[bhaijaan]

I think his character will be faded out

ఎవ్వరినీ వదిలే సమస్యే లేదు.... అందరి లెక్కలు తేలుస్త్తాడు...విజయ్...విజయ్ భార్గవ్ గా మారేదాక వెయిట్ చెయ్యoడి....

[bhaijaan]

Tomorrow update undi....Next update on March.... Situation is very bad... That's why that much Gap.. Please Co Operate...

[bhaijaan]

Chapter 2

అజ్ఞాతవాసి

Episode:Semi finale

నీలగిరి అడవుల్లో తమిళ నాడు కేరళ సరిహద్దు ప్రాంతం:

బ్రిటిష్ కాలంలో ఏర్పాటు చేసిన మానసిక రోగుల ఆసుపత్రి .అప్పట్లో దానిని వారికి ఎదురు తిరిగిన వారిని చిత్రహింసలు పెట్టడానికి వాడేవారు... కాలక్రమంలో అది మరుగున పడిపోయింది... కథలా మిగిలిపోయింది.. కాలం దాన్ని మరిచిపోయింది...కానీ ఇప్పుడు అందులోని ఒక గదిలో........

అదొక విశాలమైన గది ..మధ్యలో పాతకాలంనాటి బర్మ్మా టేక్ మంచం ఆ మంచాన్ని పూర్తిగా ఆక్రమించేసిన ఒక 40 ఏళ్ల మగ కాయం. రోజు వారి అలవాట్లులో భాగంగా ఆ గదిలోకి వచ్చిన ఒక వ్యక్తి ఏలోకంలోఆలోచిస్తూ నడుస్తున్నానాడో...తన చేతిలోని ప్లేటు జారీ కింద పడిపోయి పెద్ద శబ్దం చేశాక గానీ ఈ లోకం లోకి రాలేదు... అదే శబ్దానికి ధడేల్ మని అక్కడ పడుకున్న వ్యక్తికి కలలోతనకు జరిగిన యాక్సిడెంట్ గుర్తుకు వచ్చినట్టు ఒక్కసారిగా హ...... అంటూ లేచి కూర్చున్నాడు..ఎదురుగా నిలబడ్డ వ్యక్తి  ఆనందంతోపాటు ఆశ్చర్యపడుతూ అబ్బూ అబ్బూ అంటూ గదిలో నుండి బయటకు పరిగెత్తాడు. అతని ఆనందానికి కారణం నెలరోజులు నుండి ఆ మంచంపై పడి ఉన్న వ్యక్తి లేచి నందుకు అలాగే ఆశ్చర్యానికి కారణం నెల రోజుల నుండి కనీసం చిటికెన వేలు కూడా కదిలించకుండా పడిపోయి ఉన్న వ్యక్తి అలా సరాసరి లేచి కూర్చుని సరికి ఆశ్చర్య పడి పరిగెత్తాడు..ఇప్పటికే చదివే మీరందరికీ అర్థం అయిపోయి ఉంటుంది అక్కడ కూర్చున్న వ్యక్తి మన కథ నాయకుడు అని....యావత్Xossipy ప్రపంచం చనిపోయాడు ఏమో అని ఆలోచిస్తూ బాధపడుతూ కోల్పోయిన నీ ప్రేమను దక్కించుకోవడానికి మళ్ళీ పుడతావ్ రా భైరవ......సారీ విజయ్ అని మనసులో గట్టిగా కోరుకుంటున్న మన టిపికల్ కమర్షియల్ సౌత్ ఇండియన్ హీరో విజయ్....

కానీ మన రైటర్ మాత్రం ప్రేమ కంటే ఎక్కువగా ఇంకేదో బలంగా కోరుకుంటున్నట్టు ఉన్నాడు.. అందుకే విజయ్ ను నెలరోజులు బెడ్ మీద పడుకోబెట్టాడు ఇంకా ఎన్ని రోజులు మనల్ని వెయిట్ చేయిస్తాడో..... మళ్లీ ఆ గదిలోకి మన కథలోకి వెళ్దాం.... విజయ్ లేచి కూర్చుని గాఢంగా శ్వాస తీసుకొని మెల్లగా చుట్టూ చూస్తూ తాను ఇంకా బతికే ఉన్నానని నిర్ధారించుకొన్నాడు....

