే విగ్రహాలు అన్నీ తుడిచి శుభ్రం చేసి దణ్ణం పెట్టుకొని వచ్చాడుట పెంచలయ్య. అప్పట్నుంచీ ఆ పెంచలయ్య వంశస్థులు ప్రతి సంవత్సరం సూర్యగ్రహణం రోజు ఆ చిన్న విగ్రహం పట్టుకు పోయి ఆ గుళ్ళో పూజ చేసి వచ్చేవాళ్లుట. అదుగో ఆ పెంచలయ్య పేరు మీద మా ఊరు పెంచలాపురం అయ్యింది’.

‘Wow! అద్భుతం. నాకిలాంటి కథలంటే ఎంత ఇష్టమో తెలుసా! మరిప్పుడు ఆ విగ్రహం ఎక్కడుంది? ఇప్పటికీ ఆ పెంచలయ్య వంశం వాళ్ళు ప్రతి సంవత్సరం వెళ్తున్నారా?’ అంటూ కుతూహలంగా అడిగింది సునయన.

కిరీటి చిన్నగా నవ్వి ‘లేదండీ, పెంచలయ్య వంశం వాళ్ళు ఇప్పుడు ఎవరూ లేరు. ఇది ఒట్టి కథ. ఇందులో నిజం ఎంతో ఎవ్వరికీ తెలియదు. మా ఊళ్ళో ఒక చిన్న సూర్యుడి విగ్రహం మటుకు వుందండి. ప్రతి సంవత్సరం రెండు సార్లు - సంక్రాంతి రోజు, రథసప్తమి రోజు ఊరేగిస్తారు. అది పంచలోహ విగ్రహం అనీ, గుళ్ళో వుంటే దొంగలు ఎత్తుకుపోతారని ప్రెసిడెంటు గారి ఇంట్లో భద్రంగా పెట్టి వుంచుతారు.’

‘మరి సూర్యగ్రహణం రోజు ఎప్పుడూ తీసుకెళ్లి పాత గుడి కోసం వెదకలేదా?’ చిన్నపిల్లలా కళ్ళు పెద్దవి చేసి అడిగింది సునయన.

‘అయ్యో రామ, చాలా సార్లు గవర్నమెంట్ ఆఫీసర్లు, పురావస్తు శాఖ వాళ్ళు వచ్చి try చేశారు. గుడి కోసమని ఊళ్ళో చాలా చోట్ల తవ్వకాలు కూడా జరిపారు. ఏమీ దొరకలేదు. మా ఊరి గురించి గొప్పగా చెప్పుకోవడానికి ఎవరో ఎప్పుడో అల్లిన కథ అని చుట్టుపక్కల ఊళ్ళ వాళ్ళు మమ్మల్ని ఏడిపిస్తారు’ అంటూ చెప్పడం పూర్తి చేశాడు కిరీటి.

[mkole123]

మాయ - 7

కాసేపు మౌనంగా వుండి కథ గురించి తలుచుకుంటున్నారు ఇద్దరూ. ‘చాలా బాగుంది కిరీటి. నేనైతే నమ్మేస్తాను ఇలాంటివి ఈజీగా. జీవితంలో కొంచెం మ్యాజిక్ లేకపోతే మజా ఏముంటుంది చెప్పు’ అంటూ వీపుపై పడుకొని ఆకాశంలో నక్షత్రాలు చూస్తోంది సునయన.

కాసేపాగి ‘మీ ఊరి గురించి మర్చిపోలేని విషయం చెప్పావు. నీ గురించి కూడా ఏమన్నా చెప్పవా. ఇంతే interestingగా వుండాలి’ అని అడిగింది.

‘నా లైఫ్ లో అంత interesting విషయాలు ఏమీ లేవండి. ఏదో నేనూ, మా ఫ్రెండ్స్ సర్కిల్. అందరు కుర్రాళ్లలానే నేనూ, అవే  సరదాలు.’

‘కొయి కొయి కోతలు. నువ్వు పెద్ద ముదురు. బయటపడవు అంతే’ అంటూ అతనివైపు తిరిగి చిలిపిగా నవ్వింది.

ఎంత introvert కైనా ఎవరితోనైనా కుదిరితే సరదాగా మాట్లాడాలి అనిపిస్తుంది. కిరీటికి కూడా సునయనతో అలాంటి కనెక్షన్ ఏదో కుదిరింది. ఎవ్వరితోనూ చెప్పకూడదు, చెప్పలేను అనుకున్న విషయాలు ఫ్రీగా ఈ అమ్మాయితో చెప్పుకోవచ్చు అనిపిస్తోంది అతనికి. కొంచెం ఆలోచించి ‘మీ దగ్గర కార్డ్ తీసుకున్న రోజు చాలా లక్కీ అండి. కార్డ్ తీసుకున్న పది నిమిషాలకి నా లైఫ్ లో ఫస్ట్ టైమ్ నేనొక అమ్మాయిని kiss చేశాను’.

సునయన గబుక్కున లేచి కూర్చుంది. ‘ha! నాకు తెలుసు నువ్వు పెద్ద జాదూ అని. చెప్పు చెప్పు, ఏ ఒక్క డీటైల్ కూడా వదిలిపెట్టకుండా మొత్తం చెప్పు’ అంటూ కిరీటి భుజాల్ని పట్టుకుని ఊపేసింది. మొత్తం డీటైల్స్ కాదు కానీ ఎవరో అమ్మాయి తనని అంగట్ల మధ్యలోకి లాగి ముద్దు పెట్టుకోవడం, చివరకు కిరీటి తను అనుకుంటున్న వ్యక్తి కాదని తెలిసి పారిపోవటం గురించి టూకీగా చెప్పాడు.

‘నువ్వు ఇంకా సత్యకాలంలో వున్నవోయి. అడగకుండా అమ్మాయి ముద్దు పెడితే నేను నీ ప్రియుడ్ని కాదు అని ఎలా చెప్పబుద్ధి అయ్యింది నీకు. వచ్చిన బంగారం లాంటి ఛాన్స్ మిస్ చేసుకున్నావు కదా!’

కిరీటి కొంచెంసేపు ఏమీ మాట్లాడకుండా కాళ్ళు దగ్గరికి తీసుకొని గడ్డం మోకాళ్ళపై పెట్టి మౌనంగా వుండిపోయాడు. సునయన కూడా అతడ్ని ఆనుకొని గోదాటి మీదనుంచి వస్తున్న చల్లగాలి ఆస్వాదిస్తూ వుండిపోయింది. కాస్సేపటి తర్వాత కిరీటి నోరు పెగల్చుకొని ఇలా చెప్పాడు. ‘ఆ అమ్మాయి ముద్దు నేను అడక్కుండానే నాకు దక్కింది. అదొక్కటీ చాలు అనిపించింది. ఇంకా ఎక్కువ ఆ అమ్మాయి దగ్గర్నుంచీ తీసుకునేవాడినేమో కూడా. ఇంతలో మీ దగ్గర కొన్న పుస్తకం అడ్డు పడింది. మీరు గుర్తొచ్చి ఆగిపోయాను.’ ఈ చివరి మాటలు కొంచెం నవ్వుతూ చెప్పాడు.

సునయన అతడ్ని ఇంకా గట్టిగా హత్తుకుపోయింది ఈ మాట విని. కిరీటి తల తిప్పి చూస్తే ఆమె కళ్ళల్లో కన్నీళ్లు వున్నాయి. ‘సునయనా..’ అని ఏదో అడగబోతుంటే అతడి నోటిపై వేలు వేసి ‘నువ్వు పూర్తిగా పప్పుసుద్దవి కాదు. అలా అని పూర్తిగా జల్సారాయుడివి కూడా కాదు. రెండూ కరెక్ట్ పాళ్లలో కలగలిసిన మంచి అబ్బాయివి.’

‘ఇది నీలోని చిలిపితనానికి’ అంటూ రెండు బుగ్గలపైనా ముద్దులు పెట్టింది. ‘ఇది నీలోని innocenceకి’ అంటూ అతడి పెదవులను తన పెదవులతో పెనవేసి గాఢమైన ముద్దు పెట్టింది. ఆ ముద్దు కిరీటిలో సెక్సువల్ ఫీలింగ్ కలిగించలేదు. అది ఒక అమ్మాయి మనస్ఫూర్తిగా ఇచ్చిన ముద్దు. అందులో కామం లేదు, ఒక ఆర్తి మాత్రమే వున్నది.

‘సునయనా, నాకు ఇంత పెద్ద గిఫ్ట్ ఇచ్చారు. నేను మీకు ఏమి ఇవ్వగలను?’

ఆమె అతడి గుండెపై చెయ్యి వేసి ‘నీ innocenceని ఇక్కడ పెట్టి తాళం వెయ్యి. ఆ తాళం ఎక్కడైనా పారెయ్యి. నీ దగ్గర ఆ innocence వున్నంత కాలం నా ముద్దు నీ దగ్గర వుంటుంది. అది కోల్పోయావో, నువ్వు నాలా అవుతావు. నాలాగా ఎప్పటికీ తయారవకు’ అంటూ అతడ్ని కరుచుకుపోయింది.

కిరీటిది చాలా చిన్న పరిధి. వేనవేల పల్లెటూళ్ళల్లో ఓ పల్లెటూరు ఈ పెంచలాపురం. అందులో శతకోటి లింగాల్లో మానవాడొక బోడి లింగం. పుట్టి బుద్ధెరిగిన తర్వాత ఈ అమ్మాయి అంతటి కాంప్లికేటెడ్ మనిషిని ఎప్పుడూ చూడలేదు. కొంతసేపటి క్రితం వరకూ కూడా ఆమెపై ఒక ఫిజికల్ అట్రాక్షన్ మాత్రమే వుంది. కానీ ఇప్పుడో... ఇప్పుడు సునయన అతని హృదయంలో తిష్ట వేసుకొని కూర్చుంది. ఇట్లాంటి అమ్మాయితో ఈ అనుభవం తర్వాత మామూలు ఆడపిల్లలు ఇక జీవితంలో నచ్చలేదు అతనికి. ఇది అతనిలో వచ్చిన మొదటి మార్పు.

ఆమె గురించి ఎంతో తెలుసుకోవాలని వుంది కిరీటికి. ఆమె మూలాలు ఎక్కడ వున్నాయి, ఫ్యామిలీ, ఫ్రెండ్స్, చదువు, ఇష్టాయిష్టాలు, ఇలా ఎన్నో ఎన్నెన్నో అడగాలని వుంది. కానీ పర్సనల్ డీటైల్స్ అడిగితే వేటగాడ్ని చూసిన జింకపిల్లలా పారిపోతుంది అని ఒక బలమైన నమ్మకం మటుకు కుదిరింది అతనికి. బలవంతాన అడిగేకంటే తనంతట తను చెప్పిన దాంట్లో ఏమన్నా సమాచారం దొరుకుతుందేమో చూద్దాం అని డిసైడ్ అయ్యాడు.

‘ఇప్పుడు ఎక్కడికి వెళ్తారు. మళ్ళీ ఎప్పుడైనా ఇటు వస్తారా?’ అని కిరీటి అడిగితే ‘తెలీదు. ప్రస్తుతానికి నా నుంచీ ఏమీ ఆశించకుండా నా మానప్రాణాల్ని కాపాడేది ధనుంజయ్ ఒక్కడే. అందుకే అతను ఎక్కడికి తీసుకెళ్తే అక్కడికి వెళ్తాను’ అంది.

మళ్ళీ కాసేపు మౌనం రాజ్యమేలింది అక్కడ. ‘నాక్కూడా ఇదే మొదటి ముద్దు తెలుసా?’ అని ఆమె అంటే కిరీటి ఆమె భుజాలపై చెయ్యి వేసి దగ్గరకు తీసుకున్నాడు. ఈ సారి వారి ముద్దులో గాఢత ఇంకాస్త ఎక్కువగా వుంది. ఇద్దరూ మాటలతో చెప్పలేని భావాల్ని ఇలా పెదాలతో పంచుకున్నారు.

