[Dubai Seenu]

மறுநாள் - 

ராஜ், டிப் டாப்பாக கிளம்பி, ஸ்டைலாக காரை நோக்கி வந்துகொண்டிருந்தான். 

கம்பெனிக்கு போய்விட்டு, தலையை காட்டிவிட்டு, அங்கிருந்து போய், தன் நண்பன் ஒருவனின் கெஸ்ட் ஹவுஸில் வைத்து வீணாவை  ஓத்து... ஒழுகவிட்டு... அவளை அம்மணமாக செடிகளுக்கிடையே ஓடவிட்டு ரசிப்பதாக திட்டம். அவளை அங்கே வரச்சொல்லிவிட்டான் 

கார் கதவை திறந்தபோது, சாமிக்கு போட பூப்பறித்துவிட்டு வந்துகொண்டிருந்த நிஷாவின் கண்ணில் பட்டுவிட்டான். 

என்னண்ணா... நான் சொன்னதை யோசிச்சுப் பார்த்தியா...

அது சரிவராது நிஷா. அவ இன்னும் கொஞ்ச நாள் அங்க கிடந்து காயட்டும் 

நிஷா, பார்க்கிங்க் அருகில் சிறு சிறு வேலைகள் செய்துகொண்டிருந்த காவலாளியைப் பார்த்தாள். 

உள்ள வா... உன்கிட்ட பேசணும் என்று சொல்லிவிட்டு நடந்தாள். ராஜ் அவள் பின்னால் வந்தான். 

உங்களை சண்டை போடவேணாம்னு சொல்லல. நீங்களே பேசி தீர்த்துக்கோங்கன்னு சொன்னேன். உங்களுக்கு நடுவுல வீணா எதுக்கு? நான் எதுக்கு?

அவளோட திமிர்தான் நிஷா எனக்கு பிடிக்கல 

அவளுக்காக நீ விட்டுக்கொடுத்தா அவ உனக்காக பலமடங்கு விட்டுக்கொடுத்து நடந்துப்பா. இதையெல்லாம் நான் சொல்லி உனக்கு தெரியணுமா? 

அவன், கார் சாவியால் மீசையை வருடிக்கொண்டு, பேசாமல் நின்றுகொண்டிருந்தான்.

என்னடா... இவ எல்லாம் அட்வைஸ் பன்றாளேன்னு நினைக்குறியா..... 

சேச்சே... அப்டிலாம் இல்ல நிஷா. ப்ளீஸ் இனிமே இப்படி பேசாதே 

அவள் அவனை நெருங்கி வந்தாள். அவன் தலையை கோதிவிட்டாள்.

குடும்ப வாழ்க்கைல நான் தோத்துப் போயிருக்கலாம். ஆனா என் அண்ணன் எப்பவும் சந்தோஷமா இருக்கணும். 

அவளது அன்பு, ராஜ்ஜை நெகிழச் செய்தது.

நான் சொல்றதை கேளுணா.. உன் கவனத்தை... உன் பாசத்தை... மத்த பொண்ணுங்கக்கிட்ட சிதறவிடாத. முழுசா அண்ணிக்கு கொடு. அப்புறம் பாரு... அவ நீ என்ன சொன்னாலும் கேட்பா. 

அவன் பெருமூச்சு விட்டான். சரி நிஷா... என்றான். 

கம்பெனிக்குப்  போகும் வழியில்... காரை நிறுத்திவிட்டு, கோபத்தோடு கீழே இறங்கினான். கார் கதவை அறைந்து சாத்தினான். அவனுக்கு.. கடைசியாக  நிஷா சொன்னது மனதில் ஓடிக்கொண்டே இருந்தது. நான் என் வாழ்க்கையை தொலைச்ச மாதிரி நீயும் தொலைச்சிடாதே அண்ணா...... 

இந்த சின்ன விஷயத்துக்கு எதுக்கு நிஷா நீ இவ்வளவு கவலைப்படுற? இன்னும் குழந்தையாவே இருக்கியே....நிஷா....நிஷா.... !!! என்று சொல்லிக்கொண்டே தம்மை எடுத்து பற்றவைத்தான். 

அப்போது அவனுக்கு வீணாவிடமிருந்து போன் வந்தது. அவன் முகம் மலர்ந்தது. உண்மையை சொல்லப்போனால், மலர் போனதிலிருந்து அவன் காய்ந்து போயிருந்தான்.


ராஜ்... கிளம்பிட்டீங்களா?

ம்.... அங்கதான் வந்துட்டிருக்கேன். நீ?

இன்னும் 10 மினிட்ஸ்ல வீட்டிலிருந்து கிளம்பிடுவேன். இன்னைக்கு புல் டே என்கூட இருப்பீங்கள்ல? என் மகளை அவரோட சிஸ்டர் வீட்டுல விட்டிருக்கேன்  

சரியான கள்ளிடி நீ 

நீங்க சொன்ன புடவைதான் கட்டியிருக்கேன். அப்புறம்... சென்ட் எதுவும் அடிக்கல. நீங்க என்ன அம்மணமா நிக்கவச்சி... நான் எவ்ளோ மனமா இருக்கேன்னு பார்க்கப்போறதா சொன்னீங்கல்ல.... அதான்... 

அவனுக்கு ஜிவ்வென்று இருந்தது. 

[Dubai Seenu]

வீணா - 


வினய் மற்றும் சீனுவிடம் படுத்து ஓல் வாங்கியிருந்தாலும்,  நல்ல அந்தஸ்தில் இருப்பவள். அழகி. அவளுக்கு, மற்ற ஆண்களை டீஸ் பண்ணி, ரசிப்பதில் அலாதி ஆனந்தம். டிக் டோக்கில் அந்த ஆசை நிறைவேறியது. அப்புறம் வீட்டுக்குள்ளேயே... அவ்வப்போது வேலுவுக்கு அப்படி இப்படி காட்டுவாள். மகிழ்வாள். 

வேலுவுக்கு, முரட்டு உடம்பு. முரட்டு குணம். ஆனந்த்தைப் பற்றி யாராவது தப்பாக சொல்லிவிட்டால் யாரென்றுகூட பார்க்காமல் அடித்துவிடுவான். விசுவாசி. வீணா அடிக்கடி அவனுக்கு இலைமறைகாயாக காட்டி அவனை மூடேத்துவது அவனுக்கும் தெரியும். ஆனால் அவனோ எஜமானி - தொழிலாளி என்ற எல்லைக்குள்ளேயே நின்றான்.

ஒருநாள் வீணா சொன்னாள். என்னங்க இவன்.. உங்களுக்கு இவ்ளோ விசுவாசமா இருக்கான்.... க்ளீவேஜ் காட்டுனாகூட திரும்பிக்கறான்?

அதிலிருந்து ஆனந்த் அவனை கூடவே வைத்துக்கொண்டான். ஆனந்த் புதிய வீடு கட்டுவதற்கான வேலைகளில் இருந்தான். அதற்கு வேலு அவனுக்கு எடுபிடியாய் எல்லா வேலைகளையும் செய்துகொண்டிருந்தான். அவன் எந்த வேலையையும் அசராமல் செய்வது ஆனந்துக்குப் பிடிக்கும். வேலு அடிக்கடி வந்து போயிருந்தான். வீணா மேல் ஆசையிருந்தாலும், நமக்கெதுக்கு வேண்டாத வேலையெல்லாம் என்று மனதை அடக்கிக்கொள்வான். வீணாவுடைய தொப்புளையோ முலைப்பிளவையோ ஜட்டி போடாத குண்டிகளையோ பார்த்துவிட்டால் வீட்டுக்குப் போய் அவன் பொண்டாட்டியை பிளந்து கட்டிவிடுவான். வீணாவை நினைத்து அவளை தூங்கவிடாமல் போட்டு ஓப்பான். அவள்மேல் அவ்வளவு ஆசை வைத்திருந்தான். ஆனால் அவள் முன் சாமியார் போல் நிற்பான். வீணாவின் புடவை விலகியிருக்கும்போதெல்லாம்  தான் வீணாவை திருட்டுத்தனமாக பார்த்து ரசிப்பது எக்காரணம் கொண்டும் ஆனந்துக்கு தெரிந்துவிடக்கூடாது என்பதில் கவனமாக இருப்பான். 

வீணா ராஜ்க்காக பார்த்துப் பார்த்து கிளம்பிக்கொண்டிருந்தாள். 

ஆனந்த் வழக்கமாக வெளியே போகும் நேரம்... ஆர்வமாக டைல்ஸ், மரங்கள், சிமென்டுகளை கணக்கெடுத்துக்கொண்டிருந்தான். சூப்பர் இவனை மாதிரி ஆள் நமக்கு கிடைச்சது பெரிய விஷயம் என்று ஆனந்த் போய்விட.. அவன் வீணாவின் ரூமை பார்த்தான். 

இது அங்கே பலமாதங்களாக நடக்கிறது. ஆனந்த் போனதும் வீணாவின் ரூமுக்குள் ஜன்னல் வழியாக எட்டிப் பார்ப்பான். அவள் அந்த நேரம்தான் டேபிள் பேனை ஆன் பண்ணி வைத்துக்கொண்டு வீடியோ போடும் நேரம்.ஒருநாள்... அவன் யதேச்சையாக உள்ளே எட்டிப்பார்க்க, வீணா அப்போது பார்த்து தனது குண்டிகளை ஆட்டி ஆட்டி ஆடி வீடியோ ரெகார்ட் பண்ணிக்கொண்டிருக்க... வேலு அங்கேயே கையடித்தான். அன்றிலிருந்து.... வீணா இப்படி தனியாக இருக்கும் நாட்களில்  பூலை தடவிக்கொடுத்து அந்த சுகத்தை அனுபவித்துவிட்டுப் போய்விடுவான். சில நாள் காட்சி கிடைக்கும். சில நாள் ஜன்னல் பூட்டப்பட்டிருக்கும். சில நாள் திரைச்சீலை தொங்கும். சில நாள் இவன் எட்டிப்பார்க்க முடியாத அளவுக்கு திறந்து கிடக்கும். சப்போஸ் அவள் வந்துவிட்டால் மேனேஜ் பண்ணுவதற்கு பேனாவும் பேப்பர்களும் கூடவே இருக்கும்   
 
வீணா தான் அழகாக இருப்பதை உணர்ந்தாள். இந்த ட்ரெஸ்ல ஒரு வீடியோ போட்டா என்ன? 

டேபிள் பேனை ஆன் பண்ணினாள். அதிலிருந்து வரும் காற்று அவள் புடவையை விலக்கும். அவள்.. புடவையை இழுத்து இழுத்து மறைத்துக்கொண்டே ஆடுவாள்.

எஜமானியோட தங்கச்சி மலர் குளித்துக்கொண்டிருக்கிறாள். அதற்குள் எஜமானியை ரசித்துவிடலாமே என்று...  வேலு அவள் ஜன்னலுக்கருகில் போய் நின்றான். திரைச்சீலையை லேசாக விலக்கிப் பார்த்தான். அங்கே வீணா.. இவன் பார்ப்பது தெரியாமல்...  ஒரு பாடலை போட்டுக்கொண்டு... இடுப்பையும் குண்டிகளையும் ஆட்டிக்கொண்டிருக்க... அவனுக்கு பூல் சடாரென்று நட்டுக்குத்தர நின்றது

வீணாவின் பின்னழகை முக மலர்ச்சியோடு கண்கொட்டாமல் ரசித்துப் பார்த்துக்கொண்டிருந்தான் வேலு. புடவையில்... அவளது பின்னழகுகளின் வடிவத்தையும் வனப்பையும் பார்த்து உதட்டை நனைத்துக்கொண்டே கைலிக்குள் ஜட்டியில்லாமல் துடித்துக்கொண்டிருந்த பூலை தடவிக்கொடுத்தான். மெய் மறந்து நின்றான்.

அப்போது, ஏய்... என்ன பண்ற? என்ற அதட்டலான குரல் கேட்டு அதிர்ந்து திரும்பினான். அவனை எரிக்கும் பார்வையோடு மலர் நின்றுகொண்டிருந்தாள்.

அவளது கோபமான கண்களைப் பார்த்து வேலு நடுங்கிவிட்டான். கையும் களவுமாக மாட்டிக்கொண்டதில் அவனுக்கு குப்பென வியர்த்தது. பயத்தில்... பூலிலிருந்து கையை எடுத்துவிட்டு, நடுங்கும் கைகளால் கீழே போட்டிருந்த பேனாவையும் பேப்பரையும் எடுத்தான்.

அசிங்கம் பிடிச்ச நாயே... என்னடா பண்ற? உன்ன....

கோபமான கண்களோடு பல்லைக் கடித்துக்கொண்டு மலர் வீணாவிடம் சொல்வதற்கு அவள் ரூமுக்குள் நுழையப்போக.... அவன் பதறிப்போய் அவள் கால்களைப் பிடித்துக்கொண்டான்.

மேடம் ப்ளீஸ் மேடம் சொல்லிடாதீங்க மேடம் சொல்லிடாதீங்க மன்னிச்சிடுங்க மேடம் மன்னிச்சிடுங்க மேடம்

அவளோ, புடவையை உதறி கால்களை விடுவித்துக்கொண்டு, வீணா... என்று குரல் கொடுக்க, அவன் சட்டென்று எழுந்து அவள் வாயைப் பொத்தினான். 

[Dubai Seenu]

ஆனந்த் என்மேல எவ்வளவு நம்பிக்கை வச்சிருக்கார்! ஐயோ இப்போ நான் என்ன பண்ணுவேன். உனக்கு என் பொண்டாட்டி கேட்குதாடா? ன்னு காறி துப்புவான். குடும்பத்தையே வாழவிடாம செஞ்சிடுவான்!

வேலுவுக்கு பயம் வந்தது. வாழ்க்கையே இருட்டானதுபோல் இருந்தது. மலரை உள்ளே போகவிடாமல் அவளை இடுப்போடு வளைத்துப் பிடித்துக்கொண்டு கெஞ்சினான். மேடம் தயவுபண்ணுங்க மேடம் இனிமே இப்படி பண்ணவே மாட்டேன் ப்ளீஸ் மேடம் ப்ளீஸ்....

அவன் கெஞ்சினான். மலருக்கோ அவன் தன் வாயை பொத்தியதால் கோபம் அதிகமாகியிருந்தது. அவனைக் கொலைசெய்வதுவிடுபவள்போல் பார்த்தாள்.  அவனது கல் போன்ற புஜங்களில் படார் படார் என்று அடித்தாள்.

