[mkole123]

* కొన్ని పరిస్థితులవల్ల కిరీటి నిక్కీకి, శైలుకి దగ్గరయ్యాడు' అని ఒక్క ముక్క రాస్తే సరిపోయేది కదా అనొచ్చు కొందరు. అలా రాయటం నా style కాదు, నాకు ఇష్టం లేదు.*


అందుకే మీ కథ అందరికి నచ్చింది
మీ కథలో కొత్తదనం....
మీ రచానాశైలిలో  నిగారింపూ.....
మద్య మద్యలో మెరుపుల్లాంటి మెలికలు...
ముఖ్యంగా సమయాసమయం అప్డేట్లు పెట్టడం......
మీ కథ నాకు నచ్చింది అనడానికి కారణం....
Keep it up sir....

ముఖ్యమైన విషయం మర్చిపోయా......
మీ commitment towards story

మరొక్కసారి నా ధన్యవాదాలు అందుకోండి sir. మీ రచనలతో ఎంతో అలరించారు మమ్మల్ని. అలానే చేద్దామని ఏదో నా చిరు ప్రయత్నం.

[mkole123]

కథ నచ్చిందని కామెంట్ పెట్టిన మిత్రులందరికీ పేరు పేరున ధన్యవాదాలు. నా చిరు ప్రయత్నం ఇంతలా ఆదరిస్తున్నందుకు థాంక్స్. కథను ఇంకొంచెం ముందుకు నడుపుతున్నా అప్డేట్ తో

[mkole123]

మాయ - 15

ఇంటిదాకా ప్రయాణం వాళ్ళకొక నరకంలా అనిపించింది. ఇద్దరికీ చేతులు పెనవేసుకొని నడవాలని వుంది. కానీ అందరికీ అందరూ తెలిసిన పల్లెటూళ్ళో అలాంటివి కుదరవు. ఇరువురికీ మళ్ళీ ఏకాంతం ఎప్పుడు లభిస్తుందో అన్న ఊహాతో భారంగా ఇంటిదాకా ప్రయాణం సాగింది.


నిక్కీ వాడిని రాను రానంటున్నా బలవంతాన ఇంట్లోకి లాక్కువెళ్ళి వాడు చేసిన సహాయం గురించి తన తల్లిదండ్రులకు చెప్పింది. రాజన్న, నరసు వాడిని చుట్టేసి కళ్ళనీళ్లు పెట్టుకున్నారు. వారు కొంచెం తేరుకున్నాక గోరు వాడిని బయటకు లాక్కెళ్ళాడు. ‘యా కాటికి నా దుంప తెంచుతాండావురా సామీ. ఇంగ నేను ఇంటా, కాలేజీల రెండు సోట్ల బలి దాని సేతుల’ అంటూ తన బాధ మొరపెట్టుకున్నాడు. కిరీటి నవ్వి ‘ఒరేయ్, మనకి ఇప్పుడు చాలా అవసరంరా తన హెల్ప్. మొదటి సంవత్సరమే fail అయితే డిగ్రీ పూర్తయ్యేసరికి ఏ అయిదేళ్ళో పడుతుంది. కొన్నాళ్లు భరించక తప్పదు’ అని వాడి భుజం తట్టాడు. 

నిక్కుమాంబ కాలేజీలో పని చెయ్యడం మొదలుపెడితే తామిద్దరు కలిసి వుండేది తక్కువ అని కిరీటికి తెలుసు. అటు నిక్కీకి కూడా అన్నీ సక్రమంగా జరిగితే తను చదువు కోసం కిరీటిని వదిలి వెళ్లాలని తెలుసు. అయితే తామిరువురికీ ఒకరంటే ఒకరికి ఇష్టం అన్న నిజాన్ని దాచుకోవటం ఆపేశారు. కిరీటి మనసులో ఇంకెవరో వున్నారని తెలుసు నిక్కీకి. కానీ వాడు చెప్పేదాకా ఆ విషయం మాట్లాడకుండా వాడి అభిమానాన్ని వీలైనంతగా అనుభవించాలి అని డిసైడ్ అయ్యిన్ది.

ఇవతల కిరీటి పరిస్థితి దారుణంగా వుంది. మనసుని ఇద్దరు అమ్మాయిలు చెరొకపక్కనుంచీ లాగుతున్నారు. సునయన మళ్ళీ ఎప్పుడు కలుస్తుందో తెలీదు. కానీ వారిద్దరి మధ్య వున్నది భిన్న ధృవాల మధ్య వుండే ఆకర్షణ. అది ఒక ఫండమెంటల్ ఫోర్స్. దాన్ని ప్రపంచంలో ఎవ్వరూ కంట్రోల్ చేయలేరు.

నిక్కీ, తను కలవాలంటే సాంఘికంగా, కుటుంబపరంగా ఎన్నో ఎన్నెన్నో అడ్డంకులు వున్నాయని తెలుసు. గోరు స్నేహాన్ని, చిన్నప్పటినుంచి వాళ్ళ తల్లిదండ్రులు చూపిన ప్రేమని తలచుకొని guilt లో మునిగితేలుతున్నాడు. కానీ దగ్గరితనం వల్ల ఏర్పడ్డ బంధాన్ని ఇగ్నోర్ చెయ్యలేకపోతున్నాడు. కొన్ని రోజులు ఇలా అంతులేని వ్యధ అనుభవించి జరిగేది జరుగక మానదు, ప్రస్తుతం ఎదురుగా వున్న నిక్కీని సంతోషంగా వుంచుదాం అని డిసైడ్ అయ్యాడు.

మర్నాడు నిక్కీ, శైలు కలిసి రాణి రత్నమాంబ కాలేజీకి వెళ్లారు. తన replacement కోసం వెతుకున్నారు అని తెలుసుకున్న ఇంగ్లీష్ లెక్చరర్ అప్పటికప్పుడే resign చేసి పోతానని బెదిరించాడు. ప్రిన్సిపాల్ గారు అంతకంటే క్రూరంగా బెదిరించి అలాంటి పిచ్చి పిచ్చి ఆలోచనలు పెట్టుకోవద్దని వార్నింగ్ ఇచ్చి పంపించారు అతడికి.

అప్పటిదాకా రంగ సహాయంతో ఏదోలా మాథ్స్ లో నెట్టుకొస్తున్న మన నలుగురు మిత్రులు నిక్కీ స్పెషల్ క్లాసుల మూలంగా కొంచెం మెరుగుపడుతున్నారు. నిక్కీ తోడు లేకుండా ఒక్కదాన్నే ఇంట్లో కూర్చోవడం నా వల్ల కావట్లేదు అని శైలు కూడా వచ్చి సీనియర్ స్టూడెంట్లకు అప్పుడప్పుడూ ఇంగ్లీష్ స్పెషల్ క్లాసులు చెబుతోంది.

అప్పటిదాకా ఎప్పుడూ శైలూని మంచిగా తయారయి వుండగా చూడలేదు కిరీటి. మొదటిసారి కాలేజీకి వచ్చేడప్పుడు చీరకట్టుకొని, తన పొడవాటి కురులను ముడి వేసుకొని మంచి styleగా పెదబాబు గారి TVS బండి మీద వచ్చిన శైలుని నోరెళ్ళబెట్టి చూస్తుండిపోయాడు. ఈ మధ్య చాలా పరధ్యానంగా వుంటున్న కిట్టి కూడా శైలుని చూసి ‘పెసిండెంటు గోరి తాలూకా పిల్ల ఈవిడేనంట్రా’ అంటూ కళ్ళు విప్పార్చుకుని చూస్తుండిపోయాడు. కాలేజీలో Unofficial గా ఓ ఫాన్ క్లబ్ ఏర్పడిపోయింది శైలుకి. అప్పుడప్పుడూ కాకుండా ప్రతిరోజూ ఆమెను చూసే భాగ్యం కోసం ఎదురు చూస్తున్నారు వాళ్ళు.

టైమ్ చాలా వేగంగా వెళ్లిపోతున్నట్టు అనిపిస్తోంది కిరీటికి. చూస్తుండగానే జనవరి నెల వచ్చేసింది. గత నాలుగు నెలల్లో నిక్కీతో ఒంటరిగా గడిపిన సందర్భాలు వేళ్ళ మీద లెక్కపెట్టొచ్చు వాడు. ఒంటరిగా కలవడం కుదిరిన ప్రతిసారీ శైలు కూడా వస్తోంది వాళ్ళతో.
ఇద్దరూ హద్దులు దాటి వెళ్లిపోకుండా చూస్తోంది. మాటలతో కాలం గడపడం కాకుండా ఇద్దరూ ఒకరి కౌగిలిలో ఒకరు ఒదిగిపోయి మౌనంగా కూర్చునేవారు. విడిపోయేటప్పుడు ఒక ముద్దు మటుకు ఇచ్చిపుచ్చుకొనేవాళ్లు. అది కూడా శైలు ‘ఉహుం’ అని గొంతు సవరించుకొనే వరకే!

కిరీటి మాట్లాడటం అంటే comfortable గా వుండడు కాబట్టి నిక్కీ కూడా వాడ్ని ఇబ్బంది పెట్టేది కాదు. శైలు మటుకు ఏదో ఒకటి అడిగి వాడ్ని వాగించాలని చూసేది. ‘ఎందుకే వాడ్ని ఇబ్బంది పెడతావు. వదిలెయ్యి’ అని నిక్కీ అంటే ‘నువ్వు నోర్ముయ్యి. సైలెంట్ రొమాంటిక్ సినిమా చూడలేక చచ్చిపోతున్నా. ఐనా తెలిసిన మన దగ్గరే నోరెత్తకపోతే రేపు బయటికి పోయి ఎలా బతుకుతాడే వాడు’ అని ఫైర్ అయ్యింది శైలు.

నిక్కీ పొడుగాటి జడ అంటే కిరీటికి చాలా ఇష్టం. దగ్గర వున్నంతసేపూ ఆమె కురులను చూస్తూ మైమరిచిపోయేవాడు. ఒకరోజు ధైర్యం చేసి నిక్కి జడను తన మెడ చుట్టూ చుట్టుకొని కౌగిలించుకొని కూర్చున్నాడు. నిక్కి సిగ్గుల మొగ్గైపోయింది మొదటిసారి కిరీటి అలా చొరవ తీసుకొనేసరికి. చిత్రంగా వాడా పని చేయగానే శైలు హృదయం భగ్గున మండింది. ‘చాలా బాగుందే. అలానే లాక్కెళ్లిపో వాడిని దున్నపోతుకి తాడు కట్టి లాక్కెళ్లినట్టు. నువ్వు తియ్యరా’ అని బలవంతంగా లాగేసింది. మరీ ఎక్కువ చేశానని అనుకుందేమో ‘కావాలంటే చేతికి చుట్టుకో’ అనేసి పక్కకి తిరిగి కూర్చుండిపోయింది బుగ్గలు ఎర్రబడిపోతూ.

సంక్రాంతి పండగ రానే వచ్చింది. గోదారొడ్డున సంత కోసం ఏర్పాట్లు జరుగుతున్నాయి. మళ్ళీ నలుగురు మిత్రులూ హుషారుగా దానికోసం ఎదురు చూస్తున్నారు. సంక్రాంతి పండగ రోజు సూర్యుడి విగ్రహాన్ని ఊరేగించేటప్పుడు గుడి పూజారి గారికి సహాయంగా రమణాచారి వుండేవాడు ఎప్పుడూ. ఆ సంవత్సరం ఊళ్ళో ఎవరో ఆడకూతురు పురుడు కోసం ఆ పిల్ల తల్లిదండ్రులు తమకు తోడు కావాలని బలవంతంగా ఆయన్ను పట్నం తీసుకెళ్లారు.

పట్నం వెళ్ళే ముందు రోజు కిరీటిని పిల్చి ఈ సారి పండక్కి ఊరేగింపులో పూజారి గారికి సహాయం చెయ్యి అని చెప్పారు. ‘నేనా, నాకు మంత్రాలు అవీ ఏమీ రావు. నేనేం చేస్తాను!’ అని కిరీటి అంటే ‘నిన్ను మంత్రాలు చదవడానికి పంపించట్లేదురా, పక్కనే వుండి పూజారి గారు అడిగినప్పుడు పూలు పళ్ళు అందిస్తుండు చాలు’ అని బలవంతంగా ఒప్పించారు. ‘సంక్రాంతి రోజు పీతాంబరాలు కట్టుకొని గుడికి పో. నీరుకావి పంచె కాదు, పట్టుబట్టలు. అక్కడ్నుంచి ఏం చెయ్యాలో పూజారి గారే చెప్తారు’ అని భుజం తట్టారు.

పండుగ రోజు శుచిగా తయారయ్యి పూజారి గారితో పాటు ఊరేగింపు బండిలో వెళ్ళాడు కిరీటి. గుడి దగ్గర మొదలైన ఊరేగింపు ముందుగా విగ్రహం కోసం ప్రెసిడెంటు గారి ఇంటి వైపుకి వెళ్లింది. ప్రెసిడెంటు గారు, ఆయన భార్య బైట నిలబడి ఎదురు చూస్తున్నారు. ‘నాయనా, నేను ఇన్నిసార్లు బండి ఎక్కి దిగలేను. వెళ్ళి విగ్రహం పట్రా’ అని పూజారి గారు కిరీటిని పంపారు.

‘ఏరా, మీ బాబు మరీ బిజీ ..’ అంటూ ప్రెసిడెంటు గారు ఏదో మొదలెట్టబోతుంటే ఆయన భార్య ఇప్పుడు కాదు అన్నట్లు గుడ్లురుమి చూసింది. ‘లోపల శైలు విగ్రహానికి పూజ చేస్తోంది. పోయి తీస్కరా బిడ్డా’ అని పంపింది.

లోపలికి వెళ్ళిన కిరీటిని చూసి శైలు బొమ్మలా నిలబడిపోయింది. కరెక్ట్ గా ఎదిగే వయసులో వున్నాడు వాడు. ఆర్నెల్ల క్రితం వాడు పరిచయం అయినప్పటికీ, ఇప్పటికీ బాగా తేడా వచ్చింది. ఎప్పుడూ చూసే కిరీటే ఐనా ఇవాళ ఎందుకో కొత్తగా వున్నాడు. ఆరడుగులకి ఓ రెండు అంగుళాలు తక్కువే వున్నా చూడ్డానికి ఠీవిగా వున్నాడు. ఇప్పుడిప్పుడే మొలుస్తున్న కోర మీసం, ఎప్పటి లాగానే తనని చూడగానే వాడి ముఖం మీద వెలిగిన ఓ చిరునవ్వు చూసి stun అయి నిలబడిపోయింది.

వాడు కట్టుకున్న పట్టు పీతాంబరాల మూలంగా ఓ వింత మెరుపులో మెరిసిపోతున్నాడు. ఆ మెరుపు కులాలకి, వర్గాలకి అతీతం మిత్రులారా. ఏ కులం వాడైనా పెళ్ళికొడుకు పెళ్లిరోజున కళకళలాడడానికి కొంత కారణం ఆ పట్టుబట్టలే.

‘నువ్వు నా కిరీటివేనా, ఎంత బాగున్నావు!’ అంటూ దగ్గరకు వచ్చి వాడ్ని కౌగిలించుకుంది. అప్రయత్నంగా వాడు కూడా ఆమెను పొదివి పట్టుకున్నాడు. అంతసేపూ పూలు, అగరొత్తులు, సుగంధాల మధ్యన కూర్చొని వచ్చాడేమో ఓ గమ్మత్తైన సువాసన వస్తోంది వాడి దగ్గర. ఓ క్షణం ఆ సువాసనని ఆస్వాదించి మెల్లిగా వాడి పెదవులను తన పెదవులతో ఒత్తింది. కిరీటికి ఒళ్ళంతా జివ్వున లాగింది. ‘నా దృష్ఠే తగిలేలా వుందిరా సారీ’ అని తన కళ్ల కాటుకతో కనబడీ కనబడనట్లు వాడి బుగ్గ మీద చిన్న చుక్క పెట్టింది.

వాడి చెయ్యి పట్టుకుని పూజ గది దాకా తీసుకెళ్లి ‘అదుగో విగ్రహం జాగ్రత్తగా పట్టుకెళ్లు’ అని చూపించింది. అదివరకు ఊరేగింపుల్లో ఎన్నో సార్లు చూసినా ఇంత దగ్గరగా ఆ విగ్రహాన్ని చూడడం ఇదే మొదటిసారి కిరీటికి. అదీ ఇదీ అని చెప్పలేని ఓ వింతరంగులో వుంది విగ్రహం. ఒక అడుగు పొడవున్నది ఆ విగ్రహం. చేతిలోకి తీసుకోగానే ఓ మంచు ముక్కను పట్టుకున్నట్టు చల్లగా వుంది. ‘మిమ్మల్ని మళ్ళీ కలుస్తానండి’ అని శైలూకి చెప్పి జాగ్రత్తగా బయటకు తీసుకెళ్ళాడు.

శైలు పూజగది పక్కనే కూలబడిపోయింది. ఇన్నాళ్లూ వాడి మీద అది ఇది అని చెప్పలేని ఒక ఫీలింగ్ వుండేది. ఇవాళ అర్ధమైంది వాడంటే తనకు విపరీతమైన possessiveness వుందని. తనని నిస్సహాయ స్థితిలో చూసినా ఏమీ చెయ్యని వాడి మంచితనం, మాటల్లో కాకపోయినా చేతల్లో తనంటే వాడు చూపించే caring, తన అల్లరిని ఎప్పుడూ చిరునవ్వుతో భరించే వాడి ఓపిక ఇవన్నీ ఇన్నాళ్లూ తేలికగా తీసుకుంది కానీ ఇప్పుడు వాడు నా సొంత మనిషి అని ఒక ఫీలింగ్ ఏర్పడిపోయింది. ఇప్పుడు కూడా ముద్దు పెట్టుకుంటే ఆశ్చర్యపోయాడే కానీ హద్దు దాటలేదు. చిత్రంగా తనకు కూడా వాడ్ని ముద్దు పెట్టుకోవడం ఊపిరి పీల్చడం అంత న్యాచురల్ గా అనిపించింది. ఇది ఒక బ్యూటిఫుల్ relationship గా మారుతుందా లేక స్నేహితురాళ్ళ మధ్య వాడ్ని నలిగిపోయేలా చేస్తుందా అన్నది ముందు ముందు చూద్దాం.

విగ్రహం తీసుకెళ్లి ఊరేగింపులో పాల్గొన్నాడు కిరీటి. వాళ్ళ వీధిలోనుంచి వెళ్ళేటప్పుడు నిక్కీ కూడా వాడ్ని చూసి ఓ క్షణం చిత్తరువయ్యింది. నిక్కీకి, గోరుకి చెయ్యి ఊపి సాగిపోయాడు కిరీటి. ఊరేగింపు జరిగినంతసేపూ వాడ్ని ఓ జత కళ్ళు పరిశీలిస్తూనే వున్నాయి.

[mkole123]

Sunayana re entry ..... Superb update

Nice update

ఇద్దరు నడుమ ల బాగా ఇరుక్కున్నాడు బాగుంది సునయన ఎంట్రీ ఇచ్చేలా ఉంది ఆ చూస్తున్న కళ్ళు తానవే అనుకుంట..

