[Shrutikrishnan]

கிராமத்தில் பெண்ணாக புறந்ததால் என்னமோ தெரியல  12-ஆம் வகுப்பு முடிச்ச உடனே எனக்கு கல்யாணம் பண்ணி வைக்க வீட்டுல பேசிட்டு இருந்தாங்க. ஒரு வழிய அப்பா அம்மா காலுல விழுந்து அழுந்து  கெஞ்சி... நான் இன்னும் கொஞ்சம் வருஷம் படிக்கணும். படிச்சு முடிச்ச உடனே நீங்க யாரை சொல்றிங்களோ அந்த பையனஹவே நான் கல்யாணம் பண்ணிக்கிறானு சொல்லி, அவங்கள என்ன படிக்க வைக்க சம்மதிக்க வச்சேன்.
பல கனவுகளோடு கடலூர்ல இருக்குற ஒரு தனியார் கல்லூரில இயற்பியல் முதலாம் ஆண்டு சேர்ந்தேன்.
கல்லூரியின் முதல் நாள் இன்று..
முதல் நாள் அதுவுமா கல்லூரிக்கு மஞ்சள் நிற சுடியும் சிறுது மல்லி பூவும் வைத்து கொண்டு என் வகுப்பு அறைக்கு சென்றேன். முதல் வகுப்பு 9:15AM  தான் ஆரமிக்க போகிறது. நான் 8:50AM  கே வகுப்பு அறைக்கு வந்து விட்டேன். வகுப்பில் ஒரு 10-15 பெண்கள் அவர்கள் நாற்காலியில் உட்காந்து இருந்தார்கள். ஒரு 5-6 பசங்க அவங்க இடத்தில் இருந்தார்கள். ஒரு சில பசங்க மட்டும் அங்கே இருக்கும் பெண்களிடம் பேசி கொண்டும் சிரித்து கொண்டும்  இருந்தார்கள். நான் கொஞ்சம் உயரமாக இருப்பதால் கடைசி பெஞ்சில் உட்கார சென்றேன். அங்கே ஏற்கனவே இரண்டு பெண்கள் உட்காந்து இருந்தார்கள். ஒருத்தி மாநிறத்தில் சற்று பூசினார் போல உடலும், வெள்ளை  நிற சுடியும் அணிந்திருந்தாள். அவள் என்னை பார்த்ததும் சிறிது புன்னைகைத்து அவள் பக்கம் காலியாக இருக்குற நாற்காலியில் என்னை உட்கார சொன்னால். நானும் சிரித்த  படியே அவள் அருகில்  உட்கார்ந்தேன். 
'என் பெரு ரேணுகா' என்று சொல்லி  அவள் தன்னை அறிமுகம் செய்து கொண்டால். 
பதிலுக்கு நானும் "என் பெயர் ஜெயஸ்ரீ" என்று சிரிப்புடன் சொன்னேன்.
முதல் வகுப்பு ஆரமிக்கும் வரை நங்கள் பொதுவாக பேசி கொண்டு இருந்தோம். 
ஒரு தோழி போல் ஆனோம். அவள் பக்கம் உட்காந்து இருந்து பெண் சற்று சோகமா இருந்தால். யார் இடமும் பேசவில்லை.
முதல் வகுப்பும் ஆரமித்தது.. வகுப்பு அறையில் அனைவரும் அவர்கள் இடத்தில உக்காந்தாங்க.
ஒரு 28 வயது உடைய ஒரு பேராசிரியர் வந்து தன் பெயர் கிருஷ்ணன் என்றும் இனிமே அவர் தன எங்கள் வகுப்புக்கு incharge என்றும் சொல்லி விட்டு.. வகுப்பில் அனைவரையும் தன்னை அறிமுக படுத்திக்க சொன்னார். 
முதல் நாள் கல்லூரியின் வாழ்கை சிறப்பாக முடிந்து வீட்டுக்கு தனியார் பேருந்தில் சென்று வீடு சேர்ந்தேன்.
இப்படியே கல்லூரிக்கும் வீட்டுக்குமாக நாட்கள் சென்றன.
நான் படிக்கும் கல்லூரி மிகவும் strict. பசங்க பொண்ணுங்க கிட்ட பேச கூடாது. அதனால  மதிய உணவு இடைவேளை அப்போ பெண்கள் எல்லாரும் கல்லூரில் உள்ள ஒரு கான்டீன்ல தான் அவங்க எடுத்துட்டு வந்த சாப்பாடா  சாப்பிடணும். பசங்க வகுப்பு அரையிலை சாப்பிடணும்.
ஒரு நாள் மதிய உணவு இடைவேளை போது என் தோழிகள் எல்லாரும் சாப்பிட சென்றார்கள். நன் மட்டும் பாத்ரூம் போயிடு வரேன்னு சொல்லிட்டு அவர்கள் போக சொன்னான். நானும் பாத்ரூம் போயிடு கிளாஸ்க்கு வந்து என் டிபன் box எடுக்க வந்தேன் . அப்போ என்  கூட படிக்கும் பையன் ஒருத்தன் வந்து என் அருகில் வந்து நின்றான்.
"ஹை" என்று சற்று பதட்டம் கலந்த சிரிப்புடன் சொன்னான்.
நான் என்ன சொல்வது என்று தெறியாமல் அவனை பார்த்து கொண்டு இருந்தேன்.
"நீங்க தினமும் தனியார் பேருந்தில் தன போறிங்களா. உங்க ஊரு ஆலம்பாடி தான. நம்ம கல்லூரி பேருந்தே ஆலம்பாடிக்கு வருத்துல. நீங்க அதுலையே வரலாம்ல" என்று சொல்லி என் பதிலுக்கு  காத்து கொன்று இருந்தான்.
நான் பதில் எதுவும் சொல்லாம என் டிபன் பாக்சா எடுத்து கொண்டு வகுப்பு அறைய விட்டு என் தோழிகள் இருக்கும் இடத்துக்கு சாப்பிட சென்றேன்.