சத்தம் கேட்டு வீணா வந்துவிட்டால் போச்சு என்று, வேலு அவள் வாயிலிருந்து கையை எடுக்காமல் அவளை வலுக்கட்டாயமாக நகர்த்தி நகர்த்தி பக்கத்திலிருந்த ஸ்டோர் ரூமுக்குள் நுழைந்துவிட்டான்.  அப்படி அவன் அவளை தள்ளிக்கொண்டு போகும்போது அவள் திமிறியதால் ஷோல்டரை சுற்றிப் போட்டிருந்த புடவை சரிந்து கீழே விழ, சந்தனத்தில் குழைத்து வைத்திருந்தது போன்ற அவளது முழு கைகளும் தோள்பட்டையும் அவனுக்கு காட்சி கொடுக்க... அதை ரசிக்கும் மனநிலையில் அவனும் இல்லை. மூடும் அளவுக்கு நேரம் அவளுக்கும் இல்லை. வேலு வாசலை மறித்துக்கொண்டு கெஞ்சினான்.

இந்த ஒருதடவை மன்னிச்சிடுங்க மேடம். இனிமே வீணாம்மாவை அப்படிப் பார்க்கமாட்டேன் சொல்லிடாதீங்க ப்ளீஸ் சொல்லிடாதீங்க உங்க கால்ல வேணும்னா விழுறேன்

வேலு.... ஒழுங்கா வழி விட்டுடு

அவள் விரலைக் காட்டிக் கோபத்தோடு சொல்ல.... இப்போதுதான் வேலு அவளைக் கவனித்துப் பார்த்தான். தலையை உதறினான்.  அவளது semi  transparent அரக்கு புடவைக்குள்.... அவன் காண்பது நிஜம்தான்.... புடவைக்குள்.... அவளது இளம் முலைகள் இரண்டும் பளிச்சென்று தெளிவாகத் தெரிந்தன. அப்போதுதான் அவன் அவளை நன்றாகக் கவனித்துப் பார்த்தான்.  தலையில் ஈரத்துண்டைக் கட்டியிருந்தாள். காம ராணியாக நின்றுகொண்டிருந்தாள். (உள்ளே மாற்றுவதற்காக கொண்டுபோயிருந்த ப்ரா தரையில் விழுந்து ஈரமாகிவிட்டதால், ப்ராவையையும் ப்ளவுசையும் கையில் வைத்திருந்தாள். ராஜ் கூட குடும்பம் நடத்த ஆரம்பித்ததிலிருந்தே... புடவைக்குள் ஜட்டி போடுவது கிடையாது. அதனால் இப்போது வெறும் புடவையில் நின்றாள்). 

வேலு மேலண்ணத்தை நாக்கால் ஈரப்பப்டுத்திக்கொண்டான். கண்களை எடுக்காமல் அவளது முலைகளையும், நடுவில் தொப்புளையும், கீழே அவளது பெண்மை பள்ளத்தாக்கையும் பார்த்தான்.

ப்ளீஸ் மேடம் குழந்தை குட்டிங்க பொண்டாட்டி முன்னாடிலாம் அசிங்கமாயிடும் மேடம்

ச்சீ.. பேசாத.... இப்போ வழிவிடப்போறியா இல்லையா

அவள் திமிறிக்கொண்டு அவன் கையை பலமாக விலக்கிக்கொண்டு நடக்க, வேலு பாய்ந்து தனது இரு கைகளையும் அவளது வயிற்றில் வைத்துப் பிடித்து தன்பக்கம் இழுத்துக்கொண்டான். அப்போது அவள் துள்ளிய துள்ளலில் தலையிலிருந்த துண்டு அவிழ்ந்து கூந்தல் பொலபொலவென்று சரிய...  அவளது ஈரக் கூந்தல் அவன் முகத்தில் விழுந்தது. அவளது கூந்தலின் வாசத்தில்... ஜிவ்வென்று ஒரு சுகம் அவன் மூளைக்குள் பரவ.... அவனையுமறியாமல் அவனது பிடி இறுகியது. அவளது அடிவயிற்றை புடவையோடு சேர்த்து அள்ளிப் பிடித்தான்.

மலர் தவித்துப்போனாள். தினமும் புருஷ சுகம் அனுபவித்துவிட்டு, திடீரென்று புருஷனின் கைபடாமல் கிட்டத்தட்ட ஒருவாரம் ஓடிவிட்டதால் ராஜ்ஜின் தொடுதலுக்கு ஏங்கிப்போயிருந்த மலர் வேலுவின் கைகள் தன் அடிவயிற்றைப் பிடித்ததும்... மென்மையான இடத்தில் அப்படி ஒரு பிடி, தணிந்து கிடந்த  அவளது உணர்ச்சிகளைத் தூண்ட.... நடுங்கினாள். பத்தினித் தனத்தோடு அவன் கையை அடித்தாள்.  அவளது வாசமும் கதகதப்பும் வேலுவை மோசமாகத் தூண்ட..... அவனது பூல் வைரம் பாய்ந்த உருட்டுக்கட்டைபோல் தூக்கிக்கொண்டு நின்றது. அது மலரின் பின்னழகில் குத்தியது.   

விடு... ஏய்.... என்ன இது... இப்போ விடப்போறியா இல்லையா? - அவள் பதறிக்கொண்டு துள்ளினாள். அவனை அடித்தாள்.

அடித்துக்கொண்டிருந்த அவள் கையை தடுத்துப் பிடித்த வேலு, அவள் கையை அவள் மார்போடு வைத்து அழுத்திக்கொள்ள..... அப்போது வழு வழு புடவைக்குள் ப்ரீயாக குலுங்கிக்கொண்டிருந்த அவளது இடது முலை அவன் உள்ளங்கையில் உரச....  அதை அப்படியே தனது முரட்டுக் கைக்குள் பிடித்துக்கொண்டான். பிடித்த வேகத்தில் ஒரு கசக்கு.... கசக்கினான்.

ஸாஆஆஆ.....

மலர் முனகிவிட்டாள். அப்போதுதான் தான் உள்ளே எதுவும் போடாமல் இருக்கிறோம் என்பதே மலருக்கு உறைக்க... அவள் பதறிக்கொண்டு அவன் கையை விடுவிப்பதற்குமுன்.... வேலு அவள் புடவைக்குள் கைவிட்டு லாவகமாக அவளது வலது முலையையும் பிடித்துவிட்டான். அவளது அந்தஸ்த்தைப் பற்றிக் கொஞ்சம்கூடக் கவலைப்படாமல்... அவளது முலைகள் இரண்டுமே அவன் கைவிரல்களுக்குள் பிதுங்குமளவுக்கு முரட்டுத்தனமாக அழுத்திப் பிடித்துக்கொண்டான்.

ஏய்... விடு.... ஹாஆஆஆ.....

அவனது பிடித்த முரட்டுப் பிடியில்.... உடம்பெல்லாம் சுக அலைகள் பரவ, மலர் கசங்கிய முகத்தோடு அவனைப் பார்த்தாள். தான் ராஜ்ஜின் மனைவி... மோகனின் மருமகள்... பெரிய பணக்காரி.... மதிப்புமிக்க அந்தஸ்தில் உள்ளவள் என்பதெல்லாம் அவள் மனதுக்குள் வந்துபோக....

விடு.. நான் சொல்லமாட்டேன் விடு... விடு.. என்ற்படியே அவன் கைவிரல்களை பிடித்து விலக்கப்பார்த்தாள். இதற்குள் அவனது தடித்த ஆண்மை அவள் பின்னழகு பிளவில் மோசமாய் அழுத்திக்கொண்டு... முடிந்தவரை புடவையோடு நுழைந்துகொண்டு நிற்க.... அவளது பெண்மையில் மதனநீர் சரசரவென்று கசிந்தது.  

ஒரு சாதாரண வேலைக்காரன் தன் அந்தரங்கத்தை இப்படி மோசமாகப் பிடித்திருப்பது அவளுக்குப் பிடிக்கவில்லையென்றாலும், பெண்மை சட்டென்று பூரித்து மலர்ந்து தேனை வடியவிடுவது ஏனென்று புரியாமல் தடுமாறினாள்

பெண்மையில் மதனநீர் அவளுக்கு என்றுமே இப்படி ஊற்றியது கிடையாது. அவளுக்கு ஆச்சரியமாக இருந்தது. காம்புகள் இரண்டும் தடித்துக்கொண்டிருப்பதை அவளால் உணர முடிந்தது. ஆனால் எப்பொழுதும் விலையுயர்ந்த ப்ராக்களால் மூடப்படும் அந்தக் கூரான காம்புகள் இரண்டும் அவனது சொரசொரப்பான உள்ளங்கைக்குள் அடங்கி, மடங்கி, நசுங்கிக்கொண்டு கிடப்பது அவளை சுக்குநூறாக நொறுக்கியது.

ராஜ் கூட இன்னும் முரட்டுத்தனமாக பிசைந்திராத தன் முலைகளை... கோபத்தை அடக்க டாக்டர்கள் கொடுக்கும் பாலை பிடித்திருப்பதுபோல் பிடித்திருந்த அவன் கைகளை விலக்கி விலக்கி பார்த்துவிட்டு, அது முடியாதென்று தெரிந்ததும்... அதன் முரட்டுத்தனம், உறுதி, ஆளுமை புரிந்ததும், தன்னையுமறியாமல் அவன் கைகளுக்குமேல் தன் அல்லிப்பூ கைகளை வைத்திருந்தாள்.

வேலு இப்படி ஒரு மென்மையை... இப்படி ஒரு கதகதப்பை... இப்படி ஒரு வாசத்தை.... எப்பொழுதும் அனுபவித்ததில்லை. கோபத்தின் உச்சியில் இருந்த அவள் கொஞ்சம் கொஞ்சமாய் அடங்கிக்கொண்டிருக்கிறாள் என்பதை உணர்ந்தான்.  வீணாவைவிட அழகான, இளமையான, பெரிய குடும்பத்தைச் சேர்ந்த மலர், நிற்கக்கூடாத கோலத்தில் தன்னுடைய அணைப்புக்குள் நிற்பது அவனை தான் பெரிய சண்டியர் என்று நினைக்கவைத்தது.

மலர், புடவையால் ஒரே ஒரு சுற்று மட்டும் சுற்றப்பட்டிருந்த தன் பின்னழகுகளை அவன் பூலிலிருந்து எடுக்க நினைத்தாள். ஆனால் அங்கே கிடைத்துக்கொண்டிருந்த சுகத்தால் அதற்கும் மனம் வராமல் போகவே.... வீக்காக திமிறினாள்.

விடுங்க வேலு... நான் சொல்லமாட்டேன்

அப்போ இதையும் சொல்லாதே

சட்டென்று புடவையோடு சேர்த்து அவள் பெண்மையை பொத்திப் பிடித்து, தேன் கூட்டைப் பிசைவதுபோல் ஒரு கசக்கு கசக்கிவிட... அவள் ஆஆஆஸ்ஸ்...ம்ம்ம்.......என்று வாய்பிளந்து முனகிவிட்டாள். ஷாக்கடித்ததுபோல் துள்ளினாள். அவனோ உள்ள ஒண்ணுமே போடலையா என்று நக்கலாக சிரித்துக்கொண்டே இன்னொரு கசக்கு கசக்கினான். 

மலர் நொறுங்கிப்போய்விட்டாள். சரவணபவன் பூரி போல் உப்பிப்போயிருந்த அவள் பெண்மை புடவையோடு சேர்ந்து கசங்கிக்கொண்டிருந்தது.

தனது மதிப்பு என்ன என்று தெரியாதவனாய் இருக்கிறானே தனது அந்தரங்கத்தை ஒரு தேவிடியாளின் அந்தரங்கம்போல் ஹேண்டில் பன்றானே என்று மலர் அவனை பாவமாகப் பார்த்தாள்.

வேலுவோ வலதுகையால் அவளது இடது முலையை பற்றி பிடித்துக்கொண்டு இடது கையால் அவளது புடவையை அவிழ்த்தான். அவள் அதிர்ந்தாள்

என்ன பண்றீங்க? விடுங்க 

அவனோ பதில் பேசாமல், அவள் புதையலை பார்க்கும் ஆசையில்... கண்டபடி அவள் புடவையைப் பிடித்து இழுத்தான். 

நான் என்வீட்டுக்கே போயிடுறேன் ப்ளீஸ் 

போலாம் போலாம் 

எந்தப்பக்கம் பிடிப்பது எந்தப்பக்கம் உருவுவது என்று தெரியாமல் கண்டபடி பிடித்து இழுத்தான். 

அவுக்காதீங்க.... 

[Dubai Seenu]

வீணா, ராஜ்ஜோடு படுக்கும் ஆசையில் வாசலுக்கு ஓடினாள். மலர்... மலர்... என்று குரல் கொடுத்தாள். 

ஆனந்த் போகும்போது வேலுவும் அவர்கூடவே போய்விட்டான் என்றுதான் அவள் நினைத்திருந்தாள்.

இங்கே, வேலு மலரை அம்மணமாக்கிவிட்டிருந்தான். மலர், துணிகளால் தன் பெண்மையை மறைத்துக்கொண்டு திரும்பி நின்றுகொண்டிருந்தாள். அவனது தொடுதலால் மோசமாகத் தூண்டப்பட்டிருந்தாள். ஒரு சாதாரண முரடன் கண்டபடி தன் மதிப்பு மிக்க அந்தரங்கங்களை பிடித்து கசக்கிவிட்டானே..... தன் அந்தஸ்த்தைப் பற்றிக் கொஞ்சமும் கவலைப்படாமல் தன்னை அம்மணமாக்கிவிட்டானே.... இந்த தொடுதல்... இந்த கசக்கல்.... இந்த சுகம்.... பிடித்திருக்கிறதுதான். ஆனால் இந்த காமவெறி பிடித்த எவனோ ஒருவனுக்கு நான் ஒத்துழைப்பது ராஜ்க்கு செய்யும் துரோகம் அல்லவா? என்னை ஆசை ஆசையாய் மணந்து கொண்ட ராஜ்க்கு நான் செய்யும் பாவம் அல்லவா?