‘ఎప్పటికైనా ఒకసారి మళ్ళీ మిమ్మల్ని కలుస్తాను. మీరు ఎక్కువగా ఏ వూళ్ళో వుంటారో కనీసం అదొక్కటైనా చెప్పండి’ అన్నాడు. ఆమె అతని చెవిలో ఒక మాట చెప్పింది. విని మౌనంగా తల ఊపాడు.

ఇద్దరూ ఒకరిని ఒకరు వీడి పోవటానికి సిద్ధంగా లేరు. కానీ సమయం ఎవరి కోసమూ ఆగదు కదా. ఎవరి దారిన వారు పోయే సమయం వచ్చింది. ‘పాడు పిల్లడా, నన్ను ఏడిపించావు. చూడు నా ముఖమంతా అసహ్యంగా తయారయ్యింది. ముఖం కడుక్కోవాలి, నీళ్ళెక్కడుంటాయో చెప్పు. కాస్త జనం లేని చోట సుమా’ అంటే ‘బస్టాండ్ దగ్గర పంచాయితీ కుళాయి వుంది రండి. నాకు తెలిసి ఈ రాత్రి బస్సులో మీ ఇద్దరే ప్రయాణికులు’ అంటూ ఆమెను అక్కడకు తీసుకుపోయాడు.

కుళాయి దగ్గర ముఖం కాళ్ళు చేతులు శుభ్రం చేసుకొని ధనుంజయ్ కోసం వేసి చూస్తున్నారు ఇద్దరూ. ‘నేను wait చేస్తానులే ఇక్కడ. చీకటి పడిపోయింది. నువ్వు ఇంటికి పోవా?’ అంటే ‘మిమ్మల్ని బస్సు ఎక్కించి వెళ్తాలెండి. దార్లన్నీ నాకు కొట్టిన పిండే’ అన్నాడు.

‘నువ్వేమన్నా నా చుట్టానివా? నేను పండక్కి మీ ఊరోస్తే సాగనంపినట్టు ఏమిటి ఇదంతా, పో పో’ అని నవ్వింది సునయన. ‘అలాంటిదే అనుకోండి. అదుగో మీ ఫ్రెండ్ ఎలాగూ వచ్చేస్తున్నాడు’ అంటూ పెట్టె మోసుకొస్తున్న ధనుంజయ్ ను చూపించాడు.

‘నువ్విక్కడుంటే నేను బస్ ఎక్కేటప్పుడు మళ్ళీ ఏడుస్తాను. వెళ్లిపోవా ప్లీజ్’ అని అడిగింది సునయన. 

ఇక ఆ మాటకి ఎదురు చెప్పలేకపోయాడు కిరీటి. ‘గుడ్ బై’ అని షేక్ హాండ్ ఇచ్చి ఆమె చెయ్యి మెల్లగా నొక్కి మరి వెనుతిరిగి చూడకుండా వెళ్లిపోయాడు. వెళ్ళేటప్పుడు ఎదురుపడ్డ ధనుంజయ్ కి చెయ్యి ఊపి సైకిల్ స్టాండ్ వైపు వెళ్ళాడు.

‘కుర్రాడు special అని ఇప్పటికైనా ఒప్పుకుంటావా?’ అని ఆమె పక్కన కూలబడుతూ అడిగాడు ధనుంజయ్. ‘జరిగిందంతా నక్కి నక్కి చూసేసి ఇప్పుడు మళ్ళీ నన్ను అడగటం ఎందుకు? He is a gem. ఎక్కువ రోజులు బతకలేడు ఊరు దాటి వెళ్తే. ఇంత మంచి వాళ్ళని లోకం పీక్కుతినేస్తుంది’ అంది సునయన. ఆమె కళ్ళల్లోంచి మళ్ళీ నీళ్ళు కారిపోతున్నాయి.

ధనుంజయ్ ఆమె భుజం తట్టి ఓదార్చాడు. ‘Control yourself Sunayana… నీకు తెలుసు కదా, మన line of work లో ఎమోషనల్ బాండింగ్ పెట్టుకోకూడదు. ఎడారిలో నడిచేవాడికి దగ్గర్లో ఒయాసిస్ వుందన్న ఊహే కొండంత బలం. ఈ కిరీటి నీ మనసుకి ఒయాసిస్ లాంటివాడు అనుకో. లోకం మరీ దారుణంగా అనిపించినప్పుడు ఈ అబ్బాయిని గుర్తు తెచ్చుకో. He will be a source of strength for you. అలాగే ఎడారిలో బతకాలంటే ఒయాసిస్ లో నీళ్ళు తాగాలి. మన పనిలో ఒకవేళ అవసరం ఐతే ఈ అబ్బాయిని వాడుకుంటావు కదా?’ అని అడిగాడు.

సునయన కళ్ళల్లోంచి ఉబుకుతున్న నీటిని తుడుచుకుంటూ ‘ఊ’ అని చెప్పింది.

‘మనం ఈ ఊరు వచ్చిన పని పూర్తి అయినట్లేనా’ అడిగాడు ధనుంజయ్. ‘ఆ, అనుకోకుండా పరిచయం ఐనా మనకు కావాల్సిన చాలా డీటైల్స్ కిరీటే చెప్పాడు. మిగతా వాళ్ళ దగ్గర విన్నట్లే ఈ ఊళ్ళో పంచలోహ విగ్రహం వున్నది నిజం. అన్నిటికంటే ముఖ్యమైన detail. పండుగ టైమ్ లో కాక మిగతా రోజుల్లో విగ్రహం ప్రెసిడెంట్ గారి ఇంట్లో పెట్టి వుంచుతారుట’ అని చెప్పింది సునయన.

‘గుడ్, గుడ్. మన పని మనం చేశాం. మిగతా అంతా వినయ్ చేతిలో వుంది. విగ్రహం దొంగిలించడం ఎలా అన్నది అతగాడికి వదిలిపెడదాం’.

[mkole123]

నైస్ అప్డేట్

ధన్యవాదాలు

Its nice..

థాంక్స్

ఎమ్కోల్ 123 గారు,

అద్బుతంగా రాస్తున్నారు సార్ పంచలోహవిగ్రహం.... దొంగతనం....అనేది సస్పెన్స్ అయితే...  
సునయన పాత్ర అనేది మహా సస్పెన్స్ 
Superb keep it up sir...

గిరీశం గారూ ధన్యోస్మి. మీవంటి సీనియర్ రచయిత నాలాంటి కొత్తవాడ్ని ప్రోత్సహిస్తూ ఓ మాట అనటం నాకు నూతనోత్తేజాన్ని ఇస్తోంది.

[mkole123]

మాయ - 8

సునయన నుండి విడివడ్డాక కిరీటి మామూలు మనిషి కావడానికి కొన్ని రోజులు పట్టింది. ఆ తర్వాత ఆమెను మర్చిపోయాడు అని కాదు, ఎప్పటికైనా తనని కలవాలి అన్న ఒక లాంగ్ టర్మ్ గోల్ అంటూ వుంది కాబట్టి తన జ్ఞాపకాల్లో పడి కొట్టుమిట్టాడకుండా మిగతా విషయాలపై దృష్ఠి పెట్టాడు. ఇలా చులాగ్గా ఒక మాటలో తేల్చేసానని వాడు పడ్డ బాధని తక్కువ అంచనా వెయ్యకండి.


అంతేకాదండోయ్, ఓ తుఫానులా ఇతని జీవితంలో ప్రవేశించి వెళ్ళిపోయిన సునయన లానే ఇంకొన్ని పాత్రలు అతడి routineను అల్లకల్లోలం చేసేశాయి.

డిగ్రీ మొదటి సంవత్సరం చదువుతున్నారు అని చెప్పుకున్నాము కదా మన బ్యాచ్. కిరీటి సునయనతో చెప్పుకున్నట్టు వీళ్ళందరికీ ఇదే మొదటి సారి ఇంగ్లీష్ మీడియంలో చదవటం. Quarterly పరీక్షలు వచ్చేసరికి ఫస్ట్ ఇయర్ లో చాలామంది పిల్లలు విపరీతంగా struggle అవడం కాలేజీ యాజమాన్యం గమనించింది. అంత క్రితం సంవత్సరం వరకూ ఆ కాలేజీలో పనిచేసిన అద్భుతమైన ఇంగ్లిష్ లెక్చరర్ తనకు రైల్వే competitive పరీక్షల్లో ర్యాంక్ రావటం వల్ల ఈ వుద్యోగం వదిలేసి రైల్వేలో జాయిన్ అయిపోయాడు. కొత్తగా వచ్చిన లెక్చరర్ hopeless కావడంతో ప్రిన్సిపాల్ తలపట్టుకు కూర్చున్నాడు.

రాణి రత్నమాంబ కాలేజీ government కాలేజీ కాదు. ఓ రాజా వారు తన భార్య పేరుమీద చుట్టుపక్కల వున్న పల్లెటూరి పిల్లలు చదువుకోవడం కోసం దాన్ని కట్టించారు. పిల్లల చదువు, పాస్ పర్సెంటేజ్ వంటి వాటిపై ఆయన ఒక కన్ను వేసి వుంచుతారు. అందుకే ప్రిన్సిపాల్ గారు టెన్షన్ టెన్షన్ గా వున్నారు.  

అది సెప్టెంబర్ మాసం. half yearly పరీక్షలు దగ్గరకు వస్తున్నాయి. ఫస్ట్ ఇయర్ స్టూడెంట్స్ ను యే రకంగా గట్టెక్కించాలో తెలీక అవస్థలో వున్న ప్రిన్సిపాల్ రూమ్ కి ఓ కుర్రాడు వచ్చాడు.

May I come in sir అంటూ ఆయన డోర్ పై knock చేశాడు. లోపలికి రమ్మని పిలిచిన ప్రిన్సిపాల్ ఆ కుర్రాడితో ఒక అరగంట మాట్లాడారు. ఆయన ప్రాబ్లం కి ఒక సొల్యూషన్ suggest చేసి వెళ్ళాడు ఆ కుర్రాడు.

ఆ వచ్చిన కుర్రాడు మన కిరీటే. ఏమిటా సొల్యూషన్, ఏమా కథ అని తెలుసుకోవాలంటే ఒక మూడు నెలలు వెనక్కు వెళ్ళాలి.
                                         
                   ********** మూడు నెలల క్రితం ***********

Misdirection is the heart of magic. Unless the magician truly has supernatural powers (spoilers: they do not!), any magic trick he/she shows you has an element of misdirection in it.

సునయన దగ్గర కొన్న పుస్తకంలో మొదటి పేజీ మొదటి లైన్స్ చదవగానే కిరీటికి తానీ పుస్తకం చదివి అర్ధం చేసుకోవడం జరగని పని అని డిసైడ్ అయ్యాడు. పుస్తకం తీసి పక్కన పడేద్దామంటే మనసొప్పట్లేదు. కానీ చదివి అర్ధం చేసుకొనే శక్తి లేదు. Frustration పెరిగిపోయి పుస్తకాన్ని జాగ్రత్తగా తన క్లాస్ పుస్తకాల మధ్య పెట్టి స్నేహితులతో కలిసి ఊరి మీద పడి తిరుగుదామని బయల్దేరాడు.

ముందే చెప్పుకున్నాంగా బ్యాచ్ అంతా పక్క పక్క వీధుల్లో వుంటారని. కిరీటి ఇంటికి మూడు నాలుగిళ్ళ పక్కన ఆ వీధిలోనే వుంది గౌరయ్య ఇల్లు. గోరు ఇంటి దగ్గరికి వెళ్తూనే ఏదో తేడా గమనించాడు. వాడి ఇంట్లోనుంచి పెద్ద పెద్ద కేకలు వినిపిస్తున్నాయి. గోరు, వాళ్ళ నాన్న రాజన్న ఇంటికప్పు ఎగిరిపోయే రేంజులో అరుచుకుంటున్నారు.