అప్డేట్ బాగుంది
కిరీటి మొదటి బోణీ ఎవరితోనో

super story bro
anni hangulu kalipi super ga rasthunnaru

అంతా ఒక మాయలా ఉంది

అసలు

ఆ రచనా శైలి

కథా స్రవంతి, కథనంలో

మలుపులు

అద్భుతః

Super update

Good update

Keka update romantic ga undi story ni kuda munduku teesukelthunnaru fast gaa

Nice update

awesome story.

Superub update

ఇంత మంచి response వస్తుందని నిజంగా ఊహించలేదు నేను. కథ మీకు నచ్చినందుకు, ఆ నచ్చిన విషయం ఇక్కడ కామెంట్ ద్వారా చెప్పినందుకు ధన్యవాదాలు. ఇదేమీ paid site కాదు. రాస్తే మాకేమీ డబ్బులు రావు. మీ కామెంట్లే మాకు కరెన్సీ.

[mkole123]

మాయ - 16

మధ్యాహ్నం అందరితో కలిసి గుడిలో పంక్తి భోజనాలు చేసి ఇంటికి వచ్చి పడుకున్నాడు కిరీటి. లేచాక స్నేహితులతో కలిసి సంతకి వెళ్దామని అనుకున్నాడు. మంచి నిద్ర పట్టింది వాడికి. కళ్ళు తెరిచి చూసేసరికి తను శైలు ఒళ్ళో పడుకుని వున్నాడు. ఇది కలో నిజమో అర్ధం కాలేదు వాడికి. లేవబోతుంటే శైలు వాడ్ని ఆపేసి ‘ఏరా, ఎప్పుడూ ఇలాగే మొద్దు నిద్ర పోతుంటావా?’ అని అడిగింది. ‘శైలూ, మీరిక్కడ...’ అంటే ‘నిక్కీ కోసం వచ్చాను. కానీ అది వాళ్ళ నాన్నతో కలిసి వెళ్లిందిట సంతకి. ఈ సారి వాళ్ళు కూడా చిన్న అంగడి పెడుతున్నారు అక్కడ’ అంది.


‘నిన్ను నా కూడా తీసుకుపోదామని వచ్చాను. చూస్తే ఇదిగో నువ్వు ఒళ్ళు తెలియని నిద్రలో వున్నావు.’

కిరీటికి గొంతులో పచ్చి వెలక్కాయ అడ్డం పడ్డట్టయ్యింది. ఈ సారి కూడా సునయన వచ్చిందేమో చూద్దాం అని కోటి ఆశలతో ఎదురు చూస్తున్నాడు. కానీ ఇప్పుడు శైలుతో వెళ్తే తనని వదలదు. వీడి బాధ ఏమీ పట్టట్లేదు శైలుకి. తన మానాన తను ఒక ట్రాక్ లో వెళ్లిపోతోంది. ‘పొద్దున ముద్దు పెట్టానని కోపం వచ్చిందా’ అని వాడి గడ్డం పట్టుకొని అడిగింది. కిరీటి ఒక్కసారిగా ఆలోచనలోనుంచి తేరుకొని ‘అదేమీ లేదండీ’ అన్నాడు కంగారుగా. ‘అయితే ఇంకొకటి కావాలా’ అని చిలిపిగా అడిగింది. షాక్ తిని గబుక్కున లేచి కూర్చున్నాడు.

‘కొత్త పెళ్లికొడుకులా వున్నావని ముద్దొచ్చి అలా చేశాను. ఇంక ఏడిపించనులే నిన్ను. నాతో రావడం నీకు ఇబ్బంది ఐతే చెప్పు పర్వాలేదు. నీ ఫ్రెండ్స్ తో కలిసి వెళ్దామనుకున్నావా?’ అంది. శైలు కంపెనీని ఎప్పుడూ ఇబ్బందిగా ఫీల్ అవడు కిరీటి. తనని చూసినప్పుడల్లా ఒక మంచి అనుభూతే తప్ప మరొక ఫీలింగ్ రాదు మనసులోకి. మొదట్లో ఆమెని కనులెత్తి చూడాలంటే ఇబ్బంది పడేవాడు. చూస్తే ఆమె నగ్నరూపం వాడి మనసులోకి చొచ్చుకొచ్చేది. పోనుపోనూ మెల్లిగా ఆమెను ఒక మామూలు అమ్మాయిలా చూడ్డం అలవాటు చేసుకున్నాడు. ఇలా పరధ్యానంగా వెళ్తే తను ఏమన్నా ఫీల్ అవుతుంది అనుకొని మామూలుగా వుండటానికి ప్రయత్నం చేస్తున్నాడు.

‘అదేం లేదండీ, కాస్త ముఖం కడుక్కుని వస్తాను, మీరు హాల్లో వుంటారా?’ అని అడిగితే ‘పర్వాలేదు నువ్వు పోయి రా, నేను ఇక్కడ వుంటాను’ అని వాడి రూమ్ లో వున్న పుస్తకాలు చూస్తూ వుంది. ఎంత తొందరగా బయల్దేరితే అంత మంచిది అనుకొని గబగబా తయారయ్యి వచ్చాడు. వచ్చేసరికి శైలు వాడి Misdirection పుస్తకం తిరగేస్తోంది.

‘వెళ్దామండీ’ అంటే ‘నన్ను అండీ, గిండీ అని పిలవటం ఆపేసి శైలు అని పిలువు’ అంది. ఆ మాట విని కిరీటి ఆశ్చర్యపోయాడు. ‘మీరు నాకంటే కనీసం నాలుగేళ్ళు పెద్ద. అదీకాక మిమ్మల్ని పేరు పెట్టి పిలిస్తే మీ మామ నన్ను చంపేస్తాడు’ అన్నాడు నవ్వుతూ. ‘పోనీ మనమిద్దరం వున్నప్పుడు ఈ బహువచనాలు ఆపేసెయ్యి’ అంది. ‘అలాగే శైలూ’ అన్నాడు కొంచెం hesitate చేస్తూ.

‘ఇంతకీ లాస్ట్ టైమ్ సంతలో ఏం జరిగిందో చెప్పలేదు నాకు’ అంది తన చేతిలోని పుస్తకాన్ని ఊపుతూ. ‘అదీ..అదీ..’ అంటూ నీళ్ళు నములుతుంటే ‘ప్లీజ్ చెప్పరా, ఇలాంటి ఇంటరెస్టింగ్ విషయాలు విని చాలా కాలం అయ్యింది. అదీ కాక ఈ విషయం నిక్కీ నిన్ను అడగదు, నువ్వు దానికి చెప్పవు. ఏంటి మేమప్పుడు చూసిన ఆ లవ్ సింబల్ కార్డ్ కథ’ అంటూ వాడి చెయ్యి పట్టుకుని మళ్ళీ మంచం మీదకు లాగి కూర్చోబెట్టింది.

‘సరే సరే చెప్తాను’ అంటూ మెల్లిగా చెయ్యి విడిపించుకొని చాలా డీటైల్స్ వదిలేసి సునయనని ఆమె విచిత్రమైన షాపులో మీట్ అయిన విషయం, ఆమె చేసిన మ్యాజిక్ ట్రిక్ గురించి చెప్పి ‘అదుగో అప్పుడు కొన్నాను ఆ పుస్తకం. ఆ కార్డ్ ఆ అమ్మాయి చేసిన మ్యాజిక్ ట్రిక్ గుర్తుగా తీసుకున్నాను’ అని టూకీగా చెప్పాడు. శైలు చాలా తెలివైన అమ్మాయి. వాడు కనీసం జరిగిన దాంట్లో సగం కూడా చెప్పలేదు అని ఫిక్స్ అయ్యి అదే విషయం వాడ్ని అడిగింది.

కిరీటికి తప్పించుకోవడానికి దారి కనిపించట్లేదు. శైలు విషయంలో ఒక వీక్నెస్ వుంది వీడికి. ఆమెను అనుమతి లేకుండా నగ్నంగా చూసినందుకు guilt తో మొదట్లో ఆమె ఎంత ఏడిపించినా ఏం ఫీల్ కాకుండా భరించేవాడు, తన మాటకి ఎదురు చెప్పేవాడు కాదు. ఈ ఆరేడు నెలల్లో అది అలవాటు అయిపోయింది. శైలు ఏమన్నా చెప్తే మరమనిషి లాగా చేసుకుంటూ వెళ్లిపోవడమే తెలుసు ఇప్పుడు వాడికి. కానీ సునయన విషయం చెప్పాలంటే ఏదో మొహమాటం అడ్డొస్తోంది.

చివరకు సునయన టాక్టిక్ నే వాడదాం అని డిసైడ్ అయ్యాడు. ‘ఒకళ్లని ఏదన్నా అడిగేముందు మనం వాళ్ళకి మనగురించి చెప్పాలండి, సారీ చెప్పాలి శైలు. మీ..నీ గురించి ఏమన్నా చెప్పిన తర్వాత నేను చెప్తాను’ అంటూ తడబడ్డాడు. ‘ఏడ్చావులే, ఇది కూడా ఆ మ్యాజిక్ షాప్ అమ్మాయి దగ్గర నేర్చుకున్న పైత్యమేనా’ అని నిర్దాక్షిణ్యంగా కుండబద్దలు కొట్టేసింది శైలు. నిస్సహాయంగా చూస్తున్న వాడి ముఖం చూసి జాలేసి ‘సర్లే, ఏం కావాలో అడుగు’ అంది.

‘నీ గురించి ఏమన్నా చెప్పు.. నీ అసలు ఊరేది, నీ ఫ్యామిలీలో ఎవరెవరు వుంటారు? నీకు మా కాలేజీలో జాబ్ కూడా వచ్చేసినట్టే కదా, మీ వాళ్ళు ఇక్కడికి వస్తారా?’

‘చాలా, పెళ్లిసంబంధం మాట్లాడడానికి ఇంకా ఏమన్నా వివరాలు కావాలా?’

‘అంటే జస్ట్ curious’ అని ఏదో చెప్పబోతుంటే శైలు వాడి చెయ్యి పట్టుకొని ‘నేను ఒక్కదాన్నే మా అమ్మా నాన్నలకి. మీ పెదబాబు చెల్లి మా అమ్మ. ఎనిమిది నెలల క్రితం ఆక్సిడెంట్ లో పోయారు ఇద్దరూ’ మెల్లిగా అంది. ఈ వివరాలు చెప్తుంటే ఆమె చెయ్యి వణకటం గమనించాడు కిరీటి. ‘శైలూ, I am so sorry. తెలియక అడిగాను, సారీ’ అంటూ ఆమె చేతి మీద తన చెయ్యి వేసి వుండిపోయాడు. ఆమె వంక చూడడానికి ధైర్యం చాలట్లేదు. కాసేపు ఆమె నిశ్శబ్దంగా వెక్కి వెక్కి ఏడుస్తుంటే పొదివి పట్టుకుని వుండిపోయాడు. ఆమె కన్నీళ్లతో వాడి చొక్కా ఒక వైపు సగం తడిచిపోయింది.

ఆమె ఎక్కిళ్ళు ఆగాక ‘శైలూ, నిజంగా సారీ’ అంటూ ఇంకా ఏదో చెప్పబోయాడు కిరీటి. ‘ష్’ అని తన జడ వాడి మెడకు చుట్టేసి మెల్లిగా వాడి పెదవుల్ని ముద్దాడింది. కిరీటి చేష్టలుడిగిపోయి వున్నాడు. ఇలాగే తను నిక్కీని ముద్దు పెట్టుకోవడం అప్పుడు శైలూ అరవడం గుర్తొచ్చాయి.

శైలూనే విడివడి ‘నేను కూడా ఫ్రెష్ అప్ అయ్యి వస్తాను వెళ్దాము’ అని ముఖం కడుక్కోవడానికి వెళ్లింది. కిరీటి తన చొక్కా మార్చుకుందామని శైలు కన్నీళ్లతో తడిచిన చొక్కా విడిచేసి ఇంకోదాని కోసం వెదుక్కుంటున్నాడు. వెనగ్గా అలికిడి అయి తిరిగి చూస్తే శైలు వాడిని విప్పారిన కళ్ళతో చూస్తోంది. ఒక్క అంగలో వాడ్ని చేరుకొని వాటేసుకొని చిగురుటాకులా వణికిపోతోంది.

కిరీటికి ముందు బాగానే అనిపించినా తామెక్కడ వున్నామో, ఆమె ఎవరో సోయిలోకి వచ్చి దూరం జరపడానికి ట్రై చేశాడు. శైలు ఇంకా గట్టిగా హత్తుకుపోయి ‘I am so lonely కిరీటీ, ప్లీజ్ నన్ను అలా దూరంగా పెట్టకు’ అంటూ కరుచుకుంది. వాడు ఆమెను చేతులతో చుట్టి గట్టిగా పట్టుకున్నాడు. ‘శైలూ, ఇంక వెళ్దామా’ అని అడిగాడు కొన్ని నిముషాల తర్వాత.


‘నేను చాలా సెల్ఫిష్ గా behave చేస్తున్నాను. సారీ రా. కానీ ప్రామిస్, నిన్ను ఏ రకంగానూ ఇబ్బంది పెట్టను. నువ్వు నాకు చాలా precious. నీకు మంచి స్నేహితురాల్లా వుంటాను. కానీ నీ దగ్గర నేను కంట్రోల్ లో వుండలేను. ఒక్కోసారి పొద్దునలాగానే ఏదో ఒక తాయిలం ఇస్తాను. భయపడి పారిపోకు’ అని నవ్వుతూ చెప్పింది. మళ్ళీ తనే ‘ఐనా చక్కగా ముద్దులు పెడుతుంటే నీలాంటి కుర్రాళ్ళు ఇంకా ఇంకా ఎగబడతారు కానీ పారిపోర్లే. ఏంట్రా మాట్లాడవే’ అని భుజాలు పట్టుకుని ఊపేసింది.

‘ఆ ఆ మీరు చెప్పింది నిజమే, ముద్దు పెడితే నేనెందుకు పారిపోతాను’ అన్నాడు కంగారుగా. ‘నేను నిక్కీలాగా కాదు, నువ్వు మూగాడిలా కూర్చుంటే satisfy అయిపోడానికి. అప్పుడప్పుడూ ఏదో ఒకటి మాట్లాడు, నన్ను తిట్టడానికైనా సరే’ అంది.

మళ్ళీ తలూపాడు. ‘మరి తిట్టవేరా’ అని వాడి భుజం మీద గాటు పడేలా కొరికింది. ‘ఆ... రాక్షసీ’ అని తోసేశాడు. కానీ శైలు ఇంకా పట్టుకునే వుండటంతో ఇద్దరూ మంచం మీద పడ్డారు. శైలు మీద వాడు లాండ్ అయ్యేసరికి ఆమెకు ఒళ్ళంతా జివ్వున లాగింది. టుక్కున వాడి పెదాలందుకుని జుర్రెయ్యడం స్టార్ట్ చేసింది.

[mkole123]

మాయ - 17

హాఫ్ శారీలో వచ్చింది ఆ రోజు. పైట లాగేసి తన ఎద ఎత్తులను వాడి ఛాతీకి నొక్కేస్తోంది. వాడి పెదాలు వదలకుండానే తన జాకెట్ హుక్స్ విప్పదీసేసి వాడి చేతులు తన మీదకు లాక్కుంది. అప్పటిదాకా సుడిగాలిలో చిక్కుకున్న ఆకులా వుంది కిరీటి పరిస్థితి. ఆమె హోరులో పడి కొట్టుకుపోతున్నాడే తప్ప తన ఫోర్స్ పనిచెయ్యట్లేదు. ఎప్పుడైతే బ్రా కూడా విప్పదీసేసి తన అమృత కలశాలపైకి వాడి ముఖాన్ని లాక్కుందో అప్పుడు వాడు మెల్లిగా తన ఆక్రమణ మొదలెట్టాడు. వారిద్దరి మధ్యా మాటలు లేవు. There was just physical need. దాన్ని అర్ధం చేసుకోవడానికి భాష అవసరం లేదు. 


అన్ని నెలల క్రితం చూసిన ఆమె ఉరోజాలు మళ్ళీ కనబడేసరికి మతి పోయింది వాడికి. లేత గులాబీ రంగు చూచుకాలు, కసితో పొడుచుకొచ్చిన ఆమె చనుమొనలను చూసి కాంక్ష నిండిన కళ్ళతో మెల్లిగా తల ఎత్తి ఆమె ముఖంలోకి చూశాడు. ఏదో మొదటిసారి చూసినట్టు అలా చూస్తావే అన్నట్టు మళ్ళీ వాడి ముఖాన్ని అదిమేసింది. తన కుడి చేత్తో ఆమె ఎడమ స్తనాన్ని నిమిరితే సుఖ పారవశ్యంలో మూలిగింది శైలు. మెల్లిగా ఆమె కుడి స్తనాన్ని నోటిలోకి తీసుకొని చనుమొనలను పీల్చాడు. అంతులేని సుఖం నరనరానా పాకింది ఆమెకు. ‘ప్లీజ్, కొంచెం గట్టిగా’ అంటూ ఏదేదో కలవరిస్తోంది.

మార్చి మార్చి ఆమె స్తనాలను నోటితో అందుకుని సుఖపరుస్తున్నాడు కిరీటి. వాడి ముఖాన్ని లాక్కొని మళ్ళీ పెదవులు పెనవేసింది శైలు. సయ్యాటలో ఎప్పుడో తెలీదు కానీ ఇద్దరూ నగ్నంగా తయారయ్యారు. మర్మాంగాలు ఒత్తుకుంటుంటే అగ్గి చెలరేగుతోంది ఇద్దరిలోనూ. కానీ ఇద్దరికీ ఈ అనుభవం కొత్త. ఎలా ముందుకు వెళ్లాలో దారి తెలియదు ఇద్దరికీ. ఎవరి చేతికి అందిన నిధులతో వారు ఆడేసుకుంటున్నారు.

తన తొడలపై వాడు సుతారంగా రాస్తూ మదనమందిరాన్ని చేరుకునేసరికి శివాలెత్తి పోయింది శైలు. వాడిని అందిన మేర గోళ్ళతో రక్కేసి శరీరాన్ని విల్లులా వంచేసింది. తన కన్యత్వంలోకి వాడి వేళ్ళు జొరబడితే కట్టు తెగిన గోదారల్లే పొంగి వాడి అంగాన్ని తన చేతిలోకి తీసుకొని ఆడించడం మొదలెట్టింది. ఈ పెనుగులాటలోనే అసలు కార్యం జరక్కుండా ఇద్దరికీ భావప్రాప్తి లభించింది. పాలపొంగులా చప్పున పొంగి చల్లారిన ఇద్దరూ సొమ్మసిల్లి పడిపోయారు. శైలు వాడి జుట్టులో వేళ్ళు పోనించి వుండిపోయింది. కిరీటి ఆమె ఎడమ స్తనాన్ని నోటిలో ఉంచుకొని మెల్లిగా చీకుతూ వుండిపోయాడు. 