நான் ஏன் ஓடவில்லை? ஏன் கத்திக் கூப்பாடு போடவில்லை? எது என்னைத் தடுக்கிறது? தினமும் கிடைத்துக்கொண்டிருந்த உடல் சுகம்... அரவணைப்பு.... கிடைக்காமல் காய்ந்துபோய் ஏக்கத்தோடு இருந்ததாலா?

எது அவன் தன் புண்டையை பிடித்து கசக்கும்போது தன்னை சுகத்தில் முனக வைத்தது..... எது அவனைத் தள்ளிவிட்டுவிட்டு அவனிடமிருந்து தப்பி ஓடவிடாமல் இப்படி அவனுக்கு தன்னை அடங்கி நிற்க வைத்திருப்பது? இப்படி ஹார்டாக கையாளப்படுவது மனத்துக்குப் பிடித்திருந்தாலும் இது தவறல்லவா? 

எதிர்பாராமல் கிடைத்த ஒரு முரடனின் தொடுதலில்.... ஒரு mixed feeling-ல்... அவனைத் தள்ளிவிட்டுவிட்டு ஓடவும் மனதில்லாமல்... அவனுக்கு அடங்கிப் படுக்கவும் மனதில்லாமல்.... அவள் தன் மனதோடு போராடிக்கொண்டிருக்க, அவள் யோசனையைத் தடுப்பதுபோல்.... வேலு அவள் மென்மையான குண்டிகளில் ஒரு அடி கொடுத்தான். 

அவளைப் போகச்சொல்லு... என்றான். 

பிடிச்சி கசக்கிவிட்டாச்சு. துணிகளையும் அவுத்தாச்சு. இனிமே என்ன... இவளை ஆசைதீர வச்சி வச்சி ஓக்க வேண்டியதுதான் 

அவளை அந்தக் கோலத்தில் பார்த்ததும், அவன் முழு மிருகமாக மாறியிருந்தான். தயங்கித் தயங்கி வீணாவை பார்த்து ரசிப்பவன்... இப்போது காம வெறியில் நின்றான்.     

மலர், அவனது அடியை வாங்கிக்கொண்டு, உதடுகளை வாய்க்குள் வைத்துக்கொண்டு, கண்ணீர் மல்க நின்றாள். 

இந்த சுகம் பிடித்திருக்கிறது. ஆனால் இது தப்பு. என் கணவன் வேறு எந்தப் பெண்ணுடனும் படுக்கக்கூடாது என்று நினைக்கும் நான்... இவனது ஆசைக்கு இணங்கிப் படுத்தால் அது மிகப்பெரிய தப்பு. 

களங்கப்பட்டுவிடக்கூடாது.... ராஜ்க்கு துரோகம் செய்யக்கூடாது என்று உறுதியாக நினைத்துக்கொண்டு... மனதை அடக்கிக்கொண்டு... ஆசைகளை கட்டுப்படுத்திக்கொண்டு.... 

அக்கா நான் வேலுகிட்ட மாட்டிட்டு இருக்கேன் என்று கத்துவதற்கு வாயை திறப்பதற்குள், வேலு அவள் குண்டிகளில் இன்னொரு அடி கொடுத்தான். 

ஹான்........

மலர்... மலர்... எங்கடீ இருக்கே.... நான் கிளம்புறேன். வீட்டை பார்த்துக்கோ. Bye

அவள் கதவை சாத்திவிட்டுப் ஓடும் சத்தம் கேட்க.... வேலு சந்தோஷத்தில்... வானத்தில் மிதந்தான். அவனுக்கு... இன்று மலரை போடுவது கன்பார்ம் ஆனது. மலரின் பின்புற அழகை அணு அணுவாக ரசித்துப் பார்த்தான். ஆஹா இன்னைக்கு என்ன அதிர்ஷ்டம் செயதேன்?

ஐயோ அக்கா என்ன இப்படி ஒரு சூழ்நிலைல விட்டுட்டுப் போறியே....

என்ன விட்டுடுங்க வேலு.... ப்ளீஸ்..... என்று கெஞ்சினாள்.

அப்புறம் ஏண்டி நான் அங்க பிடிச்சி கசக்கும்போது சுகத்துல முனகுன? அப்போ ஆசை இருக்குதான? என்று சொல்லிக்கொண்டே அவன் அவளை பின்னாலிருந்து கட்டிப் பிடிக்க... மலர், தைரியத்தை வரவழைத்துக்கொண்டு, அவன் கையைக் கடித்தாள். முலைகள் குலுங்க அவனிடமிருந்து விலகி ஓடினாள். 

வீணாவின் ரூமுக்குள் நுழைந்து கதவை அடைக்கப்போக.... அவனோ கதவைத் தள்ளிக்கொண்டு உள்ளே நுழைந்தான். 

ரொம்ப வசதியாப் போச்சு... 

வேலு உங்கள கெஞ்சிக் கேட்டுக்கறேன் ப்ளீஸ் என்ன விட்டுடுங்க 

ஒருதடவை படு. நான் யார்கிட்டயும் சொல்லமாட்டேன் 

சொல்லிக்கொண்டே வேலு அவளைத் தூக்கிக் கட்டிலில் போட.... அவள் பெட்ஷீட்டை இழுத்து தன்னை மூடிக்கொண்டாள். 

கடவுளே... என்ன காப்பாத்துங்க... ராஜ்... எங்கடா இருக்க.....  - அவளுக்கு அழுகை வந்தது. அப்போது காலிங்க் பெல் அடித்தது. 

வேலு, பதட்டத்தோடு வாசலை நோக்கிப் பார்த்தான். ஆனந்த் இவ்ளோ சீக்கிரம் வரமாட்டாரே.... 

மலர், திரும்பி நின்றுகொண்டு,  வேகம் வேகமாக வீணாவின் நைட்டி ஒன்றை எடுத்து போட்டாள். வாசலில் நிற்பது யாராக இருந்தாலும் உதவி கேட்கவேண்டும் என்று, வேலுவை தள்ளிவிட்டுவிட்டு வாசலுக்கு ஓடினாள். வேலு அவளை ஓடவிடாமல் பிடித்துக்கொண்டான். பிடிச்சி கசக்கும்போது ஐயோ அம்மான்னு முனகிட்டு, இப்போ எங்கடீ ஓடுற? ... என்று சொல்லிக்கொண்டே அவளை அலேக்காகத் தூக்கினான். 

விடு... விடு.... விடு... 

மலர் கால்களை உதறினாள்.

பூட்டப்படாத கதவைத் தள்ளிக்கொண்டு... உள்ளே நுழைந்த ராஜ், வேலு மலரைத் தூக்கி வைத்திருப்பதையும், அவள் திமிறிக்கொண்டிருப்பதையும் பார்க்க.... அதிர்ந்தான். 

நிஷா சொன்னதுபோல்... தனது பாசத்தையும்...அன்பையும்.. கவனத்தையும்... மலருக்கே கொடுக்கவேண்டும், வீணாவும் வேண்டாம் இனி காமினியும் வேண்டாம் வந்தனாவும் வேண்டாம் என்று... மனம் மாறி,  காரைத் திருப்பிக்கொண்டு வந்த அவன்.. வேலுவின் கையில், மலர் சிக்கிக்கொண்டிருப்பதை சிறிதும் எதிர்பார்க்கவில்லை.  

வேலுவுக்கு... கால்கள் ஆட்டம் கொடுத்தன. மலர் அவன் கையிலிருந்து குதித்து ராஜ்ஜிடம் ஓடினாள். அவனைக் கட்டிக்கொண்டாள். தேங்க்ஸ் ராஜ்.. தேங்க்ஸ்.. தேங்க்ஸ்.... என்று அவனை இறுக்கமாகக் கட்டிக்கொண்டாள்.  அழுதாள். ஒருசில நிமிடங்கள்... அவன் ஆசைக்கு இனங்கத் தூண்டி தனக்குள் எழுந்த ஆசையை... தன் வீக்னெஸை நினைத்து அழுதாள்.

எவ்வளவு தைரியம் இருந்தா என் மலர் மேல கை வைப்ப? 

கத்திக்கொண்டே ராஜ் மலரை விலக்கிவிட்டு, வேலுவை ஓங்கி ஒரு மிதி மிதித்தான். மலரின் கலங்கிய கண்களைப் பார்த்தான்.

இதுவரை மற்றவர்களை அடித்து மட்டுமே பழக்கப்பட்டிருந்த வேலு, கீழே விழுந்த அதே வேகத்தில் எழுந்து, நீ என்ன பெரிய புடுங்கியா? என்று ஆத்திரத்தோடு ராஜ்ஜை அடிக்கக் கையை ஓங்க, பயங்கர கோபத்தில் இருந்த ராஜ் அவன் கண்ணத்தில் ஓங்கி ஒரு குத்து விட்டான். 

ராஜ் விட்ட அந்த குத்தில், வேலு, ஷர்மாவிடம் போய் விழுந்தான். 

[Dubai Seenu]

Dubai seenu bro neegga story thirumbudi poovai vaikanum story mathiri kondu poreegga athula than epavum hero vanthu kaapathuvaru but intha story hero seenu neegga seenu character vara vara dummy aaghureegha kathir oru part la heroism kaaturaru ipo raj but intha story mostly nisha and seenu kagga than mostly padika aarambhichom ipo neegga kondu pora pattern nxt neegga oru story elutha poratha sonnegga 
Thirumathigalin tevudiyathanam nu antha story intha pattern kondu poga bro intha story seena va herova vaigha bro already raj rendu story la hero aagaitaru ithulaiyum avaru hero aaghurathu etho avar character ku important kodukura mathiri iruku seenu and nisha character ku important kodugha bro ithu ennoda suggestion mattum than ungala kasta paduthanum nu solla la ipo naan daily vanthu padikura orey story kooda unga story mattum soo konjam unga style la eluthugha nxt story thirumbhudi poo vaikanum nv mathiri eluthugha broo plzz ungala ethum kasta paduthi irutha sry

நண்பா, உங்களுடைய எண்ணங்களை நான் மதிக்கிறேன். திரும்புடி பூவை வைக்கணும் கதையை படித்த பிறகுதான் ஒன்றுக்கும் மேற்பட்ட பெண்களை வைத்து கதையை அமைப்பதை கற்றுக்கொண்டேன்.  ஆனால் heroism பகுதிகள் நான் அதை முன்னுதாரணமாகக்கொண்டு வைக்கவில்லை. இங்கே இந்த காட்சி நிஷாவுக்காக, அவளது முக்கியத்துவத்தை உணர்த்துவதற்காக  எழுதப்பட்டது. ஆனால் படிப்பவர்களின் போகஸ் ராஜ் மேல் விழுவதுபோல் அமைந்துவிட்டது. 

கண்ணன் பகுதிகள் போலத்தான்  ராஜ் பகுதிகளும். அடுத்து நிஷாவை மையமாக வைத்துதான் காட்சிகள் நகரப்போகின்றன. சீனுவின் எண்ண ஓட்டங்கள், அவனுடைய சேட்டைகள் கதையில் இன்னும் உண்டு.

[Dubai Seenu]

இன்று, இந்த ஒரு பதிவோடு முடிக்கிறேன். அடுத்தது, சீனுவும் அகல்யாவும் செய்யும் அட்டகாசங்கள். அதற்கடுத்து இறுதிப்பகுதி. சில நாட்கள் லீவு கிடைத்திருப்பதால் ஓய்வெடுக்கபோகிறேன். About next update, I will inform you.  நன்றி.... 

[Dubai Seenu]

மலர், கலங்கிய கண்களோடு காரில் உட்கார்ந்திருந்தாள். 

ராஜ் மட்டும் வராவிட்டால் என்ன ஆகியிருக்கும்?? - அவளுக்கு நினைக்க நினைக்க வேதனையாக இருந்தது. எவ்வளவு பெரிய குடும்பத்தைச் சேர்ந்தவள் நான்? என்னை சர்வ சாதாரணமாக அந்த வெறி பிடித்த மிருகம் நாசம் பண்ணியிருப்பான். அப்புறம்.... அதான் என்கூட படுத்துட்டல்ல... இனிமே நான் எப்போ கூப்பிட்டாலும் வரணும். இல்லைன்னா நீ என்கூட படுத்துக் கிடந்ததை உன் புருஷனுக்கு சொல்வேன் என்பான். அந்த ஒரு அரை மணி நேரத்தில் என் வாழ்க்கையே நாசமாய் போயிருக்கும். 

ராஜ்.. ஐ லவ் யூ டா.... என்று தன் கணவனைக் காதலுடன் பார்த்தாள். வேலு தன்னைக் கசக்கியதை அவள் ராஜ்ஜிடம் சொல்லவில்லை. ஆனால் அதை நினைக்க நினைக்க அவளுக்கு மனம் குமுறியது. அழுதாள். வேணும். எனக்கு வேணும். ஒன்றும் இல்லாத விஷயத்துக்காக வீம்பு பண்ணிக்கொண்டு புருஷனை உதறித்தள்ளிவிட்டு வந்த எனக்கு இதுவும் வேணும் இன்னும் வேணும். ராஜ்... இனிமே இப்படி பண்ணமாட்டேண்டா.... நீ சொல்றபடி கேட்டு நடப்பேன் என்று அவன் கையைப் பிடித்துக்கொண்டாள்.  

ராஜ்க்கு, நிஷா தெய்வமாகத் தெரிந்தாள். நிஷா சொன்னதை நான் உதாசீனப்படுத்தியிருந்தால் என்னவாயிருக்கும்?? - அவனால் கற்பனை பண்ணிக்கூடப் பார்க்கமுடியவில்லை. மலரை இழந்திருப்பேன். எனது திமிரால்... வீம்பால்.... அலட்சியத்தால்... என் அழகு மனைவியை இழந்திருப்பேன். நிஷா... நீ great நிஷா. நீ சொன்னதை நான் நேற்றே காது கொடுத்துக் கேட்டிருந்தால் இந்தளவுக்கு கூட நடந்திருக்காது. அவன் கை மலர்மேல் படுவதற்கு முன்பே அவளை காப்பாற்றியிருப்பேன். வீணாவின் மேல் உள்ள மயக்கத்தால்... அறிவிழந்து மலரை தொலைக்கப் பார்த்தேனே....