వడివడిగా ఇంట్లోకి వెళ్ళిన కిరీటికి ఆ ఇంట్లో ఎప్పుడూ చూడని దృశ్యం కనిపించింది. రాజన్న చేతిలో గొడ్లని కట్టేసే పలుపుతాడు వున్నది. గోరు వంటిమీద ఆల్రెడీ రెండు మూడు చోట్ల కమిలిపోయిన గుర్తులున్నాయి. మళ్ళీ కొట్టడానికి చెయ్యెత్తగానే ఇక ఆలస్యం చేయకుండా రాజన్న మీద పడ్డాడు కిరీటి. ‘బాబాయ్, ఆగు బాబాయ్’ అంటూ రాజన్నని ఒడిసి పట్టుకొని ‘పిన్నీ, పిన్నీ’ అంటూ కేకేసాడు. లోపల్నుంచీ ఇద్దరు ఆడవాళ్ళ ఏడుపులు వినిపిస్తున్నాయి.

‘వదల్రా బిడ్డా. ఈ నా కొడుకు ఇయ్యాల నా సేతిలో సచ్చాడే. ఓరుగల్లు వింజినీరింగ్ కాలేజీ సదువుల రాణిరా నా అమ్మి. దాని సెప్పులు తుడుస్తాకి కూడా పనికిరాడు ఈ నా కొడుకు, దాని మీద కూకలేస్తాడా’ అంటూ ఊగిపోతున్నాడు. విప్పసారా వాసన గుప్పున కొడుతోంది అతని దగ్గర. రాజన్నకు తాగుడు అలవాటు లేదు.

ముందు పరిస్థితి ఒక గాడిలో పెట్టాలని డిసైడ్ అయ్యి ‘గోరూ, నువ్వు ముందు పోరా ఇక్కడ్నుంచి’ అని వాడ్ని గదిమాడు. గోరు కదలకపోయేసరికి గొంతులోని బలమంతా ఉపయోగించి ‘గోరూ, నువ్వు ముందు రంగ ఇంటికి పోరా, అక్కడికొస్తాను’ అంటూ అరిచాడు. ఎప్పుడో కానీ నోరెత్తని కిరీటి అంత గట్టిగా అరిచేసరికి రాజన్న స్థాణువయ్యాడు. గోరు షాక్ తిన్నవాడిలా అక్కడ్నుంచి వెళ్ళాడు.

అదే అరుపు గొంతుతో ‘పిన్నీ’ అంటూ ఇంకో పొలికేక పెట్టాడు. లోపల్నుంచీ ఏడుపుల శబ్దాలు ఆగి గోరు తల్లి నరసు కళ్ళు ఒత్తుకుంటూ బయటకు వచ్చింది. ‘ఇంద, బాబాయిని పడుకోబెట్టు. నాన్న రాగానే పంపిస్తా’ అంటూ రంగ ఇంటికేసి బయల్దేరాడు. 

[mkole123]

Nice update

నైస్ బాగుంది

Update plzz

Good story basu. Janalu reply ivvatam ledu ekkuva ani matram apaku madhyalo plz.

Nice update

మిత్రులందరికీ మనస్ఫూర్తిగా ధన్యవాదాలు. ఇలాంటి ప్రోత్సాహం కోసమే మేము రాసేది. ఒక పెద్ద అప్డేట్ ఇస్తున్నాను.

[mkole123]

మాయ - 9

కిరీటి రంగ ఇంటికి వెళ్ళేసరికి గోరు కొంచెం విశ్రాంతిగా కూర్చుని వున్నాడు. రంగ వాడికి ఆల్రెడీ ointment ఏదో రాసినట్టున్నాడు. ‘చెప్పరా, ఏమైంది? బాబాయిని ఎప్పుడూ ఇంత కోపంగా చూడలేదు’ అన్నాడు.


‘నాదేరా తప్పు. అయ్య, అమ్మ వారం కితం ఊరికి బోయి వచ్చినకాడ్నించి ఇంట్లో శానా గోరంగా వుందిరా. అక్క ఈ సమస్తరం కాలేజీకి ఎల్తలేదు. డబ్బులు కుదర్లే. అమ్మ పేర్న ఏదో పొలం చెక్క వుంటే అదికూడా అమ్మాజూపింరు. ఐనా కాణీ పుట్టలే. అక్క రోజూ భోర్న ఏడుస్తంది. ఇయ్యాలే కూసింత తేరుకుని మాట్లాడతాంది. నేనెట్టా సదూతున్నానా అని నన్నేదో అడుగుతాంది. నాకు అసలే quarterly అయినకాడి నుంచి తిక్క లేస్తాంది. ఏదో సురుక్కున ఓ మాటంటిని. అయ్య ఇయ్యాల తాగొచ్చిండు. అక్క మీద కూకలెయ్యటం జూసి గొడ్ల తాటితో బాదిండు’.

అందరూ నిశ్శబ్దంగా కూర్చుండిపోయారు. ఇది రియాలిటీ. మనందరికీ అన్నీ సవ్యంగా జరిగిపోతే బాగుండు అనే వుంటుంది. కష్టాలు అనేవి మంచివాళ్ళకి కూడా వస్తాయి. గోరు అక్కలాంటి బ్రిలియంట్ పేద విద్యార్ధులు ఎంతోమంది డబ్బులేక చదువు ఆపేస్తున్నారు.

‘మా నాన్న వచ్చేదాకా ఇంటికి పోకురా. రంగా, చూస్కోరా’ అని చెప్పి బయల్దేరాడు కిరీటి. తన తండ్రిని వెదకటానికి వెళ్తున్నాడు కానీ మనసు మనసులో లేదు. తెలిసిన రోడ్లన్నీ ఓ యంత్రంలా తిరుగుతున్నాడు.

‘రేయ్, ఆచారి కొడకా! ఇట్రారా’ అన్న పిలుపు విని ఈ లోకంలోకి వచ్చిపడ్డాడు. చూస్తే ప్రెసిడెంటు గారి ఇంటి ముందు వున్నాడు. ఆయన అరుగుమీద కూర్చొని చుట్ట లాగిస్తున్నాడు. ‘ఏం బలాదూరు తిరగబట్టివి ఇయ్యాల’ అని అడిగాడు ఒక దమ్ము లాగి.

కిరీటి మొహంలోకి అనుకోకుండా చిరునవ్వు వచ్చింది. పంచాయితీ ప్రెసిడెంటు గారు మంచి colorful పర్సనాలిటీ. ఏ మాట మాట్లాడినా వ్యంగ్యం ప్రతిధ్వనిస్తుంది. ‘మా నాన్నని వెదుకుతున్నా పెద్దాయనా. ఎక్కడున్నాడో తెలుసా’ అని అడిగాడు.

కిరీటి తండ్రి రమణాచారి ఆ ఊరిలో RMP డాక్టరు. ఐదు సంవత్సరాల క్రితం ప్రెసిడెంటు గారికి కాలు విరిగితే ముందుగా కట్టు కట్టి పట్నం తీసుకువెళ్లాడు. ఇది compound ఫ్రాక్చర్, మా వల్ల కాదని వాళ్ళు చేతులెత్తేస్తే అక్కడ్నుంచి కింగ్ జార్జి హాస్పిటల్ కి, ఆ పైన వచ్చిన ఇన్ఫెక్షన్ ట్రీట్మెంట్ కోసం Delhi AIIMS వరకూ తోడుండి ఆయన కాలు కాపాడాడు. ట్రీట్మెంట్ కోసం మూడు ఎకరాల పొలం కరిగిపోయినా కుంటు లేకుండా మళ్ళీ మామూలుగా నడిచేలా చేశాడని ఆయనపై పిచ్చి అభిమానం ప్రెసిడెంటు గారికి. కిరీటి అన్నా కూడా అదే ప్రేమ. కానీ బయటపెట్టడు.

‘ఆడు కనపడితే ముందు ఈడకి ఈడ్సుకురావో. పొయ్యిన ఐదు ఎకరాలు ఎట్టాగూ పోగొట్టాడు. కనీసం రోజుకోపాలి మొగమన్నా సూపియ్యడారా మీ బాబు?’

‘సర్లే, కనబడగానే మీ ఇంటికే పంపుతాలే. ఐనా పోయినసారి ఏడు ఎకరాలు అన్నావు’ అంటూ నవ్వి బయల్దేరబోయాడు కిరీటి.

‘ఆగరా, పెద్దమడిసి ఎందుకు పిలిశాడు, ఏటి కత అనేదేమీ లేదా? ఓ లేసిందే లేడికి పరుగా?’

ఇక తప్పదని అరుగు మీద కూర్చుని ‘ఊ చెప్పు పెద్దాయనా’ అన్నాడు. ‘మా మేనకోడలు ఏదో పూజ చేసిందంట. బాపన కుర్రోడికి బోయనం పెట్టి కానీ తను తిననని సెప్పింది. లోనకి బోయి కడుప్పగలా పరమాన్నం తినిరా పో’ అని పంపించాడు.

లోపలికి వెళ్తే పూజ గది ముందు ఒకావిడ తలుపుకు జారగిలబడి కూర్చుని వుంది. ఎవరో పెద్దావిడ అనుకున్న కిరీటి దగ్గరకు వెళ్ళి చూస్తే తనకంటే మహా అయితే ఒక ఐదేళ్లు పెద్ద వయసున్న అమ్మాయిని చూసి ఆశ్చర్యపోయాడు. ‘ఏవండీ’ అంటూ రెండు మూడు సార్లు పిలిస్తే కళ్ళు తెరిచి చూసింది. నేను ఫలానా అని చెప్పగానే ‘హమ్మయ్య, వచ్చావా! పొద్దుట్నుంచి wait చేస్తున్నానోయి ఎవరన్నా బ్రాహ్మణ కుర్రాడు వస్తాడా అని. ఇదిగో, మడి బట్ట కట్టుకొని వచ్చేస్తా కూర్చో’ అని పెరట్లోకి వెళ్లింది.

పది నిమిషాలు, పదిహేను నిమిషాలు వెయిట్ చేసినా రాకపోయేసరికి అలా పెరట్లోకి వెళ్ళిన కిరీటి షాక్ కొట్టినవాడిలా bathroom వైపు పరిగెట్టాడు. బాత్రూమ్ తలుపు తెరిచే వుంది. ప్రెసిడెంటు గారి మేనకోడలు స్పృహ తప్పి తల మీద గాయంతో సగం లోపల, సగం బయట పడివుంది అక్కడ. అన్నిటికంటే పెద్ద షాక్ ఆమె పూర్తి నగ్నంగా వుంది.

కిరీటి ఒకసారి గట్టిగా తల విదిలించి ఆలోచనల్ని ఓ దారిలోకి తెచ్చుకున్నాడు. తలకు తగిలిన గాయాలు వెంటనే ట్రీట్ చేయకపోతే చాలా ప్రమాదం అన్న తండ్రి మాటలు గుర్తు తెచ్చుకొని ముందు పక్కనే పడివున్న మడి చీర చింపి రక్తం తుడిచేసి కట్టు కట్టాడు.

అతను ప్రవరాఖ్యుడేం కాదు. కనులముందు ఒక అజంతా శిల్పంలాంటి అమ్మాయి నగ్నంగా వుంది. Of course, ఆమె నగ్నత్వాన్ని గమనించాడు. చక్కని ముఖం, పొడుగాటి మెడ, దాటి కిందకు రాగానే ప్రతి మగాడికీ ఒక primal లెవెల్ లో ఆకర్షణ కలిగించే చనుకట్టు, వాటిపై లేత గులాబీ రంగు areola, చల్లటి నీళ్ళతో స్నానం చేసిందేమో బిర్రబిగుసుకుపోయిన ముచ్చికలు ఇవన్నీ కలకలం రేపాయి మనవాడికి. చూడకూడదు అనుకుంటూనే ఆమె మర్మాంగాన్ని కూడా కంప్లీట్ గా చూసేశాడు. చలిజ్వరం వచ్చినవాడిలా ఓ క్షణం ఊగిపోయాడు.

చెంపలపై గట్టిగా చరుచుకొని తన ఆలోచనలపై తనకే సిగ్గు, అసహ్యం కలిగి ముందు ఆమె విడిచిన బట్టలు మళ్ళీ ఆమెకే తొడిగాడు. బ్రా, పాంటీ, జాకెట్, చీర ఇవన్నీ ఓ మరమనిషి లాగా తొడుగుతూ పోయాడు కానీ తన శరీరంలో నుంచి వస్తున్న వేడి ఆవిర్లు, వణుకుళ్ళు, involuntary erection వీటినేవి ఆపలేకపోయాడు. ఆ వణుకుడికి బ్రా వేసేటప్పుడు తన గోరు తగిలి ఆమె areolaపై ఒక గాయం కావటం చూసి మళ్ళీ తనను తాను తిట్టుకున్నాడు.
డాక్టర్లకి ఎంత డిఫరెంట్ mindset వుంటుందో మొదటిసారి ఒక అంచనా కట్టగలిగాడు.