[Shrutikrishnan]

அன்று நாள் முழுவதும் ஒரு மாதிரியாக இருந்தது. நான் படிச்சதுல girls college. பசங்க கிட்ட முன்ன பின்ன பேசி பழக்கம் இல்லை. திடீர்னு ஒரு பையன் என் கிட்ட வந்து பேசியதும் எனக்கு ஒரே பதட்டம் ஆகிருச்சு. வகுப்பில் ஓர கண்ணால் அவன் உடங்காது இருக்கும் இடத்தை பார்த்தேன். வகுப்பிலே அவன் தன உயரம் அதிகம். அதனால் அவனும் கடைசி பெஞ்சில் தன உட்காந்து இருந்தான். பேராசிரியர் அங்கு படம் நடத்தி கொண்டு இருக்கும் பொது தற்செயலாக பார்ப்பது போல அவனை பார்த்தேன். விரிந்த மார்பு, முழுதாக shave செய்த முகம். Gymக்கு போவணு நினைக்கிறன். இந்த வயசுலயே தன உடமப கன கச்சிதமாக வச்சி இருக்கான்.
தன்னிலை மறந்து அவனை சைட் அடித்து கொண்டு இருப்பதை அவன் பார்த்துடன். என்ன பார்த்து சிரிச்சான். ஹாய்னு சைகை காமிச்சான். நான் டக்குனு முகத்தை திருப்பிட்டு பாடத்தை கவனிச்சேன்.
அன்று நாள் முடிந்தது. வழக்கம் போல் பேருந்துக்கு காத்து கொண்டு இருந்தேன்.
அன்று முகுர்த்து நாள் என்பதால் பேருந்து கொஞ்சம் கூட்டமே இருந்தது. அடிச்சு புடிச்சு பஸ்ல ஏறிட்டேன்.
கூட்டமா இருந்ததால உட்கார இடம் கிடைக்கல.
அந்த நிண்டிட்டு இருந்த கூட்டத்துல பொண்ணு பையன்னு ஏதும் பக்கமா மொத்தமா இடிச்சிட்டு இருந்தாங்க. எப்படா வீடு பொய் சேருவோம்னு இருந்தது.
அப்போ என் பின் பிட்டத்தை யாரோ உரசுர மறை இருந்தது. நான் கூட கூட்டத்துல யாராவது கை தெரியாம பட்டு இருக்கும்னு நினைச்சன். ஆனா கொஞ்சம் நேரம் கழிச்சு திரும்ப யாரோ தடவுர மாறி இருந்தது. திரும்பி பார்த்த என் வகுப்பு பேராசிரியர் கிருஷ்ணன் சார். எனக்கு என்ன சொல்றதுனு தெரியாம பதட்டத்தோடு நிண்டிட்டு இருந்தேன்.