கார் வீட்டுக்குள் நுழையும்போது அங்கே  மோகன், பத்மா, தீபா, நிஷா என்று அனைவரும் சந்தோஷமாக இவர்களை எதிர்நோக்கி நின்றுகொண்டிருக்க, மலரின் மனம் நெகிழ்ந்தது. ஒரு சின்ன விஷயத்துக்காக இவர்களை உதறிவிட்டு.. எவ்வளவு சீப்பாக நடந்துகொண்டேன்!

நெகிழ்ச்சியோடு காரிலிருந்து இறங்கிய மலர், திடீரென்று, வாவ்...!!! என்று கண்கள் விரிய சந்தோஷமாகச் சொல்லிக்கொண்டே அத்தனை பேர் முன்னாடியும் ராஜ்ஜைக் கட்டிப்பிடித்து முத்தம் கொடுத்து அவன் நெஞ்சில் முகம் புதைத்துக்கொண்டு ஐ லவ் யூ ராஜ்... ஐ லவ் யூ என்க..... அவன் அப்போதுதான் கவனித்தான். 

அங்கே மாலை போடப்பட்டு... புத்தம் புது என்பீல்டு பைக் ஒன்று பள பள என்று நின்றுகொண்டிருந்தது. 

ராஜ் சட்டென்று நிஷாவை நிமிர்ந்து பார்க்க....  அவள், அண்ணியோட ரொமான்ஸ் சூப்பர்... என்று சைகையால் அவனிடம் சொல்லிச் சிரித்துக்கொண்டே பைக் சாவியை அவனிடம் தூக்கிப் போட்டாள். 

ராஜ்க்கு மனம் குளிர்ந்தது. எப்போதோ நிஷாவிடம் சொல்லியிருந்தான். மலர் இப்படி ஒரு பைக்கில் தன்னோடு ஊர் சுற்ற ஆசைப்படுகிறாள் என்று. அவளை... மறுபடியும் நன்றியோடு பார்த்தான். 

கொஞ்ச நேரம் கழித்து, சோபாவில் கால்மேல் கால் போட்டு உட்கார்ந்திருந்த நிஷாவின் பக்கத்தில் போய் உட்கார்ந்தான். தன் தலையால் அவள் தலையில் இடித்துச் சொன்னான். 

தேங்க்ஸ் நிஷா... தேங்க் யூ சோ மச் 

ம்... அதெல்லாம் இருக்கட்டும். என்னையும் நீ பைக்ல வச்சிக் கூட்டிட்டுப் போகணும் 

அது என் பொண்டாட்டிக்கு மட்டும்தான். நீங்கள்லாம் அதுல தப்பித்தவறி கூட உட்கார்ந்துடாதீங்க. தொலைச்சுப்புடுவேன் 

நாங்க.. உட்காரக்கூடாதா..... உன்ன.... என்று நிஷா அவன் தோளில் பட் பட்டென்று அடிக்க..... அவன் திருப்பி அவளை அடித்தான்.  அவள் தலையில் தட்டினான். ஏய்.. ஏய்... என்று இவள் சிணுங்கினாள். 

ஏண்டீ அவன்கிட்ட வம்பு இழுக்குற? என்று கேட்டுக்கொண்டே வந்தாள் பத்மா.

இவரோட பைக்ல நம்மளையெல்லாம் கூட்டிட்டுப் போகமாட்டாராம். மலரை மட்டும்தான் கூட்டிட்டுப் போவாராம். ஸாருக்கு திடீர்னு பொண்டாட்டி மேல பாசம் 

அவள் ஒழுங்கு காட்டினாள். 

பத்மாவுக்கு நிம்மதியாயிருந்தது. இப்போதுதான் குடும்பத்தில் எல்லார் முகத்திலும் சிரிப்பு வந்திருக்கிறது. கடவுளே நிஷாவுக்கு சீக்கிரம் ஒரு நல்ல வாழ்க்கை அமையணும். 

பைக் வாங்கிக் கொடுத்ததுக்கு ரொம்ப தேங்க்ஸ் நிஷா... என்றான் ராஜ்.

நான்தான் வாங்கினேன்னு அண்ணிகிட்ட சொல்லிட்டு இருக்காத. அவங்களைப் பொறுத்தவரைக்கும் இது நீ வாங்கி present பண்ணினது. சரியா?

ம்... 

அவன் சந்தோஷமாகத் தலையாட்டினான். எவ்வளவு பணம் தன்னிடம் இருந்தாலும், இந்த மாதிரி சின்னச் சின்ன சந்தோஷங்களை இவளால்தான் கொடுக்கமுடிகிறது என்று அவளை பாசத்தோடு பார்த்தான். 

சில நாட்களில்... மலர், தான் ராஜ்ஜோடு சந்தோஷமாக இருக்க நிஷா காட்டும் அக்கறையைப் பார்த்து மனதுக்குள் நெகிழ்ந்தாள். அவளைக் கட்டிப்பிடித்துக்கொண்டாள். நிஷா... என்ன மன்னிச்சுடு நிஷா. நான் இனிமே உன்ன எந்த விஷயத்திலும் காயப்படுத்த மாட்டேன். உன்னை மட்டுமில்ல. நம்ம வீட்டுல யாரையுமே கஷ்டப்படுத்த மாட்டேன்.   

நிஷாவுக்கு மனம் குளிர்ந்தது. சந்தோஷமாகச் சிரித்தாள்.  

[Dubai Seenu]

செம நண்பா, சீனு - அகல்யா ஆட்டத்துக்கு வெயிட் பன்றோம்

I love all your comments dear. Thanks.

[Dubai Seenu]

Raj than manaivi mela oruthan kai vachathukku evlo kobam kondan. Avan pogalenna malar bang endru ninaikamal enjoy kooda panni irukalam. Vignesh sundar iruvarukkum Raj avargal manaiviyai abagarithu kondathukku idhe kobam thane irunthu irukkum. Pondatti adhukku anumathichi vittathal vera vazhi theriyama vai moodi mounamai irunthuttanga. Manasu ellathukkum onnuthan endru Raj unaruvana.

Veenavai Anand munnadi senjathu mathiri maheswariyai/ gayathriya avunga purushan munnadi seenuvai seyya vainga.

Mandabathula irunthu kovichikittu pona kathra samathanam senju Deepa kooti vandhala illaya.

Sharma veluva enna senjan. Anand ku vishayam terinjiduma

Raj si thedi guest house pona veena nilamai enna

Rohit important character nu solli irunthinga avan kannana konnuduvana?

Nisha vinay kitta sikkuvala. Innum neraya heroism irukuma. Fight panna kathirum vwruvana.

So many questions. Thala suthuthu. Ada pavingala

[Dubai Seenu]

நேற்று இரவு - நேரம் குறைவால் பதிவிட முடியாமல் போன 2 பதிவுகள். 

அடுத்து, நிறைய எழுதிவிட்டு வருகிறேன். நாள் சொல்லுகிறேன். என் கருத்திலும் சமரசம் செய்துகொள்ளாமல், உங்கள் எதிர்பார்ப்பையும் வீணடிக்காமல் கதையை கொடுக்க நினைத்திருக்கிறேன். 

[Dubai Seenu]

மலர் - இரவு நேரங்களில் தூங்குவதற்கு மிகவும் கஷ்டப்பட்டாள். ராஜ் அவளை சந்தோஷமாக வைத்திருந்தான். இருந்தாலும்  தூங்கினபிறகு... திரும்பிப் படுத்துக்கொண்டு மலர் ரகசியமாக அழுதாள். 


அவளுக்கு, வேலு தன் முலைகளை பிடித்து கசக்கியதை நினைக்கும்போது தானாகவே கண்ணில் கண்ணீர் துளிர்த்தது. அந்த நாய் அதோடு மட்டுமா விட்டான்? பெரிய குடும்பத்துப் பெண்ணான தன் புண்டையை அவன் இப்படி பிடித்து கசக்கிவிட்டானே என்று நினைத்து நினைத்து மருகினாள். கடைசியில் நிர்வாணமாக நிற்கவைத்து அவன் தன் குண்டியில் அடித்து விளையாண்டதை நினைக்கும்போது... ச்சே.. இப்படி ஒரு நிலைமை எனக்கு வந்திருக்கக்கூடாது என்று நினைத்தாள். அவன் இவ்வளவு பண்ணுவதற்கும் தான் இடம் கொடுத்துவிட்டோமே என்று தன்னைப் பற்றி நினைத்து நினைத்து நொந்தாள். 

வேலு, கணவனிடம் அடிவாங்கி இப்போது ஊரைவிட்டே குடும்பத்தோடு ஓடிவிட்டான் என்று தெரிந்துகொண்டபிறகுதான் கொஞ்சம் நிம்மதியாக உறங்க ஆரம்பித்தாள். கொஞ்சம் கொஞ்சமாக... அவனால் தன் புண்டை கசக்கப்பட்டதை மறக்க ஆரம்பித்தாள். 

வீணா, ராஜ்ஜிடம் நன்றாக திட்டு வாங்கியிருந்தாள். அவனோ அந்த விஷயம் நினைவுக்கு வரும்போதெல்லாம் அவளைத் திட்டினான். அன்று ஒருநாள், ஆனந்த், வீணா, ராஜ் மூன்று பேரும் பேசிக்கொண்டிருக்கும்போது இந்த விஷயம் எப்படியோ உள்ளே வந்துவிட்டது.

கொஞ்சம் கூட பொறுப்பில்லாம மலரை இப்படி விட்டுட்டு போயிருக்கியே நினைச்சாலே உன் மேல கோபம் கோபமா வருதுடி... என்றான் ராஜ். 

ஆனந்த், எது சொன்னாலும் எதிர்த்து எதிர்த்து பேசும் தன் மனைவி, இப்போது பம்மிக்கொண்டு இருப்பதை பார்த்தான். இத கவனித்த வீணா, மெல்ல வாய் திறந்தாள்.

நான்தான் பல தடவை ஸாரி கேட்ட்டுட்டேன்ல...  

பண்றதையெலாம் பண்ணிட்டு, ஸாரி கேட்டாளாம் ஸாரி. - அவனுக்கு கோபம் ஏறிக்கொண்டே போனது. கத்தினான்.

வீணா, அந்த திடீர் நல்லவனை கண்ணிமைக்காமல் பார்த்துக்கொண்டிருந்தாள். 

என்னடீ பார்க்குற? - அவன் உறுமினான்.  

நீங்க எப்போ பார்த்தாலும் என்ன திட்டிக்கிட்டே இருக்கீங்க. - அவள் மூக்கை உறிஞ்சிக்கொண்டு முகத்தைத் திருப்பிக்கொண்டாள். 

சரி சரி... உம்முன்னு இருக்காத. ஸாரிடி அத நெனச்சாலே கோபம் வந்துடுது. 

அவன் அவளை சமாதானப்படுத்த, பக்கத்திலிருந்து இதையெல்லாம் பார்த்துக்கொண்டு இருந்த ஆனந்துக்கு தலை சுற்றியது. 

அவன் என்னடான்னா கட்டுன பொண்டாட்டியை திட்டுற மாதிரி திட்டுறான். இவ என்னடான்னா பல தடவை படுத்து எந்திரிச்ச பொண்டாட்டி மாதிரி குழையுறா?
 
டேய்.. இவ என் பொண்டாட்டிடா.... அடியேய்.. நான்தாண்டி உன் புருஷன்!

ராஜ், மலருக்கு உண்மையாக இருக்கவேண்டும் என்று முடிவெடுத்துவிட்டதால், வீணாவை இன்னும் போடாமல் விட்டிருந்தான். கஷ்டப்பட்டு ஆசைகளை அடக்கிக்கொண்டான். ஆசை வரும்போதெல்லாம் போய் மலரை கதறக் கதறப் போட்டு ஓத்து அவள் புண்டையை குளிரவைத்தான். என்னங்க... போதும் போதும் என்று சொல்லும்வரை மலரை குத்தி எடுத்தான். சீக்கிரம் வாந்தி எடுத்தாத்தான் இவன் விடுவான்போல... என்று மலர் சலித்துக்கொண்டாள்.

வீணாவோ, மலர் முன்னாடியே அவ்வப்போது அவனுக்கு தொப்புள் காட்டுவதும், டபுள் மீனிங்கில் பேசுவதுமாக அவனை டீஸ் பண்ணிக்கொண்டிருந்தாள். 

காயத்ரி, நிஷாவை வந்து பார்த்தாள். நிஷா அவளிடம் வெடித்து அழுதுகொண்டே எல்லாவற்றையும் சொல்ல, அவளுக்கு சீனு மேல் கோபம் கோபமாக வந்தது. 

நான் கூப்பிட்டா மட்டும் நிஷா கோபப்படுவா கோபப்படுவான்னு சொல்லி பிகு பண்ணிட்டு, புதுசா ஒரு புண்டை கிடைச்சதும் இளிச்சிக்கிட்டுப் போயிருக்கிறான்! செமையா அடி வாங்கியிருக்கிறான். அப்படியிருந்தும் காலை இழுத்துக்கிட்டே போயிருக்கான் பாரேன். ஓல்மாறி புண்ட  

சீனுவுக்கு போன் போட்டு பேசினாள். நிஷா நல்லவடா உன்னால எட்டிப் பிடிக்க முடியாத நிலா மாதிரிடா அவ கிடைச்சது உனக்கு போதாதாடா.... அவ என்ன சொன்னாலும் கேட்டுக்கிட்டு அவ காலடியிலேயே கிடக்கவேண்டியதுதானே என்று திட்டினாள். அப்புறம் பேச்சுவாக்கில், நீ என்வீட்டுக்கு வந்திருக்க வேண்டியதுதானே அவர்கிட்ட ஏதாவது சொல்லி உன்ன மேல் போர்ஷன்ல தங்கவச்சிருப்பேனே என்றாள்.

சீனு அகல்யாவோடு நவீனைத் தேடித் திரிந்துகொண்டிருந்தான். ( இதை தனியாக பார்க்கப் போகிறோம் )  

நிஷா, என்னதான் ராஜ், மலர் மற்றும் தீபாவோடு வெளியே பேசி சிரித்தாலும், உள்ளுக்குள் தனது நிலையை நினைத்து அழுது கொண்டிருந்தாள். அரசனை நம்பி புருஷனை விட்ட கதையாக தன் நிலை ஆகிவிட்டதே.. எனக்கென்று, என்னை மட்டுமே உயிராய் நினைக்கும் ஒருவன் எனக்கு கிடைக்காமல் போய்விட்டானே... அப்படி கிடைத்த கணவனையும் காவ்யாவிடம் விட்டுவிட்டேனே என்று இரவுகளில் தூங்காமல் கிடந்து அழுதாள். 