‘పెద్దాయనా’ అంటూ కేకలేసినా బయటకు వినపడలేదేమో ఎవరూ రాలేదు. ఇక తనే ఆమెను ఎత్తుకొని జాగ్రత్తగా హాల్లో దివాన్ మీద పడుకోబెట్టి ఒక్క గంతులో బయటకొచ్చి పడ్డాడు. ‘చస్, నీ కంగారు ..’ అంటూ ఏదో అనబోతూ కిరీటి గాబరా ముఖం చూసి ప్రెసిడెంటు గారి ముఖం కూడా పాలిపోయింది. ‘ఏటైనాదిరా’ అంటే జరిగింది టూకీగా చెప్పి (బట్టలు వెయ్యటం తప్ప) ‘నాన్న ఎక్కడున్నా వెతుక్కొస్తా, ఆవిడ్ని కదిలించకు. తల అస్సలు ముట్టుకోవద్దు’ అని చెప్పి పరుగెత్తబోయాడు.

‘రేయ్, మీ అయ్యని మా పాలేరు గంగారామ్ ఇంటికి నేనే తోలినానురా ఆడికేదో జొరం అంటే. నువ్వు బయటకొస్తే సెప్దామని ఈడ్నే కూకుండా. బండేసుకు పో’ అంటూ TVS బండి తాళాలు వాడికిచ్చాడు.

కిరీటి ఆఘమేఘాల మీద వెళ్ళి వాళ్ళ నాన్నను తీసుకొచ్చాడు. ఆమె కట్టు పరీక్షించి కళవళలాడిపోతున్న పెద్దాయన్ని శాంతపరిచి ‘ఏదో గీసుకొని రక్తం వచ్చింది తప్ప తలకు దెబ్బ తగల్లేదు’ అని ఆయన్ని శాంతపరిచాడు రమణాచారి.

[mkole123]

మాయ - 10

‘చాలా నీరసంగా వుంది ఏమన్నా తిన్నదా లేదా పొద్దుట్నుంచి’ అని అడిగితే ప్రెసిడెంటు గారు వ్రతం సంగతి చెప్పారు. ‘ఏ దేవుడయ్యా స్వామీ కడుపు మాడ్చుకోమని చెప్పింది? ఒరేయ్ ముందు కొంచెం glucose, అది కనిపించకపోతే పంచదార నీళ్ళో  కలుపుకురా పో’ అని రమణాచారి కిరీటిని కిచెన్లోకి పంపాడు.


‘ఇందా glucose నీళ్ళు’ అంటూ మానవాడు బయటకి వచ్చేసరికి రమణాచారి ఒక్కడే వున్నాడు. ‘ఆయన వాళ్ళావిడకి telegram ఇవ్వడానికి వెళ్లాడ్రా. ఇలా వచ్చి శైలూకి ఓ స్పూన్ తో మెల్లిగా ఆ నీళ్ళు పట్టించు’ అని చెప్పాడు. ఈవిడ పేరు శైలు నా అనుకున్నాడు కిరీటి.


వాళ్ళ నాన్న శైలు తలకింద కొన్ని తలగళ్ళు పెట్టి ఎత్తు చెయ్యగా వచ్చి ఆమెకు మెల్లిగా నీళ్ళు అందించడం మొదలెట్టాడు. ఇంతలో రాజన్న విషయం గుర్తొచ్చి చెపితే రమణాచారి బాధతో తల పంకించాడు. ‘నే వెళ్ళి చూస్తాలే. అమ్మాయి కళ్ళు తెరిచేవరకు వుండి ఏమన్నా తినిపించు’ అని చెప్పి వెళ్ళాడు.

కొంతసేపటికి శైలు అటూ ఇటూ కదుల్తూ కళ్ళు తెరిచింది. ఎదురుగుండా వున్న కిరీటిని చూసి ‘ఏమైంది’ అని హీనస్వరంతో అడిగింది. ‘మీరు నీరసంతో కళ్ళు తిరిగి పడిపోయారండి. ఇప్పుడు ఏమన్నా తినాలి’ అంటే ‘పరమాన్నం’ అని ఒక మాట అని మళ్ళీ కళ్ళు మూసుకుంది.

దేవుడి గది వైపు వెళ్ళి చిన్న గిన్నెలో పరమాన్నం వేసి తీసుకొచ్చాడు కిరీటి. ఈ లోగా శైలు కొంచెం సర్దుకుని కూర్చుని వుంది. ఆ కాస్త పనికే మళ్ళీ భారంగా ఊపిరి పీలుస్తోంది. గిన్నె తన చేతికి ఇచ్చేద్దామ్ అనుకున్న వాడు కాస్తా కుర్చీ ఆమె పక్కకు జరుపుకొని ‘శైలూ గారూ, ఇందా కొంచెం తినండి ఓపిక వస్తుంది’ అని ఆమె నోటికి స్పూన్ తో అందించబోయాడు.

‘ముందు నువ్వు’ అంటూ తల ఊపింది. ‘కళ్ళు తిరిగి పడిపోయింది మీరండీ. ఇంద’ అంటూ మళ్ళీ అందించబోతే మట్టి బుర్ర అన్నట్టు ఒక చూపు చూసి ‘వ్రతం’ అని ఒక మాట అని మళ్ళీ ఊపిరి ఎగబీలుస్తోంది.

ఓర్నాయనో అనుకోని తను ఒక స్పూన్ తిని ఆమెకు తినిపించడం మొదలెట్టాడు. ఆ టైమ్ లో అది ఎంగిలి స్పూన్ అన్న ధ్యాస కూడా లేదు ఇద్దరికీ. కొంచెం పరమాన్నం తిని ఇంకొంచెం glucose నీళ్ళు తాగిన తర్వాత శైలు తేరుకుంది. మాగన్నుగా ఒక కునుకు వేసి ఈసారి కొంచెం తేరుకొని alert గా కూర్చుంది. నాన్న కానీ ప్రెసిడెంటు గారు కానీ రాకపోతారా అని ముళ్ళ మీద కూర్చున్నట్టు వున్నాడు మనవాడు. ఎందుకంటే తన ఒంటి మీదకు బట్టలు ఎలా వచ్చాయి అని శైలు అడిగితే ఏం చెప్పాలో ఆ టాపిక్ ఎలా మాట్లాడాలో ఏమీ తెలియక కంగారులో వున్నాడు.

కానీ ఆ రోజు టైమ్ బాగున్నట్టు లేదు వాడికి. ‘అవునూ, ఎలా జరిగింది ఇది అసలు’ అని తనలో తానే మాట్లాడుకుంటోంది శైలు. మొత్తం సంఘటన నెమరేసుకున్న తర్వాత ఆమె ముఖం కోపంతోనో సిగ్గుతోనో ఎర్రగా కందిపోవటం గమనించాడు. ‘ప్రెసిడెంటు గారు ఎక్కడున్నారో చూసొస్తానండి’ అంటూ తప్పించుకోబోతే చెయ్యి పట్టుకొని ఆపేసింది శైలు.

‘ఏం చేశావ్, ఏం చూశావ్’ అని ఒక్క మాటతో వాడి నోటికి, కాళ్ళకి తాళం వేసేసింది. నీళ్ళు నముల్తూ అక్కడే నిలబడిపోయాడు. ‘నాంచకు, చెప్పు’ అని గద్దించింది. ఇంకా నీరసంగానే వుందేమో కోపంగా బదులు కీచుగా ఫన్నీగా వచ్చింది ఆమె వాయిస్. అనుకోకుండా ఒక నవ్వు ఎగదన్నుకొచ్చింది కిరీటికి. ఆపాలనుకున్నా ఆపలేకపోతున్నాడు. వాడి అవస్థ చూసి శైలు కూడా నవ్వు ఆపుకోలేకపోయింది. కాసేపట్లో ఆ నవ్వు ఆమె కళ్ళల్లో కన్నీరైంది.

కిరీటి ఆమె పక్కన మోకాళ్ళ మీద కూర్చొని ‘శైలు గారూ, నేనేమీ తప్పుగా చూడలేదండీ. ఆ టైమ్ లో ఇంక ఏమీ చెయ్యడానికి ఛాన్స్ లేదు’ అని నచ్చచెపుతున్నాడు. ‘మరి నాకు ఇక్కడ ఎందుకు మంట పుడుతోంది? పట్టుకున్నావా?’ అంటూ తన ఎద సంపద వైపు vague గా వేలు చూపించింది. గుటకలు మింగి ‘మీకు బట్టలు వేసేటప్పుడు నా గోరు గీరుకుందండి’ అన్నాడు.

‘ఇక్కడే వుండు మామ వచ్చేదాకా’ అని కూర్చోపెట్టింది. కిరీటి ముఖం పాలిపోవటం చూసి అనునయంగా బుగ్గ మీద చెయ్యి వేసి ‘నేనేమీ చెయ్యను. ఇబ్బంది పడకు. ఇప్పటిదాకా నాకు హెల్ప్ చేసినందుకు థాంక్స్ కూడా చెప్పలేదు, థాంక్స్’ అంది. ఆడవాళ్ళ చేతులు ఇంత మెత్తగా ఎలా వుంటాయి అనుకున్నాడు కిరీటి. ఆ స్పర్శతో ఆమె ఏం చెబుతోందో కూడా వినట్లేదు.

ప్రెసిడెంటు గారు ఆదరాబాదరగా పరిగెట్టుకొచ్చి వాడ్ని ఇంకా uncomfortable కాకుండా కాపాడాడు. ‘Telegram ఇచ్చేసినాను. మీ అత్త ఓ మూడ్రోజుల్లో ఈడుంటాది. ఏరా మళ్ళీ కాళ్ళకు చక్రాలు కట్టుకుపొయ్యాడా మీ బాబు’ అంటూ సుడిగాలిలా లోపలికి వచ్చి ఆమె పక్కన కూర్చున్నాడు.

‘ఓ గంటలో మళ్ళీ వస్తాడు పెద్దాయనా. మీకు పరావాలేదంటే నేను వెళ్తానండి శైలు గారు’ అంటూ బయల్దేరబోయాడు. ‘పర్వా వుంది అంటే ఏం చేస్తావు’ అని నవ్వుతూ అడిగింది. ప్రెసిడెంటు గారు పొట్ట చెక్కలయ్యేలా నవ్వి ‘నా బిడ్డతోటా నీ ఆటలు, కూకోరా’ అంటూ మళ్ళీ ఆపేశారు.

‘ఈ కుర్రాడు మంచి వాడేనా మామా’ అని అడిగితే ‘థూ, ఈ నాయాలు వట్టి గాలి నా కొడుకు. అచ్చోసిన ఆంబోతల్లే ఊరి మీద పడి తిరుగుతుంటాడు. ఈడికో ఎదవ బాచి. ఈడి బాబు ఇంకా మాయగాడు. మనకి పది ఎకరాలు బాకీ’ అంటూ మళ్ళీ నవ్వుతున్నాడు.

‘సరే ఇప్పుడు వెళ్ళినా మళ్ళీ రేపు రావోయి, నీతో మాట్లాడాలి’ అని శైలు అంటే బ్రతుకు జీవుడా అని బయటపడ్డాడు కిరీటి. ఇల్లు దాటకముందే ప్రెసిడెంటు వచ్చి వాడ్ని వాటేసుకున్నారు. ‘అది నా ముద్దుల మేనకోడల్రా. ఏతన్నా ఐతే నా పానం పోయేది. లేకుంటే మా ఇల్లాలు నా పానం తీసేసేది. ఇంటి పనిమనిషి ముసిల్దిరా, నా బిడ్డకి తోడుగా ఓ మూడ్రోలు ఎవరన్నా సూడమను మీ అయ్యని. పనిమనిషిగా కాదు, ఓ తోడు అంతే’ అని వాడ్ని భుజం తట్టి పంపారు.