‘నేనెంత hypocriteనో తలచుకుంటే నా మీద నాకే అసహ్యం వేస్తోంది’ అంది శైలు. కిరీటి తల ఎత్తి చూస్తే ‘నిక్కితో చెప్పకు. చాలా సెన్సిటివ్ అది. నేను మీరు కలిసున్న ప్రతిసారీ ఎందుకు వచ్చేదాన్నంటే లైఫ్ లో కొన్ని కొన్ని స్టెప్స్ వేసేముందు మనం చాలా ఆలోచించాలి. మీ ఇద్దరూ ఒక మైకంలో వున్నారు.. అలా ఆలోచించలేరు. అమ్మాయిలు మరీ vulnerable. అందుకే మీ ఇద్దరికీ నేను కాపలా... అనుకుంటూ వచ్చేదాన్ని. ఇప్పుడు నేను చేసింది ఏమిటి?’ అంది.

కిరీటి ఆమెను గట్టిగా కౌగిలించుకొని ‘నేను మానసికంగా ధృఢంగా వుంటే ఇలా జరిగేది కాదు కదా. నాకు నిక్కీ అంటే ఒకందుకు ఇష్టం, నువ్వంటే ఒకందుకు ఇష్టం, సునయన అంటే మరొకందుకు ఇష్టం. ఎవర్నీ తక్కువ చేసి చూడలేను.’ అంటూ సునయనతో తన పరిచయం, కార్డ్ కొట్టేయడం, నిక్కితో ముద్దు, ఆ తర్వాత సునయనతో గడిపిన సమయం అన్నీ చెప్పుకుంటూ పోయాడు.

‘నీది hopeless లవ్ స్టోరీ’ అంటూ వాడిని కౌగిట్లో బందీని చేసింది. ‘నిక్కీ చాలా బ్రిలియంట్. చదువు పూర్తయిన తర్వాత ఏ పెద్ద సిటీలోనో మంచి ఉద్యోగం చేస్తుంది. నా జీవితం ఎటు పోతుందో నాకు తెలీదు. మళ్ళీ సెల్ఫిష్ గా అడుగుతున్నాను. ఫ్యూచర్ గురించి ఆలోచించకుండా ప్రస్తుతం దాన్ని, నన్ను హాపీగా వుంచు. నీ దగ్గర వున్నన్నాళ్లు అది, నేను నవ్వుతూ వుండేలా చూస్కో. ఒక ఆడపిల్ల అంతకంటే ఏమీ ఆశించదు.’

‘కానీ దయచేసి నీ స్నేహాన్ని నాకు దూరం చెయ్యకు’ అంటుంటే ఆమె కళ్ళలో మెల్లిగా నీరు చేరుతోంది. కిరీటి ‘నా మూలంగా మీరు హాపీ గా వుంటానంటే నేను ఏమైనా చేస్తాను’ అంటూ ఆమె స్తనంపై వేళ్ళతో రాస్తూ వున్నాడు. ‘మరెప్పుడైనా’ అంటూ మళ్ళీ ఒంట్లో జ్వాల చెలరేగకముందే మంచం దిగి బట్టలు వెతుక్కుంటోంది శైలు. కిరీటి చూపులు గమనించి ‘దుర్మార్గుడా, పెళ్లి చేసుకో నన్ను. అప్పుడు రోజూ చూడొచ్చు నన్ను ఇలా’ అంటూ వాడి బట్టలు వాడిపైకి విసిరేసింది. 

బండి మీద సంతకు చేరుకుని నిక్కీ, గోరు కోసం వెళ్లారు. గోరు తండ్రి రాజన్న తనకున్న కొద్దిపాటి పాడి నుంచి వచ్చే పాలను దగ్గర్లోని సహకార కేంద్రానికి ఇచ్చేవాడు. ఊళ్ళో వాళ్ళకు నెయ్యి, పెరుగు వంటివి ఒక చిన్న కిరాణా కొట్టు ద్వారా అందించడం వాళ్ళ కుటుంబానికి మరొక ఆదాయమార్గం. ఈసారి సంతలో నెయ్యి, వెన్నలతో పాటు జున్ను పాలు కూడా అమ్మకానికి పెట్టాడు. వీళ్ళు ఆ అంగడికి చేరుకొనేసరికి గోరు, నిక్కీ ఇద్దరూ మంచి బిజీగా వున్నారు. మళ్ళీ వస్తాము అని సైగ చేసి కిరీటి, శైలు అలా తిరుగుతున్నారు.

కిరీటికి సునయన ఎక్కడా కనబడలేదు. ఒక అంగట్లో ఏదో తెలిసిన ముఖంలా ఒక వ్యక్తి అగుపించాడు కానీ ఎవరో గుర్తురాక పలకరించలేదు. ఈసారి సునయన రాలేదు అని ఫిక్స్ అయ్యి వెళ్లిపోయేముందు ఆమె తనకు చెవిలో చెప్పిన మాట గుర్తు తెచ్చుకొని సమాధానపడ్డాడు.

‘కాసేపు అలా కూర్చుందాం రా’ అని నాటకాల స్టేజ్ వైపు లాక్కు పోయింది శైలు. స్టేజ్ పక్కనే కిట్టు ఎవరితోనో మాట్లాడుతుండడం చూశాడు కిరీటి. ఎవరా అని ఆలోచిస్తే క్రితంసారి దుర్యోధన పాత్ర పోషించిన వ్యక్తి అని గుర్తొచ్చింది. లాస్ట్ టైమ్ కిట్టి చేసిన పిచ్చి పని గుర్తొచ్చి ఈ సారి వాడికి ముందే వార్నింగ్ ఇవ్వాలి అని డిసైడ్ అయ్యాడు. శైలూ హాపీగా వాడి చెయ్యి తన చేతిలోకి తీసుకుని కూర్చుంది. ఊళ్ళో వాళ్ళు ఎవరన్నా ఇలా శైలుతో చనువుగా వుండటం చూస్తారేమో అని టెన్షన్ పడుతున్నాడు కిరీటి.

వాడు సంతలో అడుగు పెట్టిన దగ్గర్నుంచీ పొద్దుట్నుంచి వాడిని గమనిస్తున్న కళ్ళు మళ్ళీ వాడి ప్రతి అడుగునూ చూస్తూనే వున్నాయి.

కొంచెంసేపాగి మళ్ళీ తమ స్నేహితుల వద్దకు వెళ్లారు. జనాలు కొంచెం పల్చబడ్డట్టున్నారు నిక్కీ, గోరు ఫ్రీ గా వున్నారు. ‘మీరు పొండి ఇంక’ అని రాజన్న తన పిల్లలను అంగట్లోనుంచి పంపేశాడు. అమ్మాయిలిద్దరూ ముందు నడుస్తుంటే అబ్బాయిలు వాళ్ళ వెనకే వెళ్తున్నారు.

‘అన్నీ సక్కంగా పోతే వచ్చే సమస్తరం నుంచీ ఆవిడేనంట్రా మన ఇంగ్లీషు మాడమ్’ అంటున్నాడు గోరు. అవునని తల ఊపాడు కిరీటి. నిక్కీ, శైలు ఇద్దరూ ముందు నడుచుకుంటూ వెళ్తుంటే చాలా distracting గా వుంది వాడికి.

గోరుకి చదువు మీద ఏ కోశానా ఆసక్తి లేదు. పాసు మార్కులతో ఐనా సరే డిగ్రీ పట్టా సంపాదించకపోతే ఇంట్లోనుంచి తన్ని తగలేస్తానని రాజన్న బెదిరించడంతో మిత్రుల సహాయంతో ప్రతిసారి గట్టెక్కుతున్నాడు. ఆల్రెడీ సంవత్సరాంతపు పరీక్షల గురించి టెన్షన్ పడుతున్నాడు. ‘మాడమ్ మంచిదేనా, పాస్ చేసుద్దా తక్కువొచ్చినా’ భయం భయంగా అడిగాడు. ‘అక్క ఫ్రెండే కదరా. నిన్ను జాగ్రత్తగానే చూసుకుంటుంది’ అన్నాడు నవ్వుతూ. ‘ఎహే, నీ బుర్ర ఏడ పెట్టుకొని ఏ మాట అంటాండావు రా. ఆళ్ళిద్దరూ రాస్కుని పూస్కుని తిరిగేటప్పుడు మా వోడ్ని ఓ కంట సూడమని సెప్తే నా బతుకేం గాను’ అంటూ టెన్షన్ పడుతున్నాడు గోరు.

వీళ్ళ గ్రూప్ లో రంగా, కిరీటి మంచి స్టూడెంట్లు. కొన్ని సుబ్జెక్టుల్లో కిరీటి ముందుంటే కొన్నిట్లో రంగ ముందుంటాడు. మొత్తానికి నలుగురూ ఎలాగో ఒకలా బండి నడుపుతున్నారు. రంగ తండ్రికి దగ్గర్లోని పట్నంలో సినిమా హాల్ వుంది. ఆర్ధికంగా మెరుగైన స్థితిలో వున్నవాళ్లు. ఇక కిట్టి కుటుంబం కూడా ఊళ్ళోని సంపన్న వైశ్య కుటుంబాల్లో ఒకటి.

‘కిట్టి గాడు ఈ మధ్యన ఎందుకు అలా వుంటున్నాడో ఏమన్నా తెలిసిందారా?’ అని అడిగాడు కిరీటి. గత కొన్ని నెలలుగా కిట్టి చదువు మీద శ్రద్ధ పెట్టడం తగ్గిస్తూ వస్తున్నాడు. మిగతా ముగ్గురు మిత్రులు ఎంత ప్రయత్నం చేసినా విషయం ఏమిటనేది తెలుసుకోలేకపోతున్నారు.

‘ఏమోరా, ఆడ్ని ఇంక తన్ని తగలేత్తే గాని నోరిప్పేట్టు లేడు’ అన్నాడు గోరు. కొంచెం సేపు తిరిగిన తర్వాత ‘రంగ రాడురా ఇయ్యాల. పండగ కదా, హాల్లో టికెట్లు తెంపటాకి ఇంకో సెయ్యి కావాలని ఆళ్ళయ్య ఆడ్ని తన కూడా తోలుకుపోయిండు’ అన్నాడు.

‘కిట్టిని ఇందాక స్టేజ్ దగ్గర చూశాను. అక్కడికి పోదాం’ అని కొంచెం వడివడిగా ముందుకు వెళ్ళి ఇద్దరమ్మాయిలకీ అక్కడికి వెళ్దామని చెప్పాడు కిరీటి. వీళ్ళందరూ అక్కడికి చేరుకొనేసరికి హరిశ్చంద్రుడి నాటకం మొదలైంది. ‘అరేయ్, ఆ భటుడి యేసం గట్టినోడు ఎవడ్రా, మన తాలూకా లానే వున్నాడు’ అని గోరు అంటే పరకాయించి చూస్తే అది కిట్టి అని తెలిసింది స్నేహితులిద్దరికీ. డైలాగులు లేవు కానీ స్టేజ్ మీద నుంచుని ఆనందపడిపోతున్నాడు కిట్టి.

‘ఈడు కితం సారి సంత జరిగిన కాడినుంచి రాములు బాబాయి అని భజన సేత్తంటే ఏటో అనుకున్నారా. నాటకాల పిచ్చి గానీ ఏమన్నా ఎక్కిందా ఏటి మనోడికి’ అని గోరు అంటే కిరీటికి ఎందుకో అది నిజమే అనిపించింది. ‘నీకు గుర్తుందారా, లాస్ట్ టైమ్ రికార్డ్ రాయమంటే వాడు మీ దగ్గర లేకుండా వచ్చేశాడు? ఆ రోజు వాడ్ని ఇక్కడే ఆయనతో చూశాను’ అన్నాడు. ‘ఆడికి కొంచెం గట్టిగా సెప్పరా బాబూ. పరీచ్చలు దగ్గరకొస్తాండాయి. నాటకాలు అయ్యి అయిపోయినంక ఆడుకోవచ్చు. ఐనా ఆళ్ళ బాబుకి తెలిత్తే ఈడి తల గొట్టి మొలేస్తాడు’ అన్నాడు గోరు. రంగ వచ్చాక ముగ్గురూ కలిసి వాడిని అడుగుదామని డిసైడ్ అయ్యారు. ఏ మాటకామాటే చెప్పుకోవాలి. రాములు మంచి నటకుడు. హరిశ్చంద్రుడిగా ఆయన, లోహితాస్యుడి వేషం వేసిన పిల్లవాడు అద్భుతంగా చేశారు.

కారుచీకట్లు కమ్ముకోకముందే ఇంటికి చేరుకోవాలి అని కిరీటి, శైలు తమ ఫ్రెండ్స్ కి వీడ్కోలు పలికి బయల్దేరారు. కిరీటి బండి నడుపుతుంటే శైలు వాడి వెనుక కూర్చుని వుంది. ఎప్పటిలా కాకుండా శైలు మౌనంగా వుంది. కాసేపాగాక ‘శైలూ, అంతా ఓకేనా? మిమ్మల్ని..నిన్ను ఎప్పుడూ ఇలా సైలెంట్ గా చూడలేదు’ అన్నాడు. జవాబుగా వాడి నడుము చుట్టూతా తన చేతులు ఇంకా గట్టిగా బిగించి తల వాడి వీపు మీద వాల్చి పడుకుంది.

ఆమెను ఇంటి దగ్గర దిగబెట్టి మొత్తానికి తన ఇంటికి చేరుకున్నాడు కిరీటి. వాడికి ఏమీ ఆలోచించే ఓపిక కూడా లేదు. మంచం మీద పడి నిద్రలోకి వెళ్లిపోయాడు. ఓ రాత్రి వేళ ఊళ్ళోనుంచి పెద్ద పెద్ద అరుపులు కేకలు వినవచ్చాయి. అదీ ఇదీ అని చెప్పలేని అలసటలో వున్నాడు కిరీటి. వాడికి కనీసం మెలకువ కూడా రాలేదు ఆ అరుపులకి.

[mkole123]

next update చాలా చిన్నగా వుంటుంది. కానీ అది ఇంటెర్వెల్ బాంగ్. hopefully మీకు నచ్చుతుంది అనుకుంటున్నా.

ఈ అప్డేట్ రాసేసరికి తలప్రాణం తోకకొచ్చింది. జుట్టు పీక్కుని నాలుగైదుసార్లు ఎడిట్ చేస్తే కానీ నాకు నచ్చలేదు. మీకు నచ్చిందో లేదో చెబితే సంతోషిస్తాను.

[mkole123]

మాయ - 18

సూర్యుడు పూర్తిగా ఉదయించకముందే ఎవరో ఇంటి తలుపులు తడుతుంటే మేల్కొన్నాడు కిరీటి. ఇంకా తెరిపులు పడని కళ్ళతోనే లేచి వెళ్ళి ‘ఎవరూ’ అని అడిగాడు. ఎదురుగా ఎవరో తెలియని వ్యక్తి. చేతికి కట్టు కట్టుకొని వున్నాడు. మనిషి బాగా శుష్కించి పోయి వున్నాడు. ఒకప్పుడు బాగా పుష్టిగా వుండేవాడేమో అతను వేసుకున్న బట్టలు ఒంటి మీద లూజుగా వేళ్లాడుతున్నాయి. ‘డాక్టర్ గారున్నారా?’ అని అడిగాడు. చేతి గాయం విపరీతంగా బాధ పెడుతోందేమో ఉండుండి అతని ముఖ కవళికల్లో లో బాధ తాలూకా గుర్తులు ప్రతిఫలిస్తున్నాయి.


‘ఊళ్ళో లేరు నాన్న. మీ చేతికేమైంది’ అని అడిగాడు కిరీటి. ఒక్క చెయ్యే కాదు మనిషి శరీరం మొత్తం తేడాగా వున్నట్లు వున్నాడు ఆ వ్యక్తి.

‘రాత్రి సంతలో మా షాపులో సామాన్లు సర్దుతూ పొరపాట్న కరంట్ వైర్ పట్టుకున్నాను. బాగా కాలిపోయింది’ అన్నాడతను.

‘అరెరే, లోపలికి రండి. Dettol తో కడిగి గాజ్ క్లాత్ తో కట్టు కడతాను. ఆ మాత్రం చేయగలను నేను’ అంటూ అతన్ని లోపలికి తీసుకెళ్ళాడు. అతను కట్టుకున్న కట్టు తీసి చూస్తే చెయ్యి భయంకరంగా కమిలిపోయి వుంది. ‘అయ్యో, ఇంతలా ఎలా జరిగిందండీ? రాత్రికే రావాల్సింది మీరు’ అంటూ చేతనైనంత మేర క్లీన్ చేసి వాళ్ళ నాన్న చెప్పిన ointment ఏదో గుర్తు తెచ్చుకొని రాసి కట్టు కట్టాడు. ‘చాలా థాంక్స్ బాబు, డబ్బులు’ అంటూ జేబులో చెయ్యి పెట్టబోతుంటే ఆపి ‘మీరు పట్నంలో హాస్పిటల్ కి వెళ్ళాక ఎలాగూ అవసరం అవుతాయి, వుంచండి’ అంటూ ఆపేశాడు.

ఆ వ్యక్తి కళ్ళల్లో నీళ్ళు తిరిగాయి. ‘థాంక్స్ బాబూ, వస్తాను’ అంటూ లేచాడు. ‘ఇప్పుడే లేచాను నేను. మీరు కొంచెం సేపు కూర్చుంటే టీ తాగి ఏమన్నా తిని వెల్దురు’ అన్నాడు కిరీటి. ‘బాబూ నువ్వు ఆ మాట అన్నావు చాలు’ అని వెళ్తుంటే అతని నడక తీరు చూసి ఎవరో గుర్తు పట్టాడు కిరీటి సడన్ గా. ‘మీరు ధనుంజయ్ కదూ’ అన్నాడు అదురుతున్న గుండెతో. ఆ వ్యక్తి ఆగి ‘ఆ ధనుంజయ్ చచ్చిపోయాడు, ఇప్పుడు మిగిలింది ఇదిగో ఇది’ అంటూ తన బాడీ వైపు చూపించాడు.

క్రితంసారి అతన్ని చూసినప్పుడు మనిషి మంచి దిట్టంగా వున్నాడు. ఇప్పుడు సగమైపోయాడు. సునయన గురించి అడగాలని ఎంత పీకుతున్నా ‘వుంటారా ఊళ్ళో? నాన్న వచ్చాక తనకి తెలిసిన డాక్టర్ ని ఎవర్నైనా రికమెండ్ చేస్తారు’ అన్నాడు. ‘లేదు బాబూ, నన్నెవరూ కాపాడలేరు. ఇది భగవంతుడు నాకు వేసిన శిక్ష’ అన్నాడు ధనుంజయ్. 

తప్పుగా అనిపించినా ఆపుకోలేక ‘మీకు నేను గుర్తున్నానో లేదో, నా పేరు కిరీటి. సునయన వచ్చిందా మీ కూడా’ అని అడిగాడు.