[Shrutikrishnan]

ஒரு வழிய வீடு வந்து சேர்றதுக்குள்ள போதும் போதும்னு ஆகிருச்சு. பஸ்ல நடந்த வீசியதை என் வீட்டுல சொன்ன என்ன கல்லூரிக்கு அனுப்ப மாட்டாங்கன்னு, வீட்டுல நான் அன்னைக்கு எதுமே சொல்லல. அடுத்த நாளே கல்லூரிக்கு போய் கல்லூரி பேருந்து பாஸ் வாங்கிக்கொண்டேன். இனிமே காலேஜ்க்கு காலேஜ் பஸ்ல தான் போகணும்னு முடிவு பணித்தான்.
இப்படியே நாட்கள் செல்ல, அன்று காலேஜ்ல physics lab.
பொண்ணுங்க பசுங்கன்னு தனி தனியா பிரிச்சு experiment செய்ய வச்சாங்க.
எனக்குக்கும் என் தோழி கோமதிக்கும் microscope சம்மந்தப்பட்ட experiment .
என் டேபிள்க்கு எதிர்ல இருக்குற டேப்ளேல அணைக்கு மதிய உணவு இடைவேளை அப்போ வந்து பேசின அந்த பையனும் இருந்தான். அவன் அடிக்கடி என்ன பார்த்து சைட் அடிச்சிட்டு இருந்ததா நான் உணர்தேன்.
அப்போ ரேணுகா கேட்டால், "என்ன டி அந்த பையன் அடிக்கடி உன்னையவே பாத்து சிரிச்சிட்டு இருக்கான். உங்களுக்குள்ள என்ன ஓடுது".
அதுக்கு நான் "அட செம அழகா நீ பக்கம் இருக்குற அப்போ என எதுக்கு டி அவன் பாக்கப்போறன்"
இப்படியே பேசி சிரிச்சிட்டு இருந்ததா கிருஷ்ணன் சார் பார்த்துட்டாரு.
"ஹே ரேணுகா ஜெயஸ்ரீ ..அங்க experiment செய்யாம என சிரிச்சு பேசிட்டு இருக்கிங்க" என்று சத்தம் போட்டாரு.
"சார் அது..." என்று பதட்டமா ரேணுகா சொன்னால்.
"Experimentல செஞ்சி முடிச்சிட்டீங்களா" என்று கூறி கொன்டே எங்க டேபிள்க்கு வந்தார்.
அதுக்கு நான் சொன்னான் "இல்ல சார் இப்போ தான் செஞ்சிட்டு இருக்கோம்னு".
"என்ன செய்யற்க.. எங்க ஒரு reading செரியா எடுத்து காமினு என்கிட்ட சொன்னாரு".
நான் டேபிள் மேல வச்சி இருந்த microscopeல reading எடுக்க குமிஞ்சு எடுத்துட்டு இருந்தேன். அப்போ திடீருனு என் ஷால் விழகி என் சுடி வழிய தெருஞ்ச cleavage தெரிஞ்சது. அத வச்ச கண்ணா வாங்காம நல்ல பார்த்துட்டு இருந்தாரு. இவரு தான் பார்த்துட்டாருனு பாத எதிர் டேபிள்ல இருந்த அந்த பையன் சங்கரும் பார்த்துடன். ரெண்டு பெரும் பேய் அடைஞ்ச மாதிரி இருந்தாங்க.
நான் "சார் reading செறிய எடுத்துட்டேன்னு சொன்னன்". என் நோட்டா வாங்கி பார்த்துட்டு வெரி குட்மான்னு சொன்னாரு.
"Lab முடிஞ்சதும் கிளாஸ்க்கு போகாத. கொஞ்சம் வேல இருக்கு. பழைய recordல எடுத்து வைக்கணும் இருந்து help பங்கிட்டு போ" அப்டின்னு அதிகார குரலில் சொன்னாரு.
எனக்கு என்ன சொல்றதுன்னு தெரியாம ரேணுகாயையும் எதிர்ல இருக்குற மணியையும் பார்த்தேன்.
அவர் நான் எதுக்கு தயங்குறானு புரிஞ்சிகிட்டு.
மணியா பார்த்து "டேய் மணி நீயும் கிளாஸ்க்கு போகாதுனு சொன்னாரு".
Lab முடிஞ்சதும் நீ, மணி, ரேணுகா..மூணு பெரும் இங்கேயே இருங்க.