చావుకు కూడా తను లోకువైపోయాడు అని అనిపించింది ఒకసారి తనని తాను పూర్తిగా చూసుకున్నాడు ఒంటిమీద తెల్లని జుబ్బా మరియు నిక్కరు కొంచెం లూజుగా ఉంది వాటిని ఒకప్పుడు సోడే లాగులు అనేవారు.. ఒంటి మీద గాయాలు దాదాపుగా మానిపోయాయి..కొన్ని గాయాలు మరకల్లా మాయమైడానికి దగ్గర్లో ఉన్నట్టు కనిపిస్తున్నాయి తన గుండెల్లో రేగిన గాయం తప్ప మిగతా గాయాలన్ని నయమై పోయినట్టే...మళ్ళీ ఒకసారి తలెత్తి గదిని పరిశీలించి చూస్తున్నాడు...అప్పుడు తనకు అర్థం అయింది తను ఇప్పుడు వేరే ప్రదేశం లో ఉన్నాడు అని .అది హాస్పిటల్ కాదు అని తెలుస్తూనే ఉంది... కానీ గదినిండా గోడలపై ఉన్న పెయింటింగులు గదిలో ఒక పక్కకు గోడ మొత్తం నిండిపోయేలా ఉన్న పుస్తకాలు పక్కకు చూస్తే పెద్ద పెద్ద సీసాల నిండా ఉన్న చెట్ల బెరడు ఆకులు మూలికలు ఇలాంటివి చూసి అసలు ఎక్కడ ఉన్నాడు అర్థం చేసుకోలేక పోతున్నాడు అలా కాసేపు ఆలోచించాక లేచి బయటికి వద్దాం అని కిందికి దిగుతూ జారీ పడ బోగా అప్పుడే అక్కడికి వచ్చిన వ్యక్తి విజయ్ ని పడకుండా పట్టుకుంటాడు ఆయన సహాయంతో లేచి నిల్చున్న విజయ్ అతని వైపు చూడగానే కొంచెం పెద్దాయన వయసు ఒక డెబ్బై ఏళ్ళు ఉండొచ్చు కానీ ఇప్పుడు అతని శరీరం తనకు తాకుతూ ఉన్నది కాబట్టి విజయ్ కి అతని శరీరానికి ఇంకా 70 ఏళ్లు రాలేదని అర్థం అయింది చాలా దృఢంగా కండలు తిరిగిన శరీరంతో ఒక విధంగా మన కట్టప్ప సత్య రాజ్ లాగా ఉన్నాడు విజయ్ ని మెల్లగా మంచం మీద కూర్చోబెట్టి  నిల్చొని విజయ్ ని పూర్తిగా పరిశీలిస్తున్నాడు కొద్దిసేపటి తర్వాత విజయ్ అతన్ని చూస్తూ ఎవరు మీరు?? అసలు నేను ఎక్కడున్నాను?? ఇక్కడికి ఎలా వచ్చాను?? నాకు యాక్సిడెంట్ జరిగి నేను చనిపోలేదా?? లేదంటే ఎవరైనా వచ్చి కాపాడి ఇక్కడికి తీసుకు వచ్చారా ??లేక మా వాళ్లే నన్ను వెతికి ఇక్కడికి తీసుకు వచ్చారా?? అసలు మా వాళ్ళు ఎక్కడ ??అందరూ ఎలా ఉన్నారు ?? అసలు ఎన్ని రోజులు నుంచి ఇలా ఉన్న....నా ఒంటి మీద గాయాలన్నీ మాయమై పోయాయి అసలు నేను ఎన్ని రోజులనుండి ఇలా ఉన్నాను అని గుక్క తిప్పుకోకుండా అడుగుతూనే ఉండేసరికి ఎదురుగా ఉన్న పెద్దాయన దగ్గరికి వస్తూ ఆగు ఆగు ఎందుకు ఆవేశ పడుతున్నావ్ నీకు వచ్చిన భయం ఏం లేదు నువ్వు చాలా సురక్షితంగా ఉన్నావ్.. కాకపోతే నీ కాళ్లు... అనగానే భయం భయంగా ఏమైంది నా కాళ్లకు అంటూ తన కాళ్లలో చూసుకుంటూ మళ్లీ నిలబడి నడవ బోయాడు.....