‘గుర్తున్నావయ్యా. తను రాలేదు ఈసారి. కానీ ఎప్పుడూ నీ గురించి ఏదో ఒకటి తలుచుకుంటూ వుంటుంది’  అన్నాడు. కిరీటి కొన్ని నెలలుగా తెలియకుండా అనుభవిస్తున్న ఓ బాధని ఆ క్షణంలో మర్చిపోయాడు. సునయన తనని ఇంకా మర్చిపోలేదు!

‘తను మళ్ళీ ఎప్పుడైనా ఇటు....’ అంటుండగానే ధనుంజయ్ తల ఊపి ‘తనకి ఏ మాత్రం సెన్స్ వున్నా ఇంక ఈ ఊరికి రాదు’ అన్నాడు. ఆ మాటకి కిరీటి కళ్ళల్లో కనబడ్డ హారర్ చూశాడేమో మెల్లిగా వాడి భుజంపై చెయ్యి వేసి ‘క్షమించు, తప్పుగా మాట్లాడాను. ఆమెకు ఇక్కడ ఏం పని దొరుకుతుంది? ఆమె ఇక్కడికి రాకపోయినా నువ్వు ఆమెను వేరే చోట కలవొచ్చు. నీ మాటగా ఏమన్నా చెప్పమంటావా?’ అని అడిగాడు.

ఓ పుస్తకానికి సరిపడా మాటలు దాగున్నాయి వాడి మనసులో. ‘నేను కూడా తనని మర్చిపోలేదని చెప్పండి’ అని మటుకు బయటకు అనగలిగాడు కిరీటి. ‘సరే’ అంటూ వెళ్లిపోయాడు ధనుంజయ్.

అలా వెళ్ళిన ధనుంజయ్ సరాసరి బెంగళూరు వరకూ ఆగకుండా ప్రయాణించాడు. అక్కడ అతన్ని పరీక్షించిన డాక్టర్లు మేమేమీ చెయ్యలేమని చేతులెత్తేశారు. బెడ్ రెస్ట్, బలమైన ఆహారం, చాలా అదృష్టం వుంటే తప్ప ఆర్నెల్లకంటే ఎక్కువ బతకడని తేల్చి చెప్పారు. తరచూ స్పృహ కోల్పోతున్నాడు ధనుంజయ్.

ఒక రోజు మెలకువగా వున్నప్పుడు ఒక telegram పంపించాడు. ‘నీ కోసం బెంగళూరు లో ఎదురు చూస్తుంటాను. నన్ను కలిసేవరకూ పనిలో ముందుకు వెళ్ళొద్దు’ ఇది దాని సారాంశం. Telegram అందుకున్న వ్యక్తి ఒక రెండు వారాల్లో ధనుంజయ్ ని కలిశాడు. అతని స్థితిని చూసి షాక్ తిన్నాడా వ్యక్తి. ధనుంజయ్ చెప్పిన విషయం నమ్మశక్యంగా లేదు అతనికి. కానీ కళ్ల ఎదురుగా చావుబతుకుల్లో వున్న ధనుంజయ్ ని చూసిన తర్వాత కొంత convince అయ్యాడు. ఆచితూచి అడుగేస్తానని హామీ ఇచ్చి వెళ్ళాడు.

ఇంకొక వారం రోజుల్లో ధనుంజయ్ ను మరొక వ్యక్తి కలిసింది. ఈ సారి వచ్చింది సునయన. అతడ్ని చూసీ చూడగానే అల్మోస్ట్ మూర్ఛపోయింది. సునయన నోరెత్తకముందే ధనుంజయ్ ఆమెను ఆపేశాడు. ‘మాట్లాడకుండా నేను చెప్పేది పూర్తిగా విను. మొదటి మాట, నీ boyfriend నిన్ను మర్చిపోలేదు అని చెప్పమన్నాడు’ ఈ కాస్త మాటలకే బలంగా ఊపిరి పీలుస్తున్నాడు.

‘He was so kind to me’ కిరీటి చూపిన ఆదరం గుర్తొచ్చి అతని కనుల్లోనుంచి తడి చేరింది. ‘ఆ అబ్బాయి మంచితనం చూసి కొందరమ్మాయిలు ఇప్పటికే అతనికి attract అయిపోయారు. కానీ అతను నిన్ను మాత్రం మర్చిపోలేదు. శ్వాస అందుకోవడానికి ఎగబీలుస్తున్నాడు. ‘ఎంతో లక్ వుంటే కానీ అలాంటి వ్యక్తులు మన జీవితంలోకి రారు. you are lucky.’ సునయన తన మొహాన్ని చేతుల్లో దాచుకొని వెక్కి వెక్కి ఏడుస్తోంది ఈ మాటలకి.

ధనుంజయ్ మళ్ళీ మాట్లాడటానికి శక్తి కూడగట్టుకుంటున్నాడు. అక్కడ అతని భారమైన ఊపిరి, సునయన వెక్కిళ్లు తప్ప మరో శబ్దం లేదు. ‘Look at me. రెండో మాట, వినయ్ దగ్గర నుంచి నువ్వు వెళ్లిపోయే టైమ్ వచ్చింది. వాడినుంచి ఇంక నేను నిన్ను కాపాడలేను. ఇప్పుడు చేస్తున్న జాబ్ ఫినిష్ చెయ్యి. అందినంత తీసుకొని గెట్ ద హెల్ ఎవే ఫ్రమ్ హిమ్. ఎట్టి పరిస్థితుల్లోనూ పెంచలాపురం జాబ్ లో involve అవ్వొద్దు.’

సునయన నోరు పెగల్చుకొని ‘అసలేమైంది అక్కడ’ అని అడిగింది. ధనుంజయ్ తన కాలిపోయిన చెయ్యి చూపించాడు. ‘మహిమ, దైవ మహిమ. విగ్రహం తాకినందుకు నాకు పడిన శిక్ష’ అంటూ శుష్కించిపోయిన తన బాడీ ని చూపించాడు.

ఇది జరిగిన కొన్ని రోజులకి ధనుంజయ్ ఈ లోకాన్ని వదిలి వెళ్లిపోయాడు. చనిపోయేముందు జరిగిందంతా వివరంగా ఓ ఉత్తరంలో రాసి సునయనకిచ్చాడు. ధనుంజయ్ అంత సీరియస్ వార్నింగ్ ఇచ్చినా కూడా సునయన, కిరీటి మళ్ళీ కలవాల్సిన పరిస్థితులు వచ్చాయి. అది మన కథలో చివరి అంకం. ఈలోపు మనం చెప్పుకోవాల్సినవి చాలా చాలా జరిగాయి.

Back to పెంచలాపురం.......

[mkole123]

డింగ్ డింగ్ డింగ్... ఇది interval బెల్ మిత్రులారా. ఇక్కడ్నుంచీ కథ ఇంకా బాగుండేలా రాయాలని నా తాపత్రయం. చూద్దాం ఎంతవరకూ succeed అవుతానో.

[mkole123]

Mkole గారు

అద్బుతంగా రాస్తున్నారు ....
ఇక రాబొయ్యేది ఆఖరి అంఖం అనేసరికి
కాస్త మనస్సులో గుచ్చుకొంటుంది
Otherwise సూపర్......

[/quote]

గిరీశం గారూ, చివరి అంకం చేరుకునేముందు ఇంకా చాలా కథ వుందండి. అయితే సైట్లో వున్న కొన్ని కథల్లా (including మీ బృహన్నల) వందల పేజీలు చేరేట్టు రాయలేనేమో...

Super thriller . Intervel adhirindi....

ఇంటర్వెల్ అదిరింది వచ్చే ఎపిసోడ్ కోసం ఎదురుచూస్తుఉంటాము

చాలా బాగుంది అప్డేట్
ఇంటర్వెల్ బ్యాంగ్ లో సస్పెన్స్ పెట్టారు

నైస్ అప్డేట్ బ్రో

Super bro

Wonderful story brother.... Content mathram extraordinary inni days ee kathani enduku chadavaledu anela feel ayyettu chesaru.... Ilage konasaginchandi

Suoet story.......adventure cum thriller romantic story.... Eccada haddulu datakunda chala baga rastunnaru

Super chala bagundi ...

Em rastunnarandi Babu. ?
Epic stoty ?

Just awesome story

Story super

కథను ఆదరిస్తున్న అందరికీ పేరు పేరునా ధన్యవాదాలు. comments చాలా encouraging గా వున్నాయి.

[mkole123]

మాయ - 19

Back to పెంచలాపురం.......


ధనుంజయ్ కి కట్టు కట్టి పంపించాక కిరీటి తయారయ్యి తన స్నేహితుల దగ్గరికి వెళ్ళాడు. రంగ అప్పుడే వచ్చినట్టున్నాడు గోరు వాడికేదో ఉత్సాహంగా చెప్తున్నాడు. ‘అరేయ్ మామా, రంగ మిస్ అయిండురా రేత్తిరి గలాటా. నువ్వు కూడా సెప్పు’ అంటే ‘ఏం జరిగిందిరా రాత్రి?’ అని ఎదురు ప్రశ్న వేశాడు.

‘ఓర్నీయవ్వ, ఊళ్ళో ప్రతి మడిసి లెగిసి గుడికాడకి లగెత్తుకొచ్చినారు గందా! నువ్వేడుండావు?’

‘రాత్రి పడుకున్నవాడిని ఇప్పుడే ఒక గంట క్రితం లేచానురా. ఏమన్నా విశేషం జరిగిందా.’

గోరు ఒక గొప్ప సీక్రెట్ బయటపెట్టేవాడిలా వాళ్ళని కాసేపు ఊరించాడు. ఇద్దరూ అల్మోస్ట్ మీద పడి కొట్టినంత పని చేసేసరికి ‘సెబుతా, ఆగండ్రా’ అని వాళ్ళు నోరెళ్ళబెట్టే విషయం చెప్పాడు. ‘రేత్తిరి గుళ్ళో దొంగలు పడినారు. ఎంతమందో తెలీదు. సూరీడి ఇగ్రహం ఎత్తుకెళదామని వొచ్చారు లాగుంది. కానీ సామి మహిమ. రగతం కక్కుకు సచ్చారు దొంగనాయాళ్ళు.’

కిరీటి మైండ్ లో ఏదో అలారం మోగుతోంది. ‘ఏమంటున్నావురా? దొంగలు గుళ్ళో పడి చచ్చిపోయారా? అసలు ఊళ్ళో వాళ్ళకి ఎలా తెలిసింది దొంగలు పడ్డారని?’ అంటూ ప్రశ్నలు గుప్పించాడు.

‘దొంగోళ్ళు మన సేతికి సిక్కలే. అర్ధరేత్తిరి టయంలో గుళ్ళోనుంచి కేకలు ఇనబడ్డాయి. అట్టాన్టి ఇట్టాన్టి కేకలు కాదు. మడుసులు ఎవరూ అలాగ అరవడం ఎప్పుడూ ఇన్లేదని సెప్పాడు మా అయ్య. జనాలు గుడికాడకి ఎల్లే తలికి గుడి తాళాలు బద్దలు కొట్టున్నాయంట. లోపలికి పోయిన మొనగాళ్ళు వణికిపోతా బయటికొచ్చారు. నీళ్ళ బిందిలో పట్టేతంత రగతం సాములోరి ఇగ్రహం కాడ జూసి అందరికీ మాటలు పడిపోయినయ్యి. పెసిడెంటు గారింటి కాడ రేత్తిరి నించీ పెద్ద పంచాయితీ నడుస్తాంది.’ అంటూ బాంబు లాంటి వార్త చెప్పాడు.

కిరీటి, రంగా ఆ మాట విని షాక్ లో వున్నారు. ‘ఊరు ఊరంతా రేత్తిరి నిద్దర పోలే. ఊళ్ళోకొచ్చే దార్లు మూసేసినారంట. సంత లేపేసినారు పొద్దుగాలే అంటాండారు’ చెప్పుకుపోతున్నాడు గోరు. ఇంతలో రాజన్న వస్తూ కనిపించాడు. వీళ్ళ దగర ఆగి కిరీటితో ‘అబ్బీ, నీకు కుదిరినంక ఓ తూరి పెసిడెంటు గారింటికి పో. మీ అయ్యని రమ్మని కబురంపిండు పెదబాబు. నువ్వు కానబడితే పంపియ్యమండు’ అని చెప్పాడు.

‘వెళ్తున్నా బాబాయి’ అని చెప్పి ప్రెసిడెంటు గారింటికి బయల్దేరాడు కిరీటి. అక్కడంతా కోలాహలంగా వుంది. ఎప్పుడూ రాత్రిళ్ళు ఆయన ఇంట్లో పడుకునే ఇద్దరు పాలెగాళ్ళు కాక ఇంకొక పది మంది జమాజెట్టీలు కాపలా కాస్తున్నారు అక్కడ. పెదబాబు అరుగుమీద కూర్చొని చుట్టూతా వున్న జనాలతో మాట్లాడుతున్నారు. కిరీటిని చూడగానే ‘రేయ్, మీ బాబు పనికి కావల్సిన టయంలో ఎప్పుడూ ఊళ్ళో వుండడా? ఇంత గలాటా జరుగుతాంది, ఇప్పుడా ఊరిడిసి పొయ్యేది’ అంటూ చిందులు తొక్కడం మొదలెట్టారు.

అప్పుడే టీ గ్లాసులతో బయటికి వచ్చిన ఆయన భార్య ‘చాల్లే ఊర్కోండి. ఆచారి పక్కన లేకపోతే కాళ్ళు చేతులు ఆడట్లేదు అని చెప్పాల్సింది పోయి కుర్రాడి మీద అరుస్తారా? అబ్బీ, నువ్వు లోపలికి రా అయ్యా. పంచాయితీ తెమిల్చి లోపలికి రా, ఇంత తిని పో ఊళ్ళోకి. మళ్ళీ ఇంటి మొగం ఎప్పుడు చూస్తావో’ అని పెదబాబుని కసిరి కిరీటిని లోపలికి తీసుకెళ్లింది.

‘ఏమన్నా తిన్నావా బాబూ?’ అని అడిగి కిరీటి సమాధానం చెప్పేలోపే ఓ ప్లేట్ లో ఉప్మా పెట్టి ఇచ్చింది. మంచి ఆకలి మీద వున్నాడేమో కిరీటి మారు మాట్లాడకుండా తినేశాడు. ‘అబ్బీ, రాత్రి గలాటా విన్న కాడ్నించి శైలమ్మ కంటి మీద కునుకు లేకుండా నీ పేరే కలవరిస్తాంది.’ కిరీటి గుండెల్లో రాయి పడింది. నిన్న జరిగింది శైలు ఈవిడకి ఏమన్నా చెప్పిందో ఏమో అని భయపడసాగాడు.

కిరీటి ముఖంలో భయం చూసి ‘భయపడాకు, ఈ కొన్ని నెలలుగా నువ్వు, నిక్కమ్మ లేకుంటే నా బిడ్డ ఏమైపోయేనో. ఎప్పుడు చూసినా మీ ఇద్దరి మాటలే దానికి. ఓ పాలి దాన్ని చూసిరా. అట్నే నీ సేత్తో ఏమన్నా తినిపియ్యి. నా వల్ల కాటల్లేదు దానితో ఏమన్నా కతికియ్యడం. తొరగా పోయిరా, ఆయన లోపలికొస్తే నిన్ను పనిలో ముంచేస్తాడు’ అని ఉప్మా ప్లేట్ ఇచ్చి శైలు గదిలోకి పంపింది.

గదిలో శైలు మంచమ్మీద పడుకొని ఉంది. మూడంకె వేసుకొని చేతులు కాళ్ళ మధ్య పెట్టుకొని చిన్న బాల్ లా ముడుచుకొని వుంది. కోడి నిద్రలో వుందేమో కిరీటి అడుగుల చప్పుడు వినగానే చటుక్కున తల ఎత్తి చూసింది. వాడ్ని చూడగానే లేచి కూర్చుని పెద్ద పెద్ద కళ్ళతో వాడ్నే చూస్తోంది. కిరీటి తన పక్కన కూర్చోగానే వాడ్ని తన చేతులలో చుట్టేసి మొహం వాడి ఛాతీలో దాచేసుకొని ఏడవడం మొదలెట్టింది.

ఆమెను అలాగే పొదివి పట్టుకొని ఒక రెండు నిమిషాలాగి ‘శైలూ, ప్లీజ్ ఆపు. ఎందుకేడుస్తున్నావు? చూడు’ అంటూ పైకి లేపాడు. ‘రాత్రి జనాలతో పాటు వెళ్ళావా?’ అని అడిగింది. ‘నువ్వు నమ్మవు, నేను రాత్రి నిద్ర లేవలేదు. గోరు చెప్పేవరకు ఏం జరిగిందో కూడా తెలీదు నాకు’ అన్నాడు.

‘థాంక్ గాడ్, నువ్వూ నీ మొద్దు నిద్ర.’

‘మీ అత్తయ్య నువ్వు నా పేరు కలవరించావని చెప్పారు’ కొంచెం బెరుగ్గా అన్నాడు కిరీటి. ఈసారి వాడ్నింకా గట్టిగా పట్టుకొని వుండిపోయింది. ‘నాకెంత భయమేసిందో తెలుసా నీ గురించి? దొంగలు విగ్రహం పట్టుకుని రక్తం కక్కుకున్నారని చెప్పారు. నిన్న నువ్వు కూడా విగ్రహం పట్టుకెళ్ళావు ఇక్కడ్నుంచి. నీకేమన్నా ఔతుందేమో అని రాత్రి అంతా ఎంత గాభరా పడ్డానో.’

‘నేనేమన్నా దొంగనా, నాకేమన్నా అవడానికి?’ నవ్వుతూ అడిగాడు. కానీ శైలు నవ్వే మూడ్ లో లేదు. ‘అది కాదురా, నిన్న నువ్వు చక్కగా ఊరేగింపు కోసం పవిత్రంగా వస్తే నేను...నేను... నిన్ను పట్టుకొని, ముద్దు పెట్టుకొని పిచ్చిదాన్లా behave చేశాను’ అంటూ వణికిపోసాగింది.

‘శైలూ, డోంట్ వర్రీ. నాకేమీ కాలేదు. వాళ్ళు రక్తం కక్కుకున్నారని ఏంటి గ్యారంటీ? ఏదన్నా తగిలి వాళ్ళ కాళ్ళు చేతులు కోసుకుపోయి వచ్చిన రక్తమేమో అది. అసలు జరిగింది ఎవరన్నా చూసారా? పూర్తిగా వివరం తెలీకుండా ఇలా భయపడితే ఎలా? మనకు తెలిసిందల్లా ఎవరో గుడి తాళాలు బద్దలు కొట్టి లోపలికి వెళ్లారని మాత్రమే’ అంటూ సముదాయించాడు. శైలు కొంచెం శాంతించడం చూసి మెల్లిగా ఉప్మా తినిపించాడు. ‘రెస్ట్ తీసుకుంటావా, నేను మళ్ళీ కలుస్తాను’ అని అడిగాడు.