பத்மா இதை ஒருநாள் கவனித்துவிட்டு, கண்கலங்க, விருந்துக்கு கிளம்பிக்கொண்டிருந்த  ராஜ்ஜும் மலரும் நிஷாவை தங்களோடு வரச்சொல்லி வற்புறுத்த அவள் மறுத்தாள். 

உங்க சந்தோஷத்தைக் கெடுப்பதுபோல் நான் எதற்கு? என்றாள்.

இனிமே இப்படி என்கிட்ட விரக்தியா பேசினா  செமையா அடிவாங்குவ.... என்று ராஜ் கையை ஓங்க, நடுங்கினாள். 

மலர் ஓடிவந்தாள். கோபத்தை கண்ட்ரோல் பண்ணுங்க. சும்மா எதுக்கெடுத்தாலும் கைய கைய ஓங்கிக்கிட்டு... என்று அவனைத் திட்டினாள். 

அவனை நீதாம்மா அடக்கணும்... - சமயம் பார்த்து பத்மா சொல்ல, ராஜ் தன் அம்மாவை முறைத்தான். 

நிஷா, ராஜ்க்காக, அவர்களோடு கதிரின் கிராமத்துக்கு வர ஒத்துக்கொண்டாள். 

[Dubai Seenu]

கதிரின் அம்மா லட்சுமிக்கு, சந்தோஷம் தாங்க முடியவில்லை. பரபரப்பாக அவர்களுக்கு சாப்பாடு தயார் பண்ணிக்கொண்டிருந்தாள். அண்ணன் மகனும், மகளும், மருமகளும் வந்திருக்காங்க என்று எல்லாருக்கும் தம்பட்டம் அடித்தாள். மகிழ்ச்சியாக இருந்தாள். 


நிஷா வருகிறாள் என்று பூரித்துப்போயிருந்த கதிர், அவளோ,  இறுகிய முகத்துடன் களையிழந்து இருப்பதை பார்த்ததும் அதிர்ந்தான். அவ்வப்போது அவள் கடமைக்கு சிரித்து வைப்பதை கவனித்தான். எல்லாவற்றுக்கும் மேலாக அவள் அவனிடம் முன்புபோல் சகஜமாக... சிரித்துப் பேசாமல் இருப்பது அவனை வேதனைப்படுத்தியது. 

என்னாச்சு? என்று ராஜ்ஜிடம் கேட்டான். ஒண்ணுமில்ல... அவளுக்கு வேற ஒரு ஊருக்கு போஸ்டிங்க் வந்திருக்கு அதான்... என்று அவன் மழுப்பினான்.

தீபாவுக்கு போன் போட்டுக் கேட்டான். அவளும், ஒண்ணுமில்லையே.. என்று சாதித்துவிட்டாள். அண்ணனும் அண்ணியும் உங்ககிட்ட ஒரு முக்கியமான விஷயம் பேச வந்திருக்காங்க... என்று அவள் வெட்கத்தோடு சொல்ல, அவனுக்கு விஷயம் புரிந்தது.

கதிருக்கு நெர்வஸாக இருந்தது. அம்மா இதைப்பற்றி ஒன்றும் சொல்லவில்லையே...... சிட்டில இல்லாத நவ நாகரீக மாப்பிள்ளைகளா? விஜயகாந்த் படத்துல எல்லாம் மாமனுங்க கிராமத்து மாப்பிள்ளைக்கு கொடுக்கமாட்டேனு அடம்பிடிப்பானுங்க, மோகன் மாமா என்னை விடமாட்டேங்குறாரே அப்படி என்ன பண்ணிட்டேன்?

மலர், கதிரை தனியாகக் கூப்பிட்டு, தன் பக்கத்தில் உட்காரவைத்துப் பேசினாள். 

சொல்லுங்கக்கா... என்றான். 

உங்களுக்கு மாப்பிள்ளை களை வந்திருச்சு... என்றாள். 

ஓட்டாதீங்கக்கா

பார்றா... வெட்கம்லாம் படுறீங்க?

என்ன வா, போன்னே சொல்லுங்கக்கா, எங்க வீடு, ஊரு பிடிச்சிருக்கா?

பிடிச்சிருக்கு கதிர். உங்களுக்கு.. ஸாரி உனக்கு  தீபாவை பிடிச்சிருக்கா? 

அவன் அமைதியாக இருந்தான். 

மோகன் மாமா, அவருக்கப்புறம் ராஜ்ஜோட சேர்ந்து நீங்களும் கம்பெனியை பார்த்துக்கணும்னு  நினைக்குறாரு. கம்பெனி ரொம்ப பெருசா வளர்ந்துட்டிருக்கு. மும்பைலகூட ஓப்பன் ஆகப்போகுது. நிறைய எதிர்ப்புகள். எல்லாத்தையும் சமாளிக்க... தைரியமான, அதே நேரத்துல நல்ல பையனா நீதான் இருக்க. ஏதாவது ஒரு branch ஐ பின்னாடி தீபாதான் நிர்வாகம் பண்ணப்போறா. அதை நீயும் தீபாவும் சேர்ந்து பண்ணனும்னு நாங்க ஆசைப்படுறோம் 

உங்களை மாதிரி உறவுகள் கிடைக்க நான் கொடுத்து வச்சிருக்கணும் அக்கா. ஆனா... 

ஆனா?

படிக்கும்போதே... நான் இங்கேயே என் வாழ்க்கையை அமைச்சிக்கணும்னு முடிவு பண்ணிட்டேன். கெமிக்கல் கலக்காத உணவுப்பொருட்களை தயாரிக்கணும் மக்களுக்கு கொடுக்கணும்னு முடிவு பண்ணிட்டேன். இங்க உள்ள மக்களை முன்னேத்தணும்னு முடிவு பண்ணிட்டேன். அதான்... என்ன சொல்றதுன்னே தெரியல. 

மலருக்கு அவனது லட்சியமும் உறுதியும் பார்த்து ஆச்சரியமாக இருந்தது. 

டேக் யுவர்  own time கதிர். யோசிச்சு சொல்லு. But... இப்போ ஒன்னு சொல்லு. தீபாவை உனக்கு பிடிச்சிருக்கா?

ம்.. பிடிச்சிருக்கு. அவளை யாருக்குத்தான் பிடிக்காது?

மலர் அவன் தலையில் கொட்டினாள். எப்பவாவது வெட்கப்பட்டாத்தாண்டா நீ அழகா இருக்குற. இப்படி அடிக்கடி வெட்கப்பட்டா நல்லாவே இல்ல 

அவன் அவளை முறைத்தான்.

மோகனுக்கு செய்தி பறந்தது. இதுதான் எனக்கு முதல்லயே தெரியுமே. அவன் இங்க வருவானா? ங்கிறதுதான் விஷயம்! என்க, சப்பென்றானது. 

தீபா மட்டும், அவன் வாயாலேயே சொன்னானா அண்ணி? சொன்னானா அண்ணி? என்று திரும்பத் திரும்பக் கேட்டுக்கொண்டிருந்தாள். 

ஆமாண்டீ... அவன் வாயாலேயே சொன்னான். 

தீபா வானத்தில் மிதந்தாள். கட்டிக்கிட்டா கதிரை மாதிரி லட்சியத்தோடு இருக்கிற ஒருத்தனைத்தான் கட்டிக்கிடனும். அவனை மாதிரி ஆம்பளையைத்தான் கட்டிக்கிடனும். 

தீபா ஒரு மணி நேரத்துக்கு ஒருதடவை அவனுக்குப் போன் பண்ணினாள். கதிர் மலைத்துப்போனான். ஒருமுறை மீண்டும் மீண்டும் தன் மனதில் உருத்திக்கொண்டிருப்பதைக் கேட்டான். 

நிஷா ஏன் எப்பவும் சோகமா இருக்கிறாங்க?

தீபா எல்லாவற்றையும் சொன்னாள். நிஷா கண்ணனுக்குச் செய்த துரோகம், சீனு நிஷாவுக்கு செய்த துரோகம்... என்று எல்லாவற்றையும் சொல்ல, கதிர் நொந்துபோனான். 

நிஷா இவ்வளவு கேவலமாக நடந்துகொண்டிருப்பாள் என்று அவன் கனவிலும் நினைத்திருக்கவில்லை. அவள்மேல் அளவில்லாத மதிப்பு வைத்திருந்த அவனுக்கு, அவளுடைய தற்போதைய நிலை பார்த்து, நம்ம நிஷாவா இது? இப்படி அசிங்கப்பட்டுவிட்டு வந்து நிற்பது? இப்படி முட்டாள்தனமாக, புருஷனை விட்டுவிட்டு இன்னொருவனுடன் படுத்துக் கிடந்தது? நிஷா இவ்வளவு மேசமானவளா? இவ்வளவு வீக்கானவளா? ச்சே... 

அவனுக்கு சோறு இறங்கவில்லை. தூக்கமும் வரவில்லை. நிஷாவைப் பார்க்கும்போது எரிச்சலாக இருந்தது. சீனுவை.. தேடிக் கண்டுபிடித்து அவனைக் கொல்லவேண்டும்போல் இருந்தது. இப்படி அறிவில்லாம நடந்திருக்கியே நிஷா.... என்று அவளை பரிதாபமாகப் பார்த்தான். 

ராஜ், நிஷாவைக் கூட்டிக்கொண்டு வயல்வெளிகளுக்குச் சென்றான். தோட்டங்களைக் காட்டினான். அவள் தன் கண்கள் விரிய இயற்க்கை அழகுகளை பார்த்து ரசிப்பதைக் கவனித்தான். அவள் முகத்தில் தெரிந்த மகிழ்ச்சியை உணர்ந்தான். இன்னும் சில நாட்கள் அங்கே மலரோடு தங்கினான்.

எனக்கு இந்த ஊரு ரொம்ப ரொம்ப பிடிச்சிருக்கு அண்ணா. ஐ லவ் திஸ் பிளேஸ். ஐ லவ் திஸ் பிளேஸ். - நிஷா கைகளை விரித்துக்கொண்டு சுற்றினாள்.    

ராஜ் போனை எடுத்தான். அப்பா... நிஷாவுக்கு நம்ம ஊர் பள்ளிக்கூடத்துக்கே போஸ்ட்டிங்க் வாங்கிடுங்க. என்றான்.

நிஷாவின் முகத்தில் தெரிந்த மாற்றம் கதிருக்கு ஆறுதலாயிருந்தது. பாவம் நொந்து போயிருக்கிறாள். இவள் கிடைக்காமல் போய்விட்டாளே என்று எத்தனை நாட்கள் வருந்தியிருக்கிறேன். இப்படித்தானே என்னைப்போல் பலரும் உன்னை உயர்வாக நினைத்திருப்பார்கள் நிஷா. ஏன் இப்படி செய்தாய்? என்று வருந்தினான். மோகன் ஆல்ரெடி தன் தங்கை லட்சுமியிடம் நிஷா பற்றி எல்லாவற்றையும் சொல்லியிருந்தார். தீபா - கதிர் கல்யாணத்தோடு சேர்த்து நிஷாவுக்கும் திருமணம் நடத்திடனும் என்றார்.

கதிர்தான் சென்னைக்கு வரவே ஒத்துக்கமாட்றானே?

மலர் அவனை ஒத்துக்க வச்சிடுவா.. என்றார்.

ராஜ்ஜும் மலரும் நிஷாவும் கிளம்பினார்கள். லட்சுமிக்கு சந்தோஷம். நிஷா நம்ம ஊருக்கு டீச்சரா வந்தா அதைவிட எனக்கு வேற சந்தோசம் என்ன இருக்கு? சின்ன வயசுல.. என் மடியிலேதான் கிடப்பா. எப்படியிருந்த பொண்ணு... ஹ்ம்...

நிஷாவுக்கும் அவளைப் பிடிக்கும். அத்தைக்காரியின் காலில் விழுந்து ஆசீர்வாதம் வாங்கிவிட்டு காரில் ஏறினாள். கதிரைப் பார்க்கவே அவளுக்குக் கூசியது. இவனுக்கு இந்நேரம் எல்லா விஷயமும் தெரிந்திருக்கும்!

சில நாட்களில், நிஷா - தன் திங்க்ஸோடு... அந்த ஊருக்கு.... தன் சொந்த ஊருக்கு... டீச்சராக வந்து இறங்கினாள். 

சீனுவுக்கு, அகல்யாவையும் நவீனையும் சேர்த்து வைத்துவிடவேண்டும் என்று எப்படி ஒரு டாஸ்க் கொடுக்கப்பட்டதோ... அதுபோலவே, நிஷாவுக்கு, சிட்டி வாழ்க்கையை உயர்வாகச் சொல்லி, கதிரின் மனதை மாற்றி, தீபாவைக் கட்டிக்கொண்டு கம்பெனியை பார்த்துக்கொள்ள சம்மதிக்க வைக்கவேண்டும் என்ற டாஸ்க் கொடுக்கப்பட்டது. 

ரெண்டும் என்ன பண்ணியதுகள் என்பதை கண்காணிக்கும் டாஸ்க் நமக்கு.

[Dubai Seenu]

சீனு - அகல்யா இருவருமே, வெயில், தூசி என்று பாராமல் அலைந்து திரிந்துகொண்டிருந்தார்கள்.


நவீனின் மாமா வீட்டு அட்ரஸ் தெரியாமல், வேறு எந்த விவரமும் இல்லாமல் தேடிக்கொண்டிருந்தார்கள். ஷாப்பிங்க் மால், பீச் என்று எங்கேயாவது அவனோ அவனோடு நெருங்கியவர்களோ கண்ணில் பட்டுவிட மாட்டார்களா என்று நின்று நின்று பார்த்தார்கள். 

அவனது வாட்ஸப், பேஸ்புக் என்று எதிலும் அப்டேட் இல்லை. அகல்யா பயந்து போனாள்.

அகல்யா மிகவும் களைப்பாக இருந்தாள். சீனுவுக்கு அவளைப் பார்க்கப் பாவமாக இருந்தது. சென்னையில் பார்க்கும்போது லட்டு மாதிரி இருந்தவள், இப்போது முகம் வாடி, கருத்திருந்தாள். கூந்தல் கண்டபடி அலைந்து கிடந்தது. கண்களில் சோகம். 