ఇంటికి వెళ్తుంటే కిరీటికి గోరు అక్క గుర్తుకు వచ్చింది. ఒక రెండు మూడు రోజులు ఇంట్లోనుంచి బయటకు వచ్చి వుంటే ఆమెకు కూడా మనశ్శాంతి కలుగుతుందేమో అడిగి చూద్దాం అని వాడి ఇంటి వైపు వెళ్ళాడు.

[mkole123]

Nice update

We want quick Update bro.

నైస్ బాగుంది

Good one boss

Waiting for update

Nice update

గిిిరీశం గారూ నా మనసు లో మాట చెెెెెెెెెెప్పేసారు...

 S, plz..!

ఇలాంటి మంచి, మంచి కథ లు....మీరు, లక్ష్మీ గారూ, మ్యాంగో శిల్ప గారూ, గిరీశం బాబాయి, శివారెడ్డి గారూ ఇలాంటి రచయిత లు... ఇక్కడ ఉండటం ఒక రకంగా అద్ర్రుష్టం ....ఒక రకంగా దురద్ర్రుష్టమూను!
ఇక్కడ ఉండటం వల్ల మనము చదవగలుగుతున్నాము.... ఇక్కడ ఉండటం వల్ల మనము మాత్రమే చదవగలుగుతున్నాము! కుటుంబ సభ్యుల్లో ఎవరికీ చెప్పలేము! తేలు కుట్టిన దొంగల్లా మూసుకుని మనమే చదువుకోవాలి

కథ అద్బుతంగా ఉంది అని వేరే చెప్పాలా....
అప్డేట్ త్వరగా ఇమ్మని మళ్ళీ అడగాలా.....?!

కథని ఆదరిస్తున్న మీ అందరికీ ధన్యవాదాలు.

ఇకపోతే, దయచేసి మన superstar writers తో నన్ను పోల్చకండి. వాళ్ళు అద్భుతమైన కథలు ఎన్నో రాశారు. నేను successful గా ఈ కథను పూర్తి చేస్తే అదే నాకు గొప్ప achievement.

[mkole123]

మాయ - 11

గోరు ఇంట్లో రాజన్న, రమణాచారి ఒక చోట కూర్చొని మాట్లాడుతున్నారు. నరసు గుమ్మం చాటున నుంచుని కళ్ళు ఒత్తుకుంటోంది. కిరీటి అక్కడికి వెళ్ళి ‘పిన్నీ, ప్రెసిడెంటు గారి మేనకోడలు ఊళ్ళో వుంది. వాళ్ళావిడ వచ్చేలోపు ఒక మూడు రోజులు అక్కని తనకి తోడుగా ఏమన్నా పంపిస్తావా?’ అని అడిగాడు.

‘అట్టాగేరా అయ్యా, ఆయమ్మికి దెబ్బ తగిల్నాదంటనే.. ఎట్లున్నాది?’

‘పెద్ద దెబ్బేమీ కాదులే పిన్నీ. ఏదో కొంచెం గీరుకుపోయింది అంతే. రక్తం చూసేసరికి అందరూ కంగారు పడ్డారు.’

‘ఆ గదిలో పరుండాది, తీస్కపో బిడ్డా’ అని లోపలికి వెళ్లబోతున్న వాడిని ఆపి ‘గోరు ఏడ వుండాడయ్యా’ అని మెల్లిగా అడిగింది.

‘రంగ దగ్గర వున్నాడు, ఏమీ పర్లేదు. వాడికి రంగ ointment కూడా ఏదో రాశాడు. రేపటికల్లా సర్దుకుంటాడు’ అని ఆమెని ఓదార్చి నిక్కుమాంబ గదిలోకి వెళ్ళాడు.

నిక్కుమాంబ ఏదో పుస్తకం చదువుకుంటోంది. కిరీటి శైలు విషయం టూకీగా చెప్పి ఒక రెండు మూడు రోజులు ఆమెకు తోడుగా వుంటుందేమో అని అడిగాడు. ‘శైలుకి దెబ్బ తగిలిందా, ఇదిగో వస్తున్నా వుండు. ఓ రెండు జతల బట్టలు తెచ్చుకోనీ’ అంటూ చదువుతున్న పుస్తకం పక్కన పెట్టి వాళ్ళ అమ్మ దగ్గరకు వెళ్లింది.

కిరీటి తన తండ్రి దగ్గరకు వెళ్దామని వెనుతిరిగాడు. ఏదో శబ్దం అయ్యి వెనక్కు చూస్తే నిక్కుమాంబ పుస్తకం కింద పడి వుంది. అనాలోచితంగా ఆ కింద పడిన పుస్తకాన్ని తీసి పైన పెడుతుంటే అందులోనుంచి ఒక ఉత్తరం బయటకు పడింది. దాన్ని తీసి పుస్తకంలో పెడుతున్న క్రమంలో అక్కడ వున్న పేరు చూసి కిరీటి గుండె దడదడలాడింది.

‘డియర్ నిక్కీ’ అంటూ ప్రారంభమయిన వుత్తరంలో మిగతా అక్షరాలేవీ వాడి కళ్ళకు ఆనలేదు. కళ్ళముందు ఏవో నక్షత్రాలు తిరుగుతున్నాయి మనవాడికి. నిక్కీ, తనకు మొదటి ముద్దు ఇచ్చిన అమ్మాయి, తనతో almost హద్దులు దాటి ముందుకు వెళ్లబోయిన అమ్మాయి… ఎవర్నైతే సునయనతో పాటు ప్రతిరోజూ కలల్లో చూస్తున్నాడో ఆ నిక్కీ తనను చిన్నప్పటినుంచీ తన తమ్ముడిలాగా చూసుకుంటున్న నిక్కుమాంబ యేనా!

ఒక trance లో వున్న వాడిలా ఇంటి బయటకు వచ్చి నుంచున్నాడు. నరసు నిక్కుమాంబతో కలిసి బయటకు వచ్చి ‘అమ్మిని కాస్త పెసిడెంటు గోరి ఇంటికాడ దిగబెట్టిరా బిడ్డా’ అని పంపించింది. కిరీటి తల ఎత్తి నిక్కీ వంక చూడలేకపోతున్నాడు. ఒకటి రెండు సార్లు ఆమె ఏదో అడిగితే ఊ, ఆ తప్పితే ఏమీ సమాధానం కూడా ఇవ్వలేకపోతున్నాడు.

ప్రెసిడెంటు గారి ఇంటికి చేరుకునే సరికి మంచి panic లో వున్నాడు. ఆ రోజు సంతలో జరిగిన విషయం అక్క దగ్గర ఎలా అవాయిడ్ చెయ్యాలో, ఒక వేళ ఆ టాపిక్ వస్తే ఏం మాట్లాడాలో తెలీక గింజుకుంటున్నాడు. నిక్కుమాంబ మళ్ళీ ఏదో అడిగింది. ఈ సారి కొంచెం తేరుకుని ‘ఆ ఏంటక్కా’ అన్నాడు.

‘నువ్వు నాతో సరిగ్గా ఎందుకు మాట్లాడట్లేదు అంటున్నానురా! ఇందాకట్నుంచి try చేస్తున్నాను. ఒక దానికి సమాధానం చెప్పవు. అంత కోపమారా నేనంటే. నేనేమీ వాడ్ని కొట్టించాలని చెయ్యలేదురా. అయ్య తాగివస్తాడని కల్లో కూడా అనుకోలేదు’ అంటూ కళ్ళు తుడుచుకుంటోంది. దెబ్బకి ఈ లోకంలోకి వచ్చి పడ్డాడు కిరీటి.

‘అదేమీ లేదు అక్కా ప్లీజ్’ అంటూ ఆమె చేతులు పట్టుకున్నాడు. ఇంతలోనే కరెంటు షాక్ కొట్టినవాడిలా చెయ్యి వెనక్కు లాగేసుకున్నాడు. ‘పొద్దుట్నుంచీ ఓ రెండు స్పూన్లు పరమాన్నం తప్పితే ఏమీ తినలేదు. మైండ్ సరిగా పనిచెయ్యట్లేదు’ అంటూ కవర్ చేశాడు.

కిరీటి బుగ్గ మీద చెయ్యి వేసి ‘వాడికి ఎలా వుందిరా’ అని అడిగింది. ఆమె స్పర్శకి వీడికి ఏదేదో అయిపోతోంది. బలవంతాన మాట కూడగట్టుకొని ‘బానే వున్నాడు. పొద్దున నీ మీద అరిచానని బాధపడుతున్నాడు’ అన్నాడు.

‘సరే పద’ అంటూ వాడి చెయ్యి పట్టుకొని ప్రెసిడెంటు గారి ఇంట్లోకి తీసుకెళ్లింది. ఎందుకో తలెత్తి చూస్తే డాబా మీదనుంచి శైలు తననే చూస్తోంది. లోపలికి వెళ్తే ప్రెసిడెంటు గారు నిక్కుమాంబని చూసి సంతోషించారు. ‘ఇన్నాల్లకి పనికొచ్చే పనోటి చేశావు రా’ అని కిరీటి భుజం తట్టి నిక్కుమాంబతో ‘అమ్మీ, ఈ తూరి నా వొల్ల కాలేదే ఫీజు సంగతి. నన్నొగ్గెయ్యమ్మా’ అన్నారు.

‘పెద్దయ్యా, నువ్వు లేకపోతే ఇక్కడిదాకా కూడా వచ్చేదాన్ని కాదు. అంతా అయిపోలేదులే. కొన్నాళ్లు పోతే అయ్య ఏదోవిధంగా సర్దుతానన్నాడు డబ్బులు’ అంటూ ఓదార్చి ‘ఏది శైలు, ఎక్కడ దాక్కుంది’ అంది.

‘నేనెందుకు దాక్కుంటానే, డాబా మీద బట్టలు తెద్దామని వెళ్ళాను’ అంటూ శైలు వచ్చింది.

‘ఇక నేను వెళ్తాను’ అంటే శైలూ, పెద్దాయనా కిరీటిని ఆపేసి భోజనం పెట్టి పంపించారు. వెళ్ళేటప్పుడు శైలు ‘రేపు రావోయి మర్చిపోకుండా’ అని ఆర్డర్ వేసింది. ‘మళ్ళీ ఈ ఊళ్ళో బతుకుదామనే నీ మాట కాదని? ఏరా అమ్మాయి మాట ఇన్నావుగా, కాలేజీ నుంచి ఇంటికి పోయి పుస్తకాలు ఇడిసేసి ఐదు నిమిషాల్లో ఈడుండాల రేపు’ అని బెల్లించి పంపించారు పెద్దాయన.

గోరుని చూసి వాడు బాగానే వున్నాడని కన్ఫర్మ్ చేసుకొని ఇంటికి చేరుకున్న కిరీటి అలసటతో మొద్దు నిద్ర పోయాడు. కలల్లో ఈ సారి ముగ్గురు అమ్మాయిలు! శైలు, నిక్కీ వీడికి చెరో బుగ్గ మీద ముద్దు పెడుతుంటే సునయన దూరంనుంచి కోపంగా చూస్తోంది. ఎంత విడిపించుకుందామన్నా వీళ్ళు ఇద్దరూ వదలట్లేదు. వీడు పెనుగులాడిన కొద్దీ వాళ్ళు ఇంకా పెనవేసుకుంటున్నారు. నిమిష నిమిషానికి వాళ్ళ ఇద్దరి ఒంటి మీద బట్టలు ఊడిపోతున్నాయి. ‘హూం’ అని సునయన వెనుతిరిగి వెళ్లిపోతుంటే గబుక్కున మెలకువ వచ్చేసింది కిరీటికి.

మరుసటి రోజు సాయంత్రం కాలేజీ నుంచి డైరెక్ట్ గా శైలు దగ్గరికి వెళ్ళాడు. ఇంటికిపోతే మళ్ళీ ఇల్లు కదలాలని అనిపించదు కాబట్టి ఈ పనేదో చూస్కొని వెళ్దామని ప్రెసిడెంటు గారింటికి వెళ్ళాడు. శైలు డాబా మీదనుంచి చెయ్యి ఊపి ‘పైకి రావోయి’ అంటూ పిలిచింది.