‘కిరీటీ, వాళ్ళు నిన్ను బలవంతపెడతార్రా’ అంటూ మళ్ళీ చుట్టేసింది. ‘ఎవరు, ఎందుకు?’ మెల్లిగా ఆమె తల నిమురుతూ అడిగాడు. ‘నిన్న రాత్రి అలా జరిగిన దగ్గర్నుంచీ ఒక్కళ్ళు కూడా విగ్రహం ముట్టుకోడానికి సాహసించట్లేదు. నిన్న నువ్వు ఒక్కడివే విగ్రహం పట్టుకుని సేఫ్ గా వున్నావు. అందరూ superstitious గా ఆలోచిస్తున్నారు. నిన్ను విగ్రహం ఇక్కడికి తీసుకొచ్చి మామ తిజోరీ లో పెట్టమని బలవంతం చేస్తార్రా’ వాడి ముఖంలోకి భయంగా చూస్తూ అంది.

కిరీటి తన తండ్రి దగ్గర అనుభవించిన ప్రేమ ఒక రకం, నిక్కీ దగ్గర అనుభవించిన affection ఒక రకం. కానీ ఇలా శైలు వాడిపట్ల చూపే ప్రేమ వాడు ఎప్పుడూ అనుభవించనిది. ఇంత డీప్ గా తన క్షేమం గురించి ఆలోచించే స్త్రీ రూపం వాడికి ఇప్పటిదాకా జీవితంలో లేదు. తొలిసారి తల్లిప్రేమ లాంటి ప్రేమ, కేరింగ్ experience చేసేసరికి వాడికి కళ్ళమ్మట నీళ్లొచ్చాయి.

‘భయమేస్తోందా’ అని శైలు అడిగితే లేదని తల ఊపి ఆమెను పడుకోబెట్టాడు. ‘కొంచెంసేపు పడుకో. నేను మళ్ళీ వస్తాను’ అని చెప్పి వెళ్ళాడు. కాసేపటికి పెదబాబు లోపలకి వచ్చి ‘మీ బాబు రేపు సాయంత్రం వస్తాడ్రా. పూజారి తొరగా ఏదో శాంతి చెయ్యాలి అంటాండాడు. ఇగ్రహం అలా గుళ్ళో ఒదిలెయ్యలేము. ఆయనకి కూసింత తోడుండి ఏం సెప్తాడో అది సేత్తావా’ అని అడిగారు. అది అడిగేటప్పుడు వాడి ముఖం చూడలేకపోతున్నారు ఆయన.

కిరీటి అది గమనించనట్టే ‘అలాగే పెద్దాయనా, శాంతి చేశాక విగ్రహం నేనే తెచ్చి ఇస్తాను’ అని ఆయన అడగలేని ప్రశ్నకి జవాబు చెప్పాడు. పెద్దాయన కిరీటి చేతులు పట్టుకొని ‘ఊరు ఊరంతా గగ్గోలు పెడతాండారు. సిన్న పిల్లోనివి, నీ సేత ఇసుంటి పని... మీ అయ్య వుంటే నిన్నీ పని సెయ్యమన్నందుకు నన్ను నరికి పొగులేట్టే వాడేమో. నన్ను ఒగ్గెయ్యారా’ అంటుంటే ఆయన మాట పూర్తి కానివ్వలేదు కిరీటి. ‘పెదబాబూ, మీరు ఊళ్ళో కాపలా సంగతి చూస్కోండి, నేను వస్తాను’ అని గుడికి వెళ్ళాడు.

గుడి చుట్టూతా కాపలా ఇంకా దిట్టంగా వుంది. కిరీటి గుడి లోపలికి వెళ్ళి పూజారి గారికి గుడి శుభ్రం చేయటంలో సాయపడి ఆయన విగ్రహాలన్నిటికీ శాంతి చేస్తుంటే చెయ్యగలిగిన సాయం చేశాడు. సూర్యుడి విగ్రహానికి అభిషేకం పూర్తి చేసి ‘కిరీటీ, విగ్రహం తీసుకెళ్తావా?’ అని అడిగారు పూజారి గారు.

వాడికి ఓ క్షణం గుండె దడదడలాడింది. ఇప్పటిదాకా ఎప్పుడూ దైవత్వం, మహిమలు వంటి వాటి గురించి ఆలోచించలేదు వాడు. ఎంత కాదనుకున్నా నిన్న జరిగింది తీసి పారెయ్యలేని నిజం. గుళ్ళో పడ్డ దొంగలు అరిచిన అరుపుల గురించి పూజారి గారు కూడా చెప్పారు. తన కళ్ళతో చూశాడు ఎంత రక్తం వుందో గుళ్ళో. అది ఏమన్నా కోసుకుపోతే వచ్చే రక్తంలా అనిపించలేదు వాడికి.

[mkole123]

అందరికీ కథ ఇంత నచ్చినందుకు సంతోషంగా వుంది. పెద్ద పెద్ద మాటలతో పొగిడేస్తున్నారు. కథ రాయడం చాలా కష్టంగా వున్నా, మీ ఆదరం ముందుకు తీసుకువెళ్తోంది నన్ను.

[mkole123]

మాయ - 20

పూజారి గారు మళ్ళీ పిలిస్తే ఈ లోకంలోకి వచ్చి విగ్రహం వంక చూశాడు. నిర్వికారంగా నిలబడి వున్న సూర్య భగవానుడి ముఖంలో నవ్వు కానీ కోపం గానీ ఏమన్నా కనిపిస్తుందేమో అని చూశాడు. నిన్న తీసుకొచ్చినప్పుడు విగ్రహం ముఖం ఎలా వుందో గుర్తు తెచ్చుకోవడానికి ప్రయత్నం చేశాడు. చూడడానికి చిన్న విగ్రహం. సూర్యుడి కాంతి తగిలిన దిశను బట్టి ఉండుండి రాగి రంగులోనూ, బంగారు రంగులోనూ మెరిసిపోతోంది.


‘నిజంగా ఈ విగ్రహం అంత శక్తివంతం అంటారా పూజారి గారూ’ అని అడిగాడు. ఆయన ఓ స్తంభాన్ని ఆనుకొని కూర్చొని చెప్పసాగారు. ‘మా ముత్తాత గారి దగ్గర్నుంచీ ఈ ఊళ్లోనే ఉంటున్నాం మేము. మా ఇంట్లో కథలు కథలుగా చెప్పుకుంటూ వుంటాము దీని గురించి. ఎప్పుడూ నేనే తీసుకొచ్చే వాడిని విగ్రహాన్ని. నిన్న ఎందుకు జరిగిందో  ఏమో స్వామి నీ చేతుల్లోకి వచ్చారు. బహుశా మరొకరి చేతుల్లోకి వెళ్లాలంటే అది నీ మూలంగానే జరగాలని రాసి వుందేమో. భగవంతుడి అనుగ్రహం, ఆవేశం మనలాంటి మానవమాత్రులకి అర్ధం కావు నాయనా. వచ్చే ఒకటి రెండు సంవత్సరాల్లో పెంచలయ్య వారసులు ఈ విగ్రహాన్ని ఊరేగించి వందేళ్లు అవుతుంది. నిన్నటినుండీ జరిగిన సంఘటనలు స్వామి వారి హెచ్చరికేమో.’

నిన్న శైలు తన చెయ్యి పట్టుకొని తీసుకువెళ్లి అదుగో విగ్రహం తీసుకెళ్లు అని చెప్పిన సందర్భం గుర్తొచ్చింది. మళ్ళీ శైలు ఇక్కడ తన పక్కనే వుంటే ఎంత బాగుండు అనుకున్నాడు. అదురుతున్న గుండెతో వెళ్ళి విగ్రహం పట్టుకున్నాడు కిరీటి. నిన్నటిలాగానే మంచు ముక్కలా చల్లగా తగిలింది చేతికి. వాడికేమీ కాలేదు. కానీ ఓ క్షణం పాటు కళ్ళు బైర్లు కమ్మాయి. పొద్దున ధనుంజయ్ ఇది భగవంతుడు నాకు వేసిన శిక్ష అన్న మాట వాడి మదిలో మెరుపులా మెరిసి మాయమైంది. అసలా ఊహ వచ్చినట్టు కూడా గుర్తులేదు వాడికి మరునిముషంలో.

వాడు అలా ఆగిపోవడం చూసి పూజారిగారు కంగారుగా కిరీటీ, కిరీటీ అని పిలిస్తే తల విదిల్చి ‘ఇది ఎప్పుడూ ఇంత చల్లగానే వుంటుందా’ అని అడిగాడు. పూజారి గారు ఆశ్చర్యపోయి తల అడ్డంగా ఊపి వాడి చేతుల్లోని స్వామికి దణ్ణం పెట్టారు. ‘పద, నీ కూడా వస్తాను’ అంటూ ప్రెసిడెంటు గారింటికి బయల్దేరారు. గుడికి కాపలా కాస్తున్న పోటుగాళ్ళు వీళ్ళకి రక్షణ వలయంలా మారారు. దారి పొడుగునా జనాలు వీళ్ళకి అడ్డు తప్పుకొని నిలబడ్డారు.

ప్రెసిడెంటు గారి ఇంటికి చేరుకొనే సరికి మధ్యాహ్నం అయింది. ఆయనిచ్చిన మెత్తని పట్టు బట్టలో విగ్రహాన్ని చుట్టి ఆయన చూపించిన భోషాణంలో విగ్రహాన్ని జాగ్రత్తగా పడుకోబెట్టాడు కిరీటి. ఎప్పుడు నిద్రలేచి బయటకు వచ్చిందో మరి, అంతవరకూ ఉగ్గబట్టుకొని వున్న శైలు వాడు బయటికి రాగానే తన అత్తా, మామల ముందే వాడిని గట్టిగా చుట్టేసింది. ‘ఈడి బాబు కంటే ఈడే నయం అమ్మీ’ అంటూ కళ్ళు ఒత్తుకున్నారు పెద్దాయన కూడా.

పూజారి గారు పంచాంగం చూసి ‘ఇంకో పదహారు రోజుల్లో రథసప్తమి. లోటుపాట్లు లేకుండా ఊరేగింపు చేద్దాము. నాయనా, ఈసారి కూడా పుణ్యం కట్టుకో. వచ్చే సంవత్సరం వరకూ అందరూ కుదుటపడొచ్చు’ అని కిరీటిని ఒప్పించారు.

తరువాతి రోజుల్లో ఊరి జనాలు కాస్త సర్దుకున్నారు. కానీ జరిగిన దాని ప్రభావం వెంటనే సద్దుమణగలేదు. ఊళ్ళో కొత్త ముఖాలు కనిపిస్తే కాస్తంత అనుమానంగా చూస్తున్నారు. ప్రెసిడెంటు గారిల్లు కోటలా మారింది. ఊళ్ళోని ముసలీ ముతకా వాళ్ళ చిన్నప్పుడు విగ్రహం గురించి విన్న కథలన్నీ తవ్విపోసుకుంటున్నారు. చాలా పల్లెటూళ్ళలగానే ఏమన్నా జరిగితే సమస్య పరిష్కారం కోసం తమ బలాన్ని నమ్ముకున్నారే గానీ సెక్యూరిటీ ఆఫీసర్ల కోసం పరిగెత్తలేదు.

రమణాచారి ఊరి నుండి వచ్చాక పెదబాబు, ఆయన, పూజారి గారు కూర్చుని ఏం చెయ్యాలో ఆలోచించటం మొదలెట్టారు. పూజారి గారు చెప్పినట్టు పెంచలయ్య వారసులు ఊరేగింపులో పాల్గొని దశాబ్దాలు గడిచిపోయాయి. ఇప్పుడసలు వాళ్ళ వంశస్థులు ఎక్కడున్నారో ఏమిటో ఎవరికీ తెలియదు. వారిని వెదకటానికి గట్టి ప్రయత్నం చేయాలని నిశ్చయం జరిగింది. నిజానికి వాళ్ళు పెంచలాపురంలోనే వుండాలి. కానీ కాలక్రమంలో పక్క ఊళ్ళకి ఏమన్నా చేరారా అనేది కనుగొనే ప్రయత్నం మొదలైంది. విగ్రహం సంగతి ఏం చెయ్యాలో పాలుపోలేదు వాళ్ళకి. ఇది ఒకటి రెండు రోజుల్లో తేలే వ్యవహారంలా అనిపించలేదు.

ఈ సందడి ప్రభావం కిరీటి నిక్కీలను బాగా ఇబ్బంది పెట్టింది. వాళ్ళిద్దరూ ఒంటరిగా కలుసుకోవడానికి అవకాశాలు మృగ్యం అయ్యాయి. ఎప్పుడన్నా కలుసుకుంటే శైలు ఇంట్లో కలవడమే. కానీ ఇల్లంతా పాలెగాళ్లతో నిండిపోవడంతో అక్కడ కూడా ఏకాంతం అనేది అరుదుగా దొరుకుతోంది. చదువు మళ్ళీ మొదలెట్టచ్చు అన్న ఆశ, కిరీటిని వదిలి వెళ్లిపోవాలి అన్న దుఃఖం, ఈ ద్వైదీభావంలో పడి కొట్టుమిట్టాడుతోంది నిక్కి.

శైలు పరిస్థితి ఇంకా దారుణం. ఆనాటి తుఫాను వంటి కలయిక తర్వాత కిరీటి తన ముందుంటే వాడ్ని కౌగిలిలో బంధించకుండా వుండలేకపోతోంది. కానీ తన స్నేహితురాలి బాధ చూసి తనను తాను అదుపులో వుంచుకుంటోంది.  

మన మిత్రుల జీవితంలో ఇంకొక పెద్ద మార్పు కూడా సంభవించింది. సంక్రాంతి పండగ తర్వాత రోజునుండీ కొన్నాళ్ళ పాటు కిట్టి కనబడలేదు వాళ్ళకి. కాలేజీకి కూడా రావడం మానేశాడు. కొన్ని రోజులయ్యాక ముగ్గురు స్నేహితులూ కలిసి వాడి ఇంటికి వెళ్లారు. కిట్టి ఇంట్లో వాతావరణం గంభీరంగా వుంది. కిట్టి తల్లి ఎంతో బాధలో వున్నట్టు కనిపించింది. వాడి తండ్రి ఊళ్ళో లేరు. కిట్టి గురించి అడిగితే వాడి తల్లి బావురుమని ఏడ్చి వాడు రాసిన ఉత్తరం చేతిలో పెట్టింది. ఇంట్లోనుంచి వెళ్లిపోతున్నానని, తన కోసం ఎవరూ వెతకొద్దని రాశాడు కిట్టి. దాన్ని చదివిన మిత్రులు నిర్ఘాంతపోయారు.

‘ఎక్కడికి పొయ్యాడో ఏమో తెల్వదు బిడ్డ. నా పెనిమిటి వారం బట్టి కాలికి బలపం కట్టుకు తిరుగుతాండు. చుట్టపక్కాలు బుగ్గలు నొక్కుకోడం జూసి సావాలనిపిస్తాంది’ అంటూ భోరుమన్నది కిట్టి తల్లి. ముగ్గురు మిత్రులూ షాక్ లో బయటికి వచ్చారు. ‘వీడు ఇలాంటి పని చేశాడేమిటి రా’ అని తమలో తాము డిస్కస్ చేసుకుంటున్నారు. గోరు వున్నట్టుండి కిరీటి తో ‘రేయ్, మనోడు ఆ నాటకాల కంపెనీ వోళ్లతో గానీ చెక్కేసాడంటావా’ అన్నాడు. రంగ అర్ధం కానట్టు చూస్తే సంతలో వీళ్ళు చూసింది చెప్పారు. ‘మరి ఆలోచిస్తాకి ఏముందిరా ఇందులో. పాండి, ఆళ్ళకి సెబితే కనీసం ఏడ ఎతుకులాడాల్నో తెలిసిద్ది ఆడి అయ్యకి’ అంటూ మళ్ళీ వెనక్కి తీసుకెళ్ళాడు.

జరిగింది కిట్టి తల్లికి చెప్పి ‘క్షమించండి అమ్మా, మాకు వాడు ఇంత పని చేస్తాడని అనిపించలేదు. ఏదో సరదా పడుతున్నాడు అనుకున్నామే కానీ ఇలా ఇల్లు వదిలి వెళ్లిపోయేంత రంధిలో వున్నాడని అసలు తెలీదు’ అన్నాడు కిరీటి. ‘బాబ్బాబు.. కనీసం ఏడ వెతకాల్నో ఓ దిశ చూపించినారు. దిక్కు, దివాణం లేక తిరుగుతుండే మా వోళ్ళు’ అంటూ హడావుడిగా ఈ విషయం తన వాళ్ళతో చెప్పటానికి వెళ్లింది ఆమె.

రథసప్తమి వచ్చింది. ఊరంతా మళ్ళీ టెన్స్ గా వుంది. కిరీటిని మళ్ళీ రంగంలోకి దించారు. రమణాచారి, శైలు పెద్దాయన్ని వేరేవిధంగా ఒప్పించడానికి విడివిడిగానూ, కలిసి చాలా ప్రయత్నం చేశారు. ఇద్దరి argument ఒక్కటే. మూఢనమ్మకాలతో ఇలా ప్రవర్తిస్తే పోనుపోనూ విగ్రహం విషయంలో ఊళ్ళో చాలా ఇబ్బందులు ఎదురౌతాయని. వాడి బదులు తాము విగ్రహాన్ని తీసుకొస్తామనగానే ప్రెసిడెంటు గారు కయ్యిన లేచారు.

‘ఆడంటే నాకు ప్రేమ లేక కాదు. లచ్చ రూపాయలిచ్చినా మేము ఇగ్రహాన్ని ముట్టుకునేది లేదని ఊళ్ళో జనాలందరూ సెప్పారు నాకు. దొంగోడు అరిసిన అరుపులు మడిసి అనేవోడు ఎవడూ అంత తేలిగ్గా మర్శిపోడు. పూజారి పెళ్ళాం ఆయనకి తెలవకుండా నా కాడికొచ్చి కాళ్లా యేళ్ళా పడి ఆయనగోర్ని ఒదిలెయ్యమని బామాలింది. అది జూసి నా ఇంటి ఆడది ఏమందో మీకు జెప్పక్కర్లేదు అనుకుంటా. మనోడు ఈ ఒక్కసారికి ఈ పని సేత్తే వచ్చే యేటికి ఏటి సెయ్యాలో ఆలోచియ్యడానికి నాకు వీలు కుదురుద్ది. ఐనా కాదు కూడదంటే ఆచారీ నీ మాట నే కాదన్ను’ అనేసరికి రమణాచారి కొంత అయిష్టంగానే మెత్తబడ్డారు. 

ఎప్పటిలాగానే విగ్రహం తాకితే కిరీటికేమీ కాలేదు. ప్రెసిడెంటు గారింట్లో పోగైన జనాలు అందరూ ఊపిరి పీల్చుకున్నారు. ఊరేగింపు బ్రహ్మాండంగా జరిగింది. చుట్టుపక్కల ఊళ్లలోని తమ బంధువులను పిలిచారట్టుంది పెంచలాపురం వాసులు; విగ్రహాన్ని చూడడానికి జనాలు తండోపతండాలుగా వచ్చారు.