என்னதான், இப்போது விட்டால், காதலனுக்கு கட்டாய கல்யாணம் நடந்துவிடும் என்ற இக்கட்டான சூழ்நிலை இருந்தாலும், ஒரு பெண்ணாக, அவள் இப்படி அவனைத் தேடி வரத் துணிந்தது அவனுக்கு ஆச்சரியமாக இருந்தது. அதேநேரம் வீட்டில் இவளை நினைத்து கஷ்டப்படுவார்களே என்கிற எண்ணம் இல்லாமல் அவள் இங்கே வந்து இப்படித் திரிவதை நினைத்து வருத்தமாக இருந்தது. 

இதுவரை நவீன் பேசியிருந்ததை வைத்து, அகல்யா, குத்துமதிப்பாக ஒரு பகுதியைச் சொல்ல, அந்த ஏரியாவில் அதிகமாய் சுற்றினார்கள். 

அகல்யா நிற்க முடியாமல், ஒரு கடை முன் சென்று உட்கார, சீனு, பரத்திடம் பேசினான். பின் அகல்யாவிடம் போய் சொன்னான். நீங்க கிளம்புங்க அகல்யா. பரத்துக்கு இன்னும் ஒன் ஆர் டூ டேஸ்ல அட்ரஸ் கிடைச்சிடுமாம். நான் பார்த்து கன்வின்ஸ் பண்ணி அவனைக் கூட்டிட்டு வர்றேன். 

இல்ல சீனு. நாளைக்கு வரைக்கும்தானே... நான் இங்கயே இருந்து அவனைப் பார்க்கிறேன். நீங்க வேணும்னா சென்னைக்கு கிளம்புங்க சீனு. பாவம் என்னால நீங்க கஷ்டப்படுறீங்க  

சீனு அதற்குமேல் எதுவும் பேசவில்லை. அவளுக்கு சாப்பாடு வாங்கிக்கொடுத்தான். அவள் கூப்பிட்ட திசையில் எல்லாம் அலைந்தான். கடைசியில், தங்குவதற்கு, ஹோட்டலில் ரூம் எடுத்தார்கள். தனித்தனி ரூம். அப்பாடா என்று பெட்டில் விழுந்தான். 

தூங்கும் முன், நிஷாவின் கண்ணீர் வடிந்த முகம் ஞாபகத்துக்கு வந்தது. போனை எடுத்தான். டயல் பண்ண மனது வரவில்லை. அழுவாள். கத்துவாள். நான் திருந்திவிட்டேன் என்று சொன்னால் நம்பமாட்டாள். 

ஒருமுறை கால் பண்ணினான். பதில் இல்லை. சில நாட்கள் போகட்டும். கோபம் தனியட்டும். காயத்ரி மற்றும் வீணாவை வைத்து அவளை எப்படியாவது சமாதானப்படுத்திவிடலாம். இனிமேல் மனதை அலைபாயவிடக்கூடாது. கண்ட்ரோலாக இருக்கவேண்டும்.

அகல்யாவுக்கு, சீனுவை நினைத்து கஷ்டமாக இருந்தது. அவன் தன்மேல் காட்டும் அக்கறை அவளுக்குப் பிடித்திருந்தது. 

துணிகள் கூட எடுக்காமல் அவள் வந்திருந்தாள். அலசி, காற்றில் காயப்போட்டுவிட்டு கவலையோடு படுத்தாள். நவீன்... நீ எங்கடா இருக்க.... என்ன இப்படித் தவிக்கவிட்டுட்டு நீ என்னடா செய்ற?

ச்சே... அவன் அப்பா அம்மா தவிர, அவன் குடும்பத்தைப் பற்றி எதுவும் தெரிந்துகொள்ளாமல் இவ்வளவு நாள் லவ் பண்ணியிருக்கிறேன் 

அலைந்து திரிந்ததில் கால்கள் வலித்தன. அடித்துப் போட்டதுபோல் தூங்கினாள். 

[Dubai Seenu]

மறுநாள் - 

இருவரும் கொஞ்சம் சகஜமாக பேச ஆரம்பித்திருந்தார்கள். சீனு அவளை பார்த்துப் பார்த்துக் கவனித்துக்கொண்டான். அவள், இவன் கைபிடித்துக்கொண்டு ரோடு க்ராஸ் பண்ணினாள். இவன், அவள் கைபிடித்துக்கொண்டு கூட்டிக்கொண்டு நடந்தான்

இன்று, அகல்யாவை ஆங்காங்கு நிழலில் உட்காரவைத்துவிட்டு, அவன் மட்டும் வெயிலில் அலைந்தான். மீறி அவள் அலைந்தால், தடுத்தான். ப்ளீஸ் அகல்யா ரொம்ப வ்ருத்திக்காதீங்க. உங்களை இப்படிப் பார்க்கவே கஷ்டமா இருக்கு 

அன்றும் அவர்களுக்கு எந்த விவரமும் கிடைக்கவில்லை. எந்த முன்னேற்றமும் இல்லை. 

அவள் வார்த்தைக்கு வார்த்த நவீன் நவீன் என்றாள். இப்படி லவ் பண்ற பொண்ணை தவிக்க விட்டுட்டு.... எந்தப் பிரச்சனையா இருந்தா என்ன... வந்து நிற்க வேண்டாமா? என்ன ஆம்பளை இவன்? என்று இவன் மனதுக்குள் அவனைத் திட்டினான். 

ஈவினிங்க் - ஹோட்டல் போகும்முன், அவளை ஷாப்பிங்க் மாலுக்குள் கூட்டிக்கொண்டு போனான். உங்களுக்கு ட்ரெஸ் எடுத்துக்கோங்க அகல்யா என்றான். 

இல்ல... வேணாம் சீனு 

நேத்துலேர்ந்து ஒரே ட்ரெஸ் போட்டுருக்கீங்க. எடுத்துக்கோங்க. - அவள் கைபிடித்து அவளைக் கூட்டிக்கொண்டு போனான். 

என்கிட்டே பணம் இருக்கு. நீங்க உங்களுக்கு பிடிச்சதை எடுத்துக்கோங்க... என்றான். அவள் ட்ரெஸ் பார்க்கும்போது அவளது ஹேண்ட் பேக் அவளுக்கு இடைஞ்சலாக இருக்க, அதை அவளிடமிருந்து வாங்கிக்கொண்டான். 

நான் வச்சிக்கறேன். நீங்க ப்ரீயா பாருங்க.. என்றான். 

நல்ல ரெஸ்டாரண்ட் ஆக போய் சாப்பிட்டார்கள். அகல்யாவுக்கு என்னலாம் பிடிக்கும் என்று கேட்டுத் தெரிந்துகொண்டான். அதையே ஆர்டர் பண்ணினான். 

கை கழுவிட்டு, அவள் துப்பட்டாவில் துடைக்கப்போக, வேகமாக டிஸ்யூ எடுத்துக்கொடுத்தான். வெயிலில்.. வியர்க்கும்போது கர்ச்சீப் கொடுத்தான். அவளுக்கு என்ன தேவை என்பதை புரிந்துகொண்டு செய்தான். 

ஒருமுறை, குப்பையைக் கிளப்பிக்கொண்டு ஒரு லாரி இவர்களைக் கடந்துசெல்ல, அகல்யாவின் கண்ணுக்குள் தூசி விழுந்துவிட்டது. மிகுந்த சிரமப்பட்டாள். உடனே ரோட்டுக்கடையில் sunglass வாங்கிக்கொடுத்தான்.

எதுக்கு சீனு இதெல்லாம்.... 

இது சாதாரண க்ளாஸ்தான். 500 ரூபாதான். இந்த 500 ரூபாயைவிட கண்ணு ரொம்ப முக்கியம். என்றான்.

எல்லா ஆண்களும் செய்வதைத்தான் அவனும் செய்தான். அகல்யா - தான் ஒரு comfort zone - க்குள் இருப்பதாக உணர்ந்தாள்.

அந்த இரவு - Agalya was feeling better.  வழக்கம்போல, நவீனை நாளைக்கு பார்த்துவிடலாம் என்கிற நம்பிக்கையில் தூங்கினாள். 

[Dubai Seenu]

மறுநாள் - 

இருவரும் ஒருவரின் ரூமுக்கு ஒருவர் வர ஆரம்பித்திருந்தனர். காலையில் அவன் அகல்யாவின் ரூமுக்குள் நுழைந்தபோது, அவளது ப்ராவும் பேன்ட்டியும் சேர் மேல் காய்ந்துகொண்டிருந்தது. அவள் வேகம் வேகமாக அவற்றை எடுத்து கைக்குள் வைத்துக்கொண்டு  wardrobe க்குள் போட்டாள். 

கலையாமல் இருந்த அவள் பெட் ஷீட்டைப் பார்த்து, நைட்டு தூங்கவே இல்லையா என்று கேட்டான். எல்லாம் சரியாகிடும் என்று ஆறுதல் சொன்னான். ஆனால் அவள் நன்றாகத் தூங்கியிருந்தாள். அங்கும் இங்கும் புரளாமல் தூங்குவது அவள் பழக்கம்.

அடுத்து இவள் அவன் ரூமுக்கு போகும்போது கவனித்தாள். ரூமே அலங்கோலமாகக் கிடந்தது. அவன் ஏன் தன்னிடம் அப்படிக் கேட்டான் என்பது புரிந்தது. 

இன்று - அவசரம் காட்டாமல் கொஞ்சம் மெதுவாக நவீனைத் தேடினார்கள். அகல்யாவின் கை, அதிக நேரம் சீனுவின் கைக்குள் இருந்தது. அகல்யாவுக்கு தெம்பாக இருந்தது. 

ஈவினிங்க் ஆனதும் - பீச்சில் தேடலாம்.. என்றாள். இவன் உடனே ஓகே என்றான்.

ஆட்டோ பீச்சை நோக்கிப் போய்க்கொண்டிருக்கும்போது, ஹோட்டல் போய்... குளிச்சி பிரஷ் அப் ஆகிட்டு.. அதுக்கப்புறம் போலாமா... என்று தயங்கித் தயங்கிக் கேட்டாள். அவன் மறுப்பு சொல்லாமல் ஆட்டோவை திருப்பச் சொன்னான். நீங்க எதுனாலும் என்கிட்டே தயங்காம பேசுங்க அகல்யா என்றான்.  

ஹோட்டல் போனார்கள். அகல்யா குளித்தாள். முதல் இரண்டு நாட்கள் ஏனோ தானோ என்று இருந்த அகல்யா, சீனுவின் முன் அழகாக இருக்க ஆசைப்பட்டாள். பார்த்துப் பார்த்து உடுத்திக்கொண்டாள். 

போலாமா அகல்யா... என்று கேட்டுக்கொண்டே அவள் ரூமுக்குள் நுழைந்த சீனு, அவளது ஸ்டன்னிங் ஆன அழகு பார்த்து, வியந்தான். ரசித்தான். சாதாரண, ஆனால் அழகான சுடிதார். கைகள் ட்ரான்ஸ்பேரண்ட் என்பதால், பார்ப்பதற்க்கு ஸ்லீவ்லெஸ் போலிருந்தது. லெக்கின்ஸ் போட்டிருந்தாள். 

அவன் வியந்து பார்க்கிறான் என்பது அகல்யாவுக்கு தெரிந்தது. மனதுக்கு இதமாக இருந்தது. அவன் முன், க்யூட்டான பெண்ணாக தெரிய கேர் எடுத்துக்கொண்டாள். அடக்கமாக நடந்துவந்தாள்.

அகல்யாவுக்கு, அழகான பின்னழகுகள். அவளுக்குப் பின்னால் நடந்துவந்த சீனு, தடுமாறினான். அய்யோ என்ன இது... இன்னைக்கு அகல்யா அநியாயத்துக்கு அழகா இருக்கா. பின்னழகு வடிவமும் அசைவும் அப்படியே தெரியுதே... இது டாப்ஸ் டைட்டா பிட்டா இருக்கறதுனாலயா... லெக்கின்ஸ்ன்றதுனாலயா... இல்லை இயல்பாவே அகல்யாவுக்கு...

என்ன இருந்தாலும் இந்த ட்ரெஸ் அகல்யாவுக்கு suit ஆகவில்லை. அழகை அப்படியே காட்டுகிறது. அவன் அவளை வேறு டிரஸ் போடச்சொல்ல நினைத்தான். வரம்புக்கு மீறிய செயல் என்று அமைதியாக இருந்தான்.

நிஷாவாவோ, காயத்ரியாவோ, வீணாவாவோ இருந்தால், வேற ட்ரெஸ் போட்டுட்டு வாடி இது ரொம்ப செக்சியா இருக்கு என்று குண்டியில் தட்டி சொல்லியிருப்பான்.  ஆனால் அகல்யாவிடம் எப்படிச் சொல்வது? அவன் அமைதியாக வந்தான்.  

[Dubai Seenu]

பீச்சில் - 

ஒரு நம்பிக்கையில் - நவீனோ அவனைத் தெரிந்தவர்களோ கண்ணில் படுகிறார்களா என்று தேடிக்கொண்டிருந்தார்கள். பீச்சு  மணலில் அவர்கள் நடக்க.... அவர்களைக் கடந்து சென்ற அனைத்து ஆண்களையும் திரும்பிப் பார்க்க வைத்தாள் அகல்யா.

எனக்காக ரொம்ப அலையுறீங்க. கார்ன் சாப்பிடுறீங்களா.. என்றாள். காற்றில் கூந்தல் பறக்க, அழகாக ஒதுக்கிவிட்டுக்கொண்டே கேட்டாள்.

எஸ். சாப்பிடலாமே... 

அவர்கள் grilled corn வாங்கினார்கள். அவள் விரல்களால் பிய்த்து பிய்த்து வாய்க்குள் போட்டாள். 

கடிச்சி சாப்பிட மாட்டீங்களா.. என்று கேட்டுக்கொண்டே அவன் ஒரு இடத்தில் உட்கார்ந்தான். அவள் அவன் பக்கத்தில் உட்கார்ந்தாள்.  காற்றில் துப்பட்டா பறக்க, அவள் தன் கட்டி முலைகளை மறைக்க மிகவும் சிரமப்பட்டாள். அப்புறம்... அப்படியே விட்டுவிட்டாள்.