[bhaijaan]

ఎదురుగా ఉన్న పెద్దాయన నవ్వుతూ కంగారు పడకు... నీకు ఏం కాలేదు నీకు సరిపోయే బట్టలు ఇక్కడ లేవు అందుకే నా నిక్కర్ నీకు వేయమని చెప్పాను...అది కొంచెం లూజుగా ఉంటుందని చెప్తున్నాను అంతేనయ్య సుబ్బారావు.... అలా అనగానే విజయ్ ఆ పెద్దాయన వైపు అయోమయంగా చూస్తున్నాడు మళ్లీ ఆ పెద్దాయనే నవ్వుతూ నువ్వు ఆపకుండా మాట్లాడుతుంటే సరికి అలా అన్నాను అంతే నీకు ఏం కాలేదు అని చెప్తున్నాను కదా నీకు యాక్సిడెంట్ జరిగిన తర్వాత నీ బాడీ యాక్టివ్ గానే ఉంది ..కానీ మైండ్ మాత్రం ట్రీట్మెంట్ కు సహకరించలేదు అందుకే ఇన్ని రోజులు నిద్రలో గడిపెసావ్ దీన్ని కోమాలో ఉండడం అంటారు అనుకుంటా నువ్వు దాదాపు నెల రోజులు నిద్ర పోయావు కాదు కాదు.... అలా నిద్ర పోయేలా చేసింది నీ మనసు అన్నాడు...
 విజయ్ కి అది కూడా అర్థం కాక చూస్తూ ఉంటే ఆయన అవునయ్యా కుటుంబరావు నీ మనసే నిన్ను ఇన్ని రోజులు ఇలా కోమాలో ఉండేలా చేసింది లేకపోతే నీకు తగిలిన దెబ్బలకు ఏ రెండు మూడు రోజుల్లోనే సృహవచ్చి ఉండేది... కానీ నీ మనసు మాత్రం చావాలని బలంగా మంకు పట్టు పట్టుకుని కూర్చుంది దాదాపు నెల రోజులు నీతో ఆమరణ నిద్రాహార దీక్ష చేయించింది....మరి ఇప్పుడు ఏమనుకుందో ఏమో దీక్ష విరమించినట్టుంది.... ఇప్పుడు ఇంకేం భయం లేదు ఇది నా క్లినిక్కే  నువ్వు కొద్దిసేపు రెస్ట్ తీసుకో సాయంత్రం అన్ని వివరంగా మాట్లాడుకుందాం అని అంటూ వెళ్ళబోతూ ఉంటే విజయ్ మళ్లీ అది కాదు సార్ అని ఏదో అడగబోయే లోగా ఆయన వెనక్కు తిరిగి చెప్పాను కదా సాయంత్రం అన్ని మాట్లాడుకుందాం అని నువ్వు కంగారు పడకయ్య క్రిష్ణా రావు అని చెప్పి వెళ్ళిపోయాడు....