ఆ రాత్రి పెద్ద గుంపు గుడి దగ్గర కాపలా కాసింది. చీమ చిటుక్కుమన్నా పోటుగాళ్ళు పరుగులెత్తారు. మర్నాటి వుదయం యధావిధిగా పూజలు చేసి కిరీటి చేతుల మీదుగా విగ్రహాన్ని జాగ్రత్త చేయించారు. అక్కడితో మళ్ళీ వచ్చే సంక్రాంతి వరకూ గొడవ లేదనుకున్నారు. కానీ విగ్రహం మీద ఎవరిదో కన్ను వుందన్న సంగతి మటుకు మర్చిపోలేదు ప్రెసిడెంటు గారు. ఆయన ఇంటిలోకి ప్రవేశం బంద్ అయ్యింది ఊరి జనాలకి. ఎప్పుడూ తన ఇంటి అరుగుల మీదనుంచే పంచాయితీ నడిపిన పెదబాబు గారు ఇప్పుడు గ్రామ పంచాయితీ కార్యాలయానికి వెళ్తున్నారు రోజూ.

[mkole123]

మాయ -21

ఫిబ్రవరి వెళ్ళి మార్చి నెల వచ్చింది. నిక్కీ మొదటి సంవత్సరం పిల్లలకి పరీక్షలు మొదలయ్యే ముందు వారం రోజులు revision క్లాసులు చెప్పి వాళ్ళ మానాన వాళ్ళని వదిలేసింది ఇక. పరీక్షలు మొదలయ్యే రోజు వరకూ ఎదురు చూశారు మిత్రులు కిట్టి వస్తాడేమో అని. కానీ వాడి ఐపూ జాడా కానరాలేదు.

పరీక్షలు పూర్తవగానే పంజరంలో పక్షులు బయటకు ఎగిరినట్టు సంబరాలు చేసుకున్నారు ముగ్గురు మిత్రులూ. పట్నానికి పోయి పొద్దుటినుంచి సాయంత్రమ్ వరకూ రంగా వాళ్ళ హాల్లో సినిమాలు చూశారు. ఊరు ఊరంతా దున్నేశారు. వాళ్ళ ఆనందంలో చిన్న లోటు కిట్టి అక్కడ లేకపోవడం.


పరీక్షల ఫలితాలు చూసిన ప్రిన్సిపాల్ గారు, కాలేజీ స్టాఫ్ చాలా ఆనందించారు. మన మిత్రుల విషయానికి వస్తే కిరీటి, రంగ ఫస్ట్ క్లాస్ లో పాస్ అయ్యారు. గోరు సెకండ్ క్లాస్ లో గట్టెక్కాడు.  ప్రిన్సిపాల్ గారు నిక్కీని, శైలుని తన ఆఫీసు కి పిలిపించుకొని మాట్లాడారు. ‘అమ్మా నిక్కుమాంబా, ముందుగా మా స్టాఫ్ తరఫున ఇదుగో చిరు కానుక అంటూ ఆమెకు డబ్బులు అందజేశారు. నిక్కీ కన్నీళ్లతో వారికి నమస్కరించి ‘చాలా థాంక్స్ సర్. మీ సహాయం నేను ఎప్పటికీ మర్చిపోను’ అంది.

‘నీకేమీ ఊరకనే ఇవ్వలేదు కదమ్మా డబ్బులు. మా స్వార్ధం కొద్దీ నిన్ను వాడుకున్నాము. మీ స్నేహితుడు కిరీటి చెప్పినదాన్ని బట్టి మా పిల్లలకి సహాయపడగలరు అని నమ్మి నిన్ను, శైలుని కలిశాను. నా అంచనా తప్పు కాలేదు. You deserve this reward’ అన్నారు. నిక్కీ, శైలు సంతోషంగా ఒకరి ముఖం ఒకరు చూసుకున్నారు.

‘ప్రతి సంవత్సరం ఫలితాల విడుదల తర్వాత కాలేజీ స్టాఫ్ అంతా రాజా వారి ఎస్టేట్ కి వెళ్తాము. మీరు నా కూడా రండి. శైలుని hire చేసుకుంటున్న విషయం కూడా వారికి చెప్పాలి. నేను వారికి నీ గురించి చెప్పడమే అక్కడ చెయ్యగలిగిన సాయం. మొదటే చెప్పినట్లు తరువాత భారం దేవుడిదే’ అంటే నిక్కీ కడుపులో ఏదో తెలియని భయం ఉండ చుట్టేస్తోంది.

లేచి వెళ్లిపోతూ గుమ్మం దాకా వెళ్ళిన శైలు ‘మాతో తోడుగా ఎవరైనా రావొచ్చునా సార్’ అని అడిగింది. ఎందుకన్నట్లు ప్రిన్సిపాల్ గారు చూస్తే ‘ఇద్దరం ఆడపిల్లలం. మా వాళ్ళు మమ్మల్ని ఒంటరిగా పంపకపోవచ్చును. పెంచలాపురంలో ఈ మధ్య జరిగిన గొడవలు వినే వుంటారు’ అంది. ‘ఓహ్, అవును కదూ. సరేనమ్మా, నేను రాజా వారి ఎస్టేట్ మేనేజర్ కి చెబుతాను ఇంకొక గది ఏర్పాటు చూడమని’ అన్నారు.

‘ఏంటే నీ ప్లాన్’ అని నిక్కీ అడిగితే ‘అక్కడికి నీకు తెలీనట్టు యాక్ట్ చేయకు. ముందుగానే అనుకున్నాం కదా. ఆచారి గారిని ఎలా ఒప్పించాలో అది ఆలోచించు’ అని తన చేతి మీద కొట్టింది శైలు ముసిముసి నవ్వులు నవ్వుతూ. మీకర్ధమయ్యే వుంటుంది వీళ్ళిద్దరి టార్గెట్ ఎవరో. కిరీటి గురించి మాట్లాడేటప్పుడు శైలు కళ్ళల్లోని మెరుపుని మిస్ కాలేదు నిక్కి.

రమణాచారి, ప్రెసిడెంటు గారు కలిసి కూర్చున్నప్పుడు శైలు, నిక్కి తమకు కిరీటి తోడు కావాలని కాస్త దీనంగా ముఖం పెట్టి అడగ్గానే ఇద్దరూ ఒప్పేసుకున్నారు. ‘ఆడకూతుళ్ళకి తోడు ఎల్లనంటే ఆడ్ని ఇయ్యాలే ఊర్నించి తరిమేత్తా’ అన్నారు పెద్దాయన. ‘మరి వచ్చే సంవత్సరం పండక్కి అవసరం లేదా మా వాడు’ అని రమణాచారి నవ్వుతూ అడిగితే ‘ఇదోటి దొరికింది అయ్యా బాబులకి నా తల మీద కత్తి ఏలాడగట్టటాకి’ అంటూ విసుక్కున్నారు పెద్దాయన.

ఇద్దరమ్మాయిలూ హుషారుగా కిరీటికి తమతో రావాలి అన్న విషయం చెబితే గోరు నేను కూడా రావొచ్చా అని అడిగాడు ఆశగా. ‘మా ఇద్దరికీ ఉద్యోగాలు వేయించింది ఎవరు నువ్వా, వాడా?’ అని అమ్మాయిలు వాడి మీద ఫైర్ అయ్యారు. ఒక్క నిక్కీ ఐతే పోట్లాడేవాడేమో కానీ శైలు కూడా వుండేసరికి మిన్నకుండిపోయాడు గోరు.

మొత్తానికి కిరీటి ఇద్దరమ్మాయిలతో కలిసి రాజా వారి ఎస్టేట్ కి బయల్దేరాడు. బస్సులో అందరూ లెక్చరర్లు వుండేసరికి వాడి ముఖం ఎర్రబడిపోయింది. ‘రావోయ్ కిరీటీ, నువ్వేనా మా మేడమ్ గార్లకి బాడీగార్డ్’ అని ప్రిన్సిపాల్ గారు నవ్వుతూ అడిగితే సిగ్గుతో చితికిపోయాడు. రాదారి ఒడిదుడుకులనే తప్ప ప్రయాణమంతా సరదాగానే సాగింది.

పెంచలాపురానికి దాదాపు ఏభై కిలోమీటర్లు దూరం రాజా ప్రసాదవర్మ గారి దివాణం. ఒక పది ఎకరాల విస్తీర్ణంలో విస్తరించుకుని వుంది వారి నివాసం. లోపలోకి ఎంటర్ కాగానే కొద్ది దూరంలో ఒక గెస్ట్ హౌస్ వుంది. అందులో వీరందరికీ బస. మర్నాటి ఉదయం రాజా వారితో అల్పాహారం, లంచ్ కార్యక్రమాలు వున్నాయని చెప్పారు వీరికోసం అక్కడ వేచి వున్న మేనేజర్ గారు. రాజా వారి రెసిడన్స్ తప్ప మిగతా ఎస్టేట్ అంతా మీ ఇష్టం వచ్చినట్టు కలియతిరగొచ్చు అని చెప్పి వెళ్ళారాయన.

భోజనాలు చేసి ఎవరి ఇష్టం వచ్చినట్టు వాళ్ళు గ్రూపులుగా విడిపోయి తిరుగుతున్నారు. కిరీటి ఇద్దరమ్మాయిలతో అలా తిరిగొద్దామని అడిగాడు. శైలు ‘మాకు మాట్లాడుకునే పని వుంది. కావాలంటే నువ్వు పో’ అనేసరికి ఆశ్చర్యపోయాడు. ‘పోనీ కొంచెం సేపాగే వెళ్దాం’ అంటే ‘అమ్మాయిలు మాట్లాడుకునేవి ప్రైవేట్ విషయాలు లక్ష వుంటాయి. ఇప్పుడు నీ కోసం త్వరత్వరగా అవగొట్టలేము మా మాటలు’ అని బలవంతంగా వాడ్ని పంపించేశారు. శైలుతో మాట్లాడాక నిక్కీకి ఒక విషయం పూర్తిగా అర్ధమైంది.

కిరీటి విహారం పూర్తి చేసొచ్చేసరికి చిరు చీకట్లు కమ్ముకుంటున్నాయి. త్వరగా రాత్రి భోజనాలు ముగించి పడుకోమని చెప్పారు ప్రిన్సిపాల్ గారు. రాజా వారితో అల్పాహారానికి ఎట్టి పరిస్థుతుల్లోనూ ఆలస్యమవ్వరాదని వార్నింగ్ ఇచ్చి వెళ్లారు. వెళ్ళేముందు కిరీటిని పిలిచి ‘రేపటి సమావేశం లెక్చరర్లతో జరుగుతుంది. నువ్వు ఇక్కడ నీ ఇష్టం వచ్చినట్టు వుండు. మేము లంచ్ కాగానే తిరిగి వస్తాము’ అని చెప్పారు.

రాత్రికి కిరీటికి నిద్ర పట్టక దొర్లుతున్నాడు. ఎవరో వాడి గదిలోకి జొరబడ్డారు. దిగ్గున లేచి కూర్చున్నాడు మంచం మీద. ‘నేనేరా అరవకు’ అంటూ శైలు వాడి దుప్పట్లో దూరింది. ‘శైలూ, ఎవరన్నా చూశారంటే కొంప మునిగిపోతుంది’ అదురుతున్న గుండెతో చెప్పాడు. ‘అందరూ గురక పెట్టి నిద్ర పోతున్నారు. నస పెట్టకు’ అని వాడ్ని దుప్పటి లోపలికి లాగేసింది. వేడి వేడి ఊపిర్లు, ఆమె వంటి మీదనుంచి వస్తున్న సువాసన అన్నీ కలిసి మనవాడి తల తిరిగిపోయేలా చేస్తున్నాయి.

దగ్గరకు లాక్కుని పెదవులు పెనవేసి తన నాలుక వాడి నోట్లోకి తోసేసింది దర్జాగా. మూడు నెలల క్రితం వాళ్ళు ఆదరాబాదరాగా పొర్లిన తర్వాత మళ్ళీ ఇదే వాళ్ళకి తొలి కలయిక. తను వాడిని ఎంతలా మిస్ అయ్యిందో చేతల్లో చూపిస్తోంది శైలు. పూర్తిగా వాడ్ని ఆక్రమించేస్తోంది. బలవంతాన విడివడి ‘ఓయ్, ఆగు శైలూ.. ఇక్కడ మగవాడ్ని నేనా, నువ్వా అర్ధం కావట్లేదు’ అని నవ్వాడు కిరీటి. ‘నీకేమీ చేసే ధైర్యం లేదు. నేనన్నా నాక్కావాల్సింది లాక్కోకపోతే ఇలాగే ముసలాళ్ళు అయిపోతామ్ మనం’ అని రొప్పుతోంది శైలు.

‘ఒక్క క్షణం శైలూ, ప్లీజ్’ అని మళ్ళీ మీదకు ఎగబాకుతున్న ఆమెని ఆపి ‘మనం ముందుకు వెళ్తే జరిగేదేమిటో ఇద్దరికీ తెలుసు. దాని ఫలితం కూడా ఆలోచించాలి కదా’ అని వాడంటే ‘మేము మరీ అంత బుద్ధి లేని వాళ్లలా కనిపిస్తున్నామా నీకు’ అంటూ తన జాకెట్లోనుంచి condoms బయటకు తీసింది.

ఓ పల్లెటూరి ఆడపిల్ల ఎవరికీ తెలియకుండా నిరోధ్ పాకెట్లు ఎలా సంపాదించిందో అర్ధం కాలేదు కిరీటికి. తన కోసం ఇంత రిస్క్ చేసి ఇంత పెద్ద ప్లాన్ వేసినందుకు ఆనందపడాలో భయపడాలో అర్ధంకాలేదు వాడికి. ఇంతలోనే వులిక్కిపడి ‘wait, మేము అన్నావా నువ్విప్పుడు? అంటే నిక్కీ కూడా’ అని వాడి మాట పూర్తి చెయ్యకముందే ‘అవున్రా, దాంతో మన విషయం చెప్పాను’ అని తలదించుకుంది శైలు.

‘ఓ మై గాడ్, మధ్యాహ్నం మీరు మాట్లాడుకున్నది ఇదా’ అని తల పట్టుకున్నాడు కిరీటి. మెల్లిగా వాడి చేతులు విడదీసి ‘చూడు కిరీటీ, మన జీవితాలు ఎలా మారతాయో మనకి తెలీదు. రేపు నిక్కీ జీవితం ఒక మలుపు తిరగబోతోంది. అది మంచికా చెడుకా అన్నది ఎవరూ చెప్పలేరు. ఏం జరిగినా అది నీతో ఒక మరపురాని మెమొరీ క్రియేట్ చేస్కోవాలి అనుకుంటోంది. ఇక్కడ్నుంచీ వెళ్లిపోతే మనిద్దరికీ మళ్ళీ ఏకాంతం ఎప్పుడో నాకూ తెలీదు. ప్లీజ్, నన్ను దూరం పెట్టకు’ అని వాడి చేతులు తన బుగ్గల మీద వేసుకుని వుండిపోయింది.

మెల్లిగా ఆమెను తనవైపుకి లాక్కుని నుదుటి నుండి మొదలుపెట్టి ముద్దులు పెట్టుకుంటూ వచ్చాడు. పెదాలపై ముద్దు పెట్టగానే మళ్ళీ చుట్టెయ్యబోయింది శైలు. ‘ష్..’ అని చిన్నగా ఆమె చేతిని కొట్టి ‘మీరిద్దరూ ఇప్పటిదాకా మీ ఇష్టం వచ్చినట్టు చేశారు నాతో. ఇప్పుడు నా వంతు’ అన్నాడు. ‘కానీ నువ్వు మరీ నిదానం’ అని ఇంకా ఏదో చెప్పబోతుంటే మెల్లిగా ఆమె నడుము పట్టుకుని గిల్లాడు. ‘ఉమ్మ్, అబ్బా’ అంటూ మూలిగింది శైలు. వాడే ఆమెను వివస్త్రను చేసి తను కూడా నగ్నంగా తయారయ్యాడు. ఆమె శరీరంలోని ఒంపుసొంపులన్నిటికీ తీరిగ్గా ముద్దులు పెడుతూ, చేతులతో తడిమేస్తూ ఆమెలోని కామాన్ని దావాలనంలా మండేలా చేశాడు. ‘ఉమ్మ్, చాలా బాగుంది, అలాగే, అక్కడే, ఇంకా..’ అంటూ కలవరిస్తోంది శైలు.

ఉపరతిలోనే రెండుసార్లు భావప్రాప్తి లభించింది ఆమెకు. సొమ్మసిల్లి పడిపోయిన ప్రతిసారీ మళ్ళీ ఆమెను రెచ్చగొడుతున్నాడు కిరీటి. చివరకు ఇక ఆపుకోలేక ‘నిన్నిలా ఎప్పుడు ఏడిపించానురా నేను’ అని గోళ్ళతో రక్కేసి ఎక్కడ అందితే అక్కడ కొరికేస్తోంది శైలు. ‘ఔ.. ఆగు శైలూ’ అంటే వినకుండా వాడిమీదకెక్కేసింది. వాడి నడుముకి తలోవైపు కాలు వేసి వాడి చేతుల్ని నొక్కిపట్టేసింది. కళ్ల ఎదురుగా కదులుతున్న ఆమె పూర్ణకుంభాల వంకే చూస్తున్న వాడి చూపు చూసి మొత్తానికి సోయిలోకి వచ్చింది. ‘ఛీ, పాడు వెధవా’ అంటూ వాడి మీదకి వాలిపోయింది.

‘నన్ను మొదటిసారి చూసినప్పుడు వాటిని పట్టుకున్నావు కదూ’ అంటే ‘వేటిని’ అన్నాడు. ‘సిగ్గు లేదురా నీకు’ అంటూ ఇంకా గట్టిగా తన ఎద ఎత్తులని వాడికి నొక్కేసింది. ‘నిజం చెపుతున్నాను. నీకు కట్టు కట్టిన తర్వాత ముందు నిన్ను లోపలికి తీసుకు వెళ్లాలనే ఆలోచించాను’ అంటూ ఆమె నుదుటి కొసన వున్న గాయం తాలూకా గుర్తును నిమిరాడు. ‘మా మంచి బాలుడు’ అంటూ ముద్దు పెట్టింది. ‘ఊహూ, నాకు కావాల్సింది నీ పెదవి ముద్దు కాదు, వాటి ముద్దు’ అన్నాడు. ‘ఏం చేశావురా మా కిరీటిని? ఎవరునువ్వు?’ అంటూ సిగ్గుపడింది. ‘నువ్వు నా శైలూని ఏం చేసావో చెప్పు ముందు. ఈ సిగ్గుల మొగ్గ ఎవరు?’ అంటూ నవ్వాడు.