డాబా మీద వాతావరణం చాలా ఆహ్లాదకరంగా వుంది. ఇంటి పెరట్లోనుంచి ఏపుగా పెరిగిన మామిడిచెట్టు కొమ్మలు కావల్సినంత నీడని ఇస్తున్నాయి. పెద్ద వాటర్ టాంక్, బట్టలారేసుకోడానికి ఓ రెండు లైన్లు తాళ్ళు కట్టి వున్నాయి. శైలు తలకి ఇంకా కట్టు కట్టుకొనే వుంది. రమణాచారి వచ్చినట్టున్నాడు ఈ సారి గాజుగుడ్డ కట్టుంది ఆమె తలకి.

‘ఇప్పుడెలా వుందండి’ అంటూ పలకరించాడు. ‘నాకు బాగానే వుంది కానీ నువ్వు చేసే పనులే ఏమీ బాలేవు’ అంటూ యాక్షన్ లోకి దిగిపోయింది శైలు.

ఊహించని ఈ దాడికి కిరీటి నివ్వెరపోయాడు. నిన్న జరిగింది ఈవిడ ఇంకా వదల్లేదు అనుకుంటూ చుట్టు పక్కల ఇళ్లేమీ లేకపోవడంతో ఊపిరి పీల్చుకొని ‘కొంచెం మెల్లిగా అండీ. రోడ్డున పోయే వాళ్ళు వింటే నేనేదో చేస్తున్నా అనుకుంటారు’ అన్నాడు.

‘చేసేదంతా నిన్న చేసేసి ఇప్పుడు మెల్లిగా అంట. ఎందుకురా నిన్న మా నిక్కీ ఏడుస్తోంది?’ అని గద్దించింది.

ఓహ్ ఇది దాని గురించా అని సమాధానపడి ‘అది చాలా చిన్న misunderstanding అండీ. కావాలంటే అక్కనే అడగండి’ అన్నాడు.

‘దాన్నడిగితే అది జాలి గుండేసుకొని మా వాడు ఏమీ చెయ్యలేదనే చెప్తుంది. నన్ను చేసినట్టే దాన్నీ ఏదో చేసుంటావు’ అంటూ నవ్వుతూ వాడి చేతి మీద కొట్టింది శైలు.

ఎందుకన్నాడో తెలీదు కానీ ‘నేను మీ నిక్కీని ఏమీ చెయ్యలేదండీ. తనే నన్ను ముద్దు పెట్టుకుంది’ అంటూ నోరు జారాడు. అలా నోరు జారడం కిరీటి జీవితంలో ఏమేమి మార్పులు తెచ్చిందో కథాక్రమంలో చూద్దాం.     

[mkole123]

మాయ - 12

కిరీటి మాట పూర్తి చెయ్యకుండానే తానెంత తప్పుడు సిట్యుయేషన్ లో ఆ మాట అంటున్నాడో అర్ధం అయిపోయింది. ఒక slow motion మూవీ లాగా ఆ తర్వాతి కొద్ది సెకన్లు అతని మనోఫలకంపై అచ్చు పడిపోయాయి. నవ్వుతున్న శైలు ముఖం కొయ్యబారిపోయింది. కిరీటి భుజం మీదనుంచి ఎవర్నో చూస్తోంది శైలు. వెనకనుండి దబ్బున శబ్దం వచ్చింది. తిరిగి చూస్తే నిక్కుమాంబ వాటర్ టాంక్ పక్కన కూలబడి వున్నది. ఆమె చేతులు ఆమె నోటిని కప్పివేసి వున్నాయి. ఆమె కళ్ళల్లో ఒక హారర్ కనిపిస్తోంది.


కిరీటికి ముందు ఎవర్ని సముదాయించాలో అర్ధం కాలేదు. ఒక సెకను ఊగిసలాడి నిక్కుమాంబ వైపు పరిగెట్టాడు. ఆమె ముందు కూర్చుని ‘అక్కా, ప్లీజ్.. చాలా సారీ అక్కా... ఏదో నోటికొచ్చింది వాగేశాను. క్షమించక్కా’ అంటూ లొడలొడా వాగుతున్నాడు. శైలు పరిగెట్టుకుంటూ వచ్చి వాడ్ని లాగేసి నిక్కీని కౌగిలించుకొని ‘ఓయ్, నువ్వు అలా పక్కన నిలబడు కాసేపు. మాట్లాడకు, పో’ అంటూ కిరీటిని డాబా మీద వేరే మూలకు తరిమేసింది.

పిచ్చి పట్టిన వాడిలా డాబా మీద ఓ మూల తిరిగేస్తున్నాడు కిరీటి. నిన్న ఉత్తరంలో నిక్కీ అన్న పేరు చూశాక ఆ రోజు సంతలో తనని ముద్దెట్టుకున్న అమ్మాయి నిక్కుమాంబే అని సగం నమ్మాడు. ఇవాళ తన రియాక్షన్ చూశాక పూర్తిగా convince అయిపోయాడు. అసలు ఆ టాపిక్ ఎప్పటికీ ఎత్తద్దు అని డిసైడ్ అయి వున్నాడు. ఒక్క సునయనతో తప్ప ఆ విషయం ఎవరితోనూ చెప్పలేదు. ఇప్పుడు నోరుజారి శైలూతో చెప్పేశాడు. చూస్తే శైలు, నిక్కీ మంచి స్నేహితుల్లా వున్నారు. ఇద్దరు ఆడపిల్లలూ కలిసి ఒక మాటంటే తనని ఊళ్ళోనుంచి తన్ని తగలేస్తారు. టెన్షన్ peaks కి వెళ్లిపోతోంది మనవాడికి.

కాసేపాగి శైలు వాడ్ని రమ్మని పిలిచింది. నిక్కీ ఇంకా తల ఎత్తలేదు. At least తను ఏడవట్లేదు. ఎమౌతుందో ఏమో అనుకుంటూ భయం భయంగా వచ్చాడు వాళ్ళిద్దరి దగ్గరికీ. ‘ఏం కావాల్రా నీకు?’ అని అడిగింది శైలు. కిరీటికి ఏమీ అర్ధం కాలేదు. వెర్రి చూపు ఒకటి చూశాడు.

కొన్ని కొన్ని విషయాల్లో తెలివైన వాడిలా అనిపించినా కొన్ని విషయాల్లో slow ఏమో వీడు అనుకుంది శైలు. ‘నిక్కీతో ఆ రోజు జరిగింది ఎవరికన్నా చెప్పావా’ అంటే తల అడ్డంగా ఊపాడు. ‘సరే, ఇకముందు కూడా ఎవరికీ చెప్పకుండా వుండాలంటే ఏం కావాలి నీకు’ అని అడిగింది శైలు.

‘నాకేమీ వద్దండి. అక్కా ప్లీజ్ ఒకసారి చూడవూ, నాకు నిన్ను నిక్కీ అని పిలుస్తారని నిన్నే తెలిసింది. ఆ రోజు ఏమైందో ఏమిటో నేను ఎవరికీ చెప్పలేదు, చెప్పను కూడా. నీకు తెలుసు కదా నేను అలా వాగే టైప్ కాదని. శైలు గారూ మీరన్నా చెప్పండి. నిన్న జరిగింది కూడా...’ అంటూ ఇంకేదో చెప్పబోయి టప్పున నోరు మూసేశాడు.

ఈ సారి తల పట్టుకోవడం శైలు వంతు అయ్యింది. వీడు అమ్మాయిల విషయంలో hopeless అని ఫిక్స్ అయిపోయింది. ఈలోపు వాడి మాట విని నిక్కీ చివాల్న తల ఎత్తి చూసింది. శైలు రియాక్షన్ చూసి ‘ఏయ్, ఏం చేశాడే నిన్న?’ అని అడిగింది. శైలు ఒకసారి గట్టిగా ఊపిరి తీసుకొని ‘ఐతే వీడు పెద్ద కాసనోవా అయినా అయి వుండాలి, లేకపోతే శుద్ధ ముద్దపప్పు ఐనా అయివుండాలి. చిన్నప్పట్నుంచి చూస్తున్నావుగా, నువ్వు చెప్పు ఏ టైపో. మామ దగ్గరికి తీసుకుపోవాలా ఈ పంచాయితీ, లేకపోతే కుర్రాడ్ని వదిలేద్దామా’ అంది.

కిరీటి గుండెలు గుబగుబలాడుతున్నాయి. నిజానికి వాళ్ళ మీద వీడిదే పై చెయ్యి అని, జరిగిందేమీ బయటపెట్టొద్దని బతిమిలాడుకోవాల్సింది వాళ్ళు అని ఆలోచన రావట్లేదు. అది కనిపెట్టి శైలు వాడ్ని కాస్త బెల్లించి నోరు నొక్కేద్దామని try చేస్తోంది.

‘అక్కా’ అంటూ మళ్ళీ ఏదో చెప్పబోతుంటే ‘చంపేస్తాను ఇంకోసారి అక్కా అని పిలిచావంటే. చేసిందంతా చేసేసి అక్కా అంట. అక్కా లేదు అరటికాయ తొక్కా లేదు’ అని ఫైర్ అయ్యింది నిక్కీ. ‘అంతలా చేశాడా’ అంటూ శైలూ సాగదీస్తే ‘నువ్వు చెప్పవే నిన్న నిన్నేమి చేశాడో. తర్వాత నేను చెప్తా’ అంటూ నిక్కీ ధుమధుమలాడింది.

మొత్తానికి తను సేఫ్ అని ఒక నమ్మకం కలిగింది కిరీటికి. ఇక అక్కడ్నుంచి జారుకోవడం ఎలాగా అని ఆలోచిస్తున్నాడు. ‘సరే ఇక నువ్వు వెళ్లవయ్యా’ అని శైలు అనగానే బ్రతుకు జీవుడా అని పుస్తకాలు పట్టుకొని బయల్దేరాడు.

ఇంతలోకే ‘ఆగు, ఏంటా పుస్తకం’ అంటూ వాడి చేతిలోని పుస్తకాల్ని లాగేసింది శైలు. క్లాసు పుస్తకాల మధ్యలో వాడు సునయన దగ్గర కొన్న Misdirection పుస్తకం బయటకు లాగింది. టకటకా రెండు నిమిషాల్లో ఓ పేజ్ చదివేసి ‘ఇంత ఇంటరెస్టింగ్ పుస్తకం నీకెక్కడిదోయి? ఎంత వరకూ చదివావు దీన్ని’ అని అడిగింది.

‘చదవడానికి try చేశాను కానీ నాకేమీ అర్ధం కాలేదు’ అని సిగ్గుగా చెప్పాడు కిరీటి. ‘హుమ్.. నేనొకసారి చదివి ఇవ్వచ్చా’ అని అడిగితే మొహమాటంగా తలూపాడు. ‘అంత ఇబ్బంది ఐతే వద్దులే’ అంటోంది కానీ పుస్తకం మటుకు వదలట్లేదు శైలు.

కిరీటి శుద్ధ మొద్దావతారం ఐతే కాదు. తను ఎలాంటి danger లోనూ లేనని, పైపెచ్చు వీళ్ళిద్దరూ తన భయం చూసి ఇంకా ఆడుకుంటున్నారని కొంచెం ఆలస్యంగా ఐనా పసిగట్టాడు. తన థియరీ టెస్ట్ చేద్దామని ‘ఇందాక మీరు అడిగినప్పుడు తట్టలేదు కానీ నాకు ఒకటి కావాలండి’ అన్నాడు మెల్లిగా.

‘ఆ ఏంటమ్మా, మళ్ళీ చెప్పు. ఏదో కావాలా?’ అంటూ శైలు రెచ్చిపోబోతుంటే నిక్కీ ఆపి ‘తెగేదాకా లాక్కు’ అని ఆపింది. ‘ఏం కావాల్రా కిరీటీ? పిచ్చిపిచ్చివేమీ అడక్కు. మీ నాన్నకు తెలిస్తే బాగుండదు’ అంటూ కొంచెం లాలనగా కొంచెం బెదిరింపు మిక్స్ చేసి అడిగింది.

‘నాకు ఇంగ్లిష్ నేర్పిస్తారా మీరు ఇద్దరూ? నాకు కూడా ఆ పుస్తకం చదవాలని కోరిక.’