విజయ్ కి అంతా విచిత్రంగా అనిపిస్తోంది ఆయన వయసు కి మాట్లాడే మాటలకి అసలు సంబంధమే లేదు చాలా హుందాగా కనిపిస్తున్నాడు... కానీ చలాకీగా మాట్లాడుతున్నాడు సొంత మనిషిలా కలిసిపోతూ పిలవడం కూడా బాగానే ఉంది కానీ ఆయన కొత్త కొత్త పేర్లు అన్నీ తనకు నామకరణం చేస్తుంటే నవ్వొస్తోంది అతనికి.....కొద్దిసేపు అలాగే మంచంపై వాలి తన ఇంట్లో వాళ్లు ఎలా ఉన్నారో ....
‌అసలు రమ్య ఎలా ఉందో అని ఆలోచిస్తూ నేనసలు ఎక్కడున్నాను ఇది.... ఆయన ఏమో దీన్ని క్లినిక్ అంటున్నాడు కానీ నాకు అలా అనిపించడంలేదు హాస్పిటల్ లో ఉండే వస్తువులు ఒక్కటి కూడా లేవు ఏదో పాతకాలంనాటి భవంతి లా ఉంది అని చాలాసేపు వరకు మంచం మీద దొర్లి నిద్రపట్టక లేచి నడుస్తూ బయటికి వచ్చి చూడగానే చుట్టూ పూర్తిగా అడవి బంగ్లా కి వెనకవైపు అంతా నీళ్లే బహుశా అది నది కాలువ అనుకుంటా దూరంగా పెద్ద సెలయేరు కనిపిస్తుంది....అలా మెల్లి మెల్లిగా నడుచుకుంటూ పూర్తిగా బంగ్లా బయటికి వచ్చి ఎదురుగా నిల్చుని దాన్ని పరిశీలించ సాగాడు.... అది బ్రిటిష్ కాలంలో కట్టిన బంగ్లా పూర్తిగా యూరోపియన్ ఆర్కిటెక్చర్ భవనం పాత పడింది కానీ కానీ ఇంకా దృఢంగానే ఉంది... చుట్టూ అసలు జన సంచారమే లేదు ఇలాంటి అడవి మధ్యలో ఈ బంగ్లా ఎందుకు కట్టించినట్టు అర్థం కాలేదు....
ఇంతలో తన కోసం విజయ్ రూంలోకి వెళ్లి తను లేకపోవడంతో బయటకు వచ్చి బయట కాంపౌండ్ లో ఉన్న విజయ్ ని చూస్తూ మళ్ళీ ఆ పిల్లవాడే సార్ మీరు ఇక్కడ ఉన్నారా అబ్బు మిమ్మల్ని టీ తాగడానికి రమ్మని పిలవ మన్నాడు అని చెప్పాడు...

[bhaijaan]

విజయ్ చాలా ఆలోచనలు లోలోపల మెదులుతూ మెదడుకు ఇబ్బంది పెడుతూఉంటే ఆయన ఉన్న గదిలోకి వెళ్లిఆయన కు ఎదురుగా ఉన్న కుర్చీలో కూర్చుని ఉండగానే ఆ అబ్బాయి గ్లాసు లో టీ పట్టుకుని వచ్చి విజయ్ కి ఇంకా పెద్దాయన కు ఇచ్చి బయటికి వెళ్ళిపోయాడు....