మెల్లిగా మళ్ళీ ఆమెను తన పక్కన పడుకోబెట్టి ఆమె వక్షోజాలపై దాడి చేశాడు. ‘ఆహ్, కిరీటీ నేను ఆగలేనురా, ప్లీజ్’ అని ఆమె మూలుగుతుంటే మెల్లిగా కిందకు జరుగుతూ ఆమె యోని వద్దకు చేరాడు. యోని శీర్షంపై ఒక్క ముద్దు పెట్టగానే శైలు వాడ్ని పైకి లాగేసింది. ‘నన్ను టార్చర్ పెడుతున్నావురా, ఇంక ఆగేది లేదు’ అని వాడి అంగాన్ని పట్టుకెళ్లి తన స్త్రీత్వం ఎదురుగా నిలుపుకొంది. ‘మా శైలూ మళ్ళీ వచ్చేసింది’ అంటూ నవ్వాడు. కాళ్ళు కత్తెరలా వేసి వాడిని ముందుకు లాగింది. ఒకరిలో ఒకరు ఐక్యం అయ్యారు. ఇద్దరూ కలిసి శృంగార శిఖరాలను అధిరోహించాక విడివడి రొప్పుతూ రోజుతూ వుండిపోయారు. కళ్ళు మూతలు పడిపోతుంటే ఆపుకోలేక ఒకరి కౌగిలిలో ఒకరు ఒదిగి నిద్రలోకి జారుకున్నారు.

ముందు కిరీటికే మెలకువ వచ్చింది. శైలు లేచి చూసేసరికి వాడు ఆమెనే చూస్తున్నాడు. ‘ఏంటి అలా కొరుక్కు తినేసేలా చూస్తున్నావు’ అంటే తన వంటి మీద ఆమె చేసిన గాయాలు చూపించి ‘కొరికేదీ రక్కేది నువ్వు’ అన్నాడు. నిజంగానే వాడి వొళ్ళంతా గాట్లు పడిపోయాయి. అది చూసి శైలు కళ్ళలో నీళ్ళు తిరిగాయి. ‘సారీ’ అని బేలగా అంటే ‘నేనంటే నీకు అంత ఇష్టమా’ అని అడిగాడు. జవాబుగా మళ్ళీ తన సర్వస్వం అర్పించింది వాడికి. వాడ్ని వదిలి వెళ్లలేక పోతుంటే పూర్తిగా తెల్లవారకముందే తానే ఆమెను తీసుకువెళ్లి రూమ్ దాకా దిగబెట్టి వచ్చాడు.

తిరిగొచ్చాక తన రూమ్ లో నిశ్శబ్దం భయంకరంగా తోచింది వాడికి. అక్కడ వుండలేక వెళ్ళి మెల్లిగా నిక్కీ తలుపు తట్టాడు. అసలు నిద్ర పోలేదేమో ఎర్రబడిన కళ్ళతో తలుపు తెరిచింది నిక్కి. వాడ్ని చూడగానే గట్టిగా కౌగిలించుకుంది. ‘వచ్చావా, చాలా థాంక్స్ రా. నాకు కాళ్ళు చేతులు ఆడట్లేదు. టెన్షన్ తో నిద్ర పట్టట్లేదు’ అంటుంటే మెల్లిగా బెడ్ మీదకు తీసుకెళ్లి ఆమె నడుము చుట్టూతా చెయ్యి వేసి ‘ఒక గంట పడుకో. నేను లేపుతాను’ అన్నాడు. వాడు పొదివి పట్టుకుంటే మరునిముషంలో నిద్రలోకి జారిపోయింది. గంటసేపాగి తనని లేపి అంతా మంచే జరుగుతుందని ధైర్యం చెప్పి మళ్ళీ తన రూమ్ కి వచ్చేశాడు.

[mkole123]

మాయ -22

ఉదయం లెక్చరర్లు అందరితోనూ వెళ్తున్న నిక్కీకి బెస్ట్ విషెస్ చెప్పి గెస్ట్ హౌస్ లో కాలు కాలిన పిల్లిలా తిరిగాడు కిరీటి. మధ్యాహ్నం రెండు గంటల సమయంలో నిక్కీ, శైలు పరిగెట్టుకుంటూ వచ్చి వాడిని చుట్టేశారు. ఇద్దరూ కలిసి ఒకేసారి ఏదో చెప్పటానికి ప్రయత్నిస్తుంటే నిక్కీకి రాజా గారు సహాయం చెయ్యబోతున్నారు అన్నదొక్కటే వాడికి ఆ కాకిగోలలో అర్ధమైంది.


కొంతసేపాగి వాళ్ళు సర్దుకున్నాక నిక్కీని హత్తుకొని ‘కంగ్రాట్స్’ అన్నాడు. ‘అంతా నీ వల్లే’ అంటూ అల్లుకుపోయింది వాడిని. ‘ఇంత తేలికగా పని జరుగుతుంది అని ఊహిస్తే మా కాలేజీలో పని చేసేది కూడా లేకుండా డైరెక్ట్ గా వీరిని సహాయం అడిగితే పోయేదేమో’ అన్నాడు.

‘అంత సింపుల్ గా ఏమీ ఒప్పుకోలేదు ఆయన. బోలెడు కండిషన్స్ పెట్టాడు. ఇది నిజంగానే వాళ్ళ కాలేజీలో, యునివర్సిటిలో టాప్ అవునా కాదా అని ఆయనగారి ఆడిటర్ తో చెక్ చేయిస్తారుట. చదువు పూర్తయిన తర్వాత ఆయన చెప్పిన చోట రెండేళ్ళు పని చెయ్యాలట. మీ పాత ఇంగ్లిష్ లెక్చరర్ లాగా నేను పారిపోకూడదని నా చేత మూడేళ్లకు గానూ హామీపత్రం రాయించుకున్నారు. ఈ సంవత్సరం కాలేజీ ఆడిటింగ్ చేస్తున్నారు. అందులో నేను హెల్ప్ చెయ్యాలాట. ఏదో నువ్వు రెండేళ్ళు కళ్ళముందు వుంటావు కదా అని నేను ఒప్పుకున్నాను. ఇదెందుకు ఒప్పుకుందో నాకు తెలీదు’ అని కొంచెం చిరాగ్గా చెప్పింది శైలు.

‘రెండేళ్ళు కాకపోతే మూడేళ్ళైనా ఒప్పుకునే దాన్నే. ఐనా ఆయన ఏదో నీటిపారుదల ప్రాజెక్టులో పనిచెయ్యమంటున్నారు. జనానికి పనికొచ్చే పనే కదా. ఏమీ పర్వాలేదు’ చెప్పింది నిక్కి. ‘ఈ డబ్బున్న వాళ్ళంతా ఇంతే. చేతనైనన్ని వాటిపైన పేర్లు రాసేసుకుందామనే కుతి’ అంటూ ఉడికిపోయింది శైలు.

కొంచెం టాపిక్ మారిస్తే మంచిది అనుకొని ‘మిగతా వాళ్ళంతా ఏరి?’ అని అడిగాడు కిరీటి. ‘వాళ్ళంతా పిక్నిక్ లో వున్నారు. నీకు విషయం చెబుదామని మేము పరిగెట్టుకొచ్చేశాము’ అంది నిక్కి. ‘నేను కాసేపు పడుకోవాలి. రాత్రి సరిగా నిద్ర పోలేదు’ అని బుగ్గలు ఎర్రబడిపోతూ చెప్పి తుర్రుమంది శైలు.

‘కిరీటీ, దా నీతో కొంచెం మాట్లాడాలి’ అని తన రూమ్ కి తీసుకెళ్లింది నిక్కి. రాత్రి శైలుతో జరిగిన దాని గురించి ఏమన్నా మాట్లాడుతుందో ఏమో ఎలారా భగవంతుడా అనుకుంటూ వెళ్ళాడు.

నిక్కీ వాడిని మంచం మీద కూర్చోబెట్టి వాడి చేతులు తన ఒళ్ళో పెట్టుకొని చెప్పటం మొదలెట్టింది. ‘నీకు ఈ విషయం ఎప్పుడోనే చెప్పాల్సింది. నా గురించి ఏమనుకుంటావో అని భయం వేసి ఎప్పటికప్పుడు వదిలేసేదాన్ని. నువ్వు కూడా నన్ను ఎప్పుడూ గుచ్చి గుచ్చి అడగలేదు ఈ టాపిక్, అందుకు థాంక్స్’ అని బలంగా ఊపిరి తీసుకొని చెప్తోంది.

‘నిన్ను ఆ రోజు సంతలో ముద్దు పెట్టుకున్నప్పుడు నువ్వు వేరే అబ్బాయి అనుకున్నాను. ఆ అబ్బాయి ఎవరు అనేది ముఖ్యం కాదు. కాలేజీలో నా వెంట పడే చాలామందిలో ఒకడు. అయితే నేను అలా ఎందుకు behave చేశాను అనేది నీకు తెలియాలి. నేను ఇంక చదువు కొనసాగించలేను అనే ఒక నిజాన్ని ఒప్పుకోలేక వున్న రోజులవి. కాలేజీకి నేనెందుకు రాలేదు అని కనుక్కోవడానికి  వాడొక లెటర్ రాశాడు.’

‘ఆ టైమ్ లో నేను మానసికంగా ఎంత బలహీనంగా వున్నానంటే నా కాలేజీ జీవితానికి ఉన్న ఏకైక ఆధారం వాడే అనేంతలా నా మనసు నన్ను మోసం చేసింది. వాడేదో casualగా రాసిన ఉత్తరం పట్టుకొని నేను అది అమర ప్రేమలా ఫీల్ అయిపోయాను. ఫలానా టైమ్ కి ఫలానా చోటుకి మాట్లాడుకుందాం రమ్మని ఉత్తరం రాస్తే రాకపోవడం పక్కన పెట్టు కనీసం జవాబు కూడా రాయలేదు వాడు. పిచ్చిదానిలా నిన్ను మీట్ అయిన చోట రెండు గంటలు వెయిట్ చేశాను. అదుగో అప్పుడొచ్చావు నువ్వు’ చెప్తుంటే నిక్కీ కళ్ళల్లో నీళ్ళు తిరుగుతున్నాయి.

‘ఈ సోదంతా నీకు ఎందుకు చెబుతున్నానంటే ఎమోషనల్ గా వీక్ గా వున్న అమ్మాయి మనసు ఎలా వుంటుందో నీకు తెలియాలి. ఇన్ని నెలలూ నువ్వు నాకు ఎంత సపోర్ట్ ఇచ్చావో మాటల్లో చెప్పలేను’ అంటూ వాడిని దగ్గరకు తీసుకొని ముద్దు పెట్టుకుంది. కిరీటి మెల్లిగా నిక్కీ కన్నీళ్ళు తుడిచాడు.

‘శైలు అంటే నీకిష్టమా’ సడన్ గా వేరే టాపిక్ లోకి వెళ్లిపోయింది నిక్కి. కిరీటికి ఎలా సమాధానం చెప్పాలో తెలీలేదు. మా ఇద్దరిలో ఎవరంటే ఎక్కువ ఇష్టం అని కూడా అడుగుతుందేమో తర్వాత ప్రశ్న అని భయపడ్డాడు. ‘మాట్లాడవేంట్రా’ అంటే ‘ఊ’ అని మటుకు అనగలిగాడు.

‘దానికి నువ్వంటే పిచ్చి. నేను పక్కన లేకపోయుంటే మీరిద్దరూ నిన్న దాటిన హద్దు ఎప్పుడో దాటేసేది’ అంది. కిరీటికి ఇదంతా వినటం చాలా ఇబ్బందిగా వుంది. ‘నిక్కీ...’ అంటూ ఏదో చెప్పబోతుంటే ‘అదే హద్దు నేను కూడా నీతో దాటితే నిన్ను నేను వేరేవాళ్లతో ఊహించను కూడా ఊహించలేను’ అంది. కిరీటికి ఏం మాట్లాడాలో తెలియలేదు.

నిక్కీ లాలనగా వాడి గడ్డం పట్టుకొని ‘నిన్ను ఇబ్బంది పెట్టడానికి ఇవన్నీ చెప్పట్లేదురా. అది నీ కళ్ల ఎదురుగా కనీసం ఇంకొక రెండేళ్ళు వుంటుంది. నేను నీకు దాదాపు మూడేళ్లు కనిపించను. ఇప్పటిదాకా సెల్ఫిష్ గా నేను నీ ప్రేమను అనుభవించాను. Let me do something for you’ అని వాడి చెయ్యి పట్టుకొని శైలు గదికి తీసుకెళ్లింది.

గదిలోకి వెళ్తే శైలు అప్పుడే ముఖం కడుక్కుని వస్తోంది. అప్పటిదాకా ఏడ్చినట్టు ముఖం ఉబ్బరంగా వుంది. వీళ్ళను చూడగానే పరిగెట్టుకుంటూ వచ్చి కిరీటిని వాటేసుకుంది. ‘చూశావా, ఇంకెప్పుడూ దాన్ని ఏడిపించకు’ అంది నిక్కి. శైలు వాడిని వదిలేసి ‘సారీ, సారీ మీ ఇద్దరి మధ్యలోకి రావాలని నేనెప్పుడూ అనుకోలేదు.....’ అంటూ నిక్కీని వాటేసుకొని వుండిపోయింది. ‘వాడంటే నీకెంత ఇష్టమో నువ్వు చెప్పకపోతే నాకు తెలీదు అనుకున్నావా’ అని శైలు తల మీద మొట్టింది నిక్కి.

‘కోపంగా ఉందా మా మీద’ అని అడిగింది నిక్కి. ‘లేదు. కానీ అమ్మాయిలని అర్ధం చేసుకోవడం నా వల్ల కాని పని అని తెలుసుకున్నాను’ అన్నాడు కిరీటి. ముగ్గురూ కలిసి పిక్నిక్ జరిగే చోటుకి వెళ్ళి సాయంత్రం వరకూ ఎంజాయ్ చేసి వచ్చారు.

రాత్రికి కిరీటి గదిలోకి మళ్ళీ ఎవరో వచ్చారు. ఈ సారి వచ్చింది నిక్కి. కుంభకర్ణుడిలా నిద్రపోతున్న కిరీటిని లేపి ‘నీకు మధ్యాహ్నం చెప్పింది ఏదీ అర్ధం కాలేదు అని ఋజువు చేశావు. పోయి దానితో మాట్లాడు’ అని శైలు రూమ్ కి తరిమింది వాడిని. శైలు నిద్ర పోకుండా గదిలో పచార్లు చేస్తోంది. వాడు మెల్లిగా తలుపు తడితే ఉలిక్కిపడి ‘ఎవరూ’ అంది. ‘నేనే’ అన్న కిరీటి మాట విని గబగబా తలుపు తీసి వాడిని లోపలికి లాగింది.

ఇక అక్కడ మాటలు లేవు. మనసులు కలిసిన ఇద్దరు శరీరాలతో ఆ భావాలను పంచుకున్నారు రాత్రంతా. తిరిగి ఊరు చేరుకున్నాక నిక్కీ క్షేమం కోరిన అందరూ సంబరాలు చేసుకున్నారు. మరో నెల రోజుల్లో నిక్కీ వరంగల్ వెళ్లిపోయింది. వీడ్కోలు పలకడానికి పట్నంలోని రైల్వే స్టేషన్ దాకా పెద్ద గుంపుగా వెళ్లారు అందరూ.

వెళ్లిపోయే ముందు రాత్రి కిరీటిని కలిసి వాడు తన జీవితంలో ఎంత స్పెషల్ అనేది చెప్పింది నిక్కీ. స్టేషన్ కి రావద్దు ప్లీజ్ అని అడిగింది. నిన్ను చూస్తే నేను ఏడుపు ఆపుకోలేను అంది. కరెక్ట్ గా సునయన కూడా ఇలాగే అడగడం గుర్తొచ్చి గుండె ఝల్లంది కిరీటికి. ఇప్పుడు సునయన ఎక్కడుందో ఏం చేస్తోందో అనుకున్నాడు.

[mkole123]

కథ నచ్చిందని చెబుతున్న మిత్రులకు మళ్ళీ పేరుపేరునా ధన్యవాదాలు.

కథలో involve అయ్యి కారెక్టర్లని, వాటి వెనకున్న కథనీ తెలియగోరుతున్న మిత్రులకు మళ్ళీ థాంక్స్. కథలోని అన్ని మెలికలనూ సమయానుకూలంగా విప్పదీయడానికి ప్రయత్నిస్తాను.

ఇకపోతే ఇంతకంటే ఎక్కువ శృంగారం ఈ కథలో రాయలేను. అది గమనాన్ని దెబ్బ తీస్తుంది అని నా భావన.

నా సొద ఆపి మళ్ళీ కథలోకి వెళ్దాం రండి........

[mkole123]

మాయ - 23

నైనిటాల్ ఘాట్ రోడ్... సమయం రాత్రి 2 గంటలు.


సుందర్ చాలా జాగ్రత్తగా తన కార్ డ్రైవ్ చేస్తున్నాడు ఘాట్ రోడ్డు మీద. అతని అపాయింట్మెంట్ ఉదయం 8 గంటలకు. ఇంకాస్సేపట్లో గమ్యాన్ని చేరుకుని ఒక మూడు నాలుగు గంటలు విశ్రాంతి తీసుకోవాలని ప్లాన్ చేసుకుంటున్నాడు. అయితే ముందు గమ్యాన్ని చేరడం ముఖ్యం కాబట్టి చీకటిలో మలుపుల రోడ్డు మీద పూర్తి జాగరూకతతో వెళ్తున్నాడు.

ఒక మలుపు తిరగగానే నాలుగైదొందల గజాల దూరంలో ఒక జీప్ రోడ్డు పక్కన ఆగి వుండటం చూశాడు. ఇంకా కనీసం మూడు కిలోమీటర్లు దూరం వుంది hilltop villas చేరుకోవటానికి. ‘పూర్ ఫెలోస్... Hope they made it’ అనుకుంటూ ముందుకు సాగిపోతున్నాడు. ఒక అర కిలోమీటర్ ముందుకు వెళ్ళాక ఉన్నట్టుండి అతని కళ్ళు రోడ్డు పక్కన ఉన్న ఒక ఆకారంపై పడ్డాయి. ఒక అమ్మాయి పెద్ద suitcase మోసుకుంటూ నడుస్తోంది. అప్పుడప్పుడూ బరువుకి తాళలేక అనుకుంటా దాన్ని రోడ్డు మీద ఈడ్చుకుంటూ తీసుకెళ్తోంది.

సుందర్ కారు శబ్దం విని వెనక్కు తిరిగి చూసింది. Headlights వెలుగులో పిల్లికళ్లలా మెరిసిన ఆమె కనులు చూసి ఆటోమేటిక్ గా కారు ఆమె పక్కన ఆపాడు. మనిషిని చూస్తే ఆంగ్లో-ఇండియన్ లా వుంది. భుజాలదాకా పెరిగిన ఒత్తైన జుత్తు, Europeans కి వుండే ముఖకవళికలు, ఇండియన్స్ లో అత్యంత అరుదుగా కనిపించే నీలి కనులు ఇవన్నీ ఒక్క చూపులో అతని మనసులో ముద్ర పడిపోయాయి.

సంభాషణ ఆంగ్లంలో కొనసాగింది. మనం అనువాదం చూద్దాం.

‘హలో మిస్, ఏదో కష్టంలో వున్నట్టున్నారు. ఏమన్నా సహాయం కావాలా?’ అని అడిగాడు. ఆమె కొంచెం పరికించి చూసింది. సుందర్ నడుపుతున్న కారు కొత్తదిలాగా వుంది. మనిషి సూటు బూటు వేసుకొని వున్నాడు. నమ్మతగిన వాడే అనుకుందేమో “లా విల్లా బ్లూ” కి వెళ్ళాలి. లిఫ్ట్ ఇవ్వగలరా అని అడిగింది.