அதற்குள் பாதியை காலி செய்துவிட்ட சீனுவைப் பார்த்தாள். இப்படி சாப்பிட்டா நிறைய வேஸ்ட் ஆகிடும், சாப்பிட்ட மாதிரியே இருக்காது  என்றாள்.  

எனக்கு பொறுமை இல்லையே. அப்படியே பொறுமையாய் எடுத்தாலும் எனக்கு வராது என்றான். அவள் அவனுக்கு சொல்லிக்கொடுத்தாள். க்யூட்டாக இருந்தாள். 

திருமணமான பெண்களின் வெட்கத்தை... பாவனைகளை... அழகை மட்டுமே பார்த்துப் பார்த்து பழகியிருந்த சீனுவுக்கு அவள் புதிதாக இருந்தாள். இளமை பொங்கும் அழகோடு, பளிச்சென்று இருந்தாள். உதடுகளில் அப்படி ஒரு கவர்ச்சி. 

எழுந்து நடந்தார்கள். அவன் அவளுடைய காதல் கதையைக் கேட்டான். அவள் பேசிக்கொன்டே நடந்தாள். அவளது டாப்ஸ், இடுப்புவரை ஓப்பனிங்க் இருந்ததால் காற்றுக்கு அடிக்கடி தூக்க, அவள் முன்னும் பின்னுமாக டாப்ஸை பிடித்துவிட்டுக்கொண்டே வந்தாள். 

காற்று ரொம்ப அடிக்குது. உட்கார்ந்து பேசுவோமா? என்றான். தன் ஆடை விலகுவதை அவன் விரும்பவில்லை என்பதை அவள் உணர்ந்தாள். மகிழ்ந்தாள். சந்தோஷத்தில், தண்ணீரில் கால் வைத்து விளையாண்டாள். 

சீனுவுக்கு நிஷாவின் ஞாபகம் வந்தது. அவனை வாட்டியது. அவன் நினைவைக் கலைப்பதுபோல், போன் தண்ணில விழுந்துடுச்சு சீனு.... என்று உதட்டைப் பிதுங்கிக்கொண்டு அகல்யா வந்தாள். 

பதட்டத்தில், என்கிட்ட கொடுத்துட்டுப் போயிருக்கலாம்ல... லூசு... என்று திட்டிக்கொண்டே சீனு வேகம் வேகமாக அதை தன் சட்டையில் துடைத்தான். கர்ச்சீப் வைத்து ஒற்றி எடுத்தான். போன் ஹேங்க் ஆகியிருந்தது. அவர்கள் பீச்சிலிருந்து வரும்வரை அவன் அவள் போனோடுதான் மல்லுக்கட்டிக்கொண்டிருந்தான். அகல்யா, வருத்தத்தோடு, அமைதியாக நடந்துவந்துகொண்டிருந்தாள். 

ரெஸ்டாரண்ட் போகும் வழியில், ஒரு ஷோ ரூம் இருந்தது. உள்ளே நுழைந்தான். அகல்யாவிடம் சொன்னான். 

ட்ரெஸ் எடுத்துக்கோங்க 

மறுபடியுமா?

எஸ். அன்னைக்கு.. .ஏதாவது எடுக்காம மிஸ் பண்ணியிருந்தீங்கன்னா.... எடுத்துக்கோங்க. நான் பணம் வச்சிருக்கேன்.. என்றான். 

ம்... என்றவள், தேடித்தேடி, அவளுக்கொரு டாப்ஸும், அவனுக்கொரு டி ஷர்ட்டும், அவனுக்கு ஒரு cap - ம் எடுத்துக்கொண்டு வந்தாள்.  அவனது கார்டைக் கொண்டு போய் பில் போட்டாள். கார்டையும் பில்லையும் இவனிடம் கொண்டுவந்து கொடுத்தாள். 

பில்லைப் பார்த்தவன், அவளை நிமிர்ந்து பார்த்தான். அவள் வெகுளித்தனமாக, பாவமாக நின்றுகொண்டிருந்தாள். மற்ற பெண்களிடம் பேசுவதுபோல் சீனுவுக்கு அவளிடம் பேச்சு வரவில்லை. எல்லாவற்றுக்கும் தயக்கமாக இருந்தது. 

என்னாச்சு? என்றாள் அகல்யா.

இன்னர்ஸ் எடுத்துக்க வேண்டியதுதானே. ஏன் இப்படி பண்ற?

அகல்யா - இடது கையை மார்புகளுக்குக் கீழே குறுக்காக வைத்துக்கொண்டு, வலது கையால் தொங்கட்டத்தை தடவிப்பார்த்துக்கொண்டே, தலை குனிந்து நின்றாள். சிறிது நேரம் கழித்து, அவனை நிமிர்ந்து பார்த்தாள். தன் அழகிய கண்களால், அவனை நேருக்கு நேர் பார்த்தாள். அவன் கையிலிருந்த கார்டை.. வெடுக்கென்று பிடுங்கிக்கொண்டு, கடைக்குள் போனாள். 

[Dubai Seenu]

இங்கே - 


நிஷாவுக்கு, அவள் அத்தை லட்சுமி, வீட்டின் முதல் தளத்தை ரெடி பண்ணிக் கொடுத்தாள். கதிருக்கு, தான் முன்புபோல ப்ரீயாக இருக்க முடியாது என்பதில் வருத்தம். வீட்டின் நடுவில்.. பெரிய முற்றத்தில் இருந்த கிணற்றில்.... முன்பெல்லாம் நினைத்த நேரம் குளிக்கலாம். இனிமேல் முடியாது. 

நிஷா இப்படி தனியா தங்கினா ஊர் உலகம் என்ன சொல்லும்? என்றான். அப்பா வேறு ஒரு அடிதடி சண்டை விஷயத்தில் ஜெயிலில் இருந்தார்.

அவ இந்த ஊர் பொண்ணுடா. நம்ம ரத்தம். அவளை வேற எங்கயாவது தனியா தங்கவெச்சாதான் ஊர்க்காரங்க தப்பா நினைப்பாங்க. சின்ன வயசுல அவ எனக்கு எவ்ளோ செல்லம் தெரியுமா? அவமட்டும் இப்படி சீரழியாம இருந்திருந்தா, முன்னாடியே அவங்க நம்ம உறவெல்லாம் வேணும்னு நெனச்சிருந்தா... உன்னை அவளையே கல்யாணம் பண்ணிக்கச் சொல்லியிருப்பேன். ஹ்ம்... என்னென்னவோ நடந்துடுச்சு. இனிமே இவ வாழ்க்கை என்னாகுமோ. ஸ்கூல்லயே அவளுக்கேத்த ஒரு நல்ல மாப்பிள்ளை அமைஞ்சிட்டா கூட நல்லாயிருக்கும். 

அதப்பத்தி நீ ஏன் கவலைப்படுற. அங்க ராஜ் நிஷாவுக்கு கண்டிப்பா ஒரு நல்ல பையனை ரெடி பண்ணிடுவான். நாமளும் ட்ரை பண்ணுவோம். 

அவனுக்கு, நிஷாவோடு பேசவே விருப்பம் இல்லாமல் இருந்தது. 
   
மறுநாள் காலை  - 

நிஷா, நேர்த்தியாக புடவை கட்டிக்கொண்டு, கையில் புத்தகத்தோடு கீழே இறங்கி வர, என்னதான் அவள்மேல் வெறுப்பில் இருந்தாலும், கதிரால் அவளை ரசிக்காமல் இருக்கமுடியவில்லை.  கண்களை அவளிடமிருந்து எடுக்க முடியாமல் அவளையே கண்கொட்டாமல் பார்த்துக்கொண்டு இருந்தான். ஆடு, மாடு, தீவனம், ஏர், கலப்பை, வைக்கோல், கோழிகள் என்று இருந்த அந்த வீட்டுக்குள் திடீரென்று ஒரு தேவதை இறங்கி வந்ததுபோல் இருந்தது. 

ப்ப்ப்பா.... எவ்வளவு அழகு! இறைவா...! இந்த அழகு களங்கப்படாமல் இருந்திருக்கக்கூடாதா.

கதிர் ஆல்ரெடி வயலுக்கு ஒருமுறை போய்விட்டு வந்திருந்தான். குளிப்பதற்கெல்லாம் இந்த நேரம்தான் என்று கிடையாது. எப்போதும் வேலை இருந்துகொண்டே இருக்கும். அது அவனுக்குப் பிடிக்கும். அங்கே அவனே ராஜா. அவனே மந்திரி. 

தன் விஷயம் தெரிந்தபின்னும் தன்மேல் அளவில்லாத பாசத்தோடு இருக்கும் அத்தை லட்சுமியை பார்க்க நிஷாவுக்கு ஆச்சரியமாக இருந்தது. அவள்மேல் மிகுந்த மரியாதை வந்தது. என்னை வாழ்த்தி அனுப்புங்க அத்தை... என்று கும்பிட்டபடி நின்றாள். லட்சுமி, சாமி கும்பிட்டு அவளுக்கு திருநீறு பூசிவிட்டு, கூட்டி வந்தாள். 

கதிரு.. போய் நிஷாவை ஸ்கூல்ல விட்டுட்டு, ஹெட் மாஸ்டரையும் பார்த்து சொல்லிட்டு வந்துடு. முன்னாடியே அண்ணன் எல்லார்கிட்டயும் சொல்லிட்டான். மரியாதையாத்தான் நடந்துப்பாங்க. நீயும் ஒரு வார்த்தை சொல்லிட்டு வந்துடு. 

ந.. நான் எப்படிம்மா? ப்ரண்டுகிட்ட கார் கேட்டிருக்கேன். இப்போ வந்துடுவான். 

கதிர், பார்ப்பதற்கு பருத்திவீரன் கார்த்தி சாயலில் இருந்தான். முடிகள் கண்டபடி அலைந்து கிடந்தன. முதல் முறையாக கைலியை இறக்கிவிட்டிருந்தான். 

கார்லாம் வேணாம்டா. அப்புறம் நிஷா சம்பாரிக்கறதே எங்களாலதான்னு சொல்லுவானுங்க. பிள்ளையை அடிக்காதேன்னு அவகிட்ட போய் நிப்பானுங்க 

நிஷாவின் முகத்தில் புன்னகை அரும்பியது. அத்தையின் பேச்சை ரசித்துப் கேட்டுக்கொண்டு இருந்தாள். 

அதனால? நடந்தே போகச்சொல்லுறியா?

ஏலேய்... உன் பைக்ல கூட்டிட்டுப் போ 

ஏம்மா அதெல்லாம் ஒரு பைக்கா? கொஞ்சமாவது மனசாட்சியோடு பேசமாட்டியா? என்று கதிர் பாவமாய் கேட்க, அவன் காட்டிய திசையில்... வாசலுக்கருகில்... குப்பையாய் நின்றுகொண்டிருந்த splendor plus ஐ பார்த்து, நிஷாவுக்கு உதட்டுக்குள் புன்னகை அரும்பியது. 

அது புது வீடு. ஆனால் எல்லாமே தூசியாகத்தான் இருந்தது. அவர்கள் ஏற்படுத்திக் கொடுத்திருந்த அவளது ரூம் மற்றும் பாத்ரூம் தவிர. அது பெரிய வீடு. கிட்சன் தனியாக.. அதுவே ஒரு தனி வீடுபோல் இருந்தது. பாத் ரூம்கள் பின்புறம் தோட்டத்தோடு சேர்த்து இருந்தது. மரங்களுக்குப் பஞ்சமில்லை. இவர்கள் வானம் பார்த்த முற்றத்தில் நின்றுகொண்டிருந்தார்கள். பெட் ரூம்கள் தனி வீட்டில் தனியாக இருந்தன. வாசலில்.. உள்ளே நுழைந்ததும் நிலத்தில் விளைந்த பொருட்கள் போட்டு வைத்திருக்க ஒரு பெரிய அறை. ஸ்டோர் ரூம் ஒன்று. சுருக்கமாக சொல்லப்போனால் அங்கே ஒரு 10 குடும்பமாவது வசிக்கலாம். 

சோம்பேறி... அதை துடைச்சு வையேண்டா.... - அம்மாக்காரி கத்தினாள். 

கதிர், அம்மாவை முறைத்துக்கொண்டே... வண்டியை துடைப்பதற்காக ஒரு துணியை எடுத்தான். எத்தனை தடவைதான் குளத்தில் முக்கியெடுப்பது? பத்து நிமிஷத்தில் மறுபடியும் குப்பையாகிடும்!பைக் பக்கத்தில் சென்று, துடைக்கும் முன், ஒரு உதறு உதறினான். துடைக்கக் கொண்டுவந்த அந்தத் துணியிலிருந்தும் தூசி பறக்க.... மானம் போகுதே என்று அதை ஸ்டைலாகத் தூக்கிப் போட்டான். இதைப் பார்த்த நிஷாவுக்கு சீனுவின் ஞாபகம் வந்தது. 
 
பரவால்ல கதிர். நாம இதுலயே போகலாம். எனக்கு ஒன்னும் பிரச்சனை இல்ல. என்றாள். அதில் உட்காரப்போனாள். 

நிஷா.. நில்லுங்க நில்லுங்க.... இவ்ளோ அழகா புடவை கட்டிக்கிட்டு....என்று சொல்லிக்கொண்டே கதிர் ஒரு பக்கெட் தண்ணீரை எடுத்து பைக் மேல் ஊற்றினான். வேகம் வேகமாக தனது டவலை எடுத்துத் துடைத்தான். 

இவ்ளோ அழகா புடவை கட்டிக்கிட்டு... என்று பேச்சுவாக்கில் அவன் சென்னை வார்த்தை, நிஷாவுக்கு சட்டென்று ஒரு சிறிய  சந்தோஷத்தைக் கொடுத்தது. பைக் பக்கத்தில் வந்து நின்றாள். அவளுக்கு, சீனுவோடு பைக்கில் போன காட்சிகள் ஞாபகத்துக்கு வந்தன. கண்களை மூடிக்கொண்டாள். எப்படி இதிலிருந்து மீளப்போகிறேன்... கண்களில் கண்ணீர் துளிர்த்தது. 

நிஷா.. போலாமா? என்றான் கதிர் 

ம்.... 