విజయ్ టీ తాగుతూ ఆయనతో ఏదో చెప్పబోతుండగా టీ ఎలా ఉంది అని అడిగాడు... బాగుంది అని చెప్పగానే నేనే పెట్టాను..నా కూతురే  నాకు నేర్పించింది అన్నాడు.....మళ్ళీ అదే చిన్న పిల్లల మనస్తత్వం ...ఆయన అలాగే తన కూతురు గురించి చెప్తు ఉంటే విజయ్ కి ఆయన కళ్ళల్లో తన  కూతురు పైన ఎంత ప్రేమ ఉందో తెలుస్తోంది...విజయ్ ఆయన ను మద్యలో ఆపుతూ ఇంతకీ ఆమె ఇప్పుడు ఎక్కడ ఉంది సార్ అన్నాడు...
చెప్తున్నవాడల్లా వెనక్కి తిరిగి అదిగో అక్కడుంది అంటూ గోడ వైపు చూపించాడు....అక్కడ గోడపైన ఒక ఫొటో కు దండ వేసి ఉంది.... ఆ ఫొటో లో ఉన్న అమ్మాయిని ఎక్కడో చూసినట్టు అనిపిస్తుంది.... కానీ గుర్తు రావడం లేదు.... అమ్మాయి మాత్రం అందంగా అంతకంటే అమాయకంగా ఉంది... ఆమె గురించి అడుగుదాం అనుకున్నాను కానీ ఆయన బాధపడతారు అని అడగలేదు... చిన్నగా సారీ సార్ అన్నాను... ఆయన ఫరవాలేదు అన్నట్టు సైగ చేసి మళ్ళీ మామూలు గా మాట్లాడుతూ అది జరిగిపోయిన విషయం దాని గురించి ఇప్పుడు ఎందుకు బాధపడడం ...అది వదిలెయ్ విజయ్ నీగురించి చెప్పు అనగానే నేను షాక్ అయిపోయాను...ఈయనకు నా పేరు ఎలా తెలిసింది?అనుకుంటూ ఆయనతో మీకు నా పేరు ఎలా....... అనేలోపు ఇంత కంగారు మనిషివేంటయ్య నువ్వు..... పొద్దున్నేమో పేరు పెట్టి పిలవలేదని బాధ ఇప్పుడు పిలిస్తే నేమో ఇలా...పెద్ద గొడవచ్చి పడింది నీతో.... అయినా నిన్ను ఇంకా ఇబ్బంది పెట్టడం బాగోలేదని చెప్తున్నా...

నా పేరు భాయీజాన్...నేను ఒక ఆయుర్వేద మరియు మానసిక వైద్యున్ని....ఒక పని మీద చెన్నై నగరానికి బయలుదేరి వెళ్ళి వచ్చే టైం లో ఒక చోట ఛోటు గాడికి మూత్రం వచ్చి ఆగా...సరిగ్గా అప్పుడే నీకు ఆక్సిడెంట్ జరిగింది....నేను ఛోటు వచ్చే సరికి నువ్వు స్పృహలో లేవు.... నిన్ను ఇక్కడి కి నేనే తీసుకుని వచ్చాను...రోజు నాతో పాటు ఛోటు నిన్ను చూసుకునేవాడు....నిన్ను తీసుకొచ్చినప్పుడు నీ పర్సులో నీ డీటెయిల్స్ దొరికాయి... అలా నీ పేరు అడ్రస్ సంపాదించాను...రెండు రోజుల తర్వాత నీ అడ్రస్ ద్వారా ఫోన్ నంబర్ కనుక్కుని మీ ఇంటికి ఫోన్ చేసాను... కానీ అవతల ఫోన్ ఎత్తిన ఆడమనిషి నువ్వు ఏమైపోయినా తమకు అవసరం లేదన్నట్లు మాట్లాడింది... అందుకే మళ్ళీ వాళ్లకు ఎప్పుడూ ఫోన్ చేయలేదు... అంటూ ముగించాడు...

[bhaijaan]

పూర్తి అప్డేట్ నెక్స్ట్ మంత్ ఇవ్వగలను...ఇప్పుడు కావాలంటే ఒక చిన్న అప్డేట్ సాయంత్రం కల్లా ఇస్తాను...వెయిట్ ఫర్ విజయ్ భార్గవ్

[bhaijaan]

Vijay's attitude Will be like this in next chapters

[bhaijaan]

Vijay's mindset will be like...

[bhaijaan]

[bhaijaan]

Iam very very sorry ......For all of those who are waiting for my updates....After my accident and everything i have changed to another department where my training schedule is very busy that I never got free time for my story continuation....but I will come with an update very soon...I am also eagerly waiting for vijay Comeback...

[bhaijaan]

Marchlo update annaru bhaijaan..  Month ending varaku wait chesam April kuda vachesindi Adi kuda poyelage undi.. Twaralo update antaru adrusyamaipotaru..  apestunnaru ante cheppandi memu wait cheyatam manestam..