ఊహించని ఈ కోరిక విని అవాక్కయ్యరు ఇద్దరు అమ్మాయిలు. శైలు కళ్ళల్లో ఓ వింత వెలుగు వచ్చింది. ‘అంత స్పెషల్ ఆ ఈ పుస్తకం నీకు’ అంటూ పేజీలు తిరగేస్తోంది. కిరీటీ ఖర్మ కాలి అప్పుడే పుస్తకంలోనుంచి సునయన దగ్గర తీసుకున్న కార్డ్ బయట పడింది.

ఎప్పుడూ దిండు కింద పెట్టుకుని వుంచే కార్డ్ పొరపాట్న నిన్న పుస్తకంలోనే వదిలేశాడు. గబుక్కున వంగి తీసుకునేలోపే శైలు లాగేసింది ఆ కార్డ్ ని. ‘అమ్మో అమ్మో వీడు సామాన్యుడు కాదే నిక్కీ, చూడు ఎంత ప్రేమ లేకపోతే ఇన్ని love సింబల్స్ గీసి ఇస్తారు’ అంటూ కార్డ్ నిక్కికి ఇచ్చింది.

కిరీటికి ఇక patience చచ్చిపోయింది. ‘అక్కా, ఆ పుస్తకం, ఆ కార్డ్ లేకపోతే ఆ రోజు నైట్ నేను ఆగేవాడ్ని కాదు. ప్లీజ్, ఇలా ఇచ్చేయ్యండి’ అని మెల్లిగా, కానీ ఫర్మ్ గా అడిగాడు. ఏమనుకుందో ఏమో నిక్కీ వాడికి వెంటనే ఇచ్చేసింది కార్డ్. ‘పుస్తకం మీరు చదివి ఇవ్వండి ఫరవాలేదు’ అంటూ బయల్దేరాడు.

‘రేపు వస్తావుగా’ అని శైలు అంటే ఎందుకు అన్నట్టు చూశాడు. ‘ఇంగ్లిష్ నేర్పించమన్నావుగా, రేపట్నుంచి రా’ అని బై చెప్పింది శైలు.

‘కుర్రాడు మంచివాడో ముదురో తెలియట్లేదు’ అంది శైలు. నిక్కీ వాడు వెళ్ళిన వైపే చూస్తోంది. ‘నా మట్టుకు చాలా మంచివాడు. ఆ రోజు జరిగింది మొత్తం నా తప్పే. Senseless గా behave చేశాను. నిజంగా ఏ డామేజ్ జరక్కముందే వాడే నన్ను ఆపాడు తెలుసా’ అంది.

‘డీటైల్స్ చెప్పమ్మా’

‘నిన్న జరిగింది ఏమిటో నువ్వు చెపితే నేను నా కథ చెప్తాను’

మొత్తానికి ఒకరికి ఒకళ్లు కిరీటితో తమ అనుభవాలు పంచుకున్నారు. ‘నాకంటే నీకే ఎక్కువ చేశాడు కదే’ అని శైలు అంటే ‘ఇదేమన్నా పోటీనా. అసలే వాడి ముఖం కూడా చూడలేకపోతున్నాను. చిన్నప్పటినుంచి నా తమ్ముడితో సమానంగా చూశాను. కానీ ఆ రోజు నేను advance అయ్యింది వీడితో అని తెలిసాక ఓ పక్కన రిలీఫ్ గా వుంది. ఇంకొక పక్కన సిగ్గుతో చచ్చిపోవాలని వుంది’ అంది నిక్కీ.

[mkole123]

మాయ - 13

మర్నాడు కిరీటి మంచి హుషారుగా ఇంగ్లిష్ textbook తీసుకుని వెళ్ళాడు. శైలు వాడ్ని అటకాయించకముందే నిక్కి వాడ్ని పిలిచి ‘చూడూ, అది ఎం.ఏ లిట్ చదివింది. మొదటే దాని దగ్గరికి వెళ్లావంటే గ్రామర్ తో కొట్టి చంపేస్తుంది. ఇక జన్మలో తేరుకోలేవు. అలా కాదు, ముందు నేను చెప్పినట్టు చెయ్యి. నీకు ఇంగ్లిష్ ఏ‌బి‌సి‌డి దగ్గర్నుంచి నేర్పించనవసరం లేదు కదా. అలాగే చదవడం రాయడం కూడా వచ్చు. ఇదిగో, ముందు వీటితో మొదలెట్టు’ అంటూ హిందూ పేపర్, డిక్షనరీ వాడి చేతిలో పెట్టింది.


‘రోజూ మా దగ్గరికి రానవసరం లేదు. లైబ్రరీకి పోయి హిందూ పేపర్ చదువు. మొదట్లో ఏమీ అర్ధం కాదు. భయపడకు. అర్ధం కానీ పదాలు డిక్షనరీలో చూస్కో. రెండు మూడు రోజులకి ఒకసారి మా దగ్గరకి వచ్చి ఇంగ్లిష్ లో ఏమన్నా మాట్లాడ్డానికి ట్రై చెయ్యి’ అని వాడ్ని పంపించేసింది.

‘ఎందుకే అంత తొందరగా పంపించేశావు? కొంచెంసేపు వుంచుకుంటే పోయేది కదా’ అని శైలు అడిగితే ‘నేను వుండగా వాడ్ని ఏమీ కెలక్కు. ఇంకొకళ్ళు అయితే ఏం చేసేవాళ్ళు మనతో? పాపం పిచ్చివెధవ’ అంది నిక్కీ. ‘వాడికేం love story వుందో ఇంగ్లీష్ నేర్పించమని అడిగాడు. నువ్వేమో వాడ్ని వెనకేసుకొస్తావు’ అని ఉడుక్కుంది శైలు.

వాడికి లవ్ స్టోరీ అన్న మాట వినగానే నిక్కీ తన గుండెని ఎవరో squeeze చేసి వదిలినట్టు ఫీల్ అయ్యింది. ఛ ఛ, నేను ఇలా ఆలోచిస్తున్నానేంటి అని సర్దుకుంది కానీ జరగాల్సిన డామేజ్ ఎప్పుడో జరిగిపోయింది. ఆ రోజు జరిగిన దాని గురించి కిరీటి ఎలా అయితే కలలు కంటున్నాడో నిక్కీ కూడా అలానే చేస్తోంది.

కొన్ని కొన్ని moments of passion మన మనస్సులోనుంచి ఎప్పటికీ తీసెయ్యలేము. కిరీటి, నిక్కీల మధ్య జరిగింది కూడా అదే. వేడి ముద్దులు, తమకంగా అందాల నొక్కుళ్ళు, వాడు సుతారంగా తన జడ పొడవు కొలిచి నడుము పట్టుకున్న తీరు, తన చేతిలో కాలిపోతున్న వాడి అంగం ఇవేవీ మర్చిపోలేకపోతోంది. ఇప్పటిదాకా తన ఊహల్లో ఉన్న ఆ వ్యక్తికి రూపం లేదు. కానీ ఇప్పుడు అది కిరీటి అని తెలిసిన తర్వాత వాడివంక చూడకుండా ఉండలేకపోతోంది.

కిరీటి కొన్నాళ్లు నిక్కీ చెప్పినట్టే చేశాడు. ఒక నెల రోజులైన తర్వాత పదే పదే పేపర్లో వస్తున్న పదాలు డిక్షనరీలో వెదకటం ఆపేశాడు. చిన్న చిన్న వాక్యాలు ఇంగ్లిష్ లో మాట్లాడటం మొదలెట్టాడు. రెండు మూడు రోజులకి ఒక సారి నిక్కీని కలుపుకొని ప్రెసిడెంటు గారి ఇంటికి వెళ్ళి ఇద్దరమ్మాయిలతో మాట్లాడుతున్నాడు. నిక్కీ ఎంత మామూలుగా వుందామని ప్రయత్నిన్చినా చదువు ఆగిపోయిందన్న బాధ వుండుండి బయటపడడం గమనించాడు.
అప్పుడప్పుడూ మిగతా సబ్జెక్టులలో కూడా సహాయపడుతోంది వాడికి నిక్కి.

‘ఏరా, మీ బాబు కంటే నీ దర్శినం ఎక్కువైందేటి మాకు? ఏడెకరాల బాకీ తీరుస్తాకి మీ బాబు నిన్ను మా కోడలి చాకిరిలో ఎట్టాడా?’ అని పెద్దాయన నవ్వితే ‘అంతే అనుకోండి’ అన్నాడు. ఇలా మొత్తం అమ్మాయిలతో స్పెండ్ చేసిన దాని గురించే చెప్తున్నానని మిగతా మిత్రులను దూరం పెట్టాడని అనుకోకండి. ఆ గ్రూప్ లో కూడా చాలా మార్పులు వస్తున్నాయి. వాటి గురించి కూడా చెప్తాను.

ఒక రోజు శైలు వాడి Misdirection పుస్తకం తిరిగిచ్చేసింది. ‘పుస్తకం అక్కడక్కడా చదివి అసలు ఈ పుస్తకం దేని గురించో నెక్స్ట్ టైమ్ వచ్చినప్పుడు చెప్పు’ అని ఆర్డర్ వేసింది. ఇన్నాళ్లూ ఆ పుస్తకం ఏమన్నా మ్యాజిక్ ట్రిక్స్ నేర్పిస్తుందేమో అనుకుంటున్న కిరీటి ఈ సారి ఆ పుస్తకం చదివి ఆశ్చర్యపోయాడు. అది మ్యాజిక్ ట్రిక్ డిజైన్ చెయ్యడం ఎలాగో, దాని వెనక వుండే technicalities ను వివరించే పుస్తకం అని అర్ధం చేసుకున్నాడు. తను స్వంతగా ఒక మ్యాజిక్ ట్రిక్ తయారుచేసి సునయనను ఈ సారి కలుసుకున్నప్పుడు ఆమెను surprise చేయాలని డిసైడ్ అయ్యాడు.

పుస్తకం విషయం చెప్దామని హుషారుగా శైలు దగ్గరకు బయల్దేరాడు. డాబా మెట్లు ఎక్కుతుంటే నిక్కీ ఏడుపు, శైలు ఓదార్పు వినిపించి ఆగిపోయాడు. ‘అమ్మ పొలం అమ్మేసినా ఇంకా మూడువేలు తగ్గిందే. దానిపైన మళ్ళీ హాస్టల్, బుక్స్ ఖర్చులు. నా రికార్డ్ చూసి కాలేజీ వాళ్ళు ఈ ఇయర్ గ్యాప్ వచ్చినా నెక్స్ట్ ఇయర్ కంటిన్యూ చెయ్యనిస్తాను అన్నారు. కానీ ఆ మిగతా డబ్బులు ఎలా సర్దుబాటు చెయ్యాలో అర్ధం కావట్లేదు’ అంటూ నిక్కీ గొంతు, ‘ఎలాగో ఒకలాగా ఏర్పాటు అవుతుంది లేవే. మామ చాలా ప్రయత్నం చేశాడు. ఈ సంవత్సరం విత్తనాలు పాడైపోవడంతో ఇంకో బ్యాచ్ కొనడానికి చాలా డబ్బులు ఖర్చు అయ్యాయిట. దానికి తోడు ఆ పొలం సరిహద్దు తగాదాలొకటి. నేను కూడా ఏదన్నా వుద్యోగం వెదుక్కుంటా అని అడుగుతున్నా మామని’ అంటూ శైలు గొంతు వినిపించాయి.

‘పెద్దయ్యకి ఇప్పటికే చాలా ఋణపడ్డామే. ఆయన అండ లేకుంటే అసలు నాలాంటి ఆడపిల్ల ఊరు దాటి వెళ్ళి చదువుకోవటం అయ్యేదే కాదు’ అంటోంది నిక్కీ. కిరీటి ఇప్పుడు వాళ్లదగ్గరికి వెళ్లలేక తిరిగి ఇంటికి వెళ్లిపోయాడు.