அவள் தன் பின்னழகுகளை அதில் வைத்து உட்கார்ந்தாள். கதிர் அவளை பூப்போல கொண்டு போய் இறக்கிவிட்டான். நிஷா அந்த ஸ்கூலுக்குள் நுழைந்தாள். மனதுக்குப் பிடித்த வேலை. சொந்த ஊர் மண்வாசம். சிறுவயது நிஷாவைப் பார்ப்பதுபோல் சிறுவர்கள் சிறுமிகள். மாணவர்கள் மாணவிகள். அவள் தன்னை மறந்தாள். அப்பாவை, அம்மாவை, ராஜ்ஜை, சீனுவை, தீபாவை, கண்ணனை, மலரை... என்று அனைவரையும் மறந்தாள். சந்தோஷமாக பாடம் சொல்லிக்கொடுக்க ஆரம்பித்தாள்.

[Dubai Seenu]

வீட்டுக்கு வந்த கதிர், சாப்பிட்டுவிட்டு டிராக்டரை எடுத்துக்கொண்டு கிளம்பிப் போனான். ஈவினிங்க் களைப்போடு திரும்ப வந்தபோது  அம்மா கோபமாக இருந்தாள்.  

ஏண்டா போனையே எடுக்கல. நிஷா பாவம் வெயிட் பண்ணி வெயிட் பண்ணி பார்த்துட்டு, போன் பண்ணியும் நீ எடுக்கலைன்னு நடந்தே வந்திருக்கா... என்றாள் லக்ஷ்மி. ஊர்ல அவளுக்கு எல்லா இடமும் தெரியுறவரைக்கும் நீ கொஞ்சம் பார்த்துக்கக்கூடாதா... ஐயோ அண்ணன் கேட்டா நான் என்ன சொல்லுவேன் 

ஏம்மா நான்தான் வேலையா இருக்கும்போது போனை வண்டியிலேயே வச்சிருப்பேன்னு உனக்கு தெரியாதா 

முகம் கழுவிவிட்டு வந்த நிஷாவுக்கு, கதிரின் அலட்சியம் ஆச்சரியத்தைக் கொடுக்கவில்லை. கண்டவன் கூட படுத்தவதானே என்கிற எண்ணம் இருக்கும். அவன் இந்தளவுக்கு மரியாதையோடு நடந்துக்கறதே பெரிய விஷயம். 

நிஷா எதுவும் சொல்லாமல் உள்ளே போய்விட்டாள். 

லக்ஷ்மிக்கு மனதுக்கு கஷ்டமாக இருந்தது.  கோபத்தோடு மகனைப் பார்த்தாள். 

ஈவினிங்க் அவளை கூப்பிட வரமாட்டேன் என்பதை முதலிலேயே சொல்லியிருக்கவேண்டும். அலட்சியமாக இருந்தது தவறுதான் என்று கதிருக்கும் வருத்தமாக இருந்தது. தூங்குவதற்கு முன், அவளிடம் ஸாரி கேட்பதற்காக மேலே அவள் ரூமுக்குச் சென்றான்.  அதிர்ந்தான்.

அங்கே நிஷா தலையணையில் முகம் புதைத்துக்கொண்டு குலுங்கிக் குலுங்கி அழுதுகொண்டு படுத்திருந்தாள். 

கதிர் பதறிக்கொண்டு ஓடினான். நிஷா... என்னாச்சு? ஏன் அழறீங்க? நிஷா ப்ளீஸ்.....ஐயோ நான் பண்ணது தப்புதான். இப்படி அழறீங்களே முதல்ல அழுறதை நிறுத்துங்க.... 

அவளோ நிறுத்தாமல் அழ, கைலியை தூக்கிக் கட்டிக்கொண்டு, அம்மா... அம்மா... என்று கீழே ஓடினான். 

லக்ஷ்மி மேலே ஓடி வந்தாள். நிஷாவை வாரி இழுத்து அணைத்துக்கொண்டாள். இந்த சின்ன விஷயத்துக்கு ஏம்மா அழுற? என்று தடவிக்கொடுத்தாள். பின்னால் வந்து நின்ற கதிருக்கு வேதனையாக இருந்தது. 

அழுகையை நிறுத்த முடியாமல்... லட்சுமியிடம் ஏதோ சொல்ல வந்த நிஷா, அதை நிறுத்திவிட்டு, நிமிர்ந்து கதிரைப் பார்க்க, லக்ஷ்மி கதிரிடம் சொன்னாள்.

டேய்... கீழ போ 

கதிர் மெதுவாக கீழே இறங்கிப் போனதும்,  லக்ஷ்மி நிஷாவிடம் சொன்னாள். அழாதடா செல்லம். இதுக்கெல்லாமா அழுவாங்க? நாளைலேர்ந்து அவனை உன்ன ஒழுங்கா கொண்டுபோய் விட்டுட்டு, ஒழுங்கா கொண்டுவந்து விடச்சொல்றேன். 

நான் அதுக்காக அழலை அத்தை. கதிர் மேல எனக்கு எந்த வருத்தமும் இல்ல 

அப்புறம் என்னடா பிரச்சனை? 

என்னால வீட்டுல எல்லாருக்கும் எவ்வளவு கஷ்டம்? நான் தப்பு பண்ணிட்டேனே அத்தை. எப்படி மூளை மழுங்கி இப்படியெல்லாம் பண்ணேன்னு எனக்கே தெரியல. ஜாம் ஜாம்னு கல்யாணம் பண்ணிக்கொடுத்துட்டு, இப்போ இன்னொரு மாப்பிள்ளை பார்த்துட்டிருக்காரு அப்பா. எல்லாம் என்னாலதான? இத நெனச்சாலே எனக்கு அழுகை வந்துடுது 

லக்ஷ்மி அவளை அணைத்துக்கொண்டாள். சமாதானம் சொல்லி தூங்க வைத்தாள்.  அண்ணனுக்கு போன் பண்ணி சொன்னாள். 

அவ இங்கயும் அவ ரூம்ல அழுத்துட்டுதான் கிடந்தா.  அந்த ஊர் சூழ்நிலை அவளுக்கு இதமா இருக்கும்னு நெனச்சேனே... அங்க வந்தும் அழுறாளா... என்றார். பெருமூச்சு விட்டார். ஆம்பளை பசங்களுக்கு ஒரு பிரச்சினையும் இல்ல. இன்னொரு கல்யாணம் பண்ணிட்டு செட்டில் ஆகிடுறாங்க. பொண்ணுங்க வாழ்க்கை இப்படி கிடந்தது சீரழியுதே

அந்தக் காலை - சோகமாக விடிந்தது. 

லக்ஷ்மி கதிரிடம் எல்லாவற்றையும் சொல்லியிருந்தாள். அவன் பைக்கை நன்றாக கழுவி துடைத்து, சீட் கவர் மாற்றி வைத்திருந்தான். கீழே இறங்கி வந்த நிஷா நேராக பைக்குக்கு சென்றாள். 

எதுவும் சாப்பிடாம போறியேம்மா? 

பசிக்கலை அத்தை. உங்களை கஷ்டப்படுத்துறேனா? 

என்னம்மா இப்படி கேட்டுட்ட? கதிரு... நிஷாவை கொன்டுபோய் விடு. போனை உன் சட்டலையே வச்சுக்க 

சரிம்மா.... 

ஸ்கூலில் - அவள் இறங்கியதும் சொன்னான். ஸாரி நிஷா 

நான் அதுக்காக அழலை. தப்பா எடுத்துக்காதீங்க கதிர் 

சொல்லிவிட்டு அவள் உள்ளே போய்விட்டாள். கதிர், இதற்குமுன் தான் பார்த்து ரசித்த நிஷாவை எங்கே? என்று தேடிக்கொண்டிருந்தான். அவளையே பார்த்துக்கொண்டு நின்றான்.

[Dubai Seenu]

அடுத்தடுத்த சில நாட்களில் - நிஷா தன்னால் முடிந்த அளவுக்கு, எதைப்பற்றியும் கவலைப்படாமல் தன் வேலையில் முழு கவனத்தையும் செலுத்தினாள். ஸ்கூல் முடிந்து வந்த பிறகு, ட்யூஷன் சொல்லிக்கொடுக்க ஆரம்பித்தாள். TNPSC, UPSC, RRB என்று விதம் விதமான தேர்வுகளுக்கு தயாராவது எப்படி என்று அங்குள்ள மாணவ மாணவிகளுக்கு சொல்லிக்கொடுக்க ஆரம்பித்தாள். அவரவர்களின் படிப்பை கேட்டறிந்து, அவர்கள் என்னென்ன வேலைவாய்ப்புகளை பயன்படுத்திக்கொள்ளலாம் என்று சொல்லிக்கொடுத்தாள்.

அதில் ஒரு மாணவன், கதிர் அண்ணா இந்த ஊர்ல சந்தோஷமாத்தானே இருக்கார். நான் அவரை மாதிரி இருந்துட்டுப் போறேனே எதுக்கு வெளியூர்ல போய் வேலை பார்க்கணும்... என்க, அவளுக்கு கதிரை நினைத்து ஆச்சரியமாக இருந்தது.

ஒரு வாரத்தில், அவள் அந்த ஊரில் அனைவருக்கும் தெரிந்தவள் ஆனாள்.  

அடுத்து நிஷாவோடு பைக்கில் வரும்போதெல்லாம் அவன் ஸ்ப்ளெண்டரை சைக்கிள் போல் ஓட்டவேண்டியிருந்தது. வரும் வழியெல்லாம், 

டீச்சர் நல்லாயிருக்கீங்களா 
டீச்சரம்மா நீங்க நல்லா சொல்லிக்கொடுக்குறீங்களாமே 
குட் ஈவினிங்க் டீச்சர்!
என்னம்மா நிஷா ஊர்ல உங்கப்பன் நல்லாயிருக்கானா 
இவ்ளோ நாளா எங்கம்மா இருந்த. இப்போதான் புள்ளைங்க இங்கிலிஷ் பேச ஆரம்பிச்சிருக்கு...
நீ வந்தபிறகுதான்மா என் மகனும் ஒரு வேலைல சேர்ந்துடுவான்னு நம்பிக்கை வந்திருக்கு...

ஒரு பெரிசு, நிஷாவிடமே போன் வாங்கி, மோகனுக்கு கால் பண்ணியது. டேய்.. நீ இந்த ஊருக்கு நல்லது எதுவும் செய்யலைன்னு நெனச்சேன். உன் பொண்ணு..... அத சரி செஞ்சிட்டாடா  


கதிர் கண்கள் விரிய அவளைப் பார்த்தான். இரவில், தூங்கும்போது அவனுக்குள் சில கேள்விகள் ஓடிக்கொண்டேயிருந்ததன.

மனிதர்களை, அவர்களது தவறுகளை மட்டும் வைத்து எடைபோடுவது சரியா தவறா 
மனிதர்களை, அவர்களது past-ஐ வைத்து, இவர்கள் இப்படித்தான் என்று எடைபோடுவது சரியா தவறா 
சரியா தவறா 
சரியா தவறா
சரியா தவறா 


 

அவன் தன்னைத்தானே கேள்வி கேட்டுக்கொண்டிருந்தான். அப்போது கதிர்... கதிர்.. என்று நிஷா தயங்கித் தயங்கி கூப்பிடும் சத்தம் கேட்டது. 

என்ன நிஷா?

உங்க போன் என்னாச்சு? ஆப்னு வருதாமே  

 ஆமா... கவனிக்கல 

தீபா உங்ககிட்ட பேசணுமாம். இந்தாங்க.

போனை கொடுத்துவிட்டு, அமைதியாக போய் முற்றத்து கட்டிலில் உட்கார்ந்து இருந்தாள். விரைவில் தீபாவுக்கும் கதிருக்கும் கல்யாணம் நடக்கும். வருகிறவர்கள் எல்லாம் என்னைப்பற்றி கேள்வி கேட்பார்கள். அவர்கள் முன்னாடி அப்பா அம்மா தலைகுனிந்து நிற்பார்கள். காவ்யா மட்டும் கர்ப்பமாக இல்லாமல் இருந்திருந்தால் அவர் காலில் விழுந்தாவது கெஞ்சியிருக்கலாம். 

நான் எப்படி இருந்தவள்! எப்படி இருக்கவேண்டியவள்! ஆனால் இப்போது?? - அவளுக்கு துக்கம் தொண்டையை அடைத்தது. மனம்விட்டு அழவேண்டும்போல் இருந்தது. 

இவன் பேசி முடித்துவிட்டு அவளிடம் போனை கொடுக்க வந்தான். 

அழுகையை மறைத்துக்கொண்டு நார்மலாகப் பேசினாள். உங்ககிட்ட ஒன்னு கேட்கலாமா?

கேளு நிஷா 

என்ன முடிவு பண்ணியிருக்கீங்க? ஐ மீன்... உங்க பியூச்சர் பத்தி...

பியூச்சர் இங்கதான் 

இப்படி சொன்னா எப்படி... ஊருக்கு நல்லது பண்றதுக்கு பணமும் அவசியம்தானே... நீங்க அங்கேர்ந்தே guide பண்ணலாமே...

முதல்ல நீங்க இந்தளவு என்னை கேட்குற அளவுக்கு நான் தகுதியானவன் இல்லை நிஷா  

உங்களை நீங்களே குறைச்சு நினைச்சுக்கிட்டு இருக்கீங்க 

அய்யோ டீச்சர்... என்ன.. motivation class - ஆ?

ஏய்....

நிஷா அவனைப்பார்த்து லேசாகச் சிரித்தாள். கதிருக்கு மின்னல் அடித்ததுபோல் இருந்தது. 

அதற்கு மேலும் அவனோடு நிற்கவேண்டாம் என்று, குட்நைட் சொல்லிவிட்டு மேலே போனாள்.

[Dubai Seenu]

செக்ஸ் கதை என்று தெரிந்தும், உங்கள் மனநிலை அறிந்தும், நான் ஏன் இவ்ளோ எழுதி வைத்திருக்கிறேன்?

ஒன்றுமேயில்லை. கொஞ்சூண்டு emotion ஐ...  ஒரு அழகிய உணர்வை... உங்களுக்குள் கொண்டு வரத்தான். உங்களுக்கு கொடுக்கத்தான். ஏதோ ஒரு காட்சியில் ஒரு நிமிடமோ கால் நிமிடமோ... அந்த உணர்வை Sirappaga கொண்டு வரத்தான்.

I am telling this because you guys are repeatedly saying Boring.