Iam really very sorry... I'm not playing with your emotions intentionally....My job is like that I told earlier...

[bhaijaan]

Nenu kuda పాత కథలో vijay కారెక్టర్ ki జరిగే అన్యాయాన్ని సహించలేక poyevadini, nalanti oka reader hero ki nyayam చేయాలి ani sankalpinchi idi రాయడం chala ఆనందం ga undi. మహాభారతం ముగ్గురు rachinchinatlu undi ee స్టోరీ kuda. డాక్టర్ bayijan కూతురు ఎవరు?, విజయ్ ni reject cheisna amaayi evaru, tarvatha విజయ్ ela marabotunado telusukovalani baga ఆసక్తి గా ఉంది. Update plzee

Brother... From the past 20 days 24/7 iam  on duty...I have never met my family since last month... Without any rest me and my team fighting to prevent corona...Iam not a civilian to stay in home under lockdown... Please wait for some more time... When this issue resolves ..I will come with a BANG... Just wait for MONSTER... HOPE YOU ALL UNDERSTAND GUYS...

[bhaijaan]

Thank you brother...మీరందరూ మేము కాపాడుకునే ప్రాణాలు... మీ భద్రత కోసం పనిష్మెంట్ ఇస్తున్నాం తప్ప మాకు మిమ్మల్ని కొట్టినందుకు ఎక్కువ ఏం జీతం ఇవ్వరు...

[bhaijaan]

Andariki namaskaram...
Ee kathanu Rajashree gaari kathaku continuation laaga modalu pettanu...Konni ibbandulu valla updates ivvalekapoyanu..Kaani ee loga aayana thana kathaku updates ivvadam modalu pettaru... Anduke aayanni continue cheyadam gurinchi adigaanu... Mimmalni kuda adugutunna... Continue Cheyamani antara..Leka original writer ku vadileddam antaara..Just express your feelings..

[bhaijaan]

ఏ రచన శైలి....ఆలోచన.....చాలా బాగున్నాయి...చక్కని ముగింపు ఇవ్వగలరని ఆశిస్తున్నాను....మీరు ఆపవద్దు దయచేసి కంటిన్యూ చేయండి....

ఇక నా కధల సంగతి కి వస్తే....నేను రాసే కదాలకి నేను ముగింపు ఊహించలేను.....ఎందుకంటే అవి ఊహాజనిత కధ మరియు కొంత నిజ జీవిత సాఫటానాలు కూడా కలిపి ఉన్నవి..అందుకే నేను ప్రతిసారి ఏదొక విధం గా అప్డేట్ ఇస్తూ ఉంటాను...కాబట్టి నా కథలకు మీ కథనం కి పోలిక వద్దు....మీరు మీ స్టైల్ లో కాదని ముగిస్తారని ఆశిస్తున్నాను

చాలా థాంక్స్... రాజశ్రీ గారు... నా కథకు ముగింపు అనుకున్న తర్వాతే మొదలు పెట్టాను... అది మీ అందరికీ నచుతుంది అని అనుకుంటున్న... అప్డేట్ తొందరగా ఇస్తా... ఈసారి పక్కా గా..

[bhaijaan]

Chinna update isthanannaru
Yekkada bro

Sorry brother....Ee sari pakka 17th may morning 9am sharp..