సుందర్ ముఖంలోని చిరునవ్వు కొంచెం చెదిరింది. అతను వెళుతోంది కూడా అక్కడికే. కానీ అతనున్న ప్రొఫెషన్ లో coincidence అనే పదానికి చోటు లేదు. ఆమె వైపు వెళ్దామనుకుంటున్న వాడు కాస్తా కారుకి ఇటు పక్కనే వుండి ‘మీరు ఎవరు?’ అని అడిగాడు.

‘మీరెవరో చెప్పకుండా నా పేరడగడం కొంచెం రూడ్ గా లేదూ?’ అంది ఆమె. ‘మీ యూరోపియన్ సెంటిమెంటాలిటీస్ నా దగ్గర పని చెయ్యవు. గుడ్ బై’ అని చెప్పి కారు ఎక్కి వెళ్లిపోబోతున్నాడు సుందర్. ‘ఐ యామ్ నీనా డిసౌజా’ అందామె. Desperate గా వున్నట్టుంది కొంచెం దీనంగా చూస్తోంది సుందర్ వంక.

అతని మస్తిష్కంలోని ఒక భాగం వెళ్లిపో వెళ్లిపో అని అరుస్తోంది. కానీ ఆమె పేరు వినగానే ఆగిపోయాడు. ‘మీరు ఫ్రాన్సిస్ కి ఏమౌతారు’ అన్నాడు. ఆమె చిరాగ్గా ముఖం పెట్టి ‘నా దగ్గర అంటే అన్నారు, అలా మా బ్రదర్ ఎదురుగా పిలవకండి. హిస్ నేమ్ ఈస్ ఫ్రాన్స్-వా’ అంటూ సరిగ్గా ఎలా పలకాలో చెప్పింది. తను పెట్టిన ఈ చిన్న టెస్ట్ కూడా పాస్ అయ్యేసరికి ఎట్టకేలకు సుందర్ ఆమెకు సహాయం చెయ్యాలని నిర్ణయించుకున్నాడు. అతని క్లయింట్  ఫ్రాన్స్-వా డిసౌజా ఒక చిత్రమైన మనిషి. మనిషి కోటీశ్వరుడు. కానీ చిన్న చిన్న అవమానాలను కూడా జీవితాంతం గుర్తుపెట్టుకుంటాడు. అతనికున్న అనేక రూల్స్ లో ఒకటి - తన పేరు ఎవరన్నా తప్పు పలికితే ఇక ఆ మనిషి ముఖం జన్మలో చూడడు.

‘మీరు చాలా లక్కీ. నేను అక్కడికే వెళ్తున్నాను. రండి’ అంటూ ఆమె పెట్టెని వెనుక సీటులో పెట్టడానికి సహాయం చేశాడు. మాటల్లో ‘ఆ వెనుక చూసిన జీప్ మీదేనా’ అని అడిగాడు. ‘యెస్, డెహ్రాడూన్ నుంచి వస్తున్నాను. ఇంటికి ఇంత కొద్ది దూరంలో ట్రాన్నీ పాడైంది. మీరు రాకపోతే ఈ పెట్టె రోడ్డు మీద పడేసి వెళ్ళేదాన్ని’ అంది. Suitcase ఎక్కించి ఇద్దరూ ముందు సీట్లలో కూలబడ్డారు.

ఆమె దగ్గర చెమట, తను కొట్టుకున్న పర్ఫ్యూమ్ కలిసి ఒక విచిత్రమైన వాసన వస్తోంది. చాలా గమ్మత్తుగా వుందీ అనుభవం సుందర్ కి. తన సిస్టర్ కి సహాయం చేశానని తెలిస్తే డిసౌజా వద్ద తొలి ఇంప్రెషన్ మంచిగా పడుతుంది అని లెక్కవేసుకుంటున్నాడు. ఎట్టి పరిస్థితుల్లోనూ అతన్ని క్లయింట్ గా వదులుకోకూడదు అని చెప్పి పంపారు అతని బాస్.

ఇక బయల్దేరదాము అనుకుంటుండగా ‘ఒక్క నిమిషం, నా suitcase లోంచి shawl తీసుకుంటాను. పైకి వెళ్ళే కొద్దీ చలి పెరిగిపోతుంది అంటూ సీట్ లోనే వెనక్కు తిరిగి లిడ్ ఓపెన్ చేసి shawl బయటకు లాగుతోంది నీనా. అంత చిన్న స్పేస్ లో ఆమె అలా చేస్తుంటే ఆమె శరీరం అతనికి బాగా దగ్గరగా వచ్చింది. ఆమె ఎడమ చన్ను, చంక కలిసే భాగం సుందర్ ముఖానికి బాగా దగ్గరగా వచ్చింది. క్లయింట్ సిస్టర్ కాకపోయుంటే జస్ట్ ముఖాన్ని అలా పక్కకి జరిపి ఆమె చన్నుల స్పర్శను అనుభవించేసేవాడు సుందర్.

‘bloody thing’ అంటూ shawl ను ఒక్క లాగు లాగింది నీనా. ఈ పెనుగులాటలో ఆమె armpits నుండి ఇందాక తను పీల్చిన మత్తైన వాసన మళ్ళీ వచ్చేసరికి గట్టిగా ఒకసారి ఊపిరి పీల్చాడు. కళ్ళు బైర్లు కమ్మాయి అతనికి ఆ ఘాటు వాసనకి. కానీ ఇలాంటి అందమైన అమ్మాయి నుంచి వచ్చే చెమట వాసన సైతం వదలరు కదా మగాళ్లు. సుందర్ కూడా అదే చేశాడు. ఆమె  సర్దుకుని కూర్చునేలోపు మళ్ళీ ఇంకొక్క సారి పీల్చాడు ఆ వాసన. అలా పీల్చిన వాడు పీల్చినట్టే మత్తుగా స్టీరింగ్ వీల్ పైన పడిపోయాడు.

అతను స్టీరింగ్ వీల్ పైన పడడంతో కారు హారన్ గట్టిగా మోగింది. నీనా గబగబా అతన్ని లాగి సీట్ లో కరెక్ట్ గా కూర్చోబెట్టింది. ‘ఉఫ్...’ అని ఒక్కసారిగా గాలి వదిలి కారులోంచి దిగి shawl తో తన వంటిమీద వున్న స్ప్రే ను తుడిచేసుకుంది. చాలా కష్టపడి సుందర్ ను backseat లోకి లాగింది. Suitcase లోంచి కొంచెం మేకప్ సామాన్లు బయటకు తీసి సుందర్ కి నుదుటన గాయం అయినట్టు మేకప్ వేసి కట్టు కట్టింది. అదే చేత్తో తన ముఖానికి వున్న మేకప్ తుడిచేసుకుని ఈ సారి నార్త్ ఇండియన్ లా కనిపించేలా ముఖాన్ని దిద్దుకుంది. రోడ్డు మీద ఏ శబ్దాలూ లేకపోయేసరికి మెల్లిగా అక్కడే వంటి మీద బట్టలు కూడా మార్చుకుంది.

సుందర్ ముఖంపై మరొకసారి స్ప్రే కొట్టి అతను ఇంకొక పది పన్నెండు గంటలపాటు లేవడు అని లెక్క వేసుకొని డ్రైవరు సీట్ లోకి వచ్చి కూర్చింది. అంతా సరిగా వుందో లేదో డబుల్ చెక్ చేసుకొని మిర్రర్ లో తనను తాను చూసుకుంది. ‘వాట్ ద హెల్ యామ్ ఐ డూయింగ్ హియర్’ అనుకుంటూ బయల్దేరింది నీనా అలియాస్ సునయన.

[mkole123]

వావ్ అనిపించేలా రాస్తున్నారు mkole గారు

సింప్లీ సూపర్బ్......
కొత్త మలుపుతో... కొత్త పాత్రలతో
సునయనా ఈస్ బ్యాక్..... 
WOW అనిపించేసారు
అంతా మీ మాయ....

థాంక్స్ గిరీశం గారూ for your continued encouragement. ఈ తర్వాతి ఎపిసోడ్ కూడా చదివి పులిహోర కలిపేశానో, విషయం క్లియర్ గా వచ్చిందో లేదో దయచేసి చెప్పండి.

[mkole123]

Pedda kedi annamata real character adhirindi... Thrilling...

ఈ రెండు పాత్రలు చాలా బాగున్నాయి కథ లో ఎక్కువ భాగం లీడ్ చేస్తారు ఏమో..

అప్డేట్ బాగుంది

Kekaaa asaluu expect cheyaledu story ni ela jaruguthundni...chala bhagundi bro.. super suspension lo undi story... Kekaa undi... Waiting for next update broo

Super update

Super broo sunaina... Pedda kedi chala trilling ga undi story waiting for next update broo

Good update

మిత్రులారా, మీరు ఇలాగే encouragement అందిస్తూ వుండటం చాలా ఆనందకరం. సునయన గురించి మరికొంత తెలుసుకుందాం రండి.

[mkole123]

మాయ - 24

Organized క్రైమ్, unorganized క్రైమ్ అనేవి రైలు పట్టాల్లా వుంటాయి. అవి కలవ్వు, కలవకూడదు. ఫోర్జెరీలు, బ్యాంక్ ఫ్రాడ్ వంటి పనులు చేసేవాళ్ళు వీధి గూండాలతోనూ, బందిపోట్లతోనూ క్లోజ్ గా మూవ్ అవ్వరు. ఎందుకంటే organized క్రైమ్ లో వున్నవాడికి అజ్నాతం అనేది వెలకట్టలేని రక్షణ కవచం. మరి బందిపోట్లు, రౌడీలు? బోర విరుచుకొని తిరక్కపోతే వాళ్ళకి ఎవడూ భయపడడు.


50s, 60s లో సరోద్ కాతియా, బిజ్జూ కాతియా అనే ఇద్దరు సోదరులు ఈ దారికి భిన్నంగా వెళ్దామని ఆలోచించారు. ఉత్తరప్రదేశ్ లోని ఒకానొక పరగణా ఎంచుకొని వీళ్ళ పనులు మొదలెట్టారు. సరోద్ దేశదేశాలు తిరిగి దొంగనోట్లు అచ్చెయ్యడం నేర్చుకొచ్చాడు. ఆ దొంగనోట్లను మార్చే పనిని బిజ్జూ ఎత్తుకున్నాడు. ఇద్దరు సోదరులూ కలిసి ఒక దురాలోచన చేశారు. దొంగ నోట్లను బీహార్, రాజస్థాన్ వంటి దూరదూర ప్రదేశాలకు తీసుకుపోయి వాటితో అక్కడ బందూకులు కొని తెచ్చాడు బిజ్జూ. వాటిని ఉత్తరప్రదేశ్ లోని లోకల్ బందిపోట్లకు అమ్మి బాగా డబ్బులు కూడబెట్టారు.

దాదాపు ఒక దశాబ్దం పాటు నిరాటంకంగా సాగాయి వీళ్ళ ఆటలు. బీహార్లో పేరుమోసిన బందిపోటు ఒకడు వీళ్ళ దొంగనోట్లతో లంచాలు చెల్లించడంతో సెక్యూరిటీ ఆఫీసర్లు వాడి గాంగ్ మొత్తాన్నీ కిరాతకంగా encounter చేసిపారేశారు. చనిపోయిన వాడి బంధువొకడు అసలీ తప్పు ఎలా జరిగింది అనేది కూపీ లాగడం మొదలెట్టాడు. తీగ లాగితే డొంకంతా కదిలి కాతియాల గుట్టు రట్టైంది. బీహార్ వాడు తొందర పడలేదు. ఉత్తరభారతంలోని క్రైమ్ గ్రూపులు అన్నిటికీ (organized, unorganized) వీళ్ళ మోసాన్ని చాటువేశాడు.

నేరప్రపంచం పెద్దలంతా కలిసి ఒక నిర్ణయానికి వచ్చారు. కాతియాలకు చెప్పే బుద్ధి ఎలా వుండాలంటే మళ్ళీ ఎవడూ కూడా తోటి దొంగను మోసం చేయాలన్న ఆలోచన చేయకూడదు అన్నంత బలంగా వుండాలి అని తీర్మానించారు. గొప్ప పధకం వేసి కాతియాల వంశం మొత్తం ఒకచోట పోగయ్యేదాకా వేచి చూశారు. దొంగనోట్లతో పాటు చేసిన, చెయ్యని నేరాలన్నీ వాళ్ళ మీద పోగేసి పదిమంది అప్ప్రూవర్లను సెక్యూరిటీ ఆఫీసర్ల దగ్గరికి పంపారు. 
     
సెక్యూరిటీ ఆఫీసర్లు రెచ్చిపోయి కాతియాల మీద జరిపిన మారణహోమంలో బతికి బట్ట కట్టింది వినయ్ కాతియా ఒక్కడే. ఓ రెండు లక్షలు సొమ్ము పోగేసి చావు తప్పి కన్ను లొట్టబోయి దక్షిణ భారతదేశానికి పారిపోయి వచ్చాడు. ఒకటిరెండు సార్లు వెనక్కు వెళ్దామనుకున్నాడు. కానీ ఉత్తరభారత నేర ప్రపంచం కాతియా అనే పేరు వింటేనే భగ్గుమనడం చూసి ఇక అక్కడ తనకు స్థానం లేదని తెలుసుకున్నాడు. తన surname వదిలేసి ఉత్త వినయ్ గా మిగిలిపోయాడు.

ఉత్తరాది సెక్యూరిటీ ఆఫీసర్లకు, దక్షిణాది సెక్యూరిటీ ఆఫీసర్లకు వున్న భేదం తెలిసొచ్చేసరికి చేతిలోని డబ్బులు కరిగిపోయాయి. ఇక్కడ బీటు కానిస్టేబులు సైతం కింగులా వుండటం చూసి తలపట్టుకున్నాడు. బందూకులు అన్నల దగ్గర తప్ప మామూలు మనుషుల దగ్గర వుండవని తెలుసుకున్నాడు. అదుగో అప్పుడు అతన్ని ఆదుకున్నాడు ధనుంజయ్. మెల్లిగా చెయ్యదగ్గ, చెయ్యకూడని నేరాలు ఏమిటో తెలియచెప్పి ఒక స్థాయికి తీసుకొచ్చాడు.

ఇక ధనుంజయ్ రిటైర్ అవుదామనుకుంటుండగా సునయనను చూశాడు. దారుణమైన పరిస్థితిలో వున్న ఆ పిల్లను చూసి జాలిపడి తన పంచన చేర్చుకున్నాడు. సునయనను కూడా తన పనులకు వాడుకుందామనుకున్న వినయ్ కు ఆమె జోలికి వెళ్లద్దని వార్నింగ్ ఇచ్చాడు. ఐనా వినయ్ కన్ను ఆమె పైన వుండడం చూసి మెల్లిగా నేరప్రపంచం నుంచి సునయనను దూరం చెయ్యడం మొదలెట్టాడు.

ధనుంజయ్ ఎప్పుడైతే పెంచలాపురం విగ్రహం పట్టుకొని చావుబతుకుల్లోకి పోయాడో అప్పట్నుంచి సునయనను కార్నర్ చేయడానికి ట్రై చెయ్యడం మొదలెట్టాడు వినయ్. ధనుంజయ్ నేర్పిన పాఠాలతో వాడికి చిక్కకుండా నెట్టుకొస్తూంది మన సునయన.

ఇదిలా వుంటే అదే సమయంలో సూరత్ నుంచి పారిపోయి వచ్చిన మాలిని కపూర్ అనే ఒక కారెక్టర్ వినయ్ కు తగులుకుంది. వజ్రాల వ్యాపారకేంద్రం ఐన సూరత్ నుంచి వచ్చిన ఆ మాలిని తను అక్కడ తెలుసుకున్న కొన్ని విషయాలను వినయ్ కి నూరిపోసింది. మళ్ళీ ఉత్తరాదిన జెండా పాతాలని అతడి చెవిలో జోరీగలా పోరింది.

వినయ్ గతం గురించి ఏ మాత్రం తెలియని సునయనను అనేక సంవత్సరాల తర్వాత ఆ కాతియా వంశస్థుడు నేరం చెయ్యమని ఉత్తరాదికి పంపాడు. అందినంత చేజిక్కించుకొని పారిపొమ్మని చెప్పిన ధనుంజయ్ మాటలను గుర్తు తెచ్చుకొని ఇదే తన ఆఖరు దొంగతనం అనుకుంటూ నైనిటాల్ చేరుకుంది సునయన.

**************

             
బ్రిటిష్ వాళ్ళు మన దేశంలోని ఎండలకు తట్టుకోలేక ఎక్కడ చల్లని ప్రదేశాలు కనిపిస్తే అక్కడ residencies డెవలప్ చేసేసుకున్నారు. అలా వాళ్ళు చేరిన ఒక ప్రదేశమే నైనిటాల్. మన పురాణాల ప్రకారం ఈ ప్రదేశానికి చాలా ప్రాముఖ్యం వుంది. దాని గురించి మరోసారి మాట్లాడుకుందాం. ఇంతకీ అలా బ్రిటిష్ వాళ్ళు, ఆ తర్వాత మిగతా యూరోపియన్ కాలనిస్టులు కట్టుకున్న కొన్ని విల్లాల్లో ఇప్పుడు చాలామంది ధనవంతులు వుంటున్నారు. అలాంటి ఒకానొక విల్లా ఈ “లా విల్లా బ్లూ” – అంటే అచ్చ తెలుగులో నీలి భవనం.

ఈ నీలి భవనంలో వుంటున్న డిసౌజా చాలా వ్యాపారాల్లో వేళ్ళు పెట్టి అన్నిట్లోనూ విపరీతంగా కలిసిరావడంతో చాలా డబ్బు వెనకేసాడు. డబ్బు మదంతో సొసైటీలో మిగతా అందరూ పాటించే రూల్స్ తనకు వర్తించవు అన్నట్టు మారిపోయాడు. ఎవరన్నా సరే తనకు ఏ మాత్రం ఎదురు చెప్పినట్టు అనిపించినా వాళ్ళని డబ్బుతోనో కుదరకపోతే తన మందీ మార్బలంతోనో కొట్టే అలవాటు ఏర్పడిపోయింది. డబ్బు కట్టల్ని విసిరి వింత వింత వస్తువులు పోగెయ్యడం కూడా మొదలెట్టాడు.

అతని లేటెస్ట్ మోజు వజ్రాలు. తెల్లగా ధగధగలాడే వజ్రాలే కాక అరుదైన రంగు వజ్రాలు కూడా కొంటున్నాడు ఈ మధ్య. ఇవన్నీ ప్రభుత్వానికి తెలియకుండా సాగిస్తున్నాడు. కొన్న వజ్రాలను certify చేయించడానికి, ముడి వజ్రాలను సాన బెట్టటానికి మన దేశంలో వజ్రాల వ్యాపార కేంద్రమైన సూరత్ నుంచి experts ను కూడా రప్పిస్తున్నాడు. అలా రావాల్సిన expert సుందర్. కానీ వస్తోంది సునయన.