మర్నాడు కాలేజీలో ప్రిన్సిపాల్, వైస్ ప్రిన్సిపాల్ గార్లు ఫస్ట్ ఇయర్ స్టూడెంట్లు ఇంగ్లిష్ లో struggle అవడం గురించి, దాని ఫలితంగా మిగతా సబ్జెక్టుల టెక్స్ట్ బుక్స్ చదివి అర్ధం చేసుకోలేక వాటిలో కూడా దెబ్బతినటం గురించి ఆందోళన పడటం, రాజావారికి ఏం చెప్పుకోవాలో అన్న దాని గురించి మాట్లాడుకోవడం విని వాడికొక ఆలోచన వచ్చింది.

ఆలోచన అయితే వచ్చింది గానీ దాన్ని అమలు చెయ్యాలంటే వాడి కాళ్ళు చేతులు చల్లబడిపోతున్నాయి. ముందు చాలాసార్లు చెప్పుకున్నట్టే కిరీటి పక్కా introvert. అలాంటి వాళ్ళకి మనసులో వెయ్యి మాటలు వుంటే ఒక్క మాట బయటకు తీసుకురావడమే గగనం. మిత్రులారా, ఆ మెంటల్ block అనేది ఎవరూ మాటల్లో చెప్పలేరు. Experience చేస్తే కానీ తెలీదు. తెలిసిన వాళ్ళ దగ్గరే నోరెత్తడు, అలాంటిది ఏకంగా ప్రిన్సిపాల్ దగ్గరకు వెళ్ళి మాట్లాడాలంటే ఊగిసలాడుతున్నాడు కిరీటి. చివరికి ఓ రోజు ధైర్యం చేశాడు. నిక్కీ మీద మనసులో ఎక్కడో వున్న ఇష్టం వాడి చేత ముందడుగు వెయ్యించింది.      
  
 అది సెప్టెంబర్ మాసం. half yearly పరీక్షలు దగ్గరకు వస్తున్నాయి. ఫస్ట్ ఇయర్ స్టూడెంట్స్ ను యే రకంగా గట్టెక్కించాలో తెలీక అవస్థలో వున్న ప్రిన్సిపాల్ రూమ్ కి ఓ కుర్రాడు వచ్చాడు.

May I come in sir అంటూ ఆయన డోర్ పై knock చేశాడు. లోపలికి రమ్మని పిలిచిన ప్రిన్సిపాల్ ఆ కుర్రాడితో ఒక అరగంట మాట్లాడారు. అంతసేపూ మరీ ఎక్కువ తప్పులు లేకుండా చక్కటి ఇంగ్లిష్ లో మాట్లాడి ఆయన ప్రాబ్లం కి ఒక సొల్యూషన్ suggest చేసి వెళ్ళాడు ఆ కుర్రాడు.

ఆ కుర్రాడు మన కిరీటి అని చెప్పనవసరం లేదనుకుంటా. ఒక రెండు రోజులు ఆలోచించి కిరీటి చెప్పినదానికి ఓకే అన్నారు ప్రిన్సిపాల్ గారు. ఆ సాయంత్రం నిక్కీ, శైలూలకు ఒక మంచి surprise ఇద్దామని వెళ్ళాడు కిరీటి.

[mkole123]

మాయ - 14

ప్రెసిడెంటు గారి ఇంటి డాబా మీద నిక్కీ ఒక్కతే వుంది. ‘శైలు ఒక పది నిమిషాల్లో వచ్చేస్తుంది రారా’ అని పిలిచింది వాడ్ని పైకి. ఎంత ఇద్దరికీ ఒకే సారి చెబ్దాము అనుకున్నా వుండబట్టలేక నిక్కీతో మొదలెట్టాడు. ‘అక్కా’ అంటూ మొదలెట్టి ఇంతలోనే గతుక్కుమని ‘నిక్కీ, ఒక మాట చెప్పాలి’ అన్నాడు. ఇద్దరూ ఎదురెదురుగా కూర్చుని వున్నారు.


‘నేను ఇవాళ మా కాలేజీ ప్రిన్సిపాల్ గారితో మాట్లాడాను. నువ్వు వచ్చే ఆరు నెలలు డిగ్రీ ఫస్ట్ ఇయర్ పిల్లలకి ఇంగ్లిష్, మాథ్స్ స్పెషల్ క్లాసులు చెబితే వెయ్యి రూపాయలు జీతం ఇస్తాను అన్నారు. నీ మూలంగా మేము ఇంప్రూవ్ అయితే నిన్ను కాలేజీ కట్టించిన రాజా గారి దగ్గరికి తీసుకెళ్లి నీ ఫీజు గురించి మాట్లాడతాము అన్నారు. నీకు ఇష్టం లేకపోతే sorry’ అని గుక్క తిప్పుకోకుండా చెప్పేసి ఆమె రియాక్షన్ ఎలా వుంటుందా అని apprehensive గా చూస్తున్నాడు.

ఇవతల నిక్కీ మైండ్ లో ఒక వింత అనుభూతి కలుగుతోంది. మునిగిపోతున్న వాడికి నావ ఎదురైనట్లు అనే స్థితిలో వుంది. ఇక చదువు ఆగిపోయినట్లేనేమో అని దిగాలు పడుతుండగా కిరీటి ఓ దోవ చూపించేసరికి తన రియాక్షన్ ను కంట్రోల్ చేసుకోలేకపోయింది.

సివంగిలా వాడిమీదకు దూకి ముఖమంతా ముద్దులు పెట్టేస్తోంది. థాంక్ యూ థాంక్ యూ అంటూ ఎడా పెడా ముద్దులు పెట్టడం ఆపలేకపోతోంది. వాడి రిబ్స్ విరిగిపోతాయేమో అన్నంత గట్టిగా కావలించుకుంటోంది. అనుకోకుండా వాళ్ళ పెదవులు కలిశాయి. ఇన్నాళ్లూ ఇద్దరూ దాచుకున్న ఫీలింగ్స్, కోరికలు ఒక్కసారి ముంచేశాయి ఇద్దరినీ.

ఆమె వాడి మీద పడ్డప్పుడు కింద పడిపోయాడు కిరీటి. పైనుంచి ముద్దుల వర్షం కురుస్తుంటే వాడిలో కూడా అగ్గి రాజుకుంటోంది. ఎదురు ముద్దులు పెడుతూ పెదవులు పెనవేసుకోగానే ఇక ఆగలేక ఆమె ఎద ఎత్తులను నిమిరాడు. ఇస్స్ అంటూ నిట్టూర్చి నిక్కీ కూడా వాడి అంగాన్ని తడమటం స్టార్ట్ చేసింది. అలా ఎంతసేపు పెనవేసుకుపోయారో తెలీదు.

మళ్ళీ కొన్ని నెలల క్రితం జరిగిందే రిపీట్ అవుతోంది. కిరీటి మైండ్ లో మళ్ళీ సునయన రూపం కొట్టుకులాడుతోంది కానీ నిక్కీ passion ముందు అది స్థిరంగా నిలబడట్లేదు. ఒక హోరులో పడి కొట్టుకుపోతున్నారు ఇద్దరూ. సడన్ గా నిక్కీని వాడిపైనుంచి లాగేశారు ఎవరో. కళ్ళు బైర్లు కమ్మి వున్న కిరీటి ఒక్కసారి అలా నిక్కీ దూరం అయ్యేసరికి ‘నో’ అంటూ లేవబోయాడు.

శైలు వాడ్ని కాలితో తొక్కిపట్టి నిక్కీని కంట్రోల్ చెయ్యడానికి ట్రై చేస్తోంది. అవతల నిక్కీ కూడా మళ్ళీ వాడి మీద పడిపోడానికి ప్రయత్నిస్తోంది. తనని చిన్నగా ఒక చెంపదెబ్బ కొట్టింది శైలు. ఆ శబ్దానికి ఇద్దరూ మత్తులో నుంచి బయటకు వచ్చారు. ‘ప్లీజ్, ప్లీజ్’ అంటూ ఇంకా వీక్ గా పెనుగులాడుతోంది నిక్కీ. ‘నేనేమీ చెయ్యను, జస్ట్ వాడిని hug చేసుకోనివ్వు’ అంటూ ఏడుస్తోంది. ఏమనుకుందో ఏమో శైలు తనని వదిలేసింది. ఇద్దరూ మళ్ళీ పెనవేసుకున్నారు కానీ ఇప్పటి కలయిక ఇంకా మధురంగా వుంది.

థాంక్స్ రా అంటూ మళ్ళీ ఏడుస్తుంటే ఈ సారి ఆమె కన్నీళ్లు తుడిచి కళ్లపై ముద్దు పెట్టుకున్నాడు కిరీటి. ‘ఫ్రీ షో ఆపి ఎందుకు కుస్తీ పడుతున్నారో చెప్పి తగలడండి. నేను కాబట్టి సరిపోయింది, మామ వస్తే ఏమయ్యేది’ అంది శైలు. నిక్కీ జరిగింది చెప్తే ‘మన సుద్దపప్పు ఇంత పని చేశాడా, నేను నమ్మను. నిన్ను బుట్టలో వెయ్యడానికి చూస్తున్నాడు’ అంటూ ఏడిపిస్తోంది.

‘మీక్కూడా ఒకటి చెప్పాలండి. మా ఇంగ్లిష్ లెక్చరర్ చాలా బాడ్. కాలేజీ వాళ్ళు వచ్చే సంవత్సరం ఆయన replacement కోసం వెదుకుతున్నారు. మీరు ఎం.ఏ లిట్ చదివారని నిక్కీ చెప్పింది. అదే మా ప్రిన్సిపాల్ గారికి చెప్పాను. మీకు ఇంటరెస్ట్ వుంటే ఇంటర్వ్యూ కి రమ్మన్నారు రేపు’ అన్నాడు. ఈ సారి శైలు మాటరాక నిలబడిపోయింది. నిక్కీ గట్టిగా నవ్వి ‘ఇప్పుడేం అంటావే’ అంది.

‘దానిలాగా మీద పడిపోతానని అనుకోకు. కానీ చాలా థాంక్స్’ అని కిరీటి దగ్గరకు వచ్చి తను కూడా ఒకసారి గట్టిగా కౌగిలించుకొని వాడి బుగ్గ మీద ముద్దు పెట్టింది. ఇందాకటి ముద్దులాటలో వాడి అంగం గట్టిపడిందేమో శైలు hug చేసుకున్నప్పుడు ఆమెకు ఎక్కడో గుచ్చుకుంది. వాడ్ని దూరం నెట్టేసి బుగ్గల్లోనుంచి ఆవిర్లు వస్తుంటే ‘ఛీ, పోరా ముందు ఇక్కడ్నుంచి’ అని అరిచేసింది.

‘వాడితోపాటు నేనూ పోతా’ అని నిక్కీ వాడి చెయ్యి పెనవేసుకొని మళ్ళీ పెదవులపై ముద్దు ఇచ్చింది. ‘ఏయ్, సీరియస్ గా చెప్తున్నా. ఊళ్ళోకి ఇలా వెళ్ళొద్దు’ అని శైలు వార్నింగ్ ఇచ్చేసరికి ఇద్దరూ తేరుకుని ఇంటి బాట పట్టారు.

[mkole123]

నా సొంత పైత్యం కొంత వినండి బాబులూ, భామలూ...

పైన ఇచ్చిన పెద్ద అప్డేట్ లాగా ప్రతిసారీ ఇంత పెద్దగా రాయలేను. స్టోరీలో continuity మిస్ కాకూడదని ఇలా పెద్దగా రాశాను ఈ సారి. 'కొన్ని పరిస్థితులవల్ల కిరీటి నిక్కీకి, శైలుకి దగ్గరయ్యాడు' అని ఒక్క ముక్క రాస్తే సరిపోయేది కదా అనొచ్చు కొందరు. అలా రాయటం నా style కాదు, నాకు ఇష్టం లేదు.

మిగిలిన పాత్రలు కొంత మరుగున పడ్డాయి అని వాటిని వదిలేసినట్టు కాదు. కథా ప్రకారం మళ్ళీ సునామిలా దూసుకొస్తాయి ఆ పాత్రలు.

ఇకపై వారానికి ఒక పెద్ద అప్డేట్ రాయడానికి ట్రై చేస్తాను. వైరస్ దెబ్బకి జాబ్ tensions. అర్ధం చేసుకోండి.