[bhaijaan]

bhaijaan emaipoyaru...
khushaleme kada.... waiting for your update

Emito mana sitelo adbhutanga aarambhamaina kathalanni ila ardhantaranga aagipotunnai.. Ilantappude ivi asalu modalu kakapoina bavunnemo anipistundi

Brother... Don't get disappointed... Nenu update ivvadam ledemo gaani katha raastune unna...As I said wait for Sunday

[bhaijaan]

అందరికీ నమస్కారం...
ముందుగా ఈ కథను కొనసాగించడం మొదలు పెట్టిన దగ్గర నుండి నన్ను ప్రోత్సహిస్తున్న పాఠకులకు అభిమానులు అందరికీ కృతజ్ఞతలు...
మద్యలో అనుకోని పరిస్థితుల్లో విరామం తీసుకోవలసి వచ్చింది... అందుకు నా క్షమాపణలు...
ఇక విషయానికి వస్తే కథ లోని ఎమోషన్స్ వారి వారి పరిస్థితులు అందరూ మరిచిపోయి ఉంటారు...
అందులో తప్పు లేదు..
ముందుగా నేను చెప్పిన ట్టు అధ్యాయాల వారిగా ఈ కథను కొనసాగిస్తే పాఠకులకు బోర్ కొడుతుంది మరియు కథతో కనెక్ట్ కావడానికి సమయం పట్టవచ్చు...
అందుకే కొన్ని రోజుల వరకు అధ్యాయాలతో సంబంధం‌ లేకుండా అప్డేట్ ఇవ్వబోతున్న... Hope you ll understand....

[bhaijaan]

రెండవ అధ్యాయం

అజ్ఞాతవాసి

చివరి అప్డేట్ ముగింపు.....

        

రోజు నాతో పాటు ఛోటు నిన్ను చూసుకునేవాడు....నిన్ను తీసుకొచ్చినప్పుడు నీ పర్సులో నీ డీటెయిల్స్ దొరికాయి... అలా నీ పేరు అడ్రస్ సంపాదించాను...

రెండు రోజుల తర్వాత నీ అడ్రస్ ద్వారా ఫోన్ నంబర్ కనుక్కుని మీ ఇంటికి ఫోన్ చేసాను... 

కానీ అవతల ఫోన్ ఎత్తిన ఆడమనిషి నువ్వు ఏమైపోయినా తమకు అవసరం లేదన్నట్లు మాట్లాడింది... అందుకే మళ్ళీ వాళ్లకు ఎప్పుడూ ఫోన్ చేయలేదు... అంటూ ముగించాడు...

ఇక్కడి నుండి కొనసాగింపు......
ఆయన చెప్పిన మాటలు విన్న తరువాత విజయ్ కు ఒక్క విషయం బాగా అర్థం అయింది....అతనికి తన పేరు.... ఊరు...తప్ప ఇంకేం తెలియదు అని.. 

ఇంటికి ఫోన్ చేసి చెప్పాక కూడా నా గురించి అవసరం లేదని అన్నారా ? అంటే రమ్య పూర్తిగా నన్ను వదిలించుకోవాలని అనుకుంటుందా? తనకు వాడు తప్ప నేను అక్కర్లేదా?లేకపోతే అలా ఎందుకు అంటుంది... రోడ్డు మీద పడి చని పోయే నన్ను నాతో ఏ సంబంధం లేకపోయినా నన్ను కాపాడి తీసుకువచ్చి నెల రోజుల నుండి కంటికి రెప్పలా కాపాడుతున్నాడు అలాంటి ఈయనకు నాతో అబద్ధం చెప్పాల్సిన అవసరం ఏంటి??అంతే.......

అప్పటి వరకు రమ్య పై ఉన్న ఆ కాస్త ప్రేమ కూడా ఆవిరైపోయింది.... గుండెల్లో ఉన్నది కళ్ళ ల్లో నుండి కారుతున్న నీళ్ల లాగా బయటికి కారుతుంటే వాటిని రెండు చేతులతో తుడుచుకుంటు     "చాలా చాలా థ్యాంక్స్ సార్... సమయానికి మీరు లేకపోతే ఏమై పోయే వాన్నో..."
అనగానే ఆయన అక్కడి నుండి బయటకు వెళ్లి పోతు ఏదో గుర్తుకు వచ్చినట్టు వెనక్కి తిరిగి "నువ్వు చనిపోవాలని డిసైడ్ అయ్యా కే కదా యాక్సిడెంట్ జరిగింది... మరి నిన్ను కాపాడినందుకు నీకు కోపం వస్తుందని అనుకున్నానే....." అని చెప్పి నవ్వుకుంటూ వెళ్లి పోయాడు.... విజయ్ షాక్ తో అలాగే నిలుచుని ఆయన వైపు చూస్తూ ఉండిపోయాడు...

ఈయన షాక్ ల మీద షాక్ లు ఇస్తూ ఉంటే విజయ్ దిమ్మదిరిగి పోతుంది.... ఇప్పటి వరకు జరిగినవి తెలియడానికి ఆధారాలున్నాయి...కానీ ఈ విషయం వేరే వ్యక్తి కి తెలిసే అవకాశం అస్సలు లేదు... తను చనిపోవాలని అనుకున్న విషయం ఈయనకు ఎలా తెలిసింది?? అయినా నేను అనుకుంటే యాక్సిడెంట్ జరగడం ఏంటి??? ఏది ఏమైనా ఈయన దగ్గర ఏదో తెలియని మర్మం ఉంది......మనిషి పైకి చూడ్డానికి మామూలు గా కనిపించిన లోపల మరో కోణం ఉన్నట్టు ఉంది... లేదంటే జన సంచారం లేని ఈనట్టడవిలో క్లినిక్ ఏంటి ??
మనసులో అనుకున్న విషయాలు అంత కరెక్ట్ గా చెప్పగలగడం ?? మాయల మరాఠీ లా ఉన్నాడు ముసలోడు...అనుకుంటూ గదిలో నుండి బయటకు వెళ్లి పోయాడు... ఆ రోజు అలా గడిచిపోయింది... 

తరువాత రెండు 3 రోజుల వరకు ఆయనతో తీరిగ్గా మాట్లాడడానికి సమయం దొరక లేదు.... ఎప్పుడు పై అంతస్తులోని పేషెంట్ల తో బిజీగా ఉండేవాడు...

నేనుకూడా పైకి వెళ్లడానికి ప్రయత్నిస్తే చోటు నన్ను  ఆపేవాడు.... వాళ్లను కలవడం నాకు మంచిది కాదని వాళ్ళ అబ్బు చెప్పాడు అని చెప్పేవాడు... నాకేేం అర్థం అయ్యేది కాదు....

అలా ఒంటరిగా ఉండడం చాలా కష్టంగా ఉండేది.నేను వెళ్లిపోవాలని అనుకుని అదే విషయం అడిగితే నాకు పూర్తిగా నయం కావడానికి ఇంకొక వారం టైం పడుతుంది అని తర్వాత వెళ్ళిపోవచ్చు అని చెప్పడంతో నా ప్రయత్నాన్ని విరమించుకున్నాను...

అలాంటి సమయంలోనే నా దృష్టిని ఆ రూం లోని పుస్తకాలు ఆకర్షించాయి... మెల్లగా వాటిని చదవడం ఆరంభించాను. మెల్లమెల్లగా అవి నా ఒంటరి తనాన్ని దూరం చేసే మంచి స్నేహితులు గా మారిపోయాయి.. అలా నాకు అత్యంత ఆశ్చర్యం కలిగించిన విషయం ఏమిటంటే వారం రోజుల్లో ఆ షెల్ఫ్ లో ఉన్న సగం పుస్తకాలను చదివేశాను

[bhaijaan]

నేను ఉన్న పరిస్థితుల్లో సిస్టం ఉపయోగించే అవకాశం లేదు అందుకే మొబైల్ తో అప్డేట్లు ఇస్తున్నాను... ఇందులో కాపీ పేస్ట్ చేయడం కూడా చాలా కష్టంగా ఉంది... అందుకే చిన్న చిన్న అప్డేట్ లుగా ఇస్తున్నాను ఇవాళ ఇచ్చేది కొనసాగింపు మాత్రమే అసలైన అప్డేట్ నేను చెప్పినట్టు ఆదివారం ఇస్తా అది పక్క